Αρχική Blog Σελίδα 2092

Η Τουρκία σφίγγει τον κλοιό στον λαιμό της Αλβανίας

0

Επίσημη επίσκεψη Ερντογάν στα Τίρανα

Τίρανα. 17.01.2022

Επίσημη επίσκεψη Ερντογάν στα Τίρανα σήμερα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χώρα μας, μια που οι δυο χώρες αναπτύσσουν σχέση στρατηγικής συνεργασίας.

Σύμφωνα με τη φιλοκυβερνητική Σαμπάχ:

“Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συζήτησε τα βήματα για την εμβάθυνση της συνεργασίας με την Αλβανία, ενώ αξιολόγησε όλες τις πτυχές των διμερών σχέσεων κατά την επίσημη επίσκεψή του στη χώρα τη Δευτέρα.

Κατά την άφιξή του στα Τίρανα, ο Ερντογάν έτυχε θερμής υποδοχής από τον Πρωθυπουργό της Αλβανίας Έντι Ράμα με επίσημη τελετή στο διεθνές αεροδρόμιο των Τιράνων.

 

Η επίσκεψη Ερντογάν έγινε μετά από πρόσκληση του Αλβανού πρωθυπουργού.”

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αντιπροσωπεία που συνόδευε τον Ερντογάν μια που μαζί του βρέθηκαν στα Τίρανα οι κορυφαίοι Υπουργοί της κυβέρνησης του όπως ο Υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο Υπουργός Άμυνας Hulusi Akar, ο Υπουργός Εσωτερικών Süleyman Soylu, ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Αστικοποίησης και Κλιματικής Αλλαγής Murat Kurum, ο υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού Mehmet Muharrem Kasapoğlu και ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Μεχμέτ. Nuri Ersoy.

Ο Ερντογάν παρευρέθηκε επίσης στην τελετή παράδοσης εκατοντάδων κατοικιών που έχτισε η Τουρκία στη βορειοδυτική πόλη Laç, η οποία επλήγη από ισχυρό σεισμό τον Νοέμβριο του 2019.

«Η ευτυχία της Αλβανίας είναι η ευτυχία μας, η θλίψη της είναι η θλίψη μας», είπε στα εγκαίνια.

Υπενθύμισε ότι η Τουρκία ενήργησε γρήγορα μετά τον σεισμό για να αντιμετωπίσει τις ανάγκες του αλβανικού λαού, κινητοποιώντας όλα τα μέσα του κράτους και στέλνοντας τεχνικά συνεργεία.

«Το γεγονός ότι η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα που έσπευσε να βοηθήσει την περιοχή μετά τον σεισμό είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της ισχυρής αλληλεγγύης μεταξύ μας».

Ο Ερντογάν υποσχέθηκε επίσης να συνεχίσει να είναι στο πλευρό των Αλβανών στο μέλλον.

«Στέφουμε τη φιλία μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας με τα εγκαίνια των κατοικιών για τους σεισμόπληκτους», πρόσθεσε.

Η τελετή θεμελίωσης πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2020 για την ανέγερση 522 κατοικιών από τη Διοίκηση Οικιστικής Ανάπτυξης της Τουρκίας (TOKI) στο Laç.

Το έργο, το οποίο κόστισε περίπου 42 εκατομμύρια ευρώ (47 εκατομμύρια δολάρια), περιλαμβάνει επίσης 37 εμπορικές μονάδες και ένα γκαράζ 375 οχημάτων.

Ο πρόεδρος θα εγκαινιάσει επίσης το τζαμί Εθεμ Μπέη της Οθωμανικής περιόδου, ένα από τα σύμβολα των Τιράνων, το οποίο η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού (TIKA) άρχισε να αποκαθιστά τον Μάρτιο του 2018.

«Το τέμενος Εθέμ Μπέη θα συνεχίσει να λάμπει στα Τίρανα στο μέλλον ως ένδειξη φιλίας και αδελφοσύνης μεταξύ των δύο χωρών», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η ΤΙΚΑ.

Η ΤΙΚΑ, σημείωσε ότι μέχρι σήμερα ολοκλήρωσε την αποκατάσταση εννέα ιστορικών τζαμιών και δομών, συμπεριλαμβανομένου του πύργου του ρολογιού του Κάστρου Ergiri (Αργυρόκαστρο), του πύργου του ρολογιού Kavalye (Kavaja), του Τζαμί Bazaar στο Αργυρόκαστρο, του Τζαμί Bekarlar και του τζαμιού Hünkar στο Μπεράτι. τον Τεκκέ Χαλβέτι και το Τζαμί Εθεμ Μπέη στα Τίρανα.

Η TIKA ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στην Αλβανία το 1996 μέσω του Γραφείου Συντονισμού του Προγράμματος των Τιράνων. Συνολικά 546 έργα υλοποιήθηκαν μεταξύ 1996-2022 με σκοπό τη στήριξη της θεσμικής υποδομής της χώρας, την αύξηση της διοικητικής ικανότητας και την αναζωογόνηση των παραγωγικών τομέων. Η TIKA πραγματοποίησε επίσης έργα για την αύξηση της ικανότητας απασχόλησης της χώρας, τη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και εκπαίδευσης, την προστασία της κοινής ιστορικής και πολιτιστικής τους κληρονομιάς και την ανάπτυξη του τουρισμού της Αλβανίας.

Ο πρόεδρος αναμενόταν επίσης να εκφωνήσει ομιλία στο αλβανικό κοινοβούλιο αργότερα εντός της ημέρας, αφού είχε διμερείς συνομιλίες και συνέντευξη Τύπου με τον Ράμα.

Πέρυσι, η Τουρκία και η Αλβανία υπέγραψαν συμφωνία για την αναβάθμιση των διμερών δεσμών σε επίπεδο στρατηγικής εταιρικής σχέσης.

Μιλώντας τότε σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ράμα μετά τις συναντήσεις στην πρωτεύουσα Άγκυρα, ο Ερντογάν είχε τονίσει τους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών.

“Σχεδιάζουμε να αυξήσουμε τις επενδύσεις σε υποδομές και τουρισμό στην Αλβανία. Θέλουμε να ανεβάσουμε την οικονομική μας συνεργασία σε μια νέα διάσταση”, είχε δηλώσει ο Ερντογάν.

Το Περιφερειακό Νοσοκομείο Τουρκίας-Αλβανίας στο Φιέρι, που κατασκευάστηκε από την Τουρκία, άνοιξε τον περασμένο Απρίλιο. Η κατασκευή του νοσοκομείου ξεκίνησε πριν από έναν χρόνο τον Ιανουάριο, αμέσως μετά την επίσκεψη Ράμα στην Τουρκία, μετά από υπόσχεση Ερντογάν.

Σύμφωνα με τη συμφωνία που υπέγραψαν Τούρκοι και Αλβανοί αξιωματούχοι στις 2 Φεβρουαρίου 2021, η Τουρκία υποσχέθηκε να κατασκευάσει ένα νοσοκομείο 150 κλινών, να δωρίσει ιατρικό εξοπλισμό, υλικά και έπιπλα και να παράσχει συμβουλές μέσω του τουρκικού υπουργείου Υγείας.

BLACK SEA NEWS με πληροφορίες από SABAH

*Ο τίτλος είναι των “Ανιχνεύσεων”.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

0

Του Θράσου Ευτυχίδη* 

Το τελευταίο δεκαπενθήμερο του 2021, και το πρώτο 15νθήμερο του ’22 επεφύλαξαν μια πρωτοφανή για τα επίπεδα των τελευταίων χρόνων διπλωματική κινητικότητα, αλλά και γεγονότα που έθεσαν σε κίνδυνο την υπάρχουσα αρχιτεκτονική των σχέσεων σε Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Επίπεδο. Θα επιχειρήσω μια σύντομη ανασκόπηση αναφερόμενος και στην Ελληνική στάση.

Από αρχές Νοεμβρίου του 21, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ αφού καταγγέλλουν τη Ρωσία για συγκέντρωση στρατευμάτων στα σύνορα με την Ουκρανία, αρχίζουν να εκτοξεύουν απειλές σκληρών κυρώσεων αλλά και αντιπαράθεσης σε στρατιωτικό επίπεδο.

Η Ρωσία ξεκάθαρα και σε όλους τους τόνους αρνείται την πρόθεση να επιτεθεί στην Ουκρανία, χωρίς αυτό να αποκλιμακώνει την ένταση, το αντίθετο μάλλον.

Μέσα σ αυτό το κλίμα στις 8 Δεκεμβρίου, Πούτιν και Μητσοτάκης συναντώνται στο Σότσι και διαπιστώνουν προοπτικές ανάπτυξης των Ελληνορωσικών Σχέσεων.

Στις 17 Δεκεμβρίου του 2021, η Μόσχα (Ρωσικό ΥΠΕΞ) εν μέσω κραυγών για προετοιμασία επίθεσης από πλευράς της, έδωσε στη δημοσιότητα δύο κείμενα συμφωνιών με τα οποία απαιτούσε την παροχή νομικών πλέον εγγυήσεων για την Ασφάλεια της. Το πρώτο απευθύνονταν στις ΗΠΑ, το δεύτερο στις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ (όχι στο ΝΑΤΟ ως Οργανισμό).

Την 1η Ιανουαρίου Πούτιν και Μπάυντεν αντάλλαξαν ευχές και απειλές ενόψει των συνομιλιών που θα ξεκινούσαν 10 μέρες αργότερα.

Στις 2 Ιανουαρίου ξέσπασε η λαϊκή εξέγερση (και όχι ξένη επέμβαση) στο Καζαχστάν που έθετε σοβαρό ζήτημα γεωστρατηγικής αποσταθεροποίησης στην περιοχή. Η εξέγερση θα μπορούσε να προκαλέσει σύγκρουση συμφερόντων Ρωσίας – Κίνας στην περιοχή και να θέσει σε αμφισβήτηση τη συνεργασία τους.

Στις 5 Ιανουαρίου, η εξέγερση στο Καζαχστάν βαφτίζεται εξωερική επέμβαση και έτσι μετά από αίτηση της Κυβέρνησης του Καζαχστάν, στις 6 Ιανουαρίου, στρατεύματα του Οργανισμού της Συμφωνίας της Τασκένδης εισέρχονται στο Καζαχσταν.

Ακολουθούν διμερείς τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ των Προέδρων Κίνας και Καζαχσταν, αλλά και των ΥΠΕΞ, Ρωσίας – Κίνας. Δίνονται οι απαραίτητες διευκρινίσεις. Μεταξύ αυτών και για την παραμονή των στρατευμάτων του ΟΣΣΑ στο Καζαχστάν.

Στις 7 Ιανουαρίου ο ΥΠΕΞ της Ελλάδας Νίκος Δένδιας συμμετέχει στην έκτακτη Σύνοδο των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα τοποθετείται υπερ του διαλόγου για την αποκλιμάκωση της κρίσης.

Στις 9 και 10 πραγματοποιούνται στη Γενεύη Αμερικανο-ρωσικές συνομιλίες. Οι δύο πλευρές διαπιστώνουν τις εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις τους.

Στις 11 Ιανουαρίου με αίτημα της Τουρκίας, πραγματοποιείται Έκτακτη Σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών για το Καζαχστάν και τονίζεται η αμέριστη συμπαράσταση προς τον Πρόεδρο της χώρας και η διάθεση συνδρομής.

Την ίδια ημέρα ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, μία ημέρα πριν τη σύνοδο του Συμβουλίου Ρωσίας – ΝΑΤΟ ! επικοινωνεί τηλεφωνικά με τον Νίκο Δένδια. Στο γεγονός δίνεται ιδιαίτερη δημοσιότητα από τα ρωσικά ΜΜΕ. Δημοσιεύεται στις 12, ως δεύτερη είδηση στο κρατικό TASS. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ «Εξετάστηκαν προοπτικές αλληλεπίδρασης μεταξύ των Υπουργείων Εξωτερικών της Ρωσίας και της Ελλάδας σε διεθνή και περιφερειακά ζητήματα».

Στις 12 Ιανουαρίου πραγματοποιείται η Σύνοδος του Συμβουλίου ΝΑΤΟ – Ρωσίας και επιτέλους διαφαίνεται λευκός καπνός στον ορίζοντα. Σε κάθε περίπτωση η συνέχιση των συνομιλιών για κάποια από τα ζητήματα που τίθενται από τις δύο πλευρές οδηγεί στην απεμπλοκή από μια ανύπαρκτη τεχνητά δημιουργημένη εμπλοκή.

Στις 13 Ιανουαρίου η Ετήσια Σύνοδος του ΟΑΣΕ, έρχεται να επιβεβαιώσει το ρόλο του Οργανισμού που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως αξιόπιστος ελεγκτής των συμφωνιών που θα ακολουθήσουν ή και θα ενεργοποιηθούν ξανά.

Την ίδια ημέρα 13 αλλά και την επομένη 14, στην άτυπη σύνοδο των ΥΠΕΞ της ΕΕ με συμμετοχή και των Υπουργών Άμυνας των χωρών της ΕΕ, στη Βρέστη συζητούνται τα θέματα της Ευρωπαϊκής Ασφάλειας αλλά και των σχέσεων με την Κίνα.

Συμπερασματικά.

Ζητήματα που αντιμετωπίζονταν ως μονομερή από Ευρωπαίους και ΝΑΤΟ, επανήλθαν στο προσκήνιο ενώ οι σκελετοί του Ψυχρού Πολέμου και του Ανταγωνισμού των Εξοπλισμών βγήκαν ξανά από τη ντουλάπα.

Είναι σαφές ότι η κατάσταση δεν είναι αυτή που ήταν με το 1991 τουλάχιστον σε ότι αφορά το αντίπαλο δέος του ΝΑΤΟ, αυτού της Ρωσίας. Τότε η διαλυμένη ΕΣΣΔ και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, ήταν αδύνατο να αντισταθούν στις ορέξεις της Δύσης. Ήταν αδύνατον να αντισταθούν στους λαούς που αποτινάσσοντας τους δεσμούς ενός απολυταρχικού καθεστώτος προχωρούσαν ακάθεκτοι στις Δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και την αλλαγή. Άλλωστε και αυτή η ίδια η Ρωσία, συμμετείχε αν όχι πρωτοστατούσε σ αυτή τη μετεξέλιξη.

Στα χρόνια που ακολούθησαν το ΝΑΤΟ φάνηκε αδύνατο να συγκρατήσει τις ορέξεις κάποιων μελών του και κύρια των ΗΠΑ, στα πλαίσια ενός μονοπολικού κόσμου που δημιουργήθηκε. Η εξάπλωση του ΝΑΤΟ προς τα Ανατολικά είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο και η ταλαιπωρημένη Ρωσία, αλλά και οι Ευρωπαίοι Σύμμαχοι – μέτοχοι του ΝΑΤΟ δεν μπορούσαν ν αντισταθούν.

Απέναντι σε μια Ρωσία που δυνάμωνε διαρκώς και η Δύση επέμενε να αγνοεί, φτάσαμε στα γεγονότα της Ουκρανίας, την προσάρτηση της Κριμαίας, την υπογραφή των συμφωνιών του Μίσνκ, τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, τη διακοπή της συνεργασίας σε κάθε επίπεδο. Είναι ανώριμο και άκαιρο μέσα σ ένα τέτοιο μικρό κείμενο να εξετάσουμε τα αίτια που προκάλεσαν τη σημερινή κατάσταση.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι σαφές ότι το ζήτημα της Ασφάλειας με όλες τις παραμέτρους του, είναι συλλογικό και όχι μονομερές. Συμπτύσσοντας λοιπόν τα συνθήματα – αρχές των ΥΠΕΞ ΗΠΑ και Ρωσίας θα λέγαμε ότι Ευρωπαϊκή Ασφάλεια χωρίς τη συμμετοχή της Ρωσίας δεν μπορεί να υπάρξει, αλλά και κανένας δεν μπορεί να αποφασίσει για την Ευρώπη χωρίς την Ευρώπη.

Όχι πόλεμος δεν μπορεί να υπάρχει ως λύση.

Η Ελλάδα και η Ελληνική Διπλωματία, έχουν τη λαμπρή ευκαιρία. Μπορούν ν αναδείξουν τη χώρα μας   σε έναν αξιόπιστο διαμεσολαβητή σε όλα τα επίπεδα, προβάλλοντας αρχές και αξίες που παράχθηκαν και εκπορεύθηκαν από τη χώρα μας, αλλά και το Σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.

  • Ο Θράσος (Θρασύβουλος) Ευτυχίδης είναι Διεθνολόγος – Οικονομολόγος

Πολιτικός αναλυτής με ιδιαίτερες γνώσεις των εξελίξεων στα Βαλκάνια, τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.

πηγή: “Μακεδονία”.

 

 Βασίλης Κων/νου Φούσκας -Ποιος δικαιούται τον τίτλο του Εθνάρχη; – Το βιβλίο Παπαχελά

0

 

Ο στρατηγός Μπονάνος κατά τη διάρκεια της εισβολής είπε: «οι Τούρκοι κτυπούν την Κύπρο, αλλά εμείς είμαστε Ελλάς»
Μελέτησα το εξαιρετικό πόνημα του Αλέξη Παπαχελά πριν ακόμα καλά-καλά κυκλοφορήσει σε έντυπη μορφή, εφόσον ο εκδοτικός οίκος, Μεταίχμιο, είχε την καλοσύνη, μετά από αίτημά μου, να μου το στείλει ηλεκτρονικά, προκειμένου να προχωρήσω σε έγκαιρη συγγραφή κριτικής παρουσίασης του βιβλίου στα αγγλικά, όπως και έγινε. Στη συνέχεια παρακολούθησα τις παρουσιάσεις του βιβλίου σε Αθήνα, Λευκωσία και στην Οικονομική Σχολή του Λονδίνου, καθώς και βιβλιοκριτικές που υπογράφουν οι πιο σημαίνουσες κυπριολογικές πένες σε Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία.
Μάλιστα, μετά την εξαιρετική παρουσίαση του Μιχάλη Ιγνατίου στην ιστοσελίδα του Hellas Journal και στον Φιλελεύθερο δεν θα μπορούσα να προσθέσω τίποτα σ’ ό,τι αφορά τους επαίνους του βιβλίου, με κορύφωση το αυθεντικό ηχητικό ντοκουμέντο του «πολεμικού συμβουλίου» της χούντας το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, με τον παραπαίοντα δικτάτορα, Δημήτρη Ιωαννίδη, να έχει χάσει παντελώς τον έλεγχο της κατάστασης και να τραυλίζει λέγοντας μεταξύ άλλων:

«Μα δεν την ξέρουμε τη λύση; Την ξέρουμε κ. Πρωθυπουργέ. Αυτοί θα βγούνε στην Κυρήνεια, κι αφού βγούνε τότε θα μπουν. Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν. Θα τους σταματήσουμε μετά, αφού πάρουν το λιμάνι, την Κυρήνεια και ενώσουν τη Λευκωσία τότε θα σταματήσουν. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι».

Πώς τη γνώριζε τη «λύση»; Μιλούσε στις 20 Ιουλίου ωσάν να υπήρχε κάποιου είδους «προ-συμφωνία» με το τουρκικό επιτελείο υπό την αιγίδα προφανώς των Αμερικανών – αν και κάτι τέτοιο δεν συνάγεται ρητά από πουθενά, ούτε απ’ το ηχητικό ντοκουμέντο ούτε από τα αρχεία, όπως θα μας πει σωστά ο Παπαχελάς. Ας δούμε, όμως, τι μας λένε τα γεγονότα και τι μπορούμε να συνάγουμε απ’ αυτά.

Πρώτο, η μαρτυρία του πράκτορα της ΚΥΠ στην Κερύνεια, Αλέξανδρου Σημαιοφορίδη –μαρτυρία που αναφέρει ο ίδιος ο Παπαχελάς– ο οποίος, πέρα απ’ τις πολλαπλές προειδοποιήσεις του στους χουντικούς ότι η Τουρκία ετοιμάζεται για επέμβαση, απορούσε όταν έβλεπε από πολύ κοντά τις αποβατικές δυνάμεις των Τούρκων μέσα στα σκάφη τους να συμπεριφέρονται ως να μην συμβαίνει τίποτε, με κανένα ίχνος αγωνίας και πολεμικής ετοιμότητας. Ωσάν να πηγαίνουν για παραθέριση, ωσάν να γνώριζαν ότι δεν θα βρουν αντίσταση στο Πέντε Μίλι. Θυμίζω ότι η χούντα του Παπαδόπουλου στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ στη Λισαβόνα στις 3-4 Ιουνίου 1971 είχε συμφωνήσει, με τον επίσης χουντικό Τούρκο πρωθυπουργό, Νιχάτ Ερίμ (συμφωνία των ΥΠΕΞ Χωραφά και Ολζάι) την ανατροπή του Μακάριου, και τη double enosis δηλ. τη  διχοτόμηση/ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου. Αυτό σήμαινε την παροχή μεγάλης τουρκικής στρατιωτικής βάσης στην Κύπρο και εθνικό ξεκαθάρισμα από τον ελληνικό στρατό, κάτι που ήταν ανάθεμα για τον Μακάριο – ή «Μούσκο», όπως τον αποκαλούσαν χλευαστικά οι χουντικοί. Η χούντα έλεγχε την Εθνοφρουρά μέσω των χουντικών αξιωματικών που είχαν τοποθετηθεί εκεί και η ανατροπή του Μακάριου θα γινόταν μέσω μονάδων της με την προβοκατόρικη βοήθεια της ΕΟΚΑ Β. Ο Μακάριος είχε επανειλλημένα αιτηθεί απόσυρση των χουντικών αξιωματικών –το αναφέρει και στο περίφημο γράμμα του προς τον Γκιζίκη στις 2 Ιούλη 1974– ενώ για την καταστολή της ΕΟΚΑ Β είχε ιδρύσει το λεγόμενο «Εφεδρικό».

Ένα δεύτερο θέμα έχει να κάνει με μία δέσμη γεγονότων που αφορά στην πολιτική στάση των Καραμανλή-Αβέρωφ όταν ηγήθηκαν της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, η οποία ορκίστηκε τα ξημερώματα τις 24ης Ιουλίου 1974 και των διαταγών που έφευγαν απ’ το υπουργείο Άμυνας και το ΑΕΔ στο ΓΕΕΦ στην Κύπρο. Η επιστροφή των πολιτικών και η έναρξη της «μεταπολίτευσης» συμπίπτει με την περίφημη «εκεχειρία» που δέχτηκε η Τουρκία στις 22 Ιουλίου, στις 4 μ.μ., αφού πρώτα είχε ενώσει τον θύλακα του Κιόνελι-Τέμπλου-Άγιου Ιλαρίωνα με το προγεφύρωμα της παραλίας στο Πέντε Μίλι. Τηρήθηκε, όμως, εκεχειρία εκ μέρους των Τούρκων; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι, αλλά η ουσία βρίσκεται στη στάση της ελληνικής πλευράς την περίοδο της «εκεχειρίας».

Τι μαρτυρούν τα γεγονότα την περίοδο της εκεχειρίας; Μαρτυρούν πλήρη συνέχεια της χουντικής πολιτικής μ’ αυτή των Καραμανλή-Αβέρωφ, δηλ. της άρνησης Ελληνικής στρατιωτικής βοήθειας στους κύπριους εθνοφρουρούς και στην ΕΛΔΥΚ και μάλιστα από τη στιγμή που η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να το κάνει αυτό με μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Σταχυολογώ μερικά γεγονότα που το αποδεικνύουν αυτό, καθώς τα γεγονότα, μερικές φορές, μιλάνε καλύτερα απ’ τα αρχεία.

Η εκχώρηση του κάμπου του Κιόνελι και του Γερόλακου, τέλη Ιουλίου, μπροστά στη Λευκωσία και η αμαχητί παράδοση του στρατοπέδου της ΤΟΥΡΚΔΥΚ, το οποίο το είχε καταλάβει κατά την πρώτη τουρκική εισβολή η ΕΛΔΥΚ. Οι παραχωρήσεις αυτές ήταν αποφασιστικής σημασίας, διότι έφερναν τον Αττίλα μέσα σχεδόν στη Λευκωσία αδυνατίζοντας την άμυνα της πόλης στον δεύτερο γύρο της εισβολής, ενώ σχεδόν περικυκλωνόταν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, δίνοντάς του μόνο μία έξοδο πιθανής διαφυγής, καταρρακώνοντας το ηθικό των εθνοφρουρών και των ΕΛΔΥΚάριων. Η παραχώρηση αυτού του εδάφους και τα ορύγματα οχύρωσης με μπουλντόζες που άνοιγε ο Αττίλας μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ΕΛΔΥΚάριων και των εθνοφρουρών του πρώτου λόχου του 211 ΤΠ, προκειμένου να προετοιμάσει την εξόρμησή του κατά της Λευκωσίας και του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στις 14 Αυγούστου, είναι περιστατικά των οποίων η πολιτική σημασία δεν έχει ερευνηθεί δεόντως. Ωστόσο, όλες οι ενδείξεις που έχουμε μέχρι σήμερα τείνουν στην υποστήριξη της θέσης ότι οι πολιτικές και στρατιωτικές ευθύνες της πολιτικής κυβέρνησης των Αθηνών, του ΕΑΔ και του ΓΕΕΦ είναι τεράστιες διότι επέτρεψαν όλα αυτά να συμβούν. Επίσης, κατά την «εκεχειρία» καταλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι κωμοπόλεις του Λάπηθου και Καραβά, το κάστρο του Μπουφαβέντο, Σύσκληπος, Άγιος Ερμόλαος και Αγριδάκι. Τις δύο πρώτες μέρες της εισβολής και μέχρι την επίσημη «εκεχειρία» (22/7, 4 μ.μ.) η Τουρκία κατείχε περίπου το 9% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατά την «εκεχειρία» (22 Ιουλίου έως 13 Αυγούστου) έφτασε να κατέχει σχεδόν το 15% κι αυτό χωρίς να δίνει ουσιαστικά μάχες. Οι διαταγές των Αθηνών προς το ΓΕΕΦ ήταν ο σεβασμός της εκεχειρίας έως και η αμαχητί παραχώρηση εδάφους, ώστε να μπορέσουν «οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να ευθυγραμμιστούν».

Θα μπορούσα να αναφέρω δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις, όπου στρατιωτικές δυνάμεις της Εθνοφρουράς και μοίρες πυροβολικού στέλνονταν σε αποστολές αυτοκτονίας, χωρίς σχεδιασμό, πληροφόρηση και επικοινωνία, πέφτοντας είτε σε τουρκικές ενέδρες είτε γίνονταν έρμαιο της τουρκικής αεροπορίας με αποτέλεσμα την καταστροφή τους. Ποια είναι όμως η ουσία πέρα απ’ την απώλεια τόσων ανθρώπινων ζωών; Η ουσία είναι ότι οι ελληνικές διαταγές της πολιτικής –πλέον– κυβέρνησης των Αθηνών προς το ΓΕΕΦ φαντάζουν περισσότερο ως διαταγές του ΝΑΤΟ που σε συνεργασία με ένα άλλο σύμμαχο ΝΑΤΟϊκό στρατό, αυτό της Τουρκίας, ολοκλήρωναν την καταστροφή της Κυπριακής Δημοκρατίας και κοινωνίας, αφού ταυτόχρονα ξεκληρίζονταν δεκάδες χιλιάδες άμαχοι. Ολοκλήρωναν δηλαδή από κοινού το κρατοκτόνο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, αποδιαρθρώνοντας τελείως τον μηχανισμό κρατικής εξουσίας, με όλες τις διεθνείς και νομικές προεκτάσεις του, που είχε χτίσει ο Μακάριος με τιτάνιες προσπάθειες απ’ το 1960 μέχρι την ανατροπή του (15 Ιουλίου 1974). Μαζί με τον μηχανισμό του Μακαρίου αποδιαρθρωνόταν και η αδέσμευτη πολιτική του για μια ανεξάρτητη και ειρηνική Κύπρο, πέρα από ψυχροπολεμικές εντάσεις και εθνικιστικά μίση που έσπερναν η ΕΟΚΑ Β και η τουρκική ΤΜΤ.

Το κράτος της Κύπρου και τι συνέβαινε την ίδια χρονική στιγμή στην Ελλάδα

Η σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι σχεδιασμένη από τουρκοκύπριο δάσκαλο, μετά από ελεύθερο διαγωνισμό  που προκήρυξε ο «Μούσκος». Το κοινωνικό κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας το ξεκίνησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος, όταν ήταν υπουργός του «Μούσκου». Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε νόμιμο Κομμουνιστικό Κόμμα με μεγάλη επιρροή στον λαό και στα συνδικάτα και με πολλούς τουρκοκύπριους μέλη και μάλιστα σε ηγετικές θέσεις του κόμματος επί «Μούσκου», όταν η Ελλάδα έστελνε τους κομμουνιστές και τους σοσιαλιστές στα ξερονήσια, στις φυλακές και τα βασανιστήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ του Ιωαννίδη.

Η μετεμφυλιακή Ελλάδα της Φρειδερίκης, του Βασιλιά, των Καραμανλήδων, των Μητσοτάκηδων, των Αβέρωφ και των χουντικών υπονόμευσε αυτή την εμπνευσμένη γραμμή του «Μούσκου» με κάθε τρόπο. Άλλοι με ανοιχτή βία, άλλοι με έντεχνα συνωμοτικά σχέδια πίσω απ’ την πλάτη του, όπως το διχοτομικό ΝΑΤΟϊκό «σχέδιο Άτσεσον» της double enosis.  Μόνο ο ντε Γκωλ και ο Κάστρο ξεπερνούν, σε απόπειρες δολοφονίας εναντίον τους, τον Μακάριο. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, αυτή η πολιτική γραμμή του «Μούσκου», η ενδυνάμωση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κάθε επίπεδο, υπηρετεί πολύ καλύτερα τα συμφέροντα των Κυπρίων –Ελλήνων, Τούρκων, Μαρωνιτών, Αρμενίων, Λατίνων– παρά τα οποιαδήποτε κρατοκτόνα και ευθέως ρατσιστικά σχέδια τύπου Ανάν, που δίνουν στο πιάτο τον πολιτικο-στρατηγικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου στην Τουρκία, ακριβώς όπως αυτό που έβαλε μπροστά στον Κληρίδη ο Γκιουνές στις 13 Αυγούστου 1974 στη  Γενεύη. Δεν υπήρχε καμία ουσιαστική διαφορά.

Σήμερα, η ελληνική πολιτική ελίτ έχει να μετρηθεί μ’ αυτό το σώμα των γεγονότων και των προεκτάσεών τους, γιατί η ακτινογραφία της κυπριακής τραγωδίας το βίαιο καλοκαίρι του 1974 είναι και δική της ακτινογραφία. Τα αρχεία, πολλές φορές, κρύβουν «πράγματα και θαύματα», όπως λέει ο λαός μας. Τα γεγονότα και η ιστορική τους λεπτομέρεια είναι που σπαρταρούν και μαρτυρούν αυτά που πολλές φορές δεν μπορούν να βρεθούν στα αρχεία για πλείστους λόγους. Όλα άλλαξαν κι όλα τα ίδια είναι.

«Οι Τούρκοι κτυπούν την Κύπρο, αλλά εμείς είμαστε Ελλάς»

Ο Καραμανλής ζήτησε ενημέρωση από τους αρχηγούς των τριών όπλων και τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων, Γρηγόρη Μπονάνο, για πιθανή αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Κύπρο, και αυτό μαρτυρεί ειδικά το πολεμικό συμβούλιο της 13ης Αυγούστου 1974 – αναφέρεται σ’ αυτό εκτενώς η μελέτη του Παπαχελά.

Ο Καραμανλής, μεταξύ άλλων, εξέτασε αποστολή υποβρυχίων καθώς και σμήνους υπερσύγχρονων μαχητικών, τα οποία δεν διέθετε τότε η Τουρκία. Οι αρχηγοί, ωστόσο, με μπροστάρη τον υπουργό Άμυνας, Ευάγγελο Αβέρωφ, αντιστάθηκαν σ’ αυτή τη λογική με σαθρά επιχειρήματα, τα οποία δεν έστεκαν ούτε πολιτικά ούτε επιχειρησιακά. Προείχε, ωστόσο, ο μη-πόλεμος μεταξύ δύο ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων και αυτό ήταν ακριβώς το «πνεύμα» των αρχηγών, οι οποίοι πρόταξαν παιδικές δικαιολογίες προκειμένου ν’ αποφευχθεί κάθε αποστολή βοήθειας στην Κύπρο και πιθανή στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας. Υλοποιούσαν  δηλ. τον ξεκάθαρο και μόνο στόχο της διαμεσολάβησης του Κίσινγκερ (αποστολή Σίσκο). Γι’ αυτό και η Εθνοφρουρά μαζί με την ΕΛΔΥΚ αφέθηκαν στη μοίρα τους. Ναι, ακόμα και αυτή η  Ελληνική Δύναμη Κύπρου, τα αγροτόπαιδα, τα εργατόπαιδα και οι μηχανικοί αυτοκινήτων απ’ την Ηλεία, την Καρδίτσα, τα Τρίκαλα, το Περιστέρι, τη Χαλκιδική, τη Μυτιλήνη και αλλού, και αυτοί «ήταν μακριά» για τον Καραμανλή.

Και θα πρέπει, επιτέλους, να τεθεί το ερώτημα: ποιοι ήταν αυτοί από τους οποίους ζήτησε ο Καραμανλής γνωμοδότηση για το αν μπορεί η Ελλάδα να βοηθήσει στρατιωτικά την Κύπρο; Απ’ αυτούς που σε αγαστή σύμπνοια με τη ΣΙΑ και τον πράκτοράς της και  πραγματικό, κατά δική του παραδοχή, διοικητή της Χούντας Γκας Λάσκαρη Αβρακώτο, οργάνωσαν και εκτέλεσαν την ανατροπή του Μακάριου και το καλωσόρισμα του Αττίλα στην Κύπρο.

Μόνο ο Ιωαννίδης έλλειπε, όλοι σχεδόν οι άλλοι αξιότιμοι κύριοι ήταν παρόντες. Ουδένα απέλυσε ο Καραμανλής όταν ορκίστηκε στις 24 Ιουλίου. Οι πλείστοι αφυπηρέτησαν με τιμές. Θα ‘λεγα, μάλιστα, ότι ένας δημοκράτης και ανεξάρτητος Έλληνας πολιτικός, ένας Εθνάρχης, θα έπρεπε να το είχε θέσει ως όρο ηγετικής εμπλοκής του στην πολιτική, δηλ. την απόλυση όλων των ανδρείκελων που οδήγησαν την Κύπρο και τον λαό της στην καταστροφή. Ο Μπονάνος –περιβόητος και για το «οι Τούρκοι κτυπούν την Κύπρο, αλλά εμείς είμαστε Ελλάς»– αποστρατεύτηκε στις 19 Αυγούστου, αφού είχε «ολοκληρώσει το έργο του». Έτσι, αυτό που υποστήριζε ο Ανδρέας Παπανδρέου και η ΕΔΑ του Ηλία Ηλιού την εποχή εκείνη, ότι το Ελληνικό μετεμφυλιακό καθεστώς είναι βαθειά εξαρτημένο πρώτα από τη ΣΙΑ και έπειτα απ’ το Αμερικανικό Πεντάγωνο, ήταν πέρα για πέρα αλήθεια.

Τούτων λεχθέντων, ούτε μεταπολίτευση υπήρξε το 1974 αλλά ούτε και ο τίτλος του Εθνάρχη θα πρέπει ν’ αποδοθεί στον Καραμανλή, αλλά σ’ αυτόν που ακόμα και σήμερα μερικοί –από μισαλλοδοξία ή κακιά συνήθεια– αποκαλούν «Μούσκο». Ήταν αυτός που έλεγε, πριν τη Χούντα και μετά, πως εφόσον δεν συντρέχουν οι αντικειμενικές συνθήκες για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να παραμείνει πραγματικά ανεξάρτητη και να ενισχύεται με κάθε τρόπο – οικονομικά, αμυντικά, πολιτικά, ιδεολογικά, πολιτιστικά. Σ’ αυτή την πολιτική γραμμή ήταν ενταγμένος κι αυτή υπηρέτησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Αυτή ήταν και η γραμμή που όλο το μετεμφυλιακό –εξαρτημένο και υποτελή– ελλαδικό κατεστημένο υπονόμευσε με νύχια και με δόντια.

*Καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου. Είμαι υπόχρεος στον συνάδελφο Μάριο Ευρυβιάδη του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφος για τις σημαντικές παρατηρήσεις του στην επιμέλεια του κειμένου. Τα όποια λάθη ή/και παραλείψεις βαραίνουν αποκλειστικά εμένα.

Φιλελεύθερος

https://infognomonpolitics.gr/2022/01/poios-dikaioutai-ton-titlo-tou-ethnarchi-to-vivlio-papachela/

Ευάγγελος Βενιζέλος: Ο αγωγός EastMed και τα νέα διεθνή συμφραζόμενα

1

Την ίδια περίοδο αρκετοί μπέρδευαν τον αγωγό EastMed με τον νόμο που εισηγήθηκαν στην αμερικανική Γερουσία οι γερουσιαστές Μενέντες και Ρούμπιο, την EastMed Act (Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act of 2019) ή με τον διεθνή οργανισμό EastMed Gas Forum, στον οποίο μετέχουν οκτώ (προς το παρόν) χώρες της περιοχής.

Την περίοδο 2012-2015 σε συνεργασία με τον Γιάννη Μανιάτη προσπαθήσαμε να τεκμηριώσουμε και να προωθήσουμε το σχέδιο του αγωγού γνωρίζοντας το προφανές, ότι ένα έργο τέτοιας κλίμακας μπορεί να υιοθετηθεί, να χρηματοδοτηθεί, να κατασκευαστεί και να λειτουργήσει μόνο αν είναι εφικτό και βιώσιμο τεχνικά και οικονομικά αλλά και αν είναι αποδεκτό πολιτικά από τους κρίσιμους παίκτες. Ηταν συνεπώς δεδομένο εξαρχής ότι ένα τέτοιο σχέδιο συνδέεται αφενός μεν με την οριοθέτηση και αξιοποίηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, αφετέρου δε με την προβολή των αναγκών των ευρωπαϊκών αγορών σε φυσικό αέριο τα επόμενα περίπου τριάντα χρόνια, άρα με την πρόβλεψη για το σχήμα και τον ρυθμό της πράσινης μετάβασης και τον ρόλο του φυσικού αερίου ως μεταβατικού καυσίμου υπό την πίεση της κλιματικής κρίσης. Το σχέδιο του αγωγού EastMed ήταν συνεπώς εξαρχής πρωτίστως πολιτικού χαρακτήρα.

Το επιμύθιο άλλωστε όλων των παρεμβάσεών μου ως προς την οριοθέτηση των θαλασσίων αυτών ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο, και ιδίως μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, είναι ότι ο χρόνος τείνει να μειώσει ή ακόμη και να εξαλείψει την οικονομική και πολιτική σημασία των ορυκτών καυσίμων ως φυσικού και άρα οικονομικού και πολιτικού αντικειμένου. Συνεπώς, 47 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση δεν μπορούμε να έχουμε την ίδια άνετη αίσθηση του χρόνου και για τα επόμενα 47.

Πρέπει επειγόντως να ξανασκεφτούμε το στρατηγικό πλαίσιο στο οποίο τοποθετούνται οι κινήσεις μας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Εχει άρα μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αντιληπτή στην Ελλάδα η θέση της αμερικανικής διοίκησης, που δηλώθηκε με διάφορους τρόπους την προηγούμενη  εβδομάδα, ότι δεν στηρίζει (πολιτικά προφανώς, αλλά αυτό συνιστά και μήνυμα προς την αγορά) το σχέδιο του αγωγού EastMed, ενώ αποδίδει πολιτική σημασία στην ενεργειακή συνεργασία της με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ. Στο πλαίσιο όμως αυτής της συνεργασίας στρέφει την προσοχή της στην ηλεκτρική διασύνδεση της Αιγύπτου με την Κρήτη και την ελληνική ηπειρωτική χώρα (EuroAfrica interconnector) και στην ηλεκτρική διασύνδεση του Ισραήλ και της Κύπρου με τα ευρωπαϊκά δίκτυα (EuroAsia interconnector). Αυτά τα σχέδια θεωρεί ότι είναι ζωτικά και προετοιμάζουν την περιοχή για την καθαρή ενεργειακή μετάβαση. Η ηλεκτρική ενέργεια που θα διοχετεύεται στις διασυνδέσεις θα παράγεται (στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό και ασφαλές στις εκτός Ευρώπης περιοχές εγκατάστασης των μονάδων παραγωγής) βέβαια από ανανεώσιμες πηγές και σε πολύ μεγάλο βαθμό από φυσικό αέριο, αλλά προφανώς νέες υποδομές, όπως ο αγωγός EastMed, δεν υποστηρίζονται. Aρα ενισχύονται οι υποδομές που αφορούν υγροποιημένο ή συμπιεσμένο φυσικό αέριο είτε υφιστάμενοι αγωγοί και οι χώρες προέλευσης (π.χ. Ρωσία) και όδευσης (π.χ. Τουρκία).

Αν αποδειχθεί, όπως είναι πολύ πιθανό, ότι αρκεί μια παρόμοια πολιτική τοποθέτηση της αμερικανικής διοίκησης για να εγκαταλειφθεί πρακτικά από τις χώρες που έχουν υπογράψει σχετική διακρατική συμφωνία ένα σχέδιο όπως ο αγωγός EastMed, που τελεί υπό μελέτη με επιλογή και χρηματοδότηση της Ε.Ε., τότε πρέπει επειγόντως να ξανασκεφτούμε ποιο ακριβώς είναι το στρατηγικό πλαίσιο στο οποίο τοποθετούνται οι κινήσεις μας στο πιο ευαίσθητο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής που είναι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, βασικό κεφάλαιο των οποίων είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Πρέπει επίσης να ξανασκεφτούμε αν έχουν υπολογιστεί πλήρως και σε βάθος όλες οι παράμετροι της πράσινης μετάβασης στη χώρα μας και ο τρόπος με τον οποίο εντάσσεται η χρήση του φυσικού αερίου στη μακρά μεταβατική περίοδο. Oταν λέω τρόπος, εννοώ κυρίως ασφάλεια και επάρκεια εφοδιασμού, διαθεσιμότητα  των αναγκαίων υποδομών και διακύμανση τιμών.

Υπάρχει βέβαια πάντα η εύκολη απάντηση ότι τέτοια σχέδια κρίνονται από την αγορά με επιχειρηματικά κριτήρια. Κατά τη λογική αυτή θα έπρεπε όμως να δεχθούμε ότι π.χ. η κοινοπραξία με κορμό την Total και την ExxonMobil μπορεί, όπως ήδη φαίνεται, να «παγώσει» τις έρευνες στα τεμάχια νότια και δυτικά της Κρήτης για τα οποία έχουν συναφθεί με την Ελληνική Δημοκρατία συμβάσεις παραχώρησης. Πρόκειται, θυμίζω, για περιοχές με υψηλή πιθανότητα ύπαρξης πολύ σημαντικών κοιτασμάτων, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων. Ελπίζω να είναι προφανές ότι η απόφαση για το πώς θα διαμορφωθεί η σχέση μας με τους φυσικούς αυτούς πόρους βεβαίως λαμβάνει υπόψη της τη στάση της αγοράς και των μεγάλων διεθνών εταιρειών, είναι όμως μια βαριά απόφαση εθνικού χαρακτήρα. Μια απόφαση που πρέπει να ληφθεί με ρεαλιστικά κριτήρια. Αλλά να ληφθεί, όχι να αφεθεί ο χρόνος να γλιστρήσει και η αδράνεια να εκλαμβάνεται ως δραστήρια πολιτική. Οι πρόσφατες εξελίξεις στη διεθνή ενεργειακή αγορά, ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζεται ή μάλλον εκτινάσσεται η τιμή του φυσικού αερίου για λόγους εν πολλοίς διεθνοπολιτικούς, καθιστούν απολύτως προφανή τη στενή σχέση εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής. Ούτως ή άλλως και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, στο οποίο αναφερόμαστε συνεχώς, ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό ενεργειακού χαρακτήρα ζητήματα.

Είχα διατυπώσει («Καθημερινή» της Κυριακής 2.1.2022) τη σκέψη ότι οι διεθνείς εξελίξεις που αναδιατάσσουν τον παγκόσμιο χάρτη και διαμορφώνουν ουσιαστικά ξανά τις σφαίρες επιρροής και στην ευρύτερη Ευρώπη, μπορεί να καταστήσουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και το Kυπριακό ζητήματα παρακολουθηματικού χαρακτήρα, με τον ρόλο των άμεσα ενδιαφερομένων χωρών να μειώνεται επειδή καθοριστικό θα είναι το υπερκείμενο επίπεδο, όπως οι σχέσεις ΗΠΑ – Ρωσίας, που επικαθορίζουν και τις σχέσεις ΝΑΤΟ – Ρωσίας, και εντέλει οι σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας. Οι νέοι αυτοί συσχετισμοί καθορίζουν και τα περιθώρια ευελιξίας των περιφερειακών παικτών. Iσως το ζήτημα του αγωγού EastMed να είναι μια πρώτη πρακτική ένδειξη για τον τρόπο λειτουργίας του νέου συστήματος διεθνών σχέσεων σε πολιτικό και ενεργειακό επίπεδο. Εμείς πάντως οφείλουμε να αναζητήσουμε και να διαβάσουμε σωστά όλα τα συμφραζόμενα στο πεδίο τόσο της εξωτερικής όσο και της ενεργειακής πολιτικής.

2.1.2020. Οι υπουργοί Ενέργειας της Κύπρου Γιώργος Λακκοτρύπης, της Ελλάδας Κωστής Χατζηδάκης και του Ισραήλ Γιουβάλ Στάινιτζ, κατά την τελετή υπογραφής της διακυβερνητικής συμφωνίας για τον αγωγό East Med. Φωτ. INTIME NEWS

* Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών. Πρώην υπουργός Ανάπτυξης (και Ενέργειας).

“Καθημερινή”

Ρόδος: Εντοπίστηκαν εκατοντάδες χιλιάδες «χάπια των τζιχαντιστών» μέσα σε συσκευασίες με σβάστικα

0

Τα δύο τσουβάλια που περιείχαν ποσότητες από το αποκαλούμενο «χάπι των τζιχαντιστών» εντοπίστηκαν σε απόσταση περίπου 100 μέτρων το ένα από το άλλο

Τα δύο τσουβάλια που, όπως φαίνεται, περιείχαν το αποκαλούμενο «χάπι των τζιχαντιστών» εντοπίστηκαν σε απόσταση περίπου 100 μέτρων το ένα από το άλλο.

rodos-entopistikan-ekatontades-chiliades-chapia-ton-tzichantiston-mesa-se-syskeyasies-me-svastika0
Φωτογραφία Λιμενικό

Παράλληλα, μεσημβρινές ώρες της ίδιας ημέρας, η Λιμενική Αρχή Ρόδου ενημερώθηκε από τον Λιμενικό Σταθμό Μεγίστης (Καστελόριζο) ότι εντοπίστηκαν 40 συσκευασίες περιέχουσες δισκία, πιθανόν ναρκωτικών ουσιών, με εκτιμώμενη συνολική ποσότητα 80.800 τεμάχια. Από τις μέχρι σήμερα πραγματοποιηθείσες περιπολίες των εμπλεκόμενων Λιμενικών Αρχών δεν εντοπίστηκαν περαιτέρω ναρκωτικές ουσίες.

Lebanese security forces busted a drug smuggling attempt to Africa.

The 812,000 captagon pills were hidden inside oil and greese barrels.

Note: Not a Lexus but rather a Swastika. pic.twitter.com/bgJHyhPD9m

— Lebanese News and Updates (@LebUpdate) January 12, 2021

Σημειώνεται ότι οι ανωτέρω συσκευασίες έφεραν εξωτερικά λογότυπο με το σύμβολο της σβάστικας. Προανάκριση διενεργείται από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου, στελέχη του οποίου ερευνούν την προέλευσή τους.

Πιθανόν το φορτίο που κατέληξε στη θάλασσα να είναι τμήμα ενός μεγαλύτερου φορτίου που διακινήθηκε ή κατασχέθηκε είτε στην Τουρκία είτε σε άλλη χώρα της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

rodos-entopistikan-ekatontades-chiliades-chapia-ton-tzichantiston-mesa-se-syskeyasies-me-svastika2
Φωτογραφία Λιμενικό

 

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΠΑ ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;

14

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Προσεγγίζοντας ψύχραιμα το θέμα του αγωγού, έχω αναλύσει σε άλλες στήλες ότι δεν χάλασε και ο κόσμος. Οι ΗΠΑ αναγκάσθηκαν να συμμετέχουν στην διαδικασία λόγω της εμμονής Νετανιάχου και των διεθνών διασυνδέσεών του, ακόμη και στις ΗΠΑ.

Ο αγωγός, λοιπόν, αυτός καθαυτός, δεν έφερε το τέλος του κόσμου.

Υπάρχει όμως μία διάσταση που πρέπει να προσεχθεί:

Στην ανακοίνωση του State Department αναφέρεται, καθόλου τυχαία, πως ένας απο τους λόγους που οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν στην κατασκευή του αγωγού είναι το ότι προκαλεί ένταση στην περιοχή.

Η ένταση προκαλείται επειδή αντιδρά η Τουρκία με τις μαξιμαλιστικές και αναθεωρητικές απαιτήσεις της. Αντιδρά, επειδή αισθάνεται ισχυρότερη ώστε να μην εφαρμοστούν οι κανόνες του διεθνούς δικαίου στην περιοχή.

Και οι ΗΠΑ οι οποίες δαδραματίζουν, ακόμη, τον ρόλο της παγκόσμιας δύναμης αποδέχονται στην ουσία τις τουρκικές θέσεις. Και “γκριζάρουν” την περιοχή.

Απο το 1974 ως σήμερα οι ΗΠΑ εκδήλωσαν τρείς, τουλάχιστον, φορές την διάθεσή τους να υπονομεύσουν την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Η μία ήταν στην Κύπρο. Μιά εγκληματική προσωπικότητα, ο Χένρυ Κίσιγκερ, μεθόδευσε και επέβαλε την τουρκική εισβολή στο νησί. Προφανώς, οι ΗΠΑ θεώρησαν πως αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Η δεύτερη ήταν στα Ίμια, όπου και μεθόδευσαν και επέβαλαν το γκριζάρισμα της περιοχής.

Και η τρίτη είναι τώρα, με την προσπάθεια της Ελλάδας να ασκήσει τα κυριαρχικά δικαιώματά της όπως προβλέπονται απο το διεθνές δίκαιο. Με το γρκιζάρισμα της ελληνικής ΑΟΖ.

Οι ΗΠΑ δεν είναι δύναμη που σέβεται το διεθνές δίκαιο. Διότι αν ήταν τέτοια δύναμη θα είχε την ίδια θέση και στην θάλασσα της Νότιας Κίνας όπου κατηγορεί την Κίνα για την συμπεριφορά της και στην Ανατολική Μεσόγειο όπου παραβλέπει την συμπεριφορά της Τουρκίας που είναι παρόμοια με την κινεζική.

Για τις ΗΠΑ, όπως και για την Τουρκία διεθνές δίκαιο είναι το προσωρινό συμφέρον τους. Αύριο μπορεί να αλλάξει.

Οι ΗΠΑ δεν είναι και συμμαχική δύναμη προς την Ελλάδα. Ζητά απο την Ελλάδα και στο ΝΑΤΟ και στο έδαφός της. Δεν δίνει τίποτε.

Είναι αυτή συμπεριφορά φίλης και συμμαχικής χώρας;

Δυστυχώς, οι ΗΠΑ δεν θεωρούν ότι υπάρχει κρατική υπόσταση ως Ελλάς. Άλλο τι λένε στα λόγια. Την θεωρούν ένα προτεκτοράτο την προστασία του οποίου ανέλαβαν όταν μετά το 1947 εισήλθαν ως υπερδύναμη στην παγκόσμια σκηνή.

Η έννοια των “Προστάτιδων Δυνάμεων” δεν είναι φιλολογική.

“Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου το οποίο υπέγραψαν για πρώτη φορά στις 3 Φεβρουαρίου 1830 οι κυβερνήσεις της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας δήλωνε για πρώτη φορά ότι “η Ελλάδα θα αποτελέσει ανεξάρτητο κράτος και θα απολαύει όλα εκείνα τα δικαιώματα,πολιτικά, διοικητικά και εμπορικά, που συνδέονται με την πλήρη ανεξαρτησία” και έθετε αυτήν την απόφαση υπο την εγγύηση των τριών δυνάμεων.

Αυτόν τον ρόλο μετά τον Β! Π.Π. τον ανέλαβαν οι ΗΠΑ και μετά την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ κατά κάποιον τρόπο και η Ένωση.

Έχει διεθνοπολιτική βάση ο όρος; Ισχύει αυτή η βάση;

Πάντως, σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας οι Δυνάμεις επικαλέστηκαν αυτήν την ιδιότητά τους.

Το αθηναϊκό κράτος πρέπει να ντρέπεται για την κατάντια στην οποία έχει οδηγήσει την Ελλάδα.

Η συμπεριφορά των ΗΠΑ να μελετηθεί και να υπάρξει αντίδραση η οποία θα πονέσει. Τι εννοώ με το “να πονέσει”; Θα μπορούσε να γίνει με non paper που θα διαρρεύσει αναφορά πως αν οι ΗΠΑ δεν εντάξουν την Σκύρο στα επιχειρησιακά τους σχέδια στην παρουσία τους στην Ελλάδα, η Ελλάδα θα σκεφθεί αν θα ανανεώσει μετά 5 έτη την παραμονή των αμερικανικών βάσεων.

Δεν υπάρχει πεδίο στο οποίο οι ΗΠΑ θα υποστηρίξουν την Ελλάδα. Είναι και πονηροί. Διασφάλισαν την επ αόριστον παραμονή των βάσεων και μετά ξεδίπλωσαν την πολιτική τους.

Αν δεν αναπτυχθεί μια συνεκτική και αποφασιστική εξωτερική και αμυντική πολιτική δεν έχουν κανέα νόημα οι εξοπλισμοί.

Τα χρήματα είναι πολλά για να σπαταλούνται άσκοπα.

 

Βρέθηκε ο προδότης της Αννα Φρανκ: Πολυετής έρευνα κατέληξε σε ύποπτο – έκπληξη

0

Μια εξαετής έρευνα για το επί χρόνια άλυτο μυστήριο της προδοσίας της Άννας Φρανκ και της οικογένειάς της κατέληξε σε ένα συμπέρασμα – έκπληξη.

Σύμφωνα με την ομάδα των ειδικών που ερεύνησαν την υπόθεση και στην οποία συμμετείχαν περίπου 20 ιστορικοί, εγκληματολόγοι, ειδικοί ανάλυσης δεδομένων  και ο συνταξιούχος πράκτορας του FBI Βίνσεντ Πάνκοουκ, ο βασικός ύποπτος της προδοσίας φέρεται να είναι ο Εβραίος συμβολαιογράφος Arnold van den Bergh (Αρνολντ Βαν ντεν Μπεργκ). 

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι είναι «πολύ πιθανό» ο Βαν ντεν Μπεργκ να πρόδωσε την κρυψώνα της οικογένειας Φρανκ προκειμένου να σώσει ο ίδιος τη δική του οικογένεια, σύμφωνα με όσα δήλωσε το μέλος της ερευνητικής ομάδας Πίτερ βαν Τουσκ στην ολλανδική εφημερίδα NRC, σήμερα Δευτέρα.

H Αννα Φρανκ, εμβληματική φιγούρα της ναζιστικής θηριωδίας και του Ολοκαυτώματος, εντοπίστηκε από τους Ναζί στις 4 Αυγούστου του 1944,  έχοντας διανύσει δύο χρόνια κρυμμένη, μαζί με τους δικούς της και τέσσερις οικογενειακούς φίλους, σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Ολλανδίας.

Ο Μιπ Γκίες, ένας από τους βοηθούς της οικογένειας και κρυπτόμενους μαζί με εκείνη, διέσωσε το ημερολόγιο της Αννα έως ότου αυτό εκδόθηκε από τον πατέρα της, Otto, το 1947, δύο χρόνια μετά τον θάνατο της κόρης του στο στρατόπεδο Bergen Belsen σε ηλικία 15 ετών.

Η προσπάθεια ταυτοποίησης του προδότη δεν είχε σκοπό να οδηγήσει σε δίωξη, αλλά να απαντήσει σε ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια στην Ολλανδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Χρησιμοποιώντας τεχνικές έρευνας μέγα – δεδομένων, συντάχθηκε μια κύρια βάση δεδομένων με λίστες συνεργατών, πληροφοριοδοτών, ιστορικών εγγράφων, αστυνομικών αρχείων και προηγηθείσης έρευνας για να αποκαλυφθούν νέα στοιχεία.

Δεκάδες σενάρια και τοποθεσίες υπόπτων απεικονίστηκαν σε έναν χάρτη για τον εντοπισμό του πιθανού προδότη, με βάση τη γνώση της κρυψώνας, το κίνητρό αλλά και την ευκαιρία που είχε να προχωρήσει στην πράξη του.

Τα ευρήματα της νέας έρευνας θα δημοσιευθούν σε βιβλίο της Καναδής συγγραφέα Ρόζμαρι Σάλιβαν, «Η προδοσία της Άννας Φρανκ», που θα κυκλοφορήσει αύριο Τρίτη.

Δεκάδες ύποπτοι είχαν κατονομαστεί τις προηγούμενες δεκαετίες, αλλά ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχαν εφαρμοστεί τόσο εκτενώς, σύγχρονες τεχνικές έρευνας για τον εντοπισμό ενός υπόπτου.

Κρίσιμο για την έρευνα ήταν ένα ανώνυμο σημείωμα που έλαβε ο Ότο Φρανκ λίγο μετά την απελευθέρωση.

Ο Φρανκ είχε μιλήσει για το σημείωμα αυτό στον κρατικό ντετέκτιβ Arend van Helden, ο οποίος ερεύνησε την υπόθεση το 1963-64. Το σημείωμα ανέφερε: «Η κρυψώνα σας στο Άμστερνταμ αναφέρθηκε εκείνη τη στιγμή στο Εβραϊκό Συμβούλιο στο Άμστερνταμ»

Η ιστορία αυτού του σημειώματος δεν είναι εντελώς νέα. Ο David Barnouw και ο Gerrold van der Stroom το ανέφεραν εν συντομία το 2003 στο βιβλίο τους Ποιος πρόδωσε την Άννα Φρανκ; Το νέο είναι ότι οι ερευνητές, βρήκαν αντίγραφο αυτού του σημειώματος αφού εντόπισαν τον γιο του ντετέκτιβ Van Helden. Είχε ακόμα κάποια αρχεία από τον πατέρα του. Οι ιατροδικαστές αποκάλυψαν ότι ένα αντίγραφο του πρωτοτύπου είχε δακτυλογραφηθεί στη γραφομηχανή του Ότο Φρανκ.

Οσον αφορά το κίνητρο του Συμβολαιογράφου, ένα είναι προφανές. Είναι βέβαιο ότι ο Βαν ντεν Μπεργκ προσπάθησε απεγνωσμένα να σώσει την οικογένειά του.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι είχε καλές επαφές με επιφανείς Γερμανούς. Για παράδειγμα, ήταν  φίλος με τον Alois Miedl, έναν Γερμανό έμπορο έργων τέχνης και, όπως αυτός, λάτρη των παλαιών πινάκων.

Το 1940 ο Miedl αγόρασε μια διάσημη συλλογή ζωγραφικής. Ο Βαν ντε Μπεργκ ήταν ο συμβολαιογράφος αυτής της συμφωνίας και έλαβε μέρος των εσόδων.

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης μια εγγονή του Βαν ντεν Μπεργκ. Εκείνη δεν μπορούσε να εξηγήσει πού ήταν ο παππούς της τον τελευταίο χρόνο του πολέμου. Ήταν να σα να έχει χαθεί εντελώς από τα ραντάρ. Επέζησε όμως από τον πόλεμο, όπως και η οικογένειά του. Πέθανε από καρκίνο στον φάρυγγα το 1950.

Οι ερευνητές είναι πεπεισμένοι ότι ο Ότο Φρανκ γνώριζε ποιος ήταν ο προδότης.  Όπως άλλωστε και ο Μίπ Γκίες, ο άνθρωπος που διέσωσε το ημερολόγιο της Φρανκ και ο οποίος κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης στις ΗΠΑ το 1960 είπε (κατά λάθος;) ότι ο δράστης της προδοσίας δεν ήταν εν ζωή.

Αλλά αν ο Ότο Φρανκ ήξερε ποιος είχε προδώσει την οικογένειά του, γιατί δεν κατέβαλλε περισσότερη προσπάθεια πάνω σε αυτό;

Ο εκ των ερευνητών Van Twisk πιστεύει ότι ο Φρανκ δεν ήθελε να επιβαρύνει τα παιδιά του συμβολαιογράφου.

Ο Φρανκ φέρεται να είχε πει  στον ξάδερφό του Μπάντι Ελίας ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν ήθελε να διωχθεί ο ένοχος.

«Και θυμηθείτε», λέει ο Van Twisk: «Ο Οτο Φρανκ ήταν πολύ απασχολημένος με τον αντισημιτισμό που επανεμφανίστηκε μετά τον πόλεμο. Μάλλον φοβόταν ότι αυτό θα χρησιμοποιηθεί για να πει: κοίτα, αυτοί οι Εβραίοι τα έκαναν όλα μόνοι τους»….

Με πληροφορίες από Reuters, NRC/ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναπτύξει «στρατιωτικές υποδομές» σε Κούβα και Βενεζουέλα η Ρωσία

0

Ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ, απαντώντας κατά την διάρκεια συνέντευξής του στο τηλεοπτικό κανάλι RTVI στο ερώτημα, αν εξετάζεται γενικά το ενδεχόμενο της ανάπτυξης ρωσικών στρατιωτικών υποδομών στην Βενεζουέλα ή στην Κούβα, απάντησε λέγοντας: «Δεν θέλω να επιβεβαιώσω τίποτα ούτε επίσης να αποκλείσω τίποτα στην περίπτωση αυτή».

Παράλληλα ο Ριαμπκόφ δήλωσε ότι, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες προκαλέσουν την Ρωσία και συνεχίσουν να της ασκούν στρατιωτικές πιέσεις, η Ρωσία μπορεί να προβεί σε ενέργειες με το Πολεμικό Ναυτικό της. «Ο Ρώσος πρόεδρος επανειλημμένα έχει αναφερθεί μεταξύ άλλων και στο θέμα αυτό για το ποιες μπορεί να είναι οι ενέργειες, για παράδειγμα μέσω του ρωσικού Πολεμικού Στόλου, εάν τα πράγματα πάρουν εντελώς μια τροπή προς την κατεύθυνση των προκλήσεων έναντι της Ρωσίας και της περαιτέρω ενίσχυσης των στρατιωτικών πιέσεων σε εμάς εκ μέρους των ΗΠΑ» δήλωσε ο Ριαμπκόφ.

Παράλληλα επισήμανε ότι η Ρωσία θέλει να βελτιώσει την διμερή συμφωνία για την αποτροπή επικίνδυνων περιστατικών στην θάλασσα και στον αέρα, που ισχύει από το 1972, επισημαίνοντας ότι οι Αμερικανοί σε αντίθεση με πολλούς συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ κινούνται εξαιρετικά αργά, «με ρυθμούς χελώνας», στο ζήτημα αυτό.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα για το ενδεχόμενο εγκατάστασης ρωσικών πυραύλων στη Λατινική Αμερική σε σχέση με τις δηλώσεις Ριαμπκόφ, δήλωσε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κούβα και η Βενεζουέλα είναι κυρίαρχα κράτη.

«Ως προς την Λατινική Αμερική και τα λοιπά: εκεί λέμε ότι πρόκειται για κυρίαρχα κράτη, ας μην το ξεχνάμε αυτό λοιπόν», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου.

https://www.militaire.gr/anoichto-to-endechomeno-na-anaptyxei-stratiotikes-ypodomes-se-koyva-kai-venezoyela-i-rosia/

Η Γερμανίδα ΥΠΕΞ απειλεί τη Ρωσία ότι «θα υποφέρει αν επιτεθεί στην Ουκρανία»!

0

Η γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ εξέφρασε σήμερα την ελπίδα οι αυξανόμενες εντάσεις με τη Ρωσία για την Ουκρανία να επιλυθούν μέσω της διπλωματίας, αλλά ταυτόχρονα προειδοποίησε ότι η Μόσχα θα υποφέρει αν επιτεθεί στη χώρα.

“Κάθε περαιτέρω επιθετική ενέργεια θα έχει υψηλό τίμημα για τη Ρωσία από οικονομικής, στρατηγικής και πολιτικής πλευράς”, είπε η Μπέρμποκ σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον ουκρανό ομόλογό της Ντμίτρο Κουλέμπα.

“Η διπλωματία είναι η μοναδική οδός”.

Μια κυβερνοεπίθεση με στόχο την Ουκρανία πυροδότησε περαιτέρω ένταση.

https://www.militaire.gr/i-germanida-ypex-apeilei-ti-rosia-oti-tha-ypoferei-an-epitethei-stin-oykrania/

«Εκτός ελέγχου» οι τιμές για ρεύμα και πετρέλαιο

0

Πρωτοφανή άνοδο καταγράφουν και στη Γερμανία τα τιμολόγια για ηλεκτρικό ρεύμα και πετρέλαιο θέρμανσης. Νέες αυξήσεις αναμένονται το 2022. Ευθύνεται η αγορά ή το κράτος;

Μπορεί να φταίει για όλα η πανδημία; Η αλήθεια είναι ότι μετά την αισθητή συρρίκνωση της διεθνούς οικονομίας το 2020, οι πρώτες ενδείξεις ανάκαμψης είχαν πυροδοτήσει απρόσμενα υψηλή ζήτηση για ενέργεια σε όλον τον κόσμο. Μέσα σε λίγους μήνες η τιμή χονδρικής για το πετρέλαιο στην Ευρώπη πολλαπλασιάστηκε, φτάνοντας σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Εκτός από την υψηλή ζήτηση υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες, που συμβάλλουν στην άνοδο των τιμών: μείωση των αποθεμάτων φυσικού αερίου στις περισσότερες αγορές, οι περιορισμοί στις εξαγωγές από την πλευρά των παραγωγών, αλλά και η «αλμυρή» φορολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Σύμφωνα με το οικονομικό πόρταλ Verivox, το κόστος των νοικοκυριών για φυσικό αέριο έχει τριπλασιαστεί από τον Ιανουάριο του 2021. Στις αγορές άμεσης παράδοσης (spot), που διαπραγματεύονται βραχυπρόθεσμα συμβόλαια, οι τιμές έχουν μάλιστα επταπλασιαστεί! Σήμερα η τιμή της κιλοβατώρας έχει φτάσει τα 150 ευρώ, ενώ υπό ομαλές συνθήκες δεν ξεπερνά τα 10-25 ευρώ. Το Verivox υπολογίζει ότι για ένα νοικοκυριό με ετήσια κατανάλωση 20.000 κιλοβατώρες το κόστος για φυσικό αέριο τον Δεκέμβριο του 2021 κυμαίνεται γύρω στα 1.704 ευρώ, σε ετήσια βάση, ενώ στις αρχές του 2021 δεν ξεπερνούσε τα 1.162 ευρώ.

Σχεδόν 50% η αύξηση στο φυσικό αέριο, 40% στο πετρέλαιο

Διυλιστήριο στο ΙράνΣημαντικές ήταν οι αυξήσεις και στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου

Εάν επιβεβαιωθούν αυτές οι εκτιμήσεις, θα πρόκειται για μία αύξηση της τάξης του 47%. «Το 2022 θα δούμε και νέες επιβαρύνσεις στις τιμές», υπενθυμίζει ο Τόρστεν Στορκ, συνεργάτης του Verivox. «Από τον Ιανουάριο θα δούμε να ανεβαίνει, από τα 25 στα 30 ευρώ ανά τόνο, το ειδικό τέλος εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που επιβάλλεται στα ορυκτά καύσιμα. Επιπλέον, ακριβαίνουν τα τέλη χρήσης δικτύου, μία επιβάρυνση την οποία οι πάροχοι ενέργειας κατά κανόνα μετακυλίουν στον καταναλωτή. Για τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2022 οι περισσότεροι πάροχοι ενέργειας έχουν ήδη προαναγγείλει αυξήσεις που φτάνουν το 23%, κατά μέσο όρο. Με ετήσια κατανάλωση 20.000 κιλοβατώρες η αύξηση αυτή συνεπάγεται πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση ύψους 339 ευρώ.

Παρόμοια εξέλιξη παρατηρείται στις τιμές του πετρελαίου θέρμανσης. Τον Ιανουάριο του 2021 η τιμή – εκτός των φόρων – για 100 λίτρα πετρέλαιο κυμαινόταν στα 49 ευρώ, ενώ σήμερα φτάνει τα 69 ευρώ. Πρόκειται για μία αύξηση 41%. «Η τιμή του πετρελαίου ακολουθεί κατά κανόνα τις τιμές των πρώτων υλών» τονίζει ο Τόρστεν Στορκ. «Στη διάρκεια της πανδημίας είχαν υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά. Αυτή τη στιγμή κυμαίνονται σε επίπεδα ανώτερα από εκείνα που είχαν διαμορφωθεί προ κρίσης. Με την αύξηση της φορολόγησης για το διοξείδιο του άνθρακα η ανοδική πορεία μάλλον θα συνεχιστεί». Τελικά και ο λογαριασμός για το ηλεκτρικό ρεύμα παίρνει την ανιούσα και αυξάνεται κατά 18,4% στην περίοδο από τον Ιανουάριο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2021. Για ένα νοικοκυριό με ετήσια κατανάλωση 4.000 κιλοβατώρες η αύξηση αυτή συνεπάγεται ένα επιπλέον κόστος 215 ευρώ, σε ετήσια βάση.

Μεγάλες οι φορολογικές επιβαρύνσεις

Ηλεκτρικό ρεύμαΝέες αυξήσεις αναμένονται στο ρεύμα μέσα στο 2021

Μία ευχάριστη είδηση: Στα τέλη του 2021 μειώθηκε από 6,5 στα 3,7 λεπτά ανά κιλοβατώρα το πάγιο τέλος για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που είχε επιβληθεί προ ετών στη Γερμανία με στόχο τη χρηματοδότηση αιολικών πάρκων και άλλων εναλλακτικών πηγών ενέργειας. Για ένα νοικοκυριό τριών ατόμων με ετήσια κατανάλωση 4.000 κιλοβατώρες η μείωση αυτή εξοικονομεί 133 ευρώ, κατά μέσο όρο. Την ίδια στιγμή ωστόσο τα τέλη χρήσης δικτύου σημειώνουν αύξηση-ρεκόρ 4%. Σημειώνεται ότι στη Γερμανία το μεγαλύτερο μέρος της τελικής τιμής οφείλεται σε φόρους, ειδικά τέλη και τέλη διέλευσης. Η ίδια η αγορά του καυσίμου και η διανομή της αντιστοιχεί μόλις στο 25% της τελικής τιμής. Με λίγα λόγια o πιο σημαντικός παράγοντας κόστους είναι το ίδιο το κράτος.

Στο πρόσφατο παρελθόν πολλοί καταναλωτές είχαν καταφύγει στη λύση ενός εναλλακτικού ή discount παρόχου. Ωστόσο τελευταία πολλοί από αυτούς τους παρόχους κηρύσσουν πτώχευση, καθώς είχαν προσελκύσει πελάτες με ιδιαίτερα χαμηλά τιμολόγια και δεν μπορούν πλέον να ανταποκριθούν στο αυξημένο κόστος για αγορές άμεσης παράδοσης. Σε αυτή την περίπτωση ο καταναλωτής δεν μένει βέβαια χωρίς ρεύμα. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία μεταφέρεται αυτομάτως στον βασικό πάροχο της περιοχής του, που συνήθως είναι μία δημοτική επιχείρηση. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση εντάσσεται συνήθως στο τιμολόγιο για νέους πελάτες, που είναι μάλλον «τσιμπημένο». Για παράδειγμα, στη δημοτική επιχείρηση Rheinenergie της Κολωνίας ο παλαιός πελάτης πληρώνει 30,76 λεπτά ανά κιλοβατώρα, ενώ ο νέος πελάτης 72,8 λεπτά. Ο λόγος για τη δυσμενή αυτή μεταχείριση: μόνο στην Κολωνία υπολογίζεται ότι η χρεοκοπία εναλλακτικών παρόχων αφορά δεκάδες χιλιάδες καταναλωτές. Εάν όλοι αυτοί αναζητήσουν νέο πάροχο στη δημοτική επιχείρηση, τότε εκείνη θα πρέπει να καταβάλει ένα ιδιαίτερα αυξημένο κόστος στις αγορές άμεσης παράδοσης για να εξασφαλίσει γρήγορα μία ποσότητα ενέργειας, την οποία μέχρι πρότινος δεν θεωρούσε απαραίτητη.

Αυξημένο κόστος και για βιομηχανικούς πελάτες

Χαλυβουργία στο ΝτούισμπουργκΟι αυξήσεις προβληματίζουν και τους βιομηχανικούς πελάτες

Μεγάλες αυξήσεις περιμένουν και τους βιομηχανικούς πελάτες. Πολλοί είχαν καταφύγει σε εναλλακτικούς παρόχους ή απέφευγαν να δεσμευθούν με μακροπρόθεσμα συμβόλαια. Η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt αναφέρει το ακραίο παράδειγμα μικρομεσαίας επιχείρησης από το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, με ετήσιο τζίρο 2 δις ευρώ. «Ήταν τόσο μεγάλη η άνοδος της τιμής στο τρίτο τρίμηνο της χρονιάς, που σκεφτήκαμε ότι αποκλείεται να αυξηθεί κι άλλο», λέει ο εκπρόσωπος της επιχείρησης, για να παραδεχθεί στη συνέχεια ότι «έπαιξε κι έχασε» στην επιλογή παρόχου, με αποτέλεσμα ο τελικός λογαριασμός για τα εργοστάσια της επιχείρησης στη Γερμανία να ανέρχεται πλέον γύρω στα πέντε εκατομμύρια ευρώ. Τα προηγούμενα χρόνια το αντίστοιχο ποσό δεν ξεπερνούσε τα τρία εκατομμύρια ευρώ. Αποτέλεσμα: όλο και περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις ζητούν κρατική βοήθεια για να αντεπεξέλθουν στη δύσκολη συγκυρία.

Κλάους Ούλριχ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

  • Ημερομηνία 07.01.2022
  • DW

Γιατί άνδρες φωτογραφίζουν τα γεννητικά τους όργανα; 

0

Η σεξουαλική παρενόχληση μέσω ίντερνετ είναι συχνή: πολλές γυναίκες παίρνουν μηνύματα από γυμνούς άνδρες χωρίς να τους ζητηθεί, κάτι που μπορεί να επιφέρει ποινικές συνέπειες.

    Πολλές γυναίκες λαμβάνουν ανεπιθύμητες φωτογραφίες ανδρικών γεννητικών οργάνων

Το θέαμα προκαλεί σοκ και αηδία. Παρόλ’ αυτά άνδρες συνεχίζουν να στέλνουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πχ στο messenger ανεπιθύμητες φωτογραφίες από τα γεννητικά τους όργανα. Στατιστικά στοιχεία δεν είναι γνωστά για τον αριθμό αντίστοιχων φωτoγραφιών που στέλνονται σε γυναίκες στο διαδίκτυο από αγνώστους. Ωστόσο σε πολλές γυναίκες το πρόβλημα είναι γνωστό προ πολλού.

Τρόπος άσκησης εξουσίας και επιβολής 

Σεξουαλική παρενόχλησηΓια πολλούς άνδρες δεν πρόκειται για διάθεση έναρξης σεξουαλικών επαφών…

«Πολύ λίγες γυναίκες επηρεάζονται από ένα τέτοιο μήνυμα, εντούτοις πρόκειται για μια επιθετική συμπεριφορά» αναφέρει στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων dpa η Σάντρα Σβαρκ, ψυχολόγος και εγκληματολόγος με ειδίκευση σε θέματα σεξουαλικής βίας. Όπως λέει η ειδικός, πολλές γυναίκες αναφέρουν ότι ένιωσαν παρενόχληση, αποστροφή, ντροπή. Ακόμη και άγχος – ειδικά όσες έχουν βιώσει στο παρελθόν ξανά σεξουαλική βία. Μια εικόνα από το πέος ενός αγνώστου μπορεί να φέρει ξανά στην επιφάνεια παλιά τραύματα.

«Σε πολλές περιπτώσεις δεν πρόκειται καν για προσπάθεια έναρξης σεξουαλικών επαφών αλλά για σεξουαλική παρενόχληση, όπως συχνά συμβαίνει στο δρόμο και ταυτόχρονα επίδειξη δύναμης» αναφέρει η Σβαρκ. Έρευνες έχουν δείξει άλλωστε ότι πρόκειται κυρίως για μια προσπάθεια άσκησης εξουσίας και επιβολής.

Τι λένε άνδρες που συμμετείχαν σε έρευνα 

Dickpics παρενόχλησηΣτα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διακινούνται συχνά τέτοιες φωτογραφίες

Σύμφωνα με έρευνα σχετικά με το φαινόμενο των φωτογραφιών ανδρικών γεννητικών οργάνων (dickpics), το προφίλ των αποστολέων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι ίδιοι δεν έχουν επίγνωση ότι πρόκειται για επιθετική πράξη, ούτε θεωρούν ότι είναι σεξιστές – ωστόσο εν τέλει η πράξη τους φέρει αυτά τα στοιχεία. Το 82% των ανδρών που συμμετείχαν στην επιστημονική έρευνα της Φλόρα Όσβαλντ (2019) θεωρούν ότι στέλνοντας αυτού του τύπου τις φωτογραφίες διεγείρουν σεξουαλικά τον/την αποδέκτη. Το 50% των ανδρών που απάντησαν ανέφεραν ότι έτσι νιώθουν ελκυστικοί. Το 51% ελπίζουν να λάβουν αντίστοιχη απάντηση με «σέξι» φωτογραφίες, ενώ ένα 53% θέλει να προκαλέσει. Τέλος 47% των συμμετεχόντων αναφέρουν ότι με τον τρόπο αυτό θέλουν να δείξουν το σεξουαλικό τους ενδιαφέρον προς ένα πρόσωπο.

Σύμφωνα με τον ψυχαναλυτή Γιόνας Κνέερ «όσο αντίστοιχες συμπεριφορές δεν προκαλούν αρνητικές αντιδράσεις, είναι πολύ πιθανό να επαναληφθούν». Ο ίδιος θεωρεί ότι αντίστοιχες πρακτικές πρέπει να διώκονται ποινικά και ότι είναι σημαντικό να γίνεται σαφές στον αποστολέα το ενδεχόμενο άσκησης μήνυσης σε βάρος του. Η ευθύνη βαρύνει πάντα τους θύτες και όχι τα θύματα. Ο Κνέερ ηγείται του πρότζεκτ «I can change» στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ανοβέρου, στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να ελέγξουν τις σεξουαλικές παρορμήσεις τους. Ο Γερμανός ειδικός πάντως αναφέρει ότι φαινόμενα και συμπεριφορές σαν κι αυτές μπορούν να προβλεφθούν και να αποφευχθούν.

Dickstinction.com 

Φύλο κοινωνίαΠρέπει να ξαναδούμε την εικόνα των φύλων στην κοινωνία

Ταυτόχρονα οι παραλήπτριες τέτοιων μηνυμάτων μπορούν  να στείλουν την καταγγελία τους στην ιστοσελίδα Dickstinction.com, προκειμένου να λάβουν εμπεριστατωμένη καθοδήγηση για τον τρόπο χειρισμού αντίστοιχων περιστατικών. Μάλιστα οι ειδικοί της σελίδας συνιστούν να καταγράφονται η ώρα, το όνομα και το περιεχόμενο των μηνυμάτων αυτών, πριν αποσταλούν. Η τελική καταγγελία είναι δυνατό να προωθηθεί στις αστυνομικές αρχές.

Σύμφωνα με τον γερμανικό Ποινικό Κώδικα, όποιος αποστέλλει ή προωθεί σε άλλο πρόσωπο πορνογραφικό υλικό, χωρίς να του έχει ζητηθεί, απειλείται με ποινή φυλάκισης μέχρις ενός έτους ή χρηματικό πρόστιμο. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Στέφαν Μπιλιάουσκας από την ιστοσελίδα Dickstinction.com, πολλές φορές όσοι λαμβάνουν τέτοια μηνύματα δεν γνωρίζουν τον αποστολέα ή είναι δύσκολο να διακριβωθεί η ταυτότητά του.  Μια άλλη δυνατότητα που υπάρχει στη Γερμανία είναι όσες δέχονται σχετικές φωτογραφίες να απευθυνθούν σε κάποιο ειδικό νούμερο έκτακτης ανάγκης για γυναίκες ή σε ειδικά συμβουλευτικά κέντρα.

Η Σβαρκ πάντως εκτικά ότι για να αλλάξει κάτι, θα πρέπει να μιλήσουμε περισσότερο μέσα στην κοινωνία για την εικόνα των φύλων, για το τι είναι συναίνεση και τι σεξουαλική βία. Από την πλευρά του ο Κνέερ θεωρεί σημαντικό να μάθουμε να ρωτάμε ποιες είναι οι σεξουαλικές ανάγκες του άλλου και πώς μπορεί κανείς να είναι σεξουαλικά ενεργός χωρίς να υπερβαίνει τα όρια.

Αν-Κριστίν Βέντσελ 

Επιμέλεια: Δήμητρα Κυρανούδη

DW

Α. Μπέρμποκ: Δύσκολη αποστολή σε Κίεβο και Μόσχα

0

Στα βαθιά της διπλωματίας πέφτει η Γερμανίδα υπ. Εξωτερικών. Η Ουκρανία ζητά από το Βερολίνο όπλα. Η Μόσχα εμμένει σε εγγυήσεις ασφαλείας. Θα συνεχιστεί ο διάλογος με τη Δύση;

    Από επίσκεψη της Μπέρμποκ στη Σουηδία

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ είναι ένας έμπειρος διπλωμάτης «βαρέων βαρών». Όταν το θεωρεί σκόπιμο, προσβάλλει τον προσκεκλημένο του ακόμη και όταν οι κάμερες είναι ανοιχτές. Θα το επιχειρήσει άραγε αύριο Τρίτη, 18.01, όταν η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Ανναλένα Μπέρμποκ κάνει την παρθενική της επίσκεψη στη Μόσχα; Οι σχέσεις Γερμανίας-Ρωσίας είναι αυτήν την περίοδο τόσο παγωμένες, όσο και ο ρωσικός χειμώνας. Και θα ήταν αναμφίβολα μια μεγάλη επιτυχία, εάν η Ρωσία δήλωνε ότι είναι διατεθειμένη να συνεχίσει τον διάλογο με τη Δύση, που ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα στη Γενεύη. Η Μπέρμποκ γνωρίζει πολύ καλά τι την περιμένει. «Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων η διπλωματία χρειάζεται γερά νεύρα» δήλωσε πριν ξεκινήσει το δύσκολο ταξίδι.

Πριν αναχωρήσει σήμερα το πρωί επανέλαβε ότι «είμαστε έτοιμοι για σοβαρό διάλογο για αμοιβαίες συμφωνίες και βήματα, που θα φέρουν στην Ευρώπη και στη Ρωσία περισσότερη ασφάλεια, αλλά δεν μπορούμε και δεν θα κάνουμε παραχωρήσεις σε ότι αφορά τις βασικές αρχές, όπως το απαραβίαστο το συνόρων, την ελεύθερη επιλογή αμυντικής συμμαχίας και την αποκήρυξη απειλής βίας ως μέσου της πολιτικής».

«Δεν είναι η Βίβλος»

Ουκρανός στρατιώτης φυλάσσει θέσεις στη γραμμή που χωρίζει από τους φιλορώσους μαχητές κοντά στο ΛούχανσκΟυκρανός στρατιώτης φυλάσσει θέσεις στη γραμμή που χωρίζει από τους φιλορώσους μαχητές κοντά στο Λούχανσκ

Πρώτος σταθμός σήμερα όμως είναι το Κίεβο. Η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών από το κόμμα των Πρασίνων θέλει να διατρανώσει τη στήριξή της στη χώρα, που στα ανατολικά της σύνορα υπάρχει μεγάλη κινητοποίηση ρωσικών στρατευμάτων. Θα συναντηθεί με τον Ουκρανό πρόεδρο Βλόντμιρ Ζελένσκι και τον υπουργό Εξωτερικών Ντμίτρο Κουλέμπα. Ο πρέσβης της Ουκρανίας στο Βερολίνο Αντρίγ Μέλνικ ζήτησε από την Μπέρμποκ να συναινέσει στο αίτημα της χώρας του για χορήγηση όπλων. «Η επιφυλακτικότητα, ακόμη και η απόρριψη στρατιωτικής βοήθειας από την Μπέρμποκ και όλη τη γερμανική κυβέρνηση προκαλεί πικρία και απογοήτευση» είπε ο Ουκρανός διπλωμάτης στο Γερμανικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο DPA. «Η Ουκρανία γνωρίζει ότι στη συμφωνία συνασπισμού της νέας τρικομματικής κυβέρνησης υπάρχει δέσμευση για περιοριστική πολιτική εξαγωγών όπλων σε περιοχές κρίσεων, αλλά αυτό το πολιτικό έγγραφο δεν είναι η Βίβλος, ο κόσμος βρίσκεται ενώπιον ενός μεγάλου κινδύνου, ενός τεράστιου πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης, του χειρότερου από το 1945. Η Ουκρανία έχει το ιερό δικαίωμα στην αυτοάμυνα».

Η Ουκρανία ζητά από καιρό από τη Γερμανία όπλα για να μπορέσει να αμυνθεί στο ενδεχόμενο ρωσικής επίθεσης, αλλά δεν βρίσκει ανταπόκριση από το Βερολίνο. Στην προεκλογική εκστρατεία ο Ρόμπερτ Χάμπεκ, νυν υπουργός Οικονομικών, Ενέργειας και Προστασίας του Κλίματος, επισκεπτόμενος την Ουκρανία, είπε ότι θα μπορούσαν να δοθούν στη χώρα «αμυντικά όπλα». Έκτοτε, δεν ακούστηκε τίποτα περί αυτού.  Ήδη απόψε το βράδυ η Μπέρμποκ πηγαίνει στη Μόσχα. Η κατάσταση είναι περιπεπλεγμένη, γιατί η Ρωσία ζητά, ούτε λίγο ούτε πολύ, εγγυήσεις ασφαλείας που θα οδηγούσαν στη δημιουργία μια νέας ζώνης ρωσικής επιρροής με την Ουκρανία κι άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Για τη Δύση κάτι τέτοιο είναι απλά αδιαπραγμάτευτο.

«Στον Πούτιν το κλειδί για επίλυση της κρίσης»

Δύσκολο να θυμηθεί το όνομα άλλου υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας. Στο πόστο αυτό από το 2004Δύσκολο να θυμηθεί το όνομα άλλου υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας. Στο πόστο αυτό από το 2004

Πριν λοιπόν το ταξίδι της απόψε στη Μόσχα η πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας Μαρί-Άγκνες Στρακ-Τσίμερμαν από το κόμμα των Φιλελευθέρων συμβούλεψε την Μπέρμποκ να επιδείξει σκληρή στάση. «Ο Πούτιν θέλει να επιστρέψει στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν ο κόσμος ήταν διαιρεμένος σε δύο μπλοκ» είπε στο γαλλικό ειδησεογραφικό πρακτορείο AFP. «Ακολουθεί τις μεγαλειώδεις φαντασιώσεις του όταν την ίδια ώρα η πλειοψηφία του πληθυσμού ζει μέσα στη φτώχεια. Καταλαβαίνει μόνο κρυστάλλινα μηνύματα συμπεριλαμβανομένων των πιθανών συνεπειών, δοκιμάζει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει, … προκαλεί σε όλα τα επίπεδα». Η Μαρί Ντεμουλέν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων είναι της άποψης ότι όσο ασαφείς είναι οι συγκεκριμένοι στόχοι του Ρώσου προέδρου, τόσο ξεκάθαρη είναι η στρατηγική του που ασκεί όντας μη προβλέψιμος. «Θέλει να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή πίεση» δήλωσε στο AFP. «Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκει να αποσπάσει παραχωρήσεις από τη Δύση».

Για την Ντουμουλέν είναι σαφές ότι το κλειδί για την επίλυση της κρίσης βρίσκεται στα χέρια του Πούτιν. «Το κατά πόσον οι συνομιλίες (με τη Δύση) συνεχιστούν ή όχι θα το αποφασίσει τελικά ο Πούτιν, κανείς δεν ξέρει αυτήν τη χρονική στιγμή ποια κατεύθυνση θα πάρει». ‘Έτσι ο πήχης για την επιτυχία της αποστολής Μπέρμποκ βρίσκεται στη συνέχιση του διαλόγου με τη Μόσχα. Γιατί όσο καιρό υπάρχει διάλογος σε εξέλιξη,  σιγούν τα όπλα. Σε αυτό ποντάρει τουλάχιστον το Βερολίνο.

Ειρήνη Αναστασοπούλου/afp/dpa 

DW