Αρχική Blog Σελίδα 1995

Χ.Ακάρ: «Να αποστρατικοποιηθούν 16 ελληνικά νησιά – Οι εξοπλισμοί της Ελλάδας είναι λίγοι για να αντιμετωπίσουν την Τουρκία»

Από
pcuser
-
0

«Δεν θα δεχθούμε τετελεσμένα»

Ο Χουλουσί Ακάρ έθεσε και πάλι θέμα αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών δείχνοντας για ακόμα μία φορά ότι αυτή είναι η βασική προτεραιότητα της Άγκυρας.

Να αφοπλίσει ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής επικράτειας ώστε να μπορεί να το αμφισβητήσει χωρίς να διακινδυνεύσει να πληρώσει βαρύτατο τίμημα.

Συγκεκριμένα στο πλαίσιο της ομιλίας του για την άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα», μίλησε για αποστρατιωτικοποίηση 16 συνολικά ελληνικών νησιών

«Η Συνθήκη της Λωζάννης λέει πως τα συγκεκριμένα νησιά πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα. Υπάρχει συμφωνία, όλοι συμφώνησαν και είπαν “ναι”. Αυτά τα νησιά είναι συγκεκριμένα, η ονομασία τους οι συντεταγμένες τους, οι θέσεις τους. Εσείς έχετε στρατιωτικοποιήσει αυτά τα νησιά, 16 απο αυτά. Μας λένε “ας μη μιλήσουμε γι αυτά”… Μα γιατί όχι; Αν μιλάμε για διεθνές δίκαιο, από αυτό το θέμα θα ξεκινήσουμε», ανέφερε αρχικά και στη συνέχεια πρόσθεσε: «Όταν στρατιωτικοποιούνται αυτά τα νησιά, τότε κανένας δεν έχει δικαίωμα να πει κουβέντα απέναντι στις προσπάθειες της Τουρκίας που έχουν αμυντικό στόχο».

Ακάρ: «Προβάλουν με υπερβολικό τρόπο τα εξοπλιστικά τους»

Ο Χουλούσι Ακάρ συνέχισε την προκλητική στάση και στη συνέντευξη του στο Τουρκικό δίκτυο Haberturk.

Αυτή την φορά τον ενοχλούν οι εξοπλισμοί της Ελλάδας, αλλά με βάση την δική του συμφεροντολογική οπτική, η Ελλάδα θα πρέπει να κάθεται άπραγη να βλέπει την Τουρκία να εξοπλίζεται κάτι το οποίο στην ουσία δεν σταματάει ποτέ.

Υπενθυμίζεται ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία πλέον καλύπτει το 60% των τουρκικών αμυντικών αναγκών.

«H Eλλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει κάποιες συμμαχίες. Μα εμείς ήδη είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Επίσης, με ένα υπερβολικό τρόπο, προβάλλουν τα εξοπλιστικά προγράμματα. Εμείς λέμε πως αν αυτά τα εξοπλιστικά είναι για την άμυνα τους είναι πολλά, αν όμως έχουν στόχο την Τουρκία τότε είναι λίγα… Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Είναι δεδομένη και η οικονομική τους κατάσταση.

Μην ανοίξει η όρεξη τους με κάποιες ομιλίες, υποδείξεις, πιέσεις, με την Ε.Ε ή με την υποστήριξη κάποιων χωρών… Τους λέμε πως θα κάνουν μεγάλο λάθος. Ξεκαθαρίζουμε πως δεν θα επιτρέψουμε κανένα τετελεσμένο και είμαστε ικανοί γι αυτό».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/x-akar-i-ellada-provallei-me-ypervoliko-tropo-ta-eksoplistika-tis-alla-den-arkoun-an-stoxeyoun-tin-tourkia/

Στράτος Σιμιτζής: Μια διδακτική επίκαιρη ιστορία

Από
anixneuseis
-
1

του Στράτου Σιμιτζή*

Η Κυβέρνηση εφαρμόζει αρκετά μέτρα, πολλά απ’ αυτά ιδιαίτερα αυστηρά, προκειμένου να πατάξει την αισχροκερδεία.
Μία ανατίμηση στις τιμές των αγαθών είναι και στον τόπο μας, κάτι αναμενόμενο, μια και έχουμε κατακόρυφη αύξηση στις τιμές της ενέργειας, όμως, η αισχροκερδεία πρέπει να παταχθεί αμείλικτα.
Εμείς, οι πολίτες, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να συνδράμουμε στην Κυβέρνηση;
Πολλά, μα η αποτελεσματική συνταγή είναι μια και παραπέμπει σε μια ιστορία που συνέβη την δεκαετία του ’70 ή εκεί κοντά στις ΗΠΑ.
Στο Σικάγο όπου λειτουργούν τα μεγαλύτερα σφαγεία στον κόσμο, οι ιδιότητες αποφάσισαν άνευ αποχωρώντος λόγου να αυξήσουν κατά ένα ή δύο σεντ την τιμή του βόειου κρέατος.
Την επόμενη κιόλας, οι καταναλωτές απέχουν από την κατανάλωση κρέατος και οι πωλήσεις έπεσαν κάθετα.
Όταν το μποϊκοτάζ γενικεύθηκε, οι ιδιοκτήτες των σφαγείων διαπιστώνοντας πως βρίσκονται προ αδιεξόδου, αναγκάστηκαν να επαναφέρουν την τιμή του βόειου κρέατος στην προ της αυξήσεως και η αγορά επανήλθε σε κανονικούς ρυθμούς.
Ο μύθος δηλοί, πως οι πολίτες μπορούν να κάνουν πολλά παράλληλα με την Κυβέρνηση και την Πολιτεία, όταν πρόκειται να πατάξουν φαινόμενα όπως η αισχροκερδεία και η απόλυτη εκμετάλλευσή τους.
Δηλοί ακόμη πως ένα μποϊκοτάζ σε προϊόντα που αδικαιολόγητα πωλούνται ακριβά και πέρα από το νόμιμο είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από μαχητικές εκδηλώσεις, διαδηλώσεις και πορείες, οι οποίες σπανίως οδηγούν σε αποτέλεσμα.
Απαιτείται μόνο η συνοχή και κοινή δράση των πολιτών.
Για να μην ξεχνιόμαστε, αναφερόμαστε σε φαινόμενα αισχροκερδείας και αδικαιολόγητης εκμετάλλευσης των καταναλωτών.

ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ: Δεν υπάρχει τίποτε πιο όμορφο από τον Χριστό!

Από
anixneuseis
-
0

Συνέντευξη της Marguerite Souchon* στην Aziliz Le Corre

Εξόριστος στη Σιβηρία ο νεαρός επαναστάτης Ντοστογιέφσκι, για απόπειρα δολοφονίας του Τσάρου, χρησιμοποιούσε τις σελίδες της Καινής Διαθήκης, που του χάρισε  μια γρια στο σταθμό του τραίνου της εξορίας, για να ανάβει την πίπα του. Είχε «καπνίσει» όλο το κατά Μάρκο και Ματθαίο Ευαγγέλιο και είχε αρχίσει το κατά Λουκά, όταν αποφάσισε, από περιέργεια, να ρίξει μια ματιά στις σελίδες που είχαν απομείνει. Εκεί τον περίμενε η παραβολή του Ασώτου υιού… Η συνέχεια είναι γνωστή.

FIGAROVOX. – Εκδώσατε το Πρώτο μέρος του βιβλίου σας Ο Θεός του Ντοστογιέφσκι. Αν ο Ντοστογιέφσκι είναι ο διασημότερος Ρώσος συγγραφέας, είναι ο κατ’ εξοχήν Ρώσος συγγραφέας;

Marguerite Souchon. – Απολύτως – αφού όλοι οι Ευρωπαίοι όταν κλείνουν ένα μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι λένε ότι, πραγματικά, μόνο οι Ρώσοι γράφουν τέτοια πράγματα! Δεν είναι τυχαίο που ένα από τα κεφάλαιά μου τιτλοφορείται: « Γιατί οι χαρακτήρες είναι όλοι τρελοί;”.

Εναντίον του εξευρωπαϊσμού

Από την άλλη, ασχολούνταν κυρίως με το μέλλον της Ρωσίας και ταυτόχρονα με τους νέους Ρώσους –σχεδόν όλοι οι κύριοι χαρακτήρες του είναι μεταξύ δεκαοκτώ και είκοσι οκτώ ετών– που ήταν χαρακτηριστικό της εποχής του: ολόκληρη η λογοτεχνική κοινότητα της Πετρούπολης αναρωτιόταν για την κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσει η Ρωσική Αυτοκρατορία και έβλεπε να γεννιούνται καινούρια ρεύματα σκέψης, εισαγόμενα από τη Δύση: σοσιαλισμός, ορθολογισμός, αθεϊσμός… Ο Ντοστογιέφσκι πολέμησε ακριβώς ενάντια σε αυτά τα ρεύματα και αναμφίβολα θα ήταν εξαιρετικά αναστατωμένος αν μάθενε ότι ορισμένοι τον θεωρούν Ευρωπαίο συγγραφέα, ενώ ακριβώς ήθελε να γλιτώσει τη Ρωσία από τη μοίρα της Ευρώπης.

Όσο για το ύφος του, κι εκεί, αμφιβάλλω αν θα μπορούσε να γίνει πιο ρωσικό: άλλωστε, μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα οι μεταφραστές μας πάντα τον «διόρθωναν» και το λειάνανε, για να τον κάνουν πιο ευανάγνωστο στους Γάλλους.

Ο Ντοστογιέφσκι γνώρισε τη δόξα πολύ αργά, γιατί; Ποιος ήταν πριν αναγνωριστεί για την τέχνη του;

Γνώρισε τη δόξα μικρός … και αργότερα μεγάλος: ήταν είκοσι πέντε ετών όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα Οι Φτωχοί, το οποίο γνώρισε αμέσως επιτυχία. Ένας από τους μεγαλύτερους κριτικούς της εποχής έφτασε στο σπίτι δακρυσμένος στις τέσσερις το πρωί αφού το διάβασε μια κι έξω! Η παραμονή του στο κάτεργο, και στη συνέχεια η εξορία του στην κεντρική Ασία τον απομακρύνουν για δέκα χρόνια από τη λογοτεχνική ζωή της Αγίας Πετρούπολης. Καταφέρνει ωστόσο να αποκτήσει ξανά όνομα με το Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων, την αφήγηση της σωφρονιστικής εμπειρίας του, αλλά είναι αλήθεια ότι μόλις επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη, βρίσκεται λίγο περιθωριοποιημένος: έχοντας περάσει τα σαράντα, πρώην κατάδικος, στρατιωτικά ταπεινωμένος, χήρος, ορφανός, απένταρος, συγγραφέας της παλιότερης γενιάς σε σύγκρουση με τις καινούριες ιδέες. Οι Αναμνήσεις του άνοιξαν ξανά τις πρώτες πόρτες: έχει στήλες στις εφημερίδες, εκδίδει δική του επιθεώρηση, κάνει δημόσιες αναγνώσεις… Δημοσιεύει σε πολυδιαβασμένες λογοτεχνικές επιθεωρήσεις, και τα έργα του άλλοτε γίνονται δεκτά με ενθουσιασμό ( Έγκλημα και Τιμωρία ), άλλοτε χλιαρά (Ο Ηλίθιος). Στη συνέχεια έβαλε πραγματικά φωτιά στη λογοτεχνική και πνευματική ζωή της εποχής με το μυθιστόρημα Οι Δαιμονισμένοι.

Χριστός και αλήθεια

Ποια ήταν η σχέση του με την πίστη;

Εμμονη και παράδοξη. Πρόσφατα αφιέρωσα ένα βιβλίο Ο Θεός του Ντοστογιέφσκι σε κάποιον που μου είπε: « Σε κάθε περίπτωση, ένα πράγμα είναι σίγουρο, πίστευε πραγματικά στον Θεό!». Το επόμενο άτομο, ενώ έγραφα την αφιέρωσή του, είπε: « Πολύ βασανισμένος, αυτός ο συγγραφέας: ποτέ δεν κατάφερε πραγματικά να πιστέψει στον Θεό». Το ανέκδοτο τα λέει όλα: Ο Θεός είναι η ραχοκοκαλιά των μυθιστορήματών του, σίγουρα πρωτεϊκος, ασύλληπτος, αλλά πανταχού παρών. Από την παιδική του ηλικία, ο συγγραφέας αισθάνεται μια κλήση προς την υπέρβαση και έχει μια μπερδεμένη διαίσθηση για ανώτερα πράγματα. Ταυτόχρονα, βασανίζεται από το πρόβλημα του κακού στον κόσμο, και μαζί με αυτό το ζήτημα της ελεύθερης βούλησης, αυτό το φαρμακωμένο δώρο που έχει δώσει ο Θεός στην ανθρωπότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι το βιβλικό βιβλίο που τον αναστατώνει περισσότερο είναι αυτό του Ιώβ: Θεός και Σατανάς στοιχηματίζουν στην πίστη του δίκαιου αθώου, του οποίου η καρδιά γίνεται πεδίο σύγκρουσης Καλού και  Κακού.

«Η ομορφιά είναι ο πρώτιστος κανόνας των ορθόδοξων εικόνων και το σημάδι μιας αρμονίας του άλλου κόσμου που αντικατοπτρίζεται στον δικό μας».

Η μορφή του Χριστού βρίσκεται στο κέντρο της πίστης του. Κατά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, ο Ντοστογιέφσκι έγραψε μια επιστολή που παρουσιάστηκε ως ένα είδος πνευματικής διαθήκης: « Μέχρι σήμερα είμαι (…) παιδί απιστίας ή αμφιβολίας, και θα είμαι έτσι μέχρι τον τάφο. Πόση ταλαιπωρία… μου κοστίζει αυτή η δίψα να πιστέψω. Και προσθέτει περαιτέρω: « Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο, πιο βαθύ, πιο συμπαθητικό, πιο λογικό, πιο αρρενωπό και πιο τέλειο από τον Χριστό. (…) Αν μου αποδείκνυαν ότι ο Χριστός είναι μακριά από την αλήθεια, και ότι ήταν πραγματικό ότι η αλήθεια είναι μακριά από τον Χριστό, θα προτιμούσα να είμαι με τον Χριστό παρά με την αλήθεια».  Ρισκάρει ελάχιστα με αυτή την τελευταία πρόταση, αφού είναι πεπεισμένος ότι ο Χριστός είναι η αλήθεια, και ότι, αν είναι πράγματι «η οδός», είναι αυτόν που πρέπει να ακολουθήσει ο άνθρωπος: ατελής, απογοητευμένος, χωρίς τη θεϊκότητά του, πρέπει να τείνει προς τον Θεό που, σαρκωμένος, ήρθε να γεμίσει αυτό το κενό από το οποίο υποφέρουν όλοι οι χαρακτήρες του. Αλλωστε, όσοι από τους ήρωές του επιμένουν στον αθεϊσμό σχεδόν όλοι αυτοκτονούν.

Η εμπειρία του κάτεργου

Τον μεταμόρφωσε η εμπειρία του κάτεργου;

Σίγουρα! Ξεκίνησε χάνοντας έναν ορισμένο ρωσισμό της νιότης του, ανακαλύπτοντας ότι ο άνθρωπος δεν γεννιέται θεμελιωδώς καλός. Η επανειλημμένη ανάγνωση των Ευαγγελίων, του μοναδικού επιτρεπομένου βιβλίου, και η επαφή με αιμοδιψείς κατάδικους του έδωσαν τροφή για σκέψη για το κακό στον άνθρωπο. Οι Ρώσοι ονομάζουν του κατάδικους δυστυχείς : είναι «κακοί» με την ετυμολογική έννοια του όρου, δηλαδή ότι εξέπεσαν, έχουν κάνει κακό. Συνέβη σ’ αυτούς, αλλά θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος, αφού όλοι οι άνθρωποι φέρουν το κακό μέσα τους – εδώ επανασυνδεόμαστε με την ιδέα του προπατορικού αμαρτήματος.

Η εμπειρία του κάτεργου έκανε επίσης τον Ντοστογιέφσκι μοναδικό συγγραφέα: στην εποχή του όλοι έγραφαν για τους ανθρώπους, αλλά ποιος τους ήξερε πραγματικά; Όσοι έγραφαν ανήκαν στην καλή κοινωνία και είχαν μια ιδέα γι’ αυτούς που συχνά στερούνταν ακρίβειας. Οι άνθρωποι που περιγράφει ο Ντοστογιέφσκι στα μυθιστορήματά του είναι αληθινοί και συνήθως είναι τραχείς, βίαιοι και ελαττωματικοί, ωστόσο δείχνουν συμπόνια, μεγαλείο ψυχής και βάθος.

Κάνετε ένα πολύ απλό αλλά καίριο ερώτημα για την κατανόηση του έργου του συγγραφέα: γιατί οι ήρωες του Ντοστογιέφσκι υποφέρουν συνέχεια;

Είναι αλήθεια ότι δεν είναι πολύ διασκεδαστικά τα μυθιστορήματα του Ντοστογιέφσκι, και το καταλαβαίνεις πριν καν διαβάσεις μια γραμμή, όταν πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα σε τίτλους όπως Έγκλημα και Τιμωρία ή Ταπεινωμένοι και Καταφρονεμένοι .

Κυρίως, εκτός από το ότι πάσχουν μόνιμα, πολύ συχνά οι χαρακτήρες επιλέγουν τον πόνο. Οι λόγοι τους διαφέρουν, αλλά πάντα έχουν νόημα. Ο πρώτος χαρακτήρας που καμαρώνει κι’ όλας γι’ αυτό είναι ο ήρωας των Σημειώσεων του Υπογείου, ο οποίος με χλευασμό αρνείται να λάβει θεραπεία όταν πονάει το συκώτι του. Είναι ο δικός του τρόπος να πάει κόντρα στην παλίρροια του στενού, ορθολογικού και υλιστικού σύμπαντος στο οποίο προσπαθούν να τον εγκλωβίσουν: ο ηθελημένος πόνος, η τρέλα, είναι τα εχέγγυα ενός πνεύματος που είναι αδύνατο να οριοθετηθεί και επομένως να χαλιναγωγηθεί, και ως εκ τούτου, εγγύηση ελευθερίας. Ο πόνος είναι ένα είδος παράλογης ανάγκης της ανθρώπινης ψυχής, είναι μια ιδέα που βρίσκουμε στην πρόταση που δίνει τον τίτλο του Ταπεινωμένοι και Καταφρονεμένοι : “Αυτή η ανάγκη επιδείνωσης του πόνου, και η απόλαυση που μπορεί να βρίσκουμε σ’ αυτόν, ήταν κατανοητές σε μένα: είναι η απόλαυση πολλών ταπεινωμένων και προσβεβλημένων καρδιών, που αισθάνονται θύματα της μοίρας και έχουν επίγνωση της αδικίας της. »

Μια άλλη πτυχή του ηθελημένου πόνου είναι ο στόχος της εξαγοράς: είναι αυτή του Μαρμελάντοφ στο Έγκλημα και Τιμωρία, που πίνει για να εξαγοράσει, μέσα από τον πόνο του ξεπεσμού του, το κακό που προκαλεί στην οικογένειά του (ακριβώς μέσω του αλκοολισμού του). Κατά άλλον τρόπο, θα είναι αυτός του Δημήτρη, που δέχεται να καταδικαστεί για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε, για να εξαγοράσει, μιμούμενος τον Χριστό, το κακό που έκαναν άλλοι. Επιλέγοντας ελεύθερα το καλό των άλλων, ο πόνος είναι παραδόξως σημάδι νίκης επί του κακού.

«Ολα επιτρέπονται;»

Όλοι γνωρίζουν το περίφημο απόφθεγμα του Ντοστογιέφσκι, απ’ όπου προήλθε ο υπαρξισμός: «Αν δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται». Πώς αντιλαμβάνεστε αυτή τη φράση;

Μη μου μιλάτε γι’ αυτό, αναγκάστηκα να της αφιερώσω ένα ολόκληρο κεφάλαιο! Ο Ντοστογιέφσκι ήταν σε πόλεμο με τον αθεϊσμό που κέρδιζε τη νεολαία της εποχής του. Αυτή η πρόταση είναι μια μικρή διήκουσα έννοια στους Αδελφούς Καραμαζώφ, ένα μυθιστόρημα που χαρακτηρίζεται από το ζήτημα της ενοχής και την αναζήτηση της δικαιοσύνης. Είναι σημαντικό, εξάλλου, ότι στο έργο του Ντοστογιέφσκι εμφανίζονται μόνο δύο δίκες: μία, στο Έγκλημα και Τιμωρία , όπου γίνεται προσπάθεια να αθωωθεί ένας ένοχος και αυτή του Ντιμίτρι Καραμαζώφ, όπου υπάρχει  επιμονή στην προσπάθεια να καταδικαστεί ένας αθώος.

Αν δεν υπάρχει Θεός, μετράνε μόνο η εμμονή και η φύση – αλλά ο νόμος της φύσης είναι ο νόμος του ισχυρότερου: όλα τα χτυπήματα επιτρέπονται και ο καλύτερος κερδίζει. Ο νόμος της φύσης, οι νόμοι της φύσης, είναι ντετερμινισμός: όλα είναι καθορισμένα, επομένως κανείς δεν ευθύνεται… χωρίς καλό ή κακό, όλα επιτρέπονται. Αυτό ήταν το θέμα του μυθιστορήματος Τι να κάνουμε;** , στο οποίο απαντούσαν τα Τετράδια του Υπογείου που αναφέρθηκαν παραπάνω. Είναι σαφές ότι τελικά δεν επιτρέπονται όλα: ακόμη και οι πιο μανιώδεις μηδενιστές των μυθιστορημάτων του Ντοστογιέφσκι καταλήγουν, χωρίς να το θέλουν, καταδικασμένοι σε ένα μεταφυσικό αδιέξοδο.

«Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο»

Του αποδίδεται και  ένα άλλο γνωστό απόφθεγμα: «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο». Θα ήταν σήμερα ο Ντοστογιέφσκι ένας influencer στο Instagram;

Αφιέρωσα και σ’ αυτό ένα ολόκληρο κεφάλαιο για να ξεκαθαρίσω τις λεπτομέρειες αυτής της πρότασης, και να αποδείξω ότι ο Ντοστογιέφσκι δεν σκόπευε να την κοινοποιήσει στο Facebook κάτω από φωτογραφίες κοριτσιών με μαγιό, και να θυμίσω ότι πριν από τις φωτογραφίες νεαρών κυριών, η ομορφιά ήταν ο υπ’ αριθμόν ένας κανόνας των ορθόδοξων εικόνων και το σημάδι μιας αρμονίας του άλλου κόσμου που αντικατοπτριζόταν στον δικό μας.

Η ομορφιά αγγίζει τις καρδιές όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων. Υπό αυτή την έννοια, είναι αυτή που θα σώσει τον κόσμο, γιατί ακόμη και τους πιο σκληρούς εγκληματίες μπορεί να τους συγκινήσει: είναι το σημάδι ότι ο άνθρωπος έλκεται φυσιολογικά από ό,τι είναι ωραίο και καλό, ότι έχει μια έμφυτη σύμπνοια σ’ αυτό. Η ομορφιά, μιλώντας στην ψυχή, βοηθάει να διακρίνουμε καλύτερα το νόημα των πραγμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ντοστογιέφσκι έγραψε μυθιστορήματα και όχι φιλοσοφικές πραγματείες ή ότι ο Ιβάν επέλεξε τη μορφή του ποιήματος για την απολογία του στον Μεγάλο Ιεροεξεταστή, κακώς γνωστή σε μας με το όνομα του «θρύλου». Ο καλλιτέχνης βλέπει μακρύτερα γιατί ενσαρκώνει και αυτό που αρμόζει στον άνθρωπο είναι να ενσαρκώνει. Επιπλέον, δεν θα σας έχει διαφύγει ότι, σε μια φράση που αναφέρθηκε παραπάνω, ο Ντοστογιέφσκι λέει ότι δεν ξέρει τίποτα πιο «όμορφο» από… τον Χριστό. Ετσι μας φανερώνεται ο Θεός: η ομορφιά δείχνει το ιδανικό προς το οποίο τείνει η ανθρωπότητα για να σωθεί.

* Απόφοιτος της περίφημης École Normale Supérieure και καθηγήτρια ρωσικών, η Marguerite Souchon εξέδωσε το πρώτο μέρος του βιβλίου της Ο Θεός του Ντοστογιέφσκι.

**Πρόκειται για το βιβλίο του – σύγχρονου με τον Ντοστογιέφσκι – Τσερνισέβσκη που δεν έχει και μεγάλη λογοτεχνική αξία, όμως ο Λένιν το εκτιμούσε πολύ για τη «σωστή κοινωνική του θέση».(Σημείωση του μεταφραστή στα ελληνικά Αρη Αλεξάνδρου).

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://www.lefigaro.fr/vox/culture/dostoievski-etait-entre-en-guerre-contre-l-atheisme-qui-gagnait-la-jeunesse-de-son-epoque-20220218
 

 

 

 

 

 

Γιάννης Μαγκριώτης: Η παγκοσμιοποίηση, οι Γαλλικές εκλογές, και εμείς.

Από
anixneuseis
-
0

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στην Γαλλία, επιδέχονται πολλές προσεγγίσεις, ανάλογα με την πολιτική οπτική που τα κοιτάζεις.
Το 27,8% του Μακρόν, δείχνει σημαντική ποσοστιαία βελτίωση, λόγω της αποχής, οριακή όμως στον αριθμό των ψήφων, σε σχέση με τις εκλογές του 2017. Στον δεύτερο γύρο του 2017, ο Μακρόν κέρδισε με 66%, ενώ τώρα, καμία δημοσκόπηση δεν τον δείχνει πάνω από το 54%.

Οι αριθμοί από μόνοι τους δείχνουν ότι, ο Μακρόν απογοήτευσε ένα μεγάλο μέρος αυτών που τον ψήφισαν στον δεύτερο γύρο του 2017.

Για να καταλάβουμε ποιες πολιτικές, που άσκησε ο Μακρόν, απογοήτευσαν πολλούς Γάλλους, θα πρέπει να δούμε τι δείχνουν οι ποιοτικές έρευνες:

1. Ο Μακρόν ήρθε πρώτος στους πολίτες με υψηλά εισοδήματα και στους συνταξιούχους. Η Λεπέν ήρθε πρώτη στις μεσαίες ηλικίες, και στα μεσαία εισοδήματα και ο Μελανσόν στις ηλικίες από 18-25, και στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα.

2. Ο Μακρόν έχει τα καλύτερα αποτελέσματα στο Παρίσι και στα μεγάλα αστικά κέντρα, η Λεπέν στα μεσαία αστικά κέντρα και την ύπαιθρο, ο Μελανσόν έχει τα καλύτερα ποσοστά στο Παρίσι και στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Φαίνεται, πως το «Ρεπουμπλικανικό μέτωπο», θα λειτουργήσει και πάλι, πολύ λιγότερο όμως, από ότι στις εκλογές που προηγήθηκαν και ο δεύτερος υποψήφιος ήταν ο πατέρας Λεπέν ή η κόρη του, Μαρί Λεπέν.

Στην Γαλλία, από τις αρχές της πρώτης δεκαετίας του νέου αιώνα, έχουμε την σταδιακή υποχώρηση του Κεντροδεξιού κόμματος και του Σοσιαλιστικού, με κατάληξη, οι υποψήφιοί τους, στις πρόσφατες εκλογές, να βρεθούν κάτω από το 5% του πρώτου, και κάτω από το 2% του δεύτερου.

Το κόμμα του Μακρόν γεννήθηκε μετά την εκλογή του στην Προεδρία το 2017, συγκρότησε ψηφοδέλτια για τις βουλευτικές εκλογές που ακολούθησαν, τις οποίες κέρδισε, και έκτοτε έμεινε κόμμα σφραγίδα.

Ανάλογες είναι οι εξελίξεις και στο κόμμα της Λεπέν, η οποία έδιωξε πολλά στελέχη, που είτε δεν μπορούσαν να προσαρμοστούν στην προσωπική της μετάλλαξη, έδιωξε ακόμη και τον πατέρα της και ιδρυτή του κόμματος είτε αποχώρησαν.
Το δε πολιτικό σχήμα που ηγείται ο Μελανσόν, απέχει πολύ από την μορφή του κλασικού κόμματος, μάλιστα δεν είναι τυχαίος ο χαρακτηρισμός ” Οι ανυπότακτοι”, που χρησιμοποιεί.

Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι, ενώ στις προηγούμενες εκλογές, δεν πήρε θέση υπέρ κανενός υποψηφίου, γιατί ούτως ή άλλως η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του θα ψήφιζε Μακρόν και ένα μέρος θα απείχε, σε αυτές, ζήτησε πολλές φορές να μην ψηφίσουν Λεπέν, γιατί πάνω από όλα είναι η δημοκρατία, όπως είπε το βράδυ του πρώτου γύρου.

Γιατί το έκανε αυτό όμως, την απάντηση μας την δίνει η ποιοτική ανάλυση των ψηφοφόρων του Μελανσόν για τον δεύτερο γύρο.

Σχεδόν τριχοτομημένοι εμφανίστηκαν στις πρώτες έρευνες οι ψηφοφόροι του. Το 1/3, να δηλώνει ότι θα ψηφίσει Μακρόν, το 1/3, την Λεπέν και το 1/3, ότι θα απέχει.

Η στάση αυτή των ψηφοφόρων του Μελανσόν είναι κυρίως που δημιουργεί την αβεβαιότητα για το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου, παρ’ ότι οι υποψήφιοι των τριών κομμάτων της αριστεράς (Πράσινοι, Κομμουνιστές και Σοσιαλιστές), όπως και η υποψήφια της Κεντροδεξιάς, δήλωσαν την υποστήριξή τους στον Μακρόν.

Αυτό είναι αποτέλεσμα της μεγάλης απογοήτευσης των νέων και των πολιτών με χαμηλά εισοδήματα, από την πολιτική του Μακρόν.

Η Γαλλική οικονομία βρίσκεται σε διαρκή στασιμότητα ουσιαστικά εδώ και αρκετές δεκαετίες. Χαρακτηρίζεται από υψηλό δημόσιο χρέος, χαμηλή παραγωγικότητα, σε σχέση με τις ανταγωνίστριες χώρες στο εσωτερικό της ΕΕ, αλλά και εκτός, και υψηλή σχετικά ανεργία.

Οι μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, και στο κοινωνικό κράτος, που έγιναν μετά το Μάαστριχτ, το 1991, δεν έδωσαν ουσιαστικές απαντήσεις, γιατί δεν είχαν βάθος, ήταν μονόπλευρες υπέρ των ισχυρών οικονομικών ομάδων, και δεν έγιναν στον χρόνο που έπρεπε.
Γιαυτό, δεν ήταν τυχαίο το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2005, για το “Σύνταγμα”, της ΕΕ, δηλαδή την κοινοτικοποίηση πολλών πολιτικών, με πρώτη εκείνη της Εξωτερικής πολιτικής, της Άμυνας και της Ασφάλειας.
Το “Σύνταγμα” της ΕΕ απορρίφθηκε με ποσοστό 55%, παρ, ότι υποστηρίχτηκε από τον Κεντροδεξιό Πρόεδρο Ζακ Σιράκ και τον Σοσιαλιστή Πρωθυπουργό Λιονέλ Ζοσπέν, από την αρνητική ψήφο των κομμάτων της αριστεράς, γιατί «συνοδευόταν» από την “Γερμανική λιτότητα”, και τις ψήφους της ακροδεξιάς, γιατί «παρέδιδε» την κυριαρχία της Γαλλίας στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών.
Το παράδοξο είναι, ότι και σήμερα ίδια είναι τα μέτωπα, η αριστερά ασκεί κριτική στην ακραία φιλελεύθερη πολιτική του Μακρόν και η ακροδεξιά στην υποβάθμιση της Γαλλίας, μέσα στα όργανα της ΕΕ και του ευρώ.

Αν προσθέσουμε και το μεταναστευτικό, που ενοχλεί κυρίως τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα και τους ακραίους συντηρητικούς, που ονειρεύονται, όπως οι ομοϊδεάτες τους Βρετανοί, το Αυτοκρατορικό τους παρελθόν, με ότι σημαίνει αυτό, τότε καταλαβαίνουμε τα αδιέξοδα της Γαλλίας.

Το άλλο παράδοξο είναι ότι, ο Μακρόν, ουσιαστικά έχει επαναφέρει την ατζέντα των δύο κυρίαρχων κομμάτων του 2005, αλλά με πιο επιθετικό τρόπο και σε ένα πολύ διαφορετικό οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον σήμερα.

Η ΕΕ, έχει υποχωρήσει οικονομικά και γεωπολιτικά, ενώ ο κόσμος είναι πολύ πιο ανταγωνιστικός και πολυπολικός.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ήταν ικανή να αποδείξει: τις μεγάλες αδυναμίες της ΕΕ σε όλα τα πεδία και ειδικά στο πεδίο της Εξωτερικής πολιτικής, της Άμυνας και της Ασφάλειας.

Το τέλος της κρίσης στην Ουκρανία, θα βρει την ΕΕ πιο αδύναμη, ειδικά στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο.
Η ΕΕ που κράτησε αποστάσεις από την αμυντική και τεχνολογική συμμαχία ΗΠΑ-ΜΒ-Αυστραλίας, για την ανάσχεση της Κίνας στον Ινδοειρηνικό, τελικά το ξεπέρασε, και ο Μακρόν, που μάλιστα την κατήγγειλε με έντονο τρόπο, γιατί οι Γαλλικές αμυντικές βιομηχανίες έχασαν ένα μεγάλο συμβόλαιο προμήθειας υποβρυχίων στην Αυστραλία, βρήκε τελικά παρηγοριά στις πωλήσεις των Ραφάλ και των Μπελαρά στην Ελλάδα.

Είναι βέβαιο ότι, οι γεωπολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες, ο Μακρόν και η αντίπαλός του Λεπέν, δεν φαίνεται να μπορούν να δώσουν πειστικές απαντήσεις στους Γάλλους, πολύ περισσότερο στους λαούς των άλλων χωρών μελών της ΕΕ.
Μάλιστα, χώρες, που μέχρι τώρα, όπως η Φιλανδία και η Σουηδία, αλλά και η Νορβηγία ακόμη, που δεν σκεφτόταν ποτέ την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, οι δύο πρώτες μέχρι το Καλοκαίρι, φαίνεται, θα το αποφασίσουν.
Ο κόσμος στρατικοποιείται, νέο Ψυχροπολεμικό μέτωπο άνοιξε στην Ευρώπη, ανοίγει και στην Κεντρική και Ανατολική Ασία.

Ο Πούτιν, που ένιωθε ανασφάλεια από την επέκταση του ΝΑΤΟ, δεν τα μέτρησε καλά. Η Ουκρανία καταστρέφεται, αλλά θα θυμίζει όλο και πιο πολύ την Πολωνία, στην εχθρότητα απέναντι στην Μόσχα.
Η Ρωσία αποκαλύπτει τις στρατιωτικές αδυναμίες της και μπαίνει σε τροχιά μεγάλης οικονομικής, κοινωνικής και γεωπολιτικής κρίσης.

Η παγκοσμιοποίηση, δείχνει να έχει δομικά προβλήματα, αφού πλέον όπως αναπτύσσεται  δημιουργεί περισσότερα προβλήματα, από αυτά που λύνει, και δείχνει να υποχωρεί. Η επόμενη ημέρα της γεωπολιτικής και ενεργειακής κρίσης, φαίνεται θα είναι μεγάλη και σκοτεινή, οι αβεβαιότητες ακόμη πιο μεγάλες, και το ερώτημα είναι, πως θα αντιδράσει η Κίνα και οι άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, που ηγούνται πλέον τις παγκοσμιοποίησης.
Έχει η Ουάσιγκτον, μαζί με τους συμμάχους της, την δυνατότητα να επαναδιαμορφώσουν τον παγκόσμιο παραγωγικό και εμπορικό καταμερισμό ή θα υπάρξει μια συμφωνία και για πόσο καιρό, μεταξύ των δύο μπλοκ;

Ο ανατολικός γείτονάς μας, φαίνεται να βρίσκει ρόλο, και μάλιστα σημαντικό, στο νέο ασταθές περιβάλλον, εμείς;
Εμείς, που μόνο η σταθερότητα μας χρειάζεται και σε αυτήν έχουμε συνηθίσει τις τελευταίες δεκαετίες, τι θα κάνουμε;

Ασφαλώς, δεν υπάρχει ευθεία προέκταση των εξελίξεων της Γαλλίας στην χώρα μας, επειδή όμως, δεν φαίνεται να έχουμε συνειδητοποιήσει ότι, τα προβλήματα σε εμάς, είναι πολύ πιο μεγάλα και περισσότερα, πρέπει να σκεφτούμε και να κάνουμε πολλά περισσότερα και σε μικρότερο χρόνο, μπορούμε;

*Ο Γιάννης Μαγκριώτης διετέλεσε υφυπουργός εξωτερικών

 

 

Κ. Χολέβας: ΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΙΠΕ Ο κ. ΖΑΕΦ

Από
anixneuseis
-
0

KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ 

Ο πρώην Πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ βρέθηκε προσφάτως στην Αθήνα για το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν χαμογελαστός και μας είπε ότι ο λαός της χώρας του είναι Μακεδόνες και ότι οι Έλληνες το έχουμε αποδεχθεί.

Υπάρχουν, όμως, αρκετά σημαντικά πράγματα, τα οποία δεν μας είπε ο κ. Ζάεφ. Ευκαιρία, λοιπόν, να του τα θυμίσουμε:

Από πού συνάγει ο κ. Ζάεφ τη συναίνεση του ελληνικού λαού στην ονομασία «Μακεδόνες»  για την πλειοψηφούσα εθνότητα του κράτους των Σκοπίων; Του θυμίζουμε ότι δεν έγινε δημοψήφισμα για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Άλλωστε σε όλες τις δημοσκοπήσεις από τότε μέχρι σήμερα η πλειοψηφία των Ελλήνων απορρίπτει τη Συμφωνία. Κύριε Ζάεφ, κακώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ σάς ονόμασε «Μακεδόνες». Ούτε ο ελληνικός λαός ούτε η Ιστορία σάς έχουν παραχωρήσει αυτό το όνομα.

Δεν μας είπε ο κ. Ζάεφ γιατί η κυβέρνηση της χώρας του έκανε τα πάντα για να μην εφαρμόσει τη Συμφωνία. Όσο εκείνος ήταν Πρωθυπουργός οι εθνικές ομάδες διαφόρων αθλημάτων εμφανίσθηκαν σε διεθνείς διοργανώσεις με το όνομα : Μακεδονία. Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών επιμένει να ονομάζεται «Μακεδονική».Τα παραδείγματα είναι πολλά. Καλά τα χαμόγελα κ. Ζάεφ, αλλά εφαρμόσατε επιλεκτικά μόνον τα σημεία των Πρεσπών που σας συμφέρουν.

Επίσης ο κ. Ζάεφ δεν μάς εξήγησε γιατί η Μεικτή Επιτροπή για τη ρύθμιση των εμπορικών σημάτων δεν απέφερε αποτελέσματα, αν και πέρασε η τριετία, την οποία προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών. Οι βόρειοι γείτονές μας διεκδικούν τον προσδιορισμό «μακεδονικός- ή-ό» για τα προϊόντα τους εις βάρος των χιλιάδων επιχειρηματιών της Βορείου Ελλάδος.

Και κάτι άλλο δεν μας είπε ο κ. Ζάεφ: Τί απέγινε με τη Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για την Ιστορία, την Αρχαιολογία και τα σχολικά βιβλία; Λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο του 2018, άρα συμπλήρωσε τριάμισυ χρόνια εργασιών. Όμως δεν έχουμε δει την αφαίρεση των αλυτρωτικών χαρτών και κειμένων από τα βιβλία των γειτόνων μας. Ίσως και οι δικοί μας εκπρόσωποι δεν πίεσαν όσο θα έπρεπε. Οι Βούλγαροι συνάδελφοί τους είναι πολύ πιο απαιτητικοί στην αντίστοιχη διμερή Επιτροπή με τα Σκόπια. Καλά τα χαμόγελα κ. Ζάεφ, αλλά διεκδικείτε την Ιστορία δύο γειτονικών σας χωρών!

Και κάτι άλλο δεν μας εξήγησε ο κ. Ζάεφ: Έχει δει τα αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής πληθυσμού και εθνοτήτων στη χώρα του; Επί συνόλου απογραφέντος πληθυσμού (περιλαμβάνονται και κάτοικοι εξωτερικού) οι λεγόμενοι «Μακεδόνες» είναι μόνον 54,21% . Οι Αλβανοί είναι 29,52%. Από το 2002 που οι «Μακεδόνες» ήσαν το 64% έπεσαν κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε 19 χρόνια. Αν λάβουμε υπ’ όψιν την υψηλή γεννητικότητα των Αλβανών, σε λίγα χρόνια όσοι δηλώνουν «Μακεδόνες» θα πέσουν κάτω από το 50%. Το κατασκευασμένο από τον Τίτο «μακεδονικό έθνος» θα αποτελεί μειοψηφία μέσα στην πατρίδα του. Μία χώρα. στην οποία όλοι οι άλλοι πλην των «Μακεδόνων» θα αποτελούν την πλειονότητα, θα έχει πάλι πρόβλημα ονόματος. Καλά τα χαμόγελα κ. Ζάεφ, αλλά τα μεγάλα προβλήματα είναι μπροστά σας!

Εμείς, πάντως, την Κυριακή του Θωμά  θα τιμήσουμε στη Νάουσα τα 200 χρόνια από την Επανάσταση των πραγματικών Μακεδόνων και τη θυσία των Ναουσαίων.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 22.4.2022

Πηγή φωτογραφίας: INTIME NEWS

P.Α.McCullough: «Νέα μελέτη δείχνει ότι όσοι εμβολιάστηκαν με mRNA έχουν μια μόνιμη αλλαγή στο DNA τους»

Από
pcuser
-
0

Μια «βόμβα» έριξε ο Peter Andrew McCullough

O γνωστός Αμερικανός καρδιολόγος, Peter Andrew McCullough, αναφέρθηκε σε μια σουηδική μελέτη και τόνισε ότι εάν τελικά αυτή ισχύει τότε όσοι έχουν εμβολιαστεί με mRNA σκευάσματα έχουν μόνιμη αλλαγή στο DNA τους! 

Αναλυτικά όσα είπε: 

«Ο Marcus Alden και οι συνεργάτες του από το Μάλμε της Σουηδίας κατέδειξαν ότι το εμβόλιο της Pfizer μεταγράφεται αντίστροφα μέσω ενός ενζύμου που ονομάζεται LINE-1.

Αυτό σημαίνει ότι φτιάχνεται DNA απ’ τον κώδικα RNA της Pfizer κι έπειτα εγκαθίσταται μέσα στο ανθρώπινο γονιδίωμα ή τουλάχιστον ανευρίσκεται στην χρωματίνη περίπου 6 ώρες μετά την ένεση.

Τώρα, αυτοί χρησιμοποίησαν μια κυτταρική σειρά από ανθρώπινο ηπάτωμα, συνεπώς έπρεπε να λάβουν την σωστή κυτταρική σειρά και να διασφαλίσουν τις κατάλληλες συνθήκες. Αλλά το CDC πάντοτε έλεγε: ”Μην ανησυχείτε. Αυτά τα εμβόλια δεν τροποποιούν το ανθρώπινο DNA.”

Αυτή είναι η 1η εργασία που δείχνει ότι τουλάχιστον το μεσαίο ζευγάρι 444 βάσεων ξεκάθαρα υπάρχει μέσα στο ανθρώπινο DNA. Και πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι αν το μεσαίο τμήμα του κώδικα εισέλθει μέσα του, τότε το πλήρες μήκος του κώδικα πρέπει να μεταγράφηκε αντίστροφα. Αν αυτό ισχύει, αν αυτή η εργασία ισχύει, αυτό έχει τεράστιες συνέπειες».

Δείτε το βίντεο:

https://www.pronews.gr/ygeia/p-a-mccullough-an-isxyei-ayto-osoi-emvoliastikan-me-mrna-exoun-mia-monimi-allagi-sto-dna-tous-vinteo/

Δήλωση-σοκ από τον Αμερικανό υπουργό Υγείας: «Ξέρουμε ότι τα εμβόλια σκοτώνουν – Κυρίως τις μειονότητες»

Από
pcuser
-
0

Μπέρδεψε την γλώσσα του ή είπε την αλήθεια;

Μια απίστευτη «βόμβα» έριξε ο υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Xavier Becerra, καθώς παραδέχθηκε ότι τα εμβόλια για τον κορωνοϊό σκοτώνουν και μάλιστα ότι σκοτώνουν κυρίως τις μειονότητες! 

Συγκεκριμένα σε μια Σύνοδο Κορυφής για την Ισότητα ο Becerra είπε: «Και επί της ευκαιρίας. Ξέρουμε ότι τα εμβόλια σκοτώνουν τους μαύρους, τους λατίνους και τους ινδιάνους με το διπλάσιο ρυθμό απ’ ότι τους λευκούς Αμερικανούς»! 

Η δήλωση του -όπως ήταν αναμενόμενο- προκάλεσε σάλο στις ΗΠΑ με αρκετές εκπομπές να παίζουν το συγκεκριμένο απόσπασμα.

Προς το παρόν είναι άγνωστο εάν μπέρδεψε τη γλώσσα του ή εάν καταλάθος είπε την αλήθεια για τα εμβόλια για τον κορωνοϊό.

https://www.pronews.gr/ygeia/farmaka/dilosi-sok-apo-ton-amerikano-ypourgo-ygeias-kseroume-oti-ta-emvolia-skotonoun-kyrios-tis-meionotites/

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ Κυρίου Κ. Μια αναδρομή απο το 1909 ως τις μέρες μας.

Από
anixneuseis
-
1
του Παντελή Σαββίδη
Θέλησε να μου πει την ιστορία του. Για να την γράψω.
Είπα να του κάνω την χάρη, Διαβάστε την. Ίσως την βρείτε ενδιαφέρουσα. Ίσως, κάπου, ανακαλύψετε και τον εαυτό σας.
Πριν 55 χρόνια, σαν σήμερα, δεν πήγε σχολείο. “Ψιθυριστά – μου αφηγείται- μας έλεγαν στο σπίτι πως “έγινε δικτατορία”. Τα πατζούρια ήταν κλειστά απο φόβο και απο τις χαραμάδες βλέπαμε αστυνομικούς με μηχανάκια να έχουν στο πίσω κάθισμα συμπολίτες μας. Ήμουν 13 χρονών και δεν καταλάβαινα γιατί. Αργότερα έμαθα ότι ήταν αριστεροί. Τους έστειλαν εξορία”.
Στην πόλη που ζούσε γνώριζαν αυτήν την διάκριση. Άλλωστε δεν πέρασαν παρά μόλις 18 χρόνια απο τη λήξη του Εμφυλίου και η ατμόσφαιρα μύριζε, ακόμη, μπαρούτι.
Μια μικρή αγωνία υπήρχε στο σπίτι μήπως στείλουν εξορία και όσους εκδηλώθηκαν υπέρ του Κέντρου προδικτατορικά αλλά όσο περνούσε η ώρα ο φόβος καταλάγιαζε. Αν χτυπούσε η πόρτα, μάλλον, θα ήταν ο γαλατάς. Όχι ο αστυνομικός.
Την επομένη αεροπλάνα πέταξαν κάποιες προκηρύξεις που επαινούσαν την “Επανάσταση”. Πήρε και διάβασε μία και άκουσε την μητέρα του να τον ρωτάει: τι λέει η προκήρυξη;
-Κάτι χαζομάρες απάντησε. Άκουσε ένα παρατεταμένο σύριγμα: σσσσσσσσσσσσσσ…
Άρχισε να καταλαβαίνει πως κάτι διαφορετικό απο την καθημερινότητα είχε συμβεί.
Το 1972, οικεία βουλήσει βρέθηκε στην Ιταλία για δύο χρόνια. Γι αυτά τα δύο χρόνια δεν θέλησε να μιλήσει. Μέχρι που αισθάνθηκε ακραίο κίνδυνο, γύρισε στη Θεσσαλονίκη και το 1974 έδωσε εισαγωγικές εξετάσεις και πέρασε στο Μαθηματικό. Υπήρξε συμφοιτητής μου και αυτός ήταν ένας λόγος, ακόμη, που άκουσα με ενδιαφέρον-και καταγράφω- τις εμπειρίες του. Είχαμε και κοινή επαγγελματική πορεία.
Οι φυσικές επιστήμες του άρεζαν και θα τις υπηρετούσε καλά αν τις ακολουθούσε.
Οι παιδικές μνήμες απο τη δικτατορία και, κυρίως, η εμπειρία της Ιταλίας που την δεκαετία του ΄70 υπήρξε το καλύτερο πολιτικό εργαστήριο στον κόσμο, δεν τον άφηναν σε ησυχία. Είχε προστεθεί και το κυπριακό.
Αναζητούσε συμμετοχή στο δημόσιο λόγο, αλλά ασφυκτιούσε όταν του έλεγαν πως έπρεπε να αναπαράγει την άποψη της πλειοψηφίας ανεξαρτήτως αν συμφωνούσε. Και με την δική του άποψη; Ρωτούσε. Αλλά έπαιρνα ένα “τι να κάνουμε έτσι είναι”. Δεν μπορούσε να το αποδεχθεί και πολύ γρήγορα ένοιωσε πως δεν του ταίριαζαν τέτοια σχήματα.
Ήθελε να διατυπώνει δημοσίως, την δική του άποψη, ανεξαρτήτως αν ήταν μειοψηφική ή όχι.
Όπως σας είπα, στάθηκε τυχερός και έγινε δημοσιογράφος. Τον βοήθησα και εγώ. Ιδεολογία διατήρησε, όχι, όμως κομματική εξάρτηση απο το 1977 ως και σήμερα.
Τα χρόνια περνούσαν και του άρεζε η περιπλάνηση όχι, μόνο, στην πολιτική πρακτική αλλά και στα ιδεολογικά ρεύματα. Τα προσλάμβανε όχι, απλώς, θεωρητικά αλλά με την κριτική ματιά που διαμορφώνει η μαθηματική σκέψη. Με τα μαθηματικά, επαγγελματικά δεν ασχολήθηκε ποτέ αλλά η όποια σπουδή του σ αυτά του διαμόρφωσε έναν τρόπο σκέψης. Είναι διαφορετικός απο των άλλων επιστημών.
Έπεφτε με τα μούτρα στα ιδεολογικά ρεύματα. Ανακάλυπτε καινούριους, άγνωστους κόσμους σε μια περίοδο που η περιρρέουσα ατμόσφαιρα το ευνοούσε. Και ό,τι συνειδητοποιούσε το αναπαρήγαγε υπο μορφήν αναλύσεων ή ερωτήσεων και στην δημοσιογραφική του απασχόληση.
Το έκανε ως το 2013 με 2015. Οπότε ένα μεγάλο μέρος εκείνων των προσλήψεων το αναθεώρησε. Αιτίες υπήρχαν πολλές. Αφορμή;
Στο εργασιακό περιβάλλον, μερικοί ευνοηθέντες ποικιλοτρόπως έπρεπε να δώσουν διαπιστευτήρια στην νέα αναδυόμενη, τότε, κατάσταση. Και άκουσε απο ανθρώπους που δεν γνώριζαν τα στοιχειώδη απο πολιτική να αποκαλούν άλλους συναδέλφους τους “γερμανοτσολιάδες”. Να πολώνουν το κλίμα για να γίνουν αρεστοί. Σήμερα, οι ίδιοι απολαμβάνουν τα αγαθά ανώτατης πολιτικής διάκρισης αλλά ο εργασιακός τους χώρος περνά κρίση και εξαιτίας της δικής τους συμπεριφοράς.
Όλα αυτά τα χρόνια απο το 67 ως τότε, το 2015, του είχε διαμορφωθεί ένα πολιτικό υπόβαθρο με πολλά ερωτηματικά. Αλλά όταν άκουσε τα περί γερμανοτσολιάδων για ανθρώπους, ακόμη και με αριστερή διαδρομή αλλά κριτικά στεκόμενους στην νέα κατάσταση του 2015, του ήρθαν στο νου δύο περιστατικά:
Το 1973 στην πόλη που ζούσε στην Ιταλία, υπήρχε ένας αριστερός νεολαίος, ο οποίος δραστηριοποιούνταν στην αντίσταση που γινόταν στο εξωτερικό. Τον γνώριζε ο αφηγητής μου. Ήταν ο οργανωτής μιας αντιστασιακής οργάνωσης σε όλη τη βόρειο Ιταλία. Αλλά οι αντιθέσεις Ρωσίας-Κίνας εκείνη την εποχή είχαν τις έντονες αντανακλάσεις τους στην μικρή κοινότητα του Συλλόγου “Μακρυγιάννης”. Έπρεπε να βγει φασίστας, εστω και αν έτρωγε ξύλο, συχνά, απο τους φασίστες. Τέθηκε το θέμα σε ψηφοφορία. Και ένας άνθρωπος που αγωνιζόταν καθημερινά κατά του δικτατορικού καθεστώτος, χαρακτηρίστηκε φασίστας. Δεν σήκωσε το χέρι του εναντίον του. Τον χαρακτήρισαν, αμέσως.
Στην ιδεολογική του διαδρομή εκτίμησε και τον Καστοριάδη. Και το 2015 του ήρθε στο νου με πόση μανία η κομμουνιστική αριστερά τον είχε χαρακτηρίσει “πράκτορα του ιμπεριαλισμού και των αμερικανών”. Δεν μπορούσε να τα ανεχθεί.
Τα πρόσθεσε στη δική του περίπτωση, του γερμανοτσολιά, και αναρωτήθιηκε μήπως ήρθε η ώρα να σκεφθεί πως κάτι σάπιο υπήρχε στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Ρώτησε και άλλους που κινήθηκαν σε παρόμοιους, με αυτόν, ιδεολογικούς χώρους. Του είπαν πολύ χειρότερα.
Η ώρα της απελευθέρωσης είχε έρθει.
Η πρώτη αξία στη ζωή είναι η ελευθερία. Αν την έχεις μπορείς να ζήσεις και με ρίζες. Αν δεν την έχεις είναι άνοστο και το καλύτερο έδεσμα. Έσπασε τα δεσμά.
Με κάτι τέτοια περιπλανιέται, ακόμη και σήμερα.
Καθώς τα σκεφτόταν όλα αυτά, μίλησε, χθες, παραμονή της 21ης Απριλίου με φίλο του στις Βρυξέλλες. Καλός γνώστης, ο φίλος του, της ευρωπαϊκής και, κυρίως, της γαλλικής πραγματικότητας, του είπε πως τις εκλογές θα τις κερδίσει ο Μακρόν αλλά υπάρχει, πλέον, μια κοινωνική νομιμοποίηση του φασιστικού φαινομένου που προκαλεί έκπληξη.
Οι Γάλλοι δεν βλέπουν αρνητικά την Λεπέν. Και όταν σε πολλούς εξ αυτών γίνεται η επισήμανση ότι είναι φασίστρια δίνεται η απάντηση: ε, και; Θα τα κάνει καλύτερα.
Ο φασισμός ως φαινόμενο όχι, μόνο, έχει αποενοχοποιηθεί αλλά πολλοί νοιώθουν και άνετα μαζί του.
Και αυτό σε διάστημα, μόλις, δύο γενιών απο την εποχή που προκάλεσε, μαζί με την δίδυμη αδελφή του, την ναζιστική ιδεολογία, μέγιστες καταστροφές στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Βοήθησε και η αποκάλυψη του τι πραγματικά ήταν η περίφημη αριστερά.
Όσο για τη δικτατορία του 1967, υπήρξε το απόστημα του μετεμφυλιακού κράτους. Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό του ήταν έντονες και εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια της επταετίας. Χειρότερα και απο τους αριστερούς βασανίσθηκαν αξιωματικοί και των τριών όπλων. Και ο ηγέτης της παράταξης απο εποχής, τουλάχιστον, του βασιλιά Κωνσταντίνου του Α, αναγκάσθηκε σε υπερορία και παραίτηση. Απο τύχη, έφερε το ίδιο όνομα.
Η δικτατορία υπήρξε μια τομή στη νεότερη ελληνική ιστορία της οποίας οι τριγμοί είναι, ακόμη, ορατοί. Ήταν ο επιθανάτιος ρόγχος ενός παρακράτους που άρχισε να δομείται μετά την αποτυχία της τελευταίας προσπάθειας του Πλαστήρα να καταλάβει πραξικοπηματικά την εξουσία το 1935. Μια αντιπαράθεση δύο πλευρών που άρχισε το 1909 με την έλευση του Βενιζέλου στην Ελλάδα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αναδύθηκε στην νέα κατάσταση, μετά το 1974, είναι ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις της χώρας δεν θέλουν να δημιουργήσουν κράτος. Θέλουν ένα κοτζαμπάσικο μόρφωμα που να το νέμονται οικογενειακά.
Εδώ βρισκόμαστε.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ήταν μια ευχή που τα χρόνια της δικτατορίας την έλεγαν με νόημα.
Με νόημα την διατυπώνουμε και σήμερα.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Οι επιπτώσεις του πολέμου στην οικονομία της Ευρωζώνης

Από
anixneuseis
-
0

Από τα τέλη Φεβρουαρίου έχουμε αναθεωρήσει προς τα κάτω την πρόβλεψή μας για τον ρυθμό ανάπτυξης της Ευρωζώνης το 2022 από το 4,3% στο 2,8%

Φωτ. AP Photo/Felipe Dana, File
ΧΟΛΓΚΕΡ ΣΜΙΕΝΤΙΝΓΚ

Από τα τέλη Φεβρουαρίου έχουμε αναθεωρήσει προς τα κάτω την πρόβλεψή μας για τον ρυθμό ανάπτυξης της Ευρωζώνης το 2022 από το 4,3% στο 2,8%. Ως επί το πλείστον η αναθεώρησή μας προκύπτει από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις του, ενώ ένα ποσοστό 0,3 της ποσοστιαίας μονάδας αποτελεί τις επιπτώσεις των νέων κωλυμάτων στο παγκόσμιο σύστημα εφοδιασμού εξαιτίας των περιφερειακών εγκλεισμών στην Κίνα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία πλήττει τις ευρωπαϊκές οικονομίες διαμέσου διαφόρων διαύλων. Ειδικά το σοκ του πολέμου αποτυπώνεται πρωτίστως στην άνοδο των τιμών ενέργειας και τροφίμων, τις προσωρινές ελλείψεις ορισμένων βασικών πρώτων υλών για τη μεταποίηση και τις κατασκευές, καθώς και τις επιπλέον πιέσεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Μέχρι στιγμής οι κυρώσεις της Δύσης στη Ρωσία διαδραματίζουν περιορισμένο μόνο ρόλο. Σχεδιάστηκαν με στόχο να πλήξουν τη Ρωσία, «παγώνοντας» μεγάλο τμήμα των συναλλαγματικών διαθεσίμων της, χωρίς μείζονα αντίκτυπο στις δυτικές οικονομίες. Κι ενώ η Ρωσία εξαπολύει ακόμα μεγαλύτερες επιθέσεις στην Ανατολική Ουκρανία, αναμένουμε η Ε.Ε. να σκληρύνει τις κυρώσεις και να τις επεκτείνει βήμα βήμα και σε μεγάλα τμήματα του κλάδου της ενέργειας. Ετσι κι αλλιώς, η τρέχουσα δημόσια συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Ενωση υποδηλώνει ότι και πάλι αυτό θα γίνει με έναν τρόπο, ώστε να αποτραπούν οι ελλείψεις σε καύσιμα και να μην προκληθεί άνοδος τιμών, αντί του να υπάρξει ανάγκη μείωσης της παραγωγής λόγω ανεπαρκούς ενέργειας. Για τον γαιάνθρακα η Ε.Ε. έχει ήδη αποφασίσει να παύσει σταδιακά μέσα σε τέσσερις μήνες έως τα μέσα Αυγούστου τις εισαγωγές του από τη Ρωσία. Δεδομένου ότι ο γαιάνθρακας μεταφέρεται από τη μια μεριά του κόσμου στην άλλη σχετικά εύκολα, αυτό θα δώσει τη δυνατότητα στα κράτη-μέλη της Ε.Ε. να εξεύρουν εναλλακτικές πηγές και η Ρωσία να στρέψει σε άλλες κατευθύνσεις τις εξαγωγές της, αν και με κάποιο κόστος.

Το επόμενο μεγάλο βήμα πιθανώς θα είναι να επιβληθεί σταδιακή απαγόρευση στις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου, μετά την ολοκλήρωση των γαλλικών εκλογών. To πετρέλαιο εν μέρει ρέει μέσω αγωγών, όπως ο Ντρούσμπα, οπότε είναι δυσκολότερο από τον γαιάνθρακα να αντικατασταθεί γρήγορα και πλήρως από άλλες πηγές. Αναμένουμε το φυσικό αέριο της Ρωσίας να μειωθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα χωρίς προβλήματα ελλείψεων. Οι προβλέψεις μας συναρτώνται με το χρονοδιάγραμμα και τη συχνότητα των ενεργειακών κυρώσεων. Εν μέρει αντισταθμίζοντας την προς τα κάτω αναθεώρησή μας για τη φετινή ανάπτυξη, βελτιώσαμε την εκτίμησή μας στο 3,3% από το 3% για το 2023 και στο 2,4% από το 2,1% για το 2024.

Για το τρέχον έτος εκτιμάται ότι η αύξηση του ΑΕΠ θα περιοριστεί στο 2,8% έναντι αρχικής εκτίμησης για 4,3%.

* Ο κ. Χόλγκερ Σμίεντινγκ είναι οικονομολόγος της Berenberg Bank.

Καθημερινή

Foreign Policy: Τι θα σημάνει η κατάληψη της Μαριούπολης από τους Ρώσους για την εξέλιξη του πολέμου

Από
anixneuseis
-
0

Άμαχοι περνούν μπροστά από κατεστραμμένο τανκ σε δρόμο της Μαριούπολης / Φωτογραφία: AP Photo/Alexei Alexandrov
21/04/2022  16:23
Ύστερα από αρκετές εβδομάδες σφοδρών ρωσικών βομβαρδισμών, η Μαριούπολη έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο μέρος της σε έναν σωρό ερειπίων.

Η άλωση της στρατηγικής σημασίας πόλης, που η Μόσχα υποστηρίζει ότι ολοκληρώθηκε, πλην του τομέα της χαλυβουργίας Azovstal, τελευταίο θύλακο αντίστασης των Ουκρανών μαχητών, θα σηματοδοτούσε μια τεράστια νίκη στο πεδίο της προπαγάνδας για τη Ρωσία, θα έδινε μια ώθηση στις δυνάμεις της στα πεδία των μαχών στην Ουκρανία, αλλά και τη δυνατότητα να κρύψει ενδείξεις εγκλημάτων πολέμου, εξηγεί το Foreign Policy σε ανάλυσή του για το πώς θα επηρεαστεί η πορεία του πολέμου από μια τέτοια εξέλιξη.

Νίκη στο πεδίο της προπαγάνδας
Επειτα από 55 μέρες πολέμου, όπου η Ρωσία αναγκάστηκε να αλλάξει τους στόχους της μετά την αποτυχία της ταχείας κατάληψης του Κιέβου, λόγω της λυσσαλέας ουκρανικής αντίστασης, της ελλιπούς επιμελητειακής υποστήριξης και των σφαλμάτων στον σχεδιασμό της επιχείρησης, η μόνη μεγάλη πόλη που έχουν καταλάβει μέχρι τώρα οι ρωσικές δυνάμεις είναι η Χερσώνα, με πληθυσμό περίπου 300.000 κατοίκων.

Oι ρωσικές δυνάμεις επικεντρώνουν τώρα τις προσπάθειές τους στην ανατολική Ουκρανία με επίταση των βομβαρδισμών και έχουν ήδη καταλάβει μεγάλο τμήμα της περιοχής του Λουχάνσκ καθώς και της ακτογραμμής στην Αζοφική Θάλασσα.

Η ολοκληρωτική κατάληψη της Μαριούπολης θα συνιστούσε μια μεγάλη, πλην πύρρειο νίκη για τη Ρωσία, λέει το Foreign Policy, αφού, όπως σημειώνει ο πρώην διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, αντιστράτηγος Μπεν Χότζες, ο στόχος ήταν η άλωση να ολοκληρωθεί μέσα σε μία εβδομάδα.

Ρωσόφωνος αυτονομιστής δίπλα σε βομβαρδισμένο κτίριο στη Μαριούπολη / Φωτογραφία: AP Photo

Δυτικοί αξιωματούχοι θεωρούν ότι το Κρεμλίνο βρίσκεται υπό πίεση να επιδείξει μια σημαντική νίκη στη ρωσική κοινή γνώμη στις 9 Μαΐου, που η Ρωσία γιορτάζει το τέλος του «Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου», δηλαδή τη νίκη επί των Γερμανών ναζί, μια ημερομηνία με τεράστια σημασία καθώς η ΕΣΣΔ έχασε έως και 27.000.000 ανθρώπους κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο μηχανισμός προπαγάνδας της Μόσχας έχει διαστρέψει την ανάμνηση του αγώνα κατά του ναζισμού τα τελευταία χρόνια, με τον Πούτιν να επικαλείται την «αποναζιστικοποίηση» της Ουκρανίας ως μία από τις δικαιολογίες για τη ρωσική εισβολή.

Τέσσερα λεωφορεία απομάκρυναν αμάχους από τη Μαριούπολη, προσπάθεια να αναχωρήσουν κι άλλα σήμερα
Η κατάληψη της Μαριούπολης θα βοηθούσε το αφήγημα αυτό, καθώς το ουκρανικό Τάγμα Αζόφ, που δημιουργήθηκε το 2014 από εθελοντές με βαθείς δεσμούς με την ακροδεξιά, αποτελεί έναν από τους πυλώνες της άμυνας της πόλης. «Η Ρωσία πιθανώς θα επιδιώξει να εντάξει τον έλεγχο της πόλης όπου δρα το Τάγμα Αζόφ στην προσπάθειά της για ”αποναζιστικοποίηση”», λέει η Ντάρα Μασικότ, ερευνήτρια της αμερικανικής δεξαμενής σκέψης RAND Corporation, που ειδικεύεται στη ρωσική στρατιωτική στρατηγική.

Ώθηση στις ρωσικές δυνάμεις στα πεδία των μαχών
Η πλήρης κατάληψη της Μαριούπολης θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στους στρατηγικούς στόχους της Ρωσίας, αφού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού Πενταγώνου, θα απαγκιστρωθούν από την περιοχή περί τους 8.000 Ρώσους στρατιώτες, αν και δεν είναι σίγουρο ότι θα είναι ετοιμοπόλεμοι και σε κατάσταση που να τους επιτρέψει να μετάσχουν σε άλλες επιχειρήσεις στο Ντονμπάς μετά από τόσες εβδομάδες μαχών.

Φιλορώσοι αυτονομιστές περιπολούν σε δρόμο της Μαριούπολης / Φωτογραφία: AP Photo/Alexei Alexandrov
Παράλληλα, θα αποτελέσει μια στρατηγική βάση από την Αζοφική Θάλασσα για τις ρωσικές δυνάμεις, προκειμένου να κινηθούν προς τα βόρεια και να ενωθούν με εκείνες που κατεβαίνουν από το Χάρκοβο.

«Πρέπει να περάσουν από τη Μαριούπολη για να κινηθούν βόρεια», λέει στο FP ο Σάμιουελ Τσάραπ, πολιτικός επιστήμονας του Rand Corporation, και να μπορέσει έτσι η Ρωσία να ενώσει τους δύο βασικούς άξονες της επίθεσης από την Κριμαία και το Ντονμπάς, η πλήρης κατάληψη του οποίου -πέρα από τα εδάφη των αυτοανακηρυχθεισών από τους ρωσόφωνους αυτονομιστές «Λαϊκών Δημοκρατιών» του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ- θα δώσει στον Πούτιν ένα διαπραγματευτικό ατού στις ειρηνευτικές συνομιλίες και κάτι που θα μπορεί να παρουσιάσει ως «νίκη».

Πέραν τούτων, η άλωση της Μαριούπολης θα επιτρέψει στη Ρωσία να υλοποιήσει άλλον έναν από τους στόχους της, τη χερσαία σύνδεση με την Κριμαία.

Εξαφάνιση των στοιχείων για εγκλήματα πολέμου
Αν και οι πληροφορίες για την πραγματική κατάσταση στη Μαριούπολη έρχονται με το σταγονόμετρο, οι τυφλοί βομβαρδισμοί από μέρους των ρωσικών δυνάμεων και η φρικτή εμπειρία από τη σφαγή αμάχων στην Μπούκα και άλλα υπό κατοχή εδάφη της Ουκρανίας εγείρουν φόβους για το τι μπορεί να έχει γίνει στο στρατηγικής σημασίας λιμάνι, με Ουκρανούς αξιωματούχους να αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να έχουν σκοτωθεί πάνω από 20.000 άνθρωποι.

Η συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων για τέτοιου είδους ωμότητες, ώστε να προσαχθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης οι υπεύθυνοι, θα είναι αδύνατη στην πόλη υπό ρωσικό έλεγχο.

«Το ιδανικό θα ήταν να αποκλειστούν οι περιοχές όπου βρίσκονται σοροί, μέχρις ότου να είναι εφικτή η ιατροδικαστική εξέτασή τους. Πέραν της ανάγκης εντοπισμού των σορών, προκειμένου να υπάρξει μια εκτίμηση του αριθμού των θυμάτων από τους βομβαρδισμούς, είναι ανάγκη να εξεταστούν από ιατροδικαστές τα πτώματα ανθρώπων που εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες ή έχασαν τις ζωές τους από άλλες μορφές βίας», λέει η Ρέιτσελ Ντένμπερ, αναπληρώτρια διευθύντρια του τμήματος Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας τής Human Rights Watch.

iefimerida.gr

Politico για Ελλάδα: «Γκρέμισε» τις γέφυρες με τη Ρωσία

Από
anixneuseis
-
0

Η αποδοκιμασία των πολιτών στην πολιτική της κυβέρνησης στο Ουκρανικό εκφράζεται στις δημοσκοπήσεις

Politico: «Μέσα σε λίγες μέρες, ο Μητσοτάκης είχε ανατρέψει δραματικά τη μακροχρόνια αποστροφή της Ελλάδας να εμπλέκεται σε ξένες συγκρούσεις»
Την απόφαση της Ελλάδας να στείλει αμυντικό εξοπλισμό σε βοήθεια της ουκρανικής πλευράς εναντίον της ρωσικής εισβολής, σχολιάζει με άρθρο του το Politico.
Ειδικότερα, όπως αναφέρει η ανάλυση, η χώρα μας παραμέρισε την χρόνια ουδετερότητα της στον εν λόγω πόλεμο στεκόμενη δίπλα στην Ουκρανία, κάτι το οποίο φαίνεται να δυσαρέστησε τους πολίτες καθώς και δημοσκοπικά αποτυπώνεται η εναντίωση του λαού απέναντι στην απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Όπως σχολιάζει μάλιστα η Politico, η Ελλάδα γκρέμισε έτσι τις άριστες σχέσεις που είχε μέχρι πρόσφατα με τη ρωσική πλευρά.

Αναλυτικά το άρθρο: 
πολιτικο.png

Στην Ουκρανία, η Ελλάδα παραμέρισε την χρόνια επιφυλακτικότητα — και αναστάτωσε τους Έλληνες

Μετά την επέμβαση των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία στα τέλη Φεβρουαρίου, η Ελλάδα ήταν μια από τις πρώτες χώρες της ΕΕ που ανακοίνωσε ότι θα έστελνε όπλα στο Κίεβο για να το βοηθήσει να αντιμετωπίσει τους εισβολείς. Αυτό συνέβη μία μέρα μετά τις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές που σκότωσαν τουλάχιστον 10 Έλληνες ομογενείς στην Ουκρανία, μέλη μιας ιστορικής κοινότητας 150.000 ατόμων που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σηκώθηκε ενώπιον του κοινοβουλίου και δήλωσε ότι η κυβέρνησή του είναι πλήρως αφοσιωμένη.
«Δεν μπορεί να υπάρχουν ίσες αποστάσεις», είπε. «Είτε είστε με την ειρήνη και το διεθνές δίκαιο ή εναντίον τους».
Ενώ οι αποστολές -κυρίως τουφέκια και αντιαρματικοί πύραυλοι- δεν ήταν αρκετά για να αλλάξουν την ισορροπία του πολέμου, ήταν αρκετά συμβολικές. Μέσα σε λίγες μέρες, ο Μητσοτάκης είχε ανατρέψει δραματικά τη μακροχρόνια αποστροφή της Ελλάδας να εμπλακεί σε ξένες συγκρούσεις. Και η κίνησή του ξεχώρισε σε μια περιοχή όπου άλλες χώρες έχουν κάνει ακριβώς το αντίθετο, προσπαθώντας να λειτουργήσουν ως διαμεσολαβητές αντί για προμηθευτές όπλων.
Τη στιγμή που η σημερινή ελληνική κυβέρνηση πλησιάζει στρατιωτικά πιο κοντά στις ΗΠΑ και τους δυτικούς συμμάχους τα τελευταία χρόνια, ο ζήλος της αποστολής όπλων εξακολουθούσε να θεωρείται από ορισμένους ως ένα μεγάλο βήμα.
Μεγάλα τμήματα του πληθυσμού αντέδρασαν με έκπληξη — Τα φιλορωσικά αισθήματα παραμένουν σε ορισμένα μέρη της Ελλάδας, δεδομένων των αιώνων θρησκευτικών, στρατιωτικών, οικονομικών και πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών. Και η αντιπολίτευση καταδίκασε επίσης την προσέγγιση, υποστηρίζοντας ότι έθεσε σε κίνδυνο την ικανότητα της Ελλάδας να διατηρήσει σταθερούς δεσμούς με τις διαφορετικές χώρες γύρω της.
Σε δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, περίπου το 70 τοις εκατό των Ελλήνων χαρακτήρισε την απόφαση λάθος. Σε άλλη έρευνα, το 63% είπε ότι η απόφαση μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη για την Ελλάδα.
Η αντίδραση μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Την περασμένη εβδομάδα, η Ελλάδα απέρριψε ένα άτυπο αίτημα της Ουκρανίας για πυραυλικά συστήματα TOR-Μ1 και Osa-AK της σοβιετικής εποχής, σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους. Ένας αξιωματούχος είπε ότι δεν πρέπει να αναμένεται άλλη αποστολή όπλων από την Ελλάδα.

Νέο δόγμα

Η ελληνική κοινωνία δεν έχει συνηθίσει σε τέτοιες άμεσες στρατιωτικές επεμβάσεις στο εξωτερικό.
Ακόμη και κατά τη διάρκεια των πολέμων στη Γιουγκοσλαβία τη δεκαετία του 1990, που έφεραν τη σύγκρουση στη γειτονιά της Ελλάδας, η Αθήνα επέτρεψε μόνο τη μεταφορά συστημάτων του ΝΑΤΟ μέσω του εδάφους της, λαμβάνοντας μια προσεκτική στάση στην παροχή άμεσης στρατιωτικής βοήθειας.
Ομοίως, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Αφγανιστάν, οι ελληνικές δυνάμεις βοήθησαν μόνο στην κατασκευή υποδομών και στη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας. Δεν συμμετείχαν ποτέ σε επιχειρήσεις πρώτης γραμμής κατά των Ταλιμπάν.
Η ελληνική κοινωνία έχει επίσης ιστορικούς δεσμούς με τη Ρωσία, ένα ομόθρησκο ορθόδοξο έθνος που βοήθησε τους Έλληνες να καταπολεμήσουν την Οθωμανική κυριαρχία το 1821. Πιο πρόσφατα, η Μόσχα θεωρείται προστάτης στον μακροχρόνιο ανταγωνισμό της Ελλάδας με τη γειτονική Τουρκία.
Ο Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν τον Δεκέμβριο και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας ήταν από τους τελευταίους που συναντήθηκε με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ λίγες μέρες πριν από την εισβολή.
Ωστόσο, η ελληνική ιερή ρήση άλλαζε εκείνη την περίοδο.
«Η Ελλάδα», δήλωσε ο Μητσοτάκης στο ελληνικό κοινοβούλιο, «είναι το τελευταίο φυλάκιο της Δύσης».
Ο Κωνσταντίνος Φίλης, διευθυντής του Ινστιτούτου Παγκόσμιων Υποθέσεων και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, περιέγραψε τη στροφή ως «δύο επιλογές».
Πρώτον, είπε, η Ελλάδα αποφάσισε ότι «δεν μπορεί να εξαρτάται από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ για να ασφαλιστεί από την Τουρκία» — χρειάζεται επίσης διμερείς στρατιωτικές συμφωνίες για να ενισχύσει τη δική της ικανότητα. Δεύτερον, πρόσθεσε, «η Ελλάδα υπό την τρέχουσα κυβέρνηση αποφάσισε να εμπλακεί πιο βαθιά και να βάλει το χέρι της στη φωτιά, ακόμα και με τις μπότες στο έδαφος».
Στο πρώτο σημείο, η Ελλάδα υπέγραψε τον περασμένο Σεπτέμβριο μια σημαντική αμυντική συμφωνία, η οποία περιελάμβανε δεσμεύσεις από την Αθήνα για αγορά γαλλικών πολεμικών πλοίων αξίας τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ, καθώς και ρήτρα για αμοιβαία αμυντική βοήθεια. Η συντηρητική κυβέρνηση της Ελλάδας ανανέωσε επίσης μια αμυντική συμφωνία με τις ΗΠΑ που παρέχει στις αμερικανικές δυνάμεις απεριόριστη πρόσβαση σε τέσσερις βασικές στρατιωτικές βάσεις, απογοητεύοντας τη Ρωσία.
Σε άλλο σημείο, βοήθησε την επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας στον εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης, στέλνοντας Έλληνες στρατιώτες και πυραύλους Patriot πέρυσι.

Τι γίνεται στο εσωτερικό αλλά και με την… Τουρκία; 

Στο εσωτερικό, η Ελλάδα έχει υποστηρίξει ότι πρέπει να ενισχύσει τον στρατό της εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων με την Τουρκία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Οι αναλυτές σημείωσαν ότι η αυξημένη προθυμία της Ελλάδας να βοηθήσει στο εξωτερικό μπορεί να τη βοηθήσει στο εσωτερικό. Όχι μόνο αφήνει τα στρατεύματα να αποκτήσουν εμπειρία σύγκρουσης, αλλά δίνει επίσης στην Αθήνα μεγαλύτερη θέση να ζητήσει από άλλους στρατιωτική βοήθεια.
Ο Μητσοτάκης χρησιμοποίησε το ίδιο επιχείρημα μετά την αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Εκτός από «ηθικά δίκαιη», είπε, η απόφαση ωφελεί και τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας.
«Με ποια ηθική υπόσταση θα ζητούσαμε παρόμοια βοήθεια αν βρισκόμασταν στην ίδια θέση;» είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του. «Έχουμε έναν επιπλέον λόγο, σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να βρισκόμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας», πρόσθεσε, κάνοντας σαφή αναφορά στην τεταμένη σχέση της Ελλάδας με την Τουρκία.

Αποκοπή της ελληνικής γέφυρας

Δεν το βλέπουν όλοι έτσι.
Οι αντίπαλοι ωστόσο υποστηρίζουν ότι η αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού στο Κίεβο τοποθετεί αυτόματα την Ελλάδα απευθείας απέναντι στη Ρωσία, χωρίς ταυτόχρονα να εξασφαλίζει δυτικές εγγυήσεις έναντι της Τουρκίας. Η Ελλάδα, λένε, δεν μπορεί να βασιστεί στις ΗΠΑ ή στο ΝΑΤΟ για να αντιταχθεί στην τουρκική επιθετικότητα, παρά την απόφαση της κυβέρνησης. Επισημαίνουν την πολιτική ίσως αποστάσεων που έχει υιοθετήσει το ΝΑΤΟ σε αρκετές κρίσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της πιο πρόσφατης το 2020.
Το συναίσθημα είναι κοινό.
Σε μια δημοσκόπηση που διεξήχθη μετά τη ρωσική εισβολή, το 71 τοις εκατό καταδίκασε την εισβολή, αλλά το 65 τοις εκατό είπε ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει εντελώς ουδέτερη.
Και σε μια δημοσκόπηση του POLITICO, το 60 τοις εκατό των Ελλήνων συμφώνησε ότι η ρωσική εισβολή ήταν απαράδεκτη, το χαμηλότερο ποσοστό μεταξύ των έξι χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα.
Δεδομένης αυτής της δυναμικής, η απόφαση της κυβέρνησης «δεν πάρθηκε επιπόλαια», δήλωσε ο Εμμανουήλ Καραγιάννης, ειδικός σε θέματα διεθνούς ασφάλειας στο King’s College του Λονδίνου.
Διάφοροι παράγοντες τροφοδότησαν την ελληνική στροφή προς τη Ρωσία, είπε: Η ταχεία απάντηση της ΕΕ στη ρωσική εισβολή, οι ρωσικοί βομβαρδισμοί που σκότωσαν τους Έλληνες και μια ευρύτερη επιθυμία να δώσει σήμα στην Τουρκία ότι οι εδαφικές διεκδικήσεις της δεν θα γίνουν ανεκτές.
Όμως, πρόσθεσε, «ως αποτέλεσμα, οι ελληνορωσικές σχέσεις έχουν φτάσει σε νέο χαμηλό με άγνωστες συνέπειες για την περιφερειακή ασφάλεια».
Άλλες χώρες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου προσπάθησαν να διατηρήσουν μια αφοσίωση στη Δύση, διατηρώντας παράλληλα μια πόρτα ανοιχτή στη Ρωσία. Ο Πούτιν το εκμεταλλεύτηκε κατά τη διάρκεια της εξουσίας του, δημιουργώντας μια μεγαλύτερη ρωσική παρουσία στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.
Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η Τουρκία και το Ισραήλ παίζουν το ρόλο του μεσολαβητή. Η Τουρκία είναι το μόνο μέλος του ΝΑΤΟ που δεν έχει προσχωρήσει στις δυτικές κυρώσεις. Το Ισραήλ αρνήθηκε επίσης. Και οι δύο προσπάθησαν να μεσολαβήσουν στις συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών.
Εντός της Ελλάδας, ο Αλέξης Τσίπρας, αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ, καταδίκασε γρήγορα τη ρωσική εισβολή, υποστηρίζοντας σκληρές κυρώσεις στη Μόσχα και την ανθρωπιστική βοήθεια για την Ουκρανία. Ωστόσο, είπε ότι με την παροχή όπλων, η Ελλάδα εγκατέλειψε ουσιαστικά την ικανότητά της να είναι μέρος της προσπάθειας για την ειρήνη μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας.
«Η ανατροπή του παλιού δόγματος… ότι η Ελλάδα έχει πολιτικό σπίτι στην Ευρώπη αλλά θέλει επίσης να έχει έναν ρόλο γέφυρας με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και η αντικατάστασή της με τη λογική του Ψυχρού Πολέμου ότι «η Ελλάδα είναι δυτικό φυλάκιο» δεν ωφελεί τη χώρα μας», δήλωσε ο Γιώργος Κατρούγκαλος, βουλευτής του Σύριζα και πρώην υπουργός Εξωτερικών.
Ο Κατρούγκαλος υποστήριξε ότι ο «μαξιμαλισμός» της Ελλάδας με τους δυτικούς συμμάχους δεν έχει δημιουργήσει κανένα όφελος. Επεσήμανε την πρόσφατη απόφαση των ΗΠΑ να αποσύρουν τη στήριξη για τον αγωγό φυσικού αερίου East Med, ένα έργο 6 δισεκατομμυρίων ευρώ που θα μπορούσε να αποφέρει έσοδα στην Ελλάδα, μετά από μια διαφωνία για το αν ο αγωγός θα διέτρεχε την Τουρκία.
«Η χώρα μας ωφελείται όταν ασκεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και όχι όταν φαίνεται να θεωρείται δεδομένη στο πλαίσιο σχέσεων που δεν χαρακτηρίζονται από αμοιβαιότητα», είπε ο Κατρούγκαλος.
Αρκετοί απόστρατοι ανώτεροι αξιωματικοί του στρατού έχουν επίσης βγει στην τηλεόραση στην Ελλάδα για να αντιταχθούν σθεναρά στις αποστολές ελληνικών όπλων στην Ουκρανία. «Επιβλαβές, περιττό και ανόητο», είπε ένας.
Ένας ανώτερος αξιωματούχος της άμυνας έστειλε μάλιστα το μήνυμα ότι η αποστολή των αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων της Ελλάδας στην Ουκρανία S-300 μπορεί να «αδυνατίσει την άμυνα της χώρας».
«Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, να λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ πολιτικών και κρατών», δήλωσε ο Φίλης, καθηγητής του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος. «Δεν μπορεί να κλείσει την πόρτα της στην Κίνα, τη Ρωσία και άλλες αναδυόμενες δυνάμεις», καταλήγει το επικριτικό άρθρο της Politico.

www.bankingnews.gr

«Μ. Εβδομάδα, ένα σταυροαναστάσιμο οδοιπορικό»

Από
anixneuseis
-
0
1...1,9941,9951,996...3,040Σελίδα 1,995 από 3,040