Αρχική Blog Σελίδα 2091

Άσκηση ποινικής δίωξης στον πρώην αντιπρόεδρο του ΣτΕ Παναγιώτη – Κίμωνα Ευστρατίου

Από
pcuser
-
0

Για την υπόθεση των ανήλικων αλλοδαπών και των ναρκωτικών

Ποινική δίωξη ασκήθηκε στον πρώην αντιπρόεδρο του ΣτΕ, Παναγιώτη – Κίμωνα Ευστρατίου ο οποίος βρέθηκε εμπλεκόμενος  σε υπόθεση με συνεύρεση ανήλικων ασυνόδευτων αλλοδαπών, οι οποίοι συνελήφθησαν με ναρκωτικά, έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη.

Οι τρεις ανήλικοι ασυνόδευτοι που συνελήφθησαν έξω από το σπίτι του πρώην αντιπρόεδρου του ΣτΕ υποστήριξαν στους αστυνομικούς ότι είχαν προμηθευτεί τα ναρκωτικά από τον ανώτατο δικαστικό λειτουργό, ενώ μετά από έρευνες, στο σπίτι του Παναγιώτη Ευστρατίου εντοπίστηκαν υπολείμματα κοκαΐνης. Και οι τέσσερις οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής και σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία.

Σε βάρος του Παναγιώτη Ευστρατίου ασκήθηκε ποινική δίωξη για τα αδικήματα της προμήθειας και κατοχής ποσότητας ναρκωτικών προς ιδία αποκλειστικά χρήση και διανομή εξ ιδίας ποσότητας ναρκωτικών χωρίς κέρδος.

Σύμφωνα με το documento,gr, για τον Παναγιώτη Ευστρατίου είχε σχηματιστεί ξεχωριστή δικογραφία η οποία υπεβλήθη στον εισαγγελέα Πρωτοδικών, Νίκο Στεφανάτο, και από εκεί, λόγω ειδικής δωσιδικίας, στην Εισαγγελία Εφετών η οποία φέρεται να έδωσε και την σχετική παραγγελία για τη διενέργεια προανάκρισης και την άσκηση ποινικής δίωξης.

Η σχέση του με την Μαίρη Σαρπ και η φιλία με την Σακελλαροπούλου

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Παναγιώτης Ευστρατίου ο οποίος επελέγη για τη θέση του Αντιπροέδρου του ΣτΕ το 2019, φέρεται να είναι σύντροφος της τέως προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας Μαίρης Σαρπ, την οποία, επίσης, είχε επιλέξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη μέχρι τη συνταξιοδότησή της το περασμένο καλοκαίρι.

Τα σπίτια των δύο δικαστών, οι οποίοι διδάσκουν στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, είναι μεσοτοιχία, δηλαδή σε απόσταση αναπνοής από το διαμέρισμα όπου συναντιόταν ο Π. Ευστρατίου με τους τρεις νεαρούς, τους οποίους φέρεται ότι προμήθευε με κοκαΐνη. Μάλιστα, το ζευγάρι Ευστρατίου – Σαρπ έχει πολύ καλές φιλικές σχέσεις με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και πρώην πρόεδρο του ΣτΕ Κατερίνα Σακελλαροπούλου και τον σύντροφό της.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/1050363_askisi-poinikis-dioxis-ston-proin-antiproedro-toy-ste

Η Σουηδία βάζει «τέλος» στα τεστ Covid-19 – Δεν θα ζητά αρνητικό αποτέλεσμα από τους ταξιδιώτες

Από
pcuser
-
0

Η Όμικρον με τηνcτεράστια εξάπλωση της αχρηστεύει πιστοποιητικά εμβολιασμού και rapid test

Η κυβέρνηση της Σουηδίας, ανακοίνωσε πως οι ταξιδιώτες που καταφτάνουν, δεν θα απαιτούνται πλέον να επιδεικνύουν ένα αρνητικό τεστ Covid-19 για να εισέλθουν στη χώρα.

Η Σουηδία εισήγαγε στις 28 Δεκεμβρίου του περασμένου έτους ένα μέτρο που απαιτούσε ένα πρόσφατο αρνητικό τεστ, σε μια προσπάθεια να επιβραδύνει την εξάπλωση της εξαιρετικά μεταδοτικής παραλλαγής Όμικρον.

Έκτοτε, η Σουηδία καταγράφει επανειλημμένα καθημερινά ρεκόρ αριθμού κρουσμάτων με την Όμικρον να είναι πλέον η κυρίαρχη παραλλαγή του νέου κορωνοϊού.

Οι ταξιδιώτες δεν αποτελούν ιδιαίτερο κίνδυνο για την εξάπλωση της μετάλλαξης Όμικρον

«Οι ταξιδιώτες δεν θεωρείται πλέον ότι θέτουν ιδιαίτερο κίνδυνο να επηρεάσουν την εξάπλωση της Όμικρον στη Σουηδία», ανέφερε η κυβέρνηση σε ανακοίνωσή της.

Η χώρα καταγράφει περισσότερα από 20.000 ημερήσια κρούσματα τις τελευταίες ημέρες, αριθμός σχεδόν διπλάσιος από τα ρεκόρ που καταγράφονταν στα προηγούμενα κύματα της πανδημίας.

Ο αριθμός των κρουσμάτων έχει ασκήσει πίεση στις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, αλλά όχι στον ίδιο βαθμό όπως πριν τον εμβολιασμό του πληθυσμού.

https://www.pronews.gr/travel/metafores/1050309_i-soyidia-vazei-telos-sta-test-covid-19-den-tha-zita-arnitiko-apotelesma

Κωνστ. Χολέβας: Η διαχρονική συνείδηση του ελληνισμού και η αμφισβήτησή της

Από
anixneuseis
-
2

Κάποιοι διερωτώνται πότε οι Ρωμηοί έγιναν Έλληνες.

COMMONS WIKIMEDIA
Θεόφιλος – Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

Η επέτειος των διακοσίων ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 οδήγησε ορισμένους μελετητές σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Ακούσαμε σε τηλεοπτικά ντοκυμαντέρ και διαβάσαμε σε άρθρα ότι πριν από την Επανάσταση δεν υπήρχε ελληνική συνείδηση και ότι το κράτος δημιούργησε το έθνος. Οι ιστορικές πηγές, όμως, μαρτυρούν το αντίθετο. Ότι, δηλαδή, το 1821 ένα πανάρχαιο έθνος εξεγέρθηκε για να δημιουργήσει κράτος ελεύθερο. 

Επί Τουρκοκρατίας οι Έλληνες ουδέποτε έπαυσαν να θυμούνται ότι είναι Έλληνες. Χρησιμοποίησαν, βεβαίως και τα ονόματα Ρωμαίος/ Ρωμηός,το οποίο τόνιζε την αναφορά στην Κωνσταντινούπολη- Νέα Ρώμη, και Γραικός, το οποίο αναφέρεται ήδη στα Μετεωρολογικά του Αριστοτέλους.

Η διαχρονική ελληνική συνείδηση σε συνδυασμό με τη διαφύλαξη της Ορθοδοξης Πίστης, παρά τα μαρτύρια και την καταπίεση, ήσαν τα πνευματικά θεμέλια του 1821 αλλά και των δεκάδων επαναστατικών κινημάτων που εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια της δουλείας.

Αναφέρω ενδεικτικά ορισμένες γραπτές μαρτυρίες για τη διατήρηση της ελληνικής συνειδήσεως:

Ο πρώτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μετά την Άλωση, ο Γεννάδιος Σχολάριος, θρηνεί για την υποδούλωση των Ελλήνων ως εξής:«Άγχομαι δεινώς επί τω του γένους ολέθρω…τίς ουχ ομολογεί βελτίστους Έλληνας ανθρώπων πάντων γενέσθαι;… Οίμοι, τι πρώτον οδύρωμαι; Την εν τοις σώμασι δουλείαν Ελλήνων, ή την εν ταις ψυχαίς φθοράν;» [1]

Ο μαρτυρικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλος Λούκαρις, ο οποίος μόλις προ ολίγων ημερών (11.1.2022) κατετάγη στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, σε κείμενο του 1616 εναντίον των Ιησουιτών προσφωνεί ως εξής τους ομοεθνείς του: «Ω, άνδρες Έλληνες και της Ανατολικής Εκκλησίας γνήσια παιδία…» [2].

Ο ιεροκήρυκας και μετέπειτα Επίσκοπος Κερνίκης και Καλαβρύτων Ηλίας Μηνιάτης, μιλώντας περί τα τέλη του 17ου αιώνος στον Ορθόδοξο Ναό της Βενετίας κατά την ημέρα του Ευαγγελισμού, παρακαλεί ως εξής την Παναγία να ελευθερώσει το γένος των Ελλήνων: «Έως πότε, Πανακήρατε Κόρη, το τρισάθλιον γένος των Ελλήνων έχει να ευρίσκεται εις τα δεσμά μιας ανυποφέρτου δουλείας;» [3].

Κάποιοι διερωτώνται πότε οι Ρωμηοί έγιναν Έλληνες. Τα κείμενα δείχνουν ότι οι Ρωμαίοι- Ρωμηοί (δηλαδή απόγονοι του Βυζαντίου- Ρωμανίας) γνώριζαν σαφώς ότι είναι Έλληνες. Χαρακτηριστικά η καθηγήτρια Ελένη Αγγελομάτη- Τσουγκαράκη καταγράφει ότι ο λόγιος Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος Πηγάς το 1576 σε επιστολή του προς τον Σιρλέτο αναφέρεται σε Γραικούς, το 1583 γράφοντας προς τον Μαρτίνο Κρουσιο αναφέρεται σε Έλληνες και σε επιστολή προς τον Μάξιμο Μαργούνιο αναφέρεται σε Ρωμαίους [4].

Εξ άλλου ο Ορθόδοξος Ναός της Βενετίας στα έγγραφα της ελληνικής κοινότητας κατά τον 16ο και 17ο αιώνα αναγράφεται άλλλοτε ως Άγιος Γεώργιος των Ελλήνων, άλλοτε ως Άγιος Γεώργιος των Ρωμαίων και άλλοτε ως Άγιος Γεώργιος των Γραικών.

Η ελληνική διαχρονική συνείδηση δεν διασώζεται μόνο στα κείμενα των διανοουμένων, αλλά και στην ψυχή του απλού λαού.

COMMONS WIKIMEDIA
Η «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου», σελίδα από σωζόμενο αντίτυπο της εποχής

Μία λαϊκή διήγηση των κατορθωμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου με αρκετά φανταστικά στοιχεία, η περίφημη «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου», αποτελούσε το κύριο ανάγνωσμα των υποδούλων και τυπώθηκε σε 60 διαδοχικές εκδόσεις! Ο Γεώργιος Τερτσέτης καταγράφει πόσο επηρέασε η Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρoυ τους αγωνιστές του 1821.

Η συνείδηση της συνέχειας είναι εμφανής στα κείμενα των πρωταγωνιστών της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στην Προκήρυξη της 24.2.1821, υπό τον τίτλο «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», καλεί τους Έλληνες να πάρουν παράδειγμα από τον Μαραθώνα και τις Θερμοπύλες.

Ο ιστορικός ερευνητής Κωνσταντίνος Σάθας περιγράφει μία Προκήρυξη του Επισκόπου Σαλώνων Ησαϊα και του Αθανασίου Διάκου, οι οποίοι τον Απρίλιο του 1821 δηλώνουν ότι αγωνίζονται «για τον Χριστό και τον Λεωνίδα» [5]. 

Αλλά και η βυζαντινή κληρονομιά εμπνέει τους αγωνιζομένους. Το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος, πριν από 200 ακριβώς χρόνια (Ιανουάριος 1822), ορίζει να εφαρμόζονται στα δικαστήρια του ελευθέρου κράτους «οι νόμοι των αειμνήστων ημών Χριστιανών Αυτοκρατόρων», δηλαδή των Βυζαντινών.

Ιστορία είναι η μελέτη των πηγών και όχι η κατασκευή ατεκμηρίωτων ιδεολογημάτων. Και οι πηγές μαρτυρούν ότι το 1821 το έθνος προϋπήρχε του κράτους. Γι΄ αυτό και ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός, στην 78η στροφή του Ύμνου εις την Ελευθερίαν, καλεί τους Τριακόσιους του Λεωνίδα να έλθουν και να θαυμάσουν τα παιδιά τους, δηλαδή τους αγωνιστές της Ελληνικής Επαναστάσεως!

Παραπομπές

1. Γενναδίου Σχολαρίου Άπαντα, Τόμος 1, σελίδα 285, ανατύπωση από το Κέντρον Πατερικών Εκδόσεων, Αθήνα 2010.

2. Γιώργου Καραμπελιά, 1821 – η Παλιγγενσία, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2015, σελ. 353.

3. Ανθολογείται από τον Κωνσταντίνο Σκουτέρη στα Κείμενα του Νέου Ελληνισμού, Αθήναι 1971, Έκδοση Εκκλησίας της Ελλάδος, σελ. 106.

4. Ελένη Αγγελομάτη- Τσουγκαράκη: Πως αυτοπροσδιορίζονταν οι υπό ξένη κυριαρχία Έλληνες, στον συλλογικό Τόμο: Έλλην- Ρωμηός- Γραικός, Εκδόσεις Ευρασία, Αθήνα 2018, σελ. 253- 254.

5. Κωνσταντίνου Σάθα, Έλληνες Στρατιώται εν τη Δύσει, εκδόσεις Φιλόμυθος, Αθήνα 2003, σελ. 65.

Huffington Post

ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΙΤΥΧΗΣ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ;

Από
anixneuseis
-
4
Δεν έχει νόημα να συνεχίζουμε να γκρινιάζουμε για κάτι που θεωρείται δεδομένο. Ότι η Ελλάδα δεν διαμορφώνει μακροχρόνια εξωτερική πολιτική και δεν επιθυμεί να δημιουργήσει θεσμούς ασφαλείας.
Ας ξεφύγουμε απο αυτό το στερεότυπο. Είναι αλήθεια αλλά δεν βοηθάει.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι που με τα σημερινά δεδομένα θα προτείνει λύσεις για την αντιμετώπιση των κινδύνων;
Είναι εντυπωσιακό πως η Τουρκία μέσα σε μια 20ετία κατάφερε να δημιουργήσει αμυντική βιομηχανία, ομοιογενή ομάδα διαμόρφωσης και άσκησης εξωτερικής πολιτικής και μια δυναμική διπλωματία και οικονομία (μπορεί να περνά νομισματική κρίση αλλά καταφέρνει και την αντιμετωπίζει χωρίς προσφυγή στο ΔΝΤ ή άλλους διεθνείς θεσμούς όπως έκαναν πολύ εύκολα οι δικοί μας πολιτικοί).
Η Τουρκία διαμόρφωσε και ένα σύστημα προπαγάνδας το οποίο λειτουργεί αποτελεσματκά. Λίγο με τους ανθρώπους της, λίγο με τις δωροδοκίες καταφέρνει και περνά στην διεθνή κοινότητα αυτό που θέλει.
Για παράδειγμα, αυτό το σύστημα κατάφερε να περάσει ότι η επίσκεψη Ερντογάν στα Τίρανα ήταν μια επιτυχής επίσκεψη.
Ήταν; Μήπως δεν ήταν;
1.-Πριν την επίσκεψη ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα έδωσε μια συνέντευξη στους Finanial Times η οποία ενόχλησε την Τουρκία.
Σε ερώτηση των FT ότι η Ρωσία, η Κίνα και η Τουρκία προσπαθούν να αυξήσουν την επιρροή τους στην περιοχή, ο Ράμα είπε ότι τέτοιοι μνηστήρες, που δεν κατονόμασε κανέναν από αυτούς, ήταν ακατάλληλοι.
2.-Αλβανοί και ΜΜΕ ενθάρρυναν βουλευτές να μην παραυρεθούν στην ομιλία του Ερντογάν στο Κοινοβούλιο. Τελικά πήγαν όλοι πλην του Προέδρου του ΚΕΑΔ Βαγγέλη Ντούλε αλλά σημασία έχει η κοινωνική απήχηση της αντίδρασης.
3.-Η τουρκική προπαγάνδα προσπάθησε να περάσει το μήνυμα ότι ο Ερντογάν σνόμπαρε τον αλβανό πρόεδρο Ιλίρ Μέτα αλλά το ρεπορτάζ υποστηρίζει ότι ο Μέτα και ο Μπερίσα έκαναν δηλώσεις την ημέρα της επίσκεψης και εξήραν τον αλβανό ήρωα Γεώργιο Καστριώτη Σκερντέμπεη (με κάποια ρίζα και ελληνική) με αφορμή τα 554 χρόνια απο τον θάνατό του. Ο Καστριώτης ήταν ο πρώτος που εξεγέρθηκε κατά των Τούρκων.
4.-Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ γνωστός αλβανός ηθοποιός προέβη σε υβριστικές δηλώσεις κατά του Ερντογάν.
5.-Κατά δικές μας πληροφορίες ο Ερντογάν ζητά επιμόνως απο τον Ράμα να κλείσει τα σχολεία που άνοιξε ο Γκιουλέν στην Αλβανία αλλά ο Ράμα δεν το κάνει.
Και να σκεφθεί κανείς ότι τον Ερντογάν συνοδεύει στην επίσκεψή του η αφρόκρεμα του υπουργικού συμβουλίου του.
6.-Υπάρχει ένα μέρος της αλβανικής κοινωνίας, ιδίως, απο το μέσον της χώρας και προς το νότο που δεν βλέπει θετικά την Τουρκία και την πολιτική της. Παρά τις προσπάθειες και τις οιονομικές προσφορές της Άγκυρας. Με αυτούς τους αλβανούς θα πρέπει να αναπτύξει σχέσεις με κάθε τρόπο και η μειονότητα και η Ελλάδα. Υπάρχουν εναλλακτικές προσεγγίσεις της Αλβανίας. Αρκεί να θελήσουν τα κέντρα διαμόρφωσης πολιτικής να καθίσουν και να σκεφθούν. Πάντως, έτσι που έχουν σήμερα τα πράγματα δεν είναι καλά. Ανεξαρτήτως του Ερντογάν.
Π.Σαββίδης

Γιάννης Βαληνάκης: Πόσο ρεαλιστική είναι μια τουρκική επίθεση;

Από
anixneuseis
-
0
του Γιάννη Βαληνάκη*

Το 2022 θα είναι λογικά μια ακόμη πιο δύσκολη χρονιά για τα ελληνο-τουρκικά και το Κυπριακό — τη ραχοκοκαλιά της εθνικής στρατηγικής. Η εκθετικά κλιμακούμενη επιθετικότητα της Τουρκίας αναπτύσσεται σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον που συχνά αφήνει ατιμώρητες τις επεκτατικές τάσεις και υβριδικές επιθέσεις.

Οι ΗΠΑ αποσύρονται από τον ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα και η πολυφωνική ΕΕ παραλύει μέσα σε εσωτερικές διχόνοιες. Καίριες δυτικές αξίες απειλούνται από αυταρχικές μεγαλομεσαίες Δυνάμεις που διαβλέπουν παράθυρο ευκαιρίας για περιφερειακή ηγεμόνευση. Τι μπορούμε υπό αυτές τις συνθήκες να περιμένουμε στα λεγόμενα «εθνικά» μας θέματα το 2022;

Προβάλλοντας ρεαλιστικά στο ορατό μέλλον τις εξελισσόμενες τάσεις (και πλην ανέλπιστων θετικών απρόοπτων) το άμεσο γεωπολιτικό μας περιβάλλον διαγράφεται πιο ασταθές και επικίνδυνο. Κατά το περιπετειώδες 2020 πλησιάσαμε πολύ τη σύγκρουση «επί του πεδίου» με την Τουρκία και οι βασικές παράμετροι του χειρότερου δυνατού σεναρίου (βάσει του οποίου σχεδιάζεται μια αξιόπιστη στρατηγική) δεν φαίνεται να άλλαξαν ιδιαίτερα. Η Άγκυρα κλιμακώνει συνεχώς με διευρυνόμενες απειλές πολέμου και «νίκης» και ανερυθρίαστη προβολή και υλοποίηση αντίστοιχων σχεδιασμών και κινήσεων.

Συνειδητοποιώντας μετά το 2020 τη σκληρή πραγματικότητα ενός επιθετικότατου γείτονα και μιας φλύαρης αλλά άβουλης Δύσης, η κυβέρνηση απάντησε με εκτεταμένο επανεξοπλισμό και διεύρυνση των συμμαχιών. Όσο όμως κι αν κινητοποιήθηκε, κι όσο ισχυρή και να θεωρεί την αποτρεπτική της στρατηγική, η Τουρκία όχι μόνο δεν υποχώρησε πουθενά, αλλά και πολλαπλασίασε τις παράλογες διεκδικήσεις της.

Πιέζει καταιγιστικά απαιτώντας υπό απειλές πολέμου να της παραχωρήσουμε νησιά (τώρα και τα μεγαλύτερα), θαλάσσιες ζώνες, και τον γεωστρατηγικό χώρο του Αν.Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου. Όταν μέσα στην Αθήνα και στο υψηλότερο επίπεδο ο Ρ.Τ.Ερντογάν έθεσε θέμα «αναθεώρησης» της Συνθήκης της Λοζάνης, δηλ. των συνόρων μας, αμφιβάλλουμε ότι παλαιά και νεοεπιχειρούμενα τετελεσμένα συγκλίνουν στον στόχο «ανατροπής» της Λοζάνης το 2023;

Λογικά, ο Τούρκος Πρόεδρος θεωρεί τη σύγκρουση αναπόφευκτη, πιθανότατα και ευπρόσδεκτη. Πιέζεται πλέον εσωτερικά αλλά και χρονικά ο ίδιος, και ανησυχεί για κλείσιμο της στρατιωτικής ψαλίδας. Όταν κατά τους νομικούς η αναθεώρηση Συνθηκών Ειρήνης είναι αδύνατη, η λογική λέει ότι ο μόνος άλλος τρόπος να εξασφαλιστεί είναι δια της στρατιωτικής οδού.

Κάθε προσεκτικός αναλυτής αντιλαμβάνεται ότι ο Ερντογάν προετοιμάζεται και σκηνοθετεί επί τούτου και ένα διεθνώς «νομιμοποιητικό » αφήγημα περί Τουρκίας που «αντιδρά εν αμύνη απέναντι στον επεκτατικό Ελληνισμό».

Ως χώρα ευρωπαική και φιλειρηνική, η Ελλάδα τείνει ενστικτωδώς να παραμερίζει τέτοια σενάρια ως απλά αδιανόητα. Πιστεύει κατά τα φαινόμενα (και μάλλον «ευσεβοποθικά») ότι με ειλικρινή διάλογο και διεθνείς πιέσεις η Τουρκία θα παραιτηθεί των επιδιώξεών της. Ίσως βέβαια στοχεύει απλά να κερδίσει χρόνο ελπίζοντας σε αλλαγή του στρατιωτικού ισοζυγίου, ή να μετακυλήσει δύσκολες αποφάσεις στην επόμενη ηγεσία.

Κάθε όμως κρίση εύκολα μπορεί να κλιμακωθεί σε ένοπλη σύγκρουση, κι όχι απαραίτητα σύντομη ή περιορισμένη σε ναυτικό ή αεροπορικό επεισόδιο. Κι αν η στρατιωτική ηγεσία είναι πάντα έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο, η πολιτική μάλλον προτιμά να «εξορκίζει το αδιανόητο».

Γιατί ναι μεν επιτυγχάνονται νέες συμμαχίες και παραγγέλνονται εντυπωσιακοί εξοπλισμοί, αλλά στέλνονται και επικίνδυνα μηνύματα αναποφασιστικότητας : εκκωφαντική σιωπή περί των θαλάσσιων διεκδικήσεών μας, επίσημη αποκήρυξη του Χάρτη της Σεβίλης που τις αποτυπώνει, ρυμούλκησή μας σε «διερευνητικές επαφές» και διάλογο εφ’όλης της ύλης (μέσω ΟΗΕ) στη βάση σχεδόν αποκλειστικά τουρκικής ατζέντας, εκδίωξη από τουρκικές φρεγάτες κάθε φιλικού ερευνητικού σκάφους από την οριοθετημένη ΑΟΖ μας, «αδειάσματα» από συμμάχους στα κρισιμότερα ζητήματα, απουσία στρατηγικής στην οποία να «κουμπώνουν» τα νέα οπλικά συστήματα, κλπ.

Παρά τις εύλογες ελπίδες για το αντίθετο, τα ανησυχητικά σενάρια είναι λογικά τα πιθανότερα για το 2022. Η Άγκυρα θα αυξήσει την πίεση διμερώς αλλά και με εκστρατεία διεθνούς αμαύρωσής μας, ενώ θα προχωρά καθημερινά στην εφαρμογή επί του πεδίου της «Γαλάζιας Πατρίδας» : με επισημοποίηση των επεκτατικών χαρτών της και των συναφών απροκάλυπτων απειλών, με διεύρυνση της στρατιωτικής της ισχύος (δολιχοδρομώντας ανάμεσα στα όποια άτυπα εμπάργκο της έχουν επιβληθεί), με ενίσχυση της εικόνας της ως παγκόσμιας δύναμης-σημαιοφόρου του ισλαμισμού (και κάθε Μουσουλμάνου στη Δύση) που αντιμάχεται τις δυτικές αξίες (ειρηνική επίλυση διαφορών, δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα) και τη διεθνή τάξη πραγμάτων που μεταξύ άλλων «συρρίκνωσε» την Οθωμανική Αυτοκρατορία στα σημερινά της όρια.

Η προσπάθεια αναστροφής των πρόσφατων ελληνικών συμμαχιών θα ενταθεί. Πέρα απ’τη γενικότερη επιχείρηση «διόρθωσης πορείας» που ήδη αποδίδει (με ΗΠΑ, κράτη-μέλη και την ίδια την ΕΕ, Αρμενία, Συρία κλπ), θα επικεντρώσει στην υπονόμευση των «στρατηγικών συμμαχιών» μας, δηλ. με τα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ. Ακόμη πιο επικίνδυνες εξελίξεις επαπειλούνται (και πρέπει οπωσδήποτε να αποφευχθούν) σχετικά με την επιβεβαίωση που προετοιμάζεται του μνημονίου με τη Λιβύη, αλλά και την εναπομένουσα οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου.

Το Κάιρο έχει έμμεσα υπονοήσει ότι την τεράστια περιοχή ΑΟΖ ανατολικότερα της Ρόδου προτιμά —υπό όρους— να την οριοθετήσει με την Άγκυρα, κι όχι με την Αθήνα. Απλά περιμένει ακόμη περισσότερες παραχωρήσεις από τον Ερντογάν σχετικά με το θέμα Αδελφοί Μουσουλμάνοι, το μοίρασμα επιρροής στη Λιβύη κλπ.

Όμως τη Λυδία λίθο για την οριοθέτηση αποτελεί το τουρκικό «δώρο» μιας θαλάσσιας περιοχής (μεγέθους Πελοποννήσου) που έχει ήδη προσφέρει η Άγκυρα στην Αίγυπτο —αν συμφωνήσει μαζί της. Ανάλογη προσφορά που οδήγησε στο μνημόνιο είχε κάνει και στη Λιβύη. Πιστεύουμε πραγματικά ότι το Κάιρο και οποιαδήποτε μελλοντική κυβέρνηση στην Τρίπολη θα προτιμήσουν τη δική μας πρόταση (50-50% )που θα τους παραχωρούσε πολύ μικρότερη έκταση; Ήδη για να εξασφαλίσουμε την μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο χρειάστηκε να αποδεχθούμε την κατανομή 55-45%.

Ή λοιπόν η Αθήνα κινείται «έξυπνα» με τη δέουσα (δυστυχώς) αντιπροσφορά (και πίεση διμερή και μέσω τρίτων) και προλαμβάνει τις εξελίξεις, ή θα θρηνήσουμε το οριστικό τέλος οποιασδήποτε θαλάσσιας ζώνης πέραν των 6 ν.μ. στην Αν.Μεσόγειο. Δυστυχώς προβλέψιμη ήταν και η πρόσφατη κατάρρευση του EastMed που πλέον παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, στέλνει κι άλλα ανησυχητικά μηνύματα σε συμμάχους και αντιπάλους.
Στον σημερινό και γεμάτο ανατροπές κόσμο που ζούμε, η ορθή αξιολόγηση και πρόβλεψη αλλά και η διπλωματική ευελιξία είναι απαραίτητες όσο ποτέ. Η Τουρκία δεν πρέπει να υπερτιμάται, αλλά ούτε και να υποτιμάται.

Συνιστά σήμερα και στο προβλεπτό μέλλον έναν επιθετικό και εξαιρετικά κινητικό γείτονα που καραδοκεί να επωφεληθεί από ευκαιρίες και λάθη μας, ακόμη και με χρήση στρατιωτικής βίας. Δεν αντιμετωπίζεται σαν λογικός «Ευρωπαίος γείτονας» και γι αυτό χρειαζόμαστε επειγόντως μια νέα στρατηγική και «έξυπνες» προληπτικές κινήσεις στο διπλωματικό πεδίο, ώστε να εξασφαλίσουμε τα δικαιώματα και συμφέροντά μας, χωρίς να επανεγκλωβιστούμε σε επικίνδυνα «διλήμματα» όπως αυτά που μάς επιβλήθηκαν σε κάθε σχεδόν κρίση.

Τα ΝΕΑ 15.01.22

Κων. Ζιαζιάς: Επιχειρησιακοί κίνδυνοι απο τη δομή στον Έβρο.

Από
anixneuseis
-
10
 του Κωνσταντίνου Ζιαζιά, Αντιστρατήγου ε.α.
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Ο Εβρος δεν είναι ένα γεωγραφικό σύνορο ή μια απλή γεωγραφική περιοχή , αποτελεί τον ακοίμητο φρουρό της Πατρίδος. ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΖΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΠΡΟΜΑΧΩΝΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ.
Στην Θράκη, η οποία βιωνει αμεσα το βάρος της Συνθήκης της Λωζάνης , που αντιμετωπίζει διαχρονικά σοβαρότατες εσωτερικές απειλές από τις ανεξέλεγκτες και προκλητικες ενέργειες του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής , στη Θράκη ,η οποία απροκάλυπτα είναι στο στόχαστρο της Τουρκίας, η Ελληνική Πολιτεία , εν μέσω της πανδημίας , εν μέσω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και της τουρκικής απειλής, έλαβε την απροσδόκητη και πραγματικά ακατανόητη και επικίνδυνη απόφαση να επεκτείνει τη δομή μεταναστών στο Δ.Δ. Φυλακίου του Δήμου Ορεστιάδος στον Έβρο.
Έλαβε την απόφαση δημιουργίας νέου, μεγαλύτερου κέντρου υποδοχής και ταυτοποίησης αιτούντων άσυλο και μεταναστών (ΚΥΤ), που θα λειτουργεί ως δομή φιλοξενίας μικρής διάρκειας και ΠΡΟΚΕΚΑ (προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης) στον Εβρο, κλειστής δομής φιλοξενίας παράνομων μεταναστών και προσφύγων ,λίγα χιλιόμετρα από τον ποταμό Έβρο , στο πιο νευραλγικό κομμάτι του βόρειου Έβρου και της Θράκης, όπου λειτουργεί ήδη Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης παράνομων μεταναστών και προσφύγων δυναμικότητας περίπου 500 ατόμων.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Πέτσας κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στονΈβρο , είχε τονίσει ,«Ο Εβρος δεν περιλαμβάνεται στο σχέδιο για τη λειτουργία κλειστού κέντρου, δεν μιλάμε για μεταφορά μεταναστών στο 1% του πληθυσμού, όπως συμβαίνει σε άλλες περιφέρειες, δεν θα υπάρξουν μόνιμα εγκατεστημένοι μετανάστες στη Θράκη, αλλά θα υπάρξει ροή για την ταυτοποίησή τους………..γενικά βούληση της κυβέρνησης είναι να μη δημιουργηθούν κλειστά κέντρα στον Έβρο, τη Θράκη και στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου» .
Αυτά είπαν οι ταγοί και προεκλογικά , αυτά είπαν στους ακρίτες μας και δυστυχώς ύστερα από λίγο χρόνο το «επιτελικό κράτος» άλλαξε απόφαση , χωρίς βέβαια να έχουν αλλάξει τα δεδομένα της προτέρας εκτίμησης τους ………
Μια απόφαση που είχαν αποφύγει να λάβουν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις για λόγους εθνικής ασφαλείας και μόνο .
Η δημιουργία μεγαλύτερης δομής, σε αυτή την ευαίσθητη εθνικά περιοχή , όπως και στα Νησιά μας , όπου θα “φιλοξενούνται” παρανομοι μετανάστες, οι οποίοι, όπως πολυ καλα γνωριζουν οι υπηρεσίες ασφαλείας της Χώρας , μεγάλος αριθμός εξ αυτών ελέγχονται και κατευθύνονται από το βαθύ πλέον ισλαμικό κράτος της Τουρκίας, αποτελεί εθνικό κίνδυνο όχι μόνον για τον Εβρο, αλλά για την εθνική ακεραιότητα της Πατρίδος , διοτι προφανώς στον Εβρο δεν θα κατευθύνονται δυστυχείς και κατατρεγμένοι πρόσφυγες, αλλά φανατικοί τζιχαντιστές, σαν αυτούς που εκπαιδεύει η Αγκυρα στα στρατόπεδα της Τουρκίας, της Σομαλίας και της Συρίας και άλλου .
Είναι σαν να δημιουργούμε ένα προγεφύρωμα του εχθρού στα μετοπισθεν των φίλιων τμημάτων . Είναι σαν να ανοίγουμε την κερκόπορτα για να διαβούν εισβολείς, οι οποιοι θα επιδοτούνται γενναιόδωρα από την ‘Αγκυρα, για να παραμείνουν εκεί ……………
Η ύπαρξη μιας τέτοιας δομής σε απόσταση ολίγων χιλιομέτρων από τα σύνορα εγκυμονεί τεράστιους επιχειρησιακούς κινδύνους, αποτελεί κυριολεκτική βόμβα στα θεμέλια της Άμυνας του Έβρου ,σε συνδυασμό με την δημογραφική κατάσταση στην Θράκη και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι το ΓΕΕΘΑ κυρίως αλλά και κατ’ επέκταση το ΥΠΕΘΑ θα συμφωνούσαν στο ενδεχόμενο δημιουργίας δομής τέτοιου μεγέθους στη συγκεκριμένη θέση.
Αντι να ληφθούν μέτρα για την άμεση και την μακροχρόνια αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος της χώρας και ειδικότερα της Θράκης, αντι να δοθούν ρεαλιστικά και εφαρμόσιμα κίνητρα για να παραμείνουν οι νέοι μας, αλλα και ο γηγενης πληθυσμός , στην Θράκη ,και ενώ η κυβέρνηση κατασκευαζει φράχτη για την αναχαίτιση των παράνομων μεταναστευτικών ροών στον ακριτικό Έβρο, την ίδια στιγμή κατασκευαζει νέα δομή , χωρίς να ενημερώσει την τοπική κοινωνία,η οποία θα αποτελέσει κράχτη συγκέντρωσης παράνομων μεταναστών ,στο πιο νευραλγικό κομμάτι του βόρειου Έβρου και της Θράκης .
Είναι καθήκον της κυβέρνησης , έστω και τωρα , να πάρει πίσω αυτές τις παραλογες και εθνικά επικίνδυνες ενεργειες του Υπουργείου Μετανάστευσης . Όλες οι δικαιολογητικές σκέψεις , των αφελών πολιτικών παραγόντων, για την δημιουργία δομής στην καρδιά του Έβρου , δεν μπορούν να σταθούν μπροστά στην Εθνική Ασφάλεια της Χώρας .
Σε μια περίοδο που η επιθετική πολιτική της Άγκυρας εκδηλώνεται απροκάλυπτα , στρατιωτικά και λεκτικά , το μεταναστευτικό και ο ισλαμικός παράγοντας εργαλειοποιουνται από τον Ερντογαν σαν μοχλός πίεσης της Ελλάδος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειναι αδιανόητο κάποιοι «πρόθυμοι» εδώ στην ΠΑΤΡΙΔΑ μας να συνεχίζουν να εκτιμούν πολύ «ελαφρά» το μεταναστευτικό και να το βλέπουν μόνο από την ανθρωπιστική του πλευρά και να θέλουν να αγνοούν το γεγονός ότι τελικά εχει εξελιχθεί σε στρατηγικό «όπλο» εναντίον της Χώρας μας . Η αδράνεια και ο εφησυχασμός σε θεματα ασφαλείας μπορεί να αποτελέσει εξίσου κρίσιμη και υπαρκτή απειλή για την εθνική επιβίωση με αυτή των ξένων επιβουλών και απειλών .
Σε αυτή την δύσκολη συγκυρία, όπου απαιτείται εθνική εγρήγορση, ομοψυχια και ενεργοποίηση των εθνικων μας αντανακλαστικών ,είναι αδιανόητο να προβαίνουμε στον εθνικό αυτοχειριασμό μας με αποφάσεις όπως αυτή του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στα σύνορα του Βορείου μέρους του Δήμου Ορεστιάδας και συγκεκριμένα στις Καστανιές, τον Μάρτιο του 2020 δεν πρέπει να αγνοούνται και να μην λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη στις εκτιμήσεις μας για λήψη αποφάσεων που άπτονται της Εθνικής Ασφαλείας της Χώρας και σημερα …………….
Απο τη σελίδα του κ. Κ. Ζιαζιά στο facebook

Τι συμβαίνει στη Βοσνία Ερζεγοβίνη; Οι κυρώσεις των ΗΠΑ στον ηγέτη των Σέρβων της Βοσνίας Μίλοραντ Ντόντικ ξυπνούν μνήμες πολέμου στην περιοχή.

Από
anixneuseis
-
0

 Ο Σέρβος πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς χαρακτήρισε «καταστροφή» τις κυρώσεις των ΗΠΑ εναντίον του Μίλοραντ Ντόντικ, του ντε φάκτο ηγέτη των Σέρβων της Βοσνίας και ενός από τους βασικούς συμμάχους της Μόσχας στα Βαλκάνια. Η κατάσταση μπορεί πράγματι να μετατραπεί σε καταστροφή – οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί η Ουάσιγκτον για να αποδυναμώσει τη θέση της Ρωσίας απειλούν να οδηγήσουν την περιοχή σε νέο πόλεμο.

 

Η πολιτική κρίση στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (Β-Ε) είναι ποικιλόμορφη και σέρνεται εδώ και μισό χρόνο, αλλά θα τονίσουμε αμέσως το κύριο – τόσο στον τομέα της εισαγωγής όσο και στον τομέα των συμπερασμάτων. 

Μέλος του Προεδρείου της Β-Ε εκπροσωπώντας τους Σέρβους ο Μίλοραντ Ντόντικ (τα καθήκοντα του προέδρου σε αυτή τη χώρα εκτελούνται από μια τριάδα Σέρβων, Κροατών και Βοσνίων) κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο συνεπείς και αξιόπιστους εταίρους της Ρωσίας στα Βαλκάνια.

Αυτή η καριέρα είναι μακρά και, θα έλεγε κανείς, εξαντλητική. Εκπαιδευμένος ως πολιτικός επιστήμονας, ο Ντόντικ υπηρέτησε τέσσερα χρόνια ως πρωθυπουργός της Δημοκρατίας των Σέρβων (Respublica Serbska), οκτώ χρόνια ως πρόεδρος της και εξακολουθεί να ηγείται του μεγαλύτερου κόμματός της, του SNSD. Απλώς δεν μπορείτε να βρείτε έναν Σέρβο με μεγαλύτερη επιρροή εκεί.

Για αυτόν (αλλά όχι μόνο αυτόν) τον λόγο, ο Ντόντικ είναι το «τρομερό παιδί» των Βαλκανίων στα μάτια της Δύσης, όπου κοιμούνται και ονειρεύονται πως να τον απομακρύνουν από την πολιτική με κάθε πρόσχημα. Μέχρι στιγμής δεν τα έχουν καταφέρει, γιατί; – βλέπε το πρώτο σημείο, σχετικά με το επίπεδο επιρροής στη δημοκρατία.

Στη Δύση, είναι αρκετά προκατειλημμένοι προς τους Σέρβους, αφού στη δεκαετία του 1990 πίστευαν στη δική τους προπαγάνδα για τους «δολοφόνους». Αλλά συγκεκριμένα, ο Ντόντικ δεν αγαπιέται «για τον σκοπό» – όχι μόνο επειδή είναι Σέρβος και ρωσόφιλος, αλλά και επειδή παραμένει ένα από τα κύρια εμπόδια στον τρόπο του ΝΑΤΟ να απορροφήσει όλα τα Δυτικά Βαλκάνια και τελικά να αποσπάσει τις ρωσικές θέσεις από αυτή την περιοχή.

Η Σερβία απέμεινε ένα σνακ για το ΝΑΤΟ: κατανοώντας κάτι για τα εθνικά τραύματα (εκ των οποίων οι βομβαρδισμοί του 1999 είναι ένα από τα κύρια), η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες δεν βιάζονται να πάρουν τους Σέρβους στη συμμαχία – περιμένουν, προετοιμάζουν το έδαφος, ρίχνοντας τεράστια κεφάλαια για «υποστήριξη της δημοκρατίας» μέσω ΜΚΟ, προετοιμάζοντας έτσι για το μέλλον μια απολύτως πιστή ελίτ. Αλλά ο Ντόντικ παρεμποδίζει εδώ και τώρα – η ενσωμάτωση της Β-Ε στο ΝΑΤΟ είναι αδύνατη χωρίς να μετατρέψει μια από τις τελευταίες συνομοσπονδίες στον πλανήτη τουλάχιστον σε ομοσπονδία, μεταφέροντας τις περισσότερες εξουσίες από τη Μπάνια Λούκα (πρωτεύουσα της RS) στο Σεράγεβο.

Αυτό είναι ένα δύσκολο θέμα, είναι ένα λεπτό θέμα – οι Σέρβοι πλήρωσαν για τα πολυάριθμα αυτόνομα δικαιώματά τους με αίμα και δάκρυα, αναφέρονται ευθέως στη Συμφωνία του Ντέιτον, που έβαλε τέλος στον πιο καταστροφικό πόλεμο στην Ευρώπη από την εποχή του Χίτλερ – αυτού της Βοσνίας.

Θα ήταν πολύ πιο εύκολο για τους δυτικούς διπλωμάτες και πολιτικούς εάν απαλλάσσονταν από την προκατάληψη τους και δεν προκαλούσαν για άλλη μια φορά τη Μπάνια Λούκα. Αλλά δεν μπορούν να το κάνουν αυτό: έχει δημιουργηθεί ένας μύθος γύρω από τα εγκλήματα πολέμου των Σέρβων (εν μέρει αληθινά), που καλύπτει τα εγκλήματα της «πελατείας» του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και σημαντικών λειτουργών του παρελθόντος, τύπου πρώην υπουργού Εξωτερικών. Μαντλίν Ολμπράιτ.

Οι ίδιοι οι Σέρβοι είναι σίγουροι ότι αυτός ο μύθος προστατεύεται και τροφοδοτείται με έναν πρακτικό στόχο – αργά ή γρήγορα την κατάργηση της Δημοκρατίας Σέρπσκα με το πρόσχημα ότι η κρατική υπόσταση δεν αξίζει σε έναν «γενοκτόνο λαό».

Όπως και να έχει, το περασμένο καλοκαίρι ο λεγόμενος ύπατος εκπρόσωπος, ένα είδος δυτικού γενικού κυβερνήτη της Βοσνίας, του οποίου η θέση ορίζεται από τις Συμφωνίες του Ντέιτον, υπέγραψε ένα διάταγμα υπό μορφή νόμου, σύμφωνα με το οποίο η άρνηση της γενοκτονίας της Σρεμπρένιτσα και η εξύμνηση των εγκληματιών πολέμου επισύρει ποινή φυλάκισης.

Δεδομένου ότι, σύμφωνα με το ICTY, σχεδόν ολόκληρη η σερβική ηγεσία κατά τη διάρκεια του πολέμου είναι εγκληματίες πολέμου, η Μπάνια Λούκα ανατράφηκε και ξεκίνησε ένα αυτόνομο ταξίδι. Μάλλον δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, γιατί ο σκανδαλώδης νόμος φυλακίζει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της δημοκρατίας, με τη μια ή την άλλη μορφή μια που εξυμνεί αυτούς τους «εγκληματίες».

Έκτοτε, η κρίση σέρνεται, έχοντας αρκετές διαστάσεις, εκ των οποίων δύο αξίζουν να αναδειχθούν.

Πρώτον, το κοινοβούλιο της RS υπαναχώρησε σε μια σειρά εξουσιών από τις οποίες είχε παραιτηθεί ή μάλλον που «αγοράστηκαν» από τη δημοκρατία με αντάλλαγμα διάφορες επενδύσεις και μεταφέρθηκαν στο Σεράγεβο. Αυτό ισχύει για πολλά πράγματα, από τον διορισμό δασολόγων μέχρι τον διορισμό δικαστών, αλλά το πιο ευαίσθητο κομμάτι είναι η επανίδρυση του Στρατού της Δημοκρατίας Σέρπσκα, που κάποτε διοικούσε ο Ράτκο Μλάντιτς. Από τη σκοπιά του ΝΑΤΟ, αυτό είναι απαράδεκτη ανοησία – ένας νέος στρατός θα εμφανιστεί τώρα στην Ευρώπη, ο ίδιος που μετά βίας μπόρεσε να εξαλειφθεί πριν.

Δεύτερον, ο Ντόντικ προχώρησε επί της αρχής και τώρα ασκεί βέτο σε όλες τις αποφάσεις της κυβερνώσας τριάδας. Γενικά τα πάντα. Έπρεπε μάλιστα να εμποδίσει ακόμη και την είσπραξη 1,8 εκατομμυρίων ευρώ από την ΕΕ για τη ρύθμιση της συνοριακής ζώνης με τη Σερβία και το άνοιγμα υποκαταστήματος της ρωσικής πρεσβείας στη Μπάνια Λούκα, έως ότου το κοινοβούλιο της RS του «επιτρέψει» να ψηφίσει ξανά. με την έκδοση ειδικού ψηφίσματος.

Αυτή η αντιπαράθεση συνεχίζεται μέχρι σήμερα – απαραίτητη προϋπόθεση για να ξεμπλοκάρουν οι Σέρβοι τις κεντρικές αρχές (μποϊκοτάρουν και το κοινοβούλιο) είναι η ακύρωση του σκανδαλώδους νόμου και μέχρι τότε ο Ντόντικ υπόσχεται να συνεχίσει τον αποκλεισμό και σταδιακά να επιστρέψει τα προηγουμένως χαμένα δικαιώματα. της RS.

Όλοι περίμεναν την απάντηση της Δύσης, αλλά η απάντηση καθυστέρησε: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, πολυάσχολος και ηλικιωμένος, άργησε να στρατολογήσει και να στείλει μια νέα ομάδα αξιωματούχων στα Βαλκάνια. Στα τέλη Οκτωβρίου, επέλεξε τελικά – από, σίγουρα, επαγγελματίες του χώρου τους. Σκέφτηκαν και μάντευαν, και τώρα τελικά αποφάσισαν από ποια πλευρά να πιέσουν τη Μπάνια Λούκα.

Τον Ιανουάριο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ επέβαλε περαιτέρω κυρώσεις κατά του Ντόντικ και του συνδεδεμένου τηλεοπτικού καναλιού Alternativna Televizija (το πρώτο πακέτο εγκρίθηκε το 2017). Επιπλέον, η Ουάσιγκτον απαίτησε να «διερευνηθεί» ο εορτασμός της 30ης επετείου της Δημοκρατίας Σέρπσκα, κατά την οποία «τιμήθηκαν οι εγκληματίες πολέμου» (δηλαδή οι ιδρυτές της RS). Και δεν χρειάζονται έρευνες για να γνωρίζουμε ότι η πανηγυρική παρέλαση με αφορμή την επέτειο έγινε προσωπικά από τον Ντόντικ.

«Δεν βάζεις ένα ολόκληρο έθνος στη φυλακή», απάντησε στην Ουάσιγκτον.

Και ο Σέρβος πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς, παρά τη δύσκολη στάση απέναντι στον Ντόντικ (δύσκολη, γιατί ο λαός υπαγορεύει να είναι σύμμαχοι, κάτι που χαλάει τις σχέσεις μεταξύ Βελιγραδίου και Δύσης), είπε τα εξής:

«Είπα κατάμουτρα σε όλους τους διεθνείς εκπροσώπους ότι οι κυρώσεις κατά του Ντόντικ είναι καταστροφή. Τον κατηγορείτε, αλλά εσείς οι ίδιοι πήρατε τον έλεγχο της δασοκομίας και της γεωργίας από τη Δημοκρατία Σέρπσκα. Εξηγήστε με ποιο δικαίωμα; Έχετε επιβάλει κυρώσεις και αφαιρείτε από την οντότητα της RS ό,τι δικαιούται βάσει της Συμφωνίας του Ντέιτον. Ήταν ο Ντόντικ που δημιούργησε τον στρατό που δηλώσατε ως απειλή;

Όχι βέβαια ο Ντόντικ. Και γενικά, η κατάσταση μαζί του είναι πολύ ενδεικτική στο πλαίσιο των κυρώσεων που απειλούν να επιβληθούν κατά της Ρωσίας σε περίπτωση «επιδείνωσης στην Ουκρανία». Αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι η γλώσσα της λογικής και της κοινής λογικής είναι άχρηστη σε μια πολιτική αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν οι αντίπαλοι δεν έχουν συνείδηση, ούτε όλα αυτά θα λειτουργήσουν και οι Αμερικάνοι δεν έχουν συνείδηση.

Οι κυρώσεις κατά του Ντόντικ επιβάλλονται με το πρόσχημα της διαφθοράς και με βάση μια πράξη που εγκρίθηκε ειδικά πριν από χρόνια, η οποία παρείχε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ το δικαίωμα να τιμωρεί όσους πολιτικούς της Β-Ε «υπονομεύουν» τις Συμφωνίες του Ντέιτον.

Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς για τη διαφθορά, η διαφθορά στα Βαλκάνια υπάρχει παντού και είναι η ραχοκοκαλιά του συστήματος. Δεν υπάρχουν δικαστικές ετυμηγορίες εναντίον του Ντόντικ, αλλά, φυσικά, υπάρχει διαφθορά στη RS, όχι σε μεγαλύτερο, αλλά μάλλον σε μικρότερο βαθμό από ό,τι μεταξύ των Βαλκανίων συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών, που πάντα ανταμείβονται και στους οποίους δεν επιβάλλονται ποτέ κυρώσεις. Ποιο ήταν το κόστος του καθεστώτος της μαφίας του Milo Djukanovic  στο Μαυροβούνιο, για να μην αναφέρουμε την εθνοκρατία των ληστών στο Κοσσυφοπέδιο.

Όσο για τις Συμφωνίες του Ντέιτον, είναι αυτές που εγγυώνται στην RS και τον έλεγχο της γεωργίας, και ένα ανεξάρτητο σύστημα επιβολής του νόμου και τον δικό της στρατό. Δηλαδή, ο Ντόντικ δεν παραβιάζει τις αρχές του Ντέιτον, αντιθέτως, επαναφέρει τη δημοκρατία στο γράμμα του Ντέιτον, στο οποίο επέστησε την προσοχή ο Βούτσιτς.

Αλλά η λογική, όπως προαναφέρθηκε, δεν λειτουργεί για Αμερικανούς χωρίς συνείδηση. Δεδομένου ότι η ομάδα Μπάιντεν στα Βαλκάνια είναι γνωστή για tiw σκληρές μεθόδους thw και ο ίδιος ο Μπάιντεν έκανε εκστρατεία μεταξύ των Αμερικανών Αλβανών και Βόσνιων κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, μπορεί να φτάσει στο σημείο ο Ντόντικ να απομακρυνθεί από την εξουσία ακριβώς με αυτό το παράδοξο πρόσχημα – με το πρόσχημα της αντίθεσης του ςτις αρχές του Ντέιτον.

Οι ανώτατοι αντιπρόσωποι έχουν τέτοιες εξουσίες (και τις έχουν επανειλημμένα χρησιμοποιήσει), αλλά η Μπάνια Λούκα δεν αναγνωρίζει τις εξουσίες του σημερινού «ανώτατης αντιπροσώπου», επειδή, σε αντίθεση με τους προηγούμενους, δεν έχει εντολή από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. – Η Ρωσία μπλόκαρε την έκδοσή του. Αν κάποιος ακολουθήσει αυτόν τον επικίνδυνο δρόμο, η κρίση, δεδομένης της επιρροής του Ντόντικ, θα βαθύνει και θα ενταθεί, ακόμη και στο σημείο της απειλής ενός νέου πολέμου, το φάσμα του οποίου πλανάται πάνω από τη Βοσνία.

Το πρόβλημα είναι ότι η Δύση μπορεί να ρισκάρει, αλλά ότι συμβαίνει με τις αμερικανικές κυρώσεις στην περίπτωση του Ντόντικ είναι χαζό, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την Αμερική. Η κατάσταση θα ήταν πολύ πιο οδυνηρή εάν επιβάλλονταν οι ίδιες κυρώσεις από την ΕΕ – και οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ θα συζητήσουν αυτό το θέμα στις 24 Ιανουαρίου. Αλλά ο Ούγγρος Πρόεδρος Βίκτορ Όρμπαν – ένα ακόμη “τρομερό βρέφος” σύμφωνα με αξιωματούχο των Βρυξελλών – έχει ήδη υποσχεθεί στον Ντόντικ, με τον οποίο έχει καλές προσωπικές σχέσεις, να εμποδίσει την πρωτοβουλία.

Σε αυτήν την κατάσταση, η Ρωσία μένει να «υποστηρίξει τους δικούς της». Υποστηρίζει και βοηθάει τον Ντόντικ. Για παράδειγμα, ένα πολυτελές δώρο γι ‘αυτόν ήταν μια έκπτωση στο φυσικό αέριο που έχει αυξηθεί κατακόρυφα, για το οποίο οι Σέρβοι της RS πληρώνουν τώρα μόνο λίγο περισσότερο από τους Σέρβους της Σερβίας.

Τα χαμένα κέρδη είναι πάντα κρίμα, αλλά κανένας δεν υποσχ’εθηκε στη Ρωσία ότι η αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ, θα είναι δωρεάν. Επιτρέπεται να διατυπώνονται διάφορες διεκδικήσεις κατά του Ντόντικ, αλλά ως εταίρος της Μόσχας και φραγμός στην πορεία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας προς την τελική απορρόφηση των Βαλκανίων, δεν απέτυχε ποτέ ούτε μία φορά και μέρος των προβλημάτων του είναι κυριολεκτικά εξαιτίας της Ρωσίας. Η Ουάσιγκτον είναι έτοιμη να συγχωρήσει τους Βαλκάνιους πολιτικούς για τη διαφθορά, τη βεβήλωση του Ντέιτον και πολλά άλλα, αλλά όχι αν αυτού είναι φίλοι της Ρωσίας. Αν ο Ντόντικ ήταν ενάντια στη Ρωσία (και πάντα υπήρχαν πολλοί ενάντια στη Ρωσία στη σερβική ελίτ), θα είχαν μια εντελώς διαφορετική συζήτηση μαζί του.

Black Sea News με πληροφορίες από VZ.ru

Γιατί «αυτοκτονούν» οι μηχανικοί της τουρκικής αμυντικής εταιρείας Aselsan…

Από
anixneuseis
-
0


«Ο φάκελος «αυτοκτονιών» των μηχανικών της τουρκικής εταιρείας, Aselsan, για την παραγωγή αμυντικών όπλων»

Ιανουάριος 16, 2022. Ελλάδα.

Η Aselsan είναι μία από τις κορυφαίες εταιρείες στην τουρκική αμυντική βιομηχανία λόγω του τεράστιου όγκου παραγωγής της και η εταιρεία θεωρείται μία από τις 100 κορυφαίες εταιρείες αμυντικών βιομηχανιών στον κόσμο.

Οι τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται η ASELSAN, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, μπορούν να συνοψιστούν:

Τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας

Τεχνικές αμυντικών συστημάτων

Μικροηλεκτρονική, καθοδήγηση και οπτοηλεκτρονική

Ραντάρ και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου

Συστήματα μεταφοράς, ασφάλειας, ενέργειας και αυτοματισμού.

Στην εταιρεία αυτή, υπάρχει ένα θέμα ύποπτων θανάτων που αφορά τους μηχανικούς της εταιρείας από το 2006 και μετά, όπως  σημειώνει το τούρκικο δημοσίευμα.

Αιτίες της απώλειας της ζωής των μηχανικών είναι η αυτοκτονία, η δηλητηρίαση από αέριο, η ηλεκτροπληξία ή τα τροχαία ατυχήματα.

Οι μηχανικοί – να έχουν το έλεος του Αλλάχ – ήταν σημαντικές εθνικές προσωπικότητες που επέβλεπαν σημαντικά έργα για την παραγωγή και ανάπτυξη τουρκικών αμυντικών όπλων που καλύπτουν τις εθνικές ανάγκες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ανάμεσα στα ονόματα των μηχανικών των οποίων ο θάνατος ανακοινώθηκε από αυτοκτονία:

 Χουσεΐν Μπασμπίλεν

Βρέθηκε νεκρός μέσα στο αυτοκίνητό του, με κομμένο λαιμό και αστράγαλο με μαχαίρι, μία ημέρα πριν κάνει την παρουσίαση σε σημαντικά έργα που είχε αναλάβει στη βιομηχανία όπλων και τεχνολογίας το 2006. Μάλιστα ο σκληρός δίσκος (μνήμη) που μετέφερε δεν βρέθηκε.

Αλί Ουνάλ

Ο 30χρονος μηχανικός πέθανε στις 17 Ιανουαρίου 2007, πυροβολήθηκε στο κεφάλι.

Εργαζόταν για τον εκσυγχρονισμό των μαχητικών αεροσκαφών F-16, των συστημάτων ελέγχου διοίκησης και κρυπτογράφησης, ενώ επίσημα ειπώθηκε ότι αυτοκτόνησε.

Εβρίμ Γιαντσέκεν

Έφυγε από τη ζωή στις 26 Ιανουαρίου 2007 σε ηλικία 26 ετών. Πέθανε αφού έπεσε από τον έκτο όροφο του κτιρίου που εργαζόταν για την ανάπτυξη στρατιωτικών έργων. Λέγεται ότι αυτοκτόνησε.

Μπουρχανατέιν Βολκάν

Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου 2007 σε ηλικία 28 ετών. Το  έργο του ήταν να αναπτύξει προγράμματα σχετικά με τα αεροσκάφη που θα κατασκεύαζε η Τουρκία.

Βρέθηκε νεκρός στην αίθουσα του αξιωματικού υπηρεσίας της Διοίκησης Στρατιωτικών Σχολών BANDO στην Άγκυρα, λέγεται ότι αυτοκτόνησε με πιστόλι.

 Χακάν Οκσούζ(41)

Πέθανε το 2012 σε ύποπτο τροχαίο ατύχημα στην οδό Eskişehir, ήταν ειδικός σε έργα μικροηλεκτρονικών και ηλεκτροοπτικών, η αιτία του θανάτου του λέγεται ότι ήταν από τροχαίο.

Ερντέμ Ουγούρ

Πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 2015 (28 ετών), βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στην Άγκυρα και ανακοινώθηκε ότι αυτοκτόνησε με δηλητηρίαση από αέριο.

Ήταν ειδικός στο μαγνητικό πεδίο, συμμετείχε σε εθνικά έργα όπως μαχητικά αεροσκάφη F-16, drones, τανκ και όπλα πολέμου.

Εκρέμ Παριλντάρ

Έφυγε από τη ζωή το 2017, σε ηλικία 32 ετών, ηλεκτρονικός μηχανικός στην Aselsan.

Έπεσε από τον 14ο όροφο κτιρίου 15 χλμ. από το σπίτι του. Ειδικεύτηκε στα «εγχώρια αμυντικά συστήματα».

Χαφίζ Κότσα

Ο 32χρονος μηχανικός  δολοφονήθηκε από άτομα που ισχυρίστηκαν ότι είχαν έρθει σε αυτόν για να αγοράσουν το αυτοκίνητό του που πουλούσε διαδικτυακά το 2006.

Ο Μουσταφά Ντερμαντζί, ο οποίος ομολόγησε τη δολοφονία του αείμνηστου τεχνικού μηχανικού Χαφίζ Κότζα, συνελήφθη.

Σαντίκ Κόρογλου

Ο ταξίαρχος Κόρογλου είναι ένας από τους υποστηρικτές της ομάδας Φετουλάχ Γκιουλέν που προκάλεσε το πραξικόπημα, συνελήφθη τη νύχτα του απόπειρας πραξικοπήματος το 2016.

Εσωτερικοί και εξωτερικοί εχθροί της Τουρκίας

Με αυτές τις δολοφονίες ήθελαν να δολοφονήσουν την αναγέννηση της Τουρκίας και την εξάρτησή της από τη Δύση, αλλά αν η Τουρκία έχασε τα καλύτερα ταλέντα της, ας τους ελεήσει ο Αλλάχ, γέννησε τους πιο δυνατούς άντρες της, οι οποίοι έκαναν στρατιωτικά επιτεύγματα που θάμπωσαν τη Δύση και την Ανατολή.

Πρέπει να παραδεχτούμε ότι χωρίς τις προσπάθειες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και της τουρκικής ασφάλειας, δεν θα είχαμε φτάσει σήμερα στα πρωτοποριακά επιτεύγματα της εταιρείας αμυντικών βιομηχανιών «Aselsan», τα οποία έχουν απήχηση σε όλο τον κόσμο…

Πίσω από τους θανάτους των αναφερόμενων μηχανικών που προσπαθούσαν να αναπτύξουν τις τουρκικές αμυντικές βιομηχανίες κρύβονται κακόβουλα ξένα και εγχώρια χέρια που επιδιώκουν να υποτάξουν την Τουρκία, σημειώνει το τούρκικο δημοσίευμα (στην αραβική).

turkmedia.net

 © Βαλκανικό Περισκόπιο

Regnum: Γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν την υποστήριξη του Ταγίπ Ερντογάν

Από
anixneuseis
-
0

Ιανουάριος 17, 2022. Ελλάδα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία έχουν λόγους για προσέγγιση. Αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν όλοι οι άλλοι λόγοι που χωρίς αυτήν, οι σχέσεις θα μπορούσαν να επιδεινωθούν ακόμη περισσότερο.

Πρόσφατα, η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς ως αναμενόμενη καταιγίδα, γεμάτη πιθανές ένοπλες συγκρούσεις.

Δεν αφορούσε τα παραδοσιακά συνοριακά ζητήματα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και τη διευθέτηση της Κύπρου.

Οι υδρογονάνθρακες άλλαξαν τα δεδομένα

Η πορεία των γεγονότων σε αυτή την περιοχή άλλαξε με την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, τα οποία άρχισαν να διεκδικούν η Ελλάδα, η Τουρκία και η Κύπρος.

Στην αρχή, όλα πήγαν στο επίπεδο των υψηλών διπλωματικών σκανδάλων που αφορούσαν την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στις αρχές Φεβρουαρίου 2018, η Τουρκία μπήκε στην κούρσα του φυσικού αερίου και ανακοίνωσε τη μη αναγνώριση της συμφωνίας μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου για την οριοθέτηση της θαλάσσιας υφαλοκρηπίδας.

Μετά από αυτό, υπήρξαν σημάδια σχηματισμού ενός αντιτουρκικού πολιτικού μπλοκ με τη συμμετοχή κρατών όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ελλάδα και το Ισραήλ.

Στο πλαίσιο αυτό, οι Βρυξέλλες απείλησαν «με κυρώσεις την Τουρκία λόγω της παράνομης γεώτρησης κοντά στην Κύπρο».

Σε απάντηση, υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ της Τουρκίας και της κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GNA) της Λιβύης και μνημόνιο κατανόησης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Το κείμενο αυτού του εγγράφου δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ, και προκάλεσε αυξημένο εκνευρισμό στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και στην Αίγυπτο. Όλοι άρχισαν να σχεδιάζουν.

Συμφωνία για τον EastMed

H Ελλάδα, το Ισραήλ και η Κύπρος υπέγραψαν διακρατική συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου EastMed (αγωγός φυσικού αερίου Ανατολικής Μεσογείου), που έχει σχεδιαστεί για την παροχή αερίου από το κοίτασμα του Ισραήλ Λεβιάθαν και το κυπριακό κοίτασμα Αφροδίτη στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Σύμφωνα με το σχέδιο, το μήκος του θα είναι 1,9 χιλιάδες χιλιόμετρα, οι επενδύσεις στην κατασκευή υπολογίζονται στα 6 δισ. ευρώ.

Ανακοινώθηκε ότι ο αγωγός φυσικού αερίου θα ξεκινήσει τη λειτουργία του το 2024-2025.

Σε απάντηση, η Τουρκία παρουσίασε έναν χάρτη που δείχνει τα νερά της Μεσογείου που διεκδικεί, και αφού υπέγραψε συμφωνία με την κυβέρνηση της Βόρειας Κύπρου (του Ψευδοκράτους υποκείμενου στην Τουρκία) και την επίσημα αναγνωρισμένη κυβέρνηση του Λιβάνου, η Άγκυρα ανακοίνωσε αξιώσεις στο μισό της Ανατολικής Μεσογείου και ήταν έτοιμη να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της ακόμη και «με τη βοήθεια των ενόπλων δυνάμεων». Τότε η ΕΕ και οι ΗΠΑ στήριξαν την πλευρά της Λευκωσίας.

Στροφή 180 μοιρών από τις ΗΠΑ και ο εκνευρισμός της Αθήνας

Ξαφνικά όμως οι Αμερικανοί έκαναν στροφή 180 μοιρών. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ είπε ότι η Ουάσιγκτον άλλαξε γνώμη σχετικά με την υποστήριξη του έργου του αγωγού φυσικού αερίου EastMed και ότι η Ουάσιγκτον θα «εστιάσει τώρα στην παράδοση ηλεκτρικής ενέργειας από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη» για να «να βοηθήσει στην προετοιμασία της περιοχής για μια μετάβαση καθαρής ενέργειας».

Η Αθήνα εξοργίστηκε. Ελληνικά δημοσιεύματα γράφουν ότι «η κυβέρνηση Τζο Μπάιντεν άρχισε να χρησιμοποιεί την τακτική του διπλωματικού φλερτ με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μειώνοντας την ένταση στην περιοχή» και όλα τα άλλα θεωρούνται ακόμη ρευστά.

Το ελληνικό portal Defense-point.gr πιστεύει ότι «οι Αμερικανοί σκοπεύουν να αποφύγουν συγκρούσεις με τον σημερινό πρόεδρο της Τουρκίας μέχρι τις εκλογές στη χώρα αυτή, που είναι προγραμματισμένες για τον Ιούνιο του 2023», αν και θέτουν σε κίνδυνο «την πολιτική τους με τρεις πιστούς συμμάχους: το Ισραήλ. , Ελλάδα και Κύπρο».

Και γιατί άλλαξε η θέση των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν; Σύμφωνα με ορισμένους Τούρκους ειδικούς, η λεγόμενη κλειστή διπλωματία έχει γίνει πρόσφατα πιο ενεργή στις σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας.

Αυτό, συγκεκριμένα, γράφει ο πρώην Ινδός διπλωμάτης Μ.Κ. Bhadrakumar στους Asian Times. Πιστεύει ότι η Τουρκία δεν ξαφνιάστηκε απο την αλλαγή της αμερικανικής θέσης σχετικά με τον αγωγό φυσικού αερίου EastMed, ο οποίος, ίσως, «είναι μέρος ορισμένων σιωπηρών συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών».

Ο βασικός τους στόχο είναι να επιτύχουν το 2022 «μια άμβλυνση όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και στις σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Βρυξελλών σύμφωνα με τις γραμμές της ΕΕ».

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον Bhadrakumar, «ο Ερντογάν θέτει ως καθήκον να παραμείνει ταυτόχρονα απαραίτητος σύμμαχος της Δύσης, και ταυτόχρονα να διατηρήσει καλές σχέσεις με τη Ρωσία και με τους αντιπάλους της».

Δεν είναι ακόμη κατανοητή η προσέγγιση ΗΠΑ – Τουρκίας

Όσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, γι’ αυτές «ο Ερντογάν μπορεί να είναι μόνο μέρος της λύσης σε πιο παγκόσμια περιφερειακά προβλήματα, όπως η ευρασιατική ολοκλήρωση».

Η ίδια η Τουρκία προέρχεται από το γεγονός ότι χωρίς τη συμμαχία της με τη Δύση και το ΝΑΤΟ «είναι απίθανο η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν να είχαν διάλογο μαζί της σε ισότιμη βάση».

Ωστόσο, το πραγματικό νόημα των ελιγμών της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητό.

Δεν είναι τυχαίο που οι Έλληνες άρχισαν να κάνουν αιχμηρά ερωτήματα: γιατί να προσφέρουν στους Αμερικανούς νέες βάσεις, συμπεριλαμβανομένου του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, το οποίο, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, θα χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού και στρατευμάτων στην Ανατολική Ευρώπη και την Ουκρανία; Ή γιατί η Αθήνα έστειλε πυραύλους Patriot στη Σαουδική Αραβία όταν έφυγαν οι Αμερικανοί κ.ο.κ.

Σύμφωνα με την αμερικανική έκδοση του Foreign Policy, η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να χάσει την Τουρκία και προσπαθεί να τη βγάλει από τη «νοοτροπία της πολιορκίας», κάνοντας ορισμένες παραχωρήσεις, συνειδητοποιώντας ότι «δεν προβλέπεται ακόμη η απότομη στροφή της Άγκυρας προς την Ανατολή».

Γιατί το τουρκικό σχέδιο ενσωμάτωσης της Μέσης Ανατολής μέσω της «ήπιας δύναμης» και της «αραβικής άνοιξης» σε ένα σύστημα απέτυχε.

Νέες γραμμές διχασμού εμφανίστηκαν στην περιοχή, η Τουρκία άρχισε να στέκεται μόνη της απέναντι σε πολλές χώρες σε μια σειρά ζητημάτων.

Τώρα η Άγκυρα, αφού τρέχει στους γεωπολιτικούς κύκλους, αποφάσισε να επιστρέψει στην αρχική της θέση, όντας σίγουρη ότι είναι πολύ σημαντικό για την Ουάσιγκτον να τη χάσει, και ως εκ τούτου προσπαθεί να «ανεβάσει το τίμημα για την αγνόηση των συμφερόντων της», αναμένοντας ότι oι Αμερικανοί θα καταλήξουν να της επιτρέψουν να συνεχίσει την πολιτική της.

Αυτό δηλώνει ότι ο Ερντογάν είναι μετέωρος , κάτι πετυχαίνει, κάτι όχι.

Και παρόλο που οι ΗΠΑ και η Τουρκία έχουν λόγους για προσέγγιση, εξακολουθούν να υπάρχουν λόγοι να φοβόμαστε ότι χωρίς αυτή τη σχέση, οι σχέσεις θα μπορούσαν να επιδεινωθούν ακόμη περισσότερο.

regnum.ru -Στάνισλαβ Ταράσοφ

πηγή: Βαλκανικό Περισκόπιο

Ανιχνεύθηκε άνθρακας στον Άρη που θα μπορούσε να έχει βιολογική προέλευση από αρχαία μικρόβια

Από
anixneuseis
-
0

Ιατρικές πληροφορίες και κίνδυνοι

Από
anixneuseis
-
0

Εκδήλωση με θέμα «Ιατρικές Πληροφορίες στο Διαδίκτυο και Κίνδυνοι» συνδιοργάνωσαν η Περιφέρεια Αττικής και το Π.Τ.Α.Α. (Περιφερειακό Ταμείου Ανάπτυξης Αττικής), στο πλαίσιο του έργου «Δράσεις Ψηφιακής Εκπαίδευσης και Ψηφιακού Εγγραμματισμού στην Περιφέρεια Αττικής» .

Στην εκδήλωση μίλησε και ο κ. Γιώργος Παπαπροδρόμου, Αστυνομικός, Υποστράτηγος ε.α. – Πτυχιούχος Νομικής ΑΠΘ,  Ειδικός σε θέματα Αντιμετώπισης Κυβερνοεγκλήματος

Μπορείτε να την παρακολουθήσετε.

ΤΟΥΡΚΟ-ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΑΝΑΧΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Από
anixneuseis
-
0

Είναι σαφές ότι η ανάπτυξη της στρατηγικής σχέσης και συμμαχίας των Αλβανών της Βαλκανικής με την Τουρκία – η επίσκεψη σήμερα του Τούρκου Προέδρου Ερντογκάν στο πολιτικό του τέκνο Ράμα είναι επιστέγασμα και κορυφαία πράξη- παράγει σαφή αρνητικά τετελεσμένα για τον Ελληνισμό. Το Ελληνικό Έθνος, ο Ελληνισμός, δεν είναι ένα απ’ τα φαινόμενα της Βαλκανικής. Παρά τις προσπάθειες να εμπεδωθεί στην άρχουσα ελίτ της Ελλάδας και στην υπό συγκεκριμένη διαπαιδαγώγηση διανόηση, επικρατέστερη είναι η πεποίθηση ότι ιστορικές και όχι μόνο υποθήκες θέλουν τον Ελληνισμό να έχει ρόλο στα ΠαραΔουνάβια και τον Αδριατικό χώρο.

Κατά συνέπεια οι αρχιτέκτονες και εργολάβοι – Ράμα και παρέα του- του ΝεοΟθωμανισμού, λειτουργούν εις βάρος του συμφέροντος του Ελληνισμού. Δεν είναι ζήτημα στρατιωτικών πράξεων ή παρουσίας ενόπλων δυνάμεων.

Και τέτοια δεν λείπουν βέβαια…

Τω 1999 – ήδη μοιάζει μακρινό όχι τόσο χρονικά- ο τότε Πρέσβης της Ελλάδας, κ. Αλέξανδρος Μαλιάς, δώριζε σε επίσημη τελετή στον Οικουμενικό Πατριάρχη ένα στέλεχος ελιάς με τις ρίζες του από την Κρούγια. Το κάστρο του Γεωργίου Καστριώτη και απ’ τα πιο εμβληματικά σημεία αντίστασης των Βυζαντινών στους Οθωμανούς. Με την παράκληση μάλιστα ώστε ο τότε Πρωθυπουργός της Αλβανίας (σήμερα Πρόεδρος της Δημοκρατίας) Ιλίρ Μέτα να το ποτίσει στο Φανάρι όταν θα το επισκεπτόταν…

Λίγα χρόνια πριν άλλος σήμερα Πρέσβης ε.τ., ο Επιτετραμμένος της Πρεσβείας στα Τίρανα κ. Νίκος Κανέλλος, κατηγορούνταν απ’ το σύστημα τότε της Αλβανίας – Προεδρία Μπερίσα – ότι παρενέβαινε στα εσωτερικά της χώρας. Είχε απλά φροντίσει να υπενθυμίσει σε βουλευτές και ιδρυτικά στελέχη του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος ότι είχαν έρθει στο προσκήνιο με το σύνθημα «Θέλουμε την Αλβανία Ευρώπη» και οδηγούσαν την Αλβανία στην Ισλαμική Διάσκεψη!!! Λειτούργησε αφυπνιστικά και υπήρξε «το σχίσμα» των Πάσκο, Ζόγκαϊ, Κέκο, Ιμάμη και άλλων στη «Δημοκρατική Συμμαχία».

Οι περιπτώσεις ως παραδείγματα που αυθόρμητα ήρθαν υπόψη και επικαλεστήκαμε ως παραδείγματα ενεργούς διπλωματίας μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζουν προστασία του ελληνικού κεκτημένου συμφέροντος σε ευαίσθητο πεδίο. Δεν είναι όμως μόνο τόσο. Συμπίπτει απόλυτα με το ευρύτερο και πολύ πιο μόνιμο συμφέρον του ίδιου του Αλβανικού λαού. Η ηγεσία του, ο Πρωθυπουργός Έντι Ράμα και η συμμορία που τον περιβάλει λειτουργούν ως παράγοντες θλάσης στην ενόραση της κοινωνίας. Ωστόσο είναι πασιφανές ότι η προσέγγιση με την Τουρκία και ειδικά το καθεστώς του Ρετζέπ Ταϊπ Ερντογκάν το μόνο που επιφέρει ως συνέπεια είναι η απομάκρυνση απ’ την προοπτική ένταξης στην ΕΕ. Η Ελλάδα έχοντας ουσιαστικό συμφέρον να αναχαιτίσει την επιδιωκόμενη περικύκλωση και στεγανοποίηση προς Βορρά και Δύση που προκαλεί ο Αλβανικός παράγοντας υπό Τουρκική ηγεμονία, συμπεριφέρεται αμήχανα. Αδυνατεί η διπλωματία να πράξει πράγματα πολύ εύκολα και ουσιαστικά συμβατά με το συμφέρον της ίδιας της Αλβανικής κοινωνίας. Αιχμάλωτος Ελληνισμός δείχνει η εικόνα.

Πλειοψηφίες Βορειοηπειρωτών να αισθάνονται βολεμένοι στις αγκαλιές του Ράμα. Ας αναφερθεί ενδεικτικά ότι ελέγχει δημοτικές αρχές σε Δρόπολη. Αγ. Σαράντα, Κορυτσά, Χιμάρα.

Άλλοι δε ελληνικοί παράγοντες στις ΗΠΑ εξ ίσου άνετα φωτογραφίζονται με το εκ Χιμάρας τέκνο τους Ράμα, και τον εξυπηρετούν σε διαδικασίες λόμπι που έχει ανάγκες στη γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον.

Και η πολιτική τάξη και διπλωμάτες έχοντας πιστέψει ότι το πράγμα είναι μη διαχειρίσιμο έχουν οδηγηθεί σε κατάσταση μοιρολατρίας. Συγχαίρουν άμεσα ή έμμεσα τους συνεργούς συνΈλληνες στα στρατηγικά σχέδια του Ράμα με τον Ερντογκάν για αποξένωση του Ελληνισμού απ’ τα Παραδουνάβια και την Αδριατική…

tachydromos.org

1...2,0902,0912,092...3,039Σελίδα 2,091 από 3,039