Αρχική Blog Σελίδα 2136

Τουρκία: Στη φυλακή παραμένει ο Οσμάν Καβαλά

Από
pcuser
-
0

Τουρκικό δικαστήριο αποφάσισε σήμερα την παραμονή του φιλάνθρωπου Οσμάν Καβαλά στη φυλακή, έπειτα από τέσσερα χρόνια κράτησης χωρίς να έχει καταδικαστεί, σε μια δίκη η οποία συνεχίζεται και έχει εντείνει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις της Άγκυρας με τους δυτικούς συμμάχους της.

Ο Καβαλά συνελήφθη τον Οκτώβριο του 2017 και φυλακίστηκε με την κατηγορία ότι επιχείρησε τη βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης. Η υπόθεση θεωρείται ότι έχει πολιτικά κίνητρα και ότι αποτελεί ένδειξη της καταστολής διαφωνούντων υπό τον πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν.

https://www.militaire.gr/toyrkia-sti-fylaki-paramenei-o-osman-kavala/

Υπάρχει ζωή χωρίς ίντερνετ; Κι αν γίνει παγκόσμιο μπλακ άουτ; 5 ειδικοί εξηγούν: Πλήρης καταστροφή μόνο από ηλιακές καταιγίδες

Από
pcuser
-
1

Επτά το πρωί, Δευτέρα. Ώρα για πρωινό και ειδήσεις στο Διαδίκτυο. Μόνο που τη συγκεκριμένη ημέρα δεν υπάρχει δίκτυο.

«Η σύνδεση απέτυχε» ξανά και ξανά. Τηλεφωνήματα σε αγουροξυπνημένους φίλους. Έχουν το ίδιο πρόβλημα.

Η πρώτη παρόρμηση, αυτοματισμός σχεδόν, η πληκτρολόγηση στο google της ερώτησης «Τι συμβαίνει με το Ίντερνετ;». Η δεύτερη, η αναζήτηση πληροφοριών στα ειδησεογραφικά σάιτ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Προφανώς, χωρίς Ίντερνετ, τίποτα από αυτά δεν είναι εφικτό.

Και τώρα; Η μόνη πληροφορία μπορεί να προέλθει από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Κι αυτά όμως, έχουν σε μεγάλο βαθμό «μπλοκάρει», λόγω προβλημάτων στις τηλεπικοινωνίες. Το μόνο βέβαιο είναι πως το πρόβλημα έχει εκδηλωθεί ταυτόχρονα σε όλον τον πλανήτη.

Αν κρατήσει για λίγες ώρες, θα είναι το πρώτο θέμα στα νυχτερινά δελτία ειδήσεων ανά την υφήλιο. Αν όμως κρατήσει για μέρες ή εβδομάδες, τότε τα πράγματα «σκουραίνουν»: τα πάντα, από την τηλε-εκπαίδευση μέχρι την εργασία και από τα δίκτυα ύδρευσης μέχρι τα σούπερ μάρκετ, δυσλειτουργούν ή «παγώνουν».

Τράπεζες, αερομεταφορές, θαλάσσιες μεταφορές (ναι, και το τάνκερ που μεταφέρει το πετρέλαιο που θα καταλήξει στο βενζινάδικο της γειτονιάς), αποθήκες και εταιρείες logistics, χάρη στις οποίες τα προϊόντα φτάνουν στα ράφια των σούπερ μάρκετ, ακόμα και οι φωτεινοί σηματοδότες ξαφνικά θα σταματήσουν να λειτουργούν κανονικά.

Κάποιοι έχουν αποκαλέσει «Αποκάλυψη του Ίντερνετ» ένα τέτοιο σενάριο παρατεταμένης διακοπής πρόσβασης στο Διαδίκτυο. Είναι όντως πιθανό να συμβεί; Και τι θα σήμαινε στην πράξη;

  • Κατά τον Μαρκ Γκράχαμ, καθηγητή Γεωγραφίας του Διαδικτύου στο Oxford Internet Institute, αν το Ιντερνετ «έπεφτε», θα γινόμασταν μάρτυρες μιας σχεδόν άμεσης παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης.

Κι αυτό διότι το Διαδίκτυο είναι το νευρικό σύστημα της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης, απαραίτητο ακόμα και για τον παραγωγό ντομάτας ή τον ψαρά (που διαθέτουν τα προϊόντα τους εκτός στενής τοπικής αγοράς), οι οποίοι χωρίς αυτό πιθανώς θα δυσκολευτούν να πουλήσουν την παραγωγή τους, να πληρωθούν για αυτή και να τη διανείμουν.

  • «Και υπάρχουν δύο πράγματα που εγγυημένα μπορούν να προκαλέσουν χάος στη σύγχρονη οικονομία: η αδυναμία διανομής τροφίμων και η αδυναμία πρόσβασης στο χρήμα και το τραπεζικό σύστημα» συμπληρώνει.

Πιο φειδωλός σε λέξεις, αλλά εξίσου εκφραστικός, ο Ντάνιελ Πάργκμαν, του Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Σουηδίας, έχει δηλώσει ότι αν συνέβαινε παρατεταμένο «μπλακάουτ» στο Ίντερνετ σε τέτοια έκταση, ο αντίκτυπος θα ήταν «αφάνταστος».

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ επικοινώνησε με πέντε ερευνητές, μεταδιδάκτορες, διδάκτορες και υποψήφιους διδάκτορες του Εργαστηρίου Επιστήμης Δεδομένων και Ιστού (Datalab) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζητώντας απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με το πόσο πιθανό θα ήταν μια… Δευτέρα το Ίντερνετ να μην είναι πια… εκεί.

Είναι όντως πιθανό να συμβεί η «Αποκάλυψη του Ίντερνετ»;

Την εκτίμηση ότι η «Αποκάλυψη του Ίντερνετ», δηλαδή μιας μεγάλης έκτασης διακοπή της πρόσβασης στο Διαδίκτυο, είναι ένα σπανιότατο, αλλά όχι αδύνατο να συμβεί, φαινόμενο, διατυπώνουν μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υποψήφια διδακτόρισσα Σοφία Υφαντίδου και ο μεταδιδάκτορας ερευνητής του Datalab, δρ Παύλος Σερμπέζης.

Όπως επισημαίνουν, κυβερνοεπιθέσεις και φυσικές καταστροφές μπορούν να προκαλέσουν μόνο μικρές διαταραχές στο Διαδίκτυο, όπως μειωμένη ταχύτητα πρόσβασης. Κι αυτό διότι το Διαδίκτυο (όπως και τα δίκτυα ηλεκτροδότησης, συγκοινωνιών, κτλ.) έχει σχεδιαστεί έτσι, ώστε να είναι ανθεκτικό σε προβλήματα. Π.χ., αν καταστραφεί μια γραμμή ή εξοπλισμός, υπάρχουν εναλλακτικές διαδρομές.

Ωστόσο, «πρόσφατα, ερευνητές του Πανεπιστημίου Irvine της Καλιφόρνιας ανέδειξαν έναν παράγοντα, που δεν έχει ληφθεί υπόψη στον σχεδιασμό του Διαδικτύου: τις ηλιακές καταιγίδες.

  • Η ηλιακή καταιγίδα αφορά σε “εκρήξεις” ηλιακού υλικού, που ενώ δεν είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο, μπορεί να αποβούν καταστροφικές για τα καλώδια μεγάλου μήκους, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της υποδομής του Διαδικτύου.

Οι μεγαλύτερες ηλιακές καταιγίδες συνέβησαν πριν την εμφάνιση του Διαδικτύου, το 1859 και το 1921, δημιουργώντας σημαντικά προβλήματα στο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο της εποχής, τον τηλέγραφο! Η πιθανότητα εμφάνισής τους κυμαίνεται από 1.6% μέχρι 12% ανά δεκαετία.

Αν και το δίκτυο ηλεκτροδότησης έχει σχεδιαστεί υπολογίζοντας την πιθανότητα ηλιακών καταιγίδων, ο σχεδιασμός του Διαδικτύου δε φαίνεται να λαμβάνει υπόψη αυτό το ρίσκο. Για παράδειγμα, η συνδεσιμότητα Ευρώπης και Αμερικής μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων, προβλέπεται ότι θα επηρεαστεί περισσότερο λόγω του μεγάλου μήκους αυτών» αναφέρουν.

Πότε μείναμε χωρίς Ιντερνετ

Κατά τον δρα Σερμπέζη και τον υποψήφιο διδάκτορα Γιώργο Βλαχάβα, «συμβαίνουν συχνά περιστατικά κατά τα οποία “πέφτει” μέρος του Διαδικτύου εξαιτίας αστοχιών σε δικτυακές υποδομές (π.χ. οπτικές ίνες, δρομολογητές), λαθών σε ρυθμίσεις πρωτοκόλλων -χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο παράδειγμα του Facebook– κυβερνοεπιθέσεων ή τακτικών λογοκρισίας.

Ενδεικτικά, σημειώνουν, ετησίως γίνονται περισσότερα από 3000 ατυχήματα ή επιθέσεις μεγάλης έκτασης, που σχετίζονται με το πρωτόκολλο BGP (σ.σ. πρωτόκολλο διατομεακής δρομολόγησης) και περισσότερες από 10 εκατομμύρια μικρές ή μεγάλες επιθέσεις DDoS (σ.σ. κατανεμημένης επίθεσης άρνησης υπηρεσίας).

Η έκταση των περισσότερων περιστατικών είναι -όπως λένε-περιορισμένη, ωστόσο υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που επηρέασαν μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες, όπως η DDoS επίθεση στην εταιρεία «DNS Dyn» το 2016, που επηρέασε την πρόσβαση σε πολλές υπηρεσίες (Netflix, PayPal, Visa, Amazon, κ.α.) για σχεδόν μία ημέρα ή μια λάθος ρύθμιση του πρωτοκόλλου BGP το 2017, που απέκοψε ολόκληρη την Ιαπωνία από το Διαδίκτυο για αρκετά λεπτά.

Το οικονομικό κόστος τέτοιων περιστατικών είναι τεράστιο (εκατομμύρια δολάρια ανά ώρα για μεγάλες εταιρείες): μέσα στο 2018 οι εταιρείες “έχασαν” συνολικά 60 εκατομμύρια ώρες λειτουργίας λόγω εκτεταμένων διακοπών του Διαδικτύου.

Σημαντική είναι όμως -κατά τους κυρίους Σερμπέζη και Βλαχάβα- και η περίπτωση της λογοκρισίας, όπου κυβερνήσεις αποκόπτουν την πρόσβαση σε ιστοσελίδες ή και σε ολόκληρο το Διαδίκτυο στους πληθυσμούς των κρατών τους (σ.σ. το λεγόμενο «kill switch», κατέβασμα του διακόπτη).

Παραδείγματα τέτοιας πρακτικής αποτελούν η ολοκληρωτική αποκοπή πρόσβασης στην Ινδονησία το 2019 για 19 ημέρες και η απαγόρευση πρόσβασης σε ιστοσελίδες όπως η Wikipedia και το Twitter στην Τουρκία για μήνες ή και χρόνια.

Τι θα συνέβαινε, αν μια μέρα ξυπνούσαμε και το Ιντερνετ είχε «πέσει»

Εκπαίδευση, εργασία, τηλεπικοινωνίες, δίκτυα ηλεκτρισμού κι ενέργειας, αερομεταφορές και θαλάσσιες μεταφορές, logistics, φωτεινοί σηματοδότες, όλα πλέον «κουμπώνουν» σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό πάνω στο Διαδίκτυο, ενώ μελλοντικά η εξάρτησή τους θα αυξηθεί και το ίδιο θα συμβαίνει και με όλες τις οικιακές συσκευές στο πλαίσιο του Ίντερνετ των Πραγμάτων.

Τι θα συνέβαινε, στην περίπτωση που μια μέρα ξυπνούσαμε και το Ιντερνετ είχε «πέσει»; Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο μεταδιδάκτορας ερευνητής του Datalab, δρ Βασίλειος Ψωμιάδης, το Διαδίκτυο διασυνδέει πλέον περισσότερες από 12,3 δισεκατομμύρια συσκευές παγκοσμίως, με τις προβλέψεις για το 2025 να ξεπερνούν τα 27 δισεκατομμύρια συσκευές.

«Η πρόσφατη -στις 4 Οκτωβρίου 2021- διακοπή πρόσβασης, διάρκειας επτά ωρών, στις δημοφιλείς διαδικτυακές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης του Facebook, Instagram, WhatsApp και Messenger, λόγω τεχνικού λάθους του ίδιου του παρόχου, ανέδειξε την παγκόσμια και συλλογική απαίτηση για αδιάλειπτη πρόσβαση στο Διαδίκτυο και στις υπηρεσίες του.

  • Πέραν της προσωπικής επικοινωνίας και ψυχαγωγίας, οι συγκεκριμένες πλατφόρμες χρησιμοποιούνται εκτεταμένα και για επιχειρηματικούς σκοπούς (κυρίως διαφήμιση, π.χ. το Facebook έχει περισσότερα από 80 δισεκατομμύρια δολάρια έσοδα ετησίως από τη συγκεκριμένη πηγή).

Παράλληλα, σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, σε Αφρική και Ασία, το Facebook, μέσω του προγράμματος “Free Basics”, αποτελεί τρόπο πρόσβασης σε βασικές διαδικτυακές υπηρεσίες χωρίς χρεώσεις.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, χρησιμοποιώντας δείκτες από την Παγκόσμια Τράπεζα, τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) του ΟΗΕ, τη Eurostat και την υπηρεσία απογραφής των ΗΠΑ, το κόστος της διακοπής για την παγκόσμια οικονομία ξεπέρασε το 1,1 δισ. δολάρια» σημειώνει ο δρ Ψωμιάδης.

Υπάρχει τρόπος να θωρακιστούμε απέναντι σε ένα «μπλακάουτ» ;

Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υποψήφια διδάκτωρ του Datalab, Δήμητρα Καρανάτσιου, οι καθημερινοί χρήστες οφείλουν να σκεφτούν τις επιπτώσεις ενός τέτοιου γεγονότος με απόκτηση γνώσεων και αλλαγή της στάσης τους απέναντι στη χρήση του Διαδικτύου.

Για παράδειγμα, η οριοθέτηση της διείσδυσης του Διαδικτύου σε καθημερινές ασχολίες (εργασία, διασκέδαση, επικοινωνία, κτλ.) και η εγωκεντρική αξιολόγηση των θετικών και αρνητικών συνεπειών εκ των προτέρων, μπορούν να μας θωρακίσουν σε ένα blackout και να μας προφυλάξουν από τον πιθανό πανικό, που αυτό θα προκαλέσει.

Οι επιχειρήσεις που βασίζουν μικρό ή μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητας τους στη χρήση του Διαδικτύου, αλλά και τα κράτη με αντίστοιχες υπηρεσίες e-government (ηλεκτρονικής διακυβέρνησης), οφείλουν να πάρουν μέτρα για την αποτροπή ενός τέτοιου γεγονότος, όπως είναι η διασφάλιση εφεδρικών γραμμών σύνδεσης στο Διαδίκτυο (network redundancy) και η μείωση της εξάρτησης από έναν μόνο πάροχο υπηρεσιών (π.χ. φιλοξενίας σελίδων ή υπολογιστικού νέφους), ώστε σε περίπτωση blackout της γραμμής ή του παρόχου, να υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, για να μη σταματήσει η δραστηριότητά τους.

«Επιπλέον, μπορούν να περιορίσουν -σε περίπτωση ολικού blackout- τις ζημιογόνες επιπτώσεις, διατηρώντας αυστηρά πρωτόκολλα ασφάλειας και αξιόπιστα service-level agreements (σ.σ. συμφωνίες επιπέδου εξυπηρέτησης, SLA) με παρόχους που περιλαμβάνουν νομικά δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος ή οικονομικές κυρώσεις για τους παρόχους των υπηρεσιών σε περιπτώσεις ζημίας» καταλήγει.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αλ. Γούτα
Θεσσαλονίκη, Ελλάδα

https://hellasjournal.com/2021/11/iparchi-zoi-choris-internet-ki-an-gini-pagkosmio-blak-aout-5-idiki-exigoun-pliris-katastrofi-mono-apo-iliakes-kategides/

Στράτος Σιμιτζής: Δυναμικό κοινό!

Από
anixneuseis
-
0

του Στράτου Σιμιτζή*

Μια μόνιμη φράση όταν μνημονεύουν την τηλεθέαση των διαφόρων τηλεοπτικών εκπομπών είναι και το “δυναμικό κοινό” και το ορίζουν σε ηλικίες από 18-54 ετών.

Μας είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε νεαρά άτομα από 18 μέχρι και 25 έτη που συνήθως συγκεντρώνονται στα πολυσύχναστα στέκια τους να “στήνονται” στην τηλεόραση και να παρακολουθούν τηλεοπτικές εκπομπές, έκτος αν έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Μήπως θα έπρεπε το δυναμικό κοινό να το ερμηνεύουμε με κυρίες κάποιας ηλικίας, συνταξιούχους και συναφείς που γνωρίζουν απ’ έξω και ανακατωτά τις τηλεοπτικές εκπομπές και δη τα σήριαλ;

Γενικά, πάντως, αυτός ο υπολογισμός του ποσοστού τηλεθέασης προκαλεί απορίες και ευρήματα. Έχει ένα μυστήριο.

Τι θα πει φερ’ ειπείν, ότι… για ένα λεπτό η τηλεθέαση ανήλθε σ’ εκείνο το ποσοστό;

Η υπόθεση αυτή είναι ταυτόσημη με το “πίστευε και μη έρευνα”. Και ο Θεός βοηθός.

Όταν η προοπτική υποχρεώνει και απαιτεί

Φαίνεται, πως η εποχή εκείνη που όσες ομάδες “ανέβαιναν” στη Θεσσαλονίκη για να αντιμετωπίσουν τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο της Τούμπας και έχαναν, από το αεροδρόμιο, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Όπως και η εποχή, όπου κι αν αγωνιζόταν ο ΠΑΟΚ, προκαλούσε, δέος και αίσθημα ηττοπάθειας.

Σήμερα, τα αποτελέσματα των αγώνων, εντός και εκτός έδρας, δεν πιστοποιούν πως είναι η ομάδα που προκαλεί δέος και σεβασμό στον αντίπαλο.

Παρακολουθώντας με συνέπεια τα ξένα πρωταθλήματα, κάθε τόσο ο προπονητής δίνει ευκαιρία μέχρι που τον εμφανίζει βασικό, σε κάποιο ταλαντούχο νεαρό παίκτη, ακόμη και δεκαεπτά ετών, και έτσι επιτυγχάνεται σταδιακά με πειθαρχία και αρμονία η ανανέωση της ομάδας.

Είναι κοινή η πεποίθηση και κάτι που συνεχή συζητείται ότι υπάρχουν ποδοσφαιριστές στον ΠΑΟΚ που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, αφού πρώτα έδωσαν οποία δυνατότητα διέθεταν και είναι πια απίθανο να δώσουν κάτι ακόμη. Αυτοί πρέπει να αντικατασταθούν, όσο βαρύ συναισθηματικά κι είναι αυτό.

Αυτός άλλωστε ο κύκλος κάθε ζωής και το ποδόσφαιρο δεν εξαιρείται.

Ξεκίνημα, ανάπτυξη, ακμή και παρακμή. Δυστυχώς δεν ισχύει κάτι διαφορετικό.

Και εκείνοι που κρίνουν ορθολογικά και με ψυχραιμία προχωρούν σε τομές, αν τους προκαλεί η αγωνιστική ανανέωση και η φρεσκάδα.

Αρνητές και συγχρόνως ανιστόρητοι!!

Το ότι αρνούνται να εμβολιαστούν είναι προφανώς δικαίωμά τους.

Όμως αν από την άρνησή τους διακυβεύονται πολλά, από ζητήματα υγείας, οικονομικά και ενδεχομένως εθνικά, τότε θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αλλιώς. Αλλά αυτό είναι “αλλουνού παπά ευαγγέλιο”.

Στην υπερδύναμη χώρα, όπου δεν συμβιβάζονται ούτε αστειεύονται, ο τότε κυβερνήτης της Καλιφόρνια και μετέπειτα Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν (αυτό είναι το σωστό), όταν μια δράκα ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας έθεσε σε κίνδυνο ζωτικά οικονομικά συμφέροντα – εξαγωγικό και εισαγωγικό εμπόριο – με μία απόφαση τους έστειλε όλους στα σπίτια τους και τον αντικατέστησε με άλλους προφανώς άνεργους.

Εκεί έχουν αποδείξει πως ούτε αστειεύονται ούτε “παίζουν τις κουμπάρες”.

Στα δικά μας.

Οι αρνητές είναι και ανιστόρητοι, γιατί δεν έχουν διδαχθεί, ότι οι σοβαρότερες μάστιγες υγείας παγκοσμίως, έχουν εξουδετερωθεί με τον εμβολιασμό.

Εκκωφαντικό παράδειγμα η Αφρική, όπου οι κάτοικοι της πέθαιναν, κάποτε σαν τις … μύγες, από χολέρα, λέπρα, πολιομυελίτιδα και τόσες άλλες επιδημικές ασθένειες.

Αυτοί δεν σώθηκαν ως στα μαγείας, αλλά με τον εμβολιασμό.

Όμως ξεχνούν και το πιο σημαντικό πως για να φτάσουν στην ηλικία τους ως μωρά και παιδιά έλαβαν ένα σωρό εμβόλια.

Όμως ποιό το όφελος απ’ αυτά που μνημονεύουμε;

“Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα”, λέει ο θυμόσοφος λαός μας.

Αναταραχή και νευρικότητα στα Βαλκάνια

Δεν υπάρχει περιοχή στον κόσμο, που να παρατηρείται τόση επεκτατική νευρικότητα όπως είναι τα Βαλκάνια.

Κάποια κράτη την έχουν στο πολιτικό ρεπερτόριό τους. Όμως τα περισσότερα όλο και θα ήθελαν να προσαρτήσουν λίγα ακόμη εδάφη για να επεκτείνουν τα όρια τους.

Πιο χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις της Τουρκίας και της Αλβανίας, κράτη που υπάρχουν στιγμές που δεν τηρούν ακόμη και προσχήματα αλλά που αγνοούν και τα διεθνώς κρατούντα.

Τα Βαλκάνια ήταν ανέκαθεν χαρακτηρισμένα ως η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, μια και μόνιμη νευρικότητα επικρατούσε στην περιοχή.

Ας μην ξεχνάμε πως η δολοφονία του Αρχιδούκα Φερδινάνδου διαδόχου της Ανδρίας στις 28 Ιουνίου 1914, στο Σεράγεβο, ήταν αφορμή για την κήρυξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Πολύ πιθανόν οι λαοί των Βαλκανίων να ήταν ανέκαθεν ανήσυχοι, νευρικοί και είχαν επεκτατικές διαθέσεις, γιατί δεν είχαν κοινή προέλευση, αλλά ήταν πανσπερμία λαών και φυλων, που επωφθαλμιούσαν ο ένας τον άλλο.

Και ενώ οι τούτοι γενικά έχουν πέσει από τους περισσότερους και έχει εμπεδωθεί καθεστώς καλής γειτονιάς, η Τουρκία, μόνη εξαίρεση, δεν εννοεί να ηρεμήσει και κάθε τόσο βρίσκει και ένα τομέα για να προκαλέσει.

Να όμως που ο λογαριασμός της νοικοκυράς ουδέποτε συμφωνεί με τον λογαριασμό της αγοράς ή αλλιώς κάνουν με το νου τους μπαϊράμι.

Ένα αριστούργημα από τα παλιά

Την υπερπαραγωγή “Ωραία μου κυρία” παρουσίασε πρόσφατα η οικεία ενότητα της COSMOTE TV.

Ένα σκηνοθετικό μεγαλείο, μελωδίας, μεγαλοπρέπειας, σκηνογραφίας, ενδυματολογίας και χορού.

Μεγάλοι πρωταγωνιστές η αλαβάστρινη, γλυκύτατη Ώντρεϊ Χέπμπορν και ο έξοχος Rex Harrison.

Σπουδαίοι όμως και οι συμπρωταγωνιστές Ουίλφριντ Χάιντ- Ουάϊτ, Στάνλεϊ Χόλογουεη και Γκλάντις Κούπερ.

Τα χρόνια εκείνα η επιτυχία της ταινίας στηριζόταν στο επίπεδο της υποκριτικής των ηθοποιών. Στις μέρες μας μεγάλο μέρος της επιτυχίας στηρίζεται στα “εφφέ”. Ουρανοξύστες που σωριάζονται σαν χάρτινοι, πόλεις που ισοπεδώνονται, τέρατα που βγαίνουν από τη θάλασσα και υπερανθρωποι που δεν καταβάλονται. Ιστορίες για αγριους.

Η ταινία, με σκηνοθέτη τον Τζορτζ Κιούκορ, απέσπασε το Oscar καλύτερης ταινίας το 1964 και ο Rex Harrison το Oscar καλύτερου ηθοποιού, βασίζεται στο θεατρικό έργο Πυγμαλίων του μεγάλου Τζωρτζ Μπέρναρντ.

Τα μουσικά σάουντρακ είναι του Φρέντερικ Λόου, ενώ τις αθάνατες μελωδίες ερμηνεύει η ορχήστρα Philarmonia με μαέστρο τον εξαίρετο Αντρέ Πρεβέν.

Ένα αριστούργημα από τα παλιά που οι παλαιότεροι παρακολουθούν με νοσταλγία και οι νεότεροι ασφαλώς με έκπληξη και θαυμασμό.

Ταξί και αγοραία

Μερικές δεκαετίες πριν, τα ταξί, ως μέσο μεταφοράς, συμπλήρωναν τις δυνατότητες του τραμ, που ήταν τότε το κυρίαρχο μέσο μαζικής μεταφοράς.

Τα περισσότερα ταξί, αν όχι όλα, ήταν τα περίφημα Ford με τα μουστάκια οι δε πιάτσες διάσπαρτες, κυρίως στο ιστορικό κέντρο.

Υπήρχαν όμως και δύο “πιάτσες” ή μια στην οδό Αγίας Σοφίας- κινηματογράφος “Διονύσια” και η άλλη στην οδό Βενιζέλου, γωνία Εγνατίας, όπου στάθμευαν τα λεγόμενα αγοραία.

Τα αγοραία ήταν μεγάλες πολυτελείς λιμουζίνες αμερικανικής κατασκευής, που τα ναύλωναν για επισκέψεις επίσημων, γάμους και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις.

Τα αγοραία “απέφευγαν” τις μικρές, σύντομες ναυλώσεις, που αναλάμβαναν τα ταξί.

Διηγούνται ένα χαριτωμένο περιστατικό με ήρωα τον τότε Γενικό Διοικητή- Υπουργό Βορ.Ελλάδος Λεωνιδα Ιασωνίδη.

Ο Λεωνίδας Ιασωνίδης ήταν απλός, ταπεινός, πολιτικός, καθημερινός άνθρωπος που συνήθιζε να πηγαίνει με τα πόδια στο Διοικητήριο.

Οι συνεργάτες του τον συμβούλευαν, τουλάχιστον να πηγαίνει με ταξί στο Υπουργείο και όχι με τα πόδια.

Ο Ιασωνίδης πήρε ένα από τα αγοραία της οδού Βενιζέλου και μόλις είπε στον οδηγό την διαδρομή – ούτε ένα χιλιόμετρο – εκείνος ξύνισε, αλλά δε μπορούσε να κάνει διαφορετικά.

Όταν οι οδηγοί των αγοραίων πληροφορήθηκαν όλοι για την συγκεκριμένη περίπτωση, απέφευγαν τον Λεωνίδα Ιασωνίδη προφασιζόμενοι διάφορες δικαιολογίες.

Μια- δύο τέτοιες αρνήσεις και ο Ιασωνίδης ξέσπασε σε έναν που του είπε πως δεν μπορεί να τον πάρει γιατί είναι “αγκαζέ”.

“Πας δεν πας, θα πας. Ιασωνίδης Υπουργός” είπε ταπεινός εκείνος, απλός πολιτικός άνδρας.

*Ο Στράτος Σιμιτζής είναι Δημοσιογράφος και Συγγραφέας. Από τα βιβλιοπωλεία διατίθεται η νέα συλλογή διηγημάτων του με τίτλο: “Η αρχόντισσα του κάμπου”. Εκδόσεις “Μέθεξις”.

Οι μολυσμένοι θεατές και τα μολυσματικά παρασκήνια

Από
anixneuseis
-
0

Γιάννης Καρανικόλας 

Η όλη ιστορία με την αποχώρηση του Άρη Σερβετάλη από την παράσταση «ο Ρινόκερος» αποδεικνύεται ιδιαίτερα χρήσιμη για να φέρει στην επιφάνεια σε κάποιους και να υπενθυμίσει σε ορισμένους άλλους δύο βασικά πράγματα:

Α) Την απουσία πολιτικού αισθητηρίου πολλών συμπολιτών μας. Όπως φάνηκε, κατά την εκ νέου ετοιμασία της παράστασης πριν από λίγους μήνες, οι παραγωγοί «δεν πίστευαν πως θα γίνει υποχρεωτική η επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης για να εισέλθει κάποιος στο θέατρο». Ποιός πίστευε ότι θα γίνει δεύτερο λοκντάουν όταν βγαίναμε κακήν κακώς από το πρώτο; Ποιός πιστεύει ότι θα γίνει καθολικό λοκντάουν τον χειμώνα που μας έρχεται; «Μα εγώ έκανα το καθήκον μου, έκανα το εμβόλιο, γιατί να με ξανακλείσουν μέσα; «Μα ρε ούτε αυτόν τον συμφέρει να μας ξανακλείσει. Θα ξεσηκωθεί ο κόσμος». Ο κόσμος όντως ξεσηκώνεται. Αλλά έξω, όχι εδώ. Τουλάχιστον έτσι μαθαίνουμε από τα αποσπασματικά και με το σταγονόμετρο αληθινά δελτία της λίστας Πέτσα. Και ο κόσμος ξεσηκώνεται σε χώρες που έχουν πιάσει τα «τείχη ανοσίας». Η Αυστρία ξανάρχισε τον χορό και η Μέρκελ υπονόησε έντονα ότι θα ακολουθήσει. (Από την άλλη η Αυστραλία ετοιμάζει «κλειστά καμπ για τους νοσούντες»). Εννοείται πως πολύ γρήγορα συντονίστηκαν και τα μέσα λίστας Πέτσα. Ήδη κυκλοφορούν τίτλοι στο εσωτερικό που μας προετοιμάζουν για έναν «ακόμη δύσκολο χειμώνα». Η θρησκειοποίηση της επιστήμης τόσο εκ δεξιών όσο και εξ αριστερών, εκτός των άλλων, έχει μια πολύ συγκεκριμένη παρενέργεια: να παραγνωρίζουν οι εν λόγω θρησκευόμενοι το βάθος και την καθολικότητα της Πολιτικής. Η Πολιτική εισβάλει παντού, βίαια ή λιγότερο βίαια. Φαίνεται ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν μας δίδαξε πόσο επικίνδυνη είναι η επιστήμη στα χέρια των εξουσιαστών, ή καλά καλά των ίδιων των επιστημόνων. Και μας έκανε να μην ασχοληθούμε με το γεγονός ότι ειδικά από τον Β΄ Π.Π. και μετά, η επιστήμη τείνει να εργαλειοποιείται όλο και περισσότερο στα χέρια πολιτικών. Επιπρόσθετα, οι κατέχοντες εξουσία συσσωρεύουν τις γνώσεις τους πάνω στην Πολιτική, όπως γίνεται και στην επιστήμη με τους επιστήμονες. Όσο περισσότερα και πολύπλευρα τα πειράματα, τόσο περισσότερη γνώση προσκομίζουμε. 

   Με άλλα λόγια, οι κυβερνήσεις και τα μεγάλα τους αδέρφια (οι τεχνολογικοί κολοσσοί, οι τραπεζικοί κολοσσοί κ.ο.κ.), είναι ήδη πολύ πιο έμπειροι στο να εξουσιάζουν, από ό,τι πριν από δύο χρόνια με το ξέσπασμα της πανδημίας. Και δεν είναι εμπειρότεροι με την έννοια ότι πλέον εξυπηρετούν καλύτερα τους πολίτες τους. Είναι εμπειρότεροι με την έννοια της πραγματικής ιδιότητάς τους: Να εξουσιάζουν πλατειές μάζες και κοινωνικά στρώματα, όλο και πιο έμμεσα, όλο και πιο αόρατα, τελειοποιώντας παράλληλα τους μηχανισμούς καταστολής των τελευταίων. Γεγονός που εξασφαλίζει όχι μόνο την διαιώνιση της ισχύος τους, αλλά και την επ’ άπειρον αύξησή της. Όσο η μερίδα αυτή του κόσμου, αυτό το πάνω από 90%, δεν αντιστέκεται, δίνει απλόχερα στους εξουσιαστές να γεύονται ξανά και ξανά τον απαγορευμένο καρπό: την γνώση προς μια τρομακτικά απόλυτη εξουσία. 

Β) Είναι θλιβερό ένας χώρος που μαστίζεται από μικρά ή μεγάλα σκάνδαλα σε συχνή βάση, με κάποια από αυτά να φτάνουν σε εμάς (Λιγνάδης, Φιλιππίδης), να συνεχίζει να ζει μέσα σε μικροπρέπειες και αρρωστημένες εμπάθειες (όχι ότι είναι ο μόνος χώρος βέβαια). Δεν είναι δυνατόν να φταίνε μόνο δόλιοι ή βαλτοί Υπουργοί Πολιτισμού και λοιποί σε πόστα, επιτροπές κ.λπ. αν σε μια τηλεοπτική σειρά στην Ελλάδα ο πρωταγωνιστής παίρνει ανά επεισόδιο χιλιάδες ευρώ ενώ οι υπόλοιποι γύρω του είκοσι και τριάντα ευρώ. Δεν είναι δυνατόν σε μια τόσο πετυχημένη και προσοδοφόρα παράσταση όπως ο Ρινόκερος να μην υπάρχει σχέδιο Β΄. Κι αν δεν έχει η παραγωγή σχέδιο Β΄ επειδή θέλει αποκλειστικά Σερβετάλη, ας υψώσουν συλλογικά την φωνή τους οι ηθοποιοί που προφανώς βολεύονται και με κάποιον άλλον συνάδελφο για πρωταγωνιστή και καλά κάνουν. Ως πότε οι παραγωγές στην Ελλάδα θα στήνονται και θα ξεστήνονται κατά το δοκούν των παραγωγών; Στις πλάτες ηθοποιών με ατελείωτες απλήρωτες πρόβες; Είναι λοιπόν ακριβώς αυτές οι μικροπρέπειες που οδήγησαν πολλούς ηθοποιούς στην γνωστή συνταγή που διαιωνίζει την δυσμένειά τους: πέφτω να φάω ένας συνάδελφο, που στο κάτω κάτω δεν κοστίζει, και μπορεί και να του τα έχω και μαζεμένα δεν ξέρω γω από τι. Αλλά ποτέ δεν τολμάω να τα βάλω με το αφεντικό, με τον παραγωγό. Με αυτόν που κάθε μέρα υποτιμά την δουλειά μου και με εξαθλιώνει». Ας κάνει επιτέλους ο κάθε κλάδος αλλά και ο κάθε αυτόνομος πολίτης την αυτοκριτική του.

   Σε κάθε περίπτωση, η όλη συζήτηση γύρω από το παραπάνω γεγονός εκτροχιάστηκε συνειδητά ή υποσυνείδητα από αυτό που πραγματικά έθιξε ο Άρης Σερβετάλης: Τον κανονικά και με τον νόμο διαχωρισμό των πολιτών ενός δημοκρατικού κράτους σε δύο κατηγορίες. Διαχωρισμό που -αν κάποιος έχει πολιτικό αισθητήριο- αντιλαμβάνεται ότι η κυβέρνηση μόνο να τον οξύνει σκοπεύει. Πάντοτε με όχημα την «μια και αληθινή επιστήμη». 

Υ. Γ.: Η διαχείριση της πανδημίας σε συνδυασμό με την ανθρωποφαγία που εκτυλίχθηκε τις τελευταίες μέρες μου θύμισε μια ιστορία από τον στρατό:

   Ως στρατιώτης πεζικού στην Σάμο, έπρεπε να περάσω μεγάλο μέρος της θητείας μου σε ένα φυλάκιο στο Αγαθονήσι. Ειδικά εκεί, εγώ και οι συφάνταροι ακούγαμε και ακολουθούσαμε κατά γράμμα την κάθε «έμπνευση» που είχε στο μυαλό του ο λοχαγός ή τα άλλα στελέχη. «Μια θητεία είναι, θα περάσει. Θα γυρίσουμε σπίτι μας. Κάνε τον χαζό και προχώρα». Έτσι λέγαμε στον εαυτό μας, έτσι λέγαμε μεταξύ μας, μπας και χωνέψουμε την παράνοια που βιώναμε πολλές φορές. Υπήρχε ένα παλληκάρι, που δεν επανέλαβε αυτά τα λόγια μαζί μας. Στην κάθε «έμπνευση», στην κάθε μικροπρέπεια των στελεχών αντιδρούσε. Αντιδρούσε έντονα. Φωνές, φυλακές, κακό. Στην κάθε αντίδραση, η θέση όλων μας εκεί δυσκόλευε. Λιγότερος ύπνος, περισσότερη εκπαίδευση, λιγότερος ελεύθερος χρόνος, περισσότερες φωνές, περισσότερη παράνοια. Γιατί κανείς δεν λογίζεται ως μονάδα στον στρατό. Αν το σύνολο δεν είναι συνεκτικό και ευθυγραμμισμένο, «την πληρώνουν όλοι». «Οπότε παιδιά, θα σας γλεντήσουμε αναγκαστικά, γιατί έχετε έναν συνάδελφο που δεν ενδιαφέρεται για εσάς παρά μόνο για τον εαυτό του. Πηγαίνετε να του μιλήσετε μπας και αλλάξει μυαλά. Κρίμα είναι. Εμείς το καλό σας θέλουμε. Να είμαστε όλοι ήρεμοι και να περάσει η μέρα». 

   Πάλι κατεβάζαμε τα κεφάλια, πάλι συμβιβαζόμασταν, πάλι πηγαίναμε να συνετίσουμε τον αντιδραστικό και θερμόαιμο φαντάρο. Κι ας τον θαυμάζαμε από μέσα μας για το θάρρος του, κι ας μην κάναμε τίποτα άλλο όλη μέρα από το να βρίζουμε τους πάντες και τα πάντα εκεί μέσα, στο τέλος της ημέρας για όλα θα έφταιγε αυτός. Που άνοιξε το στόμα του και μίλησε.

antifono.gr

Η Κίνα θα μπορούσε να “μολύνει” τις σχέσεις της Αθήνας με την Ουάσιγκτον: Ο Μητσοτάκης “δείχνει” τους δανειστές…

Από
anixneuseis
-
0

 Η ανάλυση του Μιχάλη Ιγνατίου

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απευθύνει χαιρετισμό στην εκδήλωση της Αδελφότητος Οφφικιαλίων της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας «Παναγία η Παμμακάριστος» προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, στο Μέγαρο Μουσικής, την Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2021. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΕΛΤΕΣ

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να ξεκαθαρίσει μερικά σοβαρά ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με πιο σημαντικό -αν και σε αρκετούς προκαλεί έκπληξη- το θέμα της οικονομικής παρουσίας της Κίνας στη χώρα με την αγορά του λιμανιού του Πειραιά.

Οι Αμερικανοί, ως γνωστό, έχουν ξεκινήσει ένα “πόλεμο με τους Κινέζους, που δεν τον βλέπουμε ακόμα διά γυμνού οφθαλμού. Στο πλαίσιο αυτού του “πολέμου” βλέπουν το Πεκίνο παντού, σε χώρες με τις οποίους οι ΗΠΑ διατηρούν παραδοσιακές σχέσεις.

Το λιμάνι του Πειραιά θεωρείται στρατηγικής σημασίας και είναι ένα εκ των τριών πιο σημαντικών στην Ευρώπη. Άρα οι Αμερικανοί θεωρούν ότι η αγορά αυτή από τους Κινέζους ήταν στρατηγική για την είσοδό τους στην Ευρώπη. Φαίνεται ότι το σχέδιο τους είναι μέσω της Ελλάδας να φτάσουν στις …Βρυξέλλες, οι οποίες άργησαν να αντιδράσουν.

Στη συνέντευξη του στην εφημερίδα Ουάσιγκτον Πόστ και τη δημοσιογράφο Lally Weymouth, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι οι Αμερικανοί δεν του παραπονέθηκαν για την αύξηση του ποσοστού της κινεζικής Cosco, στο λιμάνι του Πειραιά, για τον απλούστατο λόγο ότι η συμφωνία για την αύξηση του μεριδίου τους ήταν γραμμένη στο αρχικό συμβόλαιο.

Ο δημοσιογράφος σημείωσε τα εξής, αναφερόμενος και στις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ:

Ο κ. Μητσοτάκης εξήγησε ότι η πώληση του λιμανιού του Πειραιά έγινε σε μια διαφορετική εποχή που ελάχιστες χώρες έδειχναν ενδιαφέρον να επενδύσουν στην Ελλάδα. Να θυμίσουμε ότι η τότε κυβέρνηση αναγκάστηκε να το πουλήσει υπό τον εκβιασμό των Ευρωπαίων δανειστών. Ήταν μία απαράδεκτη πράξη που επέβαλαν οι δανειστές. Η τότε κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραχωρήσει το κρατικό περιουσιακό στοιχείο σε μία εξευτελιστική τιμή.

Στην επιμονή της Αμερικανίδας δημοσιογράφου, ο κ. Μητσοτάκης εξήγησε ότι η οικονομική παρουσία της Κίνας δεν θα μετατραπεί σε πολιτική και στρατιωτική.

Απολύτως όχι, είπε ο Έλληνας πρωθυπουργός. Η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλουμε να έχουμε καλές σχέσεις με την Κίνα, αλλά είναι και στρατηγικοί ανταγωνιστές, αναφέρει.

Ο κ. Μητσοτάκης ξεκαθαρίζει και τις σχέσεις με την Τουρκία λέγοντας ότι εάν η Άγκυρα συνεχίσει την επιθετική της συμπεριφορά, μπορεί να υπάρξουν συνέπειες για την ίδια -κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), δηλώνει.

Από την άλλη, σημειώνει, εάν η Τουρκία σταματήσει την επιθετική της συμπεριφορά στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, υπάρχει περιθώριο να καθίσουμε στο τραπέζι και να λύσουμε τις διαφορές μας.

Είναι μία πρόσκληση σοβαρή, την οποία, βεβαίως, θα αγνοήσει. Όμως, στα “αυτιά” της αμερικανικής κυβέρνησης και των λοιπών παραγόντων της Ουάσιγκτον, ακούγεται πολύ όμορφα η θέση του Πρωθυπουργού: Ή κυρώσεις ή διάλογος…

Ο κ. Μητσοτάκης κάνει ειδική αναφορά για πρώτη φορά, στη δημιουργία νέων αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα. Και υπογραμμίζει τη σημασία της Αλεξανδρούπολης, που όπως λέει, βρίσκεται πολύ κοντά στην Τουρκία.

Θα αποτελεί, δηλώνει, το φυσικό σημείο εισόδου για τα στρατεύματα των ΗΠΑ ή του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης.

Τέλος αναφέρει ότι πιστεύει πως θα μπορέσει να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον το πρώτο εξάμηνο του νέου έτους. Πληροφορίες συγκλίνουν ότι οι προετοιμασίες γίνονται για ημερομηνίες γύρω από την 25η Μαρτίου 2022, ώστε να συνεορτάσει την εθνική επέτειο με τον πρόεδρο Μπάιντεν και τα μέλη της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΗΝ WASHINGTON POST ΕΔΩ

Το βίντεο της ανταπόκρισης του αναλυτή του OPEN και αρθρογράφου της Hellas Journal ακολουθεί:

Hellas Journal

Κυριάκος Κυριακόπουλος: Επικίνδυνη εξέλιξη. Η πρώτη πράξη μιας αλυσίδας ανατροπών που θα πρέπει να αφυπνίσει την χώρα

Από
anixneuseis
-
0
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αιφνίδια και θεωρητικά μη αναμενόμενη επίσκεψη του ηγέτη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Μοχάμεντ μπιν Ζάιεντ στην Άγκυρα και φυσικά ο συνδυασμός αυτής της επίσκεψης με την δημιουργία ενός επενδυτικού ταμείου 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων που τίθεται στην διάθεση των προεδρικών επενδυτικών σχεδιασμών της Τουρκίας…

Είναι μια εξέλιξη η οποία θα πρέπει να προβληματίσει τους πάντες και ιδιαίτερα τα γνωστά παπαγαλάκια (μέσα κι έξω από την χώρα μας) που συντήρησαν εμμονικά την άποψη περί της δήθεν απομονωμένης Τουρκίας η οποία οσονούπω θα οδηγείτο στην απόλυτη κατάρρευση, από τα απανωτά χτυπήματα των ισχυρών μας «συμμάχων»…

Στην ρευστή και ανασυντασσόμενη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής, είναι φανερό πως μια τέτοια κίνηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτιμηθεί αποκλειστικά και μόνο με γνώμονα την ισχυρή οικονομική της διάσταση. Πρόκειται για μία εξέλιξη που έχει πρωτίστως ένα ισχυρό γεωπολιτικό αποτύπωμα, το οποίο η πολιτική τάξη της χώρας μας, δεν δικαιούται σε καμία περίπτωση να το υποβαθμίσει.

Υπήρξε παρασκήνιο;;;

Είναι φανερό πως υπήρξε. Όταν μετά από μια δεκαετία ανεξέλεγκτης αντιπαλότητας, καταλήγεις με το «καλημέρα σας» σε μια συμφωνία με ευρύτερα στρατηγικά χαρακτηριστικά, χωρίς να έχει μεσολαβήσει ούτε καν για τα προσχήματα μια διερευνητική των προθέσεων συνάντηση, είναι φανερό ότι έχει προηγηθεί έντονο παρασκήνιο και ισχυροί διαμεσολαβητές που υπαγόρευσαν την σιωπηρή εκτόνωση των αντιθέσεων, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα λοιπών εχθρών και φίλων.

Προφανώς, εμείς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα το περιεχόμενο του παρασκηνίου που έχει προηγηθεί, ούτε βεβαίως την ταυτότητα των συντελεστών που έχουν μεσολαβήσει στην διαμόρφωσή του. Αξιολογώντας όμως τα θεμελιώδη αλλά και το «φαίνεσθαι» αυτής της συμφωνίας, μπορούμε να προβούμε με ασφάλεια σε ορισμένες βάσιμες και εξαιρετικά σημαντικές – κατά την γνώμη του γράφοντος – παραδοχές:

Πρώτον: Η συγκεκριμένη εξέλιξη, δρομολογήθηκε με την ανοχή και την καθαρή στήριξη της Αμερικανικής πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας. Άλλωστε δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός, ότι τα ΗΑΕ υπήρξαν η πρώτη Αραβική χώρα που με την προτροπή των ΗΠΑ προσχώρησε στις συμφωνίες του Αβραάμ με το Ισραήλ και αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο.

Δεύτερον: Στο βαθμό που επιβεβαιωθεί και τυπικά το σενάριο της ευθείας εμπλοκής των Αμερικανών στα τεκταινόμενα, τότε είναι φανερό πως η συνεκτική επαναπροσέγγιση των ΗΑΕ με την Τουρκία, δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεωπολιτικό συμβάν, αλλά την πρώτη πράξη μιας αλυσίδας ανατροπών που βρίσκονται ήδη στα σκαριά και αυτή η προοπτική θα πρέπει να μας ανησυχήσει και κυρίως να απασχολήσει πάρα πολύ σοβαρά την Ελληνική στρατηγική σκέψη.

Τρίτον: Στον βαθμό που με την σειρά του επιβεβαιωθεί ΚΑΙ αυτό το σενάριο και αρχίσει έτσι να διαφαίνεται μια δυναμική ευρύτερων ανατροπών και επαναπροσδιορισμού των συμπεριφορών αλλά και των περιφερειακών στρατηγικών, τότε είναι φανερό πως έχει ξεκινήσει ήδη να χορογραφείται μια ραγδαία αποδόμηση του «αντιτουρκικού μετώπου» και οι ευρύτερες προεκτάσεις μιας τέτοιας εξέλιξης, θα έχουν ευθεία και ουσιαστική επίπτωση στην φυσιογνωμία της επόμενης μέρας.

Είναι αξιοσημείωτο…

Και οφείλουμε να το καταγράψουμε ως γεγονός, το ότι υπάρχει και υποστηρικτικό παρασκήνιο που δείχνει να ευνοεί το αρνητικό σενάριο για πιθανολογούμενες ανατροπές σε όλο το εύρος γύρω από το οποίο επικεντρώνεται το αυξημένο Ελληνικό ενδιαφέρον. Η πρόσφατη σύλληψη του ζεύγους των Ισραηλινών πολιτών στην Κωνσταντινούπολη με την κατηγορία της κατασκοπείας, και η ραγδαία εργαλειοποίησή της μέσα σε μόλις ελάχιστα 24ωρα (ωσάν να ήταν προαποφασισμένη τακτική) για την επαναπροσέγγιση της νέας πολιτικής ηγεσίας του Ισραήλ με την Τουρκική πολιτική ηγεσία, ενδέχεται να αποκαλύπτει πως ο καπνός των φημών που διέρρεαν σκοπούμενα όλη την προηγούμενη περίοδο από τους Τούρκους επιτελείς, για την αναμενόμενη αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ των δύο χωρών, ενδέχεται να μην ήταν χωρίς φωτιά, ούτε και προϊόν της γνωστής Τουρκικής διπλωματικής κακοήθειας.

Από την άλλη… Υπάρχει και ένα περιβάλλον χειρισμών, που επίσης διευκολύνει ανατροπές στο πλαίσιο της proxy αντίληψης των Αμερικανών για την διαχείριση των περιφερειακών προκλήσεων. Αξίζει άλλωστε να δείτε τι λέγαμε ήδη από τις 2 Νοεμβρίου, σε σχετικό μας άρθρο με αφορμή την συνάντηση Μπάιντεν – Ερντογάν το οποίο θα βρείτε ΕΔΩ.

Τότε… Και όταν όλοι πανηγύριζαν θεωρώντας πως ο Αμερικανός πρόεδρος τράβηξε τα αυτιά του Ερντογάν για την «άτσαλη και αντισυμμαχική» συμπεριφορά του, εμείς μεταξύ άλλων τονίζαμε πως: «Ο αδύναμος κρίκος αυτής της συνάντησης, ΔΕΝ ήταν ο Ερντογάν και η Τουρκία, αλλά ο Μπάιντεν και οι στρατηγικά μετέωρες ΗΠΑ, οι οποίες αγωνιούν στην προσπάθειά τους να συνθέσουν ένα παζλ ασφαλείας και ελεγχόμενης περιφερειακής σταθερότητας, μπροστά στην καθ’ όλα αβέβαιη ως προς την έκβασή της κορυφαία στρατηγική σύγκρουση στην οποία έχουν εμπλακεί, από ομολογουμένως περισσότερο αποδυναμωμένη – σε σχέση με το παρελθόν – θέση».

Και ταυτόχρονα με αυτό επιμέναμε πως: «Στην συγκεκριμένη συνάντηση οι Αμερικανοί, δεν πήγαν για να μαλώσουν τον απείθαρχο Ερντογάν. Πήγαν αποφασισμένοι να ζητήσουν, σε ήπιους πλέον τόνους, την ενεργητική επανένταξη της Τουρκίας στην περιφερειακή τους στρατηγική, εκθέτοντάς της το ομολογουμένως διόλου φιλόδοξο Αμερικανικό όραμα για την επόμενη μέρα».

Το κρίσιμο ερώτημα…

Το οποίο ανακύπτει αντικειμενικά μετά και από την συγκεκριμένη εξέλιξη, είναι το: Ποιός είναι τελικά αυτός που διαμορφώνει τους όρους του παιχνιδιού και επιδρά καταλυτικά στην δυναμική του παρασκηνίου…

Η δική μας απάντηση υπήρξε σαφής και απολύτως ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή. Είναι η ανάγκη των Αμερικανών… Είναι η δυσκολία τους να διαχειριστούν στρατηγικά την πολυπλοκότητα των προκλήσεων της νέας εποχής… Είναι εν τέλει η κατάντια μιας πρώην Υπερδύναμης που καταφεύγει σε φτηνούς τακτικισμούς προκειμένου να συγκαλύψει το σοβαρό στρατηγικό έλλειμμα που αποτυπώνεται στον σχεδιασμό της. Αυτό είναι που καθιστά ευάλωτους στις Τουρκικές απαιτήσεις, όλους εκείνους που επιμένουν να ακολουθούν τους Αμερικανούς στον αδιέξοδο περιφερειακό τους τακτικισμό. Και αυτήν την διαπίστωση οφείλουμε να την κρατήσουμε, διότι πάρα πολύ σύντομα θα την ξαναβρούμε μπροστά μας ως χώρα.

Στις πολλές ενδιαφέρουσες αναγνώσεις…

Που επιχειρούν να αναζητήσουν απαντήσεις στα τεκταινόμενα, υπάρχει μια προσέγγιση που θεωρεί ότι στο νέο επίπεδο της περιφερειακής ισορροπίας που θα αναζητηθεί, η Τουρκία θα πιεστεί για σιωπηρές παραχωρήσεις που θα καταστήσουν εν πολλοίς ανενεργό το Τουρκολυβικό μνημόνιο. Ο κίνδυνος να παγιδευτεί η χώρα μας στην περιδίνηση αυτής της αυταπάτης και να μην κάνει τίποτε που θα μπορούσε να ανακόψει όλα όσα διαφαίνονται είναι υπαρκτός. Γι’ αυτό και οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι…

Η Τουρκία δεν πρόκειται να συναινέσει στην γεωπολιτική της αυτοκτονία. Ούτε τα ΗΑΕ έχουν την δυνατότητα να διαπραγματευτούν παραχωρήσεις της Τουρκίας για λογαριασμό των λοιπών συμμάχων τους. Η Τουρκία είναι ο επισπεύδων και ο εκβιαστής. Για την Τουρκία (με ή χωρίς Ερντογάν) το Τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι σημείο αναφοράς της νεο-οθωμανικής της μεγαλομανίας… Είναι το εφαλτήριο για την προώθηση του μεσογειακού της ονείρου από τα Δαρδανέλια  και τις Μεσανατολικές ακτές μέχρι το Γιβραλτάρ… Είναι η tabula rasa πάνω στην οποία εγγράφει την στρατηγική της μπαμπεσιά έναντι όλων… Στην ανάγκη της εξυπηρέτησής του δόμησε το περιεχόμενο της Ισπανοτουρκικής συμφωνίας… Είναι ο παλλαπλασιαστής ισχύος του «γαλάζιου» αφηγήματός της. Είναι όλα αυτά και άλλα τόσα το Τουρκολιβυκό μνημόνιο για τον Τουρκικό επιθετικό μεγταλοϊδεατισμό. Επομένως…

Η Τουρκία, στο πλαίσιο του αναβαθμισμένου περιφερειακού ρόλου που διεκδικεί, μπορεί να αποδειχτεί διατεθειμένη να «θυσιάσει» το «τελειωμένο» Κουρδικό ζήτημα εάν εξασφαλίσει τους όρους που θα μπορούσαν να εκτονώσουν την δυναμική του ως απειλή για την γεωπολιτική της συνοχή, αλλά από το Τουρκολυβικό μνημόνιο δεν θα κάνει ούτε βήμα πίσω αν δεν βρεθούν οι δυνάμεις εκείνες που θα της τσακίσουν οριστικά και αμετάκλητα τα πόδια ώστε να μην συνεχίσουν να βρωμίζουν με την παρουσία τους τα νερά της Μεσογείου. Φυσικά η Ιφιγενειοποίηση του Κουρδικού στο πλαίσιο της υπερμαξιμαλιστικής αναθεωρητικής της ατζέντας, θα δημιουργήσει με την σειρά της καινούρια δεδομένα, νέες επικαιροποιημένες ιεραρχήσεις και προτεραιότητες, αλλά και έναν νέο γύρο ανταγωνιστικών στρατηγικών, και αυτό είναι κάτι που απαιτείται να μελετηθεί και δεν αρκεί απλώς να καταγράφεται.

Κρίσιμα συμπεράσματα…

Οι εξελίξεις πάντως, αν και μη αναμενόμενες, ενδέχεται να προσλάβουν την μορφή χιονοστιβάδας. Για όλους εμάς, αυτό που έχει σημασία να συνειδητοποιήσουμε, είναι το γεγονός ότι ο χρόνος δεν λειτουργεί αυτόματα υπέρ του διαφαινόμενου κλίματος και η δυναμική των γεωπολιτικών διεργασιών δεν μπαίνει στον αυτόματο πιλότο, επειδή απλώς καταδείξαμε την θέλησή μας να κινηθούν σε συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Η Ελλάδα δυστυχώς δεν πρωταγωνίστησε στην σφυρηλάτηση πραγματικά στρατηγικών συμμαχιών μακράς πνοής και αρκέστηκε στην εντυπωσιοθηρική διαχείριση των περιφερειακών συνευρέσεων, την στιγμή που συγκεκριμένες δυνάμεις μόχθησαν και συνεχίζουν να μοχθούν για την επαναπεριθωριοποίησή της. Αυτό το έλλειμμα στην κυρίαρχη συστημική στρατηγική σκέψη, η πατρίδα μας θα το πληρώσει όσο οι Αμερικανοί θα αισθάνονται πως οι ίδιοι έχουν δεμένο τον γάιδαρο και η Ελλάδα επιμένει να κινείται με σοβαρά κενά και κραυγαλέες ανεπάρκειες στον στρατηγικό της σχεδιασμό.

Γι΄ ακόμη μια φορά αποδεικνύεται ότι στην Γεωπολιτική, πέρα και πάνω από τους όποιους στόχους και τις όποιες επιδιώξεις… Πέρα και πάνω από οτιδήποτε παρουσιάζεται ως περιγραφική απάντηση στο εθνικό στρατηγικό ερώτημα: «ΤΙ ΘΕΛΩ»… Τοποθετείται η ανάγκη να διαθέτουμε ως χώρα ξεκάθαρες απαντήσεις (πολιτικές, διπλωματικές και επιχειρησιακές) στο βασικό τακτικό ερώτημα: «ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΩ». Και εδώ, δυστυχώς προκύπτουν πολλά και σοβαρά ζητήματα με τα οποία θα πρέπει να ασχοληθούμε.

Τι μπορούμε να κάνουμε…

Να εκβιάσουμε εξελίξεις… Χωρίς φοβικά σύνδρομα, αναποφασιστικότητα και προβλέψιμους τακτικισμούς. Και οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι… Η κυβέρνηση μπορεί να προσπαθεί να επενδύσει στο μέτωπο των εντυπώσεων με αποδέκτη το εσωτερικό ακροατήριο, αλλά η πραγματικότητα που επιμένει να είναι αμείλικτη, βροντοφωνάζει σε όλους τους τόνους ότι το εναπομείναν γεωστρατηγικό κεφάλαιο που υπήρξε αποτέλεσμα της αιφνίδιας γεωπολιτικής μας ενηλικίωσης, εξαντλείται και το εθνικό στρατηγικό απόθεμα επείγει να επαναφορτιστεί.

Η προνομιακή εταιρική σχέση με την Γαλλία… Η κατ’ αρχήν θετική εξέλιξη με την επικεφαλής της Γερμανικής διπλωματίας στην πρώτη μεταμερκελική κυβέρνηση… Η φθίνουσα αλλά παρ’ όλα αυτά προσωρινά θετική διεθνής συγκυρία… Η προοπτική αιφνίδιας κατάρρευσης της Τουρκικής κυβέρνησης ή ακόμη και η πιθανότητα πολιτικής αποσταθεροποίησης της γείτονος… Και η προσδοκία να μην έχει επεκταθεί και πέραν των ΗΑΕ το όποιο προβληματικό παρασκήνιο θα μπορούσε να εκπλήξει δυσάρεστα… Είναι μερικές μόνο από τις ευνοϊκές προϋποθέσεις που υπάρχουν σήμερα, αλλά που η διάρκεια ζωής τους παραμένει εξαιρετικά αβέβαια έως και προβληματική.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να επαναλάβει το λάθος του 2016, όταν την μοιραία νύχτα που έπρεπε να επιβάλει τα αυτονόητα, περιορίστηκε σε κηρύγματα για την “δημοκρατία” που θα διασφάλιζε μακροημέρευση του δικτάτορα. Η πατρίδα μας εάν θέλει να ανακόψει τα σχέδια εκείνων που επιχειρούν να ανακόψουν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα του εξωστρεφούς προσανατολισμού της εξωτερικής της πολιτικής και να περάσει δυναμικά στην αντεπίθεση, οφείλει να παρέμβει στην καρδιά των εξελίξεων υπαγορεύοντας ατζέντα αναγκαστικής στήριξης και αλληλεγγύης από τους ισχυρούς της «συμμάχους» και οφείλει να το κάνει επιστρατεύοντας: Το Διεθνές Δίκαιο… Τα ιστορικά της Δίκαια… Το δικαίωμά της στην άσκηση αδιαπραγμάτευτης εθνικής κυριαρχίας… Και μια τακτική χειραφετημένης πρωταγωνιστικής δύναμης, που θα είναι ικανή να εμπνεύσει στρατηγικούς συμμάχους σε συστράτευση με στόχο στρατηγικές ανατροπές μακράς πνοής που να αποτυπώνονται στο πεδίο και όχι σε εφήμερους τακτικισμούς διαχείρισης της συλλογικής ομηρείας.

Σχετικά μας άρθρα ΕΔΩ και ΕΔΩ…

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΝΟΣ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Από
anixneuseis
-
0
Tamara Qiblawi, CNN

Ο ντε φάκτο ηγέτης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων προσγειώθηκε την Τετάρτη στην πρωτεύουσα της Τουρκίας ως μέρος μιας διπλωματικής ευωχίας για τον τερματισμό των περιφερειακών ρήξεων που καθορίζουν τη Μέση Ανατολή για πάνω από μια δεκαετία.

Η συνάντηση της Άγκυρας συγκεντρώνει δύο περιφερειακές δυνάμεις που θεωρούσαν η μία την άλλη ως ιδεολογικούς εχθρούς: τον Πρίγκιπα διάδοχο του Άμπου Ντάμπι, Σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ζάιεντ, γνωστό ως MBZ, και τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο MBZ, ο οποίος κάνει την πρώτη του επίσημη επίσκεψη στην Άγκυρα εδώ και σχεδόν 10 χρόνια, αντιμετωπίστηκε με φανφάρες. Ο Ερντογάν πραγματοποίησε μια τελετή υποδοχής για τον διάδοχο στο προεδρικό μέγαρο που περιελάμβανε πομπή ιππικού.

Ώρες αργότερα, τα ΗΑΕ ανακοίνωσαν ένα επενδυτικό ταμείο 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε πολλούς τομείς της τουρκικής οικονομίας, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, της κλιματικής αλλαγής και του εμπορίου.

Η κίνηση μπορεί να ωθήσει την παραπαίουσα οικονομία της Τουρκίας σε μια εποχή που η πολυετής νομισματική κρίση την έχει επιταχύνει. Ως αρχική ένδειξη του οικονομικού αντίκτυπου της επίσκεψης του πρίγκιπα διαδόχου, η τουρκική λίρα ανατιμήθηκε κατά περίπου μία μονάδα την Τετάρτη, αφού έφτασε σε χαμηλό ρεκόρ τις τελευταίες ημέρες.

Γιατί έχει σημασία αυτή η συνάντηση

Ο ανταγωνισμός μεταξύ των ΗΑΕ και της Τουρκίας διαδραματίστηκε σε μερικά από τα πιο θανατηφόρα πεδία μάχης στην περιοχή την τελευταία δεκαετία, αναδιαμορφώνοντας τη Μέση Ανατολή. Μια ύφεση μεταξύ των πρώην εχθρών θα μπορούσε να έχει παρόμοια μεταμορφωτική επίδραση.

Οι ρίζες της πρόσφατης διαμάχης ανάγονται στην εκστρατεία του MBZ για την εξάλειψη του συντηρητικού κινήματος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας σε όλη την περιοχή. Ο Ερντογάν, από την πλευρά του, υπήρξε ο ισχυρότερος υποστηρικτής της ισλαμιστικής ομάδας.

Ο MBZ υπήρξε εδώ και πολύ καιρό βασικός υποστηρικτής του στρατού της Αιγύπτου, ο οποίος ανέτρεψε τον πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας – μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας Μοχάμεντ Μόρσι – στον απόηχο της Αραβικής Άνοιξης το 2014, και στη συνέχεια τοποθέτησε τον πρώην στρατηγό Abdel Fattah al-Sisi ως πρόεδρο. Ο Σίσι έχει προεύει σε ορισμένες από τις κατασταλτικές εκστρατείες κατά της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και των πολιτικών ακτιβιστών στη σύγχρονη ιστορία της Αιγύπτου.

Στη Λιβύη, ο MBZ υποστήριξε τον αποστάτη στρατηγό Khalifa Haftar στην αιματηρή προσπάθειά του να αποσπάσει την εξουσία από την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση στην Τρίπολη, η οποία συνδέεται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και υποστηρίζεται από τον Ερντογάν.

Αλλά τα όπλα έχουν από τότε σχετικά σιγήσει σε πολλά από τα ρήγματα της περιοχής, και οι κύριοι παίκτες της πρέπει τώρα να αντιμετωπίσουν τις οικονομίες που αναστατώνονται από τις συνδυασμένες επιπτώσεις της περιφερειακής αστάθειας και της πανδημίας. Η Τουρκία είναι μια από αυτές τις χώρες που αγωνίζονται να διατηρήσουν την οικονομία της όρθια τα τελευταία χρόνια. Αναβιώνοντας τη σχέση της Άγκυρας με το Άμπου Ντάμπι και προσελκύοντας μια σειρά από επενδύσεις από τα πλούσια σε πετρέλαιο Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ο ισχυρός άνδρας πρόεδρος της Τουρκίας μπορεί να ελπίζει σε μια πολύ αναγκαία σωτηρία.

«(Ο Ερντογάν) παρέμεινε στην εξουσία λόγω της οικονομίας. Επομένως, μια πιο αδύναμη οικονομία πριν από τις εκλογές του 2023 είναι σίγουρα κάτι που δεν θέλει». Ο Τούρκος αναλυτής και αρχισυντάκτης στο TRT world Yusuf Erim είπε στο CNN. «Και τα Εμιράτα έχουν τα χρήματα για να μπορέσουν να παράσχουν μια ώθηση για την τουρκική οικονομία».

Σε αντάλλαγμα, το Άμπου Ντάμπι μπορεί να επιδιώξει και να πάρει παραχωρήσεις σε πολλά περιφερειακά σημεία ανάφλεξης, όπως η Λιβύη, αυξάνοντας το φάσμα μιας δυνητικά αλλαγής του παιχνιδιού quid pro quo.

Ένας άλλος παράγοντας που οδηγεί στη φαινομενική προσέγγιση, λένε οι αναλυτές, είναι ο σκεπτικισμός για τη δέσμευση της Αμερικής στη Μέση Ανατολή. Καθώς οι διαδοχικοί πρόεδροι των ΗΠΑ έχουν επικεντρωθεί εκ νέου στην Ασία, πολλοί βασικοί περιφερειακοί ηγέτες αισθάνονται όλο και περισσότερο ότι πρέπει να φροντίσουν περισσότερο για τον εαυτό τους.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα φαίνεται ότι έχουν την πρόθεση να ηγηθούν για να κάνουν τη γειτονιά πιο ασφαλή.

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καλωσορίζει τον Πρίγκιπα διάδοχο του Άμπου Ντάμπι Σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ-Ναχιάν με επίσημη τελετή στο Προεδρικό συγκρότημα στην Άγκυρα της Τουρκίας στις 24 Νοεμβρίου 2021.

Η χώρα ονομαζόταν κάποτε Μικρή Σπάρτη λόγω της μυϊκής εξωτερικής πολιτικής που ξεπέρασε το μέγεθος του πληθυσμού της, σχεδόν 10 εκατομμυρίων (κυρίως ξένων). Για χρόνια, παρενέβη σε αρκετούς πολέμους, αντιμετωπίζοντας τους περιφερειακούς παραστρατιωτικούς εταίρους του Ιράν σε χώρες όπως η Υεμένη, η Συρία και το Ιράκ, παράλληλα με την εκστρατεία της κατά της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Τώρα φαίνεται να θέλει να θεωρείται ο κύριος ειρηνοποιός της περιοχής.

«Αυτό που οδηγεί όλα αυτά είναι μια βαθιά αξιολόγηση του ρόλου των ΗΑΕ στην περιοχή, μια βαθιά ανασκόπηση της περιφερειακής επιρροής των ΗΑΕ που έχουν αποκτήσει τα τελευταία δέκα και, πλέον, χρόνια», δήλωσε ο Abdulkhaleq Abdalla, συνταξιούχος καθηγητής πολιτικών επιστημών από τα Εμιράτα. . «Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσπαθούν να εδραιώσουν την περιφερειακή τους επιρροή και προσπαθούν να προβάλουν τον εαυτό τους ως ειρηνοποιό από εδώ και πέρα».

«Μας έχει βαρεθεί η αστάθεια, οι συγκρούσεις και οι συγκρούσεις συμφερόντων από τις οποίες κανείς δεν έχει κερδίσει. Και αν υπήρχε κάποιο κέρδος ήταν πολύ μικρό».

Από τον Αύγουστο του 2020, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ομαλοποιήσει τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, επουλώνουν ένα πολυετές πολιτικό ρήγμα με το πλούσιο σε φυσικό αέριο Κατάρ, ανέλαβαν μια σειρά διπλωματικών πρωτοβουλιών απέναντι στον περιφερειακό εχθρό του Ιράν και οδήγησαν σε μια ώθηση σε ολόκληρη την περιοχή για επανένταξη της Συρίας στο αραβικό κόσμο, εργάζονται για να τερματίσουν τη δεκαετή διπλωματική απομόνωση του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Η συνάντηση του MBZ με τον Ερντογάν είναι η πιο υψηλού επιπέδου συνάντηση μεταξύ πρώην αντιπάλων μέχρι σήμερα. Έπειτα από μια επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΑΕ, Σεΐχη Αμπντάλα μπιν Ζαγιέντ — αδερφού του MBZ — στη Δαμασκό νωρίτερα αυτό το μήνα, η πρώτη από την έναρξη της συριακής σύγκρουσης το 2011. Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Σεΐχης Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ — άλλος από τους αδελφούς του ΜΒΖ — φέρεται να επισκέπτεται την Τεχεράνη αυτή την εβδομάδα.

Αυτές οι συναντήσεις απηχούν ευρύτερες περιφερειακές αλλαγές. Το Ιράκ φαίνεται να αναδεικνύεται ως πλέγμα για προσεγγίσεις στην περιοχή, συγκεκριμένα με τη μεσολάβηση στις συνομιλίες μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του περιφερειακού αρχέγονου αντιπάλου της, Ιράν. Το εύρος αυτών των συνομιλιών είναι ασαφές και τα εμπόδια από τις ένοπλες ομάδες που είναι ευθυγραμμισμένες με το Ιράν στον Λίβανο, το Ιράκ και την Υεμένη παραμένουν άφθονα. Ωστόσο, οι ηγέτες και των δύο πλευρών δηλώνουν πρόθυμοι να αποκλιμακώσουν έναν πόλεμο αντιπροσώπων που έχει ρημάξει μεγάλες εκτάσεις της περιοχής.

Την περασμένη εβδομάδα, οι αραβικές χώρες του Κόλπου εξέδωσαν κοινή δήλωση υποστηρίζοντας την αναβίωση των διαπραγματεύσεων για την επανένταξη των συνομιλιών για την συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν. Μερικές από αυτές τις χώρες ήταν από τους πιο θορυβώδεις αντιπάλους του συμφώνου όταν επιτεύχθηκε για πρώτη φορά το 2015.

Ο κύριος μοχλός για την άμβλυνση, λένε οι αναλυτές, είναι η αντιληπτή αποδέσμευση των ΗΠΑ από την περιοχή – έναν ισχυρισμό που οι Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα αρνηθεί.

Σε αυτή τη φωτογραφία που κυκλοφόρησε από το συριακό επίσημο πρακτορείο ειδήσεων SANA, φαίνεται ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Άσαντ, δεξιά, να μιλάει με τον Σεΐχη Αμπντουλάχ μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, στη Δαμασκό της Συρίας, Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2021 .

Το Σάββατο, στο Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Manama Dialogue – μια μεγάλη ετήσια διάσκεψη για την ασφάλεια στο Μπαχρέιν – ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Lloyd Austin είπε ότι αντιμετώπισε από τους συμμάχους ένα «επίπεδο αγωνίας ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πραγματικά αφοσιωμένες σε αυτήν την περιοχή».

«Παραμένουμε αφοσιωμένοι σε αυτή την περιοχή. Έχουμε ακόμα δεκάδες χιλιάδες στρατεύματα σε αυτή την περιοχή. Έχουμε σημαντικές δυνατότητες εδώ», είπε ο Όστιν. «Ως άτομο που πολέμησε εδώ για πολλά χρόνια, υπερασπιζόμενος συμφέροντα σε αυτήν την περιοχή, επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε αυτά τα συμφέροντα στο μέλλον».

Αλλά αυτές οι διαβεβαιώσεις φαίνεται να πέφτουν στο κενό. Οι συμμετέχοντες στο συνέδριο ερεύνησαν επανειλημμένα αξιωματούχους των ΗΠΑ σχετικά με μια φαινομενική παθητικότητα σε μια περιοχή όπου κάποτε αποτελούσαν μια ισχυρή επεμβατική δύναμη. Ένας συμμετέχων ρώτησε για την απουσία αντιποίνων σε μια έκρηξη σε βάση των ΗΠΑ στο al-Tanf της Συρίας τον περασμένο μήνα.

Ο Brett McGurk, συντονιστής για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, άφησε να εννοηθεί ότι η απάντηση ήταν συγκαλυμμένη. «Για αυτά τα θέματα, δεν μιλάτε πάντα ανοιχτά και κάθε απάντηση δεν δίνεται μέσω του CNN», είπε ο  McGurk  στη Μανάμα την Κυριακή. «Άρα, το «δεν κάναμε τίποτα» δεν είναι ακριβές».

Ωστόσο, οι περιφερειακοί παίκτες φαίνεται να έχουν αποφασίσει ότι δεν μπορούν πλέον να αναθέτουν την ασφάλειά τους στις ΗΠΑ, οι οποίες κάποτε τους υπερασπίστηκαν κατά την εισβολή του Σαντάμ Χουσεΐν στο Κουβέιτ το 1991, αλλά δεν έκαναν τίποτα —τουλάχιστον δημόσια— ως απάντηση σε μια επίθεση στα διυλιστήρια πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας το 2019 που μείωσαν στο μισό την παραγωγή πετρελαίου του βασιλείου.

Οι καιροί προφανώς αλλάζουν.

«Όλες αυτές οι χώρες αυτή τη στιγμή αναδιαμορφώνουν τις πολιτικές τους και προετοιμάζονται για λιγότερη δέσμευση των ΗΠΑ. Καταλαβαίνουν ότι πρέπει να παίξουν πιο ενεργητικούς ρόλους με τους γείτονές τους», δήλωσε ο Τούρκος αναλυτής Ερίμ.

«Ανεξάρτητα από το (ποιος πρόεδρος των ΗΠΑ) είναι στην εξουσία αυτή τη στιγμή ή ποιος θα έρθει στην εξουσία το 2024, πολλές από τις δυναμικές που έχουν ως αποτέλεσμα αυτό το κύμα προσέγγισης και θερμότερους ανέμους μεταξύ αυτών των χωρών θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν».

Οι Jomana Karadsheh, Isil Sariyuce, Kareem Khadder και Mostafa Salem του CNN συνέβαλαν στην αναφορά.

Μετάφραση: “Ανιχνεύσεις”

CNN

Νικόλαος Σαριδάκης: Ο άγνωστος «Πρύτανης των Φιλελλήνων» κατά την επανάσταση του 1821

Από
anixneuseis
-
0

Γράφει ο Νικόλαος Σαριδάκης Υποστράτηγος ε. α. Διπλωματούχος (ΕΜΠ) Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών, Εργάζεται ως Project Manager στο NATO NCIA, Μέλος Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)*

Σύσσωμος ο Ελληνισμός (Ελλάδα, Κύπρος, Βόρεια Ήπειρος, Κωνσταντινούπολη, Ίμβρος, Τένεδος και η Ελληνική Διασπορά) γιορτάζει εφέτος τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση εναντίον των Τούρκων και τη δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Στις επίσημες εορταστικές εκδηλώσεις συμμετέχουν πολλά κράτη που τιμούν την Ελλάδα και φωτίζονται από τα ιδεώδη της Ελληνικής Επανάστασης και των Ελλήνων.

Σημαντική συνεισφορά στον αγώνα των Ελλήνων είχαν οι Φιλέλληνες το μήνυμα των οποίων εξακολουθεί να είναι και σήμερα επίκαιρο. Η Εταιρεία για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό (ΕΕΦ) έχει καταγράψει συνολικά 1500 σημαντικούς Φιλέλληνες, τους οποίους παραθέτει με σύντομα βιογραφικά στην ιστοσελίδα της (https://www.eefshp.org).

Από τους 1500 καταγεγραμμένους Φιλέλληνες οι περισσότεροι γνωστοί είναι ο Λόρδος Βύρωνας, ο Τζώρτζ Κάνινγκ, ο Βίκτωρ Ουγκό και ο Αλεξάντρ Πόυσκιν. Εφέτος είναι ευκαιρία για ευρύτερη αναζήτηση του Φιλελληνισμού, γι’ αυτό το άρθρο παρουσιάζει έναν λιγότερο γνωστό αλλά σημαντικό Φιλέλληνα, μέγα υποστηρικτή της Ελληνικής Επανάστασης και Ευεργέτη της Ελλάδος, τον Ιωάννη – Γαβριήλ Εϋνάρδο.

Ο Φιλελληνισμός εκδηλώθηκε κυρίως στην Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία, Αγγλία, και στην Αμερική με δύο μορφές: 1) Τα Φιλελληνικά κομιτάτα που διοργάνωναν εράνους σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής και συγκέντρωναν χρήματα, τρόφιμα, ρούχα και πολεμικό υλικό αφενός για να ανακουφίσουν τη δυστυχία του Ελληνικού λαού και αφετέρου να βοηθήσουν τους πολεμιστές. 2) Οι άνθρωποι του πνεύματος οι οποίοι δημιούργησαν με τα έργα τους μια πραγματική «φιλελληνική φιλολογία και τέχνη» που επηρέασε έντονα την κοινή γνώμη υπέρ της Ελληνικής επανάστασης.

Ο Εϋνάρδος ανήκει στην πρώτη όψη (υλική) του Φιλελληνισμού, δρούσε από την Ελβετία, και αποτελούσε ένα είδος Γενικού Επιτελείου που συντόνιζε όλη την Ευρωπαϊκή Φιλελληνική κίνηση. Γεννήθηκε το 1775 στη Λυών και καταγόταν από ισχυρή οικογένεια ευγενών, φιλελεύθερων αρχών, αυστηρού καλβινικού περιβάλλοντος. Λόγω κατάληψης της Λυών από τα Γαλλικά μοναρχικά στρατεύματα, μετακόμισε στην Γενεύη το 1793 σε ηλικία 18 ετών. Ανέπτυξε από νωρίς επιχειρηματική δραστηριότητα, αλλά λόγω κατάληψης της Γενεύης από τους Αυστριακούς μετακόμισε στο Μιλάνο της Ιταλίας το 1800. Στην Ιταλία αναδείχθηκε σε σπουδαίο έμπορο, τραπεζίτη και διπλωμάτη με δραστηριότητες στην Τοσκάνη, στη Φλωρεντία και στο Λιβόρνο. Στην Τοσκάνη επί σειρά ετών έλαβε υψηλά δημόσια αξιώματα.

Το 1808 επέστρεψε στην Γενεύη και αγωνίζεται πλέον για τη δημιουργία της Ελβετικής ομοσπονδίας. Το 1813 συνδέεται φιλικά με τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος ανέλαβε ως απεσταλμένος του ΥΠΕΞ της Ρωσίας την ενοποίηση της Ελβετίας. Το 1815 έλαβε μέρος στο συνέδριο της Βιέννης, το οποίο αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελβετίας. Το 1816 έκτισε το οικογενειακό του μέγαρο στη Γενεύη με έντονη ελληνική κλασσική αρχιτεκτονική. Το σπίτι του Εϋνάρδου θα αναδειχθεί στο «στρατηγείο» του ευρωπαϊκού Φιλελληνισμού, όπου γίνονταν όλες οι ιστορικές συγκεντρώσεις και παίρνονταν οι αποφάσεις τόσο για την άμεση βοήθεια της Ελλάδος όσο και την υποστήριξη του Φιλελληνικού κινήματος σε όλη την Ευρώπη.

Με την έκρηξη της επανάστασης είναι από τους πρώτους Ευρωπαίους που αναμειγνύεται ζωηρά στο κίνημα συμπαράστασης των αγωνιζομένων Ελλήνων. Τον Αύγουστο του 1821 ίδρυσε την πρώτη Φιλελληνική επιτροπή της Γενεύης και ήταν ο οργανωτής, η ψυχή και ο στυλοβάτης όλων των Φιλελληνικών κομιτάτων της Ευρώπης (Γενεύη, Παρίσι, Βέρνη, Ζυρίχη, Λοζάνη, Βερολίνο, Μόναχο, Δρέσδη, κ.α.). Από το φθινόπωρο του 1822 συνεργάζεται πλέον στενά με τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος μετά την παραίτησή του από το ΥΠΕΞ της Ρωσίας μένει μόνιμα στη Γενεύη. Την περίοδο 1825-1827, προσπάθησε να εξασφαλίσει δάνειο τη διαχείριση του οποίου θα αναλάμβανε η Φιλελληνική επιτροπή του Παρισιού. Τελικά προτιμήθηκαν τα γνωστά δάνεια στο Λονδίνο. Τον Σεπτέμβριο του 1825 με ενέργειές του συγκεντρώθηκαν

  • φράγκα από την επιτροπή της Γενεύης τα οποία ενίσχυσε ο ίδιος με 40.000 φράγκα, πολεμικό υλικό και εφόδια.

Μόλις πληροφορήθηκε την πολιορκία του Μεσολογγίου έστειλε δική του εισφορά

  • φράγκα και εξασφάλισε άλλα 60.000 από Φιλέλληνες. Η φόρτωση των πλοίων με εφόδια έγινε με προσωπική του επίβλεψη στην Αγκόνα. Συγκλονίστηκε από τη θυσία του Μεσολογγίου τον Απρίλιο του 1826 και έστειλε αμέσως 51.000 φράγκα για την εξαγορά των γυναικόπαιδων από τα σκλαβοπάζαρα της Μεσογείου. Μετά την πτώση συγκέντρωσε τρόφιμα βάρους 7,4 εκ. λιβρών και 2,5 εκ. φράγκα. Για την καλύτερη διαχείριση της βοήθειας έστειλε στην Ελλάδα αρχές του 1827 τον Ελβετό Φιλέλληνα γιατρό Μεσολάβησε για να έρθει στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 1827 ο διάσημος διεθνώς Άγγλος ναύαρχος Thomas Cochrane. Με την ανακοίνωσή της άφιξης μειώθηκε 15% το επιτόκιο του Ελληνικού δανείου. Στο πλαίσιο της ναυτικής ενίσχυσης του αγώνα συμμετείχε με 150.000 φράγκα στα έξοδα ναυπήγησης και εξοπλισμού της «Καρτερίας», του πρώτου πολεμικού πλοίου.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας βρήκε στο πρόσωπό του τον σοφό σύμβουλο και τον σταθερό συμπαραστάτη σε οποιαδήποτε οικονομική δυσκολία αντιμετώπιζε η νεοσύστατη Ελληνική Πολιτεία. Στον Εϋνάρδο η Ελλάδα οφείλει: 1) Την γεωργική ανάπτυξη και την ίδρυση της Γεωπονικής σχολής Τίρυνθας 2) Την αποστολή σπόρων, πατάτας, εργαλείων και φαρμάκων 3) Την συμβολή στην ανοικοδόμηση των χωριών 4) Την οργάνωση της παιδείας και του Στρατού 5) Τη δημιουργία της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας την οποία ο ίδιος ενίσχυσε με 100.000 φράγκα 6) Τη χορήγηση κρατικών δανείων που είχαν αρνηθεί οι Δυνάμεις. Εξασφάλισε δάνειο

  • φράγκων το 1829 για να πληρωθεί ο στρατός και παταχθεί η ληστεία. Η δολοφονία του Καποδίστρια (9 Οκτωβρίου 1831) του προκάλεσε συντριβή. Δείχνοντας όμως μεγαλείο ψυχής, για να τιμήσει τον Καποδίστρια και υπερασπιστεί την υπόληψη της Ελλάδος, δημοσίευσε στις 31 Οκτωβρίου 1831 μία συλλογή δημοσίων και ιδιωτικών εγγράφων σχετικά με τα θλιβερά γεγονότα.

Συνεχίζοντας τις ευεργεσίες του έστειλε στην Ελλάδα τα έτη 1831-1836 τον Γάλλο οικονομολόγο Regny^ αποστολή να οργανώσει τα οικονομικά. Το 1834 ο Regny ιδρύει και γίνεται ο πρώτος πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Την περίοδο 1837­1840 συμμετείχε ενεργά στις προσπάθειες ίδρυσης τράπεζας στο νεοελληνικό κράτος.

Το 1838 παραχώρησε κεφάλαια 300.000 φράγκων για προεξόφληση εμπορικών γραμματίων στην Αθήνα, με σκοπό την πάταξη της φοροδιαφυγής. Το 1841 κηρύσσει νέο συναγερμό φιλελλήνων και αναλαμβάνει προσπάθειες υπέρ της κρητικής επανάστασης. Η συνεισφορά του κορυφώνεται με την αποφασιστική του συμβολή για την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζα της Ελλάδος τον Μάρτιο 1941.

Το 1843, έτος της οικονομικής κρίσης, όταν η Ελληνική κυβέρνηση κατήργησε τις πρεσβείες, ανέλαβε την διπλωματική εκπροσώπηση της Ελλάδος στο εξωτερικό. Το 1847 χορήγησε δάνειο 500.000 φράγκων στην Ελληνική κυβέρνηση για την πληρωμή της εξαμηνιαίας δόσης του εθνικού δανείου των 60.000.000 φράγκων του 1832. Μετά τη λήξη του Κριμαϊκού πολέμου το 1856 μεσολάβησε, μετά από έκκληση του Όθωνα, για ευνοϊκές λύσεις υπέρ της Ελλάδος στο Συνέδριο ειρήνης στο Παρίσι. Ο Όθων τον επισκέφτηκε στην Γαλλία το 1862 για να του παραδώσει ιδιοχείρως το ανώτατο Ελληνικό παράσημο, το Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος. Απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1863 στη Γενεύη.

Η Ελλάδα διαχρονικά τίμησε τον Εϋνάρδο, με σπουδαιότερες εκδηλώσεις τιμής:

  • Τον Μάιο 1827, η Γ’ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα του απένειμε την Ελληνική ιθαγένεια «πολιτογραφούσα αυτόν αληθή Έλληνα και πολίτην της Ελλάδος» 2) Το 1830 η Θήβα έδωσε το όνομά του στη μεγαλύτερη πλατεία της, ενώ το 1837 το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την ανέγερση μνημείου στην πλατεία, «εις τιμήν του ευκλεούς τούτου ανδρός και ευεργέτου της πατρίδας» 3) Το 1830 με απόφαση του Καποδίστρια το πρώτο δημόσιο νεοκλασικό σχολικό κτήριο της Νεότερης Ελλάδος στην Αίγινα, ονομάστηκε «Εϋνάρδειο», στο οποίο εκπαιδεύονταν οι πρώτοι Έλληνες δάσκαλοι. Η ανέγερσή του έγινε με δωρεάν του Εϋνάρδου 4) Το 1876, η Εθνική Τράπεζα ονόμασε «Μέγαρον Εϋνάρδου» το κτήριο όπου στεγάζει το Μορφωτικό της ίδρυμα, στη συμβολή των οδών Αγ. Κωνσταντίνου και Μενάρδου στην Αθήνα 6) Το 1975, η Εθνική Τράπεζα εξέδωσε Μετάλλιο προς τιμήν του. Ανάλογο μετάλλιο εκδόθηκε και από την Εταιρεία για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό 7) Το 2014 τα Ελληνικά ταχυδρομεία με πρωτοβουλία του ΥΠΕΞ εξέδωσαν μία πολυτελή φιλοτελική έκδοση με τίτλο «Μία Ελληνο-ελβετική Φιλία: Ιωάννης Καποδίστριας – Jean Gabriel Eynard» 8) Στον Εθνικό κήπο έχει ανεγερθεί προτομή προς τιμή του 9) Οι δήμοι Αθηναίων, Χαλανδρίου και Φιλοθέης έχουν δώσει το όνομά του σε οδούς των πόλεων.
  • 2014 Φιλοτελική έκδοση με τίτλο «Μία Ελληνο-Ελβετική Φιλία:
    Ιωάννης Καποδίστριας – Jean Gabriel Eynard»

Προτομή Ιωάννη – Γαβριήλ Εϋνάρδου στον Εθνικό κήπο

Ως συμπέρασμα αναφέρεται ότι κατ’ αρχήν τα κίνητρα του φιλελευθερισμού και του φιλανθρωπισμού παρακίνησαν τον Εϋνάρδο ως Φιλέλληνα. Το μεγαλύτερο όμως κίνητρο ήταν η ανταπόδοση της φιλίας και ευγνωμοσύνης στον Καποδίστρια, ο οποίος συνέβαλλε τα μέγιστα στην δημιουργία της Ελβετίας. Η Ελλάδα τίμησε και θα τιμά την μνήμη του σημαίνοντα και ευγενούς Φιλέλληνα, ο οποίος ανιδιοτελώς και χωρίς φειδώ, προσέφερε μέχρι την τελευταία του πνοή, συμβάλλοντας τόσο για την ευόδωση της Ελληνικής Ανεξαρτησίας όσο και της οργάνωσης του νέου κράτους. Δικαίως απέκτησε τον τίτλο του «Πρύτανη των Φιλελλήνων».

Η Ελλάδα σήμερα, 200 χρόνια μετά την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης, θα έχει πολλά και σημαντικά οφέλη αν δημιουργήσει ένα νέο κίνημα Φιλελληνισμού. Σημαντικοί άνθρωποι ανά τον κόσμο επιθυμούν να βοηθήσουν την Ελλάδα ανιδιοτελώς και χωρίς φειδώ. Αρκεί η Ελλάδα να τους ανακαλύψει, να τους αγκαλιάσει και να δεχθεί την προσφορά τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • Εταιρεία για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό (ΕΕΦ): Jan Gabriel Eynard, Ελβετός τραπεζίτης και διπλωμάτης, μέγας Φιλέλληνας και εθνικός ευεργέτης της Ελλάδος, Σεπτέμβριος 2020.
  • Κούκκου Ελένη, «Ο Ιωάννης Καποδίστριας και το Ελβετικό φιλελληνικό κίνημα κατά την Ελληνική Επανάσταση, Πάντειο Πανεπιστήμιο 1991
  • Γεώργιος Θεοχαρίδης, «Το Μεσολόγγι και ο Φιλελληνισμός», Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 1971.

* Σημείωση: Το άρθρο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ) για τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821.

Τουρκία: Ποιοί είναι οι “εσωτερικοί και εξωτερικοί εχθροί” του οικονομικού πολέμου

Από
anixneuseis
-
0

Ο Ερντογάν και το κόμμα του κατηγορούν τους “εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς” ότι διεξάγουν οικονομικό πόλεμο εναντίον της Τουρκίας

Γράφει ο Φεχμί Κορού

Στο «προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης» που εφαρμόζεται στη χώρα μας εδώ και τρία χρόνια, οι υπουργοί δεν έχουν πολιτική ταυτότητα όπως παλιά. Για να το πετύχουν αυτό, πρέπει ακόμη και να αφαιρέσουν τους τίτλους τους αν είναι βουλευτές. Γι’ αυτό τα πολιτικά λόγια από τους υπουργούς δεν είναι πολύ συνηθισμένα. Επειδή γνωρίζω τα παραπάνω, τα ακόλουθα λόγια μεγάλου πολιτικού βάρους από το στόμα ενός υπουργού με εξέπληξαν:

«Η Τουρκία αντιμετωπίζει σήμερα μια άνευ προηγουμένου οικονομική επίθεση. Σήμερα, οι συγκρούσεις, τα ψέματα, οι συνωμοσίες, οι απόπειρες πραξικοπήματος, οι τρομοκρατικές οργανώσεις, όλοι οι εχθροί της Τουρκίας, εντός και εκτός, έχουν γίνει βέλη και ρίχνονται σε έναν μόνο άνθρωπο, έναν μόνο άνθρωπο, έναν μόνο ηγέτη».

Όχι, οι καταγγελίες αυτές, που είναι αντικείμενο της συλλογής πληροφοριών των υπηρεσιών πληροφοριών του κράτους, δεν είναι από τον υπουργό Εσωτερικών, αλλά από ένα υπουργό αρμόδιο για έναν τεχνικό τομέα, από τον ΥΠΕΧΩΔΕ Murat Kurum.

Ωστόσο, κι αυτός γνωρίζει ότι είμαστε εμπόλεμο μέρος ενός πολέμου.

Όπως το γνωρίζει και ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν…

Αναρωτιέμαι ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι «εχθροί της Τουρκίας στο εσωτερικό» για τους οποίους μιλάει;

Διαπίστωσα ότι αυτό που εννοείται με τον όρο «εσωτερικοί εχθροί» πρέπει να είναι «οι ξεπουλημένοι στη Δύση οικονομολόγοι» και όσοι πιστεύουν αυτά που λένε και γράφουν.

Αυτοί οι “ξεπουλημένοι” οικονομολόγοι είχαν προειδοποιήσει ότι εάν η κυβέρνησ επέμενε στις πολιτικές που εφαρμόστηκαν, θα υπήρχαν σοβαρά προβλήματα στην οικονομία και αυτό θα εμφανιζόταν ως μείωση της αξίας της τουρκικής λίρας στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Και όπως είδαμε, η τουρκική λίρα έχασε το 30% της αξίας της έναντι του δολαρίου σε λιγότερο από ένα μήνα.

Αυτό που είπαν αποδείχτηκε αλήθεια, αλλά δεν μπορούν καν να χαρούν γι’ αυτήν την επιβεβαίωση.

Πώς να χαρούν; Όπως όλοι οι πολίτες της Δημοκρατίας της Τουρκίας, επηρεάστηκαν κι αυτοί αρνητικά από αυτήν την εξέλιξη.

Το να αποκαλούνται «ξεπουλημένοι στη Δύση» είναι μια αρκετά βαριά κατηγορία για να σωπάσουν.

Ποιούς λοιπόν θα μπορούσε ο υπουργός να χαρακτηρίσει «εξωτερικούς εχθρούς της Τουρκίας»;

Θα μπορούσε ένας από τους «εξωτερικούς εχθρούς της Τουρκίας» να είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), εναντίον των οποίων έχουν εκτοξευθεί από επίσημα και ανεπίσημα χείλη της Τουρκίας απίστευτες κατηγορίες, όπως για παράδειγμα ότι υποστήριξε οικονομικά το πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν της 15ης Ιουλίου 2016;

Ποιος ξέρει πόσα χρόνια σημαντικά ονόματα από το Κόμμα του Ερντογάν και από τον μικρότερο εταίρος του, το MHP του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, κατηγορούν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπως τα κατηγορούσαν με κάθε ευκαιρία εκείνοι που γράφουν σε εφημερίδες που υποστηρίζουν το ΑΚΡ και σχολιάζουν για λογαριασμό του στις τηλεοπτικές οθόνες …

Γνωρίζουμε ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ήταν πίσω από το πραξικόπημα του Αλ Σίσι στην Αίγυπτο.

Αν τα στοιχεία που υπάρχουν για την ανάμειξή του αυτή συγκεντρωθούν, μπορούν να μετατραπούν σε βιβλίο, θα γεμίσουμε τόμους για το θέμα.

Οι πολιτικές των ΗΑΕ εναντίον της Τουρκίας εκτέθηκαν για εβδομάδες σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές, που ανέλαβαν όχι μόνο να προβάλλουν, αλλά και να διαφωτίσουν τους πολίτες σε θέματα που αφορούσαν την εξωτερική μας πολιτική.

Με βάση τα παραπάνω τι πιστεύετε, θα μπορούσε να είναι τα ΗΑΕ ένας από τους «εξωτερικούς εχθρούς της Τουρκίας»;

Θα μπορούσε να ήταν, αλλά αποδείχθηκε ότι τελικά δεν είναι.

Ο διάδοχος των ΗΑΕ, Mohammed bin Zayed al-Nahyan, έγινε δεκτός σε ένα κόκκινο χαλί στην Άγκυρα, αμέσως μετά την ημέρα που το δολάριο ξεπέρασε τα 12,5 TL. Ο διάδοχος φιλοξενήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο του Μπεσττέπε από τον ίδιο τον Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν. Αξιωματούχοι που ενδιαφέρονται για την οικονομία της Τουρκίας έκαναν παρουσιάσεις σε αυτόν.

Εφημερίδες που μέχρι χθες αφιέρωναν πρωτοσέλιδα για τις παγίδες που έστησε στον Ερντογάν και την Τουρκία ο διάδοχος, ο οποίος θεωρείται το όνομα με τη μεγαλύτερη επιρροή στα ΗΑΕ, χθες μετέφεραν την είδηση ​​ότι τα ΗΑΕ σκέφτονται να επενδύσουν στην Τουρκία κάπου 10 δισ. 100 εκατομμύρια δολάρια.

Και το δημοσίευαν με χαρά.

Όταν είδα αυτές τις ειδήσεις, τότε έβγαλα το συμπέρασμα ότι ανάμεσα στους «εξωτερικού εχθρούς της Τουρκίας», που ανέφερε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, δεν μπορεί να είναι τα ΗΑΕ.

[Έχω μια ανάμνηση από τα παλιά για αυτή την πλούσια χώρα του Κόλπου. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω: Πριν από χρόνια, εργάστηκα στον Κρατικό Οργανισμό Προγραμματισμού (ΟΠΣ) τις ημέρες της ανεργίας μου μετά από μια βραχύβια θέση διευθυντικού στελέχους εφημερίδας. Ο υφυπουργός του SPO Yusuf Özal μου είχε αναθέσει να ασχοληθώ με μια σημαντική αντιπροσωπεία από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η οποία θα ερχόταν στην Τουρκία για επενδύσεις. Διαθέτοντας ένα από τα επίσημα οχήματα για την υποδοχή τους, του φιλοξενήσαμε για μια εβδομάδα στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη. Η αντιπροσωπεία είχε για επικεφαλής έναν από την οικογένεια που διευθύνει τα ΗΑΕ. Ο λόγος της επίσκεψής τους ήταν να επενδύσουν στην Τουρκία. Στη λίστα των προθέσεων, υπήρχε και η προσθήκη ενός νέου ξενοδοχείου 5 αστέρων στην Κωνσταντινούπολη εκείνη την εποχή. Ο δήμαρχος της περιόδου, Bedrettin Dalan, τον οποίο είχα γνωρίσει στην Κωνσταντινούπολη, υποσχέθηκε να τους βοηθήσει με την κατανομή του χώρου. Ο υφυπουργός Οικονομικών Ekrem Pakdemirli είπε στα μέλη της αντιπροσωπείας, που εμφανίστηκαν μπροστά του με τα παραδοσιακά τους ρούχα: «Οι Δυτικοί έρχονται σε εμάς με έργα ξενοδοχείων, αλλά αμέσως υπολογίζουν πόσα χρήματα θα κερδίσουν από τα μπαρ μέσα στο ξενοδοχείο και το καζίνο. Γι’ αυτό εμείς προτιμάμε εσάς». Φιλοξενήσαμε την αντιπροσωπεία πολύ καλά κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης, αλλά τίποτα δεν συνέβη μετά από αυτό. Ελπίζω να κρατήσουν τον λόγο τους αυτή τη φορά.]

Αν λοιπόν δεν είναι τα ΗΑΕ, τότε ποιοί είναι αυτοί «οι εξωτερικοί εχθροί της Τουρκίας» που είπε ο υπουργός;

Οι ΗΠΑ;

Χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που κάποτε αγωνιζόταν για την πλήρη ένταξη της Τουρκίας;

Αν τα πιο έγκυρα και ισχυρά στόματα επιμένουν ότι στην Τουρκία διεξάγεται ένας «οικονομικός απελευθερωτικός πόλεμος», τότε κάτι ξέρουν. Όμως για κάποιο λόγο δεν μοιράζονται μαζί μας εναντίον ποιών γίνεται αυτός ο πόλεμος. Οι δυτικές χώρες, που μπορούν να θεωρηθούν ως οι «συνήθεις ύποπτοι» που έρχονται στο μυαλό, έχουν άμεσες επενδύσεις στην Τουρκία, έχουν δανείσει στην Τουρκία τεράστια ποσά, που θα κινδυνεύσουν από μια χρεοκοπία της Τουρκίας. Υποθέτω ότι δεν μπορούν να είναι αυτοί οι “εξωτερικοί εχθροί”.

Εκτός, βέβαια, αν είναι πολύ ανόητοι για να συνειδητοποιήσουν ότι θα προκαλέσουν το μεγαλύτερο κακό στον εαυτό τους με τις πράξεις τους…

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα ήταν ένας καλός αποδιοπομπαίος τράγος, ο απόλυτος εχθρός, όμως η ανάγκη να καλωσορίσουμε τον διάδοχο που μας υποσχέθηκε επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων, μας υποχρεώνει να τα διαγράψουμε κι αυτά από τη λίστα των “εξωτερικών εχθρών”.

Τους εσωτερικούς εχθρούς τους καταλάβαμε, αλλά ποιοι είναι αυτοί οι «εξωτερικοί εχθροί της Τουρκίας»;

Πηγή: fehmikoru.com/infognomonpolitics.gr

Ερμηνεύοντας τις διμερείς σχέσεις Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων – Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
0

Μάριος Παναγιώτης Ευθυμιόπουλος

Η επίσκεψη του Πρίγκιπα του ΆμπουΝτάμπι, του ντε φάκτο ηγέτη της χώρας και της κυβερνητικής ομάδας εργασίας στην Τουρκία και συγκεκριμένα η επίσκεψη στον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν, αποτελεί αποτέλεσμα διμερών συζητήσεων που έχουν ουσιαστική αρχή τον Αύγουστο του 2021. Οι λόγοι ποικίλουν.

Αποτέλεσμά της, μια υψηλού επιπέδου επίσκεψη με πολύ συγκεκριμένη ομάδα εργασίας και πολύ συγκεκριμένους τομείς συνεργασίας. Οι πυλώνες προσδιορίζονται σε δύο βασικούς τομείς:οικονομικούς-επενδυτικούς. Ωστόσο περιλαμβάνει και πολιτικούς λόγους.

Είναι οι πολιτικές συνθήκες ανάλογες, που συμπεριλαμβάνονται, σε διμερείς συνέργειες, στα πλαίσια της εμπορικής αλλά και προοπτικής στρατηγικής της εξωτερικής πολιτικής των Εμιράτων. Είναι πολιτική της χώρας η ενθάρρυνση της πολιτικής της ανεκτικότητας και του διαλόγου με εταίρους αλλά όχι ακόμα συμμάχους για το μέλλον της σταθερότητας γνωρίζοντας πως η Τουρκία παίζει έναν επικίνδυνο ρόλο πολιτικής τα τελευταία χρόνια.

Έτσι, στο σύνολο, δίνεται βάρος σε μια ώριμη και σοβαρή συζήτηση για την σταθερότητα της περιοχής δια μέσου,κυρίως, σήμερα του επενδυτικού στοιχείου που ποτέ ωστόσο δεν έλειψε. Προοπτική φαντάζομαι είναι να χτιστεί μια πιο ισχυρή και πιθανή ανανεωμένη συνεργασία σε εμπορικό επίπεδο. Καθώς μέχρι σήμερα μεγάλη επενδυτική κίνηση είχε η Τουρκία Προς τα Εμιράτα. Αλλά αυτό έχει τάσεις να αλλάζει. Καθώς, με χαμηλή Τουρκική λίρα πλέον να γίνεται το αντίθετο. Να γίνεται επενδυτική ευκαιρία για τα Εμιράτα.

Αναφορικά με την Τουρκία, κάτι που πρέπει να σημειώσουμε και διερωτώνται πολλά κέντρα στη Δύση είναι γιατί η Τουρκική λίρα υποτιμάται σταδιακά. Θεωρήθηκε πως αυτό γίνεται με στόχο και σκοπό. Και έχουν δίκιο. Η υποτίμηση γίνεται αφενός γιατί η οικονομία δεν μπορεί να συγκρατήσει μια εκτεταμένη παγκόσμια πολιτική μακροπρόθεσμα και διότι γίνεται αυτομάτως πόλος επενδύσεων, με διεθνή fund γιατί η Τουρκία καταναλώνει αλλά και παράγει. Εντός Τουρκίας, γίνεται πλέον σαφής η ανάγκη για μεγάλες επενδύσεις και εξαγορές, πουεν’ τέλει τα Εμιράτα μπορούν να ολοκληρώσουν και ήδη το κάνουν στο κατασκευαστικό κλάδο τα τελευταία χρόνια, μεταξύ άλλων.

Αντιθέτως, για τα Εμιράτα μιαπολύ-επίπεδη οικονομία είναι μια πολιτική απόφαση και πραγματικότητα που λειτουργεί τα τελευταία χρόνια. Δια μέσου και στρατηγικών επενδύσεων. Σήμερα η οικονομία της χώρας είναι πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζαμε προ – Κορονοιού, με κεντρικούς πυλώνες τις πολύ-επίπεδες επενδύσεις παγκοσμίως με κριτήρια και μέτρα γνώσης και τεχνολογίας και τεχνογνωσίας αλλά και εναλλακτικών μορφών ενέργειας, μεταξύ άλλων. Ας σημειωθεί στο σημείο αυτό πως η αλλαγή πολιτικής οικονομικής πλεύσης δεν είναι κάτι το νέο.Η πανδημία επιτάχυνε την ανάγκη για μια πιο παγκόσμια αλλά και πιο εθνικά ουσιαστική πολιτική που να φέρει αποτελέσματα. Η Τουρκία αποτελεί ευκαιρία, λόγω της μεγάλης πληθυσμιακήςτης ύπαρξης. Αλλά είναι και μια κοινωνία κατανάλωσης. Επιπλέον είναι προορισμός για πολλούς κόσμους κυρίως μουσουλμανικούς, σε εμπορικό και τουριστικό επίπεδο και αμυντικό επίπεδο.

Η ηγεσία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, γνωρίζει πολύ καλά τα ζητήματα της περιοχής μας. Ας μην ξεχνάμε όπως έχουμε αναφέρει ποικίλες φορές, πως τα Εμιράτα και η Ελλάδα βρισκόμαστε σε μια σταθερή τροχιά σε μια υπό-διαμόρφωση γεωπολιτική και στρατηγική σημαντική αλλαγή. Πολυμερής και ουσιαστική. Θα επιφέρει νέες πολύ-επίπεδες συνέργειες. Θα σημάνει πολλές θετικές για την Ελλάδα και τα Εμιράτα πολιτικές εξελίξεις. Έτσι θα πρέπει να θυμόμαστε, στο σημείο αυτό πως δεν είναι τυχαία η στρατηγική συνεργασία μεταξύ της Ελλάδος και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και βεβαίως δεν υποθάλπεται τίποτα όταν γίνεται επίσκεψη σε δυνάμεις αντίθετες με την κοινή μας πολιτική.

Η Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είμαστε μεταξύ μας σταθεροί εταίροι και συνεργάτες. Το κάθε κράτος έχει και τα δικά του συμφέροντα και τα δικά του πλάνα. Χωρίς αμφιβολία ωστόσο αποτελούν τα δυο κράτη σταθερούς συμμάχους. Και δεν νομίζω πως είναι ούτε συγκρίσιμη η συμμαχία μας και ούτε πρέπει να βάζουμε σκέψεις γιατί να αναπτύσσονται οι διμερείς σχέσεις Τουρκίας Εμιράτων.

Πρέπει να πιστεύουμε στους συμμάχους μας. Και πιστεύω αυτό θα συνεχιστεί. Αυτό είναι συνεπώς, το θεωρητικό αποτέλεσμα, που εντοπίζω στην θεωρία μου περί «Υβριδικών Συμμαχιών», όπου βρισκω κοινά περί υβριδικών συμμαχιών και από τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή και θέματα Νότιο-Ανατολικής Μεσογείου και του Κόλπου. Όπου οι συνέργειες δημιουργούνται και εξελίσσονται καθώς τα επιτόπια συμφέροντα ναι μεν είναι κοινά ωστόσο όπου μπορούν είναι και ξεχωριστά χωρίς να επηρεάζουν υπάρχουσες συμμαχίες.

Τα δύο κράτη μας Ελλάδα και Εμιράταέχουν τάσεις να αναπτύσσονται ως αδελφές χώρες. Είμαστε πιστοί στην κοινή συνεργασία, παιδεία, εκπαίδευση αλλά και στην από κοινού συνεχιζόμενη ιστορική πλέον εμπιστοσύνη από το 1975 με την πρώτη διπλωματική αποστολή στα Εμιράτα. Και αυτό πράττουμε μαζί όλοι και εμείς ως επιστήμονες. Έτσι θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο πως η σχέση της Ελλάδος είναι σχέση ώριμης στρατηγικής επιλογής και εμπιστοσύνης που και τα δύο μέρη και οι ηγέτες της είχαν και έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν στο διάλογο για το στρατηγικό βάθος των δύο χωρών μας Ελλάδος και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, που γίνεται σαφής ακόμα και με τη πρόσφατη στρατιωτική άσκηση Μέδουσα ΙΙ.

Έτσι ας πούμε πως νέες συμμαχίες δημιουργούνται. Βρισκόμαστε υπό διαμόρφωση για ένα νέο και πιο επικερδές περιβάλλον στην πράξη. Μεταξύ άλλων με τα ζητήματα ασφαλείας και τις ασύμβατες προκλήσεις. Γεγονότα που δημιουργούν αξιόπιστους συμμάχουςόπως η Ελλάδα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ο πολύ-επίπεδος διάλογος είναι επιλογή πολλών συνεταίρων μας. Και αυτός ο διάλογος θα οδηγήσει σε κάτι κοινό.

Και να αναπτυχθούν οι σχέσεις Τουρκίας Εμιράτων εμπορικά και όχι μόνο, τα Εμιράτα, είναι ο φυσικός μας σύμμαχος, που βγαίνει κερδισμένος από τις επενδύσεις της. Και η Τουρκία, σε ένα μετά-Ερντογανικό θεωρητισμό ίσως να σημάνει την αρχή αλλαγής πλεύσης και γιατί όχι να καθίσει στο τραπέζι τον διαπραγματεύσεων για την επίλυση συγκρούσεων. Και να το πράξει αυτό με συνεργασία και πίεση από κράτη σύμμαχα με την Ελλάδα.

*Κοσμήτορας Σχολής Ασφάλειας Και Παγκόσμιας Πολιτικής στο

Αμερικανικό Πανεπιστήμιο των Εμιράτων.

Ιδρυτικό Μέλος και Μέλος ΔΣ στο Παρατηρητήριο Ευρωμεσογειακής Ασφάλειας και Συνεργασίας-ΠΕΜΑΣ

Πρόεδρος και διευθύνων Σύμβουλος Strategy International (SI) Ltd.

liberal.gr

ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΗ Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑΣ-ΗΑΕ

Από
anixneuseis
-
3
Ορισμένοι αναλυτές ανησυχούν απο την προσέγγιση Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Τουρκίας.  Μπορεί να μην είναι αρνητική:
1.-Η προσέγγιση γίνεται απο την τουρκική διαπίστωση ότι το παιχνίδι της υπερεπέκτασης δεν κερδίζεται. Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι απομονώνεται. Με τις ΗΠΑ έχουν πρόβλημα, με τη Ρωσία ως ένα σημείο μπορούν να τα βρουν, με την Κίνα, το μέλλον δεν είναι τόσο σαφές και με την μετά Μέρκελ Ευρώπη τα πράγματα δεν προοιωνίζονται ρόδινα.
2.-Η οικονομία της Τουρκίας δεν πάει καλά.
3.-Οι στρατιωτικές συνεργασίες στην περιοχή δεν την ευνοούν.
4.-Υπάρχει μια διάθεση στη Μέση Ανατολή να κλεισθούν ανοικτά στρατιωτικά μέτωπα. Αυτό μπορεί να βάλει και το Ιράν στο παιχνίδι. Η παρουσία του Ιράν δεν μπορεί να είναι ευνοϊκή για την Τουρκία.
5.-Η προσέγγιση δεν γίνεται με όρους ευνοϊκούς για την Τουρκία. Είναι, μάλλον, η επισπεύδουσα.
6.- Το σπουδαιότερο είναι ότι τα Εμιράτα σε αντάλλαγμα των επενδύσεων που θα κάνουν και της προσέγγισης με την Τουρκία θα ζητήσουν αλλαγή της τουρκικής πολιτικής ή, ακόμη, και απομάκρυνση της Τουρκίας απο τη Λιβύη. Μια καλή διαχείριση αυτής της υπόθεσης μπορεί να οδηγήσει σε αδράνεια ή κατάργηση του τουρκολιβυκού συμφώνου. Αυτό το σύμφωνο είναι το κύριο βάρος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σήμερα.
7.- Όλα αυτά γίνονται στο πλαίσιο μιας νέας ισορροπίας στη Μέση Ανατολή μετά την μείωση της αμερικανικής παρουσίας.
8.-Θα πρέπει να προστεθεί ότι βρίσκεται σε εξέλιξη και η δημιουργία μιας πρωτόλειας κρατικής κουρδικής υπόστασης και πως η επιχείρηση των τούρκων να εισχωρήσουν στο Ιράκ, δεν πήγε καλά.
Παν. Σαββίδης

Αιθιοπία και Μπενίν ξαναπαίρνουν λεηλατημένους αρχαιολογικούς θησαυρούς

Από
anixneuseis
-
0
1...2,1352,1362,137...3,039Σελίδα 2,136 από 3,039