Αρχική Blog Σελίδα 1947

Έφθασαν στο Κίεβο οι Μακρόν, Σολτς και Ντράγκι: Για να συναντήσουν Ζελένσκι και να στείλουν μήνυμα

0

Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς και ο ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι έφθασαν στο Κίεβο, ανακοίνωσε σήμερα η γαλλική προεδία.

Ο καγκελάριος της Γερμανίας Ολαφ Σολτς κατά την άφιξή του στο Κίεβο. EPA/LUDOVIC MARIN / POOL MAXPPP OUT

Χρειάστηκαν εβδομάδες για να οργανωθεί η επίσκεψη των τριών ευρωπαίων ηγετών, με τους ίδιους να επιχειρούν να ξεπεράσουν την κριτική εντός της Ουκρανίας σχετικά με τις ενέργειές τους ως προς τον πόλεμο.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι στο σταθμό του Κιέβου EPA/LUDOVIC MARIN / POOL MAXPPP OUT

Το Ρόιτερς σημειώνει πως το Κίεβο έχει ασκήσει κριτική εις βάρος της Γαλλίας, της Γερμανίας και σε μικρότερο βαθμό της Ιταλίας για αδυναμία να ενεργήσουν υπέρ της Ουκρανίας και τις έχει κατηγορήσει ότι καθυστέρησαν τις παραδόσεις όπλων και ότι προέταξαν την προσωπική τους ευημερία αντί της ελευθερίας και της ασφάλειας της Ουκρανίας.

Με πληροφορίες από Reuters-AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Παρίσι, Γαλλία

https://hellasjournal.com/2022/06/efthasan-sto-kievo-i-makron-solts-ke-ntragki/

Ξενοφών Μαυραγάνης: Μα γιατί, αυτήν την κυβέρνηση δεν θέλουμε;

0

 

Γράφει ο Ξενοφών Ε. Μαυραγάνης

Διάβασα ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ως γεωπόνος, δικαιολόγησε απόλυτα τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη, που εισέπραξε και ίσως εισπράττει  δικαιώματα  από την ελαιοκτηματική του περιουσία, γιατί αυτά είναι «ιστορικά», ανάγονται δηλαδή στο γεγονός ότι την αγροτική αυτή περιουσία την απόκτησε από τους προγόνους του.

Επειδή λοιπόν εγώ δεν είμαι πρωθυπουργός και δεν είμαι επαγγελματίας αγρότης, αλλά συνταξιούχος δικηγόρος και δημοσιογράφος, δεν έχω απ’ ότι μου είπαν οι αρμόδιοι φορείς της Λέσβου και δεν μιλώ για την αενάως κοιμωμένη Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Λέσβου, δικαίωμα είσπραξης αποζημιώσεων ή όποιων άλλων ενισχύσεων, παρ’ ότι είμαι ιδιοκτήτης σεβαστής ελαιοκτηματικής περιουσίας, την οποία βέβαια κληρονόμησα από τους αγρότες προγόνους μου. Εγώ δηλαδή δεν έχω «ιστορικά» δικαιώματα;

Διάβασα επίσης ότι ο υπουργός εθνικής Άμυνας, δικηγόρος το επάγγελμα, αλλά βαθύς γνώστης φαντάζομαι των αμυντικών μας συστημάτων, δεν γνωρίζει ότι υπάρχει εσωτερικός μηχανισμός του ΝΑΤΟ, που πληροφορεί αμελλητί όλα τα μέλη του για τις κινήσεις στρατιωτικών τμημάτων, οπλικών συστημάτων, πολεμοφοδίων, ανταλλαγής πληροφοριών κ.λπ. ώστε να είναι έτοιμη η φιλειρηνική αυτή οργάνωση να αντιμετωπίσει τον όποιο κίνδυνο, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Και το μόνο που ξέρω είναι ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι επίλεκτα μέλη αυτής της οργάνωσης, με γ.γ. τον κ. Στόλτεμπεργκ, που δεν θα αφήνει φαντάζομαι έξω από την  πληροφόρηση τους φίλους του στην Άγκυρα. Ώστε να μην περιμένουν από τον βουλευτή του τρισκατάρατου ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ.  Γιάννη Μπουρνούς, να μάθουν τις απόρρητες πληροφορίες , που τις μαθαίνει  ο άθλιος, από κάποιον επίορκο υπαξιωματικό.

Γνωρίζω ότι ο κ. Ζορπίδης, τουριστικός πράκτορας της Θεσσαλονίκης, που οργάνωνε, δεν ξέρω για σήμερα, συνεχώς εκδρομές στην τότε FYROM που την έλεγαν σκέτη Μακεδονία, και αργότερα μετείχε στο κίνημα εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών, είναι οπωσδήποτε προβεβλημένο πρόσωπο της Θεσσαλονίκης, που τη λένε και συμπρωτεύουσα, και ασφαλώς κατάλληλο να μετάσχει στην πενταμελή εκπροσώπηση της κοινωνίας της πόλης, που θα συγκροτεί με πανεπιστημιακούς το Συμβούλιο Διοίκησης του πανεπιστημίου, αν ψηφισθεί και ισχυρίζομαι ότι θα ψηφισθεί, ο νόμος που σχεδίασε η ορθόδοξη χριστιανή κυρία Κεραμέως.  Και δεν πάνε να τον απορρίπτουν όλες οι σύγκλητοι, όλων των πανεπιστημίων της χώρας!

Μαθαίνω, τελικά μάλλον είναι κακό να διαβάζεις εφημερίδες, ότι ο περιφερειάρχης Αττικής Γιώργος Πατούλης, δήλωσε ότι δεν περιλαμβάνονται στην αρμοδιότητά του οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι κατολισθήσεις και άλλες φυσικές καταστροφές ή μάλλον η αντιμετώπισή τους, ενώ γι αυτές ήταν απόλυτα υπεύθυνη  η προκάτοχός του Ρένα Δούρου, που δικάζεται βέβαια γι αυτή της την υπευθυνότητα.

Πληροφορούμαι επίσης ότι ο πρώην υπουργός  της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως, που έφτιαξε νόμο  να πληρώνουν στο Δημόσιο οι καναλάρχες  που εκμεταλλεύονται  δημόσιο αγαθό, όπως οι συχνότητες, παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο, για την πλημμεληματική παράβαση καθήκοντος. Απλώς θέλω να σημειώσω τα ονόματα των μελών του δικαστικού συμβουλίου που τον παρέπεμψε, προβλέποντας ότι σύντομα θα εξαντλήσουν επιτυχώς  την κλίμακα της ιεραρχίας καθώς και το πράγματι πλημμέλημα  του ΣΥΡΙΖΑ ή του Παππά προσωπικά, να ανταλλάσσει έστω και καλημέρα, μ’ αυτόν τον κύριο Καλογρίτσα, πολύ γνωστό από τις διάφορες περιηγήσεις  του στον χώρο των ΜΜΕ  από εποχής ΠΑΣΟΚ ακόμα.

Βλέπω επίσης τον υπερευτυχή υπουργό τουρισμού, να πανηγυρίζει για το βούλιαγμα της Μυκόνου από ιδιαίτερα εύπορους διασκεδαστές Έλληνες και ξένους, που ένα βραδινό τους ξεφάντωμα κοστίζει όσο μια μηνιαία σύνταξη του πρώην ΤΕΒΕ, κάνοντας πως αγνοεί ότι τα πέραν των Κυκλάδων νησιά, εκτός του ότι είναι απροσπέλαστα λόγω υψηλού  κόστους των ναύλων είναι και ασύνδετα με την Θεσσαλονίκη, αφού   η γενική γραμματεία ναυτιλιακής πολιτικής, δεν μπορεί να κάνει το οτιδήποτε δυσαρεστεί την ευγενή οικογένεια των πλοιοκτητών .

Αυτά και μερικά άλλα, όπως το βίαιο κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ, από τον μειλίχιο και χαμογελαστό κατεδαφιστή, κάθε δημόσιας δομής, ή η στοχοποίηση  του κορυφαίου διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλου, επειδή είπε τα πράγματα όπως είναι, ακόμα και η πρόσφατη, εκτός των άλλων, πρωτοβουλία της ορθοδόξου Χριστιανής κυρίας Κεραμέως να στερεί το ψωμί στις οικογένειες των οποίων παιδί μένει στην  ίδια τάξη από απουσίες με κάνουν να απορώ.

Είναι δυνατόν τέτοια αξεπέραστη σε ποιότητα, δημιουργικότητα και φιλάνθρωπη διάθεση, να θεωρείται, από κάποιους  ακατάλληλη να μας οδηγήσει  στο ΜΕΛΛΟΝ;

*ΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ”: Οι απόψεις που διατυπώνονται στα άρθα εκφράζουν τους συντάκτες τους και όχι, κατ ανάγκην, τις “Ανιχνεύσεις”. 

 

Συνεχείς οι τουρκικές προκλήσεις – Το νέο επεισόδιο με Σοϊλού και η ελληνική απάντηση

0

Καθημερινές είναι πλέον οι προκλήσεις της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας. Το απόρρητο non paper που στέλνει η Τουρκία στις ξένες πρεσβείες για να στηρίξει τις προκλητικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο.

Μια μόλις ημέρα μετά τις προκλητικές δηλώσεις του Χουλουσί Ακάρ στην Κωνσταντινούπολη εναντίον της Ελλάδας, η επιθετική ρητορική της Τουρκίας συνεχίστηκε με τον Σουλεϊμάν Σοϊλού να παίρνει τη σκυτάλη.

Ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών, κατά τη διάρκεια της συνάντησης της Πολιτικής Επιτροπής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ και της Ειδικής Ομάδας Μεσογείου και Μέσης Ανατολής, κατηγόρησε την Ελλάδα για επαναπροωθήσεις προσφύγων και μεταναστών στο Αιγαίο, ενώ την ίδια ώρα ζήτησε την κατάργηση της Frontex.

Η απάντηση από τους Έλληνες βουλευτές ήταν ξεκάθαρη, με τον Σπήλιο Λιβανό, τον Μανούσο Βολουδάκη και τη Θεοδώρα Τζάκρη να τονίζουν σε όλους τους τόνους ότι δεν γίνονται pushbacks στο Αιγαίο, κατηγορώντας την Τουρκία ότι εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό.

Σπήλιος Λιβανός: «Του απαντήσαμε καθαρά και ξάστερα»

Ο Σπήλιος Λιβανός, μιλώντας στη συνέχεια σε Εληνες δημοσιογράφους, σημείωσε ότι ο Σουλεϊμάν Σοϊλού υποστήριξε πως η Τουρκία τηρεί όλες τις δεσμεύσεις της για το μεταναστευτικό, που απορρέουν από τη συμφωνία του 2016, ενώ το άλλο μέρος, δηλαδή η ΕΕ δεν τις τηρεί. «Ήταν μια τοποθέτηση», τόνισε ο κ. Λιβανός, «και πάρα πολύ επιθετική, αλλά και τελείως έξω από τα δεδομένα, στα οποία έχουμε συνηθίσει στην ευρωπαϊκή πολιτική, ως προς τον τρόπο με τον οποίο κάνουμε εμείς τις τοποθετήσεις μας σε τέτοιου είδους φόρουμ».

Μάλιστα, όπως είπε, συνολικά η τοποθέτηση Σοϊλού απέναντι και σε άλλες χώρες «ήταν σε πιο υψηλούς τόνους» από αυτούς του Ακάρ, ενώ πρόσθεσε: «Του απαντήσαμε πολύ καθαρά, πολύ ξάστερα, τοποθετηθήκαμε για τα θέματα που μας αφορούν, είπαμε ότι αρνούμαστε κάθε κατηγορία και για τα pushbacks, βεβαίως και για τους θανάτους (σ.σ. μεταναστών) και παρουσιάσαμε τα νούμερα για το πόσους πρόσφυγες έχει σώσει η ελληνική ακτοφυλακή στα νερά του Αιγαίου».

Την ώρα που η εμπρηστική ρητορική της Άγκυρας κατά της Ελλάδας συνεχίζεται σε υψηλούς τόνους, στο φως της δημοσιότητας έρχεται το non paper που διακινούν οι Τούρκοι στις ξένες πρεσβείες, πάνω στο οποίο στηρίζουν τις πρωτοφανείς θέσεις και διεκδικήσεις τους στο Αιγαίο.

Παράλληλα, τα τουρκικά ΜΜΕ στήνουν ένα σκηνικό έντασης άνευ προηγουμένου, με την φιλοκυβερνητική Milliyet να εξαπολύει ευθεία επίθεση στον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια και την Hürriyet να αναφέρει ότι το Καστελλόριζο είναι τουρκικό.

Σύμφωνα λοιπόν με το επίμαχο απόρρητο non paper, οι Τούρκοι θεωρούν πως βρίσκουν «πάτημα» για τις απαράδεκτες αιτιάσεις τους με αποτέλεσμα να συνεχίζουν αμείωτα τις προκλητικές δηλώσεις με τις οποίες επιτίθενται στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με το δισέλιδο έγγραφο που διανέμει η Τουρκία στις ξένες πρεσβείες, προκειμένου να δικαιολογηθούν οι ενέργειές της στο Αιγαίο, αλλά και η ακύρωση του Ανωτάτου Συμβούλιου Ελλάδας-Τουρκίας, που λάμβανε χώρα σε ετήσια βάση τα τελευταία χρόνια, εστιάζουν σε 16 σημεία.

Τα fake news της Άγκυρας μέσω του non paper

Οπως αναφέρει ρεπορτάζ του Open, η Αγκυρα κατηγορεί στο εν λόγω απόρρητο non paper την Αθήνα ότι απειλεί για μονομερή επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, ενώ είναι γνωστό ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας η επέκταση των χωρικών υδάτων.

Σε άλλο σημείο του non paper η Τουρκία ισχυρίζεται ότι γίνονται παραβιάσεις από τα ελληνικά μαχητικά, ενώ είναι γνωστό ότι το Πεντάγωνο έχει καταγράψει δεκάδες παραβιάσεις και υπερπτήσεις των τουρκικών μαχητικών πάνω από τα ελληνικά νησιά.

Τρίτο σημείο του non paper είναι ότι η Άγκυρα ισχυρίζεται πως οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ που βρίσκονται στην Ελλάδα στρέφονται εναντίον της Τουρκίας. Ωστόσο η Αθήνα έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι η ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία δεν στρέφεται εναντίον κανενός.

Τέλος, η Άγκυρα κατηγορεί την Αθήνα για τις επιστροφές των μεταναστών, χρησιμοποιώντας μάλιστα τη φράση «push back», κατηγορώντας την Αθήνα για απάνθρωπη μεταχείριση εν μέσω fake news.

Επίθεση της τουρκικής Milliyet στον Νίκο Δένδια

Ένα άρθρο-λίβελο για τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια, φιλοξενεί σήμερα η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Milliyet, με τίτλο: «ο άνθρωπος που ρισκάρει πόλεμο με την Τουρκία για να γίνει πρωθυπουργός». Ο Τούρκος δημοσιογράφος, Οzay Sendir, φτάνει στο σημείο να κατηγορεί τον Έλληνα υπουργό ότι «ούτε το Αιγαίο τον νοιάζει, ούτε τίποτα».

Όπως μάλιστα προκλητικά σημειώνει, «το μόνο του όνειρο είναι να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας», ενώ ειρωνεύεται τον υπουργό Εξωτερικών λέγοντας τα εξής: «Κύριε Δένδια, αν σας λείπει το μπάνιο της Σμύρνης, ελάτε στην Ιλιτζά να σας φιλοξενήσουμε», όπως αναφέρει το sigmalive.

Το προκλητικό άρθρο

«Λέγεται Νίκος Δένδιας.

Σήμερα είναι υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας. Βρίσκεται στη Δεξιά από τα νεανικά του χρόνια, αλλά ήταν πάντα μέλος και δεν υπήρξε ποτέ αρχηγός. Μετά την εκλογή του ως βουλευτής, άσκησε καθήκοντα στο υπουργείο Δικαιοσύνης για 10 μήνες και στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη για 2 χρόνια.Αυτό που θυμόμαστε περισσότερο από την υπουργία του ήταν το ξύλο που έφαγε στο ελληνικό κοινοβούλιο, από τον βουλευτή της ακροδεξιάς Χρυσής Αυγής Κασιδιάρη.

Αποτέλεσμα της υπουργίας Δένδια είναι και η κακομεταχείριση των Σύρων προσφύγων που ήρθαν στην Ελλάδα.

Από την ημέρα που το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές με την υποστήριξη της ακροδεξιάς, ο Δένδιας προσπαθεί να φανεί χαριτωμένος στους ανθρώπους που τον ξυλοκόπησαν κάποτε και πιστεύει ότι ο δρόμος προς αυτό είναι να παρουσιάζεται ως αντι-Τούρκος.

Είναι τόσο ασυνεπής άνθρωπος που στην ίδια πρόταση μπορεί να πει ότι δεν πρέπει να έρχονται πρόσφυγες στην Ελλάδα από την Τουρκία και παράλληλα ότι η Τουρκία δεν πρέπει να χτίζει οικισμούς στη Συρία για πρόσφυγες. Το μόνο του όνειρο είναι να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας. Το σόου που έκανε στην Άγκυρα παραβιάζοντας τους διπλωματικούς κανόνες είναι μέρος αυτού και το καύχημα του για το “Η Ελλάδα είναι το λίκνο της δημοκρατίας” είναι επίσης μέρος αυτού…

Όπως και να έχει, ο Δένδιας είναι ο άνθρωπος που έμενε άφωνος όταν γινόταν διάλογος με την Τουρκία και έκανε δηλώσεις κατά της Τουρκίας ακόμα και στις κάμερες του EDS όταν ξεκίνησε η ένταση.

Ούτε το Αιγαίο τον νοιάζει, ούτε τίποτα.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός και οι απόστρατοι ναύαρχοι, που νομίζουν ότι μπορούν να βομβαρδίσουν τις γέφυρες, παρασύρουν την χώρα τους στην καταστροφή, μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών που του σκάβει το λάκκο.

Κύριε Δένδια, αν σας λείπει το μπάνιο της Σμύρνης, ελάτε στην Ιλιτζά, να σας φιλοξενήσουμε, μην ξαναπέσετε στη θάλασσα μόνο και μόνο επειδή θέλετε να γίνετε πρωθυπουργός από το πουθενά…».

UkraineX: Πώς οι διαστημικοί δορυφόροι του Έλον Μασκ άλλαξαν τον πόλεμο στο έδαφος

1


UkraineX:
Πώς οι διαστημικοί δορυφόροι του Έλον Μασκ άλλαξαν τον πόλεμο στο έδαφος

Από προσβολές  πυροβολικού μέχρι κλήσεις Zoom,η υπηρεσία διαδικτύου του δισεκατομμυριούχου τεχνολογίας έχει γίνει σωσίβιο στον πόλεμο με τη Ρωσία.

Από τους Christopher Miller, Mark Scott και Bryan Bender

8 Ιουνίου 2022 9:00 π.μ

ΠΕΡΙΟΧΗ ΧΑΡΚΟΒΟ, Ουκρανία

Κάθε φορά που ο Oleksiy και οι συνάδελφοί του πυροβολικού χτυπούν έναν ρωσικό στόχο, έχουν ένα άτομο να ευχαριστήσουν: τον Elon Musk, τον πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου. Ευρισκόμενος σε μια “θερμή” ζώνη στην

πρώτη γραμμή ακριβώς νότια της στρατηγικής πόλης Izyum θέση της πόλεως σε οδικό κόμβο) στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο ανατολική  Ουκρανία, ο

Oleksiy -ο οποίος αρνήθηκε να δώσει το επώνυμό του για λόγους ασφαλείας – είναι πλέον ενεργός χρήστης του Starlink, ενός δορυφορικού συστήματος επικοινωνίας που ανήκει στον Musk’s SpaceX. 

Όταν σχεδιάζεται  μια αντεπίθεση ή ένα φράγμα πυροβολικού, καλεί τους ανωτέρους του για εντολές της τελευταίας στιγμής μέσω ενός ορθογώνιου ασπρόμαυρου δορυφορικού δέκτη Starlink που κρύβεται σε έναν αβαθή  λάκκο στον κήπο ενός εγκαταλειμμένου εξοχικού σπιτιού. Ο εξοπλισμός υψηλής τεχνολογίας είναι συνδεδεμένος με μια  γεννήτρια που λειτουργεί τη μισή ημέρα.Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτικές επικοινωνίες. Άλλοι στην 93η μηχανοκίνητη  ταξιαρχία της Ουκρανίας ενημερώνουν τους φίλους και την οικογένειά τους ότι είναι ασφαλείς μέσω καθημερινών κρυπτογραφημένων δορυφορικών μηνυμάτων, αφού το τοπικό δίκτυο κινητής τηλεφωνίας διακόπηκε πριν από εβδομάδες κατά τη διάρκεια σφοδρών βομβαρδισμών.

Στο χρόνο διακοπής λειτουργίας τους, ο Oleksiy και οι σύντροφοί του παρακολουθούν τις τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο μέσω της σύνδεσης του Starlink στο Διαδίκτυο και — όταν υπάρχει ηρεμία μεταξύ μονομαχιών πυροβολικού — παίζουν το «Call of Duty» στα smartphone τους ,ενώ βρίσκονται σε καταφύγια περιμένοντας  εντολές.

«Ευχαριστώ, Elon Musk», είπε ο Oleksiy αμέσως μετά τη σύνδεση μέσω των δορυφόρων του Starlink ,όταν πληροφορήθηκε , ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν θα έστελνε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς στον ουκρανικό στρατό στη μάχη του με τους Ρώσους.

Oleksiy, δεξιά, στην πρώτη γραμμή κοντά στην πόλη Izyum στα νότια της περιοχής Kharkiv της Ουκρανίας τον Μάιο 

«Αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε», πρόσθεσε αναφερόμενος στους πυραύλους. Οι πρώτες 100 ημέρες της εισβολής της Ρωσίας στον δυτικό γείτονά της έχουν αφήσει χιλιάδες νεκρούς και ακόμη περισσότερους τραυματίες. Οι ουκρανικές δυνάμεις βρίσκονται τώρα σε έναν πόλεμο φθοράς με τον ρωσικό στρατό που, παρά τις αποτυχίες μέσα και γύρω από το Κίεβο, συνεχίζει να καταλύει  την τοπική αντίσταση στα ανατολικά της χώρας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ έχουν δωρίσει δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία από την έναρξη του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου. Αλλά το Starlink του Μασκ – που βασίζεται σε ένα σύμπλεγμα δορυφόρων σε μέγεθος τραπεζιού που πετούν σε απόσταση 130 μιλίων πάνω από την Ουκρανία και αποστέλουν  πρόσβαση στο διαδίκτυο υψηλής ταχύτητας – έχει γίνει μια απροσδόκητη σανίδα σωτηρίας για τη χώρα, τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και στον πόλεμο για την κοινή γνώμη

Τα ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη βασίστηκαν στο Starlink για τη ρίψη βομβών σε ρωσικές μπροστινές θέσεις. Οι άνθρωποι σε πολιορκημένες

πόλεις κοντά στα ρωσικά σύνορα παραμένουν  σε επαφή με αγαπημένα τους πρόσωπα μέσω των κρυπτογραφημένων δορυφόρων. Ο Volodymyr Zelenskyy, ο πρόεδρος της χώρας,  ενημερώνει τακτικά τους εκατομμύρια οπαδούς του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μέσω  του δικτύου του Μασκ,  και επίσης πραγματοποιεί κλήσεις Zoom με παγκόσμιους πολιτικούς από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν έως τον Γάλλο ηγέτη Εμμανουέλ Μακρόν.

Τα ουκρανικά στρατεύματα που παρέμειναν στο εργοστάσιο χάλυβα Azovstal στη Μαριούπολη κατάφεραν να διατηρήσουν επαφή με τους διοικητές τους, ακόμη και με τον Zelenskyy — και να πραγματοποιήσουν ζωντανές συνεντεύξεις βίντεο με δημοσιογράφους — επειδή διέθεταν σύστημα Starlink στο πολιορκημένο εργοστάσιο.

Συνολικά, το Starlink — και η χρήση του δορυφορικού δικτύου από την Ουκρανία, τόσο για τον στρατό όσο και για τους πολίτες — έχει εμποδίσει τις προσπάθειες της Ρωσίας να αποκόψει τη χώρα της Ανατολικής Ευρώπης από τον έξω κόσμο, δίνοντας στο Κίεβο σε μια τόσο αναγκαία νίκη εναντίον της Μόσχας σε μια σύγκρουση που δεν δείχνει κανένα σημάδι τελειώματος.

«Ο στρατηγικός αντίκτυπος είναι ότι το Starlink κατέστρεψε ολοσχερώς την εκστρατεία ενημέρωσης του Πούτιν», είπε ο Brig. Στρατηγός Steve Butow, διευθυντής του διαστημικού χαρτοφυλακίου στη μονάδα Defense Innovation Unit, το τεχνολογικό φυλάκιο του Πενταγώνου στη Silicon Valley. «Ποτέ, μέχρι σήμερα, δεν μπόρεσε να φιμώσει τον Ζελένσκι».

Η σύγκρουση στην Ουκρανία έδωσε επίσης στο νεοσύστατο δορυφορικό δίκτυο του Musk της SpaceX μια δοκιμή-φωτιά που έχει ανοίξει την όρεξη πολλών δυτικών στρατευμάτων. Οι διοικητές εντυπωσιάστηκαν από την ικανότητα της εταιρείας, μέσα σε λίγες μέρες, να παραδώσει χιλιάδες δορυφορικούς σταθμούς στο μέγεθος του σακιδίου στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα και να τους κρατήσει online παρά τις ολοένα και πιο εξελιγμένες επιθέσεις από Ρώσους χάκερ.

«Έχουμε περισσότερους από 11.000 σταθμούς Starlink και μας βοηθούν στον

καθημερινό μας αγώνα σε όλα τα μέτωπα», δήλωσε  ο Mykhailo Fedorov, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ουκρανίας. «Είμαστε έτοιμοι, ακόμα κι αν δεν υπάρχει φως, δεν υπάρχει σταθερό διαδίκτυο, μέσω γεννητριών που χρησιμοποιούν Starlink, να ανανεώσουμε οποιαδήποτε σύνδεση στην Ουκρανία».

Star Wars: Battle for the sky

Η Ουκρανία δεν είναι η μόνη χώρα που βλέπει τη μεγάλη σημασία της δορυφορικής επικοινωνίας στον εξελισσόμενο πόλεμο στην Ανατολική Ευρώπη.

Μόλις μια ώρα πριν τα ρωσικά στρατεύματα εξαπολύσουν την πλήρη επίθεσή τους τις πρώτες πρωινές ώρες της 24ης Φεβρουαρίου, το Κρεμλίνο χακάρισε επιτυχώς τον Viasat, έναν αμερικανικό πάροχο δορυφόρων του οποίου το δίκτυο χρησιμοποιήθηκε από τον ουκρανικό στρατό ,για να επικοινωνεί με στρατεύματα πρώτης γραμμής, σύμφωνα με αναφορές πληροφοριών από τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η κυβερνοεπίθεση, η οποία ακρωτηρίασε τις στρατιωτικές επικοινωνίες της χώρας και αφαίρεσε επίσης χιλιάδες άλλους χρήστες του διαδικτύου σε όλη την Ευρώπη, με γρήγορες διαπραγματεύσεις, ξεκίνησε στις αρχές του 2022, μεταξύ Κιέβου και SpaceX για να φέρει το δορυφορικό δίκτυο στη χώρα, σύμφωνα με τέσσερις αξιωματούχους με γνώση  από αυτές τις συζητήσεις.

Η κυβέρνηση του Ζελένσκι είχε συνειδητοποιήσει ότι η πρόσβαση στο Διαδίκτυο -τόσο για τον στρατό όσο και για τους πολίτες- θα ήταν κρίσιμη στον πιθανό πόλεμο που θα ακολουθούσε. Οι στρατιώτες χρειάζονταν έναν σίγουρο τρόπο για να παραμείνουν σε επαφή κατά τη διάρκεια του πολέμου, και ανεπεξέργαστα πλάνα από ρωσικές επιθέσεις, που συχνά ανεβαίνουν από τους ίδιους τους Ουκρανούς μέσω των social media, έφεραν τη σύγκρουση απευθείας στα smartphone των ανθρώπων παγκοσμίως.

Η SpaceX, στόχος της οποίας είναι να εκτοξεύσει περισσότερους από 40.000 δορυφόρους στη λεγόμενη χαμηλή τροχιά της Γης τα επόμενα χρόνια, τοποθέτησε γρήγορα περίπου 50 δορυφόρους έτοιμους να χρησιμοποιηθούν στη χώρα της Ανατολικής Ευρώπης. Αλλά η γραφειοκρατία, συμπεριλαμβανομένης της επίσημης κυβερνητικής έγκρισης που απαιτείται για την ενεργοποίηση του συστήματος, επιβράδυνε την κυκλοφορία.Στη συνέχεια, η Ρωσία επιτέθηκε. Δύο ημέρες μετά την εισβολή, στις 26 Φεβρουαρίου, ο Φεντόροφ —ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ουκρανίας που εμφανίζεται ως ο ψηφιακός υπουργός της χώρας— έγραψε στο Twitter απευθείας στον Μασκ για να στείλει επειγόντως εξοπλισμό Starlink. Δύο μέρες μετά, εμφανίστηκε η πρώτη αποστολή .

«Έγραψαν tweet στο Elon και έτσι το ενεργοποιήσαμε», είπε η Gwynne Shotwell, πρόεδρος της SpaceX, σε ένα κοινό στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια στις 7 Μαρτίου, αναφερόμενη στην άφιξη του Starlink στην Ουκρανία. «Αυτή ήταν η άδειά μας. Αυτή ήταν η επιστολή του υπουργού. Ήταν ένα tweet».

Η SpaceX δεν απάντησε σε επανειλημμένα αιτήματα για σχόλια σχετικά με τη συμμετοχή της στην Ουκρανία.

Μια κεραία Starlink ρίχνει τη σκιά στις θέσεις της πρώτης γραμμής της Ουκρανίας κοντά στην πόλη Izyum στη νότια περιοχή Kharkiv της Ουκρανίας τον Μάιο |

Ποιά είναι η μεγάλη υπόθεση με το Starlink;

Το Starlink δεν είναι ο πρώτος εμπορικός πάροχος δορυφόρων που χρησιμοποιείται στο πεδίο της μάχης. Ο αμερικανικός στρατός υποστήριξε τα ιδιωτικά δίκτυα κατά τη διάρκεια του πρώτου Πολέμου του Κόλπου – μια τακτική που έχει γίνει βασικός πυλώνας των ζωνών συγκρούσεων παγκοσμίως.

Αλλά εκεί που ξεχωρίζει το σύστημα – ένα από τα πολλά δορυφορικά δίκτυα χαμηλής τροχιάς, συμπεριλαμβανομένου ενός ανταγωνιστικού έργου πρώιμου σταδίου από την Amazon, που βρίσκεται υπό ανάπτυξη – είναι η ικανότητά του να αντέχει σε επιθέσεις από τους Ρώσους, σύμφωνα με τρεις στρατιωτικούς αξιωματούχους που μίλησαν με όρους ανωνυμίας και με δύο ερευνητές που έχουν μελετήσει το Starlink.

Σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς δορυφόρους υψηλής τροχιάς, που βρίσκονται σε τροχιά χιλιάδες μίλια πάνω από τη γη, αιωρούνται πάνω από ένα σημείο στο έδαφος και εκπέμπουν σήματα ραδιοφώνου, η νέα γενιά δορυφόρων χαμηλής τροχιάς βασίζεται σε πολλούς περισσότερους δορυφόρους που λειτουργούν σε έναν αστερισμό. Αυτή η διαμόρφωση καθιστά πιο δύσκολη, αν όχι αδύνατη, την αποσύνδεση επειδή ένας εισβολέας θα έπρεπε ,να εντοπίσει όλους τους δρυφόρους ταυτόχρονα, για να ακρωτηριάσει ολόκληρο το σύστημα.

Το Starlink, επίσης, είναι πιο προσαρμόσιμο από τα εναλλακτικά, επειδή ο κώδικας του υπολογιστή κάθε συσκευής μπορεί ,να αλλάξει γρήγορα ως απάντηση σε πιθανές εισβολές. Τον περασμένο μήνα, ο Μασκ είπε ότι το Κρεμλίνο «εντείνει» τις κυβερνοεπιθέσεις του στο δίκτυό του και η SpaceX έχει επανειλημμένα ξαναγράψει τον κώδικά της για να παραμείνει ένα βήμα μπροστά από τη Ρωσία.

Ο Todd E. Humphreys, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας που έχει εμβαθύνει στις εσωτερικές λειτουργίες του Starlink και συμβουλεύτηκε τη SpaceX και τον αμερικανικό στρατό, είπε ότι η τεχνολογία κρυπτογράφησης του συστήματος είχε επίσης αποδειχθεί πιο ανθεκτική από ό,τι περίμεναν πολλοί. 

Μαζί με άλλες σταδιακές τεχνολογικές προόδους του δικτύου, συμπεριλαμβανομένης της παροχής internet υψηλής ταχύτητας από το διάστημα που ανταγωνίζεται τα οικιακά ευρυζωνικά δίκτυα των ανθρώπων, το δορυφορικό σύστημα του Musk αντιπροσωπεύει μια σταδιακή αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι δορυφόροι μπορούν να αναπτυχθούν και να χρησιμοποιηθούν σε ζώνες συγκρούσεων.

“Είναι ένα κρυστάλλινο παράδειγμα ,ότι οι ασφαλείς εφεδρικές επικοινωνίες θα είναι η σωτηρία κάθε σύγχρονης στρατιωτικής εμπλοκής”, δήλωσε ο Humphreys. «Η ευκινησία -με την οποία δημιουργήθηκε το Starlink στην Ουκρανία -ήταν απλά εκπληκτική».

Όλα τα βλέμματα στραμμένα στον ΜασκΌπως και με ό,τι έχει να κάνει με τον Μασκ – τον ​​αινιγματικό δισεκατομμυριούχο του οποίου τα επιχειρηματικά συμφέροντα περιλαμβάνουν τα πάντα, από την Tesla, τον γίγαντα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, μέχρι μια προσφορά για το Twitter, το κοινωνικό δίκτυο – το πώς ο εξοπλισμός Starlink έφτασε στην Ουκρανία είναι περιβεβλημένο  με  σύγχυση και φήμες .

Αμέσως αφότου άρχισε να φτάνει ο πρώτος εξοπλισμός στο Κίεβο, ο γεννημένος στη Νότια Αφρική μεγιστάνας της τεχνολογίας, ο οποίος έχει τσακωθεί με άλλους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συγκρούεται με τις οικονομικές ρυθμιστικές αρχές, αντάλλαξε για λίγο κείμενα με τον Fedorov, τον Ουκρανό πολιτικό. Μίλησε επίσης — με την υποστήριξη της Starlink — με τον Zelenskyy μέσω του Zoom για τη συνεχιζόμενη διάθεση και υποσχέθηκε να επισκεφθεί την Ουκρανία ,μόλις τελειώσει ο πόλεμος.

Σε δημόσιες δηλώσεις, η εταιρεία είπε ότι η χρηματοδότηση για το σύστημα δορυφορικών επικοινωνιών στην Ουκρανία – εκτιμάται ότι είναι περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια, με κάθε δορυφορικό δέκτη, γνωστό ως Dishy McFlatface , να κοστίζει 499 δολάρια το τεμάχιο – προήλθε σχεδόν αποκλειστικά από ιδιωτικές πηγές. Η SpaceX έχει δεσμευτεί να πληρώσει για όλη την πρόσβαση στο Διαδίκτυο που, για όσους βρίσκονται εκτός Ουκρανίας, κοστίζει 110 δολάρια το μήνα. 

Ωστόσο, η USAID δήλωσε στις αρχές Απριλίου ότι είχε αγοράσει πάνω από 1.300 δορυφορικά πιάτα ως μέρος του έργου Starlink, με τη SpaceX να δωρίζει άλλους 3.600 σταθμούς. Η ομοσπονδιακή υπηρεσία των ΗΠΑ διέγραψε  στη συνέχεια τις αναφορές για τον εξοπλισμό που είχε αγοράσει η Ουάσιγκτον από το δελτίο τύπου της, αν και επιβεβαίωσε , ότι είχε στείλει τον εξοπλισμό από τις ΗΠΑ στην Ανατολική Ευρώπη.

Ένας εκπρόσωπος της USAID είπε ότι η υπηρεσία είναι ευγνώμων στη SpaceX και σε άλλους χορηγούς για τη συνεισφορά τους στο έργο Starlink. 

Άλλοι δυτικοί σύμμαχοι, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων της Γαλλίας και της Πολωνίας, έχουν επίσης βοηθήσει με υλικοτεχνική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένου του χειρισμού της παράδοσης του εξοπλισμού στην Ουκρανία, σύμφωνα με δύο Ευρωπαίους αξιωματούχους με άμεση γνώση αυτών των συζητήσεων. Ένας από αυτούς τους αξιωματούχους πρόσθεσε ότι ένας επίγειος σταθμός, ή ιδιαίτερο υλικό που συνέδεε τους δορυφόρους του Starlink με την τοπική υποδομή Διαδικτύου, στεγάστηκε στη γειτονική Πολωνία για να αποφευχθεί η ρωσική επίθεση.Και οι δύο αξιωματούχοι μίλησαν υπό  όρους  της ανωνυμίας ,επειδή δεν είχαν εξουσιοδότηση ΄,να μιλήσουν δημόσια.

«Η εισβολή συνέβη την Πέμπτη και την επόμενη μέρα, ο Έλον είχε εξασφαλίσει  μια συνάντηση και είπε : «Θέλω, να φέρω το Starlink πάνω από την Ουκρανία», δήλωσε ο Butow της Μονάδας Αμυντικής Καινοτομίας των ΗΠΑ.

«Μέχρι την Κυριακή, ο σύνδεσμος ήταν ενεργός. Μέχρι τη Δευτέρα, 500 τερματικοί σταθμοί εδάφους εμφανίστηκαν στην Ουκρανία. Μέχρι την Τετάρτη εκείνης της εβδομάδας, όλα εκτός από 25 από αυτά τα τερματικά ήταν ενεργά και παρείχαν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο» , και πρόσθεσε. «Αυτή είναι εμπορική ταχύτητα. Αυτό είναι υπέροχο.”

Crowdsourced επικοινωνίες

Δεν έχει φτάσει όλος ο εξοπλισμός του Starlink μέσω επίσημων καναλιών.

Για τον  Kovalenko, που  εντάχθηκε στον ουκρανικό στρατό μετά την εισβολή του Πούτιν και τώρα μάχεται με την 92η ειδική  Μηχανοκίνητη  Ταξιαρχία κοντά στα ρωσικά σύνορα στην περιοχή του βόρειου Χάρκοβο, το δορυφορικό πιάτο δωρήθηκε από μια ομάδα Ουκρανών εθελοντών, οι οποίοι συγχρηματοδοτήθηκαν ,για να αγοράσουν το σύστημα και το παρέδωσαν  απευθείας στην πρώτη γραμμή.

«Δεν υπάρχει επικοινωνία για εμάς με τον έξω κόσμο χωρίς το Starlink», είπε ο  Kovalenko στο POLITICO τηλεφωνικά μέσω μιας σύνδεσης Starlink. «Τις τελευταίες εβδομάδες δεν είχαμε συνδέσεις κινητής τηλεφωνίας ,γιατί μετακομίσαμε στον τομέα μας από πόλη σε χωριό. Ήταν αδύνατο να καλέσετε με οποιοδήποτε δίκτυο κινητής τηλεφωνίας.»

Όπως όλα στην πρώτη γραμμή, το Starlink της ομάδας του  Kovalenko είχε το μερίδιο του σε στενές συνομιλίες — παρόλο που δίνει στους στρατιώτες και στους πολίτες άμεση σύνδεση με φίλους και οικογένεια ,αφού οι σύντροφοι του   Kovalenko παρέδωσαν τον κωδικό πρόσβασης του Starlink στους ντόπιους ,ώστε να μπορούν ,να ενημερώσουν τους συγγενείς , ότι ήταν καλά . 

Το καύσιμο για την τροφοδοσία του εξοπλισμού είναι πάντα σε έλλειψη. Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης επίθεσης του ρωσικού πυροβολικού, το δορυφορικό πιάτο έμεινε εκτεθειμένο σε ένα κοντινό χωράφι και λίγο έλειψε να καταστραφεί. Κάθε φορά που οι στρατιώτες μετακινούνται θέσεις, πρέπει να τραβήξουν απλά τον εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, βάζοντας τα μικρά εξαρτήματα σε μια τσάντα και το πιάτο σε ένα όχημα αναμονής.

Αλλά για τον   Kovalenko, ένα   σκηνοθέτη ντοκιμαντέρ, η ικανότητα να διατηρεί επαφή με σχεδόν οποιονδήποτε στον κόσμο μέσω του δορυφορικού συστήματος του Musk είναι θεϊκό δώρο, ακόμα κι αν είναι μια δύσκολη εργασία  ,για να κρατήσει τον εξοπλισμό ασφαλή και λειτουργικό κατά την διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου.

«Αν υπάρχει βομβαρδισμός και πρέπει να μαζέψεις γρήγορα τα πράγματά σου και να τρέξεις, χρειάζεται κάποιος χρόνος .για να μαζέψεις  τα πάντα για το Starlink», είπε. «Πρέπει να είσαι προσεκτικός με αυτό. Δεν είναι απλώς ένα σωρός  ρούχων , που μπορείς να πετάξεις στο αυτοκίνητο».

Ο Laurens Cerulus συνεισέφερε στην αναφορά από τις Βρυξέλλες .

politico.eu

 

 

Ιωάννης Αμπατζόγλου: Τέσσερα χρόνια από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών – Συγκέντρωση στο μνημείο στο Πισοδέρι

0

 

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Σε δύο μέρες συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Από την υπογραφή που παρέδωσε επίσημα το όνομα της Μακεδονίας, τη μακεδονική ταυτότητα και τη μακεδονική γλώσσα στους Σλαβοαλβανούς των Σκοπίων. Πλέον με ελληνική υπογραφή η μακεδονικότητα έχει γίνει κτήμα και των Σκοπιανών. Το γεγονός αυτό, δηλαδή η παραχώρηση μέρος της ελληνικότητας –η μακεδονικότητα– σε μη Έλληνες αποτελεί την μεγαλύτερη προδοσία στην ελληνική ιστορία.

Το πολιτικό μας σύστημα δυστυχώς έχει αποδεχθεί την πιο πάνω συμφωνία, όμως ο ελληνικός λαός δείχνει ότι δεν έχει διάθεση να συμβιβαστεί και να παραδώσει τα όπλα σε αυτό το μείζων εθνικό θέμα. Απ’ ότι φαίνεται τα κάστανα από τη φωτιά, για μία ακόμα φορά, θα τα βγάλει ο ελληνικός λαός. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τους σημερινούς πολιτικούς, οι οποίοι δείχνουν να ενδιαφέρονται μόνο για τα ποσοστά των κομμάτων τους και για τις καρέκλες της εξουσίας. Παρ’ όλ’ αυτά συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση. Τουλάχιστον εμείς το καθήκον μας το κάνουμε.

Όπως το έκαναν όσες και όσοι αντιστάθηκαν και αγωνίστηκαν κατά της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών στις 17 Ιουνίου 2018. Εκείνη την ημέρα Ελληνίδες και Έλληνες συνέρρευσαν στο Πισοδέρι από πολλά μέρη της Ελλάδας και προσπάθησαν με τρόπο ειρηνικό, προτάσσοντας τα στήθη τους, να διέλθουν από τον κλοιό των ΜΑΤ και να κατευθυνθούν προς τον τόπο υπογραφής της συμφωνίας, δηλαδή προς τους Ψαράδες Πρεσπών. Αυτή η πράξη ήταν μία μορφή αντίστασης και αγώνα, την οποία τιμούμε κάθε χρόνο. Έχει πλέον καθιερωθεί να συγκεντρωνόμαστε αυτή την ημέρα στο Πισοδέρι και να τιμούμε την Ημέρα Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Τα προηγούμενα χρόνια η συγκέντρωση αυτή γινόταν στις 17 Ιουνίου, όμως φέτος έχει προγραμματιστεί για τις 18 Ιουνίου ημέρα Σάββατο. Θεωρήσαμε ότι μετά από δύο χρόνια απουσίας των πολιτών από συγκεντρώσεις λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, φέτος θα ήταν μία ευκαιρία να έρθουν πιο πολλοί. Έτσι επιλέχθηκε η ημέρα του Σαββάτου επειδή αυτή η ημέρα βολεύει στους περισσότερους.

Η συγκέντρωση λοιπόν θα γίνει το Σάββατο 18 Ιουνίου στη 1 μ.μ., στο Πισοδέρι, στο μνημείο Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Διοργανωτής αυτής της εκδήλωσης είναι η ομάδα Πισοδέρι 2018 – Επιτροπή Αγώνα.

Εκείνη την ημέρα, πέραν της συμμετοχής που θα υπάρξει από διάφορες περιοχές της χώρας, έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί ημερήσια εκδρομή με αφετηρία την πόλη της Δράμας. Ο πρώτος σταθμός αυτής της εκδρομής θα είναι το Πισοδέρι, όπου στη 1 μ.μ. θα παρευρεθούμε στη συγκέντρωση που θα γίνει στο μνημείο, ενώ στη συνέχεια θα επισκεφθούμε την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, η οποία βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτό. Η συγκεκριμένη εκκλησία είναι πολύ σημαντική επειδή σε αυτήν –συγκεκριμένα στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπους που βρίσκεται εντός της– τάφηκε αρχικά η κεφαλή του Παύλου Μελά. Μετά θα κατευθυνθούμε στο χωριό Ψαράδες και στο σημείο όπου υπογράφηκε η Συμφωνία των Πρεσπών. Επόμενος προορισμός μας θα είναι το χωριό Κώτας όπου βρίσκεται η οικία του καπετάν Κώττα, κορυφαίου ήρωα του μακεδονικού αγώνα. Τέλος, θα επισκεφθούμε τον τάφο του Παύλου Μελά στην Καστοριά και στη συνέχεια θα επιστρέψουμε στην πόλη της Δράμας.

Ανεξάρτητα όμως από την πιο πάνω εκδρομή, το σημαντικότερο γεγονός εκείνης της ημέρας θα είναι η συγκέντρωση στο μνημείο στο Πισοδέρι. Ευχής έργον θα είναι να έρθουν σε αυτή τη συγκέντρωση όσες και όσοι περισσότεροι μπορούν ώστε να δώσουμε ένα βροντερό παρών και να συνεχίσουμε με ακόμα πιο δυναμικό τρόπο την αντίσταση και τον αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Δεν αποδεχόμαστε την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Αντιστεκόμαστε – αγωνιζόμαστε. Θα είμαστε όλοι εκεί!

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Τμήματος Ιατρικής του ΔΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού.

[email protected]

 

 

New York Times: Πέντε σκληρές αλήθειες για τον πόλεμο στην Ουκρανία

0
THE NEW YORK TIMES

Οι πέντε προτάσεις που συνοψίζουν την κατάσταση, όπως έχει πια διαμορφωθεί στο εμπόλεμο μέτωπο της Ουκρανίας, και ο κίνδυνος των παραχωρήσεων υπέρ της Τουρκίας.

Πέντε προτάσεις συνοψίζουν τον πόλεμο στην Ουκρανία ως έχει σήμερα, σύμφωνα με τον Μπρετ Στίβενς των Τάιμς της Νέας Υόρκης:

  1. Οι Ρώσοι ξεμένουν από κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας (precision – guided weapons).
  2. Οι Ουκρανοί ξεμένουν από πυρομαχικά της σοβιετικής περιόδου.
  3. Η υφήλιος βλέπει την υπομονή της για τον πόλεμο να εξαντλείται.
  4. Η κυβέρνηση Μπάιντεν ξεμένει από ιδέες αναφορικά με την από εδώ και πέρα εμπλοκή της στον πόλεμο.
  5. Και οι Κινέζοι παρακολουθούν.

Οι ελλείψεις της Μόσχας, που είναι εμφανείς στα πεδία των μαχών εδώ και εβδομάδες, προκαλούν μακροπρόθεσμη ανακούφιση από τη μια πλευρά και ταυτόχρονα βραχυπρόθεσμη φρίκη από την άλλη, σύμφωνα με τον αρθρογράφο των New York Times.

Ανακούφιση, επειδή η ρωσική πολεμική μηχανή, για τον εκσυγχρονισμό της οποίας ξόδεψε πολλά ο Βλαντιμίρ Πούτιν, έχει πια εκτεθεί ως χάρτινος τίγρης (σ.σ. ως κούφια, κενή, άσφαιρη απειλή) που δεν θα μπορούσε να κοντράρει σοβαρά το ΝΑΤΟ σε μια συμβατική σύγκρουση.

Αλλά και φρίκη, επειδή ένας στρατός που δεν μπορεί να επιδοθεί σε έναν high-tech πόλεμο με σχετικά χαμηλές παράπλευρες απώλειες, θα επιδοθεί σε έναν low-tech πόλεμο με αποκρουστικά μεγάλες τέτοιες απώλειες.

Η Ουκρανία, σύμφωνα με τις δικές της εκτιμήσεις, μετρά περίπου 20.000 νεκρούς και τραυματίες μηνιαίως. Συγκριτικά, οι ΗΠΑ είχαν περίπου 36.000 νεκρούς και τραυματίες στο Ιράκ μέσα σε επτά χρόνια πολέμου, όπως σημειώνει ο Μπρετ Στίβενς, σύμφωνα με τον οποίο το Κίεβο μπορεί μεν να συγκρατήσει – αλλά όχι και να νικήσει – έναν γείτονα τριπλάσιο σε μέγεθος σε έναν πόλεμο φθοράς – κατατριβής.

Πρακτικά όμως αυτό σημαίνει ότι η Ουκρανία πρέπει να βρει τον τρόπο ώστε να κάνει περισσότερα από το να επιβραδύνει τον ρωσικό στρατό.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν στέλνει στην Ουκρανία προηγμένα χόβιτσερ (αυτοκινούμενα πυροβόλα), εκτοξευτές ρουκετών και πυρομαχικά, τα οποία όμως δεν φτάνουν εκεί αρκετά γρήγορα. Συν τοις άλλοις, ο χρόνος δεν είναι απαραίτητα με το μέρος της Δύσης.

Οι «αδυναμίες» των κυρώσεων

Οι κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας μπορεί να προκαλέσουν μακροπρόθεσμη ζημιά στη Μόσχα. Επί του παρόντος ωστόσο, δεν αρκούν για να μειώσουν την καταστροφική δύναμη της ρωσικής πολεμικής μηχανής. Οι ίδιες κυρώσεις επιβαρύνουν, δε, και τον υπόλοιπο κόσμο. Και το κόστος που είναι διατεθειμένος να αναλάβει ο υπόλοιπος κόσμος σε ένδειξη αλληλεγγύης προς την Ουκρανία δεν είναι απεριόριστο.

Οι ελλείψεις τροφίμων, ενέργειας και λιπασμάτων, οι διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού και οι αυξήσεις των τιμών, δεν υπάρχουν τα περιθώρια για να συνεχίσουν να διαιωνίζονται μακροπρόθεσμα εντός δημοκρατικών κοινωνιών οι ανοχές των οποίων είναι περιορισμένες.

Όσο για τον ίδιο τον Βλαντιμίρ Πούτιν, εκείνος δεν φαίνεται προς το παρόν να πληρώνει κανένα υψηλό τίμημα. Τα ενεργειακά έσοδα της Ρωσίας έχουν αυξηθεί επειδή αυξήθηκαν οι τιμές, και η δημοτικότητα του Ρώσου προέδρου επίσης έχει ανέβει.

Δύο επιλογές για τον Μπάιντεν

Το να ελπίζει, δε, κανείς ότι ο Ρώσος ηγέτης θα μπορούσε να πεθάνει σύντομα από μια ασθένεια που τον ταλαιπωρεί όποια και αν είναι αυτή, δεν αποτελεί στρατηγική.

Τι παραπάνω μπορεί λοιπόν να κάνει τώρα η κυβέρνηση Μπάιντεν;

Σύμφωνα με τον Μπρετ Στίβενς των New York Times, δύο πράγματα:

Πρώτον, όπως έχει προτείνει ο απόστρατος ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, οι ΗΠΑ θα πρέπει να είναι προετοιμασμένες να αμφισβητήσουν τον ρωσικό θαλάσσιο αποκλεισμό της Οδησσού συνοδεύοντας φορτηγά πλοία από και προς το εν λόγω λιμάνι.

Παραχωρήσεις στην Άγκυρα;

Αυτό ωστόσο σημαίνει ότι θα πρέπει προηγουμένως να πειστεί η Τουρκία να επιτρέψει σε πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ να διέλθουν από τα στενά στη Μαύρη Θάλασσα. Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο, ίσως να χρειαστούν και ορισμένες δυσάρεστες διπλωματικές παραχωρήσεις προς την πλευρά της Άγκυρας («…some uncomfortable diplomatic concessions to Ankara…»), όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος των New York Times.

Δεύτερον, οι ΗΠΑ θα πρέπει να δεσμεύσουν τα περίπου 300 δισεκατομμύρια δολάρια που διατηρεί η ρωσική κεντρική τράπεζα στο εξωτερικό και να χρηματοδοτήσουν με αυτά τις στρατιωτικές ανάγκες της Ουκρανίας και τις ανάγκες ανοικοδόμησής της.

Με το βλέμμα σε Κίνα και Ταϊβάν

Εάν ο πόλεμος τελειώσει με τον Πούτιν άνετο στην εξουσία και τη Ρωσία να κατέχει το 20% της Ουκρανίας, τότε το Πεκίνο θα πάρει το μάθημα ότι η επιθετικότητα αποδίδει καρπούς. Και έπειτα θα ακολουθήσει μια σύγκρουση στην Ταϊβάν, ίσως πολύ νωρίτερα από όσο νομίζουμε, προειδοποιεί ο Μπρετ Στίβενς μέσα από τις σελίδες των New York Times.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι είτε προοίμιο είτε φινάλε. Και ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν «θα πρέπει να κάνει ακόμη περισσότερα από όσα έχει ήδη κάνει για να διασφαλίσει ότι θα είναι το δεύτερο», καταλήγει στην ανάλυσή του ο αρθρογράφος των Τάιμς της Νέας Υόρκης.

“Καθημερινή”

Ξενοφών Μαυραγάνης: Ως πότε τροφή μας το ψέμα;

1

 

Γράφει ο Ξενοφών Ε. Μαυραγάνης

Δυο δημοσιογραφικά κείμενα του Σαββατοκύριακου έχουν, κατά τη γνώμη μου, ιδιάζουσα σημασία.

Το «Όταν η αλήθεια γίνεται αήθεια» του Γιώργου Τσιάρα (καμία σχέση ελπίζω με τον υπουργό δικαιοσύνης) στην Εφ.Συν. του Σαββατοκύριακου  και «Τα τάγματα του Αζόφ, μας χρησιμοποιούσαν ως ομήρους» της Μύρνας Νικολαϊδου, στην Εστία της Κυριακής.

Δυο εφημερίδες   πολιτικά αντίθετες , που  ανιχνεύουν όμως  την αλήθεια, την κακοποιημένη αυτή έννοια, στα πλαίσια της ρωσοουκρανικής σύρραξης.

Παρακολουθώντας τις ειδήσεις για τον απαράδεκτο (όλοι οι πόλεμοι είναι απαράδεκτοι) αυτόν πόλεμο,  που εκπέμπονται από τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, τείνουμε να πεισθούμε, ότι  ένας βάρβαρος ρωσικός συρφετός, εισέβαλε ξαφνικά στην Ουκρανία με μοναδικό σκοπό, εκτός από την κατάκτηση μέρους ή του όλου της, τους βιασμούς, τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, τις καταστροφές  και τις κλοπές. Εις βάρος των φιλήσυχων και πράων πολιτών της πολύπαθης αυτής χώρας.

Κι όταν λέω όλα τα κανάλια περιλαμβάνω σ’ αυτά και το ΟΠΕΝ του Ελληνορώσου  και Πόντιου Ιβάν Σαββίδη, που ναι μεν με τον ανταποκριτή του στη Μόσχα Θανάση Αυγερινό, προσπαθεί να εξισορροπεί τα πράγματα χωρίς να το καταφέρνει, αφού από το Κίεβο, όπου έχει μόνιμη σχεδόν απεσταλμένη, φροντίζει να μας «συγκλονίζει»  συνεχώς με δακρύβρεκτες ανταποκρίσεις που επαναλαμβάνουν το ουκρανικό αφήγημα.

Μας θυμίζει λοιπόν ο κ. Τσιάρας, πως η μέχρι προ τινός επίτροπος του Ουκρανικού Κοινοβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Λουντμίλα Ντενίσοβα,  έχασε τη θέση της με απόφαση της απόλυτα ελεγχόμενης από τον Ζελένσκι  Βουλής, λόγω των «τερατωδών ψεμάτων» με τα οποία τροφοδοτούσε τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της χώρας της, σε βαθμό που αντί καλό, προξενούσε κακό. Κατά συνέπεια οι ομαδικοί τάφου στην Μπούτσα ( οι Έλληνες απεσταλμένοι την αποκαλούσαν Μπούκα από σεμνοτυφία) και το Κραματόρσκ,  η πλήρης καταστροφή της Μαριούπολης, ο βομβαρδισμός του κρατικού θεάτρου, η κατεδάφιση του μαιευτηρίου και εσχάτως  ο επισιτιστικός κίνδυνος για τον κόσμο με υπαιτιότητα, φυσικά,  των Ρώσων και όλα τα άλλα φοβερά και τρομερά ήταν κατασκευές της κυρίας Ντενίσοβα. Τις  οποίες (εκτός από την αυτονόητη άμεση αποδοχή από την κυρία Ούρσουλα της Ε.Ε. και τον πρόεδρο Μπάϊντεν)  έσπευδαν να μεταδώσουν, διαστέλλοντας την φρικαλέα  εικόνα, όλα τα δυτικά κανάλια, με πρώτα και καλύτερα βέβαια τα ελληνικά, τα οποία είμαι βέβαιος ότι γνώριζαν και γνωρίζουν την αλήθεια. Στα οποία δεν θα παραλείψω να προσμετρήσω και τα βρετανικά του γελοίου Μπόρις Τζόνσον, που από την ασφάλεια του Λονδίνου προτρέπει τον Ζελένσκι να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι τελικής νίκης.

Στην Εστία της Κυριακής η κ. Νικολαϊδου, σε συνέντευξη που παίρνει από την πρόεδρο του συλλόγου ομογενών  «Σαρτανά- Έλληνες της Αζοφικής», Ναταλία Παπακίτσα, αναδεικνύει το μαρτύριο που έζησαν οι  ομογενείς της Μαριούπολης, ως όμηροι του ναζιστικού Τάγματος Αζόφ, στα υπόγεια του εργοστασίου Αζοφστάλ,  το οποίο η δυτική προπαγάνδα ανακήρυξε μνημείο της Ουκρανικής αντίστασης. Αποσιωπώντας  επιμελώς  ότι η στρατιωτική αυτή μονάδα, ήταν ένα είδος Λεγεώνας των ξένων, όπου μισθοφόροι απ’ όλο τον κόσμο, παρίσταναν τους υπερασπιστές της ελευθερίας, καθοδηγούμενοι, από τη ναζιστική  συμμορία που το διοικούσε.

Όλοι λοιπόν στην Ελλάδα, μιλούσαν για τα πάθη των ομογενών, χωρίς να έχουν μιλήσει μαζί τους, χωρίς να τους γνωρίζουν και μάλιστα χωρίς να τους αναγνωρίζουν  μέχρι πρόσφατα. Ο  κ. Δένδιας, υπουργός εξωτερικών της χώρας μας, που  έδειχνε να οδηγεί την εξωτερική πολιτική  σε σχετικά καλό δρόμο, μέχρι που αναγκάσθηκε, ως φαίνεται, να ακολουθήσει την πολιτική των «δεδομένων» του κυρίου Μητσοτάκη, υποσχέθηκε να ανοικοδομήσει το μουσείο της Μαριούπολης, που «κατέστρεψαν» οι Ρώσοι.  Ακόμα και ο πολυπροβεβλημένος  πρόξενος της Ελλάδας στην Μαριούπολη κ. Ανδρουλάκης, που τώρα προάχθηκε σε πρέσβυ, μιλούσε για κομβόϊ εξόδου των ομογενών από την Μαριούπολη, δεν έλεγε αλήθεια κατά την κυρία Παπακίτσα, αφού στο κομβόϊ μπορούσαν να ενταχθούν μόνο  οι διαθέτοντες ιδιωτικό όχημα και εκείνη δεν είχε.  Τελικά  στο κομβόϊ εντάχθηκαν 150 άτομα με το υπουργείο του κ. Δένδια να πανηγυρίζει. Και βέβαια δεν λέει η κυρία Παπακίτσα, αλλά αφήνει να νοηθεί, ότι δεν υπήρχε λόγος βομβαρδισμού του χωριού Σαρτανά από τους ρωσόφιλους, αφού όλοι οι κάτοικοι είναι Έλληνες ομογενείς , ρωσόφωνοι και ασφαλώς ρωσόφιλοι.  Χωρίς βέβαια να αποκλείεται να υπάρχουν μεταξύ τους και  αντίθετοι, αλλά αυτοί δεν είχαν λόγο να προκαλέσουν τον βομβαρδισμό. Τότε όμως βούιζαν τα ελληνικά κανάλια, καταγγέλλοντας τους Ρώσους ότι βομβαρδίζουν τους ομογενείς μας. Τους οποίους μόλις το 1989 αναγνωρίσαμε επισήμως, βοηθώντας στην οργάνωση τους σε συλλόγους, στην  ίδρυση  μουσείου, στην περίληψη των ομογενών της περιοχής, στον πάνθεο της απόδημης Ελλάδας. Γιατί μέχρι τότε και ίσως τώρα, με την επικράτηση των απόψεων που δυστυχώς διέπουν την ελληνική διπλωματία, καθοδηγούμενη από κομματικές σκοπιμότητες,  δεν θέλαμε να αναγνωρίσουμε πως στην περιοχή υπάρχουν ομογενείς ρωσόφωνοι, ενταγμένοι στην ρωσική πραγματικότητα. Επειδή η πολιτική του δεδομένου και αδιαπραγμάτευτου ακόλουθου δεν μας επέτρεπε να ομολογήσουμε πως Έλληνες, έστω και ομογενείς σκέπτονται διαφορετικά από τον εμπνευσμένο πρωθυπουργός μας Μητσοτάκη. Που κατάφερε να κάνει τη χώρα μας, έναν από τους πρώτους εχθρούς της Ρωσίας. Χωρίς κέρδος ασφαλώς. Και δεν θα παραλείψω βέβαια να αναφερθώ στην άφρονα πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που όταν ήταν κυβέρνηση με αφορμή την συμφωνία των Πρεσπών, δεν μπόρεσε να διατηρήσει τις ισορροπίες, διαταράσσοντας και αυτός τις σχέσεις μας με την Ρωσία.  Κάνοντας, η χώρα μας, το ακριβώς αντίθετο από αυτό που έκανε και κάνει η Τουρκία.

Ξεχνώντας ή παραλείποντας να θυμηθούμε ότι κάθε τι που αναφέρεται στην Φιλική Εταιρία και την προετοιμασία της ελληνικής επανάστασης του 1821, στις περιοχές αυτές αναπτύχθηκε, που αναφέρονται πάντοτε ως ρωσικές. Και ποτέ ως ουκρανικές.

Δεν ξέρω πότε θα τελειώσει ο πόλεμος αυτός. Έχω πεισθεί όμως, από το ψέμα που είμαστε υποχρεωμένοι να τρώμε αμάσητο κάθε μέρα, στερούμενοι, εν πολλοίς, αδέσμευτης, ανεξάρτητης  και ακηδεμόνευτης δημοσιογραφίας, ότι μαζί με τον Ουκρανικό λαό, θα υποστούμε τα πάνδεινα, βαδίζοντας σ’ ένα χώρο που τα αργυρώνητα ΜΜΕ, θα μας οδηγούν.

Οι ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας πριν τα  F-35

1

  Ειδικού Συνεργάτη

Υφίσταται έκδηλη ανησυχία ότι η επικείμενη προμήθεια των αμερικανικών μαχητικών F-35 θα απορροφήσει μεγάλο τμήμα των διαθέσιμων κονδυλίων, στραγγαλίζοντας την κάλυψη των υπολοίπων αναγκών της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) και προκαλώντας αρνητικό αντίκτυπο στην συνολική ισχύ της.

Η μαχητική ισχύς της Πολεμικής Αεροπορίας αποτελεί γινόμενο ορισμένων παραγόντων, όχι άθροισμα. Έτσι, εάν μία βασική ανάγκη παραμείνει ακάλυπτη, ενδεχομένως να μηδενίσει ή τουλάχιστον να περιορίσει δραματικά το επιχειρησιακό όφελος που αναμένεται να προσδώσει η εισαγωγή ενός εξελιγμένου οπλικού συστήματος, όπως το F-35. Επομένως, η ΠΑ θα πρέπει να εξασφαλίσει τα απαιτούμενα κονδύλια, ώστε η εισαγωγή του νέου τύπου, καθώς και η εν συνεχεία υποστήριξή του, να μην αποβούν μοιραίες για τις υπόλοιπες επιχειρησιακές δραστηριότητές της, καθώς και γι’ αυτές των άλλων Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.

Είναι αλήθεια ότι η έλευση του F-35, η οποία τοποθετείται στις αρχές της επομένης δεκαετίας (μετά την αρχική εκπαίδευση στις ΗΠΑ), θα προσφέρει ορισμένα σημαντικά επιχειρησιακά πλεονεκτήματα, τοποθετώντας την ΠΑ στο κλειστό club των κορυφαίων Νατοϊκών Αεροποριών. Από την άλλη, οι ανάγκες που αναφέρονται είναι πραγματικές (υπάρχουν ήδη), ενώ οι υφιστάμενες τουρκικές δυνατότητες, όπως οι βαλλιστικοί πύραυλοι, οι πύραυλοι πλεύσης (cruise) και τα όπλα ανεμοπορίας, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από το F-35 ή οποιοδήποτε άλλο μαχητικό, όσο ικανό κι αν είναι.

Παρατίθενται, στη συνέχεια, μερικές μόνο από τις σημερινές απαραίτητες ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας μας, οι οποίες είναι σε μεγάλο βαθμό γνωστές και έχουν αναλυθεί στον ειδικό τύπο και στις αμυντικές ιστοσελίδες:

  1. Πολλά ραντάρ, διαφόρων κατηγοριών, κατά προτίμηση επί οχημάτων, για να μπορούν να κινηθούν γρήγορα, πριν εξαϋλωθούν από το αντίπαλο πυροβολικό (συμπεριλαμβανομένου και του πυραυλικού πυροβολικού). Ραντάρ διαφόρων περιοχών συχνοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των πολύ χαμηλών, με αντιβαλλιστικές – αντιπυραυλικές ικανότητες. Όλα διασυνδεδεμένα. Για να έχουμε εικόνα τι «παίζεται». Αλλιώς, χωρίς έγκαιρη προειδοποίηση, τα μαχητικά μας θα παραμένουν στο έδαφος, αποτελώντας στόχους. «Τα όμορφα αεροπλάνα, όμορφα καίγονται»,
  2. Αρκετά παθητικά ραντάρ, φθηνά και μη ανιχνεύσιμα (αφού δεν εκπέμπουν), που μπορούν να καλύπτουν χαμηλότερα ύψη, ως gap filler.
  3. Διασύνδεση μεταξύ όλων των ραντάρ, αντιαεροπορικών (α/α) συστημάτων, αισθητήρων άλλων Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, του ΕΚΑΕ (Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων) και των μαχητικών ετοιμότητας. Με ανάλογα κρυπτογραφημένες επικοινωνίες.
  4. Βελτίωση διαθεσιμότητας ιπτάμενων ραντάρ Erieye. Εκτός εάν κάποιοι θεωρούν ότι μετά από 15 χρόνια εν τη σκοτία, δηλαδή χωρίς FOS (Follow On Support – σύμβαση εν συνεχεία υποστήριξης) πετάνε και τα 4 ιπτάμενα ραντάρ, με πλήρεις λειτουργίες.
  5. Βελτίωση διαθεσιμότητας ελικοπτέρων Super Puma. Εκτός εάν κάποιοι θεωρούν πιο σημαντικό να πετάνε μαχητικά, χωρίς οι ιπτάμενοι να νιώθουν ότι υπάρχει κάποιος που θα έρθει να τους σώσει, εάν κάτι πάει στραβά.
  6. Επαναφορά διαθεσιμότητας Mirage 2000-5 και εγκατάσταση δυνατότητας τακτικού δικτύου Link 16. Εκτός εάν έχουμε και άλλα αεροπλάνα να ρίχνουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς (εννοώ μέχρι τα Rafale να αναλάβουν πλήρως αυτούς τους ρόλους).
  7. Επαναπιστοποίηση των υπολοίπων πυραύλων αέρος-αέρος MICA και αέρος-εδάφους SCALP για τα Mirage 2000-5, καθώς επί του παρόντος αυτά είναι οι πλήρως επιχειρησιακοί φορείς των SCALP (το σημαντικότερο όπλο της ΠΑ, το μοναδικό με ανάλογη εμβέλεια και ακρίβεια).
  8. Επιστροφή παλαιών Mirage 2000 (τα οποία έχουν τεθεί εκτός επιχειρησιακής αξιοποίησης εδώ και καιρό) στην κατασκευάστρια, όπως άλλωστε έχει πει ο Πρωθυπουργός, για να κερδίσουμε χρήματα (όσα κι αν είναι). Εκτός εάν νιώθουμε λαρτζ και θέλουμε να τα κρατήσουμε για να τα βλέπουμε.
  9. Βελτίωση διαθεσιμότητας όλων των F-16. Εκτός εάν θέλουμε να το ρισκάρουμε.
  10. Απόκτηση επιπρόσθετων όπλων για τα F-16 όπως: Πύραυλοι αέρος-αέρος AIM-120, βόμβες ανεμοπορίας Spice, πύραυλοι αέρος-εδάφους Rampage, πύραυλοι αέρος-επιφανείας (εναντίον πλοίων) AGM-84, κατευθυνόμενες βόμβες (GΒU) κ.α. Εκτός εάν θέλουμε να κάνουμε απλά βόλτες.
  11. Βελτίωση διαθεσιμότητας εκπαιδευτικών (είναι εν εξελίξει, με τη διακρατική σύμβαση με το Ισραήλ).
  12. Αναβάθμιση Patriot και προμήθεια νέων πυραύλων. Υπό τις τρέχουσες συνθήκες, θα πρέπει μάλιστα να επανεξεταστεί και η διάθεση της μίας πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία.
  13. Βελτίωση διαθεσιμότητας α/α συστήματος βραχέος βεληνεκούς ρωσικής κατασκευής Tor-M1. Δεδομένων των σχέσεων με τη Ρωσία, εάν δεν είναι δυνατή η υποστήριξή του, θα πρέπει να εξεταστεί η αντικατάστασή του με κάποιο δυτικό σύστημα.
  14. Βελτίωση διαθεσιμότητας α/α συστήματος μέσου βεληνεκούς ρωσικής κατασκευής S-300. Ισχύει η ίδια παρατήρηση ως ανωτέρω, λόγω ρωσικής προελεύσεως.
  15. Βελτίωση διαθεσιμότητας του γαλλικού α/α συστήματος βραχέος βεληνεκούς Crotale. Αν και δεν υπάρχει κάποιος περιορισμός από τη Γαλλία, δεν έχει υπογραφεί (ακόμα!) σύμβαση εν συνεχεία υποστήριξης (FOS),γεγονός το οποίο εγείρει αμφιβολίες για την κατάστασή του.
  16. Απόκτηση ατρακτιδίου στοχοποίησης Sniper ATP (Advanced Targeting Pod), για τον εντοπισμό επίγειων στόχων και την κατάδειξή τους για επίθεση με κατευθυνόμενες βόμβες, για τα F-16 και ενδεχομένως και για τα Rafale. Αλλιώς, Talios (το αντίστοιχο γαλλικό ατρακτίδιο).
  17. Απόκτηση Legion pod με δυνατότητα IRST – Infra Red Search & Track, η οποία επιτρέπει «σιωπηλή» ανίχνευση και παρακολούθηση εναέριων στόχων, δηλαδή, χωρίς εκπομπή ραντάρ η οποία «προδίδει» το φέρον αεροσκάφος. Τα εν λόγω συστήματα προσφέρουν, υπό ορισμένες συνθήκες, σοβαρά επιχειρησιακά πλεονεκτήματα.
  18. Εξέταση δυνατότητας προμήθειας νέων α/α συστημάτων, εποχούμενων και ικανών, ώστε να μπορούν να δουν και να αναχαιτίσουν τους τουρκικούς βαλλιστικούς και τους πυραύλους πλεύσης (cruise). Σημειωτέον ότι αυτό που έχει κρατήσει υποτυπωδώς την Ουκρανία και την έχει προστατεύσει από την ρωσική αεροπορία είναι τα πολλά και ισχυρά α/α συστήματα.
  19. Ανάπτυξη εκ νέου των δυνατοτήτων Ηλεκτρονικού Πολέμου.
  20. Επαναφορά λειτουργίας του ατρακτιδίου ηλεκτρονικής επιτήρησης ASTAC, κατά προτίμηση σε F-16. Σημειώνεται ότι η ΠΑ διαθέτει 3 συστήματα ASTAC, τα οποία φέρονταν από Α/Φ RF-4 (που έχουν πλέον αποσυρθεί) και τα οποία ανιχνεύουν και παρακολουθούν ηλεκτρονικές εκπομπές, επιτρέποντας την καταγραφή της ηλεκτρονικής διάταξης μάχης (Electronic Order of Battle) του αντιπάλου.
  21. Αποκατάσταση διαθεσιμότητας των C-130. Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν εν ευθέτω χρόνω, εξέταση προμήθειας νέων μεταγωγικών.
  22. Αποκατάσταση διαθεσιμότητας των μικρότερων μεταγωγικών C-27.
  23. Αναβάθμιση των F-16 Block 50 σε Advanced ή ακόμα και Viper, ει δυνατόν.
  24. 24. Αναβάθμιση των F-16 Block 30, έστω και με πιστοποίηση κάποιου όπλου ανεμοπορίας, σε στυλ Spice ή SDBI (Small Diameter Bomb). Τα όπλα αυτά προσδίδουν δυνατότητες κρούσης σε μεγάλη απόσταση και με μεγάλη ακρίβεια, χωρίς να απαιτούνται ιδιαίτερες τροποποιήσεις επί του Α/Φ.
  25. Βελτίωση διαθεσιμότητας των Phantom, τα οποία όσο και αν τα αγαπάμε θα πρέπει να δούμε τι θα τα κάνουμε μεσοπρόθεσμα.
  26. Αντικατάσταση πυροσβεστικών. Τα CL-215 πλησιάζουν τον μισό αιώνα.
  27. Συντήρηση υποδομών, με προτεραιότητα στα υπόστεγα και τα shelter.
  28. Αναβάθμιση συστημάτων ραδιοναυτιλίας: TACAN, VOR, ILS κλπ. Νοείται ότι τα παλαιότερα θα πρέπει να αποσυρθούν, όπως τα GCA και τα παλαιά TACAN. Δεν είναι δυνατόν η σύγχρονη ΠΑ να βασίζεται σε σχεδιάσεις και τεχνολογίες της δεκαετίας του ‘50.

29.Ανάπτυξη Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (drones). Για διάφορες χρήσεις.

30.Ανάπτυξη δυνατοτήτων βαλλιστικών πυραύλων. Γιατί όχι;

Όλα αυτά, μόνο για την Πολεμική Αεροπορία. Υπενθυμίζεται ότι υπάρχει και το Πολεμικό Ναυτικό, που έχει τεράστιες ανάγκες και ο Στρατός Ξηράς με επίσης τεράστιες ανάγκες, τις οποίες δεν έχει καλύψει ούτε κατ’ ελάχιστον.

Όλα τα ανωτέρω απαιτούν χρήματα. Όποιος πιστεύει ότι κάτι από αυτά (πλην ελαχίστων) είναι δωρεάν, πλανάται. Όποιος πιστεύει ότι τα διαθέσιμα κονδύλια μπορούν να καλύψουν όλες τις ανωτέρω απαιτήσεις ταυτόχρονα, πλανάται πλάνην οικτράν.

Επειδή οι πόροι δεν είναι ατέλειωτοι, καθοριστική σημασία έχει που δίνεται προτεραιότητα. Στο πλαίσιο αυτό, πόσο σίγουροι είμαστε ότι στις ανωτέρω ανάγκες χωράνε και τα F-35, με ένα κόστος απόκτησης που πλησιάζει τα 4 δισ. €, όπως αναφέρθηκε προσφάτως στην Βουλή;

Για να το πούμε πιο απλά, εάν αγοράσουμε το F-35 (και προς τα εκεί οδεύουμε, σύμφωνα με τα φαινόμενα), τότε πιθανότατα δε θα προχωρήσει ΚΑΝΕΝΑ πρόγραμμα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, από την ανωτέρω λίστα, λόγω περιορισμένων κονδυλίων. Εκτός εάν κάποιοι θεωρούν ότι υπό τις παρούσες συνθήκες κορωνοϊού, πολέμου στην Ουκρανία, υψηλότατων τιμών καυσίμων, πληθωρισμού κλπ, η ελληνική οικονομία θα αρχίσει να παράγει δημοσιονομικά πλεονάσματα. Παράλληλα, θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα στην υποστήριξη των υφιστάμενων μέσων, καθώς τα πάντα χρηματοδοτούνται από τον ίδιο κορβανά. Όλα αυτά για να πετάνε μετά από 10 χρόνια μερικά F-35. Αυτά που οι Τούρκοι, εμμέσως πλην σαφώς, εντέχνως απέρριψαν.

«Δει δε χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν έστι γενέσθαι των δεόντων» Δημοσθένης

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

 

Πρωτοφανείς «επιθέσεις» του τουρκικού παρακράτους σε κορυφαία στελέχη της μειονότητας

0
ΣΤΟ «ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ» ΙΛΧΑΝ ΑΧΜΕΤ ΚΑΙ ΟΝΤΕΡ ΜΟΥΜΙΝ

Δύο πολιτικοί της μειονότητας που χαράσσουν τη δική τους πορεία, με παρεμβάσεις για τους πολίτες ανεξαρτήτως θρησκείας, χωρίς να έχουν ανάγκη στήριξης της Άγκυρας έχουν βρεθεί στο στόχαστρο του παρακρατικού μηχανισμού της Τουρκίας

Στο πλευρό Ιλχάν Αχμέτ δεκάδες πολιτικοί, «δέχομαι έντονες απειλές και επιθέσεις» αναφέρει σε νέα του γραπτή δήλωση

Διονύσης Βοργιάς

Σε μία άνευ προηγουμένου παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της Θράκης, με «επιθέσεις» εις βάρος δύο κορυφαίων στελεχών της μειονότητας, προχωράει τα τελευταία 24ωρα το τουρκικό παρακράτος στην Κομοτηνή αλλά και στην Τουρκία. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο βουλευτής Ροδόπης (ΠΑΣΟΚ) Ιλχάν Αχμέτ, ενώ στο «στόχαστρο» πλέον μπήκε κι ο δήμαρχος Ιάσμου Οντέρ Μουμίν.

Η επιλογή των δύο αυτών πολιτικών δεν είναι τυχαία: ανεξάρτητα από το εάν κανείς συμφωνεί ή όχι με τις ασκηθείσες πολιτικές ή πρωτοβουλίες τους, αυτή τη στιγμή αποτελούν τους δύο πιο λαοφιλείς μουσουλμάνους πολιτικούς στη Ροδόπη.

Και το έχουν καταφέρει, διότι -ενώ πράγματι προωθούν σημαντικά ζητήματα της μειονότητας- αντιλαμβάνονται την περιοχή ως οφείλουν, δηλαδή ως ενιαία, ασκώντας πολιτικές και λαμβάνοντας πρωτοβουλίες ανεξαρτήτως θρησκείας. Πρόκειται για αντίστοιχο μοντέλο που προώθησε κι ο βουλευτής Ροδόπης Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος -κυρίως την προηγούμενη δεκαετία- είχε δυναμική υποστήριξη κι από μουσουλμάνους συμπολίτες μας, λόγω έργων.

Ή μαζί μας ή «εχθροί»
Η παρασκηνιακή «επίθεση» του τουρκικού προξενείου στους δύο πολιτικούς ήταν διαρκής και κλιμακούμενη το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα την προ ημερών απόφαση της αυτοαποκαλούμενης «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής (sic) Μειονότητας Δυτικής Θράκης» (βλ. παρακάτω).

Ο στόχος είναι πρωτοφανής, η μείωση της λαοφιλίας των δύο πολιτικών, με πρωταρχικό στόχο τη μη εκλογή Ιλχάν Αχμέτ στα βουλευτικά έδρανα και Οντέρ Μουμίν στον Δήμο Ιάσμου.

Συγχρόνως, ο μηχανισμός της Άγκυρας στην Κομοτηνή έχει «επιλέξει» ήδη τον εκλεκτό για τις επόμενες εθνικές εκλογές. Ο λόγος για τον πολιτευτή ΣΥΡΙΖΑ Οζγκιούρ Φερχάτ, ο οποίος τους τελευταίους μήνες εμφανίζεται σε κάθε πιθανή εκδήλωση και τοποθεσία με τον Τούρκο πρόξενο Μουράτ Ομέρογλου και τον ψευτομουφτή Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερίφ. Την ίδια ώρα, ο μηχανισμός της Άγκυρας κάνει τα πάντα ώστε να εμφανίζει τον νυν βουλευτή Δημήτρη Χαρίτου δήθεν… «ξένο» στα προβλήματα των μουσουλμάνων. Η μείωση της λαοφιλίας Ιλχάν κι η «στροφή» ψήφων στον Οζγκιούρ Φερχάτ είναι βασικός στόχος του Προξενείου. Το αντίστοιχο ισχύει με την προώθηση «άλλου» στον Ίασμο, αντί του νυν δημάρχου, με επιφανέστερο τον δημοτικό σύμβουλο αντιπολίτευσης Ιμάμ Τζανέρ που «μετράει» τις μετοχές του..

Όμως, η δυναμική Ιλχάν κι Οντέρ, κυρίως στους απλούς πολίτες της μειονότητας αλλά και στην πλειονότητα, είναι τέτοια, που πλέον δεν χρειάζονται ούτε στο προσκήνιο ούτε στο παρασκήνιο ουδεμία στήριξη από τον παρακρατικό μηχανισμό της Τουρκίας. Γι’ αυτό ο ίδιος ο Τούρκος πρόξενος Μουράτ Ομέρογλου έχει εντείνει τους τελευταίους μήνες την πολιτική δράση και φαίνεται να λειτουργεί υπό τη φιλοσοφία: ή είστε μαζί μας ή… «εχθροί». Η λογική αυτή μόνο προβλήματα κι αναστάτωση προκαλεί στη μειονότητα, αφού ξεχωρίζει τους κατοίκους βάσει θρησκείας ενώ στην πράξη τα κορυφαία προβλήματα στη Θράκη είναι ενιαία: οικονομικά και δημογραφικά.

xronos.gr

Το τουρκικό προξενείο ως μηχανισμός δολοφονίας χαρακτήρων

1
Στέργιος Γιαλάογλου, Δικηγόρος

Στις 7-6-2022 ο βουλευτής Ροδόπης Ιλχάν Αχμέτ σε συνέντευξη του στο ράδιο ΧΡΟΝΟΣ της Κομοτηνής, σε σχετική ερώτηση που του έγινε για τον ρόλο του Τούρκου Προξένου στην Κομοτηνή, έκανε την παρακάτω δήλωση: «Η αποστολή του διπλωμάτη είναι να συσφίξει περαιτέρω τις σχέσεις των δύο κρατών και το κράτος που αντιπροσωπεύει, να καλυτερέψει το επίπεδο συνθηκών την οικονομική διπλωματία να ενισχύσει και αυτόματα να εξυπηρετήσει και κάποιους τούρκους υπηκόους στην περιοχή. Και η αποστολή των προξένων και κάθε διπλωματικών υπαλλήλων σαφέστατα δεν είναι να ασχολείται με τα εσωτερικά ζητήματα. Το ενδιαφέρον κάθε Τούρκου Πρόξενου στην Κομοτηνή ως προς την μειονότητα λόγω και της συνθήκης της Λωζάνης ίσως θεωρηθεί μέχρι ένα σημείο ομαλή. Από εκεί και μετά όμως, δεν μπορεί να γίνει η οποιαδήποτε παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της μειονότητας. Είναι ξεκάθαρο τώρα ότι ξεφεύγει από αυτό το πλαίσιο δεν είναι σύννομο».

Την επόμενη μέρα ο «προξενικός» δημοσιογράφος Ιλχάν Ταχσίν, βγήκε με σχετικό άρθρο – απάντηση σε όσα δήλωσε ο βουλευτής με τίτλο: «Ο Ιλχάν Αχμέτ έβαλε στο στόχαστρο το Γενικό Πρόξενο και το Γενικό Προξενείο» στο οποίο προφανώς θιγμένος από την τοποθέτηση του βουλευτή, εν μέσω φαιδρών και χαρωπών υπερβολών, που προσιδιάζουν σε επίπεδο ανάλογο των πρόσφατων τοποθετήσεων της Τουρκικής διπλωματίας, επιτέθηκε με απίστευτη σκληρότητα στον Ιλχάν Αχμέτ.

Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της οργανωμένης εκστρατείας αποδόμησης και δυσφήμησης του Βουλευτή στην κοινή γνώμη της Ροδόπης, είχε προηγηθεί και άλλο άρθρο του ιδίου προξενικού «προπαγανδιστή» στις 2-10-2021 όπου αφού δημοσίευε σκόπιμα φωτογραφία του Βουλευτή να χαιρετά εθιμοτυπικά τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο (!) έγραφε μεταξύ άλλων ότι αισθάνεται μεγάλη απογοήτευση για τον Ιλχάν Αχμέτ, ότι παράτησε στα μισά του δρόμου τον αγώνα για τα δικαιώματα της Μειονότητας και γυρνούσε από ραδιόφωνο σε ραδιόφωνο για να κακολογήσει τη διοίκηση του μειονοτικού κόμματος ΚΙΕΦ (Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας), ότι επιτέθηκε με βαριές προσβολές και υπονοούμενα στους δημοσιογράφους και στους εκπροσώπους της Μητέρας Πατρίδας Τουρκίας, ενώ μεταξύ άλλων αστείων και σαχλών γνωμικών μιλούσε για γλειψιματίες πολιτικούς, για πουλημένα τομάρια, για ανέντιμα και ανάξια άτομα, που πουλάνε την Δυτική Θράκη, την Μητέρα Πατρίδα τους (Τουρκία) για τα λεφτά, συνεργάζονται με τους Έλληνες και υπερβαίνοντας τις γενικεύσεις και τις αοριστολογίες στόχευσε ευθέως τον Ιλχάν Αχμέτ κατηγορώντας τον για ασυνέπεια λόγων και έργων αναφορικά με την δράση των τουρκοσωματείων και τις δίκες στον Άρειο Πάγο, ότι βρίσκεται σε πανικό, ότι επιτίθεται στον μειονοτικό τύπο, καταλήγοντας με την φράση «Για χρόνια ολόκληρα πήρες τις χιλιάδες ψήφους της μειονότητας και τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ του Κοινοβουλίου, αυτό το «THE END» (ΤΕΛΟΣ) δεν σου ταιριάζει ΡΕΕΕ!!! Και έκλεινε με την παροιμία «ΜΙΑ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΗ ΔΥΟ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΗ» με απειλητικές αναφορές ότι θα υπάρξει και συνέχεια «Στην Δ. Θράκη όλοι πια θα καθορίσουν την θέση τους! Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα/ Μολών Λαβέ»!

Με το τελευταίο άρθρο του, απάντηση ουσιαστικά του Τούρκου Προξένου δια της θρασύτατης πένας του, όλως τυχαίως με φωτογραφία του Ιλχάν Αχμέτ με τον Μητροπολίτη Ροδόπης και τον Γ. Γραμματέα Θρησκευμάτων κο Καλατζή, πέταξε και το τελευταίο φύλλο συκής. Μίλησε για δηλώσεις του Ιλχάν Αχμέτ που βλάπτουν την Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης, ότι ο Ιλχάν Αχμέτ έχει παρατήσει προ πολλού την αναζήτηση λύσεων για τα προβλήματα της Μειονότητας και έχει αρχίσει πια να ασχολείται φανερά με τους διπλωμάτες του Κράτους της Τουρκικής Δημοκρατίας και να αμφισβητεί τα καθήκοντα των Γενικών Προξένων. Μεταφέρει ψευδείς δηλώσεις μουσουλμάνων για τον Ιλχάν Αχμέτ «Τι θέλει να κάνει αυτός; Σ’αυτόν δώσαμε εμείς τις ψήφους μας; Καλύτερα να έσπαγαν τα χέρια μας και να μη του δίναμε τις ψήφους μας». Χρησιμοποιεί προβοκατόρικα ρητορικές ερωτήσεις αν το καθήκον του βουλευτή είναι να σχολιάζει τους Γενικούς Προξένους ή να υπερασπίζεται τα δικαιώματα της Μειονότητας που καταπατούνται από το Ελληνικό Κράτος. Του ζητά να απαιτήσει από το Ελληνικό Κράτος να διορίσει τους (ψευδο)Μουφτήδες που έχουν εκλεγεί. Τον απειλεί ότι οι άνθρωποι της Μειονότητας όταν έρθει η ώρα θα πράξουν αυτό που πρέπει, ότι τίποτα από δω και πέρα δε θα είναι όπως παλιά. Τον κατακεραυνώνει τέλος, γιατί τόλμησε να στοχοποιήσει έναν διπλωμάτη, έναν εκπρόσωπο της Τουρκίας, ότι κατηγορεί με αυτό τον τρόπο ένα ολόκληρο κράτος, την Τουρκική Δημοκρατία, ενώ μιλά για τέλος της καριέρας του. Είναι προφανές το «συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα» που εκτελεί ο κος Ιλχάν Ταχσίν σε βάρος του Βουλευτή του ΚΙΝΑΛ.

Ήρθε και η τελεσίδικη πραγματοποίηση απειλής κατά της ζωής του βουλευτή με την ανάρτηση ενός παρακρατικού και γνωστού προπαγανδιστή της Τουρκίας του Φερούκ Οζκάν με σαφείς διασυνδέσεις με το βαθύ τουρκικό κράτος, ο οποίος έγραψε: «Ευχόμαστε το έλεος του Θεού στην πολιτική ζωή του Ιλχάν Αχμέτ Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης έσπασαν την πένα του Ιλχάν Αχμέτ. Σας ευχόμαστε μια ζωή τόσο υγιή όσο βλέποντας τα λάθη που κάνατε στην επόμενη ζωή σας» Το σπάσιμο της πένας κατά μια αποικιοκρατική πρακτική, λαμβάνει χώρα όταν ο δικαστής ανακοινώνει την θανατική ποινή.

Ομοίως η Συμβουλευτική Επιτροπή Δυτικής Θράκης, μια σκιώδης Επιτροπή της Μειονότητας όπου συμμετέχουν επιφανείς εκπρόσωποι της, έθεσε εκτός των μελών της τον Ιλχάν Αχμέτ και τον Δήμαρχο Ιάσμου Μουμίν Οντέρ σε μια κίνηση απροκάλυπτης οσφυοκαμψίας στα κελεύσματα του Προξενείου σπέρνοντας πρωτοφανή ζιζάνια διχασμού. Είναι πλέον πασιφανές ότι το Τουρκικό παρακράτος τελεί σε παραζάλη ανάλογη της Τουρκικής Κυβέρνησης.

Η στόχευση είναι συγκεκριμένη και πολυεπίπεδη. Αφενός δημιουργεί πίεση στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ να υποκύψει στις μεθοδεύσεις για αλλαγή προσώπων στο ψηφοδέλτιο του κόμματος στη Ροδόπη και να αντικαταστήσει τον Ιλχάν Αχμέτ με πρόσωπο της επιλογής του Προξενείου. Αφετέρου χαρακτηρίζει τον Βουλευτή ως μη αρεστό στην Τουρκική Διπλωματία και ως καταδικασμένο σε αποτυχία από την Τουρκική Κυβέρνηση. Το πιο σημαντικό είναι ότι προσπαθεί να τον εξευτελίσει ως προσωπικότητα και  Βουλευτή έναντι της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης και ειδικά της Ροδόπης, στέλνοντας μηνύματα στο υποσυνείδητο της για υποτέλεια στην ηγεσία της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, για απεμπόληση των διεκδικήσεων της έναντι της Ελληνικής Πολιτείας, για προδοσία και εξαπάτηση των ψηφοφόρων του και για υπέρτερη επιδίωξη του την αποκόμιση κέρδους από την βουλευτική αποζημίωση, ενώ τον εμφανίζει τυχοδιώκτη, συμφεροντολόγο, ανέντιμο και γλειψιματία του Ελληνικού κράτους.

Για εμάς τους Θρακιώτες, δεν είναι παράξενη ούτε δυσεξήγητη αυτή η προσπάθεια «δολοφονίας χαρακτήρα» του Ιλχάν Αχμέτ. Τον γνωρίζω πολλά χρόνια, τόσο ως πολιτικό, όσο και ως συνάδελφο και φίλο που με τιμά επί χρόνια με την φιλία και την εκτίμηση του. Τον θεωρώ φαινόμενο στην πολιτική, έναν άνδρα γεννημένο πολιτικό, αστό και δημοκράτη, ταγμένο στο καθήκον της υπεράσπισης των δίκαιων αιτημάτων της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης έναντι των Ελληνικών Κυβερνήσεων διαχρονικά. Τον κατηγορούν ως περιπλανώμενο σε κόμματα, αφού έχει καταφέρει να εκλεγεί τόσο με την Ν.Δ, όσο  με το Ποτάμι και με το ΚΙΝΑΛ. Ουδείς όμως από τους κακόπιστους αναλογίζεται ότι οι επιλογές του έχουν ως μόνη προτεραιότητα το συμφέρον της μειονότητας από όποιο πολιτικό μετερίζι μπορεί. Στις εκλογές του 2004 έλαβε 13.486 ψήφους με την ΝΔ, ως ο πρώτος-και τελευταίος- βουλευτής του κόμματος προερχόμενος από την μειονότητα στο κόμμα από το 1981. Στις εκλογές του 2007 αύξησε τη δύναμή του σε 15.076 ψήφους, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, όπως και το 2009. Την ίδια χρονιά αποχώρησε από την Ν.Δ και προσχώρησε στη ΔΗΣΥ της Ντόρας Μπακογιάννη. Στις εκλογές του 2012 συγκέντρωσε 11.207 ψήφους και ήρθε δεύτερος μόνος του ουσιαστικά πίσω από το ΠΑΣΟΚ αλλά το κόμμα του κέρδισε μόνο το 2,56% των ψήφων στην επικράτεια (κάτω από το 3%) και δεν κατάφερε να εισέλθει στη Βουλή. Στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ΔΗΜΑΡ στην Ροδόπη, έλαβε 12.318 ψήφους, αλλά έχασε την έδρα για 250 ψήφους. Ο Ιλχάν Αχμέτ, απολαύει της εμπιστοσύνης και της λαοφιλίας των ομοθρήσκων του ανεξαρτήτως κόμματος που συμμετέχει καθώς έχει προσωπικές σχέσεις με τους ψηφοφόρους του, είναι δίπλα τους κάθε στιγμή, με ακατάπαυστη θέρμη όπως την πρώτη φορά. Το ελάττωμα του είναι, ότι δεν άγεται και φέρεται από προξενικούς, ούτε άλλον αυτόκλητο παράγοντα της μειονότητας, δεν υπακούει σε κανένα κονδυλοφόρο προπαγανδιστή του προξενείου που με τις πλάτες και το χρήμα της Τουρκικής «Δημοκρατίας» προσπαθούν να καθορίσουν τις εξελίξεις στην Θράκη.Προβληματίζομαι με την στάση της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ και κατά πόσο είναι ευεπίφορη να ενδώσει στις απειλές κατά της ζωής του βουλευτή και στο βρώμικο αυτό αλισβερίσι με τους αυτόκλητους παράγοντες της μειονότητας.

Άκουσα βέβαια τις δηλώσεις ρητής και καθαρής στήριξης του Ανδρέα Λοβέρδου και του Γιώργου Παπανδρέου. Περιμένω την έμπρακτη καταδίκη της θρασύτατης παρενόχλησης και ευθείας απειλής του Αχμέτ Ιλχάν, από τον αρχηγό του ΚΙΝΑΛ.

Το πρόβλημα με τον κάθε «εκτελεστή» Ιλχάν Ταχσίν και τους ομοίους του είναι ότι λόγω της εξάρτησης τους από συγκεκριμένακέντρα εκτός Ελλάδος, λόγω της συγκεκριμένης αποστολής να πρακτορεύουν συμφέροντα άλλης χώρας και να εργάζονται υπέρ της διαμόρφωσης τουρκικής συνείδησης στην μειονότητα της Θράκης, δεν αντιλαμβάνονται ότι η μειονότητα τους ξεπέρασε και τους αποβάλλει ως υποτελείς, δουλοπρεπείς και προβλέψιμους. Η μειονότητα διαβάζει πολύ κι πολλά, διαλέγεται, εκπαιδεύεται σε ανώτατο πλέον επίπεδο, αλλάζει και απολαμβάνει τα προνόμια να ζεί σε μια ευρωπαϊκή χώρα με δημοκρατικές αρχές και με πλήρη κατοχύρωση των συνταγματικών της δικαιωμάτων. Δεν αντιλαμβάνονται πόσο παγερά αδιάφορη είναι πλέον η συντριπτική πλειοψηφία της μειονότητας σε ενέργειες περιχαράκωσης της στα στενά όρια επιρροής ενός Προξενείου. Ο μεγαλύτερος εργοδότης της Θράκης, το Τουρκικό Προξενείο, αισθάνεται πλέον ότι ο χώρος επιρροής του συνεχώς αποδυναμώνεται, καθώς οι μισθοσυντήρητοι του εδώ στην Θράκη, επιχειρούν αγωνιωδώς να ανασηκώσουν το τρωθέν γόητρο της γείτονος χώρας που σταδιακά ρέπει προς τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό και τον απολυταρχισμό, ενώ απομονώνεται διεθνώς. Ολοι αυτοί οι εξαρτώμενοι από την επιθυμία εκάστου Προξένου έχουν χάσει τελείως την επιρροή τους στην μειονότητα και έχουν καταστεί γραφικά απομεινάρια μιας άλλης ευημερούσας εποχής που οδήγησε μόνο στην δική τους προσωπική και ατομική οικονομική ωφέλεια. Ο κάθε Πρόξενος αποκτά πλέον διακοσμητικό ρόλο και η Πολιτεία, αλλά κυρίως η ευημερούσα δημοκρατία μας ως ευρωπαϊκής χώρας, οδηγούν σταδιακά και σταθερά στην πλήρη αποδυνάμωση του ρόλου του στην περιοχή. Απλώς το ΥΠΕΞ οφείλει ορισμένες φορές ναθυμίζεισε αυτόν και τους υπαλλήλους του να σέβονται κανόνες και νόμους και να τους υποδεικνύει με ευγένεια πάντα, να μην εκτρέπονται, να μην λειτουργούν διχαστικά, να σέβονται πλήρως τις επιθυμίες της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.Επίσης η Πολιτεία οφείλει να εξαντλήσει το ενδιαφέρον της για την περιοχή, να κάνει ουσιαστικές παρεμβάσεις προς της ανάπτυξη του βιοτικού επιπέδου της μειονότητας με σκοπό να κάνει ακόμη μεγαλύτερη την διαφορά με άλλες χώρες, εκεί όπου το ζητούμενο είναι το αυτονόητο για εμάς, όπως η ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών, η ανεξάρτητη δημοσιογραφία, ηαπρόσκοπτη και διαφανήςλειτουργία ενός κόμματος, το δικαίωμα του κάθε βουλευτή να ασκεί το κοινοβουλευτικό του έργο με ελευθερία, ανεξαρτησία και με γνώμονα την έκφραση όλων όσων επέλεξαν δημοκρατικά να τους εκπροσωπήσει.

Τους βουλευτές και τους δημάρχους του εκλέγει ο λαός της μειονότητας μέσα από τα δημοκρατικά κοινοβουλευτικά κόμματα, δεν τους υποδεικνύει το κάθε Προξενείο, δεν τους διαλέγει μια ξένη χώρα που επιχειρεί να υποκινήσει διχαστικά κινήματα χάριν των μεγαλοϊδεατικών και αναθεωρητικών της επιδιώξεων.

Το είχα γράψει και παλιότερα ότι τα προξενικά βάθρα, τα παραμύθια με τουρκικούς δράκους, οι υποτελείς δημόσιες σχέσεις, ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός, ο φανατισμός, δεν είναι πλέον διαβατήρια επιτυχίας, αλλά διαβατήρια λήθης και απαξίωσης. Η μειονότητα θέλει να είναι παρούσα στις εξελίξεις που έρχονται και αλλάζουν την χώρα για την είσοδό της στο ψηφιακό μέλλον και έχει κουραστεί να γίνεται στόχος διπλωματικών ακτιβισμών και αντιπαραθέσεων. Κουράστηκε τόσο από το παιχνίδι με τον προξενικό μπαμπούλα όσο και με την υπερβολική ανοχή της Ελλάδος και πλέον δίνει στίγμα, για όσους βέβαια μπορούν και θέλουν να το δουν.

Έχω την αίσθηση ότι ο πόλεμος που υφίσταται ο βουλευτής, όπως και κάθε άλλος εκλεγμένος εκπρόσωπος της μειονότητας από τα προξενικά παράκεντρα, αποτελεί τίτλο τιμής και εγγύηση νέας επιτυχίας στις επόμενες εκλογές.

xronos.gr

New York Times: Η μάχη για τον έλεγχο του Ντονμπάς φτάνει σε κρίσιμη στιγμή

0
THE NEW YORK TIMES

Ο απεγνωσμένος αγώνας της Ουκρανίας να διατηρήσει το έδαφος στην ανατολική περιοχή του Ντονμπάς έφτασε σε κρίσιμο σημείο, καθώς Ουκρανοί και Ρώσοι στρατιώτες συγκρούστηκαν σε οδομαχίες στο Σεβεροντονέτσκ και την τελευταία γέφυρα που συνδέει την πόλη με εδάφη που ελέγχονται από την Ουκρανία.

Μετά από εβδομάδες έντονων μαχών, η Ρωσία φάνηκε πιο κοντά από ποτέ στη διεκδίκηση του Σεβεροντονέτσκ, δίνοντας δυνητικά στον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Β. Πούτιν μια ουσιαστική νίκη που μπορεί να παρουσιάσει στον ρωσικό λαό.

Θα μπορούσε επίσης να τον βοηθήσει να φτάσει ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο του να πάρει τον πλήρη έλεγχο της στρατηγικής σημασίας περιοχής του Ντονμπάς, τον πρωταρχικό στρατιωτικό στόχο αφού οι Ρωσικές δυνάμεις του απέτυχαν να καταλάβουν την ουκρανική πρωτεύουσα, Κίεβο, και άλλες μεγάλες πόλεις.

Οι ρωσικές δυνάμεις και οι αυτονομιστές σύμμαχοί τους ελέγχουν περίπου το 80 με 90 τοις εκατό του Ντονμπάς, σύμφωνα με Ουκρανούς αξιωματούχους. Το Ντονμπάς, το οποίο περιλαμβάνει τα εδάφη του Λουγκάνσκ και του Ντόνετσκ, αποτελεί περίπου το 9% της γης της Ουκρανίας, αλλά είναι μια σημαντική βιομηχανική και πολιτιστική περιοχή για τη χώρα.

Για οκτώ χρόνια ήταν επίσης η πρώτη γραμμή μιας μάχης μεταξύ των ουκρανικών δυνάμεων και των αυτονομιστών που υποστηρίζονται από τη Ρωσία που είχαν καταλάβει μεγάλο μέρος της περιοχής. Το Σεβεροντονέτσκ είναι η μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία Λουγκάνσκ, που δεν βρίσκεται ακόμη υπό τον έλεγχο της Μόσχας.

Με εκατοντάδες άμαχους παγιδευμένους στην υπό ανελέητο βομβαρδισμό πόλη, η καταστροφή της γέφυρας θα μπορούσε επίσης να δημιουργήσει μια εντεινόμενη ανθρωπιστική κρίση, καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν πλέον πρόβλημα στο πώς να υποχωρήσουν ή να εκκενώσουν αμάχους και τραυματίες.

Ουκρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι ρωσικές δυνάμεις πραγματοποιούν επίσης στοχευμένες επιθέσεις στο χημικό εργοστάσιο Azot, όπου τοπικοί αξιωματούχοι λένε ότι περίπου 500 άμαχοι έχουν καταφύγει.

Με την προοπτική να πέσει το Σεβεροντονέτσκ και τις ολοένα και πιο επείγουσες εκκλήσεις της Ουκρανίας προς τη Δύση για όπλα μεγαλύτερης εμβέλειας, η κατάσταση προκάλεσε επίσης ανησυχίες σε δυτικούς αξιωματούχους σχετικά με το εάν ο πρόεδρος Ζελένσκι έχει βιώσιμη στρατηγική για να κερδίσει τον πόλεμο.

Η Ουκρανία χάνει έως και 200 ​​στρατιώτες την ημέρα σε μάχες δρόμο με δρόμο σε «νεκρές πόλεις», όπως το Σεβεροντόνετσκ, σε μια ύστατη προσπάθεια να προσπαθήσει να προκαλέσει όσο το δυνατόν περισσότερες απώλειες στη Ρωσία.

Αλλά ένας πόλεμος φθοράς ευνοεί τη Ρωσία, η οποία έχει μεγαλύτερο στρατό. Ο κ. Ζελένσκι έχει αναγνωρίσει ότι η Ρωσία έχει πολύ περισσότερα στρατεύματα και ότι ο κ. Πούτιν τα θεωρεί «τροφή για κανόνια».

Καθώς οι Ουκρανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι χρειάζονται περισσότερα όπλα μεγάλης εμβέλειας από τη Δύση και ότι τα βαριά όπλα που τους είχαν ήδη υποσχεθεί αργούν να φτάσουν, ο πόλεμος δοκιμάζει επίσης την πολιτική βούληση στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς ο πόλεμος επιδεινώνει παγκοσμίως τα οικονομικά προβλήματα.

Για εβδομάδες, οι ρωσικές δυνάμεις έχουν επιτεθεί στο Σεβεροντόνετσκ από τα ανατολικά, τα βόρεια και τα νότια, σφυροκοπώντας το με πυροβολικό σε μια προσπάθεια να οδηγήσουν τα ουκρανικά στρατεύματα προς τον ποταμό στα δυτικά.

Σε σφοδρές οδομαχίες, κατέλαβαν ένα ξενοδοχείο και ένα σταθμό λεωφορείων στα βορειοανατολικά της πόλης, δήλωσαν Ουκρανοί αξιωματούχοι, και στη συνέχεια έγινε μάχη προς το κέντρο. Ο δήμαρχος της πόλης, Ολεξάντρ Στρίουκ, δήλωσε ότι η κατάσταση ήταν «πολύ δύσκολη».

«Τα ρωσικά στρατεύματα προσπαθούν να εισβάλουν στην πόλη, αλλά ο στρατός κρατιέται σταθερός», είπε, προσθέτοντας ότι παρά την έλλειψη γεφυρών, εξακολουθούν να πραγματοποιούνται εκκενώσεις πολιτών.

Την Τρίτη, το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας προσφέρθηκε να επιτρέψει την διάνοιξη ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου για την απομάκρυνση αμάχων από το χημικό εργοστάσιο Azot. Η Μόσχα έχει κάνει παρόμοιες προσφορές στο παρελθόν σε άλλες περιοχές της χώρας που δεν έχουν υλοποιηθεί.

“Καθημερινή”

Άρθρο Π. Λασκαρίδη στην «Κ»: Να θωρακίσουμε το Ανατολικό Αιγαίο

1

Τις τελευταίες μέρες έχουν πυκνώσει απειλητικά τα μηνύματα που έρχονται από την πολεμοχαρή Τουρκία που ευθέως και απροκάλυπτα απειλούν τα νησιά μας (και όχι μόνο)

Τις τελευταίες μέρες έχουν πυκνώσει απειλητικά τα μηνύματα που έρχονται από την πολεμοχαρή Τουρκία που ευθέως και απροκάλυπτα απειλούν τα νησιά μας (και όχι μόνο).

Και έχουν γεμίσει πάλι ραδιόφωνα και Τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός, με δεκάδες αναλύσεις και περισπούδαστους προβληματισμούς από πολιτικούς, δημοσιογράφους, αναλυτές, καθηγητές και κάθε είδους επαΐοντες για το τι θα κάνει ο Ερντογάν, πότε θα το κάνει και, κυρίως, ποιος θα το κάνει!

Και ο απλός πολίτης εύλογα αναρωτιέται τι από όλα αυτά ισχύει, πόσο πραγματικός είναι ο κίνδυνος, αλλά σε γενικές γραμμές, του είναι αδύνατον να παρακολουθήσει όλες τις περισπούδαστες εξηγήσεις για το τι μπορεί να συμβεί και πόσο πρέπει να ανησυχήσει.

Ας μου επιτραπεί και εμένα, ως πολίτης, να κάνω μερικές απλοϊκές σκέψεις:

Ο σουλτάνος έχει απόλυτη ανάγκη μιας εντυπωσιακής κίνησης, όχι μόνο για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, αλλά κυρίως γιατί, σε αντίθεση με τα όσα πιστεύουν και διακηρύσσουν οι λεγόμενοι ειδικοί, έχει σκοπό να επιτεθεί στην Ελλάδα και να αποσπάσει ένα κομμάτι εθνικού εδάφους μας.

Ολα τα άλλα που αναφέρονται, δηλαδή προκλήσεις στον αέρα, γεωτρήσεις, ενέργειες έρευνας και διάσωσης, είναι στη σφαίρα της «ήπιας πρόκλησης», ενώ το μόνο που θα τον ηρωοποιήσει είναι να καταλάβει ένα, έστω μικρό, κομμάτι ελληνικού εδάφους.

Ποιο είναι το πεδίο; Μα το Αιγαίο με τα αναρίθμητα μεγάλα και μικρά νησιά και νησίδες του. Δεν έχει σημασία για αυτόν αν θα καταλάβει μικρό ή μεσαίο νησί. Σημασία έχει να καρφώσει την ημισέληνο σε ελληνικό έδαφος. Ολα τα άλλα είναι παρελκόμενα και δευτερεύουσας σημασίας.

Ποιος μπορεί να προστατεύσει τα νησιά μας, τις νησίδες μας και τις βραχονησίδες μας; Μα μόνο ο ελληνικός πολεμικός στόλος. Και πώς θα τα προστατεύσει; Με δεδομένο ότι για τους Τούρκους κάθε στόχος είναι σε απόσταση λιγότερο από μία ώρα για τις αποβατικές τους ορδές, ενώ για εμάς η αντίδραση του στόλου μας (και των ειδικών δυνάμεων που μεταφέρει) βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 10 ωρών, το πρόβλημα γίνεται ολοφάνερο. Ετσι βρισκόμαστε σε μια πολύ μειονεκτική κατάσταση, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Αλλά με ποιον τρόπο; Δεν υπάρχει άλλος από τη συνεχή και αδιάκοπη παρουσία ολόκληρου του στόλου στο Ανατολικό Αιγαίο, από τις ακτές της Θράκης έως το Καστελλόριζο. Είναι δυνατόν να γίνει αυτό; Βεβαίως και είναι, και το ναυτικό μας το απέδειξε αυτό περίτρανα τον Αύγουστο του 2020.

Εχουμε και τον αριθμό και την ποιότητα των πλοίων να κάνουμε το Ανατολικό Αιγαίο θάλασσα που θα στείλει οποιαδήποτε τουρκική προκλητική ή επιθετική ενέργεια στον βυθό της θάλασσας.

Πρέπει να φροντίσουμε τα πλοία μας να είναι εφοδιασμένα με ό,τι απαιτείται, ώστε να είναι ετοιμοπόλεμα ανά πάσα στιγμή.

Ιδίως σήμερα που ο στόλος μας είναι σε καλύτερη κατάσταση από το 2020, έχει πια δυνατότητες συνεχούς υποστήριξης και ανεφοδιασμού στο πεδίο (που δεν είχε παλαιότερα) και έτσι μπορεί πράγματι να παραμείνει στις θέσεις του στο Αιγαίο για πολλές εβδομάδες.

Για να γίνουν όμως αυτά και να θωρακιστεί όλη η περιοχή και να καταστεί απροσπέλαστη για οποιαδήποτε, έστω και μικρή, τουρκική πρόκληση, απαιτούνται δύο κομβικά στοιχεία:

Πρώτον, η απόλυτη και σθεναρή πολιτική βούληση της πολιτείας και των Ενόπλων Δυνάμεων να απαντήσουν δυναμικά σε οποιαδήποτε πρόκληση των Τούρκων. Κανείς Ελληνας δεν περιμένει τίποτα λιγότερο από αυτό και ξέρουμε όλοι ότι μπορούμε να βασιζόμαστε και στην πολιτική και στη στρατιωτική ηγεσία.

Και δεύτερον και ουσιαστικότερον, να φροντίσουμε τα πλοία μας να είναι εφοδιασμένα με ό,τι απαιτείται από ανταλλακτικά, εφόδια, καύσιμα και πυρομαχικά και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται, να τους έχουν γίνει οι απαραίτητες συντηρήσεις και επισκευές, ώστε να είναι ετοιμοπόλεμα ανά πάσα στιγμή.

Και, για να καταλήξουµε στο «διά ταύτα», απαιτείται –το έχουμε τονίσει πολλές φορές– άμεση και δραστική οικονομική ενίσχυση του λειτουργικού προϋπολογισμού του Πολεμικού Ναυτικού, η οποία έχει περιοριστεί δραματικά τα τελευταία χρόνια.

Αν δεν γίνει αυτό αμέσως και επισυμβεί κάποια εθνική ντροπή ή καταστροφή, δεν θα ήθελε κανείς να είναι στη θέση των υπεύθυνων για αυτή την πολυετή εγκατάλειψη του στόλου μας.

Επείγει λοιπόν να κινητοποιηθεί άμεσα η ηγεσία και των Ενόπλων Δυνάμεων και του υπουργείου Οικονομικών και, ιδίως, του πρωθυπουργού για να δοθεί άμεσα λύση του μακροχρόνιου αυτού προβλήματος, πριν βρεθούμε μπροστά σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

* Ο κ. Πάνος Λασκαρίδης είναι εφοπλιστής.

“Καθημερινή”