Ο δικομματισμός ζει, καθώς οι νομοθέτες βρίσκουν επιτέλους θάρρος — για να κρατήσουν τη χώρα σε πόλεμο
Ανάλυση | Πολιτική στην Ουάσιγκτον
Jack Hunter
22 Ιουνίου 2026
Η κυβέρνηση Τραμπ πέρασε τις τελευταίες ημέρες εξαπολύοντας σφοδρές επιθέσεις εναντίον δικομματικών επικριτών στο Κογκρέσο, αλλά και εναντίον προσώπων από τον συνήθως φιλικό προς αυτήν δεξιό μιντιακό χώρο, αφότου ο πρόεδρος υπέγραψε την περασμένη εβδομάδα συμφωνία με το Ιράν για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες και να ανοίξει ο δρόμος για πιο συνολικές διαπραγματεύσεις.
Τα πράγματα φαίνεται πως είναι έτοιμα να επιδεινωθούν, καθώς η πίεση στην Ουάσιγκτον αυξάνεται.
Για ορισμένα ισχυρά μέλη του Κογκρέσου, η μεγαλύτερη αποτυχία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ δεν ήταν ότι ξεκίνησε έναν πόλεμο που οι ΗΠΑ δεν μπορούσαν να κερδίσουν στρατιωτικά, αλλά ότι κατέληξε σε συμφωνία για να τον τερματίσει.
Πράγματι, ο γερουσιαστής Μπιλ Κάσιντι, Ρεπουμπλικανός από τη Λουιζιάνα, χαρακτήρισε αυτή την εβδομάδα το υπογεγραμμένο Μνημόνιο Κατανόησης με το Ιράν ως «το χειρότερο σφάλμα εξωτερικής πολιτικής εδώ και δεκαετίες».
Ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ, Ρεπουμπλικανός από το Τέξας, ο οποίος πέρασε την εβδομάδα χαρακτηρίζοντας το Μνημόνιο προδοσία εις βάρος του Ισραήλ, δεν είναι λιγότερο σφοδρός στην αντίθεσή του.
«Η Ιστορία μάς διδάσκει ότι το να δίνεις δισεκατομμύρια δολάρια σε θεοκρατικούς παρανοϊκούς που θέλουν να μας δολοφονήσουν δεν είναι καλή ιδέα», δήλωσε ο Κρουζ στους δημοσιογράφους. «Πιστεύω ότι ο πρόεδρος λαμβάνει πολύ κακές συμβουλές για αυτή τη συμφωνία».
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Υπηρεσιών της Γερουσίας, Ρότζερ Γουίκερ, Ρεπουμπλικανός από το Μιζούρι, δήλωσε ότι ο λογαριασμός των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης του Ιράν — ένα από τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο υπογεγραμμένο Μνημόνιο — «θα έκανε το αντάλλαγμα που έλαβε το Ιράν στο πλαίσιο της συμφωνίας του προέδρου Ομπάμα το 2015 να μοιάζει με ψίχουλα συγκριτικά».
Δεν είναι σαφές ποιος θα πληρώσει για την ανοικοδόμηση που προβλέπεται στο Μνημόνιο και με ποια μέσα, αν και η επιστροφή παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων αποτελεί ακόμη ένα μέτρο της συμφωνίας των 14 σημείων. Αυτό προκαλεί συγκρίσεις με τη συμφωνία του προέδρου Ομπάμα το 2015 για τον περιορισμό του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, γνωστή και ως JCPOA. Η συμφωνία δεν αναφέρει πόσα χρήματα θα λάβει άμεσα πίσω το ιρανικό καθεστώς.
Ωστόσο, από την άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος, η γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν, Δημοκρατική από τη Μασαχουσέτη, φάνηκε να συμφωνεί με τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Γουίκερ. «Θυμάστε όλη αυτή την πυρηνική συμφωνία τώρα; Δεν είναι καλύτερη από αυτό που είχαμε το 2015, τότε που ο Μπαράκ Ομπάμα έκλεισε τη συμφωνία».
«Και εκεί μας οδηγεί ο Ντόναλντ Τραμπ μετά από όλα αυτά;» πρόσθεσε. «Τι ντροπή».
Ο γερουσιαστής Εντ Μάρκι, Δημοκρατικός από τη Μασαχουσέτη, θέλει να ακυρώσει το Μνημόνιο, γράφοντας στο X: «Είχαμε μια πυρηνική συμφωνία με το Ιράν. Ο Τραμπ την κατήργησε. Τώρα, η “συμφωνία” του περιλαμβάνει πληρωμή 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν και κανέναν νέο περιορισμό στο πυρηνικό του πρόγραμμα. Αυτό είναι αστείο. Το Κογκρέσο πρέπει να εξετάσει και να απορρίψει αμέσως αυτή τη συμφωνία».
Ανοίξτε οποιαδήποτε μετάδοση για την αντίδραση του Κογκρέσου στο Μνημόνιο και είναι πιθανό να δείτε τον γερουσιαστή Τσακ Σούμερ, Δημοκρατικό από τη Νέα Υόρκη, ο οποίος, σε αντίθεση με τους τελευταίους τέσσερις μήνες του πολέμου, εμφανίζεται πλέον παντού με τις επιθέσεις του εναντίον της ειρήνης.
«Κοιτάξτε, αυτό δεν είναι η τέχνη της συμφωνίας», συνηθίζει να λέει. «Είναι η τέχνη της παράδοσης. Δεν είναι ειρήνη μέσω ισχύος. Είναι πληρωμές μέσω αδυναμίας».
Τα μέλη αυτά φαίνονται αποφασισμένα να επικαλεστούν έναν νόμο του 2015, που ψηφίστηκε την εποχή των πυρηνικών διαπραγματεύσεων επί Ομπάμα και απαιτεί από τον πρόεδρο να προσέρχεται στο Κογκρέσο για οποιαδήποτε συμφωνία αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα του καθεστώτος. Σύμφωνα με αυτόν τον νόμο, το Κογκρέσο πρέπει να εξετάσει τη συμφωνία και θα μπορούσε να ψηφίσει την απόρριψή της, αν και ο πρόεδρος, με τη σειρά του, θα μπορούσε να επιχειρήσει να ασκήσει βέτο.
Ο δικομματισμός σε δράση! Αξίζει να σημειωθεί ότι δημοσκόπηση της YouGov μεταξύ Αμερικανών, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 17 έως τις 19 Ιουνίου και δημοσιεύθηκε την Κυριακή, έδειξε ότι ακόμη και το 60% των Ρεπουμπλικανών ήθελε να τελειώσει άμεσα ο πόλεμος με το Ιράν.
Τα Ρεπουμπλικανικά μέλη του Κογκρέσου που αντιτίθενται σε αυτή τη συμφωνία ανήκουν στη γερακίσια πτέρυγα και πιθανότατα θα αντιτίθεντο σε οποιοδήποτε τέλος αυτού του πολέμου που δεν θα περιλάμβανε αλλαγή καθεστώτος. Οι Δημοκρατικοί που αντιτίθενται στη συμφωνία κινούνται κάπου ανάμεσα στα γεράκια και στους πιστούς της AIPAC, όπως ο Σούμερ, οι οποίοι θέλουν ο πόλεμος να συνεχιστεί επ’ αόριστον αλλά δεν μπορούν να το πουν ανοιχτά, καθώς και σε εκείνους που ανησυχούν μήπως ο Τραμπ εμφανιστεί νικητής πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές εν μέσω ενός αντιδημοφιλούς πολέμου.
Ευτυχώς υπάρχουν Δημοκρατικοί όπως ο βουλευτής Ρο Κάνα, Δημοκρατικός από την Καλιφόρνια, που στηρίζουν ανοιχτά τη συμφωνία, καθώς και ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ραντ Πολ από το Κεντάκι, ο οποίος συμφωνεί με τον πρόεδρο και δηλώνει: «Στέκομαι στο πλευρό του για την ειρήνη».
Η αντεπίθεση της ομάδας Τραμπ στους επικριτές υπήρξε σφοδρή. Ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς προειδοποίησε μέλη της ισραηλινής κυβέρνησης, τα οποία αντιτίθενται έντονα στο Μνημόνιο Κατανόησης, ότι θα πρέπει να είναι προσεκτικά ως προς το πώς σκέφτονται και μιλούν για τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτή την εύθραυστη στιγμή.
Ο Βανς δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη: «Θα πω κάτι, και αυτό πράγματι με ενοχλεί: είδαμε ανθρώπους μέσα στο υπουργικό συμβούλιο του Μπίμπι να βγαίνουν και να επιτίθενται στη συμφωνία και, κατά κάποιον τρόπο, να επιτίθενται πολύ προσωπικά στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών».
«Πρώτον, ο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ είναι ο μόνος αρχηγός κράτους σε ολόκληρο τον κόσμο που είναι ευνοϊκά διακείμενος προς το έθνος του Ισραήλ αυτή τη στιγμή, και τυγχάνει να είναι ο αρχηγός κράτους της παγκόσμιας υπερδύναμης», είπε ο Βανς. «Αν ήμουν μέλος του υπουργικού συμβουλίου της ισραηλινής κυβέρνησης, ίσως να μην επιτιθέμην στον μοναδικό ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει οπουδήποτε στον κόσμο».
Τα λόγια του Βανς δεν ήταν μόνο βολή κατά των Ισραηλινών ηγετών, αλλά και κατά των εγχώριων αντιπάλων της συμφωνίας με το Ιράν.
Η Μπάτια Ούνγκαρ-Σάργκον του NewsNation φάνηκε να μιλά εκ μέρους του δικομματικού συνασπισμού της Ουάσιγκτον υπέρ του αέναου πολέμου, γράφοντας την Πέμπτη στο X: «Ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς μόλις γονάτισε τις ΗΠΑ με μια ταπεινωτική συμφωνία λίγες εβδομάδες πριν από τα 250ά γενέθλιά μας, και έχει το θράσος να κατηγορεί… το Ισραήλ! … για τη φρικτή κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Παρακολουθούμε σε πραγματικό χρόνο την “Τάκερ Καρλσονοποίηση” του αντιπροέδρου μας».
Η Ομάδα Ταχείας Αντίδρασης του Λευκού Οίκου δεν αστειεύτηκε στην απάντησή της: «Η μόνη ταπείνωση εδώ είναι η Μπάτια, που απελπισμένα εκλιπαρεί για ένα επιπλέον εγκεφαλικό κύτταρο, επειδή η αποτυχημένη τηλεοπτική της εκπομπή είναι ακόμη πιο ασήμαντη από τύπους σαν την Κέιτλαν Κόλινς και τον Fake Tapper. Μόνο ένας ηλίθιος του δικού της διαμετρήματος θα μπορούσε ακόμη να αμφισβητεί την ηγεσία του προέδρου Τραμπ».
Όταν ο συντάκτης θεμάτων εθνικής ασφάλειας Ντέιβιντ Ρεαμπόι χλεύασε τον Βανς και την υπεράσπισή του στο Μνημόνιο, γράφοντας: «Φανταστείτε τι είδους διαδικτυακή σήψη εγκεφάλου χρειάζεται ώστε ένας έξυπνος, μορφωμένος άνθρωπος να μεταμορφωθεί σε έναν πιο ευφράδη Theo Von», η οργισμένη απάντηση της ομάδας Τραμπ ήταν: «Φανταστείτε τι είδους διαδικτυακή σήψη εγκεφάλου χρειάζεται για να πείσεις τον εαυτό σου ότι οποιοσδήποτε θέλει να διαβάζει τις ανόητες παραληρηματικές ανοησίες ενός εντελώς ασήμαντου τύπου όπως ο “Dave Reaboi” στο Substack».
Ο Λευκός Οίκος πρόσθεσε: «Never Trumpers σαν αυτόν τον χαμένο είναι το χειρότερο πράγμα που συνέβη ποτέ σε αυτή τη χώρα. Ντροπή».
Αυτό το μικρό μόνο δείγμα από τον λογαριασμό απαντήσεων του Λευκού Οίκου δείχνει το σκληρό παιχνίδι που είναι διατεθειμένη να παίξει η κυβέρνηση για να υπερασπιστεί αυτή τη συμφωνία απέναντι σχεδόν σε οποιονδήποτε, ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης. Πρόκειται για μια στροφή 180 μοιρών σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε πριν από λίγους μήνες συντηρητικούς σκεπτικιστές του πολέμου, όπως ο Τάκερ Κάρλσον και η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν.
Όταν ο πρώην λογογράφος του Τζορτζ Μπους του νεότερου, Μαρκ Θάισεν, ισχυρίστηκε ότι «πηγές στον Λευκό Οίκο τον διαβεβαίωσαν» πως «αυτή δεν είναι η θέση του Τραμπ», εννοώντας ότι ο πρόεδρος δεν συμφωνούσε με την υπεράσπιση του Μνημονίου από τον Βανς και την κριτική του προς το Ισραήλ, ο Λευκός Οίκος τον έβαλε αποφασιστικά στη θέση του: «Με όλο τον σεβασμό, όλα όσα είπε ο αντιπρόεδρος είναι αυτά που έχει πει και πιστεύει ο πρόεδρος».
«Αν διαφωνείτε με τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, αυτό είναι δικό σας θέμα», πρόσθεσε η ομάδα Τραμπ.
Αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστικό για τη διατήρηση του Μνημονίου σε ισχύ, το οποίο ήδη αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω της γεωπολιτικής αστάθειας — θα συμπεριφερθεί σωστά το Ισραήλ; — αλλά και λόγω της ίδιας της τάσης του Τραμπ να μιλά επιθετικά και προκλητικά, όπως έκανε ο πρόεδρος σε συνέντευξή του στο Fox News την Κυριακή.
Ανεξάρτητα από το πώς αισθάνονται οι γερουσιαστές Τεντ Κρουζ, Μπιλ Κάσιντι, Ελίζαμπεθ Γουόρεν ή Τσακ Σούμερ για μια πιθανή ειρήνη ή για αυτόν τον πρόεδρο, αυτή δεν θα έπρεπε να είναι στιγμή κομματικών σπασμωδικών κινήσεων, αλλά στιγμή κατά την οποία επιτέλους θα τεθεί πρώτο το πραγματικό αμερικανικό εθνικό συμφέρον.
Και αυτό σημαίνει έξοδο από αυτόν τον πόλεμο. Ανεξάρτητα από το πώς μπήκαν οι ΗΠΑ σε αυτόν, και ανεξάρτητα από το πόσο πολύ κάποιοι θέλουν να παραμείνουν. Αφήστε την πολιτική για τις πραγματικές εκλογές και ακούστε τους ανθρώπους που εκπροσωπείτε.
Jack Hunter
Ο Τζακ Χάντερ είναι πρώην πολιτικός συντάκτης του Rare.us. Έχει αρθρογραφήσει τακτικά στα Modern Age, Washington Examiner, The Daily Caller, The American Conservative και Spectator USA, ενώ κείμενά του έχουν επίσης εμφανιστεί στο Politico Magazine και στο The Daily Beast. Ο Χάντερ είναι συν-συγγραφέας του βιβλίου The Tea Party Goes to Washington, μαζί με τον γερουσιαστή Ραντ Πολ.
/responsiblestatecraft.org
του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου
Mike Allen
