Αρχική Blog Σελίδα 1964

Οι Κούρδοι και πάλι θυσία στον βωμό του Ερντογάν;

0

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2022 11:02

REUTERS/KEMAL ASLAN 

Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected]

Θέμα χρόνου-ίσως και ημερών- είναι η τέταρτη από το 2016 τουρκική εισβολή στο συριακό έδαφος. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν το προανήγγειλε άλλωστε χθες: «Σύντομα θα κάνουμε νέα βήματα για να ολοκληρώσουμε τα ημιτελή τμήματα του έργου που ξεκινήσαμε για τη διαμόρφωση ζώνης ασφαλείας, βάθους 30 χιλιομέτρων, στα νότια σύνορά μας». Δηλαδή, στα κουρδικά εδάφη που η Άγκυρα έχει καταλάβει από το 2019. Με την ανοχή, αν όχι την έγκριση του τότε προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ. Ως αποτέλεσμα της τρίτης εισβολής πριν τρία χρόνια, χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.

Το 2020, τα Ηνωμένα Έθνη ζήτησαν ανεπιτυχώς από την Άγκυρα να διερευνήσει πιθανά εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν από τις τουρκικές δυνάμεις και τους συμμάχους τους στις κατεχόμενες συριακές περιοχές. Ποιοι είναι οι σύμμαχοι της Τουρκίας στη Συρία; Ανακυκλωμένοι τρομοκράτες τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους. Οι τζιχαντιστές κυνήγησαν, βασάνισαν και δολοφόνησαν αμέτρητους αθώους ανθρώπους, όπως συνέβη στο Αφρίν , στο Ιντλίμπ και σε άλλες κουρδικές πόλεις και χωριά.

Τα δραματικά αυτά γεγονότα συγκλόνισαν και εξακολουθούν να συγκλονίζουν τη διεθνή κοινότητα. Η κυβέρνηση Μπάιντεν στις Ηνωμένες Πολιτείες και για αυτόν τον λόγο, στηρίζει τις κουρδικές δυνάμεις της οργάνωσης PYD-YPG στη βορειοανατολική Συρία. Γιατί συνέβαλαν αποφασιστικά στην ήττα των τζιχαντιστών. Ταυτόχρονα, η αμερικανική στήριξη στο Κουρδικό Κίνημα στη Συρία δεν είναι συγκυριακή, αλλά στρατηγική. Οι Κούρδοι μπορεί να μοιράζονται σε τέσσερις χώρες (Τουρκία, Συρία, Ιράν και Ιράκ), αλλά συνιστούν ένα εθνικό κίνημα που επηρεάζει συνολικά τις περιφερειακές ισορροπίες. Εξισορροπούν τον ρόλο του Ιράν, των φιλο-Ιρανών σιϊτών στο Ιράκ, αλλά και της Χεζμπολλάχ, στον Λίβανο, αλλά και τη στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας στη Συρία.

Ο Ερντογάν, που φοβάται την ενίσχυση του ρόλου των Κούρδων  και στην Τουρκία (εκατομμύρια κατοικούν στις νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας), προσπαθεί να τους βάλει στην πλάστιγγα του νέο-Οθωμανικού του παζαριού: Για να δώσει το πράσινο φως για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, καλεί τα κράτη μέλη της Συμμαχίας να θυσιάσουν τους Κούρδους στη βορειοανατολική Συρία.

Προς το παρόν, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξέφρασαν την ανησυχία τους για τα σχέδια του Ερντογάν, δηλώνοντας ότι οποιαδήποτε «νέα επίθεση στη βόρεια Συρία θα υπονόμευε την περιφερειακή σταθερότητα και θα έθετε σε κίνδυνο τον τοπικό άμαχο πληθυσμό». Η Ουάσιγκτον διευκρινίζει πάντως ότι «αναγνωρίζει τις νόμιμες ανησυχίες για την ασφάλεια της Τουρκίας στα νότια σύνορα».

Η νέα εισβολή της Άγκυρας στη Συρία έχει πάντως και εσωτερική διάσταση: Ο Ερντογάν πιστεύει ότι έτσι θα αναθερμάνει το εθνικιστικό αίσθημα του εκλογικού σώματος και ταυτόχρονα θα περισώσει τη φθίνουσα δημοτικότητά του περίπου ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Ιούνιο του 2023. Το έχει ξανακάνει άλλωστε και στο παρελθόν, πόσο μάλλον τώρα, που οι πολίτες στη Γείτονα στενάζουν από τον υψηλό πληθωρισμό και την υποτίμηση της τουρκικής λίρας. Σε μια οικονομία που βυθίζεται και δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς ξένη βοήθεια.

Η τρέχουσα κρίση είναι κάπως σαν hangover από προηγούμενα επεισόδια. Αλλά λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο διαφορετικών γεωπολιτικών πραγματικοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της επιδείνωσης των σχέσεων μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, καθώς και ενός νέου εσωτερικού πολιτικού πλαισίου στην Τουρκία.

Ο Ερντογάν έχει γίνει «μάστορας» στο να  χρησιμοποιεί τις διεθνείς κρίσεις για δικούς του σκοπούς.Το ερώτημα είναι λοιπόν: Θα θυσιαστούν και πάλι οι Κούρδοι στο βωμό των συμφερόντων και της νέο-Οθωμανικής εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν;

naftemporiki.gr

Ανδρέας Θεοφάνους: Οι προεδρικές εκλογές και η δύσκολη επόμενη μέρα

0

του Ανδρέα Θεοφάνους

Αναμφίβολα ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα κληθεί να χειρισθεί σωρεία θεμάτων η έκβαση των οποίων θα είναι καθοριστικής σημασίας για την πορεία της χώρας καθώς και για το βιοτικό επίπεδο του λαού. Υπογραμμίζονται, μεταξύ άλλων, η οικονομία, το Κυπριακό, η διαφθορά, το μεταναστευτικό, θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, η υγιεία, η παιδεία και η έρευνα.  Σε κάθε περίπτωση, οι ευθύνες τις οποίες θα αναλάβει η νέα κυβέρνηση θα είναι τεράστιες.

Είναι σημαντικό να αξιολογήσουμε συνοπτικά τη στάση των τριών μεγαλύτερων κομμάτων καθώς και τα συναφή δεδομένα. Στη συζήτηση αυτή δεν μπορεί να παραγνωρισθεί το γεγονός ότι οι τρεις κυριότεροι υποψήφιοι ήταν στενοί συνεργάτες του Προέδρου Αναστασιάδη.  Αυτό αποκτά ουσιαστική αλλά και συμβολική σημασία.

Από τον Μάρτιο του 2013 όταν ο Νίκος Αναστασιάδης ανέλαβε την Προεδρία μέχρι και σήμερα έχει κατ’ επανάληψιν δεχθεί σκληρή κριτική για διάφορα ζητήματα.  Εκεί όπου όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης συμφωνούσαν πλήρως ήταν σε σχέση με την ανάγκη για αντιμετώπιση της διαφθοράς, η οποία είχε φθάσει σε ψηλά επίπεδα. Όμως η αντιπολίτευση δεν κατάφερε να επιλέξει ένα κοινό υποψήφιο για να διεκδικήσει τις προεδρικές εκλογές του 2023.  Εμμέσως πλην σαφώς, οι επιλογές που έγιναν στην καλύτερη περίπτωση δικαιώνουν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και στη χειρότερη προσπερνούν τις οποιεσδήποτε ευθύνες υπάρχουν για τη διακυβέρνησή του.

Το κυβερνών κόμμα κατέρχεται στις εκλογές με υποψήφιο τον ηγέτη του, Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζει ότι ο ΔΗΣΥ παραμένει εγγυητής της σταθερότητας.  Οι μέχρι τώρα μετρήσεις παραπέμπουν σε σοβαρό πρόβλημα συσπείρωσης. Είναι αναμενόμενο μετά από δέκα σχεδόν χρόνια διακυβέρνησης να υπάρχει φθορά στο κυβερνών κόμμα.  Αυτό επηρεάζει σοβαρά τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ.  Το πρόβλημα για τον Αβέρωφ Νεοφύτου όμως φαίνεται να είναι βαθύτερο καθώς ένα σημαντικό μέρος των υποστηρικτών του ΔΗΣΥ προτιμούν τον Νίκο Χριστοδουλίδη.  Θα διαφανεί στην πορεία του χρόνου κατά πόσον η κατάσταση αυτή είναι αναστρέψιμη ή όχι.  Πέραν τούτου, στο κόμμα αυτό ήδη έχει ξεκινήσει η συζήτηση και ο προβληματισμός για την επόμενη μέρα των προεδρικών εκλογών.

Με βάση τα υφιστάμενα δεδομένα και τις δημοσκοπήσεις διαφαίνεται ότι ο τέως Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης προηγείται με σαφή διαφορά. Θα αξιολογηθεί στην πορεία του χρόνου κατά πόσον τα οποιαδήποτε λάθη που έχουν προκύψει με την εξαγγελία της υποψηφιότητάς του ή και κάποιες αντιφάσεις θα έχουν τις δικές τους επιπτώσεις επί των προοπτικών επιτυχίας.

Το ΔΗΚΟ, το οποίο έχει θέσει ως βασικό στόχο την ουσιαστική συμμετοχή του κόμματος στην επόμενη κυβέρνηση, προσανατολίζεται προς τη στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη.  Ενώ μια τέτοια επιλογή είναι δυνατό να οδηγήσει το κόμμα στην υλοποίηση των στόχων του, είναι σαφές ότι δημιουργεί κάποιες αντιφάσεις σε σχέση με την έντονη κριτική κατά της κυβέρνησης και την απαίτηση για αλλαγή.  Ο Νίκος Χριστοδουλίδης εξακολουθεί να είναι μέλος του ΔΗΣΥ ενώ, επιπρόσθετα, δεν αποστασιοποιείται από το έργο της διακυβέρνησης Αναστασιάδη.  Η στάση του Νίκου Χριστοδουλίδη είναι αναμενόμενη καθώς προσβλέπει σε στήριξη από ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ. Θα είναι σημαντικό για τον ίδιο να διαμορφώσει ένα αφήγημα το οποίο θα του επιτρέπει να διατηρήσει τη στήριξη μέρους του ΔΗΣΥ καθώς και του μεγαλύτερου μέρους του ενδιάμεσου χώρου.  Το ΔΗΚΟ είναι εκείνο που θα κληθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο.

Σε σχέση με το ΑΚΕΛ σημειώνεται ότι μέρος της κριτικής που ασκούσε στον Νίκο Αναστασιάδη ήταν ότι το 2017 απώλεσε μια μεγάλη ευκαιρία για την επίλυση του Κυπριακού.  Για το ΑΚΕΛ είναι ο Αναστασιάδης που ευθύνεται για την αποτυχία στο Κραν Μοντάνα.  Ο υποψήφιος όμως που προκρίνει το ΑΚΕΛ δεν συμμερίζεται την άποψη αυτή.  Για τον Ανδρέα Μαυρογιάννη είναι η τουρκική πλευρά που φέρει την ευθύνη για την αποτυχία.  Θεωρώ ότι η μετακίνηση του ΑΚΕΛ στο Κυπριακό είναι ουσιαστική και προς την ορθή κατεύθυνση.  Και αναμφίβολα είναι δυνατό να βοηθήσει το κόμμα στην πορεία του χρόνου εάν ταυτόχρονα υπάρξει ανάλογη κατάθεση θέσεων για το θέμα αυτό. Η μεγάλη πρόκληση για τον Ανδρέα Μαυρογιάννη και το ΑΚΕΛ είναι να πείσουν ότι η υποψηφιότητα δεν είναι μονοθεματική, ότι καταθέτει θέσεις για την οικονομία, τη διαφθορά, την εσωτερική διακυβέρνηση, το μεταναστευτικό, το δημογραφικό και τα άλλα καυτά ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία.

Είναι προφανές ότι το κομματικό και πολιτικό πεδίο δεν θα είναι το ίδιο την επομένη των προεδρικών εκλογών.  Η μεγάλη πρόκληση για τον νέο Πρόεδρο και τη νέα κυβέρνηση θα είναι ο χειρισμός των πολλαπλών προκλήσεων που έχουμε ενώπιον μας σε ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον.

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Γιάννης Μαγκριώτης: Οι ανάγκες της χώρας και τα συνέδρια των κομμάτων

0

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Τα τελευταία χρόνια, σε όλο τον κόσμο, η μια κρίση διαδέχεται την άλλη. Κάθε κρίση προκαλείται από μια ή περισσότερες ανισορροπίες σε οικονομικό, γεωπολιτικό, περιβαλλοντικό ή κοινωνικό πεδίο, σε παγκόσμιο, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Οι ανισορροπίες πυκνώνουν και οξύνονται, δημιουργούνται από την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, τις νέες τεχνολογίες, και τους τρόπους που τις αξιοποιούν, οι πολυεθνικοί όμιλοι και οι μεγάλες αναπτυσσόμενες χώρες, με ανελεύθερα καθεστώτα, όπως η Κίνα και όχι μόνο.  Η κάθε χώρα βιώνει διαφορετικά τις κρίσεις, ανάλογα με την ισχύ και την ανθεκτικότητά της.

Η χώρα μας, μετά το 2008, βιώνει τραυματικά τις διαδοχικές κρίσεις, γιατί έχει μεγάλες ανισορροπίες και περιορισμένη ανθεκτικότητα, σε πολλούς τομείς.
Η αρχή έγινε με την οικονομική κρίση, που ξέσπασε στην χώρα μας το 2008, λόγω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2007, και μας βρήκε με εκρηκτικά διπλά ελλείματα, του δημοσίου ελλείμματος, σε συνδυασμό με το εκρηκτικό δημόσιο χρέος και του μεγάλου ελλείματος του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών.

Εξουθενωμένη η χώρα, οικονομικά και κοινωνικά, βρέθηκε αντιμέτωπη με την μεταναστευτική-προσφυγική κρίση, την υγειονομική κρίση και τώρα την ενεργειακή κρίση και την εκρηκτική ακρίβεια.

Η χώρα, βιώνει πιο επώδυνα όλες τις κρίσεις, λόγω των παραγωγικών αδυναμιών, των αδυναμιών του κράτους και των λαθών των κυβερνήσεων.

Από τον Φλεβάρη, ζούμε και πρωτόγνωρες γεωπολιτικές κρίσεις, συνέχεια των κρίσεων στην Μέση Ανατολή, που ξεκίνησαν με τον εμφύλιο πόλεμο στην Συρία και τις επεμβάσεις τρίτων χωρών, και κορυφώθηκαν με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Η χώρα μας, αιφνιδιασμένη από την υπογραφή του Τουρκολυβικού Μνημονίου, τον Νοέμβριο του 2019, για τον καθαρισμό των θαλάσσιων ζωνών, μεταξύ των δύο χωρών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας, ξεκίνησε να υπογράφει διμερείς συμφωνίες για τον καθαρισμό των δικών της θαλάσσιων ζωνών, μόνο που αυτές έχουν περιορισμένη σημασία, και δημιουργούν γκρίζες ζώνες, σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις, για το ίδιο θέμα, με την Λιβύη και την Τουρκία, αφού η χώρα μας έχει αποδεχθεί, ότι τα νησιά, ακόμη και η Κρήτη, δεν έχουν πλήρη επήρεια στην διαμόρφωση της ΑΟΖ.
Για τους ίδιους λόγους, η χώρα μας, υπέγραψε αμυντικές συμφωνίες με την Γαλλία και τις ΗΠΑ, οι οποίες έδειξαν την περιορισμένη αξία τους με τα νέα γεωπολιτικά δεδομένα που δημιούργησε ο πόλεμος στην Ουκρανία και, ξεκίνησε μία κούρσα εξοπλισμών, μερικώς αναγκαίους, αλλά δεν φαίνεται να έχουν τέλος, που δεν υπήρχαν σε κανένα προεκλογικό πρόγραμμα των κομμάτων και ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητες της οικονομίας μας.

Η κυβέρνηση εθελοτυφλεί, νομίζοντας ότι η απόλυτη ταύτιση με την στρατηγική για τον πόλεμο, με την Ουάσιγκτον, θα εξασφαλίσει την χώρα μας από την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας. Από την άλλη διακηρύσσει την πίστη της στην «Ευρωπαϊκή Στρατηγική Αυτονομία», αγνοεί όμως τις θέσεις και τις επιλογές της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας, για την αντιμετώπιση της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και τις προϋποθέσεις, για μια αποδεκτή λύση στην σύγκρουση που ξεκίνησε το 2014, με την ενσωμάτωση της Κριμαίας, στην Ρωσική Ομοσπονδία.
Δυστυχώς, η γεωπολιτική κρίση ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την Τουρκία, που απολαμβάνει πλέον αυτό που επιδιώκει χρόνια, την αυτονομία στις γεωπολιτικές επιλογές της, αφού ουσιαστικά έχει αναγνωριστεί από Δύση και Ανατολή, ως Περιφερειακή υπερδύναμη.

Φυσικά, η στρατηγική αυτή της Άγκυρας, έχει και το τίμημά της, όμως αυτό είναι απορροφήσιμο, από την σημερινή ισχύ της, που την αναγνωρίζουν στις ισχυρές πρωτεύουσες, αφού την έχουν πιο μεγάλη ανάγκη, από ότι την χώρα μας.

Η τελευταία πρωτοφανής επίθεση Ερντογάν στον Μητσοτάκη, αποκαλύπτει την πίεση που ζει, λόγω του ρόλου πού διεκδικεί και των ανάλογων επιλογών, πρέπει όμως να σκεφτούμε ότι, η επιλογή να αρνηθεί κάθε συνάντηση με τον Μητσοτάκη, στο προσεχές μέλλον, στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες, που διακαώς επιθυμούν και για ευνόητους λόγους, προσέγγιση Ελλάδας-Τουρκίας, με στόχο την ενίσχυση της Νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, που έχουν μεγάλη ανάγκη, λόγω της πίεσης που θέλουν να ασκήσουν στην Ρωσία, για να την εξουδετερώσουν, με στόχο να ρίξουν όλες τις δυνάμεις τους, στην αναχαίτιση της Κίνας, που είναι και η μεγάλη απειλή για τις ΗΠΑ και την ΕΕ.
Στο άλλο κρίσιμο πεδίο, την οικονομία, που επίσης είναι σε κρίση, λόγω της ύφεσης που προκάλεσε η πανδημία και του στασιμοπληθωρισμού, που πλανιέται πάνω από τις ανεπτυγμένες χώρες, λόγω της εκρηκτικής αύξησης των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας, του φυσικού αερίου και των καυσίμων, η κυβέρνηση, φαίνεται να ενισχύει ακόμη περισσότερο, τους μεγάλους εγχώριους και ξένους ομίλους, με κάθε τρόπο, εις βάρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αφού δεν τις αφήνει περιθώρια επιβίωσης, πολύ περισσότερο ανάπτυξης, δημιουργώντας, ακόμη μεγαλύτερες ανισότητες στο εσωτερικό της χώρας, που εκμεταλλεύονται την δεσπόζουσα θέση τους, εις βάρος των καταναλωτών, υπονομεύοντας και τον ρόλο των στρωμάτων αυτών στην αποσυμπίεση της κοινωνικής πόλωσης, με κινδύνους και για την ποιότητα, της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Η εκρηκτική ακρίβεια, που ξεκίνησε πριν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και, γίνεται ανεξέλεγκτη όσον αφορά το ύψος και την διάρκεια, απειλεί την παγκόσμια οικονομία.

Η χώρα μας, λόγω των μεγάλων προβλημάτων που άφησαν οι προηγούμενες κρίσεις, κινδυνεύει πολύ περισσότερο, να βυθιστεί σε ένα φαύλο κύκλο στασιμοπληθωρισμού, για την αντιμετώπιση του οποίου σπαταλούνται και θα σπαταληθούν εθνικοί, αλλά και οι πολύτιμοι κοινοτικοί πόροι, για την ανάπτυξη, την παραγωγική αναδιάρθρωση της οικονομίας της, και την πράσινη μετάβαση.

Δυστυχώς, τα Συνέδρια των κομμάτων, που οργανώθηκαν τον τελευταίο μήνα, λίγο ασχολήθηκαν με την ανάλυση των μεγάλων ανατροπών και τις απειλές που δημιουργούν για την χώρα μας, την οικονομία και την κοινωνία .
Εκτός από την κομματική συσπείρωση, κυρίως μέσα από την καταγγελία των αντίπαλων κομμάτων, δεν φάνηκε να τα απασχολούν τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, της οικονομίας και των πολιτών και κυρίως των αδύναμων πολιτών.

 

Σε ένα τέτοιο ρευστό και επικίνδυνο, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό περιβάλλον, τα κόμματα με το μυαλό στις δημοσκοπήσεις ετοιμάζονται για εκλογές, και μετά, τί;

 

 

Δημήτρης Μάρδας: Το διαρκές ολίσθημα… Σε πορεία πτώσης

0

-Μια κοινωνία χωρίς πυξίδα! Διαφθορά, εκβιασμοί, παιδεραστία, μαύρο ασύλληπτο χρήμα, ανοχή σε ειδεχθείς αξιόποινες πράξεις… Πρωταγωνιστές, επώνυμοι, ανώνυμοι, αιρετοί άρχοντες και μη. Κάποιοι από αυτούς στόχευαν ή στοχεύουν σε υψηλά πολιτειακά αξιώματα ή διαμορφώνουν εικόνες στην κοινωνία ως επιβήτορες της καθημερινής μας ζωής.

Οι παραγραφές έκνομων πράξεων δεν τελειώνουν. Αποφάσεις αναστολής ποινών και αποφυλακίσεις προσωπικοτήτων κατηγορούμενων για θέματα διαφθοράς μάλλον εκτραχύνουν νέους υποψήφιους επιρρεπείς στον χρηματισμό, παρά τους αποτρέπουν.

Και η χώρα «στολίζεται» από δυσμενείς διεθνείς εκθέσεις που εκτός των άλλων θέτουν τη δικαιοσύνη και την ελευθερία του Τύπου σε όχι ιδιαίτερα κολακευτικές θέσεις, (Βλ. Global Competitiveness Report).

-Η Νότια Κορέα κτίζει τα δικά της πολεμικά πλοία και τα εξοπλίζει με δική της τεχνολογία. Η Τουρκία κτίζει επίσης τα δικά της πολεμικά πλοία και τα εξοπλίζει με γερμανική τεχνολογία… Εμείς επιμένουμε να αγοράζουμε πολεμικά πλοία ως τελικό προϊόν με μηδαμινή ή ελάχιστη ελληνική προστιθέμενη αξία.

Έτσι εξανεμίζεται ένα μεγάλο μέρος του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας μέσω των εισαγωγών. Πιθανές αιτίες τέτοιων επιλογών:

Πρώτη, η έλλειψη εμπιστοσύνης στα ελληνικά οπλικά συστήματα. Δεύτερη, οι ακατάλληλες αναπτυξιακές επιλογές με επίκεντρο τη βιομηχανία και ειδικότερα τον τομέα των εξοπλισμών. Τρίτη, η δύναμη της δωροδοκίας από ξένες μεγάλες εταιρίες αμυντικού υλικού. Και μη ξεχνάμε τη θέση μας στην κλίμακα στης διαφθοράς. Είμαστε η 3η πιο διεφθαρμένη χώρα στην ΕΕ και η 58η διεθνώς!

-Το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί στα ύψη. Κύρια έγνοια της πολιτικής ηγεσίας όφειλε να είναι η χρηστή διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Και ενώ η κυβέρνηση –όπως και η Τοπική και Περιφερειακή διοίκηση– όφειλε εν μέσω κρίσης Covid να διαχειριστεί με περιττή σύνεση τους περιορισμένους πόρους του κρατικού προϋπολογισμού. Αυτό δε γίνεται.

Πράσινοι περίπατοι, απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων προμηθειών που σύμφωνα με παλαιότερη μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (της 3-2-2004) είναι ακριβότερες κατά 20% από ότι θα ήταν αν υπήρχε κάποια μορφή ανταγωνισμού, καλά κρατούν. Αν θεωρήσουμε ότι οι απευθείας αναθέσεις της πρόσφατης περιόδου ανέρχονται σε 6,7 δις ευρώ τότε σύμφωνα με τα ανωτέρω υπάρχει μια μαύρη τρύπα της τάξης των 1,3 δις ευρώ ως σπατάλη ή ως νέφος διαφθοράς.

Από το 1993 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει διαδικασίες προμηθειών για έκτακτες περιπτώσεις κάτι που θα μπορούσε να αποτελεί μπούσουλα και στην κρίση Covid, στο όνομα της εκλογικευμένης διαχείρισης των περιορισμένων πόρων της οικονομίας. Αποφασίσθηκε όμως η πιο πρόχειρη λύση, οι απευθείας αναθέσεις.

-Διεθνείς οργανισμοί, το προϊόν διακυβερνητικής συνεργασίας, έχουν δημιουργήσει δομές που επιδιώκουν να πολεμήσουν το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος. Η Financial Action Task Force που ιδρύθηκε το 1989 με πρωτοβουλία των επτά βιομηχανικών κρατών και η Global Forum on Τtransparency and Exchange Information for Τax Purposes του Οικονομικού Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) που ιδρύθηκε το 2000, στοχεύουν σε αυτό.

Εύλογα οι offshore εταιρίες βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα των δυο αυτών θεσμών θεωρούμενες ως κύριοι φορείς ξεπλύματος του μαύρου χρήματος. To πολιτικό μας σύστημα όφειλε να τις αφορίζει με αποτελεσματικές πρακτικές που δεν αποδέχονται το οποιοδήποτε άλλοθι. Και εδώ η στάση του εκάστοτε αρχηγού της κυβέρνησης όφειλε να παραμένει αποφασιστική. Στον απόηχο των ανωτέρω, η διαχρονική ρήση κατά την οποία «η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να είναι τίμια άλλα να φαίνεται και τίμια» παραμένει πάντοτε επίκαιρη.

-Παρά το γεγονός ότι με αρκετά μελανά χρώματα διεθνείς εκθέσεις και ξένες εφημερίδες σκιαγραφούν το προφίλ της χώρας, ακόμη δεν έχουμε φτάσει στην τελευταία του κακού τη σκάλα. Εκεί κοντά βρίσκεται η Τουρκία, χαρακτηριζόμενη ως Μαφιόζικο κράτος.

Η διαφορά μας ως προς την μορφή της διαφθοράς ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία εντοπίζεται σε ένα λεπτό σημείο: Στην Τουρκία που κατατάσσεται στη 84η θέση, στην παγκόσμια κλίμακα της διαφθοράς, η διαφθορά οδήγησε εκεί στον ταυτόχρονο πλουτισμό πολιτικών της ηγετών και βαρόνων της πολιτικής μαζί με τον διπλασιασμό του ΑΕΠ μέσα σε 20 χρόνια, στην εκβιομηχάνισή της, και στη γιγάντωση της πολεμικής της βιομηχανίας. Στην Ελλάδα της στασιμότητας του ΑΕΠ, της αποβιομηχάνισης και των μαζικών εισαγωγών οπλικών συστημάτων, υπάρχει μόνο ένα κοινό στοιχείο με τα προαναφερθέντα!

Μόνο η σύγκρουση ηγετών με τα κατεστημένα εκείνα που οδηγούν κόμματα και κυβερνήσεις στο βάραθρο θα προκαλέσει το ενδιαφέρον των πολιτών και θα ανακόψει την πορεία της πτώσης. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από πολιτικούς αρχηγούς-διαχειριστές της εξουσίας, οι οποίοι εύκολα συμβιβάζονται με το νοσηρό περιβάλλον, που τους κυκλώνει. Χρειάζεται ηγέτες, που μπορούν να κτίσουν ένα στέρεο και διαυγές περιβάλλον μη διαιωνίζοντας ένα περιβάλλον έλους!

real

Οι Τόνυ Νέγκρι του ΑΠΘ

2
Η Θεσσαλονίκη είχε κανά δύο θεσμούς που έδιναν νόημα στην ύπαρξή της ως πόλης.
Ένας απο αυτούς ήταν η ΔΕΘ.
Επι πολλά χρόνια ένας άθλιος συνδυασμός εργατοπατέρων, κρατικών τρωκτικών, επιβητόρων της εξουσίας και τοπικών ανεγκέφαλων, υπονόμευσαν την λειτουργία της.
Σήμερα θυμίζει σκελετό των παλιών καλών ημερών της.
Αν μιλήσεις με οποιονδήποτε κατοικεί στο λεκανοπέδιο, έχει ταυτίσει στην συνείδησή του την Ελλάδα με την Αθήνα.
Χθές, αδελφικός φίλος μου έλεγε πως ο Ερντογάν ετοιμάζεται να στείλει μετανάστες στην Αθήνα.
Τον ρώτησα πως μπορεί να τους στείλει συγκεκριμένα στην Αθήνα και μετά απο μια σύντομη παύση διόρθωσε: Στην Ελλάδα εννοώ.
Δεν πρόκειται για τυχαίο λάθος. Είναι η νοοτροπία που επέβαλε ένα σάπιο κατεστημένο.
Για να επανέλθω στο θέμα, μετά την ΔΕΘ υπονομεύεται, σήμερα, και ένας άλλος θεσμός που κρατά, ακόμη, ζωντανή την πόλη.
Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
Στην περίπτωση του πανεπιστημίου πέραν των εργατοπατέρων, την ευθύνη έχουν όλες οι αριστερές και αναρχικές σέχτες, φυσικά τα κόμματα, αλλά και ένα σημαντικό μέρος των εργαζομένων του. Και δη, καθηγητών.
Υποστηρίζουν την αποδόμησή του, επειδή, ψυχολογικά, η στάση τους αυτή τους θυμίζει κάτι απο την προδομένη νεότητά τους.
Ακραία συντηρητικοί, αναζητούν ψυχολογικό άλλοθι σε φαντασιώσεις της νεότητάς τους.
Νοιώθουν κάπως, σαν Τόνυ Νέγκρι.
Αν δεν παρέμβει η κοινωνία και απαιτήσει ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο, το Αριστοτέλειο θα περάσει στην ιστορία ως αξιόλογο πανεπιστημιακό ίδρυμα.
Στο μυαλό πολλών ακαδημαϊκή ελευθερία είναι να μπορούν να ρίχνουν πανεπιστημιακούς τοίχους, να καταστρέφουν αίθουσες, να ασκούν βία.
Οι ιδεολόγοι κρατιστές, υπονομεύουν την δημόσια παιδεία και τα κρατικά πανεπιστήμια.
Και αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.
Το πανεπιστήμιο δεν ανήκει ούτε στους φοιτητές του, ούτε σε όσους εργάζονται σ αυτο. Ανήκει στην ελληνική κοινωνία. Να την σεβαστούν.
Π. Σαβ

Ψυχρολουσία – Ο Ερντογάν χτίζει συμμαχίες κατά της Ελλάδος: «Η Ελληνική Αεροπορία παραβιάζει τον Τουρκικό εναέριο χώρο!», ανακοίνωσε το Αζερμπαϊτζάν! – Λιβυκή πυραυλάκατος συμμετείχε, για πρώτη φορά, σε άσκηση απόβασης των Τούρκων σε Ελληνικό νησί του Αιγαίου! 

0

Ψυχρολουσία! Ο Ερντογάν χτίζει συμμαχίες κατά της Ελλάδος!
Η Τουρκία καταδικάζει σθεναρά τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου της χώρας από την Ελλάδα, δήλωσε ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Ταντζού Μπιλγκίτς,, σύμφωνα με το Trend του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο επικαλείται τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

«Αεροσκάφη F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας παραβίασαν τον εναέριο χώρο μας δυτικά της Ίμβρου στις 16 Μαΐου και δυτικά της Αίνου στις 17 Μαΐου.

Η Πολεμική μας Αεροπορία στις 18 Μαΐου έδωσε την απαραίτητη απάντηση σε αυτές τις προκλητικές παραβιάσεις σύμφωνα με τους κανόνες αμοιβαιότητας και αλληλεπίδρασης», δήλωσε ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Η Ελλάδα απέρριψε τις τουρκικές αιτιάσεις

Σε ανακοίνωσή του, ωστόσο, το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε για αβάσιμες και αναληθείς αιτιάσεις τις περί δήθεν παραβιάσεις του εναερίου χώρου., αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Απορρίπτουμε τις αβάσιμες και αναληθείς αιτιάσεις του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών περί δήθεν παραβίασης του Τουρκικού εναερίου χώρου από Ελληνικά αεροσκάφη πριν από λίγες ημέρες.

»Οι κατηγορίες αυτές αποτελούν μία ακόμα προσπάθεια παραπληροφόρησης και αποποίησης από πλευράς Τουρκίας των ευθυνών για τις παράνομες και προκλητικές ενέργειές της.

»Είναι τουλάχιστον οξύμωρο μια χώρα που πραγματοποίησε πρόσφατα 42 υπερπτήσεις άνωθεν Ελληνικού εδάφους σε διάστημα μόλις μίας ημέρας και που απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο κατά παράβαση θεμελιωδών αρχών του Χάρτη του ΟΗΕ, να κατηγορεί την Ελλάδα για προκλητικές ενέργειες.
Η Τουρκία, για μία ακόμα φορά, με τις ενέργειές της, υπονομεύει την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα, καθώς και τη συνοχή του ΝΑΤΟ σε μία κρίσιμη συγκυρία», τονίζει το Ελληνικό ΥΠΕΞ.

Λιβυκή πυραυλάκατος συμμετείχε, για πρώτη φορά, σε άσκηση απόβασης των Τούρκων σε Ελληνικό νησί του Αιγαίου!

Ξεκίνησε η τουρκική άσκηση ΕΦΕΣ 2022 , η οποία έχει ως σενάριο την απόβαση σε μεγάλα νησιά και σύμφωνα με τις τελευταίες κινήσεις της Τουρκίας είναι μια ξεκάθαρη απειλή κατά της Ελλάδας.

Η ανησυχία προκαλείται από το γεγονός πως για πρώτη φορά για την συγκεκριμένη άσκηση, η οποία λαμβάνει χώρα στον κόλπο της Σμύρνης, Λιβυκή πυραυλάκατος, συνοδευόμενη από Τουρκικό πολεμικό πλοίο, τα οποία από κοινού διέσχισαν το Αιγαίο και βρέθηκαν εκεί για να συμμετάσχουν στην άσκηση.

 

Η Λιβύη συμφώνησε να συμμετέχει σε Τουρκική άσκηση στο Αιγαίο, η οποία στρέφεται προφανώς κατά της Ελλάδας.

Για πρώτη φορά λιβυκό πλοίο διασχίζει το Αιγαίο με τουρκική συνοδεία για να λάβει μέρος σε τέτοια μεγάλη αποβατική άσκηση!

Την ώρα που η Τουρκία λοιπόν ζητάει αποστρατικοποίηση των νησιών συνθέτει παράλληλα μία στρατιωτική συμμαχία κατά της Ελλάδας, καθώς μετά το Πακιστάν καλεί και την Λιβή στο Αρχιπέλαγος!

Επιπλέον και πέραν των όσων άλλων σεναρίων της άσκησης φέτος μετέχουν ως μέρος του τουρκικού ναυτικού και επιθετικά ελικόπτερα AH-1W τα οποία παραχωρήθηκαν από τον τουρκικό στρατό και θα αποτελούν μέρος της δύναμης του τουρκικού ελικοπτεροφόρου.

 

https://europost.gr/psychroloysia-o-erntogan-chtizei-symmachies-tis-ellados-i-elliniki-aeroporia/

Τουρκία: Ο Μπαχτσελί ζητά έξοδο από το ΝΑΤΟ – τι λένε πολιτικοί από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση

0

 

Ο Μπουλέντ Αρίντς, πρώην Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας και ένας από τους ιδρυτές του Κόμματος AK, απάντησε στη δήλωση του αρχηγού της ομάδας του Κόμματος του Εθνικιστικού Κινήματος- MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί: «Ακόμα και η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ πρέπει να είναι στην ημερήσια διάταξη».

Αρίντς: «Πρέπει να αξιολογηθεί»

Ο Αρίντς είπε, «Αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να αξιολογηθεί. Δεν τα βλέπω ως πολύ σοβαρά πράγματα. Ας φύγουμε λοιπόν από το ΝΑΤΟ. Να κλείσουμε το Συνταγματικό Δικαστήριο. Δεν έχω συνηθίσει σε αυτό το στυλ πολιτικής.

Γι’ αυτό οι φίλοι μας που θέλουν να συζητήσουν τα λόγια του κ. Μπαχτσελί μπορούν να το συζητήσουν άνετα».

Στη συνεδρίαση της ομάδας του κόμματος του Προέδρου του MHP Ντεβλέτ Μπαχτσελί την περασμένη Τρίτη ειπώθηκε ότι «Σε περίπτωση που η Σουηδία και η Φινλανδία συμπεριληφθούν στο ΝΑΤΟ, τα κριτήρια της Άγκυρας θα πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή αμέσως. Ακόμη και η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ θα πρέπει να θεωρείται εναλλακτική»,  μπήκε στην ατζέντα του η έξοδος από το ΝΑΤΟ.

Κιλιτσντάρογλου:  Η Ελλάδα γέμισε με αμερικανικές βάσεις- Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ότι χρειάζεται

Η πρώτη δήλωση για το θέμα έγινε από τον Πρόεδρο του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Ο Κιλιτσντάρογλου κοινοποίησε την ανάρτησή του:

«Ο Μπαχτσελί πρότεινε επίσης την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ είναι απαραίτητο για την Τουρκία, αλλά θα ήθελα να δω πόσο ειλικρινείς είναι ως κυβέρνηση. Οι ΗΠΑ γέμισαν την Ελλάδα με βάσεις. Οι στόχοι τους είναι ξεκάθαροι. Ας φέρουν το κλείσιμο των αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Τουρκία, θα στηρίξουμε τη Βουλή με το πνεύμα των Εθνικών Δυνάμεων. Είμαστε ενάντια στους ξένους στρατιώτες στη γη μας όσο και ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ό,τι χρειαστεί. Είστε έτοιμοι λοιπόν, εσείς που έχετε τη νομή της εξουσίας; Ας είναι αυτό το χαρτί της ειλικρίνειας σας. Το CHP είναι έτοιμο, περιμένουμε», είπε.

Sondakika.com, gazetaduvar.com.tr

https://www.echedoros-a.gr

Κρινιώ Καλογερίδου-Στον αέρα οι δίαυλοι επικοινωνίας Μητσοτάκη-Ερντογάν και κλίμα «θερμού επεισοδίου»-Κρ.Καλογερίδου

0

Το αφήγημα Συμβούλων και Αξιωματούχων Μητσοτάκη-Ερντογάν στις απέναντι όχθες του Αιγαίου (που έσπασε παρασκηνιακά τον ”πάγο” στις σχέσεις των δύο ανδρών τον περασμένο Μάρτιο) κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος με αφορμή την ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού στο Κογκρέσο (17/5/’22), ο οποίος  ”επιχείρησε να μπλοκάρει την αγορά των F-16 από την Τουρκία” μετατρέποντας σε θηρίο τον Τούρκο Πρόεδρο.

  Οι δίαυλοι επικοινωνίας τινάχτηκαν στον αέρα μετά την παρέμβαση οργής του τελευταίου (”Δεν μιλάω με τον Μητσοτάκη”) εξανεμίζοντας τις προσδοκίες για ήρεμο καλοκαίρι στο Αιγαίο και κερδοφορία απ’ τον τουρισμό αμφότερων των χωρών σε περίοδο έξαρσης του ρωσικού αναθεωρητισμού, ο οποίος κυοφορεί τον τουρκικό και την αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων με σήμα από το πεδίο του ρωσο-ουκρανικού πολέμου στην Ουκρανία.

Ο προβλέψιμος ”απρόβλεπτος” γείτονας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν ακολουθεί το λογικό και ευπρόσδεκτο βήμα της διμερούς συνεννόησης επί των ελληνοτουρκικών στο οποίο ήλπιζαν οι ”Μεγάλοι” (ΗΠΑ-Γερμανία). Αντίθετα, εμφορείται από πρωτοφανή προκλητικότητα και κάνει ό,τι μπορεί για να μας δείξει τον εκνευρισμό του (βλ. πτήση τουρκικών μαχητικών 12 ν.μ. απ’ την Αλεξανδρούπολη και αεροναυτικές ασκήσεις ”Λόγχη” και ”Καταιγίδα” στο Αιγαίο για την ανακατάληψη βραχονησίδων).

      Ασφαλώς, η αποθράσυνση του Τούρκου Προέδρου οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανοχή που επιδεικνύει η Δύση, ιδίως μετά την ανάληψη εκ μέρους του ρόλου… ”ειρηνοποιού”-διαμεσολαβητή στο Ουκρανικό, πράγμα που αποδεικνύει την χωρίς τέλος αφελή συμπεριφορά των Συμμάχων του ΝΑΤΟ, απ’ τη στιγμή που είναι ιστορικά τεκμηριωμένο ότι οι ”καλές υπηρεσίες” της Τουρκίας κρύβουν πίσω τους πολλαπλάσια ανταλλάγματα (βλ. τα τελευταία που ζήτησε ”χθες” απ’ τον Πούτιν και σήμερα για να πει το ”ναι” στην είσοδο της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ).

  Οφείλεται όμως και στην αφόρητη πίεση που δέχεται στο εσωτερικό της χώρας του, αφού η Τουρκία είναι ”καζάνι που βράζει” από καιρό λόγω της οικονομικής κρίσης, πολύ περισσότερο τώρα που έσκασε η ”βόμβα” μετά την αποκάλυψη του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου (επικεφαλής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος CHP και αρχηγού της τουρκικής αντιπολίτευσης) για τον Τούρκο Πρόεδρο.

   Αποκάλυψη που πάει να διαμορφώσει κλίμα καχυποψίας σε βάρος του Ταγίπ Ερντογάν, γιατί λέει ότι αυτός — σε περίπτωση που χάσει τις εκλογές του Ιουνίου του ’23 — ετοιμάζει απόδραση από την Τουρκία στις ΗΠΑ μαζί με την οικογένειά του μεταφέροντας μεγάλα χρηματικά ποσά μέσω δύο φιλοκυβερνητικών ιδρυμάτων [”Υπηρεσία για τη Νεολαία και την Εκπαίδευση της Τουρκίας (TÜRGEV) και ENSAR], πράγμα που διέψευσε ωστόσο ο Ομέρ Τσελίκ, εκπρόσωπος Τύπου του κυβερνώντος κόμματος  (AKP).

Σαν να μην έφτανε αυτό, βγήκε ο πρώην πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου και, αφού εξαπέλυσε οργίλη επίθεση μέσω Twitter κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη χαρακτηρίζοντας εντελώς απαράδεκτες τις θέσεις του στις ΗΠΑ γιατί ”θα καταστρέψουν την ειρήνη στο νησί (της Κύπρου) και θα αποσταθεροποιήσουν το Αιγαίο και τη Μεσόγειο”, απηύθυνε μομφή στην τουρκική  κυβέρνηση κατηγορώντας ευθέως τον Πρόεδρό του για καθυστερημένη αντίδραση στην ομιλία Μητσοτάκη και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών (βλ. Μεβλούτ Τσαβούσογλου) ότι δεν ζήτησε εξηγήσεις — ως όφειλε — από τον Έλληνα πρέσβη στην Τουρκία.

   Τα δεδομένα αυτά ασφαλώς πυροδοτούν επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή μας, η οποία φλέγεται κυριολεκτικά από τα ήξεις-αφήξεις, τους εκβιασμούς και τις απειλές του Ταγίπ Ερντογάν προς τους Συμμάχους, την Ελλάδα και την Κύπρο. Εκβιασμούς επί του… πεδίου, αφού όλα δείχνουν ότι δεν είναι τυχαία η κλιμάκωση των προκλήσεων από την Τουρκία απέναντι στον Ελληνισμό.

   Κλιμάκωση που, ενώ στην πρώτη περίπτωση δείχνει σημάδια υποχώρησης (βλ. υπαναχώρηση Ερντογάν στο θέμα εισόδου Φινλανδίας-Σουηδίας στη Β.Α Συμμαχία), στην περίπτωση της Συρίας (όπου ετοιμάζει ”εκπλήξεις” ταυτόχρονα με το άνοιγμα του λιβυκού μετώπου λόγω ενεργειακών), της Ελλάδας και της Κύπρου επιτείνεται.

  Για τις δυο τελευταίες, άλλωστε, ήταν ενδεικτικά τα πρωτοσέλιδα των φιλοκυβερνητικών τουρκικών εφημερίδων (βλ. χαρακτηρισμός της Ελλάδας από την Milliyet ως 51η Πολιτεία των ΗΠΑ), σαν αντίδραση στην παρουσίαση από τον Έλληνα πρωθυπουργό — ενώπιον του Αμερικανού Προέδρου — του χάρτη της ”Γαλάζιας Πατρίδας”, που επιβεβαίωνε περίτρανα το εύρος της τουρκικής απειλής.

   Ειδικά για την περίπτωση των εκπροσώπων του Ελληνισμού στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ο νεο-Οθωμανός ”σουλτάνος” ανεβάζει κατακόρυφα το θερμόμετρο με κινήσεις ”πληγωμένου θηρίου”, αφού αμφισβητεί ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην καρδιά του Αιγαίου (βλ. έκδοση [παράνομης] Navtex και έρευνες [χωρίς ελληνική παρεμπόδιση] απ’ το τουρκικό ερευνητικό Γιουνούζ στην περιοχή μεταξύ Αη Στράτη-Λήμνου-Λέσβου και Χίου), ενώ προετοιμάζει το έδαφος για δημιουργία τουρκικής βάσης drone στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.

Απέναντι στις χωρίς τέλος προκλήσεις της Άγκυρας, η Αθήνα απαντά με ”στρατηγική ψυχραιμία” ακολουθώντας, ως συνήθως, την πολιτική του κατευνασμού που ταυτίζεται με την απραξία λόγω αδυναμίας.

   Με δεδομένο αυτό, η Τουρκία ”ξύνει τα νύχια της” για να βάλει φωτιά στο Αιγαίο δημιουργώντας ”θερμό επεισόδιο” σε περίοδο καλοκαιρινών διακοπών και ενόψει των συνομιλιών μας με κλιμάκιο του αμερικανικού Πενταγώνου, προκειμένου να ξεκινήσουν οι συνομιλίες για την αγορά των F-35 απ’ την Αμερική.

Το παρήγορο είναι ότι αυτήν τη φορά η Κομισιόν δεν αντέδρασε με ένα ακόμα ”Ουδέν σχόλιον”, όπως εκείνο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όταν κλήθηκε να σχολιάσει την προσωπική επίθεση που εξαπέλυσε ο Ταγίπ Ερντογάν κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Έτσι ακούσαμε με ικανοποίηση (που κρύβει ενδόμυχη αγωνία) την εκπρόσωπό της Ντάνα Σπινάντ να λέει ξεκάθαρα ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός ”είναι ηγέτης μιας κυβέρνησης κράτους-μέλους της Ε.Ε., τον οποίο αναγνωρίζει όλος ο κόσμος”.

Για να προσθέσει στη συνέχεια ότι τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης […] αναμένουν από την Τουρκία να κάνει βήματα αποκλιμάκωσης εκπέμποντας καταληκτικά το ξεκάθαρο μήνυμα ότι ”ο σεβασμός προς τους γείτονες και οι σχέσεις καλής γειτονίας αποτελούν τη βάση για εποικοδομητική συνεργασία (της Τουρκίας) με την Ευρωπαϊκή Ένωση”.

Το ίδιο ξεκάθαρο μήνυμα έστειλε η εκπρόσωπος της Κομισιόν και για την περίπτωση της Κύπρου δηλώνοντας ότι παρακολουθούν με μεγάλη ανησυχία στην ΕΕ τις τελευταίες εξελίξεις στα Βαρώσια, ενώ υπενθύμισε με νόημα ότι τόσο η τουρκική κυβέρνηση όσο και η ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας γνωρίζουν πολύ καλά τη θέση της ΕΕ γι’ αυτά.

— Ενθαρρυντικά, θα μου πείτε, όπως ακούγονται.

Ναι, αλλά δεν πρέπει να μας εφησυχάζουν. Πολύ περισσότερο δεν πρέπει να μας δίνουν την ψευδαίσθηση ότι είμαστε σε φάση ανάκαμψης και αποκατάστασης του κύρους της Ελλάδας στα ελληνοτουρκικά, σαν να έχουμε υψώσει απόρθητο τείχος προστασίας στα ήδη… ξαλαφρωμένα απ’ τα ρωσικά οπλικά συστήματα (ελέω Ουκρανίας) νησιά μας.

Ουδέν ψευδέστερον αυτού, όσο η ελληνική ηγεσία (με έξωθεν συστάσεις, προφανώς) κλείνει τα μάτια στις τουρκικές παρανομίες (οι οποίες συνιστούν κατάφωρη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας) αποδεικνύοντας με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ότι εξαντλούμε την πίστη μας σε αυτά κάνοντας τον παλικαρά μόνο μπροστά στο Κογκρέσο των ΗΠΑ…

https://www.militaire.gr/ston-aera-oi-diayloi-epikoinonias-mitsotaki-erntogan-kai-klima-thermoy-epeisodioy-kr-kalogeridoy/

Bέτο Ρωσίας και Κίνας στο σχέδιο απόφασης των ΗΠΑ για την επιβολή νέων κυρώσεων στη Βόρεια Κορέα

0

Η Κίνα και η Ρωσία πρόβαλαν – όπως αναμενόταν – χθες Πέμπτη τα βέτο που διαθέτουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών όταν τέθηκε σε ψηφοφορία σχέδιο απόφασης που καταρτίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και προέβλεπε την επιβολή νέων κυρώσεων στη Βόρεια Κορέα προκειμένου να τιμωρηθεί για τις εκτοξεύσεις διηπειρωτικών πυραύλων.

Τα υπόλοιπα 13 μέλη του ΣΑ τάχθηκαν υπέρ του κειμένου, το οποίο θα επέβαλε μείωση των νόμιμων εισαγωγών πετρελαίου –αργού και διυλισμένου– από πλευράς της Πιονγκγιάνγκ. Στους διαδρόμους, αρκετοί σύμμαχοι της Ουάσινγκτον εξέφραζαν ενόχληση για την επιμονή της να οργανωθεί η ψηφοφορία εν γνώσει του ότι Πεκίνο και Μόσχα θα πρόβαλαν βέτο.

Όμως, για τους Αμερικανούς, θα ήταν «χειρότερο να μη γίνει τίποτα» και να «αφεθούν να συνεχιστούν οι δοκιμές» πυραύλων από την Πιονγκγιάνγκ «χωρίς αντίδραση», θα ήταν «χειρότερο από το σενάριο δύο χώρες να εμποδίσουν την απόφαση», εξήγησε ανώτερος διπλωμάτης υπό τον όρο να μην κατονομαστεί.

Οι εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων διηπειρωτικών, αποτελούν «απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια του συνόλου της διεθνούς κοινότητας», τόνισε πριν διεξαχθεί η ψηφοφορία η αμερικανίδα πρεσβεύτρια στον ΟΗΕ, η Λίντα Τόμας-Γκρίνφιλντ.

Ο πρεσβευτής της Κίνας στον ΟΗΕ, ο Τζανγκ Τζουν, έκρινε μετά την ψηφοφορία ότι η αμερικανική πρωτοβουλία «απομακρύνει το ΣΑ από τον διάλογο και τον συμβιβασμό», ενώ, πριν από τη διαδικασία, σημείωνε πως το Πεκίνο «δεν θεωρεί ότι νέες κυρώσεις θα βοηθούσαν να αντιμετωπιστεί η τρέχουσα κατάσταση».

Η απόφαση για την επιβολή νέων κυρώσεων το μόνο που θα επιτύγχανε θα ήταν «να χειροτερέψει την κατάσταση», είπε σε δημοσιογράφους, εκφράζοντας την «απόλυτη» αντίθεση του Πεκίνου σε «κάθε προσπάθεια να μετατραπεί (…) η Ασία σε πεδίο μάχης ή να δημιουργηθούν συγκρούσεις ή εντάσεις».

Ο Τζανγκ Τζουν κάλεσε να «αποφευχθεί κάθε προκλητική ενέργεια» και παρότρυνε τις ΗΠΑ να «ξαναρχίσουν διάλογο με τη Βόρεια Κορέα».

Το αμερικανικό σχέδιο απόφασης προέβλεπε επίσης απαγόρευση των εξαγωγών ορυκτών καυσίμων και άλλων ειδών, όπως ρολογιών, από τη Βόρεια Κορέα και κάθε πώλησης καπνικών προϊόντων στην Πιονγκγιάνγκ (σ.σ. ο βορειοκορεάτης ηγέτης Κιμ Γιονγκ Ουν φέρεται να είναι  μανιώδης καπνιστής). Ακόμη, προέβλεπε κλιμάκωση των μέτρων εναντίον των ψηφιακών δραστηριοτήτων της Βόρειας Κορέας.

Μετά την απόρριψη του σχεδίου απόφασης και την ξεκάθαρη αντανάκλαση του διχασμού του ΣΑ όσον αφορά τη Βόρεια Κορέα, ενδέχεται να τεθεί εν αμφιβόλω η δυνατότητα του οργάνου αυτού να διατηρήσει την πίεση εφαρμόζοντας τις πιο πρόσφατες κυρώσεις που είχαν επιβληθεί το 2017, φοβούνται διπλωμάτες.

Τότε, αντιδρώντας στις δοκιμές πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων, το ΣΑ είχε επιδείξει ενότητα, επιβάλλοντας τρεις φορές κυρώσεις στη Βόρεια Κορέα, στους τομείς του πετρελαίου, του άνθρακα, του σιδήρου, της αλιείας, της υφαντουργίας.

Αυτή την εβδομάδα, η Βόρεια Κορέα προχώρησε σε νέες δοκιμές πυραύλων, συμπεριλαμβανομένου πιθανόν του μεγαλύτερου διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου (ICBM) που έχει αναπτύξει, μερικές ώρες μετά το πέρας της περιοδείας του αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν στην Ασία.

Ουάσινγκτον και Σεούλ προειδοποιούν εδώ και αρκετές εβδομάδες πως η Πιονγκγιάνγκ μπορεί σύντομα να προχωρήσει στην έβδομη δοκιμή πυρηνικού όπλου στην ιστορία της, την πρώτη εδώ και πέντε χρόνια.

Τους τελευταίους μήνες η Πιονγκγιάνγκ έχει πολλαπλασιάσει τις πυραυλικές δοκιμές, κατηγορώντας τις ΗΠΑ πως επιδεικνύουν «εχθρική» συμπεριφορά. Τον Μάρτιο, εκτοξεύθηκε ο πρώτος βορειοκορεατικός ICBM από το 2017.

Οι διαπραγματεύσεις για την αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου παραμένουν σε απόλυτο αδιέξοδο από το 2019, όταν σημαδεύτηκε από αποτυχία η σύνοδος κορυφής του Κιμ Γιονγκ Ουν με τον αμερικανό τότε πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στο Ανόι, την πρωτεύουσα του Βιετνάμ. Η Ουάσινγκτον διαβεβαιώνει τον τελευταίο χρόνο πως είναι ανοικτή στον διάλογο με την Πιονγκγιάνγκ, αυτή η τελευταία όμως απορρίπτει όλες τις προσφορές να ξαναρχίσουν συνομιλίες.

https://www.militaire.gr/beto-rosias-kai-kinas-sto-schedio-apofasis-ton-ipa-gia-tin-epivoli-neon-kyroseon-sti-voreia-korea/

ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ

3
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία ευχαριστεί, λέει η είδηση, τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Κ. Ζέρβα διότι κατά την συνάντησή του με τον νέο πρέσβη των ΗΠΑ έθεσε το θέμα αναγνώρισης απο την χώρα του της γενοκτονίας των Ποντίων.
Το θέμα είναι σοβαρό. Και, μάλιστα, ετέθη σε κοινή συνέντευξη του κ. Ζέρβα με τον κ. Τσούνη.
Δεν συνηθίζεται, αντιθέτως,αμερικανοί επίσημοι να ξαφνιάζονται με θέσεις και δηλώσεις που μπορεί να προκαλέσουν πρόβλημα στην εξωτερική πολιτική της χώρας τους. Και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν θα το έκανε αν δεν υπήρχε η σχετική ενθάρρυνση και ενημέρωση.
Με απλά λόγια ο δήμαρχος ζήτησε κάτι που οι αμερικανοί το γνώριζαν ότι θα συμβεί και ενέκριναν την δημόσια αναφορά του.
Όλο αυτό, όμως, είναι ένα σκηνικό που παραπέμπει στην διαπίστωση πως κάτι τρέχει στο παρασκήνιο.
Επιτρέψτε μου την γενίκευση. Στις επίμονες ερωτήσεις δημοσιογράφων προς τον εκπρόσωπο του State Department για την θέση των ΗΠΑ στις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, η απάντηση ήταν: “Η Ελλάδα είναι ένας αναντικατάστατος σύμμαχος και ένας σύμμαχος κλειδί των Ηνωμένων Πολιτειών στο ΝΑΤΟ. Ομοίως, η Τουρκία είναι ένας σημαντικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών και ένας σημαντικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ”
Υπάρχει μια διαφορά απόχρωσης άξια παρατήρησης. Για πρώτη φορά η Ελλάδα τοποθετείται υψηλότερα απο την Τουρκία στο ενδιαφέρον των ΗΠΑ.
Φαίνεται πως στην Ουάσιγκτον αρχίζουν και συνειδητοποιούν πως η Τουρκία τους έφυγε. Και κάνει, απλώς, το παιχνίδι της στο ΝΑΤΟ αποκλειστικά προς όφελός της.
Απο όσο έχω παρακολουθήσει την τακτική των αμερικανών, κρατούν ανοικτά ζητήματα και όταν χρειάζεται τα ενεργοποιούν.
Αν οι διαπιστώσεις είναι σωστές, θα δούμε ενδιαφέροντα επεισόδια.
Το θέμα είναι ότι η Τουρκία θα αντιδράσει με προκλήσεις. Και το ερώτημα, αν η Αθήνα είναι έτοιμη να απαντήσει και κατά πόσο οι ΗΠΑ θα της συμπαρασταθούν. Γιατί Ευρώπη δεν υφίσταται. Κακά τα ψέμματα.
Το έδειξε με την αργοπορημένη αντίδρασή της προς τις τουρκικές προκλήσεις, μια αντίδραση που φαίνεται πως βγήκε με το ζόρι.

Ορατός ο κίνδυνος νέας κρίσης χρέους

0

Οι άνθρωποι στις φτωχότερες χώρες πλήττονται περισσότερο από την επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας

Τα επίπεδα του δημόσιου χρέους πολλών αναπτυσσόμενων χωρών είναι ανησυχητικά υψηλά. Μετά την εαρινή συνάντηση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Κρ. Λίντνερ, ανακοίνωσε ότι η χώρα θα παράσχει πρόσθετη χρηματοδότηση για περαιτέρω δάνεια. Πέραν τούτου, η Γερμανία θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την προεδρία της στην Ομάδα των Επτά (G7) για να πιέσει ειδικότερα για ένα μηχανισμό για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, όπως συμφωνήθηκε κατά τη συγκρότηση του κυβερνητικού συνασπισμού. Τα υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους πολλών αναπτυσσόμενων χωρών, τα οποία έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο τα τελευταία χρόνια, πληθαίνουν τις πιθανότητες μιας παγκόσμιας κρίσης. Αυτός είναι ένας από τους μεγαλύτερους μακροοικονομικούς κινδύνους για τις προαναφερθείσες χώρες. Οι χώρες των «Επτά» επιδιώκουν επί του παρόντος μια νομισματική πολιτική ανάσχεσης του πληθωρισμού, ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση. Στον απόηχο της πανδημίας του κορωνοϊού, οι πηγές εισοδήματος πολλών χωρών μειώθηκαν μαζικά εξαιτίας των αναταράξεων στις αλυσίδες εφοδιασμού, της ελάττωσης του τουρισμού, της φυγής κεφαλαίων και των μειωμένων εμβασμάτων.

Το 2020 ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ των αναπτυσσόμενων χωρών αυξήθηκε από 57% κατά μέσον όρο σε 69%. Μια πρώτη αθέτηση πληρωμής δείχνει την έκταση του προβλήματος. Το φθινόπωρο του 2020, η Ζάμπια δεν ήταν πλέον σε θέση να καλύψει τα χρέη της.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία υπογραμμίζει και πάλι την υψηλή εξάρτηση και την ευπάθεια των αναπτυσσόμενων χωρών. Οι αυξημένες τιμές τροφίμων, ενέργειας και λιπασμάτων, καθώς και η εκ νέου διαταραχή των αλυσίδων εφοδιασμού, έχουν ήδη καταστροφικές επιπτώσεις. Ο πληθωρισμός, η ύφεση στην ανάπτυξη του εμπορίου, η αύξηση των επιτοκίων και το ισχυρό δολάριο επιδεινώνουν τις δημοσιονομικές πιέσεις. Από οικονομική άποψη, το χρέος αφ’ εαυτού του δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη και τις επενδύσεις και να έχει εξισορροπητικό αντικυκλικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, τα υπερβολικά επίπεδα χρέους ενέχουν κινδύνους για την ανάπτυξη και τη σταθερότητα και περιορίζουν τον χώρο για την άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει δίκαιη και αποτελεσματική διαδικασία για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους σε διεθνές επίπεδο. Το κοινό πλαίσιο της Ομάδας των Είκοσι, που εγκρίθηκε το 2020, είναι ένα πρώτο βήμα πλην όμως ανεπαρκές και αποσκοπεί στο να δώσει στις χώρες την ευκαιρία να διαπραγματευθούν ανά περίπτωση τον περαιτέρω χειρισμό των εκκρεμών χρεών τους. Λιγότερο από δύο χρόνια μετά τη δημιουργία του το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα ζητούν ήδη την αναθεώρησή του. Ο στόχος πρέπει, επίσης, να είναι η συμπερίληψη των ιδιωτών πιστωτών σε επίπεδο συστημικό και νομικό, καθώς και η επέκταση του πλαισίου σε άλλες υπερχρεωμένες χώρες, όπως οι αναδυόμενες οικονομίες.

Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, είναι να σκεφθούμε πως μια βιώσιμη λύση, που εξουδετερώνει τον κίνδυνο κρίσης δημόσιου χρέους στις αναπτυσσόμενες χώρες, είναι και μία ηθική επιταγή. Οι άνθρωποι στις φτωχότερες χώρες πλήττονται περισσότερο από την επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας. Χωρίς αποφασιστική και συντονισμένη δράση, αυξάνεται ο κίνδυνος μιας συνολικής κρίσης χρέους στις αναπτυσσόμενες χώρες. Και με αυτό, η πείνα, η φτώχεια και η ανισότητα μόνο θα χειροτερεύσουν.

* O κ. Αρμαντ Τσορν είναι βουλευτής, αναπληρωτής εκπρόσωπος οικονομικής πολιτικής του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, πρώην σύμβουλος επιχειρήσεων.

Καθημερινή

Επίθεση Ζελένσκι σε Κίσινγκερ για την πρόταση εκχώρησης εδαφών στη Ρωσία: Το ημερολόγιό του σταμάτησε στο 1938

0

Με σκληρή γλώσσα επιτέθηκε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στον Χένρι Κίσινγκερ και σε εκείνους που του ζητούν να παραχωρήσει εδάφη της Ουκρανίας στη Ρωσία με αντάλλαγμα την ειρήνη.

Mιλώντας προ ημερών στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, ο 98χρονος βετεράνος Αμερικανός διπλωμάτης, θιασώτης της Realpolitik, εκτίμησε ότι η Ουκρανία πρέπει να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία «προτού δημιουργήσει ανατροπές και εντάσεις που θα είναι δύσκολο να ξεπεραστούν» και επισήμανε ότι η επιστροφή στο «status quo» πριν από την εισβολή της Ρωσίας στις 24 Φεβρουαρίου θα ήταν ιδανική.

Η Ρωσία είχε επισήμως προσαρτήσει την Κριμαία το 2014, ενώ οι αυτονομιστικές ομάδες που ευθυγραμμίζονται με τη Μόσχα ήλεγχαν εδώ και καιρό τις ανατολικότερες περιοχές του Ντόνετσκ και του Λούγκανσκ. Η πίεση προς τη Μόσχα να παραδώσει αυτά τα εδάφη απειλεί να μετατρέψει τη σύγκρουση σε νέο, ευρύτερο πόλεμο, προειδοποίησε ο Κίσινγκερ, προσθέτοντας ότι οι διαπραγματεύσεις έπρεπε να είχαν ξεκινήσει εντός δύο μηνών.

Πυρά Ζελένσκι κατά Κίσινγκερ και «New York Times»
«Φαίνεται ότι το ημερολόγιο του κ. Κίσινγκερ δεν είναι το 2022, αλλά το 1938», απάντησε ο Ζελένσκι, συγκρίνοντας την πρότασή του πρώην ΥΠ ΕΞ των ΗΠΑ με τη συμφωνία που παραχώρησε μέρος της Τσεχοσλοβακίας στη ναζιστική Γερμανία πριν από περισσότερα από 80 χρόνια στο πλαίσιο μιας πολιτικής κατευνασμού. Και συνέχισε την επίθεση κατά του βετεράνου Αμερικανού διπλωμάτη: «Νόμιζε ότι μιλούσε σε άλλο κοινό, στο Μόναχο του 1938 κι όχι στο Νταβός. Παρεμπιπτόντως στο πραγματικό 1938 όταν η οικογένειά του διέφυγε από τη ναζιστική Γερμανία, ο Κίσινγκερ ήταν 15 ετών και γνώριζε πολύ καλά τι συνέβαινε και κανείς δεν τον άκουσε τότε να λέει πως θα έπρεπε να προσαρμοστούν όλοι στους Ναζί και να μην πολεμήσουν».

Aπό τα βέλη που εξαπέλυσε ο Ζελένσκι στο νυχτερινό μήνυμά του δεν ξέφυγαν ούτε οι New York Times, η συντακτική επιτροπή των οποίων χαρακτήρισε επίσης μη ρεαλιστικές τις ελπίδες για την ανάκτηση των εδαφών που έχασε τον έλεγχό τους η Ουκρανία πριν από τον Φεβρουάριο, λέγοντας ότι οι ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις θα θέσουν ενώπιον της ουκρανικής ηγεσίας «επώδυνες εδαφικές αποφάσεις που θα απαιτήσει οποιοσδήποτε συμβιβασμός».

«Πίσω από αυτές τις αναλύσεις των μεγάλων γεωπολιτικών μυαλών που συμβουλεύουν την Ουκρανία να δώσει εδάφη δεν υπάρχει το ενδιαφέρον για το πώς το αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι, εκείνοι που ζουν στις περιοχές που εκείνοι προτείνουν να παραχωρηθούν. Ουσιαστικά δεν προτείνουν ειρήνη, αλλά την ανταλλαγή εδαφών για την οπτασία της ειρήνης. Θα έπρεπε να θυμούνται πως οι αξίες δεν είναι απλά μια λέξη», είπε ο Ζελένσκι.

\www.iefimerida.gr/kosmos/zelenski-kata-kisingker-edafi-oykranias-rosia”