Αρχική Blog Σελίδα 1898

Αποκαλυπτικό – Ιδού το χαμένο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών

0
  ΕΡΕΥΝΑ – Φιλελεύθερος – Hellas Journal – Επικεφαλής: Μιχάλης Ιγνατίου   

Το  εξαφανισμένο πρακτικό των Ηνωμένων Εθνών που αφορά τη συνάντηση του Έσπεν Μπαρθ Άιντε με τις ομάδες των διαπραγματευτών των δύο πλευρών στις 4 Ιουλίου 2017, στις 4:00 μμ, στο Κραν Μοντανά, υπάρχει και το αποκαλύπτει σήμερα ο «Φιλελεύθερος».

Από αυτό αποδεικνύεται τεκμηριωμένα ότι:

1. Πραγματοποιήθηκε συνάντηση, το πρωί της 4ης Ιουλίου 2017, στο Κραν Μοντανά μεταξύ των δύο ηγετών και των εκπροσώπων του Γενικού Γραμματέα. Κατά τη συνάντηση ο Έσπεν Μπαρθ Άιντε είπε ότι μίλησε με τον Αντόνιο Γκουτέρες δύο φορές και μετέφερε το διευκρινισμένο πλαίσιο, δηλαδή το πλαίσιο που ο ΓΓ είχε κατά νου, και όχι αυτό που ο Άιντε απέστειλε ηλεκτρονικά προς τις δύο πλευρές, στις 2 Ιουλίου, ως το πλαίσιο.

2. Υπήρξε από την πλευρά των Ηνωμένων Εθνών πρακτικό γι’ αυτή τη συνάντηση. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι αξιωματούχοι στη Γραμματεία του ΟΗΕ το απέκρυψαν και δεν το είχαν δώσει στην κ. Τζέιν Χολ Λουτ όταν αυτή το ζήτησε. Στο πρακτικό του απογεύματος, που αποκαλύπτει σήμερα ο «Φιλελεύθερος», καταγράφεται το πλαίσιο Γκουτέρες και γίνεται επίκληση στα πρακτικά του ΟΗΕ του πρωινού, με την αναφορά μάλιστα ότι είναι η ακριβής διατύπωση σύμφωνα με τις σημειώσεις που τηρούνταν το πρωί της ίδιας μέρας.

3. Το διευκρινισμένο πλαίσιο, δηλαδή αυτό που ο ΓΓ είχε αναφέρει κατά το δείπνο της 30ής Ιουνίου 2017 με την έναρξη των συνομιλιών, δεν είχε καμία σχέση ούτε με τη σειρά των θεμάτων που θα ’πρεπε να συζητηθούν ούτε με το περιεχόμενο των έξι παραμέτρων του κ. Γκουτέρες, σε σύγκριση πάντα με εκείνο το πλαίσιο που ο Άιντε έστειλε στις δύο πλευρές, στις 2 Ιουλίου μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος (email).

Συνεπώς, καταρρίπτεται το αφήγημα της τουρκικής πλευράς και όσων την υποστηρίζουν στις ελεύθερες περιοχές, ότι το πλαίσιο ήταν ένα, και ήταν αυτό το παραποιημένο που έδωσε ο Άιντε. Καταρρίπτεται και ο ισχυρισμός του τέως κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, ότι δήθεν δεν πραγματοποιήθηκε συνάντηση στις 4 Ιουλίου το πρωί, κατά την οποία και διευκρινίστηκε τι πραγματικά θεωρεί ο ΓΓ του ΟΗΕ ως πλαίσιο.

Το σημειώνουμε, διότι έχει σημασία, γιατί όταν η κ. Λουτ αναζήτησε το πρακτικό της συνάντησης του πρωινού (της 4ης Ιουλίου 2017) στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, της είπαν ότι δεν υπάρχει. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, προκλήθηκε σάλος τότε και απείλησε να παραιτηθεί…

Αξίζει να σημειωθεί ξανά ότι ο Μουσταφά Ακιντζί επέμενε ότι δεν είχε γίνει η συνάντηση του πρωινού, γνωρίζοντας ότι ψεύδεται (και παρέσυρε και τον Άντρο Κυπριανού, ο οποίος επανέλαβε τον ισχυρισμό στο Τρίτο Πρόγραμμα του ΡΙΚ). Ισχυρίστηκαν ότι δεν υπήρχε άλλο από το πλαίσιο που έδωσε ο κ. Άιντε, παραποιημένο την Κυριακή (2 Ιουλίου 2017)

Με αυτό το πρακτικό καταρρίπτεται ένας  ακόμη μύθος, που πάλι εκπορεύθηκε από την Άγκυρα και το έχαψαν οι γνωστοί «τουρκολάγνοι» της Λευκωσίας. Αποκαλύπτεται ο βρώμικος ρόλος που έπαιξε ο Άιντε εκείνες τις δύσκολες ώρες στο Κραν Μοντανά, αλλά και αργότερα με την παραπλάνηση της κ. Λουτ που επιχείρησαν προφανώς πρώην συνεργάτες του Νορβηγού διπλωμάτη, στη Γραμματεία του ΟΗΕ. Επέμεναν πως δεν υπήρχε πρακτικό της πρωινής συνάντησης (της 4ης Ιουλίου 2017) κατά την οποία ο ΓΓ, μέσω του ‘Αιντε, διευκρίνισε ποιο πραγματικά είναι το πλαίσιο του, με αποτέλεσμα η κ. Λουτ να ρεζιλευτεί όταν επισκέφθηκε την Αθήνα, την Άγκυρα και τη Λευκωσία.

Τραπέζι 2, 4 Ιουλίου στις 16:00

Συμμετέχοντες:

Ελληνοκυπριακή Κοινότητα (Ε/Κ): Ανδρέας Μαυρογιάννης (ΑΜ), Μελίνα Σάββα (ΜΣ) , Ερατώ Μαρκουλλή (ΕΜ) , Κωνσταντίνος Κόμπος (ΚΚ)

Τουρκοκυπριακή Κοινότητα (Τ/Κ): Οζντίλ Ναμί (ΟΝ), Μπαρίς Μπουρτσού (ΜΜ) , Ιπέκ Μπορμάν (ΙΜ) , Ερχάν Ερτσίν (ΕΕ) , Ταχίρ Οσμάν (ΤΟ)

Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Πίτερ Βαν Νούφελ (ΠΒΝ), Μάρτιν Βέρβεη (ΜΒ)

Ηνωμένα Έθνη (Η.Ε.): ΕΒΕ( Έσπεν Μπαθ Έϊντεν) , ΑΜ , ΣΜ , ΜΣ, ΤΜ, ΣΙ, ΙΣ (πρακτικογράφος)

ΕΜΕ (Έσπεν Μπάθ Άϊντε): Άνοιξε τη συνάντηση ανακαλώντας (υπενθυμίζοντας) ότι αυτή η ομάδα μετατρέπεται σε μια ευρύτερη ομάδα για όλα τα θέματα.  Ζήτησε να μην επαναληφθούν οι συζητήσεις αλλά να δουν πώς θα μειωθούν οι διαφορές σε διαφορετικά σημεία.

Ο.Ν. (Οζντίλ Ναμί): Ζήτησε διευκρίνιση για την κοινή κατανόηση της εντολής.  (Σημείωση «Φ»: Στο σημείο αυτό ο κ. Ναμί με το «εντολή» εννοεί προφανώς την κοινή αντίληψη για το πλαίσιο Γκουντέρες)

ΕΜΕ (Έσπεν Μπάθ Άϊντε): Ενημέρωσε τις πλευρές πως διευκρίνισε με τον ΓΓ (Γενικό Γραμματέα ΟΗΕ) και τους ηγέτες την ακόλουθη κατανόηση: (Τα πάντα «υπόκεινται σε»): (Σημείωση «Φ»: Ο Άϊντε αναφέρεται σε συναντίληψη για το πλαίσιο Γκουτέρες). (Ακριβής διατύπωση που καταγράφηκε στις σημειώσεις από τη συνάντηση στις 10 π.μ. της ιδίας ημέρας).

1. Νέο καθεστώς ασφάλειας: Το τέλος του μονομερούς Δικαιώματος Επέμβασης και της Συνθήκης Εγγυήσεως (Σ.Ε.), αλλά με κατάλληλα εργαλεία εφαρμογής (modalities) και επαλήθευσης, συμπεριλαμβανομένου στοιχείων εκτός Κύπρου.

2. Γρήγορη σημαντική μείωση των στρατευμάτων στα επίπεδα της Συνθήκης Συμμαχίας (Σ.Σ.), που συνεπάγεται 650 στρατιώτες, με λεπτομερείς αναφορές στον σκοπό και την εντολή, SOFA (Συμφωνία για το Νομικό Καθεστώς των Δυνάμεων), μηχανισμό επαλήθευσης και χρονοδιάγραμμα – χωρίς να προκαταλαμβάνει την συμφωνία για ρήτρα λήξης έναντι ρήτρας επανεξέτασης.

3. Αποτελεσματική συμμετοχή:  2:1 αναλογία και μια θετική ψήφο υπό πιθανώς δύο διαφορετικές προσεγγίσεις;

4. Εδαφικό: Η πόλη της Μόρφου, όπως αρχικώς ήταν γνωστή, (σημείωση «Φ»: εννοεί να επιστραφεί στους Ελληνοκύπριους), με κατάλληλο μηχανισμό επανεγκατάστασης.

5. Ισοδύναμη μεταχείριση: τι σημαίνει «δίκαιο» (equitable) μέσα στο πλαίσιο της μόνιμης κατοικίας (σημείωση «Φ»: εννοεί την μεταχείριση Ελλήνων και Τούρκων υπηκόων): με τους τουρίστες, φοιτητές, εποχικούς / αποσπασμένους εργαζομένους να εξαιρούνται από αυτή την κατηγορία.

Το πρακτικό αναφέρεται περαιτέρω:   

6. ΔΥΟ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ:

– «που υπόκειται» όπου το σύστημα θα δίνει στους ιδιοκτήτες (dispossessed owners) με απώλεια χρήσης (ιδιοκτησίας).

– και «που δεν υπόκειται» όπου το σύστημα θα δίνει στους υφιστάμενους χρήστες, αλλά σε κάθε περίπτωση θα αποτελούν τον κανόνα κατά 100%. Πέραν των πιο πάνω το ιδιοκτησιακό καθεστώς θα πρέπει να είναι απλό. (συνεχίζει να μιλά ο Έσπεν Μπάθ  Έϊντε)

Σε συνέχεια της πρωινής συνάντησης με τους ηγέτες, (σημείωση «Φ»: Όπου διευκρινίστηκε το σωστό πλαίσιο όπως αναφέρεται και εδώ πιο πάνω), τα μέρη συμφώνησαν να δουλέψουν σε όλα ταυτόχρονα. Η ομάδα εργασίας για το Νέο Καθεστώς Ασφάλειας και τα στρατεύματα υπό την προεδρία του Ε.Σ. άρχισε να δουλεύει παράλληλα.

Ο.Ν (Οζντίλ Ναμί) Ζήτησε διευκρινίσεις αναφορικά με την Ισοδύναμη Μεταχείριση. Η δική του εντύπωση ήταν πως ο ΓΓ κατάλαβε ότι το μόνο ζήτημα που απέμεινε ήταν αυτό του καθεστώτος μόνιμης παραμονής και της αναλογίας του (το επιβεβαίωσε και ο ΕΜΕ), αλλά προέκυψε ότι ο ΑΜ (Ανδρέας Μαυρογιάννης) δεν επιβεβαίωσε την ίδια αντίληψη. Κατά τη δική του άποψη ο ΓΓ εννοούσε κάτι άλλο όταν αναφερόταν σε εναπομείναντα ζητήματα και ισοδύναμες λύσεις μεταξύ 4:1 και 1:1.

Ο.Ν. (Οζντίλ Ναμί) ζήτησε διευκρίνιση τι γίνεται για παράδειγμα με ανθρώπους όπως νοσοκομειακούς ιατρούς από την Τουρκία και ο ΕΒΕ ( Έσπεν Μπάθ Άϊντε) εξήγησε ότι αυτό το θέμα θα μπορούσε να λυθεί σταδιακά. Υπάρχει η αρχική κατάσταση (status) κατά την άφιξη (φοιτητές, εποχικοί εργάτες κ.τ.λ.) όπου μετά κάθε ένας θα μπορεί να αλλάξει το καθεστώς του σε μόνιμα διαμένοντα.

Α.Μ (Ανδρέας Μαυρογιάννης) υποστήριξε μία άλλη λογική λέγοντας πως έτσι  (σημείωση εφημερίδας: όπως το περιέγραψε ο Έσπεν Μπαθ Άίντε) ένας εργαζόμενος θα γίνεται μέρος του “αγωγού” για μόνιμη κατοικία από τη στιγμή που θα λαμβάνει την πρώτη προσωρινή άδεια απασχόλησης.

Τ.Μ. (μέλος ομάδας ΗΝ.ΕΘΝΩΝ) διευκρίνισε ότι κάποιος πρέπει να ξεχωρίσει τις κατηγορίες μεταξύ προσωρινής διαμονής, μόνιμης διαμονής και υπηκοότητας – αυτές οι νομικές κατηγορίες δίνουν σε κάποιο άτομο διαφορετικά  δικαιώματα. Η έννοια της Προσωρινής Διαμονής έχει ήδη διευκρινιστεί και η Μόνιμη Διαμονή ρυθμίζεται κάτω από τον Εθνικό Νόμο, π.χ. όπως στην Αυστρία όπου είναι ομοσπονδιακός νόμος. Η Εθνική Οδηγία για Τρίτες Χώρες (σημείωση «Φ»: προφανώς εννοεί της Ε.Ε.) δεν προδικάζει για το πώς μια χώρα θα ρυθμίζει βάσει του δικού της συμφέροντος. Ομοίως αυτά τα θέματα μπορούν να ρυθμίζονται και στην Κύπρο: 5 χρόνια, μόνιμο εισόδημα ή οποιοιδήποτε περιορισμοί, που μπορεί να εφαρμόζονται κάτω από αυτήν την οδηγία. Καμία από αυτές τις συνθήκες με νομικούς όρους δεν δίνουν αμέσως το δικαίωμα να αγοράσουν περιουσία.

Ο.Ν. (Οζντίλ Ναμί) πρότεινε αυτό που ο ίδιος ονόμασε “Ευθεία Προσέγγιση”:

Σεβόμαστε τις συμφωνίες που ήδη υπάρχουν, οποιοσδήποτε έχει πάρει άδεια ανανεώνεται και την επομένη της δημιουργίας του νέου κράτους θα υπάρξει καθεστώς για όλες τις τρίτες χώρες για εισαγωγή εργαζομένων βάσει των οικονομικών αναγκών, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας;

Όποιο και να είναι το σύστημα, οποιοσδήποτε από τρίτη χώρα μπορεί να κληθεί να εργαστεί στην Κύπρο και θα έχουμε διαδικασίες και κριτήρια που θα πρέπει να πληρούνται ώστε να του αποδοθεί άδεια εργασίας – καμία διάκριση απέναντι στους Τούρκους υπηκόους. Το ίδιο καθεστώς και στα δύο CS (Cyprus States):

Εκεί που η ισοδύναμη μεταχείριση εισέρχεται είναι όταν κάθε χρόνο συγκεκριμένος αριθμός Τούρκων υπηκόων θέλουν να μετακομίσουν στο νησί. Σε αυτή την περίπτωση συγκρίνουμε τον αριθμό των Ελλήνων υπηκόων και εφαρμόζουμε την αναλογία 1:1.

Μπορεί να υπάρξει στην οικονομία της χώρας ανάγκη για περισσοτέρους εργαζομένους (στην πρώτη κατηγορία με τις κανονικές διαδικασίες) Τούρκους υπηκόους να έρθουν και δεν θα τους επιτρέπεται λόγω της εξάντλησης της αναλογίας 1:1 περιορίζοντας την εργοδότηση Τούρκων υπηκόων. Αν οι ανάγκες της οικονομίας είναι εκεί, είναι η ομοσπονδιακή υπηρεσία που θα μπορεί να αποφασίσει βάσει των καθιερωμένων κανόνων για το ποιος θα μπορεί να λάβει άδεια. H «ποσόστωση» (quota) θα είναι σχετική μόνο όταν εφαρμόζεται σε ανάλογες υποθέσεις όπως όταν ένας Έλληνας ασκεί το δικαίωμα του ως Ευρωπαίος πολίτης. Επιπρόσθετα, οι μόνιμα διαμένοντες, π.χ. μετά από 10 χρόνια, θα μπορούν να είναι σε θέση να αιτηθούν για υπηκοότητα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπηκοότητα δεν θα μπορεί να αποδοθεί αν διαταράσσεται η συμφωνηθείσα εθνική αναλογία.

Κ.Κ. (Κωνσταντίνος Κόμπος) υπενθύμισε ότι τα δικαιώματα που απορρέουν από διαφορετικές νομοθεσίες απαιτείται να λαμβάνονται υπόψη: Η Συνθήκη της Άγκυρας, εσωτερικοί κανονισμοί της χώρας, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι Τούρκοι υπήκοοι έχουν δικαιώματα κάτω από τους υπάρχοντες κανονισμούς.

Ο.Ν. (Οζντίλ Ναμί) επανέλαβε την άποψη του και σημείωσε πως ο αριθμός των Ελλήνων υπηκόων που φθάνουν κάθε χρόνο με σκοπό τη μόνιμη διαμονή πρέπει να είναι πολύ μικρός.

Α.Μ. (Ανδρέας Μαυρογιάννης) απάντησε ότι συγκρινόμενες με τις τέσσερις ελευθερίες για τους Έλληνες υπηκόους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα δικαιώματα των Τούρκων υπηκόων βάσει της συμφωνίας μεταξύ της Τουρκίας και της Ε.Ε. είναι ήδη πολύ όμοια, με μόνη εξαίρεση που αφορά το δικαίωμα στην πρώτη εισδοχή. Για τον ίδιο, η απόφαση αφορούσε τον βαθμό στον οποίο θα μπορούσε αυτό το δικαίωμα να επεκταθεί στους Τούρκους υπηκόους και η Ελληνοκυπριακή πλευρά εισηγείται όπως εφαρμοστεί με αναλογία 4:1, συγκρινόμενο με τον αριθμό των Ελλήνων που κάνουν χρήση τους δικαιώματος. Αυτό θα ήταν το αρχικό σημείο διαπραγμάτευσης για «ισοδύναμη μεταχείριση».

Τ.Μ. (μέλος ομάδας Ην. Εθνών) εισηγήθηκε όπως αντί αναλογίας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί «ανώτατη οροφή».

Ο.Ν. ( Οζντίλ Ναμί) επέστρεψε στο σημείο που ήγειρε προηγουμένως και πρόσθεσε ότι θα έχει επίσης εφαρμογή σε περίπτωση κατά την οποία δεν έρθει κανένας Έλληνας υπήκοος μια συγκεκριμένη χρονιά, έτσι σε αυτή την περίπτωση άλλο καθεστώς (όπως οι προσωρινοί εργαζόμενοι) θα μπορεί να εφαρμοστεί.

Υποστήριξε το επιχείρημα του και ο Ε.Ε. (Ερχάν Ερτσίν) προσθέτοντας ότι εκτός από την Συμφωνία της Άγκυρας, ο εθνικός χειρισμός τρίτης εθνικότητας (βασισμένος σε ομοσπονδιακό νόμο) θα πρέπει να είναι μόνο ένας επιπρόσθετος μηχανισμός / ειδική μεταχείριση για μικρό αριθμό Τούρκων υπηκόων.

Κ.Κ. (Κωνσταντίνος Κόμπος) ζήτησε διευκρίνιση αναφορικά με την εφαρμογή του κανόνα στα μέλη των οικογενειών τους και,

Ο ΕΜΕ (Έσπεν Μπάθ Άϊντε) διευκρίνισε ότι το δικαίωμα της Μόνιμης Διαμονής έχει εφαρμογή και για κάθε μέλος της οικογένειας.

Α.Μ. (Ανδρέας Μαυρογιάννης) επανέλαβε την έννοια του αγωγού προς την διαμονή, υποδεικνύοντας ότι τα δικαιώματα που αποκτήθηκαν με το πέρασμα του χρόνου θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.

ΕΜΕ ( Έσπεν Μπάθ Άιντε) παρενέβη λέγοντας ότι μια τέτοια κατανόηση θα ήταν σαφώς εκτός του σκοπού της πρότασης του ΓΓ. Υπενθύμισε επίσης την εντολή του από το ΓΓ να καθορίσει τα σημαντικά ζητήματα για διαπραγμάτευση όπως απαιτούνται. Εδώ τα ζητήματα είναι πολύ λίγα και καταλήγουν στις αναλογίες 1:1 και 4:1. Λύνοντας αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να βοηθήσει να λυθεί ένα πολύ πιο μεγάλο ζήτημα. Γιατί να μην εργαστούμε πάνω στο ζήτημα της «ισοδύναμης» (στα αγγλικά equitable αλλά εννοεί την «ισοδύναμη). (Σημείωση «Φ»: Δηλαδή, να καθορίζεται σε αναλογία η ισοδύναμη μεταχείριση Ελλήνων και Τούρκων πολίτων)

Ο.Ν. (Οζντίλ Νάμι) εισηγήθηκε όπως οι διαπραγματευτές συμφωνήσουν επί «της βάσης» και οι ηγέτες να συμφωνήσουν επί της μελλοντικής αρχής / αναλογίας.

Α.Μ. ( Ανδρέας Μαυρογιάννης) δεν ανταποκρίθηκε θετικά και επανέλαβε την επιχειρηματολογία του. Για τον Ανδρέα Μαυρογιάννη η αρχική θέση είναι πως η Τουρκία είναι τρίτη χώρα. Επιπρόσθετα θα μπορούσε να δει την πιθανότητα ορισμού επιπλέον δικαιωμάτων που εμπίπτουν στα δικαιώματα εισδοχής κάποιου για πρώτη φορά.

Αντίδραση Μαυρογιάννη προς Άιντε

ΕΜΕ ( Έσπεν Μπάθ Άϊντε) επιχειρηματολόγησε έντονα, ξανά, ότι η κατανόηση του Α.Μ. (Ανδρέα Μαυρογιάννη) δεν είναι πλήρως συμβατή με την κατανόηση του ΓΓ.

Α.Μ. (Ανδρέας Μαυρογιάννης) αντέδρασε έντονα κατά της ερμηνείας του ΕΜΕ ( Έσπεν Μπάθ Άϊντε) και αναφέρθηκε στη συμφωνία πριν δύο χρόνια μεταξύ των ηγετών για μη διατάραξη της δημογραφικής ισορροπίας της χώρας.

Ε.Μ.Ε ( Έσπεν Μπάθ Άϊντε) διευκρίνισε ότι η κατανόηση του ΓΓ δεν δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα στις υπάρχουσες συγκλίσεις για αυτό η άποψη του Α.Μ. (Ανδρέας Μαυρογιάννης) δεν τίθεται σε αμφισβήτηση.

Ο.Ν. ( Οζντίλ Νάμι) επιβεβαίωσε αυτή την αντίληψη και την αρχή για μη διατάραξη της δημογραφικής κατανομής του νησιού. Aυτό είναι το δικαίωμα που αποφασίσαμε να κλείσουμε.

Μ.Β. (Μάρτιν Βερβεη, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) πρότεινε στις πλευρές να διευκρινίσουν ποια είναι η δημογραφική ισορροπία – Είναι τα πλήρη δικαιώματα της υπηκοότητας ή των δικαιωμάτων μόνιμης διαμονής;

Ε.Μ.Ε ( Έσπεν Μπάθ Έϊντεν) έκλεισε τη συνάντηση ζητώντας από τις πλευρές να διεξέλθουν και τα εναπομείναντα ζητήματα. Δεδομένου ότι ο Α.Μ. (Ανδρέας Μαυρογιάννης) έπρεπε να φύγει για να παραστεί σε συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, ο ΕΜΕ ( Έσπεν Μπάθ Έϊντεν) είπε να ξανασυναντηθούν μετά το δείπνο (να γίνει επικοινωνία για την ακριβή ώρα). Ενθάρρυνε την κατάθεση ξεκάθαρων θέσεων για να μπορέσει να υπάρξει πρόοδος για την επόμενη ημέρα.

Ο.Ν. (Οζντίλ Νάμι) πρότεινε όπως οι πλευρές έχουν ξεκάθαρη πολιτική θέση για την κατεύθυνση προς την οποία θα επιλυθούν τα ζητήματα.

https://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/1522948

Επόμενο Αποκαλύψεις «Φ»: «Επιβεβαιώνουν τα αληθινά γεγονότα»

0

Επιβεβαιώνουν τα αληθή γεγονότα και αποδεικνύουν πως όσα διοχέτευαν κάποιοι από πλευράς Ηνωμένων Εθνών ήταν ψεύτικα αφηγήματα. Αυτό ήταν η πρώτη επίσημη αντίδραση της Κυβέρνησης στα όσα αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή ο Μιχάλης Ιγνατίου, παρουσιάζοντας μέσω του «Φ» πρακτικό των Ηνωμένων Εθνών που αφορά τη συνάντηση της 4ης Ιουλίου 2017 στο ελβετικό θέρετρο Κραν Μοντανά. 

Ο Μάριος Πελεκάνος σημείωσε πως τα νέα πρακτικά που αποκάλυψε ο «Φ» «επιβεβαιώνουν τα όσα επανειλημμένα έχει δηλώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσον αφορά τα αληθή γεγονότα, όπως καταγράφηκαν κατά την περίοδο των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά».

Αφού υπογραμμίζει πως δεν υπάρχει «πρόθεση αντιπαράθεσης με κανέναν», ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος τονίζει πως «επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά πως τα αφηγήματα που διοχέτευαν κάποιοι των παραγόντων από πλευράς Ηνωμένων Εθνών ήταν ψευδή και παραπλανητικά για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 4 Ιουλίου, με απώτερο στόχο, από τη μια, την απαλλαγή της τουρκικής πλευράς από τις ευθύνες για το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά και, από την άλλη, τη δημιουργία ρήγματος στο εσωτερικό μέτωπο της ελληνοκυπριακής κοινότητας».

Καταλήγοντας ο Μ. Πελεκάνος σημείωσε πως από πλευράς Κυβέρνησης δεν θεωρούν «ότι είναι η ώρα της παρελθοντολογίας» και πρόσθεσε: «Κρίνουμε, όμως, πως τα γεγονότα και η ιστορική αλήθεια διαψεύδουν όσους τα τελευταία πέντε χρόνια αποδέχονταν αφηγήματα που διαψεύδονται από τα ίδια τα πρακτικά των Ηνωμένων Εθνών».

Για τον Ανδρέα Μαυρογιάννη, τέως διαπραγματευτή και νυν προεδρικό υποψήφιο, είναι «λίγο κρίμα να περιμένουμε διαρροές στον Τύπο για να γίνει πιστευτή σχετική μαρτυρία την οποία λέμε εδώ και πέντε χρόνια». Ο Α. Μαυρογιάννης εμφανίζεται δικαιωμένος από το περιεχόμενο του εγγράφου που αποκάλυψε ο «Φ» για τα όσα και ο ίδιος έλεγε για το Πλαίσιο του ΓΓ ΟΗΕ. Σύμφωνα με τον Α. Μαυρογιάννη τα γεγονότα δεν επιδέχονται αμφισβήτησης.

Σημείωσε ακόμα πως από το έγγραφο αποδεικνύεται πως «αυτά τα οποία λέγαμε και επιμέναμε προς την κ. Λουτ για τη συνάντηση του πρωινού της 4ης Ιουλίου, όπου επειδή τα Ηνωμένα Έθνη δεν έκαναν πρακτικό έφτασαν στο σημείο να αμφισβητούν εάν έγινε η συνάντηση».

Σχολιάζοντας τις αποκαλύψεις του «Φ» ο αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, Μιχάλης Δαμιανός, ανέφερε πως «οτιδήποτε άλλο τα τελευταία χρόνια έβαζε νερό στον μύλο της Τουρκίας ήταν δηλώσεις οι οποίες δεν παρείχαν καλές υπηρεσίες στον τόπο». Η θέση του ΔΗΚΟ, σύμφωνα με τον Μ. Δαμιανού, είναι ξεκάθαρη πως για τη μη λύση του Κυπριακού φταίει αποκλειστικά η Τουρκία.

Στο ότι η Τουρκία ευθύνεται για τη μη λύση του Κυπριακού αναφέρθηκε και ο Αλέκος Τρυφωνίδης της Δημοκρατικής Παράταξης. Παρά τις όποιες παραλήψεις που μπορεί να έκανε η δική μας πλευρά, ανέφερε ο κ. Τρυφωνίδης, η μη λύση του Κυπριακού οφείλεται στην τουρκική αδιαλλαξία.

Η Έφη Ξάνθου τόνισε πως αυτό που ζητούν οι Οικολόγοι είναι η διαφάνεια και να γνωρίζει ο κόσμος τι ακριβώς συμβαίνει στα παρασκήνια του Κυπριακού. Σύμφωνα με την Έφη Ξάνθου, οι Οικολόγοι θέλουν να βγουν όλα στο φως.

Σε ανακοίνωσή της η ΕΔΕΚ αναφέρει πως το δημοσίευμα του «Φ» «επιβεβαιώνει τον ύποπτο ρόλο που διαδραμάτισε ο κ. Άιντε, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις είχε ξεφύγει από τους όρους εντολής του, αλλά και από τις βασικές αρχές του ΟΗΕ. Είναι γι’ αυτό τον λόγο που η ΕΔΕΚ είχε επανειλημμένα καταθέσει τόσο στο Εθνικό Συμβούλιο όσο και δημόσια την ανάγκη η πλευρά μας να ζητήσει την απομάκρυνσή του».

Το ΕΛΑΜ έκανε λόγο για στημένες διαπραγματεύσεις στην Ελβετία και τα έγγραφα αποκαλύπτουν το παιχνίδι που είχε στηθεί στην πλάτη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο υποψήφιος για την Προεδρία, Αχιλλέας Δημητριάδης, θεωρεί ότι πίσω από τη διαρροή βρίσκεται ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και επεσήμανε πως «οι διαρροές με στόχο την εσωτερική κατανάλωση μόνο ζημιά προκαλούν».

 

 

 

https://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/1524452/apokalypseis-f-epibebaionoyn-ta-alithina-ggnota

Γιάννης Μαγκριώτης: Γιατί συνεχώς απομακρύνεται η προοπτική επίλυσης του Κυπριακού;

0

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Η Χούντα των Αθηνών, με το εγκληματικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974 ενάντια στον εκλεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και την Κυπριακή Δημοκρατία, έδωσε το άλλοθι στην Τουρκία να εισβάλλει στην Κύπρο και να κατέχει από εκείνο το Καλοκαίρι το 38% του νησιού.

Ο Τούρκος πρόεδρος, με τις δηλώσεις του για την φετινή επέτειο, δείχνει την απόλυτη περιφρόνηση στο διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ, όπως ουσιαστικά κάνει η Τουρκία από το 1974.
Αυτό όμως που διαφοροποιεί τις σημερινές του θέσεις, από τις προηγούμενες, είναι ότι διακηρύσσει πως:

1. Η όποια λύση στο Κυπριακό θα πρέπει να επιβεβαιώνει την σημερινή πραγματικότητα στην Κύπρο, δηλαδή, τα δύο ξεχωριστά κράτη.

2. Η Τουρκία, που καθημερινά ισχυροποιείται, θα νομιμοποιήσει σύντομα αυτή την πραγματικότητα και διεθνώς.

Οι ηγεσίες Ελλάδας και Κύπρου, πέρα από τις γνωστές επαναλαμβανόμενες θέσεις, πρέπει να αποδείξουν ότι: Μπορούν να αποτρέψουν αυτή την εξέλιξη, και ταυτόχρονα, να επιβάλλουν το διεθνές δίκαιο.

Μια σύντομη αναδρομή στο Κυπριακό, θα μας φέρει στις αρχές της δεκαετίας του ’50, τα χρόνια που η Βρετανία, αποδυναμωμένη από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρ’ ότι νικήτρια, και κάτω από την πίεση των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, ολοκλήρωνε την αποχώρηση από τις αποικίες της.

Βέβαια, είχε ακόμη την δυνατότητα, είτε γιατί οι τοπικές κοινωνίες δεν είχαν την δύναμη να διώξουν τις αποικιοκρατικές δυνάμεις είτε γιατί είχε την υποστήριξη της νέας υπερδύναμης των ΗΠΑ, να διατηρήσει στον ένα ή άλλο βαθμό, τον έλεγχο μερικών μικρών περιοχών, που όμως είχαν για αυτήν ιδιαίτερο γεωστρατηγικό ενδιαφέρον.
Η Κύπρος ήταν σε αυτήν τη κατηγορία. Στο ισχυρό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούσαν και το 80%, των κατοίκων του νησιού, που διεκδικούσε την Ένωση με την Ελλάδα, το Λονδίνο, αντέδρασε με μια διπλή στρατηγική: Σκληρή στρατιωτική καταστολή του κινήματος και, ταυτόχρονη ενεργοποίηση της Τουρκίας, για να αποδυναμώσει το Κίνημα υπέρ της Ένωσης και να διατηρήσει την παρουσία της.
Το πέτυχε, αξιοποιώντας και τα λάθη της κυβέρνησης των Αθηνών, που δέχτηκε την Τουρκία, στα μέσα της δεκαετίας του ’50, ως ισότιμο συνομιλητή για το μέλλον της Κύπρου, στις πρώτες διασκέψεις που οργάνωσε η Βρετανία.

Η συνέχεια είναι γνωστή, σφραγίστηκε στα τέλη της δεκαετίας με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου.

Η Τουρκία απέκτησε επίσημο, αναγνωρισμένο διεθνώς και αποδεκτό από την Ελλάδα, ρόλο στην Κύπρο.

Τα επόμενα βήματά της ήταν προδιαγραμμένα, μια απόπειρα εισβολής το 1964, ως εγγυήτρια δύναμη της τήρησης του Συντάγματος και της ασφάλειας των Τουρκοκυπρίων, απετράπη πριν εκδηλωθεί από τις ΗΠΑ, αλλά και από την ισχυρή στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας, με την Μεραρχία που είχε σταλεί την προηγούμενη χρονιά.

Το σχέδιο της εισβολής απέκτησε πιθανότητες επιτυχίας με την απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας το 1968, από την Χούντα των Αθηνών, μετά από συνάντηση του δικτάτορα Παπαδόπουλου, με τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ντεμιρέλ, στον Έβρο.

Δυστυχώς η αφορμή δόθηκε, με το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών κατά του εκλεγμένου προέδρου Μακαρίου και της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις 15 του Ιούλη του 1974.

Αυτή την φορά οι ΗΠΑ, στην καλύτερη περίπτωση αδιαφόρησαν, όλα δείχνουν πάντως, ότι, δεν ήταν αντίθετη, φυσικά η Βρετανία μάλλον ικανοποιήθηκε, αφού η νέα πραγματικότητα στο νησί εννοούσε την παρουσία της, ενώ και η Μόσχα κράτησε αποστάσεις, αφού η σύγκρουση δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ, Ελλάδας και Τουρκίας, την ευνοούσαν.
Οι δεκαετίες που ακολούθησαν είναι γεμάτες ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, που καταδίκαζαν την εισβολή και ζητούσαν λύση με βάση το διεθνές δίκαιο, γεμάτες από άπειρες διασκέψεις, διμερείς, τριμερείς, πενταμερείς και κάθε είδους πρωτοβουλίες, που όλες κατέληγαν σε αποτυχία.
Το 1983 ήρθε η ανακήρυξη της αυτοαποκαλούμενης “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου”, το γεγονός καταδικάστηκε από το ΣΑ του ΟΗΕ, και καμία χώρα, πλην της Τουρκίας, μέχρι τώρα, δεν την έχει αναγνωρίσει.
Από τότε μέχρι σήμερα, δύο φορές το Κυπριακό, βρέθηκε κοντά στην λύση του, η πρώτη ήταν το 2004 και η δεύτερη το 2017, και τις δύο φορές όμως δεν συμφωνήθηκε η τελική λύση και από τότε φυσικά δεν διαφαίνεται νέα ευκαιρία.
Αντιθέτως, και επίσημα πλέον από πέρσι, η νέα ηγεσία των Τουρκοκυπρίων και η Άγκυρα, με έγγραφα στον ΟΗΕ, δηλώνουν: Πως λύση στο μέχρι τώρα πλαίσιο του ΣΑ του ΟΗΕ, δεν μπορεί να υπάρξει, λόγω της άρνησης των ελληνοκυπρίων και της Ελλάδας, και πως η μόνη εφικτή λύση, είναι αυτή των δύο ανεξάρτητων κρατών, τα οποία ως Ανεξάρτητες πλέον κρατικές οντότητες θα συζητήσουν ποια σχέση θα έχουν.
Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι, η μορφή της λύσης του Κυπριακού, εξαρτάται από τέσσερις βασικούς παράγοντες:

1. Την θέληση και τα συμφέροντα των δύο κοινοτήτων.
2. Την ισορροπία ισχύος Ελλάδας-Τουρκίας.

  1. Την ευκαιρία για μια λύση, όπου όλες οι πλευρές θα είναι κερδισμένες.
    4. Τα γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή των ΗΠΑ, της Βρετανίας, των ισχυρών κρατών της ΕΕ, και της Ρωσίας.

    Οι δύο κοινότητες βρέθηκαν κοντά το 2004, όπως και το 2017, το κίνητρο στην πρώτη περίπτωση και για τις δυο κοινότητες ήταν η ένταξη στην ΕΕ, στην δεύτερη, η ενιαία κρατική οντότητα, η ένταξη των Τουρκοκυπρίων στην ΕΕ και, η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων.
    Η ισορροπία ισχύος, με μικρές διαφοροποιήσεις, ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, παραμένουν αμετάβλητες.

    Τα γεωπολιτικά συμφέροντα των διεθνών παραγόντων παραμένουν σχεδόν αναλλοίωτα, ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους μεταβολές των συσχετισμών δυνάμεων, και δεν φαίνεται να αλλάξουν στον ορατό ορίζοντα του χρόνου.

    Συνεπώς, οι παράγοντες που μπορούν να διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις για την λύση, της μιας ή άλλης μορφής, είναι τα κοινά συμφέροντα των δύο κοινοτήτων και η ισορροπία ισχύος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

    Δυστυχώς, στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, είτε λόγω της ασφυκτικής πίεσης της Τουρκίας είτε λόγω απογοήτευσης, οι δυνάμεις της λύσης είναι σε υποχώρηση τα τελευταία χρόνια. Στην Ελληνοκυπριακή πλευρά, κυριαρχεί, μετά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ το δόγμα: Η μη λύση, είναι η καλύτερη λύση.
    Στην ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στην καλύτερη περίπτωση, δεν θα υπάρξουν δραματικές ανατροπές στο προσεχές μέλλον, συνεπώς, δεν θα υπάρξουν και ουσιαστικά βήματα επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος.
    Αν είναι έτσι τα πράγματα, ίσως κάποιος να έλεγε, μικρό το κακό και συνηθίσαμε να ζούμε με αυτό. Δυστυχώς όμως δεν είναι έτσι, γιατί η Τουρκία κάθε λίγο, σταθερή στην αναθεωρητική της στρατηγική, δημιουργεί μικρά και μεγάλα γεγονότα, που δημιουργούν de facto καταστάσεις.
    Η εισβολή και η κατοχή ήταν το πρώτο, η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του ψευδοκράτους το δεύτερο, το μερικό άνοιγμα των Βαρωσίων το τρίτο, η ενσωμάτωση του αεροδρομίου της Τύμπου στην εσωτερική λειτουργία της Τουρκικής επικράτειας το τέταρτο, η επίσημη τώρα θέση ότι, δεν συζητά για καμία λύση, εκτός των δύο κρατών, είναι η απόφαση που δημιουργεί νέα αρνητικά δεδομένα.
    Αναρωτιέμαι, αν αύριο γίνει πράξη, αυτό που πριν λίγες ημέρες μας ήρθε από την Ουάσιγκτον, από εκπρόσωπο του Ελληνοαμερικανικού λόμπι, ότι ο Τατάρ, με την υποστήριξη της Τουρκίας, μπορεί να ανακοίνωνε, στην επέτειο της εισβολής των τουρκικών στρατευμάτων, ένα δημοψήφισμα των Τουρκοκυπρίων για την ένωση των κατεχομένων με την Τουρκία, ποια θα είναι η δική μας απάντηση και ποια των συμμάχων μας;

Πως θα υπερασπιστούμε τότε το δόγμα: Η μη λύση, είναι η καλύτερη λύση;

*Διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών

 

 

Κύριε υπουργέ κάνετε λάθος: Οι Ευρωπαίοι δεν είναι με το μέρος των Κυπρίων… εξοπλίζουν τις κατοχικές δυνάμεις!

0

Ο τότε Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής και δίπλα του ο υπουργός Γιώργος Κοντογεώργης. Φωτογραφία Αρχείου

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ*

Το σημείωμα που έλαβε ο πρωθυπουργός εξέπεμπε σιγουριά: «Η Ελλάδα έχει κοινά συμφέροντα και κοινούς στόχους με τις χώρες της ΕΟΚ στην εξωτερική πολιτική» αναφερόταν μεταξύ άλλων. Αποδέκτης ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και αποστολέας ο αρμόδιος υπουργός για τις σχέσεις με την ΕΟΚ Γιώργος Κοντογεώργης, φανατικός υπέρμαχος της ένταξης στην ΕΟΚ.

Η περίπτωση της Κύπρου μετά την εισβολή το 1974 θα τον διέψευδε με τον πλέον δραματικό τρόπο.

Ήταν κάπου τον Οκτώβριο του 1980 όταν εστάλη εκείνο το ραβασάκι, μια περίοδος που σημαντικότερος στόχος της Αθήνας ήταν η ένταξη στην ΕΟΚ, ενώ οι «καπνοί» της κυπριακής καταστροφής ακόμα φαίνονταν και ας ήταν, για κάποιους, «μακράν» η Μεγαλόνησος.

Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό πίστευε ακράδαντα ότι η ένταξη στην ΕΟΚ θα ενίσχυε την αμυντική θέση της Ελλάδας έναντι της επιθετικής Τουρκίας.

Μέσα από έρευνα στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών που δημοσιεύτηκε πρόσφατα «Ελλάς-ΕΟΚ: Εμπιστευτικό», φαίνεται ξεκάθαρα ότι η θέση του υπουργού Κοντογεώργη δεν μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια τόσο τη στιγμή που ειπώθηκε όσο και αργότερα. Οι ίδιες οι εκθέσεις της ελληνικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, μετά την τουρκική εισβολή, τον διέψευδαν.

Οι Ευρωπαίοι, όχι μόνο υιοθετούσαν την ίδια στάση στην περίοδο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, αλλά με την πάροδο του χρόνου ‒σύμφωνα με  έκθεση της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του υπουργείου Εξωτερικών‒ «φαίνεται να είχαν κουραστεί με το Κυπριακό με αποτέλεσμα να περιορίζονται στην εξαγγελία γενικών αρχών»! Πράγματι, στο διάγραμμα που ακολουθεί είναι πασιφανής η απόκλιση Ευρωπαίων και Ελλήνων/Κυπρίων. Η Ελλάδα βρίσκεται πολύ μακριά από τις χώρες της ΕΟΚ, όσον αφορά τη στάση έναντι του Κυπριακού στον ΟΗΕ.

Ακόμα και σε στρατιωτικό επίπεδο οι Ευρωπαίοι δώσανε το φιλί της ζωής στην Τουρκία την πλέον κρίσιμη στιγμή. Λίγους μόλις μήνες μετά την εισβολή στην Κύπρο, ο καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ, άρχισε να στέλνει οικονομική βοήθεια στην Τουρκία, όπως ένα πακέτο 100 εκατ. δολ. για καθαρά στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά και στρατιωτικό υλικό.

Καταδιωκτικά F-104 και άρματα μάχης Μ-48 από το πλεονασματικό γερμανικό οπλοστάσιο αποφασίστηκε να δοθούν στον Τουρκικό Στρατό σε μια περίοδο που είχε μεγάλη ανάγκη από εξοπλισμό για την συντήρηση του κατοχικού στρατού στην Κύπρο, ο οποίος λίγους μήνες πριν είχε προχωρήσει σε εθνοκάθαρση στα βόρεια εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επίσης, οι Ιταλοί ήδη από το 1974 συνέχιζαν να ενισχύουν την τουρκική αεροπορία με μαχητικά F-104 και ελικόπτερα AB–204.

Ενδεικτικά, μετά το 1976, στη ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αν εξαιρέσουμε τους Ιρλανδούς και τους Γάλλους, οι Ευρωπαίοι απείχαν εγκαταλείποντας την ελληνική πλευρά. Ακόμα και όταν τα έτη 1977 και 1978 ζητήθηκε διεξαγωγή ψηφοφορίας σε επιμέρους παραγράφους των υποβληθέντων σχεδίων αποφάσεων για το πρόβλημα εφαρμογής των αποφάσεων του ΟΗΕ, οι εννέα έλαμψαν δια της απουσίας τους.

Ακόμα και στο λεξιλόγιο τους πολλοί Ευρωπαίοι προτιμούσαν διαφορετικούς χαρακτηρισμούς για το Κυπριακό. Σε ευρωπαϊκά έγγραφα, έβρισκες τον χαρακτηρισμό «γεγονότα» και όχι τουρκική «εισβολή»!

Τον Ιούνιο του 1977, σε συνάντηση Ελλήνων βουλευτών με Ευρωβουλευτές στη Μυτιλήνη, ενώ οι Έλληνες εκπρόσωποι έθιγαν το ζήτημα της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο από τις κατοχικές δυνάμεις, ένας Ευρωπαίος ευρωβουλευτή εξέφρασε την ενόχλησή του περισσότερο για το ζήτημα των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα!

Τότε, γνωστός Έλληνας βουλευτής, φανερά πειραγμένος από την υπεκφυγή του Ευρωπαίου, «τινάχτηκε» λέγοντας πως «θα ήθελε να δει εκ μέρους των δυτικοευρωπαίων κοινοβουλευτικών την ίδια ευαισθησία έναντι της κατάφωρου παραβιάσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χιλιάδων Ελληνοκυπρίων των οποίων η τύχη δεν φαίνεται να συγκινεί ιδιαίτερα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη».

Όταν το 1979 Έλληνας πρέσβης πρότεινε σε Ευρωπαίο διπλωμάτη να περιορίσει η Τουρκία τις αμυντικές δαπάνες (π.χ. κατοχικός στρατός Κύπρου) που προκαλεί η αδιαλλαξία της, ώστε να ανακουφίσει κάπως την οικονομία της, η απάντηση που πήρε από τους Ευρωπαίους ήταν αποστομωτική: «κανείς από τους εννέα δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα υπό αυτό το πρίσμα».

Ενώ συνέβαιναν αυτά, ο Κοντογεώργης προσπαθούσε να παρουσιάσει μια εικόνα πλήρους εναρμόνισης ελληνικών και κοινοτικών θέσεων ώστε να φανεί η Ελλάδα ως ένα μέλος εξευρωπαϊσμένο στην εξωτερική πολιτική του, ακόμα και αν η αλήθεια ήταν εντελώς διαφορετική. Στην έρευνά μου όμως στα αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών εντόπισα reports -και όχι μόνο- που τον διαψεύδουν τραγικά.

Μισό περίπου αιώνα μετά, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει καθώς συνεχίζεται η απόκλιση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών, αλλά στην Ελλάδα υπάρχει μια τάση προσέγγισης των κοινοτικών στόχων. «Εξευρωπαϊσμένες» ελλαδίτικες και κυπριακές ελίτ αναζητούν συχνά λύσεις που είναι κόντρα σε εθνικά συμφέροντα, αλλά και την κοινή γνώμη, όπως με τη Συμφωνία των Πρεσπών, το Σχέδιο Ανάν ακόμα και με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ο συνδυασμός κακής ανάγνωσης ή παραμέλησης της πραγματικότητας και της τυφλής στράτευσης με σχηματισμούς, βλάπτει σοβαρά την υγεία. Η ιστορία διδάσκει, αν την αναζητήσεις…

*Αρθρογράφος, Ερευνητής – Δημοσιογράφος, Συγγραφέας του βιβλίου «Ελλάς-ΕΟΚ: Εμπιστευτικό»

Hellas Journal

Οι Ρώσοι δολοφόνησαν τον… εγκέφαλο της Ουκρανικής γεωργίας: Με στοχευμένη ρουκέτα ενώ κοιμόταν

0

Ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες της Ουκρανίας, ο μεγαλύτερος παραγωγός και έμπορος σιτηρών της χώρας, ο Oleksiy Vadaturskyi, πέθανε στο σπίτι του μαζί με τη σύζυγό του, Raisa Vadaturska, τη νύχτα της 31ης Ιουλίου 2022.

Βασικός πρωταγωνιστής στη γεωργία της Ουκρανίας, ο θάνατος του Vadaturskyi θεωρείται ως άλλη μια απόπειρα του Κρεμλίνου να χειραγωγήσει τις εξαγωγές των σιτηρών της χώρας.

Ο θάνατος του ζευγαριού ήταν το αποτέλεσμα απευθείας επίθεσης πυραύλων κατά τη διάρκεια ρωσικού αεροπορικού βομβαρδισμού. Βίντεο από τη σκηνή δείχνουν ότι χτυπήθηκε ακριβώς η πτέρυγα της κατοικίας  όπου ήταν η κρεβατοκάμαρα του ζευγαριού. Το σπίτι τους ήταν το μόνο κτίριο στη γειτονιά που χτυπήθηκε από ρωσική ρουκέτα.

Ο γενικός διευθυντής και ιδρυτής μιας από τις μεγαλύτερες γεωργικές εταιρείες της Ουκρανίας, της  Nibulon, σκοτώθηκε στο σπίτι του στο Μικολάιβ.

Παρά το γεγονός ότι ήταν πάνω από την ηλικία στρατολόγησης, και έτσι του επιτρεποταν να φύγει από τη χώρα, ο Vadaturskyi αποφάσισε να μείνει στη γενέτειρά του, το Μικολάιβ, αψηφώντας τους συνεχείς βομβαρδισμούς της Ρωσίας στη νότια πόλη που βρίσκεται μόλις 30 χιλιόμετρα από τη γραμμή του μετώπου.

  • Το Υπουργείο Υποδομών Alexander Kubrakov δήλωσε ότι ο θάνατος του Vadaturskyi ήταν μια «κολοσσιαία απώλεια» για την Ουκρανία. «Είμαι βέβαιος ότι δεν έχουμε καν κατανοήσει πλήρως την κλίμακα», είπε.

Η εταιρεία του ειδικεύεται στην παραγωγή και εξαγωγή ποικίλων προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των σιτηρών, του σιταριού και του καλαμποκιού. Η Nibulon επίσης διαθέτει μακράν τον μεγαλύτερο στόλο στην Ουκρανία, ο οποίος περιλαμβάνει 82 φορτηγίδες, ρυμουλκά και πλωτούς γερανούς. Η εταιρεία κατασκεύασε 27 τερματικούς σταθμούς μεταφόρτωσης, όπου μπορούν να αποθηκευτούν περισσότεροι από 2 εκατομμύρια τόνοι σιτηρών.

Ο Vadaturskyi είχε λάβει τον τίτλο του “Ήρωα της Ουκρανίας” και είχε επίσης επενδύσει πολλά στην αναβίωση της βιομηχανίας ποτάμιων μεταφορών της Ουκρανίας και αποκατέστησε το τοπικό ναυπηγείο στο Μικολάιβ.

Σύμφωνα με τον Vitaly Kim, τον επικεφαλής της Περιφερειακής Στρατιωτικής Διοίκησης του Μικολάιβ, επρόκειτο για τον πιο σφοδρό βομβαρδισμό που έχει δεχθεί η πόλη κατά τη διάρκεια ολόκληρου του πολέμου, με περίπου 40 ρουκέτες.

  • Ο σύμβουλος του προέδρου Ζελένσι, ο Μιχαϊλο Πολόντιακ, τόνισε ότι ο θάνατος του επιχειρηματία ήταν μια δολοφονία εκ προθέσεως. ‘Ηταν καθαρός στόχος” είπε χαρακτηριστικά.

«Ο Vadaturskyi ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αγρότες στη χώρα, βασικό πρόσωπο στην περιοχή και μεγάλος εργοδότης. Το ακριβές χτύπημα του βλήματος, όχι μόνο στο σπίτι, αλλά σε μια συγκεκριμένη πτέρυγα – την κρεβατοκάμαρα – δεν αφήνει αμφιβολίες για την καθοδήγηση και τη ρύθμιση της πρόσκρουσης. Για άλλη μια φορά: Ο Βαντατούρσκι έγινε συγκεκριμένος στόχος», τόνισε ο Ποντόλιακ.

Ο Vadaturskyi εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του 2021 του περιοδικού Forbes Ukraine, το οποίο υπολόγιζε την περιουσία του σε 430 εκατομμύρια δολάρια, κατατάσσοντάς τον ως τον 24ο πλουσιότερο Ουκρανό.

Η Nibulon κατατάσσεται στην 20η θέση στις «100 μεγαλύτερες εταιρείες της Ουκρανίας» με ετήσιο κύκλο εργασιών 25,8 δισεκατομμυρίων UAH

Η Nibulon έχει σημαντικές συμμετοχές στη γεωργία, την τεχνολογία και τη ναυπηγική βιομηχανία.

Η εταιρεία, που ιδρύθηκε το 1991, μετέφερε το ρεκόρ 4,15 εκατομμυρίων τόνων διαφόρων φορτίων στους ποταμούς της Ουκρανίας.

Είναι ο μεγαλύτερος φορέας εκμετάλλευσης χωρητικότητας ανελκυστήρων στην Ουκρανία και ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας σιτηρών με έσοδα 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων χρησιμοποιώντας έναν στόλο που κατασκευάστηκε στο δικό του ναυπηγείο με 82 φορτηγίδες, ρυμουλκά και πλωτούς γερανούς.

  • Ο πρώην βουλευτής  Ihor Mosiychuk σημειώνει ότι ο αποθανών επιχειρηματίας ανέπτυσε εναλλακτικούς τρόπους εξαγωγής ουκρανικών σιτηρών στην ξένη αγορά, παρακάμπτοντας τα αποκλεισμένα λιμάνια της Οδησσού.

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής  ο επιχειρηματίας παρέμεινε στην Ουκρανία. Ο γιος του, Andrii Vadaturskyi, είναι συνιδιοκτήτης της Nibulon και πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της εταιρείας.

Το 2007, ο Oleksiy τιμήθηκε με τον τίτλο του Ήρωα της Ουκρανίας «για την σημαντική προσωπική του συμβολή στην ενίσχυση του δυναμικού του αγροτοβιομηχανικού τομέα».

Η Ρωσίδα προπαγανδίστρια Margarita Simonyan αντέδρασε στον θάνατο του Vadatursky, υποστηρίζοντας ότι ο επιχειρηματίας ήταν μεγάλος χορηγός του ουκρανικού στρατού. Ο Σιμονιάν, αρχισυντάκτης του καναλιού RT, των πρακτορείων Sputnik και Rossiya Segodnya, δήλωσε ότι ο θάνατος του Vadatursky είναι «αποναζιστικοποίηση στην πράξη».

«Λαμβάνουμε και πάλι πληροφορίες από ουκρανικές πηγές ότι η αποναζιστικοποίηση προχωρά και προχωρά σωστά», έγραψε η Simonyan στο κανάλι της στο Telegram.

Υποστήριξε επίσης ότι είχε πληροφορίες ότι ο επιχειρηματίας αντιτάχθηκε σθεναρά στη Ρωσία και ουσιαστικά αρνήθηκε να συνεργαστεί με ρωσικές εταιρείες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Με πληροφορίες από The Kyiv Independent/   The New Voice of Ukraine/   Kyiv Post/

Οι Ρώσοι δολοφόνησαν τον… εγκέφαλο της Ουκρανικής γεωργίας: Με στοχευμένη ρουκέτα ενώ κοιμόταν

Στράτος Σιμιτζής: «Καλή συνέχεια»

0

 

του Στράτου Σιμιτζή 

Είναι χαιρετισμός τελευταίας σοδειάς, που ήρθε για να παραγκωνίσει παραδοσιακούς χαιρετισμούς γεμάτους νόημα και ουσία.

Χωρίς να παίρνω όρκο, όλα δείχνουν πως ο χαιρετισμός αυτός έχει την προέλευση του από τις γνωστές ψυχαγωγικές εκπομπές της τηλεόρασης, οι οποίες βρίθουν από λεξοπλασίες, ιστορικές ανακρίβειες, γλωσσικές αυθαιρεσίες, γενικότερη κακοποίηση της ελληνικής γλώσσας και αλλά κακώς κείμενα.

Συνεπώς, είναι πολύ πιθανόν κάποιος από τους άπειρους συνεργάτες να πέταξε το «καλή συνέχεια» και το τηλεοπτικό κοινό να το «ρούφηξε» όπως συμβαίνει σε κάθε παρέκκλιση.

Γιατί λοιπόν νέοι μου «καλή συνέχεια» και όχι χαίρετε, γεια σας στο επανιδείν, ή ακόμη καλημέρα σας, καλό απόγευμα, αντίο σας και αλλά τινάξει που έχουν ουσία και νόημα.

«Αναλογική ίσον ακυβερνησία» 

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αγωνίζεται και επιδιώκει την αυτοδυναμία της ΝΔ, έχει ως παράδειγμα προς αποφυγήν την πολιτική κατάσταση της Ιταλίας, λίγο πριν της Γερμανίας, του Βελγίου και όπου άλλου ίσχυε αυτό το εκλογικό σύστημα.

Μπορεί τα κράτη αυτά διοικητικώς να άντεξαν, όμως, η Ελλάδα έχει αποδειχθεί κατ’επανάληψιν, μια τέτοια πολιτική εκκρεμότητα θα απέβαινε καταστροφική, για τη χώρα.

Και ένας βασικός λόγος είναι η πολιτική ανευθυνότητα και η έλλειψη σε πολιτικό πολιτισμό.

Κάτι που μεταφράζεται «γαία πυρίτιδα μειχθήτω».

Να γιατί η Ελλάδα δεν αντέχει σε αναλογική και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δίνει αγώνα για να αποφευχθεί η πολιτική εκκρεμότητα και ακυβερνησία που είναι οι ασφαλείς επιπτώσεις και συνέπειες του εκλογικού συστήματος.

Πλειοψηφικού λοιπόν η ακυβερνησία;

Δυο επιλογές που θα έχει μπροστά του το εκλογικό σώμα όταν έρθει η ώρα.

«Ποδοσφαιρικές λεπτομέρειες που τις αγνοούν» 

Με την απαιτούμενη έμφαση οι αθλητικοί συνεργάτες αναφέρονται στη «Ρεάλ» ως βασίλισσα και κάτοχο δεκατεσσάρων ευρωπαϊκών τίτλων.

Και έτσι πρέπει να γίνεται.

Όμως, αγνοούν μια σημαντική λεπτομέρεια που σημαδεύει την αρχική τουλάχιστον πενταετία επικράτησης και παντοδυναμίας της Ρεάλ.

Είναι το στοιχείο του αθέμιτου ανταγωνισμού με άνισους όρους.

Την περίοδο εκείνη όλες οι μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις – Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Άγιαξ, Άντερλεχτ, Γιουβέντους και άλλες – αγωνίζονταν με ποδοσφαιριστές αμιγώς της εθνικότητας τους.

Την ίδια εποχή η «πονηρή» Ρεάλ αγωνιζόταν περίπου ως μικτή κόσμου, μιας και στη σύνθεση της υπήρχαν οι Γάλλοι Ραιμόν, Ζύσι, Φονταΐν, Ζοντιέ, ο Αργεντίνος Αλφρέντο ντι Στέφανο, ο Ουρουγουανός Σάντα Μαρία, ο Αργεντινός Ντομίγκεζ και λοιπά και λοιπά.

Αυτή τη συνθέτη μικτή κόσμου είχε η Ρεάλ όταν κατακτούσε τους ευρωπαικούς τίτλους την δεκαετία του 50.

Αυτά για τη ποδοσφαιρική της ιστορία.

«Έλλειψη ισορροπίας» 

Από το 1979-80 το ποδόσφαιρο χαρακτηρίζεται επαγγελματικό. Έκτοτε συνεχώς εξελίσσεται.

Συνεπώς έχουμε επαγγελματικό ποδόσφαιρο, επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, επαγγελματικές αμοιβές.

Από την άλλη, όλο αυτό το επαγγελματικό κύκλωμα, το διαχειρίζονται ερασιτέχνες παράγοντες.

Άρα έχουμε δυο ετερώνυμες καταστάσεις όπως αποδεικνύεται, δεν … κολλούν, δεν εναρμονίζονται μεταξύ τους.

Σε αυτή την έλλειψη αρμονίας, αποδίδεται και η κακή οργάνωση, η άτακτες και άκαιρες μεταγραφές, ποδοσφαιριστών που έχουν ως συνέπεια την κακή και ανεπιτυχή πορεία των συλλόγων μας.

Μεταξύ αυτών, είναι η απόκτηση νέων ποδοσφαιριστών, που όλοι προσδοκούν εις μάτην όμως, ότι θα βελτιώσει την εικόνα της ομάδας και τις επιδόσεις της.

Η περίπτωση των μεταγραφών έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Αρχίζουν με φανφάρες και θριαμβολογίες ότι ο τάδε ποδοσφαιριστής θα λύσει το πρόβλημα του σκοραρίσματος.

Ή ότι ο άλλος θα δώσει λύσεις σε ζητήματα άμυνας.

Όμως, ο προπονητής έχει αλλά σχέδια για τη θέση των ποδοσφαιριστών.

Έτσι, εκείνος που ήρθε για το σκοράρισμα, τοποθετείται αμυντικός μέσος και εκεί … θάβετε.

Παράδειγμα ατελείωτα.

Έτσι, μια ωραία νύχτα όλοι εκείνοι, που αφίχθησαν με φανφάρες μας αφήνουν «για άλλη γη, αλλά μέρη».

Αυτό εννοούμε ερασιτεχνισμό, εν μέσω επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Αν οι παράγοντες δεν αποκτήσουν επαγγελματική νοοτροπία, οι ομάδες θα αντιμετωπίζουν μια κατάσταση απόλυτης ανισορροπίας στους κόλπους του ποδοσφαιρικού τμήματος και τα φαινόμενα αυτά θα πληθαίνουν.

«Πολλές … πρασινάδες» 

Από ένα τόσο μεγάλο συγκρότημα όπως η COSMOTE TV δεν θα έπρεπε να ακούγονται τόσες … πρασινάδες.

Η πιο πρόσφατη που αλιεύσαμε είναι από την εκπομπή που αναφέρεται στην ναυτιλία.

Εκεί, στο φιλμάκι της προαναγγελίας μας λέει κάποιος, προφανώς εκπρόσωπος της ναυτιλίας ότι ο πολιτισμός μεταφέρεται με τα πλοία και αλλά παρόμοια.

Με αλλά λόγια, ο καλοπροαίρετος αυτός κύριος ακυρώνει την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου που είχε έντονο το πολιτιστικό στοιχείο όπως ακυρώνει και τη δράση και το έργο των απόστολων Κύριλλου και Μεθοδίου, οι οποίοι διέδωσαν την Χριστιανική Ορθόδοξη πίστη αλλά και το βυζαντινό πολιτισμό στα Βαλκάνια και τις Παραδουνάβιες χώρες.

Εξάλλου, εκατοντάδες Ιεραπόστολοι αλώνισαν τη μαύρη Ήπειρο χριστιανίζοντας λαούς και φυλές της Ηπείρου.

Συμπέρασμα; Είναι σωστό αυτό που δηλώσει στο φιλμάκι ο εκπρόσωπος όμως δεν είναι μόνον η ναυτιλία.

Και τα παραδείγματα άπειρα.

Οι σώφρονες δεν είναι ποτέ απόλυτοι και δεν γενικεύουν καταστάσεις.

«Την βαριά «να την κάνουμε» ασήκωτη» 

Ο τουρισμός μας, χωρίς αμφισβήτηση, βρίσκεται στο σωστό δρόμο. Όχι πως δεν έχει περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης.

Αυτό που σίγουρα επιδέχεται ο τουρισμός μας, είναι η επέκταση του σε άλλες εκφράσεις, πλην αυτής του θερινού, ο οποίος μαζί με τα παρακολουθήματα του, αποτελεί σήμερα την βαριά βιομηχανία μας.

Θα αναφέρουμε συνοπτικά, τον θρησκευτικό-προσκυνηματικό τουρισμό όπου στη πόλη της Θεσσαλονίκης μπορεί να αναδειχθεί σε μητρόπολη ενώ τα πρώτα βήματα υπόσχονται πολλά.

Όμως ο τουρισμός, που βρίσκεται εν ύπνωση και μπορεί να αποβεί κυρίαρχος είναι ο ιαματικός-θεραπευτικός.

Δεν υπάρχει περιοχή και γωνία στη χώρα μας που να μην έχει ιαματικές πηγές που μένουν ανεκμετάλλευτες και αναξιοποίητες, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν γνωστές στο κόσμο ολόκληρο.

Υπάρχουν χώρες που διαθέτουν μια δυο ιαματικές πηγές – Σπαστό Βέλγιο, Βισύ στη Γαλλία, για παράδειγμα – που έχουν γίνει διάσημες και πασίγνωστες σε όλο το κόσμο.

Πολύ πιθανόν να υπάρχουν και άλλες εκφράσεις τουρισμού, όμως οι δυο που αναφέρουμε – θρησκευτικός-προσκυνηματικός και ιαματικός-θεραπευτικός – έχουν την πρώτη ύλη εν αφθονία.

Τι άλλο χρειαζόμαστε για να σκεφτούμε σοβαρά για την αξιοποίηση τους;

Θέληση, αποφασιστικότητα, σχέδιο και πρόγραμμα.

«Εύγε στην ΕΡΤ» 

Όσο συμβαίνει να είμαστε θιασώτες και θαυμαστές του κλασικού αθλητισμού, πρέπει να εκφράσουμε ένα «εύγε» γενικά στην ΕΡΤ κι το αθλητικό τμήμα, για τις εμπεριστατωμένες και κατατοπιστικές μεταδόσεις-περιγραφές του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος που διεξήχθει στη πόλη Eugene του Όρεγκον των ΗΠΑ.

Μπορεί να βγήκαμε από το ημερήσιο πρόγραμμα και να ξενυχτήσαμε, όμως η απόλαυση και η ευχαρίστηση ήταν τέτοια, που απάλυνε το ξενύχτι και την κούραση.

Οι αθλητικοί συνεργάτες της ΕΡΤ, μπορεί να είναι γκρινιάρηδες και συχνά να μετατρέπονται σε αθλητικούς … εισαγγελείς, όμως είναι οι κορυφαίοι στο χώρου του κλασικού αθλητισμού.

Ούτως ή άλλως, εμάς, θα μας μείνουν για καιρό στη μνήμη οι συγκλονιστικές στιγμές που έφεραν στους δεκτές μας, οι συνεργάτες της ΕΡΤ.

Και σε αλλά με υγεία.

«Ανεύθυνη (επιπόλαιη) παιδαγώγηση» 

Λίγο συνετός και σώφρων να είναι κάποιος, θα εξοργιστεί και θα αγανακτήσει, βλέποντας ντάλα μεσημέρι, την στοργική μητέρα να κατεβαίνει στην πλαζ, αγκαλιά με το τρυφερό παιδάκι της.

Που πάτε κυρία μου; Εκθέτετε στη χειρότερη περίοδο ημέρας το νήπιο, μυαλό και κρίση ανύπαρκτα.

Ακόμη, τραβολογάτε το τρυφερούδι σας χωρίς καπέλο, και γυαλιά στους δρόμους μέρα μεσημέρι με τον ήλιο να τσουρουφλίζει;

Παρόμοιες σκηνές άπειρες, όπως και γονείς ανεύθυνοι και επιπόλαιοι.

Θυμάμαι, οι γονείς μας, εκείνη την παλιά εποχή ποτέ δεν μας είχαν ασκεπείς, αν και μας προστάτευε αποτελεσματικά το παχύ στρώμα του όζοντος, που τότε δεν είχε … τρύπες.

Άλλες εποχές, άλλες συνθήκες.

Περιφερόμασταν στη πλαζ ολημερίς με το μαγιό ή το σορτς και μόλις που κοσκινίζαμε λίγο.

Λίγη κρέμα Nivea στη πλάτη και αυτό ήταν όλο.

Τότε η έκθεση στον ήλιο ήταν ευεργετική, σήμερα είναι ακόμη και επικίνδυνη.

Συνεπώς, προσοχή στα ευαίσθητα σωματάκια των παιδιών.

Για την προσωπική σας λεζάντα και προσοχή μην τα εκθέτετε σε σοβαρούς κινδύνους.

«Οπαδικές μεταδόσεις» 

Είναι απόλυτα φυσιολογικό, οι αθλητικοί συντάκτες να έχουν τις ποδοσφαιρικές προτιμήσεις τους.

Όμως, είναι ορισμένοι που το βγάζουν τα μάτια.

Ένας από αυτούς, στους αγώνες του Ολυμπιακού στις μεγάλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις κατά την μετάδοση των αγώνων δεν παύει να μας υπενθυμίζει, πως η ομάδα του μεγάλου και ιστορικού συλλόγου, είναι αήττητη στη συγκεκριμένη φάση.

Ακόμη, πως επι προπονητή Μάρτινς η ομάδα, μετέχει συνεχώς στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Τώρα ο αθλητικός συνεργάτης ή απευθύνεται σε κάποιο παράγοντα ή στους οπαδούς, που γοητεύονται να ακούν τέτοια, έστω κ αν είναι άνευ σημασίας.

Εδώ που τα λέμε, το «αήττητος» μήπως αποτελεί διάκριση ή κάποιο τίτλο τιμής; Αστεία πράγματα.

Ο αθλητικός συντάκτης αντί να κάνει λεζάντα και να χαϊδεύει αυτιά, πολύ ωφέλιμο και σημαντικό θα ήταν να γίνει επικριτικός και να ζητεί από το σύλλογο, να μπει επιτέλους στα προημιτελικά, τα ημιτελικά και αν μπορεί στα τελικά κάποιας μεγάλης ευρωπαϊκής διοργάνωσης και όχι κάθε χρόνο να βρίσκεται εκτός νυμφώνος.

Άκου είναι … αήττητος. Ε και; Μήπως αυτό έχει κάποια ονομαστική αξία;

*Δημοσιογράφος-Συγγραφέας

 

Eτοιμα 4.600 καταφύγια στην Ταϊβάν έναντι κινεζικής επίθεσης: Στο μετρό, υπόγειους χώρους στάθμευσης -εμπορικών κέντρων

0

Η Ταϊβάν θέτει σε ετοιμότητα τα αντιαεροπορικά της καταφύγια καθώς η αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις της με την Κίνα και η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εγείρουν νέους φόβους για την πιθανότητα μιας κινεζικής επίθεσης στο νησί.

Η Κίνα θεωρεί έδαφός της την Ταϊβάν και έχει αυξήσει την στρατιωτική της παρουσία στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο γύρω από αυτήν.

Η Ταϊβάν δεσμεύεται να υπερασπιστεί το έδαφός της και έχει θέσει ως προτεραιότητα την ενίσχυση της άμυνάς της με την τακτική διενέργεια στρατιωτικών ασκήσεων και ασκήσεων πολιτικής προστασίας.

Οι προετοιμασίες περιλαμβάνουν την σήμανση των καταφυγίων, όπου οι πολίτες θα μπορούν να προστατευθούν σε περίπτωση πυραυλικής επίθεσης από την Κίνα –όχι σε μπούνκερ που έχουν κατασκευαστεί ειδικά για αυτό τον σκοπό, αλλά σε υπόγειους χώρους όπως χώροι στάθμευσης, ο υπόγειος σιδηρόδρομος και υπόγεια εμπορικά κέντρα.

Η πρωτεύουσα Ταϊπέι διαθέτει περισσότερα από 4.600 τέτοια καταφύγια που μπορούν να φιλοξενήσουν περίπου 12 εκατομμύρια ανθρώπους, πάνω από τέσσερις φορές τον πληθυσμό της.

Η 18χρονη Χάρμονι Βου εξεπλάγη όταν πληροφορήθηκε ότι ένα υπόγειο εμπορικό κέντρο όπου μαζί με άλλους νεαρούς έκαναν πρόσφατα χορευτικές πρόβες θα μετατραπεί σε αντιαεροπορικό καταφύγιο για το ενδεχόμενο πολέμου.

Αλλά, όπως λέει, αντιλαμβάνεται τους λόγους.

“Το να έχεις καταφύγια είναι πολύ απαραίτητο. Δεν γνωρίζουμε πότε μπορεί να γίνει πόλεμος και αυτά είναι για την ασφάλειά μας. Ο πόλεμος είναι άγριος. Δεν τον έχουμε ζήσει και επομένως δεν είμαστε προετοιμασμένοι”, λέει η Βου.

Αξιωματούχοι της Ταϊπέι επικαιροποιούν την βάση δεδομένων των καθορισμένων καταφυγίων τοποθετώντας σε μια εφαρμογή για κινητό τις πληροφορίες που αφορούν την τοποθεσία τους και διενεργούν εκστρατεία μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και με αφίσες ώστε να διασφαλίσουν πως οι πολίτες θα γνωρίζουν πού βρίσκεται το πλησιέστερο.

Οι είσοδοι των καταφυγίων φέρουν μια κίτρινη ένδειξη, ένα χαρτί σχεδόν στο μέγεθος σελίδας A4, όπου αναφέρεται ο μέγιστος αριθμός ανθρώπων που μπορούν να χωρέσουν.

Ένας ανώτερος αξιωματούχος στην υπηρεσία της Ταϊπέι που είναι υπεύθυνη για τα καταφύγια λέει ότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στην Ευρώπη έχουν προκαλέσει μια αίσθηση επείγουσας κατάτασης.

“Δείτε τον πόλεμο στην Ουκρανία”, λέει στο Reuters ο Αμπερκρόμπι Γιανγκ, ο διευθυντής της Υπηρεσίας Διαχείρισης Κτιρίων.

“Δεν υπάρχει εγγύηση ότι οι αθώοι πολίτες δεν θα γίνουν στόχοι. Όλοι οι πολίτες πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τις κρίσεις…Χρειαζόμαστε τα καταφύγια για το ενδεχόμενο μιας επίθεσης από τους κινέζους κομμουνιστές”, προσθέτει, εξηγώντας γιατί πρέπει να ενημερωθεί το κοινό.

Τον περασμένο μήνα η Ταϊβάν πραγματοποίησε μια ευρεία άσκηση για ενδεχόμενο αεροπορικής επίθεσης σε όλη την έκτασή της, για πρώτη φορά μετά την διακοπή που είχε προκαλέσει η πανδημία του κορονοϊού στις τακτικές ασκήσεις ετοιμότητας.

Ανάμεσα στις οδηγίες που έλαβαν οι πολίτες για το ενδεχόμενο πυραυλικής επίθεσης ήταν να μεταβούν στους υπόγειους χώρους στάθμευσης των σπιτιών τους καλύπτοντας τα μάτια και τα αυτιά τους με τα χέρια τους, αλλά έχοντας ανοιχτό το στόμα τους για να ελαχιστοποιήσουν τον αντίκτυπο από τα ωστικά κύματα.

Κάποιοι εκπρόσωποι του τομέα πολιτικής προστασίας υποστηρίζουν ότι απαιτούνται περισσότερα μέτρα.

Οι αρχές είναι υποχρεωμένες από τον νόμο να διατηρούν καθαρά τα καταφύγια και να τα έχουν ανοιχτά, αλλά δεν είναι υποχρεωμένες να τα εξοπλίζουν με προμήθειες όπως τρόφιμα και νερό.

Ερευνητές στη βουλή έκαναν τον Ιούνιο έκκληση να εξοπλιστούν τα καταφύγια με προμήθειες έκτακτης ανάγκης.

Ο Βου Ένοκ του κυβερνώντος Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος λέει ότι οι πολίτες θα πρέπει να ετοιμάσουν συσκευασίες επιβίωσης για να πάρουν μαζί τους όταν θα μεταβούν σε καταφύγιο.

“Αυτό που είναι σημαντικό είναι τι παίρνει κάποιος μαζί του για να μπορεί να παραμείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα”, λέει ο Βου και αναφέρει ενδεικτικά ιατροφαρμακευτικό υλικό, ακόμη και εργαλεία για την κατασκευή αυτοσχέδιας τουαλέτας.

File photo Μια φωτογραφία που διατέθηκε από το Στρατιωτικό Πρακτορείο Ειδήσεων δείχνει έναν στρατιώτη να προσαρτά έναν πύραυλο σε ένα στρατιωτικό ελικόπτερο AH-64 του Στρατού της Ταϊβάν.EPA/MILITARY NEWS AGENCY HANDOUT HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES

Με πληροφορίες από Reuters μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΜΑΡ.ΜΙ
Ελλάδα Αθήνα 

https://hellasjournal.com/2022/08/etima-4-600-katafigia-stin-taivan-enanti-kinezikis-epithesis-sto-metro-ipogious-chorous-stathmefsis-emporikon-kentron/

N.Tραμπ για Ζελένσκι: «Αν είχε αποδεχτεί ότι η Κριμαία είναι ρωσική τώρα οι Ουκρανοί θα είχαν χώρα»

0

«Δεν υπήρχε λόγος να ενταχθεί η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ»

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι το Κίεβο έπρεπε να εγκαταλείψει τις εδαφικές του διεκδικήσεις στην Κριμαία, καθώς και την ιδέα να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και να έρθει σε συμφωνία με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Η δήλωση αυτή δείχνει πως θα αντιμετώπιζε την κρίση αυτή ο Ν.Τραμπ και ότι επί δικής του προεδρίας δεν θα είχε καν ξεκινήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Αξίζει να σημειώσουμε πως επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ η Αμερική δεν είχε εμπλοκή σε καμιά μείζονα πολεμική κρίση και ο κόσμος σε γενικά πλαίσια περνούσε μία ειρηνική περίοδο και μάλιστα προσοδοφόρα.

Η παγκόσμια οικονομία ανέβαινε και υπήρχε σταθερότητα και αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Ίσως γιατί ο πρώην πρόεδρος τον ΗΠΑ δεν ήταν πολιτικός αλλά επιχειρηματίας και αναγνώριζε πως για να υπάρξει σταθερότητα «πρέπει όλοι να κερδίζουν».

“Θα μπορούσαν να είχαν εγκαταλείψει την Κριμαία. Θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να λύσουν το ζήτημα με το ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι δεν επρόκειτο να ενταχθούν στη συμμαχία.

Ο Τραμπ πρόσθεσε επίσης ότι θα είναι πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθεί συμφωνία τώρα, αλλά τα μέρη θα πρέπει ακόμα να προσπαθήσουν να το κάνουν.

https://www.pronews.gr/kosmos/n-tramp-gia-zelenski-an-eixe-apodextei-oti-i-krimaia-einai-rosiki-tora-oi-oukranoi-tha-eixan-xora/

Πώς η CIA αναγνώρισε, εντόπισε και σκότωσε τον ηγέτη της Αλ Κάιντα, αλ Ζαουάχρι στο Αφγανιστάν

0

Η οικογένειά του “οδήγησε” τις μυστικές υπηρεσίες στο Χαουάχρι. Δεν έβγαινε ποτέ από το σπίτι. Άρα στόχος έγινε το μπαλκόνι στο οποίο έβγαινε πολλές φορές τη μέρα.

Λίγη ώρα μετά τις δηλώσεις τους Αμερικανού προέδρου, Τζο Μπάιντεν πως οι ΗΠΑ είχαν καταφέρει να εντοπίσουν και σκοτώσουν τον ηγέτη της Αλ Κάιντα, Αϊμάν αλ Ζαουάχρι στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, καταφέροντας το σφοδρότερο πλήγμα στην τζιχαντιστική οργάνωση από το 2011 οπότε σκότωσαν τον ιδρυτή της Οσάμα μπιν Λάντεν, αμερικανός αξιωματούχος αποκάλυψε λεπτομέριες για την όλη επιχείρηση.

Ο Ζαουάχρι, αιγυπτιακής καταγωγής και χειρουργός στο επάγγελμα, κρυβόταν για χρόνια και η επιχείρηση για τον εντοπισμό και την εξόντωσή του ήταν το αποτέλεσμα «προσεκτικής, υπομονετικής και επίμονης» δουλειάς στελεχών των αντιτρομοκρατικών και μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα αμερικανός αξιωματούχος υπό τον όρο τον ανωνυμία έγιναν γνωστά τα εξής:

-Για χρόνια, οι αρχές των ΗΠΑ ήταν ενήμερες για την ύπαρξη δικτύου που εκτιμούσε ότι υποστήριζε τον Ζαουάχρι. Τον τελευταίο χρόνο, μετά την αποχώρηση του στρατού των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έψαχναν ενδείξεις για το εάν ο ηγέτης της Αλ Κάιντα βρισκόταν στη χώρα και πού ακριβώς.

Φέτος, εντοπίστηκε η οικογένειά του: η σύζυγός του, η κόρη του και τα παιδιά της. Είχαν εγκατασταθεί σε κρησφύγετο στην Καμπούλ. Κατόπιν, εντόπισαν τον ίδιο τον Αϊμάν αλ Ζαουάχρι στο σπίτι αυτό στην αφγανική πρωτεύουσα.

«Ήμασταν σε θέση να εξακριβώσουμε το πώς ζούσαν» οι ένοικοι του σπιτιού «μέσω πολλών ανεξάρτητων πηγών», εξήγησε ο αμερικανός αξιωματούχος.

Αφού έφθασε στο κρησφύγετο στην Καμπούλ ο Ζαουάχρι, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες διαπίστωσαν πως δεν έφευγε από αυτό, αλλά έβγαινε στο μπαλκόνι —τον στόχο του πλήγματος— επανειλημμένα.

-Αξιωματούχοι μελέτησαν την κατασκευή και το φυσικό περιβάλλον του κρησφύγετου και το πώς κινούνταν μέσα σε αυτό οι ένοικοί του, ώστε να εξασφαλίσουν πως μπορούσε να διεξαχθεί επιχείρηση για την εξόντωση του Ζαουάχρι χωρίς να απειληθεί η δομική ακεραιότητα του κτιρίου και να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος για τα μέλη της οικογένειάς του και άλλους άμαχους.

-Τις τελευταίες εβδομάδες ο αμερικανός πρόεδρος συνεδρίαζε με συμβούλους και υπουργούς του για να καταλήξουν στον τρόπο δράσης. Την 1η Ιουλίου, ο κ. Μπάιντεν ενημερώθηκε για τις λεπτομέρειες της προταθείσας επιχείρησης στο λεγόμενο Situation Room από μέλη της κυβέρνησής του και τον διευθυντή της υπηρεσίας πληροφοριών των ΗΠΑ, τον Γουίλιαμ Μπερνς.

-Στενός κύκλος νομικών συμβούλων διαφόρων υπηρεσιών εξέτασε τις πληροφορίες της CIA και επιβεβαίωσε ότι ο Ζαουάχρι ήταν θεμιτός στόχος, με δεδομένο πως παρέμενε ο ηγέτης της Αλ Κάιντα. Την 25η Ιουλίου, ο αμερικανός πρόεδρος Μπάιντεν συγκάλεσε συνεδρίαση μελών-κλειδιών της κυβέρνησής του και συμβούλων για να λάβει την τελευταία ενημέρωση και να συζητήσει μαζί τους το πώς η εξόντωση του ηγέτη της Αλ Κάιντα θα επηρέαζε τη σχέση της Ουάσινγκτον με τους Ταλιμπάν, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με τον αξιωματούχο. Αφού άκουσε τις απόψεις των υπουργών και των συμβούλων του, ο κ. Μπάιντεν ενέκρινε την πρόταση να διεξαχθεί «ακριβές αεροπορικό πλήγμα» με προϋπόθεση ότι θα ελαχιστοποιείτο ο κίνδυνος να υπάρχουν θύματα μεταξύ των αμάχων.

-Το πλήγμα διεξήχθη στις 21:48 του Σαββάτου (ώρα ΗΠΑ· στις 04:48 της Κυριακής ώρα Ελλάδας) από UAV οπλισμένο με πυραύλους Hellfire. Όπως διαβεβαιώνουν οι ΗΠΑ δεν υπήρξαν θύματα καθώς το σπίτι ήταν άδειο.

https://www.huffingtonpost.gr/entry/pos-e-cia-anaynorise-entopise-kai-skotose-ton-eyetes-tes-al-kainta-al-zaoeachri_gr

Παντελής Οικονόμου: Για τις εθνικές εκλογές και την επόμενη κυβέρνηση

0

του Παντελή Οικονόμου

Σίφνος, 1η Αυγούστου 2022

Η φημολογία περί πρόωρων εκλογών (προκλήθηκε πρόσφατα από κυβερνητικές πηγές και φούντωσε με την εμπλοκή της αντιπολίτευσης στη συζήτηση) έχει πια κοπάσει. Αφού βέβαια εγκατέστησε ως ερωτήματα στην κοινή γνώμη το «ποιος θα συνεργαστεί με ποιόν μετεκλογικά», «αν θα αποφύγουμε την ακυβερνησία», «αν θα χρειαστούν δεύτερες εκλογές» και άλλα συναφή. Απορίας άξιο βέβαια είναι πως τα ερωτήματα αυτά τίθενται στον ελληνικό λαό από κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ενώ είναι του οφείλουν τις απαντήσεις οι ίδιοι. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν ξεχάσει ότι τους πληρώνουμε από τους φόρους μας για να λύνουν δικά μας προβλήματα και όχι να μας τα επιστρέφουν άλυτα, ως ερωτήματα. Είναι δική τους υποχρέωση να μην προκύψει ακυβερνησία.

Το αν ασκείται διακυβέρνηση εν γένει και από ποιους, εδώ και κάποια χρόνια, είναι μια άλλη συζήτηση, την οποία οφείλουμε στον εαυτό μας. Όσο πιο γρήγορα, τόσο καλύτερα! Μιας και, ακόμα και σ’ αυτήν την πρόσφατη, άτοπη εκλογολογία οι αυτουργοί της ούτε έθεσαν, ούτε πολύ περισσότερο απάντησαν το «τι θα κάνει η όποια μετεκλογική κυβέρνηση για να ζήσουμε καλύτερα». Και να συνδέσουν με αυτή την διερεύνηση ενδεχόμενη συμμετοχή τους σε κυβέρνηση συνεργασίας. Προσοχή! Δεν αναφέρομαι ούτε σε πολυσέλιδα κομματικά κυβερνητικά προγράμματα (τα οποία, ως συνήθως, θα συνταχθούν, αλλά δεν θα τηρηθούν), ούτε σε προσχηματικές προσκλήσεις σε διάλογο (κουφών). Αναφέρομαι σε καθαρές πολιτικές απαντήσεις στα ερωτήματα όλων μας για τις συνθήκες της ζωής μας. Αυτές που παραμένουν στην, προ της εκλογολογίας, κακή κατάστασή τους.

Τι συμβαίνει γύρω μας

Η πραγματικότητα είναι εδώ και «κουνάει το δάχτυλο» στους επίδοξους γητευτές μας: ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, η πανδημία COVID είναι πάντα ενεργή, η ακρίβεια δοκιμάζει τις αντοχές των νοικοκυριών, ο πληθωρισμός ροκανίζει τις αποταμιεύσεις μας, οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού παρά την κρατική επιδότηση παραμένουν δυσβάστακτοι και το δημόσιο χρέος μας μεγαλώνει διαρκώς και έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα προ μνημονίων επίπεδα. Μοιάζει αναπόφευκτο, όποτε η χαλάρωση τερματιστεί, να βρεθούμε ξανά αντιμέτωποι με νέες πιέσεις για εκχώρηση δικαιωμάτων και κυριαρχίας.

Μέσα σε όλα αυτά, η Γερμανίδα Υπουργός των Εξωτερικών ήρθε να μας διαμηνύει ότι η κυβέρνησή της δεν σκοπεύει να ξοφλήσει όσα μας οφείλει. Και εμείς να της απαντήσουμε, για πολλοστή φορά, ότι μας χρωστάει, αλλά, δυστυχώς, χωρίς να κάνουμε τα αναγκαία ώστε να τα διεκδικήσουμε δικαστικά και, τελικά, να τα εισπράξουμε. Ας μην υπενθυμίσω εδώ την τουρκική απειλή, επειδή απλούστατα δεν έχει συγκυριακό, αλλά μόνιμο χαρακτήρα. Και την οποία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε με τις δικές μας δυνάμεις, αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος.

Είναι προφανές ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Όσες δικαιολογίες και αν επικαλείται η σημερινή κυβέρνηση, βάσιμες και αβάσιμες, όσο και αν η ρητορική της αυτή αναπαράγεται από το συναλλασσόμενο μαζί της ολιγοπώλιο των εγχώριων ΜΜΕ και άλλων κύκλων του κατεστημένου μας, καταλαβαίνουμε όλοι ότι αδυνατεί να αντιστρέψει την αρνητική τροπή των πραγμάτων. Αυτή η κυβερνητική αδυναμία δεν αποτελεί βέβαια τεκμήριο δυνατότητας άλλων. Ιδιαιτέρως όσων δοκιμάστηκαν ακριβώς πριν, «τα έκαναν ρόιδο» και σήμερα περιορίζονται στην, αιτιολογημένα ανηλεή, κριτική της κυβέρνησης. Χωρίς να μας κάνουν λιανά τι διαφορετικό/καλύτερο θα έκαναν αν έρχονταν ξανά στα πράγματα.

Το διαφορετικό που χρειαζόμαστε

Εφ’ όσον (κάπως) έτσι έχουν τα πράγματα, ας τα δούμε με άλλο μάτι, μπας και αποφύγουμε τα χειρότερα. Αντί να σπαταλάμε σκέψη, χρόνο και ενέργεια παρακολουθώντας παίγνια των κομμάτων μας εν ου παικτοίς, ας τους διαμηνύσουμε ρητά την δική μας επιθυμία. Και ας διαμηνύσουμε στην επόμενη κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή, ότι θέλουμε να κάνει τρία πράγματα.

  1. Να επαναφέρει τις σχέσεις Ελλάδας- Γερμανίας σε εταιρική βάση. Η εξόφληση των οφειλών προς την Ελλάδα και η αναβίωση του προγράμματος εξαγωγών ελληνικής ηλιακής ενέργειας στην Γερμανία είναι τα δυο βασικά θέματα αυτής της επανατοποθέτησης.
  2. Να ζητήσει την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ένα δεκαετές ρεαλιστικό πρόγραμμα παραγωγικής μας ανασυγκρότησης με βάση δημόσιες επενδύσεις στην υποκατάσταση του φυσικού αερίου από ήπιες μορφές  ενέργειας και την παραγωγική εκμετάλλευση των σκουπιδιών.
  3. Να αποκαταστήσει την αντιπροσώπευση. Με πάγιο εκλογικό σύστημα με 200 μονοεδρικές και 100 έδρες επικρατείας με «άδολη και ανόθευτη» απλή αναλογική και ορισμένη σειρά προτίμησης των υποψηφίων και επαναφορά της νομοθετικής πρωτοβουλίας από το γραφείο πρωθυπουργού στην κυβέρνηση και από την κυβέρνηση στην Βουλή.

Θεωρώ πολύ δύσκολο η όποια κυβέρνηση να «σπάσει αυγά» στα τρία βασικά μέτωπα που προανάφερα. Μεγάλο μέρος των «αντιπροσώπων» μας έχει ήδη παραδοθεί σε εταίρους προστάτες και εγχώριους συμπαίκτες και δεν μπορεί πια να διεκδικήσει για τον εαυτό του ρόλο έγκυρου συνομιλητή από θέση θεματοφύλακα εθνικού και δημοσίου συμφέροντος.

Ασφαλώς η επόμενη διακυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίσει πολύ περισσότερα θέματα: η διαμόρφωση σχολικών προγραμμάτων σπουδών και ο σχεδιασμός Δημόσιας Διοίκησης με στελέχη διαχειριστικής επάρκειας και συνείδησης της υποχρέωσής τους να εξυπηρετούν τον πολίτη είναι δυο ζητούμενα από αυτά. Θεωρητικά μάλιστα, θα μπορούσαν τα δυο αυτά να περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα της όποιας επόμενης κυβέρνησης, είτε μονοκομματικής, είτε συνεργασίας. Αλλά αν αυτά δεν βασίζονται σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της εθνικής  και λαϊκής κυριαρχίας  δεν πρόκειται ούτε να εμπνεύσουν, ούτε, τελικά, να αποδώσουν.

Για το πως λοιπόν μπορούμε να προωθήσουμε αυτό το διαφορετικό που χρειαζόμαστε και δεν προσφέρουν οι διεκδικούντες την ψήφο μας, αναλυτικότερες σκέψεις σύντομα. Μέχρι τότε… καλό μήνα!

*Διετέλεσε υπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ

Κ. Κυριακόπουλος: Στην κόψη του Ξυραφιού

0

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το παιχνίδι στην Ταϊβάν γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο. Το Πεκίνο ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη των αντιδράσεων στους Αμερικανικούς σχεδιασμούς και εάν κάνει πίσω, τότε το κεφάλαιο της Ταϊβάν θα ανοίξει με τρόπο εκρηκτικό και απρόβλεπτο…

Οι επιλογές που έχει είναι δύο. Σκληρές επιλογές ΚΑΙ οι δύο, αλλά είναι οι μόνες στις οποίες δυνητικά μπορεί να καταφύγει…

Η πρώτη είναι να καταρρίψει το κυβερνητικό αεροσκάφος με την ανεκδιήγητη, προκλητική και ανεύθυνη Αμερικανίδα. Όμως όλοι αντιλαμβάνονται ότι αυτό σημαίνει πόλεμος με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Η δεύτερη επιλογή είναι να το παρενοχλήσει σοβαρά χωρίς να αποτρέψει την προσγείωσή του στο έδαφος της Ταϊβάν. Τότε θα έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και θα πρέπει να είναι αποφασισμένο να “καταπιεί” την Ταϊβάν τροποποιώντας οριστικά τα δεδομένα…

Ο Αμερικανός πρόεδρος και το επιτελείο του, επέδειξαν εξαιρετική ανωριμότητα όσο και ανευθυνότητα στην διαχείριση μιας κορυφαίας διεθνούς πρόκλησης και αν δεν βρεθεί κάποιος αποφασισμένος να τους χαλάσει τα σχέδια την τελευταία στιγμή, ο πλανήτης θα μπει σε πολύ σοβαρές περιπέτειες.

Αν μέρος της τακτικής επιλογής των Αμερικανών, είναι η εμπλοκή της Κίνας σε μια μια ελεγχόμενη αντιπαράθεση στο πεδίο η οποία κατά την γνώμη τους θα μπορούσε να περιπλέξει έως και να αναστείλει την ολοκλήρωση της Σινορωσικής προσέγγισης, αυτό ενδέχεται να αποδειχτεί πως είναι τεράστια αυταπάτη αλλά και μια ολέθρια επιλογή, για την οποία θα κληθεί να πληρώσει πανάκριβο τίμημα ολόκληρος ο πλανήτης.

Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ έχουν πάρει οριστικό διαζύγιο με την λογική. Οι υπόλοιποι οφείλουν να επιδείξουν την απαραίτητη και αδιαπραγμάτευτη αποφασιστικότητα.

 

ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ

2
του Παντελή Σαββίδη
Δυστυχώς, όλα δείχνουν πως στην Ευρώπη μπαίνουμε σε ένα κλίμα του μεσοπολέμου. Οι λαοί όχι, μόνο, δείχνουν να ανέχονται το φασιστικό φαινόμενο αλλά να το επικροτούν κιόλας.
Γιατί;
Διότι η Δημοκρατία τους διέψευσε. Δεν τους δικαιολογώ, αλλά διαπιστώνω.
Το ότι, απλώς, μιλάς και δεν σε συλλαμβάνουν δεν είναι δημοκρατία. Ακόμη και στην Ρωσία, αν εξαιρέσεις τον Πούτιν, μπορείς να λες ό,τι θέλεις.
Κάθε κίνηση και κάθε σκέψη στη “δημοκρατική” δύση ελέγχεται και παρακολουθείται απο την Μεγάλο Αδελφό. Και αυτό δεν είναι μυθιστόρημα του Όργουελ.
Οι ανισότητες αυξάνονται στο όνομα, δήθεν, της δημοκρατίας αλλά στην ουσία με την ενίσχυση των ισχυρών ομάδων, απο τους κρατικούς θεσμούς.
Ολοένα και περισσότερα κοινωνικά στρώματα περνούν στο κατώφλι της φτώχειας αδυνατώντας να εξυπηρετήσουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους.
Το κοινωνικό κράτος που αποτελεούσε ένα δίκτυ ασφαλείας, άλλοτε, στην Ευρώπη εξέλιπε. Σήμερα αν αρρωστήσεις και δεν έχεις μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, πεθαίνεις.
Οι ισχυρές πόλεις στις οποίες έχουν τις έδρες τους οι κυβερνήσεις και ισχυροί οικονομικοί παράγοντες φέρονται δουλικά και αποικιοκρατικά στην λοιπή εδαφική επικράτεια της χώρας. Η επαρχία ερημώνει. Πόλεις και κωμοπόλεις εξαφανίζονται απο νομοθετικές πρωτοβουλίες ανθρώπων γενικώς άσχετων. Πολύ άσχετων.
Μικρές οικογενειακές ομάδες ή ομάδες συμφερόντων χωρίς τις αναγακίες κοινωνικές και εκλογικές πλειοψηφίες ελέγχουν την εξουσία. Το κράτος έχει ιδιωτικοποιηθεί.
Αυτό δεν είναι δημοκρατία. Αυτό είναι ολοκληρωτικής μορφής ολιγαρχία.
Ε, αυτό το σύστημα αμβισβητεί ο κόσμος που βλέπει θετικά την εμφάνιση, ακόμη, και φασιστικών κομμάτων.
Αυτό το σύστημα πρέπει να το συντρίψουμε, πριν εμφανιστεί το φασιστικό φαινόμενο.
Αυτό το σύστημα στην Ελλάδα εξυπηρετείται απο τα κόμματα εξουσίας.
Αυτό το σύστημα είναι επικίνδυνο για τη δημοκρατία.