Αρχική Blog Σελίδα 2207

Γιατί οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να χάσουν το νέο Ψυχρό Πόλεμο πριν αυτός αρχίσει

Από
admin
-
0
του ΚΩΣΤΑ ΓΡΙΒΑ
FILE PHOTO: Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον στην διάρκεια της εικονικής συνέντευξης Τύπου για το σύμφωνο AUKUS. EPA, Oliver Contreras, POOL

Λίγα χρόνια πριν πεθάνει, ο ακραία αντιρώσος Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, σε μια έκλαμψη ρεαλισμού, είχε προτείνει τη δημιουργία ενός γεωπολιτικού σχήματος, το οποίο αποκαλούσε “διευρυμένη Δύση” (extended West). Το σχήμα αυτό θα ήταν η παλιά καλή ευρωατλαντική Δύση, συν τη Ρωσία και στόχος του θα ήταν η απομόνωση της μετεωρικά ανερχόμενης Κίνας.

Η προσέγγιση της Ρωσίας από πλευράς της Δύσης θα λειτουργούσε σαν το αντίστροφο ισοδύναμο του ανοίγματος στη μαοϊκή Κίνα που είχε κάνει το δίδυμο Νίξον-Κίσσινγκερ στις αρχές της δεκαετίας του 1970, έτσι ώστε να απομονώσουν την τότε Σοβιετική Ένωση. Ο αρχιτέκτονας εκείνου δε του σχεδίου, ο υπέργηρος σήμερα αλλά πάντα με κυνικά διαυγή σκέψη Κίσσινγκερ, έχει επίσης επιχειρηματολογήσει για την ανάγκη προσέγγισης της Ρωσίας και έχει καταγγείλει τον αντιπαραγωγικό αντιρωσισμό που κυριαρχεί στις δυτικές ελίτ.

Είναι πιθανόν πως τη στρατηγική προσέγγισης της Ρωσίας έτσι ώστε να απομονωθεί το Πεκίνο επεδίωκε να εφαρμόσει ο Πρόεδρος Τραμπ στις αρχές της διακυβέρνησής του, κάτι ωστόσο που δεν μπόρεσε να κάνει εξαιτίας των λυσσαλέων αντιδράσεων του ρωσοφοβικού κατεστημένου της Ουάσιγκτον. Έτσι, η πολιτική της “διπλής ανάσχεσης” (double containment) που ακολούθησε και ακολουθεί η Δύση εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας, οδήγησε τα δύο αυτά κράτη το ένα στην αγκαλιά του άλλου.

Δημιούργησε έτσι το πρόπλασμα ενός πρωτοφανών μεγεθών γεωπολιτικού σχήματος στον πλανήτη, που αν όντως προκύψει θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πρώτη υπέρ-υπερδύναμη (hyper Power) στην ιστορία της ανθρωπότητας. Και ενώ λοιπόν φαινόταν πως οδηγούμασταν εκ νέου προς έναν διπολικό κόσμο, ο οποίος θα περιελάμβανε από τη μία πλευρά τη συσπείρωση των ευρασιατικών χερσαίων δυνάμεων και από την άλλη τις ωκεάνιες δυνάμεις της ευρωατλαντικής Δύσης, οι Αγγλοσάξονες αποφάσισαν να λειτουργήσουν μόνοι τους!

Συμμαχία με εθνοφυλετικά κριτήρια

Αντί για μια συσπείρωση της ευρωγενούς Δύσης, έτσι ώστε να προκύψει ένα μέγεθος ικανό να αντιμετωπίσει την ανερχόμενη ισχύ της Ευρασίας, το αγγλοσαξονικό AUKUS, που φαίνεται πως δημιουργήθηκε περισσότερο με ιστορικά και εθνοφυλετικά κριτήρια και λιγότερο ως αποτέλεσμα ρεαλιστικής ανάγνωσης των παγκόσμιων εξελίξεων, προκαλεί αντισυσπείρωση στα όρια της ρήξης.

Πράγματι, το πρώτο θύμα της γεωπολιτικής σύζευξης των κύριων αγγλοσαξονικών κρατών, ήταν οι σχέσεις ΗΠΑ και Γαλλίας, που έφθασαν σε ένα πρωτοφανές “βαρομετρικό χαμηλό”.
Η εξέλιξη αυτή δεν προκαλεί έκπληξη. Είναι αναπόφευκτο ότι όταν δημιουργείς ένα εθνοφυλετικό σχήμα μέσα σε μια ευρύτερη γεωπολιτική ενότητα, τα υπόλοιπα μέρη της ενότητας αυτής θα αντιδράσουν και πιθανώς θα απομακρυνθούν και θα δημιουργήσουν άλλα σχήματα. Ιδιαίτερα αν χάνουν δεκάδες δισ. ευρώ και αυτά τα λεφτά τα χάνουν ενώ πλήττεται ταυτοχρόνως η κρίσιμης σημασίας, όσο και εύθραυστη αμυντική βιομηχανία τους. Άρα, η Δύση, ως ένας από τους δύο παγκόσμιους πόλους στο νέο διεθνές σύστημα, απειλείται με διάλυση, πριν ακόμη ξεκινήσει ο νέος παγκόσμιος ανταγωνισμός.

Και ενώ λοιπόν η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να προκαλέσει διάσπαση στην ενότητα της Δύσης, είναι πιθανόν να ενισχύσει τη γεωστρατηγική σχέση Κίνας-Ρωσίας, εις βάρος των διαρκών και επιμενόντων ανταγωνιστικών στοιχείων στις γεωπολιτικές ταυτότητες των δύο κρατών.
Αυτό αναμένεται να προκύψει από την επικέντρωση στη στρατιωτική διάσταση της αντιπαλότητας ΗΠΑ-Κίνας, που μέχρι τώρα είχε περισσότερο οικονομικά, τεχνολογικά και εμπορικά στοιχεία και ιδιαίτερα εξαιτίας της –σημειολογικής έστω– ενίσχυσης του ρόλου της πυρηνικής ισχύος.

O παράγοντας των πυρηνικών

Κάτι που δεν είναι ίσως ιδιαίτερα γνωστό είναι ότι η Κίνα είχε και έχει ένα πολύ μικρό πυρηνικό οπλοστάσιο για τα μεγέθη της και ένα πολύ μετριοπαθές πυρηνικό δόγμα “μη πρώτης χρήσης” (no first use policy). Δηλαδή, η Κίνα δεσμευόταν ότι θα χρησιμοποιούσε πυρηνικά όπλα, μόνον αν δεχόταν επίθεση με πυρηνικά. Το δε μικρό της οπλοστάσιο είναι ικανό μόνο για περιορισμένα ανταποδοτικά πλήγματα και ποτέ οι Κινέζοι δεν μπήκαν στη λογική της εξασφαλισμένης αμοιβαίας καταστροφής (ΜΑD) με τους αντιπάλους τους.

Αυτή η μετριοπαθής στάση αποτελεί κομμάτι της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, όπου από ένα σημείο και μετά ο μεγάλος και επίφοβος αντίπαλος της Κίνας ήταν η Σοβιετική Ένωση. Οι Κινέζοι, λοιπόν, ανησυχούσαν πως ένα μεγάλο πυρηνικό οπλοστάσιο θα προκαλούσε την έντονη ανησυχία της Ουάσιγκτον και θα τρομοκρατούσε τη Μόσχα και τότε οι δύο αυτές μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις θα μπορούσαν να συνεργαστούν ακόμη και για να προχωρήσουν σε μαζική προληπτική πυρηνική επίθεση κατά της Κίνας, κάτι που, παρεμπιπτόντως, είχε όντως συζητηθεί.

Το αποτέλεσμα είναι πριν από μερικά χρόνια, η Κίνα να διαθέτει μόλις 65 πυρηνικά όπλα ικανά να προσβάλουν το μητροπολιτικό έδαφος των ΗΠΑ (CONUS). Αντιστοίχως, οι ΗΠΑ έχουν πάνω από 2000 ικανά να προσβάλουν το κινεζικό έδαφος. Επιπροσθέτως, μεγάλο μέρος του κινεζικού διηπειρωτικού οπλοστασίου είναι παλαιοί πύραυλοι υγρών καυσίμων DF-5, οι οποίοι και καθυστερούν να ενεργοποιηθούν λόγω της δύσκολης και χρονοβόρας διαδικασίας πλήρωσης με υγρά καύσιμα, άρα είναι επιρρεπείς σε προληπτικά πλήγματα και είναι σε στατικές θέσεις, που μπορούν να στοχοποιηθούν εύκολα από τις ΗΠΑ.

Μάλιστα πριν από μερικά χρόνια είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό Foreign Affairs ένα άρθρο που επιχειρηματολογούσε υπέρ της προληπτικής αδρανοποίησης αυτών ακριβώς των κινεζικών πυραύλων με πυρηνικά όπλα μικρής ισχύος και υψηλής ακρίβειας. Βέβαια, η Κίνα από τότε μέχρι σήμερα ενισχύει το στρατηγικό πυρηνικό της οπλοστάσιο με διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM) DF-31 και DF-41, στερεών καυσίμων. Αυτοί είναι τοποθετημένοι πάνω σε οχήματα μεταφοράς-ανύψωσης-εκτόξευσης (TEL), καθώς και νέα επαυξημένου βεληνεκούς υποβρύχια με εκτοξευόμενους βαλλιστικούς πυραύλους JL-3 που μπορούν να φθάσουν το μητροπολιτικό έδαφος των ΗΠΑ.

Το Πεκίνο στην αγκαλιά της Μόσχας

Όμως, το πυρηνικό χάσμα (nuclear gap) μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ παραμένει και θα παραμείνει για πολλά χρόνια. Κι αυτό είναι επίφοβο για το Πεκίνο, ιδιαίτερα υπό τις νέες συνθήκες. Όχι μόνο για το σχετικά απίθανο ενδεχόμενο μεγάλης κλίμακας πυρηνικής σύγκρουσης με τις ΗΠΑ, όσο για το ότι το πλεόνασμα αυτό πυρηνικής ισχύος από πλευράς των Αμερικανών μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο εξαναγκασμού (coercion) στο πλαίσιο αντιπαραθέσεων χαμηλότερης κλίμακας. Με άλλα λόγια για να αναγκάσουν το Πεκίνο να υποκύψει στις αμερικανικές διαθέσεις. Έτσι λοιπόν, η Κίνα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ την κάλυψη από την ρωσική πυρηνική ομπρέλα.

Βέβαια, η Μόσχα, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα ήταν πρόθυμη να προσφέρει την κάλυψη αυτή. Όμως, οι συνθήκες εδώ και αρκετά χρόνια δεν είναι φυσιολογικές. Η αποκομμένη από την υπόλοιπη Ευρώπη Ρωσία έχει ωθηθεί προς την αγκαλιά της Κίνας και τώρα προκύπτει η ευκαιρία να ενισχύσει τη θέση της έναντι της Κίνας στην “ανταγωνιστική συνεργασία” που έχει μαζί της, χάρη στο πλεονέκτημα του μεγάλου πυρηνικού οπλοστασίου της.

Εν κατακλείδι, λοιπόν, αν και είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα, η κίνηση αυτή των ΗΠΑ και των “ξαδελφών” της, απειλεί να δημιουργήσει μια αγγλοσαξονική γεωπολιτική σέχτα μέσα στη Δύση, υπονομεύοντας την ενότητά της. Κι αυτό, την ίδια στιγμή που ενδέχεται να ωθήσει σε ακόμη πιο στενή συνεργασία τη Ρωσία με την Κίνα, φέρνοντας ένα βήμα πιο κοντά την πιθανότητα υλοποίησης της πρώτης hyper Power στην ιστορία του κόσμου. Αν πράγματι ισχύει κάτι τέτοιο, τότε δεν μπορείς να τη χαρακτηρίσεις και ως την πιο σοφή κίνηση στη νέα παγκόσμια σκακιέρα…

apopseis

Ένωσε πάλι τη… Γιουγκοσλαβία: Με τιμητική φρουρά Ομπράντοβιτς, Πάσπαλι, Ράτζα, Ζνοβτς και Ντίβατς «έφυγε» ο Ντούντα

Από
pcuser
-
0

Πλήθος μπασκετικού κόσμου βρέθηκε σήμερα στο Βελιγράδι στην κηδεία του Ντούσαν Ιβκοβιτς, προκειμένου να τιμήσουν τη μνήμη του Σέρβου τεχνικού.

Χαρακτηριστική η στιγμή που το φέρετρο του «Ντούντα» μετέφεραν οι Σέρβοι Ζέλικο Ομπράντοβιτς, Βλάντε Ντίβατς, Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς και Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, ο Κροάτης Ντίνο Ράτζα, ο Μαυροβούνιος Ζάρκο Πάσπαλι και ο Σλοβένος Γιούρι Ζντοβτς.

Κατά την διάρκεια της τελετής κάποιος απελευθέρωσε μερικά περιστέρια σε μια συμβολική κίνηση καθώς ο Σέρβος τεχνικός είχε πάθος με τα περιστέρια.

Μεταξύ άλλων στην κηδεία βρέθηκαν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, ο Βασίλης Σπανούλης, ο Δημήτρης Ιτούδης, ο Νίκολα Πέκοβιτς, ο Δήμος Ντικούδης, ο Θοδωρής Παπαλουκάς, ο Ντέγιαν Τομάσεβιτς, ο Πέρο Άντιτς, ο Νίκολα Πέκοβιτς, ο Ντέγιαν Ράντονιτς, ο Ζέλικο Ρέμπρατσα, ο Μάρκο Κέσελ, και ο Τάκης Λιβιεράτος.

File Photo Μεταφορά του φερέτρου του Σέρβου τεχνικού από κορυφαίους παίκτες του μπάσκετ Screenshot via YouTube video Republika

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αθήνα, Ελλάδα

https://hellasjournal.com/2021/09/sigklonistikes-stigmes-stin-kidia-tou-ntounta-me-omprantovits-paspali-ratza-ke-ntivats-na-metaferoun-to-feretro/

Η απόφαση της Βέρνης να επιλέξει το F-35 κι όχι το Rafale ακυρώνει την συνάντηση του Μακρόν με τον Ελβετό πρόεδρο ;

Από
admin
-
0

 

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]  www.kalkis.eu

Η παροιμία λέει : ενός κακού, μύρια έπονται. Πράγματι η Γαλλία, μετά την απώλεια της πώλησης στην Αυστραλία των πυρηνικών υποβρυχίων της, φαίνεται ότι χάνει την αγορά της Ελβετίας για την πώληση του Rafale της. Αφού έχει χάσει ήδη και τη σχετική αγορά του Βελγίου που προτίμησε την προμήθεια 34 F 35, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας Le Monde στις 26-10-2018. Είχαν προηγηθεί η Βρετανία, η Ολλανδία, η Ιταλία και η Δανία. Μόνο η Ελλάδα χαροποίησε σχετικά τους Γάλλους, αυτήν τη δύσκολη συγκυρία για αυτούς, με την συμπληρωματική παραγγελία ακόμα 6 καινούργιων Rafale που έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την έκθεση της Θεσσαλονίκης.

Σε τηλεοπτικά πάνελ Γάλλοι σχολιαστές στο κανάλι LCI προέτρεπαν σήμερα το πρωϊ στον Μακρόν «να κρατήσει την ψυχραιμία του, παρά την δικαιολογημένη οργή του για το ρίξιμο από την Αυστραλία», «να μην κάνει σαν το μικρό κακομαθημένο παιδί» (enfant gaté) και «να επικεντρωθεί στη μεσογειακή θάλασσα η Γαλλία κι όχι στον Ινδικό-Ειρηνικό ωκεανό»… όπου η Γαλλία διαθέτει βέβαια υπερπόντιες κτήσεις, υπηκόους και στρατιωτικές δυνάμεις.

Όμως τα γεγονότα είναι νωπά και δύσκολα η Γαλλία μπορεί να αποφύγει «να κάνει μούτρα» σε όποιους αθετούν υποσχέσεις προς αυτήν, όπως π.χ. η γειτονική Ελβετία, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Serge Enderlin, ανταποκριτή στη Γενεύη της Le Monde, στις 19-9-2021 με τίτλο : «Μετά την Αυστραλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τεταμένες σχέσεις μεταξύ Γαλλίας και Ελβετίας» (Après l’Australie et les Etats-Unis, des relations tendues entre la France et la Suisse). Κατά το ρεπορτάζ «η πρόσκληση του Προέδρου της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στο Παλάτι των Ηλυσίων τον Νοέμβριο ακυρώθηκε. Εξαιτίας της απόφασης της Βέρνης να επιλέξει το αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος F-35 και όχι το Rafale».

Ο Γάλλος Πρέσβης στην Ελβετία, Frédéric Journès, είχε ζητήσει ο ίδιος τη συνάντηση το συντομότερο δυνατό. Στο Υπουργείο Εξωτερικών στη Βέρνη έγινε δεκτός πριν από λίγες ημέρες, μεταφέροντας απλώς το μήνυμα της γαλλικής Προεδρίας της Δημοκρατίας στους «άφωνους» συνομιλητές του, σύμφωνα με την εφημερίδα SonntagsZeitung στη Ζυρίχη, η οποία αποκάλυψε την πληροφορία την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2021. Περιεχόμενο του μηνύματος : η πρόσκληση στο Παρίσι τον Νοέμβριο του εν ενεργεία Προέδρου της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, Guy Parmelin, για μια «συνάντηση εργασίας» δεν θα ήταν πλέον επίκαιρη.

Συνεπώς, δεν υπάρχει μόνο η διπλωματική κρίση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία, από τότε που η τελευταία εγκατέλειψε την απόκτηση των γαλλικών υποβρυχίων ύψους 50 δις ευρώ προς όφελος των αμερικανικών πυρηνικών υποβρυχίων,  στο πλαίσιο του νέου στρατηγικού συμφώνου Aukus (Αυστραλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες). Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν είναι επίσης πολύ αναστατωμένος εναντίον της Ελβετίας, διότι και εδώ πρόκειται για ένα εξοπλιστικό συμβόλαιο που χάθηκε από τη Γαλλία. Εξ ου κι ο σχετικός καβγάς. Στην αρχή του καλοκαιριού, στην πραγματικότητα, η Ελβετία επέλεξε το αμερικανικό μαχητικό stealth F-35 έναντι του γαλλικού ανταγωνιστικού Rafale της Dassault Aviation. Προγραμματισμένη για το 2025 κι έπειτα, η απόκτηση των νέων ελβετικών αεροσκαφών θα κόστιζε 6 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα (ή 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ), συν 12 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα για το κόστος λειτουργίας και συντήρησής τους επί 30 χρόνια.

Σύμφωνα με πηγές που είναι εξοικειωμένες με το εν λόγω θέμα, ήταν λιγότερο η τελική απόφαση από τις ελλιπείς ελβετικές διαπραγματευτικές πρακτικές που ενόχλησαν το Παρίσι. Μέχρι το τέλος, η Ελβετή υπουργός Άμυνας Viola Amherd φέρεται να είχε αφήσει να εννοηθεί ότι το μόνο που έμενε ήταν να επεξεργαστούν τις λεπτομέρειες της συμφωνίας, όπως τα αντισταθμιστικά οφέλη. Το Παρίσι είχε κάνει σημαντικές παραχωρήσεις και ο  Μακρόν είχε προσφέρει ακόμη και κάποια μορφή υποστήριξης στην Ελβετία στη δύσκολη θέση της έναντι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επειδή, στις 26 Μαΐου, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο τερμάτισε μονομερώς τις διαπραγματεύσεις του με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες σχετικά με τα περιγράμματα μιας νέας εταιρικής σχέσης και η Ελβετία έκτοτε βρέθηκε όλο και πιο απομονωμένη στην ευρωπαϊκή σκηνή. Ωστόσο, σύμφωνα με αρκετούς συνομιλητές, το Υπουργείο Άμυνας στη Βέρνη γνώριζε από καιρό ότι η επιλογή του νέου ελβετικού μαχητικού θα ήταν τελικά δυσμενής για το Rafale και ότι επομένως δεν είχε απομείνει τίποτα για συζήτηση.

Η γαλλική απόφαση να κλείσει την πόρτα στα μούτρα του Προέδρου της Ελβετικής Συνομοσπονδίας συνοδεύεται από μια άλλη, λιγότερο συμβολική, αλλά πιο ανησυχητική για την ελβετική διπλωματία. Το Παρίσι δεν θα ήθελε πλέον καμία διμερή επαφή υψηλού επιπέδου με τη Βέρνη μέχρι το καλοκαίρι του 2022. Το μέτρο είναι ασυνήθιστο και επιβαρύνει όχι μόνο τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, αλλά και τις σχέσεις μεταξύ της Ελβετίας και της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, η οποία θα την προεδρεύσει από την 1η Ιανουαρίου 2022 και για έξι μήνες.

Το ελβετικό υπουργείο Οικονομίας προσπάθησε την περασμένη Κυριακή να σχετικοποιήσει τα άσχημα νέα : «Δεδομένου ότι η επίσκεψη δεν ήταν πλήρως προσδιορισμένη χρονικά, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ακύρωση ενός ραντεβού. Ομοίως, για την αναστολή των διμερών ανταλλαγών υψηλού επιπέδου με το Παρίσι, η Βέρνη θεωρεί ότι οι επαφές μεταξύ γειτονικών χωρών είναι τακτικές και ως εκ τούτου πραγματοποιούνται «σε επιχειρησιακό επίπεδο και μέσω των πρεσβειών · Αυτές οι επαφές είναι ανεξάρτητες από διπλωματικές επισκέψεις ».

Η γαλλική Προεδρία της Δημοκρατίας διέψευσε το απόγευμα της Κυριακής οποιαδήποτε ακύρωση συνάντησης, επικαλούμενη ζητήματα ατζέντας: «Δεν ακυρώθηκε ποτέ αυτή η συνάντηση και ακόμη λιγότερο για τους λόγους που αναφέρονται (…). Ο πρόεδρος επιβεβαίωσε την αρχή της συνάντησης στις αρχές του 2021, οι Ελβετοί πρότειναν γρήγορα μια ημερομηνία τον Νοέμβριο και απαντήσαμε ότι θα δούμε», αλλά «τους είπαμε το καλοκαίρι ότι ο Νοέμβριος θα είναι δύσκολος», διευκρινίστηκε από την ίδια πηγή, προσθέτοντας ότι «η ημερομηνία δεν έχει οριστεί προς το παρόν» και ότι ο Μακρόν είδε εξάλλου τον Guy Parmelin στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο τον Ιούλιο.

Μέσα σε αυτό το δυσμενέστατο σκηνικό για τα γαλλικά οικονομικά και διπλωματικά συμφέροντα μήπως είναι μια χίμαιρα να σχεδιάζει ο Μακρόν να θέσει, επί γαλλικής προεδρίας, την μάλλον ορθή κοινή αμυντική παρέμβαση και φυσικά την κοινή εξωτερική πολιτική ;

Μέσα στο ίδιο σκηνικό δεν είναι σχεδόν αδύνατον για την Ελλάδα να επιλέξει τελικά τις ανταγωνιστικές γαλλικές φρεγάτες κι όχι τις προτεινόμενες αμερικανικές ;

Ας αποφύγουμε τουλάχιστον φρούδες υποσχέσεις προς τους Γάλλους. Ας τους το πούμε εγκαίρως ότι δεν θα ψωνίσουμε φρεγάτες από αυτούς, γιατί δεν θα μας το «επιτρέψουν κυνικά» οι Αμερικάνοι. Δεν νομίζω ότι έχουμε τα κότσια να κάνουμε μια αμιγώς ανταγωνιστική επιλογή…

 

Ο Ερντογάν τρώει «πόρτες», καθώς βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής του

Από
admin
-
0
Του Μιχάλη Ψύλου

Εχει υπερβεί κάθε όριο αλαζονείας ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν: Ανακοίνωσε στους δημοσιογράφους- και μάλιστα εν πτήσει προς την Νέα Υόρκη- συνάντηση με τον Ελληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ-χωρίς να έχει κανονιστεί οτιδήποτε, διά της διπλωματικής οδού.

Την ίδια ώρα , ο Τούρκος Πρόεδρος έχει βάλει λυτούς και δεμένους για να συναντήσει τον Τζο Μπάιντεν, αλλά μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές- ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν είχε εκδηλώσει το παραμικρό ενδιαφέρον για διμερή συνάντηση με τον Ερντογάν. Η  μόνη επαφή του Τούρκου Προέδρου με την κυβέρνηση Μπάιντεν θα είναι η συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου με τον Αμερικανό ομόλογό του, Αντονι Μπλίνκεν. Αλλωστε ,ο Μπάιντεν είχε στείλει επιστολή σε όλους τους ξένους ηγέτες, εξηγώντας ότι λόγω της πανδημίας,καλύτερα να απέφευγαν να πάνε στη Νέα Υόρκη ,αλλά να απευθυνθούν με βιντεοσκοπημένο μήνυμα στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Ο Αμερικανός Πρόεδρος επρόκειτο μάλιστα  να πάει στη Νέα Υόρκη για να εκφωνήσει την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ,αλλά στη συνέχεια  θα επέστρεφε  αμέσως στην Ουάσιγκτον.Οσο και αν οι περισσότεροι ξένοι ηγέτες- και ο Ερντογάν επίσης- θα ήθελαν να ανταλλάξουν μαζί του μια θερμή χειραψία ,και κυρίως να φωτογραφηθούν με τον Αμερικανό Πρόεδρο.

Μόνο ,που η Τουρκία δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή ιδίως, στην κορυφή της λίστας προβλημάτων του Προέδρου Μπάιντεν. Προέχουν η πληγή στο Αφγανιστάν που δεν έχει επουλωθεί,  η κρίση με τη Γαλλία, λόγω της ακύρωσης της σύμβασης για την πώληση 12 υποβρυχίων στην Αυστραλία μετά τη συμφωνία AUKUS . Και φυσικά, ο Αμερικανός πρόεδρος το μόνο που δεν ήθελε ,ήταν να ακούσει τον Ερντογάν να ζητάει αλλαγές στη σύνθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως αναφέρει ο Τούρκος Πρόεδρος στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Ενας πιο δίκαιος κόσμος , είναι εφικτός». Ο Ερντογάν είχε στις αποσκευές του χιλιάδες αντίτυπα του βιβλίου του , προκειμένου να τα μοιράσει στη Νέα Υόρκη, αλλά μάλλον θα μείνουν στα …χαρτόκουτα!

Αλεξανδρούπολη και …Σμύρνη

Αλλωστε, ο Τούρκος Πρόεδρος  φρόντισε να δείξει τις προθέσεις του στον Μπάιντεν , στέλνοντας «γράμμα», μέσω του Ιμπραήμ Καραγκιούλ-στενού του συνεργάτη και διευθυντή της Yeni Safak ,της πιο φιλο-Ερντογανικής εφημερίδας στην Τουρκία. Σε ένα άρθρο-παραλήρημα εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Καραγκιούλ κατηγορεί ούτε λίγο ούτε πολύ την Ουάσιγκτον ότι εξασφάλισε από την Ελλάδα «το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και σε αντάλλαγμα θα δώσει τη …Σμύρνη στους Ελληνες»!.. «Τι  κάνουν οι αμερικανικές βάσεις στην Αλεξανδρούπολη και τα νησιά του Αιγαίου;», διερωτάται ο διευθυντής της Yeni Safak, δίχως να καταλαβαίνει ότι γίνεται περίγελως! Και μέσα στο παραλήρημά του ,υποστηρίζει ότι «η Τουρκία κάνει ένα τεράστιο άλμα στην εξουσία για πρώτη φορά μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σκίζει τους χάρτες που έχουν σχεδιαστεί…Εκτείνεται παντού από την Κεντρική Αφρική έως την Κασπία, από τη Λιβύη έως το Αφγανιστάν. Αυτός είναι ο φόβος σας», γράφει ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ, απευθυνόμενος στον Πρόεδρο Μπάιντεν!

Ο ουρανοξύστης της Τουρκίας

Με αυτές τις «απόψεις», είναι σαφές ότι οι γραμμές Ουάσιγκτον -Αγκυρας είναι αποκλίνουσες. Τι απέμεινε λοιπόν στον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν για να δικαιολογήσει το ταξίδι του στη Νέα Υόρκη; Να «εντυπωσιάσει» τους συμπατριώτες του με τα εγκαίνια του “Yeni Türkevi”-του «Σπιτιού» της  Νέας Τουρκίας, σε έναν ουρανοξύστη ύψους 71 μέτρων , δίπλα στο κτίριο των Ηνωμένων Εθνών, για τον οποίο ο Ερντογάν δαπάνησε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. «Είναι ένα έργο κύρους για την Τουρκική διπλωματία», γράφει η εφημερίδα Sabah. Το κτίριο έχει σχήμα τουλίπας και φέρει «παραδοσιακά τουρκικά αρχιτεκτονικά μοτίβα, ειδικά αυτά των Σελτζούκων Τούρκων», προσθέτει η Sabah.

Μόνο ,που όσο και αν τα ελεγχόμενα από τον Ερντογάν Μέσα Ενημέρωσης στην Τουρκία πλέκουν το εγκώμιο του «Σουλτάνου», η πραγματικότητα που βιώνουν οι απλοί πολίτες είναι πολύ διαφορετική και κυρίως ,απείρως πιο δύσκολη: Επίσημα, ο ετήσιος πληθωρισμός είναι στο 19,3 % και οι τιμές των τροφίμων έχουν  αυξηθεί κατά  29 %.  Η τουρκική λίρα βρίσκεται συνεχώς σε πορεία υποτίμησης. Πριν από πέντε χρόνια το δολάριο ήταν ανταλλάξιμο με τρεις  λίρες, σήμερα είναι πάνω από οκτώ.

Στις δημοσκοπήσεις, η κυβέρνηση Ερντογάν αυτή τη στιγμή τα πάει πολύ άσχημα. Σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις , το κυβερνών κόμμα AKP έχει υποχωρήσει στο 29,3%.  Συγκριτικά: Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο του 2018, το ΑΚΡ είχε αποσπάσει το 42,5 %. Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό (CHP), είναι αυτή τη στιγμή στο 19 %, αλλά η συμμαχία της αντιπολίτευσης αναμένεται -εκτός απροόπτου-να νικήσει στις εκλογές, που είναι προγραμματισμένες για το 2023,αλλά δεν αποκλείεται να διεξαχθούν τον επόμενο χρόνο.

Η εποχή Ερντογάν τελειώνει

« Για πρώτη φορά μετά από 19 χρόνια, δεν είναι βέβαιο ότι η σημερινή κυβερνητική συμμαχία θα εξασφαλίσει την πλειοψηφία», γράφει σε  ανάλυσή της για την Τουρκία, η Γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Στο ίδιο μήκος κύματος, η Die Zeit εκτιμά επίσης ότι «η εποχή Ερντογάν φτάνει στο τέλος της». Η  Γερμανική εφημερίδα προειδοποιεί μάλιστα ότι « η Δύση διαπραγματεύεται πλέον  με έναν εξαντλημένο Ερντογάν και  πρέπει να λάβει υπόψη ότι η πολιτική ισορροπία στην Τουρκία μεταβάλλεται σημαντικά υπέρ της αντιπολίτευσης».

Αν και ο Τούρκος πρόεδρος έχει βιώσει πολυάριθμες κρίσεις στα χρόνια της «βασιλείας» του, οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι έχει φτάσει «στο τέλος του δρόμου για δύο λόγους: ο ένας σχετίζεται με την υγεία του και  ο άλλος με τις εκλογές», εκτιμά η Die Zeit. Πληθαίνουν τα περιστατικά -και μάλιστα δημοσίως- που δείχνουν ότι ο 67χρονος Τούρκος Πρόεδρος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης προφανώς και δεν μιλούν για αυτό, αλλά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οργιάζουν οι φήμες. Και για το λόγο αυτό άλλωστε , η κυβέρνηση ετοιμάζει αυτήν τη στιγμή έναν νέο νόμο επιβολή λογοκρισίας.

Πρόσφατη δημοσκόπηση επίσης, του ινστιτούτου έρευνας αγοράς Aksoy, έδειξε ότι ο Ερντογάν θα έχανε, αν διεξάγονταν σήμερα προεδρικές εκλογές.  Τον Σεπτέμβριο του 2020 , η δημοτικότητα του Τούρκου προέδρου ήταν στο 38% και τον περασμένο Ιούνιο είχε υποχωρήσει στο 31%. Μπορεί βέβαια μέχρι σήμερα ο Ερντογάν να έβγαζε «κουνέλια από το καπέλο» , για να επιβιώνει πολιτικά ,αλλά τα μαγικά του κόλπα έχουν πλέον εξαντληθεί…

naftemporiki.gr

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ; ΤΕΤΟΙΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ; Ή Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΕ ΣΤΗ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ; ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΛΙΕΥΤΙΚΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ

Από
admin
-
5
Οι anixneuseis.gr αναδημοσιεύουν κείμενο απο το reader.gr το οποίο αποκαλύπτει έγγραφο που υπογράφεται απο τον αρχηγό του Λιμενικού Σώματος σύμφωνα με το οποίο, ο νέος Π.Κ. που κυρώθηκε με τον ν. 4619/2019 (Α’ 95) (Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) η διενέργεια αλιείας από αλιευτικά (Α/Κ) σημαίας Τουρκίας εντός Ελληνικών Χωρικών Υδάτων (Ε.Χ.Υ.) δεν αποτελεί πλέον ποινικό αδίκημα».
Είναι δυνατόν; Αυτό ξεπερνά τα όρια πολιτικής διαχείρισης του θέματος. Πάει αλλού.
Με ποια λογική η, τότε, κυβέρνηση Συριζα έκανε αυτήν την ρύθμιση; Την αποδέχονται οι ψηφοφόροι και οι οπαδοί της;
Με ποια λογική διατηρεί την ρύθμιση η σημερινή κυβέρνηση; Πόσο υποκρισία κρύβει το χθεσινό διάβημα του Υπουργείου Εξωτερικών προς την Τουρκία;
Σημειωτέον, ότι εξαιρούνται ειδικά τα τουρκικά αλιευτικά. Αν συλληφθούν αλιείς και κατασχεθούν αλιευτικά τρίτων χωρών, πλην Τουρκίας, θεωρείται ότι διεπράχθη ποινικό αδίκημα.
Βεβαίως, τα τουρκικά αλιευτικά εύκολα μπορεί να μετατραπούν σε μέσα συλλογής και πληροφοριών, αν χρειασθεί.
Με την άδεια των ελληνικών κυβερνήσεων και την ανοχή του κοινοβουλίου.
Μήπως η Ελλάδα έχει προσχωρήσει, οικεία βουλήσει, στη νεοοθωμανική αυτοκρατορία του Ερντογάν;
Τι μπορεί να σημαίνουν τέτοιου είδους ρυθμίσεις;
Δείτε το έγγραφο που υπογράφει ο αρχηγός Λιμενικού.

Ανενόχλητοι και με… ελληνικό νόμο οι Τούρκοι ψαράδες στα ελληνικά χωρικά ύδατα

Από
admin
-
4

Με αλλαγή στον Ποινικό Κώδικα, επί ΣΥΡΙΖΑ το 2019, οι Τούρκοι ψαράδες μπαίνουν ανενόχλητοι στα ελληνικά χωρικά ύδατα, χωρίς η κίνηση αυτή να αποτελεί ποινικό αδίκημα.

(Πηγή: eurokinissi)

Ανενόχλητα και «με το νόμο» μπορούν να «ψαρεύουν» για λογαριασμό της Αγκυρας, συλλέγοντας παράλληλα κρίσιμες πληροφορίες για την χώρα μας, τα τουρκικά αλιευτικά στο Αιγαίο. Οπως αποκαλύπτει το reader.gr, την ώρα που ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας έδινε εντολή στην ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα για την πραγματοποίηση διαβήματος διαμαρτυρίας για παράνομη αλιεία από τουρκικά αλιευτικά σκάφη εντός των χωρικών μας υδάτων, με τις αλλαγές, που έγιναν στον Ποινικό Κώδικα επί ΣΥΡΙΖΑ, «η διενέργεια αλιείας από σκάφη σημαία Τουρκίας εντός Ελληνικών Χωρικών Υδάτων δεν αποτελεί πλέον ποινικό αδίκημα»!

Την πραγματικά απίστευτη αυτή απάντηση έδωσε μόλις προ ημερών το αρμόδιο υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής στη Βουλή αναφορικά με τις δικαιολογημένες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις για τις μαζικές παραβιάσεις και τον ύποπτο ρόλο των τουρκικών σκαφών επισυνάπτοντας σχετικό έγγραφο του αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, που υπογράφει ο αρχηγός του ΛΣ, αντιναύαρχος Θεόδωρος Κλιάρης.

Η γείτονα Tουρκία, διόλου τυχαία, έχει επιλέξει ο στόλος των αλιευτικών της να εξελιχθεί σε στρατηγικό βραχίονα των επεκτατικών σχεδιασμών της εις βάρος της χώρας μας. Τα τουρκικά σκάφη εκτελώντας συντονισμένες διελεύσεις εντός των ελληνικών υδάτων σε όλο το μήκος και πλάτος του Αιγαίου από τη Σαμοθράκη έως τη Μύκονο, τη Σύρο και τα Κύθηρα επιχειρούν να «γκριζάρουν» ολόκληρες περιοχές αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία σε αυτές.

Και αν σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για τις γνωστές επί χάρτου πρακτικές της Τουρκίας η μετατροπή των αλιευτικών σε πλατφόρμες κατασκοπείας καταδεικνύει την εθνική διάσταση της παράνομης δράσης τους. Διαθέτοντας προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα και drones σαρώνουν οτιδήποτε βρίσκεται στο στρατιωτικό και όχι μόνο πεδίο τουρκικού ενδιαφέροντος φτάνοντας κυριολεκτικά μια ανάσα από τις ελληνικές ακτές.

Πολλές φορές η αρμάδα των τουρκικών αλιευτικών συνοδεύεται από σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής και από κοινού προκαλούν και παρενοχλούν με επικίνδυνους ελιγμούς τους Ελληνες αλιείς, που ψαρεύουν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Η πειρατική αλιεία των τουρκικών σκαφών και η λεηλασία των ελληνικών θαλασσών επιφέρει σοβαρότατο πλήγμα στον κλάδο των Ελλήνων αλιέων μειώνοντας τα αποθέματα των αλιευμάτων, συρρικνώνοντας το εισόδημα των Ελλήνων επαγγελματιών και προκαλώντας ζημία στην εθνική οικονομία.

Το διαβήμα διαμαρτυρίας της ελληνικής κυβέρνησης προς την Αγκυρα εντάσσεται στο πλαίσιο της διασφάλισης της εθνικής μας κυριαρχίας, καθώς και της προστασίας του ευρωπαϊκού κεκτημένου με τον κ. Δένδια να επισημαίνει την καταδικαστέα πρακτική σκαφών της τουρκικής ακτοφυλακής, η οποία συνοδεύει τα τουρκικά αλιευτικά και παρενοχλεί τα ελληνικά αλιευτικά. Ο υπουργός Εξωτερικών τονίζει ότι η παράνομη αλιεία εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων αποτελεί επίσης παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, πέρα από το γεγονός ότι είναι ακόμα μια παραβίαση, εκ μέρους της Τουρκίας, του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

Το εθνικό νομοθετικό πλαίσιο για την αλιεία από πλοία ξένης εθνικότητας έχει καθοριστεί από το 1970 βάσει του Αλιευτικού Κώδικα. Σύμφωνα με όσα έχουν προβλεφθεί πριν από 50 χρόνια, στην αιγιαλίτιδα ζώνη του ελληνικού κράτους απαγορεύεται η αλιεία με πλοία, που ανήκουν τόσο από πλευράς εθνικότητας όσο και πλοιοκτησίας, κατά πλειοψηφία σε υπηκόους τρίτων χωρών. Στην περίπτωση παραβίασης αυτής της αρχής, ο Ποινικός Κώδικας και συγκεκριμένα το άρθρο 401 προέβλεπε τα ακόλουθα: «Αλλοδαπός που ψαρεύει χωρίς δικαίωμα στην αιγιαλίτιδα ζώνη του ελληνικού κράτους τιμωρείται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών». Ολα αυτά βέβαια, πριν από την 1η Ιουλίου 2019 όταν και τέθηκε σε ισχύ ο νέος Ποινικός Κώδικας, που ψηφίστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, καταργώντας το άρθρο 401.

Με βάση τα ισχύοντα, οι ενέργειες, στις οποίες μπορεί να προβεί το Λιμενικό Σώμα αναφορικά με τη διαπίστωση διενέργειας αλιείας εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων από αλιευτικά ξένης σημαίας είναι συγκεκριμένες και περιορίζονται σε επίπεδο ενημέρωσης των συναρμόδιων υπουργείων και μέσω αυτών των ευρωπαϊκών αρχών. Ειδικότερα, τα επιχειρησιακά μέσα του Λιμενικού Σώματος συλλέγουν αποδεικτικό υλικό από τις κινήσεις των τουρκικών αλιευτικών εφαρμόζοντας τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την πρόληψη, αποτροπή και εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας.

Το υλικό αυτό στη συνέχεια αποστέλλεται στη Γενική Διεύθυνση Αλιείας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, η οποία με τη σειρά της τα γνωστοποιεί στη Γενική Διεύθυνση Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ώστε δυνητικά να επιβληθούν κυρώσεις και μέτρα. Τα περιστατικά παράνομης εισόδου τουρκικών αλιευτικών καταγράφονται από το αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος και διαβιβάζονται στο υπουργείο Εξωτερικών προκειμένου να αποσταλούν συναφείς ρηματικές διακοινώνεις ενώ αποστέλλονται και τα στοιχεία για τον λόγο αυτό και για κάθε περιστατικό.

Πηγή: reader.gr

Εκρέμ Ιμάμογλου στην «Κ»: Εφικτή μια υγιής σχέση Ελλάδας – Τουρκίας

Από
pcuser
-
0

 , 

Ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου μιλάει στην «Κ» λίγο πριν από την πρώτη του επίσκεψη στην Αθήνα

«Αντιμετωπίζουμε κοινά προβλήματα, όπως η υπερβολική μεταναστευτική ροή και η υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι δύο γειτονικές χώρες πρέπει να διατηρούν πάντα ανοιχτούς τους διαύλους διαλόγου», λέει ο κ. Ιμάμογλου. Φωτ. A.P. / Emrah Gurel

Ο Εκρέμ Ιμάμογλου ίσως είναι το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο της αντιπολίτευσης στην Τουρκία, καθώς πρόκειται για τον πρώτο πολιτικό που νίκησε το κυβερνών κόμμα AKP στον δήμο της Κωνσταντινούπολης. Πριν από λίγες ημέρες η πρόεδρος του Καλού Κόμματος τον παρομοίασε με τον «Μωάμεθ τον Πορθητή», προκαλώντας αντιδράσεις. Οταν μάλιστα ερωτάται αν θα είναι υποψήφιος για την προεδρία της χώρας δεν απαντάει. Σημειώνει όμως με νόημα: Το γεγονός ότι δημοσιογράφοι και μέσα ενημέρωσης που αισθάνονται κοντά στον πρόεδρο συζητούν καθημερινά για υποψήφιο πρόεδρο, ενώ υπάρχει πολύς χρόνος για τις εκλογές, αποτελεί στην πραγματικότητα μια ομολογία από τους ίδιους ότι υπάρχει πρόβλημα διοίκησης στη χώρα.

Στη συνέντευξή του στην «Κ» επικαλείται το παράδειγμα της προσέγγισης Παπανδρέου – Τζεμ για να υπογραμμίσει ότι είναι δυνατή μια υγιής και ειρηνική σχέση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, και χαρακτηρίζει «καθήκον μας» τη συνέχιση αυτής της διαδικασίας με αμοιβαίες διπλωματικές κινήσεις και ισχυρές σχέσεις που καλύπτουν όλους τους τομείς της ζωής.

Ο 51χρονος δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης της Τουρκίας αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει με την τουρκική κυβέρνηση, στο φθηνό ψωμί το οποίο παράγει ο δήμος και απαντάει στις φήμες που τον θέλουν υποψήφιο για την προεδρία. Ο κ. Ιμάμογλου την ερχόμενη Τρίτη θα επισκεφθεί την Αθήνα, στο πρώτο του ταξίδι στην ελληνική πρωτεύουσα.

– Ποιος είναι ο σκοπός της επίσκεψής σας στην Αθήνα;

– Την Αθήνα θα την επισκεφθώ για πρώτη φορά και ήταν ανάμεσα στις πόλεις που ήθελα να δω. Εύχομαι αυτό το πρώτο μου ταξίδι να δημιουργήσει ωραίες ευκαιρίες και να συρρικνώσουμε το κενό της μη επίσκεψής μου μέχρι σήμερα. Με τον δήμαρχο της Αθήνας κύριο Κώστα Μπακογιάννη ήμασταν μαζί κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Κωνσταντινούπολη (σ.σ. σε όλη τη συνέντευξη ο κ. Ιμάμογλου χρησιμοποιεί την ονομασία Istanbul), αυτήν τη φορά θα είμαστε μαζί στην Αθήνα. Αυτήν την επίσκεψη μπορούμε να τη δούμε ως μια ισχυρή επικοινωνία μεταξύ της Κωνσταντινούπολης και της Αθήνας, καθώς η διπλωματία μεταξύ των πόλεων συμβάλλει σημαντικά στη διπλωματία μεταξύ των χωρών. Η σύγχρονη δημοκρατία δίνει στις πόλεις μεγάλη δύναμη και ευθύνη, με βάση τη διεθνή ειρήνη. Ως δύο δήμαρχοι ενεργούμε με αυτήν την επίγνωση.

– Πώς βλέπετε το μέλλον των σχέσεων της χώρας σας με την Ελλάδα;

– Η Τουρκία και η Ελλάδα σε πολλούς τομείς έχουν κοινό πολιτισμό, κοινό παρελθόν και κοινή ιστορία. Αυτές οι κοινές αξίες θα πρέπει να φέρουν στο προσκήνιο τη συνύπαρξη, παρά τα προβλήματα. Με αυτήν την επίγνωση, ο στόχος της διατήρησης της φιλίας και της ειρηνευτικής διαδικασίας που ξεκίνησαν ο Ατατούρκ και ο Βενιζέλος θα πρέπει πάντα να σημειώνει πρόοδο, ακόμη και αν περνάει δύσκολες στιγμές κατά καιρούς. Ο αξέχαστος διάλογος που δημιουργήθηκε μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών μας, του αείμνηστου Ισμαήλ Τζεμ, και του Γιώργου Παπανδρέου στο πρόσφατο παρελθόν, αποκάλυψε επίσης ότι είναι δυνατή μια υγιής και ειρηνική σχέση. Είναι καθήκον μας να συνεχίσουμε αυτήν τη διαδικασία με αμοιβαία διπλωματία και ισχυρές σχέσεις που καλύπτουν όλους τους τομείς της ζωής.

– Ως δήμαρχοι των μεγαλύτερων πόλεων των δύο χωρών, τι πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει για να φέρει τους λαούς πιο κοντά;

– Σε περιφερειακό επίπεδο αντιμετωπίζουμε κοινά προβλήματα, όπως η υπερβολική μεταναστευτική ροή και η υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι δύο γειτονικές χώρες πρέπει να διατηρούν πάντα ανοιχτούς τους διαύλους διαλόγου μπροστά σε τέτοια προβλήματα. Με την ορθολογική προσέγγιση των προβλημάτων μπορούμε να φωτίσουμε το μέλλον μας με συνεργασία.

Θα ήθελα να επαναλάβω ότι οι δύο χώρες είναι ήδη πολιτιστικά κοντά μεταξύ τους. Κοιτάξτε, ο θρυλικός μουσικός της Ελλάδας και του κόσμου, ο Μίκης Θεοδωράκης, τον οποίο χάσαμε στις αρχές αυτού του μήνα και μνημονεύουμε με μεγάλο σεβασμό και ευγνωμοσύνη, για πρώτη φορά πάτησε το πόδι του στην Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη. Η σχέση που καθιέρωσε με τον πολύτιμο καλλιτέχνη της χώρας μας Ζουλφού Λιβανελί άφησε μια ιστορική μνήμη στην πόλη μας. Η φιλία τους κράτησε 40 χρόνια. Πιστεύω ότι εμείς ως οι δήμαρχοι της Κωνσταντινούπολης και της Αθήνας, κρατώντας ζωντανό αυτό το παράδειγμα, θα αναπτύξουμε πολύτιμες συνεργασίες που θα διαρκέσουν πολλά χρόνια.

– Μιλάτε συχνά για το μεταναστευτικό πρόβλημα. Ποια είναι η κατάσταση στην Κωνσταντινούπολη και πώς την αντιμετωπίζετε;

– Η Κωνσταντινούπολη έχει γίνει η μητρόπολη που φιλοξενεί τους περισσότερους πρόσφυγες στον κόσμο. Διαχειριζόμαστε μια αρχαία πόλη που φιλοξενεί νόμιμους και παράτυπους μετανάστες και πρόσφυγες διαφορετικών προφίλ. Σύμφωνα με τα δεδομένα μας αντιμετωπίζουμε έναν αριθμό 1,6 εκατομμυρίου – ίσως και πάνω από 2 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων των μη εγγεγραμμένων. Δεν είναι δυνατόν να εξυπηρετηθεί ένας τέτοιος παράτυπος μεταναστευτικός όγκος μόνο με τους πόρους μιας πόλης και μόνο ενός δήμου. Και όλοι όσοι ζουν στην πόλη πληρώνουν το τίμημα αυτού του βάρους. Ως Μητροπολιτικός Δήμος Κωνσταντινούπολης, παρά τις δυσκολίες, έχουμε συμπεριλάβει στον πυρήνα της πολιτικής μας να παράσχουμε συνθήκες ανάπτυξης και ειρηνικής συνύπαρξης. Αφού αναλάβαμε καθήκοντα, δημιουργήσαμε τη μονάδα μετανάστευσης, επικεντρωθήκαμε στη συλλογή δεδομένων επειδή γνωρίζουμε την αξία τους σε αυτόν τον τομέα και δημιουργήσαμε την έκθεση «Ερευνα Μετανάστευσης της Κωνσταντινούπολης».

Με τη συνεργασία και τη στήριξη της Υπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες πραγματοποιήσαμε επίσης ισχυρές συνεργασίες σε αυτόν τον τομέα. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας παρέχουμε σημαντικές υπηρεσίες υγείας και υγιεινής στους μετανάστες. Πραγματοποιούμε πολλές ακόμη εργασίες, όμως πιστεύω ότι το συντομότερο δυνατόν θα υπάρξει γαλήνη στις χώρες των μεταναστών τους οποίους φιλοξενούμε, για να επιστρέψουν με ειρήνη και ασφάλεια στις χώρες τους.

– Πιστεύετε ότι η Ελλάδα μπορεί να παίξει ρόλο στην προσέγγιση της Τουρκίας με την Ε.Ε.;

– Είμαι δήμαρχος που θεωρεί ζωτικής σημασίας για την Τουρκία τον στόχο της Ε.Ε. Από αυτήν την άποψη θα ήθελα να έχω τη μεγαλύτερη συμβολή σε κάθε πρόοδο της χώρας μου. Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, άδραξε αυτήν την ευκαιρία πριν από χρόνια και είχε μια σημαντική εξέλιξη. Η Ε.Ε. πρεσβεύει τη διάδοση των αξιών της ευημερίας, της ειρήνης και της δημοκρατίας. Πιστεύω ότι η Τουρκία θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά σε αυτήν την Ενωση. Η υλοποίηση του στόχου ένταξης θα βοηθήσει επίσης όλες τις χώρες-μέλη της Ενωσης, ιδιαίτερα τη γειτονική Ελλάδα. Ως εκ τούτου θα ήταν επωφελές για την Ελλάδα να δώσει προτεραιότητα στις προοπτικές της Τουρκίας και όχι στα προβλήματα. Αυτό το όφελος θα κάνει την περιοχή μας ισχυρότερη και πιο ειρηνική. Τι θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό από αυτό;

Το φθηνό ψωμί και η εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των Τούρκων

– Κατηγορείτε την κυβέρνηση πως θέτει εμπόδια στον δήμο της Κωνσταντινούπολης. Σε πρόσφατη ομιλία σας αναφερθήκατε στην προεδρία και στα υπουργεία και είπατε «αν θυματοποιήσετε τον Κωνσταντινουπολίτη, τότε και ο Κωνσταντινουπολίτης δεν θα σας αναγνωρίζει». Τι είδους προβλήματα αντιμετωπίζετε; Πώς είναι οι επαφές σας και οι σχέσεις σας με τον πρόεδρο Ερντογάν;

– Διαχειρίζομαι τη μεγαλύτερη πόλη στην Τουρκία. Επομένως θα πρέπει να διατηρήσουμε τη στενότερη σχέση με όλα τα κρατικά θεσμικά όργανα και να βρούμε λύσεις στα προβλήματα γύρω από ένα κοινό τραπέζι. Προσπαθώ να δημιουργώ αυτές τις συνθήκες με κάθε ευκαιρία. Αφήνω στη διακριτική ευχέρεια του λαού αν υπάρχει αρκετή ανταπόκριση ή όχι. Μετά την εκλογή μας βιώσαμε κάποιες σε βάρος μας ενέργειες, όπως μείωση αρμοδιοτήτων, αποκοπή πόρων, μεταφορά περιουσιακών στοιχείων σε άλλα δημόσια ιδρύματα. Ωστόσο, παρ’ όλα αυτά, καταφέραμε να συνεχίσουμε το έργο μας χωρίς διακοπή.
Εχουμε πετύχει σπουδαία πράγματα στην Κωνσταντινούπολη σε 27 μήνες, έχουμε προσφέρει πολύ καλές υπηρεσίες. Επιτρέψτε μου να πω ότι συνεχίζουμε να εκφράζουμε το αίτημά μας να συνεργαστούμε με όλους τους θεσμούς της κυβέρνησης και του κράτους σε κάθε τομέα. Κάποιες φορές αυτό βρίσκει ανταπόκριση και άλλες όχι. Ο πρόεδρός μας είναι επίσης ο αρχηγός του κράτους μας. Εχω εκφράσει αυτήν τη θέση μου, στο πλαίσιο του σεβασμού και της ευγένειας, σε κάθε συνάντηση μαζί του. Ναι, όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση της Κωνσταντινούπολης και 16 εκατομμυρίων Κωνσταντινουπολιτών θα μιλήσω ευχαρίστως με τον πρόεδρό μας και κάθε αξιωματούχο της πολιτείας μας, θα πάω όπου κληθώ και θα έχω την τιμή να προσφέρω μια κοινή υπηρεσία σε αυτήν την πόλη και σε αυτήν τη χώρα.

– Αυξάνετε την παραγωγή του Halk Ekmek, που είναι φθηνό ψωμί, με νέα εργοστάσια. Αναφέρατε πολλές φορές την αύξηση των φθηνών πωλήσεων ψωμιού. Πόσο οικονομικά δύσκολη είναι η ζωή των ανθρώπων;

– Το Halk Ekmek Ιstanbul είναι μια σημαντική επιχείρηση του δήμου, η οποία ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1970 ως ένα συγκεκριμένο παράδειγμα της λογικής του κοινωνικού δήμου. Ο σκοπός της ίδρυσής του ήταν να αποτρέψει το μονοπώλιο των τιμών στην αγορά, ήταν να διασφαλίσει ότι το κοινό θα είχε πρόσβαση σε υγιεινό ψωμί με το πιο λογικό κόστος. Το Halk Ekmek συνεχίζει ακόμα αυτήν τη λειτουργία. Σε περιόδους αυξημένων οικονομικών δυσκολιών, η ζήτηση για τα προϊόντα της εταιρείας μας, που πωλεί σχεδόν στο ήμισυ της τιμής της αγοράς, είναι μεγαλύτερη.
Το Halk Ekmek μπορεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες τροφίμων των ανθρώπων σε περιόδους κρίσης. Αυτή είναι η βάση της έννοιας του κοινωνικού δήμου. Με αυτήν την εταιρεία αποδεικνύουμε την κατανόησή μας και την αποφασιστικότητά μας για έναν δίκαιο δήμο που επιλύει τα προβλήματα του κόσμου και κάνουμε τη ζωή φθηνότερη. Θα θέσουμε σε λειτουργία μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις παραγωγής στην Ευρώπη κάτω από μια στέγη, το τέταρτο εργοστάσιό μας, στις αρχές του 2022. Με αυτήν τη νέα εγκατάσταση θα αυξήσουμε την παραγωγή σε 2 εκατομμύρια ψωμιά την ημέρα.

– Σε σύγκριση με σήμερα, πώς φαντάζεστε το μέλλον της Τουρκίας;

– Εμπιστεύομαι τη χώρα μου, τους ανθρώπους της. Εμπιστεύομαι τους νέους, τους παραγωγούς, τις γυναίκες και τους έμπειρους ανθρώπους. Εχω πολύ μεγάλα όνειρα γι’ αυτούς. Στηρίζεται σε στέρεες βάσεις το όνειρό μου για μια Τουρκία που αυξάνει την ευημερία, αναπτύσσει τη δημοκρατία, αυξάνει την παραγωγή και χρησιμοποιεί όλες τις δυνατότητες της τεχνολογίας. Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να συμβεί αυτό. Η Τουρκία είναι η πιο δυναμική χώρα στον κόσμο. Με τη διακυβέρνηση της χώρας υπό τη «Συμμαχία του Εθνους» (σ.σ. η συμμαχία της αντιπολίτευσης) θα δούμε μαζί πως η Τουρκία θα επιτύχει τη μεγάλη αλλαγή.

– Είναι ένα ζήτημα το οποίο συζητείται πολύ στην Τουρκία. Θα θέλατε να είστε υποψήφιος πρόεδρος στις εκλογές του 2023;

– Ολα μου τα σχέδια είναι να παρέχω την καλύτερη, πιο δίκαιη και ισότιμη υπηρεσία στην Κωνσταντινούπολη, στα 16 εκατομμύρια συμπολιτών μου. Να παράσχω υποδειγματικές υπηρεσίες στην πόλη και τη χώρα μου σε κάθε τομέα. Να διαχειριστώ την Κωνσταντινούπολη με κοινό νου και να είμαι ο πιο επιτυχημένος και δημοκρατικός δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης. Στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, που είναι κοντά στην κυβέρνηση, αρέσει ήδη να «πατάνε» σε αυτό το θέμα. Ας μην απασχολούμε την Ελλάδα με αυτές τις κενές συζητήσεις. Αλλά δεν μπορώ να μην πω το εξής. Το γεγονός ότι δημοσιογράφοι και μέσα ενημέρωσης που αισθάνονται κοντά στον πρόεδρο συζητούν καθημερινά για υποψήφιο πρόεδρο, ενώ έχουμε πολύ χρόνο έως τις εκλογές, αποτελεί στην πραγματικότητα μια ομολογία από τους ίδιους ότι υπάρχει πρόβλημα διοίκησης στη χώρα.

Δημοκρατική επιτυχία

– Πώς αισθάνεστε που κερδίσατε στις εκλογές τη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης από ένα κομματικό σύστημα που είχε υπό τον έλεγχό του τον δήμο από το 1994; Πώς το καταφέρατε αυτό;

– Πρώτα απ’ όλα δίνω μεγάλη σημασία σε αυτές τις εκλογές επειδή είναι μια σημαντική δημοκρατική επιτυχία και είμαι πολύ χαρούμενος που η βούληση του λαού εκφράστηκε υπέρ μας. Οπως είπατε, δείχνοντας τη διαφορά μας από τη λογική μιας διοίκησης 25 ετών, είπαμε ότι θα διαχειριστούμε αυτήν την αρχαία πόλη με βάση την αξία και την παροχή ίσων υπηρεσιών σε όλους. Υποσχεθήκαμε να δουλεύουμε μέρα – νύχτα με όλους τους φίλους μου για μια πράσινη, δίκαιη και δημιουργική Κωνσταντινούπολη. Αλλωστε, στις 31 Μαρτίου 2019 κερδίσαμε τις εκλογές. Ωστόσο, όσοι δεν μπόρεσαν να χωνέψουν αυτήν τη βούληση του λαού και όσοι την αγνόησαν, ακύρωσαν τις εκλογές. Δεν τα παρατήσαμε, δεν πήγαμε σε μια γωνία, αντίθετα δείξαμε ισχυρή θέληση μαζί με τους συμπολίτες μας. Την ίδια μέρα ξεκινήσαμε ξανά όλοι οι συμμετέχοντες στη «Συμμαχία του Εθνους», ειδικά το κόμμα μου CHP και το IYI Parti. Εχουμε δημιουργήσει μια ισχυρή συνεργασία με 16 εκατομμύρια Κωνσταντινουπολίτες.

Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποί μας πέτυχαν μια άνευ προηγουμένου επιτυχία. Εκλέχθηκα δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις μήνες, αυξάνοντας τη διαφορά ψήφων από 13.000 σε 806.000, σε σύγκριση με τις 31 Μαρτίου. Αυτή η μεγάλη επιτυχία της δημοκρατίας δεν ήταν μόνο η επιτυχία της Κωνσταντινούπολης, αλλά και επιτυχία της Τουρκίας.

https://www.kathimerini.gr/politics/561504019/ekrem-imamogloy-stin-k-efikti-mia-ygiis-schesi-elladas-toyrkias/

Θρασύτατη ανακοίνωση από το Τουρκικό ΥΠ.ΑΜ: Θα συνεχίσουμε να πολιορκούμε την Κρήτη! Τι θα κάνει ο Μητσοτάκης εάν συναντήσει τον Ερντογάν στην Νέα Υόρκη;

Από
pcuser
-
0

Οι Τούρκοι όχι μόνο δεν αποσύρουν τα πολεμικά τους πλοία από την Κρήτη, αλλά διαμηνύουν ότι θα συνεχίσουν να την πολιορκούν, παρεμποδίζοντας στο ερευνητικό σκάφος το οποίο διενεργεί έρευνες για λογαριασμό της Ελλάδας, να εξέλθει των 6 ναυτικών μιλίων!

Σύμφωνα με τα όσα μετέδωσε ο Μανώλης Κωστίδης στον Σκάι, το Τουρκικό Υπουργείο Άμυνας έκανε επίσημη διαρροή στα τούρκικα ΜΜΕ, ξεκαθαρίζοντας ότι η Τουρκία δημιουργεί τετελεσμένα για πρώτη φορά μετά τον Αττίλα, παραβιάζοντας με πολεμικές ενέργειες τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κρήτης, ακρωτηριάζοντας κυριολεκτικά τον Εθνικό κορμό της Ελλάδας.

Απορούμε ακόμα και μετά από αυτή την διαρροή, ενώ το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει αντιδράσει με αυστηρά διαβήματα, με ποια λογική ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα υπακούσει στον Ερντογάν και θα συναντηθεί μαζί του την Τετάρτη στη Νέα Υόρκη.

Θρασύτατη ανακοίνωση από το Τουρκικό ΥΠ.ΑΜ: Θα συνεχίσουμε να πολιορκούμε την Κρήτη! Τι θα κάνει ο Μητσοτάκης εάν συναντήσει τον Ερντογάν στην Νέα Υόρκη;

Γιάννης Μήτσιος: Μέχρι που θα φτάσει ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας;                    Και οι προκλήσεις για την Ελλάδα

Από
admin
-
0

 

*Γιάννης Μήτσιος, πολιτικός επιστήμων-διεθνολόγος.

Στην παγκόσμια ιστορία οι οικονομικοί ανταγωνισμοί, ο αγώνας για  επιρροή και  κυριαρχία και η ανάδειξη νέων ηγεμονικών κρατών που αμφισβητούσαν την παλιά τάξη πραγμάτων οδήγησαν την ανθρωπότητα σε περιπέτειες και μεγάλες αναταράξεις.

Η πρόσφατη ξαφνική ανακοίνωση (που τους έπιασε όλους στον ύπνο) της δημιουργίας τριπλής στρατιωτικής συμμαχίας (AUKUS) στον Ειρηνικό,  των ΗΠΑ, της Αυστραλίας και τους Ηνωμένου Βασιλείου, έφερε τις πρώτες αντιδράσεις και θα φέρει ακόμα περισσότερες στο μέλλον.

Ο αγγλοσαξωνικός κόσμος δημιουργεί τον πόλο αντίστασης στην αυξανόμενη οικονομική στρατιωτική και πολιτική επιρροή της Κίνας διεθνώς.

Ο πλανήτης κινείται πάλι στην σκιά παγκοσμίων ανακατατάξεων, συμμαχιών και στρατοπέδων όπως στις παραμονές του Α΄ και Β΄ΠΠ. Η νίκη της  Αμερικής μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν κατάφερε να εδραιώσει την παγκόσμια ηγεμονία της. Νέες δυνάμεις αναδύθηκαν, μπήκαμε σε ένα πολυκεντρικό κόσμο και η Κίνα είναι η νέα de facto ανερχόμενη υπερδύναμη.

Η Τριπλή Συμμαχία στον Α΄ΠΠ (1914-1918), της Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των υπολοίπων συμμάχων τους,  στόχευε στην ανάσχεση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Γαλλίας πρωτίστως στις διεθνείς αγορές και στις σφαίρες επιρροής. Παραμονές του Α΄ΠΠ ο πλανήτης ζούσε σε μια ανάλογη μορφή της τότε παγκοσμιοποίησης, της ανόδου της βιομηχανίας, της προόδου της τεχνολογίας αλλά και της Μπέλ Επόκ  που ένας πόλεμος θεωρούνταν αδιανόητος. Και μετά ήρθε το Σεράγεβο…Αποτέλεσμα διαλύθηκαν τέσσερις  αυτοκρατορίες (Αυστροουγγαρία, Οθωμανική, Γερμανική και Ρωσική), είκοσι εκατομμύρια νεκροί, μια γενιά χαμένη στην ευρωπαϊκή ήπειρο και έπεσαν οι σπόροι για τον Β’ ΠΠ.

Η επόμενη τριπλή συμμαχία, ή οι δυνάμεις του Άξονα που έφεραν τον Β΄ΠΠ, Γερμανία, Ιταλία και Ιαπωνία, ηττήθηκαν κι αυτές. Η ανθρωπότητα εισήλθε στην πυρηνική εποχή και  η Συμφωνία της Γιάλτας χώρισε τον μεταπολεμικό πλανήτη σε σφαίρες επιρροής της Δύσης με ηγέτιδα τις ΗΠΑ και της Ανατολής με τη Σοβιετική Ένωση. Έπεσε το 1989 η Σοβιετική Ένωση και μετά ήρθε η Κίνα…

Και το ερώτημα είναι και τώρα τι γίνεται; Μέχρι που θα φτάσει  ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας; Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς με ακρίβεια. Τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα και οι πρώτες αντιδράσεις και ενδεικτικές του τι θα ακολουθήσει. Πρώτο θύμα πάντως ήταν η Γαλλία αλλά και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση που αγνοήθηκε, έχοντας συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή της ζώνης του ΙνδοΕιρηνικού. Μια κίνηση που μετά το Αφγανιστάν έδειξε πόσο «πολύ» υπολογίζουν οι Αμερικανοί τους Ευρωπαίους Συμμάχους τους.

Αλλά επειδή στις διεθνείς σχέσεις επικρατεί το δόγμα του ωμού ρεαλισμού και των συμφερόντων (ξεχάστε τις φιλίες), της δύναμης και της επιρροής πρέπει να δούμε πως θα ξεδιπλωθεί αυτή η νέα Συμμαχία. Τι θα κάνει η Ιαπωνία με την Ινδία και αν θα ενταχθούν κι αυτές; Πως θα αντιδράσει η Κίνα και τι θα γίνει αν σε περίπτωση η Κίνα επιδιώξει να ενσωματώσει την Ταϊβάν με στρατιωτικά μέσα πριν προλάβει η αγγλοσαξονική συμμαχία να εδραιωθεί; Πόσο αποφασιστική θα είναι μια Ρωσοκινεζική συμμαχία; Τι θα γίνει στο ΝΑΤΟ αν πχ βάλει βέτο η Γαλλία ή η Γερμανία σε μελλοντικές κρίσεις πχ Ουκρανία; Πόσο θα ενισχυθούν οι εμπορικοί, Ευρωκινεζικοί δεσμοί; Οι Αμερικανοί πιέζουν τους δυτικούς συμμάχους να μειώσουν τις εμπορικές επαφές με την Κίνα χωρίς όμως οι ίδιες να επενδύουν σοβαρά στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες κάτι που κάνει η Κίνα και επωφελούνται (όχι με το αζημίωτο πάντως) πολλά κράτη.

Και όλα αυτά έρχονται σε μια στιγμή που η πανδημία δεν έχει ξεπεραστεί πλήρως αφήνοντας μεγάλες πληγές στις κοινωνίες και στις οικονομίες. Η κλιματική κρίση δημιουργεί επιπλέον απίστευτα κόστη στη διαχείρισή της λόγω καταστροφών  ενώ οι τιμές της ενέργειας, των τροφίμων και αγαθών διεθνώς ανεβαίνουν ανεξέλεγκτα. Το παγκόσμιο χρέος είναι σε δυσθεώρητα ύψη και το φάντασμα μια νέας χρηματοπιστωτικής κρίσης πλανιέται στον αέρα.

Προκλήσεις για την Ελλάδα

Οι νέες διεθνείς εξελίξεις και προοπτικές δεν μπορεί να μην επηρεάσουν την Ελλάδα αφού θα βρεθούμε πάλι ενώπιων ιστορικών διλημμάτων, όπως πάντα, λόγω γεωγραφικής θέσης και θα πρέπει να πάρουμε θέση αργά η γρήγορα. Να ταχεις καλά με όλους δε γίνεται. Το πολιτικό σύστημα θα βρεθεί μεταξύ σφύρας και άκμονος και θα πρέπει να ισορροπήσει μεταξύ αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων εχθρών και συμμάχων. Όντας μέλος της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ και λόγω χρέους προέχουν οι σχέσεις στην Ευρώπη και κυρίως με Γαλλία και Γερμανία. Παράλληλα οι Αμερικανοί θέλουν νέα 5ετή στρατιωτική συμφωνία με παρουσία και σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Στεφανοβίκειο και Σκύρο (;)  με στόχο την ανάσχεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, τα Βαλκάνια και την Αν. Μεσόγειο. Οι Κινέζοι έχουν το λιμάνι του Πειραιά που φιλοδοξούν να γίνει το μεγαλύτερο της Ευρώπης. Οι Ρώσοι παρέχουν φθηνό φυσικό αέριο στην Ευρώπη σε εποχές δύσκολες και κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει και με την Τουρκία που επιμένει στην αναθεωρητική και επικίνδυνη πολιτική της.

Οπότε αναμένονται πολλές και ενδιαφέρουσες εξελίξεις.

 

 

Πώς Επηρεάζει Την Ευρώπη Η Συμμαχία AUKUS;

Από
admin
-
0

Πλάμεν Τόντσεφ

Επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών του ΙΔΟΣ

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 οι ΗΠΑ, η Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, μια συμμαχία με την ακρωνυμία AUKUS, ανακοίνωσαν την σύναψη σημαντικής συμφωνίας, η οποία θα επιτρέψει στην Αυστραλία να αποκτήσει πυρηνοκίνητα υποβρύχια, με αμερικανική και βρετανική τεχνογνωσία. Ως αποτέλεσμα, η Αυστραλία ακύρωσε την τελευταία στιγμή την σύμβαση που διαπραγματευόταν με την Γαλλία από το 2014 για την κατασκευή συμβατικών υποβρυχίων αξίας περίπου 50 δισ. δολαρίων.

Η αντίδραση της Γαλλίας
Η αντίδραση της Γαλλίας υπήρξε άμεση και οξύτατη: ανακάλεσε τους πρέσβεις της από τις ΗΠΑ και την Αυστραλία για διαβουλεύσεις, μια κίνηση που σηματοδοτεί σοβαρή πολιτική κρίση κατά το διπλωματικό πρωτόκολλο. Το Παρίσι διατείνεται ότι η AUKUS δεν αφορά μόνο αδέξιους χειρισμούς της διοίκησης Biden, αλλά είναι “πισώπλατη μαχαιριά”, “χτύπημα με βαριοπούλα” και “διάρρηξη εμπιστοσύνης”, εκφράσεις που αντανακλούν την σφοδρή ενόχληση της γαλλικής κυβέρνησης.

Ταυτόχρονα, όσο κατανοητή είναι η οργισμένη αντίδραση της Γαλλίας, άλλο τόσο υπηρετεί και επικοινωνιακούς σκοπούς. Τον ερχόμενο Απρίλιο ο Emmanuel Macron αντιμετωπίζει δύσκολη μάχη για την επανεκλογή του και η ακύρωση του συμβολαίου από την Αυστραλία αποτελεί μεγάλη διπλωματική ήττα για τον Γάλλο πρόεδρο. Στο πλαίσιο της αντεπίθεσης του Παρισιού εντάσσεται και η ανακοίνωση για εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Ινδία.

Στο βάθος η Κίνα
Αν και η Κίνα δεν αναφέρθηκε κατά την ανακοίνωση για την δημιουργία της AUKUS, ο ασιατικός γίγαντας είναι ο “ελέφαντας στο δωμάτιο” και ο βασικός γεωπολιτικός λόγος γι’αυτήν την τριμερή αγγλοσαξωνική πρωτοβουλία. Όλα δείχνουν ότι ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας – όχι μόνο στον Ινδο-Ειρηνικό, αλλά και παγκοσμίως – θα είναι ένα από τα κύρια γνωρίσματα της νέας εποχής που ανατέλλει. Αλλά, ενώ αυτό είναι γνωστό, παραμένει το ερώτημα γιατί η Γαλλία ξαφνικά βρέθηκε “εκτός νυμφώνος”.

Η Αυστραλία επιμένει ότι είχε εκφράσει εγκαίρως τις επιφυλάξεις της για το κόστος της υπό διαπραγμάτευση σύμβασης με τον γαλλικό όμιλο Naval. Επιπλέον, δικαιολογώντας την σύμπραξη AUKUS, οι υποστηρικτές της υπενθυμίζουν την επαμφοτερίζουσα στάση του Παρισιού έναντι των ασφυκτικών αμερικανικών πιέσεων για την συγκρότηση ενός δυτικού μπλοκ κατά της Κίνας. Ο Macron έχει αντιταχθεί στην ιδέα οι δυτικές χώρες να συμμαχήσουν (“gang up”) εναντίον του Πεκίνου, αναλογιζόμενος μεταξύ άλλων και την τεράστια κινεζική αγορά για γαλλικά προϊόντα (π.χ. αεροπλάνα Airbus, πυρηνικά εργοστάσια, κ.λπ.).

Στο θέμα της οικονομικής συνεργασίας με την Κίνα το Παρίσι δεν απέχει πολύ από την άποψη του Βερολίνου για τις θετικές προοπτικές των σινογερμανικών σχέσεων, μια άποψη που σθεναρά υπερασπιζόταν επί 16 χρόνια η απερχόμενη καγκελάριος Αγγελα Μέρκελ. Αλλωστε, το γαλλογερμανικό δίδυμο ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από την υπογραφή της σημαντικής συμφωνίας ΕΕ-Κίνας για τις επενδύσεις τον περασμένο Δεκέμβριο, χωρίς να περιμένει την ορκωμοσία του Joe Biden ως νέου προέδρου των ΗΠΑ λίγες εβδομάδες αργότερα.

Άλλη μια παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπ’όψιν είναι το  σημαντικό πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο που έχει επενδύσει η Γαλλία στην Συμφωνία του Παρισιού για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, η οποία εκ των πραγμάτων απαιτεί στενή συνεργασία με την Κίνα, τον μεγαλύτερο ρυπαίνοντα παγκοσμίως με αέρια του θερμοκηπίου. Αναδεικνύοντας αυτήν την προτεραιότητα, η διοίκηση Biden επίσης αναζητεί διαύλους επικοινωνίας με το Πεκίνο, αλλά προς το παρόν βρίσκει κλειστές πόρτες εξαιτίας της σφοδρής σινοαμερικανικής αντιπαράθεσης σε πλήθος άλλων θεμάτων.

Επιπτώσεις της συμφωνίας AUKUS στην Ευρώπη
Είναι φανερό ότι η συμφωνία AUKUS θα έχει επιπτώσεις που ξεπερνούν κατά πολύ το τεχνικό σκέλος της  κατασκευής πυρηνοκίνητων υποβρυχίων και της μεταφοράς προηγμένης τεχνολογίας. Είναι μια πρωτοβουλία κατ’εξοχήν γεωπολιτική και ίσως με δυνητικές επιπτώσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Έχει δε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να σταθεί κανείς στην ανάγνωση αυτής της συμφωνίας από ευρωπαϊκή σκοπιά  για τους ακόλουθους λόγους:

Πρώτον, καταδεικνύεται η γεωπολιτική υποβάθμιση της Ευρώπης. Η μετατόπιση του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ προς τον Ειρηνικό Ωκεανό – και την ευρύτερη περιοχή του “Ινδο-Ειρηνικού” – συντελείται τουλάχιστον μια δεκαετία τώρα, από την “στροφή προς την Ασία” (pivot to Asia) επί της προεδρίας του Barack Obama. Ο Donald Trump επιβεβαίωσε αυτήν την προτεραιότητα και ανέδειξε την αντιπαλότητα με την Κίνα ως κεντρικό θέμα της εξωτερικής πολιτικής του. Εδώ και οκτώ μήνες, ο Biden διατηρεί εν πολλοίς την σκληρή γραμμή του προκατόχου του, έστω και με λιγότερο εμπρηστική ρητορική.

Δεύτερον, αποδεικνύεται ότι οι όποιες αναταράξεις στις διατλαντικές σχέσεις δεν πρέπει να αποδίδονται μόνο στην τετραετία του Trump, αλλά έχουν δομικό χαρακτήρα. Οι Ευρωπαίοι καλωσόρισαν τον Joe Biden στον Λευκό Οίκο με ελπίδες, αλλά σήμερα αισθάνονται προδομένοι λόγω των μονομερών αποφάσεων της διοίκησής του κατά την χαοτική έξοδο των Αμερικανών από το Αφγανιστάν. Σ’αυτήν την πικρία προστίθεται τώρα η ταπείνωση της Γαλλίας, με την σαφή προτίμηση που έδειξαν οι ΗΠΑ στην Βρετανία και την Αυστραλία. Σε ό,τι αφορά την Κίνα συγκεκριμένα, πρόκειται ουσιαστικά για δύο αποκλίνουσες στρατηγικές: αφενός μεν, την συγκρουσιακή αμερικανική θέση για ολομέτωπη αντιπαράθεση και, αφετέρου δε, την πιο προσεκτική στάση της Γαλλίας – αλλά και της Γερμανίας και της ΕΕ στο σύνολό της – έναντι του Πεκίνου. Ενδιαφέρον θα έχει εάν η ΕΕ ως σύνολο θα είναι σε θέση να διαμορφώσει ενιαία στάση έναντι της Κίνας  ή μερικά κράτη μέλη θα πιεστούν να ακολουθήσουν την αμερικανική πολιτική.

Τρίτον, μένει να δούμε αν η κρίση μεταξύ του Παρισιού και της Ουάσιγκτον θα οδηγήσει σε ρήξη των διμερών σχέσεων ή, το πιθανότερο, σε προσωρινή ένταση που θα εκτονωθεί σε βάθος χρόνου, π.χ. μετά τις επόμενες εκλογές για τον ένοικο του Champs-Élysées. Κι αυτό, διότι η Γαλλία που έχει δικές της κτήσεις στον Ειρηνικό Ωκεανό και την δεύτερη μεγαλύτερη αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) παγκοσμίως, θα εξακολουθήσει να χρειάζεται την συνεργασία με το αμερικανικό ναυτικό στην περιοχή και μια ευρύτερη ομπρέλα ασφαλείας από κοινού με τις ΗΠΑ.

Τέταρτον, η ΕΕ παρουσίασε πριν από λίγες μέρες την δική της στρατηγική για τον Ινδο-Ειρηνικό και επιχειρηματολόγησε γιατί διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντά της. Ωστόσο, παραμένουν πολλές αμφιβολίες κατά πόσο μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εν λόγω περιοχή. Ενώ η προσέγγιση εταίρων, όπως είναι η Ιαπωνία, η Ινδία, η Αυστραλία και ο Σύνδεσμος Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) είναι επιβεβλημένη, οι εξελίξεις στο νέο γεωπολιτικό κέντρο του πλανήτη θα καθορίζονται πρωτίστως από την Κίνα και τις ΗΠΑ. Σημειωτέον, τον περασμένο Μάρτιο ο Αμερικανός πρόεδρος φιλοξένησε μια πρώτη διαδικτυακή συζήτηση των αρχηγών κρατών από τον άτυπο τετραμερή σχηματισμό Quad (ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ινδία και Αυστραλία) που επιδιώκει να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην εξάπλωση της επιρροής του Πεκίνου. Σε λίγες μέρες, μάλιστα, θα διεξαχθεί στην Ουάσιγκτον και η πρώτη συνάντησή τους με φυσική παρουσία.

Πέμπτον, δεδομένων των συσσωρευμένων προβλημάτων στις διατλαντικές σχέσεις, είναι πιθανό το επόμενο χρονικό διάστημα η Γαλλία να πρωτοστατήσει σε μια πιο εντατική συζήτηση για “στρατηγική αυτονομία” της ΕΕ σε θέματα άμυνας και ασφάλειας, έξω από το πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, προς το παρόν αυτή η φιλόδοξη ιδέα σκοντάφτει σε διαφωνίες μεταξύ των κρατών μελών και, επιπλέον, οι όποιες σχετικές αποφάσεις θα εξαρτηθούν   ως έναν βαθμό και από τις προτεραιότητες της νέας γερμανικής κυβέρνησης μετά τις επικείμενες κοινοβουλευτικές εκλογές στην χώρα.

idos.gr

ΣΘΕΝΑΡΗ ΣΤΑΣΗ;

Από
admin
-
5
Οι τούρκοι αλιεύουν με τα αλιευτικά τους, τα οποία συνοδεύουν πλοία της ακτοφυλακής τους, στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών είπε να αντιδράσει και ο υπουργός έδωσε εντολή στον πρέσβη στην Άγκυρα να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας.
Μέχρι εδώ καλά. Πάγια τακτική. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Εκείνο που προκαλεί την κοινή λογική είναι η τελευταία παράγραφος της ανακοίνωσης του υπουργείου εξωτερικών: “Η ελληνική πλευρά, προσηλωμένη στην προάσπιση των δικαιωμάτων της που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, δεν αφήνει καμία πρόκληση να μείνει αναπάντητη”. Δηλαδή, πως δεν αφήνει αναπάντητη καμιά πρόκληση; Με τα διαβήματα διαμαρτυρίας;
 Αν θέλετε να απαντήσετε στις προκλήσεις να στείλετε το λιμενικό να διώξει τα τουρκικά αλιευτικά απο τα χωρικά ύδατα της χώρας.
Τα άλλα είναι αφέλειες.
Π.Σαβ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Από
admin
-
22
Το θέμα του Κοσόβου το αφήνω κατά μέρος. Ας το διαχειριστεί η κυβέρνηση αναλόγως των συμφερόντων της χώρας.
Εκείνο που θέλω να επισημάνω είναι η ανάγκη μιας νέας αλβανικής πολιτικής.
Μέχρι σήμερα την καθόρισαν τα στερεότυπα που διαμορφώθηκαν στις αρχές του αιώνα, όταν η Αλβανία δημιουργήθηκε ως κράτος. Ήταν εύλογη μια ελληνοαλβανική αντιπαράθεση τη στιγμή που ένα μέρος ελληνισμού, η Βόρειος Ήπειρος, παραχωρείτο στην Αλβανία. Χωρίς εγκατάλειψη του βορειοηειρωτικού ελληνισμού μια νέα προσέγγιση με την Αλβανία είναι απαραίτητη.
Στα Βαλκάνια, η τουρκική διείσδυση διαμορφώνει συμμαχίες και συνεργασίες οι οποίες δεν μπορουν να αφήσουν αδιάφορη την Ελλάδα. Μια Σερβία που θα συγκλίνει με την Τουρκία δεν θα το κάνει, μόνο, οικονομικά. Η οικονομική σύγκλιση επιφέρει και πολιτική. Η Τουρκία διεκδικεί τον ρόλο του τοπάρχη και στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια και στην Κεντρική Ασία. Μέχρι σήμερα δεν της έχει αναγνωρισθεί (απο τις ΗΠΑ, κυρίως, γιατί αυτές μοιράζουν, ακόμη, το παιχνίδι) αλλά διαμορφώνει τετελεσμένα ώστε να εκβιάσει την αποδοχή της. Η Γερμανία δεν θέλει να δυσαρεστήσει την Άγκυρα και η Γαλλία δεν έπαιρνε σοβαρά έναν ηγετικό ρόλο. Τώρα, τα πράγματα αλλάζουν.
Καλό θα ήταν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις να ενδιαφερθούν σοβαρότερα για την περιοχή αλλά όσο κυριαρχεί η γερμανική αντίληψη στην Ευρώπη δεν θα το κάνουν. Ή, δεν θα το κάνουν, όπως επιθυμεί η Ελλάδα.
Επειδή το ζήτημα είναι μείζον για την ελληνική ασφάλεια, η Αθήνα θα πρέπει να δει τις λεπτές ισορροπίες και να πλησιάσει τις δυνάμεις με τις οποίες θα μπορούσε να συνεργαστεί.
Παρά το βεβαρυμένο, πρόσφατο, παρελθόν, η Αλβανία είναι μια απο αυτές. Η Αλβανία είναι μια γειτονική χώρα και στην Ελλάδα ήλθαν, εγκαταστάθηκαν και ζουν, μετά το 1990, περίπου ένα εκατομμύριο Αλβανοί. Πολλοί απο αυτούς δεν ενσωματώθηκαν, απλώς, στην ελληνική κοινωνία. Αφομοιώθηκαν. Οι Αλβανοί δεν είναι σαν τους άλλους πρόσφυγες που έρχονται στη χώρα. Είναι ένας ευρωπαϊκός λαός, γειτονικός της Ελλάδας και δεν έχουν πρόβλημα αφομοίωσης. Σε πολλές περιοχές της περιφέρειας, οι Αλβανικής καταγωγής, Έλληνες, πλέον, πρωτοστατούν στον οικονομικό και πολιτιστικό τομέα. Είναι, ακόμη, παραδοσιακά επιφυλακτικοί απέναντι στους Σλαύους.
Απο τις δηλώσεις του Σέρβου προέδρου Βούτσιτς, υπο την επιτήρηση του Ερντογάν, προσέξτε ότι παρά τις βαθύτατες διαφορές με τους Αλβανούς δεν τους αποκλείει απο μια συνεργασία την οποία φαίνεται να αναπτύσσει με την Τουρκία.
Βεβαίως, πρέπει να ξαναιδωθεί και το θεμα των ελληοσερβικών σχέσεων και να τεθεί σε νέα βάση.
Π.Σαβ.
1...2,2062,2072,208...3,039Σελίδα 2,207 από 3,039