ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΨΕΥΣΘΗΚΑΝ
«Εχεις φαγωθεί να γίνεις Ελληνίδα;»
Η γραφειοκρατική περιπέτεια μιας Τουρκάλας και μιας Αλβανίδας για το όνειρο της ελληνικής υπηκοότητας
Η Ντόρα Χίσκο, από την άλλη, αγάπησε την Ελλάδα με τον καιρό. Ηρθε από την Αλβανία το 2001, δεκαοκτώ χρόνων, για να περάσει ένα καλοκαίρι με τον αδερφό της που έμενε εδώ, όσο οι γονείς τους επισκέπτονταν την αδερφή της στη Γερμανία. Εκείνη, σε αντίθεση με τα αδέρφια της, δεν είχε ζήσει τα δύσκολα χρόνια μετά την πτώση του Χότζα. Σκόπευε να επιστρέψει στα Τίρανα για να σπουδάσει. Ερωτεύτηκε όμως τον μετέπειτα σύζυγό της –επίσης από την Αλβανία– και αποφάσισαν να ζήσουν στην Αθήνα. Και εκείνη, όπως η Λάλε, ξεκίνησε να μαθαίνει ελληνικά από τραγούδια, «ειδικά τα πονεμένα του Πλούταρχου» και από την τηλεόραση. Σημείωνε λέξεις και τις έψαχνε σε ένα λεξικό. Οταν αποφάσισαν να κάνουν οικογένεια ξεκίνησε εντατικά μαθήματα. Ηθελε να μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά της όταν θα πήγαιναν στο σχολείο. Παράλληλα δούλευε σκληρά. Σε φούρνο, πωλήτρια, μετά σερβιτόρα. Τα τελευταία χρόνια επέλεξε να εργάζεται λιγότερες ώρες για να μπορεί να είναι περισσότερο στο σπίτι, κοντά στην κόρη της. «Η Τερέζα είναι σήμερα 14 χρόνων, αριστούχος. Τρεις φορές έχει γίνει σημαιοφόρος στην παρέλαση», λέει στην «Κ» με περηφάνια.
Οι δύο αυτές γυναίκες, η Λάλε από την Τουρκία και η Ντόρα από την Αλβανία, η μια στη Θεσσαλονίκη και η άλλη στην Αθήνα, το πιθανότερο είναι πως δεν θα είχαν συναντηθεί ποτέ. Εδώ και μερικούς μήνες, όμως, είναι σε διαρκή επικοινωνία. Αυτό που τους ένωσε είναι η επιθυμία τους να γίνουν Ελληνίδες και βασικά η δυσκολία που έχει βάλει το ελληνικό κράτος στο να το πετύχουν.
Κατέθεσαν και οι δύο τα χαρτιά τους για την ελληνική ιθαγένεια το 2017. Ο βασικός λόγος ήταν ότι ένιωθαν πως εδώ είναι το σπίτι τους, η χώρα τους. «Νιώθω πως ανήκω εδώ. Ειδικά επειδή προέρχομαι από ένα κράτος που μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου ακυρώσει το διαβατήριο, δεν θέλω να ζω με το άγχος του τι μπορεί να γίνει εάν κάτι δεν πάει καλά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας», εξηγεί η Λάλε. Η Ντόρα ήθελε την ελληνική ταυτότητα γιατί πολλές φορές ένιωθε να την αντιμετωπίζουν διαφορετικά με το που έδειχνε το αλβανικό διαβατήριο. Το ίδιο και την κόρη της, που έχει γεννηθεί εδώ.

Οι καθυστερήσεις
Και οι δύο γυναίκες είχαν προσκομίσει όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Πληρούσαν όλες τις προϋποθέσεις. Ηξεραν βέβαια πως η διαδικασία θα έπαιρνε κάποια χρόνια. Οταν η Λάλε ρώτησε πότε να περιμένει απάντηση, της είπαν πως υπήρχε μια εθελοντική επιτροπή που συνεδρίαζε δυο φορές τον χρόνο και πως τότε (το 2017) κοιτούσαν ακόμη τις αιτήσεις του 2010. Στην πορεία άλλαξε το σύστημα και απαιτούσε να περάσουν και εξετάσεις. Η Λάλε, έχοντας εν τω μεταξύ πάρει ελληνικό πτυχίο, εξαιρέθηκε. «Ευτυχώς, γιατί είχα προβληματιστεί με τις ερωτήσεις. Μπορεί να ξέρω τα πάντα για το ρεμπέτικο ή την ποίηση, αλλά δεν ξέρω με ποιους έπαιζε η Βουγιουκλάκη ή ποια ημέρα ψήνουμε φανουρόπιτα», λέει γελώντας. Η Ντόρα, που έπρεπε να δώσει εξετάσεις, γύριζε από τη δουλειά και αφού φρόντιζε την κόρη της και το σπίτι καθόταν και διάβαζε. Πέρασε τις εξετάσεις με 98%. Αλλά τελικά ούτε αυτό ήταν αρκετό. Τον Μάρτιο 2022 έμαθαν και οι δύο πως είχαν κοπεί.
Η Ντόρα όταν το έμαθε έπεσε από τα σύννεφα. Μάζεψε όλα τα δικαιολογητικά και πήγε μόνη της στο υπουργείο, ζητώντας εξηγήσεις. Δεν είχε προσλάβει δικηγόρο γιατί θεωρούσε πως είχε ό,τι χρειαζόταν και ήδη το κόστος των παραβόλων για την αίτηση (750 ευρώ) την είχε ζορίσει οικονομικά. Στις επίμονες ερωτήσεις της η απάντηση μιας υπαλλήλου την άφησε άφωνη: «Και εσύ τώρα, γιατί έχεις φαγωθεί να γίνεις Ελληνίδα;».
Η Λάλε, ως μεταφράστρια στην Ελληνική Ενωση για τα δικαιώματα του ανθρώπου, είχε πρόσβαση στους δικηγόρους της Ενωσης, οι οποίοι της εξήγησαν τι είχε συμβεί. Το 2020 η ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών είχε προσπαθήσει να περάσει σε έναν νόμο για την ιθαγένεια κριτήρια «οικονομικής ένταξης». Οι συγκεκριμένες διατάξεις δεν πέρασαν από τη Βουλή, αποσύρθηκαν, αλλά «ξαναπέρασαν» έναν χρόνο αργότερα ως υπουργική απόφαση.
Η εγκύκλιος ζητούσε από τη Λάλε να αποδείξει πως για πέντε χρόνια πριν από την κατάθεση της αίτησης είχε ετήσιο εισόδημα 6.500 ευρώ και πάνω. Θεωρητικά δεν θα είχε θέμα με αυτόν τον περιορισμό. Είχε πουλήσει το διαμέρισμά της στην Τουρκία και είχε μεταφέρει σε ελληνικό τραπεζικό λογαριασμό 300.000 ευρώ. Με αυτά τα χρήματα ζούσε μια άνετη ζωή, είχε μάλιστα ξεκινήσει να χτίζει και το δικό της σπίτι στην Επανωμή. Η εγκύκλιος όμως έβαζε και άλλον περιορισμό: το εισόδημα έπρεπε να είναι αποκλειστικά από επιχειρηματική δραστηριότητα. Και αποκλειστικά στην Ελλάδα. Η Λάλε όταν πρωτοήρθε διατηρούσε μια τουρκική εταιρεία. Το 2016 την έκλεισε και άνοιξε μια ελληνική εταιρεία, οπότε δεν μπορούσε να δείξει το απαιτούμενο εισόδημα και για τα πέντε χρόνια. «Ενιωσα φοβερή απογοήτευση. Ηταν σαν να προσπαθούσε κάποιος εξαρχής να βάλει εμπόδια στο να γίνω Ελληνίδα και τελικά τα κατάφερε. Ενιωσα ξένη. Σκέφτηκα να φύγω, αλλά να πάω πού; Εδώ είναι το σπίτι μου», λέει. Εκανε ένσταση (αίτηση θεραπείας), αλλά μέσα σε έξι ημέρες απορρίφθηκε. Οσο οι δικηγόροι μελετούσαν την περίπτωσή της, τόσο επέμεναν πως έπρεπε να κινηθεί νομικά. Της εξήγησαν πως είναι παράνομο και αντισυνταγματικό το ότι η συγκεκριμένη εγκύκλιος έχει αναδρομική εφαρμογή. Εκείνη το σκεφτόταν, αλλά δεν ήξερε εάν θα άντεχε ψυχολογικά τη διαδικασία. Μέχρι που μια ημέρα γνώρισε στο Facebook την Ντόρα.
Τα δικαστήρια
Οι δύο γυναίκες, αρχικά μέσω μηνυμάτων και μετά μέσω τηλεφώνου μοιράστηκαν τις ιστορίες τους. Η Ντόρα όμως δεν συζητούσε να κινηθεί νομικά. Ακόμη κι όταν οι δικηγόροι της Λάλε τής πρότειναν να αναλάβουν την υπόθεσή της χωρίς αμοιβή. «Βγάζω 450 τον μήνα. Δεν με παίρνει να βάζω στην άκρη 50 ευρώ για έναν χρόνο για τα παράβολα μιας δίκης», της εξήγησε.
Η Λάλε βρέθηκε αρχές Μαρτίου στο διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης και προσέφυγε κατά της απορριπτικής απόφασης. Στο πλευρό της βέβαια ήταν δεκάδες οργανώσεις στις οποίες συμμετέχει εδώ και χρόνια. Από φιλοζωικές, νοσοκομεία και ορφανοτροφεία που επισκεπτόταν με τον σκύλο της, ομάδες περιβαλλοντικές με τις οποίες καθάριζαν την πόλη και τις παραλίες, την ΠΕΝ (διεθνή οργάνωση Συγγραφέων και Μεταφραστών) μέχρι και τη γενική συνέλευση της πολυκατοικίας. Ολοι είχαν στείλει επιστολές συμπαράστασης. «Λένε πως συνήθως ακούγονται καλά πράγματα για κάποιον αφού πεθάνει. Εγώ είχα την τύχη να τα ακούσω εν ζωή», λέει γελώντας. «Είχα επίσης την τύχη να έχω μια οικονομική άνεση και να μπορώ να κάνω όλες αυτές τις δράσεις που δείχνουν την ένταξή μου στη χώρα. Εάν δούλευα μεροκάματο δεν θα είχα την πολυτέλεια να κάνω τίποτα από όλα αυτά, ούτε βέβαια να αντεπεξέλθω στο κόστος μιας δίκης. Νιώθω λοιπόν πως δίνω αυτόν τον αγώνα για όλους αυτούς που απορρίφθηκαν άδικα. Οπως μου είπε η Ντόρα, εάν κερδίσω θα είναι σαν να κερδίζουμε όλοι».
Η απόφαση του δικαστηρίου θα βγει σε μερικούς μήνες. Η Λάλε συνεχίζει τη ζωή της στην Ελλάδα, πρόσφατα μετακόμισε στο σπίτι που έχτισε και κάνει προσπάθεια να ξεχωρίσει τι είναι η Ελλάδα για εκείνη. «Θέλω να ξεχάσω την απόρριψη και το συναίσθημα που μου προκάλεσε και να επικεντρωθώ στο κομμάτι της συμπαράστασης», καταλήγει.
Καθημερινή
DW: Η γεωστρατηγική διάσταση της στροφής Ερντογάν
Οι σεισμοί οδήγησαν στη “θετική διπλωματία”
Η μεταστροφή της Άγκυρας αποτελεί πρωτίστως συνέπεια των σεισμών της 6ης Φεβρουαρίου: οι ιστορικοί του μέλλοντος θα χωρίσουν την τουρκική πολιτική σε μια εποχή πριν από τους σεισμούς και μια εποχή μετά. Αυτή η τομή είναι ήδη ορατή στην εξωτερική πολιτική. Οι εκλογές της 14ης Μαΐου θα δείξουν αν αυτό ισχύει και στην εσωτερική πολιτική.
Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι σεισμοί σηματοδοτούν την έναρξη νέας φάσης ύφεσης. Οι προϋποθέσεις γι’ αυτό δημιουργήθηκαν πρωτίστως από την ελληνική πλευρά. Από την πρώτη στιγμή μετά την καταστροφή, η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό της γείτονος – συστηματικά και αξιόπιστα. Η συμπαράσταση και η αλληλεγγύη ξεπέρασαν κατά πολύ το κρατικό επίπεδο. Αυτό δεν θα μπορούσε να μην έχει αντίκτυπο στις πολιτικές διεργασίες. Οι τηλεοπτικές εικόνες από τις υπερπροσπάθειες των Ελλήνων διασωστών διέψευσαν το αφήγημα της εχθρικά διακείμενης γείτονος και δημιούργησαν την κοινωνική βάση για μια θετική διπλωματία. Αντέκρουσαν την εθνικιστική προπαγάνδα της ξένης απειλής που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν για να κινητοποιήσει τις μάζες ενόψει των εκλογών.
Η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών στην περιοχή των σεισμών λίγες ημέρες μετά την καταστροφή άνοιξε το δρόμο για διαπραγματεύσεις των αναπληρωτών υπουργών Εξωτερικών στην Άγκυρα με “θετική ατζέντα”. Ηδη γίνεται λόγος για επίσκεψη του Έλληνα υπουργού Άμυνας στην Τουρκία.
Αξίζει ωστόσο να επισημανθεί ότι ο ελληνοτουρκικός δίαυλος επικοινωνίας είχε ανοίξει ήδη πριν από τους σεισμούς του Φεβρουαρίου.
Τον περασμένο Δεκέμβριο με τη μεσολάβηση της Γερμανίας, κορυφαίοι διπλωμάτες από την Ελλάδα και την Τουρκία συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες. Τότε, οι δύο πλευρές συμφώνησαν – υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας – να συνεχίσουν τις συνομιλίες τους.
Οι σεισμοί που ακολούθησαν έδωσαν νέα δυναμική στη διαδικασία αυτή. Είναι καθοριστικής σημασίας η προσέγγιση αυτή να προωθηθεί σθεναρά από τις δυτικές κυβερνήσεις. Αυτό σχετίζεται και με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Στόχος της Δύσης είναι να σταθεί ενωμένη απέναντι στην επιτιθέμενη Ρωσία. Τυχόν ρήγμα στη συμμαχία θα αποτελούσε αδύναμο σημείο. Καλές σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας ενισχύουν το ΝΑΤΟ.
Οι καταστροφικοί σεισμοι άλλαξαν τη στρατηγική εξίσωση, καθώς η Άγκυρα εξαρτάται από την τεράστια οικονομική βοήθεια από το εξωτερικό για την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων περιοχών.
Η προσέγγιση με την Ελλάδα περνά μέσω Δύσης

Τα πιο πολλά χρήματα – όπως έδειξαν οι πρώτες εβδομάδες μετά τους σεισμούς – προέρχονται από την Ευρώπη και την Αμερική. Η ανάγκη υποχρεώνει τον Ερντογάν να αποκαταστήσει τις διαταραγμένες σχέσεις του με τη Δύση.
Ως πρώτο βήμα, ο Τούρκος πρόεδρος έχει μετριάσει την αντιδυτική ρητορική, η οποία αποτελούσε σήμα κατατεθέν των ομιλιών του μέχρι τώρα. Δεν είναι μόνο η γλώσσα που έχει αλλάξει. Ακολούθησαν και πράξεις σε διάφορα μέτωπα, καταδεικνύοντας μια νέα γραμμή πλεύσης: Το πράσινο φως ένταξης της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ ήταν μόνο ένα πρώτο βήμα.
Είναι θέμα χρόνου να επικυρώσει η Άγκυρα και την ένταξη της Σουηδίας.
Στις αρχές Μαρτίου, η τουρκική κυβέρνηση υιοθέτησε τις δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Δυτικοί διπλωμάτες αναφέρουν ότι η Άγκυρα διαβεβαίωσε τις ΗΠΑ και την ΕΕ ότι δεν θα φθάσουν πλέον στη Ρωσία αγαθά από την Τουρκία που βρίσκονται στον κατάλογο των κυρώσεων.
Μια άλλη παραχώρηση προς τη Δύση αφορά στο ρωσικό πυραυλικό σύστημα S-400, το οποίο έχει δηλητηριάσει τις σχέσεις Άγκυρας και Ουάσινγκτον όσο λίγα άλλα ζητήματα. Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν δηλώσεις Τούρκων ειδικών ότι η Άγκυρα δεν χρειάζεται πλέον το ρωσικό σύστημα, επειδή αναπτύσσει τα δικά της στο εσωτερικό της χώρας, τα οποία υποτίθεται ότι είναι καλύτερα από τα επίμαχα ρωσικά όπλα.
Τα “μηνύματα φιλίας” της Άγκυρας προς την Ελλάδα, η επανέναρξη του διαλόγου και το μορατόριουμ στον εναέριο χώρο του Αιγαίου εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.
Αποτελούν μέρος εκστρατείας της Τουρκίας με στόχο την αποκατάσταση των διαταραγμένων σχέσεών της με τη Δύση.
Στις ελληνικές συζητήσεις αυτές τις μέρες κυριαρχεί σκεπτικισμός και αμφιβολία για τη διάρκεια του φιλικού κλίματος. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί στο μέλλον – είτε πριν είτε μετά τις εκλογές στην Τουρκία. Ένα πράγμα είναι βέβαιο: η Δύση θα συνεχίσει τις πιέσεις, ώστε η σταθερότητα και η ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο – και συνεπώς η αποκλιμάκωση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας – να διαρκέσει. Ακούγεται κυνικό, αλλά αποτελεί πραγματικότητα: οι „σεισμοί του αιώνα” δημιούργησαν την πολιτική βάση γι’ αυτό.
Ο Δρ Ρόναλντ Μαινάρντους είναι πολιτικός αναλυτής, σχολιαστής και Κύριος Ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Στα μέσα της δεκαετίας του 90 διετέλεσε διευθυντής της Ελληνικής σύνταξης της Deutsche Welle.
DW
Η ΝΕΑ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ: Ο «ακρωτηριασμός» της Aγκάθα Κρίστι!
Ενοχοι οι Δυτικοί για τις φυλετικές διακρίσεις και την Αποικιοκρατία, που συνεχίζεται ως Νεοαποικισμός, προσπαθούν να επαναπαύσουν τη συνείδησή τους διορθώνοντας τα λογοτεχνικά έργα κορυφαίων συγγραφέων…
Τα μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι έχουν ξαναγραφτεί σύμφωνα με τις σύγχρονες ευαισθησίες, αποκαλύπτει η The Telegraph.
Τα πρωτότυπα αποσπάσματα των μυστηρίων του Πουαρό και της Μις Μαρπλ έχουν επεξεργαστεί εκ νέου ή διαγραφεί στις νέες εκδόσεις που δημοσίευσε ο εκδοτικός οίκος HarperCollins.
Ο χαρακτήρας μιας Βρετανίδας τουρίστριας, που εκφράζει την απογοήτευσή της για μια ομάδα παιδιών, αποσύρθηκε από μια πρόσφατη επανέκδοση, μαζί με μια σειρά από αναφορές σε χαμογελαστούς ανθρώπους και σχόλια για τα δόντια και τη σωματική διάπλασή τους.
Αυτή η κίνηση έρχεται μετά την κριτική των βιβλίων των Roald Dahl και Ian Fleming από σύγχρονους εκδότες.
Νέες εκδόσεις των έργων της Κρίστι αναμένεται να εκδοθούν ή έχουν κυκλοφορήσει από το 2020 από τον οίκο HarperCollins, ο οποίος, σύμφωνα με τους μυημένους, χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες ευαίσθητων αναγνωστών. Ο εκδοτικός οίκος προχώρησε σε νέες εκδόσεις όλων των μυστηρίων της Μις Μαρπλ και μερικών μυθιστορημάτων του Πουαρό.
Οι ψηφιακές εκδόσεις των νέων εκδόσεων που είδε η Telegraph περιλαμβάνουν δεκάδες αλλαγές σε κείμενα που γράφτηκαν μεταξύ 1920 και 1976, αφαιρώντας πολλά αποσπάσματα που περιέχουν περιγραφές, προσβολές ή αναφορές στην εθνικότητα, ιδιαίτερα για τους χαρακτήρες που συναντούν οι πρωταγωνιστές της Κρίστι εκτός Ηνωμένου Βασιλείου.
Η αφήγηση της συγγραφέα, συχνά μέσω του εσωτερικού μονολόγου της Μις Τζέιν Μαρπλ ή του Ηρακλή Πουαρό, έχει αλλοιωθεί σε πολλές περιπτώσεις. Αφαιρέθηκαν επίσης τμήματα διαλόγου που μιλούσαν συχνά ασυμπαθητικοί χαρακτήρες.
Στο μυθιστόρημα του Πουαρό του 1937 Εγκλημα στο Νείλο, ο χαρακτήρας Mrs Allerton παραπονιέται ότι μια ομάδα παιδιών την ενοχλεί, δηλώνοντας ότι «επιστρέφουν και κοιτάζουν, και κοιτάζουν επίμονα, και τα μάτια τους είναι απλά αηδιαστικά, όπως και η μύτη τους, και εγώ δεν νομίζω ότι μου αρέσουν πολύ τα παιδιά».
Σε νέα έκδοση, αυτή η πρόταση έχει διαγραφεί για να γίνει: «Επιστρέφουν και κοιτάζουν: «Επιστρέφουν και κοιτούν, κοιτούν επίμονα. Και δεν νομίζω ότι μου αρέσουν πολύ τα παιδιά».
Το λεξιλόγιο έχει επίσης αλλάξει, ο όρος «Ανατολίτης» έχει αφαιρεθεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, άλλες περιγραφές τροποποιήθηκαν, όπως ένας μαύρος υπηρέτης, που αρχικά περιγράφηκε ως χαμογελαστός καθώς κατανοεί την ανάγκη να παραμείνει σιωπηλός για ένα περιστατικό, περιγράφεται ως ούτε μαύρος ούτε χαμογελαστός, αλλά απλώς ότι «γνέφει».
Σε μια νέα έκδοση του μυθιστορήματος Μυστήριο στην Καραϊβική της Mις Μαρπλ το 1964, η παρατήρηση του ερασιτέχνη ντέτεκτιβ ότι ένας εργαζόμενος σε ξενοδοχείο στη Δυτική Ινδία που του χαμογελούσε έχει “τόσο όμορφα λευκά δόντια” αφαιρέθηκε, όπως και άλλες αναφορές σε “όμορφα δόντια“.
Το ίδιο βιβλίο περιέγραφε μια σημαντική γυναικεία μορφή ότι είχε «μια μαύρη μαρμάρινη κορμοστασιά όπως θα ήθελε ένας γλύπτης», μια περιγραφή που απουσιάζει από την επεξεργασμένη έκδοση.
Οι αναφορές στον Νουβιανό λαό – μια εθνοτική ομάδα που ζει στην Αίγυπτο χιλιετίες – έχουν αφαιρεθεί από το Εγκλημα στο Νείλο σε πολλές περιπτώσεις, έτσι ώστε “ο Νουβιανός πορθμέας” να γίνεται απλώς “ο πορθμέας“.
Οι διάλογοι του πρώτου μυθιστορήματος της Κρίστι, The Mysterious Affair at Styles, που εκδόθηκε το 1920, έχουν τροποποιηθεί. Έτσι, ενώ ο Πουαρό τόνισε ότι ένας άλλος χαρακτήρας ήταν “εβραίος, φυσικά“, δεν κάνει πια τέτοια σχόλια.
Στο ίδιο βιβλίο, μια νεαρή γυναίκα που περιγράφεται ως «τύπου τσιγγάνας» είναι πλέον απλώς «μια νεαρή γυναίκα», και άλλες αναφορές σε τσιγγάνους έχουν αφαιρεθεί από το κείμενο.
Η συλλογή Miss Marple’s Final Cases and Two Other Stories (1979) περιλαμβάνει τον χαρακτήρα ενός Ινδού δικαστή που θυμώνει ζητώντας το πρωινό του στο αρχικό κείμενο με τον «ινδικό του θυμό» (την ινδική ιδιοσυγκρασία του), έκφραση που αντικαταστάθηκε από «η ιδιοσυγκρασία του“.
Οι αναφορές σε “ιθαγενείς” έχουν επίσης αφαιρεθεί ή αντικατασταθεί με το επίθετο “εντόπιος“.

Η παράκρουση των νέων λογοκριτών της Αγκάθα Κρίστι φτάνει μέχρι να διαγράψουν λέξεις όπως, νέγρος, ανατολίτης, ιθαγενής, Εβραίος, τσιγγάνα, ινδικός τρόπος…
Σε όλα τα αναθεωρημένα βιβλία, οι φυλετικές περιγραφές έχουν αλλάξει ή αφαιρεθεί, συμπεριλαμβανομένου – στο Μυστήριο στην Καραϊβική – ενός ολόκληρου αποσπάσματος όπου ένας χαρακτήρας δεν βλέπει μια μαύρη γυναίκα στους θάμνους τη νύχτα καθώς κατευθύνεται προς το δωμάτιο του ξενοδοχείου του.
Η λέξη «νέγρος» αφαιρέθηκε από την αναθεωρημένη έκδοση, τόσο στην πεζογραφία της Κρίστι όσο και στους διαλόγους των χαρακτήρων της.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το έργο τέχνης της Κρίστι αλλοιώνεται. Το μυθιστόρημά του Και τότε δεν υπήρχαν (1939) που περιλάμβανε έναν ρατσιστικό όρο είχε εκδοθεί με διαφορετικό τίτλο.
Η Agatha Christie Limited, μια εταιρεία που διευθύνεται από τον δισέγγονο του συγγραφέα, James Prichard, υποτίθεται ότι θα διαχειρίζεται την αδειοδότηση των λογοτεχνικών και κινηματογραφικών δικαιωμάτων της Κρίστι. Η εταιρεία και η HarperCollins έχουν έρθει σε επαφή για σχόλια.
Is Turkey about to ditch its Russian S-400 missile system?

March 29, 2023 | Washington Examiner
President Recep Tayyip Erdogan has brushed away international criticism and called the S400 a “done deal.” This single acquisition has poisoned Ankara’s relationship with the West and prevented Turkey from being able to acquire alternative platforms to the F-35 from the U.S., namely the F-16.
However, Haluk Gorgun, Turkey’s chief of Aselsan — the country’s leading defense manufacturer — recently stated, “We are making air defense systems. We don’t need S-300s, S-400s.” That a leading defense manufacturer close to Erdogan would make such a public statement, published in a leading newspaper that is pro-Erdogan, suggests that Turkey may be signaling its intent. If so, then this is most likely to happen following Turkey’s elections on May 15.
Assuming that Erdogan retains power, he has already informed U.S. authorities that he is interested in a rapprochement with Washington.
This intention was made clear by a recent opinion piece published by Ankara’s ambassador to Washington. More importantly, Erdogan’s spokesman recently paid a visit to Washington trying to outline all the areas in which Washington and Ankara could work together in Erdogan’s third presidential term. In that regard, Turkey’s divestment of the S400s would be a significant gesture. In the long list of items that divide Washington and Ankara, the S400 is at the top of the list. It would be Erdogan’s hope that such a gesture would allow Congress to lift its objections to selling Turkey F-16s and remove sanctions.
Secretary of State Antony Blinken recently informed the U.S. Senate that Turkey was a “difficult ally,” largely representative of the administration’s position that it would like to sell new fighter jets to Turkey.
However, the list of American grievances against Ankara is long, and one gesture will not likely be enough. Turkey continues to be a spoiler inside of NATO. Although it recently approved Finland’s application for NATO membership, it still blocks Sweden. In Europe, Erdogan continues its belligerent and hostile stance towards Greece and Cyprus over maritime borders in the eastern Mediterranean. In Syria, the Turkish military threatens on a daily basis the security of the Syrian Democratic Forces and the U.S. military, who are jointly fighting the Islamic State.
Erdogan is on a widespread charm offensive and desires to rebuild many bilateral relationships which he single-handedly destroyed in the last ten years.
This can be seen in the cases of Israel, Egypt, the Gulf, and Saudi Arabia. In each instance, he has reached out to turn a page with regional leaders by offering tokens of policy change in the hopes of overcoming Ankara’s isolation. However, in each instance, his tokens may not be sufficient to rebuild substantive ties. For example, with Israel, although diplomatic representation to the ambassadorial level has been re-established, Erdogan falls short of making good on a key Israeli demand: the expulsion of Hamas from Turkey.
U.S. ties are understandably high on Erdogan’s list.
He is likely calculating that Putin is politically weakened and a post-election climate in Turkey can allow him to finally ditch his S400s. That said, the U.S. should also not be brainwashed into thinking that Erdogan is re-anchoring Turkey into the western fold. There are many more outstanding demands that Ankara needs to address before F-16s are sold to Ankara. One could argue that putting a long list of demands in front of Erdogan may deter and anger him, and in the event that he doesn’t get F-16s, he may turn to other countries to make the purchase-possibly adversaries.
Possibly, but one has to remember that if the opposition candidate Kemal Kilicdaroglu wins, he would likely undo a lot of Erdogan’s policies discussed above that divide the beleaguered allies.
Sinan Ciddi is a nonresident senior fellow at the Foundation for Defense of Democracies, where he contributes to FDD’s Turkey Program and Center on Military and Political Power. Follow Sinan on Twitter @SinanCiddi. FDD is a nonpartisan research institute focusing on national security and foreign policy.
THE NEW YORK TIMES Πώς η AI αλλάζει τα πάντα
Με το GPT-4 και άλλες εφαρμογές, η ανθρωπότητα πλησιάζει μια προμηθεϊκή στιγμή κοσμογονικών αλλαγών
Την περασμένη εβδομάδα είχα μια εξαιρετική όσο και αγχωτική εμπειρία όταν ο Κρεγκ Μάντι, πρώην επικεφαλής στον τομέα έρευνας και στρατηγικής της εταιρείας Microsoft, μου έκανε μια επίδειξη του GPT-4. Πρόκειται για την πιο εξελιγμένη εκδοχή του ChatGPT που ανέπτυξε η εταιρεία εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης OpenAI τον περασμένο Νοέμβριο. Ο Κρεγκ ετοιμαζόταν να ενημερώσει το Δ.Σ. του μουσείου της γυναίκας μου, Planet World, του οποίου είναι μέλος, για την επίδραση που θα έχει το ChatGPT στη γλώσσα και στην καινοτομία.
Επανάσταση
Στη συνέχεια ξεκίνησε την επίδειξη. Και εκεί άρχισα να καταλαβαίνω ότι η εισαγωγή του μάλλον υποτιμούσε την επανάσταση που έρχεται.
Αρχικά ζήτησε από το GPT-4 να κάνει μια επιτομή του Planet World σε 400 λέξεις. Το έκανε με θαυμάσιο τρόπο, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια, του ζήτησε να κάνει το ίδιο, περιορίζοντας τις λέξεις σε 200. Λίγα δευτερόλεπτα ακόμη, και η δουλειά εκτελέστηκε. Επειτα, του ζήτησε να κάνει παρόμοιες παρουσιάσεις του μουσείου στα αραβικά, στα κινεζικά και στην αγγλική της εποχής του Σαίξπηρ. Και πάλι, άψογη εκτέλεση εντός δευτερολέπτων.
Δυσκολεύτηκα πολύ να κοιμηθώ εκείνη τη νύχτα. Εχοντας παρακολουθήσει ένα σύστημα ΑΙ –το λογισμικό, τα μικροτσίπ και τις συνδέσεις τους– να παράγει τέτοιου επιπέδου πρωτότυπο έργο σε τόσες γλώσσες μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μου έφερε στο μυαλό τη ρήση του διάσημου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Αρθουρ Κλαρκ ότι «κάθε αρκετά προηγμένη τεχνολογία γίνεται συνώνυμο της μαγείας».
Το δεύτερο πράγμα που ήρθε στο μυαλό μου ήταν μια στιγμή από την αρχή του «Μάγου του Οζ», η σκηνή του ανεμοστρόβιλου που παρασύρει τα πάντα και τους πάντες, μαζί και την Ντόροθι και τον Τοτό, για να τους μεταφέρει από το μουντό τοπίο του Κάνσας στην απαστράπτουσα Γη του Οζ.
Αυτή η προμηθεϊκή στιγμή δεν τροφοδοτείται από μια συγκεκριμένη ανακάλυψη, όπως ήταν η τυπογραφία ή η ατμομηχανή, αλλά από έναν τεχνολογικό μεγάλο κύκλο. Πρόκειται για την ικανότητά μας να αισθανόμαστε, να δίνουμε ψηφιακή μορφή, να επεξεργαζόμαστε και να μοιραζόμαστε τις πληροφορίες με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Αυτός ο τεχνολογικός κύκλος εφαρμόζεται παντού.
Είναι αυτό που έχω ονομάσει «προμηθεϊκή εποχή της επιτάχυνσης, της ενίσχυσης και του εκδημοκρατισμού». Ποτέ πριν δεν διέθεταν οι άνθρωποι τόσο φθηνά εργαλεία ενίσχυσης της δύναμής τους με διαρκώς επιταχυνόμενο ρυθμό, με τις καινούργιες δυνατότητες να διαχέονται στον προσωπικό και επαγγελματικό βίο ολοένα και περισσότερων ανθρώπων. Η ταχύτητα των αλλαγών ξεπερνάει κάθε πρόβλεψη.
Επιστημονικές λύσεις
Οι δυνατότητες χρήσης των νέων εργαλείων προς επίλυση των πιο διαφορετικών, φαινομενικά άλυτων προβλημάτων –από τη βιολογία του ανθρώπου μέχρι τη θερμοπυρηνική σύντηξη και την κλιματική αλλαγή– προκαλούν δέος. Ας πάρουμε ένα μόνο παράδειγμα που οι περισσότεροι αγνοούν: τον τρόπο με τον οποίο η Deep Mind, θυγατρική του ομίλου της Google στο πεδίο της ΑΙ, χρησιμοποίησε το σύστημα AlphaFord για να επιλύσει ένα από τα πιο σκληρά προβλήματα της επιστήμης, με ταχύτητα και επάρκεια που άφησε έκπληκτους επιστήμονες οι οποίοι είχαν αφιερώσει μια ζωή στο εν λόγω πρόβλημα.
Πρόκειται για το πρόβλημα που ακούει στο όνομα «protein folding» (δίπλωμα πρωτεϊνών). Ο πρωτεΐνες είναι μεγάλα, περίπλοκα μόρια που αποτελούνται από αλληλουχίες αμινοξέων. Συνιστούν τους μικροσκοπικούς μηχανισμούς που καθορίζουν τη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος και όλων των άλλων μορφών έμβιας ύλης.
Το τι μπορεί να κάνει κάθε πρωτεΐνη, όμως, εξαρτάται από τη τρισδιάστατη δομή της. Από τη στιγμή που οι επιστήμονες καταφέρνουν να έχουν μια εικόνα για το σχήμα μιας πρωτεΐνης, είναι σε θέση να επιταχύνουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται ασθένειες, να παράγουν νέα φάρμακα και να επιλύουν άλλα μυστήρια της ζωής στη Γη.
Η μετα-τεχνολογία
Το σύστημα AlphaFord είναι μια μετα-τεχνολογία: έχει την ικανότητα να ανακαλύπτει πρότυπα, τα οποία βοηθούν τις ανακαλύψεις σε δυνητικά οποιοδήποτε επιστημονικό πεδίο. Το ChatGPT είναι ένα άλλο παράδειγμα μετα-τεχνολογίας.
Αλλά όπως ανακάλυψε και η Ντόροθι όταν μεταφέρθηκε στη Χώρα του Οζ, εδώ πέρα υπάρχουν ο καλός μάγος και ο κακός μάγος, που παλεύουν μεταξύ τους για το ποιος θα την κερδίσει. Το ίδιο συμβαίνει με το ChatGPT και τα ανταγωνιστικά του προϊόντα, όπως το Bard και το ApphaFord της Google.
Είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό που έρχεται; Φαίνεται πως όχι. Εχουμε ανοίξει μια διαμάχη για το αν πρέπει να απαγορεύσουμε βιβλία, στην αυγή μιας τεχνολογίας που μπορεί να συνοψίσει ή να απαντήσει σε ερωτήματα οποιουδήποτε, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται, για το περιεχόμενο οποιουδήποτε βιβλίου, μέσα σε δευτερόλεπτα.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να λειτουργήσει είτε ως εργαλείο είτε ως όπλο. Η τελευταία δυναμική εφεύρεση του ανθρώπου ήταν η πυρηνική ενέργεια, που μπορούσε να φωτίσει ολόκληρη τη χώρα ή να καταστρέψει ολόκληρο τον πλανήτη. Αλλά η πυρηνική ενέργεια δημιουργήθηκε από κυβερνήσεις οι οποίες με συλλογικό τρόπο έθεσαν περιορισμούς στη δυνατότητα διάδοσής της σε κακά χέρια.
Αντίθετα, η τεχνητή νοημοσύνη είναι προϊόν ιδιωτικών επιχειρήσεων που λειτουργούν για το κέρδος. Το ερώτημα που τίθεται είναι πώς μπορεί να κυβερνηθεί μια χώρα ή ο κόσμος όλος όταν οι πολυδύναμες εφαρμογές ΑΙ, εργαλεία και όπλα μαζί, κυβερνώνται από ιδιωτικές εταιρείες; Προφανώς χρειαζόμαστε μηχανισμούς ελέγχου, οι οποίοι, όμως, δεν πρέπει να πετάξουν το μωρό μαζί με τα απόνερα.
Καθημερινή
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΝ.
Το Δ. Σ. του Συνδέσμου μας εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την ασφάλεια και την ακεραιότητα του αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ – συμβόλου της αντιδικτατορικής αντίστασης, που λόγω των πολύ ισχυρών ανέμων που έπνεαν τη Δευτέρα και την Τρίτη στη Θεσσαλονίκη, προκλήθηκαν φθορές στο ιστορικό πλοίο – το οποίο βρίσκεται αγκυροβολημένο στη Νέα Παραλία από τον Σεπτέμβριο του 2019, – καθώς προσέκρουσε στο ξύλινο κράσπεδο. Το πλοίο κρατήθηκε όρθιο χάρη στη συνδρομή ναυαγοσωστικού που έσπευσε σε βοήθειά του από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Να θυμίσουμε ότι το ΒΕΛΟΣ κινδύνεψε να βυθιστεί στις 30/11/21, λόγω αποκοπής του πείρου της σημαδούρας όπου είναι προσδεμένο.
Εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας προς την ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, γιατί εκώφευσε στα επανειλημμένα διαβήματά μας – και τις σχετικές ερωτήσεις βουλευτών – που προειδοποιούσαν ότι ‘η κατάσταση του πλοίου είναι ΑΚΡΩΣ ανησυχητική κι επισφαλής, ’καθώς:
«ο χώρος της Νέας Παραλίας στην Θεσσαλονίκη στον οποίο μεταφέρθηκε το πλοίο είναι εντελώς ακατάλληλος και δεν πληρούνται οι διεθνείς προβλέψεις ασφαλείας κατά ISPS Code κι επιπλέον γιατί σαν πολεμικό πλοίο δεν έχει την κατάλληλη προστασία, δεδομένου ότι ο χώρος αυτός είναι επισφαλής γιατί δεν συνιστά ασφαλές λιμάνι. Αντιθέτως, είναι ανοιχτός στους ανέμους [κυρίως βαρδάρης] και στη θάλασσα, με αποτέλεσμα το μνημείο να είναι απολύτως απροστάτευτο από τα καιρικά φαινόμενα. Για ένα πλοίο 80 ετών που χρειάζεται συστηματική και ιδιαίτερη συντήρηση, οι συνθήκες αυτές είναι καταστροφικές.»
Το αντιτορπιλικό «Βέλος» αποτελεί ένα πλοίο-μνημείο της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Η απαξίωσή του σημαίνει απαξίωση τόσο της δημοκρατικής παράδοσης του Πολεμικού Ναυτικού όσο και της ίδιας της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας για την οποία αγωνίστηκαν το «ΒΕΛΟΣ» και οι αξιωματικοί-υπαξιωματικοί που συμμετείχαν στο Κίνημα του Ναυτικού.
Για τον λόγο αυτό το Δ.Σ. του Σ.ΦΕ.Α. 1967-1974 λαμβάνοντας υπόψη την καθολική απαίτηση τόσο των μελών μας όσο και των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών του τότε Α/Τ ΒΕΛΟΣ,
ΖΗΤΕΙ
ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ-ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ, ΣΤΟ ‘ΠΑΡΚΟ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ’, ΣΤΟ Π. ΦΑΛΗΡΟ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ 50 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ‘ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΟΥ ΒΕΛΟΥΣ’ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ, ΣΤΙΣ 25 / 5 / 1973.
Δ. Τσαϊλάς: Το επίπεδο τρομοκρατικής απειλής στην Ελλάδα έχει αυξηθεί από σημαντικό σε σοβαρό
του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α
Μεγάλη ανησυχία έχει προκαλέσει τις τελευταίες ώρες η δημοσιοποίηση που αναφέρει πως τρομοκράτες ετοίμαζαν επιθέσεις και μάλιστα σε μια προεκλογική περίοδο ενώ ταυτόχρονα ξεκινά και ο τουρισμός στην πατρίδα μας, με στόχο το μέγιστο δυνατό πλήγμα. Στην παρούσα ανάλυση η προσπάθεια είναι να εξετάσουμε τους παράγοντες τρομοκρατία και ασύμμετρες απειλές που πιθανώς να χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε. Η αποκάλυψη για σύλληψη τρομοκρατών στην Αθήνα πρέπει να μας οδηγήσει στη μελέτη της ποικιλομορφίας της σύγχρονης τρομοκρατικής απειλής και να επανεξετάσουμε τις συνδέσεις μεταξύ παλαιότερων και νεότερων μορφών της τρομοκρατικής βίας που είναι ριζωμένη στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Στην πραγματικότητα, η τρομοκρατία είναι συνυφασμένη με την ιστορία της σύγχρονης γεωπολιτικής ανταγωνιστικότητας και πολλά διδάγματα μπορούν να αντληθούν από μια συγκριτική προοπτική.
Στρατηγική και Ασφάλεια
Το πρώτο που μαθαίνουμε στα σεμινάρια “Στρατηγικής και Ασφάλειας” είναι ότι η τρομοκρατία είναι τόσο ισχυρή όσο το περιβάλλον επιτρέπει. Αυτό που κάνει το γεωπολιτικό χώρο της Μεσογείου βάση για την τρομοκρατία, δεν είναι μόνο η ύπαρξη ενός βαθέως και μακροχρόνιου χάσματος στην περιοχή, αλλά το γεγονός ότι οι δομές που θα επέτρεπαν την εκτόνωση, αρχής γενομένης με τους κρατικούς φορείς είναι αδύναμες ή απαξιωμένες. Αυτό το σκηνικό, μαζί με τις υφιστάμενες κοινωνικο-οικονομικές, πολιτιστικές και θρησκευτικές διαφορές δίδουν την ώθηση για να διαδοθεί η βία.
Η έννοια της ασφάλειας
Ο παραδοσιακός ορισμός της έννοιας της ασφάλειας θεωρούσε ως το βασικότερο στοιχείο αυτής τον έλεγχο και τη χρήση της στρατιωτικής ισχύος από τα κράτη. Συνδεόταν δε, με την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών. Σήμερα, η τάση είναι η ανάδειξη της σπουδαιότητας, των μη στρατιωτικών πτυχών της ασφάλειας (οργανωμένο έγκλημα, λαθρομετανάστευση, εκτεταμένοι εμπρησμοί, πειρατεία κλπ). Έτσι στη σύγχρονη τρομοκρατία πλέον διακρίνουμε μια μεταβατική ή καλύτερα θα λέγαμε μια εξελισσόμενη στρατηγική τα τελευταία χρόνια όπως είναι οι ασύμμετρες απειλές με την εκδήλωση κτυπημάτων, κυρίως τρομοκρατικών ομάδων. Είναι ένα όπλο χωρίς τεχνολογική υπόσταση, πολύ χαμηλού κόστους, που εφαρμοζόμενο εναντίον του αντιπάλου, προσδίδει φοβερή και ασυναγώνιστη δύναμη. Εξ’ άλλου η οργανωμένη βία που διεξάγεται μεταξύ μυστικών υπηρεσιών και παρακρατικών ομάδων δεν απαιτούν στρατιωτικές ικανότητες, καθώς η ενδιαφερόμενη πλευρά βασίζεται σε δόλια μη τεχνολογικά μέσα για να επιτευχθεί η βούλησή της ή και για να κάμψει το ηθικό του αντιπάλου.
Το σύγχρονο διεθνές περιβάλλον ασφαλείας
Στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον ασφαλείας, οι εξωτερικές απειλές για την ασφάλεια της πατρίδας μας προέρχονται κυρίως από την ανεξέλεγκτη ροή λαθραίων μεταναστών και τον “γνωστό άγνωστο” ανατολικό γείτονά μας και σύμμαχο στο ΝΑΤΟ. Ένας σημαντικός στόχος, είναι να πληγεί η ελληνική εξωτερική πολιτική από ειρηνιστές και οικουμενιστές ή “ακτιβιστές, αντιεξουσιαστές και αλληλέγγυους, που έχουν τον δικό τους τρόπο για να παρακάμπτουν τις οδυνηρές πραγματικότητες, θεωρώντας τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων ακόμη και με παραχωρήσεις, παρά την ποιοτική και αριθμητική αναβάθμιση των παραβάσεων και παραβιάσεων τους στο Αιγαίο. Έτσι οι τούρκοι επιδίδονται στην υπονόμευση του εσωτερικού της πατρίδας μας, που είναι ο φθηνότερος δρόμος για τη νίκη. Πολύ φθηνός, στην πραγματικότητα, σε σύγκριση με το κόστος και τον κίνδυνο μιας κρίσεως ή μάχης. Όμως το κόστος για την πατρίδα μας είναι τεράστιο, αν αναλογιστούμε τις ανθρώπινες απώλειες και την τεράστια οικολογική καταστροφή που προξενούν οι εκτεταμένες πυρκαγιές στην πατρίδα μας κάθε χρόνο. Και δεν είναι μόνο οι πυρκαγιές ή οι λεγεώνες των πεινασμένων και κατατρεγμένων μεταναστών που προωθούνται λάθρα καθημερινά στην ελληνική επικράτεια, αλλά και οι στημένες προβοκάτσιες στο εσωτερικό και στο αιγαίο με την αμφισβήτηση ακόμη και του δικαιώματός μας της έρευνας-διάσωσης.
Καταπολέμηση της τρομοκρατίας
Η προβολή της καταπολέμησης της τρομοκρατίας με στρατηγική αντίληψη θα πρέπει να δώσει μεγαλύτερη ώθηση στη διεθνή συνεργασία, από την ανταλλαγή πληροφοριών σε πολυμερείς δράσεις και κοινές προσεγγίσεις μέχρι την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης. Αν περιχαρακωθούμε, θα περιπλέξουμε αναπόφευκτα την αντιτρομοκρατική στρατηγική, και οι συνέπειες θα γίνουν αισθητές, πρώτα και κύρια, στον γεωπολιτικό χώρο της Μεσογείου.
Είναι λοιπόν υποχρέωση των ηγετών μας να γνωρίζουν την σημαντικότητα των τρομοκρατικών πράξεων που μπορούν να εφαρμοστούν από τους αντιπάλους μας. Να συλλέγουν πληροφορίες για τον εχθρό και τη νοοτροπία του, και να παρακολουθούν όλες τις ενέργειές του συνεχώς. Οι προσπάθειες να το κάνεις αυτό μπορεί να μην είναι πάντα παραγωγικές, αλλά σπανίως πηγαίνουν χαμένες. Είναι αξιοθαύμαστο για την ηγεσία να αναγνωρίσει τη δυνητική σημασία της ασύμμετρης απειλής. Αυτή η αναγνώριση θα βοηθήσει στη δυνατότητα να αντισταθμίζει τον κίνδυνο του αδιάκριτου στρατηγικού αυτισμού, στον οποίο είναι επιρρεπής.
Προαπαιτούμενο βέβαια για την υλοποίηση μιας τέτοιας στρατηγικής είναι η σύμπλευση της ελληνικής κοινής γνώμης. Η εξασφάλιση δε της αναγκαίας αυτής λαϊκής συναίνεσης είναι καθήκον της πολιτικής ηγεσίας, η οποία καλείται να αντισταθεί στον πειρασμό της δημαγωγίας, θέτοντας το καλώς νοούμενο εθνικό συμφέρον υπεράνω των μικροκομματικών και προσωπικών σκοπιμοτήτων της. Εξ’ άλλου όπως έλεγε ο μεγάλος Παναγιώτης Κονδύλης «Η φυλετική και πολιτισμική υποτίμηση της Τουρκίας ενέχει τον κίνδυνο της στρατηγικής της υποτίμησης, αφού συνεπάγεται ότι η δήθεν ανώτερη ελληνική ποιότητα μπορεί να εξουδετερώσει την τουρκική ποσότητα. Είναι βέβαια γνωστό πώς τιμωρείται η στρατηγική υποτίμηση του αντιπάλου όταν, π.χ., παρασύρει στην κήρυξη ενός πολέμου».
Συμπεράσματα
Το σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας στο σύνολό του θα συνεχίσει να επηρεάζεται έντονα από την τρομοκρατία, και τη ροή τρομοκρατών. Επίσης δεν διαφαίνεται ότι θα υπάρξει έλλειψη ριζοσπαστικοποιήσης σε άτομα που υποφέρουν από τα αυταρχικά καθεστώτα. Πέρα από τους βίαιους ισλαμιστές, η Μεσόγειος εκτιμάται ότι θα εξακολουθεί να αποτελεί δεξαμενή τρομοκρατίας και πολιτικής βίας με βάση την κοσμική επαναστατική ιδεολογία.
Αυτοί είναι οι βασικοί λόγοι που η τρομοκρατία και η αποτελεσματικότητα των στρατηγικών καταπολέμησης της τρομοκρατίας θα είναι μια η βασική κινητήρια δύναμη της σταθερότητας και της ασφάλειας στα επιμέρους κράτη της Μεσογείου και θα δώσει ισχυρή ώθηση στη διατλαντική στρατηγική.
Χωρίς αμφιβολία, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας εκτιμάται ότι θα αποτελέσει τον κορυφαίο οδηγό της προσοχής στην Ελλάδα αλλά και στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ για την ασφάλεια στη Μεσόγειο.
Η ευρέως κατανεμημένη φύση της πρόκλησης σημαίνει επίσης ότι η ανησυχία αυτή δύσκολα θα περιοριστεί στη νότια Ευρώπη και την Τουρκία.
Η Πατρίδα μας παραμένει εκτεθειμένη στην τρομοκρατία που συνδέεται με τις εξελίξεις γύρω από τη Μεσόγειο, και τις αμυντικές συμφωνίες που έχει συνάψει με κράτη της Μεσογείου.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ. Ο ΑΤΥΧΗΣ ΜΑΚΡΟΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΝΤΕ ΓΚΩΛ; ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ, ΖΗΤΑΜΕ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟΝ
Βασιλική Στεργίου: Θα αντέξουμε να ξεχάσουμε ΠΑΛΙ;
Μέσα σε μια στιγμή ο χρόνος μηδενίστηκε με τη φοβερή σύγκρουση στα Τέμπη και άρχισε να μετράει μέσα μας η ροή του με έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο, με μια κλεψύδρα αίματος που στάζει εντός μας μια φρίκη που αναζητά να κωδικοποιηθεί.
Μια φρίκη που δεν αντέχεται ακόμα και να τη σκεφτεί κανείς· μια φρίκη που μεγάλος πληθυσμός των Ελλήνων και κυρίως των νέων αντιστέκεται στο να ξεχαστεί. Να μην πάρει τον δρόμο της λήθης που προσφέρεται αφειδώς με όλα τα μέσα και τους τρόπους. Με αγχολυτικά, με αλκοόλ, με παυσίλυπα. Με κατανάλωση ωρών μπροστά στην οθόνη, όπου όλα γίνονται ένα χαοτικό πλαγκτόν. Με ωχαδελφισμό. Με απόσυρση στο εσωτερικό βολικό κελί της εαυτούλικης εαυτότητάς μας.
Μόνο να μην επικρατήσουν η οργή, ο θυμός και το μίσος πριν από το αναπόφευκτο έστω και αργό βύθισμα στη λησμονιά. Η οργή, όταν δεν την επεξεργάζεται κανείς, στρέφει την απόλυτη, εγκάθετη απαξία της στο αλλότριο, στο ξένο, εκείνο του εχθρού. Λειτουργεί σαν αποσυμπιεστικός ασκός, σαν μούντζα, σαν ανάθεμα.
Ξορκίζει συχνά την προσωπική ευθύνη του καθενός στο δικό του μετερίζι, βοηθάει στην άρση της επίγνωσης ότι σε κάτι φταίμε κι εμείς για πολλά απ’ όσα επιτρέψαμε να συμβούν με την αδιαφορία, τη σταρχιδικότητα, το δεν βαριέσαι, ας πάμε κι όπου βγει. Ο θυμός καλύπτει τον φόβο του πόνου, δρα σαν ανάχωμα σ’ αυτόν. Κι αυτό γιατί η εμπειρία του πόνου ανασύρει πτυχές του εαυτού μας βαθιά ενοχλητικές, αποκαλυπτικές του ποιοι είμαστε πραγματικά.
Ο συνειδητός πόνος έχει μια άλλη διάσταση, εκείνη της ηθικής αναμέτρησης του να αντέξει να δει ο καθένας μας τον εαυτό του στον καθρέφτη και να προχωρήσει σε μια γόνιμη αυτογνωσία.
Η αδιανόητη σύγκρουσης των τρένων μοιάζει να διέκοψε με αναπόδραστο τρόπο τη σχέση μας με τον χρόνο, άρα και με τον εαυτό μας, τους γύρω μας, τον τρόπο να σχετιζόμαστε με τη ζωή, την καθημερινότητα, το κοινωνικό και πολιτιστικό περιβάλλον.
Τώρα, για ακόμη μία φορά, δεν μπορούμε να παριστάνουμε πως δεν ξέρουμε, πως δεν γνωρίζουμε ότι είμαστε αναλώσιμα αθύρματα. Ξέρουμε. Ξέρουμε πως η αχόρταγη καταπιόνα των αχρείων που μας κυβερνούν, μας φορολογούν, μας διοικούν, μας δικάζουν καταπίνει και αλέθει στο ακριβολαδωμένο έντερό της κ α ι ανθρώπινες ζωές. Ξέρουμε πως αυτήν την απεχθή καταπιόνα εμείς την ανακηρύξαμε στόμα κανονικό, άρα και αρμόδιο να μας απευθύνει τον λόγο, να μας νουθετεί(!), να μας καθησυχάζει, να υπόσχεται την ασφάλειά μας…
Στην παράξενη, ερημική ακτή του Κόσμου που πεταχτήκαμε σαν τα σκουπίδια, δεν γλείφει η θάλασσα τα πόδια μας, αλλά τα απόνερα μιας ζωής που δεν τη σεβαστήκαμε. Κι όμως, αν πιστέψουμε ότι δεν είμαστε σκουπίδια, τότε ίσως ξανανιώσουμε τη θάλασσα στην ψυχή μας και στο σώμα μας.
*Συγγραφέας
Χαρτογράφηση Δυνάμεων Κατοχής | Η επιθετική διάταξη, τα μέσα και οι τουρκικές αξιώσεις – ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ και φωτογραφίες

Ανδρέας Πογιατζή*
Μια σύντομη ιστορική αναδρομή κρίθηκε απαραίτητη προτού ο αναγνώστης διαβάσει τις πληροφορίες για τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής με σκοπό να γίνει ευκολότερα αντιληπτή η διαχρονική επεκτατική πολιτική της Άγκυρας απέναντι στον ελληνισμό.
Σύντομη ιστορική αναδρομή
Η τουρκική πολιτική αμφισβήτησης και διεκδίκησης που εγκαινιάστηκε την δεκαετία του 1970 σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, έχει ως στόχο μέχρι σήμερα, την μεταβολή του εδαφικού status quo με κεντρικό πυλώνα των τουρκικών διεκδικήσεων, την Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης, καθώς και αμφισβήτησης του νομικού καθεστώτος στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο που πηγάζει από το Διεθνές Δίκαιο και δη το δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS).
Αυτή η πολιτική εμφανίστηκε το 1973 με τις πρώτες διεκδικήσεις σε βάρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ενώ μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974 είχαμε την πρώτη αμφισβήτηση του εύρους του ελληνικού εθνικού εναερίου χώρου.
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις εντάθηκαν εξαιτίας των συνεχώς αυξανόμενων αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων της Άγκυρας, με αποκορύφωμα την κρίση του Μαρτίου 1987 και την κρίση των Ιμίων τον Ιανουάριο του 1996.
Μικρή (Ανατολική) και Μεγάλη (Δυτική) Ίμια
Οι αυξανόμενες τουρκικές αμφισβητήσεις/ διεκδικήσεις, σταδιακά από το 1973, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και την απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση 16 νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, προωθώντας μάλιστα στην πράξη μεθόδους και πρακτικές που αντίκεινται στις θεμελιώδεις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών όπως απειλές πολέμου, συνεχείς παραβιάσεις εθνικού εναέριου χώρου με ή χωρίς οπλισμένα μαχητικά αεροσκάφη και πτήσεις άνωθεν κατοικημένων νησιών.
Η Συνθήκη της Λωζάνης
Η Συνθήκη Ειρήνης που υπεγράφη στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου του 1923 -και την οποία επικαλείται “à la carte” η Άγκυρα για την αποστρατικοποίηση των 16 ελληνικών νησιών- αναφέρει ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα έννομο δικαίωμα επί του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Απόσπασμα από εφημερίδα της εποχής
Τα σημαντικότερα άρθρα της συνθήκης που αφορούν την Κύπρο, είναι τα άρθρα 16, 20 και 21, τα οποία προνοούν μεταξύ άλλων, ότι η Τουρκία παραιτείται κάθε δικαιώματος και τίτλου επί εδαφών που βρίσκονται έξω από τα σύνορα που ορίζει η παρούσα συνθήκη, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου (άρθρο 16).
Στις 20 Ιουλίου 1974 η Τουρκία με πρόφαση το πραξικόπημα κατά του Αρχιεπισκόπου (και Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας) Μακαρίου του Γ’, εισέβαλε στρατιωτικά στην Κύπρο παραβιάζοντας κάθε κανόνα της διεθνούς νομιμότητας, περιλαμβανομένου του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Την πρώτη αυτή φάση της τουρκικής εισβολής ακολούθησε και δεύτερη φάση κατά την οποία καταλήφθηκε η πόλη της Αμμοχώστου. Η Τουρκία έθεσε υπό παράνομη στρατιωτική κατοχή πέραν του 36% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο και κατέχει μέχρι σήμερα.
Διαβάστε επίσης: 48 χρόνια από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Στόχος της Άγκυρας επίσης, ήταν και η αλλαγή του ισοζυγίου στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, ώστε να διασφαλιστεί η συμμόρφωση της τουρκοκυπριακής ηγεσίας με την πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης. Με τη μαζική δε μετανάστευση Τουρκοκυπρίων από τις κατεχόμενες περιοχές, ο ολικός αριθμός των Τούρκων στρατιωτών και εποίκων είναι τώρα σύμφωνα με πηγές, μεγαλύτερος από τους εναπομείναντες Τουρκοκύπριους.
Οι Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής αποτυπωμένες σε Διαδραστικό Χάρτη
Στο παρόν άρθρο όπως αναφέρει και ο τίτλος του θα παρουσιαστούν συνοπτικά οι Τουρκικές Δυνάμεις κατοχής με αποτύπωση σε διαδραστικό χάρτη των θέσεων των κυριότερων Κέντρων Διοίκησης αλλά και των κρίσιμων υποδομών τους. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο παρόν άρθρο προέρχονται από ανοιχτές πηγές και ενδέχεται να διαφοροποιούνται με βάση τις ανάγκες και τα σχέδια της Άγκυρας.
Οι ελεύθερες περιοχές τελούν υπό την απειλή ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων που αφενός έχουν την δυνατότητα εξαπόλυσης αιφνιδιαστικής επιθετικής ενέργειας και απόκτησης πιθανών πλεονεκτημάτων εντός μικρού χρονικού διαστήματος αφετέρου ασκούν ψυχολογική βία κατά του Ελληνισμού της Κύπρου προς εξυπηρέτηση των πολιτικών στόχων της Τουρκίας. Στον αντίποδα όπως αρκετές από τις θέσεις των δυνάμεων κατοχής είναι εντός του βεληνεκούς του πυροβολικού της Εθνικής Φρουράς το οποίο με τα σύγχρονα μέσα που διαθέτει ξεπερνά τα 30 χιλιόμετρα.

Διαβάστε επίσης: Εθνική Φρουρά | Άφιξη της 2ης μοίρας των αυτοκινούμενων πυροβόλων 155mm NORA B52 Φωτογραφίες & VIDEO
Ακόμα και σήμερα, δεν έχει επιτραπεί σε κανένα διεθνή οργανισμό (π.χ του ΟΑΣΕ), η λεπτομερής καταγραφή του προσωπικού των εξοπλισμών και των υποδομών, που διαθέτουν οι τουρκικές δυνάμεις στα κατεχόμενα τα οποία θεωρούνται μια από τις πλέον στρατιωτικοποιημένες περιοχές του πλανήτη, λαμβάνοντας υπόψη την έκταση και των αριθμό των δυνάμεων.
Εκτιμάται ότι το στρατιωτικό δυναμικό της Τουρκίας στην κατεχόμενη Κύπρο, ανέρχεται σήμερα σε 34.000 στρατιωτικούς. Σε αυτούς προστίθενται 3.500 Τουρκοκύπριοι της λεγόμενης «Διοίκησης Δυνάμεων Ασφαλείας», οι οποίοι σε πλήρη κινητοποίηση εφεδρειών με τοπική επιστράτευση από το ψευδοκράτος εκτιμάται ότι ανέρχονται στους 26.000 άνδρες.
Συγκρότηση
Η λεγόμενη «Διοίκηση Τουρκικών Ειρηνευτικών Δυνάμεων στην Κύπρο» (Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı: KTBK) που εδρεύει στην κατεχόμενη Κερύνεια είναι Μείζων Σχηματισμός επιπέδου Σώματος Στρατού που υπάγεται απευθείας στην τουρκική Διοίκηση Χερσαίων Δυνάμεων (ΚΚΚ) και διοικείται σήμερα από τον Υποστράτηγο Yilmaz Yildirim.
Τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα (της λεγόμενης Τουρκικής Ειρηνευτικής Δύναμης Κύπρου) , τα οποία βρίσκονται σε επιθετική διάταξη, τηρούν μεγάλο ποσοστό της πολεμικής τους δύναμης και είναι οργανωμένα σύμφωνα με ανοικτές πηγές ως ακολούθως:
Το Στρατηγείο της Τουρκικής “Ειρηνευτικής” Δύναμης Κύπρου η οποία όπως προαναφέρθηκε είναι επιπέδου Σώματος Στρατού και έχει έδρα την Κερύνεια.
Την 28η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού με έδρα την Άσσια και Ζώνη Ευθύνης (ΖΕ) από το Γέρι μέχρι τη Δερύνεια (ανατολικά της Γραμμής Αντιπαράταξης). Υπό την 28η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού υπάγονται τo 230ο Μηχανοκίνητο Σύνταγμα Πεζικού με έδρα την Τύμβου, το 28ο Μηχανοκίνητο Σύνταγμα Πεζικού με έδρα τον Μαραθόβουνο, 61ο Σύνταγμα Πεζικού με έδρα την Τρεμετουσιά και το 28ο Σύνταγμα Πυροβολικού με έδρα την Άσσια.
Την 39η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού με έδρα την Μύρτου και Ζώνη Ευθύνης από τον Άγιο Βασίλειο μέχρι τον Πύργο Τηλλυρίας (δυτικά της Γραμμής Αντιπαράταξης) με τα 14ο και 50ο Μηχανοκίνητα Συντάγματα Πεζικού στην Πεντάγεια και Σκυλλούρα αντίστοιχα, το 49ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κάτω Ζώδια και το 39ο Σύνταγμα Πυροβολικού στον Άγιο Βασίλειο.
Διαβάστε επίσης: ACV | Τα Τουρκικά ΤΟΜΠ και ΤΟΜΑ σε ασκήσεις στην κατεχόμενη Κύπρο
Την 14η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία με έδρα την Κυθραία και η οποία διαθέτει με 3 Επιλαρχίες Αρμάτων Μάχης (ΕΜΑ) με διάφορους τύπους αρμάτων (Μ48Α5Τ1-Τ2, Leopard 2A4), 1 Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (Μ/Κ ΤΠ) και 1 Αυτοκινούμενη Μοίρα Μέσου Πυροβολικού (Α/Κ ΜΜΠ).
Την Διοίκηση Δυνάμεων Ασφαλείας (Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı: GKK) γνωστή και ώς ΤΟΥΡΔΥΚ (Τουρκική Δύναμη Κύπρου) μεγέθους Μεραρχίας με έδρα το Μπογάζι. Συγκροτήθηκε το 1976 και περιλαμβάνει 4 Συντάγματα Πεζικού επανδρωμένα από Τουρκοκυπρίους καθώς και τα «Σώματα Ασφαλείας» του ψευδοκράτους.
Ένα Σύνταγμα Καταδρομών με έδρα τη Χαλεύκα και το 109ο Σύνταγμα Πυροβολικού με έδρα την Αγύρτα.
Τη Διοίκηση Διοικητικής Μέριμνας με έδρα το Κάτω Δίκωμο και στην οποία υπάγονται οι μοναδες με αποθήκες καυσίμων και πυρομαχικών. Μέσω της υπόψη Διοίκησης ασκείται ο έλεγχος των λιμένων της Αμμοχώστου, Κερύνειας, Καραβοστασίου και των αεροδρομίων Λευκονοίκου, Τύμπου και Κρηνίου (όπου η έδρα του Λόχου Αεροπορίας Στρατού) καθώς και των συστημάτων επιτήρησης εναερίου και θαλάσσιου χώρου με εγκαταστάσεις στον Πενταδάκτυλο (Προφήτης Ηλίας, Καντάρα) και στον Κορμακίτη.
Την Διοίκηση Ακτοφυλακής του ψευδοκράτους με αριθμό περιπολικών σκαφών (γύρω στα 10).
Σημειώνεται ότι οι ναυτικές και αεροπορικές υποδομές που έχουν κατασκευαστεί μετά το 1974 στα κατεχόμενα επιτρέπουν την ταχεία μεταφορά μεγάλου αριθμού στρατιωτικού προσωπικού και υλικού από τις βάσεις των νότιων και νοτιοανατολικών περιοχών της Τουρκίας, προκειμένου να συντηρήσουν και να υποστηρίξουν τις δυνάμεις τους στην Κύπρο.
ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ:
Πλοηγηθείτε στο χάρτη πατώντας πάνω στα εικονίδια, για περισσότερες πληροφορίες.
(*Αν δεν εμφανίζεται σε κινητή συσκευή ο χάρτης πατήστε εδώ )
Εξοπλισμός Τουρκικών Δυνάμεων Κατοχής
Τα κυριότερα μέσα των Τουρκικών Δυνάμεων Κατοχής είναι:
Άρματα Μάχης
- 42 x Leopard 2A4 με πυροβόλο των 120 χιλ. Νεότερες πληροφορίες του τηλεοπτικού σταθμού ΣΙΓΜΑ (28/03/2023) αναφέρουν ότι τα 42 άρματα έχουν αποσυρθεί τον Μάρτιο του 2021. Είχαν έρθει στην Κύπρο τον Νοέμβριο του 2018. Δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ή να διαψευσθεί η απόσυρση τους.

- 300 x M48A5T1/Τ2 με πυροβόλο των 105 χιλ.
M48A5T2 σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Τεθωρακισμένα Οχήματα
Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (ΤΟΜΑ) :
- 147 x ACV-AIFV
ACV-AIFV σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) :
- 106 x ACV-AAPC (διαφόρων εκδόσεων)
ACV 15-AAPC σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
- 386 x M113 APC (διαφόρων εκδόσεων)
- Φορείς Α-Τ TOW: 60 x ACV TOW
ACV-ATV σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
- Φορείς Α-Τ OMTAS: 4 x PARS
PARS 4X4 με Α-Τ πυραύλους OMTAS (εικόνα αρχείου-δείτε διαδραστικό χάρτη για απεικόνιση σε άσκηση)
Τροχοφόρα Οχήματα
- Φορείς Πολ/λου 7,62/ Εκτοξευτή Βομβίδων AGS-17 επί οχημάτων Akrep
Οχήματα Akrep σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
- Φορείς Πολ/λου 0,50″/AGS-17/ATGM Konkurs-M επί οχημάτων Engerek
ATGM Konkurs-M επί οχήματος Engerek σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Αυτοκινούμενα Πυροβόλα:
- 20 x T-155 Firtina των 155 χιλ
- 144 x M52T1 των 155 χιλ
- 30 x M44T των 155 χιλ
M52T1 σε άσκηση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Ρυμουλκούμενα Πυροβόλα:
- 12 x Μ115 των 203 χιλ
- 36 x M114A2 των 155 χιλ
- 36 x M101A1 των 105 χιλ
Μ115 σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Συστήματα Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ)
- 18 x T-122 Sakarya των 122 χιλ
T-122 Sakarya σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Όλμοι
- 135 x HY-12 των 120 χιλ + 73 των 120 χιλ (ΤΟΥΡΔΥΚ)
- 70 x M30 των 107 χιλ (4,2″)
- 171 x των 81 χιλ
- 60 χιλ Commando (άγνωστος αριθμός)
Όλμος HY-12 120 χιλ σε άσκηση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Αντιαρματικά
Συστήματα Κατευθυνομένων Βλημάτων (ATGM):
- 72* x 9M113M Konkurs-M
- 72* x MILAN
- 48* x TOW / ERYX
*Εκτίμηση Αριθμών
Βολή ATGM ERYX σε άσκηση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ):
- 219 x M40A1 106 χιλ + 36 Μ40Α1 106 χιλ (ΤΟΥΡΔΥΚ)
M40A1 σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Συστήματα Άρσης Ναρκοπεδίου
- TAMKAR: Άγνωστος αριθμός
TAMKAR σε άσκηση Τάγματος Πεζικού του 28ου Συντάγματος τον Μάιο του 2022
Συστήματα Αντιαεροπορικής Άμυνας
Manpads (Φορητά)
- 170* x FIM 92 Stinger (*Εκτίμηση Αριθμών)
FIM-92 Stinger σε άσκηση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Διαβάστε επίσης: FIM-92 STINGER | Η χρήση του από τον Τουρκικό στρατό στην κατεχόμενη Κύπρο
Α/Α Πυροβόλα (Ρυμουλκούμενα)
- 28 x GDF-003 35 χιλ
- 78 x GAI-D01 35 χιλ
- 122 x Mk20 Rh202 20 χιλ
Μk20 Rh202 20 χιλ σε παρέλαση στα Κατεχόμενα Εδάφη
Αεροπορικά Μέσα
Μεταφορικά Ελικόπτερα
- 2 x AS532UL Cougar
- 1 x Bell 205 (UH-1H)
Ελικόπτερο AS532UL Cougar με οπλίτες των ΤΔΚ οι οποίοι φέρουν τυφέκια KCR 556 (5.56×45 mm) σε άσκηση σε Κατεχόμενα Εδάφη
Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα Bayraktar TB2/S
Υπάρχουν αναφορές για 6 μόνιμα σταθμευμένα UCAVs Bayraktar TB2/S στην κατεχόμενη Κύπρο.
Αμυντικές Δαπάνες Κυπριακής Δημοκρατίας
Στον παρόν άρθρο δεν θα παρουσιάσουμε τον εξοπλισμό της Εθνικής Φρουράς αλλά θα περιοριστούμε να αναφέρουμε ότι ο αμυντικός προϋπολογισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας ανέρχεται για το 2021 σε περίπου € 482 εκατομμύρια ευρώ με δαπάνες που υποδιαιρούνται ως ακολούθως:
- € 8.911.429 εκατ. για τις λειτουργικές δαπάνες του Υπουργείου Άμυνας,
- €158.641.093 εκατ. για τη μισθοδοσία Μονίμων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών και την καταβολή επιδομάτων (Κυπριακός Στρατός)
- €165.843.579 εκατ. για τις δαπάνες της Εθνικής Φρουράς (μισθοδοσία ΣΥΠ/ΣΥΟΠ, μισθοτροφοδοσία οπλιτών, υπηρεσίες συντήρησης) και
- €148.983.844 εκατ. για το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης (προμήθεια, εκσυγχρονισμός, συντήρηση οπλικών συστημάτων, εκτέλεση έργων που αφορούν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις).
Σύμφωνα με έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου, από το 1984, όταν και άρχισε να καταβάλλεται η έκτακτη συνεισφορά για την Άμυνα, μέχρι και το 2016, είχαν εισπραχθεί ποσά της τάξης των €8 δισ. εκ των οποίων τα €4,5 δισ. διατέθηκαν στο Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης για την κάλυψη των αναγκών εκσυγχρονισμού της ΕΦ και τα υπόλοιπα €3,5 δισ. χρησιμοποιήθηκαν για την καταβολή μισθών δημοσίων υπαλλήλων, κοινωνικών επιδομάτων και επιδοτήσεων.
*Δημοσιογράφος – Αναλυτής
Διαβάστε επίσης: Ο Υπουργός Άμυνας στην “DЯ” | Τα τουρκικά ΜΕΑ, η αναβάθμιση της Εθνικής Φρουράς και η αμερικανική αγορά – (Μέρος Β΄)
Πηγές:
-defenceredefined.com.cy
-Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών – https://www.mfa.gr/
-Κυπριακή Δημοκρατία Υπουργείο Εξωτερικών https://mfa.gov.cy/
-Ισοζύγιο Στρατιωτικής Ισχύος – https://isozygio.wordpress.com/
-The Military Balance 2021
-ΟΝΗΣΙΛΟΣ – https://www.onisilos.gr/







Sinan Ciddi





