Αρχική Blog Σελίδα 1935

Οι απόντες και οι παρόντες στα γαλάζια ψηφοδέλτια

0

Επειδή σέρνονται κάλπες και όλοι βρίσκονται επί ποδός εκλογικού πολέμου, σας ενημερώνουμε ότι έχουμε πλέον εισέλθει στη φάση της κατάρτισης ψηφοδελτίων. Ξεκαθαρίζει σιγά-σιγά το τοπίο. Για παράδειγμα, είναι πια βέβαιο ότι ο στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού, κ. Γιώργος Γεραπετρίτης, δεν θα είναι υποψήφιος. Η φημολογία που τον ήθελε υποψήφιο στον Πειραιά ή στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας δεν επιβεβαιώνεται. Για κάποιους λόγους, που εκείνος γνωρίζει, προτίμησε να μην εκτεθεί στη βάσανο της εκλογής. Κατά τα φαινόμενα, είτε θα ιδιωτεύσει είτε θα αναμένει ξανά την υπουργοποίησή του στην περίπτωση που κερδίσει και σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Επίσης, ούτε ο κ. Ακης Σκέρτσος θα κατέλθει στον εκλογικό στίβο. Να σημειώσουμε ότι σε ανύποπτο χρόνο μάς είχε πει ότι ολοκληρώνοντας το έργο του στο Μέγαρο Μαξίμου θα προτιμήσει να διεκδικήσει απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα. Μαθαίνουμε ακόμη ότι δεν θα είναι υποψήφιος ο αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης Νίκος Παπαθανάσης, καθώς ο Πρωθυπουργός τον θέλει απερίσπαστο και ελεύθερο πολιτικών βαρών να χειριστεί τον τομέα της Ανάπτυξης μετά τις εκλογές. Αντιθέτως έχει ξεκαθαρίσει ότι η κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου θα είναι υποψήφια στην Α’ Πειραιά και προετοιμάζεται για την Α’ Αθήνας ο υφυπουργός Πολιτισμού Νικόλας Γιατρομανωλάκης. Η υποψηφιότητα του τελευταίου πιθανόν να αναγγελθεί από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό την ερχόμενη εβδομάδα.

Τώρα, η παλαιά νεοδημοκρατική φρουρά της Α’ Αθήνας θα «απαλλαγεί», σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, από τη διεκδίκηση του δημοφιλέστατου κ. Κυριάκου Πιερρακάκη, στον οποίο ο Πρωθυπουργός, κατά τα φαινόμενα, θα αναθέσει τον ρόλο του εκπροσώπου της νεοδημοκρατικής παράταξης στις εκλογές και θα τον καλύψει τοποθετώντας τον σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Θα συνοδεύεται μάλλον στο έργο του από τον στενό του συνεργάτη και φίλο υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Θεόδωρο Λιβάνιο, ο οποίος δεν θα είναι καν υποψήφιος και θα αφιερωθεί στον εκλογικό αγώνα, καθότι ειδικός και έμπειρος επ’ αυτού.

Η μάχη του Ρεθύμνου για Αποστολάκη – Ξανθό

Από την αντίστοιχη προετοιμασία του ΣΥΡΙΖΑ ξεχωρίζουμε, επί του παρόντος, την πρόταση του κ. Αλέξη Τσίπρα στον σύμβουλό του επί αμυντικών θεμάτων, ναύαρχο ε.α. και διατελέσαντα υπουργό Αμυνας Ευάγγελο Αποστολάκη να διεκδικήσει την εκλογή του με σταυρό στο Ρέθυμνο, όπου ασκείται επιτυχώς ο άλλοτε υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός. Ο τελευταίος προφανώς και δεν είναι ευτυχισμένος από την πρωτουβουλία του προέδρου του, καθότι ο ναύαρχος διατηρεί επαυξημένες δυνατότητες στην περιοχή και επιπλέον ευνοείται από την τρέχουσα συγκυρία της ανάδειξης των εθνικών θεμάτων.

Εντονη κινητικότητα από Πιερρακάκη

Για να επιστρέψουμε στην εκλογική ατμόσφαιρα και προς επιβεβαίωση όσων διαβάσατε παραπάνω, σας ενημερώνουμε ότι ο προοριζόμενος να εκροσωπήσει τη Νέα Δημοκρατία στις προσεχείς εκλογικές αναμετρήσεις Κυριάκος Πιερρακάκης είναι ήδη εντόνως κινητικός. Πρόσφατα βρέθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης προκειμένου να εγκαινιάσει ένα μέγα Data center, την περασμένη Παρασκευή ταξίδεψε στη Ρόδο για την προώθηση του προγράμματος «Εξυπνες Πόλεις» με τις εκεί αρχές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στις 11 Ιουλίου πρόκειται να μεταβεί για τον ίδιο λόγο στη Θεσσαλονίκη. Μέσω αυτού του προγράμματος και στο πλαίσιο του επιδιωκόμενου ψηφιακού μετασχηματισμού, η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα προικοδοτηθεί με πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης για την αναβάθμιση των ΚΕΠ και την κάλυψη με WiFi όλων των δημόσιων χώρων των δήμων. Ηδη έχουν χαρτογραφηθεί τα όποια κενά και θα επιχειρηθεί η ταχεία κάλυψή τους. Ακόμη ο υπουργός Επικρατείας «τρέχει» το πρόγραμμα ψηφιακής ανανέωσης των διπλωμάτων οδήγησης και σκοπεύει εντός του θέρους να διαθέσει στο ευρύ κοινό ειδική εφαρμογή στα κινητά τηλέφωνα ώστε να αποκτήσουν άπαντες ψηφιακή αστυνομική ταυτότητα, ψηφιακό δίπλωμα και ψηφιακό διαβατήριο. Δηλαδή να αποκτήσουν άπαντες τα παραπάνω δημόσια έγγραφα σε ψηφιακή μορφή στα τηλέφωνά τους για χρήση στο εσωτερικό της χώρας. Ακόμη ετοιμάζει το πρόγραμμα «Μίτος», στο οποίο θα καταχωριστούν πάνω από 1.000 διαδικασίες που αφορούν πλήθος επαγγελματικών δραστηριοτήτων. Επίσης πέτυχε η Ελλάδα να είναι η πέμπτη χώρα στην Ευρώπη που θα εγκαταστήσει μοντέρνο υπερυπολογιστή άπειρων δυνατοτήτων. Η εγκατάστασή του έχει ήδη χωροθετηθεί και θα γίνει στο Τεχνολογικό Πάρκο του Λαυρίου.

Δέματα στο σπίτι με drones

Επιπροσθέτως πρόκειται να φέρει εντός του Ιουλίου στη Βουλή νομοσχέδιο για τις αναδυόμενες τεχνολογίες, επιδιώκοντας να είναι η χώρα μας η πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ενωση που θα θεσπίσει κανόνες για νέες, ψηφιακού περιεχομένου, υπηρεσίες στο ευρύ κοινό. Μια από τις προβλέψεις του θα είναι και η αεροπορική αποστολή επιστολών και δεμάτων στα σπίτια από τα ΕΛΤΑ με drones. Και ακόμη θα προβλεφθεί ότι οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν αποφάσεις μέσω αλγορίθμων και προγραμμάτων τεχνητής νοημοσύνης για την τύχη του προσωπικού τους θα είναι υποχρεωμένες να ενημερώνουν εξαρχής τους εργαζομένους τους ότι χρησιμοποιούν τέτοιους μηχανισμούς αξιολόγησης.

Επίσης την περασμένη εβδομάδα ο κ. Πιερρακάκης συμφώνησε με την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης να τοποθετηθούν κάμερες σε όλα τα γήπεδα μπάσκετ ώστε να καταστούν αναμεταδόσιμοι μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών όλοι οι ερασιτεχνικοί αγώνες και να μπορούν οι γονείς να παρακολουθούν ηλεκτρονικά τα ματς που δίνουν τα παιδιά τους. Ταυτόχρονα συμφωνήθηκε να εκδοθούν ψηφιακές κάρτες αθλητών. Να σημειωθεί ότι η παραπάνω πρωτοβουλία ήταν αίτημα της Ομοσπονδίας. Οπως μπορεί να αντιληφθεί κανείς, ο κ. Πιερρακάκης προπονείται δαιμονιωδώς για τα νέα του καθήκοντα, αν και ο ίδιος επιμένει πως τα προαναφερθέντα εμπίπτουν στα τρέχοντα καθήκοντά του και ουδεμία σχέση έχουν με τις εκλογές, επερχόμενες ή μη.

Εύσημα Σολτς προς Τσίπρα για τις Πρέσπες

Ο Αλέξης Τσίπρας κατά την παρουσία του στις Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα, όπου συμμετείχε στην προπαρασκευαστική της Συνόδου Κορυφής συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PES), είχε την ευκαιρία να συναντηθεί και να συζητήσει με τους ευρωβουλευτές του κόμματός του. Πέραν των άλλων, τους κάλεσε να συμμετάσχουν ενεργά στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση εντασσόμενοι στον σχεδιασμό των εξορμήσεων και των προεκλογικών εκδηλώσεων ανά την Ελλάδα, καθώς και να πυκνώσουν τις τηλεοπτικές εμφανίσεις τους επειδή αυτοί δεν υπόκεινται στους περιορισμούς που θέτει το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Αλλά η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της επίσκεψης Τσίπρα στις Βρυξέλλες ήταν τα εύσημα που έλαβε στη συνεδρίαση του PES από τον Σοσιαλδημοκράτη γερμανό καγκελάριο Ολαφ Σολτς. Απευθυνόμενος στον κ. Τσίπρα, ο γερμανός ηγέτης του είπε εμφατικά, υπό το πρίσμα της τρέχουσας ουκρανικής κρίσης, ότι «ευτυχώς που τέσσερα χρόνια πριν, χάρη σε εσένα, Αλέξη, και στον Ζόραν Ζάεφ, ξεπάγωσε η ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων». Για να προσθέσει αμέσως μετά ότι «ήταν μια γεναία πολιτική επιλογή που τότε συνάντησε αντιδράσεις, αλλά σήμερα αναγνωρίζεται από όλους, όπως και η Οστ Πολιτίκ του Βίλι Μπραντ αναγνωρίστηκε από όλες τις πολιτικές δυνάμεις στη Γερμανία». Ας μην ξεχνάμε ότι εκείνη η επιλογή τού στέρησε, κατ’ ορισμένους, την εξουσία το 2019. Οπως και να έχει, απόντος του κ. Ανδρουλάκη λόγω COVID, απέσπασε εύσημα έστω από τον δοκιμαζόμενο και υποχωρούντα τελευταίως στη Γερμανία Ολαφ Σολτς.

Επειδή πολλοί αγωνιούν για τα ελληνοτουρκικά και τα επαπειλούμενα θερμά επεισόδια, οφείλουμε να σας ενημερώσουμε για την εκτίμηση του αρμοδιότερου όλων, του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνου Φλώρου (φωτογραφία). Ο ΑΓΕΕΘΑ, όπως σημειώνουν οι συνομιλητές του, διαπιστώνει ότι υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ της άκρως επιθετικής ρητορικής των τούρκων πολιτικών επισήμων και των στρατιωτικών δραστηριοτήτων επί του πεδίου. Κοινώς οι υψηλοί τόνοι δεν συνοδεύονται από πράξεις που θα έθεταν τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού, με το δάκτυλο στη σκανδάλη δηλαδή. Σύμφωνα με ασφαλείς στρατιωτικές πηγές, πέραν των υπερπτήσεων και των παραβιάσεων που καταγράφονται σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, δεν υπάρχει κάτι άλλο ιδιαιτέρως ανησυχητικό. Το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό, για παράδειγμα, είναι πολύ προσεκτικό στις κινήσεις του και στον Εβρο δεν έχει υπάρξει κάτι που να επιτείνει τις ανησυχίες. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι δεν μπορεί να αλλάξει η κατάσταση στο μέλλον. Ετσι ή αλλιώς, πάντως, οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις τελούν σε κατάσταση αυξημένης εγρήγορσης και ετοιμότητας, αξιολογούν όλα τα σενάρια και ασκούνται δεόντως. Επί του παρόντος, ωστόσο, οι ίδιες πηγές επέμειναν ότι επί του πεδίου δεν έχει διαφοροποιηθεί η κατάσταση

Οι απόντες και οι παρόντες στα γαλάζια ψηφοδέλτια

Γαλλικές εκλογές: Το δημοκρατικό μέτωπο έσπασε

0

του Απόστολου Πιστόλα

Ο δεύτερος γύρος των εκλογών για τη γαλλική εθνοσυνέλευση τελείωσε και τίποτα δεν είναι όπως πριν. Το λεγόμενο «δημοκρατικό μέτωπο», που είχε κρατήσει τη Λε Πεν μακριά από την προεδρία δύο φορές, το 2017 και τον Απρίλιο του 2019, έσπασε. Και έσπασε με θόρυβο, καθώς πλέον η απόλυτη πλειοψηφία για τη συμμαχία του προέδρου Μακρόν (Μαζί) δεν υπάρχει πια. Η χώρα μπαίνει σε μια περίοδο αβεβαιότητας, μικρή ή μεγάλη θα φανεί, και η εικόνα του προέδρου Μακρόν, του μοναδικού που μπορεί να ηγηθεί της Ευρώπης σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, έχει πληγεί. Πώς όμως φτάσαμε ως εδώ; Τι είναι εκείνο που άλλαξε τα δεδομένα και οδηγηθήκαμε σε σπάσιμο του «δημοκρατικού μετώπου» για πρώτη φορά;
Αρκετοί αναλυτές ισχυρίζονται πως κύριο ρόλο έπαιξε το γεγονός πως ο πρόεδρος Μακρόν κυβερνά κάθετα, με ένα ελιτίστικο στυλ, που παραπέμπει περισσότερο σε βασιλιά παρά σε πρόεδρο. Έτσι έχει απομακρυνθεί (για την ακρίβεια δεν είχε προσεγγίσει ποτέ) από μερίδα του εκλογικού σώματος, κυρίως από διαμένοντες στην περιφέρεια και τους νέους. Εάν μπορούμε να τους βάλουμε σε μια κατηγορία, θα λέγαμε πως έχει απομακρυνθεί από τους ανθρώπους που δεν είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή τους. Σε αυτή την κατηγορία λαμβάνει μόλις το 6% των ψήφων. Οι αναλυτές αυτοί έχουν δίκιο. Ισχύουν όσα ισχυρίζονται. Όμως αυτό μπορεί να είναι αιτία της δυσκολίας Μακρόν να πείσει περισσότερους ψηφοφόρους, δεν είναι όμως η αιτία που οδήγησε στο σπάσιμο του «δημοκρατικού μετώπου». Το τελευταίο οφείλεται πολύ περισσότερο σε κάτι διαφορετικό και είναι η στρατηγική κυρίως του Μαζί, αλλά και NUPES (συμμαχία αριστερών) στον δεύτερο γύρο.
Για να κατανοηθεί ο σημαντικός ρόλος της στρατηγικής θα πρέπει πρώτα να δώσουμε μια ιδέα από το εκλογικό σύστημα των γαλλικών βουλευτικών εκλογών. Εν συντομία, πρόκειται για 577 μονοεδρικές περιφέρειες, κάθε μία από τις οποίες κερδίζει ο υποψήφιος που θα λάβει 50%+ στον πρώτο γύρο και εάν δεν τα καταφέρει κανείς, αυτός που θα επικρατήσει στον δεύτερο γύρο. Μετά τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου, όταν και ο Μελανσόν είδε πως όσοι πήγαν να ψηφίσουν στον πρώτο δεν θα του έφταναν στον δεύτερο γύρο για να πετύχει τον στόχο του (πρώτο το NUPES σε έδρες και άρα πιθανότατα πρωθυπουργία για εκείνον), ακολούθησε στρατηγική Λε Πεν δευτέρου γύρου προεδρικών εκλογών (δημιουργία αντι-Μακρόν κλίματος) σε μια προσπάθεια να κινητοποιήσει τους απέχοντες από την κάλπη.
Από την άλλη, η συμμαχία Μακρόν επέλεξε να επενδύσει στον φόβο για μια πιθανή νίκη της ενωμένης αριστεράς στις εκλογές. Όμως στις προεδρικές εκλογές, δύο μήνες πριν δηλαδή, ο Μακρόν έτεινε χείρα φιλίας στην αριστερά και μιλούσε για κοινές αξίες, σε μια προσπάθεια να κρατήσει το «δημοκρατικό μέτωπο» και να επανεκλεγεί πρόεδρος της χώρας.
Το αποτέλεσμα αυτών των στρατηγικών ήταν η εξουδετέρωση των δύο προς όφελος του κόμματος Λε Πεν. Πώς έγινε αυτό; Στις περιφέρειες όπου η ενωμένη αριστερά είχε αντίπαλο υποψήφιο του κόμματος Λε Πεν (60), το 72% από όσους ψήφισαν στον πρώτο γύρο το Μαζί απείχαν από την κάλπη, καθώς φοβήθηκαν ότι, εάν ψήφιζαν τον υποψήφιο της αριστεράς, μπορεί να ήταν αυτοί που θα έδιναν το εισιτήριο για την Πρωθυπουργία στον Μελανσόν. Προτίμησαν δηλαδή να αφήσουν τους υποψηφίους του κόμματος Λε Πεν να κερδίσουν (το 12% τους ψήφισε κιόλας) ώστε το Μαζί να μην απειληθεί από τους NUPES.
Από την άλλη, επίσης ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων NUPES πρώτου γύρου δεν πήγε να ψηφίσει σε περιφέρειες όπου υποψήφιος της συμμαχίας Μακρόν αντιμετώπιζε υποψήφιο του κόμματος Λε Πεν στο δεύτερο γύρο (110). Ίσως ήταν η τιμωρία προς τη στρατηγική δευτέρου γύρου του Μαζί. Αλλά ρόλο σίγουρα έπαιξε και το γεγονός πως πίστευαν ότι έτσι θα «κόνταιναν» το Μαζί και θα είχαν ελπίδες να περάσει πρώτη σε έδρες η συμμαχία της ενωμένης αριστεράς. Αυτό οδήγησε υποψηφίους του κόμματος Λε Πεν σε νίκες. Πολλές περιφέρειες κρίθηκαν σε μερικές εκατοντάδες ή ελάχιστες χιλιάδες ψήφους πράγμα που δείχνει και το πόσο διαφορετικά θα ήταν τα αποτελέσματα εάν, όσοι ψηφοφόροι πρώτου γύρου NUPES και Μαζί επέλεγαν να κρατήσουν το «δημοκρατικό μέτωπο» και όχι να αλληλοεξουδετερωθούν.
Βλέπουμε δηλαδή πως η μετεωρική άνοδος Λε Πεν σε έδρες στην Εθνοσυνέλευση (από 8 στις 89) δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας ορμής των ψηφοφόρων υπέρ της. Είναι καθαρά θέμα λανθασμένων χειρισμών και στρατηγικής τής ενωμένης αριστεράς και της συμμαχίας Μακρόν. Δεν παύει όμως να της έχει δώσει μια δύναμη που λογικά θα εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Από την άλλη, ο πρόεδρος Μακρόν μπήκε σε περιπέτειες. Θα σχηματιστεί κυβέρνηση ή θα οδηγηθούν οι Γάλλοι ψηφοφόροι ξανά στις κάλπες; Θα αποφασίσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας (είναι διχασμένοι); Εάν δεχθεί, τι θα ζητήσει (πιθανότατα πρωθυπουργό από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα με αυξημένες αρμοδιότητες); Πόσο θα δυσχεράνει το έργο του Μακρόν μια πιθανή συγκατοίκηση; Είναι πολλές οι ερωτήσεις που ζητάνε απάντηση. Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα θα φανεί τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες.

*Ο Απ. Πιστόλας είναι αναλυτής εκλογικής συμπεριφοράς

ardin-rixi.gr

Πόση «ηγεσία» αντέχει η Γερμανία;

0

Ο επικεφαλής του SPD Λαρς Κλίνγκμπαϊλ προτείνει μία «συζήτηση» για τον «ηγετικό ρόλο» της Γερμανίας και για τη «στρατιωτική βία» ως μέσο επίλυσης διαφορών.

    Ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ στο συνέδριο του SPD τον περασμένο Δεκέμβριο

Ήταν μία αριστοτεχνικά δομημένη ομιλία για την εξωτερική πολιτική αυτή που εκφώνησε ο συμπροεδρεύων του κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Λαρς Κλίνγκμπαϊλ σε εκδήλωση του πολιτικού Ιδρύματος «Φρίντριχ Έμπερτ» στο Βερολίνο. ‘Οπως πολλοί ομιλητές που επιθυμούν να σαγηνεύσουν ένα αριστερό ακροατήριο, ξεκίνησε με αναφορές στα «Τετράδια της Φυλακής» του Αντόνιο Γκράμσι για «το παλαιό που πεθαίνει και το καινούριο που δεν μπορεί ακόμη να γεννηθεί», συνέχισε με γνωστές συντεταγμένες της μεταπολεμικής γερμανικής πολιτικής («Η Γερμανία είναι ισχυρή μόνο όταν είναι ισχυρή και η Ευρώπη») και στη συνέχεια υπενθύμισε γεωπολιτικές ανατροπές των τελευταίων ετών με αποκορύφωμα τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία, για να καταλήξει στο «διά ταύτα».

Ποιο είναι αυτό; Κατά τον Κλίνγκμπαϊλ η Γερμανία πρέπει να έχει την αξίωση να εξελιχθεί σε μία «ηγετική δύναμη», να διεξαγάγει συζητήσεις «περί πολέμου και ειρήνης» και να συνειδητοποιήσει ότι «και η στρατιωτική βία μπορεί να αποτελεί θεμιτό μέσο πολιτικής. Αυτό άλλωστε προβλέπει ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών. Είναι πάντα το έσχατο μέσο, αλλά είναι ένα μέσο. Το βλέπουμε στην Ουκρανία».

Συνέχεια ή ανατροπή σοσιαλδημοκρατικών παραδόσεων;

Το Συβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων ΕθνώνΣτρατιωτική βία με βάση το ρυθμιστικό πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών;

Κατά σύμπτωση όλα αυτά ειπώθηκαν σε μία στιγμή που η συμπροεδρεύουσα του SPD και επιφανής εκπρόσωπος της αριστερής πτέρυγας του κόμματος, Σάσκια Έσκεν, είναι κλινήρης με σπασμένο πόδι και κορωνοϊό μαζί (!) Ώστόσο, άλλοι εκπρόσωποι της αριστερής πτέρυγας του SPD έσπευσαν να τοποθετηθούν στις προτάσεις Κλίνγκμπαϊλ. «Η αξίωση περί ηγετικής δύναμης αποτελεί εντελώς λανθασμένη αντίληψη για τον ρόλο της Γερμανίας» λέει η βουλευτής και πρόεδρος της σοσιαλδημοκρατικής νεολαίας (Jusos) Τζέσικα Ρόζενταλ. «Αυτά πρέπει να γίνονται αντικείμενο συζήτησης μέσα στο κόμμα, η ηγεσία δεν μπορεί απλώς να αποφασίζει» δηλώνει ο Σεμπάστιαν Ρόλοφ, επικεφαλής της άτυπης αριστερής ομάδας DL 21 εντός του SPD. «Η Γερμανία πρέπει να ηγείται δια του παραδείγματος», λέει ο βουλευτής Ραλφ Στέγκνερ, «Με τη διπλωματία, με την αποστολή ανθρωπιστικής ή οικονομικής βοήθειας. Αλλά με δεδομένη την ιστορική εμπειρία, η Γερμανία δεν πρέπει να επιδιώκει ρόλο στρατιωτικής δύναμης».

Ο Κλίνγκμπαϊλ προφανώς ανέμενε τις αντιδράσεις. Άλλωστε, στην επίμαχη ομιλία του Βερολίνου, ανέφερε και τα εξής: «Σας καλώ να αντιμιλήσετε, να συζητήσετε, να στοχαστείτε. Θέλω να προκαλέσω μία συζήτηση». Είναι βέβαιο ότι η επιθυμία του θα ικανοποιηθεί. Ο ίδιος θεωρεί ότι η συζήτηση περί «ηγετικής δύναμης» όχι μόνο δεν αντιστρατεύεται την παράδοση του SPD, αλλά και αποτελεί συνέχεια της στιβαρής διακυβέρνησης που ακολουθούσε ο Χέλμουτ Σμιτ. Χρήσιμη η διευκρίνιση ότι επιθυμεί τη χρήση «στρατιωτικής βίας» μόνο στο πλαίσιο που ήδη προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ, ο οποίος όμως σχεδόν πουθενά δεν προβλέπει «στρατιωτική βία», παρά μόνο ως άσκηση του δικαιώματος αυτοάμυνας κατ’ επίκληση του άρθρου 51 ή ως αποτέλεσμα συλλογικής εντολής από το Συμβούλιο Ασφαλείας.

Μία διαφορετική γενιά

Πρωτοεκλεγείς βουλευτής το 2006Ο Κλίνγκμπαϊλ πρωτοεκλεγείς βουλευτής, με πίρσινγκ, το 2006

Ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ είναι γιος στρατιωτικού. Ίσως αυτό να παίζει κάποιον ρόλο. Μεγαλύτερη ακόμη σημασία έχει το ότι ο ίδιος θεωρείται «αρχιτέκτονας της εκλογικής νίκης του SPD», το οποίο παρέλαβε στο 15-20% (βάση δημοσκοπήσεων) όταν εξελέγη γενικός γραμματέας του κόμματος το 2017.  Η άποψή του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Αλλά υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο, που είναι ίσως το πιο αποφασιστικό: Ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ εκπροσωπεί μία νέα γενιά και βλέπει κάποια πράγματα διαφορετικά.Το είπε και ο ίδιος στην ομιλία του Βερολίνου: «Ήμουν 11 χρονών, όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου και τερματίστηκε ο Ψυχρός Πόλεμος. Η ιδέα του κομμουνισμού είχε πεθάνει και ο μοναδικός δρόμος προς το μέλλον ήταν εκείνος της φιλελεύθερης δημοκρατίας. (…) Ήμουν 23 χρονών όταν έκανα πρακτική άσκηση στη Νέα Υόρκη και αναγκάστηκα να ζήσω από κοντά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου σε αυτή την μεγαλειώδη πόλη. (…) Σήμερα είμαι 44 ετών. Και ως πρόεδρος του SPD έχω επωμιστεί ευθύνη».

Γιάννης Παπαδημητρίου (DPA, Der Spiegel)

DW

Θουκυδίδης: Εμφύλιος διχασμός και νοσηρότητα του κομματικού φατριασμού

1

του Θουκυδίδη

Περίληψη:

  • Με τον πόλεμο, όμως, καθεμιά από τις αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις μπορούσε εύκολα να βρει ευκαιρία να προκαλέσει εξωτερική επέμβαση για να καταστρέψει τους αντιπάλους της και να ενισχυθεί η ίδια για ν᾽ ανατρέψει το πολίτευμα.
  • Σε καιρό ειρήνης και όταν ευημερεί ο κόσμος και οι πολιτείες, οι άνθρωποι είναι ήρεμοι γιατί δεν τους πιέζουν ανάγκες φοβερές. Αλλ᾽ όταν έρθει ο πόλεμος που φέρνει στους ανθρώπους την καθημερινή στέρηση, γίνεται δάσκαλος της βίας κι ερεθίζει τα πνεύματα του πλήθους σύμφωνα με τις καταστάσεις που δημιουργεί.
  • Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων. Η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία και αφοσίωση στο κόμμα, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία που κρύβεται πίσω από εύλογες προφάσεις και η σωφροσύνη προσωπίδα της ανανδρίας. Η παραφορά θεωρήθηκε ανδρική αρετή, ενώ η τάση να εξετάζονται προσεκτικά όλες οι όψεις ενός ζητήματος θεωρήθηκε πρόφαση για υπεκφυγή.
  • Τα κόμματα δεν σχηματίστηκαν για να επιδιώξουν κοινή ωφέλεια με νόμιμα μέσα, αλλά, αντίθετα, για να ικανοποιήσουν την πλεονεξία τους παρανομώντας. Και η μεταξύ τους αλληλεγγύη βασιζόταν περισσότερο στην συνενοχή τους παρά στους όρκους τους στους θεούς.
  • Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να κάνουν το κακό και να θεωρούνται έξυπνοι, παρά να είναι καλοί και να τους λένε κουτούς.
  • Οι αρχηγοί των κομμάτων, στις διάφορες πολιτείες, πρόβαλλαν ωραία συνθήματα. Ισότητα των πολιτών από την μια μεριά, σωφροσύνη της αριστοκρατικής διοίκησης από την άλλη. Προσποιούνταν έτσι ότι υπηρετούν την πολιτεία, ενώ πραγματικά ήθελαν να ικανοποιήσουν προσωπικά συμφέροντα και αγωνίζονταν με κάθε τρόπο να νικήσουν τους αντιπάλους τους.
  • Καμιά από τις δύο παρατάξεις δεν είχε κανέναν ηθικό φραγμό κι εκτιμούσε περισσότερο όσους κατόρθωναν να κρύβουν κάτω από ωραία λόγια φοβερές πράξεις.
  • Όσοι πολίτες ήσαν μετριοπαθείς θανατώνονταν από την μια ή την άλλη παράταξη, είτε επειδή είχαν αρνηθεί να πάρουν μέρος στον αγώνα είτε επειδή η ιδέα και μόνο ότι θα μπορούσαν να επιζήσουν προκαλούσε εναντίον τους τον φθόνο.
[3.82.1] Οὕτως ὠμὴ ‹ἡ› στάσις προυχώρησε, καὶ ἔδοξε μᾶλλον, διότι ἐν τοῖς πρώτη ἐγένετο, ἐπεὶ ὕστερόν γε καὶ πᾶν ὡς εἰπεῖν τὸ Ἑλληνικὸν ἐκινήθη, διαφορῶν οὐσῶν ἑκασταχοῦ τοῖς τε τῶν δήμων προστάταις τοὺς Ἀθηναίους ἐπάγεσθαι καὶ τοῖς ὀλίγοις τοὺς Λακεδαιμονίους. καὶ ἐν μὲν εἰρήνῃ οὐκ ἂν ἐχόντων πρόφασιν οὐδ᾽ ἑτοίμων παρακαλεῖν αὐτούς, πολεμουμένων δὲ καὶ ξυμμαχίας ἅμα ἑκατέροις τῇ τῶν ἐναντίων κακώσει καὶ σφίσιν αὐτοῖς ἐκ τοῦ αὐτοῦ προσποιήσει ῥᾳδίως αἱ ἐπαγωγαὶ τοῖς νεωτερίζειν τι βουλομένοις ἐπορίζοντο. [3.82.2] καὶ ἐπέπεσε πολλὰ καὶ χαλεπὰ κατὰ στάσιν ταῖς πόλεσι, γιγνόμενα μὲν καὶ αἰεὶ ἐσόμενα, ἕως ἂν ἡ αὐτὴ φύσις ἀνθρώπων ᾖ, μᾶλλον δὲ καὶ ἡσυχαίτερα καὶ τοῖς εἴδεσι διηλλαγμένα, ὡς ἂν ἕκασται αἱ μεταβολαὶ τῶν ξυντυχιῶν ἐφιστῶνται. ἐν μὲν γὰρ εἰρήνῃ καὶ ἀγαθοῖς πράγμασιν αἵ τε πόλεις καὶ οἱ ἰδιῶται ἀμείνους τὰς γνώμας ἔχουσι διὰ τὸ μὴ ἐς ἀκουσίους ἀνάγκας πίπτειν· ὁ δὲ πόλεμος ὑφελὼν τὴν εὐπορίαν τοῦ καθ᾽ ἡμέραν βίαιος διδάσκαλος καὶ πρὸς τὰ παρόντα τὰς ὀργὰς τῶν πολλῶν ὁμοιοῖ. [3.82.3] ἐστασίαζέ τε οὖν τὰ τῶν πόλεων, καὶ τὰ ἐφυστερίζοντά που πύστει τῶν προγενομένων πολὺ ἐπέφερε τὴν ὑπερβολὴν τοῦ καινοῦσθαι τὰς διανοίας τῶν τ᾽ ἐπιχειρήσεων περιτεχνήσει καὶ τῶν τιμωριῶν ἀτοπίᾳ. [3.82.4] καὶ τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει. τόλμα μὲν γὰρ ἀλόγιστος ἀνδρεία φιλέταιρος ἐνομίσθη, μέλλησις δὲ προμηθὴς δειλία εὐπρεπής, τὸ δὲ σῶφρον τοῦ ἀνάνδρου πρόσχημα, καὶ τὸ πρὸς ἅπαν ξυνετὸν ἐπὶ πᾶν ἀργόν· τὸ δ᾽ ἐμπλήκτως ὀξὺ ἀνδρὸς μοίρᾳ προσετέθη, ἀσφαλείᾳ δὲ τὸ ἐπιβουλεύσασθαι ἀποτροπῆς πρόφασις εὔλογος. [3.82.5]καὶ ὁ μὲν χαλεπαίνων πιστὸς αἰεί, ὁ δ᾽ ἀντιλέγων αὐτῷ ὕποπτος. ἐπιβουλεύσας δέ τις τυχὼν ξυνετὸς καὶ ὑπονοήσας ἔτι δεινότερος· προβουλεύσας δὲ ὅπως μηδὲν αὐτῶν δεήσει, τῆς τε ἑταιρίας διαλυτὴς καὶ τοὺς ἐναντίους ἐκπεπληγμένος. ἁπλῶς δὲ ὁ φθάσας τὸν μέλλοντα κακόν τι δρᾶν ἐπῃνεῖτο, καὶ ὁ ἐπικελεύσας τὸν μὴ διανοούμενον. [3.82.6] καὶ μὴν καὶ τὸ ξυγγενὲς τοῦ ἑταιρικοῦ ἀλλοτριώτερον ἐγένετο διὰ τὸ ἑτοιμότερον εἶναι ἀπροφασίστως τολμᾶν· οὐ γὰρ μετὰ τῶν κειμένων νόμων ὠφελίας αἱ τοιαῦται ξύνοδοι, ἀλλὰ παρὰ τοὺς καθεστῶτας πλεονεξίᾳ. καὶ τὰς ἐς σφᾶς αὐτοὺς πίστεις οὐ τῷ θείῳ νόμῳ μᾶλλον ἐκρατύνοντο ἢ τῷ κοινῇ τι παρανομῆσαι. [3.82.7] τά τε ἀπὸ τῶν ἐναντίων καλῶς λεγόμενα ἐνεδέχοντο ἔργων φυλακῇ, εἰ προύχοιεν, καὶ οὐ γενναιότητι. ἀντιτιμωρήσασθαί τέ τινα περὶ πλείονος ἦν ἢ αὐτὸν μὴ προπαθεῖν. καὶ ὅρκοι εἴ που ἄρα γένοιντο ξυναλλαγῆς, ἐν τῷ αὐτίκα πρὸς τὸ ἄπορον ἑκατέρῳ διδόμενοι ἴσχυον οὐκ ἐχόντων ἄλλοθεν δύναμιν· ἐν δὲ τῷ παρατυχόντι ὁ φθάσας θαρσῆσαι, εἰ ἴδοι ἄφαρκτον, ἥδιον διὰ τὴν πίστιν ἐτιμωρεῖτο ἢ ἀπὸ τοῦ προφανοῦς, καὶ τό τε ἀσφαλὲς ἐλογίζετο καὶ ὅτι ἀπάτῃ περιγενόμενος ξυνέσεως ἀγώνισμα προσελάμβανεν. ῥᾷον δ᾽ οἱ πολλοὶ κακοῦργοι ὄντες δεξιοὶ κέκληνται ἢ ἀμαθεῖς ἀγαθοί, καὶ τῷ μὲν αἰσχύνονται, ἐπὶ δὲ τῷ ἀγάλλονται. [3.82.8] πάντων δ᾽ αὐτῶν αἴτιον ἀρχὴ ἡ διὰ πλεονεξίαν καὶ φιλοτιμίαν· ἐκ δ᾽ αὐτῶν καὶ ἐς τὸ φιλονικεῖν καθισταμένων τὸ πρόθυμον. οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι προστάντες μετὰ ὀνόματος ἑκάτεροι εὐπρεποῦς, πλήθους τε ἰσονομίας πολιτικῆς καὶ ἀριστοκρατίας σώφρονος προτιμήσει, τὰ μὲν κοινὰ λόγῳ θεραπεύοντες ἆθλα ἐποιοῦντο, παντὶ δὲ τρόπῳ ἀγωνιζόμενοι ἀλλήλων περιγίγνεσθαι ἐτόλμησάν τε τὰ δεινότατα ἐπεξῇσάν τε τὰς τιμωρίας ἔτι μείζους, οὐ μέχρι τοῦ δικαίου καὶ τῇ πόλει ξυμφόρου προτιθέντες, ἐς δὲ τὸ ἑκατέροις που αἰεὶ ἡδονὴν ἔχον ὁρίζοντες, καὶ ἢ μετὰ ψήφου ἀδίκου καταγνώσεως ἢ χειρὶ κτώμενοι τὸ κρατεῖν ἑτοῖμοι ἦσαν τὴν αὐτίκα φιλονικίαν ἐκπιμπλάναι. ὥστε εὐσεβείᾳ μὲν οὐδέτεροι ἐνόμιζον, εὐπρεπείᾳ δὲ λόγου οἷς ξυμβαίη ἐπιφθόνως τι διαπράξασθαι, ἄμεινον ἤκουον. τὰ δὲ μέσα τῶν πολιτῶν ὑπ᾽ ἀμφοτέρων ἢ ὅτι οὐ ξυνηγωνίζοντο ἢ φθόνῳ τοῦ περιεῖναι διεφθείροντο.
[3.82.1] Σ᾽ αυτές τις ακρότητες έφτασε ο εμφύλιος πόλεμος και προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, γιατί ήταν ο πρώτος που έγινε. Αργότερα μπορεί κανείς να πει ότι ολόκληρος ο ελληνισμός συνταράχτηκε, γιατί παντού σημειώθηκαν εμφύλιοι σπαραγμοί. Οι δημοκρατικοί καλούσαν τους Αθηναίους να τους βοηθήσουν και οι ολιγαρχικοί τους Λακεδαιμονίους. Όσο διαρκούσε η ειρήνη δεν είχαν ούτε πρόφαση, αλλά ούτε την διάθεση να τους καλέσουν για βοήθεια. Με τον πόλεμο, όμως, καθεμιά από τις αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις μπορούσε εύκολα να βρει ευκαιρία να προκαλέσει εξωτερική επέμβαση για να καταστρέψει τους αντιπάλους της και να ενισχυθεί η ίδια για ν᾽ ανατρέψει το πολίτευμα. [3.82.2] Οι εμφύλιες συγκρούσεις έφεραν μεγάλες κι αμέτρητες συμφορές στις πολιτείες, συμφορές που γίνονται και θα γίνονται πάντα όσο δεν αλλάζει η φύση του ανθρώπου, συμφορές που μπορεί να είναι βαρύτερες ή ελαφρότερες κι έχουν διαφορετική μορφή ανάλογα με τις περιστάσεις. Σε καιρό ειρήνης και όταν ευημερεί ο κόσμος και οι πολιτείες, οι άνθρωποι είναι ήρεμοι γιατί δεν τους πιέζουν ανάγκες φοβερές. Αλλ᾽ όταν έρθει ο πόλεμος που φέρνει στους ανθρώπους την καθημερινή στέρηση, γίνεται δάσκαλος της βίας κι ερεθίζει τα πνεύματα του πλήθους σύμφωνα με τις καταστάσεις που δημιουργεί. [3.82.3] Ο εμφύλιος πόλεμος, λοιπόν, μεταδόθηκε από πολιτεία σε πολιτεία. Κι όσες πολιτείες έμειναν τελευταίες, έχοντας μάθει τί είχε γίνει αλλού, προσπαθούσαν να υπερβάλουν σ᾽ επινοητικότητα, σε ύπουλα μέσα και σε ανήκουστες εκδικήσεις. [3.82.4] Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων. Η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία και αφοσίωση στο κόμμα, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία που κρύβεται πίσω από εύλογες προφάσεις και η σωφροσύνη προσωπίδα της ανανδρίας. Η παραφορά θεωρήθηκε ανδρική αρετή, ενώ η τάση να εξετάζονται προσεκτικά όλες οι όψεις ενός ζητήματος θεωρήθηκε πρόφαση για υπεκφυγή. [3.82.5] Όποιος ήταν έξαλλος γινόταν ακουστός, ενώ όποιος έφερνε αντιρρήσεις γινόταν ύποπτος. Όποιον επινοούσε κανένα τέχνασμα και πετύχαινε, τον θεωρούσαν σπουδαίο, κι όποιον υποψιαζόταν σύγκαιρα και φανέρωνε τα σχέδια του αντιπάλου, τον θεωρούσαν ακόμα πιο σπουδαίο. Ενώ όποιος ήταν αρκετά προνοητικός, ώστε να μην χρειαστούν τέτοια μέσα, θεωρούσαν ότι διαλύει το κόμμα και ότι είναι τρομοκρατημένος από την αντίπαλη παράταξη. Με μια λέξη, όποιος πρόφταινε να κάνει κακό πριν από άλλον, ήταν άξιος επαίνου, καθώς κι εκείνος που παρακινούσε στο κακό όποιον δεν είχε σκεφτεί να το κάνει. [3.82.6] Αλλά και η συγγένεια θεωρήθηκε χαλαρότερος δεσμός από την κομματική αλληλεγγύη, γιατί οι ομοϊδεάτες ήσαν έτοιμοι να επιχειρήσουν οτιδήποτε, χωρίς δισταγμό, και τούτο επειδή τα κόμματα δεν σχηματίστηκαν για να επιδιώξουν κοινή ωφέλεια με νόμιμα μέσα, αλλά, αντίθετα, για να ικανοποιήσουν την πλεονεξία τους παρανομώντας. Και η μεταξύ τους αλληλεγγύη βασιζόταν περισσότερο στην συνενοχή τους παρά στους όρκους τους στους θεούς. [3.82.7] Τις εύλογες προτάσεις των αντιπάλων τις δέχονταν με υστεροβουλία και όχι με ειλικρίνεια για να φυλαχτούν από ένα κακό αν οι άλλοι ήσαν πιο δυνατοί. Και προτιμούσαν να εκδικηθούν για κάποιο κακό αντί να προσπαθήσουν να μην το πάθουν. Όταν έκαναν όρκους για κάποια συμφιλίωση, τους κρατούσαν τόσο μόνο όσο δεν είχαν την δύναμη να τους καταπατήσουν, μη έχοντας να περιμένουν βοήθεια από αλλού. Αλλά μόλις παρουσιαζόταν ευκαιρία, εκείνοι που πρώτοι είχαν ξαναβρεί το θάρρος τους, αν έβλεπαν ότι οι αντίπαλοί τους ήσαν αφύλαχτοι, τους χτυπούσαν κι ένιωθαν μεγαλύτερη χαρά να τους βλάψουν εξαπατώντας τους, παρά χτυπώντας τους ανοιχτά. Θεωρούσαν ότι ο τρόπος αυτός όχι μόνο είναι, πιο ασφαλής αλλά και βραβείο σε αγώνα δόλου. Γενικά είναι ευκολότερο να φαίνονται επιδέξιοι οι κακούργοι, παρά να θεωρούνται τίμιοι όσοι δεν είναι δόλιοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να κάνουν το κακό και να θεωρούνται έξυπνοι, παρά να είναι καλοί και να τους λένε κουτούς. [3.82.8] Αιτία όλων αυτών ήταν η φιλαρχία που έχει ρίζα την πλεονεξία και την φιλοδοξία που έσπρωχναν τις φατρίες ν᾽ αγωνίζονται με λύσσα. Οι αρχηγοί των κομμάτων, στις διάφορες πολιτείες, πρόβαλλαν ωραία συνθήματα. Ισότητα των πολιτών από την μια μεριά, σωφροσύνη της αριστοκρατικής διοίκησης από την άλλη. Προσποιούνταν έτσι ότι υπηρετούν την πολιτεία, ενώ πραγματικά ήθελαν να ικανοποιήσουν προσωπικά συμφέροντα και αγωνίζονταν με κάθε τρόπο να νικήσουν τους αντιπάλους τους. Τούτο τους οδηγούσε να κάνουν τα φοβερότερα πράματα επιδιώκοντας να εκδικηθούν τους αντιπάλους τους, όχι ώς το σημείο που επιτρέπει η δικαιοσύνη ή το συμφέρον της πολιτείας, αλλά κάνοντας τις αγριότερες πράξεις, με μοναδικό κριτήριο την ικανοποίηση του κόμματός τους. Καταδίκαζαν άνομα τους αντιπάλους τους ή άρπαζαν βίαια την εξουσία, έτοιμοι να κορέσουν το μίσος τους. Καμιά από τις δύο παρατάξεις δεν είχε κανέναν ηθικό φραγμό κι εκτιμούσε περισσότερο όσους κατόρθωναν να κρύβουν κάτω από ωραία λόγια φοβερές πράξεις. Όσοι πολίτες ήσαν μετριοπαθείς θανατώνονταν από την μια ή την άλλη παράταξη, είτε επειδή είχαν αρνηθεί να πάρουν μέρος στον αγώνα είτε επειδή η ιδέα και μόνο ότι θα μπορούσαν να επιζήσουν προκαλούσε εναντίον τους τον φθόνο.

Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ: Μια απόφαση, πολιτισμικός σεισμός!

0

Συνέντευξη του Gérald Olivier*

Με την απόφασή του, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έθεσε τέλος σε μια εποχή αχαλίνωτης ελευθερίας που ξεκίνησε με την σεξουαλική «επανάσταση» της δεκαετίας του ‘60. ©MICHAEL M. SANTIAGO / GETTY IMAGES NORTH AMERICA / GETTY IMAGES VIA AFP

Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε τη Roe v. Wade που αναγνώρισε από το 1973 το δικαίωμα στην άμβλωση σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Το βράδυ της Παρασκευής, τουλάχιστον επτά Ρεπουμπλικανικές πολιτείες έχουν ήδη απαγορεύσει τις αμβλώσεις: Αλαμπάμα, Αρκάνσας, Κεντάκι, Λουιζιάνα, Μιζούρι, Οκλαχόμα και Νότια Ντακότα.

Atlantico: Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε να τερματίσει την Roe v Wade. Τι θα αλλάξει συγκεκριμένα;

Τζέραλντ Όλιβερ: Οι Πολιτείες θα μπορούν να αποφασίζουν μεμονωμένα για τη θέση τους επί του θέματος. Δεν υπάρχει [ενιαία] νομοθεσία για τις αμβλώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν υπήρξε ποτέ. Το Κογκρέσο δεν έχει συζητήσει ποτέ σοβαρά αυτό το θέμα. Μέχρι τη δεκαετία του 1960 η άμβλωση ρυθμιζόταν από τις πολιτείες μεμονωμένα σύμφωνα με το νόμο τους. Η πρακτική [των αμβλώσεων] ήταν γενικά περιορισμένη και αποδοκιμαζόταν, ακόμα και από τους γιατρούς. Μόνο τέσσερις πολιτείες επέτρεπαν την άμβλωση (Αλάσκα, Χαβάη, Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον), οι άλλες είχαν περισσότερο ή λιγότερο αυστηρούς περιορισμούς. Αλλά αυτοί οι περιορισμοί άρχισαν να αίρονται τη δεκαετία του 1960, όπως στην Καλιφόρνια, η οποία νομιμοποίησε τις αμβλώσεις το 1967. Στην πραγματικότητα, η μαζική είσοδος των γυναικών στην αγορά εργασίας από τη δεκαετία του 1950, η διάδοση των χαπιών αντισύλληψης από το 1962, η σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του 1960, δημιούργησε ένα αίτημα για ελευθερία από τις γυναίκες και την επιθυμία να τερματιστεί αυτό που ορισμένοι αποκαλούν «αναπαραγωγική δουλεία».

Για να αποκτήσουν το δικαίωμα στην άμβλωση, οι γυναίκες είχαν μηνύσει Πολιτείες που την απαγόρευαν. Έτσι η υπόθεση Roe v Wade κατέληξε, από έφεση στην έφεση, μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο. Η Τζέιν Ρόε είναι το ψευδώνυμο μιας γυναίκας από το Τέξας που μήνυσε τον εισαγγελέα της πόλης του Ντάλας, Χένρι Γουέιντ. Υποστήριξε ότι η απαγόρευση των αμβλώσεων ήταν παραβίαση των συνταγματικών της δικαιωμάτων και το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι το Σύνταγμα περιλάμβανε την προστασία του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής και ότι αυτό με τη σειρά του περιλάμβανε την ελευθερία της γυναίκας να διαχειρίζεται την εγκυμοσύνη της. Καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο είναι ο απόλυτος κριτής του νόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πρακτική της άμβλωσης εγκρίθηκε αμέσως σε όλη την επικράτεια. Οι Πολιτείες δεν μπορούσαν πλέον να την απαγορεύσουν, το πολύ- πολύ, να την περιορίσουν και ακόμη…

Δεν επρόκειτο λοιπόν για νόμο αλλά για μια ανάγνωση, για ερμηνεία του Συντάγματος. Μετά από αυτή την απόφαση, το λόμπι υπέρ της ζωής και οι ευαγγελικοί Χριστιανοί έκαναν εκστρατεία για να ανατρέψουν αυτήν την απόφαση. Χωρίς επιτυχία μέχρι στιγμής. Αλλά τις περισσότερες φορές το Ανώτατο Δικαστήριο αρνιόταν να εξετάσει το ζήτημα. Η μόνη περίπτωση στην οποία παρενέβη ήταν η υπόθεση Planned Parenthood of Southeastern Pennsylvania v. Casey., το 1992, και η απόφασή του εκείνη την εποχή είχε αντίθετα ενισχύσει το δικαίωμα στην άμβλωση, καταργώντας τις εκτιμήσεις για την πρόοδο της εγκυμοσύνης. Η απόφαση της 24ης Ιουνίου στην υπόθεση Dobbs σχετίζεται με νόμο της Πολιτείας του Μισισιπή που περιορίζει την άμβλωση πέραν των 15 εβδομάδων (ενώ το όριο για τη βιωσιμότητα του εμβρύου γενικά θεωρείται ότι είναι οι 24 εβδομάδες). Αυτός ο νόμος αμφισβητήθηκε στην πόλη Τζάκσον του Μισισιπή από την οργάνωση υπέρ των αμβλώσεων, τον Οργανισμό Υγείας Γυναικών του Jaskcson και η υπόθεση έφτασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο. Αλλά αυτή τη φορά το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε με την Πολιτεία του Μισισιπή. Και στο επιχείρημά του ακύρωσε το νομικό σκεπτικό που υποστήριζε την Roe V Wade.

Επιστρέφουμε λοιπόν στην προ του 1973 κατάσταση. Η άμβλωση δεν έγινε παράνομη με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το ομοσπονδιακό σύστημα απλώς έχει ανακτήσει τα δικαιώματά του επί του θέματος.

Σε ποιο βαθμό θα αλλάξουν οι νόμοι στις Πολιτείες;

Οι νόμοι είναι ήδη σε ισχύ. Απλώς θα μπορούν να εφαρμόζονται. Αντικαθίστανται. Δεκατρείς Πολιτείες είχαν εφαρμόσει ένα σύστημα αυτόματης εφαρμογής του πολιτειακού νόμου σε περίπτωση που ο Roe v Wade θα ακυρωνόταν. Οι νότιες Πολιτείες, από τη Φλόριντα μέχρι το Τέξας, έχουν τους ισχυρότερους περιορισμούς. Πρόκειται για Πολιτείες όπου η θρησκευτική πρακτική είναι πολύ σημαντική και όπου οι ευαγγελικοί χριστιανοί είναι πολυάριθμοι. Το Αρκάνσας, για παράδειγμα, θα εγκρίνει την άμβλωση μόνο σε περίπτωση κινδύνου για τη ζωή της μητέρας, ή σε περίπτωση βιασμού ή αιμομιξίας. Αντίθετα σχεδόν είκοσι Πολιτείες ψήφισαν νόμους υπερ των αμβλώσεων, κυρίως οι Πολιτείες της Βορειοανατολικής και της Δυτικής Ακτής, καθώς και το Κολοράντο.

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που με τον διορισμό τριών δικαστών άλλαξε τον προσανατολισμό του.

Αυτή η απόφαση είναι ωστόσο σημαντική σε συμβολικό επίπεδο. Είναι μια ψυχολογική ανατροπή, ένας πολιτιστικός σεισμός. Η Roe v Wade ήταν «ορόσημο», μια απόφαση κλειδί. Με την ακύρωσή του μια ολόκληρη εποχή έφτασε στο τέλος της. Η απόφαση του 1973 είχε επικυρώσει τη σεξουαλική και πολιτιστική επανάσταση της δεκαετίας του 1960, εποχή αχαλίνωτης ελευθερίας. Η Αμερική του 2022 είναι πιο συντηρητική, ειδικά η βαθιά Αμερική. Πριν από τη Roe v Wade, και στα χρόνια που ακολούθησαν, είδαμε τον αριθμό των αμβλώσεων να αυξάνεται κατακόρυφα. Αυτό μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980. Από τη δεκαετία του 1990, ο αριθμός αυτός είχε σταθεροποιηθεί και μάλιστα μειώθηκε από το 2010. Ο αριθμός παραμένει υψηλός (μεταξύ 600.000 και 800.000 ετησίως) αλλά μειωνόταν: σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, διάδοση της αντισύλληψης, η Obamacare μείωσαν τον αριθμό των ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών και συνεπώς των αμβλώσεων. Μπορεί να αναρωτηθεί κανείς, ωστόσο, γιατί υπήρχαν πάντα τόσες πολλές σε μια τόσο ανεπτυγμένη χώρα.

Οι σημερινοί δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι σαφώς πιο συντηρητικοί από τους προκατόχους τους. Η ερμηνεία τους για το Σύνταγμα είναι πιο άκαμπτη, πιο «αυστηρή», χωρίς γενικεύσεις. Στην πραγματικότητα, η ιδέα ότι υπάρχει «δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή» δεν αναφέρεται πουθενά στο Σύνταγμα των ΗΠΑ και οι νομικές βάσεις της απόφασης Roe v Wade ήταν πάντα σαθρές. Όλοι οι Αμερικανοί δικηγόροι το γνώριζαν. Το είχε γράψει η ίδια η Ruth Ginzburg, εμβληματική δικαστής αυτού του δικαστηρίου από το 1995 έως το 2020. Το Ανώτατο Δικαστήριο απλά δεν ήθελε να αντιμετωπίσει το ζήτημα. Αυτό που άλλαξε την προοπτική του ήταν η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και οι τρεις διορισμοί του στο Ανώτατο Δικαστήριο: Οι Γκόρσους,  Κάβανο και Μπάρετ, έφεραν επανάσταση στο Δικαστήριο. Υπενθυμίζω ότι το Ανώτατο Δικαστήριο έχει εννέα ισόβιους δικαστές, διοριζόμενους από τον πρόεδρο και ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφία. Ο Τραμπ ανανέωσε το ένα τρίτο του Δικαστηρίου και άλλαξε τον ιδεολογικό του προσανατολισμό. Αυτή η απόφαση αντικατοπτρίζει επίσης τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει ένας πρόεδρος.

Σε ποιο βαθμό οι Πολιτείες εμπόδιζαν ήδη εμμέσως την άμβλωση;

Ορισμένες Πολιτείες, μετά την απόφαση Casey ειδικότερα, είχαν θέσπισαν  περιορισμούς στην πρακτική των αμβλώσεων. Δεν μπορούσαν να στερήσουν από μια γυναίκα το δικαίωμά της για έκτρωση, αλλά μπορούσαν να το κάνουν πιο δύσκολο. Περιορίζοντας τον αριθμό των κέντρων όπου πραγματοποιούνται αμβλώσεις, καθιερώνοντας χρονικά όρια για την πρόοδο της εγκυμοσύνης, περιορίζοντας την αποζημίωσή της από ασφάλιση υγείας, εμποδίζοντας τη χρήση δημόσιου χρήματος για την άσκησή της, προβάλλοντας έννοιες θρησκευτικής ελευθερίας και ελευθερίας συνείδηση, κ.λπ. Στο Μιζούρι, υπήρχε μόνο μια κλινική όπου επιτρέπονταν οι αμβλώσεις, μια κατάσταση για την οποία παραπονούνταν πολλοί υπέρμαχοι.

Κατά πόσο αυτή η απόφαση, καθώς και η απόφαση που εκδόθηκε την προηγούμενη μέρα για την οπλοκατοχή**, θα συμβάλει στην πόλωση της χώρας; Ειδικά ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών; 

Η χώρα είναι ήδη πολωμένη. Υπάρχει φόβος να ξεσπάσουν βιαιότητες εδώ κι εκεί τις επόμενες μέρες. Τα νεύρα των υπέρ της επιλογής και των προοδευτικών Δημοκρατικών είναι στα άκρα. Κάποιοι απείλησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι θα βάλουν φωτιά στο κτίριο του Ανώτατου Δικαστηρίου στην Ουάσιγκτον. Από τη δημοσίευση του περίφημου σχεδίου της απόφασης πριν από δύο μήνες, οι διαδηλώσεις έχουν πολλαπλασιαστεί μπροστά από την κατοικία των δικαστών του Ανώτατου Δικαστηρίου. Παρόλο που τέτοιες διαδηλώσεις απαγορεύονται από το νόμο. Όμως το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν παρεμβαίνει, οπότε συνεχίζονται. Υπήρξε μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του δικαστή Kάβανο. Με τον καιρό αυτή η οργή θα υποχωρήσει, αλλά από τώρα και μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές, στις αρχές Νοεμβρίου, η ένταση είναι πιθανό να ενισχυθεί.

Αυτή η απόφαση μπορεί να κινητοποιήσει ένα συγκεκριμένο γυναικείο εκλογικό σώμα υπέρ του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως η απόφαση υπέρ του δικαιώματος στην οπλοφορία την προηγούμενη μέρα μπορεί επίσης να κινητοποιήσει το αριστερό εκλογικό σώμα, που θέλει τον «έλεγχο των όπλων», υπέρ του Δημοκρατικού Κόμματος. Υπάρχουν όμως και άλλα πιεστικά ζητήματα σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως ο πληθωρισμός, η τιμή της βενζίνης και τα είδη πρώτης ανάγκης, η παροχή ενέργειας (ανακοινώνονται διακοπές ρεύματος σε ορισμένες πολιτείες), το αστικό έγκλημα εντελώς εκτός ελέγχου, η παράνομη μετανάστευση που συνεχίζεται.

Η χώρα είναι πολύ αναστατωμένη με τον Πρόεδρο Μπάιντεν και την κυβέρνησή του για τις καταστροφικές οικονομικές πολιτικές που εμπνέονται από την πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του Δημοκρατικού κόμματος. Υπάρχει κίνδυνος οι «ενδιάμεσες εκλογές» να αποτελέσουν ένα τσουχτερό χαστούκι για τους Δημοκρατικούς, μια τιμωρία χωρίς προηγούμενο. Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν θα το αλλάξει αυτό. Ειδικά από τη στιγμή που αν υπάρχουν πολλές γυναίκες «υπέρ της επιλογής της άμβλωσης», υπάρχουν και πολλοί «υπέρ της ζωής» στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα μιλήσουν στις κάλπες τον Νοέμβριο.

*Συγγραφέας, δημοσιογράφος, ερευνητής στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκής Προοπτικής και Ασφάλειας.

** Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε το δικαίωμα οπλοφορίας παντού εκτός κατοικίας.

Πηγή: https://artofuss.blog/2022/06/25/droit-a-lavortement-la-cour-supreme-lance-une-bombe-symbolique-et-politique-beaucoup-plus-quelle-ne-changera-la-vie-des-americaines/

Σοβαρές οι επιπτώσεις της άμβλωσης

Στις προσωρινές περιλαμβάνονται: οι επιμολύνσεις, τα θρομβοεμβολικά επεισόδια, οι αιμορραγίες, η διάτρηση της μήτρας, ο τραυματισμός του εντέρου, η ρήξη του τραχήλου της μήτρας, ο τραυματισμός του ουρητήρα

Στις μόνιμες παρενέργειες, η πιο συχνή είναι η στειρότητα, η οποία ανέρχεται σε ποσοστό 3% μέχρι 5% των γυναικών που έχουν υποβληθεί σε έκτρωση, ενώ, σύμφωνα μεγάλες μελέτες Αμερικανών επιστημόνων, οι εκτρώσεις ενοχοποιούνται για αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Σε ψυχολογικό επίπεδο, προκύπτει ότι πριν από την έκτρωση, κατά τη διάρκειά της και μετά απ’ αυτή, οι έφηβες συχνά «βασανίζονται» από αμφιβολίες σε σχέση με την ορθότητα ή μη της απόφασής τους, με μεγάλο ποσοστό να περιγράφει την εμπειρία ως εξαιρετικά «οδυνηρή».

Οι πιο σοβαρές επιπτώσεις, όμως, εμφανίζονται μετά την έκτρωση καθώς:

  • το 44% παρουσιάζει νευρικές διαταραχές
  • το 36% διαταραχές ύπνου
  • το 30% – 50% προβλήματα στη σεξουαλική ζωή
  • το 25% επισκέπτονται ψυχίατρο
  • το 60% αναφέρει ιδεασμό αυτοκτονίας
  • το 28% από αυτές επιχειρεί αυτοκτονία

Προβλήματα λόγω των θλιβερών επιπτώσεων μπορεί να παρουσιαστούν όμως, ακόμη και μετά την απόκτηση παιδιών, όπως: αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, εξασθένηση των μητρικών δεσμών, αυξημένες πιθανότητες κακοποίησης και κατάληξης τού ζευγαριού στο χωρισμό

Πηγή: https://www.onmed.gr/ygeia/story/370429/oi-synepeies-tis-ektroseon-stin-psyxiki-somatiki-ygeia-ton-efivon

Quantum politics: Η τέχνη τού να είσαι και να μην είσαι! Η Ερμηνεία της Κοπεγχάγης στην πολιτική

2

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης: Η Θράκη εις το έλεος των εθνοκτόνων

0

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

-ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ-

Τους Πομάκους τους γνωρίζομε όλοι. Οι ανόητοι κυβερνούν το Κράτος των Αθηνών και του Κολωνακίου, και αυτό το γνωρίζομε. Αλλά πρώτα ας μείνομε εις τους Πομάκους μας. Είναι πράγματι γεγονός, ότι δεν υπάρχουν επιστημονικώς αδιάψευστα στοιχεία περί της καταγωγής των. Κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνος η Σόφια εκμεταλλεύτηκε το γεγονός αυτό  και ισχυρίσθηκε, ότι οι Πομάκοι είναι εξισλαμισθέντες Βούλγαροι. Τον ισχυρισμό αυτόν τον απέρριψαν όμως Βούλγαροι ιστορικοί όπως ο καθηγητής Στρασιμίρωφ. Προηγουμένως, το 1789, ο Τσέχος καθηγητής Γίρατσεκ, διατελέσας υπουργός Παιδείας της Ηγεμονίας της Βουλγαρίας,  κατέληξε εις το συμπέρασμα, ότι οι Πομάκοι είναι μάλλον Έλληνες. Εις το συμπέρασμα αυτό κατέληξε ο Γίρατσεκ βάσει γλωσσολογικών, μάλλον, παρά ιστορικών ερευνών. Έκτοτε η ιστορική έρευνα ξεπέρασε τα όρια που έθεσε η έρευνα του Γίρατσεκ.

Επιστημονικώς αναμφισβήτητο είναι, ότι εις την αρχαιότητα ζούσανε εις την περιοχή που ζούνε σήμερα οι Πομάκοι οι Αγριάνες. Ο βασιλιάς αυτών Λαγαρός ακολούθησε τον Μέγα Αλέξανδρο εις την κατά της Περσίας εκστρατεία του. Οι Αγριάνες, απόγονοι αρχαίων Θρακικών Φύλων,  ήσαν δεινοί «επι ίππων μαχόμενοι τοξότες», εξ ου και προέκυψε η ετυμολογία αυτών Ιππόμαχοι, εντέλει Πομάκοι. Μετά τον 4ον αιώνα οι Αγριάνες εκχριστιανίσθηκαν. Και αυτό είναι επιστημονικώς αναμφισβήτητο. Έκτοτε όμως τα ίχνη των Αγριάνων χάθηκαν εις την δύνη των αδιάλειπτων  βαρβαρικών φύλων εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μεταξύ των οποίων και οι Βούλγαροι, οι οποίοι κατέκτησαν τμήμα της περιοχής των Αγριάνων.

Υπάρχουν βυζαντινές ιστορικές πηγές, οι οποίες ονομάζουν την περιοχή που κατοικούν και σήμερα οι Πομάκοι «Αχρίδα». Αυτό είναι φυσικό, εις τα τέλη της πρώτης  χιλιετίας ολόκληρος η Θράκη και η σημερινή Βουλγαρία αποκαλούντο Μακεδονία, με μακεδονικά τοπωνύμια  Η  Μακεδονική Βυζαντινή Δυναστεία του Αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄ κλπ. αποκαλείτο Μακεδονική, αν και καταγόταν από την Αδριανούπολη. Την εποχή εκείνη οι Αγριάνες εμφανίζονται εις τις βυζαντινές ιστορικές πηγές ως Αχρίδαι. Αυτοί οι Αχρίδαι δεν είναι δυνατόν παρά να ήσαν οι αρχαίοι Αγριάνες. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Αυτοί οι Αχρίδαι εξισλαμίστηκαν βιαίως μεταξύ 1656 και 1661 από τον Σεχμεντίν Πασά της Φιλιππούπολης. Αυτοί οι εξισλαμισθέντες Αγριάνοι και οι Αχρίδαι είναι οι σημερινοί Πομάκοι. Και εδώ δεν υπάρχει άλλη εξήγηση πολλώ δε μάλλον αφού η τύχη των είναι μοναδική εις τα Βαλκάνια: Σέρβοι, Αλβανοί και Έλληνες υπέστησαν τα ίδια. Εις όλες αυτές τις περιπτώσεις το θρησκευτικό συναίσθημα νίκησε την εθνική συνείδηση.  Ίδετε και σήμερα την Ιταλία. Οι ‘Ελληνες της Σικελίας και Νοτίου Ιταλίας έγιναν πρώτα Καθολικοί και κατόπιν απώλεσαν την εθνική τους συνείδηση.

Έτσι οι Αγριάνοι-Αχρίδαι έγιναν μουσουλμάνοι μέχρι που ο Ατατούρκ τους είπε, όπως εις όλους τους  μουσουλμάνους της Μ.Ασίας και της Ευρώπης, ότι είναι Τούρκοι. Οι Αγριάνοι-Πομάκοι δεν το απεδέχθησαν απολύτως, όπως και δεν το απεδέχθησαν και οι Κούρδοι της Μ. Ασίας. Τους Κούρδους τους κατασφάζουν οι Τούρκοι από το 1925. Τους Πομάκους όμως τους προστάτευσαν και η Βουλγαρία και η Ελλάδα.

Και ερχόμαστε τώρα εις τους επικίνδυνους για το Έθνος,  εις τους ανόητους του Κράτους του Κολωνακίου: 1ον) Αγνόησαν την μετατροπή των Μουσουλμάνων εις Τούρκους από  τον Ατατούρκ. 2ον) Την εποχή του Εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου μετέτρεψαν ολόκληρη την Ελληνική Θράκη εις ένα μεγάλο Γκέτο. «Μέσα σε αυτό εγκαταλειμμένοι όλοι»: Έλληνες, Πομάκοι και Μουσουλμάνοι!  Σε συνέχεια άρχισαν τις οσφυοκαμψίες έναντι της «φίλης» Τουρκίας και ΥΠ0ΧΡΕΩΣΑΝ τους Πομάκους, παρά τις αντιδράσεις των, να αποδεχθούν το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα.!

Μάλιστα! Αυτοί είναι οι ανόητοι του Κράτους του Κολωνακίου, οι επικίνδυνοι εθνοκτόνοι. Ας ψάξουν όπου θέλουν εις τον κόσμο: Να βρούνε ένα Εθνικό Κράτος, το οποίον υποχρέωσε μία μειονότητά του να αποδεχθεί το εκπαιδευτικό σύστημα μίας ομόρου χώρας, η οποία εγείρει απαιτήσεις για την εθνική καταγωγή της δικής του μειονότητας!

Αυτά συμβαίνουν μόνον εις το ανόητο Κράτος του Κολωνακίου. Θαυμάστε το!

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Η συναισθηματική Nοημοσύνη οδηγεί εις την Eνσυναίσθηση, και μέσα απο αυτήν γινόμαστε καλύτεροι, υγιείς ψυχικά και υπεύθυνοι σκεπτόμενοι άνθρωποι. Η αγάπη προς την Πατρίδα είναι πράξη Ελευθερίας. Ο Συντάκτης κρητικής (Μαριού Νομού Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη/Θράκη, τον Προμαχώνα της Ελλάδος. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις το Πανεπιστήμιο της Βόννης,  και Ιστορία και Πολιτιστική Κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια

 

 

Βουλγαρία: Οι διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια θα κρατήσουν χρόνια

0

 

Η απόφαση της Βουλγαρικής Εθνοσυνέλευσης να αποδεχθεί τη «γαλλική πρόταση» για τη Βόρεια Μακεδονία ανοίγει την πόρτα για απόσυρση του βουλγαρικού βέτο για τις διαπραγματεύσεις των Σκοπίων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, γράφει η βουλγαρική Dnevnik.

Ωστόσο, αυτό δεν είναι το τέλος, αλλά μόνο η αρχή των διαδικασιών που πρέπει να οδηγήσουν τη Βόρεια Μακεδονία στον δρόμο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δύο χρόνια αφότου όλα τα μέλη της ΕΕ – συμπεριλαμβανομένης της Βουλγαρίας – ενέκριναν επί της αρχής την έναρξη των διαπραγματεύσεων στο Ζάγκρεμπ (άνοιξη 2020).

Τι ακολουθεί στη Βουλγαρία

Με το σχέδιο της «Δημοκρατικής Βουλγαρίας» που εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση, ανατίθεται στο Υπουργικό Συμβούλιο να εγκρίνει τη «γαλλική» πρόταση.

Η βουλγαρική κυβέρνηση πρέπει να εγκρίνει το σχέδιο διαπραγματευτικού πλαισίου και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου που πρότεινε η γαλλική προεδρία, και έχουν δοθεί μηνύματα ότι αυτό μπορεί να συμβεί την επόμενη εβδομάδα.

Να εγγραφούν οι Βούλγαροι στο σύνταγμα

Οι προϋποθέσεις που θέτει η Βουλγαρία είναι εφικτές, σε ορισμένες περιπτώσεις – πληρούνται, αν και το θέμα της γλώσσας παραμένει λεπτό:

Δεν θα πρέπει να αποτελεί πρόβλημα η προδιαγραφή των συμπερασμάτων του Συμβουλίου για το σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας προκειμένου να εγγραφούν οι Βούλγαροι σε όλα τα απαραίτητα μέρη σε ισότιμη βάση με άλλα μέρη του έθνους.

Στη Βόρεια Μακεδονία, υπάρχει μια ακριβής διαδικασία για την εγγραφή κοινοτήτων σε τέσσερα μέρη, και δεν είναι προς το συμφέρον των Σκοπίων (ούτε θα τους ωφελήσει) να επισημαίνουν τους Βούλγαρους με ειδικό τρόπο ώστε να βρίσκονται σε θέση διαφορετική από άλλα  εθνοτικά μέρη του κράτους, Αλβανοί, Τούρκοι, Βλάχοι, Βόσνιοι, Ρομά και Σέρβοι. Επί του παρόντος, μόνο το προοίμιο του συντάγματος σημειώνεται στα Συμπεράσματα.

Δεν αναγνωρίζεται η ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας

Η βουλγαρική δήλωση στο διαπραγματευτικό πλαίσιο θα ήταν η προσθήκη που θα εγγυόταν ότι η Σόφια δεν θα αναγνωρίσει την ύπαρξη της μακεδονικής γλώσσας.

Το θέμα των πιθανών προσαρμογών είναι πιο λεπτό λόγω των ανησυχιών των Σκοπίων (η γλώσσα είναι ίσως το πιο ευαίσθητο θέμα).

Η γειτονία παραμένει ένα οριζόντιο κριτήριο για τη διαπραγματευτική διαδικασία , διότι σε αυτήν το σύμπλεγμα διαπραγματεύσεων για τα λεγόμενα θεμελιώδη, που περιγράφονται στο έργο, ανοίγει πρώτο και κλείνει τελευταίο.

Το κλείσιμο της παρακολούθησης που διενεργεί η επιτροπή στο πλαίσιο του λεγόμενου Σχεδίου Δράσης σχετικά με την καταπολέμηση των διακρίσεων και τη ρητορική μίσους κατά «μειονοτήτων ή κοινοτήτων» και την προστασία των δικαιωμάτων τους, την εκπαίδευσή τους και τη σύσταση των σχετικών υπαλλήλων που συνδέονται με αυτά (σημείο 35 του διαπραγματευτικού πλαισίου). Σε περίπτωση παραβάσεων, οποιοδήποτε κράτος μέλος μπορεί να εμποδίσει την επανάληψη των διαπραγματεύσεων.

Η αναφορά στη συνθήκη και τα πρωτόκολλά της αποτελούν ήδη μέρος του διαπραγματευτικού πλαισίου.

Ωστόσο, τα Σκόπια δεν έχουν ακόμη εκφράσει την τελική τους θέση για την πρόταση. Ο Πρωθυπουργός Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι την έχει ήδη απορρίψει , αλλά τα σχόλια του υπουργείου Εξωτερικών στο υπουργικό του συμβούλιο έδειξαν ότι αυτή η άποψη μπορεί να αλλάξει.

Ενδεχόμενες προσαρμογές

Τα Σκόπια γενικά δεν έχουν δικαίωμα να αντιταχθούν στο διαπραγματευτικό πλαίσιο, αλλά συζητούν με το Παρίσι το ενδεχόμενο προσαρμογών, οι οποίες θα πρέπει να συμφωνηθούν τόσο με τη Σόφια όσο και με τα άλλα μέλη. Οι εγγυήσεις που επιδιώκει η Βόρεια Μακεδονία ενσωματώνονται σε μεγάλο βαθμό στο προτεινόμενο έργο.

Ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Μπουγιάρ Οσμάνι δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο αποδοχής της «γαλλικής» πρότασης, αλλά περιμένει να δει την «τελική» εκδοχή της μετά την αποστολή των σχολίων των Σκοπίων.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο

H έγκριση του διαπραγματευτικού πλαισίου πρέπει να γίνει επίσημα από όλες τις χώρες του μπλοκ.

Δεν είναι γνωστό εάν κάποια χώρα είναι επί του παρόντος κατά του έργου. Χαιρετίζοντας την απόφαση της Βουλγαρίας, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είπε ότι «υπάρχει ακόμη δουλειά να γίνει» , αλλά «η μηχανή είναι σε λειτουργία» και το έργο της προεδρίας συνεχίζεται με συνομιλίες με τη Σόφια και τα Σκόπια τις επόμενες ημέρες για να επισημοποιηθεί γρήγορα η απόφαση.

Το επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει προγραμματιστεί για τις 20-21 Οκτωβρίου

Θεωρητικά, θα μπορούσε να συγκληθεί έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την έγκριση του διαπραγματευτικού πλαισίου. Ακόμη και αν αυτό μπορεί να γίνει σε επίπεδο μόνιμων αντιπροσώπων των μελών της ΕΕ, τα συμπεράσματα του Συμβουλίου πρέπει να εγκριθούν από τους ευρωπαίους ηγέτες.

Έκτακτα συμβούλια έχουν συγκληθεί πολλές φορές για κρίσεις στην Ευρώπη, για την πανδημία, για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Στο μεταξύ, η νέα βουλγαρική θέση θα πρέπει επίσης να παρουσιαστεί στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων, πάντως η κανονική είναι μόνο τον Σεπτέμβριο.

Το τρίμηνο χρονικό διάστημα – το οποίο ωστόσο υποδηλώνει ότι το θέμα παραμένει στην τσεχική προεδρία – θα επιτρέψει να διευκρινιστούν τα αιτήματα για διορθώσεις μεταξύ Βουλγαρίας  και Βόρειας Μακεδονίας. Ωστόσο, η γαλλική προεδρία εργάζεται για την επίτευξη συμφωνίας αυτόν τον μήνα.

Σε κάθε περίπτωση, μαζί με αυτή την έγκριση, θα πρέπει να συγκληθεί Πολιτική Διακυβερνητική Διάσκεψη για να παρουσιάσει επίσημα το διαπραγματευτικό πλαίσιο στη Βόρεια Μακεδονία και να εγκριθούν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου.

Μετά από αυτό, οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν για χρόνια και η Βουλγαρία θα είχε την ευκαιρία να σταματήσει τη διαδικασία πολλές φορές, εάν το κρίνει απαραίτητο.

Dnevnik.bg

https://www.echedoros-a.gr

Regnum: Ανασκόπηση του τουρκικού Τύπου 20 – 26 Ιουνίου 2022

0

 

Το ρωσικό ειδησεογραφικό πόρταλ Regnum προβαίνει σε μια μερική ανασκόπηση των τουρκικών θεμάτων κατά την τελευταία εβδομάδα από 20 έως 26 Ιουνίου 2022.

Ένταση επικρατεί μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας

Το Bold Medya αναφέρει ότι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας κατηγόρησε την Τουρκία για την ένταση μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.

«Υπάρχει μια ασύγκριτη κλιμάκωση των προκλήσεων από την Τουρκία. Ταυτόχρονα, κατά καιρούς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κλιμάκωση του νεο-οθωμανικού ρεβιζιονισμού», τόνισε ο υπουργός, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα δήλωσε ειλικρινά την πρόθεσή της να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα.

«Καμιά πρόοδος στις διαπραγματεύσεις του ΝΑΤΟ»

Στις ειδήσεις του NTV, σύμφωνα με πληροφορίες, ο γραμματέας Τύπου του Τούρκου Προέδρου, Ιμπραήμ Καλίν, σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση Τουρκίας, Φινλανδίας και Σουηδίας στο Βέλγιο, είπε τα εξής:

«Η τρομοκρατική οργάνωση PKK πρέπει να σταματήσει τις δραστηριότητές της στη Σουηδία και τη Φινλανδία».

Εκφράζοντας την άποψη ότι η Τουρκία δεν είναι ενάντια στην πολιτική επέκτασης του ΝΑΤΟ, ο Καλίν εξήγησε:

«Υπάρχουν μια σειρά από αρχές και διαδικασίες που συνδέονται με τη διαδικασία ένταξης στη συμμαχία. Αυτές οι διαδικασίες πραγματοποιήθηκαν από όλες τις χώρες που είναι μέλη του ΝΑΤΟ».

Ο Καλίν σχολίασε επίσης την τοποθέτηση φωτογραφιών του Αμπντουλάχ Οτσαλάν και των λογότυπων του PKK στη Σουηδία:

«Αυτό είναι το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα του πώς η τρομοκρατική οργάνωση PKK εξαπλώνεται και εξυψώνεται στη Σουηδία. Εάν, παρά αυτή την πρόκληση, η σουηδική κυβέρνηση δεν λάβει μέτρα για να τους εξαναγκάσει, τότε δεν θα υπάρξει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις».

Η λίρα έχει αποδυναμωθεί, η ροή τουριστών έχει αυξηθεί

Η εφημερίδα Dünya γράφει ότι κατά τους πέντε μήνες του 2022, ο αριθμός των ατόμων που επισκέφθηκαν την Τουρκία ανήλθε σε 12 εκατομμύρια 710 χιλιάδες 431 άτομα.

Από αυτούς: 11.301.602 είναι ξένοι τουρίστες, 1.408. 829 Τούρκοι πολίτες που ζουν στο εξωτερικό.

Το πρώτο πεντάμηνο του τρέχοντος έτους σημειώθηκε αύξηση 207% στις αφίξεις ξένων τουριστών σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Στην κατάταξη των χωρών από τις οποίες ταξιδεύουν στην Τουρκία, μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2022, η Γερμανία κατέλαβε την πρώτη θέση με ανάπτυξη 367%, η Βουλγαρία – δεύτερη με ανάπτυξη 335%, η Ρωσία – τρίτη με ανάπτυξη 49% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους.

Εκλογική επιστολή στα σχολεία της Άγκυρας

Το TR724 αναφέρει ότι το τμήμα δημόσιας εκπαίδευσης της περιοχής Τσανκάγια έστειλε επιστολή σε σχολεία στην Άγκυρα με θέμα «Υποδομές διαδικασίας ψηφοφορίας».

Η επιστολή ζητά πληροφορίες για την κατάσταση των σχολικών υποδομών για να καταστεί δυνατή η ψηφοφορία για άτομα με αναπηρία και ηλικιωμένους, όπως απαιτείται από το Τμήμα Οικογένειας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών.

Η ανάγκη της Γερμανίας για τουρκική εργασία έχει αυξηθεί

Η εφημερίδα Sözcü γράφει ότι υπάρχει αυξανόμενη έλλειψη εργαζομένων σε τομείς που απαιτούν εξειδίκευση στη Γερμανία. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση λείπουν δύο εκατομμύρια τέτοιοι ειδικοί. Λόγω του γεγονότος ότι οι πολίτες των χωρών της ΕΕ απαιτούν υψηλότερους μισθούς, η Γερμανία άρχισε να στρέφεται προς την Τουρκία. Η Άγκυρα θα πρέπει να προετοιμαστεί για αυτό και να συνάψει νέες συμφωνίες για να στείλει τους πολίτες της ως μετανάστες εργασίας. Εν τω μεταξύ, όλο και περισσότεροι Σύροι και Αφγανοί άρχισαν πρόσφατα να φεύγουν από την Τουρκία για τη Γερμανία, οι οποίοι βρίσκουν αμέσως δουλειά κατά την άφιξή τους στη χώρα.

Η Τουρκία έστειλε αντιπροσωπεία στη Ρωσία

Η εφημερίδα Milliyet αναφέρει ότι αντιπροσωπεία του τουρκικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας μετέβη στη Μόσχα για να συζητήσει το θέμα της επιτρεπόμενης αποχώρησης πλοίων με σιτηρά και αεροπλάνων στο αεροδρόμιο Boryspil (Κίεβο).

Οι συνομιλίες έγιναν σε θετικό κλίμα. Υπήρχε η ιδέα της διεξαγωγής συνάντησης μεταξύ Τουρκίας, Ουκρανίας, Ρωσίας και ΟΗΕ για το θέμα των σιτηρών. Η Άγκυρα πήρε άδεια για να αποπλεύσει από το λιμάνι της Μαριούπολης ένα τουρκικό πλοίο. Το φορτηγό πλοίο πλέει ήδη στη Μαύρη Θάλασσα. Πηγές πιστεύουν ότι πρόκειται για δήλωση καλής θέλησης. Συνεχίζονται επίσης οι προσπάθειες για την επίτευξη της αναχώρησης τουρκικών αεροσκαφών που βρίσκονται στο αεροδρόμιο Boryspil.

regnum.ru

https://www.echedoros-a.gr

Σύνορα Τουρκίας – Συρίας: «Μας ρώτησαν αν είμαστε Κούρδοι και μετά ξεκίνησαν να μας χτυπούν»

0

Έτσι δρα η τουρκική στρατοχωροφυλακή

Τρεις Κούρδοι σύμφωνα με τα tourkikanea.gr, νέοι επιχείρησαν να περάσουν στην Τουρκία από την πλευρά της Συρίας. Συνελήφθησαν από μέλη της στρατοχωροφυλακής, που τους έδειραν και τους έστειλαν πίσω.

Ο ένας εξ αυτών ο Ντιλιάρ Μετζίτ Σουλεϊμάν, περιέγραψε τα γεγονότα ως εξής :

“Εγώ, ο αδερφός μου και ένας φίλος μου πήγανε στα σύνορα και περάσαμε τον φράχτη. Αρχικά πυροβόλησαν και μετά μας πήγαν σε.ενα μέρος όπου υπάρχει μια γέφυρα. Ακολούθως άρχισαν να μας δέρνουν.

Ήταν βραδινές ώρες. Μας εντόπισαν. Με ρώτησαν “Είστε Κούρδοι ή Σύριοι;”. Μετά μας ρώτησαν “μουσουλμάνοι;” και τότε χαρήκαμε. Πιστέψαμε πως θα μας απελευθερώσουν. Στο φορές λιποθύμησα. Μας έδειραν μέχρι λιποθυμίας. Διήρκεσε περίπου μία ώρα. Μας έδειραν με ξύλο και με σιδερένιο σωλήνα.

Μετά μας πέταξαν εκεί και συνήλθαμε. Υπήρχε.εκει μία σκηνή. Ρωτήσαμε τον δρόμο για το Αμούντε (Συρία) και μετά πήγαμε στο νοσοκομείο.
Αυτή την στιγμή έχω κάταγμα στο πόδι και ράμματα στο πίσω μέρος του κεφαλιού.”

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/synora-tourkias-syrias-mas-rotisan-an-eimaste-kourdoi-kai-meta-ksekinisan-na-mas-xtypoun/

Εγκαταλείπουν το Ντονμπάς οι Αμερικανοί μισθοφόροι: Χτυπημένοι υποχωρούν προς το Κίεβο 

0

Σφοδρά πυρά των ρωσικών δυνάμεων κατά των μισθοφόρων

Τα μέρη του Ντονμπάς και της ανατολικής Ουκρανίας έχουν γίνει πεδίο συγκρούσεων των ρωσικών δυνάμεων και δυτικών μισθοφόρων που έχουν κατακλύσει τις τάξεις του υποτίθεται ουκρανικού στρατού.

Και οι Αμερικανοί μισθοφόροι το κατάλαβαν πολύ καλά με την κάμερα να καταγράφει τις συμπλοκές τους με τους Ρώσους. 

Η αμερικανική ομάδα πέφτει σε ρωσική ενέδρα και ακολουθεί συμπλοκή. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Αμερικανοί σώζονται κατά τύχη κάτι που το ομολογούν και οι ίδιοι στο βίντεο.

Τα περισσότερα μέλη της ομάδας είναι πρώην Navy Seals του Ναυτικού των ΗΠΑ.

Επιβιβάζονται σε ένα αυτοκίνητο με τον έναν εξ αυτών να είναι τραυματισμένος και να αιμορραγεί.

Αργότερα έγινε γνωστό ότι τα περισσότερα μέλη της ομάδας έφυγαν από την Ουκρανία τραυματισμένοι. Επέστρεψαν στην χώρα τους για περίθαλψη.

Παράλληλα οι μάχες Αμερικανών και Ρώσων συνεχίστηκαν στα δάση του Λουγκάνσκ στις περιοχές Zolote-Gorskye καθώς και στο Severodonetsk όπου η Λεγεώνα των Ξένων κατέγραψε πολλές απώλειες.

Ο ηγέτης Τσετσενίας, Ρ.Καντίροφ, ανέφερε ότι “η στρατιωτική επιχείρηση για την απελευθέρωση Zolotoe και του Gorskye θα συμπεριληφθεί στα στρατιωτικά εγχειρίδια”.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/egkataleipoun-to-ntonmpas-oi-amerikanoi-misthoforoi-xtypimenoi-apoxoroun-pros-to-kievo-vinteo/

What Makes The Israeli Army So Powerful?

0

An Israeli Defense Forces Merkava Mark 4 tank fire 120mm canon shell.

Since 1948, Israel’s Defense Forces (IDF) has played an instrumental role in preserving the survival of the Jewish state. Israel has undergone a major military operation in every decade since its inception that has shaped the country’s defensive and offensive strategies. Its Ground Forces have served in every mission, including the 1948 Arab-Israeli War, the 1956 Suez Canal Crisis, the 1967 Six-Day War, the 1973 Yom Kippur War, the 1976 Operation Entebbe, the 1982 Lebanon War, the First and Second Intifadas and the Gaza Wars.

Despite its small population size and lack of funds and weaponry early on, Israel hosts a formidable army that could arguably be called the most powerful in the region.

Israeli Army: Origins

Prior to Israel’s founding in 1948, an underground military organization dubbed “The Haganah” functioned to protect the new state free of foreign authority. At the end of World War I, the Allies assigned Great Britain the mandate over Palestine. In 1920, riots in Jerusalem turned deadly between Jews and Arabs around the Old City. In response to the riots, British troops withdrew from the territory and were blamed for failing to stop the violence. The Haganah grew from the riots and the Jew’s mistrust in the British troop’s abilities. The organization evolved from an unorganized militia to a full-on military after a second wave of riots swept the region in the late 1930’s, referred to as the Arab revolt. Then-Prime Minister Ben-Gurion transformed the Haganah into the IDF in 1948.

Israel’s army has grown to become the powerful entity it represents today in part due to its weapons arsenal. In its early wars, the IDF learned from its mistakes and failures in combat and began enhancing available foreign tech to serve its missions. Israel’s Spike missile is a perfect example. The fire-and-forget anti-tank guided missile is considered to be the premier in its field according to experts. The weapon came to fruition following the 1973 Yom Kippur War. Ill-equipped and out-numbered, Israel’s Armored Forces struggled to contend with enemy fire during the assault in the southern Golan region. Over one hundred Israeli soldiers died at the onset of this conflict, which led to the creation of the tank killing missile. Since its introduction in the IDF, the Spike missile has been used successfully in countless battles and has been exported to several militaries worldwide.

The Israeli Army Is Well Equipped 

Another critical component in the Israeli Army’s arsenal is the Merkava tank. The battle tank entered service in the 1970’s after the United Kingdom reversed a joint-tank initiative that would have provided Israel with its Chieftain tanks. At this point, the IDF understood it could not rely on foreign imports to ensure its armored superiority. Israel’s prioritization of ramping up its domestic production capability led to the debut of the battle tank. Considered to be the backbone of the armored corps, the Merkava tank is in part responsible for Israel’s success against the Syrian T-72 tanks in the 1982 Lebanon War.

Israel’s cutting-edge arsenal today makes the IDF a powerhouse in the Middle East. In addition to its sophisticated domestic product capabilities, the Jewish state’s enhancements and modifications of foreign technology shape its military potential.

Maya Carlin is a Middle East Defense Editor with 19FortyFive. She is also an analyst with the Center for Security Policy and a former Anna Sobol Levy Fellow at IDC Herzliya in Israel. She has by-lines in many publications, including The National Interest, Jerusalem Post, and Times of Israel.

https://www.19fortyfive.com/2022/06/what-makes-the-israeli-army-so-powerful/