Αρχική Blog Σελίδα 1694

Η συγγνώμη του Μπιλ Κλίντον: Εγώ φταίω για την εισβολή της Ρωσίας -Πίεσα την Ουκρανία να εγκαταλείψει τα πυρηνικά

0

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον ομολόγησε ότι έκανε ένα «τρομερό» λάθος το 1994, όταν ανάγκασε την Ουκρανία να συνάψει συμφωνία με τη Ρωσία και να εγκαταλείψει τα πυρηνικά της όπλα.

Ο πρώην «ένοικος» του Λευκού Οίκου, του οποίου η θητεία στιγματίστηκε από το σεξουαλικό σκάνδαλο με τη Μόνικα Λεβίνσκι, είχε ζητήσει από το Κίεβο να παραδώσει τα πυρηνικά του όπλα, στο πλαίσιο μιας συμφωνίας με τη Μόσχα.

Όμως, σε μια σπάνια επίδειξη ταπεινότητας, ο Κλίντον παραδέχτηκε ότι η παράνομη εισβολή της Ρωσίας δεν θα είχε συμβεί ποτέ αν είχε επιτραπεί στους Ουκρανούς να διατηρήσουν την πυρηνική τους δύναμη.

«Αισθάνομαι απαίσια γι’ αυτό, γιατί η Ουκρανία είναι μια πολύ σημαντική χώρα, και αισθάνομαι μια προσωπική ευθύνη γιατί τους έβαλα να συμφωνήσουν να εγκαταλείψουν τα πυρηνικά τους όπλα», είπε στο ιρλανδικό δίκτυο RTE.

Ο Μπιλ Κλίντον στη συνέντευξή του στο ιρλανδικό RTE
Ο Μπιλ Κλίντον στη συνέντευξή του στο ιρλανδικό RTE
Ο Κλίντον πίσω από τη συμφωνία της Ουκρανίας με τη Ρωσία να εγκαταλείψει τα πυρηνικά
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η ανεξάρτητη πλέον Ουκρανία διέθετε το τρίτο μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο, με περίπου 1.900 πυρηνικές κεφαλές.

Η διεθνής συμφωνία για την εγκατάλειψη των πυρηνικών συνήφθη τον Ιανουάριο του 1994 με τον τότε Ρώσο ηγέτη, Μπόρις Γέλτσιν.

Η συμφωνία περιελάμβανε δεσμεύσεις από το Κρεμλίνο ότι θα σεβαστεί την ουκρανική ανεξαρτησία. Αλλά τις ίδιες αυτές δεσμεύσεις αγνόησε πρώτη φορά ο Βλαντίμιρ Πούτιν το 2014, όταν κατέλαβε την Κριμαία και την ανατολική περιοχή του Ντονμπάς, και ξανά πέρυσι, όταν ξεκίνησε την εισβολή του στην Ουκρανία.

Κλίντον: Η Ουκρανία πίστευε ότι τα πυρηνικά την προστάτευαν από μια επεκτατική Ρωσία
«Γνώριζα ότι ο πρόεδρος Πούτιν δεν είχε υποστηρίξει τη συμφωνία που έκανε ο πρόεδρος Γέλτσιν να μην παρέμβει ποτέ στα εδαφικά σύνορα της Ουκρανίας, μια συμφωνία που έκανε επειδή ήθελε η Ουκρανία να εγκαταλείψει τα πυρηνικά της όπλα», είπε ο Κλίντον.

Σημείωσε, ωστόσο, ότι οι Ουκρανοί «φοβόντουσαν να εγκαταλείψουν τα πυρηνικά, γιατί θεωρούσαν ότι αυτό ήταν το μόνο πράγμα που τους προστάτευε από μια επεκτατική Ρωσία».

Ο ίδιος θεωρεί ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της πρέπει να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία. «Νομίζω ότι αυτό που έκανε ο Πούτιν ήταν πολύ μεγάλο λάθος και πιστεύω ότι η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Μπορεί να έρθει μια στιγμή που η ουκρανική κυβέρνηση μπορεί να σκεφτεί μια ειρηνευτική συμφωνία με την οποία θα μπορούσε να ζήσει, αλλά δεν νομίζω ότι οι υπόλοιποι από εμάς θα πρέπει να τους εγκαταλείψουμε», κατέληξε ο Κλίντον.

https://www.iefimerida.gr/kosmos/mpil-klinton-eisboli-rosias-oykrania-ftaio”>Η συγγνώμη του Μπιλ Κλίντον: Εγώ φταίω για την εισβολή της Ρωσίας -Πίεσα την Ουκρανία να εγκαταλείψει τα πυρηνικά –

Finland Joins NATO, Sweden’s Accession Remains Uncertain

0

COMMENTARY

(The RAND Blog)

Finland’s flag is raised at NATO headquarters in Brussels, Belgium, April 4, 2023

Photo by EyePress News/Reuters

by Charlotte Kleberg and James Black

April 4, 2023

Finland is at long last joining NATO, having applied together with Sweden last year in response to Russia’s invasion of Ukraine. Finland’s accession represents a boon to NATO, a radical change in Finnish foreign and security policy, and another unplanned setback for Vladimir Putin’s Russia.

While Finland is formally welcomed into the alliance by NATO Secretary General Jens Stoltenberg, Sweden still waits for Hungary and Turkey to unblock its accession, which is unlikely before the NATO Summit to be held Vilnius, Lithuania, in July.

Finland’s accession overturns the country’s longstanding policy of military nonalignment and heavily armed neutrality, dating back to the 1940s. Sharing a 1,300 km border with Russia and dependent on Baltic Sea sea lanes of communication for most of its critical supply, Finland’s geopolitical situation is a precarious one. Because of the existential threat posed by Russia, Finland maintains a strong national defence capability tailored towards protecting its territory.

Contrary to many European nations that shifted their focus to small professional militaries and expeditionary operations following the end of the Cold War, Finland maintained a pragmatic approach to defence. Direct experience fighting Russia in the past has brought civil preparedness, societal resilience, and a will to fight to the forefront of what it means to be Finnish.

Joining NATO and gaining the security that comes with Article 5 does not change the longstanding Finnish focus on self-sufficiency, resilience, and the mobilisation of the entirety of Finnish society to protect the country in a crisis (a concept known in Finland as ‘comprehensive security’, akin to Norway or Sweden’s ‘Total Defence’). To ensure national preparedness and resilience, Finland depends on extensive cross-sectoral cooperation, where private companies and organisations engage with the public sector in various frameworks during the planning process to ensure critical supply and the functioning of society during crises. Drawing on all of society’s resources, conscription, a well-trained reserve, and a high will to defend the country remain the foundation of Finland’s national defence.

Direct experience fighting Russia in the past has brought civil preparedness, societal resilience, and a will to fight to the forefront of what it means to be Finnish.

Share on Twitter

Military defence remains at the core of Finnish defence and security policy and is largely based on a conscript-based force backed by a large reserve component, allowing for a credible defence, despite a small population base. Mandatory for men over the age of 18 and voluntary for women, conscription takes place either in the military (Defence Forces) or civil service (paramilitary Finnish Border Guard). The system makes for a wartime troop strength of approximately 280,000, with an additional 870,000–900,000 trained as reservists—representing one of the largest military forces in NATO. The Finnish Navy and Air Force are less reliant on conscripts or reservists and, though small, they are equipped with noteworthy capabilities such as icebreakers, mine warfare vessels, and soon the latest F-35 stealth fighters. Finland will bring to the table significant military assets across all domains, with one of the strongest artillery forces in Europe.

This culture of armed self-sufficiency means that Finland joins NATO as a net contributor to the alliance’s collective security, and one with a highly influential role to play in defending NATO’s longest land border with Russia. Importantly, Finland is already a close partner to the alliance, having become a NATO Enhanced Opportunity Partner, alongside Sweden, after Russia’s first invasion of Ukraine and annexation of Crimea in 2014.

Besides playing an active part in joint exercises and training, Finland is also part of the UK-led Joint Expeditionary Force, the Nordic Defence Cooperation framework, and other multinational groupings that involve NATO member states. These existing ties—as well as longstanding efforts to ensure that Finnish systems and kits are interoperable and meet NATO standards—should mean that Finland is able to integrate quickly into alliance structures and plans.

Finland joins NATO as a net contributor to the alliance’s collective security, and one with a highly influential role to play in defending NATO’s longest land border with Russia.

Share on Twitter

Finland’s accession—potentially with Sweden to follow—brings several opportunities and benefits to the alliance, significantly historical experience and expertise on assessing Russian capabilities and intentions. NATO, lacking an active intelligence capability of its own, has need of this valuable intelligence and depth of understanding on the Russian threat. Related to this, are the long-term benefits that can be gained from Finland as a leader in societal resilience and a comprehensive approach to security. With Finland’s accession, the alliance gains a significant strategic foothold in northern Europe. The region is likely to become a more-integrated defence and deterrence space through a greater presence of NATO forces in the Baltic and an increased focus on the High North as a zone of competition with Russia and its allies. In its capacity as a highly developed market economy and democracy and with a first-rate military, Finland is also likely to exercise considerable influence in the shaping of NATO policy.

Many of these contributions could be magnified if Finland’s neighbour Sweden is also approved to join the alliance, integrating all of the Nordic-Baltic region and Arctic States (save Russia) into NATO. While a short-term delay may not present too much of an issue from a security policy perspective, Finnish and Swedish defence planning may have to be somewhat separated for the time being. A long-term delay could present more-serious consequences and leave the alliance with a northern flank without Sweden, rendering it more vulnerable to an attack. NATO may have to await Sweden’s joining the alliance to establish a more deeply credible deterrence and defence posture in northern Europe.


Charlotte Kleberg is a research assistant and James Black is assistant director of the Defence and Security research group at RAND Europe.

Commentary gives RAND researchers a platform to convey insights based on their professional expertise and often on their peer-reviewed research and analysis.

The Technology of Taming Weapons

0

The massive spring offensive against Ukraine that Russia threatened has not materialized. This does not mean it won’t happen, but it raises serious questions. A major offensive should not be telegraphed for obvious reasons, and if the secret leaks, it should be launched rapidly. The Russians have not crippled the Ukrainians, nor have they forced the United States to stop sending weapons to support Ukraine on the battlefield. The Russians see themselves as incapable of capitulating or winning a decisive victory. An alternative strategy is needed. The frequent Russian references to the possible use of nuclear weapons, or breaking with the U.S. on arms controls, make sense in this context.

That the strategy pivots around frequent references to nuclear action is a reminder of why they used to be called “terror weapons.” Lenin said the purpose of terror is to terrify. The threat of a nuclear attack clearly has that strategy in mind. It is a reasonable strategy, capable of breaking the material and psychological capabilities of the enemy.

The advantage of nuclear weapons is their ability to inflict significant casualties with a single weapon. A nuclear weapon has a large kill zone, which means it can carry out this mission efficiently. Nuclear weapons may not need high accuracy, but they do need survivability. One part of that is the launch plan, which may be targeted by the enemy. Another risk is interception in flight by the enemy, but in this case the weapon may still be able to destroy a large area. That said, there are weaknesses in nuclear weapons. They are dependent on counterintelligence to create survival strategies. They normally have a fixed launch pad, and the launch vehicle, while rapid, is not normally maneuverable. The weight of the warhead might limit the time to target. Taken as a whole, nuclear weapons combine a large kill zone with high lethality, but until launched they are vulnerable.

From the Russian point of view, a nuclear strike creates more problems than solutions. From the American point of view, the defensive posture is inherently dangerous. At the same time, both the Russian and American positions have vulnerabilities built in. Therefore, both sides must create alternatives.

For years, and more intensely in recent months, there has been open discussion on both sides about hypersonic missiles. Hypersonic indicates high speed, as well as long range. What the name does not capture but what is essential is that hypersonics are precision guided. This means that a guidance system maneuvers the missile to a highly specific target, limiting the need for high explosives with large kill zones and implying hyper accuracy on a strike, allowing precision utilization of intelligence. Maneuverability indicates the ability to evade enemy defenses.

The rise of hypersonics, coupled with precision and other values, puts nuclear weapons at great risk. Accumulating target intelligence, programming target guidance and maintaining the integrity of the attack vehicle create room for error on a stable platform.

The key weakness remaining with hypersonics is their speed, for which maneuverability doesn’t compensate. To ensure survivability, hypersonics also need extremely high maneuverability. Even more important, their long range allows the use of hypersonics to detect and attack at extreme distance. The ability to detect a maneuvering target creates an envelope of relative safety. Indeed, hypersonics, able to reach Mach 5 or higher and strike long-distance targets, would change the nature of war and make tactical nuclear threats in the current situation difficult. But that is not yet here.

The idea of hypersonics naturally leads to planning for high-speed, maneuverable systems and opens a new type of warfare. But the constant discussion of relatively lower-speed systems portends the future.

George Friedman is an internationally recognized geopolitical forecaster and strategist on international affairs and the founder and chairman of Geopolitical Futures.

Dr. Friedman is also a New York Times bestselling author. His most recent book, THE STORM BEFORE THE CALM: America’s Discord, the Coming Crisis of the 2020s, and the Triumph Beyond, published February 25, 2020 describes how “the United States periodically reaches a point of crisis in which it appears to be at war with itself, yet after an extended period it reinvents itself, in a form both faithful to its founding and radically different from what it had been.” The decade 2020-2030 is such a period which will bring dramatic upheaval and reshaping of American government, foreign policy, economics, and culture.

His most popular book, The Next 100 Years, is kept alive by the prescience of its predictions. Other best-selling books include Flashpoints: The Emerging Crisis in Europe, The Next Decade, America’s Secret War, The Future of War and The Intelligence Edge. His books have been translated into more than 20 languages.

Dr. Friedman has briefed numerous military and government organizations in the United States and overseas and appears regularly as an expert on international affairs, foreign policy and intelligence in major media. For almost 20 years before resigning in May 2015, Dr. Friedman was CEO and then chairman of Stratfor, a company he founded in 1996. Friedman received his bachelor’s degree from the City College of the City University of New York and holds a doctorate in government from Cornell University.

geopoliticalfutures.com

Σεραφείμ ΜηχιώτηςΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΘΑ ΕΙΧΕ Η ΤΖΙΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΣΑ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΘΡΙΔΑΤΗ, ΕΣΧΑΤΟ  ΑΠΟΚΤΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ…

0

του Σεραφείμ Μηχιώτη

Παραθέτω τον έντονο, μάλλον, διάλογο της κεντρικής παρουσιάστριας του βασικού δελτίου ειδήσεων του Τ/Ο Σταθμού «MEGA», Ράνιας Τζίμα, με τον σχολιαστή στο δελτίο Γιάννη Πρετεντέρη, της Δευτέρας, 3ης Απριλίου 2023, για την υποψηφιότητα Μιθριδάτη που επέλεξε να αναγγείλει προσωπικώς ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, προκειμένου να αναπτύξω εν συνεχεία την κρίση μου:

Πρετεντέρης: Ποιο είναι το πολιτικό όφελος του κόμματος; Δηλαδή, υπάρχουν άνθρωποι που ταυτίζονται με τον Μιθριδάτη ή τον Υποχθόνιο ή τον Καταχθόνιο ή τον δεινόσαυρο ή τη Μαρία και θα πάνε να ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ γι’ αυτόν τον λόγο; Εγώ δεν λέω ότι είναι χυδαίος. Δεν μ’ αρέσουν αυτά που λέει, αλλά τι να κάνουμε…

Τζίμα: Εντάξει, φαντάζομαι ότι πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να ακούσουμε ίσως τον Μιθριδάτη να ξεδιπλώνει τον λόγο του ως υποψήφιος πια.

Πρετεντέρης: Μα έχει μιλήσει.

Τζίμα: Γιατί προσώρας αυτό που έχουμε δει είναι αυτό που έχει κάνει στη χιπ χοπ μουσική.

Πρετεντέρης: Δεν είναι ανώνυμος.

Τζίμα: Δεν λέω ότι είναι ανώνυμος.

Πρετεντέρης: Όπα, όπα.

Τζίμα: Τι έγινε;

Πρετεντέρης: Να διαβάσω tweets; Ε; Γιατί, σε τι χρησιμεύουν οι άντρες;

Τζίμα: Με ρωτάς;

Πρετεντέρης: Για να δούμε. Γιατί δεν είναι άγνωστος ο Μιθριδάτης. Τα έχει πει όλα πάρα πολύ ωραία. Έχει πει τι πρέπει να κάνεις σε μια γυναίκα, τι να σου κάνει μια γυναίκα, τι κάνεις σε μια γυναίκα. Ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι κουνίστρες. Αυτά τα έχει πει όλα ο κ. Μιθριδάτης.

Μπολάκης: Και ένα βίντεο για τον Ζακ; Μου κάνει λίγο περίεργο, Γιάννη, αυτό. Να κάνει κάποιος βίντεο για τον Ζακ, την προσωπικότητα Ζακ, και να είναι την ίδια ώρα σεξιστής και ομοφοβικός.

Τζίμα: Επίσης να πω, να προσπαθήσουμε να είμαστε όσο μπορούμε πιο αντικειμενικοί. Δεν ξέρω πόσο αποσπασματικά είναι όλα αυτά. Δηλαδή, αν είναι κομμάτια ολόκληρων διαλόγων, το πριν, το μετά, το δίπλα, και μετά να αξιολογήσουμε. Και αν είναι πράγματι έτσι, να βγάλουμε και κάποιο συμπέρασμα.

Πρετεντέρης: Θα διαβάσω. Δεν θέλω να το κάνω.

Τζίμα: Με απειλείς; Εμένα προσωπικά, ας πούμε;

Πρετεντέρης: Όχι προσωπικά, γιατί δεν έχω προσωπικά με τον Μιθριδάτη, αλλά βλέπω και σε άλλες κυρίες, τηλεπαρουσιάστριες, τους έστελνε διάφορα μηνύματα.

Τζίμα: Τηλεπαρουσιάστριες, δημοσιογράφους μήπως εννοείς…

Πρετεντέρης: Ναι, τους έστελνε διάφορα μηνύματα και τους έλεγε διάφορα. Προσπερνώ, ας τον αφήσουμε να εξηγήσει μόνος του.

Η Ράνια Τζίμα, η οποία παρεξηγήθηκε με την ιδιότητα της «τηλεπαρουσιάστριας» την οποία τής προσέδωσε ο Γιάννης Πρετεντέρης και η οποία τιμητική και μόνον είναι, με το να παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού πανελλαδικής εμβέλειας, όπως το «ΜEGA», εμφανίζεται να αγνοεί ότι πρόκειται γιά την απόδοση στην καθ’ ημάς γλώσσα του όρου anchorman/anchorwoman που αποδίδεται σε όλους τους επίλεκτους δημοσιογράφους-κεντρικούς παρουσιαστές ειδήσεων μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών. Δεν μειώθηκε από τη χρησιμοποιηθείσα διατύπωση, το αντίθετο. Πρώτον αυτό…

Δεύτερον, σημαντικότερο και απολύτως πρωτεύον, η σπουδή της Ράνιας Τζίμα να υπερασπισθεί ουσιαστικώς τον πολύ Μιθριδάτη, νέο υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ και γνωστό τις πάσι γιά τις δημόσιες σεξιστικές του γλωσσικές ακρότητες, που συνιστούν τελικώς προσβολή του ίδιου του γυναικείου φύλου, καθώς εκθέτει την ίδια:

  • Τόσο ως δημοσιογράφο, που, από μία τέτοια θέση, δεν θα έπρεπε να κλείνει τα μάτια σε μία αμφιλεγόμενη κατ’ ελάχιστον επιλογή ενός Κόμματος, τροφοδοτώντας τη βάσιμη εντύπωση ότι προσπαθεί να δικαιολογήσει ή-έστω- να διασκεδάσει τα αδικαιολόγητα και απαράδεκτα, απο θέση επιλεκτικώς συμπαθούσης τον πολιτικό χώρο, τον οποίο και φαίνεται να συμπαθεί, όπως και η εικόνα που μάλλον κατέληξε να τροφοδοτεί, και,
  • Εξ ίσου ως γυναίκα, που, από την ισχυρή θέση που τής εξασφαλίζει η ιδιότητα της τηλεπαρουσιάστριας από το «MEGA», θα είχε όλη την άνεση, σε συνδυασμό με το πλεονέκτημα τής εμφάνισής της και της λεκτικής της ευστροφίας, να υπερασπισθεί το πληττόμενο φύλο της, από τις αθλιότητες του Μιθριδάτη και κάθε επίδοξου Μιθριδάτη, που θα ήθελε να μιμηθεί και να ακολουθήσει τον επιβραβευόμενο Μιθριδάτη, ως υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Μία τέτοια υστέρηση, σε σχέση με τα προηγούμενα, πολλώ δε μάλλον υπό τις αναφερόμενες συνθήκες, έρχεται να τροφοδοτήσει το μιθριδατισμό, απευκταία και αποκρουστική κατάληξη των πιό απάνθρωπων συμπεριφορών και πρακτικών, με σφραγίδα λήθης, που καταπατούν κάθε έννοια αξιοπρέπειας και έλλειψης σεβασμού στον άνθρωπο κάθε φύλου, άνδρα και γυναίκα, όπως και αντιστρόφως. Είναι αυτή η ανοχή που δεν πρέπει ποτέ να επέρχεται.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι, μπροστά σε έναν τέτοιο κίνδυνο παρεκτροπής του κρίσιμου αυτού θέματος, προδήλως μεγάλου προβλήματος, ο Γιάννης Πρετεντέρης κατέβαλε προσπάθεια να σώσει τα προσχήματα την περασμένη Δευτέρα, από το δελτίο ειδήσεων του «MEGA». Και με την πείρα του, ως απολύτως εμπειρότερος δημοσιογράφος και λόγω ηλικίας, έμπειρος καθ’ όλα και με εξαιρετικό επίπεδο γνώσεων και ατομικής συγκρότησης, κατέβαλε προσπάθεια, με όσα είπε στη Ράνια Τζίμα, να τη συγκρατήσει και να την επαναφέρει στην κοίτη της δημοσιογραφικής εγρήγορσης και της αποστασιοποίησης από προσωπικές πολιτικές ευαισθησίες, τις οποίες δικαιούται μεν να έχει, δίχως, όμως, να επηρεάζουν ή και να κρίνουν τη δημοσιογραφική της κρίση. Πλην, όμως, εκείνη επέμενε σε αυτό το οποίο είχε επιλέξει και είχε επιμείνει να ακολουθήσει εξ αρχής. Και, φευ, η «νίκη στα σημεία» της Τζίμα επί του Πρετεντέρη είναι αυτή που τελικώς έμεινε.

Όλα αυτά γράφονται, από πρόθεση και βούληση γενικότερης κριτικής, δεν έχουν προσωπικό χαρακτήρα. Φοβούμαι, βασίμως, όμως, ότι, όσοι έσπευσαν να ταχθούν υπέρ της Ράνια Τζίμα και εναντίον του Γιάννη Πρετεντέρη, γιά την εικόνα εις το βραδυνό δελτίο ειδήσεων του «MEGA» της 3ης Απριλίοου 2023, (αυτο)προδίδονται ότι, μπροστά στην πολιτική τους θεώρηση των πραγμάτων, προβολή των στενών κομματικών τους επιλογών υπέρ του Κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ, θυσιάζουν τα πάντα, ακόμη και την πιό αποτελεσματική εναντίωση σε συμπεριφορές «τύπου Μιθριδάτη», απαράδεκτες, χωρίς αστερίσκους. Οι οποίες συμπεριφορές, αντιθέτως, θα πρέπει να συναντούν κανονικά την πιό αυστηρή και αμετάκλητη στάση καταδίκης και υποδειγματικού κολασμού, ενώ δεν νοείται καν να χωρούν σε κανένα καθαρτήριο κομματικού οργανισμού. Κάθε τέτοια υστέρηση, μπορεί μεν να συντηρεί ή να διασκεδάζει την εικόνα σαθρών κομματικών επιλογών, οι οποίες θα μπορούσε, όμως, να εκληφθούν ως παράθυρο ανοχής, εάν όχι σιωπηρής ενθάρρυνσης…

Πρόκειται γιά εικόνα εξόχως αποκρουστική, η οποία θα πρέπει να συνεκτιμηθεί, μαζύ με το σύνολο των πλευρών και πτυχών της πολιτικής του συνονθυλεύματος του ΣΥΡΙΖΑ, στην πορεία προς τις κάλπες της 21ης Μαΐου 2023. Και βεβαίως ιδού ένα μείζον πρόβλημα που θα έπρεπε να απασχολήσει πρωτίστως όσους πραγματικώς θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως δικαιωματιστές, κατ’ αντίθεση με τους κατ’ επίφαση «δικαιωματιστές» που αφθονούν εις το Κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ουδείς αγνοεί το γνωστό, Από την ΕΣΗΕΑτλου Κτβυποστότι και η πιό πλήρης αντικειμενικότητα στην παράθεση μιάς είδησης, περιέχει αφεύκτως και την υποκειμενικότητα στην παρουσίασή της. Και σε σχέση με αυτό, το κρίσιμο ζητούμενο θα παραμένει πάντοτε η πολιτική θεώρηση του δημοσιογράφου, του ανεξάρτητου δημοσιογράφου, απαραίτητη μάλλον, αλλά όχι και πρωτεύουσα, να μην παροπλίζεται βεβαίως, αλλά και να μην γίνεται, με οποιοδήποτε τρόπο ή κόλπο, παρακολούθημα κομματικής γραμμής, που εμπεριέχεται στα γνωστά non-papers, σκονάκια γιά να το πούμε απλά.

Από την ΕΣΗΕΑ, πάντως, θα περίμενε κανείς, εν όψει και των επερχόμενων εκλογών που άπτονται τελικώς και της ίδιας της δημοσιογραφικής αξιοπιστίας, να συστήσει στα μέλη της-επαγγελματίες δημοσιογράφους τα στοιχειώδη που πρέπει να ακολουθούνται.Πλην όμως, αυτό είναι ασυμβίβαστο (…), υπό τις συνθήκες που “κυβερνάται” η ΕΣΗΕΑ από μία οιονεί “συγκυβέρνηση” τμήματος ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, μέσω των αντίστοιχων συνδικαλιστικών παρατάξεων, που εξασφαλίζουν τη “δεδηλωμένη” 7-4, με το δίδυμο της Προέδρου Αντωνιάδη και του Γενικού Γραμματέως Καπάκου, μαζύ με τα 5 μέλη του ΔΣ που συντάσσονται πίσω τους, όλοι αυτοί, ως μία κλειστή ομάδα συνδικαλιστικής εξουσίας, να αδρανούν ουσιαστικώς, ως εξαρτημένοι οι μεν των δε, όπως και αντιστρόφως, σε ποικίλα πεδία.

Και τέλος μία κουβέντα, γιά την ίδια την γραφή του Γιάννη Πρετεντέρη: Η επιλογή του ύφους γραφής που ακολουθεί αποτελεί προϊόν επιλογής του ίδιου, δίχως να υπολείπεται ήθους και επιχειρημάτων, όπως αδίκως τού προσάπτεται από κάποιους-το αντίθετο είναι που ισχύει- κάποτε και με συκοφαντικό τρόπο. Ο λόγος του μπορεί να είναι δεικτικός, αλλά όχι και δηκτικός, αλλά είναι συγκροτημένος και με επιχειρήματα ουσίας, όπως απαιτούνται κατά περίπτωση.

Προσωπικώς τον υπολήπτομαι από ετών, καθώς υπήρξαμε συμμαθητές στη 6Γ τάξη του Lycée Léonin de Nea Smyrni, αποφοιτήσαντες το 1972. Λίγα θρανία μάς χώριζαν στην τάξη. Τον χαιρετώ και τον τιμώ πάντοτε, όπως τού αξίζει!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Τακτικό μέλος ΕΣΗΕΑ

 ΥΓ: Παρατίθεται link σχετικής ανάρτησης από το blog “i-efhmerida”, με σχετικά σχόλια από το twitter followers του ανακύψαντος θέματος:

 https://www.iefimerida.gr/ellada/tzima-pretenteris-mithridatis

 

 

 

 

Φανούλα Αργυρού: Η «τουρκική αδιαλλαξία» έχει όνομα: «τουρκική στρατηγική επανάκτησης Κύπρου»

2

 

της Φανούλας Αργυρού

H μεγαλύτερη αποκάλυψη στο «7 Προεδρικά Πορτραίτα» είναι ότι κανένας από τους 7 τελικά δεν ενδιαφέρθηκε να διαβάσει τις εκθέσεις του Δρος Νιχάτ Ερίμ του 1956, για «επανάκτηση της Κύπρου»…

Το νέο βιβλίο του κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή «7 Προεδρικά Πορτραίτα», σε συνέχεια του προηγούμενου, «6 Προεδρικά Πορτραίτα», περιλαμβάνεικαι τον 7ον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη. Το βιβλίο ο συγγραφέας το αφιερώνει στον «πολυαγαπημένο και αλησμόνητο γιο του, Άντη Χατζηκωστή».

Στην παρουσίαση του προηγούμενου βιβλίου του κ. Χατζηκωστή, «6 ΠΡΟΕΔΡΙΚΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ – Μια ιστορική παρακαταθήκη», 29.11.2015, είχα γράψει:

«Η καταγραφή των βιωμάτων του συγγραφέα είναι πλέον μια ιστορική παρακαταθήκη για τον Ελληνισμό και την Ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για τις υπηρεσίες των έξι αυτών Προέδρων, που ο λαός εξέλεξε να κυβερνήσουν αυτόν τον τόπο με τόσα τραγικά αποτελέσματα. Ξεκινώντας και συνεχίζοντας διαχρονικά μια νεοσύστατη Δημοκρατία με απειρία, αλαζονεία, ανευθυνότητα, άγνοια ιστορίας, εγωισμό, εγωκεντρισμό και τριτοκοσμική νοοτροπία τού εγώ ξέρω τι κάνω!.

»Χαρακτηριστικά έγραψε ο συγγραφέας: ‘‘Αφήνεται στον αναγνώστη η δυνατότητα να προβληματιστεί και να ερμηνεύσει το πλέον εξουθενωτικό και καταθλιπτικό γεγονός της νεότερης κυπριακής Ιστορίας.Πώς με 300 χρόνια τουρκικής κατοχής (1571-1878) η Κύπρος βγήκε ελληνική και με πενήντα χρόνια ελεύθερης πολιτειακής ζωής, με Έλληνες ηγέτες, πορεύεται προς την τουρκοποίηση!..’’.

»Οι ίντριγκες και τα πάθη μιας ομάδας ανθρώπων, που από τη μια μέρα στην άλλη βρέθηκαν ‘‘πολιτικοί ηγέτες’’, οι απειρίες, οι ερασιτεχνισμοί κάποιων που έπαιξαν με τη μοίρα μιας πατρίδας και ενός λαού με πειραματισμούς, δίχως να διδαχθούν οτιδήποτε στο διάβα…». Θα το βρείτε εδώ:

https://simerini.sigmalive.com/article/2015/11/29/proedrika-portraita-mia-istorike-parakatatheke/

Πρέπει, όμως, να τονιστεί ότι τα δύο αυτά βιβλία δεν είναι «η ιστορία» καθαυτή του Κυπριακού. Aλλά πώς είδε και τους 7 Προέδρους ο συγγραφέας. Οι εμπειρίες του και τι συζήτησε μαζί τους, που προβάλλουν δυστυχώς πόσο επιπόλαια, αδιάβαστα κυβέρνησαν χωρίς να εμβαθύνουν, να μελετήσουν τα ιστορικά γεγονότα μέσα από πραγματικά πρωτογενή έγγραφα, και τον ρόλο των μέχρι σήμερα πρωταγωνιστών (Βρετανών) της μοίρας αυτού του τόπου και λαού…

Δρ Νιχάτ Ερίμ

Κατά τη γνώμη μου, η μεγαλύτερη αποκάλυψη στο «7 Προεδρικά Πορτραίτα» είναι ότι κανένας από τους 7 τελικά δεν ενδιαφέρθηκε να διαβάσει τις εκθέσεις του Δρος Νιχάτ Ερίμ του 1956, για «επανάκτηση της Κύπρου»…

Ν. Αναστασιάδης: «Δεν την γνωρίζω, δεν την έχω διαβάσει»!

Κ. Χατζηκωστής: «Πρόεδρε, να την διαβάζεις τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο. Να την μελετάς, όχι μόνο να την διαβάζεις». Και του εξήγησε ότι η τουρκοποίηση της Κύπρου ήταν και είναι ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας από το 1956, βάσει της έκθεσης Ερίμ. Τον οποίο στόχο «εμείς (του είπε) τον βαφτίσαμε τουρκική αδιαλλαξία…».

Τα αδιέξοδα στην Ελβετία – Συνομοσπονδία – δύο κράτη

Από τις 10 μέρες στο Κραν Μοντανά, μόνο 9 ώρες αναλώθηκαν για πραγματική διαπραγμάτευση, είπε ο Ν.Α. στον συγγραφέα, με τον ΓΓ του ΟΗΕ, Α. Γκουτέρες, να φλερτάρει με τους Τούρκους και στο θέμα των εγγυήσεων να μιλά ως ναι μεν αλλά, και να υπονοεί ένα νέο μοντέλο εγγύησης κ.λπ. Η δε Τουρκία ουδέποτε κατέθεσε γραπτώς οτιδήποτε, ούτε αναφέρθηκε σε αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων, ούτε κατάργηση επεμβατικών εγγυητικών δικαιωμάτων…

Ο συγγραφέας καταγράφει πώς δέχθηκε η κυπριακή πλευρά και σύρθηκε από ξένους σε συνομιλίες. Πώς σύρθηκαν σε μια τουρκικής προδιαγραφής και απαίτησης Πενταμερή γι’ ακόμα μια φορά, δίχως την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία δεν αναγνωρίζει η Τουρκία. Πόσο φιλότουρκοι είναι οι Βρετανοί, κατ’ ιδίαν επιβεβαίωση από τον 7ο Πρόεδρο της ΚΔ…

(Σημ.: Φ.Α. Οι Βρετανοί ήταν οι κηδεμόνες των συναντήσεων στην Ελβετία, Μον Πελεράν και Κραν Μοντανά και οι «μαστόροι» του άσπονδου ΓΓ του ΟΗΕ. Αποκαλύψεις ακολούθησαν στο βιβλίο του Βρετανού τότε Υφυπουργού Ευρώπης, Σερ Άλαν Ντάνκαν, επικεφαλής της 30μελούς συν-ομάδας του εκεί, και πόσο εκνευρισμένο ήταν το Φόρεϊν Όφις με την άρνηση του Ν.Α. να δεχθεί τις απαράδεκτες απαιτήσεις των ιδίων και των Τούρκων. Οι Βρετανοί πήγαν εκεί με υποσχέσεις που είχαν πάρει, σύμφωνα με τον Βρετ. ΄Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία, ότι θα έκλειναν εκεί το Κυπριακό. Ο Ν.Α., όμως, δεν δέχθηκε. Στο βιβλίο ο Σερ Ντάνκαν αναφέρεται ονομαστικώς σε πολιτικούς ΚΔ και Αθήνας. Βλέπε άρθρο 19.4.2021, Φ.Α. «Αποκαλύψεις Ντάνκαν στο νέο του βιβλίο για Κραν Μοντανά, Αναστασιάδη & Τουρκία» εδώ: https://www.sigmalive.com/news/kypriako/770780/apokalypseis-ntankan-sto-neo-tou-vivlio-gia-kran-montana-anastasiadi-amp-tourkia).

Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία

Ο Ν.Α. στην απελπισία των αδιεξόδων του στη συνάντησή τους, 7 Σεπτεμβρίου 2017, ομολόγησε ότι σκεφτόταν να προτείνει «επιστροφή περισσοτέρων εδαφών και να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος, να λύσει το ταμείο των αποζημιώσεων, να δημιουργήσει και μια κοινή εταιρεία για πετρέλαιο και αέριο, και εκείνοι από εκεί και εμείς από εδώ. Αν η Τουρκία θέλει να εγγυηθεί τους Τ/κ, ας εγγυηθεί το τ/κ κρατίδιο». Στη δε συνάντησή τους τον Σεπτέμβριο του 2019 πρόσθεσε: «Η ΔΔΟ τελείωσε, οι Τούρκοι δεν υποχωρούν, θέλουν και άλλα… εγώ δεν υπογράφω λύση που δεν θα λειτουργήσει…». Και αναφέρθηκε στη σκέψη του για χαλαρή Συνομοσπονδία με κοινή π.χ. εκπροσώπηση στις Βρυξέλλες με δύο κράτη… Και ότι «οι Αβέρωφ, Αλέκος Μαρκίδης και Κασουλίδης κ.λπ με πιέζουν προκλητικά και ακατανόητα υπονομεύουν τις προσπάθειές μου…», υπονοώντας ότι τον πίεζαν για αναγνώριση δύο κρατών…

(Σημ. Φ.Α.: Η ΔΔΟ είναι ψευδαίσθηση να λέγεται ότι εγκαταλείφθηκε από τους Τούρκους ή τους Βρετανούς πατέρες της από το 1956, γιατί είναι η ραχοκοκκαλιά όλων των διαιρετικών και διχοτομικών σχεδίων. Με τη μειοδοτική αποδοχή της από τον Γ. Βασιλείου το 1990, που έκανε ό,τι του ζητούσαν οι Βρετανοί ερήμην του λαού).

Κ. Μητσοτάκης από «Εστία»

Ο συγγραφέας καταγράφει και τι του ανέφερε ο Ν. Αναστασιάδης σε τρεις διαφορετικές συζητήσεις για τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κ. Μητσοτάκη, και που έγινε μεγάλο θέμα σε Αθήνα και Λευκωσία, με τις αποκαλύψεις στην εφημερίδα «Εστία» των Αθηνών, στις 25/3/2023, από το βιβλίο του κ. Κ. Χατζηκωστή.

Όμως, για να είμαστε δίκαιοι, πρώτος αναφέρθηκε σ’ αυτές ο αγαπητός μας συνάδελφος στο συγκρότημα ΔΙΑΣ, Μάριος Πούλλαδος, «Σημερινή» έντυπη, 26/2/2023 και ηλεκτρονική, 27/2/2023, με τίτλο «Οι σειρήνες της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο επανήλθαν».

  1. Σελ. 333. Συνάντηση Σεπτέμβριος 2019 – Ν.Α.: O Μητσοτάκης δεν είναι βαθύς γνώστης του Κυπριακού, πιστεύει λανθασμένα όπως και ίδιος (N.A.) στο παρελθόν ότι οι συνομιλίες είναι αποτελεσματικός τρόπος κατευνασμού της Τουρκίας. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν μπορεί ούτε ως Μητέρα Πατρίδα, ούτε ως εγγυήτρια δύναμη να βοηθήσει την Κύπρο, εκτός του να ελπίζει ότι σε κάποια πολύ κρίσιμη ώρα θα έχει τη διπλωματική της υποστήριξη.
  2. Σελ. 338. Συνάντηση 13/2/2020 – Ν.Α.: «Η Κύπρος δεν είναι στις προτεραιότητες της εξωτερικής της πολιτικής… Η Ελλάδα κάνει ό,τι μπορεί να μη βρίσκει μπροστά της ‘‘το πρόβλημα της Κύπρου’’. O Μητσοτάκης τον βολιδοσκόπησε, εάν θα ήταν διατεθειμένος να διακόψει το γεωτρητικό πρόγραμμα της Κύπρου χάριν της επανέναρξης του διαλόγου…». Παρόλα ταύτα πρόσθεσε «έχω άριστη συνεργασία με τον Μητσοτάκη και με τον Δένδια…».
  3. Σελ. 348. Συνάντηση στο Τρόοδος, 19/8/2021. Ο συγγραφέας έγραψε: «Ο Μητσοτάκης μού ανέφερε ότι μια από τις εισηγήσεις του για βελτίωση των σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας ήταν και η παράκαμψη της Κύπρου από κατασκευή του Αγωγού Φυσικού Αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη και η κατεύθυνσή του προς την Τουρκία και από εκεί προς Ελλάδα και Ευρώπη». Και ενοχλημένος (Ν.Α.) πρόσθεσε: «Του έδειξα στον χάρτη ότι σε τέτοια περίπτωση γιατί να μην παρακάμψει και την Ελλάδα, πέραν δε τούτου, εφόσον θα περάσει από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, τότε η ΚΔ δικαιούται να ζητήσει ενοίκιο – αποζημιώσεις για τη χρήση του δικού της θαλάσσιου χώρου. Είναι συγκλονιστικό το πόσο εκτός πραγματικότητας κινείται ο Μητσοτάκης στα θέματα με την Τουρκία… Οι περίεργοι σύμβουλοί του, του υποβάλλουν ότι πρέπει να απομονώσει την Κύπρο… σε ό,τι πράττει η Τουρκία, η επίσημη Αθήνα να είναι κατευναστική… Δεν θέλω να πω περισσότερα».

Σημ. Φ.Α.: Όλα αυτά σχετίζονται με τον χάρτη Μπάιντεν/Χόκσταϊν. Διαβάστε εδώ: «Ο αγωγός φυσικού αερίου που θέλουν οι Τούρκοι, ο χάρτης Μπάιντεν και οι αποκαλύψεις Αναστασιάδη για τον Μητσοτάκη!» (https://i-epikaira.blogspot.com/2023/03/blog-post_587.html).

Οι συνεργάτες του

Πικραμένος ο Ν.Α. τού αποκάλυψε ότι απέτυχε στους συνεργάτες του, π.χ. ονόμασε τον Χρ. Στυλιανίδη, πως «υπήρξε και είναι αγνώμων, ζήμιωσε σημαντικά την υπόθεση της Κύπρου υπηρετώντας μόνο τα προσωπικά σχέδια και συμφέροντά του. Ας μη σχολιάσω (είπε) τις μεγάλες απολαβές που είχε ως Επίτροπος της Κύπρου στην ΕΕ». Το ίδιο ισχύει και για τον Μ. Δρουσιώτη…

Και ανακεφαλαιώνει ο συγγραφέας, αφού κάνει και αυτοκριτική: «Δυστυχώς (οι) ανιστόρητοι πολιτικοί ηγέτες του Κυπριακού Ελληνισμού δεν μπόρεσαν να απαντήσουν στο ερώτημα (τι σήμαινε η επάνοδος της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης και ως στρατιωτικής παρουσίας στην Κύπρο με τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου 1959). Αδιαφόρησαν, το απλούστευαν και βολεύτηκαν. Έπαιξαν επιπόλαια με την Ιστορία… και τους εκδικήθηκε… Θα συνεχίσει την εκδίκησή της για όσον χρόνο οι ηγέτες θα εμπαίζουν τον λαό και θα τον εξαπατούν προάγοντας και προαγόμενοι από τη μοιραία διαφθορά».

Και ενόσω συνεχίζεται (ολοκληρώνω εγώ) η ανοχή και υπακοή στις βρετανικές καθοδηγήσεις, σχέδια και υποδείξεις για… θαρραλέες απλοχεριές προς τους Τούρκους δίχως δικό μας σχέδιο και απαίτηση για γνήσια ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και ενιαίο κράτος δικαίου…

Η έκθεση Δρος Νιχάτ Ερίμ Νοεμβρίου 1956 και η ομιλία του Αρχ. Μακαρίου στον ΟΗΕ, 19.7.1974, βρίσκονται και σ’ αυτό το βιβλίο, στο Παράρτημα. Αμφότερα ιστορικά κείμενα, ευαγγέλιο για όσους αναζητούν αφενός ευθύνες και αφετέρου προπατορικά αμαρτήματα για την τραγωδία της μικρής μας πατρίδας…

simerini.sigmalive.com

 

Γιώργος Πινακίδης: ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΑΣΕΒΗΣ;

5

 

Του Γιώργου Ν. Πινακίδη, Υποψήφιου Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Κινήματος Αλλαγής, Δικηγόρου, Δρ. Νομικής 

Μετά το δυστύχημα των Τεμπών, η κυβερνητική πλειοψηφία έχει χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Η προοπτική της αυτοδυναμίας, πάνω στην οποία οικοδόμησε όλη της την προεκλογική στρατηγική, απομακρύνεται.

Το κυβερνών κόμμα αντιλαμβάνεται τον ρυθμιστικό ρόλο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Κινήματος Αλλαγής στο μετεκλογικό πολιτικό σκηνικό. Συνειδητοποιεί ότι δεν είμαστε ο βολικός κυβερνητικός εταίρος που ίσως φανταζόταν, πρόθυμος να συμπράξει στην ευόδωση των σχεδιασμών του.

Η Νέα Δημοκρατία ενοχλείται από την καθαρή θέση που διατυπώσαμε για τις μετεκλογικές εξελίξεις, γιατί αποκαλύπτει τους δικούς της πολιτικούς και εκλογικούς τακτικισμούς. Τι λέει η δική μας θέση; Ότι εφόσον έχουμε ένα ισχυρό διψήφιο ποσοστό, τέτοιο που συνεπάγεται ευθύνη για τη διακυβέρνηση, θα αναζητήσουμε πεδίο συγκλίσεων. Με άξονα όμως τις προγραμματικές μας θέσεις, μόνο σε αυτή τη βάση μπορεί να συζητηθεί η συμμετοχή μας σε ένα κυβερνητικό σχήμα.

Αλλά η δυνατότητα αυτή θα αναζητηθεί ήδη από την κάλπη της απλής αναλογικής. Όποιος την απορρίψει τότε, αλλά την επαναφέρει καιροσκοπικά μετά τις δεύτερες εκλογές που πιθανώς θα ακολουθήσουν, όταν το σενάριο της αυτοδυναμίας θα έχει ναυαγήσει, φέρει το βάρος της ανακολουθίας του και είναι έκθετος ενώπιον του εκλογικού σώματος. Οφείλει τότε να δικαιολογήσει την αλλαγή στάσης του. Και αναλαμβάνει αυτός το κόστος της τυχόν τρίτης προσφυγής στις κάλπες και της ακυβερνησίας που προκαλεί με την αντιφατική συμπεριφορά του.

Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τσίπρας δοκιμάστηκαν και απέτυχαν κατά την κυβερνητική τους θητεία. Θα αποδοκιμαστούν και πάλι από τον λαό στις προσεχείς εκλογές. Δεν θα είμαστε εμείς που θα τους επαναφέρουμε στον πρωθυπουργικό θώκο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σχολίασε ότι η θέση μας για το πρόσωπο του Πρωθυπουργού συνιστά θεσμική ασέβεια και πρόκληση στη δημοκρατική τάξη.

Στην πραγματικότητα όμως θεσμική ασέβεια αποτελεί η συνολική κυβερνητική στάση απέναντι στις μετεκλογικές εξελίξεις.

Ο Πρωθυπουργός, σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη, επανέλαβε την προσήλωσή του στον στόχο της αυτοδυναμίας, την οποία θα επιδιώξει στη δεύτερη κάλπη, αυτή που μπορεί να δώσει αυτοδυναμία, όπως εκτίμησε. Πρόσθεσε δε ότι η πρώτη κάλπη πρέπει να μας πει «ποιος» θα κυβερνήσει τη χώρα, ενώ η δεύτερη, που θεωρεί πολύ πιθανό να χρειαστεί, θα μας υποδείξει «πώς» θα κυβερνηθεί η χώρα.

Όμως το Σύνταγμα δεν προβλέπει προκριματικές και οριστικές εκλογές, δεν υπάρχουν βουλευτικές εκλογές δύο γύρων. Υπάρχει μία και μόνη εκλογική αναμέτρηση και συγκεκριμένη διαδικασία που ακολουθείται, αν δεν προκύψει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Στην περίπτωση αυτή χορηγούνται διερευνητικές εντολές, επιδιώκεται η συγκρότηση μιας Κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ περισσότερων κομμάτων και η αποφυγή νέων εκλογών. Αν οι προσπάθειες δεν τελεσφορήσουν, τότε μόνο πηγαίνουμε σε δεύτερες εκλογές (άρθρο 37 του Συντάγματος).

Αλλά η χώρα δεν μπορεί να άγεται από εκλογές σε εκλογές, όσες και αν χρειαστούν, προκειμένου να εκπληρώσει τον στόχο του ο κ. Μητσοτάκης, να γίνει Πρωθυπουργός μιας Κυβέρνησης αυτοδύναμης μονοκομματικής πλειοψηφίας. Η αντίληψη αυτή αντίκειται στο πνεύμα της συνταγματικής ρύθμισης. Ακόμη χειρότερα, υποτάσσει τους θεσμούς σε κομματικές και προσωπικές επιδιώξεις.

Επιπλέον, η πρωθυπουργική θεώρηση υποτιμά ευθέως τη λαϊκή ετυμηγορία, όταν αυτή εκφράζεται μέσα από ένα σύστημα απλής αναλογικής, όπως αυτό που θα εφαρμοστεί στις προσεχείς εκλογές. Και τη διαβαθμίζει ανεπίτρεπτα, σε σχέση με την εκδήλωσή της μέσω ενός συστήματος ενισχυμένης αναλογικής.

Από την άλλη πλευρά, γιατί είναι θεσμικά ασεβής μια Κυβέρνηση συνεργασίας που έχει ως επικεφαλής της πρόσωπο διαφορετικό από τον αρχηγό του πρώτου σε δύναμη από τα συνεργαζόμενα κόμματα;

Πρόκειται για μια λύση που καλύπτεται απόλυτα από το Σύνταγμα. Είχαμε άλλωστε και στο παρελθόν ανάλογη εμπειρία: την Κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη, που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 1989, με τη σύμπραξη της Νέας Δημοκρατίας (πρώτου αλλά όχι κοινοβουλευτικά αυτοδύναμου κόμματος) και του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου της εποχής. Επικεφαλής της Κυβέρνησης εκείνης δεν ήταν ο αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος της κυβερνητικής συνεργασίας, πατέρας του σημερινού Πρωθυπουργού, αλλά τρίτο πρόσωπο. Ίσως όμως τότε το διακύβευμα ήταν μεγάλο, η παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, οπότε συγχωρούνταν εκεί η θεσμική ασέβεια…

Είναι πάντως προφανές ότι είναι διαφορετική η λογική που διέπει τον διορισμό Πρωθυπουργού μιας μονοκομματικής Κυβέρνησης και διαφορετική η λογική ανάδειξης Πρωθυπουργού μιας Κυβέρνησης συνεργασίας.

Τέλος, η θεωρία περί «αγνώστου Χ Πρωθυπουργού» που μας προσάπτει η κυβερνητική πλευρά, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Πότε ο Πρωθυπουργός μιας μελλοντικής Κυβέρνησης συνεργασίας προαναγγέλλεται πριν από τις εκλογές, σε χρόνο δηλαδή που δεν είναι γνωστό αν θα υπάρξει καν κυβερνητική συνεργασία και από ποιες πολιτικές δυνάμεις θα απαρτίζεται; Το πρόσωπο του Πρωθυπουργού αποτελεί μέρος της συμφωνίας μεταξύ των εταίρων του κυβερνητικού συνασπισμού, αν φυσικά υπάρξουν πολιτικές προϋποθέσεις συγκρότησής του. Όλα αυτά όμως κρίνονται μετεκλογικά. Δεν υπάρχουν κρυφοί εν αναμονή Πρωθυπουργοί που προθερμαίνονται στο παρασκήνιο.

Μακριά από εμάς λοιπόν η θεσμική ασέβεια. Αλλού πρέπει αυτή να αναζητηθεί.

 

Explainer: Γιατί ο Ερντογάν μπλοκάρει ακόμα τον δρόμο της Σουηδίας προς το ΝΑΤΟ;

0

Ποιο είναι το πιθανό όφελος των καθυστερήσεων για τον Τούρκο πρόεδρο και πότε αναμένεται να υπάρξουν εξελίξεις;

Ο δρόμος της Σουηδίας προς το ΝΑΤΟ παραμένει αποκλεισμένος από την Τουρκία και την Ουγγαρία, τη στιγμή που η Φινλανδία εντάχθηκε και επισήμως στη Βορειοατλαντική Σημασία χθες Τρίτη, αφού η αίτησή της επικυρώθηκε σε χρόνο ρεκόρ.

Οι αναλυτές δεν αναμένουν από την Άγκυρα να επικυρώσει το αίτημα ένταξης της Σουηδίας πριν από τις τουρκικές εκλογές στις 14 Μαΐου. Ακόμα και μετά από αυτές, όμως, παραμένει ασαφές τι θα ήταν αυτό που θα έκανε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να αλλάξει στάση. Σε ό,τι αφορά την Ουγγαρία, φαίνεται πως ακολουθεί κι εκείνη το παράδειγμα της Άγκυρας.

Το υπόβαθρο

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 είχε ως αποτέλεσμα η Σουηδία και η Φινλανδία να αφήσουν στην άκρη την ουδέτερη πολιτική που υιοθετούσαν μέχρι τότε και να στραφούν προς την προστασία που μπορεί να τους παρέχει το ΝΑΤΟ.

Η πλειοψηφία των μελών της Συμμαχίας επικύρωσαν με γρήγορους ρυθμούς τα αιτήματα ένταξης των δύο βορειοευρωπαϊκών χωρών, υποστηρίζοντας ότι η Φινλανδία – της οποίας τα σύνορα με τη Ρωσία έχουν έκταση 1.300 χιλιομέτρων – αλλά και η Σουηδία θα ισχυροποιήσουν την παρουσία του ΝΑΤΟ στη Βαλτική.

Παρά τις αρχικές της ενστάσεις, η Άγκυρα έδωσε την έγκρισή της για την ένταξη της Φινλανδίας, αλλά κάτι τέτοιο δεν ίσχυσε και στην περίπτωση της Σουηδίας, καθώς η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται πως η Στοκχόλμη δεν παίρνει στα σοβαρά τις ανησυχίες της σε ό,τι αφορά την ασφάλεια και δεν έχει τηρήσει πλήρως τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων της Μαδρίτης το 2022.

Η Ουγγαρία από την πλευρά της ακολούθησε την ίδια προσέγγιση με την Τουρκία και καθυστερεί την επικύρωση της ένταξης της Σουηδίας.

Ποιες είναι οι ενστάσεις της Τουρκίας;

Η Σουηδία έχει επικρίνει την Τουρκία για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για προβληματικές πτυχές στη δημοκρατία της, προκαλώντας την ενόχληση της Άγκυρας.

Η Τουρκία, από την άλλη, υποστηρίζει ότι η Στοκχόλμη παρέχει άσυλο σε μέλη ομάδων τις οποίες η Άγκυρα θεωρεί τρομοκρατικές – κατηγορίες που η σουηδική πλευρά αρνείται. Επιπλέον, η Τουρκία ζητεί την έκδοση των εν λόγω ατόμων προκειμένου να σημειωθεί πρόοδος σε ό,τι αφορά την επικύρωση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Τα σουηδικά δικαστήρια, ωστόσο, έχουν μπλοκάρει κάποιες από τις απελάσεις.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η Τουρκία έχει εκφράσει επίσης τις ενστάσεις της σε διαμαρτυρίες που έλαβαν χώρα στη Στοκχόλμη και στη διάρκεια των οποίων οι διαδηλωτές έκαψαν το Κοράνι, ενώ σε μία άλλη περίπτωση κρέμασαν ανάποδα ένα ομοίωμα του Ερντογάν.

Η Άγκυρα χαρακτηρίζει τα παραπάνω ως εγκλήματα πολέμου, ενώ η Σουηδία αναφέρει ότι εντάσσονται στο νομικό πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι οι τουρκικές εκλογές του Μαΐου θα είναι η μεγαλύτερη πολιτική πρόκληση που θα αντιμετωπίσει ο Ερντογάν στα είκοσι χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία. Το ζήτημα του ΝΑΤΟ ίσως αξιοποιηθεί για να αποσπάσει το ενδιαφέρον των ψηφοφόρων από την κρίση του κόστους διαβίωσης στη χώρα.

Μια νίκη της αντιπολίτευσης – ένα σενάριο που θεωρείται ρεαλιστικό – θα ενίσχυε τις πιθανότητες της Σουηδίας για μια πιο γρήγορη ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Πότε θα ανοίξει τον δρόμο η Τουρκία;

Μόλις οι εκλογές φύγουν από τη μέση, είναι πιθανό να ανοίξει και ο δρόμος της Σουηδίας προς το ΝΑΤΟ. Δεν υπάρχει όμως κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και ακόμα και τότε κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα δοθεί το πράσινο φως από την Άγκυρα.

Η Σουηδία λέει πως έχει εφαρμόσει όσα συμφωνήθηκαν στη Μαδρίτη – συμπεριλαμβανομένης της αυστηρότερης νομοθεσίας για ζητήματα τρομοκρατίας – και πως κάποια από τα αιτήματα της Άγκυρας είναι αδύνατο να γίνουν δεκτά.

Σημειώνεται ότι η Τουρκία είχε βρεθεί και στο παρελθόν σε αντιπαράθεση με άλλους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ αλλά εν τέλει έκανε πίσω.

Μια αλλαγή ίσως έρθει μετά τις εκλογές, ή μπορεί ο Ερντογάν να ζητήσει περισσότερα στοιχεία ότι η Σουηδία έλαβε υπόψη τις ανησυχίες της για την ασφάλεια. Πάντως, σύμφωνα με ειδικούς, είναι δύσκολο να γίνουν προβλέψεις.

Είναι επικίνδυνες για τη Σουηδία οι καθυστερήσεις;

Η Σουηδία έχει αναφέρει ότι η θέση της σε ό,τι αφορά την ασφάλεια είναι καλύτερη από ό,τι πριν να υποβάλει το αίτημα ένταξης στο ΝΑΤΟ. Επιπλέον, έχει λάβει εγγυήσεις υποστήριξης από χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γερμανία.

Επιπλέον, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, έχει δηλώσει πως θα ήταν αδιανόητο να μην στηρίξει η Συμμαχία τη Σουηδία στην περίπτωση που απειληθεί.

Η Σουηδία συνεργάζεται ήδη στενά με το ΝΑΤΟ και οι διαδικασίες ένταξης προχωρούν.

Η χώρα έχει ισχυρές εναέριες δυνάμεις και έναν στόλο υποβρυχίων ειδικά σχεδιασμένο για την περιοχή της Βαλτικής, και αυτά αναμένονται να ισχυροποιήσουν την παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Πηγή: Reuters, Καθημερινή

Αρθρο του Γ. Μπαλαμπανίδη στην «Κ»: Γενιές της ματαίωσης στο πέρασμα των Τεμπών

0

Μπορούμε άραγε να μιλάμε για τη «γενιά των Τεμπών»; Θα πρέπει να είναι κανείς επιφυλακτικός

Μπορούμε άραγε να μιλάμε για τη «γενιά των Τεμπών»; Θα πρέπει να είναι κανείς επιφυλακτικός. Ξέρουμε, άλλωστε, ότι η γενιά δεν είναι απλώς μια ηλικιακή σύμβαση· έχει αξία όταν αναφέρεται σε εμπειρίες καθολικής εμβέλειας, σε ευρύτερες συνθήκες μέσα στις οποίες διαμορφώνεται ένα κοινό έδαφος, μια «ταυτότητα» – έστω και αν αυτή δεν είναι ποτέ μονολιθική.

Στην περίπτωσή µας, όμως, ενδέχεται να πρόκειται για κάτι περισσότερο από μια «δημοσιογραφική» περιγραφή. Γιατί το δυστύχημα των Τεμπών είναι ακριβώς ένα τέτοιο καθολικό γεγονός. Δεν είναι μόνο το συγκινησιακό σοκ που προκαλεί στους 20άρηδες, αφού τα θύματα ήταν κυρίως συνομήλικοί τους και ο καθένας σκέφτεται «θα μπορούσα να είμαι κι εγώ εκεί». Είναι επίσης ότι αίφνης χάθηκε η αυτονόητη αίσθηση ασφάλειας που έδινε το πιο «δικό τους» μέσο μεταφοράς. Το τρένο ήταν ένα φθηνό μέσο, σαφώς φθηνότερο από το αεροπλάνο και παρά το γεγονός ότι μετά την ιδιωτικοποίηση του σιδηροδρόμου η τιμή του είχε ανεβεί χωρίς να βελτιωθούν οι υπηρεσίες· ταυτόχρονα, σε αντίθεση με το φθηνό, αλλά μίζερο ΚΤΕΛ, με τα σκυλάδικα στα ηχεία και τις ταινίες του Τζέισον Στέιθαμ στην οθόνη, ήταν ταυτισμένο με μια κουλτούρα ελευθερίας και ανεμελιάς – όσοι έχουν ταξιδέψει, στην πραγματικότητα ή στη φαντασία, με το Interrail το καταλαβαίνουν πολύ καλά.

Eνα τέτοιο τραγικό γεγονός, με όλες τις συνδηλώσεις που κουβαλάει, εγγράφεται στη συλλογική μνήμη, αποτελεί κοινή αναφορά. Και πάλι, όμως, είναι κάτι περισσότερο. Το ορατό αποτέλεσμα είναι ένα αίσθημα βαθιάς οργής, ως στάδιο της διεργασίας του πένθους. Αυτή η οργή της ανημπόριας, ωστόσο, εκρήγνυται στιγμιαία πάνω σε ένα μονιμότερο ψυχικό υπόστρωμα, που μία λέξη το χαρακτηρίζει περισσότερο απ’ όλες: ματαίωση.

Ας σκεφτούμε τις εμπειρίες των ανθρώπων ηλικίας 20-30 χρόνων. Δεν έχουν γνωρίσει παρά μόνο μια «perma-crisis», ένα παλίμψηστο κρίσεων που η καθεμία επικάθεται στην προηγούμενη. Η λιτότητα και οι θυσίες της οικονομικής κρίσης δεν έφεραν μια έστω δικαιότερη κοινωνία (ο δείκτης ανισότητας Gini, ειδικά τα τελευταία χρόνια, ξανατραβάει την ανηφόρα). Οι «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις» στην αγορά εργασίας διαμόρφωσαν μια συνθήκη ακραίας επισφάλειας, που δεν επιτρέπει σε κανέναν νέο να οργανώσει στοιχειωδώς και αξιοπρεπώς τη ζωή του – σε συνδυασμό με τα δυσθεώρητα ενοίκια στον βωμό του Airbnb, ο απογαλακτισμός από την οικογένεια αναβάλλεται επ’ αόριστον. Τα σκληρά μέτρα της καραντίνας απέδωσαν βραχυπρόθεσμα, αφού η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στην Ε.Ε. με βάση τους νεκρούς ανά εκατομμύριο πληθυσμού (στοιχεία Our World in Data) και παρά τις διακηρύξεις το ΕΣΥ αφέθηκε στον πατριωτισμό των ανθρώπων του. Η χώρα κλείνεται σπίτι στο ενδεχόμενο μιας απλής βροχής γιατί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει φυσικές καταστροφές, σαν τις φωτιές της Εύβοιας πριν από δύο καλοκαίρια. Και τώρα, το δυστύχημα των Τεμπών μας θύμισε με δραματικό τρόπο ότι το Δημόσιο έγινε πιο φθηνό χωρίς να γίνει καλύτερο και το ιδιωτικό συνεχίζει εν πολλοίς να κινείται στη λογική της «φθηνής (φθηνιάρικης) ανάπτυξης».

Τα ίδια περίπου ισχύουν για τους σημερινούς 40άρηδες. Τουλάχιστον αυτοί πρόλαβαν τα χρόνια των αυξημένων προσδοκιών, αν και ίσως αυτό καθιστά εντονότερη τη δική τους ματαίωση. Γενιές μορφωμένες, «καλωδιωμένες» στο Διαδίκτυο και στις πλατφόρμες, ανοιχτές στον κόσμο, αξιακά ριζοσπαστικές και με έντονο αίσθημα ελευθερίας και αυτοπραγμάτωσης, βρίσκονται αντιμέτωπες με την αδυναμία του σχεδιασμού μιας βιογραφίας. Ενα «αρχείο ματαιωμένων σχεδίων», ατομικών και συλλογικών – δανείζομαι τον τίτλο της εξαιρετικής θεατρικής παράστασης του Παντελή Φλατσούση, που ανέβηκε πέρυσι στην Αθήνα.

Οι συγκλονιστικές κινητοποιήσεις μετά το δυστύχημα δεν αφορούσαν μόνο αυτό· ήταν συμπύκνωση όσων έχουν προηγηθεί, όπως οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία δεν αφορούν μόνο το συνταξιοδοτικό ή ο Μάης του 1968 δεν αφορούσε μόνο τους χωριστούς κοιτώνες αγοριών – κοριτσιών στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ. Και ενόψει εκλογών μπορούμε να υποθέσουμε ότι η οργή και η ματαίωση θα έχουν πολιτικές συνέπειες.

Αν και καλύτερα να μη στοιχηματίζει κανείς, θα ήταν μια εύλογη υπόθεση ότι η «γενιά των Τεμπών» θα πάει στις κάλπες περισσότερο απ’ ό,τι πριν. Θα αποδοκιμάσει ενδεχομένως την κυβέρνηση, που δεν τήρησε τις υποσχέσεις της για ασφάλεια και διαχειριστική αποτελεσματικότητα. Ισως ενισχύσει τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και είναι ακόμη σχετικά νωπή η άλλη ματαίωση του 2015, όταν οι καταρρακωμένοι από την κρίση δείκτες πολιτικής εμπιστοσύνης ανέβηκαν για λίγο στα ύψη, για να καταρρεύσουν ξανά (για τους σημερινούς 20άρηδες το δημοψήφισμα αποτελεί μία από τις πρώτες πολιτικές αναμνήσεις). Πιθανότερο να ενισχύσει μικρότερα κόμματα, όπως το ΜέΡΑ25, που διατηρεί ένα δυναμικό ριζοσπαστισμού έστω και ως στυλ, είτε μορφώματα στα άκρα δεξιά, που κηρύττουν την πλήρη απόρριψη της πολιτικής.

Ο,τι κι αν γίνει, το πρόβλημα παραμένει: Ποιες πολιτικές διεξόδους μπορεί να βρει η ματαίωση μιας γενιάς που βλέπει τη χώρα να πηγαίνει από κρίση σε κρίση, από καταστροφή σε καταστροφή, χωρίς να φθάνει ποτέ στην υπόσχεση ενός θριάμβου – σαν ανασυσταθείσα ίλη ιππικού εν έτει 2023;

Ο κ. Γιάννης Μπαλαμπανίδης είναι πολιτικός επιστήμων, συγγραφέας.

Καθημερινή

Επιχείρηση “γοητείας” από Μακρόν στην Κίνα: Μπορεί το Πεκίνο να παίξει μείζονα ρόλο, είπε, για την ειρήνευση στην Ουκρανία

0

Το Πεκίνο μπορεί «να διαδραματίσει ένα μείζονα ρόλο» για να «βρεθεί μια οδός ειρήνης» στην Ουκρανία, δήλωσε σήμερα ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αρχίζοντας την τριήμερη επίσημη επίσκεψή του στην Κίνα.

  • «Η Κίνα πρότεινε ένα ειρηνευτικό σχέδιο (…). Πρόκειται για τη βούληση να αναληφθεί ευθύνη και να καταβληθεί προσπάθεια για να οικοδομηθεί μια οδός προς την ειρήνη», πρόσθεσε ο Μακρόν σε ομιλία του ενώπιον της γαλλικής κοινότητας στην Κίνα.

Ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε επίσης πως η Ευρώπη δεν πρέπει να αποσυνδεθεί σε οικονομικό επίπεδο από την Κίνα, παρόλο που οι εμπορικές σχέσεις της με το Πεκίνο δημιουργούν κινδύνους και δεν είναι ισορροπημένες.

«Πρέπει με κάποιο τρόπο να άρουμε τους κινδύνους για τις βιομηχανίες μας (…), όμως δεν πρέπει να αποσυνδεθούμε και να χωριστούμε» από την Κίνα, αλλά «να δεσμευθούμε με βολονταρισμό για να συνεχίσουμε να έχουμε μια εμπορική σχέση με την Κίνα», τόνισε ο Γάλλος πρόεδρος.

FILE FOTO: President Emmanuel Macron points his finger while delivering remarks as he attends a football training session for neurodivergent children and youths with symptoms of autism spectrum disorder, at the Stade de la Plaine stadium in Clamart, outside Paris, France, 04 April 2023. EPA, JULIEN DE ROSA / POOL MAXPPP OUT

Με πληροφορίες από AFP-Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Πεκίνο, China

https://hellasjournal.com/2023/04/epichirisi-goitias-apo-makron-stin-kina-bori-to-pekino-na-pexi-mizona-rolo-ipe-gia-tin-irinefsi-stin-oukrania/

Συνελήφθη ο σύζυγος της παραιτηθείσας πρωθυπουργού της Σκωτίας: Έρευνα για τα οικονομικά του κόμματος

0

Ο σύζυγος της πρώην ηγέτιδος του κυβερνώντος Εθνικού Κόμματος της Σκωτίας (SNP) Νίκολα Στέρτζον, η οποία πρόσφατα παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία της Σκωτίας, συνελήφθη στο πλαίσιο έρευνας που διεξάγεται για τα οικονομικά του κόμματός της, μετέδωσαν σήμερα τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης, σε άλλο ένα πισωγύρισμα για το κίνημα υπέρ της ανεξαρτησίας.

Η αστυνομία της Σκωτίας ανακοίνωσε τη σύλληψη σήμερα ενός 58χρονου άνδρα, όπως και τη διεξαγωγή ερευνών.

Σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο PA, πρόκειται για τον Πίτερ Μάρελ, σύζυγο της Στέρτζον.

  • Ήταν ως τα μέσα Μαρτίου γενικός διευθυντής του SNP και είχε τότε παραιτηθεί από τα καθήκοντά του εν μέσω πολεμικής για τον αριθμό των μελών του κόμματος και εσωτερικής εκστρατείας για την εκλογή νέου ηγέτη.

Η έρευνα της αστυνομίας επικεντρώνεται στο τι έγιναν πάνω από 600.000 στερλίνες που είχαν συγκεντρωθεί από υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Σκωτίας το 2017 και οι οποίες υποτίθεται ότι περιορίζονταν σε δαπάνες γι’αυτό το ζήτημα, αλλά απουσίαζαν από τους αρχειοθετημένους λογαριασμούς του κόμματος.

  • Το SNP δεν έχει μέχρι στιγμής ανταποκριθεί σε αίτημα του Reuters για σχολιασμό. Η κυβέρνηση της Σκωτίας δήλωσε ότι το θέμα αυτό αφορά το κόμμα.

Η Νίκολα Στέρτζον, έπειτα από οκτώ χρόνια στην πρωθυπουργία της Σκωτίας και συνολικά 15 σε θέσεις ευθύνης στην τοπική κυβέρνηση, ανακοίνωσε στα μέσα Φεβρουαρίου την παραίτησή της προς έκπληξη όλων, λέγοντας ότι δεν είχε πολλή ενέργεια.

Η αποχώρηση της χαρισματικής ηγέτιδος, η οποία είχε ταχθεί με αποφασιστικότητα στη μάχη για ανεξαρτησία, αποδυνάμωσε το κόμμα, το οποίο βγήκε διαιρεμένο από την εσωτερική εκστρατεία που κατέληξε στην εκλογή του 37χρονου Χάμζα Γιούσαφ την περασμένη εβδομάδα.

Η αλλαγή αυτή στην πρωθυπουργία της Σκωτίας έγινε την ώρα που ο αγώνας για ανεξαρτησία, που είχε κάποια στιγμή πάρει νέα ώθηση από το Brexit και την έλλειψη δημοτικότητας των διαδοχικών κυβερνήσεων Συντηρητικών στο Λονδίνο, δείχνει να έχει περιέλθει σε αδιέξοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την βούληση του Εδιμβούργου να διοργανώσει νέο δημοψήφισμα χωρίς την έγκριση του Λονδίνου, έπειτα από αυτό που είχε καταλήξει στη νίκη του “όχι” στην ανεξαρτησία της Σκωτίας το 2014.

FILE PHOTO: Η πρωθυπουργός της Σκωτίας και αρχηγός του Εθνικού Κόμματος SNP κατά την παρουσίαση του μανιφέστου του SNP στη Γλασκώβη, 27 Νοεμβρίου 2019. (επανακυκλοφόρησε 15 Φεβρουαρίου 2023). EPA/Robert Perry *** Local Caption *** 55665334

Με πληροφορίες από AFP – Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Εδιμβούργο, Σκωτία Hellas Journal

Στην εντατική ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι

0

Ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι εισήχθη και πάλι σήμερα στο νοσοκομείο Σαν Ραφαέλε του Μιλάνου, από το οποίο είχε πάρει εξιτήριο στις 30 Μαρτίου, και νοσηλεύεται στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

Σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, ο Μπερλουσκόνι αντιμετωπίζει ένα καρδιολογικό πρόβλημα.

Πηγή που πρόσκειται στον ιταλό μεγιστάνα επιβεβαίωσε τις πληροφορίες των ιταλικών μέσων ενημέρωσης.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ
Ρώμη,Ιταλία 

https://hellasjournal.com/2023/04/stin-entatiki-o-silvio-berlouskoni/

Βαρύ κατηγορώ για την Amazon: Παράνομη συλλογή – εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων ακόμη και μέσα από τις ρομποτικές της σκούπες

0

Δεν είναι μυστικό ότι η Amazon συλλέγει εκατομμύρια δεδομένα μέσω των συνδρομητών της υπηρεσίας Prime- και όχι μόνο. Τα δεδομένα αυτά αποφέρουν σημαντικά κέρδη.

Από τις αναγνωστικές συνήθειες πελατών της συσκευής Kindle μέχρι τα καθημερινά ψώνια συνδρομητών της υπηρεσίας Prime, η Amazon έχει τελειοποιήσει την τέχνη της παρακολούθησης. Το λογισμικό είναι τόσο καλό στο να προβλέπει προτιμήσεις των χρηστών, σε σημείο που άλλες εταιρείες μπορούν να αγοράσουν τον αλγόριθμο της υπηρεσίας Amazon Forecast, ένα εργαλείο που έχει σχεδιαστεί για την ανάλυση επιχειρηματικών μετρήσεων.

Ωστόσο δεν σταματάει εκεί. Από τότε που δημιουργήθηκε ο τεχνολογικός τιτάνας έχει αγοράσει πάνω από 100 εταιρείες. Αυτές οι εταιρείες του επιτρέπουν να λαμβάνει περισσότερα δεδομένα χρηστών, για να ενημερώνει το μοντέλο προβλέψεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο εικονικός βοηθός της Amazon, η Alexa, η οποία εάν της ζητήσεις να κάνει κράτηση εισιτηρίων για το σινεμά, θα σε ρωτήσει εάν επιθυμείς και κράτηση για δείπνο ή να σου καλέσει ένα Uber.

Ο Σιμόν Ντάβιντ Χίρσμπρούνερ, από την ανθρωποκεντρική ερευνητική ομάδα του Ελεύθερου Πανεπιστημίου στο Βερολίνο δήλωσε πως είναι «πιθανώς προβληματικό εάν η Amazon μοιράζει τα δεδομένα μεταξύ των διαφορετικών εταιρειών που της ανήκουν». Μιλώντας στην DW, ανέφερε πως σε αυτή την περίπτωση συλλέγονται δεδομένα από διαφορετικά περιεχόμενα και «ενδέχεται οι επιστήμονες δεδομένων της Amazon να μην είναι σε θέση να εντοπίσουν και να διαχειριστούν ζητήματα απορρήτου που εξαρτώνται από αυτά τα συγκεκριμένα πλαίσια».

Η Amazon και το ιατρικό απόρρητο

Νωρίτερα φέτος, η Amazon αγόρασε την ιατρική εταιρεία «One Medical» που παρέχει πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη στης ΗΠΑ και έχει 815.000 μέλη. Οι ιατρικές βάσεις δεδομένων δεκαπέντε ετών, που διαθέτει η εταιρεία, μπορούν να αξιοποιηθούν από την Amazon ώστε να δημιουργήσει προϊόντα υγείας που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη, να στοχεύσει σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις αλλά και να προβλέψει τα μελλοντικά κόστη. Οι προασπιστές του απορρήτου έχουν εξαγριωθεί με αυτή την αγορά, παρόλο που απαγορεύεται απο τον νόμο η εταιρεία να μοιράζεται ιατρικά προσωπικά δεδομένα με άλλους χωρίς την άδεια των χρηστών.

Υπάρχει όμως προηγούμενο ιστορικό στην παραβίαση της προστασίας των δεδομένων. Μια έρευνα της εφημερίδας «Wall Street Journal» το 2020 αποκάλυψε ότι οι υπάλληλοι της Amazon χρησιμοποίησαν δεδομένα από ανεξάρτητους πωλητές για να αναπτύξουν ανταγωνιστικά προϊόντα – κατά παράβαση της πολιτικής της εταιρείας. Το 2021 επιβλήθηκε πρόστιμο αξίας 886,6 εκατ. δολαρίων από την Εθνική Επιτροπή Προστασίας Δεδομένων (CNPD) για φερόμενη παραβίαση της νομοθεσίας της ΕΕ για την προστασία δεδομένων.

Η Amazon ισχυρίζεται ότι, μαζί με τις εταιρείες που έχει αποκτήσει, χρησιμοποιεί και μοιράζεται τα προσωπικά δεδομένα των πελατών μόνο όπως επιτρέπεται από το νόμο και τη σημείωση απορρήτου, με στόχο να τροφοδοτήσει προϊόντα και υπηρεσίες της για τους πελάτες της. «Όπως και άλλοι έμποροι λιανικής, εξετάζουμε τις πωλήσεις και τις βάσεις δεδομένων για να προσφέρουμε στους πελάτες μας τη καλύτερη δυνατή εμπειρία» ανέφερε αντιπρόσωπος της Amazon στην DW.

Ρομποτική σκούπα σε ρόλο κατασκόπου;

Το να συλλέγει κανείς δεδομένα σχετικά με την κατάσταση των χαλιών των Αμερικανών μπορεί να ακούγεται σχετικά ακίνδυνο. Η αγορά όμως της iRobot από την Amazon, η εταιρεία που δημιούργησε τη σκούπα ρομπότ Roomba, ανησυχεί τους αξιωματούχους της ΕΕ καθώς η ικανότητα της ρομποτικής σκούπας να βλέπει μέσα στα σπίτια των αγοραστών θα δώσει στην Amazon ένα αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων της. Η ΕΕ ξεκίνησε ήδη έρευνα αναφορικά με τη συμφωνία των 1,7 δισ. δολαρίων για ενδεχόμενη παραβίαση της ιδιωτικής ζωής, καθώς η σκούπα ρομπότ Roomba τραβάει φωτογραφίες από τα μέρη του σπιτιού. Η iRobot και η Amazon απαντούν ότι οι οι ισχυρισμοί αποτελούν καθαρά προϊόν φαντασίας.

Οι ομάδες καταναλωτών όμως ανησυχούν. Ένας αντιμονοπωλιακός συνασπισμός προέτρεψε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μπλοκάρει τη συμφωνία, η οποία δεν έχει κλείσει ακόμη. «Η Amazon παρακολουθεί ήδη το κατώφλι μας, ακούει τις συζητήσεις μας την ώρα του δείπνου και η προτεινόμενη συγχώνευση θα βάλει την Amazon και στο σαλόνι μας». Το κουδούνι της Amazon επίσης που έχει την δυνατότητα να τραβάει βίντεο, καταγράφει κάθε κίνηση που ανιχνεύεται στο κατώφλι των ανθρώπων, σύμφωνα με έρευνα του BBC το 2020 για τη συσκευή, ενώ αποθηκεύονται και άλλες πληροφορίες όπως το μοντέλο του τηλεφώνου και το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιείται για την προβολή βίντεο. Παρόλα αυτά η εταιρεία δίνει την δυνατότητα διαγραφής των δεδομένων από τις συσκευές.

Η αναπληρώτρια του κέντρου Ψηφιακής Δημοκρατίας, Καταρίνα Κοπ, υπογραμμίζει πως «η Amazon θα είναι σε θέση να βρει τρόπους να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες όλων των δεδομένων των πελατών της, ώστε να τροφοδοτήσει την ανάπτυξη της εταιρείας», δυνητικά χρησιμοποιώντας τις δικές τις βάσεις δεδομένων και τον κυρίαρχο ρόλο της ως διαδικτυακό διαμεσολαβητή «για να αναλάβει ένα άλλο τμήμα της οικονομίας στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο».

Εκπρόσωπος της Amazon, όμως, δήλωσε στην DW: «Το απόρρητο των πληροφοριών των πελατών μας αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας. Ήταν και θα είναι πάντα μέγιστη προτεραιότητα».

Πηγή DW / Κρίστι Πλάντσον
Επιμέλεια: Ιωσηφίνα Τσαγκαλίδου

https://hellasjournal.com/2023/04/vari-katigoro-gia-tin-amazon-paranomi-sillogi-ekmetallefsi-prosopikon-dedomenon-akomi-ke-mesa-apo-tis-rompotikes-tis-skoupes/