Αρχική Blog Σελίδα 1900

Νέα «ηλεκτροσόκ» περιμένουν τους Έλληνες στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος από 1η Αυγούστου

0

Οι καταναλωτές θα δουν αυξημένες χρεώσεις έως και 40% σε σχέση με όσα πλήρωναν μέχρι τον Ιούλιο!

Aπό σήμερα η ρήτρα αναπροσαρμογής στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος καταργήθηκε μέσω της… ενσωμάτωσής της στις χρεώσεις αλλά όπως όλα δείχνουν τίποτε δεν πρόκειται να σώσει τον δύσμοιρο Έλληνα καταναλωτή παρά το γεγονός ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας θα έλθει να επιδοτήσει μέρος των αυξήσεων.

 Οι καταναλωτές θα δουν αυξημένες χρεώσεις έως και 40% σε σχέση με όσα πλήρωναν μέχρι τον Ιούλιο!

Συγκεκριμένα, οι τελικές τιμές καταναλωτή διαμορφώθηκαν στα 15-17 λεπτά ανά κιλοβατώρα, καθώς η επιδότηση για τα οικιακά τιμολόγια, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, για το σύνολο της κατανάλωσης και όλες τις κατοικίες (κύριες και μη) διαμορφώνεται στα 337 ευρώ ανά μεγαβατώρα (0,337 ευρώ ανά κιλοβατώρα).

Σε αυτή τη συγκυρία, η τιμή της χονδρικής σύμφωνα με το Χρηματιστήριο Ενέργειας, διαμορφώνεται στα 422 ευρώ ανά μεγαβατώρα, σημειώνοντας αύξηση κατά 50,02% μέσα σε μία ημέρα!

Σε ό,τι αφορά το ενεργειακό μείγμα, το φυσικό αέριο θα συμμετάσχει με το 41,59%, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με 24,61%, ο λιγνίτης με 15,91%, οι εισαγωγές ρεύματος με 6,39% και οι υδροηλεκτρικοί σταθμοί με 5,66%.

Σύμφωνα με το μοντέλο λειτουργίας των ενεργειακών αγορών, η χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας αποτελείται από τις διμερείς συμφωνίες μεταξύ παραγωγών/πωλητών και αγοραστών και τις συναλλαγές στο χρηματιστήριο ενέργειας (ελληνικό χρηματιστήριο ενέργειας – ΕΧΕ).

Τυχόν πρόσθετες ανάγκες σε ενέργεια και αποκλίσεις σε πραγματικό χρόνο αντισταθμίζονται από συναλλαγές επίσης χρηματιστηριακού τύπου στην πλατφόρμα εξισορρόπησης που λειτουργεί ο ΑΔΜΗΕ, με αυξημένο όμως κόστος.

Στην Ελλάδα οι διμερείς συμφωνίες (συμφωνίες μεταξύ παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και μεγάλων καταναλωτών σε σταθερές τιμές) είναι αμελητέες σε όγκο, με αποτέλεσμα σχεδόν το 100% των πωλήσεων ηλεκτρικής ενέργειας να διενεργείται μέσω του ΕΧΕ. Σε αντίθεση με άλλες χώρες της Ε.Ε. όπου στο χρηματιστήριο διακινείται λιγότερο από το 30%. Επίσης, στην Ελλάδα η συντριπτική πλειονότητα των τιμολογίων λιανικής είναι μεταβλητή, με τιμή συνδεδεμένη με τη χρηματιστηριακή τιμή ηλεκτρικής ενέργειας και συγκεκριμένα με την Τιμή Εκκαθάρισης Αγοράς (ΤΕΑ) της προ-ημερήσιας αγοράς (Day Ahead Market).

Επομένως, η τιμή που διαμορφώνεται κάθε μέρα στο ΕΧΕ καθορίζει και τις τιμές λιανικής.

Με λίγα λόγια στο ηλεκτρικό ρεύμα πληρώνουμε το… Χρηματιστήριο Ενέργειας!

Μπορεί να εξηγήσει η κυβέρνηση που θα βρουν τα λεφτά οι καταναλωτές που ήδη χρωστάνε έναν και δύο μισθούς για το ηλεκτρικό ρεύμα των προηγούμενων μηνών;

Έχουν κατανοήσει στην κυβέρνηση ότι ο Έλληνας καταναλωτής δεν έχει τον «παχυλό» μισθό των 7.000 ευρώ του βουλευτή για να μην «ιδρώνει» το αυτί του για τίποτε;

Η κυβέρνηση ευθύνεται για την μεγάλη αυτή οικονομική συμφορά που έχει βρει τους Έλληνες που αν συνεχιστεί θα εξελιχθεί σε ανθρωπιστική.

https://www.pronews.gr/oikonomia/nea-ilektrosok-perimenoun-tous-ellines-sta-timologia-tou-ilektrikou-reymatos-apo-1i-aygoustou/

Προσωρινή αποκλιμάκωση στο Κόσοβο – Η Πρίστινα αναβάλει για ένα μήνα την απόφαση αλλαγής των σερβικών πινακίδων

0

Η Δύση κατάλαβε πως οι Σέρβοι ήταν αποφασισμένοι και η Ρωσία θα τους στήριζε έμπρακτα

Προς προσωρινή εκτόνωση οδεύει η κρίση στο Κοσσυφοπέδιο καθώς η κυβέρνηση της Πρίστινα ανακοίνωσε πως ανέβαλε την απόφαση για αλλαγή πινακίδων κυκλοφορίας και ταυτοτήτων για την 1η Σεπτεμβρίου.

Στην ουσία πρόκειται για αναβολή ενός μηνός η οποία όμως από μόνη της δεν αρκεί για να αποσοβήσει το ενδεχόμενο μίας πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ Σέρβων και Κοσοβάρων και στο τέλος και Αλβανών.

Πρόκειται για μία προσωρινή αποκλιμάκωση της έντασης που προκλήθηκε μέσα σε λίγες ώρες χθες, καθώς η σχετική απόφαση των Κοσοβάρων για τις πινακίδες θα τίθετο σε εφαρμογή από σήμερα, 1η Αυγούστου.

Όμως στις 1 Σεπτεμβρίου, εάν εν τέλει η κυβέρνηση των Κοσοβάρων προχωρήσει στην λόγοι της απόφασης αυτής, οι συνέπειες θα είναι πάλι ίδιες. Η Σερβία δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να υπερασπιστεί τους Σέρβους που ζουν στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου.

Η απόφαση για την αναβολή πάρθηκε μετά από πρόταση που κατέθεσε ο Πρέσβης των ΗΠΑ στο Κόσοβο, Jeff Hovenier. Με άλλα λόγια οι Αμερικανοί κατάλαβαν πως οι Σέρβοι ήταν αποφασισμένοι και έκαναν την σχετική «εισήγηση».

Ξέρουν πως ούτε οι Κοσοβάροι αλλά ούτε οι Αλβανοί μπορούν να αντιμετωπίσουν τους Σέρβους σε μία ευθεία αντιπαράθεση ενώ αν αναγκαστούν να εμπλακούν θα αναγκαστούν να εμπλακούν άμεσα και οι Ρώσοι.

Σημειώνεται ότι ούτε οι Κινέζοι είναι πολύ ευχαριστημένοι με τους Αμερικανούς τις τελευταίες ημέρες λόγω της προσπάθειάς τους να ξεκινήσουν μία μείζονα κρίση με την Ταϊβάν.

Αισιόδοξος ότι η κατάσταση θα εκτονωθεί τελικά εμφανίστηκε και ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάντερ Βούτσιτς, ο οποίος είχε καλέσει νωρίτερα τη διεθνή κοινότητα να επηρεάσει τις αρχές του Κοσόβου, στην προσπάθεια αποφυγής της έντασης.

Το γεγονός, ωστόσο, ότι μέσα σε λίγες ώρες τοποθετήθηκαν η Εκπρόσωπος Τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα, αλλά και η δύναμη του ΝΑΤΟ στην περιοχή, με την τελευταία να δηλώνει γραπτώς ετοιμότητα για παρέμβαση σε τυχόν περίπτωση αποσταθεροποίησης της περιοχής έδειξε πως όλοι κατανόησαν το που θα οδηγούσε μία σύγκρουση στην περιοχή.

Εδώ πρέπει να προσθέσουμε πως μία πολεμική αναμέτρηση στο Κόσοβο θα είχε άμεσο αντίκτυπο και στην Βοσνία Εζεργοβίνη όπου θεωρείται βέβαιο ότι οι Σέρβοι της Βοσνίας θα ανακήρυσσαν την ανεξαρτησία τους και την απόσχιση τους από τον τεχνητό αυτό κράτος και την ένωση τους με την μητέρα Σερβία.

Η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου ανακοίνωσε σε δελτίο τύπου ότι αποφάσισε να αναβάλει την αντικατάσταση όλων των σερβικών πινακίδων κυκλοφορίας και τις σερβικές ταυτότητες για ένα μήνα, μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, αφού οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου έκλεισαν τους δρόμους.

Η απόφαση του Κοσόβου να αναβάλλει για ένα μήνα την απόφασή της ήρθε κατόπιν επικοινωνίας με τον Αμερικανό επιτετραμμένο στο Κόσοβο, Τζεφ Χόβενιερ, θέτοντας δυο προϋποθέσεις: να αφαιρεθούν όλα τα οδοφράγματα και να αποκατασταθεί η πλήρης ελευθερία κινήσεων σε όλους τους δρόμους στο βόρειο Κόσοβο.

Παράλληλα ευχαριστεί τους διεθνείς συμμάχους και κάνει ονομαστική αναφορά στον πρέσβη ΗΠΑ.

Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ Zοσέπ Μπορέλ εξέφρασε ικανοποίηση για την απόφαση που ανέφερε πως έλαβε η κυβέρνηση του Κοσόβου να αναβάλει ως την 1η Σεπτεμβρίου το σχέδιό της με το οποίο απαιτεί από τους Σέρβους που ζουν στην βόρεια περιοχή του να έχουν πινακίδες κυκλοφορίας αυτοκινήτων που έχουν εκδοθεί από την Πρίστινα.

«Αναμένω όλα τα οδοφράγματα να απομακρυνθούν αμέσως», ανέφερε ο κ. Μπορέλ μέσω Twitter, προσθέτοντας ότι τα «ανοικτά ζητήματα» πρέπει να αντιμετωπιστούν μέσω του «διαλόγου που διευκολύνεται από την ΕΕ» και η έμφαση να δοθεί στην «συνολική εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ του Κοσόβου και της Σερβίας», κάτι απαραίτητο για «τις ενταξιακές τους πορείες».

Επί του πρακτέου όμως η κρίση του Κοσόβου προκλήθηκε για άλλη μία φορά από τη Δύση.

Οι Δυτικοί προσπαθούν να βρουν τρόπους για να πιέσουν την Σερβία να πάψει να υποστηρίζει τους ομόδοξους Ρώσους και να πάρει το μέρος της Δύσης.

Αυτό που έκαναν χθες ήταν να τεστάρουν τα σερβικά αντανακλαστικά και την σερβική αποφασιστικότητα για πόλεμο. Είδαν πως το Βελιγράδι είναι αποφασισμένο και αναγκάστηκαν να κάνουν πίσω τουλάχιστον προς ώρας.

Ο Σέρβος Πρόεδρος, Αλεξάντερ Βούτσιτς, ο οποίος απηύθυνε δημόσιο μήνυμα σήμερα, εξήγησε μόλις την περασμένη Δευτέρα πως «το 85% των κατοίκων της χώρας του θα υποστηρίζει πάντα τη Ρωσία ό,τι κι αν συμβεί» θέλοντας να καταδείξει τους ενεργούς και διαχρονικούς δεσμούς της χώρας του με την Μόσχα, ενώ το Βελιγράδι αρνήθηκε να συμμετάσχει στο δυτικό μέτωπο των οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, παρότι η Σερβία θα ήθελε να λάβει το καθεστώς υποψήφιας χώρας στην ΕΕ.

Επιπλέον, η Εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα τόνισε σήμερα ότι η Ρωσία καλεί την Πρίστινα, τις ΗΠΑ και την ΕΕ να σταματήσουν τις προκλήσεις και να τηρήσουν τα δικαιώματα των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο.

«Καλούμε την Πρίστινα και τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση να την υποστηρίξουν να σταματήσουν τις προκλήσεις και να τηρήσουν τα δικαιώματα των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο», ανέφερε χαρακτηριστικά η Ζαχάροβα.

Από την πλευρά του ΝΑΤΟ ανακοινώθηκε ότι παρακολουθεί τις εξελίξεις στην περιοχή και ότι  η δύναμη KFOR  θα πάρει όποια μέτρα είναι αναγκαία για να κρατήσει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον στο Κόσοβο, σύμφωνα με την εντολή των Ηνωμένων Εθνών.

Την ίδια ώρα, το Βελιγράδι υπέγραψε πρόσφατα με το Πεκίνο συμφωνία ελεύθερου εμπορίου, ενώ ξεκίνησε και η αεροπορική σύνδεση των δύο πρωτευουσών στις 16 Ιουλίου.

Νωρίτερα, ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάντερ Βούτσιτς προειδοποίησε πως «προσευχόμαστε και ζητάμε ειρήνη. Αν τολμήσουν να διώξουν και να σκοτώσουν Σέρβους, η Σερβία θα κερδίσει», ενώ το απόγευμα οι σειρήνες ήχησαν σε όλες τις πόλεις του βορείου Κοσόβου όπου οι Σέρβοι αποτελούν πλειοψηφία.

Υπενθυμίζεται ότι δύο οδικές αρτηρίες που οδηγούν προς τα διοικητικά σύνορα με την Σερβία αποκλείστηκαν από Σέρβους που έστησαν οδοφράγματα τοποθετώντας βαριά φορτηγά οχήματα κάθετα στον δρόμο.

Στον αποκλεισμό των δρόμων οι Σέρβοι προέβησαν μετά από πληροφορία ότι οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας του Kοσόβου κατευθύνονται προς τα διοικητικά σύνορα με την Σερβία.

Η πληροφορία αυτή διαψεύστηκε από τον διοικητή του βορείου τομέα της αστυνομίας της πόλης Μιτρόβιτσα, Μπέσιμ Χότι. Στο βόρειο τμήμα της πόλης Μιτρόβιτσα, οι Σέρβοι διαδηλώνουν στην κεντρική πλατεία ταυτόχρονα στο νότιο τμήμα της πόλης, όπως αναφέρουν δημοσιογραφικές πληροφορίες, προετοιμάζουν συγκεντρώσεις και οι Αλβανοί.

Κατά μήκος του ποταμού Ίμπαρ που χωρίζει το βόρειο και το νότιο τμήμα της Μιτρόβιτσα έχουν αναπτυχθεί ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και στρατιώτες της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης KFOR.

Το σερβικό ΥΠΑΜ έχει διαψεύσει οποιαδήποτε είδηση περί σύγκρουσης του σερβικού στρατού με τους Κοσοβάρους και προώθησής του μέσα στο Κοσυφοπέδιο:

«Εξαιτίας του μεγάλου όγκου παραπληροφόρησης που σκόπιμα διοχετεύει η Πρίστινα και των πληροφοριών που διαδίδονται μέσω ψεύτικων λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ορισμένους ιστότοπους, και στις οποίες αναφέρεται ότι υπήρξαν συγκρούσεις μεταξύ του σερβικού στρατού και της αποκαλούμενης αστυνομίας του Κοσόβου το υπουργείο ‘Αμυνας ανακοινώνει: Προς το παρόν, ο σερβικός στρατός δεν έχει περάσει τη διοικητική γραμμή και δεν έχει εισέλθει με κανέναν τρόπο στο έδαφος του Κοσόβου», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Πάντως σχετικά με αυτό υπήρξαν ανεπιβεβαίωτες αναφορές σχετικές όχι μόνο με συγκρούσεις μεταξύ Σέρβων και Κοσοβάρων αλλά και ύπαρξης απωλειών στις τάξεις του σερβικού Στρατού.

 

 

Αυτή την στιγμή ελικόπτερα του ΝΑΤΟ επιτηρούν την οριογραμμή μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου και παρακολουθούν τις κινήσεις των σερβικών δυνάμεων.

 

Ειδικές δυνάμεις των Κοσοβάρων έχουν μεταφερθεί στην οριογραμμή με την Σερβία.

 

https://www.pronews.gr/kosmos/prosorini-apoklimakosi-sto-kosovo-i-pristina-anavalei-gia-ena-mina-tin-apofasi-allagis-ton-servikon-pinakidon/

«Μεγάλο Λάθος η προσφυγή στη Χάγη Αλβανίας και Ελλάδας» – Αλβανική Ανάλυση

0

Πρωτοσέλιδο της αλβανικής εφημερίδας ‘Dita’

Νέα απόδειξη για το λάθος της κυβέρνησης της Αλβανίας, η οποία αποδέχτηκε το αίτημα της Ελλάδας να προσφύγουν μαζί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τις θαλάσσιες διαφορές, έφερε προσωπικά ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, γράφει η αλβανική εφημερίδα Dita.

Σε συνέντευξή του στον ελληνικό Τύπο στις 21 Ιουλίου, ο Δένδιας αποκάλυψε ότι ένα από τα θέματα με τα οποία θα πάει στη Χάγη είναι « τα πλήρη δικαιώματα των ελληνικών νησιών» .

Είναι η πρώτη φορά που ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, ένας από τους συντάκτες της πολιτικής συμφωνίας της 20ης Οκτωβρίου 2020 με τον Αλβανό πρωθυπουργό για να πάνε μαζί οι δύο χώρες στη Χάγη, αποκαλύπτει ένα από τα μυστικά ζητήματα των ελληνοαλβανικών συνομιλιών της κυβέρνησης για τη διμερή συμφωνία ότι θα πάνε με κοινή ατζέντα στη Χάγη.

Ποιος γνωρίζει γιατί προσφεύγουν στη Χάγη;

Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας, από τις 20 Οκτωβρίου 2020 έως σήμερα, δεν έχει δηλώσει ποτέ για τι θα προσφύγει η Αλβανία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, μαζί με την Ελλάδα.

Δεν το είπε ποτέ, αλλά ούτε και οι 140 βουλευτές των δύο τελευταίων κοινοβουλευτικών σωμάτων ρώτησαν ποτέ τον πρωθυπουργό στη Βουλή για ποιο πράγμα πηγαίνει στη Χάγη.

Οι 140 δημοσιογράφοι που παρακολούθησαν τις συνεντεύξεις Τύπου του τα τελευταία δύο χρόνια δεν τον ρώτησαν ποτέ για ποιο λόγο θα πάει στη Χάγη.

Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να το πει, γιατί ο υπουργός Εξωτερικών του στην επίσημη επιστολή που απέστειλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Φεβρουάριο του 2018 ανακοινώνει ότι αντικείμενο των συνομιλιών με την Ελλάδα είναι τα θαλάσσια σύνορα, η υφαλοκρηπίδα και οι αποκλειστικές οικονομικές ζώνες, δηλ. το ίδιο αντικείμενο της συμφωνίας της Μαύρης Θάλασσας του 2009, που προσέφυγε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα με επικεφαλής τον Έντι Ράμα και ακυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας.

Χρειάζεται να ευχαριστήσουμε τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος αποκαλύπτει επίσης στην αλβανική κοινή γνώμη ότι η ελληνική όρεξη έχει μεγαλώσει και ότι ένα από τα θέματα της νέας κοινής αλβανοελληνικής συμφωνίας για να πάει μαζί στη Χάγη είναι το ταλαιπωρημένο θέμα των  «πλήρων δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών».

Θα ήταν πραγματικά σκανδαλώδες εάν η κυβέρνηση της Αλβανίας συμφωνούσε στη διμερή συμφωνία, η οποία ετοιμάζεται στα παρασκήνια των μυστικών κυβερνητικών συνομιλιών, να οδηγήσει στη Χάγη να προσθέσει τα πλήρη δικαιώματα των ελληνικών νησιών στην Αλβανία.

Πρόκειται για μια νέα ελληνική εδαφική διεκδίκηση, που τέθηκε στην ελληνική διπλωματική ατζέντα αφού η Ελλάδα συμφώνησε μονομερώς να επεκτείνει τα ελληνικά χωρικά ύδατα σε 12 μίλια στην περιοχή των νησιών του Ιονίου Πελάγους.

Το θέμα αυτό δεν εμφανίστηκε στη συμφωνία της Μαύρης Θάλασσας του 2009 μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας.

Τι περιεχόμενο και αρνητικές επιπτώσεις έχει το ζήτημα των πλήρους δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών σε σχέση με την Αλβανία, για να παρουσιαστεί μαζί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης;

Πρώτον, αυτό θα δημιουργήσει και θα νομιμοποιήσει νέα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας σε σχέση με τα μικρά νησιά που βρίσκονται βόρεια του νησιού της Κέρκυρας.

Στις 25 Δεκεμβρίου 2020 τέθηκε σε ισχύ το ελληνικό προεδρικό διάταγμα για 12 μίλια επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Ιόνιο Πέλαγος, όπου ορίζεται ξεκάθαρα ότι «το διάταγμα αυτό θα εφαρμοστεί στη θαλάσσια περιοχή από το βορειότερο σημείο των νησιών του Ιονίου».

Αυτό σημαίνει ότι τα μικρά ελληνικά νησιά Ερεικούσσες  και Οθωνοί, που βρίσκονται μπροστά στις αλβανικές ακτές, με το ελληνικό προεδρικό διάταγμα αποκτούν νέα θαλάσσια σύνορα, για τα οποία αρκεί να ανοίξουμε τον χάρτη για να δούμε ότι θα ληστέψουν αλβανικούς υδάτινους χώρους από τα χωρικά μας ύδατα.

Το ελληνικό νησί Ερεικούσσες βρίσκεται 13,4 μίλια από τις αλβανικές ακτές. Σύμφωνα με τους καλύτερους Αλβανούς εμπειρογνώμονες στη θάλασσα, μέχρι στιγμής ο εμπορικός και στρατιωτικός στόλος και των δύο κρατών στη γραμμή Ερεικούσσες-Porto Palermo έχει σεβαστεί το κυριαρχικό δικαίωμα της Αλβανίας για 12 μίλια αλβανικών χωρικών υδάτων και το υπόλοιπο τμήμα ανήκε στα ελληνικά ύδατα.

Το καθεστώς αυτό απορρέει από το γεγονός ότι το μικρό νησί Ερεικούσσες δεν απολάμβανε το δικαίωμα της μεσαίας γραμμής με την αλβανική ακτή, το οποίο είναι το κριτήριο που καθορίστηκε για τον θαλάσσιο διαχωρισμό μεταξύ της Κέρκυρας και της αλβανικής ακτής από τις μεγάλες δυνάμεις με τη Συνθήκη της Φλωρεντίας της 27ης Ιανουαρίου 1925 και με τη Συνθήκη «Τελική Οριοθέτηση των Συνόρων της Αλβανίας» της 30ης Ιουλίου 1926.

Τώρα η Ελλάδα δημιούργησε μονομερώς και αυθαίρετα μια νέα συνοριακή κατάσταση. Αν η Ελλάδα εφαρμόσει στις Ερεικούσσες, όπως λέει το ελληνικό προεδρικό διάταγμα, την επέκταση των θαλάσσιων συνόρων στα 12 μίλια, αυτό οδηγεί αυτόματα σε νέα συνοριακή διαίρεση της περιοχής μεταξύ αυτού του νησιού και των αλβανικών ακτών.

Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα δίνει στον εαυτό της το δικαίωμα να σπρώξει τα σύνορά της πέντε μίλια παραπέρα, μπαίνοντας και λαμβάνοντας νέους αλβανικούς θαλάσσιους χώρους.

Με το ελληνικό προεδρικό διάταγμα της 25ης Δεκεμβρίου 2020, η αυθαίρετα καθιερωμένη και διεθνώς αναγνωρισμένη κεντρική γραμμή για την Κέρκυρα συνδέεται άδικα και με τον διαχωρισμό του νησιού Ερεικούσσες από τις αλβανικές ακτές.

Η Ελλάδα δίνει παράνομα στο νησί της συνοριακό καθεστώς, στο οποίο δεν ανήκει, και από το οποίο οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις το απέκλεισαν όταν τελικά καθόρισαν τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Κέρκυρας και Αλβανίας το 1926.

Τώρα η Ελλάδα επιδιώκει να το εντάξει στη διμερή συμφωνία της συμφωνίας της Χάγης και να υποχρεώσει την Αλβανία να αποδεχθεί τα νέα θαλάσσια σύνορα των μικρών ελληνικών νησιών σε βάρος της αλβανικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας.

Δεύτερον, διεκδικώντας εκ νέου το ζήτημα των πλήρων δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών στις συνομιλίες με την Αλβανία και στη δίκη της Χάγης, η Ελλάδα στοχεύει να νομιμοποιήσει τη μεγάλη της φιλοδοξία να λάβουν τα μικρά ελληνικά νησιά βόρεια της Κέρκυρας το δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα, την αποκλειστική οικονομική ζώνη σε σχέση με την Αλβανία, που προσαρτάται από την αλβανική υφαλοκρηπίδα και από την αλβανική αποκλειστική οικονομική ζώνη.

Είναι γνωστό στους διπλωματικούς και νομικούς εμπειρογνώμονες ότι η αποδοχή της έκτασης των 12 μιλίων των ελληνικών χωρικών υδάτων στα μικρά νησιά βόρεια της Κέρκυρας έχει κυκλικό χαρακτήρα, δηλαδή περιλαμβάνει τον χώρο γύρω από το νησί.

Εάν η κυβέρνηση της Αλβανίας έκανε το μοιραίο λάθος να αναγνωρίσει το άδικο δικαίωμα των μικρών ελληνικών νησιών βόρεια της Κέρκυρας στην υφαλοκρηπίδα και τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες, θα προκαλούσε τα νησιά Ερεικούσσες και Οθωνοί να καταπιούν μεγάλα τμήματα της αλβανικής υφαλοκρηπίδας και της αλβανικής αποκλειστικής οικονομική ζώνης, που ξεκινούν από την αλβανική ακτογραμμή από τη Χειμάρρα έως το Καραμπουρούν.

Σοβαρό πλήγμα στα αλβανικά όρια

Η ελληνική διεκδίκηση για πλήρη δικαιώματα στα μικρά ελληνικά νησιά βόρεια της Κέρκυρας μπροστά στις αλβανικές ακτές συνιστά σοβαρό πλήγμα στη θαλάσσια κυριαρχία, στα θαλάσσια κρατικά σύνορα, στην υφαλοκρηπίδα και στην αλβανική αποκλειστική οικονομική ζώνη.

Κανένα κράτος δεν δέχεται ότι τα μικρά νησιά και οι ύφαλοι γύρω από ένα μεγάλο νησί έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα και αποκλειστικές οικονομικές ζώνες.

Τα μικρά ελληνικά νησιά στα βόρεια της Κέρκυρας: Ερεικούσσες και Οθωνοί, δεν έχουν δικαίωμα να επεκτείνουν τα θαλάσσια σύνορα πέρα ​​από την αναγνωρισμένη γραμμή των ελληνοαλβανικών θαλάσσιων συνόρων, την οποία έχουν και σέβονται από το 1926 της τελικής πράξης οριοθέτησης της Αλβανίας μέχρι σήμερα.

Η κυβέρνηση της Αλβανίας δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να δεχτεί ότι τα μικρά ελληνικά νησιά βόρεια της Κέρκυρας αποκτούν νέα θαλάσσια σύνορα με την Αλβανία και ληστεύουν αλβανικά χωρικά ύδατα και αλβανικές θαλάσσιες περιοχές.

Η κυβέρνηση της Αλβανίας δεν πρέπει ποτέ να δεχτεί ότι στη νέα συμφωνία, που συζητείται εν κρυπτώ για να πάει μαζί στη Χάγη, θα συμπεριληφθεί και το ελληνικό αίτημα για πλήρη δικαιώματα των μικρών ελληνικών νησιών βόρεια της Κέρκυρας σε σχέση με την Αλβανία.

Η κυβέρνηση και η διπλωματία της Αλβανίας πρέπει να έχουν αρκετή πληροφόρηση και διπλωματική κουλτούρα για να γνωρίζουν ότι η ίδια η Ελλάδα έχει αποδεχθεί στις πρόσφατες διμερείς θαλάσσιες συμφωνίες της με τα κράτη της Μεσογείου ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα και τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες.

Τι πρέπει να δει η αλβανική κυβέρνηση

Η Αλβανία πρέπει να δει το ενοποιημένο διεθνές μοντέλο και πρακτική για το ζήτημα των νησιών, που επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από τις συμφωνίες αποκλειστικής οικονομικής ζώνης που υπέγραψε η Ελλάδα με την Ιταλία τον Ιούνιο του 2020 και με την Αίγυπτο τον Αύγουστο του 2020.

Και στις δύο συμφωνίες με τις δύο αυτές χώρες, η Ελλάδα αποδέχεται ότι τα νησιά της δεν έχουν καμία επίδραση στον ορισμό των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών. Στις συμφωνίες της Ελλάδας με Ιταλία και Αίγυπτο, η Αθήνα έχει αποδεχθεί την έλλειψη νησιωτικών δικαιωμάτων ακόμη και για μεγάλα νησιά όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η Κέρκυρα κ.λπ.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς, αναλύοντας τη συμφωνία Ελλάδας-Ιταλίας του Ιουνίου 2020, αναφέρει ότι «στη συμφωνία έγιναν αποδεκτές οι συντεταγμένες του 1977 για την υφαλοκρηπίδα μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες έχουν περιορισμένο αντίκτυπο στα ελληνικά νησιά όπως π.χ. Διαπόντιοι Νήσοι και Στροφάδες. Τα

Η νέα επικίνδυνη ελληνική αξίωση να περιληφθούν στη νέα διμερή συμφωνία για τη μετάβαση στη Χάγη τα πλήρη δικαιώματα των ελληνικών νησιών μπροστά στην Αλβανία θα πρέπει να λειτουργήσει ως νέος συναγερμός ανησυχίας για την κυβέρνηση και τη διπλωματία μας. Η Αλβανία δεν πρέπει να δέχεται ελληνικές εδαφικές διεκδικήσεις στα σύνορα και στις αλβανικές θαλάσσιες περιοχές, με οποιοδήποτε πρόσχημα και άλλοθι. Βρισκόμαστε μπροστά σε σήμα κινδύνου για τη μεγάλη προσοχή που πρέπει να επιδείξουν η αλβανική κυβέρνηση και η διπλωματία σχετικά με τη διμερή συμφωνία να πάει στη Χάγη.

Η διεκδίκηση του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών για τα πλήρη δικαιώματα των ελληνικών νησιών αποτελεί μια νέα απόδειξη, η οποία δείχνει πόσο λανθασμένη, βιαστική και επιζήμια είναι η απόφαση της κυβέρνησης της Αλβανίας να υπακούσει στο αίτημα της Ελλάδας να αντιμετωπίσουμε τη θαλάσσια διαφορά μαζί στη Χάγη.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα δεν οδήγησε στη Χάγη τις θαλάσσιες διαφορές με την Τουρκία, ούτε τις ναυτικές διαφορές με την Αίγυπτο και την Ιταλία, με τις οποίες μόνο οι συνομιλίες της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης κράτησαν 43 χρόνια. Όταν ο Δένδιας ρωτήθηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ γιατί η Αθήνα δεν μεταφέρει τη θαλάσσια διαμάχη με την Τουρκία στη Χάγη, απάντησε αινιγματικά ότι «η Χάγη είναι μια πολύ μακρινή χώρα».

Gazeta Dita

https://www.echedoros-a.gr

Αζερμπαϊτζάν: Κατηγορεί την Αρμενία για βομβαρδισμούς κοντά στο Ναγκόρνο Καραμπάχ

0

Άνοιξαν και πάλι οι παλιοί «λογαριασμοί» ανάμεσα σε Αζερμπαϊτζάν και Αρμενία.

Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν κατηγόρησε χθες Σάββατο τις ένοπλες δυνάμεις της Αρμενίας ότι βομβάρδισαν θέσεις του δικού του στρατού κοντά στον διεκδικούμενο θύλακο Ναγκόρνο Καραμπάχ για τον οποίο τα δύο γειτονικά κράτη έχουν εμπλακεί επανειλημμένα σε πόλεμο εδώ και τριάντα χρόνια, σύμφωνα με το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS.

Το υπουργείο διευκρίνισε ότι δυνάμεις του ανταπέδωσαν τα πυρά πυροβολικού εναντίον θέσεών του στις περιοχές Λατσίν και Καλμπατζάρ, δυτικά του θυλάκου.

Από την πλευρά του, το υπουργείο Άμυνας της Αρμενίας διέψευσε την κατηγορία πως υπήρξαν βολές του πυροβολικού εναντίον αζερικών στρατιωτικών θέσεων.

Η διένεξη για τον έλεγχο της θυλάκου του Αζερμπαϊτζάν, που ελέγχουν από τα χρόνια του 1990 Αρμένιοι, κλιμακώθηκε ξανά το φθινόπωρο του 2020, όταν ξέσπασε πόλεμος διάρκειας 44 ημερών κατά τη διάρκεια του οποίου οι αζερικές δυνάμεις πήραν τον έλεγχο αρκετών τομέων.

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να εργαστούν για την εφαρμογή ειρηνευτικού σχεδίου μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με μεσολάβηση της Ρωσίας· όμως Μπακού και Γερεβάν περιοδικά αλληλοκατηγορούνται για παραβιάσεις της εκεχειρίας κατά μήκος των συνόρων.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Άντονι Μπλίνκεν, είχε χωριστές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις με τους ηγέτες της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν τη Δευτέρα αποπειρώμενος να δώσει ώθηση στην προσπάθεια αποκατάστασης της ειρήνης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αζερμπαϊτζάν: Κατηγορεί την Αρμενία για βομβαρδισμούς κοντά στο Ναγκόρνο Καραμπάχ

Οι “μπίζνες” των Τούρκων εις βάρος των Ελλήνων αιχμαλώτων, η εξαθλίωση και η απελευθέρωση

1

 Δημήτρης Σταυρόπουλος

«Στο βιβλίο τούτο διηγούμαι μέρος της ζωής των Ελλήνων αιχμαλώτων στα χέρια των Τούρκων μετά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922, βεβαιουμένην από την προσωπική μου εμπειρία.

‘Έκρινα όμως σκόπιμο να περιγράψω και την υποχώρηση και παράδοσή του στους Τούρκους του συντάγματος στο οποίο βρέθηκα να υπηρετώ τότε στρατιώτης, του 18ου Πεζικού, όπως προσωπικά την αντιλήφτηκα.

Το δίνω στη δημοσιότητα μετά από προσαρμογή του κειμένου σε απλή κατανοητή γλώσσα και με σκοπό να μη μένουν άγνωστες μνήμες τέτοιων συμφορών του γένους μας.

Βασίλης Γ. Διαμαντόπουλος.»

Απλά και λιτά, αλλά ιδιαίτερα συγκινητικά, ένας 20χρονος στρατιώτης που έζησε την Μικρασιατική Εκστρατεία και βίωσε την προσωπική του περιπέτεια η οποία μετατράπηκε σε δράμα και τραγωδία, περιγράφει τα όσα πέρασε ως αιχμάλωτος στα στρατόπεδα των Τούρκων.

Η περιγραφή είναι ανατριχιαστική. 

Κόλαση που διήρκεσε 7 ολόκληρους μήνες.

Γεγονότα και καταστάσεις που δεν πρέπει να ξεχαστούν.

Πρόκειται για το «ημερολόγιο της φρίκης!»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΑΣΗ ΣΤΟ «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ»

«Και τον μήνα Ιούλη 1920 κλήθηκαν για κατάταξη στο στρατό οι νέοι, που ανήκαν στη στρατολογική κλάση του 1921 .

Αυτοί όμως τότε μόλις είχαν μπει στην ηλικία των 19 χρόνων τους.

Το Γενικό Επιτελείο του Στρατού, που γνώριζε τις δυσκολίες προσαρμογής και αντοχής νέων τέτοιας ηλικίας στη σκληρή στρατιωτική ζωή και μάλιστα σε εκστρατεία και πόλεμο, διάταξε όπως κατά την κατάταξη αυτών γίνει επιλογή για κατάταξη μόνον του 25 %, στους άλλους δε, δηλαδή στο 75 %, να δοθεί αναβολή κατάταξής των ενός χρόνου.

Στην κλάση αυτή ανήκα και ‘γώ.

 Προσήλθα και μου χορηγήθηκε αναβολή ενός χρόνου με την δικαιολογία «ένεκα αδυναμίας έξεως».

Τον επόμενο χρόνο, τον ‘Ιούλη 1921 , έδωσα τις εξετάσεις μου για τον τρίτο χρόνο στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας και σύγχρονα, επειδή έληξε η αναβολή της κατατάξεώς μου στο στρατό, παρουσιάστηκα στην αρμόδια επιτροπή στο Ναύπλιο, κατατάχτηκα και στα τέλη ‘Ιούλη του 1921 βρέθηκα στη Μ . Ασία και υπηρετούσα σε λόχο πεζικού του εμπέδου συντάγματος του Β’ σώματος στρατού 

Το καλοκαίρι ‘κείνο ο ελληνικός στρατός μαχόμενος προχώρησε, πέρασε το ποταμό Σαγγάριο και την Αλμυρή έρημο και έφτασε έξω από την Άγκυρα.

 Κατά τα τέλη όμως του μήνα Σεπτέμβρη, για να μη αποκλειστεί στ’ άξενα αυτά μέρη από τις φθινοπωρινές βροχές και τον χειμώνα, συμπτύχθηκε προς τα πίσω στη οχυρή γραμμή Έσκη – Σεχηρ, ‘Αφιόν Καραχισάρ, ΤσιβρΙλ και προς τα νότια στον ποταμό Μαίαντρο.

Ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος, κοινοποίησε προς το στρατό διάγγελμα στο οποίο ισχυριζόταν ότι με την προέλασή μας πετύχαμε τους αντικειμενικούς σκοπούς μας (ενώ όλος ο στρατός είχε αντιληφτεί ότι δεν τους είχαμε πετύχει και τούτο γιατί σκοπός της προέλασης ήταν η διάλυση ή

αιχμαλωσία του τούρκικου στρατού – τούτο όμως δεν κατορθώθη γιατί ο τούρκικος στρατός μαχόμενος υποχώρησε μέχρι της Άγκυρας χωρίς να διαλυθεί ή αιχμαλωτιστεί κατά μεγάλο μέρος του ) και τώρα θα κρατήσουμε τις θέσεις μας λέγοντας προς τον εχθρό.

 «Μολών Λαβέ ».

Ό ελληνικός στρατός, ταλαιπωρημένος από την προέλαση και οπισθοχώρηση όπως και απογοητευμένος  για τις άσκοπες θυσίες του, το βασιλικό αυτό διάγγελμα το δέχτηκε με ειρωνικά σχόλια, γιατί γνώριζε την πραγματικότητα και γιατί έβλεπε ότι θα περνούσε στη Μ. Ασία άλλον ένα χειμώνα σε απραξία.»

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΟΝ ΕΧΘΡΟ

Προσπερνώντας τις σελίδες της δράσης, συναντάμε την αρχή του δράματος.

Την παράδοση του στρατού στους Τούρκους.

Μια πράξη που οδήγησε πολλούς στρατιώτες να αυτοκτονήσουν για να μην εκτελεστούν η συρθούν στα άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης.

«Από τη νέα αυτή θέση μας είδαμε κάτω μπρος μας λουρίδα θάλασσας του κόλπου της Σμύρνης.

Σύγχρονα όμως μπρός  μας, σε αρκετή απόσταση, μέσα από μικρή κοιλάδα, μάλλον χαράδρα φάνηκαν καβαλάρηδες , όχι περισσότεροι από 200 – 250, οι όποιοι ερχόντουσαν  προς  το μέρος μας.

 Οι αξιωματικοί μας που παρατηρούσαν  με τα κιάλια  τους είπαν ότι ήταν τούρκικο ιππικό  και ότι πίσω απ ‘ αυτούς  που φαίνονταν, έρχονταν και άλλη φάλαγγα.

Οι συνταγματάρχες Ζεγκίνης  και Θεοδώρου με τους αξιωματικούς του επιτελείου των, άρχισαν να συσκέπτονται για ν’ αποφασίσουν τι να κάνουν.

 Και ακούστηκε απ’ αυτούς η λέξη «παράδοση». 

Μόνος ο επιτελάρχης ταγματάρχης Σιώρης  ακούστηκε να ζητάει έναν πολυβολητή, για να βάλει κατά των  επερχομένων καβαλάρηδων.

 Άλλα ή διάλυση ήταν τόσο ολοκληρωτική ώστε τίποτα δεν έγινε για αντίσταση. 

Αν και οι περισσότεροι στρατιώτες φώναζαν « δεν παραδινόμαστε» κανένας αξιωματικός δεν πήρε την πρωτοβουλία να μας συντάξει και να μας οδηγήσει σε αντίσταση . 

Αντίθετα προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι φτάσαμε σε αδιέξοδο και ότι μόνο με την παράδοσή μας θα σωνόμαστε, γιατί έτσι θα πηγαίναμε στη Σμύρνη , εκεί θα παραδίναμε τα όπλα μας και θα φεύγαμε ελεύθεροι για την πατρίδα μας.

Η διοίκησή μας αποφάσισε την παράδοση και στάλθηκε προς τους επερχόμενους Τούρκους  καβαλάρηδες κήρυκας, με λευκή σημαία, ο ανθυπολοχαγός – διερμηνέας Σταυρίδης όταν αυτοί βρίσκονταν σε μικρή απόσταση από μας, μάλλον για ν’ αναγγείλει ότι παραδινόμαστε παρά για να διαπραγματευτεί όρους. 

Με τη σκέψη ότι απ’ εκείνη τη στιγμή θάμαστε αιχμάλωτοι των Τούρκων ένοιωσα σαν να μη ζω πια. 

‘Αδιαφορώντας για το τι γινόταν γύρω μου, έσπασα το όπλο μου, μάνλιχερ, κτυπώντας το σε βράχο, αφού πρώτα έβγαλα το ουραίο του, το διέλυσα και σκόρπισα τα κομμάτια του και έβγανα από δερμάτινη θήκη του το στο ζωστήρα μου κρεμασμένο πιστόλι με το δεξί μου χέρι και μ’ αυτό θ’ αυτοκτονούσα.

Δίπλα μου βρισκόταν ο φίλος μου λοχίας του επιτελείου μας Γιώργος Κωνσταντινίδης . Ακαριαία μ’ αγκάλιασε κατά τρόπο που μούκλεισε στην αγκαλιά του τα χέρια μου, και μούπε «Βασίλη , τί πας να κάνεις ; δεν σκέπτεσαι τους δικούς σου ; ότι μας συμβεί θα τα περάσουμε μαζί ».

 Τα λόγια αυτά του Γιώργου Κωνσταντινίδη  παράλυσαν τις δυνάμεις μου και εξουθενωμένος  πια διέλυσα και το πιστόλι μου και πέταξα τ α κομμάτια του. 

Την ίδια στιγμή  κοντά μας ακούστηκαν διαδοχικά δύο  πυροβολισμοί και είδα δύο  λεβεντόκορμους συναδέρφους να κείτονται  στο  χώμα ματωμένοι.

 Είχαν αυτοκτονήσει  με τα όπλα τους. 

“Ήταν ο Γιώργος Τσιτσεκλής  και ο Νίκος Μαγγανιώτης .που κατάγονταν από τη Σμύρνη .

 Και οι δύο  τους ωραία  παλικαριά είχαν τελειώσει την Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και είχαν καταταγεί εθελοντές στο στρατό μας.

Ό Γιώργος Τσιτσεκλής, ψηλός, μελαχρινός με μαύρα μαλιά και μαύρα μεγάλα μάτια.

 Ό Νίκος Μαγγανιώτης  ψηλός καστανόξανθος με γαλανά μάτια. 

Και οι δύο  τους δεν θα μπορούσαν ν’ ανεχτούν αιχμαλωσία στους τούρκους και όπως ήσαν παιδιά γνωστών ελληνικών οικογενειών της Σμύρνης δεν τους ήταν δυνατό ν’ ανεχτούν εξευτελισμούς και βασανιστήρια από τους Τούρκους.»

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ

«Οι Τούρκοι καβαλάρηδες που μας αιχμαλώτισαν ήταν τακτικός στρατός, ντυμένοι καλά με στρατιωτικές στολές και εξαρτήσεις.

 Ο επικεφαλής αξιωματικός των ήταν νέος την ηλικία και μιλούσε την Γαλλική όπως τον ακούσαμε κάτι να μας λέει . 

Μας έταξαν σε φάλαγγα κατά τετράδες, άοπλους πια , για να μας οδηγήσουν στη Σμύρνη .

 Από τους αξιωματικούς μας δεν πήραν ούτε τα ξίφη των ούτε τ’ άλογα  των, τους έταξαν στην κεφαλή της φάλαγγας και ξεκινήσαμε για τη Σμύρνη.

Η στην αρχή φαινομενική ευγένεια των Τούρκων, δεν κράτησε πολύ.

 Μετά μισή ώρα που βαδίζαμε άρχισαν να μας φωνάζουν τσιαμπουκ – τσιαμπουκ που σήμαινε να βαδίζουνε γρήγορα – γρήγορα.

Επίσης άρχισαν να μας ψάχνουν και να μας λένε τσικαρ που σήμαινε : 

«Βγάλτο».

 Και στην αρχή μας έπαιρναν τα χρήματα, ωρολόγια, δαχτυλίδια και ότι άλλο . 

‘Όσο όμως προχωρούσαμε και άρχισε να σκοτεινιάζει, τόσο το «τσικαρ » ακουγόταν βιαιότερο. Άρχισαν να μας παίρνουν από τα ρούχα που φορούσαμε ότι τους άρεσε να μας χτυπούν και καθώς βάδιζαν στο πλάι μας πάνω στ’ ‘άλογα τους σπάθιζαν όποιον τύχαινε. 

‘Όλα αυτά τάκαναν κατά τρόπο που να μη τους αντιλαμβάνονταν οι αξιωματικοί τους, γιατί ως τότε τουλάχιστο, αν τους  έβλεπαν που μας κακοποιούσαν τους τσάκιζαν στο ξύλο με τα μαστίγιά των .

’Όταν πια είχε καλά βραδιάσει φτάσαμε στη Σμύρνη και μπήκαμε σ’ αυτή από την πλευρά του κάστρου της, από τον τουρκομαχαλά.

 Ό δρόμος σ’ αυτόν τον μαχαλά, όπως καταλάβαμε ήταν κατηφορικός και είχε στροφές. 

Και από τις δυο πλευρές του δρόμου είχε συγκεντρωθεί τούρκικος όχλος.

 Με αγριοφωνάρες τους μας χλεύαζαν και με περισσότερη μανία οι γυναίκες. 

Πολλοί μας χτυπούσαν με ρόπαλα, μαχαίρια ή ότι άλλο κρατούσαν στα χέρια τους. 

‘Όποιον τυχαία άρπαζαν από τη φάλαγγα, τον έσφαζαν…»

Ο Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος των Τούρκων και τα μαρτύρια του

Ο Βασίλης Γ. Διαμαντόπουλος ήταν 21 ετών το 1922 όταν κλήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του.

Πολέμησε προελαύνοντας, αγωνίστηκε οπισθοχωρώντας, και στο τέλος μαζί με πολλούς συμπολεμιστές του συνεληφθη αιχμάλωτος των Τούρκων, όταν η μονάδα του παραδόθηκε.

Έζησε φόβο, μαρτύρια και ταπεινώσεις.

Αρρώστησε αλλά άντεξε.

Και τα δημοσιοποίησε να μάθουν όλοι την βαρβαρότητα των Τούρκων.

Στο πρώτο μέρος περιγράφει την παράδοση τμήματος του Στρατού.

Στην συνέχεια την απόλυτη κτηνωδία που ακολούθησε…

ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΟΙ

«Όταν αρχίσαμε να μπαίνουμε στην πόλη , πήραν τ’ άλογα των αξιωματικών μας και τα ξίφη των και τους έταξαν κι’ αυτούς στη φάλαγγα και βάδιζαν μαζί μας πεζοί.

 Όπως μούλεγαν τότε τουρκομαθείς συνάδελφοι κάπου κάπου μέσα απ’ αυτό τον τούρκικο όχλο ακουγόταν η φωνή κανενός Τούρκου ο όποιος μας έλεγε :

 «μη φοβόσαστε παιδιά’ αυτά έχουν οι στρατοί πολεμήσαμε τόσα χρόνια’ μας νικήσατε, τώρα σας νικήσαμε μείς, σας πιάσαμε, δεν έχετε να πάθετε τίποτα, θα περάσετε καλά ! ».

Μ’ αυτές τις τρομοκρατικές συνθήκες, παραδομένοι στον εξαγριωμένο όχλο, χωρίς καμιά προστασία, βαδίσαμε τον όλο στροφές κατηφορικό, γκαρτερημωμένο δρόμο μέσα στη πόλη και ύστερα από πορεία συνολικά 2½  – 3 ωρών από τον τόπο της παράδοσής μας, φτάσαμε έξω από μεγάλο χτίριο που ήταν πριν το τούρκικο Διοικητήριο και στο διάστημα της κατοχής της Μ. ‘Ασίας από τον Ελληνικό στρατό, στεγαζόταν σ’ αυτό το Ελληνικό Γενικό Στρατηγείο .

Στο πίσω μέρος του το χτίριο αυτό είχε αυλή μαντρωμένη με αρκετά ψηλό τοίχο και μεγάλους χώρου. 

Μας έβαναν σ’ αυτή την αυλή και κει περάσαμε την πρώτη νύχτα της αιχμαλωσίας μας .

Πώς όμως μπήκαμε σ’ αυτή την αυλή ;

 Για να μπούμε μέσα έπρεπε να, διαβούμε. μεγάλη θολωτή πόρτα στο πλάι της οποίας ήταν και βρύση νερού. 

Και στις δύο πλευρές της πόρτας αυτής στέκονταν Τούρκοι στρατιώτες, οι όποιοι κρατούσαν ρόπαλα με τα όποια χτυπούσαν τους αιχμαλώτους καθώς ομαδικά περνούσαν, με τόση σκληρότητα ώστε πολλοί έπεφταν κάτω αναίσθητοι ή νεκροί.

 Τόσοι χτυπημένοι  είχαν πέσει, ώστε οι επόμενοι που περνούσαν αυτή την είσοδο πατούσαν πάνω στους πεσμένους.

“Όταν έφτασα σ’ αυτή την είσοδο, στριμωγμένος σ’ ομάδα συναδέρφων είδα δεξιά μου Τούρκο στρατιώτη, ο οποίος με εφ’ όπλου λόγχη κινιόταν να λογχίσει , άλλος χτυπούσε με τον υποκόπανο του όπλου του.

Πέρασα αυτή την είσοδο σπρωχνόμενος από τους τρομαγμένους συναδέρφους, χωρίς τα πόδια μου να πατούν το έδαφος και βρέθηκα μέσα στην αυλή χωρίς να χτυπηθώ.

Μέσα σ’ αυτό τον μαντρωμένο χώρο ήσαν και άλλοι πολλοί αιχμάλωτοι, στρατιώτες και πολίτες ‘Έλληνες, γυναίκες και παιδιά.

 Μας διάταξαν να καθίσουμε κάτω και να μη σηκωνόμαστε.

Περάσαμε αυτή τη νύχτα καθισμένοι κάτω και στριμωγμένοι ο ένας κοντά στον άλλο . Ακούγονταν βαριοί στεναγμοί, απελπισμένες κραυγές των δερομένων, από τους οποίους οι τούρκοι άρπαζαν τα πάντα :

 Χρήματα, ρούχα.

 Παπούτσια και ότι άλλο είχαν.

 Συνεχώς ακούγονταν οι επιτακτικές φωνές των Τούρκων «αγιακταν κακ»= «σήκω επάνω» και το’ «τσικαρ»= «βγάλτο ». 

Αλλά ακούγονταν και κάτι φοβερότερο.

 Οι απελπισμένες κραυγές των βιαζομένων Ελληνίδων.

 Τις κατέβαζαν στο υπόγειο του χτιρίου, απ’ όπου όλη την νύχτα ακούγονταν οι κραυγές, τα βογγητά των και ο θρήνος των. 

Κάποια στιγμή μέσα στο σκοτάδι, είδα τρεις – τέσσαρες Τούρκους στρατιώτες να περνούν απ’ εμπρός μου, συνοδεύοντάς τους περί τούς δεκαπέντε πολίτες, προφανώς ‘Έλληνες, τους οποίους κατέβασαν στο υπόγειο του χτιρίου και ύστερα από λίγο, ακούστηκε απ’ εκεί υπόκωφη ομοβροντία πυροβολισμών’ αναμφίβολα τους σκότωσαν.

Ξημέρωσε ή 29 Αυγούστου, ημέρα Δευτέρα. Είδαμε ότι κατά διαστήματα πάνω στον τοίχο της μάντρας ήσαν Τούρκοι στρατιώτες οι οποίοι κρατούσαν οπλοπολυβόλα με τις κάννες των στραμμένες προς τα μέσα, που βρισκόμαστε όλοι οι αιχμάλωτοι, έτοιμοι προς πυροβόληση . 

Μπρός το μαρτύριο της πρώτης αυτής νύχτας, και το οποίο εξακολουθούσε, όλοι μας ευχόμαστε να μας σκότωναν για να γλιτώσουμε έτσι από το μαρτύριό μας.

Δεν τόκαναν όμως αυτό και το μαρτύριό μας συνεχιζόταν. 

Νερό δεν βρισκόταν να χορτάσουμε τη δίψα μας. 

‘Όσοι κατά τύχη βρέθηκαν κοντά στη βρύση που ήταν στην είσοδο μπόρεσαν να πιούν .

Βλέπαμε Τούρκους πολίτες οπλισμένους και αγριωπούς να φέρνουν μέσα στη μάντρα πολίτες γέρους, γυναίκες και παιδιά, προφανώς χριστιανούς ‘Έλληνες και άλλους κατατσακισμένους από τον ξυλοδαρμό τους, τραυματισμένους, κουρελιασμένους, πραγματικά ανθρώπινα ράκη . 

Το γδύσιμό μας εξακολουθούσε. 

‘Ήρθε και μένα η σειρά μου .

 Τούρκος στρατιώτης αξίωσε να του δώσω το στρατιωτικό πανταλόνι που φορούσα . 

Το έβγανα και το πήρε.

 Ευτυχώς δεν μου πήρε και το σώβρακο που ήταν καινούργιο. 

Αντίθετα, αφού πήρε το πανταλόνι, μου έδωσε ένα σώβρακο από κάμποτ, το όποιο έβανα αντί του πανταλονιού, πάνω στ’ άλλο που φορούσα. 

Από την πείνα, τη δίψα, τον ξυλοδαρμό και το γδύσιμό μας είχαμε αλλάξει στην όψη που δεν γνωριζόμαστε μεταξύ μας.

 Κατά ώρα περίπου 9 π.μ. μας έταξαν κατά τετράδες μέσα σ’ αυτή τη μάντρα και είπαν ότι θα μας δώσουν ψωμί.

Χωρίς όμως να μας δώσουν ψωμί, όπως είχαμε ταχθεί σε τετράδες προχωρούσαμε, βγαίναμε έξω από την πόρτα της μάντρας και σχηματιζόταν φάλαγγα ή οποία, βάδιζε στο δρόμο που περνούσε από την τούρκικη συνοικία της Σμύρνης, από την παραλία μέχρι την αντίθετη ανατολική άκρη της πόλης. Μέσα σ’ αυτό το δρόμο οι αιχμάλωτοι δοκιμάσαμε τις φρικτότερες στιγμές του μαρτυρίου μας. 

Στις πλευρές του δρόμου αυτού είχε βγει άπειρος τούρκικος όχλος, οπλισμένος με ρόπαλα, όπλα, μάχαιρες, ξιφολόγχες και ότι άλλο .

Ορμούσαν κατ’ επάνω μας με αλαλαγμούς, με βρισιές, άρπαζαν τα πηλήκιά μας και τα πετούσαν, μας πρόσταζαν να φωνάζουμε «Γιασασυν Κεμαλ Πασά» και κτυπούσαν με ότι είχαν στα χέρια τους ανελέητα.»

ΛΥΝΤΣΑΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Κατά διαστήματα στα πλάγια της φάλαγγας βάδιζαν Τούρκοι στρατιώτες, φρουροί μας .

 Αυτοί όμως έμεναν τελείως αδιάφοροι και δεν κατέβαλαν καμιά προσπάθεια να μας προστατέψουν από τις κακοποιήσεις του όχλου .

Ότι καθένας των κρατούσε στα χέρια του το έριχναν ή το κινούσαν με μανία κατά των αιχμαλώτων.

 Έτσι που με τις μαχαίρες και τις ξιφολόγχες τρυπούσαν όποιον τύχαινε. 

Τον δρόμο αυτόν τον διαβήκαμε τροχάδην, γιατί οι πρώτοι της φάλαγγας για να γλυτώνουν  κατά το δυνατό τις κακοποιήσεις αναγκάζονταν να τρέχουν και κατ’ ανάγκη διαδοχικά τρέχαμε όλοι. 

Το μαρτύριο αυτό διάρκεσε περίπου μιάμιση (11/2) ώρα, όσο χρειάστηκε για να κάνουμε τη διαδρομή όλου του δρόμου μέσα στην πόλη. 

Πολλοί σκοτώθηκαν και άλλοι πολλοί είχαν τραυματιστεί.

 Όσοι μείναμε ανέπαφοι , τούτο συνέβη κατά τύχη.

Όταν πλησιάζαμε να βγούμε απ’ αυτόν τον δρόμο, στην ακρινή ανατολική συνοικία της Σμύρνης βλέπαμε σπίτια καμένα (δεν είχε γίνει ακόμα η γενική πυρπόληση της Σμύρνης, που έγινε μετά λίγες μέρες) όπως και πτώματα ηλικιωμένων ανδρών και γυναικών καμένα ή κατακρεουργημένα , στη μέση του καταστρώματος του δρόμου.

Βγήκε όλη ή φάλαγγα από την πόλη της Σμύρνης και συνεχίζαμε να βαδίζουμε ανατολικά το δρόμο που οδηγεί στην κωμόπολη Νύμφαιο.

 Είδαμε ότι στην κεφαλή της φάλαγγας ήσαν και Έλληνες αξιωματικοί αιχμάλωτοι .

 Μεταξύ αυτών και ο λοχαγός του βαρέος πυροβολικού μας Οικονομίδης και άλλοι του συντάγματός μας, όπως και μερικοί της  χωροφυλακής.

Οι Τούρκοι  φρουροί που συνόδευαν τη φάλαγγα και από τις δύο πλευρές της κρατούσαν οπλοπολυβόλα. 

Προς στιγμή πιστέψαμε ότι έξω από την πόλη θα είχαμε απαλλαγεί από τις κακοποιήσεις των τούρκων πολιτών.

 Μας συνέβη όμως άλλο χειρότερο.

 Καθώς βαδίζαμε, συναντούσαμε κατά διαστήματα του δρόμου μας, τμήματα τούρκικου στρατού όλων των όπλων, πεζικού, πυροβολικού, μεταγωγικά που κατέβαιναν προς την Σμύρνη.

 Οι Τούρκοι αυτοί στρατιώτες που βάδιζαν αντίθετα προς την κατεύθυνση της δικής μας φάλαγγας, στέκονταν στις πλευρές του δρόμου κατά τρόπο  που μας ανάγκαζαν να βαδίζουμε σχεδόν ο ένας  πίσω από τον άλλον και με ρόπαλα που κρατούσαν η με τα όπλα των μας χτυπούσαν και πολλούς σκότωναν.

Στη διαδρομή μας όλη την μέρα συναντούσαμε τέτοια τμήματα τούρκικου στρατού ανά πεντακόσια ή χίλια μέτρα και οι κακοποιήσεις μας από μέρους των συνεχίζονταν αδιάκοπα. 

Κατ’ ανάγκη παρατηρούσαμε τι στρατός ήταν αυτός.

 Εκτός των καβαλάρηδων που μας αιχμαλώτισαν, οι όποιοι ήσαν καλά ντυμένοι με καλές στολές και είχαν πλήρεις στρατιωτικές εξαρτήσεις, οι άλλοι που συναντούσαμε ήσαν ρακένδυτοι.

Γι’ αυτό και στο δρόμο μας μάς χτυπούσαν και μας έπαιρναν τα ρούχα μας, αφήνοντάς μας γυμνούς.

 Εξάρτηση εκστρατείας, ζωστήρα και ξιφολόγχη δεν είχε κανείς τους. τα όπλα τους κρέμονταν από τους ώμους των με σχοινιά ή σπάγγους. 

Στα πόδια τους όλοι φορούσαν τσαρούχια από ακατέργαστα δέρματα ζώων.

 Έτσι προχωρούσαμε και κατά τις 2 μ.μ.  φτάσαμε σε μέρος που στα χαντάκια και από τις δύο  πλευρές του δρόμου έτρεχε νερό το οποίο είχε χρώμα κοκκινωπό, προφανώς από το χώμα που στη ροή του παράσερνε. 

Μας σταμάτησαν σ’ αυτό το σημείο και κατ’ ανάγκη ήπιαμε απ’ αυτό το νερό. 

Αφού σταθήκαμε σ’ αυτό το σημείο περί τα δέκα λεπτά της ώρας, ξεκινήσαμε για τη συνέχιση της πορείας μας.

 Πίσω μας ακούγονταν κατά διαστήματα  πυροβολισμοί.

 Οι Τούρκοι στρατιώτες, που συνόδευαν σαν φρουροί τη φάλαγγα, σκότωναν τους βραδυπορούντες αιχμαλώτους.

Αυτό γινόταν κατά συνέχεα όλες τις μέρες της πορείας μας.

 Καθώς προχωρούσαμε ο δρόμος άρχισε να είναι ανηφορικός και κατά ώρα περίπου πέντε  απογευματινή μας σταμάτησαν. Τούρκος αξιωματικός κάτι έλεγε φωναχτά.

 Οι τουρκομαθείς μας ερμήνευσαν ότι είπε προς τους αιχμαλώτους :

 « “Όσοι κατάγονται από τη Μ. Ασία να βγουν έξω από τη φάλαγγα, γιατί θα γυρίσουν πίσω στη Σμύρνη ».

 Πολλοί αφελείς το πίστεψαν και βγήκαν και βγήκαν και παλαιοελλαδίτες, γιατί νόμισαν ότι θα ήταν γι’ αυτούς καλλίτερα αν γύριζαν στη Σμύρνη . 

Συνολικά βγήκαν περίπου πενήντα (50). Ξεχώρισαν δε οι Τούρκοι και 4- 5 αξιωματικούς της χωροφυλακής. 

Αυτοί παρέμειναν εκεί και η φάλαγγα ξεκίνησε. 

Ενώ προχωρούσαμε ακούσαμε πίσω μας κρότους ριπών οπλοπολυβόλων. Τους σκότωσαν…»

“Οι Τούρκοι έκαιγαν ζωντανούς τους Έλληνες αξιωματικούς”…

Οι μαρτυρίες του στρατιώτη Βασίλη Διαμαντόπουλου- που αιχμαλωτίστηκε στην Σμύρνη το 1922 -για τις πρωτοφανείς πράξεις αγριότητας των Τούρκων εις βάρος των Ελλήνων, είναι συγκλονιστικές.

Στο ημερολόγιο του περιγράφει πράξεις που συνιστούν εγκλήματα πολέμου, εναντίον ανυπεράσπιστων στρατιωτικών οι οποίοι είχαν παραδοθεί και συνεπώς προστατεύονταν από διεθνείς Συμβάσεις και Συμφωνίες.

Στο τρίτο μέρος του «μαύρου αφιερώματος», υπάρχουν οι πλήρεις περιγραφές αυτών των εγκλημάτων.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ!

 Καθώς είμαστε καθισμένοι κάτω, συγκεντρώθηκαν γύρω σ’ όλη την έκταση οι Τούρκοι κάτοικοι της Μαγνησίας άντρες, γυναίκες, παιδιά, νέοι και γέροι μας χλεύαζαν και μας πετροβολούσαν. 

Κατά ώρα 9 π.μ. Τούρκος αξιωματικός επέτρεψε στο πλήθος αυτό να υποδείξει και να συλλάβει όποιον αιχμάλωτο γνώριζε ότι υπηρέτησε στη Μαγνησία και τυχόν τους είχε κακοποιήσει.

 Η πρόφαση αυτή άρκεσε για να ορμήσει το πλήθος, να συλλαμβάνει και να σέρνει έξω από το στρατόπεδό μας τους πιο σωματώδεις και ρωμαλέους από μας ότι δήθεν τους αναγνώριζαν. 

Τους τραβούσαν πιο πέρα και τους τουφέκιζαν.

Έτσι σκότωσαν εκεί περί τους διακόσιους πενήντα (250 ). 

 Ο Έλληνας λοχαγός του Πυρπολικού  Οικονομίδης, μεγαλόσωμος άντρας που είχε μείνει μόνο με τη φανέλα του, σχισμένη κιλότα και τις μπότες του, βλέποντας την όπως πάρα πάνω περίγραψα ανελέητη σφαγή των αιχμαλώτων, στάθηκε όρθιος και με τη βροντερή φωνή του καυτηρίασε, τη συμπεριφορά αυτή των Τούρκων. 

Τούτο όμως έδωσε αφορμή στους Τούρκους αξιωματικούς και ξεχώρισαν περίπου σαράντα (40) Έλληνες αξιωματικούς αιχμαλώτους και βέβαια πρώτο τον λοχαγό Οικονομίδη και τον επιτελάρχη του 18ου  Συντάγματος μας, ταγματάρχη Σιώρη και τους οδήγησαν έξω από το στρατόπεδό μας, σ’ άγνωστο σ’ εμάς κείνη τη στιγμή μέρος. 

Την επομένη, συνάδερφοί μας που οδηγήθηκαν από Τούρκους φρουρούς για κάποια αγγαρεία λίγο έξω της Μαγνησίας, μας βεβαίωσαν όταν παστρέψανε, ότι μέσα σε ρέμα, κοντά στην πόλη είδαν περί τα σαράντα πτώματα κοντά το ένα στο άλλο δεμένα με σύρμα κατά συνέχεια και καμένα με φωτιά. 

Ασφαλώς αυτά τα πτώματα ήσαν οι αξιωματικοί μας τους οποίους σκότωσαν και τους έκαψαν.

 Ίσως να τους έκαψαν ζωντανούς.»

ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΜΑΥΡΗ ΑΓΟΡΑ ΑΣΕΒΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

« Η λεηλασία μας από μέρους των Τούρκων στρατιωτών εξακολουθούσε. Εδώ μου πήραν και μένα τα λίγα χρήματα που είχα, περίπου 450 δραχμές.

 Είδα να κόβουν το δάχτυλο αιχμαλώτου για να του πάρουν το χρυσό δαχτυλίδι του, που δεν έβγαινε εύκολα. 

Επίσης είδα να βγάζουν με σουγιάδες ή ξιφολόγχες χρυσές κορώνες δοντιών αιχμαλώτων. 

Οι Τούρκοι στρατιώτες που είχαν τοποθετηθεί γύρω στη μάντρα για να μας φυλάνε, έφερναν νερό το οποίο πουλούσαν στους αιχμαλώτους αντί 1.000 ή 2.000 ή 3.000 δραχμές το κάθε παγούρι. 

Πολλών τους έπαιρναν τα χρήματα και δεν τους έδιναν το νερό.

 Ως το απόγευμα κείνης της μέρας 1ης  Σεπτέμβρη, μέσα σ’ αυτή τη μάντρα πέθαναν πολλοί από τη δίψα και όλες τις κακουχίες. 

Τόσοι ώστε φόρτωσαν περί τους είκοσι (20) βοϊδαραμπάδες πτώματα, τα μετάφεραν και τα πέταξαν μέσα σε ρέμα έξω από την πόλη .

Εδώ πέθανε και αγαπητός μου συνάδερφος και φίλος Σμυρνάκης από την Κρήτη .

 Ήταν εξαίρετος άνθρωπος και είχε σπουδάσει δασολόγος στη Βιέννη. Έπασχε από αλαφρό άσθμα και σ’ όλη την πορεία μας κουρασμένο τον υποβαστάζαμε και τον βοηθούσαμε να βαδίζει εγώ, ο Πλούταρχος Οικονόμου και ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

Το πρωί 3ης   Σεπτέμβρη αρχίσαμε πάλι την πορεία μας προς τ’ ανατολικά προς την πόλη Κασαμπά όπου και φτάσαμε κατα ώρα περίπου 11 π.μ. και σταματήσαμε έξω απο την πόλη . Η πόλη Κασαμπάς είχε σχεδόν καταστραφεί γιατι υποχωρούντα τμήματα του στρατού μας είχαν πολεμήσει με τούρκικες δυνάμεις μέσα στην πόλη .

Ό Τούρκος ταγματάρχης διάταξε τμήμα της τούρκικης φρουράς μας να προηγηθεί για να μην επιτρέψει στους Τούρκους πολίτες να μας πλησιάσουν όταν θα βαδίζαμε μέσα στην πόλη .

Είχαμε αρχίσει να βρισκόμαστε μέσα στην άκρη της πόλης και καθώς βαδίζαμε είδαμε σ’ ένα τοίχο μάντρας στηλωμένα όρθια ανθρώπινα πτώματα ξεραμένα και μισοφθαρμένα.

 Τα είχαν στήσει έτσι οι Τούρκοι που τάχαν ξεθάψει από τους τάφους των, γιατί ο τοίχος αυτός ήταν ο τοίχος της μάντρας του ελληνικού νεκροταφείου.

 Ή μανία της εκδίκησής των δεν άφησε ήσυχους ούτε τους νεκρούς χριστιανούς στους τάφους των, αναμφισβήτητη απόδειξη της βαρβαρότητάς των.

Είχε περάσει μια βδομάδα πού είμαστε στην αιχμαλωσία και από την πείνα, τις πορείες, τον τρόμο της σφαγής και τις όποιες άλλες κακουχίες που περίγραψα, οι αιχμάλωτοι κατά το 95% είχαν χάσει τον ανθρωπισμό τους και κυριολεχτικά είχαν αποκτηνωθεί. 

Κινούνταν και φαίνονταν στην όψη τους ότι δεν  σκέπτονταν καθόλου.

Μέσα στον κάμπο από απόσταση έβλεπα τον αμαξιτό δρόμο που οδηγούσε στ’ ανατολικά και στα πλάγιά του κείτονταν ανθρώπινοι σκελετοί, π’ άσπριζαν.

 Ήσαν οι σκελετοί των αιχμαλώτων στρατιωτών ή των πολιτών Μικρασιατών που κατά τις πορείες των τούς σκότωναν οι Τούρκοι και παρέμεναν άταφοι όπου έπεφταν.

 Κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη φέρανε στη μάντρα μας μια φάλαγγα περίπου 1300 έλληνες Μικρασιάτες πολίτες από τη Σμύρνη και άλλες πόλεις όπως μας έλεγαν. Άπ’ αυτούς μάθαμε ότι ολόκληρη η Σμύρνη πυρπολήθηκε από τους Τούρκους.

Από τις πρώτες μέρες της αιχμαλωσίας μας μείναμε ακούρευτοι και αξύριστοι . τα ρούχα μας όσα μας αφήκαν οι τούρκοι να φοράμε, όσο ο καιρός προχωρούσε άρχισαν να κουρελιάζονται . 

‘Έγιναν σχεδόν κλωστές πάνω μας και μ’ αυτά γυρίσαμε στην Ελλάδα μετά επτά μήνες και οι περισσότεροι μετά ένα χρόνο και πλέον.

Χωρίς ποτέ ν’ αλλάξουμε τα ρούχα που φορούσαμε και με υποτυπώδη μέσα γενικής καθαριότητας και εν γένει όλες τις κακές συνθήκες στέγασης και διαβίωσης μας από τις πρώτες μέρες της αιχμαλωσίας μας αλλά συγκεκριμένα απο τις αρχές του Οκτώβρη γεμίσαμε ψείρες. Ψείρες τόσο πολλές που άπ’ αυτές καλύπτονταν όλη η επιδερμίδα του κορμιού μας πάνω στην οποία μέναν καρφωμένες κάθετα και με χρώμα σχεδόν μαυριδερό.

 Με την παλάμη μας τις σπρώχναμε προς τα κάτω και πέφτανε στο χώμα, άλλα σχεδόν την ίδια στιγμή το σώμα μας γέμιζε πάλι άπ’ αυτές. 

Το χώμα τη ς επιφάνειας του στρατοπέδου μας ήταν γεμάτο ψείρες και τις βλέπαμε να κινούνται πάνω σ’ αυτό σε πάχος τουλάχιστο ενός – δύο χιλιοστών του μέτρου  πυκνότερες από σμήνος μερμηγκιών.

 Στο μαρτύριο αυτό δεν μπορούσαμε ν’ αντιτάξουμε τίποτε και ζούσαμε μέσα σ’ αυτό .

Για φαγητό μας έδιναν αντί του βρασμένου σιταριού επί 5- 6 μέρες του Νοέμβρη , βρασμένα κουκιά και μετά μας έδιναν την μια μέρα φασόλια και την άλλη πλιγούρι. 

‘Όλα δε αυτά μαγειρεύονταν χωρίς λάδι και αλάτι και πάντα ήσαν πολύ νερουλά και λιγοστά.

 Καμιά φορά έβαζαν λίπος πολύ κακής ποιότητας που καταντούσαν να μη τρώγονται.

Οι καλύβες που φτιάξαμε για να μένουμε, ήταν έτοιμες κατά τις 20 Οκτώβρη , ώς τότε μέναμε στο ύπαιθρο.

 Σ’ αυτές τις καλύβες που ο ξερότοιχος που φτιάξαμε είχε ύψος μόνο ενός μέτρου , μπαίναμε για να περνάμε μέσα σ’ αυτές τις νύχτες μας, που ήταν νύχτες χειμώνα. 

Πλαγιάζαμε κάτω στο χώμα ο ένας κοντά στον άλλον και σε δύο αντίστοιχες σειρές κατά τρόπο ώστε τα πόδια των αντρών των δυο σειρών κατ’ ανάγκη σμίγανε σχεδόν ώς τα σκέλη των. Και όταν για να ζεστάνουμε τα χέρια μας ανάβαμε μέσα φωτιές με ξύλα που φροντίζαμε να βρίσκουμε, γινόταν τόσος καπνός που μέσα σ’ αυτόν φαινόμαστε κινούμενες σκιές, δεδομένου ότι άλλο φωτισμό δεν είχαμε.

Όταν έβρεχε τα νερά από τους τρύπιους τενεκέδες που φτιάξαμε για στέγη, έπεφταν μέσα σ’ αυτές τις τρώγλες και φτιάχναμε στο χώμα αυλάκια για να βγαίνουν προς τα έξω, χωρίς μ’ αυτό να κατορθώνουμε ν’ αποφεύγουμε το λάσπωμα.

 Εκτός από τα νερά της βροχής που μπαίνανε από την υποτιθέμενη στέγη, μπαίνανε και από τα θεμέλια του εξωτερικού τοίχου νερά από τα ρυάκια που σχηματίζονταν από τις βροχές έξω στο δρόμο κοντά στον τοίχο.»

Οι “μπίζνες” των Τούρκων εις βάρος των Ελλήνων αιχμαλώτων, η εξαθλίωση και η απελευθέρωση

Μετά τα βασανιστήρια, τον φόβο και τις ταπεινώσεις, οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν τους Έλληνες αιχμαλώτους της Μικρασιάτικης Εκστρατείας, ως… «εργαλεία» για δικό τους όφελος και για να κερδίσουν χρήματα από παράνομες δουλειές!

Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος που έζησε 7 μήνες στα τουρκικά στρατόπεδα αποκαλύπτει.

ΟΙ ΧΡΥΣΕΣ ΜΠΙΖΝΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ

«Από τα μέσα του Οκτώβρη και σχεδόν επί ένα μήνα και πλέον, εκτός από τις αγγαρείες της ημέρας μας ξεσήκωναν τη νύχτα μετά την ώρα 11 ή 12 ή και 1 , όλο το λόχο, και διαδοχικά και τους άλλους λόχους και μας πήγαιναν σ’ αρκετά μακρινή απόσταση όπου από γκρεμισμένα σπίτια φορτωνόμαστε ο καθένας μας από μια-δυο πέτρες και επιστρέφοντας έτσι φορτωμένοι, τις αφήναμε σε ορισμένο σημείο κοντά στη μάντρα του στρατοπέδου μας. 

Επίσης κατά τον ίδιο τρόπο μας πήγαιναν σε μάντρες σπιτιών, στ’ άκρα της πόλης, που επάνω στους τοίχους των ήσαν τοποθετημένα κεραμίδια. 

Τα παίρναμε και φορτωμένοι μ’ αυτά τα φέρναμε και τ’ αφήναμε στο ίδιο σημείο πού αφήναμε και τις πέτρες.

“Όλα αυτά τα υλικά, βλέπαμε τη μέρα ότι τα χρησιμοποιούσαν μαστόροι και εργάτες αιχμάλωτοι για να επισκευάζουν τρία χτίρια που ήσαν καταστραμμένα από πυρκαγιές.

Σ’ αυτή τη νυχτερινή αγγαρεία με βροχές, κρύο και παγωνιές, η ταλαιπωρία μας ήταν πολύ σκληρή και απάνθρωπη.

 Τέλειωσαν τα κτίρια, επισκευάστηκαν και τα μηχανήματά τους και ήσαν έτοιμα να λειτουργήσουν. 

Πριν όμως ν’ αρχίσει ή λειτουργία τους, είδαμε. μια μέρα να καταφτάνουν οι πολιτικές αρχές, ο Καϊμακάμης, ο Δήμαρχος με άλλους υπαλλήλους και αστυνομικούς. τα κατάσχεσαν και τα σφράγισαν. 

Τι είχε συμβεί ;

Τα κτίρια αυτά ανήκαν σε Έλληνες που είχαν φύγει και καταστράφηκαν από πυρκαγιά.

 Οι επισκευές των διατάχτηκε να γίνουν με την εργασία αιχμαλώτων από τον τούρκο ταγματάρχη, διοικητή του τάγματος αιχμαλώτων, έναν πανύψηλο τσερκέζο, Ναμζή Βέη, με μεγάλα και ίσια μουστάκια και με αγέρωχο ύφος, με το σκοπό να τα εκμεταλλευτεί  για δικό του όφελος. 

Οι πολιτικές τούρκικες αρχές του χάλασαν τα σχέδιά του και τα κατάσχεσαν, γιατί αυτά χτήματα σαν εγκαταλειμμένα ανήκαν στο τούρκικο Δημόσιο.

Αλλά και οι άλλοι Τούρκοι αξιωματικοί του, τάγματος αιχμαλώτων εκμεταλλεύτηκαν την εργασία αιχμάλωτων ειδικών τεχνιτών για όφελός των. 

Ό ένας είχε οργανώσει υποδηματοποιείο στο οποίο εργάζονταν αιχμάλωτοι τεχνίτες.

 Ό άλλος είχε οργανώσει συνεργείο που έπλεκαν καλάθια.

Τα προϊόντα αυτών των συνεργείων τ α πωλούσαν προς όφελός των οι Τούρκοι αξιωματικοί .

 Οι αιχμάλωτοι τεχνίτες που εργάζονταν είχαν τ’ όφελος ότι δεν τους τραβούσαν κάθε μέρα στις διάφορες άλλες αγγαρείες και το σπουδαιότερο εργάζονταν και κοιμούνταν στο υπόγειο του σπιτιού, στο οποίο στεγάζονταν τα γραφεία της διοίκησης του τάγματος αιχμαλώτων και έτσι ήσαν προφυλαγμένοι από βροχές και κρύο.

 Ό ταγματάρχης διοικητής του τάγματος Ναμζή Βέης οργάνωσε κι’ άλλη  εκμετάλλευση της εργασίας των αιχμάλωτων πολύ επικερδή για τον εαυτό του, εξοντωτική όμως για τους αιχμάλωτους.»

Η ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ ΜΕΡΑ

«Στις 2 τ’ Απρίλη 1923, Μεγάλη Δευτέρα είδαμε να κινείται στο τάγμα αιχμαλώτων Τούρκος συνταγματάρχης γιατρός. ‘Αποδείχτηκε ότι αυτός είχε έρθει για να φροντίσει για τη μεταφορά μας στη Σμύρνη προς τον σκοπό ανταλλαγής μας με Τούρκους αιχμάλωτους που είχε η Ελλάδα.

Μιλούσε την ελληνική γλώσσα, γιατί όπως μας είπε κατάγονταν από τα Γιάννενα. 

‘Ακούσαμε από τον ίδιο ότι σε εκτέλεση συμφωνίας που υπογράφτηκε στη Λωζάννη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, θα γίνει ανταλλαγή αιχμάλωτων, αλλά μόνον δέκα χιλιάδων, γιατί τόσοι ήσαν οι τούρκοι αιχμάλωτοι στην Ελλάδα. 

Οι επί πλέον από τις δέκα χιλιάδες έλληνες αιχμάλωτοι θα παραμείνουν στην Τουρκία για να φύγουν απ’ εκεί μετά την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης. 

Μας είπε ότι απ’ όλα τα τάγματα ελλήνων αιχμαλώτων θα γίνονταν προς τη Σμύρνη αποστολές μικρού αριθμού αιχμαλώτων από το καθένα ώστε να συμπληρωθεί ο αριθμός δέκα χιλιάδες.

Ετοιμασία μας ήταν ν’ απολυμανθούμε όλοι μας και ο φούρνος μας να ψήσει ψωμί, ώστε κάθε αιχμάλωτος να πάρει ψωμί για δύο μέρες. 

Πράγματι ο Έλληνας γιατρός του τάγματός μας κ. Λεμονίδης, με κείνους τους απολυμαντικούς κλιβάνους που είχε φτιάξει με τα βαρέλια του οινοπνεύματος, κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την απολύμανση έγκαιρα. 

Μόλις άρχισε να φέγγει ή 4η  Απρίλη, Μεγάλη Τετάρτη , παρατάχτηκε όλο το τάγμα κατά τετράδες και καθώς περνούσαν μπρος από το φούρνο, δίνονταν σε κάθε αιχμάλωτο ψωμί δύο ημερών και βιαστικά οδηγηθήκαμε στο σιδηροδρομικό σταθμό.

Την νύχτα της 4 προς 5 Άπρίλη, μεγάλης Τετάρτης προς μεγάλη Πέμπτη, μείναμε στο ύπαιθρο και το κρύο ήταν πολύ τσουχτερό. Διπλωμένοι με τ ‘ αντίσκηνα όλη τη νύχτα περπατούσαμε για να νοιώθουμε έτσι λιγότερο το κρύο. 

Μέσα στο σκοτάδι όμως φαντάζαμε σαν άσπρες σκιές και η πλαγιά παρουσίαζε εικόνα βιβλική. ο πρωί της 6ης Απρίλη, μεγάλη Πέμπτη παραδώσαμε τ ‘ αντίσκηνα, ήρθαν Τούρκοι αξιωματικοί, φαίνεται δε ότι εκεί, ήταν και η διεθνής επιτροπή για την ανταλλαγή των αιχμαλώτων.

Στήθηκε ξύλινο τραπέζι, ανοίξανε πάνω σ ’αυτό οι Τούρκοι αξιωματικοί κατάλογους και άρχισαν να φωνάζουν αριθμούς και ονόματα.

Από τους οχτακόσιους (800) του τάγματός μας, που κατεβήκαμε από τον Κασαμπά, κράτησαν περίπου εκατόν πενήντα (150) και έτσι τελικά θα φεύγαμε οι εξακόσιοι πενήντα (650). 

Μας οδήγησαν στην περιοχή της Πούντας, σε προβλήτα της οποίας ήταν αγκυροβολημένο ελληνικό φορτηγό καράβι με τ ‘ όνομα «Ιωάννης».

Λίγο μετά το μεσημέρι έφτασε το ελληνικό φορτηγό καράβι «Ανδρέας» το οποίο έφερε από την Ελλάδα Τούρκους αιχμάλωτους. 

“Όταν άραξε και τους βλέπαμε πλέον από κοντά, αυτοί ήσαν ντυμένοι με καινούργιες στρατιωτικές στολές και άρβυλα.

 Είχαν χλαίνες, κουβέρτες, και τα σακίδιά των γεμάτα τρόφιμα και φρούτα. 

Πριν ν’ αρχίσουν ν’ αποβιβάζονται μας κοίταζαν, όπως είμαστε γυμνοί, ξυπόλυτοι και κουρελήδες, με έκπληξη και δεν μιλούσαν. 

‘Όταν πλέον κατέβαιναν και μας πλησίαζαν πολλοί απ’ αυτούς με δάκρυα στα μάτια και αγανάχτηση έλεγαν μιλώντας ελληνικά : «που σας στέλνουν οι άτιμοι μ’ αυτά τα χάλια» και άδειαζαν μπρος μας τα σακίδιά των με τα τρόφιμα και τα φρούτα (πορτοκάλια – μήλα) παρακαλώντας να τα δεχτούμε.»

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

 «Το πρωί της 7ης  Απρίλη , μεγάλο Σάββατο το καράβι που μας έφερνε βρισκόταν στ’ ανοιχτά του Αιγαίου και κατά ώρα περίπου δέκα (1 0 ) π.μ. αντικρίσαμε με μεγάλη μας συγκίνηση το Σούνιο, με τις πάλλευκες κολώνες του ναού του Ποσειδώνα και στη συνέχεια την Αττική παραλία προς το Σαρωνικό με τη Γλυφάδα – Καλαμάκι, Παλαιό και Νέο Φάληρο και στο βάθος τμήματα της Αθήνας με την Ακρόπολη και το Λυκαβηττό.

 Πιο πέρα την Καστέλα, τον Πειραιά και τέλος το καράβι «Άνδρέας» αγκυροβόλησε στον κόλπο της Σαλαμίνας μπρος από το Δημόσιο Απολυμαντήριο, προς την πλευρά της Κούλουρης απέναντι από το Κερατσίνι. 

Στις 8 Απρίλη , Κυριακή του Πάσχα μείναμε στο καράβι και μας δόθηκαν πασχαλινά τρόφιμα.

 Προς το απόγευμα πλησίασαν βάρκες με επισκέπτες που ζητούσαν πληροφορίες για δικούς τους.»

Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

«Και την 9ην  Απρίλη , Δευτέρα του Πάσχα, μείναμε μέσα στο καράβι και ήρθαν περισσότερες βάρκες με επιβάτες που ζητούσαν πληροφορίες για δικούς τους. 

Σε μια βάρκα ήταν γνωστός μου λοχαγός του πυροβολικού Άγις Λεβέντης από την Κυνουρία. 

Ζητούσε πληροφορία για τον αδερφό του Θρασύβουλο, με τον οποίο συνυπηρετούσα στο επιτελείο της Στρατιωτικής  Διοίκησης, στο Άϊδίνι .

Αργότερα είδα από μακριά να έρχεται μια βάρκα.

 Σαν από προαίσθηση την περίμενα να πλησιάσει και όταν πια μπορούσα να διακρίνω , είδα ότι εκτός από τον βαρκάρη ήταν μέσα σ’ αυτή και ένας στρατιώτης. 

‘Όταν ή βάρκα έφτασε κοντά στο καράβι, ο στρατιώτης καθώς τον κοίταζα, από το κατάστρωμα που ήμουν, σκυμμένος στην κουπαστή, απευθύνθηκε σε μένα και με ρώτησε μήπως γνωρίζω ένα Βασίλη Διαμαντόπουλο. 

Του απάντησα ότι είμαι ο ίδιος.

 Μου πρόσθεσε :

 «Είμαι ο ιπποκόμος του αδερφού σας του λοχαγού, ο οποίος έχει πάει στους γονείς σας, στο χωριό σας και μ’ άφησε εντολή , όταν έρχονται πλοία με αιχμάλωτους να κατεβαίνω να ρωτώ για σας. 

Και αν πάρω ευχάριστη είδηση να του τηλεγραφήσω ».

 Αντιλήφτηκα ότι καθώς μου έλεγε αυτά ήταν πολύ ταραγμένος και δεν μου είπε τίποτα άλλο, παρά μόνο ότι πηγαίνει να τηλεγραφήσει και ή βάρκα έκανε στροφή και άρχισε ν’ απομακρύνεται. 

Εκ των υστέρων εξηγήθηκε ή ταραχή του. Ό αδερφός μου του είχε δώσει εντολή να κατεβαίνει κάθε μέρα που έρχονταν αιχμάλωτοι να ρωτάει, αυτός όμως αμέλησε και την ημέρα του Πάσχα δεν κατέβηκε.

 Και απ’ αυτή την αμέλειά του, βράδυνε να δώσει την πληροφορία για την επιστροφή  μου μια ολόκληρη μέρα και για τούτο ένοιωσε την ευθύνη του και φοβήθηκε την από μέρους του αδερφού μου επίκριση. 

Από το πρωί της 10ης  Απρίλη , Τρίτη του Πάσχα άρχισε η αποβίβασή μας στο Δημόσιο Απολυμαντήριο  και η απολύμανσή μας.

 Πολλοί είμαστε όσοι αναλάβαμε εθελοντικά καθήκοντα γραφιάδων και γράφαμε τους καταλόγους, τα προσωρινά απολυτήρια ή τις άδειες. 

Προσωρινά απολυτήρια για όσους ανήκαν σε κλάσεις που είχαν αποστρατευτεί και άδειες δύο μηνών για όσους ανήκαν στις κλάσεις που παρέμειναν επιστρατευμένες.

 Η απολύμανση συνεχίστηκε και όλη τη νύχτα και τέλειωσε κατά τη χαραυγή της 11ης  Απρίλη, μέρα Τετάρτη του Πάσχα. Μας δόθηκε το πρωί, όπως παραμέναμε στο ύπαιθρο, ψωμί, τσάι και τυρί. Διαδόθηκε όμως ότι δεν θα φεύγαμε αλλά ότι θα παραμέναμε ακόμη καραντίνα μέσα στο ίδιο καράβι που μας έφερε γιατί αρρώστησαν τέσσερες μετά την απολύμανσή τους και υποψιάζονται οι γιατροί ότι η αρρώστια τους ενδεχόμενα να είναι εξανθηματικός τύφος. 

Η είδηση αυτή με κατάθλιψε από τη σκέψη μου ότι και την τελευταία στιγμή που επρόκειτο ν’ αποχτήσουμε  την πλήρη λευτεριά μας, παρουσιάστηκαν τέτοια εμπόδια και κίνδυνοι ν’ αρρωστήσουμε από μολυσματική αρρώστια, τόσο ώστε δεν μπορούσα να φάω τίποτα παρά τις προτροπές των φίλων μου. 

Και όπως ήμουν καθισμένος κάτω άκουσα απ’ επάνω μου τη φωνή του αδερφού μου που ρωτούσε «παιδιά μήπως γνωρίζετε ένα Βασίλη Διαμαντόπουλο».

 Γύρισα προς τα πίσω το κεφάλι μου και είδα όρθιο τον αδερφό μου Κώστα. 

Δεν μπορώ να περιγράψω τη συγκινητική αυτή στιγμή της συνάντησής μας. Αγκαλιασμένοι βαδίσαμε μερικά βήματα και καθίσαμε σ’ ένα βραχάκι κι’ όταν συνήρθαμε από τη συγκίνηση μούδωσε πληροφορίες για τους δικούς μας . Διέκρινα όμως ότι τη χαρά του για τη σωτηρία μου σκίαζε ή λύπη του σαν αξιωματικός που ήταν, για το μαρτύριο και κατάντημα τόσων στρατιωτών της άλλοτε περήφανης και νικηφόρου  στρατιάς της Μ. Ασίας.

Με την έγκριση του εκεί Φρουραρχείου ο αδερφός μου με πήρε και ανεβήκαμε στην Αθήνα….

Την επομένη αποβιβάστηκαν κι’ όλοι οι συνάδερφοι, γιατί αποδείχτηκε ότι η αρρώστια των τεσσάρων δεν ήταν εξανθηματικός τύφος»

Πληροφορίες

 Βασίλης Γ. Διαμαντόπουλος

MIKRASIATIS.GR

https://www.militaire.gr/1922-mikra-asia-ellines-aihmalotoi/

«Μοναδικός στόχος των Τούρκων ο «Ιερός Όρκος»-Λιάνα Μυστακίδου

0

ΛΙΑΝΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ

«Η συγκυβέρνηση ενίσχυσε τις ανησυχίες των γειτονικών χωρών της, στο θέμα της διατήρησης του Ιερού  Όρκου, τα τελευταία έξι χρόνια.

Τα πράγματα, όμως, διαφέρουν αν πρόκειται για τα Νησιά που ανήκουν στην Ελλάδα στο Αιγαίο, τη Λοζάνη, τη Μοσούλη, την Κερκιούκη και φυσικά τον Ιερό Όρκο.

Γιατί η Τουρκία έκανε ρεύμα της κεντρικής της πολιτικής τα θέματα αυτά τα τελευταία σχεδόν εκατό χρόνια.  Δεν είναι δηλαδή ζητήματα ακραίων στοιχείων.

Όταν κυκλοφόρησε η φωτογραφία του Μπαχτσελί με τον χάρτη του «Μısakı Mıllı των Θαλασσών» οι Έλληνες αγανάκτησαν. Ο Μητσοτάκης έθεσε το ερώτημα «αν αυτή είναι η επίσημη πολιτική της Τουρκίας. Εάν είναι πραγματικός στόχος ή προβοκάτσια και ζήτησε από τον Ερντογάν να τοποθετηθεί επί του θέματος.»

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον Οκτώβρη του 2016 (ίσως θα είχε μεγαλύτερο νόημα να οριοθετούσαμε την ημερομηνία αυτή μετά το Πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου), πραγματοποιεί συνεχώς ομιλίες  , στις οποίες επισημαίνει ότι υπάρχει η εκκρεμότητα του Mısakı Mıllı. Οι φράσεις που χρησιμοποιεί όταν αναφέρεται στο θέμα  δεν υπαινίσσονται  μόνο ιστορικό-πολιτιστικό ενδιαφέρον. Δίνει την εντύπωση ότι προκαλεί θέμα διένεξης συνόρων, τα οποία πρέπει να διορθώσουν μια ιστορική αδικία.

Στην αρχή δεν εντάσσονταν τα προβλήματα με την Ελλάδα σε αυτά που ανέφεραν. Σύντομα , όμως, έγινε αντιληπτό ότι τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Κυρίως μετά την επίσκεψη που πραγματοποίησε στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του 2017.

Λίγες ώρες πριν την άφιξη του στην Ελλάδα έδωσε συνέντευξη στην ελληνική Τηλεόραση, όπου δήλωσε ότι η Λοζάνη χρειάζεται επικαιροποίηση. Και όταν λέμε επικαιροποίηση εννοούμε  την επανεξέταση και αξιολόγηση της από το Α έως το Ω.

Η συνέχεια έγινε στη συνάντηση του με τον ομόλογο του Προκόπη Παυλόπουλο. Στην κοινή συνέντευξη Τύπου επανέλαβε την ανάγκη επικαιροποίησης της Συνθήκης. Ο Παυλόπουλος υποστήριξε ότι πρόκειται για μια διεθνή Συνθήκη που οριοθετεί τα σύνορα δυο λαών και ότι στο διεθνές δίκαιο δεν προβλέπεται κανένας όρος επικαιροποίησης μιας Συνθήκης.

Ο Ερντογάν του απάντησε ότι δεν είναι νομικός αλλά γνωρίζει καλά την πολιτική δικαιοσύνη και ότι σε αυτήν υπάρχει ο όρος επικαιροποίηση.

Μετά τις δηλώσεις Ερντογάν και τις αναφορές στον Ιερό Όρκο, δημοσιεύτηκε άρθρο  στο ForeignPolicy με τίτλο Turkey’s New MapsAre Reclaiming the OttomanEmpire.

Το άρθρο είχε υπότιτλο «ο επιθετικός εθνικισμός του Ερντογάν ξεπερνά τα όρια της Τουρκίας. Θέλει να αρπάξει εδάφη από την Ελλάδα και το Ιράκ».

Όταν δημοσιεύτηκε το άρθρο οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν είχαν εισβάλει ακόμα στα εδάφη της Συρίας. Για αυτό δεν υπήρχε αναφορά στη χώρα αυτή.

Ασφαλώς τώρα θα έχει αυξηθεί η ανησυχία των συντακτών του περιοδικού. Οι χάρτες που ανέφερε το Foreıgn Polıcy ήταν αυτοί που προβλήθηκαν κατά κόρον από τις πρώτες δηλώσεις του Ερντογάν στον Τύπο και την Τηλεόραση κι έδειχναν τα όρια του Ιερού Όρκου.

Μετά την εξόρμηση του Ερντογάν τον Σεπτέμβρη του 2016 , ακολούθησαν ανησυχητικές δηλώσεις και αντιδράσεις από την Ελλάδα,

Τα φιλοκυβερνητικά μέσα στην Τουρκία κόμπαζαν  «έσπασε η χολή της Ελλάδας». Όντως υπήρξε μια αναστάτωση στην Αθήνα. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου η Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει ένα κλίμα για το θέμα του Ιερού Όρκου, και σοβαρολογεί.

Αναμφισβήτητα ο χάρτης του Μπαχτσελί που παρουσιάστηκε σε μια εκδήλωση, για την οποία είχαν γίνει προηγουμένως και πρόβες, ενίσχυσε τις ανησυχίες στις γειτονικές χώρες.

Εάν δεν υπήρχε η προϊστορία του θέματος, ο χάρτης του Mısakı Mıllıτων θαλασσών θα εκλαμβάνονταν ως εσωτερικό θέμα για σφετερισμό ψήφων των εθνικιστών. Το θέμα όμως έχει μια ιστορία εκατό χρόνων. Γι αυτό αντιμετωπίζεται ως υποβόσκουσα επιθυμία που θα βγει στην επιφάνεια.

Η ιστορία του Ιερού Όρκου εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια . Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας που χαρακτηριζόταν φοβική, αδύναμη άρχισε να πυρακτώνεται από τις αρχές του 1990.

Στο επίκεντρο του σχεδίου αυτού ,αρχικά, υπήρξε η ένταξη  της Μουσούλης και της Κερκιούκης στα εδάφη της Τουρκίας. Αρχιτέκτονας αυτής της ιδέας ήταν ο Πρόεδρος Τουργκουτ Οζάλ.

Πρέπει να τονίσουμε ότι το όραμα της Μουσούλης δεν ανήκει μόνο στην δεξιά αλλά είναι ταυτόχρονα όραμα του CHP.

Ο πρώην βουλευτής  Yalcın Kocak ισχυρίστηκε στα μέσα του 2004 ότι η κατάληψη της Μουσούλης είναι παρακαταθήκη του Κεμάλ. Αυτό το γνώριζε δήθεν  ο Ινονού και το είχε εκμυστηρευτεί στον Ετζεβίτ. Ένα χρόνο πριν το θάνατο του (2006) ο Ετζεβίτ επιβεβαίωσε το θέμα της παρακαταθήκης, λέγοντας:« Όταν ‘ήμουν γενικός γραμματέας του CHPμε κάλεσε ο Ινονού και μου είπε:΄Εμείς δεν μπορέσαμε να πάρουμε την Μουσούλη. Οι συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές Όταν θα είναι οι συνθήκες κατάλληλες θα πρέπει να ενταχθεί η Μουσούλη στην Τουρκία. Αυτό να μην το ξεχάσεις ποτέ».

Όταν ο δημοσιογράφος της Μιλλιέτ Fıkret Bıla  επισκέφθηκε τον Ετζεβίτ και του ζήτησε να διευκρινίσει το θέμα έλαβε την απάντηση:«Εάν η Τουρκία δεν εισβάλει στο Βόρειο Ιράκ, αυτό θα κατέβει στα νότια. Οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ συσπειρώνονται κάτω από την ίδια σκέπη. Θέλουν τη συμμετοχή των κουρδικής καταγωγής πολιτών μας να ενταχθούν σε αυτή την οντότητα. Αυτό είναι το θέμα. Εάν ενωθούν κάτω από την ίδια σκέπη το επόμενο βήμα θα είναι η ανεξαρτησία. Αυτό θα σημάνει το διαμελισμό της Τουρκίας. Είναι εμφανή τα σημάδια του. Η Τουρκία πρέπει να λάβει μέτρα. Εάν καθυστερήσει θα συρθεί στον διαμελισμό. Επισκέφθηκα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και του εξέφρασα τις ανησυχίες και τις απόψεις μου.»

 Ο βουλευτής  του ΑΝΑΡ Yalcın Kocak (Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας) αναφέρεται σε μια συγκέντρωση που έγινε στο ξενοδοχείο Κεντ , στην  Άγκυρα υπο την καθοδήγηση του Οζάλ, στο οποίο μετείχε , με θέμα συζήτησης τη Μουσούλη.

Ο Οζάλ, κατά τον  Kocak, θέλησε να εισβάλει στη Μουσούλη κατά τη διάρκεια του Α΄Πολέμου στον Κόλπο, αλλά αντιμετώπισε εμπόδια.

«Το 1990 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο Προεδρικό . Ο Kemal Yamak και η ομάδα του στήριζαν την ιδέα του Οζάλ. Αλλά ο Κενάν Εβρέν και η παρέα των νατοϊκών  αξιωματικών αντέδρασαν.  Γενικός Επιτελάρχης Necıp Torumtay  παραιτήθηκε όταν είδε την αποφασιστικότητα του Οζάλ.»

Ο Kocak ισχυρίζεται και κάτι σημαντικό για την περίοδο εκείνη: «Το δεξί χέρι του Ντεμιρέλ ο Necmettın Cevherı επισκέφθηκε τον Οζάλ και του είπε ότι ο Ντεμιρέλ ισχυρίζεται ότι αν ο Οζάλ μπει με το εμβατήριο του Mehter Takımı (Σώμα Γενιτσάρων) στη Μουσούλη, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τον κατεβάσουμε από την εξουσία. Γι αυτό δεν τον στήριξα».

Ένας άλλος ισχυρισμός αναφέρει ότι ο Μπους είπε στην Άγκυρα: «Φυσικά μπορείτε να εισβάλετε στο Ιράκ και να παραμείνετε. Αυτό δεν θα μας δημιουργήσει κανένα πρόβλημα».

Ο ισχυρισμός αυτός ανήκει στον πρωθυπουργό της εποχής Yıldırım Akbulut. Ο Μπους άναψε πράσινο φως στην Τουρκία λέγοντας «εμείς θα εισβάλουμε από τα νότια κι εσείς από τα βόρια. Έχετε δικαιώματα στη Μουσούλη και το Κερκουκ . Κατακτήστε αυτά τα εδάφη».

Μετά από χρόνια ο Akbulut μετέφερε την ακόλουθη στιχομυθία μεταξύ Μπους και Οζάλ:

Μπους: Κύριε Οζάλ μπορείτε να εισβάλετε στο Ιράκ

Οζάλ: Σήμερα μας λέτε να εισβάλουμε και αύριο μας ζητάτε να αποχωρήσουμε.

Μπους: Ποιος αποχώρησε από εκεί που εισέβαλε. Μήπως φύγατε από την Κύπρο στην οποία εισβάλατε;

Το θέμα αποσιωπήθηκε την περίοδο διακυβέρνηση του ΑΚΡ, μετά τη σύναψη καλών σχέσεων με τον Άσαντ και τον Μπαρζανί.

Όλα αυτά μέχρι την 15η Ιουλίου , οπότε ο Ερντογάν προκάλεσε με θόρυβο και αποφασιστικότητα την ανάφλεξη του Ιερού ¨Ορκου.

Σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή για την 6η επέτειο του Πραξικοπήματος , ο Πρόεδρος της Βουλής Mustafa Sentopεπεσήμανε ότι η Γαλάζια Πατρίδα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του Mısakı Mıllı.¨

Καταλήγοντας ο δημοσιογράφος τονίζει: «Σκέπτομαι ότι δεν μπορεί να είναι τυχαία η έκρηξη του Mısakı Mıllı μετά το Πραξικόπημα. Δεδομένου ότι ο Ερντογάν και το κόμμα του επί 14 χρόνια δεν είχαν πει λέξη για τον Ιερό Όρκο. Έχω την εντύπωση ότι η σκέψη αυτή καλλιεργήθηκε μετά τη συμμαχία ΑΚΡ-Εθνικιστών και έδωσε τους καρπούς της μετά το πραξικόπημα.

Στο σύνολο της τουρκικής πολιτικής σκέψης της τουρκικής Δημοκρατίας  υπάρχει ο στόχος του Mısakı Mıllı και καραδοκεί την κατάλληλη ευκαιρία. Είναι ολοφάνερο ότι κάτω από τις σημερινές διεθνείς συνθήκες δεν υπάρχει καμία τέτοια ευκαιρία.  Αλλά αυτό δεν απαγορεύει το μπλοκ εξουσίας να υποδαυλίζει μια τέτοια ένταση όσο πλησιάζουν οι εκλογές.».

Οι ασκούντες την εξωτερική πολιτική της χώρας δεν πρέπει να αγνοήσουν αυτό το μήνυμα. Οι Τούρκοι έχουν στόχο να κατακτήσουν τα εδάφη του Ιερού  Όρκου με την προσθήκη και του θαλάσσιου χώρου του Αιγαίου και της Μεσογείου. Δεξιοί, αριστεροί φασίστες, όποιοι και αν είναι στην εξουσία ένας είναι ο στόχος τους. Καραδοκούν και περιμένουν την ευκαιρία να χυμήξουν.

———————–

Ο δημοσιογράφος  Alper Gormuşδημοσίευσε στην Ιστοσελίδα Serbestıyet ,μια έρευνα για τον Ιερό Όρκο , το γνωστό ως Mısakı Mıllı.

https://www.militaire.gr/monadikos-stochos-ton-toyrkon-o-ieros-orkos-liana-mystakidoy/

Ante portas οι φασίστες: 100 χρόνια μετά η Μελόνι… απειλεί να γίνει ο νέος Ντούτσε της Ιταλίας

2

Μία σεμνή πέτρινη πλάκα κι ένα μαραμένο στεφάνι έχουν παραμείνει στη Βία ντέλα Σκρόφα της Ρώμης, κοντά στο Κοινοβούλιο, για να θυμίζουν τον Αλμπέρτο Μαρκέζι, τον αγωνιστή κατά του φασισμού που εκτελέστηκε από τα Ες Ες το 1944 στα Αδριατικά Σπήλαια.

Σχεδόν δίπλα από την πέτρινη πλάκα έχει αναρτηθεί μία πολύ μικρότερη πινακίδα από πλεξιγκλάς, που ενημερώνει για τον νέο ένοικο. Πρόκειται για το νεοφασιστικό κόμμα «Αδέλφια της Ιταλίας». Αλλόκοτη η συνύπαρξη στην πρόσοψη του ίδιου κτιρίου.

Νεοφασιστικά κόμματα έχουν εγκατασταθεί από το 1946 στο νούμερο 39 της Βία ντέλα Σκρόφα. Στην αρχή εμφανίστηκε το MSI (Movimento Sociale Italiano), αργότερα η «Εθνική Συμμαχία» και τώρα τα «Αδέλφια της Ιταλίας», που εμπνεύστηκαν το όνομά τους από τον πρώτο στίχο του ιταλικού εθνικού ύμνου.

Για την πρόεδρο του κόμματος, Τζόρτζια Μελόνι, ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να παραμείνει στο κτίριο που είχε φιλοξενήσει και άλλους νοσταλγούς του δικτάτορα Μπενίτο Μουσσολίνι. Η ίδια έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις της ότι ο Μουσσολίνι ήταν μία «πολύπλευρη προσωπικότητα».

«Αιώνια φλόγα» και «ρωμαϊκός χαιρετισμός»

Η Μελόνι δεν τηρεί αποστάσεις από τον φασισμό. Στην αυτοβιογραφία της παραδέχεται ότι κινείται σε ένα «πολιτικά ναρκοθετημένο» τοπίο. «Είμαστε τέκνα της ιστορίας μας, όλης της ιστορίας μας», γράφει χαρακτηριστικά.

«Όπως συνέβη και με άλλα έθνη, ο δρόμος που διανύσαμε είναι σύνθετος, πολύ πιο περίπλοκος από τις διηγήσεις που ακούγονται». Μόνο τη λατρεία προς το πρόσωπο του αρχηγού, λέει ότι απορρίπτει η Μελόνι.

Όταν δίνει συνεντεύξεις στα γραφεία του κόμματος, τη συνοδεύει πάντοτε το σύμβολο της φλόγας, στα εθνικά χρώματα της Ιταλίας. «Δεν έχω να απολογηθώ για κάτι στη ζωή μου», λέει η Μελόνι.

«Κι όμως, στις περισσότερες τηλεοπτικές συζητήσεις που πηγαίνω, με ρωτούν για την ιστορία και όχι για τα επίκαιρα ζητήματα της χώρας. Αυτό δεν το βρίσκω σωστό».

Ενόψει προεκλογικής περιόδου η Τζόρτζια Μελόνι έχει δώσει γραπτές εντολές στα μέλη του κόμματος να αποφεύγουν τις ακραίες δηλώσεις, την οποιαδήποτε αναφορά στον φασισμό και κυρίως τον «ρωμαϊκό χαιρετισμό» με το προτεταμένο δεξί χέρι, ο οποίος θυμίζει τον «χιτλερικό χαιρετισμό».

Tα «Αδέλφια της Ιταλίας» επιχειρούν να μετακινηθούν από το περιθώριο της Ακροδεξιάς στο πολιτικό Κέντρο. Στόχος τους είναι να σχηματίσουν, μετά τις πρόωρες εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου, με την ακροδεξιά «Λέγκα» του Ματέο Σαλβίνι και τη Forza Italia του Σίλβιο Μπερλουσκόνι έναν νέο κυβερνητικό συνασπισμό, που να διατηρεί τουλάχιστον μία επίφαση αστικού ήθους και συμπεριφοράς.

«Το ότι η Μελόνι έφτασε τόσο μακριά οφείλεται σε όσους ωραιοποιούν την παρουσία της», λέει η Ισπανίδα δημοσιογράφος Άλμπα Σιντέρα, που παρακολουθεί τις εξελίξεις στον χώρο της ιταλικής Ακροδεξιάς.

«Σε αυτούς περιλαμβάνονται μέσα ενημέρωσης που επιμένουν να αποκαλούν ‘κεντροδεξιούς’ πολιτικούς όπως ο Σαλβίνι και η Μελόνι, μέχρι τους Μπερλουσκόνι και Γκριλίνι, που την οδήγησαν στα πρόθυρα της εξουσίας, αλλά και μία αποπροσανατολισμένη Κεντροαριστερά, που την είχε υποτιμήσει, με αποτέλεσμα να τη νομιμοποιήσει.

Η Μελόνι δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Προετοιμαζόταν, εδώ και πολλά χρόνια, να αναλάβει την εξουσία».

Από μικρή οπαδός του φασισμού

Γεννημένη το 1977, η Τζόρτζια Μελόνι είχε ενταχθεί από τα 15 της χρόνια στη νεολαία του νεοφασιστικού MSI σε ένδειξη αντίδρασης για την «αριστερή τρομοκρατία» της εποχής. Αργότερα προσχώρησε στη φοιτητική οργάνωση της «Εθνικής Συμμαχίας», ενώ το 2006 εξελέγη βουλευτής και το 2008 έγινε η νεότερη υπουργός στην ιστορία της Ιταλίας.

Σε ηλικία 31 ετών ανέλαβε το υπουργείο Νεολαίας στην κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Πριν από δέκα χρόνια ίδρυσε το νέο κόμμα «Αδέλφια της Ιταλίας», του οποίου ηγείται από το 2014. Το 2020 ανέλαβε και την ηγεσία της πολιτικής ομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρυθμιστών (ECR), στην οποία συμμετέχουν και άλλες υπερσυντηρητικές και ευρω-σκεπτικιστικές πολιτικές δυνάμεις, όπως το κυβερνών Κόμμα «Νόμος και Δικαιοσύνη» (PiS) στην Πολωνία.

Ασυγκράτητος λαϊκισμός

Η Μελόνι κατεβαίνει στον προεκλογικό αγώνα με το λαϊκιστικό σύνθημα «Πρώτα η Ιταλία και οι Ιταλοί». Στο πρόγραμμά της απαιτεί περισσότερα κοινωνικά επιδόματα, χαμηλότερους φόρους, λιγότερη ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, καθώς και τον τερματισμό της μετανάστευσης.

Υπόσχεται να «επαναδιαπραγματευθεί» τη συμμετοχή της Ιταλίας στην ΕΕ και στο ευρώ. Απορρίπτει την άμβλωση και τον «γάμο για όλους».

Δεν γνωρίζει πολλά στο πεδίο της οικονομικής και της εξωτερικής πολιτικής. Χαρακτηριστικό της, ωστόσο, είναι η ακλόνητη αυτοπεποίθησή της.

Πρόσφατα έγραφε στο Facebook ότι έχει βαρεθεί «να στιγματίζεται συνεχώς ως μαύρη χήρα» και θεωρεί ότι οι αντίπαλοί της απλώς φθονούν την επιτυχία της.

Δηλώνει ότι υποστηρίζει την Ουκρανία και δεν θέλει να συνδέεται με τον Πούτιν. Όσο για την Ευρώπη, οραματίζεται μία «ιταλική ηγεσία» στην προσπάθεια να μετατραπεί η ΕΕ σε μία χαλαρή οικονομική ένωση…

Πηγή: dw.com, Μπερντ Ρίγκερτ

https://hellasjournal.com/2022/07/ante-portas-i-fasistes-100-chronia-meta-i-meloni-apili-na-gini-o-neos-ntoutse-tis-italias/

Οι δυτικές χώρες δεν πρέπει να στρέφουν αλλού το βλέμμα: 100 Γάλλοι βουλευτές καταγγέλλουν την “πολιτική πολέμου του Ερντογάν” κατά των Κούρδων

0

Εκατό Γάλλοι βουλευτές κατήγγειλαν την “πολιτική πολέμου του πρόεδρου” της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά των Κούρδων της βόρειας Συρίας, σε άρθρο που δημοσιεύτηκε χθες, Σάββατο.

“Καθώς η Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν πολλαπλασιάζει τα εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στη σκιά της παγκόσμιας συγκίνησης, σχεδιάζει να εξαπολύσει μια ακόμη αιματηρή επίθεση κατά των Κούρδων της βόρειας Συρίας”, τονίζουν οι υπογράφοντες το άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο της εβδομαδιαίας εφημερίδας Le Journal du Dimanche.

Ο Τούρκος πρόεδρος “επωφελείται από τον ρόλο του στο ΝΑΤΟ στο πλαίσιο της σύγκρουσης στην Ουκρανία για να λάβει τη λευκή επιταγή από την Ατλαντική Συμμαχία προκειμένου να εντείνει τις επιθέσεις του στη βόρεια Συρία”, εκτιμούν αυτοί οι βουλευτές και κομμουνιστές γερουσιαστές, της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI/ριζοσπαστική αριστερά), σοσιαλιστές, οικολόγοι αλλά και κάποιοι από τους Ρεπουμπλικανούς (LR/δεξιά) ή από το κόμμα του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.

“Οι δυτικές χώρες δεν πρέπει πλέον να στρέφουν αλλού το βλέμμα”, δηλώνουν οι αιρετοί αυτοί που καλούν τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης “να εγγυηθούν την προστασία των Κούρδων μαχητών και των ενώσεών τους που βρίσκονται στο ευρωπαϊκό έδαφος”.

Καλούν επίσης τη Γαλλία να προσφύγει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για “να κηρύξει μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη βόρεια Συρία και να θέσει τους Κούρδους της Συρίας υπό διεθνή προστασία”. Ζητούν η Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (Aanes) “να μπορεί να έχει διεθνή αναγνώριση”.

Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα απειλήσει ότι θα εξαπολύσει στρατιωτική επίθεση εναντίον των Κούρδων μαχητών στη βόρεια Συρία, προκειμένου να δημιουργήσει μια “ασφαλή ζώνη”, μετά μια επιχείρηση που πραγματοποίησε το 2019.

Παρίσι, Γαλλία

https://hellasjournal.com/2022/07/i-ditikes-chores-den-prepi-na-strefoun-allou-to-vlemma-100-galli-vouleftes-katangelloun-tin-politiki-polemou-tou-erntogan-kata-ton-kourdon/

Το χαμένο απόρρητο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών για το Κραν Μοντανά: Το είχε εξαφανίσει ο άνθρωπος του Γκουτέρες στο νησί

0

ΕΡΕΥΝΑ – Φιλελεύθερος – Hellas Journal
Επικεφαλής της έρευνας: Μιχάλης Ιγνατίου

Το εξαφανισμένο πρακτικό των Ηνωμένων Εθνών που αφορά τη συνάντηση του τότε ειδικού συμβούλου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Έσπερ Μπαρθ Άιντε, με τις ομάδες των διαπραγματευτών των δύο πλευρών στις 4 Ιουλίου 2017, στις 4:00 μμ, στο Κραν Μοντανά, υπάρχει και το αποκαλύπτουν σήμερα ο «Φιλελεύθερος» και η Hellas Journal.

Από αυτό αποδεικνύεται τεκμηριωμένα ότι:

1. Πραγματοποιήθηκε συνάντηση, το πρωί της 4ης Ιουλίου 2017, στο Κραν Μοντανά μεταξύ των δύο ηγετών και των εκπροσώπων του Γενικού Γραμματέα. Κατά τη συνάντηση ο Έσπεν Μπαρθ Άιντε είπε ότι μίλησε με τον Αντόνιο Γκουτέρες δύο φορές και μετέφερε το διευκρινισμένο πλαίσιο, δηλαδή το πλαίσιο που ο ΓΓ είχε κατά νου, και όχι αυτό που ο Άιντε απέστειλε ηλεκτρονικά προς τις δύο πλευρές, στις 2 Ιουλίου, ως το πλαίσιο.

2. Υπήρξε από την πλευρά των Ηνωμένων Εθνών πρακτικό γι’ αυτή τη συνάντηση. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι αξιωματούχοι στη Γραμματεία του ΟΗΕ το απέκρυψαν και δεν το είχαν δώσει στην κ. Τζέιν Χολ Λουτ όταν αυτή το ζήτησε.

Στο πρακτικό του απογεύματος, που αποκαλύπτει σήμερα ο «Φιλελεύθερος» και η Hellas Journal, καταγράφεται το πλαίσιο Γκουτέρες και γίνεται επίκληση στα πρακτικά του ΟΗΕ του πρωινού, με την αναφορά μάλιστα ότι είναι η ακριβής διατύπωση σύμφωνα με τις σημειώσεις που τηρούνταν το πρωί της ίδιας μέρας.

3. Το διευκρινισμένο πλαίσιο, δηλαδή αυτό που ο ΓΓ είχε αναφέρει κατά το δείπνο της 30ής Ιουνίου 2017 με την έναρξη των συνομιλιών, δεν είχε καμία σχέση ούτε με τη σειρά των θεμάτων που θα ’πρεπε να συζητηθούν ούτε με το περιεχόμενο των έξι παραμέτρων του κ. Γκουτέρες, σε σύγκριση πάντα με εκείνο το πλαίσιο που ο Άιντε έστειλε στις δύο πλευρές, στις 2 Ιουλίου μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος (email).

Συνεπώς, καταρρίπτεται το αφήγημα της τουρκικής πλευράς και όσων την υποστηρίζουν στις ελεύθερες περιοχές, ότι το πλαίσιο ήταν ένα, και ήταν αυτό το παραποιημένο που έδωσε ο Άιντε.

Καταρρίπτεται και ο ισχυρισμός του τέως κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, ότι δήθεν δεν πραγματοποιήθηκε συνάντηση στις 4 Ιουλίου το πρωί, κατά την οποία και διευκρινίστηκε τι πραγματικά θεωρεί ο ΓΓ του ΟΗΕ ως πλαίσιο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΕΝΤΥΠΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ – Η έρευνα θα δημοσιευθεί το απόγευμα της Κυριακής στην ιστοσελίδα μας.

https://hellasjournal.com/2022/07/to-chameno-aporrito-engrafo-ton-inomenon-ethnon-gia-to-kran-montana-to-iche-exafanisi-oanthropos-tou-gkouteres-sto-nisi/

Βγήκε για έρευνες το τουρκικό γεωτρύπανο Αbdoulhamind Han συνοδεία του τουρκικού Στόλου

3

Κατευθύνεται προς τα νοτιοδυτικά

To τουρκικό γεωτρύπανο Αbdoulhamind Han εξήλθε από το λιμάνι του Tasucu στην νότιο Τουρκία συνοδευόμενο από το ανεφοδιαστικό Ilhan, ένα ρυμουλκό και μια φρεγάτα του τουρκικού Ναυτικού κλάσης “G” και κινείται νοτιοδυτικά. 

Είναι το τέταρτο τουρκικό γεωτρύπανο (τα άλλα τρία είναι τα Fatih, το Kanuni και το Yavuz) τα οποία αποτελούν τον μεγαλύτερο κρατικό στόλο γεωτρύπανων της Ευρώπης κι έναν από τους μεγαλύτερος του κόσμου.

Το Αbdoulhamind Han παρακολουθείτε δορυφορικά από ισραηλινό και γαλλικούς δορυφόρους οι οποίοι ενημερώνουν σχετικά το ΓΕΕΘΑ.

Το πλοίο είναι μήκους 238 μέτρων και πλάτους 42 μέτρων μπορεί να κάνει γεωτρήσεις σε βάθος 12.200 μέτρων.

Αυτό είναι και το πρόβλημα της ελληνικής πλευράς, καθώς μπορεί άνετα να επιχειρήσει σε όλη την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ακόμα και στα πιο βαθιά σημεία.

Το Αbdoulhamind Han, θα αξιοποιήσει τα αποτελέσματα των ερευνών του Oruc Reis προ δύο ετών, όταν επί τρεις μήνες αλώνιζε ανενόχλητο συνοδεία, Μοίρα του τουρκικού Στόλου, την ελληνική υφαλοκρηπίδα από την Ρόδο και την Κάρπαθο μέχρι τη νοτιοανατολική πλευρά της πολιορκώντας το σύμπλεγμα της Μεγίστης.

Ήδη ο τουρκικός Στόλος στο Ακσάζ έχει εντοπιστεί να ετοιμάζεται για «ενέργειες».

Το ερώτημα είναι πόσο έτοιμες είναι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, ειδικά το Ναυτικό και η Αεροπορία.

Με εξαίρεση τα έξι Rafale F.3 των οποίων το πρόγραμμα επιχειρησιακής αξιοποίησης προχωρά και είναι άγνωστο κατά πόσον έχουν όπλα, δεν υπάρχει καμία άλλη διαφοροποίηση στο ελληνικό οπλοστάσιο και το κακό είναι ότι δεν θα υπάρξει ούτε να επόμενα χρόνια αφού πριν το 2027 δεν πρόκειται να υπάρξει επιχειρησιακή ενίσχυση του ΠΝ…

Όλες οι ελπίδες είναι στην σύντομη παραλαβή των AGM-84 Block II…

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/vgike-gia-ereynes-to-tourkiko-geotrypano-abdoulhamind-han-synodeia-tou-tourkikou-stolou/

Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός: Ο καταραμένος εγγονός του Ποσειδώνα

0

Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του

Ο Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός ήταν μυθικός γιος του Μυρμιδόνα ή του Τρίοπα και εγγονός του θεού Ποσειδώνα. Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του.

Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.

Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε.

Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της.

Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Με τον μύθο του Ερυσίχθονα ασχολήθηκαν πολλοί αρχαίοι ποιητές και μυθογράφοι, όπως ο Καλλίμαχος στον έκτο του ύμνο προς τη Δήμητρα, ο Λυκόφρων, ο Νίκανδρος και ο Οβίδιος.

https://www.pronews.gr/istoria/erysixthonas-o-thessalos-o-kataramenos-eggonos-tou-poseidona/

Χτύπημα στη Σεβαστούπολη την Ημέρα του Ναυτικού – Αναβλήθηκαν για λόγους ασφαλείας οι εκδηλώσεις

0

Επίθεση από οπλισμένο drone

Οι εκδηλώσεις προς τιμήν της Ημέρας του Ναυτικού ακυρώθηκαν στη Σεβαστούπολη.

Σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία, ένα ουκρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος επιτέθηκε στο αρχηγείο του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας στη Σεβαστούπολη, πέντε άνθρωποι τραυματίστηκαν, δήλωσε ο κυβερνήτης της Σεβαστούπολης Mikhail Razvozhayev.

Όλες οι εορταστικές εκδηλώσεις που υποτίθεται ότι θα πραγματοποιούνταν στη Σεβαστούπολη την Κυριακή, για τον εορτασμό της Ημέρας του Ναυτικού (που γιορτάζεται στη Ρωσία κάθε χρόνο, την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου), ακυρώνονται για λόγους ασφαλείας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/xtypima-sti-sevastoupoli-tin-imera-tou-naytikou-anavlithikan-gia-logous-asfaleias-oi-ekdiloseis/