Αρχική Blog Σελίδα 1918

Η εποχή των δύο «επιδημιών»: Απώλεια συγκέντρωσης και κατάθλιψη το τίμημα της COVID

0
THE NEW YORK TIMES
Απώλεια συγκέντρωσης και κατάθλιψη, με τη χρήση αντικαταθλιπτικών στις ΗΠΑ να έχει ενισχυθεί κατά 8,7% μεταξύ 2019-2021

Παρότι το πραγματικό ψυχολογικό τίμημα της πανδημίας θα γίνει γνωστό σε πολλά χρόνια από σήμερα, τα στοιχεία των δύο τελευταίων ετών δείχνουν ότι οι Αμερικανοί αύξησαν σημαντικά την κατανάλωση χαπιών για την αντιμετώπιση του συνδρόμου απώλειας συγκέντρωσης ADHD και κατάθλιψης. Οι επιστήμονες κάνουν λόγο για μια νέα εποχή στην οποία η κατάθλιψη συναντά την αδυναμία συγκέντρωσης (distracti-pression).

«Θα έπρεπε να έχω ξαναρχίσει τα αντικαταθλιπτικά από τις πρώτες ημέρες της πανδημίας», λέει η 36χρονη νοσηλεύτρια Λία Μπέλοου, μητέρα δύο παιδιών, από το Μπρούκλιν. Η Μπέλοου υπήρξε ευκαιριακή χρήστης του αγχολυτικού Prozac από τα 20 χρόνια της. Λίγο πριν από την πανδημία είχε διακόψει εγκαίρως τη χρήση, ενόψει της πρώτης εγκυμοσύνης της. Τον Αύγουστο του 2020 η Μπέλοου είχε ξεκινήσει και πάλι τo Prozac. «Είμαι άλλος άνθρωπος σήμερα. Αρχισα πάλι τα χάπια εξαιτίας της COVID, αλλά και επειδή είμαι γυναίκα, νοσηλεύτρια και λόγω της τραυματικής μου εμπειρίας στη δεύτερη γέννα», εξηγεί η ίδια.

Η νοσηλεύτρια από το Μπρούκλιν είναι μία από τα εκατομμύρια Αμερικανών που ξεκίνησαν ή άρχισαν να παίρνουν ξανά ψυχιατρικά φάρμακα. Σύμφωνα με στοιχεία που εξασφάλισαν οι New York Times, το 2019 15,8% των Αμερικανών λάμβανε ψυχιατρικά φαρμακευτικά σκευάσματα. Ερευνες που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας έδειξαν ότι 25% των ενηλίκων Αμερικανών είχαν αποκτήσει συνταγές για φάρμακα κατά της κατάθλιψης, του άγχους και της χρόνιας κόπωσης.

Τα αντικαταθλιπτικά εξακολουθούν να είναι τα πλέον συνταγογραφούμενα ψυχοφάρμακα στις ΗΠΑ, ενώ η χρήση τους έχει ενισχυθεί κατά 8,7% μεταξύ 2019 και 2021. Από το 2017 μέχρι σήμερα οι συνταγογραφήσεις αντικαταθλιπτικών σε εφήβους αυξήθηκαν κατά 41%. Η σημαντική αυτή αύξηση στη συνταγογράφηση ψυχοφαρμάκων δεν οφείλεται αναγκαία σε επιδείνωση της ψυχικής υγείας του πληθυσμού, αλλά στο γεγονός ότι η καραντίνα έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς να ασχοληθούν σοβαρά με τα ψυχικά τους προβλήματα και να αναζητήσουν επιστημονική βοήθεια.

«Η χρήση τέτοιων φαρμάκων δεν είναι πια ταμπού. Την ίδια ώρα, η σύγχρονη ψηφιακή ζωή απαιτεί άμεσα αποτελέσματα, στιγμιαία ανακούφιση και άμεση βελτίωση. Δεν ανεχόμαστε τη σταδιακή αλλαγή», λέει ο δρ Σίσιλ Ουέμπστερ, λέκτορας ψυχίατρος στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Ο Χάρις Στράτινερ, ψυχίατρος στη Νέα Υόρκη, σημειώνει ότι 46 από τους 70 ασθενείς του ξεκίνησαν να κάνουν χρήση χαπιών τα τελευταία δύο χρόνια: «Πολλοί μου λένε ότι δεν μπορούν να σηκωθούν το πρωί από το κρεβάτι. Πιστεύω ότι έχουν βιώσει την COVID ως τραυματική εμπειρία και η ώρα δεν είναι ακόμη κατάλληλη για να διαχειριστούν το τραύμα αυτό».
“Καθημερινή”

First Images From the James Webb Space Telescope

0

theatlantic.com

NASA’s newest marvel of engineering, the James Webb Space Telescope (JWST), launched in December 2021, and is now in orbit around the sun, about 1 million miles from Earth. The successor to the famed Hubble Space Telescope, JWST spent more than a decade being designed and built. Yesterday, the world got a glimpse of the incredible detail JWST can see, with the release of its first image, an immensely deep look into a tiny patch of the night sky. Today, NASA released more initial images, depicting the spectrum of an exoplanet, a stellar nursery, a planetary nebula, and a quintet of galaxies.


  • A panoramic image of billowing clouds of gas among a field of stars

    A view of the edge of a nearby young, star-forming region called NGC 3324, in the Carina Nebula. Captured in infrared light by the Near-Infrared Camera (NIRCam) on NASA’s James Webb Space Telescope, this image reveals previously obscured areas of star birth. Called the Cosmic Cliffs, the region is actually the edge of a gigantic, gaseous cavity within NGC 3324, roughly 7,600 light-years away. The cavernous area has been carved from the nebula by the intense ultraviolet radiation and stellar winds from extremely massive, hot, young stars located in the center of the bubble, above the area shown in this image. 

    NASA, ESA, CSA, STScI, Webb ERO Production Team

  • A closer view of billowing clouds of gas among a field of stars

    A zoomed-in crop of JWST’s first view of the Cosmic Cliffs in the Carina Nebula, revealing incredible details in the swirls of hot, ionized gas and dust streaming away from the nebula because of intense, ultraviolet radiation 

    NASA, ESA, CSA, STScI / Space Telescope Science Institute Office of Public Outreach / NASA, ESA, CSA, STScI, Webb ERO Production Team

  • Thousands of galaxies appear in a swirl, some of them stretched and distorted by gravitational forces.

    JWST’s first image, the deepest and sharpest infrared image of the distant universe to date. Known as Webb’s First Deep Field, this image of galaxy cluster SMACS 0723 is overflowing with detail. Thousands of galaxies—including the faintest objects ever observed in the infrared—have appeared in Webb’s view for the first time in this 12.5-hour exposure. This slice of the vast universe covers a patch of sky approximately the size of a grain of sand held at arm’s length by someone on the ground. 

    NASA, ESA, CSA, STScI, Webb ERO Production Team

  • Two images, side-by-side, showing thousands of galaxies.

    A comparison of Hubble’s previous image of galaxy cluster SMACS 0723, seen in 2017 (left), with the new, 2022 image by JWST (right), showing the increased levels of brightness and detail brought out by JWST’s observations. The 2017 image is based on observations taken by the RELICS Treasury Program, GO 14096, with the NASA / ESA HST, which is operated by the Association of Universities for Research in Astronomy, Inc., under NASA contract NAS5-26555. 

    NASA, ESA, CSA, and STScI / RELICS Treasury Program

  • A look into a glowing nebula, a halo of dark gas and dust surrounding a glowing pair of stars.

    The Southern Ring Nebula, seen in near-infrared light, by NASA’s Webb Telescope. This scene was created by a white dwarf star—the remains of a star like our sun after it shed its outer layers and stopped burning fuel though nuclear fusion. The outer layers now form the ejected shells all along this view. Over thousands of years and before it became a white dwarf, the star periodically ejected mass—the visible shells of material. As if on repeat, it contracted, heated up, and then, unable to push out more material, pulsated. Stellar material was sent in all directions, like a rotating sprinkler, and provided the ingredients for this asymmetrical landscape. 

    NASA, ESA, CSA, STScI, Webb ERO Production Team

  • A cluster of five galaxies, appearing very close to one another in the night sky

    In this JWST image of Stephan’s Quintet, we see five galaxies, four of which interact. (The leftmost galaxy is actually much closer to us than the rest of the group.) The colliding galaxies are pulling and stretching one another in a gravitational dance. This mosaic, a composite of near- and mid-infrared data, is Webb’s largest image to date, covering an area of the sky one-fifth of the moon’s diameter (as seen from Earth). 

    NASA, ESA, CSA, STScI, Webb ERO Production Team

  • A side-by-side comparison of two images of a cluster of five galaxies.

    A side-by-side comparison of Hubble’s 2009 image of Stephan’s Quintet (left) with the JWST 2022 version (right), showing incredible new detail within and between the larger galaxies 

    NASA, ESA and the Hubble SM4 ERO Team

  • A close view of a distorted galaxy and hundreds of distant galaxies.

    A closer, detailed view of NGC 7319, a distorted barred spiral galaxy in Stephan’s Quintet, and its long tidal tail stretching out to the left of the image. Hundreds of more distant galaxies can be seen in the background. 

    NASA, ESA, CSA, and STScI

Τι κρύβει το ράλι των τουρκικών μετοχών

0

Μια απροσδόκητη και εκ πρώτης όψεως ακατανόητη εξέλιξη καταγράφεται στην Τουρκία και τη σχολιάζουν έντονα τα γερμανικά ΜΜΕ

Μια απροσδόκητη και εκ πρώτης όψεως ακατανόητη εξέλιξη καταγράφεται στην Τουρκία και τη σχολιάζουν έντονα τα γερμανικά ΜΜΕ. Τη στιγμή που ο πληθωρισμός στη χώρα βρίσκεται σε διαστημικά επίπεδα έχοντας περάσει προ πολλού το 75% και πλησιάζει το 89% με τα επίσημα στοιχεία, το χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης γνωρίζει πρωτοφανή άνθηση. Ο δείκτης τιμών των μετοχών BIST – 100 έχει σημειώσει συνολικά άνοδο 31% από την αρχή της χρονιάς.

Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Süddeutsche Zeitung, η εκτόξευση αυτή δεν υποδηλώνει θετικές εξελίξεις για την τουρκική οικονομία. Η γερμανική εφημερίδα επισημαίνει αντιθέτως ότι με μια πιο προσεκτική ματιά βλέπουμε ότι η Τουρκία κάθε άλλο παρά αποτελεί νησίδα ευημερίας. Η έκρηξη στο χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης είναι αντανάκλαση και συνέπεια της κρίσης που μαστίζει τη χώρα και του πληθωρισμού που καλπάζει σε δυσθεώρητα επίπεδα. Η άνοδος των τιμών στη γειτονική χώρα ήταν μόλις 20% στην αρχή της χρονιάς και τώρα βρίσκεται πλέον στο αδιανόητο επίπεδο του 80% σε ετήσια βάση. Η άλλη όψη του ίδιου προβλήματος είναι, άλλωστε, η διαρκής υποχώρηση που σημειώνει το νόμισμα της χώρας χάνοντας την αξία του με ραγδαίο ρυθμό. Πριν από μόλις ένα χρόνο η ισοτιμία του διαμορφωνόταν στις 8,5 τουρκικές λίρες προς ένα δολάριο, ενώ σήμερα ένα δολάριο αντιστοιχεί σε 17,30 τουρκικές λίρες. Και μόλις το 2016 ένα δολάριο αγόραζε 3 τουρκικές λίρες.

Οι Τούρκοι επενδυτές προσπαθούν να βρουν κάποια τοποθέτηση που θα τους προστατεύσει από τον πληθωρισμό.

Επιχειρώντας να προσεγγίσει το αξιοπερίεργο αυτής της άνθησης που γνωρίζουν οι τουρκικές μετοχές και η αγορά της Κωνσταντινούπολης, ο Ούλριχ Λόιχτμαν, επικεφαλής της ομάδας αναλυτών συναλλάγματος στην Commerzbank, εκφράζει την εκτίμηση ότι «πρόκειται για Τούρκους επενδυτές που προσπαθούν να βρουν κάποια τοποθέτηση που θα τους προστατεύσει από τον πληθωρισμό γι’ αυτό και αγοράζουν μετοχές».

Ερωτώμενος, πάντως, για το κατά πόσον θα μπορούσε να γίνει το χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης εξίσου ελκυστικό και για επενδυτές από το εξωτερικό, ο ίδιος αναλυτής κάνει μια υπόθεση. Οπως σχολιάζει η Süddeutsche Zeitung, ο Λόιχτμαν θεωρεί πιθανόν να αγοράσουν τις τουρκικές μετοχές και κάποιοι ξένοι επενδυτές αν επενδύουν σε ένα σενάριο που λέει πως η άνοδος του δείκτη των τιμών των μετοχών θα είναι μεγαλύτερη από την πτώση του νομίσματος. Εξηγεί, έτσι, πως θεωρητικά οι δύο αυτοί παράγοντες εξισορροπούν ο ένας τον άλλο. Διευκρινίζει όμως ότι στην Τουρκία υπάρχει ένα είδος ήπιων ελέγχων στις κινήσεις κεφαλαίων. Οπως το έχει διαμορφώσει τα τελευταία χρόνια η τουρκική επιτροπή κεφαλαιαγοράς, καθ’ υπαγόρευσιν όμως της κυβέρνησης Ερντογάν, το ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο δυσχεραίνει, σχεδόν καθιστά αδύνατον να ποντάρουν οι επενδυτές στην πτώση του τουρκικού νομίσματος.
“Καθημερινή”

Eπεξεργάζoνται σενάρια συγκυβέρνησης και αλλαγής εκλογικού νόμου – Παραμένει ισχυρή η πιθανότητα να αναλάβει υπηρεσιακή!

0
Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης επιβεβαίωσε τις πληροφορίες μας σχετικά με το σενάριο των πρόωρων εκλογών και το ενδεχόμενο να αναλάβει υπηρεσιακή κυβέρνηση. Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο ΣΚΑΪ, δήλωσε ότι δεν θα ήθελε “να εκχωρήσει τα ηνία της χώρας σε υπηρεσιακή κυβέρνηση“…
Για το ενδεχόμενο αυτό γράφει σχετικά και ο καλά ενημερωμένος Μ. Κοττάκης στην ΕΣΤΙΑ (12/07/22):
“Είχαμε δημοσιεύσει μία εβδομάδα μόλις πριν, την πληροφορία ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παναγιώτης Πικραμμένος είχε εισηγηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου και στην Προεδρία της Δημοκρατίας μία ερμηνεία του Συντάγματος, που θα επέτρεπε, υπηρεσιακός Πρωθυπουργός μεταξύ των πρώτων και των δεύτερων εκλογών να διοριστεί πολιτικό πρόσωπο και όχι δικαστής, όπως ορίζει σήμερα ρητώς το άρθρο 37 τού Συντάγματος”.
Ενώ στο ίδιο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι “η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός μετά από τις πιρουέτες της συνεργασίας, προτείνουν το μοντέλο των αυτοδύναμων κυβερνήσεων”. Επιβεβαιώνοντας όλο το σενάριο συγκυβέρνησης που επεξεργαζόταν και βολιδοσκοπούσε το κυβερνών κόμμα, όπως αποκαλύψαμε από τις 6 Ιουνίου 2022.
Παρόλες τις παλινωδίες του Έλληνα πρωθυπουργού ως προς το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών, όσον αφορά στον εκλογικό νόμο, τον οποίο υποτίθεται ξεκαθάριζε ότι: “Με ρωτάτε αν θα ξαναλλάξω τον εκλογικό νόμο. Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Είμαι ένας υπεύθυνος θεσμικός πολιτικός ο οποίος έχει μάθει να πορεύεται με κανόνες…”, παρασκηνιακά γίνονται μαγειρέματα για να αλλάξει εκ νέου, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε όχι σε διπλή, αλλά τριπλή εκλογική αναμέτρηση, με διαφορετικά εκλογικά συστήματα η κάθε μια -άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία-.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, η πιθανότητα τοποθέτησης υπηρεσιακής κυβέρνησης παραμένει πολύ ισχυρή, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα εξοπλιστικά προγράμματα και γενικότερα για την ασφάλεια της χώρας την περίοδο που διανύουμε.
“Μετά την κατάρρευση της οικουμενικής (αν τελικά σχηματιστεί), [στην υπηρεσιακή κυβέρνηση] θα ηγηθεί πρόσωπο εγνωσμένου κύρους, χωρίς πολιτικά βάρη με έντονη παρουσία στο δημόσιο διάλογο. Πρόσωπο το οποίο προωθείται από ναυαρχίδες της γαλάζιας αντιπολίτευσης αλλά και από άλλες δυνάμεις… έκπληξη! Αυτό είναι το πλάνο προς το παρόν… Αλλά στην πορεία πολλά πράγματα ενδέχεται να αλλάξουν.”, γράφαμε ήδη από τις 29 Ιουνίου.

Η περιοδεία Μπάιντεν στη Μέση Ανατολή

0

Ο πρόεδρος των HΠΑ δέχεται επικρίσεις για το ταξίδι του στη Μ. Ανατολή. Στην προεκλογική εκστρατεία υποσχέθηκε να κηρύξει ανεπιθύμητο τον Σαουδάραβα διάδοχο – τώρα τον αναβαθμίζει.

    Ξεκινά σημαντική -και αμφιλεγόμενη- περιοδεία στη Μέση Ανατολή ο Τζο Μπάιντεν

Ο δρόμος μπροστά από την πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Ουάσιγκτον μετονομάστηκε πρόσφατα: «Οδός Τζαμάλ Κασόγκι». Δεν ήταν διόλου τυχαίο ότι η αυτοδιοίκηση της αμερικανικής πρωτεύουσας τοποθέτησε τη νέα πινακίδα ακριβώς μπροστά από τη διπλωματική εκπροσώπηση της χώρας. Ο Κασόγκι δολοφονήθηκε στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη το φθινόπωρο του 2018. Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είναι πεπεισμένες ότι πίσω από τη δολοφονία βρίσκεται ο πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμαντ Μπιν Σαλμάν.  Ο ντε φάκτο ηγεμόνας της Σαουδικής Αραβίας – γνωστός και με το ακρωνύμιο MbS – είναι ένας από τους αξιωματούχους που θα συναντήσει ο Τζο Μπάιντεν στο πρώτο του ταξίδι στη Μέση Ανατολή ως Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Ο Μπάιντεν αναμένεται στο Ισραήλ την Τετάρτη, όπου θα έχει συνομιλίες με τον μεταβατικό πρωθυπουργό Γϊάιρ Λαπίντ. Στη συνέχεια προγραμματίζεται συνάντηση με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς στη Δυτική Όχθη. Ο Μπάιντεν μεταβαίνει έπειτα στη Σαουδική Αραβία για τη Σύνοδο Κορυφής του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου στη Τζέντα. Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, θα συναντηθεί επίσης με τον βασιλιά Σαλμάν και την «ηγετική ομάδα» του, στην οποία περιλαμβάνεται και ο διάδοχος του θρόνου. Η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Ουάσιγκτον ανακοίνωσε «επίσημες συνομιλίες».

Τα ανθρώπινα δικαιώματα θα ήταν προτεραιότητα αλλά…

ΚασόγκιΟ δολοφονηθείς Σαουδάραβας δημοσιογράφος Τζαμάλ Κασόγκι

Ο δολοφονημένος Κασόγκι υπήρξε αρθρογράφος της Washington Post, στην ίδια εφημερίδα, στην οποία η αρραβωνιαστικιά του Χατιτσέ Τζενγκίζ απηύθυνε τώρα κάλεσμα στον Μπάιντεν. «Σε μια εποχή που οι επιθέσεις κατά της ελευθερίας του Τύπου είναι στο υψηλότερο σημείο όλων των εποχών, η επίσκεψή σας θα αμαυρώσει τη φήμη σας και θα στείλει ένα μήνυμα στους αυταρχικούς σε όλο τον κόσμο ότι μπορούν να φυλακίσουν, να βασανίσουν ή ακόμα και να δολοφονήσουν δημοσιογράφους χωρίς αντίποινα», ανέφερε σε άρθρο γνώμη της.

Καμία σχεδόν δήλωση του Αμερικανού προέδρου από την προεκλογική του εκστρατεία δεν του υπενθυμίζεται πριν το ταξίδι του πιο συχνά από αυτή: «Θα τους κάνουμε να πληρώσουν το τίμημα και θα τους κατονομάσουμε παρίες», είχε υποσχεθεί ως υποψήφιος τον Νοέμβριο του 2019 σε σχέση με τη δολοφονία του Κασόγκι. Εννοούσε την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας. Πριν από το ταξίδι στη Μέση Ανατολή κυβερνητικός αξιωματούχος των ΗΠΑ δήλωσε στο CNN, αναφερόμενος στους Σαουδάραβες και τη δολοφονία: «Και οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είναι προς όφελος της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή, να το αφήσουμε πίσω μας.»

Πριν από την επίσκεψη, ο Μπάιντεν δικαιολογήθηκε σε ένα άρθρο γνώμης στη Washington Post: «Ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί που δεν συμφωνούν με την απόφασή μου να ταξιδέψω στη Σαουδική Αραβία», έγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος. Τα ανθρώπινα δικαιώματα θα παρέμεναν προτεραιότητα.  Αλλά οι ΗΠΑ θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν την επιθετικότητα της Ρωσίας, να ανταγωνιστούν την Κίνα και να προωθήσουν τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.«Για να επιτύχουμε αυτούς τους στόχους, πρέπει να συνεργαστούμε άμεσα με χώρες που μπορούν να επηρεάσουν αυτά τα αποτελέσματα. Η Σαουδική Αραβία είναι μία από αυτές τις χώρες.»

Τι θα καταφέρει ο Μπάιντεν στη Μέση Ανατολή;

Λωρίδα της ΓάζαςΛωρίδα της Γάζας, Απρίλιος 2022

Η περιοδεία Μπάιντεν θέτει ως στόχο να επιλύσει τις πολλές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, την ενεργειακή κρίση που επιδεινώθηκε από τον πόλεμο στην Ουκρανία – και έναν κοινό εχθρό. Τα σημαντικότερα σημεία είναι:

Σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων: Δύσκολα μπορεί να αναμένεται πραγματική πρόοδος στην αδρανή ειρηνευτική διαδικασία.

Προσέγγιση Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας: Τα κράτη που είναι στην πραγματικότητα εχθρικά δεν διατηρούν καμία επίσημη σχέση. Το Ισραήλ όμως ελπίζει σε εξομάλυνση των σχέσεων. Ο κοινός εχθρός: το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία και άλλα κράτη του Κόλπου μοιράζονται την ανησυχία τους για την απειλή που θέτει το Ιράν.

Στρατιωτική συνεργασία: Λόγω της αυξανόμενης απειλής από το Ιράν, οι ΗΠΑ επιδιώκουν αυξημένη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας με το Ισραήλ και τους Άραβες συμμάχους.

Ενεργειακή κρίση: Ο Μπάιντεν αρνήθηκε την κατηγορία ότι θα μπορούσε να υποτάξει τα ανθρώπινα δικαιώματα μπροστά στο πετρέλαιο. Γεγονός είναι, ωστόσο, ότι δέχεται τεράστια πίεση πριν από τις εκλογές του Κογκρέσου τον Νοέμβριο λόγω των υψηλών τιμών των καυσίμων.

Πόλεμος στην Υεμένη: Διατηρείται μια επιφυλακτική ελπίδα κατά την επίσκεψη Μπάιντεν για ειρήνη στην Υεμένη, όπου η Σαουδική Αραβία πολεμά με συμμάχους εναντίον των Χούτι.

Ανθρώπινα δικαιώματα: Ο διάδοχος Μπιν Σαλμάν είναι απίθανο να ξεκινήσει μια πραγματική έρευνα για την υπόθεση Κασόγκι ή να υποσχεθεί βελτίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα του.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται σε κάθε περίπτωση υπό πίεση να επιστρέψει με επιτυχίες από τη Μέση Ανατολή. Ποιες είναι οι προοπτικές να τα καταφέρει; Το περιοδικό Foreign Policy έγραψε: «Με λίγες εξαιρέσεις, η Μέση Ανατολή έχει γίνει ένα μέρος, όπου οι ιδέες των προέδρων των ΗΠΑ, ειδικά οι μεγάλες πάνε για να πεθάνουν».

Tσαν Μέρεϊ, Κριστίνα Στορτς, Γιοχάνες Σαντέκ, dpa

Επιμέλεια: Ευθύμης Αγγελούδης

DW

Τι αποκάλυψαν και γιατί είναι τόσο σημαντικές οι φωτό από τα πέρατα του κόσμου που παρουσιάστηκαν χθες

0

Κουιντέντο του Στεφάν
13/07/2022  08:33
Ένα αστρικό φυτώριο όπου γεννιούνται αστέρια, αλληλεπιδράσεις μεταξύ γαλαξιών και μια μοναδική θέα ενός εξωπλανήτη είναι μερικές μόνο από τις νέες κοσμικές εικόνες που μοιράστηκαν την Τρίτη.

Μετά από δεκαετίες αναμονής, ήρθε επιτέλους η ώρα ο κόσμος να δει τις πρώτες εικόνες που τράβηξε το ισχυρότερο διαστημικό τηλεσκόπιο που έχει φτιαχτεί ποτέ – το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb.

Η ανάπτυξη του κορυφαίου διαστημικού παρατηρητηρίου στον κόσμο ξεκίνησε το 2004 και μετά από χρόνια καθυστερήσεων, το τηλεσκόπιο και το τεράστιο χρυσό κάτοπτρο του εκτοξεύτηκαν τελικά στις 25 Δεκεμβρίου.

Οι εικόνες, που δόθηκαν χθες άξιζαν την αναμονή και, όπως σημειώνει το CNN, θα αλλάξουν για πάντα τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το σύμπαν.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν έδωσε στη δημοσιότητα μια από τις πρώτες εικόνες του Webb τη Δευτέρα και πρόκειται για «την πιο βαθιά και ευκρινή υπέρυθρη εικόνα του μακρινού σύμπαντος μέχρι σήμερα», σύμφωνα με τη NASA.

Οι υπόλοιπες έγχρωμες εικόνες υψηλής ανάλυσης δόθηκαν στη δημοσιότητα χθες.

Το διαστημικό παρατηρητήριο μπορεί να διερευνήσει τα μυστήρια του σύμπαντος παρατηρώντας τα μέσω του υπέρυθρου φωτός, το οποίο είναι αόρατο στο ανθρώπινο μάτι.

Το τηλεσκόπιο Webb θα εστιάσει στις ατμόσφαιρες των εξωπλανητών, ορισμένοι από τους οποίους είναι δυνητικά κατοικήσιμοι, και θα μπορούσε να αποκαλύψει στοιχεία στο πλαίσιο της διαρκούς αναζήτησης για ζωή εκτός Γης.

Το τηλεσκόπιο θα εξετάσει επίσης κάθε φάση της κοσμικής ιστορίας, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων λάμψεων μετά τη μεγάλη έκρηξη που δημιούργησε το σύμπαν μας και το σχηματισμό των γαλαξιών, των άστρων και των πλανητών που το απαρτίζουν σήμερα.

Το τηλεσκόπιο Webb είναι έτοιμο να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την προέλευση του σύμπαντος και να αρχίσει να απαντά σε βασικά ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξή μας, όπως από πού προήλθαμε και αν είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν.

Τι δείχνουν οι εικόνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τη NASA
Η πρώτη εικόνα, που δόθηκε στη δημοσιότητα τη Δευτέρα, δείχνει το SMACS 0723, όπου μια τεράστια ομάδα σμηνών γαλαξιών λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός για τα αντικείμενα που βρίσκονται πίσω τους. Αυτό ονομάζεται βαρυτικός φακός, και δημιούργησε την πρώτη εικόνα του Webb σε βαθύ πεδίο που περιλαμβάνει απίστευτα παλιούς γαλαξίες.

SAMACS 0723

Η εικόνα του SMACS 0723 είναι «η βαθύτερη και ευκρινέστερη υπέρυθρη εικόνα του μακρινού σύμπαντος μέχρι σήμερα», σύμφωνα με τη NASA.

Ορισμένοι από αυτούς τους μακρινούς γαλαξίες και τα αστρικά σμήνη δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ πριν. Το σμήνος γαλαξιών απεικονίζεται όπως εμφανίστηκε πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η εικόνα, η οποία λήφθηκε από την κάμερα υπέρυθρης ακτινοβολίας του Webb, αποτελείται από εικόνες που λήφθηκαν σε διαφορετικά μήκη κύματος του φωτός σε διάστημα 12,5 ωρών συνολικά.

Στόχος του Webb είναι επίσης να καταγράψει το νεφέλωμα Carina, το WASP-96 b, το νεφέλωμα του νότιου δακτυλίου και το κουιντέτο του Stephan.

Η «ακτινογραφία» ενός εξωπλανήτη
Η μελέτη του Webb για τον γιγαντιαίο WASP-96 b είναι το πιο λεπτομερές φάσμα ενός εξωπλανήτη μέχρι σήμερα.

Το φάσμα περιλαμβάνει διαφορετικά μήκη κύματος φωτός που αποκαλύπτουν νέες πληροφορίες για τον πλανήτη και την ατμόσφαιρά του.

Ο WASP-96 b ανακαλύφθηκε το 2014 και βρίσκεται σε απόσταση 1.150 ετών φωτός από τη Γη. Έχει τη μισή μάζα του Δία και ολοκληρώνει μια τροχιά γύρω από το άστρο του κάθε 3,4 ημέρες.


H σύνθεση της ατμόσφαιρας του WASP-96
Το φάσμα του Webb περιλαμβάνει «το ευδιάκριτο αποτύπωμα του νερού, μαζί με ενδείξεις για σύννεφα και ομίχλη στην ατμόσφαιρα που περιβάλλει έναν καυτό, φουσκωμένο γίγαντα αερίου πλανήτη σε τροχιά γύρω από ένα μακρινό άστρο που μοιάζει με τον Ήλιο”, σύμφωνα με τη NASA.

Η φωτογραφία αποδεικνύει «την πρωτοφανή ικανότητα του Webb να αναλύει ατμόσφαιρες σε απόσταση εκατοντάδων ετών φωτός», σύμφωνα με τη NASA.

Στο μέλλον, ο Webb θα καταγράφει πραγματικές εικόνες γνωστών εξωπλανητών, ενώ θα αναζητά και άγνωστους πλανήτες, δήλωσε ο Knicole Colón, αναπληρωτής επιστήμονας του προγράμματος Webb για την επιστήμη των εξωπλανητών στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. Και το φάσμα του WASP-96 b «μόλις και μετά βίας ξύνει την επιφάνεια του τι πρόκειται να μάθουμε».

Ο Colón αναμένει ότι οι επιστήμονες θα προσδιορίσουν πόση ακριβώς ποσότητα νερού υπάρχει στην ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη.

Ο θάνατος ενός άστρου… οn camera
Το νεφέλωμα του Νότιου Δακτυλίου απέχει 2.000 έτη φωτός από τη Γη. Αυτό το μεγάλο πλανητικό νεφέλωμα περιλαμβάνει ένα διαστελλόμενο νέφος αερίου γύρω από ένα ετοιμοθάνατο άστρο. Ο Webb βοήθησε στην αποκάλυψη κρυμμένων λεπτομερειών σχετικά με το νεφέλωμα, το οποίο είναι ένα κέλυφος αερίου και σκόνης που απελευθερώνεται από το ετοιμοθάνατο άστρο. Το δεύτερο αστέρι του νεφελώματος φαίνεται στην εικόνα του Webb, καθώς και το πώς τα αστέρια διαμορφώνουν το νέφος αερίου και σκόνης.


Το Νεφέλωμα του Νοτίου Δακτυλίου

Το δεύτερο αστέρι περιβάλλεται από σκόνη, ενώ το λαμπρότερο αστέρι, που βρίσκεται σε προηγούμενο στάδιο εξέλιξης, θα απελευθερώσει αργότερα το δικό του νέφος αερίου και σκόνης. Καθώς τα δύο αστέρια περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο, ουσιαστικά “ανακατεύουν” το αέριο και τη σκόνη, με αποτέλεσμα τα μοτίβα που φαίνονται στην εικόνα.

Οι πληροφορίες από εικόνες όπως αυτή θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους αστρονόμους να ξεκλειδώσουν τον τρόπο με τον οποίο τα αστέρια αλλάζουν το περιβάλλον τους καθώς εξελίσσονται.

Το κουιντέτο του Stephan
Η άποψη του διαστημικού τηλεσκοπίου για το κουιντέτο του Stephan δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι γαλαξίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αυτή η συμπαγής ομάδα γαλαξιών, που ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1787, βρίσκεται 290 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Πήγασου. Τέσσερις από τους πέντε γαλαξίες της ομάδας «είναι εγκλωβισμένοι σε έναν κοσμικό χορό επαναλαμβανόμενων στενών συναντήσεων», σύμφωνα με ανακοίνωση της NASA.

Το Webb αποκάλυψε τη γαλαξιακή ομάδα σε ένα νέο ψηφιδωτό που είναι η μεγαλύτερη εικόνα του τηλεσκοπίου μέχρι σήμερα.

«Οι πληροφορίες από το Webb παρέχουν νέες πληροφορίες για το πώς οι γαλαξιακές αλληλεπιδράσεις μπορεί να οδήγησαν την εξέλιξη των γαλαξιών στο πρώιμο σύμπαν», σύμφωνα με τη NASA.

Η εικόνα του κουιντέντου του Στέφαν παρέχει μια σπάνια ματιά στο πώς οι γαλαξίες μπορούν να προκαλέσουν σχηματισμό άστρων ο ένας στον άλλο όταν αλληλεπιδρούν, καθώς και τις εκροές που οδηγούνται από μια μαύρη τρύπα σε ένα νέο επίπεδο λεπτομέρειας.


Κουιντέντο του Στεφάν
Ο βαρυτικός χορός μεταξύ αυτών των γαλαξιών μπορεί να φανεί μέσα από ουρές αερίου, σκόνης και άστρων, ακόμη και από κρουστικά κύματα καθώς ένας από τους γαλαξίες ωθείται μέσα από το σμήνος.

Ένα «μαιευτήριο» άστρων
Σε απόσταση 7.600 ετών φωτός, το νεφέλωμα Carina είναι ένα αστρικό φυτώριο, όπου γεννιούνται τα αστέρια. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και φωτεινότερα νεφελώματα στον ουρανό και φιλοξενεί πολλά αστέρια πολύ μεγαλύτερης μάζας από τον ήλιο μας.


To νεφέλωμα Καρίνα
Τώρα, όλα αυτά αποκαλύπτονται σε μια απίστευτη νέα εικόνα του Webb.

Η ικανότητα του Webb να βλέπει μέσα από την κοσμική σκόνη αποκάλυψε προηγουμένως αόρατες περιοχές γέννησης άστρων μέσα στο νεφέλωμα, οι οποίες θα μπορούσαν να δώσουν νέες πληροφορίες για τον σχηματισμό των άστρων. Τα πρώτα στάδια του σχηματισμού των άστρων είναι πιο δύσκολο να καταγραφούν – αλλά είναι κάτι που το Webb μπορεί να καταγράψει.

Αυτό που μοιάζει με τοπίο στην εικόνα είναι στην πραγματικότητα μια τεράστια αέρια κοιλότητα με «κορυφές» που φτάνουν σε ύψος 7 έτη φωτός.

«Η σπηλαιώδης περιοχή έχει σκαλιστεί από το νεφέλωμα από την έντονη υπεριώδη ακτινοβολία και τους αστρικούς ανέμους από εξαιρετικά ογκώδη, καυτά, νεαρά αστέρια που βρίσκονται στο κέντρο της φυσαλίδας, πάνω από την περιοχή που φαίνεται σε αυτή την εικόνα», σύμφωνα με τη NASA. Και αυτό που μοιάζει με «ατμό» που αναδύεται από τα «βουνά» είναι καυτό, ενεργειακό αέριο και σκόνη.

iefimerida.gr

Σάλος με τον Κώστα Μπακογιάννη: Δείτε το απαγορευμένο βίντεο, από το παρελθόν, που θέλει να ‘θάψει’!

0
Ένα απροσδόκητο βίντεο με την Μαρίκα Μητσοτάκη να μιλάει για τον εγγονό της Κώστα Μπακογιάννη κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες και προκαλεί ποικίλες εντυπώσεις. Ο τρόπος με τον οποίο σχολιάζει τον εγγονό της δεν περιγράφεται.

 

Όσον αφορά τώρα τον Κώστα Μπακογιάννη σε πρόσφατο άρθρο του Δημήτρη Κανελλόπουλου στην την efsyn.gr διαβάζουμε:

«Όλοι εμείς που δουλεύουμε στο κέντρο της Αθήνας έχουμε ιδία άποψη για τις ανόητες και δαπανηρές παρεμβάσεις του δημάρχου Κώστα Μπακογιάννη.

Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε τα αποκαλυπτήρια της πλατείας Συντάγματος και, πραγματικά, μένουμε ενεοί. Μα, γι’ αυτά ήταν κλειστό τόσους μήνες το Σύνταγμα; Για κάποιες καινούργιες πλάκες στο πεζοδρόμιο και μερικά δέντρα; Σοβαρά τώρα; Δεν το πιστεύεις τώρα που έφυγαν οι προστατευτικές πινακίδες και βλέπουμε τι υπήρχε από πίσω.

Αφήστε δε την Πανεπιστημίου και το φιάσκο του Μεγάλου Περιπάτου. Έχετε δει πόσο αχούρι είναι εδώ και δύο χρόνια η πιο κεντρική οδός της Αθήνας; Μιλάμε για την ντροπή της ντροπής. Κάνανε μία γελοία παρέμβαση που δεν τους βγήκε και το άφησαν έτσι, μισοτελειωμένο. Ούτε σε επαρχιακή πόλη τέτοιο χάλι.

Εν τω μεταξύ, με τις παρεμβάσεις του δημάρχου έχουμε φρικάρει όλοι με την κίνηση γύρω από το Σύνταγμα. Ακόμα και Κυριακή μεσημέρι που κατεβαίνω στην εφημερίδα για δουλειά έχει τράφικ. Είναι όλη η Αθήνα άδεια και μόλις φτάνεις στο Σύνταγμα πέφτεις σε κίνηση. Επειδή ο Κώστας Μπακογιάννης προσπαθεί δύο χρόνια τώρα να αλλάξει κάποιες πλάκες στα πεζοδρόμια. Κυριακή μεσημέρι προχθές, με 35 βαθμούς, όλη την Αθήνα στις παραλίες, αλλά το Σύνταγμα με μποτιλιάρισμα. Έργο Μπακογιάννη.

Και δεν λέω τίποτε για το όργιο σπατάλης για όλα τα παραπάνω. Εκατομμύρια ευρώ πεταμένα.

Αλλά αλήθεια, αναρωτιέμαι ειλικρινά, ο δήμαρχος δεν βλέπει την Πανεπιστημίου; Πώς την αφήνει έτσι; Ας δώσει τουλάχιστον μία εντολή να ξηλώσουν, έστω, τις βρόμικες ζαρντινιέρες. Ούτε καν αυτές δεν μπορεί να μαζέψει και να πετάξει;

Τέτοιο πράγμα δεν το έχουμε ξαναδεί… Το τσάκισε το κέντρο της πόλης ο δήμαρχος.».

Σάλος με τον Κώστα Μπακογιάννη: Δείτε το απαγορευμένο βίντεο, από το παρελθόν, που θέλει να ‘θάψει’!

Η προσάρτηση που δεν θα κάνει ο Ερντογάν

2

  Άριστος Μιχαηλίδης   

Είναι σε έξαρση αυτές τις μέρες, σαν την πανδημία, η αγωνία της προσάρτησης των κατεχομένων από τον Ερντογάν. Επί μέρες μας έλεγαν ότι θα έρθει 20 Ιουλίου να ανακοινώσει την προσάρτηση, από χθες μας λένε ότι δεν θα έρθει γιατί έχει να πάει στο Ιράν.

Παρότι με αυτούς τους ανισόρροπους δικτάτορες τα πάντα είναι απρόβλεπτα, διερωτώμαι γιατί να είναι ορατή αυτή η απειλή σήμερα. Συμφέρει στην Τουρκία η προσάρτηση; Τη συμφέρει, δηλαδή, να κάνει μια τυπική ανακήρυξη προσάρτησης ευρωπαϊκών εδαφών για να επισημοποιήσει και να προκαλέσει αντιδράσεις για ένα γεγονός, που επιβάλλει ήδη επί του εδάφους χωρίς να αντιδρά κανένας;

Η κατεχόμενη Κύπρος είναι ευρωπαϊκό έδαφος και παραμένει υπό τον απόλυτο έλεγχο της Τουρκίας κάτω από συνθήκες που γίνονται αποδεκτές -ή, πάντως, δεν προκαλούν καμιά πίεση στην τουρκική ηγεσία- και από την ΕΕ και από τα Ηνωμένα Έθνη και σε μεγάλο βαθμό από τους Ελληνοκύπριους. Παράλληλα, επιβάλλοντας στους Τουρκοκύπριους μια πολιτική ηγεσία εγκάθετων, μπορεί να λυμαίνεται τις κατεχόμενες περιοχές σε όλα τα επίπεδα. Οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά. Η επισημοποίηση αυτής της κατάστασης με μια ένταξη των εδαφών στην τουρκική κυριαρχία είναι πιθανό να της δημιουργήσει «πονοκεφάλους», που δεν χρειάζεται.

Άλλωστε, αν θα προχωρήσει σε τέτοιο βήμα θα το κάνει αφού πρώτα πάρει «αίτημα» από τους Τουρκοκύπριους για να αποκτήσει νομιμοφάνεια. Δηλαδή, θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Ρωσίας, που αφού έλεγξε στρατιωτικά και πολιτικά την Κριμαία, οργάνωσε δημοψήφισμα και όταν πήρε λαϊκή «έγκριση» προχώρησε στην προσάρτηση Κριμαίας και Σεβαστούπολης.

Το πρόβλημα του Ερντογάν έγκειται και στο γεγονός πως παρότι ελέγχει και τις ψηφοφορίες μέσω των εποίκων, δεν μπορεί να αγνοήσει το ότι μεγάλο μέρος των Τουρκοκυπρίων θέλει να διατηρήσει την ταυτότητα της κοινότητας. Ένα δημοψήφισμα αυτή τη στιγμή πιθανό να μην του δώσει το αποτέλεσμα που θα επιθυμούσε. Το ερώτημα, βέβαια, είναι κατά πόσον αντιλαμβάνονται οι Τουρκοκύπριοι τον κίνδυνο να βρεθούν κάποια στιγμή απόλυτα εξαρτημένοι από μια ψηφοφορία μέσω της οποίας δεν θα ορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους, αλλά ο Ερντογάν και οι έποικοι.

Δεν έχει κανένα λόγο ο Ερντογάν να προχωρήσει σε προσάρτηση αυτή τη στιγμή. Στην ουσία έχει μετατρέψει τα κατεχόμενα σε τουρκική επαρχία, με το νερό, με τον ηλεκτρισμό, με τα οικονομικά πρωτόκολλα μέσω των οποίων αγοράζει την τουρκοκυπριακή υποτέλεια (βάζει όρους για τη θρησκεία, την παιδεία, για τη Δικαιοσύνη, ακόμα και για τις συντεχνίες και τα κοινωνικά δίκτυα), η τουρκοκυπριακή ηγεσία λειτουργεί ως «ύπατος αρμοστής» σε αποικία, με τον εποικισμό ελέγχει τις ψηφοφορίες αλλά και τις όποιες εναντίον του αντιδράσεις, τα μεγάλα έργα τα κάνουν τουρκικές εταιρείες, καζίνο, ξενοδοχεία και άλλα τα ελέγχει η τουρκική μαφία…

Αυτό που συμφέρει στην Τουρκία, και δεν είναι ανόητοι οι Τούρκοι πολιτικοί, ούτε ο Ερντογάν, για να ακυρώσουν την πιθανότητα, είναι μια συμφωνία διευθέτησης, μέσω της οποίας θα συνεχίσει να ελέγχει όπως σήμερα τα κατεχόμενα, αλλά θα επεκτείνει και τον έλεγχο σε ολόκληρη την Κύπρο μέσω της συμμετοχής της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε μια κεντρική κυβέρνηση. Η ΔΔΟ με τους δικούς της όρους, το σχέδιο Ανάν με τους δικούς της όρους, μια συνομοσπονδιακή λύση με τους δικούς της όρους, είναι πολύ πιο συμφέροντα για την Τουρκία από μια προσάρτηση, που δεν θα αποδεχτεί κανένας στη διεθνή κοινότητα. Εξάλλου, το μόνο που ενδιαφέρει την Άγκυρα αυτή τη στιγμή είναι να αποκτήσει ρόλο στις γεωπολιτικές εξελίξεις της ενέργειας στην ανατολική Μεσόγειο. Πώς μπορεί να το πετύχει αυτό με την προσάρτηση; Αφού ο μόνος τρόπος να έχει λόγο στα κοιτάσματα είναι, όπως ισχυρίζεται, για να προστατεύει δήθεν τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων, που πάνε να τους τα αρπάξουν οι Ελληνοκύπριοι. Με την προσάρτηση θα λύσει υποτίθεται αυτό το ζήτημα, θα «προστατευθούν» μια και καλή οι Τουρκοκύπριοι, αλλά θα πρέπει να κάνει συμφωνία καθορισμού ζωνών με την Κυπριακή Δημοκρατία.

philenews.com

Άρθρο του Ε. Ίνμπαρ στην «Κ»: Ποια είναι η ατζέντα για την Ανατολική Μεσόγειο;

1

Τα τελευταία χρόνια η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν ενισχύσει σημαντικά τις μεταξύ τους σχέσεις σε πολιτικό, ενεργειακό και στρατιωτικό επίπεδο. Οι πολιτικές ηγεσίες των χωρών συναντώνται τακτικά

Τα τελευταία χρόνια η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν ενισχύσει σημαντικά τις μεταξύ τους σχέσεις σε πολιτικό, ενεργειακό και στρατιωτικό επίπεδο. Οι πολιτικές ηγεσίες των χωρών συναντώνται τακτικά. Συντονίζουν τις ενεργειακές τους πολιτικές, ιδίως όσον αφορά τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, ίδρυσαν το Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (EMGF), στο οποίο συμμετέχουν η Αίγυπτος, η Ιταλία, η Ιορδανία και η Παλαιστινιακή Αρχή. Αυτό εξελίχθηκε σε περιφερειακή πλατφόρμα συνεργασίας για την ανάπτυξη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Μεσόγειο.

Επιπλέον, τα τρία κράτη διεξάγουν διάφορες στρατιωτικές ασκήσεις τελειοποιώντας τις δυνατότητές τους. Πρόσθετες αλληλεπιδράσεις σε άλλους τομείς εδραιώνουν αυτή τη σύμπλευση, η οποία έχει πολιτικές και στρατηγικές προεκτάσεις. Για παράδειγμα, συνέβαλε στην αλλαγή πολιτικής της Τουρκίας όσον αφορά τις Συμφωνίες του Αβραάμ και το Ισραήλ.

Για να ενισχυθεί η στρατηγική σημασία της συνεργασίας Αθήνας – Ιερουσαλήμ – Λευκωσίας είναι αναγκαία μια πιο συνεκτική κοινή ατζέντα εξωτερικής πολιτικής. Το πρώτο σημείο της ατζέντας είναι ο καλύτερος συντονισμός στην Ουάσιγκτον, ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να ευαισθητοποιηθούν απέναντι στις περιφερειακές πραγματικότητες, καθώς δεν φαίνεται να έχουν μια συνεκτική πολιτική απέναντι στην περιοχή αυτή.

Η Ουάσιγκτον, στην προσέγγισή της προς την Αίγυπτο, το σημαντικότερο αραβικό κράτος, έχει εμμονή με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στη Λιβύη, στρέφεται προς τα ισλαμιστικά στοιχεία. Το αποκορύφωμα της στρατηγικής κοντόφθαλμης προσέγγισής της ήταν η ακύρωση της υποστήριξής της για τον αγωγό EastMed (για υποτιθέμενους περιβαλλοντικούς λόγους), που σχεδιαζόταν να φέρει ενέργεια στην Ευρώπη, λίγες εβδομάδες πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, επισπεύδοντας έτσι μια ενεργειακή κρίση.

Αυτή η κυβέρνηση χρειάζεται να επικεντρωθεί καλύτερα όταν προσεγγίζει την περιοχή. Καθώς οι ΗΠΑ στρέφουν την προσοχή τους στην Κίνα για ευνόητους λόγους, η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα τύχει της ακόμη μικρότερης προσοχής της Αμερικής. Ωστόσο, η άνοδος των τιμών της ενέργειας ενδέχεται να επιβραδύνει την αμερικανική αποχώρηση από την ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Θα πρέπει να αξιοποιηθεί αυτή η περίοδος για να εξασφαλιστεί μια καλύτερη αμερικανική κατανόηση της αξίας της τριμερούς σύμπλευσης. Η επικείμενη επίσκεψη του προέδρου Τζο Μπάιντεν στο Ισραήλ είναι μια ευκαιρία να ενισχυθεί η κατανόηση από τους Αμερικανούς της χρησιμότητας της σύμπλευσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το δεύτερο σημείο της κοινής ατζέντας αφορά την Αίγυπτο, μέλος του EMGF και ιστορικό αντίπαλο δέος της Τουρκίας. Επιπλέον, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν προωθήσει στρατιωτικές σχέσεις με την Αίγυπτο, λόγω των απειλών που αντιμετωπίζουν σε θέματα ασφάλειας και για να βοηθήσουν στην υπεράσπιση των συμφερόντων τους στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ωστόσο, η Αίγυπτος είναι απρόθυμη να ενταχθεί στην ελληνική σύμπλευση με το Ισραήλ, παρά τη σημαντική βελτίωση των σχέσεων Καΐρου – Ιερουσαλήμ. Απαιτούνται προσπάθειες για την ενσωμάτωση της Αιγύπτου στη σύνθεση. Η συμμετοχή της Αιγύπτου στον σχηματισμό θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα επωφελής για τα τέσσερα κράτη.

Το τρίτο κοινό ζήτημα είναι η Τουρκία, μια ρεβιζιονιστική δύναμη που εμφορείται από νεοοθωμανικές και ισλαμιστικές τάσεις. Εχει μετριάσει τη συμπεριφορά της για διάφορους λόγους, αλλά όσο ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ο ηγέτης της, οι πιθανότητες παρεκτροπής είναι μεγάλες.

Για να ενισχυθεί η στρατηγική σημασία της συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου είναι αναγκαία μια πιο συνεκτική κοινή ατζέντα εξωτερικής πολιτικής.

Ωστόσο, η αποχώρηση των ΗΠΑ από την περιοχή και μια αποδυναμωμένη Ρωσία, παρέχουν μεγαλύτερη ελευθερία δράσης στην Τουρκία και σε άλλες περιφερειακές δυνάμεις. Ο πόλεμος στην Ουκρανία υπογραμμίζει τη στρατηγική σημασία της θέσης της Τουρκίας. Επιπλέον, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να διστάζουν να πιέζουν την Αγκυρα, προκειμένου να αποφύγουν να σπρώξουν την Τουρκία στα χέρια της Ρωσίας. Αυτές οι εξελίξεις θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν τον τουρκικό τυχοδιωκτισμό. Η ανάσχεση της Τουρκίας θα συνεχίσει να αποτελεί σημαντική πρόκληση.

Ενα τέταρτο κοινό ζήτημα σχετίζεται με το νέο σχήμα West Asia Quad, που απαρτίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ινδία, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ). Το Νέο Δελχί προσπαθεί να οικοδομήσει μια εναλλακτική λύση στην κινεζική επιχείρηση «Μια ζώνη, ένας δρόμος» (Belt and Road), συνδέοντας την Ινδία με τη Μεσόγειο μέσω των ΗΑΕ και του Ισραήλ.

Ενα τέτοιο εγχείρημα θα κάνει τους συμμετέχοντες σε αυτό συμπαθείς στην Ουάσιγκτον. Το Ισραήλ, τα ΗΑΕ και τα ελληνόφωνα έθνη θα πρέπει να προωθήσουν αυτή την εναλλακτική λύση. Επιπλέον, η δημιουργία του εν λόγω Quad θα ενισχύσει τις Συμφωνίες του Αβραάμ, οι οποίες είναι πρόσφατες και εύθραυστες. Οι λαοί στον Κόλπο δεν έχουν, ακόμη, εσωτερικεύσει τα εγγενή πλεονεκτήματα της αναγνώρισης του Ισραήλ, του εβραϊκού κράτους. Επιπλέον, οι Συμφωνίες του Αβραάμ εξαρτώνται από την εκπλήρωση της προσδοκίας του Ισραήλ ότι θα τερματίσει την ιρανική απειλή.

Η Ουκρανία μάς υπενθύμισε ότι ο πόλεμος εξακολουθεί να αποτελεί πολιτική επιλογή, ακόμη και στην Ευρώπη. Η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή είναι περιοχές με πολλές συγκρούσεις και με μεγαλύτερη πολεμική διάθεση από την Ευρώπη.

Δυστυχώς, το διεθνές δίκαιο και οι διεθνείς εγγυήσεις έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικές στην αποτροπή της προκλητικότητας των επιθετικών κρατών. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη για όσους αντιλαμβάνονται την αιώνια χαοτική φύση του διεθνούς συστήματος, όπου δεν υπάρχει διεθνής χωροφύλακας για τη διατήρηση του νόμου και της τάξης.

Κάθε κράτος πρέπει να επενδύσει στην άμυνα και να ενισχύσει τη στρατιωτική του ισχύ Αυτό σημαίνει ότι τα κράτη που ανήκουν στη σύμπλευση Αθήνας – Ιερουσαλήμ – Λευκωσίας πρέπει να προετοιμάζονται χωρίς ψευδαισθήσεις για πόλεμο. Ενώ οι σχέσεις εντός της σύμπλευσης πρέπει να ενισχυθούν, αξίζει να θυμόμαστε ότι δεν πρόκειται για συμμαχία. Το Ισραήλ πρέπει να γίνει το πρότυπο, και το δόγμα της αυτοδυναμίας του πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση και αποτροπή. Η αδυναμία «προσκαλεί» πάντα την επιθετικότητα.

Η εφαρμογή αυτής της ατζέντας αποτελεί επιτακτική ανάγκη εθνικής ασφάλειας για τη σύμπλευση αυτή και οι ΗΠΑ θα πρέπει να την προωθήσουν ενεργά. Επίσης, θα μπορούσε να παράσχει μια στοιχειώδη σταθερότητα σε μια δύσκολη γειτονιά. Η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ, οι θεμελιώδεις λίθοι του δυτικού πολιτισμού, θα πρέπει να δείξουν τον δρόμο για τον υπόλοιπο κόσμο.

* Ο κ. Εφραίμ Ινμπαρ είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ (JISS).

• Μια εκδοχή αυτού του άρθρου εκφωνήθηκε από τον γράφοντα σε συνάντηση του Ισραηλινοελληνικού Φόρουμ, που διοργανώθηκε στην Αθήνα από το B’nai B’rith World Center-Jerusalem σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου στις 27-28 Ιουνίου.

“Καθημερινή”

Turkey reflects Orwellian friendships, feuds in Middle East – New Lines

0

Turkey’s recent thawing of relations with long-time rivals such as Saudi Arabia and the United Arab Emirates (UAE) is indicative of the Orwellian nature of diplomatic relations in the Middle East, U.S.-based New Lines Magazine said in an editorial published on Monday.

The case of Turkey is not unique, New Lines said, but instructive in how autocrats in the Middle East control popular opinion and have the ability to shift long-held perspectives relatively quickly.

Turkey’s relations with Saudi Arabia and the UAE were severed after the Arab Spring along sharp ideological lines when Turkey emerged as a pro-revolutionary power supporting political Islam and the Muslim Brotherhood. The disagreements between Ankara on the one hand and Riyadh and Abu Dhabi on the other, found the countries on opposite sides of the conflicts in Libya and Syria. But the countries in recent months have stepped up efforts to seeking normalization of relations amid rising regional uncertainties and economic insecurities.

Until not too long ago, the propaganda against Turkish President Recep Tayyip Erdoğan was so pervasive in the region that the country became a “regional pariah except in Qatar and among the Syrian opposition, which Ankara continued to support,” it said.

States in the Middle East have the ability to impose “top-down revolutionary cultural, political and social change that instantly transforms (at least on the surface) attitudes about festering problems that have shaped people’s worldviews for decades, often their whole lives,” it said.

Just over a year ago Erdoğan blamed Saudi Crown Prince Mohammed bin Salman and other officials for the murder of Saudi journalist Jamal Khashoggi. In retaliation for Turkish allegations, Riyadh imposed an unofficial boycott on goods from Turkey. Fast forward to year later and the countries had agreed to improve ties following constructive discussions.

Following a decade of tensions, Turkey and the United Arab Emirates signed investment deals in November worth billions of dollars, including in energy, after talks between Erdogan and now UAE President Sheikh Mohammed bin Zayed Al Nahyan. Earlier this month, the countries discussed cooperation in the defence industry and military training,

In the Middle East, “bygones will be bygones because the leaders of the states have willed it,” New Lines said.

ahvalnews.com

Erdoğan’s regional reset may not get him re-elected, but benefits Turkey

0

Turkish President Recep Tayyip Erdoğan welcomed Saudi Prince and de-facto leader, Mohammed Bin Salman (MBS), to Ankara on June 22 with a grand formal ceremony that demonstrated the importance of this visit for Turkey.

The next day, Turkish Foreign Minister Mevlut Cavusoglu welcomed his Israeli counterpart, Yair Lapid. These visits are the latest steps in Erdoğan’s new foreign policy strategy, which is designed to repair Turkey’s relations with several countries. These relations had deteriorated severely in recent years.

The rapprochement is primarily focused on four important Middle Eastern countries: Egypt, Israel, the United Arab Emirates (UAE), and Saudi Arabia. Based on Turkey’s postures toward these countries in the past twelve months, it is clear that Erdoğan and his foreign policy team are interested in improving these ties as quickly as possible. This is best demonstrated by the fact that Erdoğan visited Saudi Arabia only seven weeks earlier than MBS’s June 22 visit, on April 28. A similar urgency is visible in recent high-level diplomatic visits between Turkey and the UAE, which began last year. Abu Dhabi Crown Prince Sheik Mohammed Bin Zayed al-Nahyan visited Turkey in November and Erdoğan visited Abu Dhabi in February 2022.

Turkey’s relations with these four nations and many other countries, such as the United States and Russia, have experienced considerable fluctuations in recent years. Turkey was successful in expanding its economic and diplomatic relations with all Middle Eastern countries in the first nine years of Erdoğan’s rule, from 2003 to 2011, as it followed Foreign Minister Ahmet Davutoglu’s “zero problem” foreign policy strategy, which called for resolving tensions with neighboring countries and focused on the expansion of economic ties. The departure of Davutoglu and Turkey’s response to the Arab Spring uprisings led to new tensions with several Arab countries. Erdoğan’s support for political groups that were affiliated with the Muslim Brotherhood (MB) infuriated the leaders of Saudi Arabia, the UAE, and the el-Sisi government that took power in Egypt after 2013. His support for Qatar in its 2017 dispute with Saudi Arabia and the UAE, as well as his aggressive condemnation of the Saudi government for the 2018 killing of dissident Saudi journalist Jamal Khashoggi in Istanbul, led to further setbacks with these countries. Similarly, Turkey’s relations with Israel, which had improved during the “zero problem” era, suffered a severe setback after the Israeli military killed nine Turkish nationals during the MV Mavi Marmara incident in 2010.

In light of these unprecedented tensions, what motivated Erdoğan to reverse course and urgently work toward repairing Turkey’s relations with these countries, was the steady worsening of an economic crisis that began in 2018. After more than fifteen years of rising economic standards and moderate inflation, economic conditions have steadily deteriorated ever since. The exchange rate increased from 3.1 liras per U.S. dollar in July 2017 to 17.3 liras per dollar in June this year. Since the Turkish economy has strong import and export linkages to the global economy, this rapid devaluation has resulted in a sharp increase in inflation, which reached a record level of 78.6 percent year-on-year in June. Since the wages and incomes of most Turkish citizens have not kept pace with this rapid inflation, many people have experienced a sharp decline in their purchasing power and standard of living.

The current economic crisis is partly a result of unorthodox economic policies of Erdoğan, who has prevented the central bank from using high interest rates to fight the inflationary pressures. He believes that under all circumstances low interest rates are good for the Turkish economy. As a result, the central bank has depleted most of its international currency reserves in an unsuccessful effort to support the lira without raising interest rates.

This unprecedented economic crisis has reduced the popularity of Erdoğan and his party’s political support. If the situation does not improve soon, he might lose the presidential election next year. So, it is primarily because of this worsening economic crisis ahead of the upcoming presidential elections that he has been trying so hard to improve Turkey’s relations with these four countries. Erdoğan hopes that Saudi Arabia and the UAE, whose oil revenues have increased sharply in recent months, will inject sizable amounts of investment and loans into the Turkish economy. Furthermore, he hopes that improving relations with Israel will encourage them and the Israeli lobby to push the U.S. government to adopt more friendly policies toward Turkey (such as lifting some economic and arms sales sanctions).

The AKP motto of “zero problems with neighbours” was a prominent slogan defining Turkey’s foreign policy in the early 2000s. Erdoğan’s early years leaned towards the EU, reforming Turkey’s politics and economy to match EU standards with tangible hopes of eventual EU accession. In this era, Turkey adopted policies of democratisation, to deepen trade ties, and to bolster human rights. Turkey and Israel also collaborated closely on intelligence and security matters and Israel viewed Turkey as a good-faith peace broker in the Middle East. However, Erdoğan’s next foreign policy era tilted towards the Middle East and the Muslim Brotherhood. After 2011, In a definitive shift from the “zero problems with neighbours” policies of the previous decade, Turkey intervened militarily in Iraq, Libya, and Syria and in recent years, Ankara’s aggressive foreign policy in the eastern Mediterranean has created a bloc of countries opposing Turkey including Egypt, the Republic of Cyprus, Greece, and Israel. Erdoğan openly positioned himself as a pro-Palestinian leader and after the MV Mavi Marmara incident in 2010, ties with Israel collapsed.

Turkey’s strong support for the Muslim Brotherhood strained its relationship with Egypt and in more recent years, Turkey’s support for Qatar and the Muslim Brotherhood led to further isolation by the UAE and Saudi Arabia. They perceived Turkey as a threat with greater regional aspirations and MBS deemed Turkey and Iran as part of a “triangle of evil” with Islamist groups. As Turkey’s foreign policy grew increasingly aggressive and militarised in the late 2010’s, the murder of journalist Jamal Khashoggi presented a true breaking point in Saudi-Turkish relations.

One key reason behind the instability that many see in Turkey’s foreign policy is that it is closely linked to domestic politics. The 2013 Gezi Park protests saw violent pushback from the AKP and the 2016 coup echoed the same aggressive reactions. After these points, Turkey’s foreign policy became increasingly assertive and expansionist. Erdoğan has frequently altered Turkey’s volatile foreign policy to align with domestic political needs. Some experts, claiming Turkey under Erdoğan is a “fundamentally untrustworthy” partner, say that Turkey’s foreign policy is “two-faced” towards the West, citing that their security interests are in no way aligned with NATO’s.

In light of these recent changes in Turkey’s foreign policy, two important questions about the rapprochement policy of Erdoğan must be addressed. First, will these countries respond positively and improve their diplomatic relations with Turkey significantly? Second, even if Turkey’s relations with these countries improve substantially, will they provide sufficient financial support to save the Turkish economy before the elections?

We anticipate that while all four target countries have responded positively to Turkey’s reset initiative, they will proceed with caution. They are likely to remain skeptical and cautious because of the increasing instability of Turkish foreign policy over the past decade. This cautious approach is already evident in the reluctance of Saudi and UAE leaders to offer significant economic commitments during their respective visits to Turkey. During the same diplomatic tour that brought MBS to Turkey he also visited Egypt. As noticed by many critics, MBS signed multiple investment projects and economic support packages worth nearly $30 billion. In contrast, the documents that he signed during his visit to Turkey were pledges of long-term broad economic cooperation rather than hard and specific financial commitments. Despite these reservations, both the UAE and Saudi Arabia are likely to improve their economic ties with Turkey more than Israel and Egypt in the long run. The UAE and Turkey, for example,  recently began talks on a Comprehensive Economic Partnership Agreement (CEPA) which is expected to double trade between them.

Israel remains cautious of leaping back into a closer relationship with Turkey too quickly. Gallia Lindenstrauss, an analyst at the Institute for National Security Studies in Tel Aviv, mentioned that Israel would be careful proceeding towards rapprochement and called Turkey a “revisionist actor” in the Middle East, speaking to its unreliable foreign policy. Some analysts point to Turkey’s hopes to break up the Israel-Cyprus-Greece bloc in the eastern Mediterranean as a reason to be cautious of Turkey’s initiative. They also say that Israel is aware that Erdoğan might not stay in power for much longer and is therefore treading carefully.

Egypt remains similarly wary of rapprochement with Turkey. Egyptian analysts have noted a deep distrust of Turkey that still holds weight in Cairo. In October 2021, the Egyptian Foreign Minister said that “Cairo is waiting for satisfactory resolutions of the outstanding issues with Ankara.” While some gestures of goodwill, such as taking TV programs that have critiqued the Egyptian government off the air, have been received positively by Egypt, they are not viewed as sufficient.

The investments and economic support that these countries are willing to offer Turkey will depend on several factors: First, it will depend on how confident they are in the stability and reliability of Turkish foreign policy under Erdoğan if he is reelected. If, based on the instability of Turkish foreign policy in recent years, they remain skeptical, the amount of investment and financial support that they are willing to provide is likely to be small in the short run. Policymakers in these countries are well aware of the current crisis in Turkey and its ramifications for Erdoğan’s chances for reelection. One factor that might influence their decision with regard to offering him an economic lifeline is whether they would like to see him get reelected or not. Since he has shown a tendency to reverse his position frequently and play Turkey’s economic partners against each other, they are likely to remain cautious initially.

The second factor that will matter for these countries, particularly Saudi Arabia and the UAE, is Turkey’s business and investment climate. They might be concerned about several risk factors in Turkey’s current economic policies and the government’s policy responses. So far, Erdoğan’s economic policies have not proven effective and some of them have been criticised for making the situation worse.

Erdoğan’s reluctance to raise interest rates has forced the government to take alternative measures to protect the lira. After a sudden decline in the value of the lira last December,  the government tried to discourage the public from converting their savings into foreign currencies (primarily dollar and euro) by offering to compensate the depositors who held their savings in lira-denominated bank accounts for any exchange rate losses.

In other words, if the value of a three-month savings deposit in a Turkish bank was equivalent to $100, the government promised to compensate the depositor to make sure the nominal value of his/her deposit was at least equivalent to $100 after three months. This measure restored confidence in the lira temporarily but the exchange rate decline has continued. The net effect of this policy so far is that since the lira has depreciated in the past six months, the government is now obligated to pay a large amount of exchange rate compensation to depositors. This compensation has to be financed by the treasury and hence it will be an added fiscal burden, which will increase the budget deficit.

As the inflation and exchange rate pressures continued, the government took another extreme measure last month by imposing a maximum limit, equivalent to 900,000 liras, on foreign currency holdings of firms, as a condition for bank loans. This is very restrictive and will have an adverse effect on Turkish firms that are active in foreign trade. As many experts have pointed out, this policy is equivalent to implicit capital flow control, which will reduce the confidence of foreign investors.

In light of these concerns, the oil-exporting countries that Erdoğan is courting so persistently, are likely to be cautious in their economic engagements with Turkey as long as the current crisis continues. In recent high-level diplomatic visits, the leaders of Saudi Arabia and the UAE have signed multiple economic cooperation agreements but very few of these deals will inject substantial amounts of hard currency into the Turkish economy in the short run.

As explained above, the primary motive of Erdoğan for these diplomatic reset initiatives is to receive financial and economic support. So far, there is no indication that these countries are willing to provide the substantial financial investments that are required to stabilise the economy in the short run-and fast enough to improve the economy ahead of the 2023 presidential election. However, even if Erdoğan’s  expectations for short-term assistance do not materialise, these reset initiatives will have important benefits for Turkey in the long run.

During the “zero problems” period when Turkey enjoyed good relations with its Arab neighbours and Israel, economic relations improved substantially. This era played an important role in Turkey’s economic progress, with Turkey’s economy growing about 7.5 percent annually. The reduction of tensions will allow Turkey to restore those relationships again and rebuild trade ties gradually. Furthermore, the rapprochement with the UAE and Saudi Arabia could lead to increased opportunities for Turkish firms to participate in Saudi Arabia’s Vision 2030 projects and the UAE’s post-covid economic boom. Similarly, rapprochement with Egypt and Israel could bring enhanced partnerships in the eastern Mediterranean, on security, and in acquiring advanced fighter jets from the United States.

A number of emerging security and economic agreements among several nations in the region make this reset even more significant for Turkey. In recent years many countries in MENA have been trying to resolve their differences and increase regional cooperation. Saudi Arabia and the UAE have taken steps to improve their relations with Qatar after their major rift in 2017. Egypt is cooperating with Israel, Greece, and Cyprus for production of natural gas in the eastern Mediterranean, and at the same time, several Arab countries have normalised their relations with Israel through the Abraham Accords. The reset will allow Turkey to join these new arrangements instead of being isolated. Consequently, if Turkey’s initiatives to repair ties with these countries are unsuccessful, her regional isolation could intensify due to the deepening links among other regional players as a result of these new multinational agreements.

After several years of supporting the opponents of Bashar Assad in the Syrian Civil war, Egypt, Saudi Arabia, the UAE, and many other Middle Eastern countries are gradually coming to terms with the survival of the Assad regime and normalising their relations with that country. Since Syria sits between Turkey and the rest of the Middle East, and it is the main transit route for Turkish land trade with the Arab world, Erdoğan’s rapprochement with the Arab world might demand a revision in Turkey’s Syria policy as well.

Overall, It will take a while for Turkey to regain the trust of these countries to the levels that prevailed during the “zero problems” era, but Erdoğan’s initiative is an important step in the right direction for the country, even if it proves to be too little, too late to save his own political skin.

ahvalnews.com

Αμερικανός αξιωματούχος: Δεν υπάρχει συμβιβασμός μεταξύ της ευρωπαϊκής και της ασφάλειας στον Ινδο-Ειρηνικό

0

«Δεν νομίζω ότι υπάρχει συμβιβασμός μεταξύ της ασφάλειας στην Ευρώπη και της ασφάλειας στον Ινδο-Ειρηνικό. Στην πραγματικότητα, μία από τις εντυπωσιακές πτυχές της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη ήταν ότι όχι μόνο συναντήθηκαν οι τριάντα σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, αλλά επίσης, για πρώτη φορά, είχαμε τέσσερις ηγέτες από την Ασία και τον Ειρηνικό που συμμετείχαν στη σύνοδο.» [EPA-EFE/Brais Lorenzo]

Η νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ δεν αφορά τη μετατόπιση της προσοχής της συμμαχίας προς τον Ινδο-Ειρηνικό, αλλά αντίθετα υπάρχει ανάγκη να αναγνωριστεί και να αντιμετωπιστεί η αυξημένη στρατηγική επιρροή της Κίνας στην Ευρώπη, δήλωσε η βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις, Karen Donfried, σε συνέντευξή της στη EURACTIV Σλοβακίας.

Η Karen Donfried είναι βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις στην κυβέρνηση Biden. Πριν από την τρέχουσα θέση της, διετέλεσε πρόεδρος του German Marshall Fund (GMF) των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη τον Ιούνιο ότι ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουν τα σχέδιά τους για εκτεταμένη παρουσία στον Ινδο-Ειρηνικό;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει συμβιβασμός μεταξύ της ασφάλειας στην Ευρώπη και της ασφάλειας στον Ινδο-Ειρηνικό. Στην πραγματικότητα, μία από τις εντυπωσιακές πτυχές της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη ήταν ότι όχι μόνο συναντήθηκαν οι τριάντα σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, αλλά επίσης, για πρώτη φορά, είχαμε τέσσερις ηγέτες από την Ασία και τον Ειρηνικό που συμμετείχαν στη σύνοδο.

Το μήνυμα δεν αφορούσε τη μετάβαση του ΝΑΤΟ στον Ινδο-Ειρηνικό, αλλά το ότι η Κίνα έχει με πολλούς τρόπους έρθει στην Ευρώπη μέσω της «Μιας Ζώνης-Ενός Δρόμου» αγοράζοντας στρατηγικές υποδομές στην Ευρώπη, οπότε το ΝΑΤΟ πρέπει να έχει μια ολιστική άποψη αυτής της κατάστασης. Και ήταν πολύ ωφέλιμο να έχουμε αυτούς τους τέσσερις ηγέτες εκεί και να μας βοηθήσουν στη συμμαχία να κατανοήσουμε καλύτερα την πρόκληση της Κίνας.

Όσον αφορά άλλα παραδοτέα, αναφέρατε την αύξηση των δυνάμεων, η οποία ήταν καθοριστικής σημασίας. Βλέπετε τις ΗΠΑ να αυξάνουν τις δυνάμεις τους, αλλά βλέπετε επίσης και άλλους συμμάχους να αυξάνουν τις δυνάμεις τους. Ένα από τα αποτελέσματα αυτών των τελευταίων μηνών ήταν ο σχηματισμός των ομάδων μάχης στις χώρες του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Σλοβακίας. Αυτό είναι πολύ θετικό.

Χαιρετίζουμε πραγματικά την προθυμία της Σλοβακίας να φιλοξενήσει τις δραστηριότητες επαγρύπνησης του ΝΑΤΟ, οι οποίες ανταποκρίνονται σε μεγάλο βαθμό στο αλλαγμένο περιβάλλον ασφαλείας λόγω της απρόκλητης εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Είδαμε επίσης τη συμμαχία να συμφωνεί να επεκτείνει την πρόσκληση στη Φινλανδία και τη Σουηδία να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, γεγονός που επίσης ενισχύει την ασφάλεια της συμμαχίας. Πολλές σημαντικές αποφάσεις ελήφθησαν σχετικά με το Στρατηγικό Σύμφωνο.

Τα τελευταία χρόνια υπήρξαν φωνές στην Ευρώπη που ζητούσαν ισχυρότερη δέσμευση των ΗΠΑ για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Πόσο ισχυρή και βιώσιμη είναι η πολιτική υποστήριξη στις Ηνωμένες Πολιτείες για μια αυξημένη παρουσία; Παίζει κάποιο ρόλο η προθυμία των ευρωπαίων συμμάχων να αυξήσουν τις αμυντικές τους ικανότητες;

Τους τελευταίους μήνες, αλλά ήταν ιδιαίτερα ισχυρή στη Μαδρίτη, έχουμε δει ένα εξαιρετικά υψηλό επίπεδο ενότητας και συνοχής στο ΝΑΤΟ. Δεν το έχω ξαναδεί αυτό στη διάρκεια της ζωής μου.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απρόκλητη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου άλλαξε τον υπολογισμό κάθε κράτους μέλους του ΝΑΤΟ. Η δέσμευση που βλέπουμε για την υποστήριξη της Ουκρανίας και την ενίσχυση του ΝΑΤΟ και της βορειοανατολικής και νοτιοανατολικής πλευράς του είναι σταθερή. Αυτή η δέσμευση στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι διακομματική – δεν αμφιβάλλω γι’ αυτό.

Αναφέρατε επίσης τη δέσμευση για υψηλότερες αμυντικές δαπάνες. Υπάρχουν πολλές χώρες που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε, αλλά ας πούμε τη Γερμανία, με τη μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρώπη, νομίζω ότι είναι αρκετά σημαντικό το γεγονός ότι λίγο μετά τις 24 Φεβρουαρίου είδαμε τον Γερμανό καγκελάριο Σολτς να δεσμεύεται όχι μόνο για ένα ειδικό ταμείο για αμυντικές δαπάνες, αλλά να δεσμεύεται ότι η Γερμανία θα δαπανά πάνω από το 2% του ΑΕΠ για την άμυνα. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, όλοι οι σύμμαχοι δεσμεύτηκαν εκ νέου σε αυτή τη δέσμευση για αμυντικές δαπάνες. Έτσι, πιστεύω ότι υπάρχει βιωσιμότητα γύρω από αυτές τις αποφάσεις.

Παρά την αλληλεγγύη αυτή, υπάρχουν ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ με διαφορετικές θέσεις σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπως για παράδειγμα η Τουρκία ή, σε κάποιο βαθμό, η Ουγγαρία. Αυτό αποδυναμώνει την ενότητα του ΝΑΤΟ και ενδεχομένως την ικανότητά του να δράσει σε περίπτωση που κάποιο από τα μέλη δεχθεί στρατιωτική επίθεση;

Η προοπτική των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ότι θεωρούμε ότι όλοι οι σύμμαχοι μας δίνουν δύναμη. Η βάση του ΝΑΤΟ είναι ότι είμαστε κυρίαρχες, ανεξάρτητες χώρες. Όλοι έχουμε ελαφρώς διαφορετικές απόψεις. Αλλά η δύναμη του ΝΑΤΟ είναι ακριβώς αυτό που είδατε στη Μαδρίτη. Αυτές οι τριάντα χώρες έρχονται μαζί με την ανεξαρτησία και την κυριαρχία τους και όλες συμφωνούν σε ένα σύνολο πραγματικά σημαντικών αποφάσεων. Από τη στρατηγική αντίληψη μέχρι τη στάση των δυνάμεων, από την πρόσκληση της Σουηδίας και της Φινλανδίας να συμμετάσχουν μέχρι την ύπαρξη της τετράδας Ασίας-Ειρηνικού εκεί. Νομίζω ότι υπάρχει δύναμη σε αυτή την ποικιλομορφία.

Ναι, μερικές φορές αποτελεί πρόκληση και μερικές φορές δεν συμφωνούν όλοι, αλλά τα καταφέρνουμε. Και το γεγονός ότι σεβόμαστε ο ένας τις απόψεις του άλλου και μπορούμε ακόμη να επιτύχουμε συναίνεση σε αυτά τα κρίσιμα ζητήματα είναι κάτι που μας κάνει ισχυρότερους.

Η Σλοβακία δεν είναι μία από τις χώρες που θα δουν αυξημένη παρουσία αμερικανικών δυνάμεων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχουμε κοινά σύνορα με τη Ρωσία ή έπαιξαν άλλοι παράγοντες;

Δεν θα σκεφτόμουν την ενισχυμένη παρουσία στην ανατολική πτέρυγα από ποιες χώρες και πού. Η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται για μια δέσμευση του ΝΑΤΟ. Ο Πρόεδρος Biden ήταν πολύ συγκεκριμένος λέγοντας ότι το άρθρο 5 ισχύει για κάθε σπιθαμή του εδάφους του ΝΑΤΟ. Η ενίσχυση της παρουσίας του ΝΑΤΟ σε όλες αυτές τις χώρες είναι ένα ισχυρό μήνυμα προς τη Ρωσία. Μόνο για τη Σλοβακία: Η Σλοβακία είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος, εταίρος και φίλος.

Είχα το προνόμιο να επισκεφθώ τη Σλοβακία με την Πρώτη Κυρία μας. Στο επίκεντρο αυτής της επίσκεψης ήταν οι Ουκρανοί πρόσφυγες. Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα του ανεκτίμητου ρόλου που διαδραματίζει η Σλοβακία καθώς όλοι προσπαθούμε να στηρίξουμε την Ουκρανία. Ήταν πολύ συγκινητικό να βρίσκομαι στη Σλοβακία μαζί της, γιορτάζοντας το πώς οι Σλοβάκοι έχουν ανοίξει τις πόρτες τους στους Ουκρανούς πρόσφυγες. Παρέχετε επίσης σημαντική βοήθεια για την ασφάλεια της Ουκρανίας, βοηθώντας με πολλούς τρόπους. Θέλω απλώς να ξεκαθαρίσω ότι η άποψη των ΗΠΑ είναι ότι χτυπάτε πάνω από το βάρος σας και δείχνετε τη δύναμη της συμμαχίας στους πολίτες σας και στις ΗΠΑ.

EurActiv.sk