Αρχική Blog Σελίδα 1911

Le Figaro: Αντιδυτική συμμαχία τριών αυταρχικών ηγετών η συνάντηση κορυφής Ιράν, Ρωσίας, Τουρκίας

0

Ο Ιρανός πρόεδρος Εμπραχίμ Ραΐσι υποδέχθηκε τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν στην Τεχεράνη / Φωτογραφία: AP
19/07/2022  15:01
Κάνοντας λόγο για «αντιδυτική συμμαχία τριών αυταρχικών ηγετών», η γαλλική εφημερίδα Le Figaro αναφέρεται στη συνάντηση κορυφής Ιράν, Ρωσίας, Τουρκίας.

Αναφέρει, μάλιστα, χαρακτηριστικά ότι «ο μόνος που λείπει για να ολοκληρωθεί η ομάδα είναι ο Κινέζος πρόεδρος».

Κατά την εφημερίδα, αυτή η συνάντηση, που πραγματοποιείται σήμερα στην Τεχεράνη, παρά τις σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών κρατών, αποτελεί «ένα ακόμη βήμα στην ενίσχυση ενός αντιδυτικού πόλου, που ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια αλλά αποκρυσταλλώθηκε με τον πόλεμο στην Ουκρανία».

Le Figaro: Ο Ερντογάν περιμένει το «πράσινο φως» για την επίθεση στη βόρεια Συρία
Η γαλλική εφημερίδα σημειώνει ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μεταβαίνει στην Τεχεράνη για να πάρει το «πράσινο φως» ώστε να ξεκινήσει την «ειδική επιχείρησή του» κατά των φιλοκουρδικών ομάδων μαχητών στη βόρεια Συρία και ότι ελπίζει να συμφωνήσει και ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν. Αναφέρει επίσης πως η Άγκυρα επιθυμεί να έχει ρόλο διαμεσολαβητή στην ουκρανική σύγκρουση και ειδικότερα σε ό,τι αφορά τον έλεγχο της μεταφοράς 20 εκατομμυρίων τόνων ουκρανικών σιτηρών, που θα βοηθούσαν στην αποτροπή μιας παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης.

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε στον ΟΗΕ με την έγκριση της Μόσχας και του Κιέβου θα αποτελέσει αντικείμενο διμερών συζητήσεων μεταξύ Ερντογάν και Πούτιν, αναφέρει η εφημερίδα, σημειώνοντας ότι θα μπορούσε να ακολουθήσει νέα συνάντηση την Τετάρτη ή την Πέμπτη στην Κωνσταντινούπολη.

Le Figaro: Οι Ιρανοί θέλουν να εκμεταλλευθούν τον «αντιπερισπασμό» που προκάλεσε ο πόλεμος στην Ουκρανία
Όσο για τους Ιρανούς, επισημαίνεται ότι ο Εμπραχίμ Ραΐσι εδώ και καιρό επιθυμεί να αγοράσει μαχητικά αεροσκάφη και συστοιχίες αντιαεροπορικών πυραύλων από τη Ρωσία και ότι στην περίπτωση της Συρίας, υποστηρίζουν, όπως και οι Ρώσοι, τον Aσαντ.

«Σήμερα, μάλλον θέλουν να εκμεταλλευθούν τον “αντιπερισπασμό” που προκάλεσε στη Ρωσία ο πόλεμος στην Ουκρανία για να εδραιώσουν την επιρροή τους στην περιοχή μέσω των σιιτικών πολιτοφυλακών» σημειώνει η εφημερίδα, τονίζοντας ακόμη ότι το Ιράν και η Ρωσία θα συζητήσουν για το πετρέλαιο και τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να παρακάμψουν τις δυτικές οικονομικές κυρώσεις που αντιμετωπίζουν και οι δύο.

Αναφέρεται επίσης πως σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, η Ρωσία θα μπορούσε να αποκτήσει αρκετές εκατοντάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη μάχης από το Ιράν, τα οποία της λείπουν στον πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας.

Ρωσία, Ιράν και Τουρκία κινούν τα νήματα στη Συρία, λέει η «Le Figaro»
Ως προς τους Ρώσους, σημειώνεται ότι η επίσκεψη στο Ιράν θα είναι το δεύτερο ταξίδι του Πούτιν στο εξωτερικό από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και ότι είναι ένα ταξίδι γεμάτo πολιτικά μηνύματα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «η σύνοδος κορυφής της Τεχεράνης δείχνει στη Δύση ότι, παρά τις κυρώσεις, ο Πούτιν είναι ακόμη σε θέση να οικοδομεί συμμαχίες και να συμμετέχει σε διεθνείς συναντήσεις. Υπενθυμίζει επίσης στους Αμερικανούς και Ευρωπαίους συμμάχους της Ουκρανίας ότι μεγάλο μέρος του κόσμου υποστηρίζει τον αγώνα του Κρεμλίνου κατά της Ουκρανίας, τουλάχιστον σιωπηρά. Αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι, μετά τη δημιουργία της ομάδας της Αστάνα το 2017, η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία είναι αυτές που κινούν τα νήματα στη Συρία και όχι πλέον η Δύση, η οποία συμμετέχει μόνο στο περιθώριο. Τέλος, δείχνει σε όλους εκείνους που θεωρούν ότι η Ρωσία είναι ευρωπαϊκή και ότι η κλίση της είναι, μακροπρόθεσμα, να πλησιάσει το δυτικό στρατόπεδο, ότι αυτό απέχει πολύ από το να ισχύει».

Η δημιουργία ενός αντιδυτικού μετώπου είναι, κατά τη γαλλική εφημερίδα, το βασικό ζητούμενο της Τεχεράνης, σημειώνοντας ότι ο αγώνας κατά της Δύσης είναι δεδομένος στη Μόσχα και την Τεχεράνη, αλλά πιο υποτονικός στην Άγκυρα, η οποία επισήμως παραμένει σταθερός σύμμαχος του ΝΑΤΟ.

Ακόμη και αν δεν καταλήξει σε συγκεκριμένες αποφάσεις, η συνάντηση αυτή έχει ήδη επιτύχει αρκετούς από τους στόχους της, τονίζει η εφημερίδα, υπογραμμίζοντας πως απέδειξε ότι, παρά τις διαφορές που δημιούργησε ο πόλεμος στην Ουκρανία και παρά τη διγλωσσία της Άγκυρας επί του θέματος, εξακολουθεί να υπάρχει ένα ενιαίο αντιδυτικό μέτωπο Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας.

iefimerida.gr

 

Ιωακειμίδης Π. Κ.-Η Ευρώπη «εκδικείται»…

0

Το Brexit αποδεικνύεται τοξική πηγή πολιτικής αστάθειας και παρακμής για το Ηνωμένο Βασίλειο. Πλήρης αποτυχία. Η λαϊκή πλειοψηφία θεωρεί τώρα ότι το Brexit ήταν ένα λάθος. Κατά κάποιον τρόπο η Ευρώπη εκδικείται.

Το Brexit «έφαγε» έναν ακόμη πρωθυπουργό, ένα «παιδί» του μάλιστα, τον Μπόρις Τζόνσον, από τους πλέον φανατικούς οπαδούς της εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ). Είχαν προηγηθεί Τερέζα Μέι (2019) και Ντέιβιντ Κάμερον (2016). Ο Μπ. Τζόνσον, που παραιτήθηκε από την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος αλλά παραμένει προσωρινός πρωθυπουργός μέχρι την ανάδειξη του διαδόχου του, υπήρξε ο κύριος αρχιτέκτονας του Brexit.

Ο Μπ. Τζόνσον ανήλθε στην εξουσία, παρά τις γνωστές αδυναμίες του (ακεραιότητα, ανικανότητα, διαφθορά) λόγω της φανατικής υποστήριξής του προς το Brexit. Χωρίς τον Τζόνσον (και τα ψέματά του) δεν θα υπήρχε Brexit. Αλλά και χωρίς το Brexit δεν θα υπήρχε Τζόνσον ως πρωθυπουργός! Το Brexit αποδεικνύεται τοξική πηγή πολιτικής αστάθειας και παρακμής για το Ηνωμένο Βασίλειο. Πλήρης αποτυχία. Η λαϊκή πλειοψηφία θεωρεί τώρα ότι το Brexit ήταν ένα λάθος. Κατά κάποιον τρόπο η Ευρώπη εκδικείται.

Δεν υπάρχει, ως φαίνεται, πολιτικό μέλλον (και οικονομικό) για τη Βρετανία με το ιδιαίτερα σκληρό Brexit που επιδίωξαν και τελικά επέβαλαν Μπόρις Τζόνσον και άλλοι φανατικοί του Συντηρητικού Κόμματος. Γι’ αυτό και δύο μόλις χρόνια μετά την αποχώρηση – τη μόνη αποχώρηση χώρας από το σύστημα – έχει ανοίξει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στο Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ) για την ανάγκη ενός χαλαρότερου Brexit, ενός ηπιότερου Brexit (soft Brexit) ή και στο βάθος χρόνου της πλήρους επιστροφής ίσως του ΗΒ στην Ενωση! Απίστευτο κι όμως αληθές. Ενδεικτική από την άποψη αυτή είναι η αρθρογραφία του βρετανικού Τύπου.

Σε σχετικό άρθρο ο Economist αναλύει ακριβώς την περίπτωση για ένα ηπιότερο Brexit (βλέπε «Remainers’ cake problem», The Economist, 25 Ιουνίου 2022). Ηπιότερο Brexit σημαίνει στην πράξη επανένταξη στην ενιαία αγορά και τελωνειακή ένωση. Και αυτό προτείνεται επίσης από εφημερίδες όπως οι «Financial Times», η «Guardian», κ.ά. Ως γνωστόν, μετά  τις ισχυρές πιέσεις της ακραίας πτέρυγας του Συντηρητικού Κόμματος που συγκροτείται από φανατικούς οπαδούς του Brexit και τοξικούς αντιπάλους της ΕΕ, η Βρετανία επέλεξε το λεγόμενο «σκληρό Brexit» (hard Brexit). Εκοψε δηλαδή όλους σχεδόν τους δεσμούς με την ΕΕ και κυρίως αποχώρησε από την ενιαία αγορά (single Market) και την τελωνειακή ένωση και περιορίστηκε σε μια απλή εμπορική σχέση.

Η επιλογή αυτή (σκληρό Brexit) επέβαλε τη διαπραγμάτευση ειδικού καθεστώτος για τη Β. Ιρλανδία μέσω ειδικού Πρωτοκόλλου που έχει προσαρτηθεί στη Συμφωνία Αποχώρησης (Withdrawal Agreement) προκειμένου να προστατευθεί «η συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής» του 1998, η οποία έλυσε το Ιρλανδικό πρόβλημα. Με το πρωτόκολλο αυτό η Β. Ιρλανδία, αντίθετα με τη Βρετανία, παραμένει στην ενιαία εσωτερική αγορά και τελωνειακή ένωση, ενώ παραμένουν ανοιχτά και τα σύνορα με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Αντίθετα δημιουργείται εσωτερικό σύνορο μεταξύ Βρετανίας και Β. Ιρλανδίας, γεγονός που έχει δημιουργήσει άλλα οικονομικά, εμπορικά και πολιτικά προβλήματα. Ως αποτέλεσμα το Λονδίνο επέλεξε μονομερώς (!) να τροποποιήσει το πρωτόκολλο με εσωτερική νομοθεσία, κάτι που βέβαια παραβιάζει κανόνες του διεθνούς δικαίου και έχει δηλητηριάσει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις Λονδίνου και Βρυξελλών. Η Δημοκρατία της Ιρλανδίας αλλά και το σύνολο των άλλων κρατών-μελών της Ενωσης θεωρούν εντελώς αναγκαίο το Βορειο-ιρλανδικό πρωτόκολλο.

Ωστόσο το αίτημα για την επιδίωξη ενός ηπιότερου Brexit πηγάζει από τη διαπίστωση ότι συνολικά το Brexit αποδεικνύεται πολλαπλώς ζημιογόνο για το Ηνωμένο Βασίλειο, έστω κι αν οι «σκληροί» του Συντηρητικού Κόμματος δεν τολμούν να το παραδεχθούν. Ζημιογόνο οικονομικά και πολιτικά. Από οικονομική άποψη, το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της Βρετανίας ήταν στο τέλος του περασμένου χρόνου 5,2% χαμηλότερο απ’ ό,τι θα ήταν χωρίς το Brexit σύμφωνα με το Centre for Economic Reform. Ενώ το Brexit έχει συρρικνώσει την ανοιχτότητα της βρετανικής οικονομίας, κατάσταση που συμπαρασύρει παραγωγικότητα και μισθούς. Επιπλέον, το Brexit έχει συμβάλει κατά 6% στην αύξηση των τιμών των τροφίμων στα δύο χρόνια από την υλοποίησή του. Γενικά, η εμπορική θέση της χώρας έχει χειροτερεύσει, ενώ η στερλίνα μόνο εφέτος έχει χάσει το 10% της αξίας της έναντι του δολαρίου. Ως συνέπεια το 45% των Βρετανών αισθάνονται ότι ζουν χειρότερα μετά το Brexit και μόνο ένα 17% καλύτερα.

Μια κεντρική υπόθεση των υποστηρικτών του Brexit, ότι δηλαδή η αποχώρηση του Ην. Βασιλείου από την Ενωση θα προκαλούσε ένα domino διαδοχικών αποχωρήσεων, διαψεύσθηκε πανηγυρικώς. Οχι μόνο δεν συνέβη κάτι τέτοιο, αλλά ακριβώς το αντίθετο – το Brexit συνέβαλε καθοριστικά στην ενίσχυση της ενότητας της Ενωσης. Καμία χώρα δεν θέλησε να ακολουθήσει το (ολέθριο) παράδειγμα της Βρετανίας – να επιδιώξουν αποχώρηση. Το αντίθετο. Αυξάνεται ο αριθμός των (τρίτων) κρατών που επιδιώκουν προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Από τις έξι χώρες των Δ. Βαλκανίων, την Τουρκία, την Ουκρανία, τη Μολδαβία, τη Γεωργία. Με τον βάρβαρο πόλεμο που διεξάγει η Ρωσία ενάντια στην Ουκρανία, σχεδόν το σύνολο των ευρωπαϊκών δημοκρατικών χωρών προσβλέπουν σε ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση (και ΝΑΤΟ) για την κατοχύρωση της ασφάλειάς τους, των δημοκρατικών αξιών και της ευημερίας τους.

Η Βρετανία παραμένει η ιδιόρρυθμη περίπτωση. Αλλά και εκεί η δυναμική φαίνεται να αλλάζει. Βέβαια η άμεση επιδίωξη θα είναι μια νέα εταιρική σχέση και ένα «ήπιο Brexit» με την ΕΕ. Η πλήρης επανένταξη θα παραμείνει στον πολύ μακρινό ορίζοντα, πολύ περισσότερο που μια επανένταξη θα είναι πλήρης, από την ΟΝΕ (οικονομική και νομισματική ένωση) με την πολιτική στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (JHA). Στο μεταξύ η Βρετανία δεν αποκλείεται να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Πολιτική Κοινότητα, θεσμό που έχει προτείνει ο πρόεδρος Εμ. Μακρόν.

Στις πολιτικές παρενέργειες του Brexit θα πρέπει βέβαια να προστεθεί και η αβεβαιότητα που έχει εγείρει γύρω από τη βιωσιμότητα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Σκωτία έχει ήδη αναγγείλει τη διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία το επόμενο έτος. Ενώ και τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα στη Β. Ιρλανδία (πρώτο κόμμα το Σιν Φέιν) εκκολάπτουν τη δυναμική της ενοποίησης με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, και μόνο το γεγονός ότι άνοιξε συζήτηση για χαλάρωση του «σκληρού Brexit» είναι ενδεικτικό της αποτυχίας του Project. Η θέση της Βρετανίας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι στην Ευρώπη…

 

Ο καθηγητής Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Τελευταίο του βιβλίο: «Επιτεύγματα και Στρατηγικά Λάθη της Εξωτερικής Πολιτικής της Μεταπολίτευσης» (Θεμέλιο).

 

https://www.tovima.gr/2022/07/19/opinions/i-eyropi-ekdikeitai/

Φιλορώσοι κατάσκοποι δρουν στους κόλπους της Ε.Ε.: Μία “φοβερή” γυναίκα και κάμποσοι ακροδεξιοί ευρωβουλευτές

0

Ένας εμπειρογνώμονας πληροφορικής που υποκίνησε το μίσος κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), ένας λαμπρός ανατολίτης, μια γυναίκα που αποκαλείται «καμάρι του Νταγκεστάν» και ειδικοί σε χημικά, βιολογικά και πυρηνικά όπλα -τα προφίλ 19 ακόμη «διπλωματών» που εκδιώχθηκαν από το Βέλγιο τον Απρίλιο για κατασκοπεία, δείτε τι έκανε πραγματικά η πρεσβεία της Ρωσίας στις Βρυξέλλες…

Το εκτενές άρθρο του Euobserver καταλήγει αναφέροντας ότι:

Δεκάδες ευρωβουλευτές είναι ανοιχτά φιλορώσοι. Περίπου 36 ακροδεξιοί και μη εγγεγραμμένοι ευρωβουλευτές από κόμματα όπως το γαλλικό Rassemblement national, το Alternative für Deutschland της Γερμανίας και το Vlaams Belang του Βελγίου καταψήφισαν σθεναρά ένα ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Ιούνιο σχετικά με το καθεστώς υποψηφιότητας στην ΕΕ για την Ουκρανία, για παράδειγμα.

Πολλοί περιθωριακοί ευρωβουλευτές πραγματοποιούν πλαστές αποστολές εκλογικής παρατήρησης στη Ρωσία και στα κατεχόμενα από τη Ρωσία εδάφη, σε ταξίδια που μπορούν να λειτουργήσουν ως οχήματα στρατολόγησης για υπηρεσίες κατασκοπείας.

Σε μια περίπτωση, ο Janusz Niedźwiecki, ένας Πολωνός διοργανωτής εκλογικής αποστολής που καλλιέργησε δεσμούς με Βρετανούς, Γάλλους και Πολωνούς ευρωσκεπτικιστές ευρωβουλευτές, συνελήφθη από τις πολωνικές αρχές πέρυσι και κρατείται με την κατηγορία της συνεργασίας με τις ρωσικές υπηρεσίες. Κάθε ευρωβουλευτής έχει επίσης 26.734 ευρώ το μήνα για να προσλάβει μια ομάδα βοηθών και ασκουμένων, οι οποίοι δεν χρειάζεται να είναι υπήκοοι της ΕΕ και οι οποίοι δεν ελέγχονται από τις εθνικές ή εσωτερικές υπηρεσίες ασφαλείας της ΕΕ.

Σε μια δεύτερη προπολεμική έρευνα, η Tamara Volokhova, μια Ρωσίδα με γαλλική υπηκοότητα, η οποία ξεκίνησε την καριέρα της στις Βρυξέλλες ως σύμβουλος πολιτικής ενός Γάλλου ακροδεξιού ευρωβουλευτή, φέρεται να βοήθησε τη Ρωσία να στρατολογήσει πολιτικούς της ΕΕ.

Και σε μια τρίτη ύποπτη περίπτωση, η πρώην μακροχρόνια βοηθός ακροδεξιού Βούλγαρου ευρωβουλευτή με σκιερούς ρωσικούς δεσμούς άλλαξε το όνομά της και έκανε αίτηση για πρακτική άσκηση σε προγράμματα της ΕΕ και σε μέσα ενημέρωσης που εδρεύουν στις Βρυξέλλες.

Το βιογραφικό της περιλάμβανε θέσεις στο Κολέγιο της Ευρώπης στη Μπριζ, το οποίο διδάσκει πολλούς μελλοντικούς αξιωματούχους της ΕΕ. Και δίδαξε γιόγκα σε ένα καταπράσινο προάστιο των Βρυξελλών, το οποίο πολλά μέλη του προσωπικού της ΕΕ και οι οικογένειές τους αποκαλούν σπίτι τους.

“Το προφίλ της δείχνει ότι [το όνομα που αποκρύπτεται από το EUobserver] είναι ενδιάμεσος με τις ρωσικές υπηρεσίες”, δήλωσε μια δυτική πηγή πληροφοριών.

Τέσσερις ανώτεροι ευρωβουλευτές προειδοποίησαν τα αφεντικά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να λάβουν πιο σοβαρά υπόψη την ασφάλεια ακόμη και πριν η Ρωσία εισβάλει στην Ουκρανία.

«Σας καλούμε [τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου] να εξετάσετε το ενδεχόμενο να επενδύσετε στην ενίσχυση των δυνατοτήτων μας σε αυτόν τον τομέα με τη δημιουργία ολοκληρωμένων δομών προσυμπτωματικού ελέγχου, το έργο των οποίων θα περιλαμβάνει τον έλεγχο του μη εκλεγμένου προσωπικού που απασχολείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», έγραψαν σε επιστολή τους, τον περασμένο Μάρτιο.

«Γνωρίζω ότι τα θεσμικά όργανα και οι υπηρεσίες της ΕΕ είναι περισσότερο από ποτέ στόχοι εχθρικής συλλογής πληροφοριών», απάντησε ο εκλιπών πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου David Sassoli τον περασμένο Ιούνιο. Και δεδομένης της φύσης της φούσκας των Βρυξελλών, δεν είχε μεγάλη διαφορά το πώς μπήκαν οι πιθανοί εισβολείς.

«Περιττό να πούμε ότι στο κοινοβούλιο της ΕΕ, η Ρωσία έχει δεσμούς με άτομα που δεν είναι ρωσικής υπηκοότητας, που εργάζονται για ρωσικές υπηρεσίες υπό άλλες καλύψεις», δήλωσε μια βελγική ασφαλής πηγή. «Το κοινοβούλιο είναι ο πιο αδύναμος κρίκος όσον αφορά την ασφάλεια στα θεσμικά όργανα της ΕΕ», είπε η δυτική πηγή πληροφοριών.”

ΠΗΓΗ: Euobserver – Revealed: Who were Russia’s spies in the EU corridors?

https://hellasjournal.com/2022/07/erevna-apokalipti-oti-filorosi-kataskopi-droun-stous-kolpous-tis-e-e-mia-foveri-gineka-ke-kamposi-akrodexii-evrovouleftes/

Στην Τεχεράνη ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν – Του έστρωσαν κόκκινο χαλί 

0

Βασικά θέματα η Συρία και η εξαγωγή σιτηρών από την Ουκρανία

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έφτασε την Τρίτη στην Τεχεράνη, όπου θα έχει τρεις γύρους διμερών συνομιλιών και μια σύνοδο κορυφής της «τρόικας» των χωρών – εγγυητών της συριακής διευθέτησης στο πλαίσιο της Αστάνα. 

Το Il-96 με τον αρχηγό του ρωσικού κράτους προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της ιρανικής πρωτεύουσας, στο πλευρό του παρατάχθηκε τιμητική φρουρά και στρώθηκε το κόκκινο χαλί.

Ο Β.Πούτιν κατέβηκε από το διάδρομο, αντάλλαξε χαιρετισμούς με όσους τον συνάντησαν και μπήκε σε μια λιμουζίνα Aurus που τον περίμενε για να πάει σε συνομιλίες με την ιρανική ηγεσία.

Ο καιρός στην Τεχεράνη είναι ζεστός, η θερμοκρασία του αέρα έχει ανέβει στους 38 βαθμούς.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Όπως είπε ο βοηθός του προέδρου Γιούρι Ουσάκοφ τη Δευτέρα, ο Πούτιν θα ξεκινήσει την επίσκεψή του με μια συνάντηση με τον Ιρανό Πρόεδρο Εμπραχίμ Ραΐσι.

Στη συνέχεια, προγραμματίζονται συνομιλίες με τον πνευματικό ηγέτη και ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, καθώς και με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. 

Το βράδυ, οι αρχηγοί της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Ιράν και της Τουρκίας θα συγκεντρωθούν για μια σύνοδο κορυφής των χωρών – εγγυητών της συριακής διευθέτησης.

Ως αποτέλεσμα των συνομιλιών, στις 19 Ιουλίου η Τεχεράνη θα υιοθετήσει κοινή δήλωση των προέδρων των κρατών μελών της «τρόικας» της Αστάνα.

Θα κάνουν και δήλωση στα ΜΜΕ. Οι εμπνευστές του σχήματος της Αστάνα για μια πολιτική διευθέτηση στη Συρία ήταν η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία, οι οποίες ενήργησαν επίσης ως εγγυητές για μια ειρηνική διευθέτηση της συριακής σύγκρουσης.

Στις διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2017 στην Αστάνα, την πρωτεύουσα του Καζακστάν, συμμετείχαν εκπρόσωποι της επίσημης Δαμασκού και αντιπροσωπεία της συριακής αντιπολίτευσης.

Η συνάντηση των προέδρων της Ρωσίας, του Ιράν και της Τουρκίας είχε προγραμματιστεί το 2020, αλλά αναβλήθηκε πολλές φορές λόγω της πανδημίας.

Ωστόσο, όπως σημείωσε ο Ρώσος πρεσβευτής στην Τεχεράνη, Λεβάν Τζαγκαριάν, σε συνέντευξή του στο TASS, «τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις προσωπικές συναντήσεις, οι οποίες είναι πιο αποτελεσματικές και έχουν πιο εμπιστευτικό χαρακτήρα». 

Ο Ουσάκοφ συμφωνεί μαζί του, πιστεύοντας ότι «είναι, φυσικά, πιο λογικό και σκόπιμο να συζητηθούν τόσο ευαίσθητα θέματα όπως η συριακή διευθέτηση σε μορφή πρόσωπο με πρόσωπο».

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/stin-texerani-o-rosos-proedros-vlantimir-poutin-tou-estrosan-kokkino-xali/

Associates of Erdoğan Defrauded Ukraine of $5 Million in Arms in a Con Deal

0

Κώστας Χρυσόγονος: Η επιστροφή του ΠΑΣΟΚ

0

Κώστας Χρυσόγονος

Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ

Από τη μελέτη της εξέλιξης των πολιτικών δημοσκοπήσεων την τελευταία διετία προκύπτει ένα παράδοξο, με την πρώτη ματιά τουλάχιστον, φαινόμενο. Ενώ το κυβερνόν κόμμα υφίσταται σημαντική φθορά από την άσκηση της εξουσίας (π.χ. στην τακτική εξαμηνιαία έρευνα «Τάσεις» της γνωστής εταιρίας MRB από 40% τον Ιούνιο του 2020 η Ν.Δ. έπεσε στο 29,3% τον φετινό Ιούνιο), η αξιωματική αντιπολίτευση αδυνατεί να επωφεληθεί και παραμένει στάσιμη περίπου στα ίδια επίπεδα (στην ίδια έρευνα, από 20,9% τον Ιούνιο του 2020 έχει ανεβεί μάλλον ανεπαίσθητα στο 22,1% τον Ιούνιο του 2022). Τούτο οφείλεται σε κάποιον βαθμό στην απογοήτευση που αισθάνονται ακόμη και σήμερα οι πολίτες από τα κυβερνητικά πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ κατά την περίοδο 2015-19, αλλά έχει και βαθύτερα αίτια.

Στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη διόγκωση των ποσοστών του στις βουλευτικές εκλογές από το 2012 και μετά, δεν έπαψε να είναι ένα μικρό κόμμα από οργανωτική άποψη και έχει μια χαλαρή μόνο σχέση με τους ψηφοφόρους του. Στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές του προσήλθαν μετά βίας 130.000 πολίτες, έναντι 270.00 στην εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη ως νέου Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ/ΚΙΝ.ΑΛ., ενώ στις δημοτικές εκλογές και στον συνδικαλισμό οι προσκείμενες στον ΣΥΡΙΖΑ παρατάξεις καταγράφουν μονοψήφιες, ως επί το πλείστον, επιδόσεις. Ακόμη και στις τελευταίες ευρωεκλογές του Μαΐου 2019 το ποσοστό του κόμματος του Πρωθυπουργού τότε Αλέξη Τσίπρα, ήταν μόλις 23,7%, το οποίο στις εθνικές εκλογές δύο μήνες αργότερα διογκώθηκε σε 31,5%, κυρίως λόγω του φόβου για δεξιά παλινόρθωση, τον οποίο προκαλούσε η επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές. Τελικά βέβαια η δεξιά παλινόρθωση δεν αποφεύχθηκε αφού η Ν.Δ έφθασε στο 39,8% στις βουλευτικές εκλογές.

Εδώ ακριβώς όμως εντοπίζεται το δομικό και διαρκές πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα αυτό δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε στα κρίσιμα χρόνια της εκλογικής μετάλλαξής του από σχήμα διαμαρτυρίας, όπως ήταν έως και το 2010-2011, σε κόμμα εξουσίας να μεταλλαχθεί πολιτικά, οργανωτικά και κοινωνικά σε μια μοντέρνα εκδοχή σοσιαλδημοκρατίας, ώστε να έχει τη δυνατότητα να απευθυνθεί στην κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων του μεσαίου χώρου. Έτσι η εκλογική «οροφή» του, ύστερα και από όσα συνέβησαν από το 2015 και μετά (δηλ. τη διάσπασή του, και την έμπρακτη διάψευση των ελπίδων που είχε καλλιεργήσει), βρίσκεται πια περίπου στα επίπεδα των ευρωεκλογών του 2019. Με άλλες λέξεις, φαινομενικά μόνο είναι το «αντίπαλον δέος» της Νέας Δημοκρατίας, αφού στην πραγματικότητα δεν διαθέτει τις πολιτικές προϋποθέσεις ώστε να αμφισβητήσει την εκλογική της πρωτοκαθεδρία. Όταν γίνει αυτό αντιληπτό από τη μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων, η επάνοδός του σε μονοψήφια ποσοστά θα καταστεί αναπότρεπτη.

Τις προϋποθέσεις αυτές τις διαθέτει αντίθετα το ΠΑ.ΣΟ.Κ/ΚΙΝ.ΑΛ., αφού είναι ιστορικά αποδεδειγμένη η πολιτική του πρόσβαση στον εκλογικά κρίσιμο μεσαίο χώρο και γι’ αυτό επικράτησε με αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε έξι εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου της μεταπολίτευσης, το 1981, 1985, 1993, 1996, 2000 και 2009 (συγκριτικά μπορεί να σημειωθεί ότι η Ν.Δ. έφτασε στην αυτοδυναμία μόνο πέντε φορές, το 1974, 1977, 2004, 2007 και 2019, και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α καμία). Μετά την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του τον Δεκέμβριο του 2021 το ΠΑ.ΣΟ.Κ/ΚΙΝ.ΑΛ. δρομολογεί την επιστροφή του σε ρόλο αυθεντικού διεκδικητή της εξουσίας (και όχι κατά φαντασία, όπως ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), μέσα από τη διατύπωση ενός προοδευτικού πολιτικού προγράμματος για διόρθωση πορείας της χώρας συνολικά, προς μια κατεύθυνση εκσυγχρονισμού με ευρωπαϊκό πρόσημο και συνδυασμό της οικονομικής ανάπτυξης με την κοινωνική δικαιοσύνη. Η δημοσκοπική του άνοδος, που καταγράφεται το τελευταίο οκτάμηνο, είναι μόνο το προοίμιο της νέας πορείας του. Στο τέλος της πορείας αυτής, ανεξάρτητα από το αν χρειαστούν μία, δύο ή και τρεις ακόμα εθνικές βουλευτικές εκλογές για την ολοκλήρωσή της, βρίσκεται η επιστροφή του ΠΑ.ΣΟ.Κ στον ρόλο του προοδευτικού/λαϊκού κύριου πόλου του πολιτικού μας συστήματος, απέναντι στη συντήρηση και τον ελιτισμό της Ν.Δ.

“Η καρδιά μου, το όπλο σου”…

0
της Άννας Κωνσταντινίδου, Δρ. Ιστορίας, Διεθνολόγου
Θέλησα το συγκεκριμένο, ιστορικό μυθιστόρημα, και επιδίωξα να το διαβάσω, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να διαπιστώσω αν η Επιστήμη “μπορεί να ερωτευτεί” το συναίσθημα, εκτός από τη γνώση…
Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι ο γνωστός πανεπιστημιακός, Γιώργος Καραγιαννίδης , Καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ, και ένας από τους επιδραστικότερους επιστήμονες διεθνώς στο γνωστικό του αντικείμενο.
Το βιβλίο κυριολεκτικά ριγεί τον αναγνώστη, καθώς συμπλέκει όχι μόνο τις διαφορετικές ιστορίες των ηρώων του, αλλά επειδή το μυθιστόρημα αυτό μυρίζει Ελλάδα…. Νησιά του Αιγαίου, περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, αλλά και οι πόλεις της καρδιάς μας στη μικρασιατική γη “συμπλέκονται” στο πρελούδιο της ζωής του κεντρικού ήρωα του μυθιστορήματος, του Οδυσσέα Λάσκαρη, πριν βρει το “λιμάνι” στην πολυτάραχη ζωή του… Μία πολυκύμαντη ζωή, η οποία ήταν απότοκος των βιωμάτων του στην ιταλοκρατούμενη Δωδεκάνησο.
Το βιβλίο αυτό διδάσκει…Δε διδάσκει μόνο τη δύναμη της αγάπης και του έρωτα που ανθίζει, γιγαντώνεται και κυριαρχεί ακόμη και κάτω από αντίξοες συνθήκες, αλλά αναφέρεται στις αξίες και τα ήθη μίας εποχής, που αν και πεπερασμένης, ωστόσο αυτά αποτελούσαν τα ερείσματα για την ανάπτυξη και τη λειτουργία μίας Κοινωνίας, της οποιαδήποτε Κοινωνίας, σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και σε οποιοδήποτε συνθήκη….
Η αξία των αρχών και της ιδεολογίας, το πάθος για διατράνωση και περιφρούρηση των “πιστεύω”, η κατάρριψη των στερεοτύπων ότι όλα τα μέλη ενός πληθυσμού και μίας εθνικής ομάδας είναι ίδια… Όχι, όλοι οι Γερμανοί δεν ήταν Ναζί… Όχι, όλοι οι Ιταλοί δεν ήταν φασίστες… Δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο στις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και το γκρίζο….
“Η καρδιά μου, το όπλο σου” πρέπει να διαβαστεί από το άτομο που τρέφει ιδανικά, που ελπίζει, που έχει ακόμα αξίες και πιστεύει στη δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων…
Είναι βιβλίο πολύ προσιτό για το κάθε βαλάντιο και μια ιδανική συντροφιά για τις καλοκαιρινές διακοπές…

Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

10
του Παντελή Σαββίδη
Αν δει κανείς τον κόσμο που συγκεντρώθηκε στην κηδεία του ψευτομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε πρέπει να ανησυχήσει.
Όχι, όμως, και το αθηναϊκό σύστημα. Το αθηναϊκο κράτος έχει ξεγράψει εδώ και καιρό την Θράκη.
Πολλές φορές την περίοδο της ενεργού δημοσιογραφικής μου δραστηριότητας επισκέφθηκα την περιοχή και ένοιωθα πως το ελληνικό κράτος δεν ασκεί πλήρη κυριαρχία.
Υποχωρεί για να μην προκαλέσει ακόμη και με την παρουσία του, όπως μας έλεγαν.
Θυμάμαι, μάλιστα, πως σε μια εκδήλωση στην οποία ήταν προσκεκλημένος και ο, τότε, τούρκος πρόξενος, τις τοπικές αρχές, ακόμη και τον περιφερειάρχη τον καλωσόρισε ο πρόξενος. Ο τούρκος πρόξενος, δηλαδή, καλωσόριζε σε περιοχή της Ξάνθης τον έλληνα περιφερειάρχη.
Στην περιοχή υπάρχει μια παράξενη ανοχή σε ένα είδος συγκυβέρνησης.
Κάτι απαράδεκτο.
Η Θράκη προκάλεσε το ενδιαφέρον του αθηναϊκού κράτους και της αθηναϊκής κοινής γνώμης με την παρουσία των αμερικανών στον Έβρο.
Υψίστη η προσφορά τους. Και οικονομικά και απο άποψη γεωπολιτικής αναβάθμισης.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία πηγαίνει απο αδιέξοδο σε αδιέξοδο εκείνο που έκανε για την Θράκη με την ανάληψη της κυβέρνησης ήταν να ξανασυστήσει επιτροπή του κοινοβουλίου που να ενδιαφερθεί για την περιοχή. Ξέρετε ποιος ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής; Η αδελφή του πρωθυπουργού!!! Η Ντόρα Μπακογιάννη. Πιστεύει κανείς πως με την Μπακογιάννη επικεφαλής της επιτροπής θα λειτουργήσει η επιτροπή και θα κατανείμει δίκαια κονδύλια, αν κατανεμηθούν; Η επιτροπή δεν παρήγαγε τίποτε ενδιαφέρον και, προφανώς, τα μέλη της όταν συναντώνται θα παίρνουν και τις αποζημιώσεις τους.
Όλη η ιστορία γίνεται για να καταναλώσουν τις όποιες πιστώσεις αθηναϊκές οικονομικές παρέες και πολιτικές ομάδες.
Το έργο το είδαμε και πριν μερικά χρόνια, ακριβώς, με το ίδιο σενάριο.
Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.
Το σημερινό σχόλιο γράφεται με αφορμή άρθρο στις Ανιχνεύσεις του Δημήτρη Μακροδημόπουλου για την απουσία σιδηροδρομικής επικοινωνίας Αλεξανδρούπολης-Θεσσαλονίκης αλλά και την ανησυχητική εικόνα του πλήθους που συγκεντρώθηκε στην κηδεία του ψευτομουφτή.
Φτάνει το αθηναϊκό παραμύθι.
Διαβάστε, μόνο, αυτήν την παράγραφο: “Πώς μπορείτε να ταξιδέψετε σήμερα με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ από την Αλεξανδρούπολη στη Θεσσαλονίκη; Θα επιβιβαστείτε στον Επιβατικό σταθμό του ΟΣΕ σε λεωφορείο αντί σε τρένο, είτε στις 6.00 π.μ. είτε στις 9.30 π.μ. για να αφιχθείτε στον σιδηροδρομικό σταθμό Δράμας στις 9.15 π.μ. ή στις 11.30 π.μ. αντίστοιχα. Όμως, όταν θα αφιχθείτε στη Δράμα, το τρένο θα έχει ήδη αναχωρήσει από τη Δράμα για τη Θεσσαλονίκη στις 6.15 π.μ. και δεν υπάρχει άλλο δρομολόγιο!! Θα πρέπει να διανυκτερεύσετε δηλαδή στη Δράμα και να αναχωρήσετε την επομένη στις 6.15 π.μ. για να φθάσετε στη Θεσσαλονίκη στις 10.25 π.μ.!”
Αν χαθεί η Θράκη οι ευθύνες στις ημέρες μας θα είναι καταγεγραμμένες. Ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Τσίπρας μπορεί να ξεφύγουν απο αυτές.

ΝΥΤ: Οι τρεις στόχοι του Πούτιν στην Ουκρανία – Το ρωσικό πολεμικό πλάνο ως… μπάμπουσκα

1
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Με «μπάμπουσκα», που εμπεριέχει διαφορετικά επίπεδα στόχων, παρομοιάζεται το πολεμικό σχέδιο του Βλαντιμίρ Πούτιν. Το Κρεμλίνο αναμένει ότι σε ένα με δύο χρόνια η Ουκρανία θα είναι πια εξαντλημένη από τον πόλεμο, ανίκανη να λειτουργήσει κανονικά και… έτοιμη για συνθηκολόγηση.

Mikhail Metzel, Sputnik, Kremlin Pool Photo via AP

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, ήδη στον πέμπτο μήνα του και χωρίς κάποιο πιθανό τέλος να διαφαίνεται προς το παρόν στον ορίζοντα, μπορεί να είναι εξαντλητικός, πλην όμως ανώτεροι αξιωματούχοι του Κρεμλίνου δεν σταματούν να επαναλαμβάνουν πως η Ρωσία πρόκειται να επιτύχει όλους τους στόχους της. Εάν πιστέψουμε, δε, τον ίδιο τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, τότε όλα πάνε βάσει σχεδίου.

Τους τελευταίους πέντε μήνες ωστόσο, συνέβησαν πολλά: Η Ρωσία αναγκάστηκε να υποχωρήσει από το Κίεβο και να διαχειριστεί μια σειρά από στρατιωτικές ανατροπές επί του πεδίου, γνώρισε απώλειες και βρέθηκε αντιμέτωπη με πρωτοφανείς κυρώσεις αλλά και με τη διεθνή κατακραυγή.

Το να αποκαλεί κανείς επιτυχία μια τέτοια «λιτανεία από δυσκολίες και ξεκάθαρες αποτυχίες» εμπίπτει στην κατηγορία της προπαγάνδας, της υποκρισίας ή ακόμη και της αυταπάτης.

Κι όμως, η Μόσχα όντως πιστεύει ότι κερδίζει τον πόλεμο. Πίσω στα τέλη Μαΐου, το Κρεμλίνο κατέληξε στο συμπέρασμα πως η Ρωσία θα είναι ο νικητής αυτής της σύγκρουσης, γράφει στους New York Times η Τατιάνα Στανοβάια της δεξαμενής σκέψης Carnegie (CEIP), επικαλούμενη όσα δηλώνει πια επισήμως η ρωσική πλευρά αλλά και το περιεχόμενο σειράς ανεπισήμων συζητήσεων που η ίδια είχε με ανθρώπους που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα.

Το σχέδιο του Πούτιν

Σύμφωνα με την κα. Στανοβάια, ο πρόεδρος Πούτιν φέρεται μάλιστα να έχει πλέον ένα ξεκάθαρο σχέδιο. Ο λόγος για ένα σχέδιο με τρεις βασικές διαστάσεις (three main dimensions) που θα μπορούσε να παρομοιαστεί και με στρατηγική ρωσική κούκλα (σ.σ. ματριόσκα, μπάμπουσκα), όπως γράφει η Τατιάνα Στανοβάια στους Τάιμς της Νέας Υόρκης.

Κάθε πτυχή του εν λόγω σχεδίου εντάσσεται μέσα σε μια άλλη πτυχή, και όλες μαζί συνολικά οι πτυχές καταλήγουν σε ένα μεγάλο πλάνο που υπερβαίνει κατά πολύ την Ουκρανία αλλά επικεντρώνεται σε αυτήν, όπως σημειώνει η κα. Στανοβάια του Carnegie Endowment for International Peace (CEIP).

Πρώτος στόχος

Ο «μικρότερος», πιο ρεαλιστικός και φαινομενικά περισσότερο εφικτός στόχος έχει να κάνει με τις εδαφικές βλέψεις της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αφού δεν κατάφερε να «πάρει» το Κίεβο, η Μόσχα έχει βαλθεί πλέον να θέσει υπό τον έλεγχό της τις περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ στην ανατολική Ουκρανία, εξασφαλίζοντας έτσι παράλληλα και έναν υπό ρωσικό έλεγχο χερσαίο διάδρομο που θα ενώνει την ανατολική Ουκρανία με την Κριμαία.

Το Κρεμλίνο θεωρεί, πια, πως η επίτευξη του προαναφερθέντος στόχου είναι απλώς ζήτημα χρόνου. Ο ίδιος ο Πούτιν παρουσιάζεται μάλιστα να εκτιμά πως, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τις στρατιωτικές εξελίξεις στην ανατολική Ουκρανία, ο χρόνος είναι με το μέρος του. Η δυτική στρατιωτική στήριξη προς την Ουκρανία έχει όρια τα οποία έχουν, πια, φανεί. Η Δύση δεν πρόκειται να εμπλακεί άμεσα, ή κατά τρόπο αμεσότερο από την τρέχοντα, στον εν λόγω πόλεμο.

Κατά τα λοιπά, η άποψη που υπάρχει στη Δύση, και που φαίνεται πλέον να αποκτά ολοένα μεγαλύτερο έδαφος, είναι ότι η Ουκρανία δεν θα μπορέσει να πάρει πίσω τις περιοχές που έχουν ήδη καταλάβει τα ρωσικά στρατεύματα εντός των ουκρανικών συνόρων.

Δεύτερος στόχος

Ο επόμενος στόχος στο σχέδιο του Πούτιν θα ήταν να αναγκάσει το Κίεβο να συνθηκολογήσει. Η Μόσχα θα ήθελε αυτή η συνθηκολόγηση να οδηγήσει στην «από-ουκρανοποίηση» και στη «ρωσοποίηση» συνολικά της Ουκρανίας. Πως θα μπορούσε να επιτευχθεί ένας τέτοιος στόχος; Μέσα από την ποινικοποίηση της υποστήριξης συγκεκριμένων εθνικών ηρώων, τη μετονομασία δρόμων, την αναθεώρηση των βιβλίων της ιστορίας και μέσα από την εξασφάλιση στον ρωσόφωνο πληθυσμό κυρίαρχης θέσης στην εκπαίδευση και στον πολιτισμό. Ο στόχος, με άλλα λόγια, θα ήταν να στερηθεί η Ουκρανία του δικαιώματος να οικοδομήσει το δικό της έθνος. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η ουκρανική κυβέρνηση θα αντικαθίσταντο, οι ελίτ θα εκκαθαρίζονταν και η συνεργασία με τη Δύση θα ακυρωνόταν.

«Ένα με δύο χρόνια»

Σύμφωνα με το σενάριο το οποίο αναφέρει η Τατιάνα Στανοβάια στην ανάλυσή της για τους New York Times, το Κρεμλίνο αναμένει ότι σε ένα με δύο χρόνια η Ουκρανία θα είναι πια εξαντλημένη από τον πόλεμο, ανίκανη να λειτουργήσει κανονικά, βαθιά αποκαρδιωμένη και… έτοιμη για συνθηκολόγηση. Τότε λοιπόν, σε ένα με δύο χρόνια, το Κρεμλίνο εκτιμά πως η ουκρανική ελίτ θα διασπαστεί και πως θα υπάρξει μια αντιπολιτευόμενη κίνηση που θα εκδιώξει την κυβέρνηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Ρωσία δεν θα έχει πια κανένα λόγο να εισβάλει στο Κίεβο γιατί το Κίεβο θα έχει πέσει μόνο του.

Τρίτος στόχος

Σύμφωνα με την Τατιάνα Στανοβάια, ο τρίτος στρατηγικός στόχος του Πούτιν στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας, και ο πιο σημαντικός γεωπολιτικά, είναι εκείνος που έχει να κάνει με την οικοδόμηση μιας νέας παγκόσμιας τάξης.

Έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν βλέπει τη Δύση ως μια εχθρική δύναμη που θέλει να καταστρέψει τη Ρωσία. Η Στανοβάια υποστηρίζει, ωστόσο, ότι στα μάτια του Ρώσου προέδρου υπάρχει μια «καλή Δύση» και μια «κακή Δύση».

Η «καλή» και η «κακή» Δύση

Η «κακή Δύση» εκπροσωπείται από τις παραδοσιακές πολιτικές ελίτ που κυβερνούν αυτήν τη στιγμή τις δυτικές χώρες. Ενώ η «καλή Δύση» αποτελείται από απλούς Ευρωπαίους και Αμερικανούς που ο Πούτιν πιστεύει πως θέλουν να έχουν κανονικές σχέσεις με τη Ρωσία, και από επιχειρήσεις που επιθυμούν να επωφεληθούν από τη στενή συνεργασία με τους Ρώσους.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν θεωρεί πως η «κακή Δύση» παρακμάζει ούσα καταδικασμένη, και πως στον αντίποδα η «καλή Δύση» βγαίνει πια πιο δυναμικά στο προσκήνιο αμφισβητώντας το παλαιό στάτους-κβο και δημιουργώντας σταδιακά μια νέα τάξη πραγμάτων χάρη σε ηγέτες όπως είναι ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία και ο Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Πούτιν πιστεύει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι συνέπειές του (ο υψηλός πληθωρισμός, η άνοδος των τιμών της ενέργειας), πρόκειται να δώσουν ώθηση στην «καλή Δύση» συμβάλλοντας έτσι στην ανατροπή του υπάρχοντος δυτικού πολιτικού στάτους-κβο.

Πολλά από όσα εμπεριέχονται, ωστόσο, στο μεγάλο σχέδιο του Πούτιν, ενδέχεται τελικώς να μην γίνουν πραγματικότητα, προς μεγάλη απογοήτευση της ρωσικής ηγεσίας. Και σε μια τέτοια περίπτωση, όταν δει τα σχέδιά του να καταρρέουν, ο Ρώσος πρόεδρος είναι πιθανό να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνος, προειδοποιεί η Τατιάνα Στανοβάια κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.

Πηγή: New York Times/Καθημερινή

Europe dances on the Titanic

0

Originally published: Internationalist 360°  on July 13, 2022 by Fabrizio Casari (more by Internationalist 360°) (Posted Jul 16, 2022) 

140 days after the start of Russia’s military operations in Ukraine, the Western reaction, which according to Biden would have erased Russia from the international scene, turns out to be a political and economic failure, the most serious and profound in the history of American and European arrogance.

The boomerang effect of the sanctions has accelerated the crisis that was already affecting the entire West. Its origins are political, the result of overestimating the strength of the U.S. and the EU in the international markets and the degree of their political influence in the international community.

The principal error was conceptual: it was thought that sanctions could be applied to the world’s largest energy and grain producer, ignoring its political and military weight while believing that the international community, with an economy already on its knees, put to the test by the production and distribution crisis caused by the pandemic, could and would further deepen the crisis of its energy supplies.

It takes an overflowing ego in Washington, an inability to comprehend international processes and a dreamlike dimension to believe that in the name and on behalf of US interests the world would want to commit suicide.

The overestimation of one’s own international leadership has been seen in the global adherence to sanctions: confusing numbers with the political and economic weight of countries is a trivial error, one of political neophytes, of narcissists in front of a distorting mirror.

The largest and most powerful Asian, African and Latin American countries have not joined the sanctions against Moscow. It would have been sufficient to test the waters first instead of appearing to be amateurs later.

The failed balance sheet of the war against Russia is here: with the exception of Japan, the 740 million Westerners have brought no one else to their side; countries representing 5 billion people, and not part of the West, have increased their relations with Moscow, which possesses the energy and political weight necessary for the development of the BRICS countries and much of Africa. The closure of Western markets has been largely offset by the increase of Russian products in Eastern and Southern markets. This has made financial sanctions insignificant, and even the theft of Russian Central Bank deposits and the ban on dollars and euros have only hurt creditors.

Dangerous amateurs

In response to the sanctions, Russia has raised the price of fuel that Europe desperately needs. And although Brussels is aiming for an end to Russian supplies by the end of the year, the rising cost of supplies is directly affecting Europe.Why? Because the EU buys gas from Mozambique, Angola, Algeria and India, all of whom buy oil and gas from Moscow and inevitably are suffering the increases both when buying from the Russians and when reselling to Europeans.

There is an idiocy of calculation in the EU that adds to its structural dependence and is leading Europe to a collapse of supply that will result in a most severe economic crisis, as Purnima Anand, President of the BRICS Economic Forum, has warned. For the Indian economist, “sanctions against Russia affect all the rules of world trade, because Moscow is a partner of many countries in Africa, Latin America, Asia and the Middle East.

On the other hand, sanctions on products generate an increase in their cost; and this affects almost all the countries that issue them, because those same products are forced to import them. The pandemic had already impacted the underbelly of an economy that, in any case, was suffocating: there was a worrying increase in distribution costs caused by the reduction of reserves and the increase in transportation costs, also due to speculation by the oil companies. To this scenario was added the desire to strike at Moscow, generating more damage for the sanctioners than for the sanctioned.

Who wins and who loses?

The pressure of the sanctions falls on Europe, the real U.S. market competitor along with China, which since the beginning of the sanctions and has had to resort (as if by chance) to the US for gas supplies, from where in recent months it has imported record quantities of LNG, although the possible volumes can never replace Russian gas in terms of quantity, speed of transport, cost and quality of the product. Meanwhile, the dollar has gained 13% against the euro.

Thus, the United States won over its allies and not Russia, which, by contrast, gained an advantage of 0.99 due to the appreciation of its currency (on February 24 one dollar cost 1.13 rubles, on July 8 the exchange rate was 1.01). Russia was therefore not affected by this situation. In addition to having gained 15% on the exchange rate, by increasing its energy supply costs, it is obtaining record figures on its strategic sector assets.

The balance sheet to date says that if Russia’s expulsion from the Swift system was necessary to break Russian import/export, the mission has been a disaster. If the idea was to isolate Russia, it has failed: Putin is an interlocutor for the world, Zelensky is not. If the supply of weapons to the Ukrainian military was intended to defeat Russia on the ground, the objective has failed miserably. As of today, the Russians control 26% of Ukrainian territory and Zelensky, at this point, in terms of influence and strategic interlocution, is more like Guaidò than Churchill.

The EU risks implosion

The transformation of the EU into a U.S. protectorate is producing ominous results. The Berlin-Paris axis, which has been the EU’s command bridge for the past 22 years, is collapsing in the face of the demise of the German locomotive and the lack of leadership with international authority. There is a general problem of narrowness in the systemic framework, a consequence of a general political fragility in which an unprecedented economic and social crisis with no way out is growing.

Political crises are hitting the Old Continent and some of them are marked by the resignation of heads of government. The most striking case is that of Great Britain, with Boris Johnson leading the Anglo-Saxon charge against Russia with Biden.

The domestic economic crisis has not encouraged the solidarity of Her Majesty’s subjects with the festive prime minister: according to The Guardian, one in ten British families do not have enough to eat and not because there is a lack of food, but because it costs too much. Across the Channel, inflation has now exceeded the 9% ceiling, prompting a first strike against rising gasoline prices on Monday. The drivers’ union has called a referendum among its members to approve a series of national strikes (which would be the first since 1995, in a country where wages have been stagnant for three years).

In Estonia, the same fate befell Prime Minister Kaja Kallas, a Russophobic hawk who resigned in a country with a very strong Russian minority that risks being cut off from trade routes as a result of Lithuanian sectarianism against Moscow.

In Bulgaria, the government fell. The liberals do not have a majority in Parliament to form a government and their leader has ceded the mandate to President Radev, bringing the country closer to new elections, the fourth in just over a year.

And in the rest of the continent, things are not going well either.

Germany has declared an energy emergency and electricity and gas rationing, and Berlin is already thinking about how to get out of the sanctions that threaten to sink it economically. Olaf Sholz has neither the experience, nor the charisma, nor the authority of Angela Merkel, which would be necessary at such a delicate moment, when decisions taken at the behest of the United States risk leading Germany towards the end of the Golden Age.

France, despite its nuclear power, is said to be in a “war economy” and the specter of the yellow vests revolts is once again agitating Macron, now politically and numerically weaker in the National Assembly. The social protest that blocked air and rail transport last week has resumed in force. Inflation is at 6.5%.

Spain is going through a political crisis marked by the cession of Podemos to the Atlantic sirens with the consequent disaffection of its electorate and the PSOE sees how Sánchez is surpassed in the polls by the populares (which, however, even with the support of VOX, would not reach an absolute majority). The stagnation that has characterized the last few years of Spanish political vicissitudes is indicative of the limbo between colonial dreams and the reality of the colonization of the Iberian Peninsula.

The Netherlands, austerity theorists, observe with concern how the waves of strikes by farmers, stockbreeders and fishermen in Holland have paralyzed the country.

In Italy, Draghi’s pseudo-monarchy seems to have its months numbered. Indeed, the question is when, and no longer if, the M5S will pull its government out of the Atlanticist furor that has infinitely worsened the socio-economic conditions of Italians.

While waiting for the prone press to take notice, the annual report of the ISTAT (National Institute of Statistics), provides frightening figures on the poverty of Italians. The number of people in absolute poverty from 2005 to 2021 has almost tripled from 1.9 to 5.6 million (9.4% of the total) and the number of families in absolute poverty has doubled from 800 thousand to 1.96 million (7.5%). As for wages, salaries are below 8.41 euros per hour, but managers earn 65 times more than workers. Inflation is 6.4%.

And this is without having calculated the effects of the war and sanctions against Russia, which will hit the European economies in general and the German and Italian economies in particular, even harder starting this autumn, due to their greater dependence on Russian gas.

This is not scaremongering and is confirmed by Fatih Birol, CEO of International Energy:

Europe will face a red alert next winter. Recent natural gas supply disruptions, in particular the drastic reduction in flows to EU countries, are expected to remove some 35 billion cubic meters of gas from the market this year, which will pose a major challenge to efforts to replenish storage.

Thus, the loss of Europe’s role seems to proceed in forced stages. Europe no longer has a role to play, having given up pursuing its own interests to adhere to a blind Atlanticist obedience that punishes it in the name of and on behalf of US interests. This Stockholm syndrome has turned into an assisted suicide in the space of four months.

Monthly Review does not necessarily adhere to all of the views conveyed in articles republished at MR Online. Our goal is to share a variety of left perspectives that we think our readers will find interesting or useful. —Eds.

RUSSIAN OFFENSIVE CAMPAIGN ASSESSMENT, JULY 18

0

Jul 18, 2022 – Press ISW

Karolina Hird, George Barros, Layne Philipson, and Frederick W. Kagan

July 18, 5:30 pm ET

Click here to see ISW’s interactive map of the Russian invasion of Ukraine. This map is updated daily alongside the static maps present in this report.

Russian Defense Minister Sergey Shoigu’s July 18 meeting with the commander of the Eastern group of forces Lieutenant General Rustam Muradov supports ISW’s assessment that Moscow will not prioritize an attack to seize Slovyansk in this stage of the operation but will instead focus on seizing Siversk and Bakhmut.[1] The Russian Ministry of Defense (MoD) announced on July 18 that Shoigu inspected the Eastern group and directed Muradov to prioritize the destruction of Ukrainian long-range missiles and artillery systems.  This is the first time ISW has observed explicit mention of the Eastern force grouping operating in Ukraine in this phase of the war. The Russian MoD previously reported that the Central and Southern force groups took part in the capture of Luhansk Oblast under the leadership of Colonel General Aleksandr Lapin and Army General Sergey Surovikin.[2] The Eastern group of forces is likely comprised of elements of the Russian Eastern Military District (EMD), which have been active along the Izyum axis in Kharkiv Oblast.[3]  It is still unclear whether Muradov also directly controls operations around Kharkiv City. Muradov’s forces are operating in the Izyum-Slovyansk direction ostensibly with the objective of eventually seizing Slovyansk itself, and it is noteworthy that Shoigu did not direct Muradov to prioritize taking ground along this axis at this time. Muradov holds a lower rank than both Lapin and Surovikin, suggesting that the Kremlin considers the Izyum-Slovyansk area to be a lower priority than capturing territory in Donetsk Oblast as part of the wider Donbas campaign. The Kremlin likely is focusing military resources and high-rank leadership on localized and discrete gains around Siversk and Bakhmut, despite Shoigu’s earlier calls for the intensification of operations along all axes of advance.[4]

Russian President Vladimir Putin’s likely effort to shield ethnic Russians from high levels of mobilization may trigger resistance in some of the ethnic enclaves that seem to be disproportionately bearing the burden of war. Russian Telegram channel Rybar released a report on July 18 about the Novaya Tuva movement- an anti-war organization comprised of activists from the Tuvan ethnic minority enclave.[5] Rybar accused the Novaya Tuva movement of disseminating anti-war propaganda and inciting ethnic discord within the Russian Federation. This report is noteworthy in the context of the recent increase in the formation of regionally-based volunteer battalions through Russia, many of which fall along distinct ethnic lines.[6] ISW and others have previously noted the prevalence of non-ethnic Russian battalions fighting in Ukraine, which include troops from Chechnya, South Ossetia, Tuva, Tartarstan, Bashkortostan, Chuvashia, and others.[7] These indicators suggest that Putin may be unwilling to conduct general mobilization in part due to a reluctance to mobilize large numbers of ethnic Russians. Rybar’s post as well as previous reporting on a “Free Buryatia” anti-war group bring to the fore the risk that Putin’s apparent desire to have non-Russians bear the brunt of the war at this stage could create domestic tension in these regions.

Key Takeaways

  • The Russian Ministry of Defense’s meeting with the leadership of the Eastern grouping of forces in Ukraine suggests that the Kremlin will not focus on seizing Slovyansk at this stage of the campaign but will instead prioritize attempting to seize Siversk and Bakhmut.
  • Russian President Vladimir Putin’s likely effort to put the burden of supporting operations in Ukraine on ethnic minorities to avoid conducting a general mobilization of ethnic Russians may be sparking resistance in ethnic enclaves in Russia.
  • Russian forces conducted a series of ground attacks east of Siversk and south of Bakhmut.
  • Russian forces intensified efforts to advance on Avdiivka and conducted limited ground assaults along the Donetsk City-Avdiivka frontline.
  • Russian authorities are continuing to integrate occupied areas into the Russian trade economy.

We do not report in detail on Russian war crimes because those activities are well-covered in Western media and do not directly affect the military operations we are assessing and forecasting. We will continue to evaluate and report on the effects of these criminal activities on the Ukrainian military and population and specifically on combat in Ukrainian urban areas. We utterly condemn these Russian violations of the laws of armed conflict, Geneva Conventions, and humanity even though we do not describe them in these reports.

  • Main Effort—Eastern Ukraine (comprised of one subordinate and three supporting efforts);
  • Subordinate Main Effort—Encirclement of Ukrainian Troops in the Cauldron between Izyum and Donetsk and Luhansk Oblasts
  • Supporting Effort 1—Kharkiv City
  • Supporting Effort 2—Southern Axis
  • Mobilization and Force Generation Efforts
  • Activities in Russian-occupied Areas

Main Effort—Eastern Ukraine

Subordinate Main Effort—Southern Kharkiv, Donetsk, Luhansk Oblasts (Russian objective: Encircle Ukrainian forces in Eastern Ukraine and capture the entirety of Donetsk and Luhansk oblasts, the claimed territory of Russia’s proxies in Donbas)

Russian forces continued to conduct air and artillery strikes to the northwest of Slovyansk and may be preparing to resume offensive operations southwest of Izyum towards Barvinkove on July 18.[8] The Ukrainian General Staff reported that Russian forces tried and failed to advance around Brazhivka and Dmytrivka-both 20km northeast of Barvinkove along the T2122 highway.[9] Russian forces additionally conducted artillery strikes around Barvinkove in the areas of Karnaukhivka and Virnopillya.[10] As ISW has previously assessed, Russian forces may be attempting to set conditions for advances southwest of Izyum to complement advances towards Slovyansk from the southeast of Izyum or to open a new advance towards Kramatorsk, although Russian troops are unlikely to successfully advance on Kramatorsk from Barvinkove due to the complicated cross-country terrain in this area. Russian forces also continued strikes directly on Slovyansk and on settlements to the east of Slovyansk, including Tetyanivka, Donetske, and Starodubivka.[11]

Russian forces conducted a series of unsuccessful ground attacks to the east of Siversk on July 18. The Ukrainian General Staff stated that Ukrainian troops repelled Russian attempts to improve their tactical positions in the directions of Bilohorivka-Hryhorivka, Zolotarivka-Verkhnokamyanske, Zolotarivka-Serebryanka, and Verkhnokamyanka-Verkhnokamyanske.[12] Russian forces also conducted limited ground attacks near Spirne, about 10km southeast of Siversk and continued to strike Ukrainian positions around Siversk.[13]

Russian forces continued localized ground assaults south of Bakhmut on July 18. The Ukrainian General Staff noted that Russian forces unsuccessfully tried to advance along the Myronivka-Vuhledar Power Plant line, about 20km southeast of Bakhmut.[14] Russian forces conducted additional limited assaults in Novoluhanske and Semihirya, also south of Bakhmut, but did not make any confirmed advances.[15] Russian forces continued artillery, missile, and airstrikes around Bakhmut and struck Pokrovske, Vesela Dolyna, Kurdyumivka, Travneve, Shumy, and Soledar.[16]

Russian forces intensified ground attacks towards Avdiivka on July 18.[17] The Ukrainian General Staff reported that Russian troops attempted to improve their tactical position around Verkhnotoretske and Kamyanka, both to the northeast of Avdiivka. Donetsk People’s Republic (DNR) representative Eduard Basurin claimed that DNR forces have completely blocked the road from Avdiivka to Konstyantynivka (north of Avdiivka) and have surrounded Avdiivka in a semicircle.[18] Former Russian militant commander and Russian nationalist miblogger Igor Girkin noted that despite recent claims of success around Avdiivka, DNR units in this area are severely degraded and unlikely to make substantial gains under the threat of heavy Ukrainian artillery fire.[19]

Supporting Effort #1—Kharkiv City (Russian objective: Defend ground lines of communication (GLOCs) to Izyum and prevent Ukrainian forces from reaching the Russian border)

Russian forces focused on preventing Ukrainian forces from advancing to the Russian border in Kharkiv Oblast on July 18.[20] The Ukrainian General Staff reported that Russian forces continued to carry out air, artillery, and missile strikes on civilian and military infrastructure in Kharkiv City and settlements to the north, northeast, east, and southeast.[21] Russian Telegram channel Rybar claimed that Russian forces concentrated on striking Ukrainian positions in Chuhuiv on July 17-18.[22]The Ukrainian Main Military Directorate (GUR) reported that the “Cedar” (“Кедр”) Ukrainian GUR Reconnaissance unit conducted a special operation in Dementiivka, north of Kharkiv City on July 18.[23] The GUR stated that Ukrainian forces conducted a limited, localized counteroffensive that pushed “a large unit” of Russian forces out of Dementiivka.[24]

Supporting Effort #2—Southern Axis (Russian objective: Defend Kherson and Zaporizhia Oblasts against Ukrainian counterattacks)

Russian forces focused on maintaining occupied lines and preventing a Ukrainian offensive along the Southern Axis on July 18.[25] Russian forces conducted airstrikes on Ukrainian positions along the Kherson-Mykolaiv and Kherson-Dnipropetrovsk Oblast borders and settlements on the Zaporizhia Oblast frontline.[26] The Ukrainian General Staff reported that Ukrainian and Russian forces conducted mutual shelling strikes along the contact line along the Southern Axis.[27] Kherson Oblast officials reported that Russian forces continued changing their concentration areas to densely populated areas in Kherson Oblast in an effort to deter Ukrainian strikes on Russian positions.[28]

Russian Telegram channel Rybar claimed on July 18 that Ukrainian forces are increasing groupings of forces and equipment near the contact line in the Mykolaiv-Kryvyi Rih direction in preparation for an offensive on Kherson Oblast.[29] Rybar also claimed that Ukrainian forces set up a pontoon bridge in preparation for a possible offensive across the Inhulets River near Arhanhelske, Kherson Oblast.[30]

Mobilization and Force Generation Efforts (Russian objective: Expand combat power without conducting general mobilization)

Nothing significant to report.

Activity in Russian-occupied Areas (Russian objective: consolidate administrative control of occupied areas; set conditions for potential annexation into the Russian Federation or some other future political arrangement of Moscow’s choosing)

Russian occupation authorities continued efforts to facilitate the economic integration of occupied areas into the Russian trade economy. The Ukrainian Resistance Center reported that Russian authorities are “nationalizing” grain stores in occupied Zaporizhia Oblast under a unified Russian-owned “State Grain Company.”[31] The report notes that Russian authorities are exporting up to 100,000 tons of stolen Ukrainian grain from Zaporizhia Oblast to Egypt, Turkey, and unspecified Middle Eastern countries. Leveraging grain exports will allow Russian authorities to tie Ukrainian products directly into their global trade networks.


[1] https://t.me/mod_russia/17751; https://t.me/milinfolive/87191

[2] https://understandingwar.org/backgrounder/russian-offensive-campaign-ass…; https://t.me/mod_russia/17385; https://t.me/rlz_the_kraken/51078

[3] https://twitter.com/DefenceHQ/status/1544546167115202560/photo/1; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/361575599488858; https://www.youtube.com/watch?v=xhvJ8-KnZKg&t=1s&ab_channel=UkrinformTV

[4] https://understandingwar.org/backgrounder/russian-offensive-campaign-ass…

[5] https://t.me/rybar/35758

[6] https://www.understandingwar.org/backgrounder/russian-volunteer-units-an…

[7] https://www.understandingwar.org/backgrounder/russian-volunteer-units-an…

[8]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U…

[9]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…

[10]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U…

[11] https://t.me/rybar/35735?single; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U…

[12]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…

[13]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U…

[14]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…

[15]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U…

[16]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U… https://t.me/voenkorKotenok/38478; https://t.me/rybar/35735?single

[17]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…; https://twitter.com/RALee85/status/1548767072557178881; https://t.me/NeoficialniyBeZsonoV/15813; https://twitter.com/RALee85/status/1548766144802217985; https://t.me/rybar/35735?single; https://t.me/kommunist/7493

[18] https://www.kp dot ru/online/news/4835786/; https://t.me/voenkorKotenok/38477; https://t.me/readovkanews/38860

[19] https://t.me/strelkovii/2954

[20]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U…

[21]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U… https://t.me/synegubov/3695; https://t.me/rybar/35735?single; https://t.me/rybar/35755; https://t.me/rybar/35735?single

[22] https://t.me/rybar/35735?single

[23] https://gur.gov dot ua/content/rozviduvalna-hrupa-hur-mo-na-kharkivshchyni-znyshchyla-drh-morskoyi-pikhoty-pivnichnoho-flotu-vmf-rf-i-polonyla-ofitsera-spetspryznachentsya.html; https://www.youtube.com/watch?time_continue=185&v=4ekZzZpIaFI&feature=em…

[24] https://gur.gov dot ua/content/rozviduvalna-hrupa-hur-mo-na-kharkivshchyni-znyshchyla-drh-morskoyi-pikhoty-pivnichnoho-flotu-vmf-rf-i-polonyla-ofitsera-spetspryznachentsya.html; https://www.youtube.com/watch?time_continue=185&v=4ekZzZpIaFI&feature=em…

[25]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R… https://fb.watch/el6gSTuPKm/; https://t.me/khersonskaODA/679

[26]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid026jJnp1maTqkyZiX13R…; https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U…

[27]https://www.facebook.com/GeneralStaff.ua/posts/pfbid0vDv2m8MAAH5oJYJiq8U… https://t.me/khersonskaODA/679; https://t.me/strelkovii/2954; https://t.me/zoda_gov_ua/10513; https://t.me/zoda_gov_ua/10513; https://t.me/rybar/35749; https://t.me/khersonskaODA/679; https://www.facebook.com/sergey.khlan/posts/pfbid02mc4QCJ2XaivWBzip4WPEY… https://t.me/voenkorKotenok/38471?single; https://t.me/rybar/35735?single; https://t.me/rybar/35735?single; https://twitter.com/hochu_dodomu/status/1548893301973172224; https://t.me/mykolaivskaODA/1811; https://t.me/rybar/35735?single

[28]https://www.facebook.com/sergey.khlan/posts/pfbid05LbtPTvHpxS5V5csMxUvKj…

[29] https://t.me/rybar/35749

[30] https://t.me/rybar/35749

[31] https://sprotyv.mod.gov dot ua/2022/07/18/rosiyany-zahoplyuyut-elevatory-na-okupovanyh-terytoriyah-cherez-vidmovu-misczevyh-spivpraczyuvaty-z-nymy/

Turkey: Advocating for Alliances with the U.S. and Israel Can Be Criminal

0