Αρχική Blog Σελίδα 2188

Μετά τις Belharra Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας τώρα!

Από
anixneuseis
-
0

Γιώργος Ρωμανός

Συγγραφέας – Αναλυτής, Ιστορικός ερευνητής

H δικαίωση του καθηγητού Ι. Θ. Μάζη

Οι υπογραφείσες στο Παρίσι ελληνογαλλικές Συμφωνίες, 28/9/2021, είναι μόνο η αρχή, καθώς ΟΛΑ τώρα ξεκινούν! Οι Συμφωνίες έχουν βεβαρημένο παρελθόν, λόγω έξωθεν παρεμβάσεων-ακυρώσεων και μέλλον που επιδέχεται «ανατροπές». Οι προμήθειες όπλων αυτομάτως ξεκινούν έναν εξαιρετικά βρώμικο πόλεμο σε πεδίο διεθνώς σεσημασμένων συμφερόντων.

Μέχρι να τεθούν οι υπογραφές μεσολάβησε βασανιστικό διάστημα τουλάχιστον τριών ετών κατά το οποίο η Ελλάς ακύρωσε επισήμως… δύο φορές τις Συμφωνίες, λόγω ασυγκράτητου μισελληνισμού κάποιων εκτός και εντός Ελλάδος. Η πρώτη, το 2018, όταν η Γερμανία άσκησε βέτο, ώστε η Ελλάς να μη δώσει στη Γαλλία τα 2 από τα 6 δις επιστροφών που ελάμβανε από την ΕΕ. Και η δεύτερη, Ιούνιος 2020, (με πολλά… επεισόδια), όταν έτεροι «Σύμμαχοι» υπαγόρευσαν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ένα προσβλητικό βέτο προς τους Γάλλους, από «φιλανθρωπία» προς τους Έλληνες Συνταξιούχους που έπρεπε να λάβουν 1,2 δις παρακρατημένων χρημάτων τους. Έτσι επεβλήθη η λογική: «να έχετε λάβει τις συντάξεις σας όταν θα σας σφάζει ο Τούρκος!»

Όπως αναφέρει η γαλλική La Tribune[1], 2/10/21, οι ΗΠΑ –Ιούλιος 2020–, απαγόρευσαν στην Ελλάδα να αγοράσει και εξοπλίσει τις φρεγάτες Belharra με βλήματα μακρού βεληνεκούς, 1.000 χιλιομέτρων, Scalp Naval MdCN. Συγκεκριμένα αναφέρεται η αμερικανική εταιρεία Lockheed Martin η οποία ενεργούσε ώστε να μη δοθούν στις φρεγάτες μας όπλα που θα μπορούσαν να απειλήσουν τους Τούρκους.

Στις 4/3/21 ο Αμερικανός πρέσβης, Τζ. Πάιατ, δήλωνε δημοσίως ότι: «Οι ΗΠΑ δεν πουλούν απλώς μέταλλο…»[2]. Έτσι τα ΜΜΕ έγραφαν ότι οι φρεγάτες των άλλων… είναι μόνο σίδερα και ότι οι ΗΠΑ διεκδικούσαν (-ουν) μαζί με τις φρεγάτες και τα ελληνικά ναυπηγεία σε ευτελέστατη τιμή.

Όλα δείχνουν, ότι ναι μεν οι Συμφωνίες υπεγράφησαν, αλλά αναμένονται περαιτέρω μεθοδεύσεις τρίτων για δραστική μείωση της αποτελεσματικότητάς τους. Ίδωμεν…

Κατά το διάστημα που ακυρώνονταν οι ελληνογαλλικές Συμφωνίες δόθηκε σκληρός αγώνας από όσους τις στήριζαν. Πρώτος ο καθηγητής Γεωπολιτικής, Ι. Θ. Μάζης, πριν δυόμιση χρόνια, είχε αναδείξει με λεπτομερείς μελέτες του την ύψιστη ανάγκη απόκτησης φρεγατών Belharra και την υπογραφή στρατηγικής Αμυντικής Συμφωνίας με την Γαλλία. Κείμενα και χάρτες αυτής της ολοκληρωμένης γεωπολιτικής–γεωστρατηγικής πρότασης βρίσκονται στο βιβλίο του καθηγητού: «Μεσογείου Παλίμψηστον», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λειμών.

Ο καθηγητής πρότεινε επίσης πρώτος και την ανάγκη δημιουργίας ενός υπο-Νατοϊκού θυλάκου μεταξύ: Γαλλίας, Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ, με τον άξονα αυτόν να μπορεί να επεκταθεί στην Αίγυπτο και σε ΜΗ νατοϊκές χώρες, όπως Ιορδανία, Λίβανος και άλλες αραβικές. Έτσι δημιουργείται ισχυρό συμμαχικό πλαίσιο στην ΝΑ Μεσόγειο καιγέφυρα με την Ινδία.

Ως γνωστόν, ο Ι. Θ. Μάζης είναι αυτός που εισηγήθηκε το μεθοδολογικό εργαλείο της «Συστημικής Γεωπολιτικής Ανάλυσης», η οποία μεταξύ άλλων προασπίζει αποτελεσματικά τα εθνικά μας συμφέροντα. Και επειδή δεν νοείται μια τέτοια «Ανάλυση» χωρίς κατάλληλη στελέχωση υπενθυμίζουμε μία ακόμη πλήρη μελέτη, του καθηγητού: την ανάγκη ίδρυσης «Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας»[3], με οργανόγραμμα στελέχωσης, καταστατικό λειτουργίας και λεπτομερές έργο ανά τομέα. Το θέμα παρουσίασε ο ίδιος, το 2005, σε μέλη και βουλευτές της τότε ελληνικής κυβέρνησης.

Τα οφέλη από την λειτουργία αυτού του «Συμβουλίου» είναι αυτονόητα:

  1. Θα υποχρεώνει την εκάστοτε κυβέρνηση να παίρνει μόνο εθνικά επωφελείς αποφάσεις.
  2. Θα κλείνει τον δρόμο στους ισχυρά πρακτορεύοντες ξένα συμφέροντα.
  3. Θα εμποδίζει την εθελοδουλία, που τόσο πολύ αναπτύχθηκε κατά την εθνομηδενιστική Μεταπολίτευση των Μνημονίων, των Ιμίων, της παράδοσης της Μακεδονίας και της άμεσα επαπειλούμενης παράδοσης στην Τουρκία ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, μέσω Χάγης, από τους ενδοτικούς των Αθηνών.
  4. Θα αποκλείει τεράστια οικονομικά σκάνδαλα στους εξοπλισμούς, τα οποία αποδεικνύουν οι καταδίκες και οι φυλακίσεις κορυφαίων ηγετικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ –(ενώ μεγάλος αριθμός ενόχων δεν τιμωρήθηκε ποτέ).

Ωστόσο μέχρι σήμερα καμία ελληνική κυβέρνηση του Ενιαίου Κυβερνητισμού της Μεταπολίτευσης δεν αξιοποίησε αυτήν την τεράστιας σημασίας εθνική προσφορά προς μεγίστη ζημία της χώρας και του έθνους.

Κρίσιμα ερωτήματα επί των ελληνογαλλικών Συμφωνιών

Η χώρα μας, έστω και από γεωπολιτικές–γεωστρατηγικές καραμπόλες… έχει μία χρυσή ευκαιρία να κάνει ένα νέο ξεκίνημα.

ΟΜΩΣ υπάρχουν πολύ κρίσιμα ερωτήματα που απαιτούν εθνωφελείς απαντήσεις:

  1. i. Οι φρεγάτες Belharra θα φέρουν σύστημα εκτόξευσης Sylver A 70 (που είναι χαμηλού κόστους!) για εκτόξευση βλημάτων βεληνεκούς 1.000 χιλιομέτρων, Scalp Naval MdCN, ώστε να νιώσει η Τουρκία την απειλή μέχρι την Άγκυρα; Εάν ΔΕΝ το φέρουν θα σημαίνει αυτομάτως ότι η Ελλάς ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΕ την δουλεία των «Συμμάχων» να αυτοακυρώσει τις Belharra και να μην μπορεί να αμυνθεί εναντίον της Γενοκτόνου (κατά Μπάιντεν) διαρκώς επιτιθέμενης Τουρκίας.
  2. ii. Πότε θα αγοραστούν οι κρίσιμης σημασίας πύραυλοι Aster 30 ΝΤ, Exocet MM40 Block 3c, και φυσικά οι Scalp Naval MdCN;

iii. Θα εξοπλιστούν τα –διαλειτουργικά με τις Belharra– Rafale (αεροπλάνα ΚΑΙ βομβαρδισμού) με πυραύλους MICA και Scalp;

  1. iv. Σε ποια ελληνικά ναυπηγεία θα «χτιστούν» οι κορβέτες Gowind; Όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις ξεθεμέλιωσαν και αχρήστευσαν τις ανάλογες υποδομές.
  2. v. Πότε η Ελλάς θα δώσει τουλάχιστον μία πολυδύναμη βάση στη Γαλλία, που για πολλούς λόγους πρέπει να βρίσκεται στη Λέρο; Η Κύπρος ήδη πράττει αναλόγως. Το Άρθρο 2 της Συμφωνίας, λέει πως Ελλάδα και Γαλλία θα συνδράμουν η μία την άλλη με όλα τα μέσα που διαθέτουν –και πολεμικά. Άρα η Γαλλία χρειάζεται βάση (–εις) στην Ελλάδα ΑΜΕΣΩΣ.

Γιατί υπογράφηκαν τώρα οι Συμφωνίες με τη Γαλλία

Οι Συμφωνίες δεν θα υπεγράφοντο ποτέ εάν δεν συνέτρεχαν οι εξής λόγοι:

α. Η συμφωνία AUKUS, η οποία στο ανώτατο επίπεδο της γαλλικής διπλωματίας χαρακτηρίστηκε «πισώπλατη μαχαιριά.»

β. Η βιομηχανία όπλων των ΗΠΑ εδώ και χρόνια έχει σημαντικά προβλήματα. Παράδειγμα το αεροσκάφος F-35 που «βελτιώνεται» τουλάχιστον επί 15 χρόνια, ενώ οι μέχρι πρότινος «αστοχίες» του ήταν περίπου 800!

γ. Οι δήθεν φρεγάτες-πλοία Λιμενικού, MMSC, τις οποίες οι Αμερικανοί αντιπαρέβαλλαν με τις κορυφαίες Belharra, είναι γνωστές στο ελληνικό Π.Ν. ως: «Αλουμινότρατες ή Φαρόπλοια που βουλιάζουν». Καταλυτικό ρόλο στο να υπογραφούν τώρα οι ελληνογαλλικές Συμφωνίες έπαιξε και το ότι οι Αμερικανοί χρειάζονταν ακόμη έξη μήνες… δοκιμών στην για πολλοστή φορά αποτυχημένη μηχανή πρόωσης των MMSC, όπως, και το ότι αποσύρουν τα μόλις εννέα ετών ιδίου τύπου σκάφη.

Η ελληνική κυβέρνηση ορθώς αντιλήφθηκε, ότι μια νέα εξάμηνη αναβολή ή και περισσότερο, θα στοίχιζε πολύ ακριβά στην Ελλάδα και προσωπικά στον κ. Μητσοτάκη, με δεδομένο τον άμεσο κίνδυνο επίθεσης από την Τουρκία. Έτσι η ελληνογαλλική στρατηγική Αμυντική Συμφωνία και χωρίς τις Belharra (μέχρι το 2025) είναι χρυσός!

δ. Οι Συμφωνίες υπεγράφησαν (και) διότι απέτυχαν όλες οι φιλοτουρκικές προσπάθειες του κ. Πάιατ. Οι Τούρκοι απέρριψαν περισσότερες από τρεις προσκλήσεις που τους απηύθυνε δημοσίως ο ίδιος, προκειμένου να συμμετάσχουν (!) στον East Med, απαντώντας του πως ο αγωγός περνά από την (δήθεν) τουρκική ΑΟΖ του (πλαστού) Τούρκο-Σάρατζ, Μνημονίου, και άρα είναι οι μεγάλοι συνιδιοκτήτες… 

Να απομονωθούν ο Δούρειος Ίππος και η Πέμπτη Φάλαγγα

Στο πρωθυπουργικό περιβάλλον υπήρξαν και υπάρχουν ως σήμερα Σύμβουλοι που απεργάζονται την υποταγή της Ελλάδος στην νεο-οθωμανική Τουρκία με την νοσηρά φαντασιακή, δήθεν, «Γαλάζια Πατρίδα».

Το ότι ο σημερινός πρωθυπουργός διατηρεί στενότατη σχέση με γνωστό «Ίδρυμα» και έχει σύμβουλό του πρώην πρόεδρό του, ο οποίος υποστηρίζει την Τουρκία (και όχι μόνον αυτός…), αποτελεί κορυφαίο εθνικό πρόβλημα.

Πρόσφατα ο κ. Μητσοτάκης καταφέρθηκε εναντίον της Βουλγαρίας και υπέρ των Σκοπίων[4], διαμαρτυρόμενος επειδή οι Βούλγαροι εμποδίζουν την είσοδό τους στην ΕΕ! Ο ίδιος, το 2019, δήλωνε: «Το δικαίωμα της Ελλάδος για βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ δεν πρόκειται να το απεμπολήσω…»[5]

Εάν οι σύμβουλοι προάγουν τέτοια πολιτική καμία συμφωνία δεν μπορεί να σώσει τη χώρα. Δεν αρκούν τα τέλεια όπλα! Πρέπει προηγουμένως να απομονωθούν ο Δούρειος Ίππος και η Πέμπτη Φάλαγγα που βρίσκονται στην «Αγορά» της ολέθριας μεταπολιτευτικής πολιτικής.

Χρειάζονται ηγέτης και ταγοί που θα σέβονται το Έθνος, την Ελευθερία, την Δημοκρατία, την Θρησκεία μας και τον Λαό και θα είναι έτοιμοι να θυσιαστούν για την Πατρίδα.

Στην κλεψύδρα της Ιστορίας μπορεί πέφτουν τώρα… οι τελευταίοι κόκκοι της ακεραιότητας της Ελλάδος.

[1] https://www.latribune.fr/entreprises-finance/industrie/aeronautique-defense/fregates-fdi-en-grece-les-jeux-en-coulisse-des-etats-unis-et-de-la-france-893489.html

Frégates FDI en Grèce : les jeux en coulisse des Etats-Unis et de la France, 1/10/2021

[2] https://www.skai.gr/news/politics/paiat-ti-eipe-gia-apoktisi-f-35-kai-fregaton-apo-ellada-oi-ipa-den-pouloun-apla-metallo

[3]https://eligea.gr/%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ac%cf%82/drunk-mode-app-is-redefining-college-parties/

[4] https://www.newsbreak.gr/politiki/254650/o-mitsotakis-katadikazei-tin-voylgaria-epeidi-askei-veto-sta-skopia/

[5] https://www.youtube.com/watch?v=xxxqgYdP3qw&t=1s

 

«Η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα στα νησιά»: Νέα εμπρηστική επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ την στιγμή που ξεκινάει ο 63ος κύκλος των Διερευνητικών Επαφών στην Άγκυρα

Από
pcuser
-
0

Την κυριαρχία των Ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου με την αποστρατιωτικοποίησή τους, συνδέει ξανά η Άγκυρα με νέα επιστολή του μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στον ΟΗΕ Φεριντούν Σινιρλίογλου.

Η επιστολή, που δημοσιεύει η «Καθημερινή» εστάλη στον ΟΗΕ στις 30 Σεπτεμβρίου, δηλαδή δύο ημέρες μετά την υπογραφή της Ελληνογαλλικής Συμφωνία και ήρθε στο «φως» σήμερα, ανήμερα της έναρξης του 63ου κύκλου των διερευνητικών επαφών.

Στο τέλος της επιστολής του στον ΟΗΕ ο κ. Σινιρλίογλου σημειώνει ότι «η Τουρκία καλεί για ακόμα μία φορά την Ελλάδα να συμμορφωθεί με τις προβλέψεις αποστρατιωτικοποίησης» μιας σειράς Συνθηκών «και να επαναφέρει το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, όπως ήταν πριν από την πραγματοποίηση των παραβιάσεων της Ελλάδας».

Ο κ. Σινιρλίογλου κατηγορεί την Ελλάδα για παραβιάσεις των συνθηκών της Λωζάννης (1923) και του Παρισιού (1947). Ειδικά ως προς τη συνθήκη της Λωζάννης, σημειώνει ότι αυτή ουσιαστικά επιβεβαιώνει κάποια απόφαση που ελήφθη στο Λονδίνο, βάσει της οποίας παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 1914. Σύμφωνα με το τουρκικό σκεπτικό, η απόφαση αυτή σημαίνει ότι «η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου είναι εξαρτώμενη από την αποστρατιωτικοποίησή τους» Επαναλαμβάνει ότι το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης αφορά τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο και την Ικαρία, ενώ προσθέτει ότι για τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη οι προβλέψεις είναι ακόμη αυστηρότερες λόγω «εγγύτητας στην τουρκική ενδοχώρα»

Το ολιγοσέλιδο κείμενο του κ. Σινιρλίογλου επικαλείται το δικαίωμα της Σουηδίας να επιβάλει αποστρατιωτικοποίηση των νησιών Ολαντ, που βρίσκονται στο στόμιο του Βοθνικού Κόλπου αλλά ανήκουν στη Φινλανδία. «Κατά τον ίδιο τρόπο» σημειώνει ο Τούρκος διπλωμάτης, «η Τουρκία, ένα ενδιαφερόμενο κράτος, έχει το δικαίωμα να επιμείνει στη συμμόρφωση από την Ελλάδα με τις συμβατικές υποχρεώσεις αποστρατιωτικοποίησης με τις οποίες η Ελλάδα είναι δεσμευμένη». Σε μία ακόμη νομικίστικη ερμηνεία, όπως αναφέρει το δημοσίευμα ο κ. Σινιρλίογλου υποστηρίζει ότι η Ελλάδα έχοντας στρατιωτικοποιήσει τα νησιά «έχει χάσει το δικαίωμα να διεκδικεί την αντίθεση» σε μια σειρά από συνθήκες «και τα δικαιώματα που ισχυρίζεται ότι πηγάζουν από αυτές»

«Η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα στα νησιά»: Νέα εμπρηστική επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ την στιγμή που ξεκινάει ο 63ος κύκλος των Διερευνητικών Επαφών στην Άγκυρα

Γερμανικός δικαστικός κόλαφος κατά Σόιμπλε: Το έγγραφο για το Grexit «έθεσε σε κίνδυνο την Ευρωζώνη»

Από
pcuser
-
0

Μνήμες του ταραχώδους Ιουλίου του 2015 επαναφέρει η απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου ότι η κυβέρνηση Μέρκελ δεν τήρησε τις συνταγματικές υποχρεώσεις της όταν κατέθεσε στο Eurogroup τη διαβόητη πρόταση Σόιμπλε για «προσωρινή» έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Υπενθυμίζεται ότι το έγγραφο με τις προτάσεις Σόιμπλε τιτλοφορείτο «Σχόλια πάνω στις τελευταίες προτάσεις της Ελλάδας» και είχε ημερομηνία 10 Ιουλίου 2015. Στη μέση του κειμένου ο τότε υπουργός Οικονομικών αναφέρει ότι πάνω σε αυτές τις προτάσεις δεν μπορεί να υπάρξει βάση για ένα νέο πρόγραμμα βοήθειας, το οποίο σημαίνει πως εις το εξής υπάρχουν δύο οδοί. Είτε οι ελληνικές Αρχές να βελτιώσουν γρήγορα και σημαντικά τις προτάσεις τους, με την πλήρη στήριξη του κοινοβουλίου τους. Είτε η Ελλάδα να εξασφαλίσει τη δυνατότητα για ένα «τάιμ άουτ» από την Ευρωζώνη με πιθανή αναδιάρθρωση του χρέους, για τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Σύμφωνα με την ετυμηγορία του δικαστηρίου, επί προσφυγής του κόμματος των Πρασίνων, η γερμανική κυβέρνηση όφειλε να ενημερώσει το κοινοβούλιο πλήρως και όσο το δυνατόν νωρίτερα για τις διαπραγματευτικές γραμμές της στην Ε.Ε. (άρθρο 23 παρ. 2 του γερμανικού Συντάγματος). Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο αντίκτυπος που θα είχε μια ελληνική έξοδος απαιτούσε «ιδιαίτερα εντατική συμμετοχή του κοινοβουλίου».

via kathimerini.gr

Οπως υπενθυμίζει το δικαστήριο, μεταξύ 9-11 Ιουλίου του 2015 «η ομοσπονδιακή κυβέρνηση διεξήγαγε ευρείες διαβουλεύσεις με τις κυβερνήσεις άλλων μελών της Ευρωζώνης με κύριο στόχο την εξεύρεση μιας λύσης που θα επέτρεπε στην Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Σε αυτό το πλαίσιο, ο υπουργός Οικονομικών έθεσε το ζήτημα των επιλογών που θα υπήρχαν αν οι διαπραγματεύσεις αποτύγχαναν». Το επίμαχο έγγραφο που αφορούσε την προσωρινή αποχώρηση της Ελλάδας, όπως αναφέρεται, συντάχθηκε στα αγγλικά «στις 10 Ιουλίου του 2015 περίπου στις 2 το μεσημέρι». Το προηγούμενο βράδυ, υπενθυμίζεται, η πρόταση για προσωρινό Grexit είχε συζητηθεί σε σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν η καγκελάριος Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο αντικαγκελάριος και επικεφαλής του SPD Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και ο υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ.

Σύμφωνα με τον τότε πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ –αναφέρει το δικαστήριο–, το έγγραφο αυτό εστάλη από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών στον ίδιο, σε ορισμένους άλλους υπουργούς Οικονομικών και σε μια μικρή ομάδα κορυφαίων αξιωματούχων της Ε.Ε. το ίδιο βράδυ. Το Eurogroup στο οποίο συζητήθηκε αυτή η πρόταση έλαβε χώρα στις 11 Ιουλίου, έως τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας. Η γερμανική κυβέρνηση προώθησε το έγγραφο της 10ης Ιουλίου στην Bundestag στις 4 το απόγευμα της 12ης του μηνός, ενώ είχε ξεκινήσει η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωζώνης που έκρινε την τύχη της Ελλάδας.

Ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ δήλωσε σχετικά στην «Κ» ότι «θα μελετήσουμε ενδελεχώς την απόφαση και θα εξαγάγουμε τα αναγκαία συμπεράσματα». Γερμανικές κυβερνητικές πηγές, πάντως, αναφέρουν ότι η απόφαση «δένει τα χέρια» μελλοντικών κυβερνήσεων σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική και ενδέχεται οι Πράσινοι, ειδικά αν βρεθούν στην καγκελαρία, να τη βρουν μπροστά τους.

Σε δική του δήλωση, ο βουλευτής των Πρασίνων Μάνουελ Σάρατσιν σχολιάζει: «Ηταν σκάνδαλο ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ήθελε να αποπέμψει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη το 2015. Πόσο μάλλον ότι απέκρυψε αυτή την πρωτοβουλία από την Bundestag. Η απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου είναι μια νίκη για την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είμαστε ικανοποιημένοι που καταφέραμε να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του κοινοβουλίου στην ενημέρωση και τη συμμετοχή απέναντι στις τακτικές των μυστικών διαπραγματεύσεων και της απόκρυψης».

«Η Bundestag δεν είναι δυνατόν να σύρεται σε έναν απλό ρόλο παρατηρητή, ειδικά σε εξαιρετικά ευαίσθητες και επικίνδυνες αποφάσεις όπως η τότε πρόταση για Grexit», συνεχίζει ο κ. Σάρατσιν. «O Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έθεσε σε κίνδυνο με τη στάση του το μέλλον της Ευρωζώνης. Ενδεχόμενη απομάκρυνση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα είχε απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρωπαϊκή συνεργασία αλλά και για τον γερμανικό προϋπολογισμό. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό ότι η Καρλσρούη [σ.σ. το ανώτατο δικαστήριο] αποσαφήνισε πως τέτοιες θέσεις και διαπραγματευτικές γραμμές δεν επιτρέπεται να εντάσσονται σε ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση του κοινοβουλίου».

Με πληροφορίες από kathimerini.gr, Γιάννης Παλαιολόγος
Βρυξέλλες, Βέλγιο

https://hellasjournal.com/2021/10/to-engrafo-soimple-gia-to-grexit-ethese-se-kindino-tin-evrozoni-ti-apokalipti-i-erevna-germanikou-dikastiriou/

Η μάχη για τη διαδοχή Ερντογάν, ίσως αρχίζει τώρα

Από
anixneuseis
-
0
Του Μιχάλη Ψύλου
Τετάρτη, 06 Οκτ 2021 06:50UPD: 06:52

via REUTERS / SPUTNIK
Ο  Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Το γνωρίζουν οι παροικούντες στην Αγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη. Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα. πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η υγεία του Προέδρου έχει επιδεινωθεί. Το περιβάλλον του ,προσπαθεί να το αποκρύψει με κάθε τρόπο. Φαίνεται άλλωστε και από το βίντεο που κυκλοφόρησε το επικοινωνιακό του επιτελείο , στο  οποίο ο 67χρονος Τούρκος Πρόεδρος εμφανίζεται να παίζει μπάσκετ. Ένα βίντεο διάρκειας τρεισήμισι λεπτών, που ένα και  μόνο στόχο είχε: Να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και κυρίως να κατευνάσει τις φήμες ,που κυκλοφορούν ευρέως πλέον στην Γείτονα για την κατάσταση της υγείας του Προέδρου.

Σε συνδυασμό με την πληθωριστική έκρηξη και την ακρίβεια στην αγορά, οι πληροφορίες αυτές έχουν ανεβάσει στα ύψη τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τον ίδιο τον Ερντογάν. Ιστορικά, άλλωστε ,σε μονοπρόσωπα καθεστώτα, η άσχημη υγεία του ηγέτη, απελευθερώνει δυνάμεις και προοιωνίζεται αλλαγές. Και στην Τουρκία ,ο Πρόεδρος κυβερνά μόνος του. Εφαρμόζοντας και τη δική του οικονομική πολιτική- τα λεγόμενα Erdonomics. Tρεις Κεντρικούς Τραπεζίτες έχει αλλάξει σε λιγότερο από τρία χρόνια, μήπως και βελτιωθεί η κατάσταση, αλλά τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο για τον ίδιο και το καθεστώς του. Το γνωρίζουν αυτό οι άνθρωποι του επικοινωνιακού επιτελείου στο Παλάτι της Αγκυρας: Χωρίς τον Ερντογάν, δεν υπάρχει καθεστώς! Και φυσικά προσπαθούν με κάθε μέσο να πείσουν τους πολίτες  ότι ο Τούρκος Πρόεδρος παραμένει πανίσχυρος, πολιτικά και σωματικά.

Μόνο που το προσεκτικά μονταρισμένο βίντεο  με τον Ερντογάν να παίζει μπάσκετ με τους συμβούλους του ,μάλλον κακό παρά καλό έκανε στην εικόνα του Προέδρου. Υπό τους ήχους μιας μονταρισμένης, «χαρούμενης» μουσικής επένδυσης, ο Ερντογάν εμφανίζεται να παίζει άκαμπτος ,σχεδόν ακίνητος. Ο «αγώνας» διεξάγεται στο γήπεδο του Προεδρικού Παλατιού, στην Αγκυρα και ο Πρόεδρος βάζει καλάθια χωρίς να κουνιέται. Και οι  σύμβουλοί του χειροκροτούν. «Αθλούμαι τρεις φορές την εβδομάδα», έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα. Όλα είναι εντάξει, ήθελε να πει. Μόνο που το βίντεο δεν  δημοσιεύθηκε αυθόρμητα.

Ο διευθυντής επικοινωνίας του Ερντογάν, Φαχρετίν Αλτούν, είχε ανακοινώσει από την προηγούμενη ημέρα ότι υπάρχει το σχετικό βίντεο. «Ο πρόεδρός μας είναι σε καλή κατάσταση», έγραψε ο στενός του σύμβουλο ,Ιμπραήμ Καλίν στο Twitter.  Για την ιστορία, η ομάδα του Ερντογάν κέρδισε τον αγώνα μπάσκετ με 50-24, όπως έγραψαν τα ελεγχόμενα από το καθεστώς, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, μέσα ενημέρωσης. Πρώτος σκόρερ; Φυσικά ο Πρόεδρος, με 27 πόντους . Περισσότερους από τους μισούς, δηλαδή. Η αντιπολίτευση υποδέχτηκε το βίντεο με ειρωνικά σχόλια. Ο Ερκάν Μπάς  πρόεδρος του μικρού αριστερού κόμματος TIP, είδε μάλιστα το  βίντεο ως ευκαιρία να απαλλαγεί η χώρα από τον πρόεδρο. Προσκάλεσε τον Ερντογάν σε έναν αγώνα μπάσκετ: «Αν χάσεις, μπαίνεις στο αεροπλάνο και δεν επιστρέφεις ποτέ στην Τουρκία», έγραψε ο Ερκάν Μπας στο twitter.

Οι δελφίνοι και οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης

Φυσικά όσο άρρωστος κι είναι,ο Τούρκος Πρόεδρος δεν πρόκειται να αποχωρήσει οικειοθελώς. Είναι σίγουρο ότι θα δώσει, όπως μπορεί, τη μάχη για να επανεκλεγεί στις προγραμματισμένες για το 2023 Προεδρικές εκλογές. Συζητά ήδη από τώρα την αλλαγή του Συντάγματος ,αλλά και του εκλογικού νόμου ,ώστε να μπορεί να επανεκλεγεί με ποσοστό μικρότερο του 50% .Μόνο, που ημέρα με την ημέρα, καθίσταται όλο και πιο δύσκολη η πολιτική του επιβίωση. Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν πλέον ότι το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ δεν ξεπερνά το 30%  και  με το ακροδεξιό κόμμα Εθνικιστικής Δράσης του Ντεβλέτ Μπαχτσελί να είναι μόλις στο 6%, οι δύο εταίροι δεν θα έχουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία  στην επόμενη βουλή, ούτε την προεδρία  μπορεί να ξανακερδίσει ο Ερντογάν. Βλέπει άλλωστε ο Τούρκος πρόεδρος καθημερινά  όλο και περισσότερους ψηφοφόρους του να τον εγκαταλείπουν. Ο δημοφιλής δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου που προέρχεται από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης , προηγείται του Ερντογάν με 10 ποσοστιαίες μονάδες στις δημοσκοπήσεις. Το ίδιο και ο επίσης αντιπολιτευόμενος, δήμαρχος της Αγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς.

Την αδυναμία του Ερντογάν βλέπουν άλλωστε και οι πιθανοί διάδοχοί του, κατανοώντας ότι ο Τούρκος Πρόεδρος μπορεί να μην είναι σε θέση να διεκδικήσει την επανεκλογή του : Ο υπουργός Αμυνας, Χουλουσί Ακάρ, ο υπουργός Εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού ,αλλά και ο αρχικατάσκοπος Χακάν Φιντάν-ο επικεφαλής της διαβόητης ΜΙΤ, θεωρούνται οι επικρατέστεροι υποψήφιοι για τη διαδοχή, Με τον σκληροπυρηνικό Ακάρ να έχει τον πρώτο λόγο, λόγω των διασυνδέσεών του με τις ένοπλες δυνάμεις.

Μετά τον Ερντογάν, τι;

«Ο Ερντογάν μπορεί να μην είναι σε θέση να μετάσχει  στις επόμενες εκλογές σε δύο χρόνια» ,λέει ο Στήβεν Κούκ, εμπειρογνώμονας για τη  Μέση Ανατολή στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Council on Foreign Relations (CFR), προτρέποντας μάλιστα τις  δυτικές κυβερνήσεις να αρχίσουν να σκέφτονται αυτή την εξέλιξη.

Ο Κουκ προειδοποιεί πάντως ότι ακόμη κι έτσι, το καθεστώς Ερντογάν  θα επιχειρήσει να νοθεύσει τις εκλογές, όποτε κι αν διεξαχθούν. «Το σημερινό σύστημα που δημιουργήθηκε από το AKP έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να συγκεντρώσουν μεγάλο πλούτο, δύναμη και επιρροή, και αυτοί δεν πρόκειται να παραδοθούν εύκολα», λέει ο Αμερικανός αναλυτής. «Ο Ερντογάν και το κυβερνών κόμμα του Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης βρίσκονται στην εξουσία για σχεδόν 20 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων κατέστησαν ανενεργούς  τους παλιούς θεσμούς και  δημιούργησαν νέους ,προκειμένου να επιβάλουν την υπερεξουσία του AKP ,αλλά και του ίδιου του Τούρκου Προέδρου». Ο Αμερικανός αναλυτής προβλέπει μάλιστα ότι αν νικήσει η αντιπολίτευση στις εκλογές, θα ακολουθήσει «μια κόλαση για να πληρώσουν οι υπεύθυνοι», για όσα συνέβησαν στην Τουρκία στα χρόνια του Ερντογάν. «Η κρίση δημοκρατίας της Τουρκίας μπορεί να μην τελειώσει με την αποχώρηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν», υποστηρίζει ο Κουκ και εξηγεί: «Η Τουρκία μπορεί να δυσκολευτεί να εξελιχθεί σε μια υγιή δημοκρατία, καθώς οι θεσμοί στη χώρα έχουν αλλάξει δραματικά» .

naftemporiki.gr

Ντροπή σας, υποκριτάρες!

Από
anixneuseis
-
2

Γράφει ο Θάνος Τζήμερος 

Από

Βήμα Press

23 Σεπτεμβρίου 2021

Το μήνυμα του Μπογδάνου ήταν απλό. Πιο απλό δεν γίνεται: σε σχολείο στο κέντρο της Αθήνας, στους είκοσι μαθητές, Έλληνες είναι μόνον οι τρεις. Δεν είναι καινούργια η πληροφορία. Εδώ και χρόνια, οι αυτόχθονες κάτοικοι των περιοχών, κραυγάζουν από απόγνωση και απελπισία, βλέποντας τις γειτονιές τους να μετατρέπονται σε γκέτο Ασιατών και Αφρικανών. Και τι κάνουν οι πολιτικοί; Τίποτε!

Η αριστερά ονειρεύεται καινούργια εκλογική πελατεία, όταν “όλης της γης οι κολασμένοι” πάρουν ελληνική υπηκοότητα και η ΝΔ, καταπατώντας κατά συρροήν τις προεκλογικές της εξαγγελίες, φτιάχνει καινούργιες δομές για να τους «ενσωματώσει».

Ο μοναδικός βουλευτής της ΝΔ που λέει τα σύκα, σύκα και το… Ισλαμαμπάντ, Ισλαμαμπάντ είναι ο Μπογδάνος. Αν λοιπόν το έλεγε με σκέτα νούμερα, 17 – 3, όπως το γράφω στην αρχή του άρθρου, δεν θα ίδρωνε το αυτί κανενός. Άλλωστε το Κολωνάκι και τα “ακριβά” προάστια στα οποία κατοικεί το σύνολο σχεδόν των πολιτικών, ακόμα δεν έχουν «μεταναστευτικές ροές». Επειδή όμως είναι δημοσιογράφος, αντιλαμβάνεται τη δύναμη της εικόνας. Και ανέβασε όλον τον κατάλογο με τους Αμπντούλ, Ομάρ, Ιμπραχίμι και άλλους 14 που είναι στην ίδια τάξη με τη Δήμητρα, την Αντωνία και τον Γεράσιμο.

Πού βρήκε τον κατάλογο αυτόν ο Μπογδάνος; Τον έκλεψε από τα συρτάρια της διευθύντριας του νηπιαγωγείου; Όχι! Κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο. Και πού τον βρήκε αυτός που τον πρωτοανάρτησε στο διαδίκτυο; Ήταν κολλημένος στην εξωτερική πλευρά της αυλόπορτας του σχολείου σε ΔΗΜΟΣΙΑ ΘΕΑ, και ο κάθε περαστικός μπορούσε να τον φωτογραφίσει! Είναι προσωπικό δεδομένο ένα σκέτο όνομα; Είναι παράνομη πράξη η περαιτέρω δημοσιοποίησή του όταν έχει ήδη δημοσιοποιηθεί από το ίδιο το σχολείο και όταν δεν συνοδεύεται από κανένα άλλο στοιχείο; Είναι δηλαδή παράνομος ο τηλεφωνικός κατάλογος που έχει και όνομα και τηλέφωνο και διεύθυνση; Δεν ξέρω, ας το αποφασίσει ο εισαγγελέας που διέταξε κατεπείγουσα έρευνα για να διαλευκάνει το στυγερό έγκλημα.

Αυτό που ξέρω σίγουρα, και το ξέρει όλο το σύμπαν, πλην υποκριτών, είναι πως η κοινοποίηση 20 ονομάτων δεν είναι «βαρύτατο πολιτικό και ηθικό παράπτωμα» όπως απεφάνθη η Ντόρα, σε ρόλο ιεροεξεταστή πολιτικής ορθότητας. Απέφυγε όμως να κάνει το παραμικρό σχόλιο για την ουσία της ανάρτησης.

Το να έχουν ισλαμοποιηθεί ολόκληρες περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, τι είδους πολιτικό και ηθικό παράπτωμα είναι, για τους πολιτικούς που συνετέλεσαν σ’ αυτό; Ή μήπως δεν είναι παράπτωμα, αλλά έγκλημα;

Για την αριστερίλα, δεν συζητάμε καν. Ανακάλυψε «φρικιαστική ακροδεξιά» και «πρωτοφανή στοχοποίηση που θυμίζει ναζιστικό καθεστώς». 10 λέξεις ξέρουν όλες κι όλες οι Πολ-Πότηδες του “ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ”, αυτές εμπιστεύονται. Και όλοι οι ισλαμολάγνοι – κουκουέδες, συριζαίοι, φιλελέφτ και γαλαζαίοι – καταλήγουν με ένα στόμα μια φωνή στη μαγική λέξη: “αφομοίωση”.

Μην ανησυχείτε, ο Μωχάμαντ, ο Αχμέτ και τα άλλα παιδιά θα γίνουν μέτοχοι της ημετέρας παιδείας και θα ντύνονται τσολιαδάκια στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου κουνώντας τη γαλανόλευκη.

Το πιστεύει κανένας αυτό; Θα αφομοιώσουν οι 3 τους 17; Ή οι 17 τους 3; Φαντάζεστε ποιότητα μαθήματος για τα Ελληνάκια, όταν η νηπιαγωγός θα ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τους αλλοδαπούς που δεν μιλάνε γρυ Ελληνικά προσπαθώντας να τους μάθει μερικές λέξεις έστω;

Φαντάζεστε κοινωνικές σχέσεις των Ελλήνων γονέων με τους γονείς οπαδούς μιας θρησκείας, φανατικούς στην πλειονότητά τους, που απαγορεύει ακόμα και την απλή ανταλλαγή επισκέψεων με “απίστους”; Πόσοι μουσουλμάνοι συμμαθητές θα έρθουν στα γενέθλια ή στη γιορτή της Αντωνίας; Ποια εικόνα θα έχουν για τη χώρα τους, τα τρία Ελληνάκια, κυκλοφορώντας ανάμεσα σε μπούρκες, κελεμπίες και αμανέδες; Για να μην μιλήσουμε για τα μαχαιρώματα που είναι ο συνήθης τρόπος επίλυσης των διαφορών αυτών των φυλών.  Όσο ισλαμοποιείται μια γειτονιά, οι Έλληνες φεύγουν. Σε μερικά χρόνια πόσα Ελληνάκια θα έχουν απομείνει;

Ευρωπαϊκή παιδεία είχαν όσοι αιματοκύλησαν την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. O 22χρονος Σαλμάν Αμπέντι, που σκότωσε 21 ψυχές, τα περισσότερα παιδιά, στο Manchester Arena, ήταν γέννημα-θρέμμα του Μάντσεστερ. Είχε πάει και στο Πανεπιστήμιο σπουδάζοντας… διοίκηση επιχειρήσεων! Τα αδέλφια Μπακράουι, που σκόρπισαν τον θάνατο το 2016 στις Βρυξέλλες, είχαν γεννηθεί στο Βέλγιο, όπως και ο 25χρονος Σάκιμπ Άκρου, ένας από τους καμικάζι αυτοκτονίας που προκάλεσαν το λουτρό αίματος στο Παρίσι (130 νεκροί – 368 τραυματίες) τον Νοέμβριο του 2015. Οι δράστες της επίθεσης στο Charlie Ebdo, αδελφοί Κουασί, περιγράφονταν ως «πλήρως ενσωματωμένοι» Γάλλοι υπήκοοι.

Νέοι, μορφωμένοι, με σπουδές στο εξωτερικό, που προέρχονταν από οικονομικά εύπορες οικογένειες ήταν και οι δράστες των βομβιστικών επιθέσεων σε εκκλησίες και ξενοδοχεία στη Σρι Λάνκα, το 2019, την Κυριακή του Πάσχα των Καθολικών με 359 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

Η αριστερή προπαγάνδα προσπαθεί να πουλήσει το ταξικό παραμύθι των περιθωριακών και απόκληρων νεαρών μουσουλμάνων, στις φτωχογειτονιές των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, που μη βρίσκοντας διέξοδο στις… ανησυχίες τους, τι να κάνουν οι έρμοι, μπουκάρουν σε ένα θέατρο και θερίζουν τον κόσμο. (Κάθε ομοιότητα με το κομμουνιστικό σενάριο κατάληψης της εξουσίας είναι απλώς συμπτωματική!)

Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική: όλοι αυτοί πήγαν σε ευρωπαϊκά νηπιαγωγεία, σε ευρωπαϊκά δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, κάποιοι και σε πανεπιστήμια, κάθισαν στα θρανία δίπλα – δίπλα με Γαλλάκια, Βελγάκια, Αγγλάκια, έπαιξαν μαζί στο διάλειμμα, ήταν στις ίδιες αθλητικές ομάδες, σύχναζαν στις ίδιες καφετέριες, αγόραζαν ρούχα από τα ίδια μαγαζιά.

Δεν έγιναν όμως ποτέ κομμάτι της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Γιατί; Έχουν κάποια απάντηση οι υποκριτάρες που άρχισαν πυρ ομαδόν κατά του Μπογδάνου; Μπορούν να μας πουν τι τους κάνει να πιστεύουν ότι εκεί που απέτυχε το εκπαιδευτικό σύστημα της Γαλλίας, του Βελγίου, της Αγγλίας, της Γερμανίας θα πετύχει το δικό μας, το οποίο, με την κατάληψή του από την ακροαριστερά έχει ενσταλάξει τοξικό ταξικό μίσος ακόμα και στους Έλληνες μαθητές εναντίον όσων δεν επικροτούν την κομμουνιστική παράνοια;

Οι δάσκαλοι του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μάθουν στα ισλαμόπουλα να αγαπούν την Ελλάδα και τους Έλληνες; Μα, τι υπονοείς; θα ρωτήσει ο υποκριτής. Ότι τα παιδάκια του συγκεκριμένου νηπιαγωγείου μετά από 20 χρόνια θα αρχίσουν να σφάζουν τους πρώην συμμαθητές τους;

Την απάντηση τη δίνει η στατιστική. Τα συγκεκριμένα παιδάκια μπορεί να γίνουν καλοί, εργατικοί και φιλήσυχοι πολίτες. Όμως ΟΛΕΣ οι έρευνες γνώμης ανάμεσα στους μουσουλμάνους της Ευρώπης αποδεικνύουν πως η δεύτερη και τρίτη γενιά μουσουλμάνων είναι πολύ πιο φανατικοί από τους γονείς τους.

Σε δημοσκόπηση του 2013, του γερμανικού ινστιτούτου WZB, σε συνεργασία με τον Ολλανδό κοινωνιολόγο Ruud Koopmans, σε 9.000 “Ευρωπαίους” μουσουλμάνους τουρκικής και μαροκινής καταγωγής σε Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Αυστρία και Σουηδία το 60% απάντησε ότι «όλοι οι μουσουλμάνοι πρέπει να επανέλθουν στις ρίζες του Ισλάμ», ότι «οι θρησκευτικοί κανόνες είναι πιο σημαντικοί από τους κρατικούς νόμους» και το 75% ότι «υπάρχει μόνο μία ερμηνεία του Κορανίου την οποία όλοι οι πιστοί πρέπει να ακολουθούν».

Το 37% των Βρετανών μουσουλμάνων ηλικίας 16-24 ετών δηλώνει ότι προτιμά τη σαρία από τους βρετανικούς νόμους. Στους άνω των 55 ετών το ποσοστό πέφτει στο 17%. Το 36% των νέων Βρετανών μουσουλμάνων θέλουν να θανατώνονται οι αποστάτες του Ισλάμ, διπλάσιο ποσοστό από το 19% των άνω των 55 που πιστεύουν το ίδιο (δημοσκόπηση του βρετανικού ερευνητικού κέντρου Policy Exchange, το 2007).

Πώς κατέληξαν σ΄ αυτές τις απόψεις; Διότι ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΟΥΝ! Διότι ήρθαν στην Ευρώπη, για να την μετατρέψουν σε “Γη του Ισλάμ”, όπως τους διατάσσει το Κοράνι. Διότι το πρωί οι μαθητές πηγαίνουν σε ευρωπαϊκό σχολείο στο οποίο απλώς παρευρίσκονται, και το απόγευμα σε ισλαμικό κατηχητικό, ενώ όλο το 24ωρο διέπεται από τις θρησκευτικές εντολές του ιερού τους βιβλίου, ανάμεσα στις οποίες είναι η σφαγή των απίστων.

Ποια “Παιδεία” θα επικρατήσει; Κι αν ο δάσκαλος πει πράγματα που θεωρούνται βλάσφημα, μπορεί να απειλείται από τους γονείς των μαθητών και να βρεθεί αποκεφαλισμένος όπως ο Σαμυέλ Πατύ. Οι τζιχαντιστές του 2040 σε κάποιο νηπιαγωγείο βρίσκονται σήμερα.

Η Σώτη Τριανταφύλλου, που ζει στο Παρίσι, περιγράφει, σε ένα ανατριχιαστικό άρθρο, το πώς αντιμετωπίζουν την ευρωπαϊκή παιδεία οι μετανάστες:

“Οι παρεμβάσεις των ισλαμιστών γονέων στο σχολείο, η εξαίρεση των παιδιών τους από τους κανονισμούς, ο εκφοβισμός του διδακτικού προσωπικού είναι μέρος της τακτικής για τη μετατροπή του λαϊκού, δημόσιου σχολείου σε κάτι που να μοιάζει με κορανικό. (…) Πολλοί καθηγητές ομολόγησαν ότι έχουν δεχτεί απειλές κι ότι κάθε μέρα φοβούνται μήπως ξεστομίσουν κάτι που θα προσβάλει τους μουσουλμάνους.” 

Ο Γάλλος καθηγητής φιλοσοφίας Ντιντιέ Λεμέρ που κατήγγειλε την ισλαμοποίηση της γαλλικής παιδείας κυκλοφορεί μόνο με αστυνομική προστασία για να μην τον σφάξουν στον δρόμο.

Και ο γράφων μαζί με τον Φαήλο Κρανιδιώτη, στοχοποιούμαστε στην ετήσια έκθεση European Islamophobia Report που χρηματοδοτεί ο Ερντογάν και μοιράζεται στους τζιχαντιστές απανταχού της γης (συντάσσεται και από τους «Έλληνες» καταδότες, επ’ αμοιβή, Αλέξανδρο Σακελλαρίου και Αλή Χουσεΐνογλου) ως τα κεντρικά πρόσωπα της αντίδρασης κατά της μουσουλμανικής επέλασης στη χώρα. Προς το παρόν, «άγνωστοι» έχουν βάλει φωτιά με γκαζάκια στο γραφείο του Φαήλου και στο δικό μου σπίτι, ενώ ήμασταν μέσα, προσπαθώντας να μας κάψουν ζωντανούς.

Τι σας κάνει, κα Μπακογιάννη, να πιστεύετε ότι ο ισλαμικός μεσαίωνας, που έχει πέσει σαν καταχνιά πάνω από την Ευρώπη, δεν θα έρθει στην Ελλάδα; Κάνετε κάτι για να τον αποφύγετε; Πόσα ισλαμικά κατηχητικά λειτουργούν σήμερα στη χώρα; Πόσα παράνομα τζαμιά; Τι διδάσκονται τα παιδιά εκεί; Πόσοι από τους “μετανάστες” θεωρούν πως η σαρία πρέπει να γίνει επίσημος νόμος της χώρας μας; Πόσα κοριτσάκια υποχρεώνονται να φορούν μαντήλα από νήπια; Πόσα έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή; Πόσες αυτοσχέδιες ομάδες ισλαμικής αστυνομίας περιπολούν στους δρόμους μας για να ελέγχουν μην τυχόν και κάποια ομόθρησκή τους έχει αφήσει ακάλυπτο περισσότερο μέρος του σώματος απ’ όσο επιτρέπει ο Προφήτης; Γι΄ αυτά έχετε να πείτε κάτι, υποκριτάρες;

Και για να προφτάσω τους κατ’ επάγγελμα συκοφάντες που πάλι θα ξεσαλώσουν με τον “ισλαμοφοβικό” Τζημερο: θα με ενοχλούσε ακόμα κι αν οι 17 μαθητές ήταν Γερμανάκια. Διότι κάθε κοινωνία έχει συγκεκριμένο όριο αφομοίωσης ξένων στοιχείων, που εξαρτάται από τον βαθμό συμβατότητας των ξένων κι από τη δυναμική της ίδιας της κοινωνίας. Πέρα από αυτό το όριο, χάνει τη συνοχή της, τον μπούσουλά της, την ταυτότητά της. Το όριο το έχουμε ξεπεράσει προ πολλού.

Σε πολλές περιοχές της χώρας, οι αυτόχθονες είναι μειονότητα και μάλιστα διωκόμενη. Είναι αίσχιστο είδος φασισμού να υποχρεώνεις τον Έλληνα να ζει τον καθημερινό εφιάλτη της μετατροπής της πατρίδας του σε πολυπολιτισμική χλαπάτσα, με τελικό στάδιο την πλήρη ισλαμοποίηση. Όσο κάνουν κουμάντο οι υποκριτάρες πολιτικάντηδες και όχι οι Μπογδάνοι, οι Τζήμεροι και οι Κρανιδιώτηδες, αυτό νομοτελειακά θα συμβεί σε ολόκληρη τη χώρα, σε μερικές δεκαετίες, καθώς η πληθυσμιακή αναλογία του συγκεκριμένου νηπιαγωγείου θα επεκτείνεται στα περισσότερα σχολεία “μας”.

Έχετε, υποκριτάρες, κάποιο αντεπιχείρημα;

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα δημοσιευόμενα άρθρα εκφράζουν τους συντάκτες τους.

 

 

Η ευκαιρία της ΑΟΖ στην Ελληνική Βουλή! Η Τουρκία θα αυξήσει κατακόρυφα την εχθρική της θέση προς Ελλάδα και Κύπρο

Από
anixneuseis
-
0
Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ

FILE PHOTO: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Αλέξης Τσίπρας (πλάτη) μιλά από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής κατά τη δεύτερη μέρα συζήτησης της κύρωσης του νομοσχεδίου για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο Πέλαγος, Αθήνα, Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2021. Τον παρακολουθεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αλέξανδρος Μπελτές

Η προγραμματιζόμενη για την Πέμπτη 7 Οκτωβρίου συζήτηση στην Βουλή των Ελλήνων για τη σημαντική και κρίσιμη Ελληνογαλλική Αμυντική Συμφωνία προσφέρει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός πως η αμυντική συνδρομή που προβλέπεται από τη συμφωνία συνδέεται με τις έννοιες της κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων και ΑΟΖ.

 

Οι ελληνικές κυβερνήσεις και τα πολιτικά κόμματα αγνόησαν την γεωστρατηγική αξία της ΑΟΖ για πολλές δεκαετίες. Η Βουλή των Ελλήνων ασχολήθηκε επιφανειακά με το θέμα το 2020 όταν συζητήθηκε η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας και η προβληματική οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.

  • Επομένως, έρχεται η ώρα για το ελληνικό Κοινοβούλιο να ασχοληθεί σοβαρά με την ταλαίπωρη ΑΟΖ, που παίζει ένα τόσο μεγάλο ρόλο στην στρατηγική και οικονομική ζωή της πατρίδας μας.

Όπως εξήγησε ο Γιώργος Καραμπελιάς:

«Η σύναψη Συμμαχίας μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας εξέπληξε τελικώς μόνον όσους δεν έχουν την αίσθηση της ευρύτερης γεωπολιτικής και ιστορικής διάστασης των πραγμάτων. Διότι οι πραγματικές αντιθέσεις και εξελίξεις στην περιοχή οδηγούσαν όλο και πιο πολύ σε μια τέτοια εξέλιξη.» 

Το σχέδιο νόμου της συμφωνίας, που υπογράφηκε στο Παρίσι, στις 28 Σεπτεμβρίου, από τους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας της Ελλάδας και της Γαλλίας, παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού και του Γάλλου Προέδρου, αποτελείται από 31 άρθρα. Στο προοίμιο της συμφωνίας υπάρχει ρητή αναφορά στις κοινές αξίες και αρχές που ακολουθούν οι δύο χώρες με σαφή αναφορά στον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Όπως εξηγεί στην Καθημερινή ο Αλέξης Παπαχελάς:

«Η συμφωνία με τη Γαλλία είναι μια πολύ καλή κίνηση για την προστασία των ελληνικών συμφερόντων. Προφανώς ήταν αποτέλεσμα μιας μεγάλης «καραμπόλας». Η συμφωνία ΗΠΑ – Αυστραλίας επιτάχυνε τη σύναψή της και προσέδωσε τον χαρακτήρα του επείγοντος για το Παρίσι. Η Αθήνα είδε, όμως, το «παράθυρο ευκαιρίας» και το αξιοποίησε χωρίς να χάσει χρόνο. Και, ως γνωστόν, το timing είναι το παν στη διπλωματία.»

Το κείμενο της συμφωνίας Ελλάδας-Γαλλίας έχει ήδη γίνει γνωστό και διάφοροι γεωπολιτικοί αναλυτές έχουν εκφράσει την γνώμη τους, αλλά όλοι συμφωνούν ότι αποτελεί μια πραγματικά πολύτιμη συμφωνία για την πατρίδα μας.

Όλοι αντιλήφθηκαν ότι το πιο σημαντικό άρθρο αυτής της Συμφωνίας είναι το Άρθρο 2:

Άρθρο 2

Τα Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο βοήθεια και συνδρομή, με όλα τα κατάλληλα μέσα που έχουν στην διάθεσή τους, κι εφόσον υφίσταται ανάγκη με τη χρήση ένοπλης βίας, εάν διαπιστώσουν από κοινού ότι μία ένοπλη επίθεση λαμβάνει χώρα εναντίον της επικράτειας ενός από τα δύο, σύμφωνα με το Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Διαβάζοντάς αυτό το άρθρο για πρώτη φορά συμπέρανα εσφαλμένα ότι καλύπτει και την ΑΟΖ. Η νομική ερμηνεία του όρου επικράτεια είναι «Το έδαφος, χωρικά ύδατα, εναέριος χώρος επί του οποίου ένα κράτος ασκεί κυριαρχία». Η έννοια της ΑΟΖ όμως δεν συμπεριλαμβάνεται στην «κυριαρχία», αλλά στα «κυριαρχικά δικαιώματα», όπως ορίζει η UNCLOS στο Άρθρο 56.

  • Άμεση ήταν η παρέμβαση/ανάρτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου, από τους ελάχιστους πολιτικούς με βαθιά γνώση του Δικαίου της Θάλασσας, την ίδια ημέρα της υπογραφής  της Συμφωνίας (Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021).
  • Αφού στην αρχή συνεχάρη την ελληνική κυβέρνηση για την επιτυχία, ο  Βενιζέλος ανέδειξε τις «γκρίζες ζώνες» του άρθρου 2 της συμφωνίας (με την αναφορά στον όρο «επικράτεια») για την αμυντική συνδρομή της Γαλλίας, με την ευγενική παρατήρηση ότι ο όρος «επικράτεια» αφήνει έξω τις θαλάσσιες ζώνες, δηλαδή την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.

Προκάλεσε εντύπωση ότι, μια ημέρα αργότερα, τη «γραμμή Βενιζέλου» αξιοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας ζητώντας την διεύρυνση του άρθρου 2 της συμφωνίας ώστε  να περιλαμβάνει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.

Η παρατήρηση Βενιζέλου είναι πολύ κρίσιμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να την υιοθετήσει. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός έχει μια μεγάλη ευκαιρία να γράψει ιστορία και να διαγράψει το φοβικό μας σύνδρομο πολλών δεκαετιών ζητώντας από τον πρόεδρο Μακρόν να προχωρήσουν σε μια διευρυμένη συμφωνία, που θα περιλάμβανε και την Κύπρο, που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  • Παρέμβαση Αλέξη Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας στα πέντε χρόνια που κυβέρνησε την Ελλάδα παραμέλησε την ΑΟΖ και δεν κατάφερε να την οριοθέτησει ούτε με ένα από τα έξι παράκτια κράτη με τα οποία η χώρα μας διαθέτει  θαλάσσια σύνορα. Τα δε προβλήματά του με την γεωγραφία συνεχίζονται και σήμερα  καθώς πρόφερε το Σαχέλ ως χώρα, παρότι πρόκειται για γεωγραφική ζώνη.

Άλλωστε και παλαιότερα είχε προσθέσει ως πρωθυπουργός στην χώρα ένα επιπλέον νησί, όταν διαχώρισε την Μυτιλήνη από την Λέσβο και είχε διερωτηθεί αν «έχει η Ελλάδα θαλάσσια σύνορα».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε ότι το κόμμα του δεν θα υπερψηφίσει την συμφωνία, διότι τα άρθρα 2 και 18 δεν εξασφαλίζουν πλήρως τα ελληνικά συμφέροντα, καθώς αφήνουν εκτός της συμφωνίας την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα, όπως  ορίζονται στην UNCLOS και θα εξέθετε ελληνικές δυνάμεις σε κινδύνους από αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές πολύ μακριά τόσο από την ελληνική όσο και από τη γαλλική περιοχή όπως το Σαχέλ.

Στο Άρθρο 18 μια υποπαράγραφος (ι) σημειώνει:

«Συμμετοχή σε κοινές αναπτύξεις δυνάμεων ή αναπτύξεις σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως για παράδειγμα, των υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεων στο Σαχέλ.»

Υπάρχει, αναμφισβήτητα, πρόβλημα με αυτό το άρθρο, διότι το Σαχέλ δεν είναι γαλλική επικράτεια. Η συμφωνία προβλέπει ότι τα κράτη θα υποστηρίξουν στρατιωτικά το ένα το άλλο σε περίπτωση παραβίασης της επικράτειας τους. Να μη ξεχνούμε, ότι η ελληνογαλλική συμμαχία δεν είναι αποτέλεσμα του γαλλικού φιλελληνισμού αλλά εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα της Γαλλίας.

Κατά την γνώμη μου οι παρατηρήσεις του Αλέξη Τσίπρα είναι σωστές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταψηφίσει αυτή την τόσο σημαντική αμυντική συμφωνία για την πατρίδα μας. Δεν πρέπει να ξεχνά ότι ζήτησε από την Νέα Δημοκρατία να υπερψηφίσει την Συμφωνία των Πρεσπών γνωρίζοντας τους ενδοιασμούς αυτού του κόμματος. Έτσι και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υπερψηφίσει αυτή την συμφωνία.

  • Ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου παρά την τεράστια εμπειρία του, για δεκαετίες στην Ουάσιγκτον, δεν μπορεί να αντέξει την στροφή Μπάιντεν στα ελληνοτουρκικά, γιατί δεν θέλει να παραδεχθεί ότι για την αμερικανική διοίκηση η Τουρκία θεωρείται πιο σημαντική χώρα για τις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ελλάδα.

Έτσι αναφέρει στο τελευταίο άρθρο του:

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρακολουθούν την κατάσταση και λογικό είναι να ανησυχούν. Και να απευθύνονται σε όλες τις πλευρές και να καλούν σε αυτοσυγκράτηση.

Η στάση αυτή, δεν είναι ορθή. Διότι όταν προκαλεί η Τουρκία και οι ξένοι απευθύνονται σε όλους, και στα θύματα δηλαδή, και ζητούν περισσή προσοχή στις όποιες ενέργειες τους, αυτός που προκαλεί τα προβλήματα, στην περίπτωση μας η Τουρκία, λαμβάνει τα λάθος μηνύματα.

Ότι δηλαδή, δεν έχει άδικο να κάνει ό,τι κάνει. Και στην Κύπρο, και στην Κρήτη και συνολικά στο Αιγαίο.»

Ο Ιγνατίου κάνει λάθος όταν αναφέρει ότι ο Λευκός Οίκος ακολουθεί διαφορετική πορεία σε σχέση με το State Department και το Πεντάγωνο στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

Τέλος, να μη ξεχνάμε ότι μετά από αυτή την σημαντική ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία,  η Τουρκία θα αυξήσει κατακόρυφα την εχθρική της θέση προς Ελλάδα και Κύπρο και δεν θα περιμένει τις γαλλικές φρεγάτες για να κάνει μια θανατηφόρα επέμβαση. Διαβάστε προσεκτικά τη θέση του ιδρυτικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρου Στάθη:

«Και στη μεταβατική αυτή περίοδο, ιδιαίτερα, θα προσπαθήσουν οι Τούρκοι να δοκιμάσουν τα νεύρα μας. Γι’ αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει κανείς να μπλοφάρει τόσο στην εξωτερική όσο και στην αμυντική πολιτική. Η χώρα μας, δυστυχώς, διαθέτει πολλούς νταήδες και πασιφιστές οι οποίοι, κατά καιρούς, έχουν δημιουργήσει σύγχυση στους πολίτες ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων προβλημάτων.»

Περιμένουμε λοιπόν να δούμε αν στη συζήτηση της Πέμπτης  θα γίνει μια ουσιαστική συζήτηση για την ΑΟΖ, αν θα βρεθεί ένα βουλευτής που θα ζητήσει την οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο και αν  θα προταθεί  να συμπεριληφθεί και η Κύπρος στην ελληνογαλλική συμφωνία.

Hellas Journal

H αντίδραση της αριστεράς στην ελληνογαλλική συμφωνία

Από
anixneuseis
-
0

© EUROKINISSI/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ
Η συμφωνία αγοράς εξοπλιστικού υλικού και στρατιωτικής αλληλεγγύης συναντά αλλοπρόσαλλες αντιστάσεις
Σώτη Τριανταφύλλου

Σχόλιο για τη συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας για την εγκαθίδρυση στρατηγικής εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία στην άμυνα και την ασφάλεια.
Δεν θα σχολιάσω τη φτήνεια και τη φτώχεια του λεξιλογίου της αριστεράς στην πρόσφατη επίθεσή της στην ελληνογαλλική συμφωνία. Ο βίος είναι βραχύς. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η σταθερή άγνοια της διεθνούς πολιτικής, η βαθιά της ανικανότητα να αναγνωρίσει μια κατάσταση win-win.

Η συμφωνία μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Εμανουέλ Μακρόν αποτελεί ένα βήμα προσέγγισης στην Ευρώπη απ’ όπου είχαμε απομακρυνθεί για κάμποσο καιρό αιωρούμενοι στο νεφέλωμα του αριστεροδεξιού εθνικισμού και της μιζέριας. Είναι επίσης ένα (μικρό) βήμα στην κατεύθυνση του ευρωπαϊκού στρατού που, μαζί με το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, θα συνεισφέρει, όταν βάλουμε λίγο μυαλό, στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, στην ομοσπονδιοποίηση. Αν βρισκόμαστε ακόμα μακριά από αυτόν τον ορίζοντα ευθύνονται συντηρητικά κόμματα και παρατάξεις όπως ο ελληνικός ΣΥΡΙΖΑ και οι ποικίλοι αντιευρωπαϊκοί σχηματισμοί στην ευρωπαϊκή ήπειρο· οι αριστεροδεξιοί επαρχιώτες.

Η συμφωνία αγοράς εξοπλιστικού υλικού και στρατιωτικής αλληλεγγύης συναντά αλλοπρόσαλλες αντιστάσεις. Η αριστερά σκέφτεται με μονοδιάστατο τρόπο: Καλό-Κακό, εχθροί-φίλοι, αστοί-εργαζόμενοι, συντηρητικοί-επαναστάτες. Με το καχεκτικό one-track mind αρνείται να δει ότι ο «αστός» πολιτικός μπορεί να εφαρμόζει πολιτικές για το κοινό καλό κι ότι βεβαίως υπάρχει «κοινό καλό». Η δήθεν ταξική οπτική ορίζει τον ταξικό εχθρό ως οποιοδήποτε μέλος της αποκαλούμενης άρχουσας τάξης η οποία έχει μονίμως κακούς σκοπούς οικονομικής εκμετάλλευσης, μιλιταρισμού, αυταρχισμού και ενίσχυσης των μεγάλων διεθνών συμφερόντων εις βάρος του μικρού ανθρώπου. Με αυτή την οπτική ακόμα και η νομοθεσία περί ζώων συντροφιάς την οποία προώθησαν οι «αστοί πολιτικοί» κρύβει ή αποκαλύπτει το ταξικό χάσμα: η αριστερά έχει στο μυαλό της τα αδέσποτα, τα ημίαιμα ―μήπως όμως η δεξιά και οι φιλελέδες εννοούν τα σκυλάκια του καναπέ; Να διερευνηθεί!

Η εν λόγω λογική, δηλαδή η απουσία της λογικής καταλήγει στο να κρίνεται η ελληνογαλλική συμφωνία ως σπατάλη κινητοποιώντας τα αντανακλαστικά της κατάργησης του στρατού και της τάχα ειρηνοφιλίας. Εξάλλου, σύμφωνα με τις αρχαίες αριστερές προκαταλήψεις και την επιλεκτική όρααη και μνήμη, η «δεξιά» ευνοεί τη στρατιωτικοποίηση της οικονομίας και της πολιτικής ζωής, ενώ η αριστερά ευνοεί τα καλά αισθήματα στον παράδεισο του αφοπλισμού με τα περιστέρια να φτεροκοπάνε ολόγυρα. Έτσι, η Ελλάδα συγκρίνεται με «προκεχωρημένο φυλάκιο» της Ευρώπης. Τι σημαίνει αυτό; Ακούγεται πομπωδώς ωραίο: a European outpost! Φαίνεται λοιπόν ότι δεν συνειδητοποιούμε ότι η Ελλάδα είναι από γεωγραφική, ιστορική και γεωπολιτική άποψη «φυλάκιο»,  αν και όχι outpost ―ο όρος ενέχει κάποια εξωτική  απόχρωση― ότι είναι η Πύλη της Δύσης. Aυτή η ιδιότητα δεν μπορεί να αμφισβηθεί: ανατολικότερα αρχίζει το Λεβάντε και το Ισλάμ· δυτικότερα εκτείνεται η Ευρώπη. Elementary, my dear Watson. Η θέση μας είναι ενδιαφέρουσα και ριψοκίνδυνη ―αλλά δεν μπορούμε να μετακομίσουμε. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προστατεύουμε τα ευρωπαϊκά σύνορα: γι’ αυτόν τον σοβαρό σκοπό χρειαζόμαστε στρατιωτική ενίσχυση και στενή συνεργασία με όποια ευρωπαϊκή χώρα κατανοεί τη σπουδαιότητα των ανατολικών ευρωπαϊκών συνόρων και τις απειλές που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.

Η αριστερά δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει γεωπολιτική, τι σημαίνει κατανομή ισχύος στον πλανήτη. Το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η επιδότηση της φτώχειας· αδιαφορεί ακόμα και για την απασχόληση, για τη εκβιομηχάνιση, για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Είναι τέτοια η μεταφυσική της ώστε τρέφει φαντασιώσεις ανόδου του βιοτικού επιπέδου χωρίς επιχειρήσεις, χωρίς εργασία και καινοτομία· χωρίς ανακατανομή των κρατικών δαπανών ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα και ο πλούτος. Εξάλλου, έχει φαντασιώσεις διαρκούς ειρήνης ενώ πιέζει τη χώρα προς το περιθώριο: είναι ευχαριστημένη με μια Ελλαδίτσα στην άκρη της Ευρώπης, χωρίς διεθνή παρουσία, χωρίς καμιά ενήλικη υποχρέωση ή φιλοδοξία ―κατ’ εικόνα της παράταξης· ανεύθυνη, τεμπέλα, λίγο μουτρωμένη, που τα θέλει όλα δικά της και που νιώθει ότι οι ενήλικες την αδικούν και την επιβουλεύονται. Και να που τώρα, ο αστός Κυριάκος Μητσοτάκης την αναγκάζει να παίζει με την ομάδα των μεγάλων και να κάνει αγγαρείες.

«Πηγή: https://www.athensvoice.gr/politics/731073-h-antidrasi-tis-aristeras-stin-ellinogalliki-symfonia»

Σε «τι» μας αφορά το Σαχέλ; Το «τελικό και όλον κόστος»

Από
anixneuseis
-
1
3 Οκτωβρίου 2021
Του Πέτρου Μηλιαράκη*

Η AUKUS ήταν καταλύτης για την επίσπευση εξελίξεων…Ο διεθνής τύπος και οι διεθνείς αναλύσεις, άφηναν ευθέως να εννοηθεί ότι (θα) πρέπει να υπάρξει αντίδραση της Γαλλίας. Η αντίδραση δε της Γαλλίας αφορά πρωτίστως στη  λεγόμενη αμυντική ελληνογαλλική συμφωνία.

Σύμφωνα με τον βρετανικό Guardian της 2ας Οκτωβρίου, σε ανάλυση του Daniel Hurst ,η επιστολή που έστειλε η Αυστραλία  στη γαλλική  Naval Group στις 15 Σεπτεμβρίου, βρίσκεται στο «επίκεντρο της διπλωματικής ρήξης μεταξύ Γαλλίας και Αυστραλίας». Και αυτό  είναι ένα μόνο μέρος – πολύ σοβαρό ωστόσο – της όλης διαδικασίας που προκάλεσε η AUKUS. Ας μην ξεχνάμε δε ότι το deal αυτό αφορούσε την υπόθεση των υποβρυχίων, που σύμφωνα με τον Guardian ανερχόταν στο σημαντικότατο ποσό των 90 δις δολαρίων ΗΠΑ.

• ΟΙ ΦΡΕΓΑΤΕΣ ΚΑΙ Η «ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΕΩΣ» 

Με τούτα τα δεδομένα η Γαλλία έπρεπε αφενός να αντιδράσει «προκαλώντας» τον πιο πρόσφορο εταίρο ή σύμμαχο να αποδεχτεί  «συμφωνία προσχωρήσης»  στο πλαίσιο ενός ευρύτερου εξοπλιστικού προγράμματος και αφετέρου να επιδιώξει η συμφωνία αυτή να έχει επιρροή εντυπώσεων κατ´αρχάς  στο εσωτερικό της Γαλλίας και κατά δεύτερο  λόγο στο εσωτερικό της αντισυμβαλλόμενης χώρας.

Συνεπώς, παρεπόμενο της λεγόμενης αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας, είναι η αντίδραση της Γαλλίας στην AUKUS . Πρόδηλο είναι δε πως κάθε αντίθετη εκδοχή (θα) στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση.

Ωστόσο, για την προκείμενη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας τίθενται δύο «περαιτέρω» ζητήματα:

α) Εάν στο πλαίσιο «ισορροπίας» με άλλες δυνάμεις (πχ ΗΠΑ, αλλά και Γερμανία που κατασκευάζει υποβρύχια, την Ιταλία ή την Ισπανία κτλ) προκύψει για την Ελλάδα διαδικασία  «ανάγκης» νέων εξοπλισμών και

β) Εάν η προμήθεια του συγκεκριμένου πολεμικού υλικού εμπίπτει στο πλαίσιο της αποτρεπτικής ισχύος της Ελλάδας ή εάν επεκτείνεται σε «περαιτέρω» σενάρια, στα οποία μπορεί να εμπλακεί η Ελλάδα στην ευρύτερη περιοχή και όχι μόνον!..

Χειρότερο είναι δε , με βάση τη συμφωνία αυτή (άρθρο 18 παρ. 1), να εμπλακεί η Ελλάδα, εκεί που δεν εμπλέκεται καν το ΝΑΤΟ και να στείλουμε τα παιδιά μας να δώσουν το αίμα τους σε περιοχές που και με φαντασία ουδείς Έλληνας θεωρεί ότι βλάπτονται ζωτικά συμφέροντα μας ή ότι μπορεί να υπάρχουν κοινά συμφέροντα μας με τη Γαλλία!

Δεν θα πρέπει δε να μας διαφεύγει ότι η φερόμενη κατ´αρχήν ως «ελληνογαλλική συμμαχία», προβλέπει υποχρέωση της Ελλάδας να αποστείλει δυνάμεις στην περιοχή Σαχέλ!

• ΤΟ ΣΑΧΕΛ ΑΦΟΡΑ:  ΛΩΡΙΔΑ ΓΗΣ ΝΟΤΙΩΣ ΤΗΣ ΣΑΧΑΡΑΣ

Υπ´όψιν ότι η Ελλάδα δεσμεύεται:

 «να συμμετέχει σε κοινές αναπτύξεις δυνάμεων και σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως, για παράδειγμα, τις υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεις στο Σαχέλ»!

 Ποια άραγε είναι τα κοινά συμφέροντα που έχει Ελλάδα με τις επιχειρήσεις στο Σαχέλ;

Ποια είναι δε αυτή η περιοχή;

Σαχέλ είναι η λωρίδα Γής νοτίως της ερήμου Σαχάρα στην Αφρική. Εκτείνεται δε από τη Σενεγάλη ,στη Μαυριτανία, στο κεντρικό Μάλι, στην Μπουρκίνα Φάσο, στον κεντρικό Νίγηρα, στη Νιγηρία μέχρι το Τσάντ, στο κεντρικό Σουδάν και καταλήγει στη βόρεια Ερυθραία, μέχρι τα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας!..

Εάν στην περιοχή αυτή έχει συμφέροντα η Γαλλία, η Ελλάδα ουδεμία απολύτως σχέση έχει!

• ΜΕΝΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΙΜΗΘΕΙ ΤΟ «ΤΕΛΙΚΟ ΚΑΙ ΟΛΟΝ ΚΟΣΤΟΣ»

Αυτά ως προς την συγκεκριμένη συμφωνία που πρέπει να διαβαστεί- μελετηθεί δυο και τρεις φορές, για να αποφασίσουμε ως Ελλάδα ότι κατουσίαν δεν προσφέρει τίποτα περαιτέρω από την ενίσχυση μόνο των φρεγατών Belharra, που όμως δεν συνοδεύονται από αντισταθμιστικά ανταλλάγματα, ούτε από τις προϋποθέσεις συντήρησης τους, σε ελληνικά ναυπηγεία.

Τα κόστη δε με τα οποία επιβαρύνεται στην παρούσα ιστορική φάση η Ελλάδα, δεν επαυξάνουν μόνο το δημόσιο χρέος, αλλά δημιουργούν και ζητήματα χρηματοδότησης άλλων καίριων τομέων της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Μένει δε να αποτιμηθεί το «τελικό και όλον κόστος» αυτής της συμφωνίας , που θα αφορά όχι μόνο στο «οικονομικό επίπεδο», αλλά και στο «γεωπολιτικό», «ενδοεταιρικό» και «ενδοΝΑΤΟϊκό» επίπεδο.

Παραβλέπεται δε ότι πράγματι η Ελλάδα με την παρούσα συγκρότηση των ενόπλων δυνάμεων της έχει ισχυρότατη αποτρεπτική ισχύ! Υπ´όψιν επίσης  ότι και χωρίς τις «συγκεκριμένες φρεγάτες», η Ελλάδα, μαζί με τη Γαλλία και την Ιταλία συγκαταλέγεται στις τρεις πρώτες πολεμικές μηχανές και ένοπλες δυνάμεις που το ΝΑΤΟ διαθέτει στις χώρες της Ευρωπαϊκής  Ένωσης! 

Συνεπώς σε «συμβάσεις προσχωρήσεων» , πολλώ δε μάλλον όταν η χορήγηση του υλικού δεν είναι άμεση,δεν μπορεί να συμπράττει η  Ελλάδα!

Αυτά , κατ´αρχάς ως προς την επίμαχη συμφωνία Ελλάδας- Γαλλίας,με αναφορά στο άρθρο 18 παρ. 1 που καλείται να κυρώσει το ελληνικό Κοινοβούλιο.

ΥΓ. ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: η Ελλάδα και η Τουρκία δεν έχουν μεταξύ τους «διαφορές». Δεν πρέπει να υπάρχει πληθυντικός! Η διαφορά είναι «μία» και αυτή είναι η πάγια τακτική της  ελληνικής πολιτικής ηγεσίας από την μεταπολιτευτική περίοδο.Δεν πρέπει να αφήνουμε εντυπώσεις ότι η «ατζέντα» διευρύνεται!..

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU). 

anoixtoparathyro.gr

Ωμές απειλές για «γαλάζια πατρίδα» από Τσελίκ που πουλάει και τρέλα: Στα δύσκολα η Τουρκία θα συντρέξει την Ελλάδα, όχι η Γαλλία

Από
pcuser
-
0

“Η γαλάζια πατρίδα είναι η κόκκινη γραμμή μας”, δήλωσε ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ Ομέρ Τσελίκ, ενώ υποστήριξε πως στις δύσκολες στιγμές της Ελλάδας δεν θα τρέξουν πρώτα οι χώρες με τις οποίες συμμάχησε, αλλά η Τουρκία.

Σε δηλώσεις του μετά τη συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΡ, ο Ομέρ Τσελίκ είπε ότι “η Ελλάδα και ο ε/κ τομέας πρέπει να εγκαταλείψουν τη μαξιμαλιστική τους συμπεριφορά στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο”.

Συνεχίζοντας είπε ότι πρόκειται για “μια πολιτική που βλέπει το Αιγαίο ως τη λίμνη του δεν οδηγεί πουθενά. Απέναντι στην τελευταία παραβίαση ε/κ πλοίου, το ναυτικό μάς απάντησε άμεσα και το απομάκρυνε. Η γαλάζια πατρίδα είναι η κόκκινη γραμμή μας, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πατρίδας. Εάν κάποιος πει ότι η έννοια της γαλάζιας πατρίδας περιλαμβάνει επιθετικότητα και το πει αυτό ως μέλος της Τουρκικής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, θα πούμε ότι είμαστε εντελώς αντίθετοι. Θα παλέψουμε για τη γαλάζια πατρίδα και θα πληρώσουμε οποιοδήποτε τίμημα”, ανέφερε ο Ομέρ Τσελίκ.

Ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος αναφερόμενος στα νησιά του Αιγαίου είπε πως “αυτό που πρέπει να συζητηθεί εδώ είναι ότι η Ελλάδα έχει εξοπλίσει και συνεχίζει να εξοπλίζει τα νησιά τα οποία που πρέπει να είναι αφοπλισμένα”. “Αυτό που πρέπει να καταλάβουν είναι ότι οι χώρες που αναφέρατε δεν θα είναι μαζί σας στις δύσκολες στιγμές σας, αλλά η Τουρκία, ως γείτονας, ήταν πάντα μαζί σας στις δύσκολες στιγμές σας, αν πέσετε σε μπελάδες, είναι η Τουρκία που θα τρέξει πρώτα”, υποστήριξε.

Ο εκπρόσωπος του ΑΚΡ είπε ακόμη ότι “υπάρχουν πολλά ζητήματα, που μπορούν να επιλυθούν στο τραπέζι εδώ”.

Τόσο το Υπουργείο Εξωτερικών έχει τη διπλωματική ικανότητα, όσο και το Υπουργείο Άμυνας τη δυνατότητα, συνέχισε. “Εάν δημιουργήσετε μια de facto κατάσταση στο πεδίο ενώ αρχίζετε να εργάζεστε στο τραπέζι, εάν δείχνετε μια εξαιρετικά επιθετική στάση, τότε θα βλέπετε πάντα τις δυνάμεις μας να είναι εκεί στο πεδίο. Πιστεύουμε ότι είναι πολύ καλύτερο για την Ελλάδα να ενεργεί με κοινή λογική και να σέβεται την προσέγγισή μας για την επίλυση προβλημάτων μέσω διπλωματίας”, ανέφερε ο Ομέρ Τσελίκ.

Με πληροφορίες από ΚΥΠΕ, Αννα Ανδρέου
Κωσνταντινούπολη, Τουρκία

https://hellasjournal.com/2021/10/omes-apiles-gia-galazia-patrida-apo-tselik-pou-poulai-ke-trela-sta-diskola-i-tourkia-tha-sintrexi-tin-ellada-ochi-i-gallia/

Για μια ολοκληρωμένη στρατηγική απάντηση

Από
anixneuseis
-
0

 Με την αυτοπεποίθηση του σοβαρού γεωπολιτικού δρώντα

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 7 Οκτωβρίου η Βουλή αναμένεται να κυρώσει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας αλλά το κλίμα μέσα στο οποίο διαφαίνεται ότι θα διεξαχθεί η όλη συζήτηση, επιβεβαιώνει γι’ ακόμη μια φορά πως το Ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνείται να «ενηλικιωθεί» και δυστυχώς αποδεικνύεται ανίκανο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συνειδητοποιήσει επαρκώς το πραγματικό εύρος των προκλήσεων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα…

Η κυβέρνηση, επιμένει να εξαντλεί το ενδιαφέρον της σε πρακτικές που αναλώνουν κρίσιμο πολιτικό κεφάλαιο της συμφωνίας σε πανηγυρισμούς, έχοντας το βλέμμα στραμμένο κυρίως στο εσωτερικό ακροατήριο. Και αυτό, παρά τους προγενέστερους κλυδωνισμούς που μεσολάβησαν, με τον πρωθυπουργό της χώρας να σέρνεται ταπεινωμένος πίσω από τις ολέθριες επιλογές που υπαγόρευε ο πανταχού παρών Αμερικανός πρέσβης στην «διοίκηση του Προτεκτοράτου».

Η αντιπολίτευση από την άλλη, αδυνατεί να αποστασιοποιηθεί από την μίζερη λογική της μικρότητας και της «καταγγελίας για την καταγγελία». Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα προσανατολίζεται στην καταψήφιση της συγκεκριμένης Συμφωνίας, με γελοία προσχήματα και με εμφανή την πρόθεσή του να «ρεφάρει» την καταψήφιση της απαράδεκτης Συμφωνίας των Πρεσπών. Το αποτέλεσμα, είναι να στήνεται και αυτήν την φορά με ευθύνη όλων, το γνωστό γαϊτανάκι της πολιτικής αμπελοφιλοσοφίας για τα δευτερεύοντα, σε μια ιστορική συγκυρία κατά την οποία απαιτείται να υπάρξει ολοκληρωμένος στρατηγικός σχεδιασμός και φυσικά να ληφθούν κρίσιμες πολιτικές και άλλες αποφάσεις.

Στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, η κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικότητας, η οποία «αναβαθμίζεται» πλέον στο επίπεδο του τυχοδιωκτισμού σε ότι αφορά στα διαδραματιζόμενα στο πεδίο, αλλά και οι αλλεπάλληλες παρεμβάσεις του Τουρκικού ΥΠΕΞ, με τις οποίες επιδιώκεται να φιλοτεχνηθεί ο κίβδηλος διεθνοδικαιικός φερετζές των αναθεωρητικών της διεκδικήσεων, θυμίζουν στο Ελληνικό πολιτικό σύστημα, που συνεχίζει προκλητικά περί άλλων να τυρβάζει, ότι η συγκεκριμένη συμφωνία, ΔΕΝ είναι μόνο και ΔΕΝ είναι κυρίως οι ρητές (ή οι κατ’ άλλους ασαφείς) προβλέψεις οι οποίες ενσωματώνονται στα άρθρα της. Είναι πέρα και πάνω απ΄ όλα, μια σειρά από κρίσιμα στοιχήματα τα οποία επείγει να κερδηθούν για λογαριασμό της πατρίδας μας, συνυπολογίζοντας φυσικά και τους αμείλικτους όσο και ασφυκτικούς περιορισμούς που θέτει ο πυκνός γεωπολιτικός χρόνος.

Στο περιβάλλον αυτής της ιδιότυπης αντιπαράθεσης χαρακωμάτων, η οποία είναι πολύ πιθανό να εξελιχθεί ακόμη και σε θερμό επεισόδιο, η Τουρκία επιδιώκει να πλήξει τον σκληρό πυρήνα της Ελληνογαλλικής συμφωνίας καταδεικνύοντας – εί δυνατόν – πως είναι ανενεργή ή έστω δυσλειτουργική κατά την διαδικασία της εφαρμογής της, ενώ την ίδια στιγμή, οι προκλητικές δηλώσεις διαφόρων Τούρκων επιτελών, προϊδεάζουν για το ότι θα επιχειρηθεί να ισχυροποιήσουν το αφήγημά τους ΚΑΙ με την απόπειρα επιβολής νέων τετελεσμένων επί του πεδίου.

Φυσικά, μια πιο προσεκτική ανάγνωση της Τουρκικής «απαντητικής» τακτικής, αποκαλύπτει ότι οι πραγματικές στοχεύσεις των Τούρκων είναι πολύ ευρύτερες. Μέσα από την επιλογή της κλιμάκωσης στην οποία καταφεύγουν, αυτό που επιδιώκουν -μεταξύ άλλων- είναι να καθηλώσουν την χώρα μας σε μια εκφυλιστική κατάσταση διπλωματικής και επιχειρησιακής κατατριβής, η οποία παραπέμπει σε μια τρόπον τινά μεροδούλι – μεροφάι διαχείριση των προκλήσεων.

Έτσι… Θα χαθεί πολύτιμος χρόνος και θα παρέλθει ουσιαστικά αναξιοποίητη η επόμενη κρίσιμη περίοδος κατά την διάρκεια της οποίας η πατρίδα μας οφείλει να αξιοποιήσει στο έπακρο το συγκριτικό πλεονέκτημα της στιγμής, στην βάση του οποίου οφείλει να αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων και αποδείξει ότι διαθέτει βούληση, αποφασιστικότητα αλλά και την απαραίτητη στρατηγική ευελιξία, προκειμένου να διεκδικήσει ρόλο πρωταγωνιστικό στην ευρύτερη περιφερειακή διεργασία που βρίσκεται σε εξέλιξη και η οποία μπορεί να τροποποιήσει συνολικότερα τους κανόνες του παιχνιδιού.

Η Ελλάδα, ΔΕΝ θα πρέπει να παγιδευτεί (με μοναδικά εργαλεία τις διπλωματικές απαντήσεις και την ανάσχεση) σε αυτόν τον αδιέξοδο φαύλο κύκλο, ως άβουλο διαχειριστικό παρακολούθημα της Τουρκικής προκλητικότητας, η οποία επιδιώκει την στρατηγική της αυτοακύρωση και εν τέλει τον εξοβελισμό της από την θέση του εν δυνάμει συνδιαχειριστή των υποθέσεων της περιφερειακής σκακιέρας.

Αντιθέτως, αυτό που οφείλει να κάνει, είναι να οργανώσει την δική της ολοκληρωμένη στρατηγική  απάντηση, με την αυτοπεποίθηση του σοβαρού μικρομεσαίου περιφερειακού γεωπολιτικού δρώντα ο οποίος, όπως ήδη τονίσαμε σε σχετικό μας άρθρο, οφείλει να απογαλακτιστεί άμεσα και οριστικά από την μίζερη και νοσηρή ψυχολογία του δεδομένου που ψάχνει εναγωνίως φουστάνι να γραπωθεί σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και αυξημένων κινδύνων.

Από την άποψη αυτή, το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας, έχει την υποχρέωση να υποδεχτεί την συγκεκριμένη συμφωνία όχι ως ένα κείμενο στο οποίο μπορούν μεταξύ άλλων να καταγραφούν ακόμη και οι όποιες ασάφειες στις διατυπώσεις, τροφοδοτώντας έτσι με υλικό τις αδιέξοδες διαχρονικές και μίζερες πολιτικές αντιπαραθέσεις, αλλά ως την απαρχή μιας αλυσίδας εποικοδομητικών προκλήσεων, καινούριων στρατηγικών ευκαιριών αλλά και νέων προσαυξημένων δυνατοτήτων.

Η πατρίδα μας έχει πλέον την δυνατότητα να δει «πέρα» από τις διατυπώσεις της Συμφωνίας και να κινηθεί στην περιφερειακή σκακιέρα δυναμικά και με αυτοπεποίθηση, αναλαμβάνοντας συνδυασμένες πρωτοβουλίες, πολλαπλών επιδιώξεων μέσα από τις οποίες θα μπορεί να διεκδικήσει αλλά και να «κλειδώσει» – για πρώτη φορά μεταπολεμικά – έναν ευρύτερο ρόλο, που θα ισχυροποιεί την θέση της και θα αναβαθμίζει σημαντικά την στρατηγική της βαρύτητα στην νέα περιφερειακή Αρχιτεκτονική ισχύος. Αυτό πρακτικά σημαίνει τρία πράγματα:

Πρώτον: Οι αναγκαίες προσαρμογές «βιωσιμότητας» τις οποίες καλείται να ενσωματώσει στον σχεδιασμό του το ΝΑΤΟ, δημιουργούν ένα πεδίο καινούριων ευκαιριών για την Ελλάδα και αυτό το γάντι θα πρέπει να το σηκώσουν με αποφασιστικότητα οι Έλληνες επιτελείς. Όχι για να διεκδικήσουν ρόλο στους εν εξελίξει ή στους μελλοντικούς πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς του, αλλά για να διασφαλίσουν την ανοχή και την συγκατάθεση όλων σε μια ισχυρή Ελληνική περιφερειακή αεροναυτική παρουσία, η οποία σε συνδυασμό με την αμέριστη Γαλλική στήριξη, θα μπορεί να αναγορεύεται σε παράγοντα σταθερότητας και σε εγγυητή της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.

Δεύτερον: Η μερική ανατροπή του status η οποία έχει ήδη δρομολογηθεί στο περιβάλλον της ΕΕ και στον απόηχο της  Ελληνογαλλικής συμφωνίας, θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να ενεργοποιήσει μια ευρύτερη διεργασία ανατροπών και ανακατατάξεων, που θα είναι ικανή να εξοστρακίσει τον Γερμανικό ηγεμονισμό και να επαναπροσδιορίσει τους κανόνες αλλά και νέα επίπεδα ισορροπίας.

Τρίτον: Η αναγκαία «επιθετική» μεταστροφή στην διαχείριση των προκλήσεων ασφαλείας με προεξάρχουσες φυσικά αυτές που σχετίζονται με την κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικότητας, είναι απαραίτητο πλέον να συνδυαστεί με σοβαρές αλλαγές που θα αφορούν στην ίδια την φυσιογνωμία και στον τρόπο με τον οποίο διατυπώνεται αυτή η εξίσωση.

Με την υπογραφή της Ελληνογαλλικής συμφωνίας για παράδειγμα, η Ελλάδα – για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες – κατάφερε (αν και δεν το επεδίωξε στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού) να σύρει την Τουρκία πίσω από την δική της ατζέντα. Το αποτέλεσμα το εισπράττουμε ήδη στις σπασμωδικές αντιδράσεις και στην χαμένη ψυχραιμία των πειρατών. Αυτή η ανατροπή των δεδομένων χρειάζεται να παγιωθεί και κυρίως απαιτείται να εγκαινιάσει μια σοβαρή ανατροπή στην διαφορά της κυρίαρχης αντίληψης. Η Ελληνική Εξωτερική πολιτική θα πρέπει, με εργαλείο το Διεθνές Δίκαιο, τις υπερώριμες αποφάσεις που σχετίζονται με τον σκληρό πυρήνα της κυριαρχίας της αλλά και με την διασφάλιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και φυσικά με σεβασμό στην διαχρονικότητα των Ιστορικών Δικαίων του Ελληνισμού, να πάρει ουσιαστικά, μόνιμα και σταθερά το πάνω χέρι στον προσδιορισμό της ατζέντας, καταδικάζοντας την Τουρκική Εξωτερική πολιτική να βρίσκεται σε μόνιμη άμυνα και σταθερά πολλά βήματα πίσω στην μάχη των εντυπώσεων και στο περιθώριο της Διεθνούς Διπλωματίας.

Με την υπογραφή αυτής της Συμφωνίας και με την πανηγυρική επανενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος που επείγει να ανακηρυχθεί, θα πρέπει να ανατεθεί ρόλος στην Κύπρο, στο πλαίσιο της αναβαθμισμένης της υπόστασης ΚΑΙ με δεδομένη την ισχυροποίηση που μπορεί να της διασφαλίσει η Διεθνής Κοινότητα, ενώ η Ελλάδα, θα πρέπει να διακηρύξει την αυξημένη της ευθύνη για την διασφάλιση της εδαφικής της ακεραιότητας και την προοπτική της πλήρους απελευθέρωσής της από τον στρατό Κατοχής.

Τέλος, με την υποδειγματική διαχείριση των προβλέψεων και της δυναμικής που ανακύπτει από αυτήν την Συμφωνία, η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει στην διαδικασία διεύρυνσης του στρατηγικού βάθους που θα πρέπει να διέπει ΚΑΙ τις λοιπές περιφερειακές συνευρέσεις της, επιδιώκοντας έτσι την μετατροπή της Ν.Α. Μεσογείου, σε μια περιοχή που θα είναι:

  • Α.Απαλλαγμένη πλήρως και οριστικά από το καρκίνωμα του νέο-οθωμανισμού…
  • Β.Προσανατολισμένη να διεκδικήσει και να θεμελιώσει στην πράξη έναν διευρυμένο στρατηγικό ρόλο που θα την μετατρέπει σταδιακά από περιβάλλον αστάθειας και συγκρούσεων, σε καταλυτική και αναγκαία παράμετρο ισορροπίας και συνεργατικότητας στο επίκεντρο του νέου πολυπολικού κόσμου. Και… 
  • Γ.Αρκετά ισχυρή ώστε να διεκδικήσει την συνολική της αναβάθμιση σε περιφέρεια εφαρμογής ολοκληρωμένων και πολυδύναμων πολυμερών αναπτυξιακών πρωτοκόλλων και πρωτοποριακών προγραμμάτων σε τομείς όπως η Ενέργεια, η Ναυτιλία, η Ναυπηγική βιομηχανία, η κατασκευαστική (από κοινού με ένα διευρυμένο δίκτυο υποκατασκευαστικής) υποδομή κλπ.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν επίγνωση, αποφασιστικότητα, προσανατολισμό, άλλης ποιότητας στρατηγική σκέψη που θα είναι απαλλαγμένη πλήρως από το σαράκι της δουλοπρέπειας, της ατολμίας και του Συμβιβασμού. Προϋποθέτουν πολιτικούς διαχειριστές που συνειδητοποιούν ότι η παράμετρος του χρόνου, ο οποίος θα πρέπει να αξιοποιηθεί δημιουργικά και στοχευμένα, είναι σημαντική, εφάμιλλη της ρήτρας Αμυντικής Συνδρομής για όλους αυτούς που προσεγγίζουν την Ελληνογαλλική Συμφωνία, όχι ως όχημα για την δική τους προσωρινή πολιτική επιβίωση, αλλά ως εργαλείο για την στρατηγική επιβίωση της πατρίδας μας και την ουσιαστική ενίσχυση του περιφερειακού της ρόλου.

Αυτός είναι και ο λόγος που τονίσαμε και επιμένουμε να τονίζουμε πως απαραίτητο βήμα, ενδεικτικό της αποφασιστικότητας του πολιτικού προσωπικού της πατρίδας μας να εναρμονίσει τον βηματισμό του με τις απαιτήσεις των σύνθετων προκλήσεων που σχετίζονται με την εφαρμογή της συγκεκριμένης συμφωνίας, είναι μεταξύ άλλων και η συγκρότηση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας… χθες.

Σήμερα ο 63ος κύκλος Διερευνητικών Επαφών στην Άγκυρα: Με Τουρκικά μαχητικά πάνω από Ελληνικά νησιά, απειλές πολέμου και Τουρκικά ερευνητικά εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας ξεκινάμε συζητήσεις για… «αμοιβαίες υποχωρήσεις στο Αιγαίο»!

Από
pcuser
-
1

Λίγες ημέρες μετά την δήλωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη πως είναι έτοιμος για «αμοιβαίες υποχωρήσεις» και ενώ τα Τουρκικά ερευνητικά ‘αλώνιζαν’ στην υφαλοκρηπίδα Δωδεκανήσων και Κρήτης και την ημέρα που τα Τουρκικά μαχητικά πραγματοποιούσαν υπερπτήσεις πάνω από Ελληνικά νησιά η Αθήνα ανακοίνωνε πως ξεκίνησαν εκ νέου διερευνητικές επαφές!

Με ανακοίνωσή του το Υπουργείο Εξωτερικών γνωστοποίησε πως ο 63ος γύρος των διερευνητικών επαφών Ελλάδας- Τουρκίας θα λάβει χώρα την Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2021 στην Άγκυρα.

Ο προηγούμενος 62ος γύρος των διερευνητικών επαφών είχε πραγματοποιηθεί προ επταμήνου -συγκεκριμένα στις 16 Μαρτίου- στην Αθήνα.

Μια ανακοίνωση που ήρθε λίγα μόλις 24ωρα μετά τις δηλώσεις-σοκ του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη πως θα κάνουμε «αμοιβαίες υποχωρήσεις» στο Αιγαίο. Το ερώτημα εδώ όμως είναι τί εννοεί ο Πρωθυπουργός με το «αμοιβαίες υποχωρήσεις», καθώς η Ελλάδα δεν ζήτησε ποτέ και τίποτα από την Τουρκία. Πού ακριβώς θα κάνει υποχώρηση η Τουρκία; Από τα 100 που ζητάει θα υποχωρήσει στα 10 ή στα 20 ή στα 50 και αυτό θα το «βαφτίσουμε» ως «αμοιβαία υποχώρηση»;

Την ίδια ώρα η Άγκυρα εξέδιδε NAVTEX με την οποία δέσμευε περιοχή που περικλείει το Καστελόριζο, και εκτείνεται εντός της Κυπριακής AOZ, για να κάνει έρευνες το ερευνητικό «YUNUS-S», αλλά και το «Bilim-2» συνεχίζει να κάνει έρευνες μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου. Και φυσικά από την Αθήνα δεν έχει αντιδράσει κανείς γι’ αυτές τις έρευνες, αφού μέχρι και η Κύπρος εξέδωσε αντι-NAVTEX.

Φυσικά η ανακοίνωση ήρθε την ημέρα που η Άγκυρα «σήκωσε το γάντι», καθώς προχώρησε τόσο στην προκλητική ανακοίνωση με την οποία απαιτούσε από την Ελλάδα να σταματήσει τους εξοπλισμούς και να παραιτηθεί των δικαιωμάτων της σε ΑΟΖ, ενώ λίγες ώρες αργότερα έστειλε τουρκικά μαχητικά πάνω από Ελληνικά έδαφη.

Έτσι άραγε η Ελλάδα θα κάτσει στο τραπέζι με την Τουρκία και να διαπραγματευτεί;

Η δήλωση του εκπροσώπου του Τουρκικού ΥΠΕΞ

«Οι μαξιμαλιστικές αξιώσεις της Ελλάδας για θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας και για εναέριο χώρο είναι αντίθετες με το Διεθνές Δίκαιο. Είναι ένα κενό όνειρο ότι η Ελλάδα μπορεί να μας κάνει να αποδεχθούμε αυτούς τους ισχυρισμούς, οι οποίοι αμφισβητούνται επίσης από τη διεθνή κοινότητα, δημιουργώντας διμερείς στρατιωτικές συμμαχίες εναντίον της Τουρκίας, με τρόπο που βλάπτει τη Συμμαχία του ΝΑΤΟ. Τέτοιες μάταιες προσπάθειες θα αυξήσουν περαιτέρω την αποφασιστικότητά μας να προστατεύσουμε τόσο τα δικά μας δικαιώματα όσο και τα δικαιώματα της “ΤΔΒΚ” στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο», ανέφερε ο Τανζού Μπιλγκίτς.

Και πρόσθεσε: «Αντί συνεργασίας, η πολιτική εξοπλισμού της Ελλάδας και η προσπάθειά της να απομονώσει και να αποξενώσει την Τουρκία είναι μια προβληματική πολιτική που θα βλάψει τον εαυτό της και την ΕΕ, της οποίας είναι μέλος, και θα απειλήσει την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα».

Νέο κρεσέντο προκλητικότητας από Χουλουσί Ακάρ και Ομέρ Τσελίκ

Τη σκυτάλη από τον Ταγίπ Ερντογάν που κατηγόρησε την Ελλάδα πως στήνει έναν “τρομοκρατικό διάδρομο” και ότι ο ίδιος δεν μπορεί να μείνει θεατής, πήραν οι δηλώσεις των Χουλουσί Ακάρ και Ομέρ Τσελικ.

O Τούρκος Υπουργός Άμυνας επιτίθεται στην Ελλάδα και την κατηγορεί ότι προσπάθησε με επιμονή να παραβιάσει περιοχές λίγα μίλια από την Κρήτη και ΝΔ της Κύπρου και παρά τις προειδοποιήσεις επιμένει στις παρενοχλήσεις και στις παραβιάσεις. Και μετά από όλα αυτά δηλώνει ότι «Είμαστε υπέρ του διαλόγου».

Ο Ομέρ Τσελίκ εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος κάνει εκ νέου αναφορά στην «Γαλάζια Πατρίδα» λέγοντας πως αποτελεί την κόκκινη γραμμή για την Τουρκία. «Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Μητέρας Πατρίδας» συνέχισε ο Τσελίκ επισημαίνοντας πως «θα κάνουμε τα πάντα και θα πληρώσουμε οποιαδήποτε τίμημα για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας στη Γαλάζια Πατρίδα».

Σήμερα ο 63ος κύκλος Διερευνητικών Επαφών στην Άγκυρα: Με Τουρκικά μαχητικά πάνω από Ελληνικά νησιά, απειλές πολέμου και Τουρκικά ερευνητικά εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας ξεκινάμε συζητήσεις για… «αμοιβαίες υποχωρήσεις στο Αιγαίο»!

Δημήτρης Τσαϊλάς: Η αμοιβαία αμυντική συνδρομή Ελλάδας-Γαλλίας χρειάζεται Στρατηγική

Από
anixneuseis
-
0

 

Του Δημήτρη Τσαϊλά*

Η πρόσφατη απόφαση να αποκτήσει φρεγάτες Belharra και αεροσκάφη Rafale η Ελλάδα μέσω της νέας αμυντικής συμφωνίας  με τη Γαλλία καταδεικνύει τις προσπάθειες να αποτρέψουμε την αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Αλλά όπως έχει καταστεί σαφές, οι ολοένα και πιο επιθετικές κινήσεις εξαναγκασμού της Τουρκίας ιδιαίτερα σε γκρίζες περιοχές με τη χρήση ασύμμετρων τακτικών για την επίτευξη στρατηγικών στόχων χωρίς την εμφανή χρήση στρατιωτικής βίας, διαβρώνει σήμερα τη τάξη στο θαλάσσιο χώρο Αιγαίου-Μεσογείου.

Δυστυχώς, οι νέες φρεγάτες Belharra δεν θα τεθούν σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα μέχρι το 2025 το νωρίτερο, και η συμφωνία δεν καλύπτει παραβιάσεις σε περιοχές εκτός εθνικής κυριαρχίας. Εννοώ τις σεισμικές έρευνες και γεωτρήσεις στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Εκτιμώ, ότι οι Τούρκοι θα προβούν άμεσα σε προκλητικές ενέργειες εκτός των χωρικών υδάτων και μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα με στόχο να αποδείξουν ότι η συμφωνία δεν έχει δυναμική, στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου που εφαρμόζει. Για να υπερασπιστούμε αποτελεσματικά τα συμφέροντά μας για την ασφάλεια και για να διαμορφώσσουμε το στρατηγικό περιβάλλον στο μεταξύ, η Αθήνα χρειάζεται μια πιο ενεργή στρατηγική για να αποτρέψει τον “εξαναγκασμό της γκρίζας ζώνης” που εφαρμόζει η Τουρκία τώρα. Η Ελλάδα και η Γαλλία θα πρέπει να το επιδιώξουν από κοινού.

Με τη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής πρέπει να ανακτήσουμε την πρωτοβουλία διαταράσσοντας τις τουρκικές δραστηριότητες εξαναγκασμού της γκρίζας ζώνης, θέτοντας τα δικά μας διλήμματα για τις τουρκικές παραβιάσεις με περισσότερη προθυμία να επιβάλουμε σημαντικό κόστος στην Τουρκία. Αλλά από τη θάλασσα του Αιγαίου έως τη Μεσόγειο, έχουμε κολλήσει σε μια κατευναστική στάση, ανταποκρινόμενη στις ενέργειες της Άγκυρας στη σαλαμοποίηση των θαλασσίων ζωνών. Αυτό έχει εκχωρήσει στρατηγική δυναμική στην Τουρκία, με αποσταθεροποιητικά αποτελέσματα για την περιοχή.

Μια ενεργητική προσέγγιση απαιτεί τη δημιουργική χρήση των υπαρχόντων στρατιωτικών, πληροφοριακών και οικονομικών μοχλών άμεσα. Απαιτεί επίσης την ανάπτυξη νέων ή αναβαθμισμένων ανορθόδοξων δυνατοτήτων που μπορούν να περιπλέξουν το τουρκικό σχεδιασμό, αναστέλλοντας τις δράσεις τους. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Ελλάδας και Γαλλίας πρέπει να αντιληφθούν ότι οι ασύμμετρες τακτικές δεν είναι η αποκλειστική προστασία του επιτιθέμενου. Για παράδειγμα, η διακοπή των τουρκικών εργασιών σεισμικών ερευνών και γεωτρήσεων, ή η δημιουργία θύλακων επιρροής από μεσογειακά παράκτια κράτη για την εξάλειψη των μελλοντικών παραβιάσεων από τη Τουρκία, είναι οικονομικά αποδοτικοί τρόποι υπονόμευσης του επιχειρησιακού μοντέλου της Άγκυρας. Η ευφάνταστη σκέψη και η βαθιά κατανόηση των τρωτών σημείων της Τουρκίας είναι οι βασικές απαιτήσεις, που στηρίζονται από τις σωστές αρχές πολιτικής.

Ως μέρος αυτού, η Αθήνα και το Παρίσι θα πρέπει να επιβάλλουν τα δικά τους διλήμματα στην Τουρκία. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, πολιτικούς και στρατιωτικούς. Ο στόχος θα πρέπει να είναι, να αναγκάσουμε τη τουρκική ηγεσία να εξισορροπήσει τη συμπεριφορά της έναντι των κινδύνων που προκαλεί η κλιμάκωση. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει προσπάθειες για τη δημιουργία μεγαλύτερης αβεβαιότητας στην Άγκυρα σχετικά με το κόστος στη περίπτωση που ξεπεράσει τις κόκκινες γραμμές των συμμάχων. Η αποκάλυψη ή η προσποίηση της ύπαρξης στρατιωτικών δυνατοτήτων αιχμής μπορεί να είναι ένας χρήσιμος τρόπος για να ενσταλάξουμε τη προσοχή στη Τουρκία σχετικά με την προώθηση της βούλησης της. Στοχευμένες προσπάθειες για τη δημιουργία μετώπου με βασικούς περιφερειακούς εταίρους, όπως το Ισραήλ και την Αίγυπτο, με τρόπους αντιμετώπισης των τακτικών της γκρίζας ζώνης θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν τις τουρκικές υποθέσεις σχετικά με τις δυνατότητες συλλογικής στρατιωτικής δραστηριότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Προληπτικά βήματα όπως αυτά μπορούν να αποτρέψουν τη Τουρκία.

Η Αθήνα και το Παρίσι θα πρέπει επίσης να μοιραστούν περισσότερες πληροφορίες με ευαισθητοποίηση στο θαλάσσιο τομέα, πληθαίνοντας τη συχνότητα των συνδυασμένων περιπολιών στις αμφισβητούμενες από τη Τουρκία περιοχές και να αυξήσουν τα μόνιμα δίκτυα συνδέσμων και τις προσπάθειες δημιουργίας στρατιωτικών ικανοτήτων. Είναι σκόπιμο να επιδιώξουμε την παρουσία γαλλικών αεροναυτικών δυνάμεων σε βάσεις του Ελληνισμού (Ελλάς-Κύπρος) στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής άμυνας ώστε η πιθανή κλιμάκωση να είναι άμεση.

Πάνω απ’ όλα, η Αθήνα και το Παρίσι πρέπει να είναι πιο πρόθυμοι να επιβάλουν κόστος στη Τουρκία που καθιστά την επιθετικότητα της γκρίζας ζώνης πιο δύσκολη και επικίνδυνη. Η πολιτική βούληση για άσκηση στρατιωτικής βίας πρέπει να είναι δεδομένη στην εθνική στρατηγική, αλλιώς η όποια συμμαχία δεν θα έχει νόημα.

Εάν η συμμαχία αυτή πρόκειται να είναι ένα αξιόπιστο όχημα για την καταπολέμηση του εξαναγκασμού της γκρίζας ζώνης, η Ελλάδα και η Γαλλία που συνεργάζονται με άλλα περιφερειακά έθνη θα πρέπει να υιοθετήσουν μια συνεκτική και ενιαία προσέγγιση στρατηγικής. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τρία στοιχεία.

Πρώτον, και οι δύο χώρες θα πρέπει να αναλάβουν σαφείς ρόλους και ευθύνες μεταξύ τους. Οι πόροι είναι πεπερασμένοι και οι σύμμαχοι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να βρίσκονται σε διασταυρούμενους σκοπούς με τρόπους που επιτείνουν τα κενά προς εκμετάλλευση της Τουρκίας. Η Αθήνα θα πρέπει να επικοινωνεί με σαφήνεια πώς θέλει, το Παρίσι να υποστηρίξει τους στόχους της για οικοδόμηση πρόσβασης και επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αντάλλαγμα, το Παρίσι, θα πρέπει να εκφράσει τις προσδοκίες του για πιο φιλόδοξη παρουσία και αποφασιστικότητα της Ελλάδας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης μιας ισχυρότερης και διευρυμένης στάσης της ελληνικής στρατιωτικής δύναμης και μια προθυμία να παράσχει βαθύτερη στρατιωτική, και τακτική υποστήριξη. Και οι δύο σύμμαχοι θα πρέπει να ενθαρρύνουν ενεργά τη στενή συμμετοχή των Ισραηλινών και των Αιγυπτίων στη συλλογική τους ώθηση στις δραστηριότητες της γκρίζας ζώνης.

Δεύτερον, η Ελλάδα και η Γαλλία θα πρέπει να συμφωνήσουν σε κοινές κόκκινες γραμμές για σενάρια υψηλού ρίσκου, όπως μια κλιμάκωση σε θερμό επεισόδιο ή μια υβριδική πρόκληση με αλιευτικά. Οι σαφείς κόκκινες γραμμές και οι συμφωνημένες διαδικασίες για την υπεράσπισή τους είναι ζωτικής σημασίας για την αποτροπή της τουρκικής επιθετικότητας, την παροχή ασφάλειας στους εταίρους και τη στήριξη με την εν λόγω δέσμευση. Οι δύο χώρες θα πρέπει να ξεκινήσουν προσδιορίζοντας ποιες συγκεκριμένες δράσεις της γκρίζας ζώνης όπως για παράδειγμα, κυβερνοεπιθέσεις κατά της κρίσιμης υποδομής ενός εκάστου, θα αποτελούσαν απαράδεκτη συμπεριφορά και θα προχωρήσουν στην ανάπτυξη συλλογικών αντιδράσεων εκ των προτέρων.

Τρίτον, η ενορχήστρωση σύνθετων δράσεων αντιστρέφοντας τον εξαναγκασμό. Η Αθήνα και το Παρίσι πρέπει να συντονίσουν διπλωματικές, μυστικές, και οικονομικές υπηρεσίες. Αυτός ο συντονισμός πρέπει να συμβεί μέσα στις αντίστοιχες υπηρεσίες και γραφειοκρατίες των δύο χωρών, καθώς και μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελλάδας και Γαλλίας. Ένας ισχυρός και σε πραγματικό χρόνο μηχανισμός για την ενσωμάτωση των συμμαχικών προσπαθειών είναι κρίσιμος για να αποφευχθούν είτε οι χαμένες ευκαιρίες για συλλογική δράση είτε η μη χρήσιμη διπλή προσπάθεια. Ένα τέτοιο εγχείρημα υπερβαίνει τους υφιστάμενους μηχανισμούς συντονισμού και απαιτεί την εξερεύνηση νέας αρχιτεκτονικής συμμαχίας.

Η καταπολέμηση του εξαναγκασμού της γκρίζας ζώνης της Τουρκίας δεν θα είναι εύκολη επιχείρηση, ειδικά όταν η Ελλάδα και η Γαλλία δεν θα είναι συντονισμένες με μια ενιαία στρατηγική. Σε αντίθεση με την ακριβή και μακροπρόθεσμη δραστηριότητα της ενίσχυσης της στρατιωτικής ικανότητας της Ελλάδας για την αποτροπή της τουρκικής επιθετικότητας, το παιχνίδι στην γκρίζα ζώνη μπορεί να προσφέρει γρήγορα και απτά οφέλη. Μπορεί να διαταράξει τον σημερινό τυχοδιωκτισμό της Τουρκίας. Και, αν γίνει καλά, μπορεί να αναπτύξει τις δυνατότητες, να επηρεάσει τα δίκτυα και την περιφερειακή συνοχή που θα συμβάλουν στη στρατιωτική αποτροπή στο μέλλον.

Το στοίχημα για την Ελλάδα και τη Γαλλία δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο. Εάν η συμμαχία μπορεί να προσαρμοστεί στις προκλήσεις του ανταγωνισμού στις γκρίζες ζώνες, θα εξυπηρετήσει μια ολοένα και πιο πολύτιμη λειτουργία για την υποστήριξη της τάξης της Μεσογείου και το περιορισμό του εξαναγκασμού που επιθυμεί να επιβάλλει η Τουρκία. Εάν όχι, θα καταστεί άσχετη σε μία από τις σημαντικότερες πτυχές του ανταγωνισμού στην περιοχή, υπονομεύοντας τα συμμαχικά συμφέροντα ασφαλείας στη διαδικασία. Η στρατηγική δημιουργικότητα και η όρεξη για ανάληψη κινδύνου θα καθορίσουν πόσο επιτυχώς θα ανταπεξέλθει σε αυτήν την πρόκληση η συμμαχία Ελλάδας-Γαλλίας.

*Ο Υποναύαρχος Δημήτριος Τσαϊλάς δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου, είναι μέλος και ερευνητής του Ινστιτούτου για την Εθνική και Διεθνή Ασφάλεια.

“Μακεδονία”

1...2,1872,1882,189...3,039Σελίδα 2,188 από 3,039