Αρχική Blog Σελίδα 2143

Βόμβα’ από τον Ακάρ: «Μέλη του κόμματος του Τσίπρα λένε ό,τι λέμε και εμείς!» – Ποιοί είναι οι ‘κολλητοί’ του Τούρκου ΥΠΑΜ από τον ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζουν τις Τουρκικές θέσεις στα Ελληνοτουρκικά;

0

Τον ΣΥΡΙΖΑ και τις θέσεις που έχει εκφράσει για την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά, επικαλέστηκε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, θέλοντας να αποδείξει πως υπάρχουν ελληνικά κόμματα που συμφωνούν με τους ισχυρισμούς της Άγκυρας, για τους νέους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες στις οποίες προχωράει η Αθήνα.

«Δείτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα μέλη του κόμματος του Τσίπρα, με ξεκάθαρο τρόπο κινούμενα με βάση αυτά που είπαμε εμείς και απευθυνόμενοι στην παρούσα κυβέρνηση λένε πως “Αυτή η επιθετική ρητορική και οι επιθετικές ενέργειες βλάπτουν τον ελληνικό λαό. Για αυτό το λόγο εγκαταλείψτε αυτή τη λογική και αυτές τις ενέργειες”» δήλωσε συγκεκριμένα ο Ακάρ (06:52 στο βίντεο) μιλώντας την Τρίτη στην Επιτροπή Σχεδιασμού και Προϋπολογισμού της τουρκικής βουλής για τον προϋπολογισμό του 2022.

Παρουσιάζοντας για μία ακόμη φορά το «άσπρο» ως «μαύρο», και ερμηνεύοντας το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας σύμφωνα με τα συμφέροντα της Άγκυρας, ο Ακάρ έστρεψε τα πυρά του κατά Ελλάδας και Κύπρου, παρουσιάζοντας ως … «θύμα» την Τουρκία.

Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας επανέλαβε πως η χώρα του θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά της στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο, ισχυρίστηκε πως οι συμμαχίες και οι εξοπλισμοί της Ελλάδας βλάπτουν την αλληλεγγύη στο ΝΑΤΟ και πως η χώρα μας κακομεταχειρίζεται τους μετανάστες που επιχειρούν να εισέλθουν στα εθνικά θαλάσσια χωρικά ύδατα. Μετά τις απειλές και τις προειδοποιήσεις ωστόσο, έτεινε χέρι φιλίας προς την Ελλάδα ζητώντας δίκαιη «μοιρασιά» στο θαλάσσιο πλούτο της περιοχής.

https://europost.gr/vomva-ton-akar-meli-kommatos-tsipra-lene-o-ti-leme-emeis/

 Γιάννης Αρσακιάν-Metaverse: Το τέλος του διαδικτύου

0
του Γιάννη Αρσακιάν

Πού στοχεύει λοιπόν το Meta και ποιο θα είναι το κοινωνικό του αποτύπωμα τα επόμενα χρόνια;

Ο 21ου αιώνας συνδυάστηκε με την εμφάνιση του Web 2.0, μίας τεχνολογικής εξέλιξης-τομή που έμελλε να αλλάξει πλήρως τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αλληλεπιδρά με το διαδίκτυο. Το Web 2.0 έδωσε τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε χρήστη να επεξεργάζεται, να επηρεάζει και να μεταβάλλει διάφορα στοιχεία στο διαδίκτυο, χωρίς να κατέχει απαραίτητα γνώσεις προγραμματισμού. Έως την ανάπτυξη της συγκεκριμένης τεχνολογικής καινοτομίας, ο χρήστης που συνδεόταν στο διαδίκτυο αποτελούσε απλώς έναν δέκτη: μπορούσε δηλαδή μονάχα να «σερφάρει» στις ιστοσελίδες, να λαμβάνει πληροφορίες και να επικοινωνήσει, χωρίς όμως ο ίδιος να έχει τη δυνατότητα να στείλει ή να δημιουργήσει μία πληροφορία, να επεξεργαστεί μία ιστοσελίδα ή να διαγράψει κάποιο από τα περιεχόμενα της χωρίς να διαθέτει τις απαραίτητες εξειδικευμένες γνώσεις.

Για πρώτη φορά λοιπόν, ένας καθημερινός χρήστης μπορούσε να μεταβάλλει σημεία της γλώσσας προγραμματισμού, χωρίς ο ίδιος να είναι ειδικός. Ίσως ο συγκεκριμένος απλοϊκός ορισμός να μην εντυπωσιάζει, αλλά πρακτικά το Web 2.0 άνοιξε το δρόμο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως είναι το Facebook, το Twitter και το Instagram, τα Blogs και τις πλατφόρμες διαμοιρασμού βίντεο, όπως είναι το YouTube. Πλέον οποιοσδήποτε μπορούσε να δημιουργήσει ένα νέο προφίλ στο Facebook, να αλλάξει τα στοιχεία του, να μεταφορτώσει ένα βίντεο ή μία φωτογραφία και μετά να τη διαγράψει, να κάνει μία δημοσίευση ή να δημιουργήσει ένα προσωπικό ιστολόγιο στο οποίο θα μπορούσε να βάλει ό,τι φόντο ήθελε και να γράψει ό,τι τον ενδιέφερε. Όλες αυτές οι πλέον καθημερινές επιλογές, οι οποίες πρακτικά μεταβάλλουν σημεία της εκάστοτε γλώσσας προγραμματισμού, αποτελούσαν έως το Web 2.0 μονάχα φαντασίωση στα γραφεία της SiliconValley.

Στις 28 Οκτωβρίου, λίγους μήνες πριν από την ενηλικίωση του, το Facebook επιβεβαίωσε τις φήμες περί νέου ονόματος της εταιρείας, δια στόματος του CEO του, MarkZuckerberg. Πλέον το Facebook ονομάζεται Meta και για να μην υπάρξουν παρανοήσεις, η αλλαγή του ονόματος αφορά την ίδια την εταιρεία και όχι τη γνωστή πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. Το Meta ήρθε σε μία περίοδο βεβαρυμμένου «ποινικού μητρώου» για την εταιρεία, καθώς ολοένα αυξάνονται οι καταγγελίες σχετικά με τη λειτουργία της, τη λογοκρισία, την προστασία των προσωπικών δεδομένων και την εμπλοκή της σε μία σειρά από πολιτικά ζητήματα, όπως ήταν οι Αμερικανικές εκλογές. Πολλοί έσπευσαν να αναφέρουν πως με το νέο του όνομα το Facebook επιχειρεί να αποφύγει να λογοδοτήσει για τα προβλήματα και τις κατηγορίες που του προσάπτονται όλο το προηγούμενο διάστημα. Το όλο ζήτημα όμως έχει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις και ξεφεύγει από το χρονικό πλαίσιο των τελευταίων μηνών, ακόμα και του τελευταίου έτους. Τι ακριβώς όμως σημαίνει το Meta;

Το Meta προέρχεται από την ευρύτερη ιδέα του «Metaverse» ενός ψηφιακού σύμπαντος, όπου ο χρήστης θα μπορεί να εισέρχεται σε μία εικονική πραγματικότητα και μέσω αυτής να επικοινωνεί, να ψυχαγωγείται, να αγοράζει προϊόντα και υπηρεσίες και να εργάζεται. Η ιδέα του ανθρώπου να εισέρχεται σε ένα ψηφιακό μάτριξ, σιγοβράζει και προκαλεί δέος ήδη από τον 20ο αιώνα. Χρειάστηκαν όμως κάποιες δεκαετίες για να γίνει πραγματικότητα και όταν πλέον δόθηκε η δυνατότητα να διατεθεί η συγκεκριμένη τεχνολογική καινοτομία στην αγορά, η αλήθεια είναι πως δεν εντυπωσίασε. Αν και το μαζικό ντεμπούτο στην εικονική πραγματικότητα εκκίνησε από τη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, προσφέροντας νέες διαστάσεις στη ψυχαγωγία, οι πωλήσεις στα γυαλιά εικονικής πραγματικότητας (VR Headsets) παραμένουν χαμηλές μέχρι και σήμερα. Αυτό οφείλεται σε δύο βασικούς λόγους: αρχικά η τιμή των VR παραμένει αρκετά υψηλή ακόμα, σχεδόν όσο το κόστος αγοράς μίας κονσόλας PlayStation 5. Δεύτερον γιατί τεχνολογικά βρίσκεται ακόμα σε σχετικά πρώιμο στάδιο όσον αφορά το επίπεδο των γραφικών, ακόμα και αν έχει κάνει κάποια αξιόλογα βήματα.

Πέραν της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών, η επίτευξη αυτού που υπόσχεται το πλέον meta, απαιτεί όχι μόνο γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας (AR), αλλά και τη δυνατότητα της ζωντανής σύνδεσης και αλληλεπίδρασης με άλλα άτομα ή ψηφιακά αντικείμενα. Αυτή η ανάγκη με τη σειρά της χρειάζεται τρία πράγματα: αρκετά αναβαθμισμένο hardware, υψηλές ταχύτητες για τη μεταφορά τεράστιων πακέτων δεδομένων και τέλος μία μαζική αγορά έτοιμη να καταναλώσει αυτά τα προϊόντα. Η βάση για όλα αυτά υπάρχει ήδη, αν σκεφτεί κανείς πως τα AR βρίσκονται ήδη στο εμπόριο, το καταναλωτικό τους κοινό διευρύνεται και οι ταχύτητες 5G επελαύνουν.

Παρόλα αυτά, για να καταφέρει μία τέτοια τεχνολογική καινοτομία να πάρει τα μαζικά χαρακτηριστικά και να ανοίξει μία νέα πόρτα στην παγκόσμια αγορά, θα χρειαστεί κάποιος καιρός ακόμα. Στα γραφεία του Meta το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό και επενδύουν ήδη αρκετά χρόνια, άλλωστε δεν είναι τυχαία τα υψηλά ποσά που σπαταλάειο τεχνολογικός κολοσσός και η απασχόληση περίπου του 20% του προσωπικού για την Oculus, μία εταιρεία που δραστηριοποιούνταν στα AR και η Facebook την αγόρασε το 2014 για 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Μέσα στα χρόνια το μέχρι πρότινος Facebook εξαγόρασε και άλλες πλατφόρμες, όπως το WhatsApp και το Instagram. Που στοχεύει λοιπόν το Meta και ποιο θα είναι το κοινωνικό του αποτέλεσμα για τα χρόνια που έρχονται;

Η ιδέα ενός Metaverse θα πάρει καιρό, φαίνεται όμως πως θα έχει κυρίαρχο ρόλο στη τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα αγκαλιά με την AI τεχνολογία, τα SmartCities και το 5G. Για τον Zuckerberg και την πολυεθνική του, ο στόχος δεν είναι να ξεφύγει από τις κατηγορίες που δέχεται, άλλωστε μάλλον δεν τον αγγίζουν και πολύ, ούτε να πουλήσει μέσα στον επόμενο χρόνο κάποια νέα υπηρεσία. Στόχος του είναι να κερδίσει την ηγεμονία σε αυτό το πεδίο και έχει κάθε λόγο να πράξει κάτι τέτοιο: διαθέτει μία τεράστια βάση συμπεριφορικών δεδομένων, υψηλά κέρδη και κάποιες από τις πιο ισχυρές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Η ηγεμονία όμως δεν αφορά μονάχα τον ανταγωνισμό μεταξύ των άλλων κολοσσών, όπως η Apple, η Google, η Microsoft κ.λπ. αλλά και την γεωπολιτική σκακιέρα. Για τις ΗΠΑ ένα εγχείρημα όπως το metaverse, θα μπορούσε να τους δώσει μία τεχνολογική ρεβάνς απέναντι στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη Κίνα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίες οι 10.000 θέσεις εργασίας που υπόσχεται ο Zuckerberg στην ΕΕ. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ συμμαχούν με εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών, για να διεκδικήσουν την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία τους. Βέβαια την τελευταία φορά που έγινε κάτι τέτοιο, θυσιάστηκαν τα ψηφιακά δικαιώματα δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Ποιο θα μπορούσε να είναι λοιπόν το κοινωνικό κόστος του metaverse;

Για να γίνει το Metaverse πραγματικότητα, θα χρειαστεί να εισέλθουν στο πεδίο και άλλες εταιρείες, καθώς το Meta, παρά τη δυναμική του, δεν μπορεί να το πραγματοποιήσει. Στην ουσία λοιπόν θα χρειαστεί ένα ολόκληρο σύμπλεγμα εταιρειών και το Meta ελπίζει να είναι ο ηγέτης όλων αυτών. Όσον αφορά την κοινωνική πτυχή του Metaverse, αυτό θα απαιτήσει τεράστια ποσά από συμπεριφορικά δεδομένα και αλγορίθμους με πολύ υψηλές υπολογιστικές δυνατότητες, που θα κάνουν τις υπάρχουσες ανάγκες να μοιάζουν μηδαμινές. Για να αυξήσει το Meta τα κέρδη του και να  συγκρατήσουν οι ΗΠΑ την ηγεμονία τους, δεν θα προκαλέσει έκπληξη αν καταπατήσουν ξανά τα ψηφιακά δικαιώματα και το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, αυτή τη φορά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη που θα το κάνουν και δεν φάνηκαν να έχουν δισταγμούς το προηγούμενο διάστημα. Ένα νέο ψηφιακό μετά-σύμπαν εισβάλει στην πραγματικότητα και το στοίχημα παραμένει για το εάν η νέα τεχνολογία θα υπηρετήσει τις ανθρώπινες κοινωνίες ή τις ΗΠΑ, το Facebook, το Meta ή όπως αλλιώς θέλει να λέγεται.

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του Γιάννη Γαΐτη.

antifono.gr

Όταν ο Μάνος Χατζιδάκις μίλησε με συγκλονιστικό τρόπο για το Πολυτεχνείο

1

Ο συνθέτης το 1985 έγραψε ένα γράμμα. Μοιάζει σα να γράφτηκε σήμερα.

Οι εθνικές γιορτές έχουν καταλήξει να είναι τελετουργίες χωρίς αντίκρισμα και με αμφιλεγόμενο περιεχόμενο. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου είναι πρόσφατα – γιορτάζουμε μόλις τη 12η επέτειο – κι όμως μοιάζει η γιορτή σαν τον χρυσό σταυρό που κοσμεί τους λαιμούς νεαρών ερωτιδέων ή ηλιοκαμένων καμακιών. Καμιά επαφή με το ουσιαστικό περιεχόμενο του σταυρού.

Στολίδι, ένταση του αισθησιασμού. Έτσι και οι γιορτές του Πολυτεχνείου κατέληξαν σε εκτόνωση, σε κομματικό σφετερισμό και σε συνθήματα άσχετα από το ιδεολογικό περιεχόμενο των γεγονότων που η μνήμη τους συνέθεσε τους επί «εθνικού» επιπέδου εορτασμούς της επετείου. 12η σήμερα, 30η μεθαύριο, 50η και θα χαθεί μες στην ανυποληψία των μελλοντικών στολών και επετείων με μερικά λογύδρια στα σχολεία και παρελάσεις στους ασφαλτοστρωμένους δρόμους των ενόπλων δυνάμεων, διαολοστέλνοντας οι στρατιώτες τη γιορτή και την ταλαιπωρία των παρελάσεων, κάτω απ’ τις επίπονες προετοιμασίες και τις στερήσεις των αδειών τους. Όμως το τραγικό δεν είναι αυτό.

Το τραγικό είναι που κάθε κυβέρνηση βρίσκει τον τρόπο να συνδεθεί κατευθείαν με τις επετείους αυτές, αγνοώντας τα αληθινά μηνύματα των γεγονότων που τις συνέθεσαν. Θα θυμάστε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και την επί επταετίαν χούντα του και με πόση άνεση οικειοποιούντο τις εθνικές εορτές της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Τις ίδιες γιορτές στις οποίες οι εφημεριδογράφοι σήμερα ανακαλύπτουν σοσιαλιστικές τάσεις και προθέσεις των πολεμιστών προγόνων μας του ’21 και του ’40. Γι’ αυτό νιώθω την ανάγκη να εκμυστηρευτώ. Σέβομαι βαθιά αυτές τις γιορτές γι’ αυτούς που χάθηκαν κι όχι για τους εναπομείναντες που προσπαθούν να τις επωφεληθούν στο έπακρον.

Τα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου μας παρέχονται με περισσότερες λεπτομέρειες γι’ αυτούς που επέζησαν παρά γι’ αυτούς που χάθηκαν οριστικά. Οι εναπομείναντες παρελαύνουν επικεφαλής, βγάζουν λόγους, πραγματοποιούν τηλεοπτικές συνεντεύξεις και δεν τους άκουσα ούτε μια φορά να μνημονεύουν αυτούς που χάθηκαν οριστικά, που δεν είναι σε θέση να μιλήσουν σήμερα. Έτσι , έρχεται η σειρά να δούμε από κοντά το τραπέζι ενός Ινδιάνου που αμέριμνος με την παραδοσιακή τεχνική αμύνης , υπερασπιζόταν το σπιτικό του και τον τόπο του από τους εισβολείς, ήσυχος για το δίκαιό του και για τον Θεό του. Όμως οι πιονέροι με τον δικό τους Θεό κατασκευάσανε ένα δικό τους δίκαιο και κατέκτησαν τους Ινδιάνους. Κι αφού τους εξαφάνισαν, άρχισαν να γυρίζουν ταινίες με το δίκαιο αμφίρροπο ανάμεσα στους Ινδιάνους και τους Αμερικανούς στρατιώτες.

Όμως η κατάληψη είχε επιτελεστεί. Η Αμερική στους Αμερικανούς. Και η 17η Νοεμβρίου στους επιζήσαντες. Αύριο – καθόλου απίθανο – μια μελλοντική δικτατορία να οικειοποιηθεί την επέτειο του Πολυτεχνείου ως σύμβολο αντιστάσεως εναντίον των αντιπάλων της. Μήπως δεν έγινε παρόμοια πλαστοπροσωπία στα ανατολικά «σοσιαλιστικά» κράτη; Αγώνες νέων παιδιών μήπως δεν έγιναν σύμβολο εορτασμού τυραννικών καθεστώτων; Τα ’χουμε δει αυτά και τα ’χουμε-αλίμονο-συνηθίσει. Δεν είχα τελειώσει καλά καλά το σχόλιο αυτό και ήλθε η είδηση. Ένας αστυνομικός, ο Αθανάσιος Μελίστας, σκότωσε πυροβολώντας τον δεκαπεντάχρονο Μιχάλη Καλτεζά. Κατασκευάζεται ήδη σενάριο με βάση το κατά πόσον ο νεαρός δεκαπεντάχρονος ήταν ή δεν ήταν «επικίνδυνος» αναρχικός. Ώστε η κτηνωδία του αστυνομικού να γίνει… νόμιμη άμυνα. Αρκετά. Με αηδία μέσα μου έκλεισε η 12η επέτειος του Πολυτεχνείου. Τα γεγονότα εξακολουθούν. Ποιος θα τα επωφεληθεί;»

Μάνος Χατζιδάκις

*Πρώτη δημοσίευση: περιοδικό «Τέταρτο», Δεκέμβριος 1985. Επειτα: συμπεριλήφθηκε στη συλλογή κειμένων του Μάνου Χατζιδάκι «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι», 1988 από τις Εκδόσεις Ίκαρος.

Γαβριέλλα Ουσάκοβα: Η «πόρνη των Αθηνών» που βαφτίστηκε «αγία» για τις φιλανθρωπίες της

0

Η συγγραφέας Πασχαλία Τραυλού γράφει την ιστορία της ιερόδουλης που ενέπνευσε το νέο της μυθιστόρημα  «Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο».

Πόσο δύσκολο είναι στ’ αλήθεια για μια γυναίκα να κατακτήσει την αυτογνωσία; Γιατί θα πρέπει από τα γεννοφάσκια της να μυηθεί στο «αποδεκτό» και στο «πρέπον», που άλλοι αποφασίζουν γι’ αυτήν; Ψιλά γράμματα θα πει κανείς για τις γυναίκες των αρχών του 20ού αιώνα, που από γεννησιμιού τους διδάσκονταν να στριμώχνονται μες στα κουτάκια των συμβάσεων και των στερεοτύπων και να μη βγάζουν άχνα αγανάκτησης ή δυσφορίας. Εκτός από ελάχιστες. Eκείνες που, είτε λόγω ευφυΐας είτε λόγω συγκυριών και οικογενειακών καταβολών, ήταν πιο ανοιχτόμυαλες και κατόρθωναν να διακρίνουν την αλήθεια. Γυναίκες που, ενώ η κοινωνία τις ήθελε «κάμπιες», φυλακισμένες ισόβια στο κουκούλι της άγνοιας, της υποταγής και της κατ’ ουσίαν ανυπαρξίας, ψυχανεμίζονταν πως διέθεταν φτερά και αγωνίζονταν όχι μονάχα για να τα ανοίξουν αλλά και για να πετάξουν μακριά απ’ τη μικρόνοια και τις κλειστές κοινωνίες τους, πληρώνοντας οποιοδήποτε τίμημα. Γιατί πάντα η κοινωνική ποινή είναι αμείλικτη για όποια παρεκκλίνει από τα στερεότυπα. Πάντα ελλοχεύουν η κατακραυγή, η περιθωριοποίηση, ο στιγματισμός και η απομόνωση.

Μία από αυτές τις φωτεινές και αδάμαστες παρουσίες ήταν και η Γαβριέλλα Ουσάκοβα, γνωστή ως «πόρνη των Αθηνών». Ο Καλδάρας το ’88 της έγραψε τραγούδι, ο Κώστας Φέρρης έκανε τη ζωή της έργο στο θέατρο, η πολιτεία την τίμησε για την προσφορά της στην Αντίσταση και ο κόσμος όλος τη βάφτισε «αγία» για τις φιλανθρωπίες της και τη θρήνησε όταν βρέθηκε στραγγαλισμένη στο «παλατάκι» της, στην οδό Μάρκου Ευγενικού, το φτιαγμένο απ’ τον ιδρώτα της, από δουλειά κοπιαστική και τίμια – με όλη τη σημασία της λέξης.

Ο Καλδάρας το ’88 της έγραψε τραγούδι, ο Κώστας Φέρρης έκανε τη ζωή της έργο στο θέατρο, η πολιτεία την τίμησε για την προσφορά της στην Αντίσταση και ο κόσμος όλος τη βάφτισε «αγία» για τις φιλανθρωπίες της

Παλιότερα κάποιοι τη συναντούσαν στον φημισμένο δρόμο των Εξαρχείων ή στα ακριβά της στέκια, μα οι τωρινοί τη βρίσκουμε στα σοκάκια του διαδικτύου, σε ιστοσελίδες που υμνούν τον χαρακτήρα και την υπέροχη ιστορία της και κοντοστέκονται αναμφίβολα στη φράση που συνήθιζε να λέει και που συμπεριέλαβε αργότερα στην αυτοβιογραφία της: «Έγινα ιερόδουλος διότι εγεννήθην έτσι…». Κάποιοι τη χαρακτήρισαν προκλητική, κάποιοι άλλοι θρασύτατη ή κυνική απέναντι στην κοινωνία που την ανάθρεψε. Δεν είναι «πρέπων» ένας τέτοιος λόγος για ένα επάγγελμα συνδεδεμένο με την ανάγκη και την περιφρόνηση. Ποια γυναίκα θέλει στ’ αλήθεια να είναι δακτυλοδεικτούμενη και απόκληρη κοινωνικά, όπως δυστυχώς εξακολουθούν να είναι οι πόρνες;

Όμως ετούτη η φράση, αν τη σκεφτεί βαθύτερα κανείς, φέρνει στο φως σπουδαία νοήματα. Θα λέγαμε πως η Γαβριέλλα, γεννημένη από ευκατάστατη οικογένεια της Ρωσίας, με άπταιστη γνώση πέντε γλωσσών, απόφοιτη αυστηρού θρησκευτικού σχολείου όπου δίδασκαν και επόπτευαν καλογριές τις μαθήτριες, είχε όλα τα φόντα για ένα ευοίωνο μέλλον, συμπεριλαμβανομένου ενός πλούσιου γάμου και μιας οικονομικής άνεσης, απομυζώντας το πορτοφόλι του συζύγου της.

Γεννημένη από ευκατάστατη οικογένεια της Ρωσίας, με άπταιστη γνώση πέντε γλωσσών, απόφοιτη αυστηρού θρησκευτικού σχολείου όπου δίδασκαν και επόπτευαν καλογριές τις μαθήτριες, είχε όλα τα φόντα για ένα ευοίωνο μέλλον

Όμως εκείνη είχε άλλα σχέδια για τη ζωή της. Δεν τη φαντάστηκε ποτέ συνδεδεμένη με φασκιές, σκουπίσματα και μαγειρέματα. Σαν αλλοτινή Στέλλα, έτρεχε και έφευγε μακριά από τέτοια ενδεχόμενα. Ήξερε από τι ήταν φτιαγμένη και ετούτη η αυτογνωσία την έκανε να ομολογεί ανερυθρίαστα όσα τραύματα και όσες αλήθειες είχε εντοπίσει μέσα της. Ήταν μια γυναίκα-αερικό, που δεν χωρούσε σε καλούπια και δεν συμμορφωνόταν σάπιους κανόνες, που το άγγιγμα το αντρικό το συνέδεσε από την παιδική της ηλικία με ανταλλάγματα υλικά και βροντοφώναζε με θάρρος: «Αυτή είμαι και δεν θα αλλάξω για τους άλλους», μιας και κανείς δεν πρέπει να ζορίζει την ψυχή του και να γίνεται κάτι αλλιώτικο απ’ αυτό που γεννήθηκε. Ήταν μια γυναίκα που τον έρωτα τον αγαπούσε και τον έκανε επάγγελμα όπως ο συγγραφέας λατρεύει τις λέξεις του και είναι ευτυχής όταν μπορεί να ζήσει απ’ την πένα του. Δίχως τα άλλοθι της άγνοιας, του ξεστρατίσματος, της οικονομικής ανέχειας ή της οικογενειακής απόρριψης, στεκόταν θαρραλέα μπροστά στον καθρέφτη της και κοιτούσε το είδωλό της κατάματα. Χωρίς πώς και γιατί. Γιατί έτσι ήταν η Γαβριέλλα. Δεν απολογήθηκε ποτέ και με δυο κουβέντες έβαζε τα πράγματα στη θέση τους, υπερασπιζόμενη την πάστα και την κάστα της.

Ήταν μια γυναίκα που τον έρωτα τον αγαπούσε και τον έκανε επάγγελμα όπως ο συγγραφέας λατρεύει τις λέξεις του και είναι ευτυχής όταν μπορεί να ζήσει απ’ την πένα του.

Η Ουσάκοβα λοιπόν δεν πρέπει να μείνει στη μνήμη μας μόνο για το φιλανθρωπικό της έργο και την προσφορά της στην Αντίσταση· δεν πρέπει να μείνει στη μνήμη μας ούτε μόνο ως μια γυναίκα που ασκούσε το αρχαιότερο επάγγελμα μέχρι τα εβδομήντα πέντε της, όταν κάποιος άγνωστος τη σκότωσε. Δικαιούται μια θέση στον νου και στις ψυχές μας και για τρεις επιπλέον λόγους: Πρώτα απ’ όλα, επειδή ύψωσε τη γυναικεία παντιέρα με τη στιβαρή της φράση, πηγαίνοντας κόντρα σε όλα εκείνα τα στερεότυπα που μπαίνουν ανάχωμα στον σεβασμό για τις γυναίκες του αγοραίου έρωτα, προβάλλοντας το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση και στη διεκδίκηση των κοινωνικών και επαγγελματικών προνομίων που οι υπόλοιποι εργαζόμενοι απολαμβάνουν. Έπειτα, επειδή με το παράδειγμά της μετατόπισε την ηθική του ανθρώπου από τον τρόπο που διαθέτει το κορμί του στον τρόπο που εκδηλώνει την ανθρωπιά του. Δεν είναι τυχαίο που προσάρμοζε ακόμη και τις τιμές της ανάλογα με το βαλάντιο της πελατείας της. Και, τρίτον, επειδή με τη στάση και τα λόγια της περιγελούσε το δόγμα του ανούσιου καθωσπρεπισμού.

Με το παράδειγμά της μετατόπισε την ηθική του ανθρώπου από τον τρόπο που διαθέτει το κορμί του στον τρόπο που εκδηλώνει την ανθρωπιά του.

Η σκαλέτα των αρχών της περιλαμβάνει πάνω απ’ όλα μια αδιαπραγμάτευτη ελευθερία, άφθονη καλοσύνη, την έγνοια της για τον συνάνθρωπο, τον σεβασμό προς τους άλλους, τη γενναιοδωρία. Μέσα στην τόσο σταράτη και «αντρίκεια» φράση της η Γαβριέλα κρύβει όλο το μεγαλείο της αυτογνωσίας της εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή δίχως τη μιζέρια, τη σιωπή, την αυτοκαταπίεση, την υποκρισία και τον φόβο που ταλαιπωρούσαν τις γυναίκες για αιώνες.

Η πόρνη των Αθηνών λοιπόν καταφέρνει να απενοχοποιήσει την Ζαχαρώ μου στο «Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο» χαρίζοντάς της έναν νέο ορίζοντα ζωής, καθώς τη διδάσκει πως εκείνο που εντέλει μετράει δεν είναι το τι νομίζουν για σένα οι άλλοι αλλά το πώς κατορθώνεις η ίδια να αυτοπραγματωθείς. Αυτό είναι το μόνο αντίδοτο στο φαρμάκι της μοναξιάς και των τύψεων. Σε αυτή τη μεγαλόψυχη, γενναία και σοφή γυναίκα που τόλμησε να τα βάλει με τις ορδές του Χίτλερ και τα τσιράκια της Χούντας χρωστάω τον αυτοσεβασμό και την αυτογνωσία της ηρωίδας μου. Γαβριέλλα, σ’ ευχαριστώ που μου έκανες την τιμή να σε γνωρίσω.

Σε αυτή τη μεγαλόψυχη, γενναία και σοφή γυναίκα που τόλμησε να τα βάλει με τις ορδές του Χίτλερ και τα τσιράκια της Χούντας χρωστάω τον αυτοσεβασμό και την αυτογνωσία της ηρωίδας μου.

Το μυθιστόρημα

«Σαντέ ήταν το πρώτο τσιγάρο μου και λικέρ τριαντάφυλλο το πρώτο πιοτί μου. Και όνομα και φίλους και άντρες και τόπους και μυαλά και γνώμη τα άλλαξα και τα παράλλαξα. Τσιγάρο και λικέρ ποτές», μου ’πε η Ζαχαρώ, σφίγγοντας το κόκκινο φουστάνι της νιότης της στα γέρικα μπράτσα της και ύστερα άρχισε να μου εξηγεί τι σήμαινε να είσαι το ’33 κορίτσι στο Γκουλέμα Ρέκα, στα ριζά του Βερμίου.

Κι έτσι γνώρισα τους χίλιους εαυτούς της. Τη Ζαχαρώ με τα κόκκινα, που βγήκε αφύλαχτη στη ζωή και την κατασπαράξανε λύκοι και κυνηγοί. Την Τρελοζαχαρώ, που τίναξε στον αέρα τη ζωή της σαν τη στάχτη του Σαντέ της για έναν έρωτα. Τη Ζαχαρώ την κόρη, που πικραινόταν όταν ξέχασε η μητέρα της το όνομά της. Τη Ζαχαρώ τη μάνα, που μύριζε το ζιπουνάκι της κόρης της για να μπορεί να αντέχει την απουσία της. Τη Ζαχαρώ τη δανεική σ’ όποιον άντρα τής έδινε το αντίτιμο του κορμιού της. Τη Ζαχαρώ την τρομαγμένη κάθε φορά που κατέβαινε η πετούγια της κάμαράς της στο μισοσκόταδο.

Τη Ζαχαρώ τη γυναίκα, εντέλει, που έκανε όνειρα αιρετικά για το φύλο της και κατάφερε να γίνει πεταλούδα, έστω και με φτερούγες τσακισμένες, σε έναν κόσμο που οι γυναίκες ήτανε καταδικασμένες να μείνουν για πάντα κάμπιες…

Το νέο μυθιστόρημα της Πασχαλίας Τραυλού κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Η συγγραφέας

*Η Πασχαλία Τραυλού γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας και από νωρίς εκδήλωσε την αγάπη της για τη ζωγραφική, τη μουσική και τον γραπτό λόγο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών ελληνική κλασική φιλολογία και παρακολούθησε μεταπτυχιακό πρόγραμμα για τη λατινική ποίηση Ορατίου και Βιργιλίου, ενώ την ίδια περίοδο δημοσίευσε τα πρώτα της διη­γήματα σε τοπική εφημερίδα της Βέροιας. Ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη σε ζητήματα φύλου, ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου με τίτλο «Φύλο και νέα εργασιακά και εκπαιδευτικά περιβάλλοντα στην κοινωνία της πληροφορίας», καθώς και στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας με τίτλο «Στρατηγική και πολιτική εθνικής ασφάλειας». Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Ασχολείται με παρουσίαση και κριτική βιβλίων στο diavasame.gr. Έργα της είναι: «Με Μπαλαντέρ τη Μοναξιά», «Ήθελα μόνο ένα Αντίο», «Η Ματζίκα της Αγάπης», «Κλειδωμένο Συρτάρι», «Φτερά από Μετάξι», «Έστω μία Φορά», «Η Γυναίκα του Φάρου», «Οι Εραστές της Γραφής», «Γυάλινος Χρόνος», εκδ. Ψυχογιός, «Η Μήδεια δεν Χόρεψε Ποτέ», εκδ. Μεταίχμιο, το οποίο θα επανακυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Διόπτρα. Έχει βραβευτεί για τη λογοτεχνική της παρουσία από τον σύλλογο γυναικών «Εξάλειπτρον» το 2016, ενώ το βιβλίο της «Φτερά από Μετάξι» ήταν υποψήφιο για βραβείο αναγνωστών το 2008. Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν το «Φιλί στα Μάτια», «Το Άγαλμα στη Σοφίτα», μια πλήρως αναθεω­ρημένη έκδοση του βιβλίου «Τα Ρόδα της Σιωπής», η τριλογία της Στάχτης, «Θεοί από Στάχτη», «Άνθρωποι από Στάχτη» και «Άγγελοι από Στάχτη» και «H Γιατρίνα».

womantoc.gr

Το Πεντάγωνο ερευνά διαστημικά συντρίμμια που απείλησαν τον ISS

0

Ο αμερικανικός στρατός γνωστοποίησε ότι ερευνά ένα «συμβάν που δημιούργησε συντρίμμια» στο διάστημα και ανάγκασε τους αστροναύτες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) να καταφύγουν στο σκάφη τους, προκειμένου να μπορέσουν να απομακρυνθούν σε περίπτωση ανάγκης.«Η αμερικανική διοίκηση για το διάστημα έχει ενημερωθεί για ένα συμβάν που προκάλεσε συντρίμμια στο διάστημα. Εργαζόμαστε ενεργά προκειμένου να χαρακτηρίσουμε το πεδίο των συντριμμιών», δήλωσε εκπρόσωπος τύπου, ο οποίος ανέφερε επίσης πως ο στρατός συνεργάζεται με το υπουργείο Εξωτερικών και τη NASA στο θέμα αυτό.

Ορισμένοι Αμερικανοί ειδικοί στο διάστημα υποπτεύονται πως μια αντιδορυφορική πυραυλική δοκιμή που διεξήγαγε η Ρωσία ευθύνεται για τα συντρίμμια, πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί προς το παρόν.

Μια τέτοια ενέργεια, η οποία θα συνιστούσε επίδειξη ισχύος εκ μέρους της Μόσχας, έχει ήδη διαπραχθεί από μονάχα τέσσερα κράτη κατά το παρελθόν, μεταξύ αυτών η Ρωσία. Επικρίνεται σφόδρα κυρίως λόγω των πολλών συντριμμιών που προκαλεί, τα οποία μετατρέπονται σε επικίνδυνα εκσφενδονιζόμενα βλήματα.

Νωρίτερα, η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos είχε από την πλευρά της δηλώσει πως οι αστροναύτες στο ISS δεν βρίσκονται σε κίνδυνο, χωρίς να κάνει αναφορά σε μια πιθανή πυραυλική δοκιμή.

«Η τροχιά του αντικειμένου που ανάγκασε το πλήρωμα σήμερα να επιστρέψει στο σκάφος, βάσει των προβλεπόμενων διαδικασιών, απομακρύνθηκε από την τροχιά του ISS», έγραψε σε tweet η Roscosmos.

«Ο σταθμός είναι ασφαλής».

«Φίλοι, όλα βαίνουν καλώς εδώ. Συνεχίζουμε τη δουλειά μας, βάσει του προγράμματός μας», έγραψε επίσης σε ένα τουίτ ο Ρώσος κοσμοναύτης Άντον Σκαπλέροφ.

Σε επικοινωνία με το Γαλλικό Πρακτορείο, η NASA δεν έχει απαντήσει στα ερωτήματά του.

Επτά αστροναύτες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

sofokleousin.gr

Baakenhafen: Η συνοικία των μικρών αποστάσεων

0

Βρίσκεται στο Αμβούργο και φιλοδοξεί να γίνει οικιστικό πρότυπο σε ολόκληρη τη Γερμανία. Όλα θα βρίσκονται πολύ κοντά, προσβάσιμα χωρίς αυτοκίνητο ή με carsharing.

Η συνοικία Baakenhafen, βρίσκεται στο λιμάνι της μεγαλούπολης με θέα της Φιλαρμονική του Έλβα. Σε αυτήν την περιοχή εδώ και χρόνια χτίζεται ένα πρότυπο οικοδομικό τετράγωνο με 3.800 διαμερίσματα. Οι εργασίες θα διαρκέσουν, σύμφωνα τουλάχιστον με τον προγραμματισμό, δύο χρόνια. Στόχος να δημιουργηθεί η μεγαλύτερη συνοικία καινοτομίας στην Ευρώπη με carsharing και ηλεκτροκίνηση για 8.000 κατοίκους. ‘Η με άλλα λόγια, η πόλη των μικρών αποστάσεων. Ο Χανς Ζέεμαν, υπεύθυνος του έργου στην εταιρεία Hafencity εξηγεί τους στόχους.

Το αυτοκίνητο στο πυρ το εξώτερο

Περιπατητές στο ΑμβούργοΠεριπατητές με φόντο τις εργασίες ανοικοδόμησης

«Θέλουμε να φέρουμε πιο κοντά την κατοικία, την εργασία και τη χρήση χώρων αναψυχής. Έτσι ώστε να μην χρειάζεται να παραιτηθούμε από την κινητικότητά μας, αλλά να την μειώσουμε στο ελάχιστο». Όλα θα μπορούν να γίνονται μέσα σε δέκα λεπτά. Όλα σε κοντινές αποστάσεις, καταστήματα, πάρκα, παιδικές χαρές, νηπιαγωγεία. Ήδη ο στόχος επιτυγχάνεται στα πρώτα διαμερίσματα στην πλατεία Lola-Rogge, όπου άνοιξαν δύο σούπερ-μάρκετ. Βέβαια η εγγύτητα είναι το ένα σκέλος του σχεδίου, το άλλο είναι να μειωθούν τα αυτοκίνητα.  Όπως εξηγεί, θέσεις στάθμευσης θα υπάρχουν, όχι έξω στους δρόμους, αλλά σε υπόγειο γκαράζ και θα είναι πολύ περιορισμένες.

Ο δημόσιος χώρος θα δοθεί για χρήση στους πεζούς και τους ποδηλάτες. Όσοι νοικιάσουν ή αγοράσουν διαμερίσματα στη συνοικία Baakenhafen θα πρέπει να απαρνηθούν το αυτοκίνητο, κάτι που βέβαια θα γνωρίζει όποιος υπογράφει συμβόλαιο. Η εναλλακτική είναι το ποδήλατο, τα δημόσια μέσα μεταφοράς ή το carsharing. Προς το παρόν τα αυτοκίνητα είναι λίγα, αλλά κάποια στιγμή θα φτάσουν τα 100. Οι κάτοικοι μπορούν να τα χρησιμοποιούν μέσω σχετικής εφαρμογής και καταβάλλοντας ένα ποσό. 100 αυτοκίνητα για 8.000 κατοίκους.

Σταγόνα στον ωκεανό

υπόγειο γκαράζΣτο υπόγειο γκαράζ 100 αυτοκίνητα προορίζονται για 8.000 ανθρώπους

Ο Ερκάν Εζκάν είναι ένας εκ των μελλοντικών κατοίκων. Το διαμέρισμά του στον 5ο όροφο θα έχει θέα στον Έλβα, έτσι δείχνει το αρχιτεκτονικό σχέδιο. Γιατί οι οικοδομικές εργασίες δεν έχουν ξεκινήσει. «Πράγματι στο γκαράζ προσφέρονται τέτοια αυτοκίνητα, αλλά στην πράξη θα είναι 100 για 41 διαμερίσματα, είναι λίγα, θα πρέπει να γίνουν περισσότερα. Στην πράξη θα το δούμε βέβαια, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει δυσαναλογία». Αρχικά το 60% θα είναι ηλεκτροκίνητα, μέχρι το 2028 θα φτάσουν το 90%. Δεν έχει ακόμη διασαφηνιστεί, εάν θα υπάρχουν σταθμοί ανεφοδιασμού σε δημόσιο χώρο. Σε κάθε περίπτωση, όσοι κατοικήσουν σε αυτήν τη συνοικία, θα πρέπει να ξεγράψουν από το μυαλό τους το ιδιωτικό αυτοκίνητο. Και όσοι δεν ανήκουν σε εκείνους, φοιτητές, οικογένειες ή ανθρώπους που χρειάζονται φροντίδα, με επιδοτούμενο ενοίκιο, θα πρέπει να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη για να αγοράσουν διαμέρισμα με 8.000 το τετραγωνικό. Ίσως και περισσότερο.

Παρόλα αυτά, ακόμη κι αν δεν είναι όλα τέλεια, η Φιλίν Γκαφρόν, ερευνήτρια κινητικότητας, υποστηρίζει ότι το πρότζεκτ στο Baakenhafen είναι ενδιαφέρον, γιατί βασίζεται στο στοιχείο του carsharing. Είναι η πρώτη φορά στη Γερμανία που γίνεται σε αυτό το βαθμό. «Φυσικά, τέτοια οικοδομικά συγκροτήματα είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά σε όλα όσα θα πρέπει να κάνουμε για την επανάσταση των μεταφορών στη Γερμανία».

Νίκολας Λίβεν/NDR

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

DW

DW

Μελέτη meteo: Αυξάνεται σταδιακά η ηλιακή ακτινοβολία που φτάνει στο έδαφος

0

Αυξητική είναι η τάση της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους, όπως δείχνει ελληνική επιστημονική έρευνα που καλύπτει την περίοδο από το 1981 έως το 2020.

Η ερευνητική ομάδα του meteo.gr του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, αποτελούμενη από τους Ελισάβετ Γαλανάκη, Γιώργο Εμμανουήλ, Κώστα Λαγουβάρδο και Βασιλική Κοτρώνη, δημοσίευσε σχετικό άρθρο στο διεθνές περιοδικό Atmosphere (Ατμόσφαιρα) του MDPI (Multidisciplinary Digital Publishing Institute), όπου κάνει κλιματολογική ανάλυση της ηλιακής ακτινοβολίας που έφθανε στο επίπεδο του εδάφους στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου κατά την περίοδο 1981-2020. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από το ευρωπαϊκό μοντέλο ERA5-Land, το οποίο παρέχει μετεωρολογικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης.

Η μελέτη δείχνει ότι υπάρχει μεγαλύτερη αύξηση της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, σε σχέση με τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο θάλασσα. Επίσης η αυξητική αυτή τάση της ακτινοβολίας είναι πιο έντονη τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ από το 2000 και μετά η ηλιακή ακτινοβολία αυξάνεται με μικρότερο ρυθμό σε σχέση με την περίοδο 1981-2000.

Η ηλιακή ακτινοβολία που φτάνει στο επίπεδο του εδάφους, σύμφωνα με τους ερευνητές, παίζει σημαντικό ρόλο στο κλίμα της Γης και στην κλιματική αλλαγή. Καθώς είναι μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, η μελέτη των τάσεων της -αυξητική ή καθοδική- ανά δεκαετία έχει απασχολήσει ιδιαίτερα την επιστημονική κοινότητα.

Η αλλαγή ανά δεκαετία στην ποσότητα της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους, εξαρτάται κυρίως από τις αλλαγές στην διαπερατότητα της ατμόσφαιρας, οι οποίες με την σειρά τους εξαρτώνται από αλλαγές στη νεφοκάλυψη και/ή αλλαγές στις ανθρωπογενείς εκπομπές των αιωρούμενων σωματιδίων. Μια πιθανή αύξηση στη νεφοκάλυψη ή στη συγκέντρωση των αιωρούμενων σωματιδίων συνεπάγεται μείωση της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στο επίπεδο του εδάφους.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.mdpi.com/2073-4433/12/11/1431

Στράτος Σιμιτζής: Παράδοση στο καλό φαγητό και τη διασκέδαση

1

του Στράτου Σιμιτζή*

Η Θεσσαλονίκη ανέκαθεν φημίζονταν για το καλό φαγητό και την ποικιλία στην διασκέδαση. Είχε δημιουργήσει εξαιρετική παράδοση.

Όμως, η φήμη αυτή ιδιαίτερα στην Ευρώπη, πρέπει κατά κύριο λόγο να την αποδώσουμε στις διακόσιες και πλέον άνδρες των συμμαχικών δυνάμεων, των δυνάμεων της ΑΝΤΕΝΤΕ, που στρατοπέδευσαν στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, για να δημιουργήσουν το Μακεδονικό Μέτωπο, κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο – 1914-1918.

Κατά την διακοπή των μαχών, κατέβαιναν από το μέτωπο στην πόλη για να απολαύσουν τις σπεσιαλιτέ που τους προσέφεραν τα cafe, τα ζαχαροπλαστεία και τα εστιατόρια, τα οποία εκείνη την εποχή ήταν συγκεντρωμένα στην Πλατεία Ελευθερίας – Φλόκας, Πεντζίκης και άλλα.

Μάλιστα, οι πολεμικοί ανταποκριτές των μεγάλων εφημερίδων στις πρωτεύουσες της Ευρώπης δεν παρέλειπαν να αναφέρονται με κολακευτικά σχόλια στις γαστρονομικές απολαύσεις που προσφέρει η Θεσσαλονίκη.

Η σημαντική παράδοση συνεχίστηκε και κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου και κορυφώθηκε μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το πιο φημισμένο εστιατόριο με πανελληνική και διεθνή φήμη – βραβεία, διατηρήσεις κλπ – ήταν το ? Όλυμπος-Νάουσα- Λεωφόρος Νίκης, που προσέφερε μοναδικές γαστρονομικές απολαύσεις. Διέθετε μια μοναδική κουζίνα, με βάση τις ελληνικές σπεσιαλιτέ.

Άλλα φημισμένα εστιατόρια-ψησταριές-κέντα ήταν ο “Στρατής” – Λεωφ.Νίκης, τα “Σουτζουκάκια”, οδός Ρογκότη, το “Αθηναϊκόν”, οδός Κομνηνών, “Ελβετικόν”, Πλατεία Αγίας Σοφίας, “Αβέρωφ”, οδός Συγγρού και ψησταριές “Κληματαριά” Αγίας Σοφίας- Μητροπόλεως, “Ξενοφών” και “Τα φεγγάρια”, οδός Κομνηνών-Λουλουδάδικα.

Επίσης τα φημισμένα ουζερί “Ανάπηρος”, οδός Πρίγκιπας Νικολάου (τότε), Δαλαμάγκας, οδός Αγ.Σοφίας, Κωνσταντινίδης, οδός Αγ.Σοφίας, Πεντιλής, οδός Θεμ.Σοφούλη. Ενώ γραφικά τα κουτούκια ήταν διάσπαρτα στην πόλη.

Βγαίνοντας εκτός ιστορικού κέντρου, τα Καμινικια- Παραλία Ντεπώ, Παράδεισος, Χαμόδρακας-Αρετσού, Χαβάη, Ρέμβη, χορευτικά κέντρα με καλό φαγητό. Στην ευρύτερη περιοχή της Καλαμαριάς λειτουργούσαν άπειρες ψαροταβέρνες και κουτούκια.

Στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, ψηλά στην περιοχή Βότση, δέσποζε ο φημισμένος “Κρικελας” με εξαιρετικό φαγητό και πικάντικους μεζέδες. Ο “Κρικέλας” ήταν γνωστός ανά το πανελλήνιον.

Όμως το καλό φαγητό, απαιτεί και ένα ευχάριστο επιδόρπιο. Εδώ, δέσποζε ο “Φλόκας”. Η βιομηχανία Σοκολατοποιίας και Καραμελοποιίας βρισκόταν στην οδό Τσιμισκή – Αγ.Σοφίας, Τσιμισκή απέναντι από τον Λαμπρόπουλο, κατάστημα πολυτελείας, Αγίου Μήνα το “Φλοκάκι”. Ακόμη το πρώτο self-service στην οδό Τσιμισκή, κατάστημα Φλοκας – Αθήνα-Πανεπιστήμιον.

Φημισμένα ήταν επίσης τα ζαχαροπλαστεία: Αγαπητός, Τερκενλής, Αργύρης, Λίγδας, Κοκαράκης, Μοντερν για ένα ξεχωριστό επιδόρπιο και σνακ.

Λίγο πιο έξω από το κέντρο ο “Αβέρωφ” – Ευζώνων και “Ελληνικόν” – Ντεπώ.

Στο δεύτερο σκέλος έχουμε την διασκέδαση. Και αυτή ξεχωριστή.

Υπήρξαν περίοδοι που η πόλη φιλοξενούσε παγκόσμιας φήμης μουσικά συγκροτήματα και καλλιτέχνες. Πέρεζ Πράντο, Λος Καριόκας, Λος Παραγουάϊος, Τόνι Πινέλι, Σάντρο, τρίο Λος Πάντσος, Ρίτα Καντιλακ(στριπτιζέζ) και πολλούς άλλους οι οποίοι μαζί με τις μελωδικές τοπικές ορχήστρες – Σπάθης – Καρανίτιας, Θεόφυλος, Πάρμεν, Παπαδημητρίου, Μαύρου, Ποζέλι, Τζων Στακας, Μαίρη Σοϊδου κ.α. και τους Αθηναίους καλλιτέχνες που τακτικά επισκέπτονταν τη Θεσσαλονίκη – Τώνης Μαρούδας, Σοφία Βέμπο, Νίκυ Γιάκοβλεφ – Μαίρη Λω, Γεράσιμος Λαυράκος, Φορμιγξ, Αθηναίοι, Μαίρη Μωντ, Γιάννης Φλερύ – Λίντα Άλμα, Νίκη Ζαχά, Μανώλης Χιώτης – Μαίρη Λίντα και τόσοι άλλοι.

Όλοι τους δημιουργούσαν ένα πάνθεον – μουσικής απόλαυσης, μελωδίας και χορού, προδιαθέτοντας τις αισθήσεις για γλέντι και ξεφάντωμα. Και ενώ οι μεγαλύτεροι διασκέδαζαν στα πολυτελή κέντρα – Λουξεμβούργο, Ντελίς, Όλυμπος -Νάουσα κλπ. οι νεότεροι ξεφάντωναν στα νεανικά στέκια.  Γκρην Πάρτι- Περιοχή Λευκού Πύργου, Ακαπούλτο- Τσιμισκή, Πικαντίλι- οδός Αριστοτέλους, Ιφιγένεια – Βασ. Ηρακλείου, Μπαρμπαρέλα- Δημ. Γούναρη- Μητροπόλεως.

Η ψυχαγωγία στη Θεσσαλονίκη ικανοποιούσε όλα τα γούστα και όλες τις προτιμήσεις. Ξένη μουσική, ελαφρά μουσική, λαϊκή μουσική. Έτσι, γλεντούσαν και διασκέδαζαν κάποτε οι Θεσσαλονικείς και οι επισκέπτες της πόλης.

Χωρίς συμβιβασμούς και σκοπιμότητες

Η 17 Νοεμβρίου 1973 ημέρα του Πολυτεχνείου είναι η κορυφαία πράξη αντίστασης στην δικτατορία των συνταγματαρχών. Μια δεύτερη μπορεί να θεωρηθεί η απόπειρα του Αλέκου Παναγούλη, να ανατινάξει το αυτοκίνητο του Παπαδόπουλου.

Είναι η ηρωική, όσο απέλπιδα προσπάθεια νέων ανθρώπων, να αγωνιστούν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, την ελευθερία, την ελεύθερη έκφραση του λόγου και όποιο αγαθό ενσαρκώνει η Δημοκρατία.

Αναφέρουμε την λέξη απέλπιδα γιατί η στρατιωτική δικτατορία ήταν πανίσχυρη και σκληρή.

Όμως, όπως συμβαίνει σ’ αυτή τη χώρα, την εξέγερση των νέων στο Πολυτεχνείο την “καπέλωσαν” και επιχείρησαν να την εκμεταλλευτούν, κατά το δοκούν και με θέσεις υπερβολής, ορισμένοι πολιτικοί χώροι, σχεδόν ισχυριζόμενοι πως η ηρωική αυτή πράξη, εξεδίωξε τη Χούντα.

Όχι, βέβαια, γιατί στη συνέχεια ανέλαβε ο Ιωαννίδης, εφαρμόζοντας πιο σκληρή πολιτική, μέχρι που με την παράνομη και βίαιη τοποθέτησή του Νίκου Σαμψών ως Προέδρου της Κύπρου, έδωσε αφορμή και λόγο, να εισβάλουν οι Τούρκοι στη Μεγαλόνησο με τα γνωστά  επακόλουθα.

Όμως, ως σώφρονες άνθρωποι ας μείνουμε στην ουσία και πραγματικά γεγονότα.

17 Νοεμβρίου 1973, επέτειος της εξέγερσης των νέων στο Πολυτεχνείο εναντίων της Χούντας.

Νομίζουμε, πως είναι συγκεκριμένη, σαφής και πολύ κοντά στην πραγματικότητα η τοποθέτησή μας.

Ένα ακόμη…διαμάντι

Την κλασσική ταινία “Ο ζηλιαρόγατος” παρουσίασε προφανώς η COSMOTE TV στην οικεία ενότητα.

Κινηματογραφική ταινία που δεν χορταίνεις να την βλέπεις. Ένα αριστούργημα της χρυσής εποχής.

Το καστ ο ένας πιο δυνατός από τον άλλο, με κορυφαίο τον Βασίλη Λογοθετίδη, συνθέτουν ένα σύνολο υποκριτικής που ξεχωρίζει.

Λάμπρος Κωνσταντάρας, Σμάρω Στεφανίδου, Βαγγέλης Πρωτοπαπας, Ίλια Λιβυκού, Καίτη Λαμπροπούλου, Κυβέλη Θεοχάρη, Αντιγόνη Κουκούλη. Μαζί τους και ο κοντός-γίγας Νίκος Ρίζος σε ένα σύντομο όμως χαρακτηριστικό ρόλο.

Μια αριστουργηματική ταινία του κορυφαίου σεναριογράφου-σκηνοθέτη Γιώργου Τζαβέλλα, η οποία με την μουσική επένδυση του Μάνου Χατζηδάκη, τέρπει όλες τις αισθήσεις του θεατή – τηλεθεατή.

Πρόκειται για την αλάνθαστη μεθολογία που έχει ως αποτέλεσμα την διαχρονική κλασική επιτυχία.

Συμμετοχή, ομαδική δουλειά, το σενάριο που “μιλάει” και η καθοδήγηση από τον σκηνοθέτη.

Όμως, όταν έχεις να καθοδηγήσεις ένα τέτοιο καστ που το συνθέτουν αριστοτέχνες της υποκριτικής, η δουλειά του συνθέτη καθίσταται ομαλή, απλή και ευχάριστη.

“Ο ζηλιαρόγατος” ένα ακόμη κινηματογραφικό διαμάντι.

Εθνική…μετριοτήτων

Όταν η Εθνική Ομάδα στην έδρα της δεν μπορεί να επιβληθεί μιας εθνικής, μικρομεσαίας, όπως αυτή του Κοσσόβου, τότε είναι της μοίρας της.

Αυτό υποδηλοί δύο πράγματα. Πιθανόν και παραπάνω. Το ένα είναι πως έχουν εκλείψει οι ποδοσφαιριστές με προσωπικότητα που θα πάρουν την ομάδα από το χέρι και θα την οδηγήσουν στις επιτυχίες και το άλλο είναι η απουσία προπονητή που θα τους δέσει σε ένα ομογενές σύνολο, έστω κι αν είναι μετριότητες και συνηθισμένη ποδοσφαιριστές.

Όσον αφορά το πρώτο έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που το ποδόσφαιρο της χώρας μας ανεδείκνυε ποδοσφαιριστές με προσωπικότητα,  ποδοσφαιριστές ηγέτες. Εκείνοι δεν υπάρχουν σήμερα.

Η κύρια αιτία είναι ότι έχει ανοίξει τόσο διάπλατα “η ουρά” του ποδοσφαίρου, ώστε οι εισαγόμενοι ποδοσφαιριστές αμφιβόλου πολλές φορές ποιότητος και δυνατοτήτων, να έχουν καταλάβει τις θέσεις των Ελλήνων νεαρών ποδοσφαιριστών που είχαν δυνατότητες να εξελιχθούν, όμως μένουν στο περιθώριο. Όσον αφορά το δεύτερο, όταν ο προπονητής συγκροτεί εθνική ομάδα με βάση τους ποδοσφαιριστές που έτυχε να έχει γνωρίσει κυρίως στην πατρίδα του – Ολλανδία – ποιες προοπτικές μπορεί να έχει αυτή ω εθνική;

Γιατί, μεταξύ μας, ένας ικανός προπονητής, ακόμη και τις μετριότητες μπορεί να τους κάνει δυναμικό σύνολο.

Κοντολογίς, δυστυχώς, είσαστε σε εποχή όπου κυριαρχούν οι μετριότητες.

*Ο Στράτος Σιμιτζής είναι Δημοσιογράφος και Συγγραφέας. Από τα βιβλιοπωλεία διατίθεται η νέα συλλογή διηγημάτων του με τίτλο: “Η αρχόντισσα του κάμπου”. Εκδόσεις “Μέθεξις”.

Κώστας Γρίβας: Θέλουν οι Αμερικανοί ελληνοτουρκική σύγκρουση; – Ένα μειονοτικό σενάριο

1

Έχει με πολλούς τρόπους καταστεί προφανές πως οι Αμερικανοί δεν επιθυμούν τη ρήξη με την Τουρκία. Έχουν επιλέξει μια “αναγκαστική φιλία”, ελπίζοντας να την διατηρήσουν, έστω και στα χαρτιά, στη δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας. Άρα, πολύ δύσκολα μπορούμε να περιμένουμε κάποιας μορφής στήριξη από την Ουάσιγκτον προς την Ελλάδα έναντι της ολοένα και εντεινόμενης τουρκικής επιθετικότητας.

Υπάρχει, ωστόσο, και ένα άλλο σενάριο, που καλό είναι να το συνυπολογίζουμε. Ας υποθέσουμε ότι δεν είναι έτσι, ότι οι ΗΠΑ θα καταλήξουν στο συμπέρασμα πως δεν πάει άλλο με την Τουρκία και θα επιδιώξουν να την εξοβελίσουν από τη ΝΑΤΟϊκή δομή. Ένας από τους λόγους που θα μπορούσαν να ωθήσουν την Ουάσιγκτον προς αυτήν την επιλογή είναι το ότι –εξαιτίας της στενής σχέσης με τη Ρωσία– η Τουρκία θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν άμμος στα γρανάζια του μηχανισμού συλλογικής άμυνας της Ατλαντικής Συμμαχίας σε περίπτωση κάποιας ρωσικής ενέργειας στη Βαλτική.

Αναφερόμαστε στο ενδεχόμενο η Μόσχα να εφάρμοζε μεθοδολογίες υβριδικού πολέμου, που θα κινούνται κάτω από το “κατώφλι του πολέμου”. Σε τέτοια περίπτωση, η επαμφοτερίζουσα Τουρκία θα μπορούσε να καθυστερήσει τη διαδικασία δυτικής αντίδρασης. Μία τέτοια καθυστέρηση θα πρόσφερε στους Ρώσους τον χρόνο και το απαιτούμενο παράθυρο ευκαιρίας, ώστε να δημιουργήσουν τετελεσμένο και να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση.

Η ενεργειακή στρατηγική

Η αδρανοποίηση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στις θαλάσσιες εκτάσεις νοτίως της Μεγαλονήσου, που προσπαθεί να επιτύχει η Άγκυρα, απειλεί να μεταμορφώσει ριζικά την ενεργειακή αρχιτεκτονική στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό στρέφεται ενάντια στους αμερικανικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς. Συγκεκριμένα, τα ενοποιημένα κοιτάσματα Ισραήλ, Αιγύπτου, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ελλάδας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια σημαντική ενεργειακή δεξαμενή που θα τροφοδοτούσε την Ευρώπη, μειώνοντας την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Σε αυτήν την περίπτωση η Ανατολική Μεσόγειος θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ενδιάμεσο ενεργειακό χώρο μεταξύ Ρωσίας και Μέσης Ανατολής. Θα ενίσχυε δραστικά την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, θα περιόριζε τον ρόλο της Ρωσίας και θα επέτρεπε στις ΗΠΑ να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της ανερχόμενης Κίνας. Όμως, η τουρκική κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο απειλεί να καταστρέψει αυτήν την προοπτική.

Δεδομένης, μάλιστα, της σημερινής σχέσης Άγκυρας-Μόσχας, η Ρωσία θα επιτύχει έμμεσο πλην αποφασιστικό έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, ανατρέποντας τους αμερικανικούς σχεδιασμούς. Έτσι, η εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία θα αυξηθεί αντί να μειωθεί. Επιπλέον, δεδομένων και των στενών σχέσεων Ιράν-Ρωσίας, θα διαμορφωθεί ένας ενιαίος ενεργειακός χώρος με τρία κέντρα (Μόσχα, Άγκυρα και Τεχεράνη) που θα απειλεί με ενεργειακό στραγγαλισμό την Ευρώπη και συνακόλουθα θα υπονομεύει την αμερικανική στρατηγική.

Η Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ

Ακόμη, όμως, και με τη Ρωσία εκτός κάδρου, πολύ δύσκολα οι ΗΠΑ θα δέχονταν μια τόσο μεγάλη ενίσχυση του ρόλου και της ισχύος της απρόβλεπτης Τουρκίας. Κι αυτό, επειδή θα μετατρεπόταν σε κλειδοκράτορα της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Έτσι λοιπόν, μια Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ θα μπορούσε να καταστεί προτιμότερη από μια Τουρκία εντός ΝΑΤΟ. Η έξοδός της θα μπορούσε να δρομολογηθεί από ένα πολεμικό “ατύχημα” μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Σε αυτήν την περίπτωση, θα λύνονταν τα χέρια των Αμερικανών έναντι της Τουρκίας. Θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε ενέργειες στρατιωτικής πίεσης εναντίον της, ώστε να εξασφαλίσουν την επιθυμητή ενεργειακή αρχιτεκτονική στην περιοχή. Επιπροσθέτως, η έξοδος της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να επιτρέψει την είσοδο σε αυτό της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σε αυτήν την περίπτωση θα δημιουργούνταν ένας γεωπολιτικός διάδρομος στην Ανατολική Μεσόγειο, που θα ξεκινούσε από την Ελλάδα, θα πέρναγε από την Κύπρο και θα κατέληγε στο Ισραήλ. Αυτό το γεωπολιτικό οικοδόμημα θα αποτελούσε ένα φράγμα έναντι της ρωσικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα απομόνωνε τη Συρία του Άσαντ και θα αποτελούσε βάση στήριξης για τους Κούρδους, εάν και όποτε η Δύση αποφάσιζε να διορθώσει την πολιτική του πρώην προέδρου Τραμπ. Θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με ένα ακόντιο καρφωμένο στη Μέση Ανατολή, το σώμα του οποίου θα αποτελούνταν από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ και η αιχμή του από τον κουρδικό παράγοντα στη Συρία και το κουρδικό κρατικό μόρφωμα στο Ιράκ.

Η ρωσοτουρκική σχέση

Επιπροσθέτως, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε πιθανώς να ρυμουλκήσει την Αίγυπτο προς μια φιλοδυτική στρατηγική, απομακρύνοντάς την από την επαμφοτερίζουσα κατάσταση που είναι σήμερα. Μια Αίγυπτος πακτωμένη πάνω στη δυτική γεωπολιτική αρχιτεκτονική θα ήταν προτιμότερη επιλογή για την Ουάσιγκτον από ό,τι μια ασαφής Τουρκία μέσα στο ΝΑΤΟ. Βέβαια, εδώ μπορεί να προκύψει η αντίρρηση ότι με αυτόν τον τρόπο θα προέκυπτε μια ισχυρή ρωσοτουρκική συμμαχία.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν είναι σίγουρο ότι θα συμβεί. Μεγάλο μέρος της πολυτιμότητας της Τουρκίας για τη ρωσική στρατηγική είναι το γεγονός ότι αποτελεί μέλος του ΝΑΤΟ. Επίσης, η επιλογή της “φιλίας” με την Άγκυρα μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Su-24, σε σημαντικό βαθμό επιλέχθηκε από τη Μόσχα ως ένα είδος “έμμεσης στρατηγικής”. Κι αυτό, επειδή δεν μπορούσε να τα βάλει με ένα μέλος του ΝΑΤΟ για να μην προκαλέσει την αντίδραση ολόκληρης της Συμμαχίας. Όμως, με μια Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ παρόμοιοι φόβοι δεν υπάρχουν.

Έτσι, με μια μοναχική Τουρκία, η οποία θα είναι λιγότερο πολύτιμη για τη Ρωσία από ό,τι είναι σήμερα, τα διαχρονικά ανταγωνιστικά στοιχεία στις γεωπολιτικές ταυτότητες των δύο χωρών πιθανώς να έρχονταν ξανά στην επιφάνεια. Ενδεχομένως και να οδηγούσαν την εύθραυστη ρωσοτουρκική συμμαχία σε κρίση, εξυπηρετώντας περαιτέρω την αμερικανική στρατηγική.

Ελληνοτουρκική σύγκρουση

Βέβαια, όλα τα παραπάνω είναι σενάρια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι μια πιθανότητα που δεν στερείται λογικής και θα πρέπει να εξεταστεί. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι να μην θεωρήσουμε ότι παρόμοιο σενάριο θα ήταν μια εξέλιξη, χωρίς κινδύνους για την Ελλάδα.

Συνέχεια στο slpress.gr

Τουρκία: Η συμμαχία Ερντογάν – Σάντσεθ κόντρα στην ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία

1

Γιώργος Διονυσόπουλος    

Στην ενίσχυση των στρατιωτικών σχέσεων με την Ισπανία προχωρά η Τουρκία, σε μία προσπάθειά της να αντιμετωπίσει τα νέα γεωστρατηγικά δεδομένα που δημιούργησε στην περιοχή της Ν.Α Μεσογείου η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία και η ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με υπερσύγχρονα γαλλικά οπλικά συστήματα, όπως τα μαχητικά Rafale και οι φρεγάτες Belharra. Άγκυρα και Μαδρίτη, έχοντας τα τελευταία χρόνια αναπτύξει κοινά συμφέροντα και επιδιώξεις στην περιοχή της Μεσογείου, έχουν προχωρήσει στην σύναψη στενών διπλωματικών, αμυντικών και οικονομικών σχέσεων με στόχο η μεν πρώτη να βρει ερείσματα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η δεύτερη να βάλει φρένο στην προσπάθεια της Γαλλίας να ανακτήσει, εκ νέου, τον ηγετικό της ρόλο στη Βόρειο Αφρική και την εγγύς Μέση Ανατολή. Πρόκειται για μία προοπτική που έχει θορυβήσει την Ισπανία, (αλλά και την Ιταλία) με τη Μαδρίτη να βάζει εμπόδια στους στόχους του Παρισιού, καθώς σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί να δει τη Γαλλία σε ρόλο περιφερειακής δύναμης, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα ξεκάθαρα κατά τον λιβυκό εμφύλιο όταν οι δύο πλευρές υποστήριξαν αντίπαλες παρατάξεις.

Τουρκία: Η συμμαχία Ερντογάν - Σάντσεθ κόντρα στην ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία

Κάτι ανάλογο επιχειρούν τώρα να κάνουν οι Ισπανοί και στην Ν.Α Μεσόγειο προχωρώντας στη σύναψη αμυντικής συνεργασίας με την Τουρκία με σκοπό αφενός την πώληση όπλων αφετέρου την ανάσχεση της γαλλικής παρουσίας στην περιοχή μέσω της αμφισβήτησης, επί του πεδίου, της ελληνογαλλικής στρατιωτικής συνεργασίας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η σημερινή επίσκεψη του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ στην Άγκυρα, η οποία τυγχάνει ευρείας κάλυψης από τα τουρκικά ΜΜΕ, καθώς, όπως εκτιμάται, πραγματοποιείται σε μία χρονική συγκυρία που η τουρκική αμυντική βιομηχανία βρίσκεται απομονωμένη από τους δυτικούς συμμάχους της, αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα ως προς την μεταφορά τεχνογνωσίας και την παροχή ανταλλακτικών και κεφαλαιακής υποστήριξης, λόγω κυρίως της φιλορωσικής στροφής της κυβέρνησης Ερντογάν. Ο Πέδρο Σάντσεθ θα συνοδεύεται από το μισό σχεδόν υπουργικό του συμβούλιο, καθώς Τούρκοι και Ισπανοί πρόκειται να προχωρήσουν σε διευρυμένες συνομιλίες, η διεξαγωγή των οποίων εντάσσεται στο πλαίσιο της 7ης Ισπανοτουρκικής Συνόδου που αυτήn την φορά θα πραγματοποιηθεί στην τουρκική πρωτεύουσα (σ.σ. Η προηγούμενη σύνοδος είχε πραγματοποιηθεί το 2018 επί πρωθυπουργίας Μαριάνο Ραχόι).

Αν και η ατζέντα της Συνόδου περιλαμβάνει μια σειρά από θέματα συζήτησης όπως είναι το μεταναστευτικό, η κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο και οι διμερείς εμπορικές σχέσεις, το βασικό ζήτημα που θα τεθεί στο τραπέζι των συνομιλιών ανάμεσα στις δύο αντιπροσωπείες δεν είναι άλλο από την αναζήτηση τρόπων ενδυνάμωσης της ισπανοτουρκικής αμυντικής συνεργασίας και πώλησης όπλων και μεταφοράς τεχνογνωσίας από την ισπανική πολεμική βιομηχανία προς τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και τις πολλές αμυντικές βιομηχανίες που αυτές ελέγχουν. Η Μαδρίτη, άλλωστε, αποτελεί έναν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Τουρκίας στην Ε.Ε αλλά και τους πλέον στενούς συμμάχους της στο ΝΑΤΟ. Προς αυτή την κατεύθυνση, ενδεικτικά να σημειώσουμε, πως η Ισπανία είναι η μόνη εταίρος του ΝΑΤΟ που από το 2015 μέχρι και σήμερα διατηρεί πυραύλους Patriot στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας, παρότι οι υπόλοιπες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ έχουν ήδη αποχωρήσει. Ο εξ ανατολών γείτονας αποτελεί άλλωστε έναν από τους πέντε καλύτερους πελάτες της ισπανικής αμυντικής βιομηχανίας, αλλά και έναν αξιόλογο οικονομικό εταίρο του ισπανικού τραπεζικού συστήματος, αφού, όπως εκτιμάται, οι ισπανικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους τουρκικό χρέος που ξεπερνά τα 65 δις δολάρια, γεγονός που θεωρείται πως αποτελεί έναν ακόμη καταλυτικό παράγοντα που επιτείνει τον σφιχτό εναγκαλισμό των δύο χωρών. Ένας απότομος κλυδωνισμός της τουρκικής οικονομίας η μία παρατεταμένη κυβερνητική αστάθεια θα μπορούσε, σύμφωνα με τους ειδικούς, να κλονίσει σημαντικά και την Ισπανία, κάτι που κατ’ επέκταση θα είχε συνέπειες και στη δική της πολιτική αλλά και οικονομική σταθερότητα.

Μίνι αεροπλανοφόρο

Ως προς την αμυντική τους συνεργασία Ισπανία και Τουρκία έχουν ήδη υπογράψει αμυντικές συμφωνίες για την ανάπτυξη και κατασκευή ενός ελικοπτεροφόρου ή μίνι αεροπλανοφόρου, στα πρότυπα του ισπανικού αντίστοιχου πλοίου «Χουάν Κάρλος». Η κατασκευή του εν λόγω πλοίου, παρά τις όποιες δυσκολίες, αποτελεί διακαή πόθο για το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό, ενώ στρέφεται ευθέως και κατά της χώρας μας καθώς ανάμεσα στα βασικά ατού του είναι η μεταφορά ενός σημαντικού αριθμού μικρών αποβατικών σκαφών. Μέσα στα σχέδια των Τούρκων είναι το συγκεκριμένο πλοίο να μπορεί επίσης να φιλοξενήσει πέρα από ελικόπτερα και έναν αριθμό αεροσκαφών κάθετης απογείωσης όπως μία από τις εκδόσεις του αμερικανικού μαχητικού 5ης γενιάς F-35, το οποίο, να υπενθυμίσουμε, πως μέχρι ώρας τουλάχιστον η Ουάσιγκτον αρνείται να πουλήσει στην Άγκυρα.

Να επισημάνουμε πως η Τουρκία έχει αναθέσει στο ισπανικό ναυπηγείο Navantia το σχέδιο του εν λόγω πλοίου, η κατασκευή του οποίου αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, με την προοπτική απόκτησης, βάση σχετικού συμβολαίου ανάμεσα στις δύο πλευρές, ακόμη ενός στο μέλλον. Οι πληροφορίες θέλουν πάντως την Τουρκία, λόγω των προβλημάτων που έχει με τις ΗΠΑ και το μίνι εμπάργκο που οι τελευταίες έχουν εφαρμόσει σε βάρος της, να σχεδιάζει να εξοπλίσει το συγκεκριμένο πλοίο αρχικά με Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη, τύπου Bayraktar. Το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό εμφανίζεται επίσης να ενδιαφέρεται και για την προμήθεια ισπανικών φρεγατών F-110 αλλά και υποβρυχίων S-80, τα οποία επίσης η ισπανική εταιρεία Navantia κατασκευάζει για το ισπανικό Πολεμικό Ναυτικό. Μόνο τυχαίο δεν είναι άλλωστε πως η Navantia συμμετείχε τον περασμένο Αύγουστο στην έκθεση όπλων Idef στην Κωνσταντινούπολη, όπου και παρουσίασε τα παραπάνω οπλικά συστήματα σε Τούρκους αξιωματούχους. Να σημειώσουμε πως οι Ισπανοί είχαν υποβάλει επίσημα πρόταση αναφορικά με την ναυπήγηση τεσσάρων φρεγατών F-110 και προς το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Η πρότασή τους, ωστόσο, αποκλείστηκε κατά την πρώτη φάση αξιολόγησης της σχετικής διαδικασίας που έλαβε χώρα τον περασμένο Ιούνιο.

protothema.gr

Αμερικανική πυρηνική μονάδα στη Γερμανία 

0

Mετάφραση: Μ.Στυλιανου

Η μεγάλη προσοχή τον τελευταίο καιρό έχει επικεντρωθεί σε μια σειρά κινεζικών δοκιμών υπερηχητικών όπλων. Ας στρέψουμε τώρα στην προσοχή μας στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, όπου το Πεντάγωνο επανενεργοποίησε μια πυρηνική μονάδα, με έδρα το Μάιντς-Κάστελ, στη δυτική Γερμανία, η οποία σύντομα θα είναι σε θέση να εκτοξεύσει υπερηχητικά όπλα 4.000 μιλίων την ώρα με στόχο τη Μόσχα, σύμφωνα με την The Sun .

Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, η 56η Διοίκηση Πυροβολικού είναι οπλισμένη με υπερηχητικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς “Dark Eagle” που μπορούν να χτυπήσουν τη Μόσχα σε 21 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα. Η τελευταία φορά που η διοίκηση ήταν πλήρως λειτουργική ήταν το 1991, λίγο πριν καταρρεύσει η Σοβιετική Ένωση. 

«Από ένα κενό χαρτί τον Μάρτιο του 2019, εμείς, μαζί με τους συνεργάτες του κλάδου μας και τις κοινές υπηρεσίες, παραδώσαμε αυτό το υλικό σε λίγο περισσότερο από δύο χρόνια. Τώρα, οι στρατιώτες μπορούν να ξεκινήσουν εκπαίδευση”, ανέφερε ο Υποστράτηγος Λ. Νιλ Θούργκουντ σε δήλωσή του.

Η επανενεργοποίηση αποκαλύπτει αυξανόμενες ανησυχίες μεταξύ αξιωματούχων του Πενταγώνου ότι η Ρωσία έχει ξεπεράσει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στην Ευρώπη με προηγμένα υπερηχητικά όπλα. Υπάρχουν αυξανόμενα ζητήματα στην περιοχή όπου η Ρωσία έχει τοποθετήσει 100 χιλιάδες στρατεύματα στα σύνοραμε την Ουκρανία, και οι εντάσεις μεταξύ της Πολωνίας και της Λευκορωσίας που υποστηρίζεται από τη Ρωσία έχουν οδηγήσει σε κύματα μεταναστών που προσπαθούν να εισβάλουν στην Ευρώπη.

Ο γενικός διοικητής της μονάδας πυροβολικού, Στρατηγός Στίβεν Μαράνιαν, δήλωσε ότι η επανενεργοποίηση θα «παρέχει στον Αμερικανικό Στρατό Ευρώπη και Αφρική σημαντικές δυνατότητες σε επιχειρήσεις πολλαπλών περιοχών».

Ξεχωριστά από το Dark Eagle, η 56η Διοίκηση Πυροβολικού θα παραλάβει επίσης μια σειρά όπλων, συμπεριλαμβανομένης της επίγειας έκδοσης του πυραύλου Κρουζ Tomahawk.

Οι υπερηχητικοί πύραυλοι θα μπορούσαν να αλλάξουν το παιχνίδι για το ΝΑΤΟ, καθώς οι πιο προηγμένες ασπίδες αντιπυραυλικής άμυνας στον κόσμο δυσκολεύονται να καταρρίπτουν αυτά τα όπλα λόγω υψηλών ταχυτήτων και απρόβλεπτης πορείας πτήσης. 

Η Κίνα και η Ρωσία προηγούνται και οι δύο στον υπερηχητικό αγώνα σε σύγκριση με τις ΗΠΑ. Οι FT δημοσίευσαν μια σειρά ειδήσεων τον προηγούμενο μήνα, που άφησαν έκπληκτες τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και στρατιωτικούς αξιωματούχους  για κινεζικές υπερηχητικές δοκιμές.

Το υπερηχητικό σχέδιο πυραύλων της Ουάσιγκτον για τη Γερμανία υποδηλώνει ότι προαναγγέλλεται ένας αναπόφευκτος Ψυχρός Πόλεμος, όπου η ανάπτυξη υπερηχητικών όπλων και μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς θα είναι ένας ανταγωνισμός μεταξύ των παγκόσμιων υπερδυνάμεων.

https://www.militaire.gr/amerikaniki-pyriniki-monada-sti-germania/

Ουκρανία-Τουρκία συμμαχία! Επαφή Ερντογάν-Ζελένσκι που θα προκαλέσει τον Πούτιν

0

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι μίλησε σήμερα με το Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν και δήλωσε πως οι διμερείς σχέσεις έκαναν τους στρατούς τους ισχυρότερους.

Η Ουκρανία έχει αγοράσει και αναπτύξει τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στον πόλεμο εναντίον υποστηριζόμενων από τη Ρωσία δυνάμεων στην ανατολική ουκρανική περιφέρεια του Ντονμπάς, προκαλώντας το θυμό της Ρωσία. Ακολούθησαν κινήσεις ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα της Ουκρανίας οι οποίες έχουν προκαλέσει ανησυχία στη Δύση.

Ο Ζελένσκι έγραψε στο Twitter πως η σύμπραξη με την Τουρκία βαθαίνει: «ήδη ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις των χωρών μας. Η αναμενόμενη Συμφωνία Ελεύθερων Συναλλαγών θα συνεισφέρει επίσης στην οικονομική ανάπτυξη».