Αρχική Blog Σελίδα 1977

BBC: Γιατί είναι σημαντικό το Φιδονήσι; Αναλυτές εξηγούν -Όποιος το κατέχει, ίσως ελέγξει την τύχη του πολέμου

Από
anixneuseis
-
0

Το γραμματόσημο της Ουκρανίας για το περιστατικό στο Φιδονήσι
12/05/2022  19:44
Το Φιδονήσι στη Μαύρη Θάλασσα έχει αποκτήσει «μυθική» διάσταση στον πόλεμο Ρωσίας και Ουκρανίας.

Ήταν εκεί, σε αυτό το μικρό νησάκι, έκτασης ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, που οι Ουκρανοί επέδειξαν για πρώτη φορά την ισχυρή τους βούληση να αντισταθούν στη ρωσική εισβολή, ενώ η απάντηση των υπερασπιστών του στη φρεγάτα «Moskva» έγινε γραμματόσημο. Η δε φρεγάτα, όπως είναι γνωστό, που κατέλαβε αυτό το στρατηγικό σημείο, βρίσκεται βυθισμένη πια, όχι μακριά από το «νησί του Αχιλλέα», κατά τους αρχαίους Έλληνες.

Τις τελευταίες ημέρες, και ενώ οι Ουκρανοί συνεχίζουν να αντιστέκονται στους εισβολείς, γίνονται προσπάθειες ανακατάληψής του από τους αμυνόμενους, οι οποίοι μάλιστα έχουν επιφέρει σημαντικά πλήγματα εκεί στις ρωσικές δυνάμεις, επίγειες, εναέριες και θαλάσσιες.

Το στρατηγικό πλεονέκτημα για τον κυρίαρχο του νησιού
Αναλυτές εξηγούν στο BBC τη μεγάλη στρατηγική σημασία που έχει το Φιδονήσι, όχι μόνο για τον πόλεμο, αλλά και τη γενικότερη ασφάλεια της ανατολικής Ευρώπης απέναντι στις ενδεχόμενες ρωσικές επιβουλές.

Η Ρωσία πάντως ισχυρίζεται ότι η Ουκρανία έχει υποστεί τεράστιες απώλειες στην προσπάθεια ανακατάληψής του (ειδικές δυνάμεις, μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και drones), ωστόσο το Κίεβο επιμένει ότι το μόνο που έχει επιχειρήσει είναι περιορισμένες επιθέσεις σε στόχους υποδομών στο νησί καθώς και σε αντίπαλα πλοία.

Ο Ουκρανός στρατιωτικός αναλυτής Oleh Zhdanov αναφέρει στο BBC ότι αν οι ρωσικές δυνάμεις κυριαρχήσουν στο Φιδονήσι τότε θα μπορούν να αναπτύξουν εκεί αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν σημαντικό πλεονέκτημα για την κυριαρχία στη Μαύρη Θάλασσα αλλά και σε όλη τη νότια Ουκρανία.

Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούν να μετριάσουν τις συνέπειες από τις απώλειες της φρεγάτας Moskva, η οποία αποτελούσε και τη βασική προστασία για ολόκληρο τον ρωσικό στόλο της περιοχής.

Το Φιδονήσι έχει εξελιχθεί σε πραγματικό πεδίο μάχης

Κίνδυνος για τη Ρουμανία και την Υπερδνειστερία
Με την κατοχή του, επίσης, θα διευκολυνόταν όχι μόνον ο ναυτικός αποκλεισμός σε κρίσιμα ουκρανικά λιμάνια, όπως είναι η Οδησσός, αλλά και η ενδεχόμενη ρωσική στρατιωτική επιχείρηση στην Υπερδνειστερία, από την οποία το Φιδονήσι απέχει ελάχιστες δεκάδες ναυτικά μίλια.

Από την πλευρά του, ο Βρετανός αναλυτής ναυτικού πολέμου Jonathan Bentham εκτιμά στο BBC ότι εάν οι Ρώσοι εγκαταστήσουν πυραυλικά συστήματα S-400 στο Φιδονήσι, αυτό θα μπορούσε να είναι καθοριστικός παράγοντας για την τύχη του πολέμου. «Θα κινδύνευε ολόκληρη η νότια πτέρυγα της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ», αναφέρει, αφού θα δινόταν η δυνατότητα πληγμάτων σε ολόκληρες περιοχές, στρατιωτικές και μη, στη Ρουμανία και σε άλλες χώρες.

Επίσης, πολύ κοντά βρίσκεται το ρουμανικό λιμάνι της Κοστάντζας, που έχει εξαιρετική σημασία για την οικονομία της χώρας. Κατά τον Ρώσο αναλυτή Alexander Mikhailov, σε περίπτωση κλιμάκωσης της κρίσης, η Μόσχα θα μπορούσε, με την κατοχή του νησιού, να αποκλείσει τον Δούναβη για τη βαλκανική χώρα, ενδεχόμενο που επίσης θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία της.

Σημειώνεται ότι το Φιδονήσι ανήκε στη Ρουμανία μέχρι το 1948, οπότε και το προσάρτησε η Σοβιετική Ένωση.

Οπως επισημαίνουν οι αναλυτές για την «επόμενη ημέρα», το ποιος κατέχει αυτή τη μικρή έκταση γης μπορεί να αποβεί επίσης σημαντικό, καθώς η Μαύρη Θάλασσα είναι πλούσια σε υδρογονάνθρακες και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη των χωρών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό και από το Φιδονήσι…

Το «Νησί του Αχιλλέα»
Αξίζει να σημειωθεί ότι το νησί πήρε το όνομά του από τους αρχαίους Έλληνες που το ονόμαζαν «Λευκή», ενώ αργότερα ονομάστηκε από τους Ρωμαίους «Άλμπα», πιθανώς λόγω των σχηματισμών λευκού μαρμάρου που υπάρχουν στο νησί, σύμφωνα με πληροφορίες του wikipedia.

Αργότερα, ονομάστηκε «Νησί του Αχιλλέα» και κτίστηκε ιερό του ήρωα.

Στο νησί βρέθηκαν ερείπια ναού του θεού Απόλλωνα, ενώ υπάρχουν και βυθισμένα ερείπια κτιρίων.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, τα σώματα του Αχιλλέα και του Πάτροκλου έφερε στο νησί η Θέτιδα, μετά τον θάνατό τους στον Τρωικό Πόλεμο. Το νησί αναφέρεται από πολλούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Οβίδιος, ο Πτολεμαίος και ο Στράβων. Το νησί περιγράφεται και από τον Πλίνιο στη φυσική ιστορία του, IV.27.1. Στο Φιδονήσι έχουν βρεθεί πολλές αρχαίες επιγραφές.

iefimerida.gr

Η ξεδιάντροπη προκλητικότητα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών

Από
anixneuseis
-
3
Γράφει ο Δημήτρης Απόκης

Χθες, είδαν το φως της δημοσιότητας διαρροές χρυσοκάνθαρων αξιωματούχων της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, σύμφωνα με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση, εξετάζει το ενδεχόμενο έκδοσης κοινού χρέους για τη χρηματοδότηση της μακροπρόθεσμης ανοικοδόμησης της Ουκρανίας, η οποία ενδέχεται να κοστίσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

Επίσης, σύμφωνα με τις ίδιες διαρροές, οι άλλοι φωστήρες της  Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει, τη χρήση δανείων από τον προϋπολογισμό της Ε.Ε., τα οποία θα εγγυηθούν τα κράτη μέλη, για να παρέχει επείγοντα κονδύλια στην Ουκρανία για την καταβολή μισθών και παροχών τα οποία ενδέχεται να ανέλθουν σε 15 δισεκατομμύρια δολάρια τους επόμενους τρεις μήνες. Μετά από αυτές τις διαρροές, είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς, έως που θα φτάσει επιτέλους, η υποκρισία και η προκλητικότητα αυτής της ακριβοπληρωμένης και πέρα από κάθε αμφιβολία κατώτερης των περιστάσεων, γραφειοκρατίας των Βρυξελλών;

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ουκρανία και ο λαός της, βιώνουν μια ανείπωτη τραγωδία, από την παράνομη και εγκληματική εισβολή του Πούτιν και αξίζουν κάθε στήριξη και βοήθεια, από όλους τους λαούς και τις δημοκρατίες ανά την υφήλιο. 

Την ίδια όμως στιγμή, οι μνήμες είναι ακόμη νωπές, από τα ξεδιάντροπα και εγκληματικά μνημόνια, όταν οι ίδιοι, μη εκλεγμένοι, χρυσοκάνθαροι χαρτογιακάδες των Βρυξελλών, εξευτέλιζαν την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια χωρών και των λαών τους, με τα εξευτελιστικά μνημόνια. Όταν οδηγούσαν στην απελπισία και σε αυτοκτονία πολίτες της δήθεν ενωμένης Ευρώπης. Όταν μιλούσαν και αντιμετώπιζαν εκλεγμένους Πρωθυπουργούς και Υπουργούς κυβερνήσεων, χωρών μελών της Ε.Ε., με τρόπο απαξιωτικό και εξευτελιστικό. Όταν εδώ στην πατρίδα μας, τραβούσαν το χαλί κάτω από τα πόδια της κυβέρνησης και ενός Πρωθυπουργού που δεν ήταν του χεριού τους για να φέρουν στην εξουσία τον χρήσιμο δήθεν επαναστάτη, για να κάνει τη βρώμικη δουλειά.

Τότε δεν ήθελαν καν να ακούσουν για έκδοση κοινού χρέους ή για ευρωομόλογο. Τώρα, όμως, που για μια ακόμη φορά η ανικανότητα τους να διαμορφώσουν σοβαρή στρατηγική και σχέδιο για την έξοδο από μια τρομακτική οικονομική κρίση, που και πάλι οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια εκατοντάδες Ευρωπαίους πολίτες στην φτωχοποίηση ξαφνικά αυτό που έφτυναν είναι χρήσιμο. Αλλά για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, όχι για την ανακούφιση των δοκιμαζόμενων πολιτών της δήθεν ενωμένης Ευρώπης. Για τα συμφέροντα που με τα χρήματα των ευρωπαίων πολιτών, θα τα οικονομήσουν ανοικοδομώντας την Ουκρανία.

Ειλικρινά, είναι σοβαροί αυτοί οι προκλητικοί, μη εκλεγμένοι, χρυσοκάνθαροι γραφειοκράτες. Ειλικρινά, οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης, κάθονται και ακούνε τέτοιου είδους σχέδια, όταν ο απλός Ευρωπαίος πολίτης, πηγαίνει καθημερινά στο βενζινάδικο και στο σούπερ μάρκετ και κλαίει με μαύρο δάκρυ. Όταν έρχεται ο λογαριασμός του ηλεκτρικού και του φυσικού αερίου και τα νοικοκυριά παθαίνουν εγκεφαλικό.

Το σχέδιο…

Οι πληροφορίες που διέρρευσαν αναφέρουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο τραγικός από όλες τις απόψεις εκτελεστικός βραχίονας της Ε.Ε., θα παρουσιάσει το σχέδιο αυτό, στο πλαίσιο ευρύτερου πακέτου το οποίο θα απορροφήσει, τις οικονομικές ανάγκες της Ουκρανίας στις 18 Μαΐου. Όπως αναφέρει το Bloomberg, επικαλούμενο αξιωματούχο, η Ε.Ε., επιθυμεί τη δημιουργία πλατφόρμας με την Ομάδα των Επτά χωρών και άλλα έθνη για να συμβάλουν στην προσπάθεια, και την Ε.Ε. να αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο.

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο, τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, της Φινλανδίας και της Αυστρίας, έχουν πει στην Κομισιόν, να συμπεριλάβει διάφορες επιλογές στο πακέτο της επόμενης εβδομάδας. Οι χώρες αυτές, έχουν προειδοποιήσει ότι μια νέα έκδοση του ταμείου ανάκαμψης μετά την πανδημία, θα απαιτήσει εις βάθος συζητήσεις και τόνισαν τη συμμετοχή χωρών και οργανισμών εκτός Ε.Ε. Όπως αναφέρεται, ένα από τα πρώτα καθήκοντα, θα είναι η εκτίμηση του ποσού χρημάτων που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση της χώρας, με την ουκρανική κυβέρνηση να εκτιμά, ότι ο αντίκτυπος του πολέμου ενδέχεται να φτάσει τα 560 δισεκατομμύρια δολάρια, συμπεριλαμβανομένων των έμμεσων απωλειών. Βραχυπρόθεσμα, η Ουκρανία εκτιμά ότι χρειάζεται περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια το μήνα για να καλύψει ένα δημοσιονομικό κενό που προκλήθηκε από την εισβολή της Ρωσίας.

Εγγυήσεις δανείων…

Η Κομισιόν, συζητά πρόσθετη μακροοικονομική οικονομική βοήθεια, ωστόσο επιθυμεί τα κράτη μέλη, να παρέχουν εγγυήσεις σε περίπτωση που η εμπόλεμη χώρα δεν αποπληρώσει τα δάνεια.

Κανείς δεν αρνείται ότι πρέπει να στηρίξει η Ευρώπη την Ουκρανία. Αλλά για να στηριχθεί η Ουκρανία, απαιτείται να στηριχθεί και να μείνει όρθιος ο Ευρωπαίος πολίτης.

Αντί να στρωθούν κάτω και να εκπονήσουν ένα ρεαλιστικό και λειτουργικό σχέδιο εξόδου από την κρίση που θα ανακουφίσει τους για πάνω από μια δεκαετία πληγέντες ευρωπαίους πολίτες, οι μη εκλεγμένοι και μη έχοντες κυβερνήσει ούτε περίπτερο, γραφειοκράτες των Βρυξελλών, συνεχίζουν να προκαλούν.

Για μια ακόμη φορά, η γραφειοκρατία των Βρυξελλών, προκαλεί ξεδιάντροπα και αποδεικνύει την άμεση ανάγκη ριζικής μεταρρύθμισης του οικοδομήματος της ΕΕ, η οποία εάν δεν προχωρήσει άμεσα, θα οδηγήσει σε διάλυση την Ευρώπη και σε κοινωνικές εκρήξεις οι οποίες θα σαρώσουν τα πολιτικά συστήματα, από άκρη σε άκρη της Γηραιάς Ηπείρου.

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, ειδικός σε θέματα Αμερικανικής Πολιτικής. Απόφοιτος των πανεπιστημίων The American University, School of International Service, και του The Johns Hopkins University, The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies της Ουάσιγκτον, μέλος του The International Institute for Strategic Studies του Λονδίνου, και υπήρξε επί σειρά ετών διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο, στο Στέητ Ντιπάρτμεντ και στο Αμερικανικό Πεντάγωνο. 

thepresident.gr

«Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΥΔΟΚΙΜΕΙ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ”

Από
anixneuseis
-
1

Συνέντευξη στο Spiegel της Ελένης Τουλουπάκη, πρώην επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς που διερεύνησε την υπόθεση Novartis και σήμερα καλείται να λογοδοτήσει η ίδια.

    H Ελένη Τουλουπάκη

«Η Ελένη Τουλουπάκη είναι η πιο γνωστή εισαγγελέας στην Ελλάδα. Η 57χρονη θεωρούνταν ορκισμένη μαχήτρια κατά της διαφθοράς και διερεύνησε μερικές από τις μεγαλύτερες οικονομικές υποθέσεις σε ελληνικά δικαστήρια.» Έτσι προλογίζει την πρώην επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς που συνέδεσε το όνομά της με το σκάνδαλο της φαρμακοβιομηχανίας Novartis, το Spiegel, στο οποίο παραχώρησε συνέντευξη.«Ένα σκάνδαλο που κλόνισε το ελληνικό σύστημα», με την φαρμακοβιομηχανία να κατηγορείται για «δωροδοκίες εκατομμύριων ευρώ σε πολιτικούς, δημόσιους υπαλλήλους και εργαζομένους νοσοκομείων προκειμένου να κρατήσει τεχνητά υψηλά τις τιμές και να αποκτήσει καλύτερη πρόσβαση στην ελληνική αγορά». Όπως παρατηρεί το Spiegel «μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τη συντηρητική κυβέρνηση το καλοκαίρι του 2019, η κατεύθυνση της έρευνας άλλαξε. Ξαφνικά οι κατήγοροι έγιναν κατηγορούμενοι».

Αναφερόμενη στην θητεία της ως Εισαγγελέας Διαφθοράς και τη διερεύνηση του φακέλου Novartis η Ελένη Τουλουπάκη αναφέρει: «Εξετάσαμε επίσης τη συμμετοχή πολιτικών. Η υπόθεση θα μπορούσε μελλοντικά να χρησιμεύσει στα πανεπιστήμια ως αναφορά για τις διεθνείς επιπτώσεις της διαφθοράς». Σε ερώτηση σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η έρευνα σταμάτησε με την αλλαγή κυβέρνησης το 2019 η Ελένη Τουλουπάκη απαντά: «Η έρευνά μας ήρθε σε σύγκρουση με τα ισχυρά πολιτικά συμφέροντα της χώρας. Οι εμπλεκόμενοι ένωσαν τις δυνάμεις τους για να σταματήσουν την έρευνα και να τιμωρήσουν εμένα και τους συναδέλφους μου από την εισαγγελία, αλλά και δημοσιογράφους που ερεύνησαν υποδειγματικά την υπόθεση. Στόχος τους είναι να περάσουν το μήνυμα ότι είναι άθικτοι. Εάν επικρατήσουν αυτά τα συμφέροντα, θα σημάνει το τέλος του κράτους δικαίου στην Ελλάδα».

 «Παράνομη πολιτική δίωξη»

NovartisTα κεντρικά της Novartis στη Βασιλεία της Ελβετίας

H Ελένη Τουλουπάκη απαντά μεταξύ άλλων σε όσους την κατηγορούν για «συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση», η οποία απέβλεπε στην άσκηση πίεση σε πολιτικούς προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Novartis. «Υπηρέτησα πιστά στο δικαστικό σώμα επί 22 χρόνια. Δεν υπήρξα ποτέ επιρρεπής σε πολιτικές πιέσεις. Δεν έχω σκεφτεί ποτέ με όρους πολιτικής σκοπιμότητας. Κανένας πολιτικός δεν μας έχει επηρεάσει» απαντά.

Σε άλλο σημείο σημειώνει για τις κατηγορίες και τη διαδικασία σε βάρος της: «Η εισαγγελέας που ήγειρε τις κατηγορίες εναντίον μου είπε ότι βασίζεται μόνο στα πορίσματα μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, η οποία ελέγχεται από την κυβερνητική πλειοψηφία. Υπήρξαν ορισμένες παραβιάσεις του κράτους δικαίου που σίγουρα θα καταδικαστούν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».

Η ίδια βρέθηκε την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες προκειμένου να μιλήσει για την υπόθεσή της. Τι επιδιώκει; «Υπερασπίζομαι τη φήμη της ελληνικής δικαιοσύνης και τη δική μου τιμή, όπου και όπως μπορώ. Εφιστώ την προσοχή στις παραβάσεις του κράτους δικαίου στην ΕΕ διότι θεωρώ την ΕΕ διευρυμένη πατρίδα μου. Το ερώτημα δεν είναι τι περιμένω, αλλά πώς τα θεσμικά όργανα της ΕΕ θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών.» Κλείνοντας αναφέρει στο Spiegel: «Η εξέλιξη της υπόθεσης θα είναι η λυδία λίθος για τους ελληνικούς θεσμούς. Βέβαιο είναι ότι άνθρωποι που έκαναν τη δουλειά τους, που έκαναν το καθήκον τους, διώκονται πλέον με παράνομες και άκυρες μεθόδους. Από την ίδρυσή της η Ελλάδα είναι μια χώρα, όπου η διαφθορά ευδοκιμεί ανεξέλεγκτα.»

Αμερικανικές πιέσεις ελληνικό βαρύ οπλισμό στην Ουκρανία

Μητσοτάκης ΕρντογάνΜητσοτάκης και Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη, Μάρτιος 2022

«Οι ΗΠΑ ζητούν από τον ελληνικό στρατό να παραδώσει τεθωρακισμένα και αντιαεροπορικά συστήματα στην Ουκρανία. Η Αθήνα είχε αγοράσει αυτά τα εξοπλιστικά συστήματα τη δεκαετία του ’90. Ορισμένα από αυτά προέρχονται από τον Εθνικό Λαϊκό Στρατό της πρώην Ανατολικής Γερμανίας» γράφει η Berliner Zeitung. Η εφημερίδα του Βερολίνου, επικαλούμενη ελληνικά μέσα ενημέρωσης, αναφέρεται και στις ενστάσεις που φέρεται να προέβαλε η Ελλάδα εξαιτίας των τουρκικών απειλών και υπερπτήσεων τουρκικών μαχητικών πάνω από το Αιγαίο.

Η ΒΖ σημειώνει: «Η κατάσταση μεταξύ των δύο χωρών στο Αιγαίο παραμένει τεταμένη. Η Άγκυρα αρνείται την κυριαρχία της Ελλάδας σε ορισμένα νησιά στο ανατολικό Αιγαίο επειδή είναι στρατιωτικοποιημένα. Η Αθήνα από την άλλη πλευρά παραπέμπει στα πολυάριθμα αποβατικά τουρκικά πλοία στις δυτικές ακτές της Τουρκίας, τα οποία απειλούν να νησιά και για τον λόγο αυτό πρέπει να είναι προετοιμασμένα για άμυνα. Οι εντάσεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με τη συνάντηση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον Μάρτιο.Tότε οι δύο ηγέτες είχαν εκφράσει τη θέληση να μειώσουν τις εντάσεις στην περιοχή, προκειμένου να μην προκαλέσουν πρόσθετη πίεση στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία.

Δήμητρα Κυρανούδη

DW

Διάστημα: Μεγάλη μαύρη τρύπα στην καρδιά του γαλαξία μας «φωτογραφήθηκε» για 1η φορά

Από
anixneuseis
-
0

Η μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας, με το όνομα Τοξότης Α*, απέχει περίπου 26.000 έτη φωτός από τη Γη, έχει μάζα περίπου 4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο και καταναλώνει τεράστιες ποσότητες υλικών που έλκονται από την πανίσχυρη βαρυτική της έλξη.

Διάστημα: Μεγάλη μαύρη τρύπα στην καρδιά του γαλαξία μας «φωτογραφήθηκε» για 1η φορά
EHT Collaboration/National Science Foundation/Handout via REUTERS

Αστρονόμοι είχαν παλαιότερα δει άστρα να κινούνται γύρω από κάτι αόρατο με μεγάλη μάζα στο κέντρο του γαλαξία μας και ονόμασαν αυτήν την περιοχή Τοξότη Α* (Sagittarius A* ή εν συντομία Sgr A*), θεωρώντας ότι πρόκειται για μαύρη τρύπα, όπως συμβαίνει και σε άλλα κέντρα γαλαξιών.

Πλέον, η «φωτογραφία» που είδε το φως της δημοσιότητας παρέχει την πρώτη άμεση οπτική απόδειξη. Όντως είναι μαύρη τρύπα.

Μολονότι η ίδια η μαύρη τρύπα δεν φαίνεται, καθώς είναι τελείως σκοτεινή, γύρω της λάμπει ένα δακτύλιος αερίων και άλλων υλικών.

 

Η εν λόγω φωτογράφηση κατέστη δυνατή χάρη στο Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων (ΕΗΤ), το οποίο συνδυάζει την ισχύ οκτώ ραδιοτηλεσκοπίων σε ένα ενιαίο εικονικό τηλεσκόπιο και παρατήρησε τον Τοξότη Α* στη διάρκεια πολλών νυχτών, συλλέγοντας δεδομένα πολλών ωρών.

«Αυτές οι άνευ προηγουμένου παρατηρήσεις έχουν βελτιώσει σημαντικά την κατανόησή μας για το τι συμβαίνει στο κέντρο του γαλαξία μας και προσφέρουν νέες ιδέες για το πώς αυτές οι γιγάντιες μαύρες τρύπες αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους», δηλώνει ο Τζέφρι Μπόουερ του EHT και του Institute of Astronomy and Astrophysics της Academia Sinica της Ταϊπέι.

Η μαύρη τρύπα στο κέντρο του σπειροειδούς γαλαξία μας, γνωστή με το όνομα Τοξότης Α*, απέχει περίπου 26.000 έτη φωτός από τη Γη, έχει μάζα περίπου 4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο και καταναλώνει τεράστιες ποσότητες υλικών που έλκονται από την πανίσχυρη βαρυτική της έλξη.

«Οι αστροφυσικοί πιστεύουν ότι οι μαύρες τρύπες είναι συνήθεις στον πυρήνα των γαλαξιών – και ότι είναι κατά κάποιο τρόπο άρρηκτα συνδεδεμένες με την ίδια τη γαλαξιακή εξέλιξη», σημειώνει στο σχετικό άρθρο της η Washington Post.
Οι ερευνητές έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal Letters».

Όχι στην πώληση των F-16 στην Τουρκία: Ο βουλευτής Pallone ξεκινά αγώνα για να σταματήσει τη συμφωνία…

Από
pcuser
-
0

Ο βουλευτής Frank Pallone, Jr. (Δημοκρατικός από το Νιου Τζέρσεϊ) αντέδρασε έντονα στις πληροφορίες που θέλουν την κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν να προτείνει την πώληση των μαχητικών F-16 στην Τουρκία.

Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην ιστοσελίδα μας Hellas Journal, “ως θέμα πολιτικής, δεν σχολιάζουμε ούτε επιβεβαιώνουμε δημοσίως τις προτεινόμενες αμυντικές μεταφορές έως ότου κοινοποιηθούν επίσημα στο Κογκρέσο».

Με τα σημερινά δεδομένα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ΔΕΝ έστειλε αίτημα στο Κογκρέσο με το οποίο να ανακοινώνει την πρόθεσή του να εισηγηθεί την πώληση 40 F-16 στην Τουρκία και την αναβάθμιση άλλων 80 που έχει στο οπλοστάσιο της.

Ο βουλευτής Pallone αναφέρει τα εξής:

«Καταδικάζω έντονα την προτεινόμενη πώληση όπλων στην Τουρκία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρέπει να ανταμείψουν την Τουρκία με νέα όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό, δεδομένου του μακροχρόνιου ιστορικού του καθεστώτος Ερντογάν σε εγχώριες και διεθνείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποσταθεροποιητικές ενέργειες στην περιοχή και αποτυχία τήρησης των δεσμεύσεων του ΝΑΤΟ».

Όπως σημειώνει: «Τους τελευταίους μήνες, ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει κάνει πενιχρές πρωτοβουλίες για να επιστρέψουμε στην καλή μας σχέση. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να υποθέσουν λανθασμένα ότι αυτή η πώληση θα δώσει κίνητρο στον Ερντογάν να σταματήσει τις θανατηφόρες ενέργειές του και να αλλάξει τη διπλωματία του. Αντιθέτως, ξέρουμε ακριβώς τι θα γίνει».

Ο Αμερικανός βουλευτής σημειώνει επίσης τα εξής:

«Αυτή η πώληση θα τον ενθαρρυνθεί και θα του δώσει τους πόρους για να συνεχίσει τις πολεμικές του πρωτοβουλίες στον Καύκασο και όχι μόνο. Δεν μπορώ να υποστηρίξω οποιαδήποτε ενέργεια του Κογκρέσου που θα βοηθούσε την Τουρκία να αυξήσει το στρατιωτικό της οπλοστάσιο».

https://hellasjournal.com/2022/05/ochi-stin-polisi-ton-f-16-stin-tourkia-o-vouleftis-pallone-xekina-agona-gia-na-stamatisi-ti-simfonia/

Η συμβίωση με την πανδημία…

Από
anixneuseis
-
0

Ταξίδια, συναυλίες, φίλοι, για πολύ καιρό τέτοιες απολαύσεις ήταν αδύνατες. Τώρα, στο τρίτο έτος, η πανδημία του κορωνοϊού φαίνεται φυσιολογική. Θα γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας;

Για πολλούς ανθρώπους ο κορωνοϊός δεν φοβίζει πλέον όπως στο παρελθόν. Με την εμφάνιση της μετάλλαξης Όμικρον στα τέλη του περασμένου χρόνου, ο ιός εξαπλώθηκε ραγδαία και μέσα σεμερικές εβδομάδες εκατομμύρια άνθρωποι μολύνθηκαν στη Γερμανία. Ωστόσο οι περισσότεροι από αυτούς δεν νόσησαν βαριά και χάρη στους εμβολιασμούς. Τελείωσε λοιπόν η κατάσταση έκτακτης ανάγκης των τελευταίων ετών; Μια ελπίδα που εκφράζεται συχνά είναι ότι η πανδημία θα μετατραπεί σε ενδημική. Πότε ακριβώς όμως θα γίνει αυτό είναι άγνωστο.

Πώς θα συνεχιστούν τα πράγματα τους επόμενους μήνες, πόσο ισχυρός θα είναι ο ιός και πώς θα εξακολουθήσει να μας απασχολεί εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από το πόσο μεγάλη είναι η ανοσία στον πληθυσμό τώρα.

Πρόσφατη μελέτη επιστημόνων από το Ινστιτούτο Ρόμπερτ Κοχ στο Βερολίνο καταδεικνύει ότι μόνο το 7% των ανθρώπων είτε δεν έχουν εμβολιαστεί είτε δεν έχουν νοσήσει. Όσο μεγαλύτερο είναι όμως το ποσοστό αυτής της ομάδας, τόσο πιο εύκολο είναι για τον ιό γενικά να εξαπλωθεί. Με 7% οι πιθανότητες εξάπλωσης του ιού είναι ήδη σημαντικά περιορισμένες, αν και δεν είναι σαφές πόσο καλά προστατεύεται το υπόλοιπο 93%  από περαιτέρω μόλυνση και ασθένεια.

Άγνωστο πώς θα εξελιχθεί ο ιός

Κέντρο που διενεργούνται τεστ κορωνοϊού στην ΚολωνίαΚέντρο που διενεργούνται τεστ κορωνοϊού στην Κολωνία

Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ανοσία ποικίλλει από κρατίδιο σε κρατίδιο κυρίως λόγω των διαφορετικών ποσοστών εμβολιασμού. Επίσης τα στοιχεία μεταξύ των ηλικιακών ομάδων διέφεραν πολύ. Άτομα άνω των 60 ετών διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο σοβαρής νόσησης. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι περίπου το 4% αυτών είτε δεν έχουν εμβολιαστεί είτε δεν έχουν νοσήσει.

Πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση τους επόμενους μήνες εξαρτάται επίσης και από την περαιτέρω ανάπτυξη του ιού και αυτό είναι δύσκολο να προβλεφθεί. «Άλλοι ιοί, όπως π.χ οι ιοί της γρίπης τείνουν να αλλάζουν πιο σταδιακά και λιγότερο ακανόνιστα από ό,τι ο Sars-CoV-2 τα τελευταία δύο χρόνια», λέει ο Ρίχαρντ Νέχερ, ειδικός στην εξέλιξη των ιών από το πανεπιστήμιο της Βασιλείας.

Η εμφάνιση μιας «δολοφονικής παραλλαγής» όπως παρουσιάζεται από τον υπουργό Υγείας Καρλ Λαουτερμπάχ θεωρείται απίθανη. Επίσης δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί πως μια εξαιρετικά ανθεκτική στο ανοσοποιητικό παραλλαγή, μπορεί να αντιμετωπιστεί από την ανοσία που έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα στον πληθυσμό.

Το σύστημα υγείας

O Κρίστιαν ΚαραγιαννίδηςO Κρίστιαν Καραγιαννίδης

Οι ειδικοί υποθέτουν ότι γενικά η ανοσία αυξάνεται με τον αριθμό των εμβολιασμένων ή όσων έχουν νοσήσει. Άνθρωποι που έχουν νοσήσει όμως μόνο τους τελευταίους μήνες με την Όμικρον, το ερχόμενο φθινόπωρο δεν θα είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα από τους ανεμβολίαστους ή όσους δεν νόσησαν ποτέ. Ιδίως αν πέρασαν ελαφρά την ασθένεια, το σώμα τους δεν έχει δημιουργήσει μια ισχυρή ανοσία απέναντι στον ιό.

Ένα θετικό πάντως είναι, σύμφωνα με τον λοιμωξιολόγο Ρίχαρντ Νέχερ ότι «με την αυξανόμενη ποικιλομορφία και τις παραλλαγές του ιού, θα γίνεται όλο και δυσκολότερη η διάδοσή του».  υτό σημαίνει μικρότερη επιβάρυνση του συστήματος υγείας; Σύμφωνα με τον Κρίστιαν Καραγιαννίδη, Επιστημονικό Διευθυντή του Μητρώου Εντατικής Θεραπείας Divi, η απάντηση είναι: ναι όσον αφορά τον κορωνοϊό. Ωστόσο το φθινόπωρο και πάλι θα πρέπει να υπολογίζουμε με αύξηση των νοσημάτων που μπορεί να προσβάλλουν το αναπνευστικό, όπως η γρίππη.

Μαρία Ρηγούτσου (dpa)

DW

George Friedman: ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Από
anixneuseis
-
0

Του George Friedman – 10 Μαΐου 2022
Η Ρωσία διεξάγει πόλεμο στην Ουκρανία εδώ και λίγο περισσότερο από δύο μήνες. Αυτό δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο πόλεμος της Κορέας κράτησε τρία χρόνια, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έξι. Οι αραβο-ισραηλινοί πόλεμοι, από την άλλη πλευρά, κράτησαν μόνο λίγες ημέρες.

Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν στη διάρκεια ενός πολέμου. Το μέγεθος του πεδίου μάχης είναι μόνο ένας. Όσο μικρότερο είναι το πεδίο της μάχης, τόσο λιγότεροι στρατιώτες χωρούν σε αυτό και, γενικά, τόσο πιο σύντομος ο πόλεμος. Στην Ουκρανία, το πεδίο μάχης είναι σημαντικό. Μόνο με αυτό το κριτήριο, ο πόλεμος εκεί μπορεί να διαρκέσει χρόνια.

Εξίσου σημαντικές είναι οι δυνάμεις που παρατάσσονται μεταξύ τους. Και οι τρεις άξονες της αρχικής επίθεσης της Ρωσίας – εναντίον της Οδησσού, του Λουχάνσκ και του Κιέβου – έσπασαν λόγω υλικοτεχνικών δυσκολιών. Οι γραμμές επίθεσης οικοδομήθηκαν σε μεγάλο βαθμό γύρω από το πεζικό με υποστηρικτικό πυροβολικό και αεροπορικές επιδρομές, αλλά η κύρια στρατηγική αρχή παρέμεινε η ίδια. Συνέχισαν να προσπαθούν να καταλάβουν πόλεις αντί να καταστρέψουν τον ουκρανικό στρατό. Έτσι, περίπου ένα μήνα αφότου η Μόσχα απέκλεισε το Κίεβο ως πρωταρχικό στόχο, δεν έχει ακόμη εξαλείψει την αντίσταση στα ανατολικά και νότια. Μέρος αυτού έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι πόλεις είναι δύσκολα πεδία μάχης. Το πλεονέκτημα πηγαίνει στον αμυνόμενο, ο οποίος γνωρίζει καλά την πόλη και μπορεί να διαμορφώσει μια στρατηγική γύρω από αυτή τη γνώση.

Ωστόσο, το συνεχιζόμενο πρόβλημα για τη Ρωσία είναι ότι αντί να συγκεντρώνει τις δυνάμεις της σε έναν κρίσιμο στόχο προκειμένου να δημιουργήσει τις βέλτιστες συνθήκες για μια νίκη πριν μεταβεί σε άλλο στόχο, εξακολουθεί να καθοδηγείται από την κύρια αποστολή και το όραμά της, μεγάλο μέρος των οποίων βασίζεται στην υπόθεση ότι ο ουκρανικός στρατός είναι μια ασήμαντη δύναμη που μπορεί να ηττηθεί κατά την επιδίωξη της κύριας στρατηγικής του: την κατάληψη πόλεων. Πράγματι, η ιδέα της κατάληψης πόλεων ως επιχειρησιακής αποστολής προέρχεται από τον ρωσικό στόχο να κατακτήσει ολόκληρη την Ουκρανία. Για την επιδίωξη αυτού του στόχου, υπάρχει μια λογική να νικήσουμε τον ουκρανικό στρατό και να καταλάβουμε πόλεις.

Αλλά η Μόσχα υπολόγισε λάθος το αρχικό πρόβλημα. Η Ουκρανία είναι μεγάλη και οι δυνάμεις της πολέμησαν από διασκορπισμένες και τακτικά κινητές θέσεις, ακριβώς το είδος άμυνας που η Ρωσία είναι ακατάλληλη να πολεμήσει. Οι Ουκρανοί θα μπορούσαν να μη δώσουν μάχη όπου επέλεγαν και να εμπλακούν τη στιγμή της επιλογής τους. Η Ρωσία είχε πολλά τεθωρακισμένα, αλλά τα τεθωρακισμένα δεν είναι τόσο χρήσιμα ενάντια στο διασκορπισμένο πεζικό ή στις πόλεις.

Η Ρωσία προειδοποίησε επίσης την Ουκρανία για τις προθέσεις της και οργάνωσε δυνάμεις με τέτοιο τρόπο ώστε το Κίεβο να προετοιμάσει τις δυνάμεις του για την επίθεση. Οι Ουκρανοί φαίνεται να έχουν διασκορπιστεί για να μην δώσουν στη Ρωσία ένα κέντρο βάρους για επίθεση. Οι Ουκρανοί εφήρμοσαν, επίσης, περιορισμένο στρατηγικό έλεγχο των δυνάμεών τους ενώ έδιναν τακτικό έλεγχο στις τοπικές δυνάμεις. Αυτό σήμαινε ότι οι Ρώσοι στερήθηκαν ένα πρωταρχικό πλεονέκτημα: την ικανότητα να καταστρέψουν οποιαδήποτε στρατιωτική συγκέντρωση ή να παρεμποδίσουν την επικοινωνία στο πεδίο. Οι Ουκρανοί δεν δημιούργησαν ευάλωτα κέντρα διοίκησης ή δίκτυο επικοινωνιών με δυνατότητα εμπλοκής. Ομάδες πεζικού διαφόρων μεγεθών ήταν ελεύθερες να αναπτυχθούν και να χτυπήσουν στη βάση τακτικών ευκαιριών. Με άλλα λόγια, δυνάμεις που γνώριζαν την κατάσταση δεν ήταν υπό τον συνεχή έλεγχο μιας κεντρικής διοίκησης, η οποία ήταν άγνωστη. Οι Ρώσοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την Ουκρανία με ένα χτύπημα όπως περίμεναν. Η Μόσχα από τότε προσπάθησε να επιβάλει έναν πόλεμο φθοράς. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο πόλεμος φθοράς κοστίζει στους Ρώσους όσο και στους Ουκρανούς, και κατά κάποιο τρόπο περισσότερο.

Οι Ουκρανοί είχαν ένα δεύτερο πλεονέκτημα: τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ΗΠΑ ήθελαν να αποτύχει η ρωσική εισβολή. Αν έπεφτε η Ουκρανία, τότε ο ρωσικός στρατός θα ερχόταν πρόσωπο με πρόσωπο με το ΝΑΤΟ, από την Πολωνία μέχρι τη Ρουμανία. Οι ρωσικές προθέσεις ήταν πάντα ασαφείς, αλλά υποθέτοντας τη χειρότερη περίπτωση, η Ρωσία θα μπορούσε να συνεχίσει μια επιτυχημένη εισβολή με άλλη μια κίνηση προς τα δυτικά για να ανακτήσει τη θέση που είχε πριν από το 1991. Τότε η Ουάσιγκτον θα συρόταν αναπόφευκτα σε άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία. Και οι ΗΠΑ πάνω απ’ όλα δεν ήθελαν να αναπτύξουν στρατεύματα στο πεδίο. Οι περιστάσεις υπαγόρευσαν να μην ηττηθεί η Ουκρανία και να μην αναμιχθούν τα στρατεύματα των ΗΠΑ. Τα πρώτα στάδια της εισβολής έδειξαν ότι ήταν δυνατό να αρνηθεί κανείς τη νίκη της Ρωσίας χωρίς τις δυνάμεις των ΗΠΑ.

Αυτό που χρειαζόταν η Ουκρανία ήταν μια μαζική προμήθεια προηγμένων όπλων. Οι πόλεμοι αλλάζουν. Αυτό που ήταν μια αποτελεσματική επιχείρηση πεζικού έπρεπε να ενισχυθεί με αντιαρματικά, αντιαεροπορικά και προηγμένα συστήματα αναγνώρισης. Αντιμέτωπο με τον ρωσικό στρατό είναι τώρα το ίδιο πεζικό που τους είχε αδρανοποιήσει, σε συνδυασμό με προηγμένα όπλα και πυρομαχικά. Αυτά πρέπει να τα διαχειρίζεται μια κεντρική διοίκηση, η οποία αλλάζει τις ουκρανικές επιχειρήσεις, αλλά θέτει τη Ρωσία σε κίνδυνο σε οποιαδήποτε στρατηγική επίθεση.

Εδώ μπαίνει το ζήτημα του χρόνου. Τα νέα όπλα χρειάζονται χρόνο για να ενσωματωθούν στις δυνάμεις που τα χρησιμοποιούν. Μέχρι τότε, εάν η Ρωσία θέλει να κερδίσει, θα πρέπει να ξεκινήσει μια επίθεση που έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει αυτά τα όπλα από το να γίνουν επιχειρησιακά. Το πρόβλημα είναι ότι οι Ρώσοι έχουν δείξει μικρή ευελιξία για νέες πραγματικότητες. Οι Ουκρανοί γίνονται ισχυρότεροι, όχι πιο αδύναμοι, και οι Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ εξακολουθούν να μην αναπτύσσουν δυνάμεις, παρέχουν ένα σημαντικό οπλοστάσιο. Οι Ουκρανοί δεν πιέζονται να αποδεχτούν την ήττα. Οι Ρώσοι δεν κερδίζουν, αλλά αν υποθέσουμε ότι έχουν αποθέματα που δεν έχουμε δει ακόμα, ίσως μπορέσουν να νικήσουν τους Ουκρανούς.

Το πολιτικό κόστος της απόσυρσης ή της αποδοχής μιας εκεχειρίας είναι δύσκολο για τη ρωσική ηγεσία. Η αξιοπιστία της στη Ρωσία θα αποδυναμωνόταν. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιτρέψουν στη Ρωσία να κερδίσει επειδή δεν μπορούν να δεχθούν τη Ρωσία στα σύνορα του ΝΑΤΟ. Η Ουάσιγκτον πρέπει επομένως να εκσυγχρονίσει τον ουκρανικό στρατό.

Δεν είναι σαφές τι θα κάνει η Ρωσία στη συνέχεια. Η Μόσχα μουρμούρισε κάτι για τα πυρηνικά όπλα, αλλά κανείς δεν πτοείται. Αυτό δεν είναι απλώς ένα ζήτημα της διάθεσης του Πούτιν, αλλά ένα ερώτημα για το πώς θα απαντούσε η ρωσική ηγεσία και η στρατιωτική αλυσίδα διοίκησης. Και αν οι ΗΠΑ ενέδιδαν στην απειλή, θα την αντιμετώπιζαν ξανά στην επόμενη εμπλοκή, με τους Ρώσους να γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ ξεδιπλώνουν τα χαρτιά τους όταν απειλούνται με πυρηνικά όπλα.

Φαίνεται ότι οι Ρώσοι είναι ανίκανοι να αλλάξουν στρατηγική. Γνωρίζουν σχεδόν τρεις μήνες ότι ήταν σε λάθος δρόμο. Ανεπαρκείς πόροι και ανεπαρκώς εκπαιδευμένο σώμα αξιωματικών είναι η μόνη εξήγηση για αυτήν την μπερδεμένη πραγματικότητα. Οι Ουκρανοί δεν θα αλλάξουν τη στρατηγική τους, γιατί προς το παρόν δεν χρειάζεται. Και οι Αμερικανοί δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ευτυχισμένοι. Οι Ρώσοι σπαταλούν την ισχύ και την αξιοπιστία τους εναντίον της Ουκρανίας και οι ΗΠΑ μπορούν να επέμβουν με την παροχή όπλων και την αποφυγή της ανάμιξής τους στην πράξη.

Το πώς και πότε θα τελειώσει ο πόλεμος εξαρτάται από τη Μόσχα. Η πολιτική διαδικασία της Ρωσίας είναι ένα μυστήριο. Υπάρχει πάντα μια πολιτική δομή επειδή κάποιος πρέπει να εκτελεί τις εντολές ενός δικτάτορα, αλλά δεν έχω καμία αντίληψη για αυτό. Αυτό που ξέρω είναι ότι οι ΗΠΑ μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που κάνουν με ελάχιστο ρίσκο και οι Ουκρανοί δεν έχουν άλλη επιλογή από το να πολεμήσουν. Έτσι, η Ρωσία είτε θα κάνει το πρώτο βήμα είτε θα συνεχίσει να πολεμά, κάτι για το οποίο μέχρι στιγμής οι προοπτικές δεν φαίνονται καλές. Αμφιβάλλω ότι τα πυρηνικά όπλα είναι μια βιώσιμη επιλογή. Στην πραγματικότητα, αμφιβάλλω ότι η Ρωσία θα κάνει κάτι τόσο εκπληκτικό. Έτσι, όπως το βλέπω, η μόνη συμβουλή που υπάρχει για τη Ρωσία είναι η απάντηση του Γερμανού Στρατάρχη Γκερντ φον Ράντστεντ στο Βερολίνο μετά την D-Day, όταν ρωτήθηκε τι πρέπει να γίνει: «Κάντε ειρήνη, ανόητοι».

Ο Τζορτζ Φρίντμαν είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος γεωπολιτικός αναλυτής και ο ιδρυτής και πρόεδρος της Geopolitical Futures.

geopoliticalfutures.com

Η Google ετοιμάζει «έξυπνα» γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας που θα μεταφράζουν με υπότιτλους σε πραγματικό χρόνο

Από
anixneuseis
-
0

Aχμετ Ινσέλ&Νόρα Σενί: Ερντογάν θέλει να φιμώσει την κοσμική κοινωνία

Από
anixneuseis
-
0

Economist: ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ Η ΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΙΒΑΝ.

Από
anixneuseis
-
0
Παρακάτω ενα μεταφρασμένο άρθρο του αγγλόφωνου περιοδικού The Economist. Παρόλο που το άρθρο αναφέρεται σε ενδεχόμενη θαλάσσια εισβολή της Κίνας στην Ταϊβαν από τις οποίες μας χωρίζει τεράστια απόσταση, και υπό το πρίσμα της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, κάποιες επιχειρησιακές και τακτικές λεπτομέρειες παρουσιάζουν σημαντικές και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και ομοιότητες,  με μια ενδεχόμενη ενέργεια της αναθεωρητικής Τουρκίας εναντίον των (ελληνικών) νησιών μας.
Για αυτό αξίζει να διαβαστεί. Έχουν προστεθεί κάποια κατά τη γνώμη μας αναγκαία σχόλια.
Το άρθρο αυτό παρουσιάστηκε στην ενότητα ενημέρωσης της έντυπης έκδοσης του αγγλόφωνου εβδομαδιαίου περιοδικού The Economist, την 23η Απριλίου 2022, υπο τον γενικό τίτλο: Πώς να γίνετε σκαντζόχοιρος.
Το περιοδικό The Economist θεωρείται η εγκυρότερη και αξιολογότερη «ανοικτή πηγή πληροφοριών» παγκοσμίως.
**********
Στγος εα Μιχαήλ Κωσταράκος, επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ,
Μετάφραση-Επιμέλεια: Ανθστής ΠΑ  Άννα Χλωρού.
*******
Τι μπορεί να μάθει η Ταϊβάν από την Ουκρανία σχετικά με την αντίσταση στην εισβολή.
Μπορεί να βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά λίγοι παρακολουθούν τον πόλεμο στην Ουκρανία πιο προσεκτικά από τους Ταϊβανέζους. Ο αγώνας για την επιβίωση μιας νέας δημοκρατίας ενάντια σε έναν εκφοβιστικό, αυταρχικό γείτονα που περιφρονεί το δικαίωμά της στην αυτοδιάθεση θα μπορούσε μια μέρα να είναι δικός τους. Όταν ο Σι Τζινπίνγκ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, οι δεσποτικοί πρόεδροι της Κίνας και της Ρωσίας αντίστοιχα, λένε ότι η φιλία τους δεν έχει «όρια», η Ταϊβάν ανατριχιάζει.
Δύο εμπόδια αποτρέπουν την ηπειρωτική χώρα από τον εξαναγκασμό σε «επανένωση» με την Ταϊβάν, την οποία θεωρεί μέρος του κινεζικού εδάφους, παρόλο που το νησί έχει ξεχωριστή κυβέρνηση από το 1949. Το ένα είναι το στενό πλάτους 180 χιλιομέτρων της Ταϊβάν. Το άλλο είναι η στρατιωτική δύναμη της Αμερικής. Αλλά η γρήγορη Κίνα εξελίσσει γρήγορα τα απαραίτητα μέσα για να ξεπεράσει και τα δύο.
 Μερικοί Αμερικανοί διοικητές πιστεύουν ότι η Κίνα μπορεί να επιτεθεί πριν από το τέλος της δεκαετίας.
Μια εισβολή στην Ταϊβάν θα ήταν καταστροφή από πολλές απόψεις. Θα μπορούσε να πνίξει μια από τις πιο αξιοθαύμαστες δημοκρατίες της Ασίας. Επειδή η Ταϊβάν παράγει τα πιο προηγμένα τσιπ υπολογιστών στον κόσμο, θα σπείρει τον όλεθρο στην παγκόσμια οικονομία. Η παραβίαση της «πρώτης νησιωτικής αλυσίδας» που περιβάλλουν την ηπειρωτική χώρα της Κίνας από την Ιαπωνία στη Μαλαισία θα επέτρεπε επίσης στις ένοπλες δυνάμεις της Κίνας απεριόριστη πρόσβαση στον ανοιχτό ωκεανό. Αυτό θα έθετε σε κίνδυνο την Ιαπωνία και θα ανέτρεπε την αμερικανική τάξη στον Ινδο-Ειρηνικό.
Για να αποφευχθεί μια τέτοια καταστροφή, η Ταϊβάν, η Αμερική και οι σύμμαχοί της πρέπει να δράσουν στα (εξελισσόμενα) μαθήματα της εισβολής της Ρωσίας. Το πιο σημαντικό μάθημα είναι ότι η απειλή είναι πραγματική και είναι καλύτερο να προετοιμαστούμε τώρα παρά να πρέπει να αυτοσχεδιάζουμε στη ζέση της μάχης.
Η Ουκρανία έχει δείξει πώς ένα μαχητικό πνεύμα, μια γενναία ηγεσία, ένας ανθεκτικός πληθυσμός –και δυτικά όπλα– μπορούν να κρατήσουν μακριά έναν μεγαλύτερο εχθρό. Όσο καλύτερα προετοιμαστεί η Ταϊβάν, τόσο λιγότερο πιθανό είναι η Κίνα να διακινδυνεύσει μια εισβολή.
Έτσι, η Ταϊβάν θα πρέπει να σκεφτεί περισσότερο για την άμυνα. Η απόφασή της να βασίζεται λιγότερο στους στρατευμένους και να οικοδομεί μια πιο επαγγελματική δύναμη είναι καλή. Αλλά θα πρέπει να συνεχίσει να παρέχει στρατιωτική εκπαίδευση σε όλους τους άνδρες (και γιατί όχι και στις γυναίκες;) και να δημιουργήσει μια μαζική εδαφική αμυντική δύναμη. Θα πρέπει επίσης να αυξήσει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό της, ο οποίος ανέρχεται σε περίπου 2% του ΑΕΠ — χαμηλός για μια χώρα που βρίσκεται σε τέτοιο κίνδυνο (το Ισραήλ δαπανά το 5,6%). Όπως και πρόσφατα η Γερμανία, θα πρέπει να δώσει μεγάλη ώθηση στις δαπάνες ως ένδειξη πρόθεσης.
Δεν μπορεί να ελπίζει να ξεπεράσει την Κίνα, της οποίας ο αμυντικός προϋπολογισμός είναι 20 φορές μεγαλύτερος, ή να τοποθετήσει περισσότερους στρατιώτες. Αντ’ αυτού, θα πρέπει να επικεντρωθεί στο να γίνει δύσκολοχώνευτη.
Ευτυχώς η Ταϊβάν έχει ήδη ένα υγιές στρατιωτικό δόγμα για να αξιοποιήσει, τη “Συνολική Αμυντική Ιδέα”, που εκδόθηκε το 2017, αλλά δεν εναγκαλίστηκε πλήρως από τους κορυφαίους ʺγαλονάδεςʺ. Είναι μια στρατηγική “σκαντζόχοιρος”, βασισμένη σε πανταχού παρόντα κινητά και κρυμμένα αμυντικά όπλα, ειδικά πυραύλους για χρήση εναντίον πλοίων και αεροπλάνων. Αυτό θα σήμαινε ότι θα εγκαταλείψουν (?) τουλάχιστον μερικά από τα ακριβά αεριωθούμενα αεροπλάνα, πλοία και υποβρύχια που αναζητά επί του παρόντος η Ταϊβάν – αλλά πολλά από αυτά είναι πιθανό να ανατιναχτούν όταν αρχίσουν οι πυροβολισμοί (η κινεζική επίθεση) ούτως ή άλλως.(ούτε συζήτηση, τα μέσα που διαθέτουμε θα χρησιμοποιηθούν άμεσα και στη πρώτη γραμμή και επαφή,  κατά τον καλύτερο τρόπο για την αντιμετώπιση της εισβολής, με οποιοδήποτε ενδεχόμενο κόστος – δεν τζογάρουμε, υψώνουμε τα τείχη και τις ασπίδες μας και υπερασπιζόμαστε τη χώρα μας με κάθε τίμημα)
Μια τέτοια αλλαγή θα ήταν ένα τεράστιο ρίσκο. Στη σημερινή σύγκρουση “γκρίζας ζώνης” η Ταϊβάν αντιμετωπίζει συνεχή παρενόχληση, όπως εισβολές κοντά στον εναέριο χώρο της που πρέπει να αντιμετωπιστούν από μια ανεπαρκή πολεμική αεροπορία. ( Ευτυχώς η δική μας είναι υπέρ επαρκής και ισχυρή) .Αν και η Ταϊβάν, ως νησί, είναι πιο δύσκολο να δεχθεί εισβολή σε σχέση με την  Ουκρανία, είναι επίσης πιο δύσκολο να ανεφοδιάζεται.
Μπορεί να χρειαστεί να αγωνιστεί μόνη  για εβδομάδες ή μήνες. Και δεν μπορεί να είναι βέβαιο αν ή πόσο σύντομα η Αμερική ( ή άλλοι σύμμαχοι της) θα έρθουν να τη βοηθήσει. Η προτεραιότητα πρέπει να είναι να προβάλλει αντίσταση. Κοιτάξτε την Ουκρανία: όσο περισσότερο αγωνίζεται, τόσο περισσότερη βοήθεια έχει λάβει.
Η Αμερική μπορεί να διευκολύνει τη μετάβαση. Σε αντάλλαγμα για τη στρατιωτική μεταρρύθμιση, θα πρέπει να παρέχει περισσότερη στήριξη. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει την αναβάθμιση των πολιτικών και στρατιωτικών επαφών, την πώληση ή την παροχή περισσότερων όπλων, την παροχή απροκάλυπτης εκπαίδευσης και τη φιλοξενία κοινών ασκήσεων. Η Ταϊβάν έχει αξιοθρήνητα μικρή εμπειρία να επιχειρεί με φιλικές δυνάμεις. Η Αμερική θα πρέπει να καταρτίσει και να κάνει πρόβες λεπτομερών σχεδίων –μεταξύ άλλων με την Ιαπωνία και άλλους συμμάχους– για να ανταποκριθεί σε μια σειρά κρίσεων, από ναυτικό αποκλεισμό της Ταϊβάν έως εισβολή.
Όλα αυτά θα εξοργίσουν την Κίνα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν θα πρέπει να είναι προσεκτικός για να διατηρήσει “στρατηγική ασάφεια”, σύμφωνα με την οποία η Αμερική βοηθά την Ταϊβάν να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αλλά δεν δηλώνει σαφώς ότι θα πήγαινε σε πόλεμο με την Κίνα εάν εισέβαλε. Στην περίπτωση της Ουκρανίας, αντίθετα, έχει δηλώσει ρητά ότι η Αμερική δεν θα συμμετάσχει στον αγώνα φοβούμενη ότι θα ξεκινήσει τον “Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο”.
Υποσχόμενη να αγωνιστεί για την Ταϊβάν, όπως κάποιοι υπέρμαχοι, θα έκανε λίγα για να αποτρέψει την Κίνα, η οποία ήδη υποθέτει ότι η Αμερική θα το κάνει. Και μια τέτοια υπόσχεση θα προκαλούσε, τουλάχιστον, διπλωματική κρίση. Καλύτερα, επομένως, να επικεντρωθεί σε πρακτικά βήματα για να ακονίσει τα αγκάθια του σκαντζόχοιρου της Ταϊβάν.
Πριν από ένα χρόνο αυτή η εφημερίδα ονόμασε την Ταϊβάν “το πιο επικίνδυνο μέρος στη Γη”. Η Αμερική και η Ταϊβάν πρέπει να το ενθαρρύνουν αυτό ώστε και η Κίνα να το δει έτσι.

Το γεωπολιτικό τόξο των λιμανιών στην Β. Ελλάδα και το ενδιαφέρον των Αμερικανών

Από
anixneuseis
-
0
Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης

Τα λιμάνια της Β. Ελλάδας στη σκακιέρα του γεωπολιτικού παιχνιδιού

Γράφουν οι Τάσος Ευαγγελίου, Αντιόπη Σχοινά

Με την ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία να συζητείται από σήμερα στη Βουλή και να ψηφίζεται την Πέμπτη 12 Μαΐου, αναδεικνύεται το ενδιαφέρον των Αμερικανών για τα λιμάνια της Αλεξανδρούπολη, της Καβάλας αλλά και του Βόλου. Ένα ενδιαφέρον γεωστρατηγικό δεδομένων των εξελίξεων με την εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία και την αλλοπρόσαλλη επικίνδυνη αναθεωρητική πολιτική του, αλλά και οικονομικών τόσο εξ αιτίας της μετατροπής της χώρας σε ενεργειακό κόμβο όσο και λόγω της ανάδειξης των εμπορευματικών μεταφορών σε μοχλό ανάπτυξης.

Πρόκειται επί της ουσίας για ένα γεωστρατηγικό παιχνίδι στο οποίο όμως οι οικονομικές παράμετροι δεν μπορούν να παραγνωριστούν τόσο στον τομέα της κομβικής σημασίας της Ελλάδας στις ενεργειακές εξελίξεις που προκάλεσε η εισβολή στην Ουκρανία και των αλλαγών που αυτές προκαλούν στο ενεργειακό μείγμα των χωρών της Ευρώπης όσο και σε αυτών των μεταφορών δεδομένης της προσπάθειας της Κίνας να αναβιώσει τον λεγόμενο δρόμο του μεταξιού.

Η Αλεξανδρούπολη, η Καβάλα αλλά και ο Βόλος εντάσσονται στον σχεδιασμό των Αμερικανών που διαπιστώνουν πως τα τρία αυτά λιμάνια σε συνδυασμό με τη Σούδα δημιουργούν ένα… τόξο το οποίο αποτρέπει ουσιαστικά μια ρωσική διείσδυση ακόμη και μετά το τέλος, όταν αυτό υπάρξει, του αιματηρού πολέμου που το καθεστώς Πούτιν ξεκίνησε οδηγώντας την Ευρώπη σε αποφάσεις που αλλάζουν άρδην τις οικονομίες των χωρών μελών αλλά και τον τρόπο κάλυψης των ενεργειακών αναγκών.

Η Αλεξανδρούπολη και ο Βόλος εντάσσονται στην νέα αμυντική συμφωνία. Η μεν πρώτη ως κόμβος για τις μετακινήσεις δυνάμεων των ΗΠΑ προς τα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ ο δε Βόλος δεδομένης της θέσης του πλησίον της Λάρισας και του αεροδρομίου στο οποίο σταθμεύουν και αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη αλλά και της ύπαρξης του αεροδρομίου του Στεφανοδικείου. Η Καβάλα εντάσσεται στον σχεδιασμό που αφορά την ενεργειακή απεξάρτηση από τη Μόσχα κάτι που οι ΗΠΑ επεδίωκαν και πριν τις εξελίξεις με την Ουκρανία.

Άλλωστε κατ επανάληψη από τη δεκαετία του 2000 οι Αμερικανοί πρέσβεις αλλά και οι αρμόδιοι υπουργοί των ΗΠΑ που έχουν επισκεφθεί την χώρα μας έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο η Ελλάδα όπως και η Ευρώπη να βρεθούν στην κατάσταση που τελικά ήρθαν τους τελευταίους μήνες. Να αντιμετωπίζουν τον ωμό εκβιασμό της Ρωσίας του Πούτιν που ζητά να αφεθεί ανενόχλητος να καταλάβει και να προσαρτήσει μια ανεξάρτητη ευρωπαϊκή χώρα.

Το λιμάνι της Καβάλας δεν αντιμετωπίζεται με γεωστρατηγικό ενδιαφέρον ως προς τους αμυντικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ και ΝΑΤΟ εντάσσεται όμως στο ενεργειακό κομμάτι στο οποίο πλέον επενδύουν όλοι στο πλαίσιο της απεξάρτησης από το φυσικό αέριο της Ρωσίας και τους εκβιαστικούς μηχανισμούς του Πούτιν.

Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένο το αυξημένο ενδιαφέρον η Κυβέρνηση προχωρά σε μια σειρά έργων που αφορούν στη βελτίωση των οδικών και σιδηροδρομικών αξόνων ώστε η υπεραξία που να δημιουργηθεί για τα λιμάνια και για την ευρύτερη περιοχή να είναι σημαντική. Είναι ενδεικτικό άλλωστε πως τουλάχιστον η Καβάλα και ο Βόλος έχουν αποκτήσει το τελευταίο διάστημα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για ξένους επενδυτές που ταυτίζοντας με αυτούς που μετέχουν στο διαγωνισμό για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.

Η βόρεια Ελλάδα ανακτά τον κομβικό της ρόλο και πλέον γίνεται αισθητή η προσπάθεια απεγκλωβισμού της από την προπαγάνδα που επί σειρά ετών στήθηκε μέσα από μηχανισμούς υποκειμένους από την Ρωσία με προμετωπίδα την Ορθοδοξία. Οι εξελίξεις φέρνουν μπροστά τον γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας συνολικά και λειτουργούν αποτρεπτικά προς δυνάμεις – θιασώτες της λογικής Πούτιν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός πως η Τουρκία, όπως και η Ρωσία, έχουν αντιδράσει στην αμυντική συμφωνία που επανακαθορίζει τον στρατηγικό ρόλο της Αλεξανδρούπολης.

Αυτό που προκαλεί ερωτήματα όμως είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ που έχει δηλώσει ότι θα την καταψηφίσει την Πέμπτη στη Βουλή και προς το παρόν δεν έχει αλλάξει θέση, παρά τις εξελίξεις με την εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία και τις αποκαλύψεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας για το ρόλο μηχανισμών στην περιοχή της Βορείου Ελλάδας.

Μιλώντας για δήθεν επ’ αόριστον παραχωρήσεις ο Αλέξης Τσίπρας πρόσφατα υποστήριξε ότι «Ο κ. Μητσοτάκης είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που παραχωρεί επ’ αόριστον στρατιωτικές εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ (Σούδα, Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Βόλο), χωρίς να διαπραγματευτεί συγκεκριμένα ανταλλάγματα. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία του Ερντογάν δεν αναβαθμίζει μόνο τον διεθνή της ρόλο ως μεσολαβήτριας στον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά και τη σχέση της με τις ΗΠΑ. Και αναμένει να παραλάβει νέα πολεμικά αεροσκάφη F-16 από τις ΗΠΑ. Με δυο λόγια, εμείς, βασιλικότεροι του βασιλέως, θα δίνουμε βάσεις και στέλνουμε όπλα στην Ουκρανία και οι ΗΠΑ θα στέλνουν μαχητικά στην Τουρκία για να πετούν πάνω από τα ελληνικά νησιά. Δεν το λες και θετική εξέλιξη όλο αυτό».

Μάλιστα εμφανίσθηκε να καλεί τον πρωθυπουργό στη συνάντηση με τον Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο να «απαιτήσει την ακύρωση παράδοσης αμερικανικών μαχητικών F-16 στην Τουρκία. Και εγγυήσεις ασφάλειας για Ελλάδα και Κύπρο έναντι της τουρκικής επιθετικότητας».

Σε κάθε περίπτωση οι διαδικασίες προχωρούν. Ο διαγωνισμός για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης είναι σε εξέλιξη και αναμένεται να ακολουθήσει και το λιμάνι της Καβάλας ενώ και ο Βόλος βρίσκεται σε φάση ωρίμανσης. Συγκεκριμένα:

Αλεξανδρούπολη – Καβάλα

Η επόμενη μέρα για την περιοχή αφορά άμεσα στα λιμάνια της Αλεξανδρούπολης και της Καβάλας. Στο μεν πρώτο είναι σε εξέλιξη ο διαγωνισμός, ενώ στην Καβάλα ανακοινώθηκε ο προτιμητέος επενδυτής που είναι κοινοπραξία «International Port Investments Kavala»,.

Όπως αναφέρετε στο νέο, αναθεωρημένο, επιχειρησιακό πλάνο του ΤΑΙΠΕΔ που εγκρίθηκε μέσα στον Απρίλιο από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής, όσον αφορά τον λιμένα Αλεξανδρούπολης ολοκληρώνονται προσεχώς τα συμβατικά κείμενα και εντός Q2 θα έρθουν δεσμευτικές

Ο λιμένας Φίλιππος Β΄ στην Καβάλα μπαίνει πλέον σε μια νέα αναπτυξιακή τροχιά, με την υπο-παραχωρησιούχο κοινοπραξία «International Port Investments Kavala», η οποία απαρτίζεται από τις εταιρείες Black Summit Financial Group – EFA Group – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, να δεσμεύεται για σειρά επενδύσεων για την ανάπτυξή του.

Το οικονομικό αντάλλαγμα ανήλθε σε 33,9 εκατ. και κατά τη διάρκεια της υπο-παραχώρησης, αναμένεται να υλοποιηθούν επενδύσεις της τάξης των 36 εκατ. Ευρώ.

Το λιμάνι του Βόλου

Μέχρι το τέλος Ιουνίου αναμένεται σύμφωνα με το νέο αναθεωρημένο επιχειρησιακό σχέδιο του ΤΑΙΠΕΔ που εγκρίθηκε από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την πρόσκληση ενδιαφέροντος για το λιμένα Βόλου.

Το λιμάνι του Βόλου βρίσκεται στον Παγασητικό Κόλπο στην κεντροανατολική ηπειρωτική Ελλάδα με κύρια δραστηριότητα την διακίνηση ερμπορευματοκιβώτιων, ενώ διακινείται και γενικό φορτίο, ξηρό χύδην. Επίσης εξυπηρετεί τις ακτοπλοϊκές συνδέσεις προς τα Νησιά των Σποράδων.

Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία στην ιστοσελίδα του ΤΑΙΠΕΔ διαθέτει 204 θέσεις ελλιμενισμού γιοτ και παρέχει υπηρεσίες κρουαζιέρας.

Το premarketing που έχει γίνει για την αποκρατικοποίηση του ΟΛΒ, δείχνει ενδιαφέρον έχουν περίπου οι ίδιες κοινοπραξίες με τα λιμάνια της Βορείου Ελλάδος, δηλαδή Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Ηγουμενίτσα.

Στον ΟΛΒ το ΤΑΙΠΕΔ θα διαθέσει το 67% των μετοχών του λιμένα και πλέον προχωρά η διαδικασία καθώς πρόσφατα έκλεισε και η εκκρεμότητα που σχετίζονταν με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο ήθελε να δεσμεύσει μέρος της χερσαίας ζώνης του λιμένα προκειμένου να δημιουργηθούν εγκαταστάσεις εκπαίδευσης πεζοναυτών. Εν τέλει το κέντρο θα μεταφερθεί στην Αγχίαλο και η χερσαία ζώνη του λιμένα παραμένει στο ΤΑΙΠΕΔ.

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης δεν έχει εντάσσεται σε σχέδια ενδιαφέροντος του αμερικανικού παράγοντα. Το ιδιοκτησιακό του καθεστώς έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά χωρίς φυσικά αυτό να αφορά στη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων και προϊόντων. Γεωστρατηγικά όμως έχει απενταχθεί θα έλεγε κανείς από σχεδιασμούς που αφορούν την άμυνα και την ενέργεια.

Άλλωστε η δημιουργία του ως άνω τόξου ουσιαστικά παρακάμπτει ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας. Οι δε αναφορές του πρώην, πλέον Αμερικανού πρέσβη, για τις εξελίξεις που έλαβαν χώρα αναφορικά με ένα από τα κεντρικά λιμάνια έχουν δείξει τουλάχιστον τις θέσεις του αμερικανικού παράγοντα.

Βέβαια η ελληνική πλευρά δίνει βάρος στην ευρύτερη περιοχή και στο πλαίσιο αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πρόγραμμα έργων ύψους περίπου 5 δισ. ευρώ που αφορά την πόλη αλλά και την ευρύτερη περιοχή. Πρόκειται για το FlyOver Περιφερειακής Θεσσαλονίκης, έργο – ΣΔΙΤ με προϋπολογισμό 377 εκατ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ), το Μετρό της Θεσσαλονίκης το οποίο αναμένεται να παραδοθεί στο τέλος του 2023 και αποτελείται από τη βασική γραμμή μήκους 9,6 χιλιομέτρων με 13 σταθμούς και την γραμμή Καλαμαριάς μήκους 4,8 χιλιομέτρων με 5 σταθμούς.

Τον οδικό άξονα Θεσσαλονίκη-Κασσάνδρα ολοκληρώνει το έργο Μουδανιά-Ποτίδαια και εκτιμάται ότι θα δοθεί σε χρήση στις αρχές του καλοκαιριού

Το έργο Θέρμη – Γαλάτιστα ολοκληρώνει τον άξονα Θεσσαλονίκη-Πολύγυρος και το έργο θα ολοκληρωθεί το φθινόπωρο. Το έργο που αναβαθμίζει τον αυτοκινητόδρομο Αιγαίου είναι η γέφυρα Αλιάκμονα, ενώ ο Οδικός Άξονας Θεσσαλονίκη-Έδεσσα αφορά σε οδικό έργο – ΣΔΙΤ συνολικού μήκους περίπου 80χλμ και προϋπολογισμού 419 εκατομμυρίων ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνεται και η λειτουργία και η συντήρηση.

Η οδική σύνδεση ΟΛΘ-ΠΑΘΕ, αφορά την σύνδεση του 6ου προβλήτα του ΟΛΘ όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η ολοκλήρωση του, έργο 170 εκατ. ευρώ που θα διπλασιάσει την ικανότητα υποδοχής και μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, με το δίκτυο αυτοκινητόδρομων της χώρας και συνδυάζεται με την σιδηροδρομική σύνδεση ΟΛΘ που προκηρύχθηκε από την ΕΡΓΟΣΕ. και το έργο σύνδεσης του ΟΛΘ με το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας.

Να σημειωθεί ότι την ίδια ώρα προχωρά ο οδικός άξονας Δράμας – Αμφίπολης και τον οδικό άξονα Θεσσαλονίκης – Έδεσσας ενώ στην περιοχή ανήκει και ένα από τα πέντε μεγάλα έργα άρδευσης και αντιπλημμυρικής θωράκισης το φράγμα του Χαβρία στη Χαλκιδική. Προωθείται δε και σειρά κτιριακών έργων που περιλαμβάνουν το cluster του Δικαστικού Μεγάρου Κεντρικής Μακεδονίας, 17 σχολεία που θα κατασκευαστούν στην Κεντρική Μακεδονία, την Αστυνομική Διεύθυνση Βέροιας και για το ένα από τα δυο clusters των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Κέντρων της Πολιτικής Προστασίας.

Πηγή: liberal.gr

Οι εξελίξεις στη στρατιωτική διπλωματία και στην αμυντική βιομηχανία στον απόηχο των νέων αμυντικών Συμφωνιών (β’ μέρος)

Από
anixneuseis
-
0
 ΤΟ Α! ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ

Από τη Μυροφόρα Παπαδοπούλου, μέλος της Ομάδας Συνεντεύξεων για το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022.

Στο πλαίσιο των δράσεων της SAFIA, ο Αντιστράτηγος (εα) Ηλίας Α Λεοντάρης παραχώρησε συνέντευξη με θέμα τις εξελίξεις στη στρατιωτική διπλωματία και στην αμυντική βιομηχανία στον απόηχο των νέων αμυντικών Συμφωνιών, στις 28 Φεβρουαρίου 2022. Το συγκεκριμένο απόσπασμα αποτελεί το δεύτερο μέρος της συνέντευξης.

Ο Στρατηγός Λεοντάρης, είναι Επίτιμος Διοικητής 1ης  ΣΤΡΑΤΙΑΣ και Τέως Αρχηγός ΓΕΕΦ. Έχει τιμηθεί με όλες τις διακρίσεις που προβλέπονται από την ελληνική πολιτεία για το βαθμό και την υπηρεσία του στις Ένοπλες Δυνάμεις, με μετάλλια του ΝΑΤΟ για τις υπηρεσίες του στις Επιχειρήσεις Υποστήριξης της Ειρήνης, καθώς και μετάλλια άλλων χωρών και οργανισμών. Είναι Σύμβουλος Διοίκησης της Ratio Legal Services.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, οι εξελίξεις στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν ενταθεί με πολλούς να υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ένα νέο πιο ενεργό κεφάλαιο. Οι διαδοχικές αλλαγές στη διεθνή πολιτική σκηνή και δη στην εγγύτερη περιοχή απαιτούν εγρήγορση, καθώς υπάρχουν έντονες ζυμώσεις και μεταβολές σε όλους τους τομείς. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, καλούνται να εξασφαλίσουν και να ισχυροποιήσουν τις θέσεις και τα εθνικά μας συμφέροντα, να αντιμετωπίσουν τις διεθνείς εξελίξεις και εναλλαγές αλλά και να αξιοποιήσουν τις νέες Αμυντικές  Συμφωνίες.

Με βάση τις τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία, πιστεύετε ότι θα υπάρξει ένα νέο θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας;

Δεν προλαβαίνουμε τις εξελίξεις πλέον και πραγματικά κανείς δεν ξέρει ποιες είναι οι τελευταίες. Κάθε «λεπτό» αλλάζουν και κάθε λεπτό προστίθενται νεκροί, πρόσφυγες, αβεβαιότητα και ανασφάλεια για την επόμενη μέρα. Ωστόσο, θεωρώ ότι δεν πρέπει να συνδέουμε με την κρίση στην Ουκρανία με το οποιοδήποτε θερμό, ψυχρό ή χλιαρό ή όπως κι αν το ονομάσουν, επεισόδιο της χώρας μας την Τουρκία.

Οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας, που χαρακτηρίζονται από την ένταση του κάθε επεισοδίου, δεν είναι κάτι που συνδέεται με άλλες καταστάσεις: είναι ένα αυτοτελές, θα έλεγα, επεισόδιο, το οποίο ανακάλυψε η Τουρκία κάποια στιγμή στη δεκαετία του ‘70, όταν τότε έγιναν οι πρώτες ενέργειες για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην περιοχή της Καβάλας, στον Πρίνο.

Ακολούθησαν τα γεγονότα στην Κύπρο και στη συνέχεια έχουμε όλη αυτή την εξέλιξη, από το 1974 και μετά με διακυμάνσεις στην ένταση, άλλοτε εντονότερη άλλοτε χαμηλότερη και θα μπορούσα να πω ότι όλο αυτό που ζούμε εμείς οι μεγαλύτεροι από το ‘74 μέχρι σήμερα είναι αυτό που όλοι οι αναλυτές περιγράφουν ως υβριδικός πόλεμος. Μέσα σε αυτόν τον πόλεμο υπάρχουν τα επεισόδια που κάποιοι τα χαρακτηρίζουν ως θερμά και κάποιοι ως φυσιολογικά.

Προσωπικά, δεν συντάσσομαι με τον όρο “θερμό επεισόδιο”.  Και τούτο διότι δεν υπάρχει ορισμός για το τι είναι το θερμό επεισόδιο και από τι χαρακτηρίζεται. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι θερμό επεισόδιο έχουμε όταν έχουμε απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής ή την κατάρριψη ενός αεροσκάφους ή τη βύθιση ενός πλοίου. Ωστόσο  δεν υπάρχει κάποιος ορισμός για το θερμό επεισόδιο που να έχει γίνει αποδεκτός από τη διεθνή κοινότητα.

Ανέφερα όμως ότι υπάρχει σε εξέλιξη μια ένταση και ένα επεισόδιο ήπιας μορφής μπορεί, από ένα λάθος χειρισμό, από μια λάθος ενέργεια, από μια λάθος απόφαση, μια λάθος εκτίμηση μπορεί να οδηγήσει στην κλιμάκωση της μιας κατάστασης και η κλιμάκωση αυτή να οδηγήσει σε αποτελέσματα στην απώλεια ανθρώπινων ζωών και την καταστροφή μέσων και εγκαταστάσεων.

Για να το απλοποιήσω λίγο περισσότερο, είχαμε το 2020 τη σύγκρουση της φρεγάτας Λήμνος με την τουρκική Kemal Reis. Ευτυχώς είπαν όλοι ότι περιορίστηκε σε κάποιες υλικές ζημιές, μεγάλες για την τουρκική φρεγάτα, η οποία τέθηκε εκτός υπηρεσιακής ικανότητος, αλλά το ευτυχές ήταν ότι δεν τραυματίστηκε κανένας. Εκείνο το επεισόδιο λοιπόν,  που έγινε από έναν ατυχή ή σκόπιμο -χαρακτηρίστηκε ατυχής αλλά κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να είναι σκόπιμος- ελιγμό του κυβερνήτη της τουρκικής φρεγάτας. Εάν η τουρκική φρεγάτα οδηγούνταν στο βυθό της Μεσογείου, τι επεισόδιο θα ήταν;

Όταν σε μια περιοχή 20-30 τετραγωνικών μιλίων αναπτύσσονται 15-20 ναυτικές μονάδες και ταυτόχρονα πετάνε 15-20 αεροσκάφη και ελικόπτερα εκεί θα πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε πως θα μπορούσε μια λάθος κίνηση ή μια απόφαση να οδηγήσει στην κλιμάκωση της κρίσης και στα αρνητικά αποτελέσματα που δεν ξέρεις που θα σταματήσουν μετά.

Το θερμό επεισόδιο λοιπόν , υπό την έννοια αυτή, μπορεί να συμβεί κάθε στιγμή. Κανείς δε μπορεί να μας απαντήσει τι εννοεί ως θερμό επεισόδιο. Για αυτό δε θα πρέπει να περιοριζόμαστε μόνο στον ορισμό του αλλά  πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την εξέλιξη της όποιας κρίσης είναι σε εξέλιξη. Να προσαρμοστούμε στην παρακολούθηση της κατάστασης, να κάνουμε διαρκώς τις εκτιμήσεις μας, να είμαστε έτοιμοι για το απροσδόκητο και να έχουμε έτοιμα σενάρια ή σχέδια για την αντιμετώπισης της κάθε κατάστασης. Να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε το επόμενο βήμα και να σχεδιάζουμε βάσει σεναρίων και όχι με προβλέψεις και μελλοντολογία, δηλαδή τι θα μπορούσε να συμβεί!

Με αφορμή τα όσα γίνονται στην Ουκρανία, πιστεύετε ότι είχε δίκαιο ή άδικο ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, που δήλωσε ότι « η Συμμαχία του ΝΑΤΟ, είναι εγκεφαλικά νεκρή»;

Αναφέρθηκα και νωρίτερα στο ΝΑΤΟ. Θεωρώ ότι ως στρατιωτικός οργανισμός ήταν και διατηρεί ακόμα τις αρχές του και  ως μηχανισμός λειτουργεί σαν μια καλή μηχανή. Αυτό είναι το ένα μέρος. Αν πάμε πίσω στους σκοπούς της δημιουργίας αυτής της συμμαχίας, να επισημάνω εδώ  ότι είναι ο μόνος οργανισμός, παγκοσμίως, που χρησιμοποιεί τη λέξη συμμαχία. Το άρθρο 5 του καταστατικού του προβλέπει ότι όλοι σύμμαχοι πρέπει να συνδράμουν την άμυνα μιας χώρας μέλους σε περίπτωση προσβολής από άλλη χώρα εκτός ΝΑΤΟ. Αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν άλλο οργανισμό.

Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε για την αντιμετώπιση της Σοβιετικής απειλής, μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά το ’47, που άρχισε στην ουσία ο Ψυχρός Πόλεμος με το διαμερισμό του κόσμου και τις σφαίρες επιρροής της κάθε τότε αναδυόμενης δύναμης και υπερδύναμης. Η Σοβιετική Ένωση ήταν μια απειλή για το δυτικό κόσμο, οπότε έπρεπε να δημιουργηθεί το αντίπαλο δέος. Κι αυτό ήταν το ΝΑΤΟ  με τη Συνθήκη της Ουάσιγκτον το 1949, Δώδεκα χώρες στην αρχή και ακολούθως άρχισε η προσχώρηση νέων χωρών. Το 1952 ήταν η σειρά της Ελλάδας (ταυτόχρονα με την Τουρκία) και έφτασε σήμερα να αριθμεί 30 χώρες.

Η μεγάλη αλλαγή και αύξηση των χωρών συνέβη μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Όταν λοιπόν, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 διαλύθηκε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και η Σοβιετική Ένωση, θεωρήθηκε ότι  εξέλειπε ο εχθρός και έγιναν πολλές συζητήσεις για το κατά πόσο αυτός ο οργανισμός (το ΝΑΤΟ) πλέον έχει λόγο ύπαρξης. Τότε λοιπόν αναζητήθηκαν νέοι ρόλοι, νέος σκοπός στην ύπαρξη αυτής της συμμαχίας και σαν από μηχανής θεός ήρθαν οι επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν μετά από τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και το ΝΑΤΟ με τη σύμφωνη γνώμη και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, ανέλαβε επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Με έναν τρόπο ιδιαίτερο ενεπλάκη και στην ανασύσταση του Ιράκ. Νωρίτερα από αυτά, είχαμε δει την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, μια ενέργεια που έχει καταδικαστεί από πολλές χώρες. είδαμε διάφορες φάσεις που από πολλούς θεωρήθηκε ότι αναζητεί το ρόλο και το λόγο της ύπαρξής του και κάνει κινήσεις τέτοιες για να επικρατήσει και να συνεχίσει να λειτουργεί.

Αν θέλετε την άποψή μου, ορθώς διατηρήθηκε. Το λάθος είναι ότι δεν προσαρμόστηκε γρήγορα στα νέα δεδομένα. Είναι γεγονός ότι δείχνει κάποια στοιχεία κούρασης λόγω της γραφειοκρατίας, τις διαφορετικές τάσεις και  συμφέροντα των 30 χωρών. Αυτή η διαδικασία λοιπόν έχουν δώσει σε αυτό τον οργανισμό μια φαινομενική ενότητα. Στο παρελθόν το ΝΑΤΟ, σε ό,τι αφορά στην Ευρώπη, ήταν μοιρασμένο σε Βορρά και Νότο και υπήρχε μια αντιπαλότητα των χωρών του βορρά (πλούσιες χώρες πιο ανεπτυγμένες) σε σχέση με τις νότιες φτωχές χώρες. Αυτό άλλαξε στο τέλος γιατί το ΝΑΤΟ πλέον είναι γεωγραφικά μια περιοχή. Οι αντιπαλότητες περιορίστηκαν, αλλά δεν εξέλειπαν και ασφαλώς υπάρχουν τα εθνικά συμφέροντα των χωρών. Άλλα είναι τα συμφέροντα των χωρών της Βαλτικής, άλλα  είναι τα συμφέροντα των χωρών του Βίσεγκραντ, άλλα είναι τα συμφέροντα του νότου συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, άλλα είναι τα συμφέροντα της Τουρκίας ή των ΗΠΑ και του Καναδά. Οπότε, όλο αυτό το πλέγμα δε μπορεί να ταυτιστεί σε μια κατεύθυνση.

Σήμερα κι αν ακόμη δεν υπάρχει απειλή για την άμυνα της μιας χώρας, θεωρώ ότι ένας οργανισμός όπως το ΝΑΤΟ θα πρέπει να αναβαθμιστεί  και να συνεισφέρει στον τομέα της ασφάλειας των χωρών μελών του. Υπάρχει η υποδομή και ο μηχανισμός χρειάζεται να αναπτυχθεί και το αντίστοιχο δόγμα χωρίς να παραλείπεται η κύρια αποστολή του. Είπαμε πολλές φορές ότι οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και  το μέλλον δεν προβλέπεται, αλλά πρέπει να σχεδιάζεται.

Για να μη θεωρηθεί ότι αποφεύγω το σχόλιο για τη δήλωση Μακρόν, ίσως να ήταν λίγο τραβηγμένη γιατί εγκεφαλικά νεκρός σημαίνει ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί είναι εγκεφαλικά νεκροί. Δεν πιστεύω ότι είναι, θα μπορούσα να πω ότι σαν ένας πολυπρόσωπος οργανισμός και με δεδομένη τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, αλλά και με κάποιες αποφάσεις του, φαίνεται ότι έχει χάσει κάτι από την αξιοπιστία του. Για να είμαι πιο σαφής  και αναφέρομαι στη σημερινή κατάσταση,  πιστεύω ότι ο νυν Γενικός Γραμματέας δεν κατάφερε να κρατήσει το Θεσμό του Γενικού Γραμματέα στο επίπεδο που πρέπει, δεν κατάφερε να είναι αμερόληπτος, δεν κατάφερε να παίρνει σαφείς θέσεις. Προσπάθησε με την τακτική των ίσων αποστάσεων να προκαλεί εντάσεις και ασφαλώς δυσπιστία προς το πρόσωπό του, που δυστυχώς αντανακλά και στον οργανισμό στο σύνολό του.

Οι ίσες αποστάσεις είναι ένας «ωραίος τρόπος», αλλά θα πρέπει να είσαι και αντικειμενικός. Όχι να κινείσαι από άλλες πιέσεις ή συμφέροντα.

Επιμένω λοιπόν ότι το ΝΑΤΟ έχει ρόλο. Κατά καιρούς, πέραν της ασφάλειας καθαυτής, συζητήθηκε ο ρόλος του στην ασφάλεια της ενέργειας, εννοώ των υποδομών για τη μεταφορά της ενέργειας, για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, για την αντιμετώπιση της διακίνησης των όπλων μαζικής καταστροφής κλπ.

Ήδη ακούτε κι  εσείς ότι ένας λόγος για αυτό που γίνεται στην Ουκρανία είναι και η τάση της συμμαχίας αυτής να επεκτείνεται προς στα ανατολικά και να απειλεί την ασφάλεια μιας άλλης σοβαρής χώρας που είναι η Ρωσία. Αν και δεν έχει καταγραφεί κάπου το ΝΑΤΟ φέρεται ότι διαβεβαίωσε τη Ρωσία ότι δε θα επεκταθεί προς τα ανατολικά. Εδώ λοιπόν φαίνεται ότι δεν εκτιμήθηκαν σωστά οι αντιδράσεις της Ρωσίας. Και γι’ αυτό δεν αποκλείονται και  αρνητικές εξελίξεις.

Θεωρώ ότι υπάρχει δυνατότητα να υποστηριχθεί η Ουκρανία και δεν είναι απαραίτητο αυτή η χώρα να είναι μέλος της Ε.Ε. ή του ΝΑΤΟ. Αν θίγεται η ασφάλεια της Ευρώπης και υπάρχει διάθεση να υποστηριχθεί η Ουκρανία, αυτό μπορεί να γίνει σε διμερές ή και πολυμερές πλαίσιο. Δε μας εμποδίζει κανείς να βοηθάμε μια χώρα και να τη στηρίζουμε με όλες τις  πρόνοιες του διεθνούς δικαίου. Οι κυρώσεις προς τη Ρωσία είναι ένα μέτρο, με οικονομικές ασφαλώς συνέπειες για την Ευρώπη, αλλά δεν πρέπει η  Ουκρανία είναι μείνει μόνη της. Πολύ δε περισσότερο όταν θεωρεί ότι υφίσταται τις συνέπειες της επιθυμίας της  να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.

Θεωρείτε ότι η ελληνική στρατιωτική διπλωματία είναι καλά προετοιμασμένη;

Η ελληνική στρατιωτική διπλωματία δεν είναι μια ανεξάρτητη λειτουργία. Η στρατιωτική διπλωματία ή μάλλον η αμυντική διπλωματία, όπως λέγεται καλύτερα,  είναι μέρος της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Σ’ αυτήν τον πρώτο ρόλο έχει ο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, σε ό,τι αφορά τις πολιτικές και οι Ένοπλες Δυνάμεις σε ό,τι αφορά στην αμυντική συνεργασία στο επίπεδο εκπαιδεύσεως, ασκήσεων, ανταλλαγής πληροφοριών, τεχνογνωσίας, και βεβαίως συμμετοχής στις επιχειρήσεις.

Έχουμε αποδείξει με την παρουσία μας, την αξιοπιστία μας και αυτό δε το λέω επειδή προέρχομαι από τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά από τα αποτελέσματα και τις κριτικές των άλλων χωρών.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στην Κορέα αναφέρεται ως πρώτη επιχείρηση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ως μέρος της αμυντικής διπλωματίας. Κατά τη δική μου γνώμη, ωστόσο,  η πρώτη επιχείρηση ειρηνευτικής αποστολής στο πλαίσιο της στρατιωτικής διπλωματίας, θεωρώ ότι ήταν η αποβίβαση των στρατευμάτων μας στη Σμύρνη το 1919. Ως εκεί όμως όχι οι μετέπειτα επιχειρήσεις.

Άρα λοιπόν έχουμε μια μακρά ιστορία, έχουμε δώσει μαθήματα και δείγματα γραφής από τη συμμετοχή μας με όποιον τρόπο κι αν συμμετείχαμε, στην Κορέα, στην Αφρική, στο Αφγανιστάν, στις αποστολές επιτήρησης, παρατήρησης ή εφαρμογής των Συνθηκών του ΟΗΕ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Αλβανία, στο Κόσοβο, που ήταν η μεγαλύτερη δύναμη που στείλαμε ποτέ σε επίπεδο Ταξιαρχίας. Με την εκπαίδευση, τη σοβαρότητα, την ωριμότητα και με τα αποτελέσματα που είχαν ανέδειξαν τις δυνατότητες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Κι αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι σε όλες αυτές τις αποστολές η μόνη ανθρώπινη απώλεια ήταν ο υπαξιωματικός, που έχασε τη ζωή του στη Σομαλία.

Είμαστε λοιπόν προετοιμασμένοι, υπάρχει εμπειρία, υπάρχει γνώση. Αν με ρωτήσετε εάν έχει αξιοποιηθεί στο βαθμό που θα έπρεπε, μπορώ ειλικρινώς να σας πω ότι δεν έχει αξιοποιηθεί στο βαθμό που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και να έχει καλύτερο αποτέλεσμα, και γιατί όχι να αποτελεί και ένα εργαλείο διπλωματικής πίεσης η συμμετοχή μας σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις. Επαναλαμβάνω όμως, η αμυντική διπλωματία δεν εξαντλείται μόνο στην παρουσία των στρατιωτικών δυνάμεων, αναπτύσσεται σε ένα άλλο πλέγμα δραστηριοτήτων που έχουν σχέση ασφαλώς με τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και με την παροχή εκπαίδευσης σε άλλες χώρες και τη μεταφορά της δικής μας τεχνογνωσίας, εμπειρίας, παράδοσης, ιστορίας και κουλτούρας, κι έτσι ενισχύουμε το ρόλο της διπλωματίας και της εξωτερικής πολιτικής.

Νομίζω ότι είναι ένα καλό εργαλείο και πρέπει να αξιοποιεί η κάθε Κυβέρνηση κι είμαι βέβαιος ότι μόνο οφέλη θα έχουμε. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσω και την απάντηση στην ερώτησή σας για το εάν θα αποσταλούν ή όχι στρατεύματα στις χώρες στις περιοχές του Σαχέλ. Νομίζω ότι είναι μια καλή ευκαιρία για την  παρουσία της χώρας, όπως κάνουν και πολλές πολύ μικρότερες της Ελλάδας χώρες. Επιδιώκουν έστω και με δύο στελέχη να έχουν έστω αναρτημένη τη σημαία σε κάποια περιοχή του κόσμου και να φαίνεται η συμμετοχή και η παρουσία της χώρας.

Ήδη με τις νέες αμυντικές Συμφωνίες έχουν αρχίσει τα πρώτα δείγματα  εκσυγχρονισμού στο Ναυτικό και στην Αεροπορία. Με το Στρατό Ξηράς θα γίνουν αντίστοιχες ενέργειες; Εξοπλιστικά τι θα αναβαθμίσει και αυτό το Σώμα κατ’ αντιστοιχία με τα άλλα δύο;

Ως προς το ερώτημα εάν θα γίνουν ή όχι, εικάζω ότι θα γίνουν. Οι αμυντικές συμφωνίες, που δείχνουν την αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας, είναι στη σωστή κατεύθυνση στη σημερινή εποχή. Αυτό που όλοι συζητάνε για τον επόμενο πόλεμο ή για όποιον επόμενο θεωρεί ο καθένας, η αεροναυτική διάσταση έχει και θα έχει τον πρώτο ρόλο και σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να προσθέσουμε επίσης τον κυβερνοχώρο και το διάστημα. Και σε αυτές τις δύο περιοχές, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις αναπτύσσονται με γρήγορους ρυθμούς.

Πρόσφατα δημιουργήθηκε και διοίκηση για το διάστημα.  Θα μου πείτε, θα στείλει η Ελλάδα δορυφόρο. Η Ελλάδα στέλνει δορυφόρους αλλά δεν είναι απαραίτητο να αποκτήσει τα δικά της μέσα εκτόξευσης. Ασφαλώς και υπάρχουν δορυφόροι στο διάστημα που λειτουργούν για ελληνικά συμφέροντα, είτε εταιρειών είτε της χώρας. Οπότε κι εδώ είμαστε στη σωστή κατεύθυνση.

Τι πρέπει να γίνει για το στρατό, και ασφαλώς πιστεύω ότι θα γίνει. Απλά θέλει το χρόνο του γιατί υπήρξε ένα χρονικό διάστημα σχεδόν 20 ετών που όλη αυτή η διαδικασία των εξοπλισμών είχε ατονήσει δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα.  Αδικαιολόγητα κατά τη γνώμη μου. Ήταν λάθος να βλέπουμε μόνο την  οικονομική διάσταση και να παραλείπεται η διάσταση της επιχειρησιακής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων. Ένα οπλικό σύστημα ή κάθε οπλικό σύστημα έχει έναν κύκλο ζωής. Αυτός ο κύκλος ζωής εξαντλείται σε ένα χρονικό βάθος 30, 40, 50 ετών. Οπότε, έχοντας υπόψη και τη διαδικασία που ισχύει στη χώρα σου για να προμηθευτείς κάτι θα πρέπει να σχεδιάζεις την αναβάθμιση ή ανανέωση του οπλοστασίου ανάλογα. Όταν ξέρεις λοιπόν ότι αυτή η διαδικασία (διαγωνισμοί, διαπραγματεύσεις, ενστάσεις, χρόνος παραγωγής και παράδοσης κλπ), διαρκεί  5 ή 15 χρόνια, δηλαδή όταν παραγγέλνεις ένα οπλικό σύστημα δε θα το πάρεις αύριο το πρωί, θα το πάρεις σε κάποια χρόνια, κι αν σε αυτό προσθέσεις και την ανάγκη ότι για να είναι επιχειρησιακό ένα σύστημα θα πρέπει το προσωπικό να εκπαιδευτεί σε αυτό, εάν λοιπόν ενταχθούν όλες αυτές οι χρονικές λεπτομέρειες, θα έπρεπε κάθε μέρα κάτι να γίνεται για να συντηρείται η επιχειρησιακή ικανότητα των ενόπλων δυνάμεων στο υψηλό επίπεδο σε αυτό που απαιτεί η υφιστάμενη απειλή.

Αυτό δεν έγινε, με αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν μεγάλες ανάγκες σε μικρό χρόνο, άρα θα έχει και μεγαλύτερο κόστος. Τα αεροσκάφη αλλά και οι φρεγάτες θα έρθουν το 2025. Άρα, λοιπόν, για κάποια χρόνια εκτιμώ ότι δεν είμαστε εκεί που θα θέλαμε, ή μάλλον εκεί που θα έπρεπε να είμαστε. Οπότε θα πρέπει να επιταχυνθεί η διαδικασία και για τα εξοπλιστικά προγράμματα του στρατού ξηράς.

Ο επόμενος πόλεμος δεν είναι μακριά, αν και  κατά τη γνώμη μου είναι η συνέχεια αυτού που έχουμε τώρα. Όπως σας είπα στην αρχή, είναι ένας υβριδικός πόλεμος που του λείπει η ένταση στη συμβατική του διάσταση, με τον όρο  συμβατική διάσταση εννοώ την εμπλοκή των στρατιωτικών δυνάμεων, αλλά αυτό όπως βλέπουμε σε κάθε στιγμή μπορεί να αλλάξει.

Σε κάθε περίπτωση όμως ο «επόμενος πόλεμος» έχει απαιτήσεις μεγάλων αποστάσεων, είτε είναι πύραυλοι, είτε είναι βλήματα, έχει την ανάγκη μεγαλύτερης αμυντικής θωράκισης για την προστασία των οπλικών συστημάτων και των μέσων που μεταφέρουν προσωπικό. Δηλαδή έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την τεχνολογία. Γι’ αυτό θα πρέπει να αξιοποιήσουμε  όλη τη δυνατότητα της τεχνολογίας. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και ο στρατός ξηράς, υπάρχουν και εκεί ανάγκες και σε συστήματα επιτήρησης, συμπεριλαμβανομένων των UAVs, και σε συστήματα αντιαεροπορικής και αντιαρματικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς και αντίστοιχα στο πυροβολικό και βεβαίως στα οχήματα που μεταφέρουν το προσωπικό με μεγαλύτερη θωράκιση και με μεγαλύτερη δύναμη πυρός για να υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια. Νομίζω ότι κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά θα πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψη και τις δυνατότητες της οικονομίας και τις ανάγκες βεβαίως που έχει η χώρα σε άλλους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της παιδείας, της υγείας, των υποδομών, και σε όλους τους άλλους τομείς του οικονομικού συστήματος. Επιτακτική ανάγκη λοιπόν ο ορθός σχεδιασμός και η εφαρμογή των προγραμμάτων.

Το Μάρτιο του 2020, η Ελλάδα έδειξε ότι επιχειρησιακά, επί του πεδίου ήταν προετοιμασμένη. Πιστεύετε ότι σε ανάλογες ή και σε πιο επικίνδυνες καταστάσεις θα αντιδράσει εξίσου καλά ή και καλύτερα;

Το βέβαιο είναι ότι θα αντιδράσει καλύτερα, γιατί υπάρχει ήδη εμπειρία.

Ωστόσο όμως αυτό που είδαμε το 2020 έχει δυο διαστάσεις. Η μια διάσταση ήταν ένας αριθμός 100.000 περίπου μεταναστών, προσφύγων και λαθρομεταναστών από την Τουρκία με πρόθεση να περάσουν τα σύνορα  και να εισέλθουν στην Ελλάδα και η άλλη διάσταση ήταν αυτό που είδαμε να εξελίσσεται στην ανατολική Μεσόγειο με τις παράνομες έρευνες της τουρκικής κυβέρνησης.

Και στις δυο περιπτώσεις απεδείχθη η ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων, κι όχι μόνο η ετοιμότητα στην αντίδρασή τους, απεδείχθη η δυνατότητα να συντηρούν τέτοιες επιχειρήσεις και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η επιχείρηση στη θάλασσα ήταν ασφαλώς πιο κοντά στο στρατιωτικό, η επιχείρηση όμως στον Έβρο ανέδειξε μια ακόμη διάσταση, ότι μπορούν οι ένοπλες δυνάμεις να συνδράμουν το έργο της Πολιτείας και στον τομέα της ασφάλειας, διότι οι δυνατότητες των αστυνομικών δυνάμεων σε εκείνη την περιοχή δεν ήταν επαρκείς για να αντιμετωπίσουν αυτή την απειλή. Ο σωστός λοιπόν συντονισμός μεταξύ των υπηρεσιών και των οργανισμών του κράτους, των σωμάτων ασφαλείας και των ενόπλων δυνάμεων ανέδειξαν αυτή τη δυνατότητα και έφεραν το αποτέλεσμα που έφεραν και βεβαίως ενεργοποίησαν και το ενδιαφέρον της Ευρώπης για να αντιληφθεί τι σημαίνει ο όρος εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης και πώς πρέπει να τα διαχειρίζεται και ποιες είναι οι απειλές. Κάτι που σε εκείνη τη χρονική περίοδο δε το βλέπαμε. Ως Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς στην Κύπρο, ανέδειξα στους στρατιωτικούς θεσμούς της Ευρώπης την απειλή της λαθρομετανάστευσης.  Πολλοί στην Ευρώπη δεν είχαν αντιληφθεί ακόμα ότι η Κύπρος είναι ευρωπαϊκή χώρα και ότι οι μετανάστες έρχονται μέσω Τουρκίας στην Κύπρο. Σήμερα παρατηρούμε ότι κι αυτό άλλαξε και η Ευρώπη εισήγαγε μια άλλη διαδικασία αντιμετώπισης αυτής της απειλής.

Η μετανάστευση είναι ένα οικονομικό φαινόμενο και θα πρέπει να διαχωρίσουμε τους μετανάστες από τους πρόσφυγες.  Οι πρόσφυγες εγκατέλειψαν τον τόπο τους χωρίς τη θέλησή τους, ενώ οι μετανάστες μετακινούνται για την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.  Την αδυναμία αυτή των ανθρώπων και των δύο κατηγοριών εκμεταλλεύονται οι διακινητές και ανέπτυξαν  διεθνή δίκτυα  διακίνησης με υπέρογκα χρηματικά οφέλη. Οι διακινητές χρησιμοποιούν τους ανθρώπους και απαιτούν ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό, για να έρθουν στην Ευρώπη και τους υπόσχονται αυτά που ονειρεύονται. Στο τέλος οι άνθρωποι βρίσκονται σε σκηνές και σε παραπήγματα μέχρι να φτάσουν στο όνειρο της ζωής τους, που είναι οι ανεπτυγμένες χώρες.

Απεδείχθη ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα και να αντιμετωπίσουν περιστατικά έξω από το καθαυτό έργο των ενόπλων δυνάμεων, έχουν τη δυνατότητα να συνεργάζονται με τα σώματα ασφαλείας και τις άλλες υπηρεσίες του κράτους, έχουν τη δυνατότητα να συνεργάζονται με διεθνείς οργανισμούς για να φέρουν το αποτέλεσμα που θέλουν, είτε είναι υποδομές, είτε είναι υποστήριξη.

Εκείνο όμως που είναι σημαντικό, κι όσο ο καιρός περνάει οι απαιτήσεις μεγαλώνουν, είναι ότι θεωρώ πως θα πρέπει κι από τη μεριά της Πολιτείας να βρεθεί ο τρόπος εκείνος που οι ένοπλες δυνάμεις θα επικεντρωθούν περισσότερο στο καθαυτό έργο τους και θα πρέπει ο κάθε φορέας να αναλάβει το δικό του ρόλο.

Η κρίση του Μαρτίου, σε ό,τι αφορά στον Έβρο και τους μετανάστες, σε άλλες χώρες είναι έργο της συνοριοφυλακής και όχι των ενόπλων δυνάμεων. Κι αυτό δε το λέω για να μην κουράζονται οι ένοπλες δυνάμεις, αλλά όταν έναν οργανισμό τον αποπροσανατολίζεις από το κύριο έργο του, θα πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς και τις συνέπειες αυτής της παρέκκλισης.

Θα πρέπει ο κάθε φορέας να είναι επικεντρωμένος στο έργο του και να αναπτύσσουμε τη δυνατότητα της συνεργασίας όταν αυτό απαιτείται. Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν πρέπει να είναι η εύκολη λύση για κάθε τύπου πρόβλημα που συναντά η χώρα, και το είδατε και στην τελευταία φυσική καταστροφή με τα χιόνια στην Αττική Οδό, που πήγαν τμήματα των ενόπλων δυνάμεων για να απεγκλωβίσουν ενώ υπάρχει μηχανισμός του κράτους που θα έπρεπε να λειτουργήσει, αλλά…. Κάθε οργανισμός και  φορέας του κράτους πρέπει να κάνει το έργο του κι όταν οι δυνατότητές του εξαντλούνται, τότε όλο το κράτος πρέπει να συνδράμει αυτή την προσπάθεια.

Τι αποκομίζει η Ελλάδα από την αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης;

Αναφέρθηκα στην Αλεξανδρούπολη στην ερώτησή σας που αφορούσε στην αναθεώρηση της Συμφωνίας Αμοιβαίας  Αμυντικής Συνεργασίας με τις ΗΠΑ, η οποία επεκτάθηκε και ως προς τη χρονική της διάρκεια και ως προς τις περιοχές όπου θα αναπτύσσονται δραστηριότητες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Νομίζω ότι αυτό καθαυτό το γεγονός αναδεικνύει το στρατηγικό ρόλο της περιοχής της Αλεξανδρούπολης και πόσο σημαντική είναι η περιοχή για να κινηθεί κάποιος από εκεί προς την περιοχή της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Αυτό αξιοποιεί η επιλογή της αμερικανικής πολιτείας να αναπτύξει αυτή τη δραστηριότητα στην Αλεξανδρούπολη κι από εκεί να μετακινεί τις δυνάμεις της προς την περιοχή της ανατολικής Ευρώπης.

Αυτό συνδυάζεται και με μια απόφαση της ΕΕ για την κατασκευή της Καρπαθίας Οδού, που θα διατρέχει τα Καρπάθια όρη και θα φτάνει μέχρι τη Βαλτική. Άρα είναι ένας σημαντικός άξονας επικοινωνίας και πάνω σε αυτόν τον άξονα στηρίζεται και η αξία της Αλεξανδρούπολης.

Η οδική και σιδηροδρομική σύνδεση και παράλληλα ο τρίτος άξονας της μεταφοράς ενέργειας με τις εγκαταστάσεις της επαναεριοποίησης του υγροποιημένου φυσικού αερίου, που θα γίνει στα ανοιχτά του λιμένος της Αλεξανδρούπολης αναδεικνύουν τη στρατηγική αξία της περιοχής. Από την Αλεξανδρούπολη θα μεταφέρεται προς την Ευρώπη φυσικό αέριο, κι αυτό από τη μια πλευρά αναδεικνύει τη σημασία της περιοχής, από την άλλη πλευρά αναδεικνύει και τις ανάγκες για τη βελτίωση του επιπέδου ασφαλείας, και  αυτό δε θα είναι μόνο ελληνική υποχρέωση! θα είναι και υποχρέωση των εταιρειών που θα έχουν αυτές τις επιχειρήσεις, αλλά θα είναι και υποχρέωση των ΗΠΑ που θα αναπτύσσουν εκεί δραστηριότητες.

Θεωρώ λοιπόν ότι η Αλεξανδρούπολη και ο Έβρος, αλλά και γενικότερα η Θράκη, παίρνουν τη θέση τους στο χάρτη των γεωπολιτικών εξελίξεων, είτε αυτό αφορά ασφάλεια, είτε αφορά στην ενέργεια, είτε στις οδικές, σιδηροδρομικές ή και τις θαλάσσιες μεταφορές.

Πιστεύω ότι είναι μια κίνηση που θα ενισχύσει την οικονομία της περιοχής και θα συγκρατηθούν οι κάτοικοι στην περιοχή και δε θα έχουμε τη μετακίνηση σε άλλες αστικές περιοχές και την εγκατάλειψη της υπαίθρου, και κυρίως των παραμεθόριων περιοχών, και νομίζω μόνο θετικά οφέλη μπορεί να έχει αυτή η απλή Συμφωνία της επέκτασης των δραστηριοτήτων της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-Αμερικής. Ανέπτυξε κι ένα άλλο φάσμα δραστηριοτήτων που μόνο θετικές πρέπει να θεωρούνται για τη χώρα μας. Νομίζω ότι ήταν σωστή επιλογή και της χώρας που δέχθηκε αυτή τη Συμφωνία, και είμαι σίγουρος ότι έχουν υπογραφεί σωστοί όροι, αλλά και της Αμερικής που το επέλεξε.

***

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Στρατηγό Λεοντάρη, που μας τίμησε με την παρουσία του και με μεγάλη προθυμία μας παραχώρησε αυτή τη συνέντευξη, αναφορικά με τις εξελίξεις στη στρατιωτική διπλωματία  και στην αμυντική βιομηχανία στον απόηχο των νέων αμυντικών Συμφωνιών.

thesafiablog.com

1...1,9761,9771,978...3,041Σελίδα 1,977 από 3,041