Αρχική Blog Σελίδα 2423

Tουρκία: Στριμωγμένος ο Ερντογάν -Οι νέοι και οι εθνικιστές τού γυρνούν την πλάτη

0

ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ CENTER FOR AMERICAN PROGRESS ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ

Tουρκία: Στριμωγμένος ο Ερντογάν -Οι νέοι και οι εθνικιστές τού γυρνούν την πλάτη -Φωτογραφία: Turkish Presidency via AP, Pool
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χάνει έδαφος στην υποστήριξη από διάφορες ομάδες ψηφοφόρων, ιδιαίτερα τους νέους συντηρητικούς και τους ακροδεξιούς εθνικιστές, την ώρα που πολλοί ψηφοφόροι αρχίζουν να αναζητούν εναλλακτικές στη 18ετή διακυβέρνηση της Τουρκίας από το AKP.

Όπως διαπιστώνει το Center for American Progress (CAP), που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, o Ερντογάν χάνει έδαφος για πρώτη φορά εδώ και χρόνια και στη μελέτη του προειδοποιεί ότι η εξέλιξη αυτή μπορεί να ωθήσει τον Τούρκο πρόεδρο «σε επιθετικότερες κινήσεις στο εξωτερικό» και πρόκληση νέων περιφερειακών εντάσεων στην προσπάθειά του να μεγαλώσει τη δεξαμενή των ψηφοφόρων του. Το βασικότερο ενδιαφέρον του Ερντογάν εστιάζεται στην ασφάλεια του καθεστώτος «και στη φιλοδοξία του να αναδείξει την Τουρκία σε παγκόσμιο παίκτη υπό τη διακυβέρνησή του», αναφέρει το CAP, και για να το πετύχει αυτό έχει εργαλειοποιήσει «την καταπίεση στο εσωτερικό και τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό στο εξωτερικό (…) ιδιαίτερα όταν απειλείται πολιτικά».

Οι νέοι απορρίπτουν τον «σουλτάνο»
Η έκθεση αποκαλύπτει ότι βασικές ομάδες ψηφοφόρων του Ερντογάν είναι απογοητευμένες με τις επιδόσεις της κυβέρνησής του, όπως και η εξοικειωμένη στις διαδικτυακή πληροφόρηση νέα γενιά, που έχει απογοητευτεί από τις προσπάθειες του AKP να βάλει φίμωτρο στα social media, ενώ μέχρι στιγμής έχει μπλοκάρει πάνω από 400.000 ιστότοπους στην Τουρκία: «το ποσοστό εκείνων που θεωρούν “αναξιόπιστα” και μεροληπτικά τα ΜΜΕ έφθασε το 77% το 2020 από 70% το 2018, ενώ παρατηρείται ιδιαίτερα μεγάλη αύξηση μεταξύ των ψηφοφόρων του AKP.
Πέντε εκατομμύρια νέοι ψηφοφόροι αναμένεται να ψηφίσουν στις επόμενες βουλευτικές και προεδρικές εκλογές του 2023 στην Τουρκία, λόγος για τον οποίο η γενιά ηλικίας 18-29 είναι η μεγαλύτερη ομάδα ψηφοφόρων και μήλον της έριδος στην εσωτερική πολιτική σκηνή στη γείτονα. Ένας από τους βασικούς λόγους που οι νέοι της συντηρητικής δεξιάς στρέφουν την πλάτη στον Ερντογάν είναι ο κλυδωνισμός της τουρκικής οικονομίας. Με την ανεργία στις τάξεις των νέων να κυμαίνεται γύρω στο 25% οι προοπτικές για το μέλλον διαγράφονται δυσοίωνες για την τουρκική νεολαία. Τον περασμένο χρόνο περίπου 2,5 εκατ. Τούρκοι έχασαν τις δουλειές τους την ώρα που η κεντρική τράπεζα της χώρας προσπαθεί απεγνωσμένα να συγκρατήσει τον κατήφορο της τουρκικής λίρας. Και σ’ αυτό έρχεται να προστεθεί η εκτεταμένη «οργή για την προσφυγική κρίση, για την παρουσία Σύρων προσφύγων σε μεγαλουπόλεις, που εντείνουν την οικονομική ανησυχία μεταξύ των Τούρκων που πασχίζουν να επιβιώσουν και το φόβο ότι απειλείται η παραδοσιακή τουρκική κουλτούρα», σημειώνει ο Μαξ Χόφμαν, αναπληρωτής διευθυντής του τμήματος Εθνικής Ασφάλειας και Διεθνούς Πολιτικής του CAP.

Aλλά και οι αμφιλεγόμενες κινήσεις του Ερντογάν, όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ερμηνεύονται κυρίως ως προσπάθειες ενίσχυσης της δημοτικότητάς του στις τάξεις των συντηρητικών μουσουλμάνων ψηφοφόρων.

Η διαφθορά διαβρώνει τη δημοτικότητα της κυβέρνησης Ερντογάν
Σύμφωνα με τον Χόφμαν η δυναμική που εμφάνιζε κατά τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης της Τουρκίας το AKP έχει χαθεί στο μεγαλύτερο μέρος της καθώς οι Τούρκοι έχουν συνηθίσει πλέον στις παρεχόμενες από την κυβέρνηση υπηρεσίες και στρέφουν πλέον την προσοχή τους στα κρούσματα διαφθοράς που συναντούν στην καθημερινότητά τους με την προνομιακή μεταχείριση ανθρώπων του κόμματος του Ερντογάν και τις δυσκολίες εξεύρεσης εργασίας, που είναι εφικτή μόνον για εκείνους που έχουν κάποιο «μέσο» στο κυβερνών κόμμα.

Σύμφωνα με πρόσφατη σφυγμομέτρηση του τουρκικού ινστιτούτου SODEV, το 70% των ερωτηθέντων -απ’ όλο το πολιτικό φάσμα – θεωρούν ότι οι ταλαντούχοι νέοι Τούρκοι αδυνατούν να ανελιχθούν επαγγελματικά στη χώρα τους χωρίς «πολιτικές διασυνδέσεις». «Κι αυτό», λέει ο Χόφμαν, «συνεισφέρει σε μια αλλαγή, που απομυζεί τον ενθουσιασμό για το AKP και μπορεί να απειλήσει την παραμονή του Ερντογάν στην εξουσία». Με την άποψή του συμφωνεί και η ειδικός σε θέματα που αφορούν στην Τουρκία του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, Λάιζελ Χιντζ, η οποία θεωρεί ότι αυξάνεται η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων για τη διαφθορά και την κατασπατάληση στο διάστημα που βρίσκεται το κόμμα του Ερντογάν στην εξουσία.

Η δυναμική πορεία πριν από χρόνια της τουρκικής οικονομίας και η ευημερία αποτελούσαν πηγή περηφάνιας για τους Τούρκους, αλλά οι χειρισμοί της κυβέρνησης στην οικονομία έχουν προκαλέσει βαθιά απογοήτευση στους ψηφοφόρους. «Η τεράστια ανισότητα μεταξύ ενός προέδρου που ζει σ’ ένα παλάτι άνω των χιλίδων δωματίων και του μέσου πολίτη, που έχει δει να πενταπλασιάζονται οι τιμές προϊόντων, τροφοδοτεί αυτή τη δυσαρέσκεια, όπως και η άποψη ότι οι Σύροι, στους οποίους παρέχεται προσωρινή προστασία, συνιστούν απειλή για το «οικονομικό και πολιτισμό status quo”», λέει η Χιντζ.

Πέφτουν τα ποσοστά του Ερντογάν και του κόμματός του
Πρόσφατη δημοσκόπηση της ΜetroPoll κατέγραψε πτώση της δημοτικότητας του AKP στο 30% το τελευταίο εξάμηνο και παράλληλη αύξηση στο 10% των ψηφοφόρων που δηλώνουν αναποφάσιστοι, ενώ ψηφοφόρους από τη δεξαμενή του Ερντογάν αντλούν και τα κόμματα δύο πρώην συνεργατών του, του Αχμέτ Νταβούτογλου και του Αλί Μπαμπατζάν. Ακόμη κι αν προσελκύσουν μικρό σχετικά αριθμό συντηρητικών, τα κόμματα αυτά θα ανοίξουν –λέει ο Χόφμαν– τον δρόμο για δημάρχους της κεμαλικής αντιπολίτευσης, που προσπαθούν να δείξουν ότι μοχθούν για την κάλυψη των βασικών αναγκών των πολιτών.

Το CAP διαπιστώνει, βάσει πανεθνικών δημοσκοπήσεων που διεξήχθησαν στην Τουρκία από τον Οκτώβριο του 2019 μέχρι τον περασμένο Απρίλιο, ότι το ποσοστό των ψηφοφόρων του AKP που δηλώνουν αφοσιωμένοι στον Ερντογάν έχει υποχωρήσει κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες, στο 66%, ενώ οι οπαδοί του κυβερνώντος κόμματος που θα ήταν πρόθυμοι να στηρίξουν έναν άλλο ηγέτη αυξήθηκαν από το 21% στο 37%.

Ο Ερντογάν θα κάνει το παν για να διαμορφώσει ευνοϊκό εκλογικό περιβάλλον
Ο Ερντογάν κάνει εδώ και καιρό όνειρα να βρίσκεται η κυβέρνησή του στην εξουσία όταν η Τουρκία θα γιορτάσει το 2024 την εκατοστή επέτειο από την ίδρυσή της και μια αποτυχία θα σημάνει συντριπτική πτώση γι’ αυτόν, χώρια που θα φοβάται πιθανή δίωξή του βάσει της έρευνας για διαφθορά το 2013. Έτσι ο ίδιος και το κόμμα του, λέει το CAP, «θα κάνουν ό,τι μπορούν για να διαμορφώσουν το εκλογικό περιβάλλον», μεταξύ άλλων με προτεινόμενες αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία και την εντατικοποίηση του ελέγχου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Ενόψει μιας αμφίρροπης εκστρατείας επανεκλογής ο Ερντογάν είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσει να υποδαυλίζει τον εθνικισμό μέσω της καταπίεσης των Κούρδων στο εσωτερικό», αναφέρει η έκθεση. Μετά τις εκλογές της 23ης Ιουνίου του 2015, όταν το AKP έχασε την αυτοδυναμία στη Βουλή, το κουρδικό αναζωπυρώθηκε, στελέχη της αντιπολίτευσης παραμερίστηκαν κι έτσι το κόμμα του Ερντογάν ανέκτησε την πλειοψηφία την 1η Νοεμβρίου. Οι στρατιωτικές ενέργειες της Τουρκίας στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη τα τελευταία χρόνια «σε μεγάλο βαθμό ευθυγραμμίστηκαν με το εκλογικό καλεντάρι. Είναι πιθανό ο Τούρκος ηγέτης να επισπεύσει μια κρίση σε ένα απ’ αυτά τα μέτωπα ενόψει μιας αμφίρροπης εκλογικής αναμέτρησης ενδίδοντας στην εχθρότητα της εθνικιστικής δεξιάς έναντι ξένων χωρών».

Αν η αντιπολίτευση κερδίσει τις εκλογές το 2023, οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση μπορεί να βελτιωθούν, αφού η νέα κυβέρνηση θα έχει «λιγότερους λόγους να υποδαυλίζει τα αντιδυτικά αισθήματα ή να προκαλεί ρήξεις πολιτικής με τις ΗΠΑ», σημειώνει η έκθεση του CAP. Τα δύο κόμματα, του Νταβούτογλου και του Μπαμπατζάν, που αποσχίστηκαν από το AKP βρίσκουν απήχηση στην τουρκική δεξιά και κεντροδεξιά και υπενθυμίζουν ότι «μεγάλα τμήματα της τουρκικής κοινής γνώμης δεν συμμερίζονται αυτή την επιθετική τακτική» της κυβέρνησης Ερντογάν, καταλήγει.
Πηγή: iefimerida.gr

Αλ. Μαλλιάς: Επιστολή προς τον Γερμανό Υπουργό Εξωτερικών

1

Επ’ αφορμή της επίσκεψης του γερμανού υπουργού Εξωτερικών Χάικο Μάας σε Αθήνα και Άγκυρα με σκοπό την αποκλιμάκωση της έντασης και την προσπάθεια έναρξης ενός διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών, ο πρέσβης ε.τ. Αλέξανδρος Μαλλιά απευθύνεται στον γερμανό διπλωμάτη, θέτοντας μια σειρά από ερωτήματα.

1.Χαιρετίζουμε όπως επιβάλλεται την παρουσία στην Αθήνα του Υπουργού  Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα. Δεν έχουμε αντιληφθεί αν ενεργείτε υπό την ιδιότητα της Γερμανικής Προεδρίας της  Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εξ ονόματος της πανίσχυρης συμμάχου, εταίρου και φίλης χώρας της Γερμανίας. Δυστυχώς ή ευτυχώς η ιστορία των σχέσεων μας τα τελευταία 100 χρόνια  δεν ακολουθεί παράλληλους δρόμους αλλά τέμνεται. Συχνά. Κάποιες από τις τομές αυτές έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι, οικοδομήθηκε ακριβώς  για να μην ξαναζήσουμε  τις στιγμές αυτές. «Ποτέ ξανά». Ούτε εσείς, ούτε η Γαλλία ούτε εμείς.

2.Ευτυχείς είμαστε που η Γερμανία και η Γαλλία οι πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να κυριολεκτώ ο Καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ και ο Πρόεδρος Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν, αποφάσισαν να  ανέβουν στον Όλυμπο. Πιασμένοι χέρι –χέρι με τον Πρόεδρο Κωνσταντίνο Καραμανλή. Γνωρίζουμε ότι συχνά έκτοτε διερωτάστε αν τελικά κάνατε λάθος. Συχνά και κάποιοι εδώ στην Ελλάδα συχνά έχουν τα ίδια διλήμματα. Τα ζήσαμε με τον πιο  δραματικό και οδυνηρό τρόπο το καλοκαίρι του 2015. Οι χειρότερες στιγμές στη πορεία ενός ευρωπαϊστή. Από το 2012 άλλωστε προωθούσατε συστηματικά την ιδέα-πρόταση για το «εθελοντικό» GREXIT. Είχατε μάλιστα κοστολογήσει τη δήθεν εκούσια αποστέρηση της «ευρωπαϊκής» μας ταυτότητας. Κάμποσα δις. Ευτυχώς τελικά, χάρις στην ωριμότητα και φιλοπατρία στην Ελλάδα συγκεκριμένων πολιτικών και κομμάτων,- τωρινοί συνομιλητές σας στην Αθήνα – καταφέραμε να ξεπεράσουμε με επώδυνο συμβιβασμό το αυθαίρετο και διχαστικό τότε δίλημμα «εντός ή εκτός Ευρώπης».

3.Ερώτησα αφελώς αν ενεργείτε υπό την ιδιότητα  της Προεδρίας της Ένωσης ή ως Επικεφαλής της διπλωματίας μιας πανίσχυρης στην Ευρώπη χώρας η οποία απεχθάνεται τον χαρακτηρισμό της ως «ηγεμονικής». Θυμάμαι καμιά φορά με κάποια νοσταλγία τις Διακηρύξεις του Καγκελαρίου  Χέλμουτ Κολ και του Χανς Ντίτριχ Γκένσερ το 1990 όταν ολοκληρώθηκε ομαλά, πολύ γρήγορα και άνευ αντιστάσεως η ιστορική επανένωση της Γερμανίας: «Η Γερμανία δεν θα γίνει ο ηγεμόνας της Ευρώπης. Η Γερμανία νιώθει ισχυρή μέσα σε μία ισχυρή Ευρώπη».

Αν έτσι έχουν τα πράγματα σήμερα  τότε επιτρέψτε μου με όλο τον προσήκοντα  σεβασμό να διερωτηθούμε:

– Προωθεί η Γερμανική Προεδρία erga omnes, urbi et orbi-λυπούμαι που προσφεύγω σε γλώσσα Βατικανού αλλά δεν έχω πρόχειρη την αντίστοιχη διατύπωση των Θέσεων του Λουθήρου –την κοινή θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι το Τουρκο-Λιβυκό Σύμφωνο για τις Θαλάσσιες Ζώνες της 28ης Νοεμβρίου 2019 είναι «άκυρο και ανυπόστατο» (nul and void) όπως έχουμε συμφωνήσει στο πλαίσιο της Ένωσης;

-Ας  αφήσω κατά μέρος τις θέσεις που διατυπώνουν κορυφαίοι εκπρόσωποι της Γερμανίας και της Γερμανικής Προεδρίας της ΕΕ στις  εμπιστευτικές συνομιλίες σας στις Βρυξέλλες ,στο Βερολίνο, στην  Άγκυρα στο Fort Bregancon  και στην Aθήνα. Δεν μπορώ να επικαλεστώ με σοβαρότητα και πειστικότητα κάτι που ίσως είναι γνωστό αλλά δεν μπορώ να επιβεβαιώσω. Οι δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων Γερμανών αξιωματούχων – από λεπτότητα δεν τους κατονομάζω – ενισχύουν ή κατά τη γνώμη σας αποδυναμώνουν την Ένωση και την περί «αλληλεγγύης κλπ» κοινή θέση της για  Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία  απέναντι στις επιθετικές κατά δύο Εταίρων  ενέργειες της Τουρκίας; Χρησιμοποιώ τον ακριβή  αυτό όρο αντί του  παλιομοδίτικου  απειλητικές. Οι δημόσιες θέσεις του Βερολίνου – πιστέψτε με τις παρακολουθώ με ευλάβεια καθημερινά -εν τέλει ενισχύουν ή υπονομεύουν όχι την Ελλάδα μόνο αλλά και την πολύπαθη «κοινή εξωτερική πολιτική…»; Κατά τη γνώμη σας  σήμερα ποια θέση λαμβάνουν  σοβαρότερα  «τρίτοι» όπως  η Άγκυρα και γιατί όχι η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Σαουδική  Αραβία, τα Εμιράτα κλπ; Την κοινή θέση των Βρυξελλών σε χαμηλό κοινό παρονομαστή ή την Γερμανική; Γνωρίζετε καλύτερα από μας την απάντηση.

– Δεν σας είναι άγνωστο. Η Ελλάδα και η Κύπρος –εταίροι σας  στην  Ένωση-από τον περασμένο Νοέμβριο έχουν αποδοθεί σε μία μεγάλη διπλωματική προσπάθεια να μειώσουν την εμβέλεια, και να αποδυναμώσουν την ισχύ των δύο Τουρκο-Λιβυκών Συμφωνιών. Σε αυτό κατέτειναν και κατατείνουν οι διπλωματικές μας ενέργειες, πρωτοβουλίες και κινήσεις. Απειλούν την εδαφική μας ολοκλήρωση και προσβάλλουν την κυριαρχία και την άσκηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Διαφεύγει μάλλον ότι  το Τ/Λ Σύμφωνο Αμυντικής Συνεργασίας σκοπό έχει, μεταξύ άλλων, και την επιβολή της Συμφωνία περί Θαλασσίων Ζωνών με κοινές (Λιβύης και Τουρκίας ) στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το Άρθρο IV είναι σαφές.

-Και  όμως. Δυστυχώς. Η Γερμανική Κυβέρνηση-έξη μήνες προ της ανάληψης της Προεδρίας της  Ένωσης φρόντισε εξ αρχής να αποδυναμώσει την κοινή θέση και πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα την διαπραγματευτική και διπλωματική θέση της Ελλάδος έναντι της Τουρκίας και της Κυβέρνησης της Λιβύης. Κατά τρόπο που δεν επιδέχεται σοβαροφανείς εξηγήσεις. Τον Ιανουάριο του 2020  απέκλεισε την Ελλάδα από την κρίσιμη και σημαντική Διάσκεψη του Βερολίνου για την Λιβύη. Παρούσα όμως με κύριο και καταλυτικό ρόλο η Τουρκία. Αντιδράτε όμως τώρα  που καταφέραμε να υπογράψουμε Συμφωνία με την Αίγυπτο. Αλήθεια τι συμπέρασμα βγάζουμε;

– Έρχομαι τώρα στο ζήτημα της εμπλοκής της Γαλλίας και της παροχής «ομπρέλας ασφάλειας» στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Αν μια χώρα σήμερα στην Ευρώπη θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται την σημασία της «Ασφάλειας» αυτή είναι η Γερμανία. Διότι η Γερμανία δικαίως ανησυχεί  για την πλήρη αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ –και ειδικότερα των  Άρθρων 4 και 5  του Χάρτη του- επί Προεδρίας του κυρίου Ντόναλντ Τραμπ. Ο όρος «αλληλεγγύη»  του  Άρθρου 5  είναι πλέον διακοσμητικός. Το χάσμα μεταξύ Ουάσινγκτον και Βερολίνου ποτέ δεν ήταν βαθύτερο μετά το 1990. Δύσκολα κάποιος κριτής θα μπορούσε να κατηγορήσει  την Γερμανία για την εξέλιξη αυτή. Σε επίπεδο πανευρωπαϊκής ασφάλειας ορθά αισθάνεται αποδυναμωμένη έναντι της ρωσικής  άρκτου και «αδειασμένη» από την Ουάσινγκτον.

-Η Γερμανία βρήκε  την λύση στο περιθώριο του ΝΑΤΟ και κυρίως των σχέσεων της με τις ΗΠΑ.Η ιστορική – άγνωστη σε πολλούς εδώ στη Ελλάδα – Γαλλο –Γερμανική Συνθήκη  του Άαχεν ( Aix La Chapelle) της 22ας Ιανουαρίου 2019 ( Πρόεδρος Μακρόν-Καγκελάριος Μέρκελ) -στην πραγματικότητα επέκτεινε και στην Γερμανία τη πυρηνική ομπρέλα αποτροπής και ασφάλειας που διέθετε αποκλειστικά  η Γαλλία. Παραμένει   η μόνη χώρα της Ε.Ε. που είναι πυρηνική δύναμη. Με τη Συνθήκη του Άαχεν όμως καλύπτει και την Γερμανία. Πολλά λέγει η σύντομη αυτή φράση από του Άρθρου 4:

“… se prêtent aide et assistance par tous les moyens dont ils disposent, y compris la force armée, en cas d’agression armée contre leurs territoires. .. »

Να γιατί υποστηρίζω ότι θα περιμέναμε να μας καταλαβαίνετε καλύτερα. Το ΝΑΤΟ δεν μας καλύπτει από την σταθερή στρατιωτική απειλή που είναι η Τουρκία. Δεν θεώρησε καν χρήσιμο να κάνει διαβουλεύσεις βάσει του  Άρθρου 4. Άρα η Γαλλία δείχνει την αλληλεγγύη της  έναντι των εταίρων της  στην Ένωση Ελλάδος και Κύπρου  όπως ακριβώς – καίτοι με διαφορετικά  μέσα και έναντι άλλης απειλής – πράττει και με τη Γερμανία. Και όμως και αυτό σας ενοχλεί.

4.Δεν γνωρίζω αν η μεσολαβητική προσπάθεια σας θα ευδοκιμήσει. Γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι στη διπλωματία δεν μετρούν οι προθέσεις αλλά τα αποτελέσματα. Εύχομαι η συνέχεια να διαψεύσει συγκεκριμένες δυσάρεστες αποχρώσεις των προθέσεων. Η πολιτικής της Γερμανίας έναντι της Τουρκίας εφόσον στηρίζεται και εμπνέεται  από τις κοινές  θέσεις και αξίες  της Ευρωπαϊκής  Ένωσης και τους θεμελιώδεις κανόνες του Δικαίου, δεν μειώνει αλλά ενισχύει την εμβέλεια και τη πειθώ του Βερολίνου. Σήμερα και αύριο. Έναντι των εταίρων της, έναντι της Αγκύρας και τέλος έναντι  οποιουδήποτε άλλου.-

* O κ. Αλέξανδρος Μαλλιάς είναι Πρέσβης Ε.Τ.

liberal.gr

Η κρίση στη Λευκορωσία και ο «τελευταίος δικτάτορας της Ευρώπης»

0

euro2day.gr

Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην ιστορία της χώρας με αίτημα ελεύθερες εκλογές. Γιατί είναι κομβικός ο ρόλος του Βλ. Πούτιν και ποιο είναι το μεγάλο δίλημμα που καλείται να αντιμετωπίσει.

Συνολικά 26 χρόνια συμπλήρωσε ως ηγέτης της Λευκορωσίας ο Alexander Lukashenko. Κυβέρνησε με σιδηρά πυγμή και συχνά τον αποκαλούν «τελευταίο δικτάτορα της Ευρώπης».

Σήμερα όμως, όπως περιγράφει και το παραπάνω βίντεο, βρίσκεται αντιμέτωπος με τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην ιστορία της χώρας. Προηγήθηκαν οι εκλογές της 29ης Αυγούστου τις οποίες υποστηρίζει ότι κέρδισε με 80%, παρά την μαζική υποστήριξη των πολιτών στην αντιπολίτευση.

Η ηγέτης της τελευταίας, η 37χρονη Svetlana Tikhanovskaya κατέφυγε στην Λιθουανία. Ζητά την στήριξη της Ευρώπης και καταγγέλλει ότι ο Lukashenko στερείται κάθε νομιμοποίησης.

Οι διαδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν με σκληρότητα. Εκατοντάδες συλλήψεις και ξυλοδαρμοί, όμως, δεν έκαμψαν το ηθικό. Εργάτες ξεκίνησαν απεργία σε κρατικές επιχειρήσεις που άλλοτε ήταν το προπύργιο του νυν προέδρου της χώρας.

Ο Lukashenko ανέλαβε πρώτη φορά τα ηνία το 1994. Πιστώθηκε την σταθεροποίηση της χώρας που αναδύθηκε από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης. Στην πορεία όμως εξαφάνισε την αντιπολίτευση και νόθευσε σειρά εκλογικών αναμετρήσεων.

Οι κάτοικοι της χώρας ωστόσο κουράστηκαν από την οικονομική στασιμότητα, τη διαφθορά και την εκκεντρική συμπεριφορά του αυταρχικού ηγέτη. Το ΑΕΠ της χώρας δεν κατάφερε να ακολουθήσει την ανοδική πορεία γειτονικών κρατών, ενώ η άρνηση του Lukashenko να αντιμετωπίσει σοβαρά την πανδημία ήταν για πολλούς το «κερασάκι στην τούρτα».

Η Λευκορωσία βιώνει μια δημοκρατική αφύπνιση, αλλά ο Lukashenko οχυρώνεται και οι δυνάμεις ασφαλείας παραμένουν πιστές. Η τύχη του πιθανότατα βρίσκεται στα χέρια του Ρώσου ηγέτη Vladimir Putin. Υπάρχουν ισχυροί δεσμοί μεταξύ των δυο κρατών αν και αρκετές φορές η Λευκορωσία προσέγγισε την Δύση και τις ΗΠΑ, παίζοντας ένα παιχνίδι που είχε στόχο να εξασφαλίσει μεγαλύτερες παραχωρήσεις από τη Μόσχα.

Η Ρωσία πουλά φθηνά καύσιμα στην Λευκορωσία, αλλά οι εταιρείες της τελευταίας πωλούν σε τιμές αγοράς. Ο Putin ίσως να βαρέθηκε τις «χαζομάρες» του Lukashenko και περιόρισε τις επιδοτήσεις. Ο ηγέτης της Λευκορωσίας κατηγόρησε τη Μόσχα για παρέμβαση στις εκλογές. Τώρα λέει ότι η αντιπολίτευση συνωμοτεί με τη Δύση για να αποδυναμώσει τις σχέσεις με τη Ρωσία.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν σημάδια αντι-ρωσικών αισθημάτων μεταξύ των διαδηλωτών και ηγέτες της αντιπολίτευσης έχουν προσπαθήσει να δώσουν διαβεβαιώσεις στη Ρωσία ότι δεν σκοπεύουν να ευθυγραμμίσουν τη χώρα τους με τη Δύση. Αν ο Putin παρέμβει για να στηρίξει το σημερινό καθεστώς ρισκάρει ένα αντι-ρωσικό κύμα. Οι Ευρωπαίοι, ελπίζουν να τον πείσουν να στηρίξει μια μετάβαση και νέες εκλογές, αλλά ο ηγέτης της Ρωσίας θα ήθελε έναν υποψήφιο για την Προεδρία με τον οποίο θα αισθάνεται άνετα.

Δεν είναι ξεκάθαρο ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός. Εν τω μεταξύ υπάρχει κίνδυνος ο απελπισμένος Lukashenko να επιχειρήσει βίαια καταστολή.

Η επανάσταση στη Λευκορωσία ίσως έχει δρόμο μπροστά της, αλλά η χώρα έχει μεταμορφωθεί σε λίγες μόλις εβδομάδες.

© The Financial Times Limited 2020. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

Τι “χαρτιά” έχει στα χέρια του ο Πούτιν και έχει μετατρέψει σε μαριονέτα του τον Ερντογάν;

0

Τι “χαρτιά” έχει στα χέρια του ο Πούτιν και έχει μετατρέψει σε μαριονέτα του τον Ερντογάν;

Το ζήτημα των S-400: Ο Ερντογάν μετατράπηκε σε παιχνίδι στα χέρια του Πούτιν!

του Ergun Babahan

Όταν διαβάζει κανείς μεμονωμένα τις ειδήσεις, χωρίς να τις συνδυάζει, τότε είναι δύσκολο να αντιληφθεί το πραγματικό πλαίσιο.

Αυτό ισχύει σε κάθε τομέα, από τα οικονομικά έως τη διπλωματία.

Είναι επίσης απαραίτητο να διαβάσετε και να αξιολογήσετε τις αποφάσεις και τις πρωτοβουλίες της Άγκυρας σχετικά με τα συστήματα αεροπορικής άμυνας S-400 υπό το φως των ειδήσεων που έχουμε διαβάσει στο παρελθόν.

Η οικονομική κρίση και η έλλειψη συναλλάγματος ανάγκασαν το καθεστώς του Σαραγιού (σ.τ.μ. Ερντογάν) να λάβει άνευ προηγουμένου δραστικά μέτρα, πρωτοφανή στην πρόσφατη ιστορία της Τουρκίας.

Τέθηκαν περιοριστικά μέτρα στις συναλλαγές συναλλάγματος και οι εξαγωγές περιορίστηκαν σημαντικά. Προσωπικά, ο ίδιος υπουργός Οικονομικών Albayrak, έχει ανακοινώσει πολλές φορές ότι η Τουρκία δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες που έχει σε συνάλλαγμα.

Δύο εξελίξεις έλαβαν χώρα εντός δύο ημερών που αναιρούσαν αυτήν την δήλωση. Το πρώτο είναι να επιτρέψουμε εισαγωγές αφορολόγητων τυριών από τη Βενεζουέλα και το δεύτερο να υπογράψουμε μια δεύτερη συμφωνία αγοράς S-400 από τη Ρωσία.

Το πρώτο είναι πιθανώς μια διευκόλυνση που κάνει το AKP και δεν αφορά κάποιο τεράστιο ποσό, αλλά η συμφωνία με τη Ρωσία μεταφράζεται σε δισεκατομμύρια δολάρια.

Εκτός αυτού, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οδεύουμε προς υπογραφή συμφωνίας για αγορά δεύτερης παρτίδας S-400, τη στιγμή που η πρώτη, δεν έχει ακόμα ενεργοποιηθεί και είναι στην αποθήκη, υποτίθεται λόγω του κορωνοϊού.

Η συμφωνία έχει υπογραφεί, αλλά προφανώς δεν υπάρχουν χρήματα για πληρωμή, διότι ο ίδιος ο Ρώσος αξιωματούχος λέει:

“Απαντώντας στο ερώτημα εάν η συμφωνία θα αρχίσει να εφαρμόζεται το 2021, ο Μιχάιεφ είπε, “Εξαρτάται από το εάν οι εταίροι μας είναι έτοιμοι να επιλύσουν επιτέλους τα διαδικαστικά ζητήματα που σχετίζονται με τη χρηματοδότηση του προγράμματος.”

Ωστόσο, μετά από αυτή τη δήλωση, ακολούθησε και μια άλλη:

Ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Στρατιωτικής και Τεχνικής Συνεργασίας (FSVTS) Dmitriy Şugayev, δήλωσε ότι οι συνομιλίες με την Τουρκία για τη δεύτερη παράδοση S-400 βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, αλλά δεν έχουν ακόμη υπογράψουν τη συμφωνία.

Μιλώντας στην τηλεόραση Zvezda ο Şugayev, έδωσε τη δική του απάντηση σχετικά με τη δήλωση του Aleksandr Miheyev, Προέδρου της κρατικής εταιρεία εξαγωγής όπλων της Ρωσίας, Rosoboronexport,  σύμφωνα με την οποία έχουν πέσει οι υπογραφές για την παράδοση της δεύτερης παρτίδας  S-400 στην Τουρκία.

Ο Şugayev είπε ότι “Είμαστε σε πολύ προχωρημένο στάδιο, όσον αφορά την υπογραφή της συμφωνίας με την Τουρκία για το δεύτερο πακέτο των S-400. Αυτή τη στιγμή μιλά για κάποιες άλλες λεπτομέρειες και περιμένουμε την απόφαση των Τούρκων εταίρων μας να υπογράψουν για μια άλλη επιλογή.” Άρα, αυτό σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχει μια πιο ολοκληρωμένη συνεργασία.

Όμως ας διατρέξουμε γρήγορα ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν μετά την παραλαβή της πρώτης παρτίδας των S-400 από την Τουρκία, στο θέμα του εμπάργκο όπλων που εφαρμόστηκε από πλευράς της Αμερικής εναντίον της Τουρκίας:

“Οι ηγέτες του Κογκρέσου, με το σκεπτικό ότι οι μυστικές δυνατότητες μαχητικών αεροσκαφών F-35 κινδυνεύουν από τα ρωσικά συστήματα πυραύλων S-400 που αγόρασε η Άγκυρας, εμποδίζουν σχεδόν επί δύο χρόνια τις μεγάλης κλίμακας πωλήσεις όπλων από τις ΗΠΑ προς την Τουρκία, ενώ απέβαλαν τη χώρα από τους εταίρους του προγράμματος παραγωγής των F-35.

Το εμπάργκο μυστικών όπλων του Κογκρέσου κατά της Τουρκίας αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά από την Defense News την περασμένη εβδομάδα. Η έκθεση αναφέρει ότι το εμπάργκο επηρεάζει τον εκσυγχρονισμό των μαχητικών αεροσκαφών F-16 της Τουρκίας, αλλά και την παραγωγή επιθετικών ελικοπτέρων Atak, για την εξαγωγή τους στο Πακιστάν, μια παραγγελία 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Επίσης, επηρεάζει και άλλους τομείς της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Λόγω της συνεχιζόμενης καθυστέρησης παράδοσης των ελικοπτέρων και υπό τον φόβο ακύρωσης της παραγγελίας από στο Πακιστάν, η Τουρκία, με βάση τις πληροφορίες που προέρχονται από το Νόμο Εγγραφής Ξένων Πρακτόρων  των ΗΠΑ, η αεροδιαστημική εταιρεία Türk Havacılık ve Uzay Sanayii της Τουρκίας απευθύνθηκε στη δικηγορική εταιρεία Law Law Aerospace Greenberg στη και στο παράρτημά της  US Traurig LLP, για να εξασφαλίσει τις σχετικές άδειες εξαγωγής των κρίσιμων υλικών, μέσω άσκησης πιέσεων στους αρμόδιους ηγέτες του Κογκρέσου και στον Λευκό Οίκο.

Σύμφωνα με τη σύμβαση, η Greenberg Traurig και ο υπεργολάβος της θα πληρώνονται 25.000 δολάρια ΗΠΑ ανά μήνα για να πραγματοποιούν συναντήσεις με όλες τις σχετικές επιτροπές στο Κογκρέσο, συμπεριλαμβανομένων των συναντήσεων με Προέδρους, Ανώτερα μέλη του Κογκρέσου, μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας και της Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Με άλλα λόγια, το καθεστώς του Σαραγιού (Ερντογάν), από τη μια ξοδεύει προσπάθεια και χρήματα για να σπάσει το de facto εμπάργκο όπλων των μελών του Ρεπουμπλικανικού και του Δημοκρατικού Κόμματος, και από την άλλη ετοιμάζεται να υπογράψει ακόμα μια συμφωνία με τη Ρωσία, που θα εξοργίσει το Κογκρέσο και θα οδηγήσει στην επέκταση του εμπάργκο και των κυρώσεων. Αυτά είναι βήματα που κάνει μια ζαλισμένη πάπια…

Γιατί λοιπόν το κάνει αυτό η Τουρκία; Ο Kerim Has, που ζει στη Μόσχα, και ο Ömer Taşpınar, που ζει στην Ουάσιγκτον, συμμερίζονται την ίδια άποψη. Ο Πούτιν έχει στα χέρια του πολύ σημαντικές πληροφορίες και έγγραφα σχετικά με τα όσα συνέβησαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου:

Ο Omer Taspinar, που είναι Διευθυντής Τουρκικών Σπουδών Brooking Institution και καθηγητής στρατηγικής εθνικής ασφάλειας στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας στην Ουάσινγκτον, αξιολογώντας το θέμα της συνάντησης Trump-Erdogan, στο Λευκός Οίκος, μίλησε και για τις πτυχές που σχετίζονται με τη Ρωσία.

“Νομίζω ότι ο Ερντογάν φοβάται περισσότερο τον Πούτιν, επειδή η Ρωσία μπορεί να παίξει ένα βρώμικο παιχνίδι εις βάρος του. Ο Πούτιν έχει τη δυνατότητα να πιέσει περισσότερο τον Ερντογάν και την Τουρκία. Για παράδειγμα, το Idlib είναι ένα παράδειγμα”.

Συνεχίζοντας ο Τάσπιναρ είπε:

“Με βάση τα όσα έχω ακούσει, νομίζω ότι ο Πούτιν έχει στα χέρια του πολλά στοιχεία, που μπορεί να φέρουν σε πολύ δύσκολη θέση τον Ερντογάν. Αυτά είναι στοιχεία που αφορούν τα πραγματικά γεγονότα της 15ης Ιουλίου, καθώς και στοιχεία που αφορούν θέματα διαφθοράς”.

Αυτές οι πληροφορίες και τα έγγραφα πρέπει να είναι τέτοιας φύσης, που θα αφήσουν έκθετο τον Ερντογάν και θα τον φέρουν σε δύσκολη θέση τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Για παράδειγμα, το εμπόριο πετρελαίου με τον ISIS (Ορισμένα από τα έγγραφα σχετικά με αυτό το ζήτημα έχουν ήδη δοθεί στα Ηνωμένα Έθνη από τη Ρωσία εδώ και πολύ καιρό). Ο Ερντογάν, λοιπόν, προσπαθεί να μην δυσαρεστήσει τη Μόσχα, για να μην βρεθεί αντιμέτωπος με δυσάρεστες αποκαλύψεις. Μετά από όλα αυτά, η Τουρκία προχωρεί σαν μια τρελή απασφαλισμένη νάρκη. Και για να είμαστε ειλικρινείς, κανείς δεν ξέρει σε ποιον θα εκραγεί.

Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης

Πηγή: ahvalnews

infognomonpolitics.gr

Πώς ο Ντόναλντ Τραμπ ενταφίασε τον ριγκανισμό

0

του Arnaud Leparmentier (*)

Τον Φεβρουάριο, όλα έμοιαζαν απλά. Ο Ντόναλντ Τραμπ θα «πουλούσε» στις προεδρικές εκλογές τον οικονομικό του απολογισμό: η χαμηλότερη ανεργία των τελευταίων 50 ετών, ακόμη και για τους Αφροαμερικανούς, μια ανάπτυξη μεγαλύτερη από εκείνη της Ευρώπης και εμπορικές συμφωνίες που δικαιολογούσαν το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική».

Το τίμημα ήταν ένα μη βιώσιμο δημοσιονομικό έλλειμμα, της τάξης του 5% του ΑΕΠ. Αλλά αυτό αποτελούσε λεπτομέρεια. Ο Τραμπ μπορούσε να κερδίσει τις εκλογές.

Κι ύστερα ήρθε η επιδημία του Covid-19 που κατέστρεψε αυτό το αφήγημα. Ο Τραμπ φορτώνεται με τη μεγαλύτερη ύφεση της ιστορίας, το μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα σε καιρό ειρήνης και τη μεγαλύτερη ανεργία μετά τη δεκαετία του ’30. Όλα δείχνουν πλέον ότι θα χάσει. Αλλά ο Τραμπ δεν θα χάσει χωρίς να πολεμήσει. Κι αν τα καταφέρει, θα έχει ταυτόχρονα μεταμορφώσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Πριν από τέσσερα χρόνια, οι αντίπαλοι του Ντόναλντ Τραμπ – όπως ο Νομπελίστας Οικονομίας Πολ Κρούγκμαν – προειδοποιούσαν ότι η εκλογή του θα οδηγούσε στην καταστροφή και ότι οι ιδέες του δεν είχαν καμιά συνοχή. Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Μέσα σε τέσσερα χρόνια, ο Τραμπ γκρέμισε τα άγαλμα του εμβληματικού προσώπου του “ Grand Old Party” (GOP), του πατέρα της «συντηρητικής επανάστασης»: του Ρόναλντ Ρίγκαν. Από τον συντηρητισμό πέρασε στον εθνικισμό και τον λαϊκισμό. Κι αυτό, για να ικανοποιήσει τους λευκούς ψηφοφόρους και τους εργάτες που έβλεπαν με όλο και μεγαλύτερη επιφύλαξη την παγκοσμιοποίηση.

Υπήρχαν βέβαια ενδείξεις μιας τέτοιας μεταστροφής και πριν από τον Τραμπ, με την εμφάνιση της Σάρα Πέιλιν στον συνδυασμό του Τζον ΜακΚέιν, το 2008, και στη συνέχεια με την ανάδυση του Tea Party που ταλαιπώρησε την προεδρία Ομπάμα. Ο Τραμπ πήρε τη σκυτάλη και βούτηξε στον λαϊκισμό.

Αν ο Ρίγκαν απεχθανόταν το “ big government”, εκείνος δεν διστάζει να παρέμβει. Αν ο «μεγάλος επικοινωνιολόγος» έστελνε ένα αισιόδοξο μήνυμα για την Αμερική, ο σημερινός πρόεδρος παρουσιάζει τις ΗΠΑ ως θύμα και επιδιώκει να αποσυρθεί από τις παγκόσμιες υποθέσεις. Ο ηθοποιός από την Καλιφόρνια υποστήριζε τις ελεύθερες συναλλαγές, έστω κι αν προσπαθούσε να προστατεύσει το Ντιτρόιτ από τα ιαπωνικά αυτοκίνητα. Ο μεγιστάνας από τη Νέα Υόρκη υποστηρίζει τον προστατευτισμό. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα υπό τον Ρίγκαν ήταν υπέρ της μετανάστευσης, ο Τραμπ θέλει να κτίσει τείχη για να σταματήσει τους μετανάστες.

Το μόνο κοινό τους σημείο είναι η μείωση των φόρων, ιδιαίτερα για τους πιο πλούσιους και τις επιχειρήσεις. Αυτό όμως δεν μειώνει το εύρος της μεταμόρφωσης του GOP, που θα ολοκληρωθεί αν νικήσει ο Τραμπ και δεν θα αμφισβητηθεί κατά 100% σε περίπτωση που χάσει.

Στην οικονομική πολιτική, η ορθοδοξία ανήκει στο παρελθόν. Το δημοσιονομικό έλλειμμα θα φτάσει το 25% του ΑΕΠ. Ο Τραμπ έχει τη βοήθεια της κεντρικής τράπεζας, που τυπώνει χρήμα και σώζει τις επιχειρήσεις από τη χρεοκοπία εξαγοράζοντας το χρέος τους. Η πολιτική του σημερινού διοικητή Τζερόμ Πάουελ είναι αντίθετη από εκείνη του Πολ Βόλκερ, ο οποίος επέβαλε στον Ρίγκαν μια ύφεση την περίοδο 1982-83 για να καταπολεμήσει τον πληθωρισμό.

Στο εμπορικό πεδίο, ο Τραμπ υπονόμευσε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και συγκρούστηκε με την Κίνα. Το φαινόμενο αυτό θα είναι μακροχρόνιο, καθώς μια εταιρεία όπως η Apple έχει τα περισσότερα εργοστάσιά της στην Κίνα, δείχνει όμως αναντίστρεπτο, με τις σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες να προσλαμβάνουν συχνά ψυχροπολεμικό χαρακτήρα.

Στο κοινωνικό πεδίο, τέλος, η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Ο Τραμπ δεν αύξησε τον κατώτατο ομοσπονδιακό μισθό, που είναι καθηλωμένος στα 7,25 δολάρια την ώρα από το 2009, οι χαμηλοί μισθοί όμως αυξάνονταν πριν από την πανδημία πιο γρήγορα από τους άλλους επειδή υπήρχε πλήρης απασχόληση και οι πολιτείες είχαν αυξήσει τον τοπικό κατώτατο μισθό.

(*) Ο Αρνό Λεπαρμαντιέ είναι ανταποκριτής της Monde στην Ουάσινγκτον

(Πηγή: Le Monde)

Turkey weaponizing water against civilians amid a global pandemic

0
Turkey weaponizing water against civilians amid a global pandemic

Αργεί το τέλος της Δύσης

0
© Drew Angerer / Getty Images / Ideal Image

Η αίγλη της Δύσης, συμπεριλαμβανομένου του Αμερικανικού ονείρου, έχει ξεθωριάσει

Πλάμεν Τόντσεφ

 

 

 

Σήμερα όλη η Δύση βρίσκεται αντιμέτωπη με άλλες αναδυόμενες δυνάμεις, έχει χάσει έδαφος και το βλέπουμε αυτό τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη.
Κάμαλα ή Καμάλα;

Στην αρχή δεν ήξερα πώς τονίζεται το όνομα της Kamala Harris – Κάμαλα ή Καμάλα; Πριν από 12 χρόνια είχα την ίδια απορία για το όνομα του Ομπάμα – Μπάρακ ή Μπαράκ;

Νομίζω ότι αυτό και μόνο υποδηλώνει την δύναμη του Αμερικανικού ονείρου. Το γεγονός ότι Αμερικανοί πολίτες με περίεργα ονόματα, μετανάστες δεύτερης γενιάς, κατέχουν ή διεκδικούν τα ανώτατα αξιώματα στις ΗΠΑ.

Και δεν αναφέρομαι καν στο γεγονός ότι και οι δύο προαναφερθέντες πολιτικοί είναι «έγχρωμοι». Αυτό δεν θα έπρεπε καν να αποτελεί είδηση, αν και ο ρατσισμός εξακολουθεί να αποτελεί γάγγραινα στην αμερικανική κοινωνία – εξ ου και το κίνημα Black Lives Matter.

‘Ολες οι κοινωνίες έχουν τις εσωτερικές αντιφάσεις τους. Και οι μεγάλες κοινωνίες, όπως είναι η αμερικανική, έχουν μεγάλες αντιφάσεις. Μέσα απ’αυτές τις αντιφάσεις προέκυψε το «παρατράγουδο» Ντόναλτ Τραμπ – δεν βρίσκω πιο κομψό χαρακτηρισμό.

Αλλά θα ήταν και ανακριβές και άδικο να στιγματιστεί ολόκληρη η αμερικανική κοινωνία απ’αυτό το ιστορικό ατύχημα που είναι η προεδρία του Τραμπ. Άκουσα τις ομιλίες και του Μπαράκ και της Κάμαλα (έτσι τονίζεται τελικά) στο συνέδριο των Δημοκρατικών, όπως και του Μπάιντεν και πολλών άλλων. Νομίζω ότι οι ΗΠΑ, παρά τις τρομακτικές αντιφάσεις τους, έχουν την ωριμότητα και την θεσμική συγκρότηση να αντιμετωπίσουν τις εσωτερικές δυσκολίες τους και να διεκδικήσουν ξανά την θέση που τούς αρμόζει στο διεθνές στερέωμα.

Από κει και πέρα, δεν μάς μένει παρά να περιμένουμε την έκβαση των αμερικανικών εκλογών στις αρχές Νοεμβρίου. Όχι πως μια νίκη του δίδυμου Μπάιντεν-Χάρις θα λύσει τα προβλήματα του πλανήτη, κάθε άλλο. Και η νίκη αυτή μόνο εξασφαλισμένη δεν είναι: καλού-κακού, πρέπει να είναι κανείς προετοιμασμένος και για ενδεχόμενη επανεκλογή του Τραμπ.

Νέα εποχή

Είναι αλήθεια ότι, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των επικείμενων προεδρικών εκλογών, οι ΗΠΑ δεν είναι αυτό που ήταν στις αρχές της δεκαετίας ‘90, όταν κατέρρευσε το σοβιετικό μπλοκ και έληξε ο Ψυχρός Πόλεμος. Για ένα διάστημα ήταν η μοναδική υπερδύναμη και υπήρχε η εντύπωση πως φτάσαμε στο «τέλος της ιστορίας», ότι θα επικρατήσει παγκοσμίως το δυτικό σύστημα διακυβέρνησης και οικονομικής ανάπτυξης.

Εκείνη η βεβαιότητα διαψεύστηκε οικτρά. Σήμερα όλη η Δύση βρίσκεται αντιμέτωπη με άλλες αναδυόμενες δυνάμεις, έχει χάσει έδαφος και το βλέπουμε αυτό τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη. Η αίγλη της Δύσης, συμπεριλαμβανομένου του Αμερικανικού ονείρου, έχει ξεθωριάσει.

Βλέπουμε, επίσης, να καθιερώνεται σε άλλες περιοχές του κόσμου, αλλά και στην ίδια την Δύση, ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης, με αυταρχικούς ηγέτες – Πούτιν στη Ρωσία, Ερντογάν στην Τουρκία, Κιμ στην Βόρεια Κορέα, Σι Τζινπίνγκ στην Κίνα, Όρμπαν στην Ουγγαρία, Βούτσιτς στην Σερβία, Ντουτέρτε στις Φιλιππίνες, κ.ά. Σ’αυτόν τον κατάλογο εντάσσεται – κακώς, κάκιστα – και ο Ντόναλντ Τραμπ.

Υπερβολική η είδηση για το τέλος της Δύσης

Πάντως, εις πείσμα των περιστάσεων, επιβάλλεται σ’αυτην την νέα εποχή έντονης αβεβαιότητας και αυξανόμενου αυταρχισμού να μην χάσουμε την αυτοπεποίθησή μας και να κρατήσουμε τις σταθερές μας. Κι αυτές δεν είναι μόνο οικονομικές ή γεωπολιτικές, δεν είναι όλα ευκαιριακές συμμαχίες που μεταβάλλονται αναλόγως της συγκυρίας. Οι σταθερές μας σχετίζονται με τον τρόπο ζωής μας, με το δημοκρατικό μας πολίτευμα, με παραδόσεις και αξίες που αντέχουν στον χρόνο και στις αντιξοότητες.

Το είδαμε αυτό και στην Ελλάδα, μετά από μια πολύ δύσκολη δεκαετία. Ακόμη και σήμερα, εν μέσω πανδημίας και γεωπολιτικής ρευστότητας, βλέπουμε ότι η χώρα έχει στέρεους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος λειτουργεί – ναι, με τις προφανείς αδυναμίες του -, η Ελλάδα έχει διεθνή ερείσματα και οι Έλληνες ξέρουν να συσπειρώνονται ενώπιον προκλήσεων.

Ελπίζω να έχουμε καλές ειδήσεις και στις ΗΠΑ σε λίγες εβδομάδες. Εν τω μεταξύ, βλέπουμε θετικές εξελίξεις στην ΕΕ, παρά τις ολονύχτιες συνεδριάσεις, τις εντάσεις και τις γνωστές δυσκολίες κατά την λήψη αποφάσεων. Είδαμε ότι εν τέλει τα κράτη μέλη κατέληξαν σε συμβιβασμό για το Ταμείο Ανάκαμψης, διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες.

Όλα αυτά δείχνουν ότι η Δύση δεν είναι ξοφλημένη, παρά την απαισιοδοξία που εκδηλώνεται κατά καιρούς. Στις δυτικές κοινωνίες εναπόκειται να δικαιώσουν τον Αμερικανό συγγραφέα Μαρκ Τουέιν, ο οποίος σ’ αυτήν την περίπτωση πιθανότατα θα έλεγε: «Η είδηση για το τέλος της Δύσης είναι εξόχως υπερβολική».

«Πηγή: https://www.athensvoice.gr

Ανάλυση της Συμφωνίας Ελλάδας- Αιγύπτου.

0

του Μιχάλη Κλαπάνη, Συνταγματάρχη ε.α.

Διπλωματούχου Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού του ΕΜΠ Αθηνών

Προσδιορισμός της Απώλειας Τμήματος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδος Σύμφωνα με την Συμφωνία Ελλάδος Αιγύπτου της 9/8/2020

Μετά τον προσδιορισμό της ΑΟΖ που παραχώρησε η Ελληνική Κυβέρνηση στο Κράτος της Ιταλίας με την διακρατική Συμφωνία της 9/6/2020 και την νέα παραχώρηση Ελληνικής ΑΟΖ στο Κράτος της Αιγύπτου την οποία ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας  είπε: «Η Συμφωνία της Ελλάδας με την Ιταλία, (όπως κι αυτή  με την Αίγυπτο) ενισχύουν τις θέσεις μας πως τα νησιά δεν μπορούν να έχουν υφαλοκρηπίδα. Στο Ιόνιο δεν ξεκίνησαν την υφαλοκρηπίδα από τα νησιά».

Οπότε εξέτασα και προσδιόρισα το νέο τμήμα της Ελληνικής ΑΟΖ που παραχώρησε η Ελληνική Κυβέρνηση με την Συμφωνία της 9/8/2020 στο Κράτος της Αιγύπτου. Ακολουθεί,

ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Σκοπός τούτης της τεχνικής εκθέσεως είναι να προσδιορίσει και υπολογίσει την συνολική επιφάνεια παραχώρησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Συμφωνίας των δύο Κρατών Ελλάδος Αιγύπτου (στο εξής χάριν συντομίας θα αναφέρονται ως ΣΚΕΑ) που  παραχωρείται με την Συμφωνία Ελλάδος Αιγύπτου στις 9 Αυγούστου 2020 στο κράτος της Αιγύπτου.

  1. Οι μετρήσεις έγιναν στο ελλειψοειδές που δίδονται οι συντεταγμένες της ΣΚΕΑ το WGS84 και τα γεωμετρικά στοιχεία που προσδιορίστηκαν με τη χρήση των εργαλείων του προγράμματος Google Earth (στο εξής όταν θα αναφέρεται στο εν λόγω πρόγραμμα για χάριν συντομίας θα αναφέρεται ως ΠGE) και του προσωπικού μου υπολογιστή. Η ακρίβεια των προσδιοριζομένων Σημείων και των γεωμετρικών στοιχείων είναι αυτή που δίνει το ΠGE.
  2. Από τα Σημεία A, B, C, D και E της Συμφωνίας 6/82020 αναπτύχθηκαν κύκλοι με κέντρα τα εν λόγω Σημεία και ακτίνες μέχρι να αγγίξουν οι περιφέρειες των Κύκλων τα αντίστοιχα εγγύτερα σημεία των  ακτών της Ελλάδος, αυτά τα  Σημεία είναι τα Ε1, Ε2 (είναι το εγγύτερο Σημείο των B, C και D), Ε3 ευρίσκονται όλα στη Γραμμή χωρισμού υδάτων της Θαλάσσης με την Ξηρά με h=0 μηδενικό υψόμετρο, σε ακτές των Νησιών Καρπάθου, Κουφονήσι και Χρυσή αντιστοίχως, αυτά φαίνονται στον παρακάτω πίνακα 1.

Πίνακας 1

 Επιλεγμένων Σημείων Ακτών Ελλάδος

Τα εγγύτερα με τα Σημεία  A, B, C, D και E της Συμφωνίας 9/8/2020

 

α/α Γεωγραφικό Πλάτος Γεωγραφικό Μήκος Περιγραφή
Ε1 35°23’53.11″Β 27° 8’30.76″Α ΝΔ του αεροδρομίου της Καρπάθου 2 km
Ε2 34°55’2.19″Β 26° 7’48.10″Α Σε ακτή Νήσου Κουφονήσι
Ε3 34°51’55.05″Β 25°42’24.88″Α Σε ακτή Νήσου Χρυσή

 

  1. Έπειτα επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για τον προσδιορισμό των εγγυτέρων Σημείων Α1, Α2, Α3, Α4, και Α5 των ακτών της Αιγύπτου με τα

αντίστοιχά τους Σημεία της ΣΚΕΑ της 9/8/2020, αυτά φαίνονται στον παρακάτω πίνακα 2.

 

Πίνακας 2

 Επιλεγμένων Σημείων Ακτών Αιγύπτου

Τα εγγύτερα με τα αντίστοιχά τους A, B, C, D και E της Συμφωνίας 9/8/2020

 

α/α Γεωγραφικό Πλάτος Γεωγραφικό Μήκος Περιγραφή
Α1 31°22’22.28″Β 27°20’25.34″Α Ανατολικά της Μέρσα Ματρούχ 8 km
Α2 31°29’0.84″Β 26°45’6.99″Α ΒΑ της Kafr Sabir 1,5 km
Α3 31°35’33.14″Β 26° 5’38.14″Α Ανατολικά της πόλης Sidi Barrani 16km
Α4 31°36’41.52″Β 26° 0’2.39″Α Ανατολικά της Sidi Barrani  7 km
Α5 31°37’41.87″Β 25°53’58.43″Α ΒΔ της πόλης Sidi Barrani 3 km

 

  1. Μετρήθηκαν οι αποστάσεις επί χάρτου, με τη χρήση εργαλείων που δίνει το ΠGE στους χρήστες του, οπότε οι αποστάσεις των Σημείων A, B, C, D και E της ΣΚΕΑ  από αντίστοιχα εγγύτερα Σημεία τους Ε1, Ε2 (είναι το εγγύτερο Σημείο των B, C και D), Ε3 των Ελληνικών ακτών και Α1, Α2, Α3, Α4, και Α5 των Αιγυπτιακών ακτών φαίνονται στον παρακάτω πίνακα 3. Όπου α/α είναι τα Σημεία της ΣΚΕΑ, όπου SΑi (m) οι αποστάσεις σε μέτρα των αντιστοίχων των Σημείων  Α1, Α2, Α3, Α4, και Α5 από αυτά της ΣΚΕΑ,  όπου SEi (m) οι αποστάσεις σε μέτρα των αντιστοίχων  Σημείων Ε1, Ε2 (είναι το εγγύτερο Σημείο των B, C και D)  και Ε3 με τα Σημεία της ΣΚΕΑ και όπου ΔSi (m) οι διαφορές των αποστάσεων σε μέτρα των Σημείων της ΣΚΕΑ με τα εγγύτερα αντίστοιχά τους Σημεία στις ακτές της Ελλάδος και της Αιγύπτου. Οι διαφορές των αποστάσεων ΔSi (m) έχουν όλες θετικές τιμές με τις SAi αποστάσεις να είναι μεγαλύτερες των αντιστοίχων τους SEi αποστάσεων, αυτό σημαίνει ότι όλα τα Σημεία της ΣΚΕΑ ευρίσκονται εντός της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (στο εξής για χάριν συντομίας θα αναφέρεται ως ΑΟΖ).

Πίνακας 3

Εγγυτέρων Αποστάσεων των Σημείων της ΣΚΕΑ με τα

Αντίστοιχά τους στις Ακτές των δύο Κρατών

 

α/α SAi (m) SEi (m) ΔSi (m)
1 285030,72 184781,36 100249,36
2 255832,05 185577,64 70254,41
3 231936,89 160585,03 71351,86
4 214611,09 159331,58 55279,51
5 198429,89 163064,57 35365,32

 

  1. Προσδιορίστηκαν οι Συντεταγμένες των Σημείων Δ1, Δ2, Δ3, Δ4 και Δ5 με τη χρήση του ΠGE με κριτήριο να διατηρούν το αθροιστικό τους μήκος (π.χ. SA1 + SE1 = 469.812,08 m) και να ισαπέχουν από τα εγγύτερα αντίστοιχά τους

Σημεία των Ελληνικών ακτών Ε1, Ε2 (είναι το εγγύτερο Σημείο των B, C και D)  και Ε3 και των Αιγυπτιακών ακτών  Α1, Α2, Α3, Α4 και Α5.

Διαπίστωσα ότι τα Σημεία Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ5 και τα αντίστοιχά τους Σημεία της ΣΚΕΑ έχουν τα ίδια εγγύτερα με αυτά που φαίνονται στους Πίνακες 1 και 2.

Οι Συντεταγμένες των εν λόγω Σημείων φαίνονται στον πίνακα 4. Οπότε η τεθλασμένη γραμμή των Δ1, Δ2, Δ3, Δ4 και Δ5 ορίζει Δίκαια τις ΑΟΖ των κρατών Ελλάδος και Αιγύπτου διότι αυτά ισαπέχουν από τα αντίστοιχά τους εγγύτερα Σημεία των ακτών των δύο κρατών και επιπλέον διατηρούν το αθροιστικό τους μήκος των γραμμών (SAi +SEi) Πίνακας 5.

Πίνακας 4

Συντεταγμένες Σημείων που Ισαπέχουν από τα  Σημεία 

των Πινάκων 1, 2 και Ορίζουν την ΑΟΖ Ελλάδος Ιταλίας  

 

Δi Γεωγραφικό Πλάτος Γεωγραφικό Μήκος
Δ1 33°24’37.49″Β 28° 1’23.21″Α
Δ2 33°20’31.08″Β 27°35’30.12″Α
Δ3 33°14’51.04″Β 26°49’59.93″Α
Δ4 33°15’11.85″Β 26°27’11.73″Α
Δ5 33°15’19.75″Β 26° 0’36.55″Α

 

Πίνακας 5

Μήκη γραμμών που ορίζονται από τα Σημεία της ΣΚΕΑ και τα

αντίστοιχά τους εγγύτερα Σημεία των ακτών των δύο Κρατών   

 

Si S Ei (m) S Ai (m) Σ=SEi + SAi
S1 184781,36 285030,72 469812,08
S2 185577,64 255832,05 441409,69
S3 160585,03 231936,89 392521,92
S4 159331,58 214611,09 373942,67
S5 163064,57 198429,89 361494,86

 

  1. Τα δύο μήκη των τεθλασμένων γραμμών που ορίζονται από τα A, B, C,

D και E της ΣΚΕΑ και τα Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ5 τούτης της Τεχνικής Εκθέσεως φαίνονται στον παρακάτω πίνακα 6:

Πίνακας 6

Τα  Μήκη των Τεθλασμένων Γραμμών

 

α/α S (m) S (km) S

(nautical mile)

Σημεία ή Κορυφές Γραμμών
Γραμμή της ΣΚΕΑ 192.251,09 192,251 103,807 A, B, C,

D και E

Γραμμή της Τεχνικής Εκθέσεως 188.979,62 188,980 102,041 Δ1, Δ2, Δ3, Δ4 και Δ5

 

  1. Υπολογίζεται η επιφάνεια του πολυγώνου που σχηματίζεται από τα Σημεία της ΣΚΕΑ με τα Σημεία τούτης της τεχνικής εκθέσεως. Όπως απεδείχθη

παραπάνω στην παράγραφο 4 η εν λόγω επιφάνεια είναι τμήμα της Ελληνικής ΑΟΖ και προσδιορίζεται από τα εν λόγω Σημεία. Όπως φαίνεται στον παρακάτω Πίνακα.

 

Πίνακας 7

Εμβαδόν Πολυγώνου

 

Κορυφές του Σχηματιζόμενου Πολυγώνου Εμβαδόν σε Τετραγωνικά Μέτρα Εμβαδόν σε Στρέμματα Εμβαδόν σε Τετραγωνικά Χιλιόμετρα Εμβαδόν σε Τετραγωνικά Μίλια
A, B, C, D, E, Δ5, Δ4, Δ3, Δ2 και Δ1 6.777.696.696,22 6.777.696,70 6.777,70 2.616,88

 

Η συνολική επιφάνεια της Ελληνικής ΑΟΖ που παραχωρείται στο κράτος της Αιγύπτου είναι Ε= 6.777.696.696,22 τετραγωνικά μέτρα ή 6.777.696,70 στρέμματα ή 6.777,70 τετραγωνικά χιλιόμετρα ή 2.616,88  τετραγωνικά μίλια. (Όση περίπου είναι η έκταση των Νομών Λακωνίας και Μεσσηνίας) 

  1. Όπως φαίνεται στο επισυναπτόμενο αντίγραφο εικόνας χάρτη στη σελίδα 6, η τεθλασμένη γραμμή που ορίζεται από τα Σημεία Δ1, Δ2, Δ3, Δ4 και Δ5, τούτης της τεχνικής εκθέσεως ορίζει αποδεδειγμένα τα όρια της ΑΟΖ των δύο κρατών ως τα Μέσα Σημεία των Εγγύτερων Σημείων των ακτών τους και με τα Σημεία A, B, C, D και E της ΣΚΕΑ προσδιορίζουν την επιφάνεια που παραχώρησε η Ελλάδα στην Αίγυπτο με την συμφωνία της 9/8/2020.
  2. Υπάρχει φυσικός πλούτος στην  περιοχή  όπως φαίνεται στον θεματικό  χάρτη του ΙΓΜΕ που επισυνάπτω στη σελίδα 7, δείχνει στην  επιφάνεια που παραχωρεί το Ελληνικό κράτος στο Αιγυπτιακό κράτος να έχουν υποθαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
  3. Τεχνικά η ακρίβεια υπολογισμού των Σημείων Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ5 μπορεί να βελτιωθεί από Ομάδα Τοπογράφων με κατάλληλο τοπογραφικό εξοπλισμό με εργασίες υπαίθρου που θα προσδιορίσει επιτόπου τα Σημεία Ε1, Ε2, Ε3 των Ελληνικών ακτών, των Α1, Α2, Α3, Α4, Α5 των Αιγυπτιακών ακτών και με τη χρήση του Κρατικού Πίνακα Βραχονησίδων να δώσει πιο ευνοϊκά για την Ελλάδα αποτελέσματα..

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

  1. Η Συμφωνία των κρατών Ελλάδος Αιγύπτου είναι συμφωνία παραχώρησης συνολικά εμβαδού 6.777,70 Έξι Χιλιάδων Επτακοσίων Εβδομήντα Επτά Τετραγωνικών Χιλιομέτρων Επιφανείας από το Ελληνικό κράτος στο κράτος της Αιγύπτου. (Όση περίπου είναι η έκταση των Νομών Λακωνίας και Μεσσηνίας)
  2. Είναι αναγκαία η μελέτη από γεωλόγο επιστήμονα για να εκτιμήσει την νέα απώλεια του φυσικού πλούτου (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) της πολυγωνικής επιφάνειας λόγω της παραχώρησης της με την ΣΚΕΑ την 9/8/2020.

Πιερία, 19 Αυγούστου 2020

Σχης ε.α. Μιχάλης Κλαπάνης

Διπλωματούχος Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός του ΕΜΠ Αθηνών

Αντίγραφο εικόνας χάρτη του Goggle Earth στην οποία φαίνεται η επιφάνεια παραχώρησης με την ΣΚΕΑ της 9/8/2020

Θεματικός Χάρτης του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μεταλλευτικών Ερευνών με τον Φυσικό Πλούτο της Χώρας μας 

 

 

 

 

 

 

 

Ανάλυση της Συμφωνίας Ελλάδας- Ιταλίας..

3

του Μιχάλη Κλαπάνη Συνταγματάρχη ε.α. 

Διπλωματούχου Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού του ΕΜΠ Αθηνών

Προσδιορισμός της Απώλειας Τμημάτων της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδος Σύμφωνα με την Συμφωνία Ελλάδος Ιταλίας της 9/6/2020

Η προσπάθεια μείωσης της Σημασίας Παραχωρηθείσης ΑΟΖ από Συστημικά ΜΜΕ αμέσως μετά την Συμφωνία των χωρών Ελλάδος, Ιταλίας όσο και οι πανηγυρισμοί στελεχών των Κυβερνήσεων Ιταλίας και Τουρκίας αμέσως μετά την Συμφωνία και ένεκα της υπογραφής Συμφωνίας της 9/6/2020 με ώθησαν να μελετήσω τοπογραφικά το μείζον Εθνικό θέμα. Η νέα Συμφωνία είναι επιβεβαίωση της Συμφωνίας της 24/5/1977 η οποία είχε κυρωθεί με τον Νόμο 786/1978 – ΦΕΚ 101/Α/21-6-1978. Ακολουθεί,

ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Σκοπός τούτης της Τεχνικής Εκθέσεως είναι να προσδιορίσει και υπολογίσει την Συνολική Επιφάνεια Παραχώρησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Συμφωνίας των δύο Κρατών Ελλάδος Ιταλίας (στο εξής χάριν συντομίας θα αναφέρονται ως ΣΚΕΙ) που  Παραχωρείται με την Συμφωνία Ελλάδος Ιταλίας της 9 Ιουνίου 2020 στο Κράτος της Ιταλίας.

  1. Οι μετρήσεις έγιναν στο ελλειψοειδές που δίδονται οι συντεταγμένες της ΣΚΕΙ το WGS84 και τα γεωμετρικά στοιχεία που προσδιορίστηκαν με τη χρήση των εργαλείων του προγράμματος Google Earth και του προσωπικού μου υπολογιστή. Η ακρίβεια των προσδιοριζομένων Σημείων και των γεωμετρικών στοιχείων είναι αυτή που δίνει το πρόγραμμα.
  2. Από τα Σημεία 1, 2, 3, … 16 της Συμφωνίας 9/6/2020 αναπτύχθηκαν κύκλοι με κέντρα τα εν λόγω Σημεία και ακτίνες μέχρι να αγγίξουν οι περιφέρειες των Κύκλων τα αντίστοιχα εγγύτερα σημεία των  ακτών της Ελλάδος, αυτά τα  Σημεία είναι τα Ε1, Ε2, Ε3, … Ε16 ευρίσκονται όλα στη Γραμμή χωρισμού υδάτων της Θαλάσσης με την Ξηρά με h=0 μηδενικό υψόμετρο, σε ακτή Ελληνικού Νησιού ή σε ακτή της Χερσαίας Ελλάδος. Τα σημεία 8 και 9 της ΣΚΕΙ έχουν εγγύτερο Σημείο με τις Ελληνικές ακτές το Σημείο Ε7 στη Νήσο Κεφαλονιά, Δυτικά του Χωριού Χαβριάτα, το σημείο 11 της ΣΚΕΙ έχει  εγγύτερο Σημείο με τις Ελληνικές ακτές το Σημείο Ε10 ευρισκομένου στη Νήσο Άγιος Ιωάννης ΒΔ της Νήσου Ζακύνθου και τα Σημεία 13, 14, 15 της ΣΚΕΙ έχουν  εγγύτερο Σημείο με τις Ελληνικές ακτές το Σημείο Ε12 ευρισκομένου στις Δυτικές ακτές των Νήσων Στροφάδων και τα υπόλοιπα φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Πίνακας 1

 Επιλεγμένων Σημείων Ακτών Ελλάδος

Τα εγγύτερα με τα αντίστοιχά τους της Συμφωνίας 9/6/2020

 

α/α Γεωγραφικό Πλάτος Γεωγραφικό Μήκος Περιγραφή
Ε1 39°51’37.24″Β 19°22’26.64″Α Νήσοι Οθωνοί
Ε2 39°51’28.18″Β 19°22’23.83″Α          -/-
Ε3 39°50’45.01″Β 19°22’26.70″Α          -/-
Ε4 39°44’46.84″Β 19°30’43.59″Α Νήσος Πλατεία
Ε5 39°27’25.24″Β 19°52’4.71″Α Νήσος Κέρκυρα, Χαλικούνας
Ε6 39°24’55.66″Β 19°54’7.25″Α Βραχονησίδα, ΝΔ Ν. Κερκύρας
Ε7 38°10’44.21″Β 20°20’17.53″Α Νήσος Κεφαλονιά, Χαβριάτα
Ε8          -/-          -/-
Ε9          -/-          -/-

-2-

 

E10 37°49’10.99″Β 20°37’2.99″Α Άγιος Ιωάννης ΒΔ Ν. Ζακύνθου
Ε11          -/-          -/-
E12 37°14’42.18″Β 21° 0’6.07″Α Νήσοι  Στροφάδων
E13          -/-          -/-
E14          -/-          -/-
E15          -/-          -/-
E16 37°14’37.32″Β 20°37’2.99″Α Νήσοι Στροφάδων

 

  1. Έπειτα επαναλήφθηκε η ίδια διαδικασία για τα εγγύτερα Σημεία Ι1, Ι2, Ι3, … Ι16 των ακτών της Ιταλίας με τα αντίστοιχά τους Σημεία της ΣΚΕΙ της 9/6/2020. Το Σημείο 5 της ΣΚΕΙ έχει εγγύτερο Σημείο με τις Ιταλικές ακτές το Σημείο Ι4 ευρισκομένου στις ακτές Ανατολικά της Leusa, το Σημείο 13 της ΣΚΕΙ έχει εγγύτερο Σημείο με τις Ιταλικές ακτές το Σημείο Ι12 ευρισκομένου στις ακτές Βόρεια της Galati, το Σημείο 15 της ΣΚΕΙ έχει  εγγύτερο Σημείο με τις Ιταλικές ακτές το Σημείο Ι14 ευρισκομένου στις ακτές Νοτίως της Galati και τα υπόλοιπα φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

 

Πίνακας 2

 Επιλεγμένων Σημείων Ακτών Ιταλίας

Τα εγγύτερα με τα αντίστοιχά τους της Συμφωνίας 9/6/2020

 

α/α Γεωγραφικό Πλάτος Γεωγραφικό Μήκος Περιγραφή
Ι1 40° 6’16.33″Β 18°31’8.72″Α ΝΑ του Otranto
Ι2 40° 2’40.16″Β 18°28’31.24″Α ΝΑ της Cerfignano
Ι3 39°52’19.87″Β 18°23’52.36″Α Ανατολικά της Corcano
Ι4 39°47’37.38″Β 18°22’8.61″Α  Ανατολικά της Leusa
Ι5        -/-        -/-        -/-
Ι6 38°57’24.86″Β 17°10’18.98″Α ΒΔ της Le Cannella
Ι7 38°53’37.89″Β 17° 5’47.61″Α Νότια του Capo Rizzuto
Ι8 38°25’8.67″Β 16°33’51.34″Α Δυτικά του Τorre Εllera
Ι9 38°22’46.93″Β 16°31’13.31″Α Ανατολικά του Prescopio
Ι10 38°22’20.67″Β 16°30’43.34″Α Νότια του Prescopio
Ι11 37°57’26.25″Β 16° 5’53.57″Α Νότια της Brancaleone Marina
Ι12 37°56’50.90″Β 16° 5’18.24″Α Βόρεια της Galati
Ι13        -/-        -/-        -/-
Ι14 37°55’29.81″Β 16° 3’50.00″Α Νότια της Galati
Ι15        -/-        -/-        -/-
Ι16 36°41’13.41″Β 15° 9’12.21″Α Ανατολικά της Torrefano

 

  1. Μετρήθηκαν οι αποστάσεις επί χάρτου, με τη χρήση εργαλείων που δίνει το πρόγραμμα Google Earth (στο εξής όταν θα αναφέρεται στο εν λόγω πρόγραμμα για χάριν συντομίας θα αναφέρεται ως ΠGE) στους χρήστες του, οπότε οι αποστάσεις των Σημείων 1, 2, 3 … 16 της ΣΚΕΙ από αντίστοιχα εγγύτερα Σημεία τους Ε1, Ε2, Ε3 … Ε16 των Ελληνικών ακτών και Ι1, Ι2, Ι3 … Ι16 των Ιταλικών ακτών φαίνονται στον παρακάτω πίνακα 3. Όπου α/α είναι τα Σημεία της ΣΚΕΙ, όπου SIi (m) οι αποστάσεις σε μέτρα των αντιστοίχων των Σημείων Ι1, Ι2, Ι3, …

 

-3-

 

Ι16 με τα Σημεία της ΣΚΕΙ, όπου SEi (m) οι αποστάσεις σε μέτρα των αντιστοίχων  Σημείων Ε1, Ε2, Ε3, … Ε16 με τα Σημεία της ΣΚΕΙ και όπου ΔSi (m) οι

διαφορές των αποστάσεων σε μέτρα των Σημείων της ΣΚΕΙ με τα εγγύτερα αντίστοιχά τους Σημεία στις ακτές της Ελλάδος και της Ιταλίας. Οι διαφορές των αποστάσεων ΔSi (m) με θετικό πρόσημο είναι εντός της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (στο εξής για χάριν συντομίας θα αναφέρεται ως ΑΟΖ), ενώ οι διαφορές των αποστάσεων ΔSi (m) με αρνητικό πρόσημο είναι στην Ιταλική ΑΟΖ, όπως θα αποδειχθεί παρακάτω. Όπου SIi και SEi οι αποστάσεις των Σημείων της ΣΚΕΙ με τα αντίστοιχά τους εγγύτερα Σημεία στις ακτές των δύο Χωρών.

 

 

Πίνακας 3

 Εγγυτέρων Αποστάσεων των Σημείων της ΣΚΕΙ με τα

Αντίστοιχά τους στις Ακτές των δύο Κρατών 

 

 

α/α SIi (m) SEi (m) ΔSi (m)
1 40697,37 37313,47 383,9
2 43621,34 37599,49 6021,85
3 44.637,96 39.514,52 5.123,44
4 73.840,01 71.662,34 2.177,67
5 96.074,25 95.228,59 845,66
6 144.779,75 143.719,20 1.060,55
7 165.990,62 167.173,80 -1.183,18
8 191.892,45 202.943,28 -1.1050,83
9 221.126,75 221.906,83 -780,08
10 227.907,05 227.460,27 446,78
11 237.389,56 236.676,11 713,45
12 257.855,48 257.028,91 826,57
13 260.460,30 259.085,94 1.374,36
14 274.926,59 271.776,19 3.150,4
15 277.570,88 273.448,72 4.122,16
16 312.863,47 302.316,66 10.546,81

 

 

  1. Προσδιορίστηκαν οι Συντεταγμένες των Σημείων Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ6, Δ7, Δ8, Δ9, Δ10, Δ11, Δ12, Δ14, Δ16 και ΔΕΜ με τη χρήση του ΠGE με κριτήριο να ισαπέχουν από τα εγγύτερα αντίστοιχά τους Σημεία των Ελληνικών ακτών Ε1, Ε2, Ε3, … Ε16 και των Ιταλικών ακτών Ι1, Ι2, Ι3 … Ι16. Πράγματι τα Σημεία Δi και της ΣΚΕΙ έχουν τα ίδια εγγύτερα με αυτά που φαίνονται στους Πίνακες 1 και 2.  Το Σημείο ΔΕΜ χωρίζει την ΑΟΖ Ελλάδος με αυτήν της Μάλτας, επιλέχτηκε  για τον καλύτερο έλεγχο των Σημείων της ΣΚΕΙ γιατί όπως θα δείξω παρακάτω το μήκος της τεθλασμένης γραμμής που ορίζεται από τα Σημεία της ΣΚΕΙ είναι μεγαλύτερο του μήκους της τεθλασμένης γραμμής που ορίζεται από τα Σημεία Δi. Τα Σημεία Δ5, Δ13 και Δ15 δύνανται να ορισθούν με άλλες μεθόδους. Οι Συντεταγμένες των εν λόγω Σημείων φαίνονται στον πίνακα 4. Οπότε η τεθλασμένη γραμμή Δi και η επέκτασή της μέχρι το Σημείο ΔΕΜ ορίζει δίκαια τις ΑΟΖ των Κρατών Ελλάδος και Ιταλίας και όσα Σημεία της ΣΚΕΙ είναι Ανατολικά

-4-

της Δi είναι στην Ελληνική ΑΟΖ και όσα είναι Δυτικά της Δi είναι Σημεία της Ιταλικής ΑΟΖ.

 

Πίνακας 4

Συντεταγμένες Σημείων που Ισαπέχουν από τα  Σημεία των

Πινάκων 1, 2 και Ορίζουν την ΑΟΖ Ελλάδος Ιταλίας  

 

Δi Γεωγραφικό Πλάτος Γεωγραφικό Μήκος
Δ1 39°58’59.51″Β 18°56’50.24″Α
Δ2 39°57’7.25″Β 18°55’29.73″Α
Δ3 39°51’36.08″Β 18°53’10.05″Α
Δ4 39°49’5.63″Β 18°52’22.48″Α
Δ5 – –
Δ6 39°11’38.95″Β 18°31’57.19″Α
Δ7 38°32’51.32″Β 18°43’31.40″Α
Δ8 38°18’50.86″Β 18°27’15.61″Α
Δ9 38°17’41.26″Β 18°25’54.86″Α
Δ10 38° 6’50.15″Β 18°34’20.95″Α
Δ11 37°54’36.38″Β 18°21’35.84″Α
Δ12 37°37’18.27″Β 18°33’23.64″Α
Δ13 – –
Δ14 37°36’38.63″Β 18°32’38.38″Α
Δ15 – –
Δ16 37° 0’4.56″Β 18° 4’3.08″Α
ΔΕΜ 36°35’44.47″Β 17°45’40.04″Α

 

 

  1. Τα δύο μήκη των τεθλασμένων γραμμών που ορίζονται από τα 1, 2, 3, … 16 της ΣΚΕΙ και τα Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ6, Δ7, Δ8, Δ9, Δ10, Δ11, Δ12, Δ14, Δ16 και ΔΕΜ τούτης της Τεχνικής Εκθέσεως φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

 

Πίνακας 5

Τα  Μήκη των Τεθλασμένων Γραμμών

 

α/α S (m) S (km) S

(nautical mile)

Σημεία ή Κορυφές Γραμμών
Γραμμή της ΣΚΕΙ 496.541,72 496,542 341,971 1, 2, 3, … 16 της ΣΚΕΙ
Γραμμή της Τεχνικής Εκθέσεως 377.067,61 377,068 203,600 Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ6, Δ7, Δ8, Δ9, Δ10, Δ11, Δ12, Δ14 και Δ16
Γραμμή της Τεχνικής Εκθέσεως  με την επέκταση της μέχρι το Σημείο ΔΕΜ 429.732,14 429,732 295,959 Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ6, Δ7, Δ8, Δ9, Δ10, Δ11, Δ12, Δ14, Δ16 και ΔΕΜ

 

 

-5-

  1. Υπολογίζονται οι Επιφάνειες των τριών Πολυγώνων τα Ε1, Ε2 και Ε3 που Σχηματίζονται από τα Σημεία της ΣΚΕΙ με τα Σημεία τούτης της Τεχνικής Εκθέσεως, τα Σημεία Β1 και Β2  είναι Σημεία Τομής των δύο Τεθλασμένων Γραμμών της ΣΚΕΙ και τούτης της Τεχνικής Εκθέσεως όπως αυτά φαίνονται στους παρακάτω Πίνακες. Τα εμβαδά των πολυγωνικών επιφανειών Ε1 και Ε3 είναι Ανατολικά της Δi οπότε ορίζουν τις επιφάνειες παραχώρησης της Ελληνικής ΑΟΖ στην Ιταλία και το εμβαδόν της πολυγωνικής επιφάνειας Ε2 ορίζει την επιφάνεια παραχώρησης της Ιταλικής ΑΟΖ στην Ελλάδα:

 

Πίνακας 6.1

 Εμβαδών Πολυγώνων

 

Εi Κορυφές των Σχηματιζομένων πολυγώνων Εμβαδόν σε Τετραγωνικά Μέτρα Εμβαδόν σε Στρέμματα
Ε1 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, Β1, Δ11, Δ10, Δ9, Δ8, Δ7, Δ6, Δ4, Δ3, Δ2 και Δ1 3.392.911.850,33

 

3.392.911,850
Ε2 Β1, Δ12, Δ14, Β2 και 8 458796398,17 458796,398
Ε3 Β2, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16,

ΔΕΜ και Δ16

4.422.642.224,26

 

4.422.642,224

 

Πίνακας 6.2

 Εμβαδών Πολυγώνων

 

Εi Κορυφές των Σχηματιζομένων πολυγώνων Εμβαδόν σε Τετραγωνικά Χιλιόμετρα Εμβαδόν σε Τετραγωνικά Μίλια
Ε1 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, Β1, Δ11, Δ10, Δ9, Δ8, Δ7, Δ6, Δ4, Δ3, Δ2 και Δ1 3.392,912

 

989,215
Ε2 Β1, Δ12, Δ14, Β2 και 8 458,796

 

133,764
Ε3 Β2, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, ΔΕΜ και Δ16 4.422,642

 

1.289,436

 

  1. Όπως φαίνεται στα επισυναπτόμενα αντίγραφα χαρτών η Τεθλασμένη Γραμμή που ορίζεται από τα Σημεία Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ6, Δ7, Δ8, Δ9, Δ10, Δ11, Δ12, Δ14, Δ16 και ΔΕΜ  τούτης της Τεχνικής Εκθέσεως ορίζει αποδεδειγμένα τα Μέσα Σημεία των Εγγύς Ακτών των δύο Κρατών ενώ η Τεθλασμένη Γραμμή που ορίζεται από τα Σημεία 1, 2, 3, … 16 της ΣΚΕΙ ορίζει τις επιφάνειες Ε1 και Ε3 (εικόνες χαρτών στις σελίδες 7 και 9) που παραχώρησε η Ελλάδα στην Ιταλία αφού βρίσκονται Ανατολικά της Δi και η επιφάνεια Ε2 που παραχωρεί η Ιταλία στην Ελλάδα επειδή η πολυγωνική επιφάνεια Ε2 (εικόνα χάρτη στη σελίδα 8) βρίσκεται Δυτικά της Δi.

-6-

Η Συνολική Επιφάνεια της Ελληνικής ΑΟΖ που Παραχωρείται στο Κράτος της Ιταλίας είναι Ε= Ε1-Ε2+Ε3= 7.356.757.676,42 Τετραγωνικά

Μέτρα ή 7.356.757,68 Στρέμματα ή 7.356,758 Τετραγωνικά Χιλιόμετρα ή 2.144,887  Τετραγωνικά Μίλια. (Όση περίπου είναι η έκταση των Νομών Αττικής και Ευβοίας )

  1. Σε αναζήτηση για την ύπαρξη του Φυσικού Πλούτου των Περιοχών Παραχώρησης βρήκα δημοσιευμένο σε site χάρτη του ΙΓΜΕ που δείχνει στις επιφάνειες Ε1 και Ε3 που παραχωρεί το Ελληνικό κράτος στο Ιταλικό Κράτος να έχουν υποθαλάσσια κοιτάσματα Πετρελαίου και Φυσικού αερίου.
  2. Τεχνικά η ακρίβεια υπολογισμού των Σημείων Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ6, Δ7, Δ8, Δ9, Δ10, Δ11, Δ12, Δ14, Δ16 και ΔΕΜ μπορεί να βελτιωθεί από Ομάδα Τοπογράφων με κατάλληλο τοπογραφικό εξοπλισμό με εργασίες υπαίθρου που θα προσδιορίσει επιτόπου τα Σημεία Ε1, Ε2, Ε3 … Ε16 των Ελληνικών ακτών, των Ι1, Ι2, Ι3 … Ι16 των Ιταλικών ακτών και με τη χρήση του Κρατικού Πίνακα Βραχονησίδων να δώσει πιο ευνοϊκά για την Ελλάδα αποτελέσματα..

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

  1. Η Συμφωνία των Κρατών Ελλάδος Ιταλίας είναι Συμφωνία παραχώρησης Συνολικά Εμβαδού 7.356,758 Επτά Χιλιάδων Τριακοσίων Πενήντα Έξι  Τετραγωνικών Χιλιομέτρων Επιφανείας από το Ελληνικό Κράτος στο Κράτος της Ιταλίας (Όση περίπου είναι η έκταση των Νομών Αττικής και Ευβοίας).
  2. Είναι αναγκαία η μελέτη από Γεωλόγο Επιστήμονα για να εκτιμήσει την απώλεια του Φυσικού Πλούτου (Πετρέλαιο και Φυσικό Αέριο) των πολυγωνικών επιφανειών Ε1 και Ε3 λόγω της Παραχώρησης των με την ΣΚΕΙ την 9/6/2020.

 

Πιερία, 9 Αυγούστου 2020

*Σχης ε.α. Μιχάλης Κλαπάνης

Διπλωματούχος Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός του ΕΜΠ Αθηνών

*Το γράφω πρώτο επειδή ο Σωκράτης ο πιο σημαντικός Φιλόσοφος που πέρασε από τον Πλανήτη θεωρούσε σπουδαιότερο την ικανότητά του ως πολεμιστής παρά την ικανότητά του στην Φιλοσοφία. Στην εποχή μας αντιστρέψαμε τις αξίες και απωλέσαμε την κυριότητά μας σε Γη και Ύδωρ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Ο Τραμπ είναι πλέον αουτσάιντερ για τις εκλογές”

0

Αισιοδοξία και μαχητικό πνεύμα προσπαθεί να εμφυσήσει ο Ντόναλντ Τραμπ στο συνέδριο των Ρεπουμπλικανών. Όμως η επανεκλογή του είναι χαμένη υπόθεση, υποστηρίζει ο Γερμανός πολιτικός επιστήμων Στέφαν Μπίερλινγκ.

 Σοσιαλισμός στις ΗΠΑ, αφοπλισμός των Αμερικανών πολιτών και περικοπές στην αστυνομία; Όλα αυτά πρόκειται να συμβούν αν εγκατασταθεί στον Λευκό Οίκο ο Τζο Μπάιντεν, σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και άλλους ομιλητές στο προεκλογικό συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας. Κύριο στοιχείο της προεκλογικής καμπάνιας των Ρεπουμπλικανών είναι πλέον η αποδόμηση του αντιπολιτευτικού λόγου των Δημοκρατικών. Ωστόσο, αυτή η τακτική δεν πρόκειται να αποφέρει καρπούς, δηλώνει στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF) o Στέφαν Μπίερλινγκ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο πανεπιστήμιο του Ρέγκενσμπουργκ.

Ο Γερμανός αναλυτής θεωρεί ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει πλέον ελάχιστες πιθανότητες να επανεκλεγεί. “Φυσικά δεν μπορούμε να είμαστε εντελώς σίγουροι, αλλά όλες οι δημοσκοπήσεις, εδώ και μήνες, είναι ξεκάθαρες: βρίσκεται επτά έως εννέα ποσοστιαίες μονάδες πίσω από τον Τζο Μπάιντεν”, επισημαίνει. “Είναι υπερβολικά μεγάλη διαφορά για να ανατραπεί, ο Τραμπ είναι πλέον το αουτσάιντερ στις εκλογές”.

Υπέρ του Μπάιντεν τα swing states

Σταθερό προβάδισμα του Τζο Μπάιντεν στις δημοσκοπήσειςΣταθερό προβάδισμα του Τζο Μπάιντεν στις δημοσκοπήσεις

Πολλοί έχουν διαφορετική άποψη, υπενθυμίζουν ότι οι περίπου δύο μήνες που απομένουν μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου είναι τεράστιος χρόνος στην πολιτική, ενώ και ο Μπάιντεν θα πρέπει να καταβάλει προσπάθεια για να κρατήσει ενωμένο το Δημοκρατικό Κόμμα. Επιπλέον, ο ίδιος ο Τραμπ έχει τους πιστούς οπαδούς του, ενώ θα μπορούσε να επωφεληθεί από ένα μεγάλο ποσοστό αποχής. Η εκτίμηση του Στέφαν Μπίερλινγκ: “Ας θυμηθούμε ότι πριν από 4 χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε πρόεδρος μόνο με το 46% των ψήφων. Έκτοτε δεν κατάφερε να διευρύνει την εκλογική του βάση, παραμένει σε ποσοστά μεταξύ 40 και 45%. Το δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι στα αποκαλούμενα swing states, τις πολιτείες-κλειδιά με ευμετάβλητες πλειοψηφίες, ο Μπάιντεν προηγείται με διαφορά, η οποία φαίνεται να έχει παγιωθεί. Σήμερα φαντάζει λιγότερο πιθανή μία νίκη-έκπληξη, όπως συνέβη πριν από τέσσερα χρόνια”.

Επιπλέον, επισημαίνει ο Γερμανός αναλυτής, οι εκλογές του Νοεμβρίου έχουν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από εκείνες του 2016, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορεί πλέον να αυτοπροβάλλεται ως ένας ανατρεπτικός και άφθαρτος πολιτικός: “Πριν από 4 χρόνια ήταν το αουτσάιντερ, κανείς δεν τον ήξερε πραγματικά”, λέει ο Στέφαν Μπίερλινγκ. “Πολλοί σκέφτηκαν ότι είναι καλύτερα να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, παρά να στείλουν στον Λευκό Οίκο το κατεστημένο των Δημοκρατικών που επί οκτώ χρόνια συγκυβερνούσε με τον Μπαράκ Ομπάμα. Τώρα όμως οι εκλογές είναι ένα δημοψήφισμα για την πρώτη θητεία του προέδρου (Τραμπ)”.

Κυρίαρχος στο κόμμα του ο Τραμπ

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αλλάξει τη φυσιογνωμία του Ρεπουμπλικανικού ΚόμματοςΟ Ντόναλντ Τραμπ έχει αλλάξει τη φυσιογνωμία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος

Αλλά και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έχει αλλάξει στα τελευταία τέσσερα χρόνια. Πριν από τις εκλογές του 2016 πολλοί έκαναν λόγο για εσωκομματικές αντιδράσεις στην πολιτική Τραμπ. Ακόμα και τις προηγούμενες εβδομάδες γνωστά ονόματα των Ρεπουμπλικανών, όπως η οικογένεια Μπους και ο Μιτ Ρόμνι, υποψήφιος του κόμματος στις εκλογές του 2012, κρατούσαν αποστάσεις από τον Αμερικανό πρόεδρο. Κατά τα άλλα όμως, επισημαίνει ο Στέφαν Μπίερλινγκ, “ο Τραμπ έχει καθυποτάξει το κόμμα απολύτως. Αυτό το εθνολαϊκιστικό ρεύμα που βασιζόταν στους παραδοσιακούς λευκούς ψηφοφόρους υπήρχε και πριν- θυμηθείτε το Κίνημα του Τσαγιού που αυτή την πολιτική πρέσβευε ήδη από το 2010- αλλά ο Τραμπ κατάφερε να εκμηδενίσει τις μετριοπαθείς ομάδες στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Το βλέπουμε και στο συνέδριο. Στην πραγματικότητα δεν είναι συνέδριο των Ρεπουμπλικανών, αλλά συνέδριο του κινήματος Τραμπ”.

Στέφαν Χάινλαιν (DLF)

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

Arabs and Muslims to Turkey’s Erdogan: “Why Don’t You Protest Against Yourself?”

0

Η τουρκική επιθετικότητα διαθέτει ΜΟΝΟ στόχους και ΔΕΝ διαθέτει ΚΑΝΕΝΑ απολύτως μέτρο

0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το Αιγαίο αλλά και η ευρύτερη περιοχή της Ν.Α Μεσογείου, έχουν εγκλωβιστεί αμετάκλητα σε μια διεργασία επαναπροσδιορισμού της γεωπολιτικής τους φυσιογνωμίας, στο πλαίσιο της κορυφαίας γεωστρατηγικής σύγκρουσης που βρίσκεται σε εξέλιξη και αφορά στην νέα Αρχιτεκτονική ισχύος που διαμορφώνεται στον πλανήτη…

Πρόκειται για μια διεργασία νομοτελειακή, ιστορική και δυναμικά εξελισσόμενη, στην οποία εμπλέκονται οι παραδοσιακοί πρωταγωνιστές ισχύος αλλά και ισχυροί περιφερειακοί δρώντες που διεκδικούν αυξημένο ρόλο και λόγο στο σύνθετο σκηνικό της επόμενης μέρας.

Η κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας
 στο πλαίσιο της επιθετικά αναθεωρητικής νέο-οθωμανικής ατζέντας, είναι απολύτως συνυφασμένη με την παραπάνω εξέλιξη. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής της διεργασίας, ανατροφοδοτείται από την δυναμική της, ενσωματώνεται στους σχεδιασμούς διαχείρισης συμμαχιών, εργαλειοποιείται στο πλαίσιο των ανταγωνιστικών προσεταιρισμών, και ως εκ τούτου, ΔΕΝ μπορεί να ερμηνεύεται με παραδοσιακά στερεότυπα, και φυσικά οι ελληνικές απαντήσεις, ΔΕΝ μπορούν να αναζητούνται στην μηχανιστική επίκληση ιστορικών γεγονότων, ΟΥΤΕ βεβαίως να θεμελιώνονται σε αυταπάτες και προχειρογραφήματα που οδηγούν στον συμβιβασμό.

Οι ενεργειακές εξελίξεις
 προφανώς επιδρούν καταλυτικά και επιταχύνουν τα διαδραματιζόμενα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ενοχοποιούνται αυτοτελώς για την δυναμική της αποσταθεροποίησης και δεν εξαντλείται στα σχετιζόμενα με την ενεργειακή ατζέντα, το συνολικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ευρύτερη περιοχή με τον πρωταγωνιστικά αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας.

Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι,
 και για πρώτη φορά ας είμαστε όσο χρειάζεται ψυχροί και απόλυτοι στην αποτίμηση των πραγματικών δεδομένων.

  • Α. Η τουρκική επιθετικότητα ΔΕΝ είναι συγκυριακή. Είναι μέρος ενός στρατηγικού σχεδιασμού της γειτονικής χώρας, που “χτίζεται” μεθοδικά στο πλαίσιο της επιδίωξής της να ανταποκριθεί στον αναβαθμισμένο ιστορικό ρόλο που διεκδικεί στην νέα εποχή.

Στην προσπάθεια διεκδίκησης αυτού του ρόλου, η Ελλάδα ΔΕΝ είναι απλώς ένας αντίπαλος. Είναι το κρίσιμο γεωπολιτικό εμπόδιο που η ύπαρξή του ανακόπτει τα τουρκικά σχέδια και κατά συνέπεια ο γεωπολιτικός της αφανισμός είναι μονόδρομος για την τουρκική στρατηγική.

Η τουρκική επιθετικότητα επομένως, ΔΕΝ μανιπουλάρεται και ΔΕΝ εγκλωβίζεται σε ψευδαισθήσεις διαλόγων και διεθνοδικαιικών φλυαριών. Κλιμακώνεται… Μεταλλάσσεται… Αναβαθμίζεται… Διαθέτει μόνο στόχο… Και ΔΕΝ διαθέτει κανένα απολύτως μέτρο. 

Καλό θα είναι λοιπόν να μην βαυκαλιζόμαστε αναπαράγοντας αδιέξοδα, διότι αυτό δεν συνιστά συνετή αλλά εθνικά αυτοκαταστροφική προσέγγιση του όλου ζητήματος.

  • Β. Ο ρόλος των «συμμάχων» μας ΔΕΝ είναι ο ίδιος με αυτόν που μπορούμε να αποτιμήσουμε αν ανατρέξουμε στα συμπεράσματα από την νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου. Η δυναμική των ανταγωνισμών έχει διαφοροποιήσει ουσιαστικά τις παραδοσιακές συμμαχίες. Συνακόλουθα εμφανώς διαφοροποιημένες καταγράφονται ΚΑΙ οι ιδιαίτερες στρατηγικές επιδιώξεις των πρωταγωνιστών.

Οι «σύμμαχοί» μας ΔΕΝ έχουν απέναντι την καταρρέουσα Οθωμανική αυτοκρατορία των αρχών του περασμένου Αιώνα. Επομένως η σημερινή στρατηγική τους στόχευση δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις στοχεύσεις εκείνης της εποχής.

Οι «σύμμαχοί» μας δεν έχουν ως ισχυρό κίνητρο τα πετρέλαια της Μοσούλης
 για να βάλουν την πρόθυμη Ελλάδα να ανακόψει τα οράματα του Κεμάλ, οδηγώντας την στην συντριβή και στην εγκατάλειψη. Ούτε οι ισορροπίες ισχύος που προέκυψαν μετά την λήξη του Α’ παγκόσμιου πολέμου είναι αντίστοιχες με τις σημερινές, για να μπορούν να αναβιώνουν με τρόπο έστω και επίπλαστο τα ίδια διλήμματα.

Τα πραγματικά κίνητρα αυτών που αβαντάρουν την βουλιμική Τουρκία σήμερα, ξεπερνούν κατά πολύ 
στην εφαρμογή τους την τραγωδία των Σεπτεμβριανών αλλά και αυτήν ακόμη την τραγωδία της Κύπρου.

Η διαχείριση των μεταπολεμικών ισορροπιών 
στις αρχές του περασμένου Αιώνα, όπως και αυτή που σχετίζεται με τις ψυχροπολεμικές ισορροπίες της προηγούμενης περιόδου, είχαν διαφορετικά διακυβεύματα από αυτά της τρέχουσας εποχής, επομένως και η συγκρουσιακή εξίσωση που ζητά εναγωνίως την λύση της, προσδιορίζεται από διαφορετικές παραμέτρους.

Είναι ίσως η πρώτη φορά που οι λεγόμενοι μικροί γεωπολιτικοί δρώντες, μπορούν να έχουν λόγο για το μέρος της εξίσωσης στο οποίο φιλοδοξούν να τοποθετηθούν, και κυρίως μπορούν να υπαγορεύσουν διλήμματα που οι παραδοσιακά ισχυροί παίκτες δεν μπορούν εύκολα και αβασάνιστα να αγνοήσουν.

Η συγκεκριμένη ανάγνωση της συγκεκριμένης κατάστασης, αποσαφηνίζει τα κρίσιμα ζητήματα με τα οποία οφείλει να ασχοληθεί άμεσα η πολιτική τάξη της χώρας. Ταυτόχρονα οριοθετεί το εύρος των ανοχών μέσα στο οποίο θα πρέπει να αναζητηθούν οι κρίσιμες απαντήσεις.

  • Η Τουρκία προειδοποιεί και αμέσως μετά υλοποιεί αυτά για τα οποία προειδοποίησε.

Επομένως δεν υπάρχουν περιθώρια πολλαπλών ερμηνειών για τις πραγματικές προθέσεις της.

  • Η ρητορική των «συμμάχων», φροντίζει να χαϊδεύει τα αυτιά του ελληνικού πολιτικού προσωπικού που επιδιώκει να χτίσει τα άλλοθι του συμβιβασμού του, ενώ την ίδια στιγμή αποδεικνύει πως δεν είναι διατεθειμένοι να χαλάσουν το χατίρι του Ερντογάν.

Γι αυτό και αναζητούν διέξοδο στην «κομψότητα» του τρόπου με τον οποίο θα πειθαναγκαστεί η χώρα μας να υποκύψει στις βουλιμικές ορέξεις του Σουλτάνου.

Ο τρόπος με τον οποίο επιχειρείται να οικοδομηθεί η Ελληνική απάντηση
 μέσα σε αυτό το ασφυκτικά πιεστικό περιβάλλον, είναι τουλάχιστον ανησυχητικός.

  • Αδιαμφισβήτητες κόκκινες γραμμές παραβιάζονται σε μια προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων, κι εμείς παραμένουμε παρόντες παρατηρώντας τον βιασμό.
  • Τελεσίγραφα δεν έχουν τεθεί και η όποια απόπειρα οριοθέτησής τους ξεθώριασε γρήγορα αφού εξαργυρώθηκε με δευτεροκλασάτα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
  • Οι «σύμμαχοι», που προηγουμένως φρόντισαν να αποσπάσουν την οικονομική και γεωπολιτική ικμάδα της χώρας, δεν έχουν τεθεί από κανέναν – εν είδει τελεσιγράφου – ενώπιον των ευθυνών τους. Αντιθέτως τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα μιας παράλληλης διαχείρισης που βαφτίζεται προκλητικά διπλωματική υποβοήθηση για την εξεύρεση λύσης, ενώ στην ουσία αυτό που δρομολογείται είναι η διπλωματική παράλυση της χώρας και ο εκβιαστικός της διασυρμός σε μια κίβδηλη διαπραγμάτευση.

Φαίνεται πως οι κυβερνητικοί χειρισμοί παραμένουν αποσπασματικοί και δεν παραπέμπουν σε ολοκληρωμένη, ενιαία και στρατηγικά επεξεργασμένη διαχείριση, ενώ από επικοινωνιακή άποψη πρωταρχικός αποδέκτης τους είναι η ελληνική κοινωνία.

Η Τουρκία, σπεύδοντας να αξιοποιήσει και την απειροελάχιστη δυνατότητα που της δίνεται, κλιμακώνει την επιθετικότητά της με ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ επιδιώκοντας να προσδώσει διεθνοδικαιικό φερετζέ στην γεωπολιτική πειρατεία. Επιθετική απάντηση από την Ελλάδα ΔΕΝ δίνεται, με αποτέλεσμα να μην τροποποιούνται οι κανόνες του παιχνιδιού. Έτσι, το εύρος των τουρκικών αμφισβητήσεων διευρύνεται, και ήδη η τουρκική εξωτερική πολιτική επενδύει τα μέγιστα διαμορφώνοντας συνθήκες αποσταθεροποίησης ΚΑΙ στην Θράκη. Τα τουρκικά τελεσίγραφα, οι απειλές και οι προειδοποιήσεις πληθαίνουν.

Στον αντίποδα και στην χώρα μας, ενεργοποιούνται ασύδοτα οι φωνές του συμβιβασμού. Και δεν είναι μόνο οι απαράδεκτες παρεμβάσεις των Ηρακλείδηδων… Είναι και οι υποτιθέμενα ώριμες και νηφάλιες φωνές που επιχειρούν να προσδώσουν νομιμοποιητικό άλλοθι στην ατολμία, αναθεματίζοντας τα ελάχιστα που αποτολμήσαμε και υπερθεματίζοντας όλα όσα δεν επιχειρήθηκαν, στο όνομα της αδυναμίας της χώρας μας να υπερασπιστεί τα αυτονόητα.

Δίκην προθέσεων δεν θα κάνουμε
 για κανέναν. Είναι όμως βέβαιο πως αυτές οι φωνές, ανεξάρτητα από τις πραγματικές προθέσεις των φορέων τους, αυτό που κάνουν είναι να ρίχνουν νερό στον μύλο της υποχωρητικότητας και του συμβιβασμού, προετοιμάζοντας το έδαφος για νέες εθνικές τραγωδίες.

Τι πρέπει να γίνει…

Το πρωταρχικά αναγκαίο είναι να διαβάσουμε σωστά τις πραγματικές επιδιώξεις της Τουρκίας. Η Τουρκία, στοιχημένη πίσω από τις ιστορικές προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, αρνείται να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι το Αιγαίο είναι ένα Ελληνικό Αρχιπέλαγος με πολλά διάσπαρτα Ελληνικά νησιά που η παρουσία τους και τα κυριαρχικά τους δικαιώματα την καθηλώνουν και την υποχρεώνουν να παραμείνει αυτό που ήταν πάντα. Αυτός είναι ο λόγος που επιμένει να τροποποιήσει το ιδιοκτησιακό – κυριαρχικό του καθεστώς. Επιδιώκει να ολοκληρώσει ουσιαστικά την γεωπολιτική στρέβλωση που ξεκίνησε σε βάρος του Ελληνισμού, με τα αλλεπάλληλα  δολοφονικά πογκρόμ σε ολόκληρη την Μικρά Ασία.

Η Τουρκία, σε αντίθεση με την Ελληνική πολιτική τάξη, αντιλαμβάνεται το ενιαίο του Αιγιακού χώρου, και επιδιώκει να το καθυποτάξει ολοκληρωτικά για να μπορέσει να υλοποιήσει το ευρύτερο γεωπολιτικό της σχέδιο.

Η επιλογή της Ελλάδας να επενδύει διαρκώς στο ρόλο του αδικημένου που συμβιβάζεται εύκολα και δεν προκαλεί κανέναν, αρνούμενη ακόμη και να σηκώσει το γάντι όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, είναι μια κατάφωρα αντι-ιστορική επιλογή. Είναι μια λάθος επιλογή που στέλνει σταθερά τα λάθος μηνύματα σε όλους τους αποδέκτες.

Η πατρίδα μας δυστυχώς δεν προχώρησε ΟΥΤΕ στο έμπρακτο τσάκισμα του τουρκικού casus belli επεκτείνοντας τα χωρικά της ύδατα στα 12 νμ, ΟΥΤΕ στην ανακήρυξη της Εθνικής ΑΟΖ σε απόλυτη συνεννόηση με την Κύπρο και σε πλήρη αρμονία με τα προβλεπόμενα από το Διεθνές Δίκαιο.

Η Ελλάδα, αν και είχε την ιστορική ευκαιρία και ταυτόχρονα την υποχρέωση μετά από την αλλεπάλληλη κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων, να συνδυάσει την έμπρακτη άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων με την διατύπωση ξεκάθαρου πολεμικού τελεσιγράφου, μετατρέποντας έτσι το casus belli από διαρκή εκβιαστική απειλή σε εθνικό συγκριτικό πλεονέκτημα, προσέφερε και πάλι στην Τουρκία την πολυτέλεια της ΜΗ σύγκρουσης χωρίς να φανεί ότι είναι η ίδια η Τουρκία αυτή που πρωτίστως την επιζητούσε.

Την διευκόλυνε με άλλα λόγια να αποφύγει αυτό που φοβάται πραγματικά. Αυτό που θα κατέστρεφε οριστικά και αμετάκλητα το νεο-οθωμανικό της σχέδιο. Δηλαδή το εκτεταμένο στραπάτσο επί του πεδίου, με την εφαρμογή του πρώτου συντριπτικού στρατηγικού πλήγματος, που θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο ακόμη και για τον εδαφικό της διαμελισμό.

 

Αυτό που προέχει αυτήν την στιγμή για την χώρα μας, είναι να τροποποιήσει συνολικά την στάση της αιφνιδιάζοντας τους πάντες, και όχι να οδηγηθεί οικειοθελώς στο κρεβάτι του Προκρούστη αυτοπαραμυθιαζόμενη για το μεγαλείο των κανόνων του Διεθνούς δικαίου. 

Είναι η υποχρέωση της πολιτικής ηγεσίας να ενεργοποιήσει τον λαό, και να μεριμνήσει για την διαμόρφωση μιας πραγματικά εθνικής στρατηγικής στην βάση ενός δυναμικού, πραγματικά  εθνικού οράματος που θα παραπέμπει ευθέως στο αποτύπωμα των νικητών του Α’ Παγκοσμίου πολέμου και θα αποτελέσει στην πράξη το ισχυρότατο διπλωματικό και επιχειρησιακό αντιστάθμισμα απέναντι στον τουρκικό επιθετικό αναθεωρητισμό, αλλά και ένα πρώτης τάξεως ελπιδοφόρο εργαλείο, για να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα και ευθύνη τις κρισιμότατες προκλήσεις του 21ου Αιώνα που βρίσκονται σε πλήρη  εξέλιξη.

Η δυναμική αναφορά αυτού του Εθνικού οράματος, θα πρέπει κατά την γνώμη μας να εναρμονίζεται με το ιστορικό γεωπολιτικό αποτύπωμα σύμπαντος του Ελληνισμού και όχι να στριμώχνεται στο ετοιματζίδικο κουστούμι της ηττοπάθειας που ετοίμασαν για την χώρα μας οι πρωταίτιοι της Μικρασιατικής καταστροφής και οι εγχώριοι συμβιβασμένοι μειοδότες.

Όσο για τους κάθε λογής καλοθελητές που θα σπεύσουν να μας θυμίσουν το βαρύτατο τίμημα της σύγκρουσης, θα τους προκαλέσουμε γι’ ακόμη μι αφορά να μας υποδείξουν τον αξιοπρεπή οδικό χάρτη της ΜΗ σύγκρουσης, έτσι όπως τον έχουν οι ίδιοι στο μυαλό τους. Και αν αυτό φαντάζει δύσκολο να το περιγράψει κανείς με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, τότε περιμένουμε να δούμε το ύψος στο οποίο αποτιμούν το τίμημα του συμβιβασμού με την βουλιμία του Σουλτάνου και τα δόλια παιχνίδια των «συμμάχων» μας.

Δυστυχώς κύριοι, διαφορετική προσέγγιση ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει. Εκτός αν κάποιος πιστεύει σοβαρά πως η Τουρκία μπορεί να πιαστεί κορόιδο και να οδηγηθούμε σε μια λύση αξιοπρεπούς συμβιβασμού με μηδενικό εθνικό κόστος. Όποιος ισχυρίζεται πως έχει την μέθοδο παρακαλείται να την υποδείξει.