Αρχική Blog Σελίδα 1768

Σε αιγυπτιακό σκόπελο προσάραξε η Αγκυρα

0

Στο κενό το άνοιγμα στο Κάιρο

Η μονομερής ανακήρυξη δυτικών θαλάσσιων συνόρων της Αιγύπτου με τη Λιβύη, με προεδρικό διάταγμα που φέρει την υπογραφή του Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, πέρα από ένα ακόμη ισχυρό μήνυμα κατά της υποτιθέμενης ισχύος του τουρκολιβυκού μνημονίου αποτελεί, στα μάτια πολύ έμπειρων παρατηρητών, μια πολύ σοβαρή ένδειξη της επιβράδυνσης των διπλωματικών αντανακλαστικών του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τους τελευταίους μήνες με αρκετή προσωπική προσπάθεια ο Ερντογάν επιχειρεί να εξομαλύνει τις σχέσεις του με τον Σίσι, πολλές φορές χρησιμοποιώντας διαύλους φιλικούς και προς τις δύο πλευρές. Τελευταίο παράδειγμα ήταν το τετ α τετ του Ερντογάν με τον Σίσι υπό το βλέμμα του εμίρη του Κατάρ Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θάνι στο περιθώριο της τελετής έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.

Το τετ α τετ ακολούθησε μια ψυχρολουσία που είχε φθάσει και πάλι στην Αγκυρα μέσω Καΐρου, όταν ο υπουργός Εξωτερικών Σάμεχ Σούκρι ανακοίνωσε ευθαρσώς ότι οι διερευνητικές επαφές ανάμεσα σε Αίγυπτο και Τουρκία είχαν διακοπεί. Ο επιτετραμμένος της Τουρκίας στο Κάιρο και ο πρέσβης του Κατάρ, ως βασικός παράγοντας στην προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων με την Αίγυπτο, είχαν, βέβαια, ειδοποιηθεί πριν από τις ανακοινώσεις του κ. Σούκρι, ωστόσο η δημοσιοποίηση ουσιαστικά κατέστρεψε την πολύ καλά στημένη προπαγανδιστική μηχανή που έχει στηθεί από το Λευκό Παλάτι και παρουσιάζει τις τουρκοαιγυπτιακές διαφορές περίπου ως διαδικαστικές.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, τα βασικά «αγκάθια» στην επαναπροσέγγιση Τουρκίας – Αιγύπτου είναι τα εξής: Πρώτον, η αδυναμία συμφωνίας στο ζήτημα δρομολόγησης των εκλογών στη Λιβύη. Αυτή η διάσταση δείχνει, στην πραγματικότητα, και ποιες είναι οι δύο δυνάμεις που κυριαρχούν στη Λιβύη και υποδηλώνει και την πλήρη απουσία ουσιαστικής παρέμβασης από οποιαδήποτε χώρα της Δύσης. Περιττό να υπογραμμιστεί ότι για την Αίγυπτο, η οποία διεξάγει συστηματικό αγώνα για να διαλύσει και τα τελευταία υπολείμματα της ισλαμιστικής τρομοκρατίας στη χερσόνησο του Σινά, η δημιουργία ενός δεύτερου μετώπου στα δυτικά (τη Λιβύη) αντιμετωπίζεται ως απειλή αν όχι ως ανοιχτά εχθρική ενέργεια. Δεύτερον, η δραστηριοποίηση της Τουρκίας με τρόπο υπονομευτικό των αιγυπτιακών συμφερόντων για ζητήματα τα οποία στο Κάιρο θεωρούνται ύψιστης ασφαλείας. Αν και στο Κάιρο εκτιμάται ο ρόλος που διαδραματίζει η Αγκυρα για την εξαγωγή των ουκρανικών σιτηρών (η Αίγυπτος εισάγει περί το 80% των σιτηρών της από τη Ρωσία και την Ουκρανία), οι Τούρκοι χρησιμοποιούν αυτόν τον ρόλο τους με τρόπο εκβιαστικό.

Σε αιγυπτιακό σκόπελο προσάραξε η Αγκυρα-1

Επιπλέον, οι σχέσεις της Αγκυρας με περιφερειακούς παράγοντες όπως η Αιθιοπία, που κατασκευάζει ένα φράγμα στον Γαλάζιο Νείλο, το οποίο απειλεί την ασφάλεια των υδάτινων πόρων της Αιγύπτου και του Σουδάν, δεν αντιμετωπίζονται από το Κάιρο ως ακριβώς φιλικές. Εν ολίγοις, η Τουρκία επιχειρεί να αυξήσει την παρουσία της σε περιοχές οι οποίες ανήκουν παραδοσιακά στη σφαίρα επιρροής της Αιγύπτου. Αυτή η σφήνα της Τουρκίας στον αραβικό κόσμο προκαλεί καχυποψία και ενόχληση σε όλες τις σημαντικές αραβικές χώρες, με προεξάρχουσα τη Σαουδική Αραβία.

Η Αίγυπτος αντιμετωπίζει τη δημιουργία μιας εστίας ισλαμιστικής τρομοκρατίας στη Λιβύη ως απειλή, αν όχι ως ανοιχτά εχθρική ενέργεια.

Το τρίτο «αγκάθι» της επαναπροσέγγισης Αιγύπτου και Τουρκίας συνδέεται εμμέσως με τα προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στη βάση του τουρκολιβυκού μνημονίου ή την αμφισβήτηση της κυπριακής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης από την Αγκυρα. Ουσιαστικά, η Αγκυρα αποτυγχάνει να δελεάσει το Κάιρο με «περισσότερη ΑΟΖ» αν αποχωρήσει από τις συμφωνίες που έχει συνάψει με την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα. Και, αντιθέτως, καλλιεργεί τις συνθήκες για ακύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου στην πράξη. Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι η αιγυπτιακή διπλωματία έχει κινηθεί και στην περίπτωση του διατάγματος Σίσι με την ίδια προσοχή με την οποία έδρασε και τον Αύγουστο του 2020 κατά την τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα. Στην περίπτωση του διατάγματος Σίσι η γραμμή που ακολουθεί τον 25ο μεσημβρινό (περίπου στα ανατολικά όρια του νομού Ηρακλείου αν συνεχιστεί προς βορρά) σταματά λίγο πριν από τη νοητή μέση γραμμή Ελλάδας – Αιγύπτου. Αφήνει δηλαδή ανοιχτή τη δυνατότητα τριμερούς συνεννόησης ανάμεσα σε Αθήνα, Κάιρο και Τρίπολη για οριοθέτηση των μεταξύ τους συνόρων. Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και τον Αύγουστο του 2020, όταν το ανατολικό άκρο της έφθασε λίγο πριν από τον 28ο μεσημβρινό (μέσο Ρόδου), κράτησε εκτός το Καστελλόριζο, η πλήρης επήρεια του οποίου αποτελεί για την Αγκυρα «κόκκινη γραμμή», αφήνοντας εν ολίγοις χώρο για συζητήσεις και με την Τουρκία. Και στις δύο περιπτώσεις η Ελλάδα έχει δεχθεί μειωμένη επήρεια των μικρών νησίδων (όπως η Χρυσή στα νότια της Κρήτης το 2020), γεγονός το οποίο είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού στον χάρτη των ορίων ελληνικής και αιγυπτιακής ΑΟΖ (σημεία A έως Ε) που βρίσκονται σαφώς βορειότερα της παλιότερης καταγεγραμμένης άποψης της Αθήνας.

Αυτοσυγκράτηση

Η στάση της Αθήνας μετά τις ανακοινώσεις Σίσι υπήρξε πολύ συγκρατημένη και οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια ήταν προσεκτικές. Στην Αθήνα αναγνωρίζεται ο κομβικός ρόλος που διαδραματίζει η Αίγυπτος για το σύνολο των πολιτικών οι οποίες αναπτύχθηκαν από την Ελλάδα μετά τον Νοέμβριο του 2019 και το προκλητικό τουρκολιβυκό μνημόνιο, γι’ αυτό και οι δημόσιες αντιδράσεις είναι πολύ πιο φειδωλές απ’ ό,τι συνηθίζεται. Κυρίως στην Αθήνα γνωρίζουν ότι οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο είναι εξαιρετικά ασταθείς και ευαίσθητες, ως εκ τούτου κάποια πράγματα είναι καλό να μη συζητούνται δημόσια προτού υπάρξει οριστική κατάληξη. Στάση, η οποία είναι –αν μη τι άλλο– μια ουσιαστική βελτίωση από τον παραδοσιακό τρόπο δράσης του εγχώριου πολιτικού συστήματος.

Οι Αιγύπτιοι, λοιπόν, επιβεβαιώνουν τη στρατηγική –όπως φαίνεται– επιλογή τους να μην αποδεχθούν το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αλλά προωθούν και τα ενεργειακά project τους, ένα από τα οποία είναι και το καλώδιο διασύνδεσης των ηλεκτρικών δικτύων Αιγύπτου και Ελλάδας και κατ’ επέκταση Βόρειας Αφρικής και Ευρώπης. Η έκδοση του διατάγματος Σίσι, αφότου έχουν αρχίσει και οι έρευνες της ExxonMobil στα δυτικά της Κρήτης, αποτελεί για την Ελλάδα ένα σαφές μήνυμα σχετικά με τις προθέσεις ενός διεθνούς (ΗΠΑ) και ενός περιφερειακού παράγοντα (Αίγυπτος) για την ανάγκη οι φιλοδοξίες τρίτων (Τουρκία) να μη θέσουν σε κίνδυνο τις προσπάθειες μετατροπής της Ανατολικής Μεσογείου σε μία από τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας για την Ευρώπη. Το διπλωματικό παιχνίδι είναι εντατικό. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της αιγυπτιακής ιστοσελίδας «Al Ahram», στις διμερείς συζητήσεις τους με τους Ισραηλινούς, οι Τούρκοι εξέφρασαν τη βούλησή τους να ενταχθούν στο φόρουμ ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου, το γνωστό με τα αρχικά EMGF (East Med Gas Forum). Στον οργανισμό συμμετέχουν ήδη η Κυπριακή Δημοκρατία, η Αίγυπτος, η Γαλλία, η Ελλάδα, το Ισραήλ, η Ιταλία, η Ιορδανία και η Παλαιστινιακή Αρχή. Το EMGF αποδεικνύεται ένα φόρουμ που δίνει δυνατότητες επέκτασης της ενεργειακής συνεργασίας, με πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα τις επαφές μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ, ώστε να γίνει εξαγωγή του φυσικού αερίου που βρίσκεται στην παλαιστινιακή ΑΟΖ (Λωρίδα της Γάζας). Βέβαια, η πιθανότητα ένταξης της Τουρκίας στο EMGF περνάει από μια σειρά άλλων ζητημάτων, με κυρίαρχο πέρα και πάνω απ’ όλα την επίλυση του Κυπριακού ή την έναρξη μιας διαδικασίας. Κατά ορισμένες απόψεις, η συμφωνία Ισραήλ – Λιβάνου για την οριοθέτηση ΑΟΖ ενώ τα μεγάλα διμερή ζητήματα παραμένουν ανοιχτά (εμπόλεμη κατάσταση) αποτελεί οδηγό, κάτι που ουδείς θεωρεί σε Αθήνα και Λευκωσία ότι μπορεί να συζητηθεί σοβαρά.

Αν στα παραπάνω προστεθεί η δράση στην οποία εσχάτως έχει επιδοθεί πλέον και το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία του στην περιοχή ποικιλοτρόπως (όπως περιγράφηκε στην «Κ» της περασμένης Κυριακής), είναι απολύτως σαφές ότι το διπλωματικό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο απέχει πολύ από την ολοκλήρωσή του.

Καθημερινή

Κατάρ: Μπίζνες και ηθική

0

Συμβιβάζονται; Ναι, όταν κινδυνεύει η ενεργειακή ασφάλεια, απαντά ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ Ρόμπερτ Χάμπεκ. Πώς το Κατάρ κατάφερε να γίνει αναγκαίος εταίρος της Δύσης, και όχι μόνο.

    Το αμφιλεγόμενο πρόσωπο μιας χώρας

Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να ήταν μια καλή χρονιά για το Κατάρ, χώρα οικοδέσποινα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου. Βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος επί εβδομάδες, καθώς και των πλούσιων κυβερνήσεων, που καλοπιάνουν την ηγεσία του στη Ντόχα λόγω των ανεξάντλητων κοιτασμάτων φυσικού αερίου που διαθέτει. Επιπλέον, η χώρα διαδραματίζει έναν όλο και πιο σημαντικό ρόλο ως μεσολαβήτρια σε διεθνείς συγκρούσεις, για παράδειγμα μέσω των επαφών του με ριζοσπαστικές ομάδες, όπως η Χαμάς, οι Ταλιμπάν και στο Ιράν. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι το εμιράτο στον Περσικό Κόλπο βρισκόταν στο δρόμο της ανόδου σχεδόν από κάθε άποψη. Μέχρις ότου ξεσπάσει το σκάνδαλο διαφθοράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ο ουκρανικός πόλεμος αναβάθμισε τελευταία το Κατάρ

LNG από το ΚατάρLNG από το Κατάρ

Η προσγείωση ήρθε απότομα. Οι υποψίες στοχεύουν υψηλόβαθμους πολιτικούς της χώρας, πως με ακριβά δώρα, πανάκριβο χαβιάρι και μεγάλα χρηματικά ποσά προσπάθησαν να επηρεάσουν πολιτικές συνειδήσεις και πολιτικές αποφάσεις. Αν και οι κατηγορίες, τις οποίες αρνείται το Κατάρ, δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί, μετά τα τόσο αρνητικά δημοσιεύματα γύρω από την παγκόσμια διοργάνωση, για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τους μετανάστες εργάτες, τους ισχυρισμούς για το πώς δόθηκε το Μουντιάλ στη χώρα, η εικόνα της χώρας έχει δεχθεί μεγάλο πλήγμα. Το Κατάρ θέλει να εμφανίζεται ως μια χώρα σύγχρονη, με κλιματιζόμενους ουρανοξύστες εκεί που πριν από 100 χρόνια ζούσαν κυρίως φυλές της ερήμου. Διαθέτει τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο, το λεγόμενο North Field, και γεμίζει τα κρατικά ταμεία κυρίως μέσω μακροχρόνιων συμβάσεων παράδοσης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) μεταξύ άλλων και στην Ασία. Ο ρωσικός πόλεμος στην Ουκρανία και η παρελκόμενη ενεργειακή κρίση προκάλεσαν απότομη αύξηση της ζήτησης. Αλλά και διεθνώς το Κατάρ, μια χερσόνησος περίπου 4 φορές το μέγεθος του κρατιδίου Ζααρ, κατάφερε να αποκτήσει δυσανάλογα μεγάλη φήμη. Η Ντόχα ήταν εκείνη που μεσολάβησε για την απόσυρση των στρατευμάτων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, αν και με καταστροφική συνέχεια, δεχόμενη προσωρινά 60.000 εκκενωθέντες. Οι ΗΠΑ, που διατηρούν τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση στη χώρα, μετέφεραν την πρεσβεία τους στη Ντόχα, από όπου εκπροσωπούνται στο Αφγανιστάν.

Εκκενωθέντες από το ΑφγανιστάνΕκκενωθέντες από το Αφγανιστάν, μαζί και αμερικανοί πολίτες, προσγειώνονται στο Κατάρ

Κι όταν το 2021 τελείωσε ο αποκλεισμός της χώρας, διάρκειας ενός έτους, από τη Σαουδική Αραβία, το εμιράτο ενίσχυσε τη θέση του και περιφερειακά. Στη διένεξη της Δύσης με το Ιράν, η Ντόχα είναι επίσης σημαντικό σημείο επαφής. Αλλά “τα τελευταία χρόνια οι δημόσιες σχέσεις ήταν ακόμη σε εμβρυακή κατάσταση” υποστηρίζει στο Γερμανικό Ραδιόφωνο ο Γκίντο Στάινμπεργκ, ειδήμων από το Ίδρυμα Επιστήμη και Πολική. “Οι εταιρείες δημοσίων σχέσεων προσλήφθηκαν καθυστερημένα. Εάν η ηγεσία του Κατάρ ή οι διπλωμάτες του πιστεύουν πραγματικά ότι θα μπορούσαν να εξαγοράσουν επιρροή στην Ευρώπη με χρηματικά δώρα, αυτό είναι ένδειξη μεγάλης πολιτικής βλακείας», λέει ο Στάινμπεργκ. „Ίσως απλώς να μην ξέρουν πώς λειτουργεί η πολιτική επιρροή στις Βρυξέλλες». Και στην Ευρώπη; Εκεί, μετά το αρχικό σοκ, απλώνεται κλίμα δυσπιστίας.

Και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2036;

Γερμανός υπ. Οικονομίας Χάμπεκ / ΚατάρΜια εικόνα που επικρίθηκε: Υπόκλιση Χάμπεκ στον υπ. Ενέργειας του Κατάρ αλ-Καάμπι

Ο Γάλλος σοσιαλδημοκράτης Ραφαέλ Γκλιξμάν έγραψε ήδη στο Twitter ότι η εξάρθρωση του δίκτυου διαφθοράς ήταν συντριπτική, “κι αυτό είναι μάλλον μόνο η αρχή…». Η συνολική σχέση της ΕΕ με το Κατάρ αντιμετωπίζεται με καχυποψία και είναι πιθανό να τεθεί σε δοκιμασία. Για παράδειγμα, οι πολυάριθμες συναντήσεις του Αντιπροέδρου της Κομισιόν Μαργαρίτη Σχοινά.Ο Έλληνας Επίτροπος είναι υπεύθυνος για τον αθλητισμό μεταξύ άλλων, και πρόσφατα είχε τακτικές συναντήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους του Κατάρ με αυτήν την ιδιότητα επαινώντας τις μεταρρυθμίσεις και την πρόοδο της χώρας, για παράδειγμα στα εργασιακά δικαιώματα. Υπό το φως τέτοιων «επαινετικών ύμνων», ο επικεφαλής της γαλλικής κοινοβουλευτικής ομάδας της Αριστεράς ζήτησε να επανεξεταστούν οι δεσμοί μεταξύ Κατάρ και μελών άλλων θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Ο ίδιος ο Σχοινάς λέει ότι όλες οι επαφές του ήταν πλήρως συμφωνημένες με την Κομισιόν, “δεν αυτοσχεδιάζουμε, δεν επινοούμε θέσεις”. Για πιθανά δώρα; “Ό,τι πήρα ήταν μια μπάλα και σουβενίρ του Μουντιάλ, και ένα κουτί πραλίνες, που έδωσα στον οδηγό μου”.

Σημαντικές συμφωνίες για το φυσικό αέριο με το Κατάρ σίγουρα δεν θα ανατραπούν, επειδή η χώρα «μπορεί να είχε δωροδοκήσει κάποιους σκοτεινούς πολιτικούς στις Βρυξέλλες», λέει ο Στάινμπεργκ. Ο υπουργός Οικονομικών Ρόμπερτ Χάμπεκ από το κόμμα των Πρασίνων, έκανε παρόμοια δήλωση το βράδυ της περασμένης Τρίτης, λέγοντας ότι η φερόμενη δωροδοκία πολιτικών της ΕΕ και το θέμα των αγορών φυσικού αερίου είναι «δύο διακριτά πράγματα». Και εξήγησε στους δημοσιογράφους που τον ρώτησαν ότι “η διαφθορά είναι ποινικό αδίκημα και το εμπόριο με άλλες χώρες πρέπει πάντα να σταθμίζεται έναντι των ηθικών συνεπειών, παράλληλα όμως πρέπει να εξασφαλιστεί η τροφοδότηση. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση η Γερμανία έχει συμφέρον να αντισταθμίσει την απώλεια φυσικού αερίου, και νομίζω ότι αυτό είναι διακριτό”.

Katar Doha Sender beIN SportsΗ εικόνα από το Κατάρ παντού στον κόσμο

Αλλά και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου παρά την έντονη κριτική θα επικρατήσουν μακροπρόθεσμα τα οφέλη για την οικονομία και την εικόνα της χώρας, για παράδειγμα στον τουρισμό κι άλλα μεγάλα έργα στο μέλλον, υποστηρίζει ο Ρόμπερτ Μογκιελνίκι, από την δεξαμενή σκέψης AGSIW. Αναφέρεται σε δημοσιεύματα ότι η χώρα σχεδιάζει ήδη να θέσει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσει του Ολυμπιακούς Αγώνες το 2036, αν και είναι ακόμη κάπως νωρίς. Πάντως ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής Τόμας Μπαχ ακύρωσε το ταξίδι στον τελικό, επειδή μολύνθηκε με κορωνοϊό. Ωστόσο, δεν αποκλείεται η φιλοξενούσα χώρα να είχε ήδη εκδηλώσει κατά την επίσκεψη του Μπαχ στο εναρκτήριο παιχνίδι το σταθερό ενδιαφέρον να φέρει τους καλοκαιρινούς αγώνες και στη Ντόχα. Αν και η προσπάθεια απέτυχε, η ανάθεση του Μουντιάλ ωστόσο τροφοδοτεί φιλοδοξίες. “Δείξαμε τη θέληση και το κίνητρό μας, νομίζω ότι είναι προφανές”, δήλωσε ο λεγόμενος “εμίρης του Μουντιάλ”, ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Κυπέλλου Χασάν αλ Θαουάντι.

Ειρήνη Αναστασοπούλου/Spiegel/dpa

DW

ΤΟ QATARGATE ΈΧΕΙ ΜΕΓΆΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΑΘΟΣ

0

QATARGATE: ΟΠΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΔΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΑΦΡΙΚΗ

Ενδεικτική εικόνα

Piero Messina

southfront.org

Η μπάλα ποδοσφαίρου δεν είναι στρογγυλή. Δισεκατομμύρια ποδοσφαιρόφιλοι είναι πεπεισμένοι ότι παρακολουθούν το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Κατάρ. Αλλά το παιχνίδι είναι πολύ διαφορετικό. Και παίζεται σε ένα γήπεδο που δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό:

είναι ο πιο κλασικός πόλεμος μεταξύ κατασκόπων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κατακλυστεί από το σκάνδαλο του Qatargate. Σε ανώτατο επίπεδο: συνελήφθη η αντιπρόεδρος της βουλής, η Ελληνίδα ευωβουλευτής Εύα Καϊλή. Ενώ στη Γηραιά Ήπειρο γίνονται προσπάθειες απαγόρευσης των μετρητών για να είναι δυνατή η ψηφιακή παρακολούθηση πολιτών, απο την Καϊλί κατασχέθηκαν πάνω από 700.000 ευρώ σε χαρτονομίσματα των 20 και 50 ευρώ. Ο νόμος, όπως ξέρουμε, δεν είναι ίδιος για όλους.

Σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης γνωρίζουμε ότι οι έρευνες γι’ αυτές τις επιβεβαιωμένες περιπτώσεις διαφθοράς χρονολογούνται, τουλάχιστον, πριν από πέντε μήνες. Το Κατάρ, υποστηρίζουν οι εφημερίδες, δεν είχε ενεργήσει σε πρώτη φάση.

Ήταν οι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών του βασιλείου του Μαρόκου που ύφαιναν σχέσεις με πολιτικούς και το προσωπικό του κοινοβουλίου των Βρυξελλών. Το σκάνδαλο προορίζεται να εξαπλωθεί: θα μπορούσαν να εμπλέκονται περισσότεροι από εξήντα ευρωβουλευτές.

Η έρευνα της βελγικής δικαιοσύνης βασίζεται σε φάκελο της μυστικής υπηρεσίας των Βρυξελλών. Διαβαθμισμένο αρχείο με την ένδειξη «εθνική ασφάλεια». Αλλά τα βελγικά 007 του VSSE δεν λειτούργησαν μόνα τους. Η παρεμβολή στη δραστηριότητα του δικτύου που συνδέει το Μαρόκο και το Κατάρ θα είχε συγκροτηθεί από άλλους ευρωπαϊκούς φορείς: σίγουρα υπάρχει το χέρι της γαλλικής DGSE.

Το στρατήγημα της διαφθοράς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου– γράφουν οι Βέλγοι δικαστές – είχε ενεργοποιηθεί από τον Belharace Mohammed, αξιωματικό του Dged, της μυστικής υπηρεσίας του βασιλείου του Μαρόκου. Ο Belharace μπόρεσε επίσης να βασιστεί στη μεσολάβηση ενός διπλωμάτη με έδρα τη Βαρσοβία: του Abderrahim Atmoun. Αλλά ο Belharace είναι μόνο ο επιχειρησιακός πράκτορας: το σχέδιο διείσδυσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ήταν μια ιδέα του Mansour Yassine, του πολύ ισχυρού γενικού διευθυντή του Dged.

Για να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει, υπερβαίνοντας τις ειδήσεις, πρέπει να πάμε μερικές εβδομάδες πίσω.

Στο στάδιο Al Thumama της Ντόχα στις 27 Νοεμβρίου διεξάγεται ο καθοριστικός αγώνας μεταξύ Μαρόκου και Βελγίου. Η παρουσία στις κερκίδες των Γιασίν Μανσούρ και Αμπντελατίφ Χαμούτσι (εθνικός διευθυντής ασφαλείας στο Μαρόκο) δεν γίνεται αντιληπτή από τους αθλητικούς δημοσιογράφους. Αλλά στο Κατάρ υπάρχουν κατάσκοποι από όλο τον κόσμο.

Η είδηση της παρουσίας των κορυφαίων στελεχών των μαροκινών μυστικών υπηρεσιών αναστατώνει τα Ηλύσια. Και μιας και ο Θεός του ποδοσφαίρου είναι λίγο πνευματώδης, ο αγώνας που μετράει για τον τελικό της ποδοσφαιρικής διοργάνωσης θα δει τις εθνικές ομάδες του Ραμπάτ και του Παρισιού να κοντράρονται μεταξύ τους.

Δεν αποκλείεται λοιπόν να ήταν το Παρίσι που έθεσε σε κίνηση τη συκοφαντική μηχανή κατά του Εμίρη του Κατάρ.

Ο Γάλλος κατάσκοπος Bernard Emié στέλνεται στη Ντόχα για να «επιβλέπει» τον ημιτελικό αγώνα Γαλλίας-Μαρόκου. Ο επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Εξωτερικής Ασφάλειας (DGSE) και πρώην Γάλλος πρεσβευτής στο Αλγέρι, αποστέλλεται στη Ντόχα για να «επιβλέπει» παρασκηνιακά τον ημιτελικό Μαρόκου-Γαλλίας.

Όλα αυτά συμβαίνουν μερικές εβδομάδες πριν από το σκάνδαλο του Qatargate: μια έρευνα, όπως είδαμε, οργανωμένη από τις βελγικές μυστικές υπηρεσίες που έχουν λάβει βουνά από έγγραφα από Γάλλους συναδέλφους τους.

Γιατί είναι τόσο σημαντικός ένας ποδοσφαιρικός αγώνας για τις μυστικές υπηρεσίες της Αφρικής και της Ευρώπης; Υπάρχει γεωπολιτικός λόγος. Αλλά είναι πολύ μικρός. Για τη Γαλλία, τη σημερινή παγκόσμια πρωταθλήτρια, θα ήταν τρομερό πισωγύρισμα να ηττηθεί από το Μαρόκο. Είναι σαν να εγκαθιδρύεται μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων στον αθλητισμό. Και η Γαλλία με το αφρικανικό της παγκόσμιο νόμισμα δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει τα σκήπτρα. Για πληροφορίες, ρωτήστε το φάντασμα του Καντάφι.

Στην πραγματικότητα, είναι πιθανό να κρύβονται περισσότερα ακανθώδη ζητήματα πίσω από το λεγόμενο Qatargate.

Η συμμαχία μεταξύ Κατάρ και Ραμπάτ χρησιμεύει μόνο για να κάνει τους ανθρώπους να μιλάνε για το Εμιράτο; Είναι δύσκολο να συμβιβαστείς με αυτήν την εκδοχή. Όπως είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το επιτελείο πληροφοριών του Μαρόκου ενοχλείται από έναν απλό ποδοσφαιρικό αγώνα. Και είναι εξίσου ακατανόητο ότι το Παρίσι στέλνει ως απάντηση τον σημαντικότερο αξιωματικό πληροφοριών του. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει μυστήριο. Είναι μια πλοκή που όλοι γνωρίζουν. Και ότι όλοι σήμερα ανταγωνίζονται για να κρυφτούν.

Εάν το Μαρόκο δωροδόκησε πραγματικά αξιωματούχους και βουλευτές της ΕΕ, μπορεί να το έχει κάνει μόνο για έναν λόγο: τη Δυτική Σαχάρα.

Πολύ πριν από αυτό το σκάνδαλο των μέσων ενημέρωσης, ο γεωπολιτικός αναλυτής Anthony Dworkin του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων είχε εξηγήσει τι συμβαίνει μεταξύ ΕΕ και Μαρόκου:

«Τα ευρωπαϊκά κράτη και η ΕΕ διαδραματίζουν βασικό ρόλο στη Βόρεια Αφρική μέσω ιστορικών δεσμών, γεωγραφικής εγγύτητας και οικονομικών δεσμών. στην περιοχή και θα μπορούσε [η ΕΕ] να βοηθήσει στη μείωση των εντάσεων μεταξύ του Μαρόκου και της Αλγερίας, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να διατηρήσουν μια ισορροπημένη θέση στις σχέσεις με τις δύο χώρες. Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συχνά φαίνονται απρόθυμοι να επιβάλουν τον εαυτό τους μπροστά στις απαιτήσεις του Μαρόκου και έτσι να ενθαρρύνουν τις μαξιμαλιστικές πολιτικές του, υπονομεύοντας την αξιοπιστία τους στα μάτια της Αλγερίας».

Με λίγα λόγια, όλα ήταν ήδη προδιαγεγραμμένα. Η ΕΕ κυριαρχείται από το Μαρόκο. Σήμερα ίσως ανακαλύπτουμε ότι αυτό δεν συμβαίνει για ευγενείς γεωπολιτικούς λόγους αλλά για ποταπά χρήματα.

Επομένως, η απόπειρα πολιτικής πίεσης από το Μαρόκο κατά της ΕΕ ήταν και είναι βέβαια και είναι σαφές πολιτικό γεγονός.

Οι εχθροπραξίες μεταξύ του Μαρόκου και του Μετώπου Polisario (Σαχαράουι) ξανάρχισαν τον Νοέμβριο πριν από δύο χρόνια, όταν το Polisario ανακοίνωσε το τέλος της κατάπαυσης του πυρός αφού οι μαροκινές δυνάμεις διέσχισαν την ουδέτερη ζώνη του Guerguerat, που ελέγχεται από τον ΟΗΕ. Όπως πάντα, η σπίθα ήρθε από την Ουάσιγκτον. Έχει κανείς ξεχάσει ότι οι στρατιωτικοί ελιγμοί του Μαρόκου ξεκίνησαν αφότου η κυβέρνηση Τραμπ αναγνώρισε τα δικαιώματα του Μαρόκου σε αυτές τις περιοχές;

southfront.org

Ο “πολυπολιτισμός” καταστρέφει έθνη και εθνικές ταυτότητες

3

Το Κίεβο απορρίπτει τις δηλώσεις του Χένρι Κίσιντζερ

1

Το Κίεβο απέρριψε τα σχόλια που έκανε ο βετεράνος Αμερικανός διπλωμάτης Χένρι Κίσιντζερ, ο οποίος τόνισε ότι πλησιάζει η ώρα για μια ειρήνη μέσω διαπραγμάτευσης στην Ουκρανία προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος ενός ακόμα καταστροφικού παγκόσμιου πολέμου, αλλά τα όνειρα για διάλυση της Ρωσίας μπορεί να εξαπολύσουν πυρηνικό χάος.

«Ο κ. Κίσινγκερ ακόμα δεν έχει καταλάβει τίποτα… ούτε τη φύση αυτού του πολέμου, ούτε τον αντίκτυπό του στην παγκόσμια τάξη», δήλωσε στο Telegram ο Μιχάιλο Ποντολιάκ, σύμβουλος του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

«Η συνταγή που ζητά ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, αλλά φοβάται να πει φωναχτά, είναι απλή: κατευνάστε τον επιτιθέμενο θυσιάζοντας τμήματα της Ουκρανίας με εγγυήσεις μη επίθεσης εναντίον των άλλων κρατών της Ανατολικής Ευρώπης», τόνισε ο Ποντολιάκ.

«Όλοι οι υποστηρικτές των απλών λύσεων θα πρέπει να θυμούνται το προφανές: οποιαδήποτε συμφωνία με τον διάβολο – μια κακή ειρήνη σε βάρος ουκρανικών εδαφών – θα είναι μια νίκη για τον Πούτιν και μια συνταγή επιτυχίας για αυταρχικούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο».

«Πλησιάζει η ώρα για να οικοδομήσουμε πάνω στις στρατηγικές αλλαγές που έχουν ήδη επιτευχθεί και να τις ενσωματώσουμε σε μια νέα δομή προς την επίτευξη ειρήνης μέσω διαπραγμάτευσης», έγραψε ο Κίσιντζερ στο περιοδικό The Spectator, σε άρθρο με τίτλο ‘Πώς να αποφευχθεί ένας ακόμα παγκόσμιος πόλεμος’.

Ο Κίσιντζερ, 99 ετών σήμερα, δήλωσε ότι τον Μάιο είχε προτείνει κατάπαυση πυρός, βάσει της οποίας η Ρωσία θα υποχωρούσε στις γραμμές του μετώπου πριν την εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου αλλά η Κριμαία θα αποτελούσε αντικείμενο «διαπραγμάτευσης».

https://www.liberal.gr/diethni-themata/kiebo-aporriptei-tis-diloseis-toy-henri-kisintzer

Μεγάλος νικητής των Αρχιεπισκοπικών Εκλογών της Κύπρου ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος: Ακολουθούν ο Ταμασού Ησαϊας και ο Πάφου Γεώργιος

0

Ολοκληρώθηκε, με νίκη του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου, η διαδικασία ψήφισης για την επιλογή των τριών Ιεραρχών οι οποίοι θα τεθούν ενώπιον της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, για την ανάδειξη του νέου Αρχιεπισκόπου Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου.

Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι ο  κ. Αθανάσιος. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι και ο Αρχιεπίσκοπος, διότι θα αποφασίσει η Ιερά Σύνοδος, και οχι οι πολίτες.

Το Τριπρόσωπο θα αποτελέσουν ο Λεμεσού Αθανάσιος μαζί με τους Μητροπολίτες Ταμασού Ησαϊα και Πάφου Γεώργιο.

Ανεπίσημα αποτελέσματα στο 89% των ψήφων:

  • Λεμεσού Αθανάσιος          – 36.1%
  • Ταμασού Ησαϊας               – 18,9%
  • Πάφου Γεώργιος               – 18,2%
  • Κωνσταντίας Βασίλειος     – 13,5%
  • Μόρφου Νεόφυτος           – 9,9%
  • Κυρηνείας Χρυσόστομος   – 3,49%

Σύμφωνα με το κανάλι Alpha, το Τριπρόσωπο έχει “κλειδώσει” και έχει ως εξής: Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος, Μητροπολίτης Ταμασού Ησαΐας και Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος.

Αυτό ανοίγει το δρόμο των σεναρίων για την επιλογή της Ιεράς Συνόδου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Αρχιεπίσκοπος χρειάζεται 9 ψήφους από την Ιερά Σύνοδο για να εκλεγεί και φυσικά ως δεδομένο ότι ο κάθε ένας θα ψηφίσει τον εαυτό του, ας δούμε τις ισορροπίες που δημιουργούνται.

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος έχει 4 ψήφους, η δική του και τριών Επισκόπων, Λήδρας, Αμαθούντος και Νεαπόλεως.

Ο Μητροπολίτης Ταμασού Ησαΐας έχει τη δική του και την ψήφο του Μητροπολίτη Κύκκου Νικηφόρου.

Ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος έχει τη στήριξη του Τριμυθούντως Βαρνάβα, Κιτίου Νεκτάριου, Χύτρων Λεόντιου, Αρσινόης Παγκράτιου και Μεσαορίας Γρηγόριου.

Τα κλειδιά κρατάνε οι Κυρηνείας Νεκτάριος, Κωνσταντίας Βασίλειος και Μόρφου Νεόφυτος και ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος. Οι περισσότεροι βρίσκονται πιο κοντά στην φιλοσοφία του Πάφου Γεώργιου και του Κωνσταντίας Βασιλείου.

Σημειώνεται ότι χρειάζεται απόλυτη πλειοψηφία στην πρώτη καταμέτρηση εννέα ψήφων και αν δεν υπάρξει, στη δεύτερη καταμέτρηση, οι δύο που θα περάσουν, χρειάζονται την απόλυτη πλειοψηφία.

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ: Με χαμόγελα χαράς μαζεύτηκαν στο χώρο της Μητρόπολης Λεμεσού, φίλοι και υποστηρικτές του Μητροπολίτη Αθανάσιου.

Συγκεκριμένα, όλοι βρέθηκαν στο χώρο όπου έχει στηθεί το επιτελείο του κ. Αθανάσιου, όπου γίνεται και ενημέρωση για αποτελέσματα.

Η πρώτη αντίδραση του Μητροπολίτη Κωνσταντίας ήταν η εξής:

«Η ψήφος του λαού είναι και ιερή και σεβαστή», είπε σε δηλώσεις του. «Την αποδεχόμαστε και με τον ίδιο τρόπο θα πορευθούμε και μέσα στην Ιερά Σύνοδο».

photo: Ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος κέρδισε τις Αρχειπισκοπικές Εκλογές στην Κύπρο. Φωτογραφία Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού

https://hellasjournal.com/2022/12/megalos-nikitis-ton-archiepiskopikon-eklogon-o-mitropolitis-lemesou-athanasios-akolouthoun-isaias-kegeorgios/

Το ΝΑΤΟ «θέρισε» τους Ουκρανούς τραυματίες; – «Παρέδωσε 60.000 μπουκάλες αίμα με AIDS και ηπατίτιδα B και C»!

0

Οι Ουκρανοί λένε ότι τα έγγραφα που το αποκαλύπτουν δεν είναι γνήσια

60.000 φιάλες αίματος που δόθηκαν από το ΝΑΤΟ στον ουκρανικό στρατό για την περίθαλψη των Ουκρανών τραυματιών αποκαλύφθηκε ότι ήταν μολυσμένα με τον ιό HIV και από ηπατίτιδα B και C!

Αυτό έδειξαν έγραφα που δημοσιεύτηκαν στο telegram και έφεραν τα στοιχεία του ουκρανικού υπουργείου υγείας. Μάλιστα όπως αναφέρουν ζητήθηκε από την συμμαχία να μην τους ξαναστείλουν αίμα που είναι άγνωστης προέλευσης.

Το ζήτημα αν και από το Νοέμβριο δεν είχε πάρει την έκταση που αρμόζει σε ένα τέτοιου επιπέδου γεγονός καθώς τα δυτικά ΜΜΕ γρήγορα μέσω δημοσιευμάτων αλλά και η ίδια η κυβέρνηση Ζελένσκι το διέψευσαν λέγοντας ότι ήταν πλαστά τα έγγραφα.

Αρκετοί όμως δεν άργησαν να τονίσουν το γεγονός ότι μπορεί και να υπήρξε η μόλυνση καθώς αν και οι δυτικές χώρες έχουν ιδιαίτερα αυστηρά πρωτόκολλα στην συγκέντρωση αίματος εντούτοις οι ανάγκες ενός πολέμου μπορεί να ανάγκασαν την συγκέντρωση με υψηλή ταχύτητα των ποσοτήτων που απαιτούνται.

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις μεγάλες δεξαμενές συγκέντρωσης αίματος ήταν η ανατολική Ευρώπη που έχει αυξημένα αντιρωσικά αισθήματα αλλά είναι παράλληλα και περιοχές που έχουν μεγαλύτερα ποσοστά AIDS.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/to-nato-therise-tous-oukranous-traymaties-paredose-60-000-mpoukales-aima-me-aids-kai-ipatitida-b-kai-c/

Παγκόσμια πρωταθλήτρια ποδοσφαίρου η μεγάλη Αργεντινή: 4-2 στα πέναλτι την Γαλλία! – Η απονομή

1

Θρίλερ με 3-3 στον κανονικό αγώνα και την παράταση

Η ομάδα του Λιονέλ Μέσι έπειτα από έναν συγκλονιστικό τελικό σήκωσε πανάξια το παγκόσμιο κύπελλο για τρίτη φορά στην ιστορία της!

Ο Λιονέλ Μέσι τα κατάφερε και οδήγησε την «λευκή» Αργεντινή (η μοναδική ομάδα μαζί με την Κροατία που παραδοσιακά έχουν μόνο λευκούς παίκτες στην σύνθεσή τους) στην κορυφή του κόσμου.

Μετά το Μπουένος Άιρες το 1978, το Μέξικο Σίτι το 1986, η Αργεντινή χρειάστηκε να περιμένει 36 χρόνια, αλλά επέστρεψε στην κορυφή του κόσμου και είναι για 3η φορά η παγκόσμια πρωταθλήτρια κατακτώντας το Μουντιάλ 2022 με το 4-2 επί της Γαλλίας στη διαδικασία των πέναλτι μετά το 2-2 στην κανονική διάρκεια και το 3-3 στην παράταση.

Ο αγώνας που ήδη πέρασε στην ιστορία των τελικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου είχε τα πάντα. Ακόμα και τον διάδοχο του Μέσι, τον Εμπαπέ. Αυτός τουλάχιστον δεν χρειάζεται να περιμένει για να πάρει την…κούπα. Το έχει κάνει ήδη στα 19 του χρόνια στη Ρωσία.

Η φρεσκάδα του Μέσι, τα απίστευτα πράγματα που έκανε ο Ντι Μαρία έδειξαν ότι το ματς θα ήταν… περίπατος για την αργεντινή. Στο 36′ είχαν ήδη σημειώσει δύο γκολ

Οι «μπλε» βρήκαν το… χρώμα τους με το πέναλτι που κέρδισε στο 75′ ο Μουανί και ευστόχησε ο Εμπαπέ και στο 120 ισοφάρισε σε 2-2!

Όλα κρίθηκαν στη διαδικασία των πέναλτι, όπου ο Μαρτίνες μπλόκαρε την εκτέλεση του Κομάν και ο Τσουαμενί έστειλε τη μπάλα άουτ, με την Αργεντινή να λυτρώνεται και να επιστρέφει στην κορυφή του κόσμου για πρώτη φορά μετά το 1986!


Ο αγώνας λεπτό προς λεπτό

Ο Μοντιέλ ευστόχησε στο τέταρτο πέναλτι και η Αργεντινή είναι πρωταθλήτρια κόσμου!

2-3: Ο Κόλο Μουανί ευστοχεί και η Γαλλία ελπίζει ακόμα

Η Γαλλία πρέπει να βάλει και τα δύο και η Αργεντινή να τα χάσει και τα δύο

1-3 η Αργεντινή: Ευστοχεί και ο Παρέδες

1-2 παραμένει

Ο Τσουαμενί στέλνει τη μπάλα άουτ

1-2 η Αργεντινή

Ο Ντιμπάλα στο κέντρο κι ανάμεσα από τα πόδια του Γιορίς

1-1

Με… δυσκολία κι αυτός αλλά ισοφάρισε

1-0

Ο Μαρτίνεζ πάλι έπεσε σωστά, την ακούμπησε αλλά η μπάλα στα δίχτυα

Πρώτος εκτελεί ο Εμπαπέ… Το τρίτο του για σήμερα

ΓΚΟΛ η Γαλλία

117′: Ο Εμπαπέ νικά τον Μαρτίνεζ και 3-3!
πριν 3 λεπτά

Πέναλτι η Γαλλία

116′: Σουτ του Εμπαπέ ο Μοντιέλ έχει απλωμένο το χέρι και ο Μαρτσίνιακ δείχνει πέναλτι
πριν 4 λεπτά

114′: Τάκλιν βγαλμένο από τις.. ακαδημίες της Αργεντινής με τον Παρέδες να βλέπει την κίτρινη κάρτα

114′: Τάκλιν βγαλμένο από τις.. ακαδημίες της Αργεντινής με τον Παρέδες να βλέπει την κίτρινη κάρτα

ΓΚΟΛ η Αργεντινή 

108′: Πάλι κρύβουν τη μπάλα οι Αργεντινοί ο Μαρτίνεζ σουτάρει, ο Γιορ΄ςι διώχνει κι ο Μέσι από κοντά το 3-2

107′: Σουτ του Μέσι ο διώχνει ο Γιορίς και μετά υποδεικνύεται οφσάιντ ο Μαρτίνεζ
πριν 10 λεπτά

Σέντρα στο 2ο ημίχρονο της παράτασης

05’+1′: Ο Μαρτίνεζ στο τετ α τετ και πάλι ο Ουπαμεκανό με προβολή αυτοθυσίας διώχνει… Τι χάνει ο επιθετικός της Ίντερ

105′: Ο Ουπαμεκανό με προβολή αυτοθυσίας διώχνει το σουτ του Μαρτίνεζ από την ασίστ Μέσι κι ο Βαράν διώχνει με το κεφάλι το νέο σουτ

103′: Λαουτάρο Μαρτίνεζ και Παρέδες αντί των Ντε Πολ και Άλβαρεζ

100′: Ο Μέσι παραχωρεί το κόρνερ

100′: Ο Φοφανά κερδίζει τη μπάλα και το φάουλ που είναι σαν κοντινό κόρνερ

96′: Φοφανά αντί Ραμπίο, ενώ από την αρχή της παράτασης η Αργεντινή έκανε τη 2η αλλαγή της με τον Μοντιέλ αντί Μολίνα

90’+4′: Ο Κομάν κάνει τρομερή ενέργεια ο Ραμπιό σουτάρει και ο Μαρτίνεζ γλιτώνει την Αργεντινή

Ο Σκαλόνι βλέπει ότι η ομάδα δεν έχει δυνάμεις αλλά έχει κάνει μία αλλαγή!

90’+2′: Φάουλ για τη Γαλλία και συναγερμός

88′: Υπάρχει διακοπή λόγω τραυματισμού… Ο τελικός είναι στην απόλυτη ισορροπία, αλλά ο Κιλιάν Εμπαπέ έχει προσπεράσει πλέον τον Μέσι στη μάχη των σκόρερ έχοντας 7 γκολ

«Στα ίσα» έφερε το παιχνίδι η Γαλλία με δύο γκολ σε 2′ μεταξύ 80′ και 82′! Και τα δύο οΕμπαπέ, το πρώτο με πέναλτι!

Στο 79′ Ο Κόλο Μουανί αποφεύγει τον Οταμέντι μπαίνει στην περιοχή και κερδίζει πέναλτι και η Γαλλία που «δεν υπήρχε» μέχρι τότε στο γ
γήπεδο μείωσε 2-1!
Ένα λεπτό μετά ο Εμπαπέ πετυχαίνει το 2-2 με σουτ μέσα από την περιοχή.

71′: Ο Εμπαπέ εμφανίζεται στο γήπεδο με την πρώτη του τελική αλλά η μπάλα πάει ψηλά άουτ… Κομάν, Καμαβινγκά αντί των Ερναντέζ, Γκριεζμάν

64′: Ο MVP του τελικού καθότι κέρδισε το πέναλτι και πέτυχε το 2-0 αποχωρεί και στη θέση του ο Ακούνια

60′: Ο Ντι Μαρία πάλι στην πλαγιοκόπηση και το γύρισμα ο Μέσι δεν προλαβαίνει να πλασάρει

59′: Ο Άλβαρεζ μπαίνει στην περιοχή αλλά το σουτ από πλάγια θέση μπλοκάρει ο Γιορίς

54′: Ο Μαρτίνεζ βγαίνει εκτός περιοχής και κάνει… τσαφ, αλλά τον καλύπτουν οι αμυντικοί του

Σέντρα στο 2ο μέρος

ΗΜΙΧΡΟΝΟ

45′: Επτά τα λεπτά των καθυσερήσεων

45′: Ο Μέσι έχει τρέξει για να μαρκάρει όσο ποτέ άλλοτε στη ζωή του…

Δυο αλλαγές η Γαλλία 

41′: Ο Ντεσάν αποσύρει Ζιρού, Ντεμπελέ και βάζει Τουράμ, Κόλο Μουανί

Δεύτερο ΓΚΟΛ για την Αργεντινή!

Μαγική αντεπίθεση της Αργεντινής ο Άλβαρες σπάει τη μπάλα στον Ντι Μαρία που νικά τον Γιορίς για το 2-0

30″: Το εκτεέι ο Μέσι , αλλά διώχνει η άμυνα

29′: Ο Μέσι στο σλάλομ κερδίζει το κόρνερ

27′:Σύγκρουση Μέσι, Ερνταντέζ, το φάουλ το κάνει ο Αργεντινός αλλά ο Μαρτσίιακ το δίνει ανάποδα

26′: Φάουλ για τη Γαλλία λίγα μέτρα έξω από την περιοχή

Ο Μέσι με το γκολ που πέτυχε περνά στην πρώτη θέση των σκόρερ του Μουντιάλ με 6, προσπερνώντας τον Εμπαπέ και ταυτόχρονα πιάνει τον Πελέ στην 5η θέση των σκόρερ όλων των εποχών με 12 γκολ

ΓΚΟΛ για την Αργεντινή!

23′: Ο Μέσι νικά τον Γιορίς και ανοίγει το σκορ

Πέναλτι για την ομάδα του Λιονέλ Μέσι 

21′: Ο Ντι Μαρία αποφεύγει τον Ντεμπελέ και μπαίνοντας στην περιοχή πέφτει με τον Μαρτσίνιακ να δίνει πέναλτι… Περιμένουμε το VAR

19′: Ο Ζιρού παίρνει την κεφαλιά και αστοχεί αλλά υπάρχει επιθετικό φάουλ

19′: Ο Ερναντέζ κερδίζει φάουλ μισό μέτρο από την πλάγια γραμμή της περιοχής

17′: Ο Ντε Πολ κλέβει, από το 1-2 με τον Μέσι η μπάλα φτάνει στον Ντι Μαρία αλλά αυτός με το δεξί πόδι στέλνει τη μπάλα στην… κερκίδα

15′: Ο Μέσι και οι συμπαίκτες του έχουν μπει με το μαχαίρι στα δόντια κι έχουν κερδίσει σχεδόν όλες τις μονομαχίες

14′: Κάθετη του Ραμπιό στον Εμπαπέ καλύπτουν οι αμυντικοί τον Μαρτίνεζ που μπλοκάρει εύκολα

12′: Η Γαλλία πάντως δεν έχει πλησιάσει στην περιοχή της Αργεντινής

Ο Γιορίς έχεί πρόβλημα από τη σύγκρουση

9′: Κακή εκτέλεση από τον Μέσι και στην εξέλιξη της φάσης έχουμε επιθετικό φάουλ στον Γιορίς

8′: Ο Ντε Πολ στο σουτ η κόντρα στον Βαράν και κόρνερ

5′: Πρώτη τελική με το μακρινό σουτ τοτυ Μακάλιστερ που δεν ανησχυεί τον Γιορίς

3′: Ο Ντε Πολ σκάβει για τον Άλβαρες ο οποίος δεν μπορεί να πλασάρει αλλά είναι και σε θέση οφσάιντ

Σέντρα στον τελικό

Αργεντινή και Γαλλία βρίσκονται για πρώτη φορά στην ιστορία τους αντιμέτωπες σε έναν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, ωστόσο αυτός δεν είναι ο πρώτος τους τελικός.

Αμφότερες διεκδικούν το τρίτο τους τρόπαιο, με την Αλμπισελέστε να φτάνει στον 6ο της τελικό (1930, 1978, 1986, 1990, 2014) και τους «μπλε» να τα καταφέρνουν για τέταρτη φορά (1998, 2006, 2018).

«Κι οι δύο θα κυνηγήσουμε το όνειρό μας με τον ίδιο στόχο, αλλά μόνο ένας θα έχει το τρίτο αστέρι», είπε με νόημα ο Ντιντιέ Ντεσάν ο οποίος απέφυγε να πει πολλά πράγματα για την ίωση που έχει χτυπήσει τα αποδυτήρια της ομάδας του.

«Δεν πρόκειται να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά φροντίζουμε να λαμβάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερες προφυλάξεις, να προσαρμοστούμε, να το αντιμετωπίσουμε, χωρίς να υπερβάλλουμε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Είναι προφανώς μια κατάσταση που εάν δεν υπήρχε, θα ήταν καλύτερα, αλλά τα καταφέρνουμε όσο το δυνατόν καλύτερα», είπε ο Γάλλος τεχνικός που χθες είδε τον Ζιρού να αποχωρεί από την τελευταία προπόνηση με πρόβλημα στο γόνατο προκαλώντας έναν επιπλέον πονοκέφαλο.

Ο Ντεσάν μίλησε με κολακευτικό λόγια για την Αργεντινή και την ικανότητα του Σκαλόνι να αλλάζει πρόσωπα σχήματα, αποθέωσε τους οπαδούς της «αλμπισελέστε», αλλά όπως πρόσθεσε με νόημα «ο αντίπαλός μας δεν θα είναι στην κερκίδα αλλά στο γήπεδο».

Το ποσό των 40.600.000 ευρώ θα εισπράξει ο νικητής

Η FIFA προχώρησε σε αύξηση 10% σε σχέση με το 2018 στο prize money των 32 ομάδων στο Μουντιάλ του 2022.

Έτσι οι ομάδες θα μοιραστούν φέτος 425.000.000 ευρώ ενώ το 2018 πήραν 386.000.000 ευρώ.

Η ομάδα που θα κερδίσει την κούπα θα εισπράξει 40.600.000 ευρώ και η χαμένη του τελικού θα πάρει 29.000.000 ευρώ.

Αναλυτικά τα ποσά ανά φάση

Όμιλων: Ισημερινός, Κατάρ, Ιράν, Ουαλία, Μεξικό, Σαουδική Αραβία, Τυνησία, Δανία, Γερμανία, Κόστα Ρίκα, Βέλγιο, Καναδάς, Καμερούν, Σερβία, Ουρουγουάη, Γκάνα (8.700.000)

«16»: ΗΠΑ, Αυστραλία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Σενεγάλη, Πολωνία, Ισπανία, Ελβετία (12.600.000)

Προημιτελική: Ολλανδία, Βραζιλία, Αγγλία, Πορτογαλία (16.400.000)

Μικρός Τελικός (4η θέση): Μαρόκο (24.200.000)

Μικρός Τελικός (3η θέση): Κροατία (26.100.000)

Φιναλίστ: Αργεντινή ή Γαλλία (29.000.000)

Νικητής: Αργεντινή ή Γαλλία (46.600.000)

47 εκατομμύρια άνθρωποι στο πλευρό 26 ποδοσφαιριστών

 

Εικόνες από την τελετή λήξης

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις: Ακολούθησε το pronews.gr στο Instagram για να «δεις» τον πραγματικό κόσμο!
https://www.pronews.gr/athlitismos/diethnes-podosfairo/mountial-2022-i-ora-tou-megalou-telikou-i-argentini-antimetopizei-ti-gallia-a%ce%84imixrono/

Από την μάχη του Μποροντίνο στην κόλαση του Ουκρανικού, μια αυταπάτη δρόμος

0
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Κίσινγκερ επισείει τον κίνδυνο ενός παγκοσμίου πολέμου, στον οποίο δεν διστάζει να προσδώσει χαρακτηριστικά πυρηνικού χάους, ενώ θεωρεί ότι αυτός ο κίνδυνος είναι απολύτως υπαρκτός, όσο δεν εκβιάζονται διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε μια διαπραγμάτευση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, προκειμένου να δοθεί ένα τέλος σε αυτήν την περιφερειακή σύγκρουση η οποία είναι κοινό μυστικό πλέον, ότι προσέλαβε με το ξέσπασμά της αμιγώς συστημικά χαρακτηριστικά…

Ο 99χρονος Κίσινγκερ, φροντίζει επίσης να καταστήσει σαφές, πως όλοι όσοι επιδιώκουν την διάλυση της Ρωσίας, το μόνο που επιτυγχάνουν σε τελευταία ανάλυση, είναι να σύρουν τον πλανήτη ακόμη πιο κοντά στο ενδεχόμενο του πυρηνικού ολέθρου.

Αυτό που κάνει δηλαδή ο Κίσινγκερ, είναι να προειδοποιεί τους πάντες, ότι οι πυρηνικές δυνατότητες της Ρωσίας είναι σημαντικές και ότι αποτελούν το τελευταίο καταφύγιο στο οποίο θα προσφύγει η ανερμάτιστη πολιτικοστρατιωτική ηγεσία της η οποία, με τον πρωτοφανή ερασιτεχνισμό και την εξωφρενική επιχειρησιακή ανεπάρκεια που επέδειξε, εγκλώβισε αυτήν την μεγάλη χώρα στα αδιέξοδα του Ουκρανικού από τα οποία δεν είναι εύκολο να δραπετεύσει παρά τις αλλεπάλληλες ήττες και ταπεινώσεις τις οποίες υφίσταται στο πεδίο.

Την ίδια στιγμή, αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις στο μέτωπο των επιχειρήσεων, έχουν απομυθοποιήσει την αλήθεια για τις πραγματικές δυνατότητες των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, ενώ έχουν απομειώσει δραματικά και το ευρύτερο γεωστρατηγικό αποτύπωμα της Ρωσίας, τόσο έναντι των αντιπάλων της, όσο και στην εγγύς γεωπολιτική της γειτονιά αλλά και στον κεντρασιατικό μετασοβιετικό χώρο στον οποίο φαινομενικά είχε εδραιώσει την παραδοσιακή της επιρροή κατά την διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας.

Η επίκληση της πυρηνικής ισχύος πάντως, από έναν γεωπολιτικό δρώντα που οδηγείται
καθημερινά στην περιθωριοποίηση ενώ θα μπορούσε να διαδραματίζει ρόλο εποικοδομητικά πρωταγωνιστικό στις διεθνείς εξελίξεις, δεν συνιστά παρά ομολογία ήττας, από την πολιτικοστρατιωτική ελίτ που αγωνιά πρωτίστως για την πολιτική της επιβίωση. Άλλωστε και η Ρωσική κοινωνία, δεν θα ήθελε να μετατραπεί σε κοινωνία Βόρειας Κορέας για να μπορεί να επιβιώνει όπως – όπως, στον απόηχο των πυρηνικών δοκιμών, εσωστρεφής και πλήρως απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο.

Από την άλλη μεριά…

Η αντίληψη που θεωρεί ότι η Ρωσία ανασυντάσσει τις δυνάμεις της προκειμένου να καταφέρει ένα συντριπτικό πλήγμα στην Ουκρανία, είναι μια αντίληψη κατάφορα λαθεμένη και εάν προκύψει ότι αυτή η αντίληψη υιοθετείται από την Ρωσική πολιτικοστρατιωτική ηγεσία στους επιχειρησιακούς της σχεδιασμούς, τότε θα αποδειχτεί εκ των πραγμάτων, εκτός από λαθεμένη και πολλαπλά επικίνδυνη. Όταν η Ρωσία έπρεπε να καταφέρει το συντριπτικό πλήγμα και να διατηρήσει με τρόπο αδιαπραγμάτευτο την πρωτοβουλία των κινήσεων σε όλα τα μέτωπα με προεξάρχον αυτό της εύστοχης στρατηγικής διαχείρισης στην μεγάλη σκακιέρα, οι επιτελείς της επέλεξαν να αυτοκτονούν στα περίχωρα του Κιέβου και αλλού. Τώρα, να το κάνουν τι ακριβώς το συντριπτικό πλήγμα;;; Τι θα κερδίσουν;;; Και κυρίως πως ακριβώς θα διαχειριστούν τα όποια κέρδη τους την επόμενη μέρα;;; Προφανώς διαθέτουν ακόμη τα μέσα για να το επιτύχουν, αλλά τα όποια ωφελήματα θα είναι εξαιρετικά βραχυπρόθεσμα και πρωτίστως θα είναι επικοινωνιακά. Στην ουσία, αυτό που θα μοιάζει με κέρδος, δεν θα είναι παρά μια αυτοναρκοθέτηση της ίδιας της Ρωσίας, που αργά ή γρήγορα θα τροφοδοτήσει τον εφιάλτη της αποσταθεροποίησής της.

Η έκβαση της συγκεκριμένης επιχείρησης, έχει ήδη κριθεί…

Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίον επέλεξαν να την βαφτίσουν οι Ρώσοι επιτελείς (ως Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση), αυτό που είναι βέβαιο, είναι το γεγονός πως για την Ρωσία, το ειδικό βάρος αυτής της επιχείρησης, δεν περιοριζόταν στην υποχρέωσή της να καταφέρει συντριπτική ήττα σε βάρος των Ουκρανών, αλλά επεκτεινόταν μοιραία στην ικανότητά της να εργαλειοποιήσει αυτήν την νίκη, προκειμένου να επιτύχει και κυρίως να «κλειδώσει» την ουσιαστική γεωστρατηγική της αναβάθμιση, στο πλαίσιο της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης. Εάν δεν στόχευαν σε αυτό οι Ρώσοι επιτελείς, τότε υπάρχει πολύ σοβαρό ζήτημα μεταξύ άλλων ΚΑΙ με την στρατηγική διορατικότητά τους.

Κατά τα λοιπά… Η αποτυχία της Ρωσίας ΚΑΙ ως προς αυτό υπήρξε παταγώδης. Έτσι… Κάθε προσπάθεια, από τις πολλές φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλονται καθημερινά, μέσω των οποίων επιχειρείται να αποτιμηθεί το συγκρουσιακό ισοζύγιο στα σημεία και όχι εκεί που οφείλουν να κρίνονται οι δυνάμεις που διεκδικούν ρόλο πρωταγωνιστικό στην κορυφή της πυραμίδας ισχύος, επιβεβαιώνουν πως οι ίδιοι οι εμπνευστές αυτών των προσπαθειών, υποβαθμίζουν άθελά τους την Ρωσία σε έναν απλό περιφερειακό δρώντα, που βρίσκεται σε σύγκρουση με μια γειτονική χώρα. Όμως, ακόμη και αν η αποτίμηση στα σημεία είναι ευνοϊκή για την Ρωσία, αυτή η εικόνα δεν παύει να είναι μια εικόνα μιζέριας. Μια εικόνα που ΔΕΝ παραπέμπει σε υπερδύναμη στην οποία θα μπορούσαν να εναποθέσουν ελπίδες οι λαοί που θα ήθελαν μια διαφορετική ισορροπία ισχύος στον πολύπαθο κόσμο μας.

Ας προσγειωθούμε λοιπόν…

Η επίκληση στα «ένδοξα» παρελθόντα, δεν συνιστά απάντηση στις σύγχρονες προκλήσεις που διατυπώνονται με τρόπο αμείλικτο και φυσικά σε καμία περίπτωση «δεν εγγυάται μελλοντικές αποδόσεις» (για να παραφράσουμε και ένα από τα γνωστά διαφημιστικά κλισέ της εποχής.

  • Το 2022 ΔΕΝ είναι 1812…
  • Τα αλλεπάλληλα φιάσκα στους λασπότοπους της Ουκρανίας ΔΕΝ παραπέμπουν στην μάχη του Μποροντίνο… Και φυσικά…
  • Το 2023 ΔΕΝ προδιαγράφεται πως θα είναι μια επανάληψη του 1943, ώστε να σπεύδουμε άπαντες να πιάσουμε στασίδι εν όψει των επερχόμενων πανηγυρισμών.

Η έκβαση των αντιπαραθέσεων πλέον ΔΕΝ θα κριθεί από μάχες εκ του συστάδην… Και στους πολέμους του 1812 όπως και σε αυτόν του 1943, στην παλλαϊκή αντίσταση πρωταγωνιστής ήταν η Ρωσία ενώ τα καταστροφικά προβλήματα με την επιμελητεία, τα εμφάνισαν οι αντίπαλοι στρατοί ΚΑΙ του Ναπολέοντα αλλά ΚΑΙ του Χίλτερ.

Σήμερα οι όροι της συγκεκριμένης σύγκρουσης, είναι εντελώς διαφορετικοί. Τα οπλικά συστήματα διαφέρουν…Οι Ουκρανοί, συνεπικουρούμενοι από την Δυτική βοήθεια αντιστέκονται ενώ οι Ρώσοι φυγομαχούν… Και στα ζητήματα της επιμελητείας, η εικόνα της Ρωσίας είναι κυριολεκτικά δραματική και επιεικώς απαράδεκτη. Δεν προκύπτει λοιπόν από κάπου ότι είναι βάσιμες οι προσδοκίες των ονειροπόλων…

Η Ιαπωνία ξεκινά το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα από τον Β’ΠΠ: Προμήθειες όπλων ύψους 320 δισ.δολαρίων!

0

Θέλουν να δημιουργήσουν «Μια πραγματική, παγκόσμιας κλάσης αποτελεσματική δύναμη»

Η ειρηνική Ιαπωνία ξεκινά το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δείχνοντας έτσι ότι η Ασία είναι ένα “καζάνι που βράζει” και που μπορεί να έχει προεκτάσεις σε πολλά επίπεδα όπως το να δημιουργηθεί ένα τεράστιο σινο-ρωσικό μπλοκ σε επίπεδο ευρω-ασιατικού “ΝΑΤΟ” ως αντιστάθμισμα στις Αμερικανο-ιαπωνικούς σχεδιασμούς και το πάντα φλέγον ζήτημα για ο Πεκίνο της Ταϊβάν.

Πρόκειται για ένα σχέδιο 320 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να αγοράσει πυραύλους ικανούς να πλήξουν την Κίνα και να προετοιμάσουν τη χώρα για συνεχή σύγκρουση. Γιατί; Οι περιφερειακές εντάσεις και η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πυροδοτούν την ανησυχία για πόλεμο.

Σύμφωνα με το Reuters, το σαρωτικό, πενταετές σχέδιο εξοπλισμών, κάποτε αδιανόητο στην ειρηνική Ιαπωνία.

Πλέον, θα καταστήσει τη χώρα την 3η μεγαλύτερη σε στρατιωτικές δαπάνες στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, με βάση τους τρέχοντες προϋπολογισμούς.

Ο πρωθυπουργός Φούμιο Κισίντα, μίλησε για «σημείο καμπής στην ιστορία». Είπε ότι η αύξηση στις αμυντικές δαπάνες ήταν «η απάντησή μου στις διάφορες προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζουμε».

Η κυβέρνησή του ανησυχεί ότι η Ρωσία έχει δημιουργήσει ένα προηγούμενο που θα ενθαρρύνει την Κίνα να επιτεθεί στην Ταϊβάν: Απειλώντας τα κοντινά ιαπωνικά νησιά, διακόπτοντας τις προμήθειες προηγμένων ημιαγωγών και βάζοντας ένα πιθανό ασφυκτικό φραγμό σε θαλάσσιους δρόμους που προμηθεύουν πετρέλαιο στη Μέση Ανατολή.

«Αυτό θέτει μια νέα κατεύθυνση για την Ιαπωνία. Εάν εκτελεστούν κατάλληλα, οι Δυνάμεις Άμυνας θα είναι μια πραγματική, παγκόσμιας κλάσης αποτελεσματική δύναμη», δήλωσε ο Yoji Koda, πρώην ναύαρχος, ο οποίος διοικούσε τον ιαπωνικό στόλο το 2008.

Η κυβέρνηση είπε επίσης ότι θα αποθηκεύσει ανταλλακτικά και άλλα πυρομαχικά, θα επεκτείνει τη μεταφορική ικανότητα και θα αναπτύξει δυνατότητες κυβερνοπολέμου.

Στο μεταπολεμικό σύνταγμά της – που συντάχθηκε από την Αμερική – η Ιαπωνία παραιτήθηκε από το δικαίωμα να διεξάγει πόλεμο όπως και από τα μέσα για να κάνει πόλεμο.

«Στρατηγική πρόκληση από Κίνα»

«Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι μια σοβαρή παραβίαση των νόμων που απαγορεύουν τη χρήση βίας και έχει κλονίσει τα θεμέλια της διεθνούς τάξης», αναφέρεται στο έγγραφο στρατηγικής της Ιαπωνίας.

«Η στρατηγική πρόκληση που θέτει η Κίνα είναι η μεγαλύτερη που έχει αντιμετωπίσει ποτέ η Ιαπωνία», αναφέρεται, σημειώνοντας επίσης ότι το Πεκίνο δεν είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει βία για να θέσει την Ταϊβάν υπό τον έλεγχό της.

Σε ένα άλλο έγγραφο της στρατηγικής εθνικής ασφάλειας που αναφέρεται στην Κίνα, τη Ρωσία και τη Βόρεια Κορέα, επισημαίνεται η στενή συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα ομοϊδεάτα έθνη για την αποτροπή απειλών για την καθιερωμένη διεθνή τάξη.

 «Ο Πρωθυπουργός κάνει μια ξεκάθαρη στρατηγική δήλωση σχετικά με τον ρόλο της Ιαπωνίας ως παρόχου ασφάλειας στον Ινδο-Ειρηνικό», δήλωσε ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ιαπωνία Ραχμ Εμάνουελ. «Έβαλε ένα κεφαλαίο «D» (σ.σ. Defence – άμυνα) δίπλα στην αποτροπή της Ιαπωνίας», πρόσθεσε.

Συναντώντας τον Πρόεδρο της Ένωσης Συνεργασίας Ιαπωνίας-Ταϊβάν, Mitsuo Ohashi στην Ταϊπέι την Παρασκευή (16/12), η πρόεδρος της Ταϊβάν, Tsai Ing-wen είπε ότι αναμένει μεγαλύτερη αμυντική συνεργασία με την Ιαπωνία.

«Ανυπομονούμε να συνεχίσουν η Ταϊβάν και η Ιαπωνία να δημιουργούν νέα επιτεύγματα συνεργασίας σε διάφορους τομείς, όπως η εθνική άμυνα και ασφάλεια, η οικονομία, το εμπόριο και ο βιομηχανικός μετασχηματισμός», ανέφερε η Τσάι από το προεδρικό γραφείο.

Από την πλευρά του το Πεκίνο, κατηγόρησε την Ιαπωνία για ψευδείς ισχυρισμούς σχετικά με τις στρατιωτικές δραστηριότητες της Κίνας στη νέα στρατηγική ασφαλείας, σύμφωνα με δήλωση της πρεσβείας της στην Ιαπωνία.

«Ο πόλεμος στην Ουκρανία μάς έδειξε την αναγκαιότητα να είμαστε ικανοί για μάχη, και αυτό είναι κάτι για το οποίο η Ιαπωνία δεν έχει προετοιμαστεί μέχρι στιγμής», δήλωσε ο Toshimichi Nagaiwa, ένας απόστρατος στρατηγός της Πολεμικής Αεροπορίας. «Η Ιαπωνία ξεκινά αργά, είναι σαν να είμαστε 200 μέτρα πίσω σε ένα σπριντ 400 μέτρων», πρόσθεσε.

Οι αμυντικές δαπάνες της Κίνας ξεπέρασαν τις αμυντικές δαπάνες της Ιαπωνίας στις αρχές του αιώνα και τώρα έχουν στρατιωτικό προϋπολογισμό περισσότερο από τέσσερις φορές μεγαλύτερο. Τα πολύ λίγα πυρομαχικά και η έλλειψη ανταλλακτικών που προσγειώνουν αεροπλάνα και θέτουν εκτός δράσης άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό είναι τα πιο άμεσα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Ιαπωνία, ανέφεραν στρατιωτικές πηγές στο Reuters.

Διπλασιασμός αμυντικών δαπανών

Το σχέδιο του Kishida θα διπλασιάσει τις αμυντικές δαπάνες σε περίπου 2% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος σε διάστημα πέντε ετών, υπερβαίνοντας το όριο δαπανών του 1% που ίσχυε από το 1976.

Θα αυξήσει τον προϋπολογισμό του υπουργείου Άμυνας στο ένα δέκατο περίπου του συνόλου των δημοσίων δαπανών στα τρέχοντα επίπεδα και θα καταστήσει την Ιαπωνία την τρίτη μεγαλύτερη σε στρατιωτικές δαπάνες στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, με βάση τους τρέχοντες προϋπολογισμούς.

Αυτή η υπερβολή θα προσφέρει δουλειά σε ιαπωνικούς κατασκευαστές στρατιωτικού εξοπλισμού όπως η Mitsubishi Heavy Industries, η οποία αναμένεται να κάνει την ανάπτυξη τριών από τους πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς που θα αποτελούν μέρος της νέας πυραυλικής δύναμης της Ιαπωνίας.

Η Mitsubishi θα κατασκευάσει επίσης το επόμενο μαχητικό αεροσκάφος της Ιαπωνίας μαζί με την BAE Systems PLC και τη Leonardo SPA σε ένα κοινό έργο μεταξύ Ιαπωνίας, Βρετανίας και Ιταλίας που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα.

Το Τόκιο διέθεσε 5,6 δισεκατομμύρια δολάρια για αυτό στο πενταετές αμυντικό πρόγραμμα.

Θα επωφεληθούν και οι ξένες εταιρείες. Η Ιαπωνία λέει ότι θέλει οι αμερικανικοί πύραυλοι κρουζ Tomahawk που εκτοξεύονται από πλοίο που κατασκευάζονται από την Raytheon Technologies να αποτελούν μέρος της νέας αποτρεπτικής της δύναμης.

Άλλα στοιχεία στη λίστα στρατιωτικών δαπανών της Ιαπωνίας για τα επόμενα πέντε χρόνια, περιλαμβάνουν πυραύλους αναχαίτισης για βαλλιστικούς πυραύλους, επιθετικά και αναγνωριστικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, εξοπλισμό δορυφορικών επικοινωνιών, μαχητικά Lockheed Martin F-35 stealth, ελικόπτερα, υποβρύχια, πολεμικά πλοία και αεροσκάφη μεταφοράς βαρέων βαρών.

Για να πληρώσει για αυτόν τον εξοπλισμό, το κυβερνών μπλοκ του Kishida δήλωσε ότι θα αυξήσει τους φόρους στον καπνό και στις εταιρείες.

Ωστόσο, καθώς στις αυξήσεις φόρων είναι αντίθετο το κυβερνών Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός δεν έχει ακόμη πει πότε θα εφαρμόσει αυτούς τους υψηλότερους συντελεστές.

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/i-iaponia-ksekina-to-megalytero-eksoplistiko-programma-apo-ton-vpp-promitheies-oplon-ypsous-320-dis-dolarion/

Χρήστος Καπούτσης: Τα 3 μέτωπα στα οποία η Τουρκία εστιάζει τη δράση της κατά της Ελλάδας

0

του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ

Ο σχολιασμός των δηλώσεων του Πρόεδρου της Τουρκίας, Τ. Ερντογάν, δεν θα είναι επαρκής, αν δεν συνυπολογιστούν και τα εξής: Η Τουρκία είναι σε προεκλογική περίοδο και για πρώτη φορά από το 2002, δεν θεωρείται δεδομένη η εκλογική νίκη του Τ. Ερντογάν. Η ισλαμική Τουρκία δεν διεκδικεί δημοκρατικά εύσημα, δεν είναι κράτος Δικαίου, αφού  η Δικαιοσύνη της δεν είναι ανεξάρτητη και δεν  προστατεύονται οι ελευθερίες και τα  ατομικά δικαιώματα των πολιτών.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερντογάν, εκτιμά ότι μια θετική για την Τουρκία εξέλιξη στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών, θα συσπείρωνε το εθνικιστικό ακροατήριο των αναποφάσιστων  οπαδών του. Και μάλιστα, αφήνει να εννοηθεί ότι, ένα ελληνοτουρκικό επεισόδιο, ενδεχομένως να έχει και στρατιωτικό χαρακτήρα με θετικά για την Τουρκία αποτελέσματα, που αυτονοήτως, θα είναι και εκλογικά αξιοποιήσιμα.

Επίσης, θα πρέπει να μπουν στο κάδρο του σχολιασμού των επιθετικών δηλώσεων του Προέδρου της Τουρκίας και οι  διπλωματικές καντρίλιες του Τ. Ερντογάν με τους ηγέτες της Δύσης και της Ρωσίας ταυτόχρονα. Αλλά και το ασταθές γεωστρατηγικό και γεωενεργειακό περιβάλλον, που  λόγω του πολέμου στην Ουκρανία εξελίσσεται , ιδιαιτέρως αρνητικά και όπου η θέση της Τουρκίας είναι διακριτή και  ο ρόλος της όχι αμελητέος, αλλά μάλλον πρωταγωνιστικός.

Με αυτά ως δεδομένο πλαίσιο, αξιολογείται και η δήλωση του Τ. Ερντογάν, ότι: «Ο πύραυλος Tayfun θα πλήξει την Αθήνα. Αν δεν κάτσει ήσυχα η Ελλάδα και μεταφέρει αμερικανικά όπλα στα νησιά, φυσικά και θα την πλήξει…» (σ.σ.  την ΑΘΗΝΑ εννοεί).

Η δήλωση αυτή του Τ. Ερντογάν, είναι κατά έναν τουλάχιστον λεκτικό τόνο, πιο πάνω από τις συνήθεις απειλές των τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων. Μιλά ευθέως για πυραυλική επίθεση εναντίον  της πρωτεύουσας της Ελλάδας.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μ. Τσαβούσογλου. Σε ομιλία του στη συζήτηση στην τουρκική Βουλή για τον προϋπολογισμό, ο Μ. Τσαβούσογλου , αναφέρθηκε στην αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και ζήτησε από την αντιπολίτευση ενότητα, τονίζοντας ότι:  «Το θέμα αυτών των νησιών του Αιγαίου είναι για την Τουρκία εθνική υπόθεση».

Είναι προφανές ότι ενόψει προεδρικών εκλογών, ο Τ. Ερντογάν οι υπουργοί και τα στελέχη του κόμματός του, θα μετέλθουν κάθε θεμιτό και κυρίως αθέμιτο μέσο, στην εξωτερική πολιτική, στην οικονομία και με απροκάλυπτες παρεμβάσεις  στη Δικαιοσύνη, αλλά και στρατιωτικοποιώντας διμερή ή διεθνή προβλήματα (Αιγαίο, Συρία, Κύπρος), ώστε να επανεκλεγεί ο Τ. Ερντογάν, για μία ακόμη φορά ως  Πρόεδρος της Τούρκικης Δημοκρατίας.

Η «καταδίκη» (στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δυο χρόνια) του Δημάρχου Κωνσταντινουπόλεως Εκρέμ Ιμάμογλου, πιθανού αντιπάλου του Τ. Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές την άνοιξη του 2023, συνιστά ωμή  και πέραν πάσης δημοκρατικής και θεσμικής δεοντολογίας παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας στην  Δικαστική, που είναι πλέον φερέφωνο των εντολών Ερντογάν.

Σχολιάζοντας την απόφαση του Τουρκικού Δικαστηρίου, η πρώην υπουργός Εσωτερικών (1996-7 Κυβέρνηση Κεμαλικών) Μεράλ Ακσενέρ –αφού εξέφρασε τη στήριξή της στον κ. Ιμάμογλου– δήλωσε «ζήτω η ελευθερία, ανάθεμα στην τυραννία».

Ασφαλώς τα όσα διαδραματίζονται στην Τουρκία, επηρεάζονται από το συγκρουσιακό και απρόβλεπτο διεθνές περιβάλλον. Μέσα σε αυτό κλίμα της ασταθούς ισορροπίας με την Ε.Ε. να παραπαίει για μια σειρά από λόγους, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε στις Βρυξέλλες με την Πρωθυπουργό της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι. Ο Πρωθυπουργός ενημέρωσε την ιταλίδα ομόλογό του κ.  Μελόνι για τις τελευταίες εξελίξεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και τόνισε ότι η επιθετική ρητορική της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, που απειλεί ευθέως την Ελλάδα, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή.

Η Τουρκία εστιάζει τη δράση της σε τρία μέτωπα. Στην κυπριακή ΑΟΖ, το Αιγαίο και νοτίως/ανατολικά της Κρήτης. Τα επόμενα βήματα της Τουρκίας σε αυτές τις περιοχές θα τις καθορίσουν οι γεωπολιτικές εξελίξεις και τα νέα δεδομένα στο διεθνές ισοζύγιο πολιτικο-στρατιωτικής ισχύος και γεω-ενεργειακών  επιδράσεων, κυρίως λόγω Ουκρανίας.

Οι πρόσφατες τουρκικές στρατιωτικές επιθέσεις κατά κουρδικών στόχων, στη Συρία και το Βόρειο Ιράκ, στέλνουν και ένα μήνυμα αποφασιστικότητας στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, που επιβάλλεται να μην αγνοηθεί, από Αθήνα , Λευκωσία και Βρυξέλλες. Το τουρκικό τελεσίγραφο περιέχει και  μία αξιοπρόσεκτη παράμετρο, αφού   για τις επιθέσεις, ενημερώθηκαν από την Άγκυρα, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία,  που  όμως, δεν έδειξαν ότι ενοχλήθηκαν και ιδιαίτερα και πάντως  δεν  αντέδρασαν αποτρεπτικά!

Η απάντηση της Ελλάδας, στο πογκρόμ των τουρκικών παράνομων δράσεων και απειλών,  είναι στο πλαίσιο της πολιτικής της Στρατηγικής Ψυχραιμίας, που εφαρμόζει με συνέπεια χώρα μας. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν πανικοβάλλεται,  οι Ένοπλες Δυνάμεις επαγρυπτούν και οι διπλωματικές αρχές της χώρας καταγγέλλουν διεθνώς την αναθεωρητική και επεκτατική  πολιτική της Τουρκίας. Υπό μία προϋπόθεση όμως. Ότι σε περίπτωση που η Τουρκία διαβεί τον Ρουβίκωνα και εκδηλώσει στρατιωτική δράση σε βάρος της Ελληνικής εδαφικής κυριαρχίας, θα πρέπει, ως Έλληνες  πολίτες,  να συνειδητοποιήσουμε ότι θα είμαστε μόνοι και  οι Ένοπλες  Δυνάμεις και ο Ελληνικός Λαός, θα πρέπει να επωμισθούν το βάρος της ισχυρής αποτρεπτικής απάντησης στην Τουρκία. 

 Militaire News

Οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Μέση Ανατολή

0

του Henry Olsen (*)

Η κυβέρνηση Μπάιντεν είναι δικαιολογημένα δυσαρεστημένη με την επίσημη επίσκεψη του Κινέζου ηγέτη Σι Τζινπίνγκ στη Σαουδική Αραβία. Η ανάγκη να καταπολεμηθεί η αυξανόμενη επιρροή της Κίνας στο βασίλειο και σε όλη τη Μέση Ανατολή θα αναγκάσει την Ουάινγκτον να κάνει κάτι που θα ήθελε να αποφύγει: να δώσει έμφαση στην υλική της ασφάλεια ξεπερνώντας τις ηθικές της ανησυχίες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσέγγιζαν πάντα την εξωτερική τους πολιτική διαφορετικά από άλλες χώρες. Ήταν μια από τις πρώτες χώρες στον κόσμο που αφοσιώθηκε στις ιδέες της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διατηρούσε όμως πάντα και μια συγκεκριμένη ιδέα των συμφερόντων της στον τομέα της υλικής ασφάλειας. Στις πρώτες ημέρες του έθνους, αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να εμποδιστούν οι ευρωπαϊκές μοναρχίες να χρησιμοποιήσουν αποικίες στο δυτικό ημισφαίριο για να απειλήσουν αμερικανικά εδάφη. Αυτό ήταν το νόημα του Δόγματος Μονρόε. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι ΗΠΑ οικοδόμησαν πιο πρόσφατα ένα δίκτυο συμμαχιών για την εξουδετέρωση επιθετικών αυταρχικών κρατών μακριά από τις αμερικανικές ακτές.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε λοιπόν συχνά να συνεργαστούν σε έναν βαθμό με αντιδημοκρατικές δυνάμεις. Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου στρατολογούσαν συμμάχους μεταξύ δικτατοριών για να αντιμετωπίζουν τη Σοβιετική Ένωση. Τα καθεστώτα αυτά μπορεί να καταπίεζαν τους λαούς τους, αλλά η Ουάσινγκτον έκανε τα στραβά μάτια στο βαθμό που ήταν αντικομμουνιστικά.

Ο Πρόεδρος Μπάιντεν θα πρέπει να δει τη Μέση Ανατολή μέσα από αυτό το ιστορικό πρίσμα. Δεν θα πρέπει να επιτραπεί στην Κίνα να γίνει η κυρίαρχη δύναμη σε αυτή την περιοχή, τροφοδοτώντας την με πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Οι ΗΠΑ υπέφεραν από τα δύο αραβικά εμπάργκο πετρελαίου τη δεκαετία του 1970. Θα δέχονταν σήμερα ισχυρό πλήγμα από μια ανάλογη προσπάθεια που θα στηριζόταν από τους Κινέζους.

Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ το γνωρίζουν και γι’ αυτό χρησιμοποιούν την Κίνα για να καταπολεμήσουν αμερικανικές ενέργειες στις οποίες αντιτίθενται. Δεν θέλουν, για παράδειγμα, να αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά όπλα. Κι αν δεν τους προστατεύσει η Ουάσινγκτον, θα τους προστατεύσει η Κίνα, ιδιαίτερα αν πάρει σε αντάλλαγμα μια ναυτική βάση στην περιοχή.

Ορισμένοι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητούν από την αμερικανική κυβέρνηση να πάρει αποστάσεις από τα καθεστώτα της Μέσης Ανατολής λόγω των κακών επιδόσεών τους στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη Σαουδική Αραβία, δεδομένου ότι ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν φέρεται να διέταξε τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι. Όμως ο Μπάιντεν δεν έχει μια ρεαλιστική εναλλακτική λύση. Η Κίνα δεν ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα καλύψει πρόθυμα οποιοδήποτε κενό για να αυξήσει την επιρροή της. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, οι επιπτώσεις στην παγκόσμια ελευθερία θα είναι πολύ μεγαλύτερες από εκείνες που θα προκαλέσουν οι όποιες ηθικές παραχωρήσεις του Προέδρου Μπάιντεν.

Ο Μπάιντεν σίγουρα θυμάται ότι ο Πρόεδρος Κάρτερ αρνήθηκε το 1978 να στηρίξει τον σάχη απέναντι στους αντιπάλους του. Κάπως έτσι ανέλαβαν οι αγιατολάδες την εξουσία. Φανταστείτε τι θα γίνει αν εγκατασταθεί στον σαουδαραβικό θρόνο ένα τσιράκι των Κινέζων!

Η ελευθερία τόσο στην Αμερική όσο και στον κόσμο εξαρτάται από το αν οι ΗΠΑ θα καταφέρουν να διατηρήσουν την παγκόσμια κυριαρχία τους απέναντι στην Κίνα. Και αυτό σημαίνει, δυστυχώς, τη συνεργασία τους με ηγέτες τους οποίους θα προτιμούσαν να αγνοούν.

(*) O Χένρι Όλσεν είναι αρθρογράφος της Washington Post

(Πηγή: Washington Post, ΑΠΕ-ΜΠΕ)