Αρχική Blog Σελίδα 1685

Η ψηφιακή Ανάσταση

0

Πού συναντιέται το τεχνολογικό όραμα της αέναης προόδου με το χριστιανικό όραμα της αιώνιας ζωής

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μέγκαν Ο’ Γκίμπλιν μεγάλωσε σε μια οικογένεια χριστιανών φονταμενταλιστών. Αυτό ομολογεί η ίδια στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο της «God, Human, Animal, Machine» (εκδ. Doubleday), το οποίο κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2021. Κατά την παιδική και εφηβική της ηλικία, η Ο’ Γκίμπλιν υποχρεώθηκε από τους γονείς της να πηγαίνει εντατικά στο κατηχητικό. Στη συνέχεια, σπούδασε Θεολογία σ’ ένα «φονταμενταλιστικό κολέγιο», αλλά κάποια στιγμή η πορεία της μόρφωσής της άλλαξε ρότα, και σύντομα η φιλομαθής Αμερικανίδα απομακρύνθηκε απ’ το δόγμα. Γοητεύτηκε από πιο σύγχρονες, τεχνολογικού τύπου, αφηγήσεις, ανέπτυξε μια ιδιοσυγκρασιακή περιέργεια και ξεκίνησε μια διανοητική αναζήτηση, αποτέλεσμα της οποίας είναι το εντελώς πρωτότυπο βιβλίο της.

Η πρώιμη κατήχησή της δεν πήγε χαμένη. Η συγγραφέας απέκτησε ένα σταθερό ενδιαφέρον για τη σχέση του ανθρώπου με το θείο κι, έχοντας βυθιστεί για τα καλά μέσα στη χριστιανική θεώρηση, βρίσκεται τώρα σε πλεονεκτική θέση, γιατί μπορεί να διαβάζει με μεγαλύτερη διαύγεια τα πιο σύγχρονα δόγματα. «Σήμερα», γράφει εύστοχα, «η τεχνητή νοημοσύνη και οι τεχνολογίες της πληροφορικής έχουν απορροφήσει πολλά από τα ερωτήματα που κάποτε απασχολούσαν τους θεολόγους και τους φιλοσόφους: τη σχέση του νου με το σώμα, το ζήτημα της ελεύθερης βούλησης, τη δυνατότητα της αθανασίας. Πρόκειται για παλιά προβλήματα και παρόλο που τώρα εμφανίζονται με διαφορετική μορφή και διαφορετικά ονόματα, επιμένουν να εμφανίζονται στις συζητήσεις για τις ψηφιακές τεχνολογίες, όπως όλες εκείνες οι νεκρές μεταφορές που εξακολουθούν να παραμονεύουν στη σύνταξη του σύγχρονου λόγου».

Στο πλούσιο κείμενο παρεισφρέουν διαρκώς αναφορές σε κείμενα και φιλοσοφίες που πραγματεύονται το πολύσημο τετράπτυχο «Θεός – Aνθρωπος – Ζώο – Μηχανή». Η συγγραφέας διατείνεται ότι σήμερα «όλες οι αιώνιες ερωτήσεις έχουν γίνει ζητήματα μηχανικής». Για να πειραματιστεί με την ιδέα «δημιουργού και δημιουργήματος», φέρνει στο σπίτι της ένα ρομπότ-σκύλο και τον εκπαιδεύει όπως ένα ζώο. Εύλογα, αρχίζει να σκέφτεται τον ανθρωπομορφισμό, την εγγενή τάση μας να αντικρίζουμε παντού την εικόνα μας. «Για αιώνες λέγαμε ότι είχαμε φτιαχτεί κατ’ εικόνα του Θεού, όταν στην πραγματικότητα εμείς δημιουργήσαμε τον Θεό κατ’ ομοίωσίν μας», σημειώνει. Η Ο’ Γκίμπλιν ομολογεί ότι, όπως και πολλοί άλλοι, αρχίζει κι εκείνη να ταυτίζεται ολοένα και περισσότερο με τη μηχανή, να βλέπει αναπόφευκτα τον εαυτό της σαν μια μηχανή.

«Η τεχνητή νοημοσύνη και οι τεχνολογίες της πληροφορικής έχουν απορροφήσει πολλά από τα ερωτήματα που κάποτε απασχολούσαν θεολόγους και φιλοσόφους», γράφει η Μέγκαν Ο’ Γκίμπλιν.

Μέσα από τις ελικοειδείς διαδρομές της ανάλυσής της, προκύπτει το πρόβλημα της συνείδησης. «Ο Μαϊμονίδης, ο Εβραίος στοχαστής του Μεσαίωνα, πίστευε ότι η εικόνα που είχαν μέσα τους οι άνθρωποι για τον Θεό ήταν η συνείδηση, ή η αυτεπίγνωση: η ικανότητα της αντίληψης του εαυτού», και προσθέτει: «Σήμερα, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αρχίζει να μας ξεπερνά όλο και περισσότερο σε νοητικό επίπεδο, καταπνίγουμε το άγχος μας επιμένοντας ότι αυτό που διακρίνει την αληθινή συνείδηση είναι τα συναισθήματα, η αντίληψη, η ικανότητα να βιώνουμε και να αισθανόμαστε: οι ιδιότητες, με άλλα λόγια, που μοιραζόμαστε με τα ζώα». Με κάποιο τρόπο εμείς υποβιβαζόμαστε, ενώ οι πρόοδοι της τεχνητής νοημοσύνης αρχίζουν να λαμβάνουν υπεράνθρωπες, θεϊκές διαστάσεις. Ο,τι κι αν γίνεται, εμείς πρέπει να πιστεύουμε τυφλά τα αποτελέσματα των αλγορίθμων, ακόμη κι αν το σκεπτικό τους φυλάσσεται μέσα σε «μαύρα κουτιά». Μ’ αυτό τον τρόπο, γράφει, οδεύουμε προς μια νέου τύπου «θέωση», όπως την οραματίστηκε η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στην πιο κρίσιμη στροφή της διανοητικής της περιπέτειας, η Ο’ Γκίμπλιν συναντιέται με τη θεωρία των Διανθρωπιστών και πιο συγκεκριμένα με τις ιδέες του Ρέι Κέρζουελ. Γίνεται εμμονική με το βιβλίο «Η εποχή των πνευματικών μηχανών» (The age of spiritual machines), στο οποίο αναγγέλλεται η «μοναδικότητα» (Singularitu), η στιγμή δηλαδή κατά την οποία οι μηχανές θα ξεπεράσουν σε ευφυΐα τους ανθρώπους. Τότε, ο άνθρωπος θα γίνει πραγματικά ένα με τη μηχανή, η λεγόμενη «πνευματική μηχανή», και θα είμαστε όλοι σε θέση να ανεβάσουμε τα περιεχόμενα της συνείδησής μας στο υπολογιστικό σύννεφο. Oταν έρθει η «μοναδικότητα» οι νεκροί θα αναστηθούν ως άβαταρ και θα αναστηθούμε όλοι ως μέρη του λογισμικού.

Η ψηφιακή Ανάσταση-1

Βλέποντας πιο ψύχραιμα τις ιδέες αυτές, η Ο’ Γκίμπλιν συνειδητοποιεί ότι η ρητορική του Κέρζουελ είναι καθαρά χριστιανική. Ο Διανθρωπισμός αφηγείται εκ νέου την ιστορία του χριστιανισμού μεταμφιεσμένη σε τεχνολογική διάλεκτο. Το κλειδί, σύμφωνα με την ίδια, έγκειται στη γλώσσα. Τόσο η θρησκεία όσο και η επιστήμη και η τεχνολογία χρησιμοποιούν μεταφορές. Ο φονταμενταλισμός προκύπτει όταν συγχέουμε τη μεταφορά με την κυριολεξία. Ας μην έχουμε, λοιπόν, ψευδαισθήσεις. Στην παγίδα αυτή δεν έχει πέσει μόνον η θρησκεία. Η χρήση της μεταφοράς στην επιστήμη είναι πλέον κάτι δεδομένο. Λέμε, για παράδειγμα, ότι το μυαλό μας μοιάζει με υπολογιστή ή ότι το Διαδίκτυο είναι ένα σύμπαν. Η δυτική ιδέα της προόδου διακονεί ότι όλα έχουν αποφασιστεί. Πρόκειται για έναν τεχνολογικό ντετερμινισμό, υποστηρίζει η Ο’ Γκίμπλιν. Η Ιστορία, μ’ άλλα λόγια, βαδίζει προς ένα αναπόφευκτο μέλλον λύτρωσης κι αιώνιας ζωής, κι εμείς δεν έχουμε παρά να το προσμένουμε ως πιστοί.

Σύμφωνα με τη συγγραφέα, η χριστιανική αφήγηση έχει διαποτίσει το σύνολο της δυτικής κουλτούρας και γι’ αυτό είναι δύσκολο να δούμε πέραν αυτής. Οι ιδέες του Διανθρωπισμού δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Στο παρελθόν, υπήρξαν πολλοί χριστιανοί οι οποίοι υποστήριξαν ότι οι προφητείες της Βίβλου θα πραγματοποιηθούν μέσω της επιστήμης και της τεχνολογίας. Τον ίδιο στόχο υπηρετούσαν άλλωστε οι αλχημιστές του Μεσαίωνα όταν φιλοδοξούσαν να φτιάξουν ένα ελιξήριο για την αιώνια ζωή. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι περισσότεροι διανθρωπιστές δηλώνουν άθεοι. Στα πρόσωπά τους, η οξύνους Ο’ Γκίμπλιν βλέπει χριστιανούς που έχουν αντικαταστήσει την έννοια του θεού με την έννοια της μηχανής. Οταν σε μια εκδήλωση τη ρώτησαν «σε ποιο στρατόπεδο μεταφορών κατοικείτε τώρα; Στης θρησκείας ή της τεχνολογίας;» απάντησε: «Ως συγγραφέας, σε κανένα». Σκοπός του στοχασμού της είναι ο φωτισμός και όχι ο φανατισμός.

Καθημερινή

Έρευνα αναδεικνύει ότι οι πίθηκοι στάθηκαν όρθιοι για να πιάσουν φύλλα

0

Οι ανθρωπολόγοι πίστευαν για καιρό ότι οι πίθηκοι εξελίχθηκαν σε όρθια στάση για να μαζεύουν φρούτα στα δάση, αλλά νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν υποδηλώνει ότι ανέπτυξαν το όρθιο ανάστημά τους για να πιάνουν φύλλα.

Η έρευνα επικεντρώθηκε σε έναν απολιθωμένο πίθηκο 21 εκατομμυρίων ετών που ονομάζεται «Morotopithecus» και οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι πρώιμοι πίθηκοι της εποχής εκείνης έτρωγαν φύλλα και ζούσαν σε ένα εποχιακό δάσος με ανοιχτές χλοερές εκτάσεις και όχι σε πυκνά δάση με θόλο, όπως υπήρχε η πεποίθηση μέχρι σήμερα.

Η έρευνα προέκυψε από μια συνεργασία παλαιοντολόγων διεθνώς, γνωστή ως Έρευνα για τους Κατάρρινους της Ανατολικής Αφρικής και την Εξέλιξη των Ανθρωποειδών (REACHE), όπου κάθε ένας από τους επιστήμονες επικεντρώνεται σε διαφορετικές πτυχές του παλαιοπεριβάλλοντος των πρώιμων πιθήκων.

Η συγκεκριμένη μελέτη με επικεφαλής την παλαιοανθρωπολόγο και καθηγήτρια στο Τμήμα Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, Λάουρα ΜακΛάτσι επικεντρώνεται σε μια τοποθεσία 21 εκατομμυρίων ετών που ονομάζεται τοποθεσία Moroto στην ανατολική Ουγκάντα. Εκεί, οι ερευνητές εξέτασαν απολιθώματα που βρέθηκαν σε ένα μόνο στρωματογραφικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των απολιθωμάτων του παλαιότερου σαφώς τεκμηριωμένου πιθήκου, του Morotopithecus. Στο ίδιο στρώμα υπήρχαν απολιθώματα άλλων θηλαστικών, αρχαία εδάφη που ονομάζονται παλαιοσόλια και μικροσκοπικά σωματίδια πυριτίου από φυτά που ονομάζονταν φυτόλιθοι. Μέσα από τα ευρήματα αυτά οι ερευνητές αναδημιούργησαν το αρχαίο περιβάλλον του Morotopithecus. Όπως ανακάλυψαν, τα φυτά που αναπτύχθηκαν σε αυτό το τοπίο έζησαν εποχιακές περιόδους βροχής και ξηρασίας. Αυτό σημαίνει, επίσης, ότι τουλάχιστον ένα μέρος του έτους οι πίθηκοι έπρεπε να βασίζονται σε κάτι άλλο εκτός από φρούτα για να επιβιώσουν. Όπως υποδεικνύεται από τα ευρήματα, ο Morotopithecus ζούσε σε ένα ανοιχτό δάσος αποτελούμενο από δέντρα και θάμνους.

Η πρώτη ένδειξη ότι αυτοί οι αρχαίοι πίθηκοι έτρωγαν φύλλα ήταν στους γομφίους τους, καθώς ήταν πολύ «κορυφοειδείς», όπως οι γομφίοι που χρησιμοποιούνται για το σχίσιμο ινωδών φύλλων. Αντίθετα, οι γομφίοι που χρησιμοποιούνται για την κατανάλωση φρούτων είναι συνήθως πιο στρογγυλεμένοι, σύμφωνα με την κ. ΜακΛάτσι. Επίσης, οι ερευνητές εξέτασαν το οδοντικό σμάλτο των πιθήκων καθώς και άλλων θηλαστικών που βρέθηκαν στο ίδιο στρωματογραφικό επίπεδο. Από τις ισοτοπικές αναλογίες στο οδοντικό σμάλτο συμπέραναν ότι οι πίθηκοι και τα άλλα θηλαστικά έτρωγαν φυτά που είχαν υποστεί πίεση νερού και τα οποία είναι πιο συνηθισμένα σε ανοιχτά δασικά περιβάλλοντα ή δασικά περιβάλλοντα με χορτάρι.

«Τώρα που δείξαμε ότι τέτοια περιβάλλοντα υπήρχαν τουλάχιστον δέκα εκατομμύρια χρόνια πριν από την εξέλιξη του διποδισμού, πρέπει επίσης να ξανασκεφτούμε την ανθρώπινη προέλευση», σημειώνει η κ. ΜακΛάτσι.

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science, δεν ρίχνει λοιπόν μόνο φως στην προέλευση των πιθήκων, αλλά ανατρέπει και τις γνώσεις μας για την προέλευση των δασικών εκτάσεων. Παλαιότερα οι ερευνητές πίστευαν ότι η Ισημερινή Αφρική κατά τη διάρκεια του πρώιμου Μειόκαινου ήταν πυκνά καλυμμένη με δάση και ότι οι ανοιχτές δασικές εκτάσεις και οι εκτάσεις που καλύπτονταν με χορτάρι εμφανίστηκαν μόλις 7-10 εκατομμύρια χρόνια πριν. Αντίθετα, με την παρούσα έρευνα η εξέλιξη αυτή τοποθετείται στα 21 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Σε δεύτερη συνοδευτική μελέτη χρησιμοποιείται ένα σύνολο περιβαλλοντικών στοιχείων για να ανακατασκευαστεί η δομή της βλάστησης σε εννιά θέσεις όπου βρέθηκαν απολιθώματα πιθήκων σε όλη την ανατολική Ισημερινή Αφρική κατά τη διάρκεια του πρώιμου Μειόκαινου, συμπεριλαμβανομένης της θέσης Moroto. Αποκαλύφθηκε ότι το γρασίδι ήταν παντού κατά τη διάρκεια εκείνης της χρονικής περιόδου, όπως δηλώνει ο Τζον Κίνγκστον, βιολογικός ανθρωπολόγος και αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν.

Μ. Κουζινοπούλου

Φωτογραφία: Καλλιτεχνική αναπαράσταση του ανοιχτού δάσους στη θέση Moroto II, με τον πίθηκο Morotopithecus bishop να σκαρφαλώνει κάθετα στο δέντρο με το βρέφος στην πλάτη και το νεαρό πίθηκο από κάτω (Credit: Corbin Rainbolt)

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΕΕ: Απαγόρευση ή οριοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης;

0

Η τεχνητή νοημοσύνη, λένε ειδικοί, θα μπορεί να διαμορφώνει εξελίξεις. Τι γνωρίζουμε για τον σχεδιαζόμενο νέο ευρωπαϊκό κανονισμό; Πόσο κοντά βρίσκεται στην πραγματικότητα;

Στα τέλη Μαρτίου η Ιταλική Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων «Garante» απαγόρευσε προσωρινά τη χρήση της εφαρμογής ChatGPT. Η ιταλική ανεξάρτητη αρχή έκρινε ύποπτο το εν λόγω λογισμικό, το οποίο χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να δημιουργήσει κείμενα που προσιδιάζουν με αυτά που γράφουν οι… κανονικοί άνθρωποι. Μόνο που τα κείμενα αυτά συντάσσονται αλγοριθμικά. Αυτό που οδήγησε την «Garante» στη συγκεκριμένη απόφαση δεν ήταν όμως η χρήση αλγορίθμων, αλλά ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων. Γι αυτό στράφηκε στην εταιρεία που διαχειρίζεται το συγκεκριμένο λογισμικό, την OpenAI, πίσω από την οποία βρίσκεται η Microsoft, ζητώντας να ενημερώνει τους χρήστες της ChatGPT για την «τύχη» των προσωπικών τους δεδομένων. Επιπλέον ζήτησε να απαγορευθεί η χρήση του συγκεκριμένου προγράμματος σε παιδιά κάτω των 13 ετών. Εάν ικανοποιηθούν τα αιτήματα αυτά, τότε το επίμαχο λογισμικό θα μπορεί να είναι και πάλι προσβάσιμο στην Ιταλία. Εκπρόσωπος της OpenAI δήλωσε ότι η εταιρεία είναι πρόθυμη να συνεργαστεί με τις ιταλικές αρχές.

Ίσως το 2025 ο κανονισμός για την τεχνητή νοημοσύνη

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Aπό την Κομισιόν στο Ευρωκοινοβούλιο για διαβούλευση και ψήφισηΕικόνα: Getty Images/AFP/S. Bozon

Παρόμοιες ανησυχίες για το ChatGPT εκφράζουν η Γαλλία και η Ισπανία. Οι επιμέρους ευρωπαϊκές αρχές προστασίας δεδομένων συνέρχονται μια φορά το μήνα στις Βρυξέλλες. Ακόμη δεν υπάρχει ευρωπαϊκός κανονισμός για την τεχνητή νοημοσύνη και τις εφαρμογές της σε λογισμικά και προϊόντα, όπως για παράδειγμα οχήματα, ιατρική τεχνολογία ή τεχνολογία παρακολούθησης. Προ διετίας η Κομισιόν είχε υποβάλει νομοθετική πρόταση, η οποία όμως έκτοτε βρίσκεται σε στάδιο διαβούλευσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Mετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, τα κράτη-μέλη θα κληθούν να αποφασίσουν. Δεν αναμένεται πάντως ο νέος κανονισμός να τεθεί σε ισχύ πριν από το 2025. Σύμφωνα με τον Γερμανό Χριστιανοδημοκράτη ευρωβουλευτή Άξελ Βος, ο οποίος ασχολείται εδώ και χρόνια με θέματα τεχνητής νοημοσύνης και συγκαταλέγεται στους βασικούς εμπνευστές του κανονισμού, μέχρι το 2025 θα μπορούσε η επίμαχη εφαρμογή, καθώς και άλλες, να έχει αναπτυχθεί περαιτέρω, ώστε ο κανονισμός τελικά να μην ανταποκρίνεται στη νέα πραγματικότητα.

Οι κίνδυνοι της τεχνητής νοημοσύνης

Το ChatGPT απαγορεύθηκε προσωρινά στην Ιταλία
Το ChatGPT απαγορεύθηκε προσωρινά στην ΙταλίαΕικόνα: Lionel Bonaventure/AFP

Ο σχεδιαζόμενος κανονισμός διακρίνει τα λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης σε δύο κατηγορίες: «απολύτως απαράδεκτα» και «ακίνδυνα». Εφαρμογές που εμφανίζουν κινδύνους «μεσαίας και μεγάλης κλίμακας» θα υπόκεινται -προς το παρόν τουλάχιστον- σε ειδικούς ελέγχους τεκμηρίωσης αλγορίθμων, διαφάνειας και ενημέρωσης για την χρήση δεδομένων. Ορισμένες εφαρμογές που σχετίζονται με την αξιολόγηση και πρόβλεψη της ανθρώπινης συμπεριφοράς ή ακόμη λογισμικά αναγνώρισης προσώπων αναμένεται να απαγορευθούν.

Ένα αμφιλεγόμενο ακόμη πεδίο είναι κατά πόσο η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορεί να κατανοήσει ή να προσομοιώσει ανθρώπινα συναισθήματα. «Είναι αλήθεια ότι, αφενός για λόγους ανταγωνισμού και αφετέρου επειδή υστερούμε στον τομέα αυτό, θα πρέπει να ασχοληθούμε περισσότερο με την τεχνητή νοημοσύνη με πνεύμα αισιοδοξίας. Αυτό που παρατηρείται σε μια πλειοψηφία στην Ευρωβουλή είναι ότι οι άνθρωποι καθοδηγούνται από φόβους και ανησυχίες, αποκλείοντας νέες δυνατότητες», αναφέρει ο Βος. Ο ίδιος τάσσεται βέβαια υπέρ ενός παράλληλου μηχανισμού εποπτείας, αλλά και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Οι τεχνολογικές εξελίξεις έχουν πάντα διττή φύση

Άξελ Βος
O Χριστιανοδημοκράτης ευρωβουλευτής Άξελ ΒοςΕικόνα: picture-alliance/dpa/J.-F. Badias

Η Νατάσα Κράμπτον, διευθύνουσα σύμβουλος της μητρικής εταιρείας του ChatGPT, δηλαδή της Microsoft, έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις της ότι ο νέος κανονισμός και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του θα πρέπει να εστιάσουν μόνο «στις εφαρμογές υψηλού κινδύνου». Αντίθετα η επιστημονική δεξαμενή σκέψης Future of Life Institute υποστηρίζει ότι θα πρέπει να τεθούν στο μικροσκόπιο όλες οι πιθανές εφαρμογές, ακόμη κι εκείνες που εμφανίζονται ως «ακίνδυνες». Ακριβώς όμως επειδή μια εφαρμογή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για «κακά πράγματα», δεν σημαίνει ότι ολόκληρη η τεχνολογία πίσω από αυτή πρέπει να απαγορευτεί. «Οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν αυτή την αμφισημία των τεχνολογικών εξελίξεων» σημειώνει Άξελ Βος, προτείνοντας μάλιστα ως μια λύση την «εκπαίδευση των αλγόριθμων».

Η Κομισιόν και το Κοινοβούλιο προσπαθούν πάντως να βρουν την ενδεδειγμένη ισορροπία μεταξύ της προστασίας των καταναλωτών και της ελεύθερης ανάπτυξης των επιχειρήσεων και της έρευνας. Άλλωστε και ο Ευρωπαίος Επίτροπις Τιερί Μπρετόν, αρμόδιος για τη βιομηχανική πολιτική, πιστεύει ότι «η τεχνητή νοημοσύνη σίγουρα προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες ως κινητήριος δύναμη πίσω από μια ψηφιοποιημένη κοινωνία και οικονομία».Όπως επισημαίνει: «Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η ΕΕ δεν θα εξαρτάται από ξένους ή απλώς μεμονωμένους παρόχους». Τα βιομηχανικά δεδομένα που απαιτούνται για την τεχνητή νοημοσύνη θα πρέπει στο μέλλον να συλλέγονται, να αποθηκεύονται και να υποβάλλονται σε επεξεργασία στην ΕΕ.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι το ChatGPT της OpenAI αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ για παγκόσμια χρήση. Σύντομα θα βρεθεί αντιμέτωπο με τον ανταγωνισμό από αμερικανικές εταιρείες όπως η Google ή το Twitter, το οποίο λέγεται ότι εργάζεται επίσης πάνω στην ανάπτυξη ενός αντίστοιχου chatbot. Όπως και η Κίνα. Το κινέζικο bot θα ονομάζεται Ernie. Όσο για την Ευρώπη, προς το παρόν εστιάζει στην έρευνα, αλλά όχι στην παραγωγή κάποιου αντίστοιχου δικού της προϊόντος.

Μπερντ Ρίγκερτ

Επιμέλεια: Δήμητρα Κυρανούδη

DW

Τα «πασχαλινά» λάθος μηνύματα στην Άγκυρα, για Αιγαίο και Θράκη

0

Λάθος μηνύματα αποστέλλονται στην Άγκυρα για τη μορφή που θα έχει η διαδικασία αποκλιμάκωσης και διατήρησης της «μη έντασης» στα ελληνοτουρκικά, καθώς συγκεκριμένες κινήσεις δίνουν την εντύπωση ότι οι δυο πλευρές αποδέχονται ότι η ένταση οφείλεται εξ ίσου και στις δυο και συνεπώς απαιτούνται αμοιβαίες κινήσεις «αυτοσυγκράτησης».

Η ένταση προφανώς βεβαίως δεν οφείλεται ούτε προκλήθηκε από την Ελλάδα και για τον λόγο αυτό θα αποτελεί σοβαρό λάθος να ξεπλένεται η προκλητικότητα της Τουρκίας, με την αποδοχή αυτής της αντίληψης.

Ο εορτασμός του Πάσχα παραδοσιακά για την πολιτική ηγεσία και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν συνυφασμένος με επισκέψεις σε στρατιωτικές μονάδες για τον εορτασμό μαζί με τους στρατευμένους και τους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων στη «πρώτη γραμμή». Πέρυσι ο ΑΓΕΕΘΑ στρατηγός Κ. Φλώρος είχε επισκεφθεί για το Πάσχα τους Φούρνους και το Αγαθονήσι, το 2021 ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αλκ.Στεφανής συνοδεύοντας την πρόεδρο της Δημοκρατίας Αικ. Σακελλαροπούλου ειχαν επισκεφθεί τον Άη Στράτη για να ευχηθούν στους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν στο νησί, το 2019 το Πάσχα(καθώς το 2020 υπήρχε η πανδημία) ο τότε ΑΓΕΕΘΑ πτέραρχος Χ. Χριστοδουλου επισκέφθηκε την 130ή σμηναρχία μάχης στη Λήμνο συνεχίζοντας την παράδοση η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να βρίσκεται κοντά στους ακρίτες του Αιγαίου και στις ελληνικές δυνάμεις που έχουν επιφορτισθεί την άμυνα του Αιγαίου.

Το Πάσχα του 2023 έχουν επιλεγεί όπως δείχνει ο προγραμματισμός πιο «ανώδυνοι» προορισμοί. Ο ΑΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρος επισκέπτεται τον Έβρο, ο ΑΓΕΣ τους Οθωνούς και τα Γιάννενα και από την πολιτική ηγεσία ο κ.Χαρδαλιάς αναφέρει στη διαδικτυακή κάρτα του το Καστελόριζο. Και μόνον ο ΑΓΕΝ αντιναύαρχος Ι.Δρυμουσης επισκέφθηκε τη Λέσβο για ανταλλαγή ευχών με τα πληρώματα των πολεμικών σκαφών που «μετέχουν σε ειδικές αποστολές στο Βόρειο Αιγαίο» (και συνεπώς δεν εμπίπτουν ευθέως στους όρους της δήθεν αποστρατικοποίησης).

Το προηγούμενο διάστημα κάθε επίσκεψη Έλληνα αξιωματούχου σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου τα οποία η Τουρκία θεωρεί αποστρατικοποιημένα προκαλούσαν έντονη αντίδραση της Άγκυρας και των Τουρκικών ΜΜΕ.

Δυστυχώς, η πρακτική που ακολουθείται φέτος στέλνει το μήνυμα ότι η Αθήνα αποδέχεται ως βάσιμες τις διαμαρτυρίες αυτές και εμφανίζεται ως να παραδέχεται ότι η μετάβαση στα νησιά Ελλήνων αξιωματούχων και της στρατιωτικής ηγεσίας αποτελεί «κίνηση» η οποία πρέπει να αποφευχθεί για τη διατήρηση του «καλού κλίματος».

Τη Μεγάλη Παρασκευή πραγματοποιήθηκε η σημαντική σε συμβολισμούς επίσκεψη του Ν. Δένδια στην Ίμβρο όπου παρέστη στην τελετή της αποκαθήλωσης και περιφοράς του επιταφίου στα Αγριδια παρουσία και του Ίμβρου στην καταγωγή Οικουμενικού πατριάρχη Βαρθολομαίου. Σε έναν τόπο που μαρτύρησε ο Ελληνισμός, θύμα μιας συστηματικής εκστρατείας εθνοκάθαρσης που έβαλε σε λειτουργία το τούρκικο κράτος το 1964 Τότε η τουρκική κυβέρνηση έθεσε σε εφαρμογή το λεγόμενο «πρόγραμμα διάλυσης», μια δέσμη μέτρων αφελληνισμού και εκτουρκισμού της Ίμβρου (35/27.3.1964, απόφαση του εθνικού συμβουλίου ασφαλείας της Τουρκίας), το οποίο περιελάμβανε μαζικές απαλλοτριώσεις καλλιεργήσιμης γης, ίδρυση ανοικτών αγροτικών φυλακών, απαγόρευση της ελληνικής εκπαίδευσης και κλείσιμο όλων των ελληνικών σχολείων.

Από τη δεκαετία του 90 άρχισε η δειλή προσπάθεια επιστροφής των Ελλήνων της Ίμβρου στο νησί που είχαν παραμείνει μερικές δεκάδες γέροντες. Με άοκνες προσπάθειες των Ιμβρίων, με τη στήριξη του Οικουμενικού Πατριάρχη αλλά και της διεθνούς κοινότητας κατέστη δυνατή η επιστροφή περιουσιών και η επαναλειτουργία ελληνικού σχολείου το 2015 σε ένα ανέξοδο και ασφαλές πείραμα της κυβέρνησης Ερντογάν για επίδειξη του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα. Με τα προβλήματα βεβαίως να παραμένουν κυρίως σε ό,τι αφορά στην αναγνώριση κληρονομικών δικαιωμάτων που θα καθιστούσαν πιο εύκολη την επιστροφή περιουσιών στους νόμιμους ιδιοκτήτες.

Αυτή η επίσκεψη όμως συνδυάζεται όπως φαίνεται με την επίσκεψη την ίδια ημέρα στη Θράκη του Προέδρου της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης Μουσταφά Σεντόπ για να παραστεί σε ναμαζι (προσευχή) με την ευκαιρία του Ραμαζανιού και σε ιφταρ στο Κιμμέριο Ξάνθης. Ο κ. Σεντοπ γνωστός για τις ακραίες δηλώσεις του εναντίον της Ελλάδας και για τα ζητήματα της Θράκης φροντίζει βεβαίως να ανταποδώσει την επίσκεψη Δένδια με μια σημαντική διαφορά.

Ο Ελληνισμός της Ίμβρου, μερικοί εκατοντάδες «ήρωες» που επιστρέφουν μετά από έναν πρωτοφανή και ατιμώρητο διωγμό στις πατρώες εστίες δεν έχουν σχέση φυσικά με τις επιδιώξεις της Τουρκίας στη Θράκη. Εκεί που η Τουρκία συστηματικά και με πακτωλό πόρων επιχειρεί να καλλιεργεί μειονοτικό ζήτημα διεκδικώντας ως «τουρκική» μειονότητα «150.000 μελών».

Ο προεδρος της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης που συναντήθηκε τον ψευδομουφτη Ξάνθης παρακάθισε σε δείπνο στη «Τουρκική Ένωσή Ξάνθης» σωματείο που φέρει παράνομα στον τίτλο του τον όρο «τουρκική», και στην ομιλία του τονισε τη σημασία της «διατήρησης της Τουρκικής Ένωσης παρά τους διωγμούς και τις αδικίες» και εξέφρασε την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας στο δικαίωμα να χρησιμοποιούν τον όρο «τουρκικός» λέγοντας ότι το θέμα αποτελεί προτεραιότητα για την Άγκυρα.

«Έχουμε κάνει σημαντικά βήματα το τελευταίο διάστημα χρόνια για να βελτιωθεί η κατάσταση της ελληνορθόδοξης μειονότητας στην Τουρκία. Αυτά είναι εποικοδομητικά βήματα και για εσάς. Είναι φυσικό να περιμένουμε ανταπόκριση και για τους αδελφούς και αδελφές μας της Τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Ο λαός και η κυβέρνηση της Ελλάδας έχουν έδειξαν με τον καλύτερο και πιο ειλικρινή τρόπο πόσο κοντά μπορούν να σταθούν στον τουρκικό λαό τους τελευταίους μήνες. Αυτή η εκδήλωση ειλικρινούς φιλίας θα συμβάλει επίσης σύντομα θετικά στην προώθηση των δικαιωμάτων των συγγενών μας. Ως Τουρκική μειονότητα, μπορείτε να είστε ελεύθεροι στην έκφραση της εθνικής σου ταυτότητας, σας περιμένουμε να είστε ελεύθεροι σε επίπεδο αντάξιο μιας χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκπληρώνοντας τις θρησκευτικές σας υποχρεώσεις και ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε εδώ και δεκαετίες στον τομέα της εκπαίδευσης θα λυθούν τώρα» είπε ο κ.Σεντόπ.

Η επίσκεψη Σεντόπ μάλιστα έχει και σαφώς προεκλογικό χαρακτήρα όχι μόνο για τις τουρκικές αλλά και για τις ελληνικές εκλογές. Το ΑΚΡ ελπίζει ότι θα κερδίσει τις ψήφους των μελών της μειονότητας που ζουν στην Τουρκία η έχουν δικαίωμα ψήφου στην Τουρκία και συγχρόνως να τονώσει το εθνικιστικό προφίλ και να επισημάνει ότι το «ήρεμο κλίμα» κάθε άλλο παρά σημαίνει εγκατάλειψη των ακραίων επιδιώξεων στη Θράκη. Επίσης, με την άφιξη του στην Ξάνθη λίγο πριν ξεκινήσει η προεκλογική περίοδος ο κ.Σεντόπ θα λειτουργήσει συσπειρωτικά και ενισχυτικά στα ακραία στοιχεία της μειονότητας και θα δείξει ποιες είναι οι προτιμήσεις της Άγκυρας στην ανάδειξη μειονοτικών βουλευτών.

Αυτές οι κινήσεις είναι ανησυχητικές για το μήνυμα που εκπέμπουν αλλά και για τον κίνδυνο να υπάρξει και να κυριαρχήσει η αντίληψη ότι η αποκλιμάκωσή της έντασης που έχει προκαλέσει συστηματικά η Τουρκία μέχρι και τους σεισμούς, μπορεί να διατηρηθεί μονο με «υποχωρήσεις» και από τις… δυο πλευρές.

liberal.gr

THE NEW YORK TIMES: Διαρροή μυστικών πολέμου, έτσι για πλάκα…

0

Σοκ στις ΗΠΑ για τον 21χρονο σμηνίτη

Μια πολύ έντονη συζήτηση για το πώς η υπερδύναμη διαχειρίζεται τα μυστικά της έχει ξεκινήσει από την Πέμπτη στις ΗΠΑ, οπότε το FBI συνέλαβε τον 21χρονο Τζακ Ντάγκλας Τεσέιρα για τη διαρροή σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεκάδων διαβαθμισμένων εγγράφων. Επρόκειτο για σειρά απόρρητων στοιχείων, που καταδεικνύουν, μεταξύ άλλων, το εύρος της παρακολούθησης της Ρωσίας από τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ.

Πέραν του πλήγματος, που δέχεται η πολιτική των Αμερικανών από την αποκάλυψη επίκαιρων πολεμικών μυστικών, κατάπληξη προκαλούν και τα κίνητρα του σμηνίτη, μέλους της εθνοφρουράς της πολιτείας της Μασαχουσέτης, που κατηγορείται για τη διαρροή. Ο Τεσέιρα δεν φαίνεται να είχε πολιτικά ελατήρια, όπως ο Σνόουντεν ή η Τσέλσι Μάνινγκ, που είχαν αποκαλύψει απόρρητα έγγραφα για να εκθέσουν πράξεις της κυβέρνησης με τις οποίες διαφωνούσαν. Κίνητρο του 21χρονου –που συνελήφθη από πάνοπλους πράκτορες στο σπίτι της μητέρας του στην κωμόπολη Νορθ Ντάιτον της Μασαχουσέτης φορώντας μια κόκκινη βερμούδα– ήταν, σύμφωνα με τις αναφορές των ΜΜΕ, να εντυπωσιάσει μια μικρή, διαδικτυακή κοινότητα εφήβων που τους ένωνε το ενδιαφέρον για τα βιντεοπαιχνίδια και τα όπλα -την πλατφόρμα με όνομα Thug Shaker Central.

Στην Ουάσιγκτον, ο υπουργός Δικαιοσύνης Μέρικ Γκάρλαντ ανακοίνωσε τη σύλληψη, για να προσθέσει ότι οι κατηγορίες κατά του Τεσέιρα θα περιελάμβαναν την «άνευ άδειας αφαίρεση, κατοχή και διασπορά διαβαθμισμένων πληροφοριών εθνικής ασφάλειας». Ο συλληφθείς θα δικαστεί για παραβίαση του νόμου περί κατασκοπείας και απειλείται με ποινή πολυετούς κάθειρξης.

Υπέρ της απουσίας πολιτικών κινήτρων συνηγορεί και το γεγονός ότι τα έγγραφα που δημοσιοποίησε ο Τεσέιρα είναι επιζήμια για όλες τις πλευρές του πολέμου στην Ουκρανία. Παρότι ορισμένοι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου Τζο Μπάιντεν, υποβάθμισαν τη ζημιά που προκάλεσε η διαρροή, θα χρειασθούν μήνες για να μάθουμε εάν οι αμερικανικές υπηρεσίες έχασαν την πρόσβασή τους σε σημαντικές μεθόδους συλλογής πληροφοριών εξαιτίας των αποκαλύψεων.

Ο ύποπτος φαίνεται ότι ήθελε να εντυπωσιάσει τους διαδικτυακούς φίλους του, σε μια μικρή κοινότητα κυρίως εφήβων που ασχολούνταν με τα βιντεοπαιχνίδια.

Το FBI εντόπισε τον Τεσέιρα πριν λίγες ημέρες αξιοποιώντας τις ερευνητικές του δυνατότητες, αλλά και στοιχεία που προέκυψαν από τη δημοσιογραφική έρευνα των Times και της Washington Post γύρω από την πλατφόρμα συζήτησης Discord, όπου δημοσιεύθηκαν τα έγγραφα. Καθώς η δημοσιογραφική έρευνα προχωρούσε, το FBI αναγκάσθηκε να επισπεύσει την επιχείρηση σύλληψης.

Πριν κάποιους μήνες, χρήστης της ομάδας Thug Shaker Central με το ψευδώνυμο O.G. (αρχικά του Γνήσιος Γκάνγκστερ) άρχισε να «ανεβάζει» εκατοντάδες σελίδες εμπιστευτικών ενημερωτικών εγγράφων στο μικρό chat group, μέρος της μεγαλύτερης πλατφόρμας Discord. Η ομάδα συζητούσε για όπλα, στρατιωτικό εξοπλισμό και βιντεοπαιχνίδια. Παρότι ο ηγέτης της ομάδας δεν χρησιμοποιούσε το όνομά του, τα διαδικτυακά ίχνη οδήγησαν στον σμηνίτη Τεσέιρα, ο οποίος φέρεται να αντέγραψε τις πληροφορίες από υπολογιστές των ένοπλων δυνάμεων.

Καθώς δημοσίευε το υλικό, ο Τεσέιρα «δίδασκε» στα μέλη της ομάδας του την αξία της ενημέρωσης και της κατανόησης των διεθνών εξελίξεων. Ο σμηνίτης είχε εκπαιδευθεί ως ειδικός λογισμικού μεταφορών και τοποθετήθηκε στην 102η πτέρυγα αντικατασκοπείας αεροπορίας στην βάση Οτις της εθνοφρουράς. Στην σελίδα Facebook της 102ης πτέρυγας εμφανίζεται συγχαρητήριο μήνυμα προς τον Τεσέιρα και τους συναδέλφους του για την προαγωγή τους σε σμηνίτες πρώτης τάξης τον περασμένο Ιούλιο.

Μιλώντας στα τηλεοπτικά συνεργεία έξω από το σπίτι του δράστη λίγο μετά τη σύλληψη του γιού της, η μητέρα του Τεσέιρα και ο πατριός του, απόστρατος υπαξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ, αποκάλυψαν ότι ο συλληφθείς εργαζόταν νύχτες στην αεροπορική βάση τον τελευταίο καιρό και ότι πρόσφατα είχε αλλάξει τον αριθμό τηλεφώνου του χωρίς να δώσει εξηγήσεις για αυτό.

Παρότι το Πεντάγωνο δεν έδωσε στοιχεία για τις ακριβείς αρμοδιότητες του συλληφθέντος, η βάση Οτις φιλοξενεί μονάδες, οι οποίες επεξεργάζονται δεδομένα από κατασκοπευτικά drones και αεροσκάφη U-2. Ο Τεσέιρα ενδέχεται, όμως, να απέκτησε πρόσβαση στα στοιχεία αυτά με άλλο τρόπο, καθώς πολλά στελέχη της αεροπορίας λαμβάνουν καθημερινά τέτοιες διαβαθμισμένες ενημερώσεις, τις οποίες προωθούν σε υφισταμένους τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Μέλη της διαδικτυακής κοινότητας Thug Shaker Central, τα οποία μίλησαν στους Times, ανέφεραν ότι διάβαζαν τα έγγραφα από καθαρή περιέργεια και ότι στις συζητήσεις τους ουδέποτε εξέφρασαν ή διαμόρφωσαν άποψη για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Τα έγγραφα, υποστηρίζουν τα νεαρά άτομα, άρχισαν να προσελκύουν το ενδιαφέρον του διαδικτύου αφότου ένας από τους εφήβους της ομάδας «ανέβασε» κάποια από αυτά σε δημόσια ιστοσελίδα συζήτησης. Από εκεί, το υλικό αποκτήθηκε από δίκτυα φίλων του ρωσόφωνου Telegram και από τους Times, οι οποίοι πρώτοι δημοσιοποίησαν την υπόθεση.

Στην Ουάσιγκτον, η κρίση με αφορμή τη διαρροή ξέσπασε στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, όταν κάποια από τα έγγραφα έκαναν την εμφάνισή τους στο Telegram και στο Twitter. Ο υπουργός Αμυνας, Λόιντ Ωστιν ενημερώθηκε το πρωί της 6ης Απριλίου από αξιωματούχους του Πενταγώνου, οι οποίοι ζήτησαν χωρίς επιτυχία από τις πλατφόρμες Telegram και Twitter να «κατεβάσουν» ορισμένα από τα έγγραφα.

Την επόμενη ημέρα, ο Ωστιν συγκάλεσε σύσκεψη των επικεφαλής διευθύνσεων για το θέμα. Το Πεντάγωνο, από τη μεριά του, επικοινώνησε με την ηγεσία του Κογκρέσου και συμμαχικές κυβερνήσεις, ειδοποιώντας τους για τη διαρροή, η οποία λίγες ώρες αργότερα είχε προκαλέσει πολιτική θύελλα σε ορισμένες χώρες.

Την ίδια ημέρα, το γενικό επιτελείο άμυνας των ΗΠΑ, συντάκτης πολλών εγγράφων της διαρροής, εφάρμοσε νέους κανόνες, περιορίζοντας την κοινοποίηση ευαίσθητων ενημερωτικών κειμένων και μειώνοντας δραστικά τον αριθμό συμμετεχόντων σε συσκέψεις όπου διακινούνται έντυπες εκθέσεις.

Την Τρίτη, στις πρώτες δημόσιες δηλώσεις του για την υπόθεση, ο υπουργός Αμυνας πάσχισε να εξηγήσει γιατί το υπουργείο του ενημερώθηκε για τη διαρροή πολλές εβδομάδες μετά την πρώτη εμφάνιση του υλικού στη δημόσια διαδικτυακή πλατφόρμα. Την ώρα, που ο Ωστιν μιλούσε στη συνέντευξη Τύπου, μέσα ενημέρωσης έκαναν ήδη λόγο για περισσότερα έγγραφα. Τα ξημερώματα της Πέμπτης, ο Ωστιν συγκαλούσε νέα έκτακτη σύσκεψη διαχείρισης της κρίσης.

Το FBI, όμως, προετοίμαζε ήδη την έφοδο στο σπίτι της μητέρας του Τεσέιρα στο Νορθ Ντάιτον, ενώ στελέχη της διωκτικής υπηρεσίας διαβεβαίωναν τον υπουργό ότι ο δράστης της διαρροής θα βρισκόταν σύντομα στα χέρια των αρχών.

Ο αποχαιρετισμός

Ο ίδιος ο σμηνίτης φαίνεται ότι είχε αντιληφθεί ότι ο κλοιός των ερευνών έσφιγγε γύρω του. Είχε αρχίσει να κλείνει τους λογαριασμούς του στα κοινωνικά δίκτυα και να αποχαιρετά τους διαδικτυακούς του φίλους. «Παιδιά, ήταν ωραία ως εδώ. Σας αγαπώ», τους είπε στην τελευταία τους συνομιλία. «Δεν ήθελα να γίνουν έτσι τα πράγματα. Προσευχόμουν στον Θεό για να μην συμβεί ποτέ αυτό. Προσευχόμουν και προσευχόμουν. Μόνο ο Θεός μπορεί να αποφασίσει τι θα γίνει από εδώ και πέρα». Ενας από τους διαδικτυακούς του φίλους, που συμμετείχε στη συνομιλία, είπε στους New York Times ότι ο Τεσέιρα ακουγόταν «πολύ φρικαρισμένος».

Η ζημιά από τις αποκαλύψεις για τον ρόλο των ΗΠΑ στην Ουκρανία

Οταν τα WikiLeaks έβγαλαν στη φόρα ένα τεράστιο σύνολο τηλεγραφημάτων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, πριν από 13 χρόνια, έδωσαν στον κόσμο μια αίσθηση για το πώς σκέφτονται και δρουν οι Αμερικανοί διπλωμάτες σε καθημερινή βάση –ανελέητη πίεση για να πετύχουν τους στόχους τους, αμφιβολίες για τους ταλαντευόμενους συμμάχους τους– όπως επίσης και κάποια στοιχεία γύρω από τις προετοιμασίες της Ουάσιγκτον για πιθανή κατάρρευση της Βόρειας Κορέας ή για ενδεχόμενη απόκτηση του ατομικού όπλου από το Ιράν.

Οταν ο Εντουαρντ Σνόουντεν αποκάλυψε μυστικά της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA) τρία χρόνια αργότερα, η Αμερική ανακάλυψε ξαφνικά ότι η ψηφιακή εποχή είχε ανεβάσει σε ανώτερα επίπεδα την παρακολούθηση, επιτρέποντας στην υπηρεσία να διεισδύσει στην κινεζική βιομηχανία τηλεπικοινωνιών και να αποκτήσει πρόσβαση σε διαμετακομιστές της Google, ώστε να φτάσει στο σημείο να κατασκοπεύει επικοινωνίες ξένων ηγετών.

Τα περίπου 100 φωτογραφημένα ντοκουμέντα του Πενταγώνου γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, που διέρρευσαν πρόσφατα σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι μια πολύ διαφορετική ιστορία. Αυτά που έχουμε μέχρι στιγμής δει είναι πολύ λιγότερα από τις δύο προηγούμενες, πολύκροτες περιπτώσεις, αλλά και πολύ περισσότερο επίκαιρα – ορισμένα είχαν ηλικία μόλις 40 ημερών. Ακριβώς αυτό το στοιχείο της «φρεσκάδας» είναι που τα καθιστά περισσότερο τοξικά, όπως φοβούνται αξιωματούχοι στον Λευκό Οίκο και στο Πεντάγωνο.

Ας σημειωθεί ότι πολλά από τα πιο πρόσφατα ντοκουμέντα είναι άκρως ευαίσθητα: για παράδειγμα, χάρτες της ουκρανικής αεράμυνας και μυστικά σχέδια της Νότιας Κορέας να παραδώσει στους Ουκρανούς 330.000 βλήματα πυροβολικού, ζωτικά αναγκαία για το Κίεβο ενόψει της εαρινής αντεπίθεσης που σχεδιάζει.

Τα επίμαχα ντοκουμέντα μιλάνε από μόνα τους σχετικά με το πόσο βαθιά έχει εμπλακεί η Αμερική στον ουκρανικό πόλεμο, παρέχοντας στο Κίεβο καθημερινή, ακριβή πληροφόρηση για τα σχέδια του εχθρού και υποστήριξη επιμελητείας, στοιχεία που εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τις στρατιωτικές επιτυχίες των Ουκρανών. Παρότι ο πρόεδρος Μπάιντεν έχει απαγορεύσει στον αμερικανικό στρατό να ανοίξει πυρ εναντίον των Ρώσων και παρότι δεν έδωσε το πράσινο φως για τη χορήγηση στους Ουκρανούς όπλων που θα μπορούσαν να πλήξουν σε βάθος τη ρωσική επικράτεια, τα ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι, ένα χρόνο μετά την εισβολή, οι Αμερικανοί εμπλέκονται εντατικά σε όλες τις άλλες πλευρές της σύγκρουσης: δίνουν στους Ουκρανούς αναλυτικά στοιχεία για τους στόχους του εχθρού· συντονίζουν την αλυσίδα της επιμελητείας που μεταφέρει όπλα στην Ουκρανία· σχεδιάζουν το μέλλον των επιχειρήσεων βασισμένοι στην εκτίμηση πως η μάχη του Ντονμπάς, στην ανατολική Ουκρανία, «είναι πιθανό να οδηγηθεί σε αδιέξοδο», όπου ούτε ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα μπορέσει να καταλάβει ολόκληρη την περιοχή ούτε οι Ουκρανοί να ανακτήσουν τις περιοχές που έχουν χάσει.

Τα περίπου 100 φωτογραφημένα ντοκουμέντα του Πενταγώνου αποκαλύπτουν, εκτός των άλλων, ότι η Ουάσιγκτον παρακολουθεί και τους συμμάχους της

Ζημία για τις ΗΠΑ

Γεννημένος στη Ρωσία και ειδικός στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, ο Ντμίτρι Αλπέροβιτς εκτιμά ότι η διαρροή μπορεί να προκαλέσει ζημία στις ΗΠΑ με διάφορους τρόπους. Ειδικότερα, πιστεύει ότι η ρωσική αντικατασκοπεία θα αξιοποιήσει τα ντοκουμέντα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας μέσω του Twitter και του Telegram, ώστε να καταλάβει πώς οι Αμερικανοί καταφέρνουν να συλλέγουν πληροφορίες από την GRU, τη μυστική υπηρεσία του ρωσικού στρατού, και να συγκεντρώνουν στοιχεία για τις μετακινήσεις των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία.

Πολλές από τις σελίδες που φωτογραφήθηκαν και αναρτήθηκαν στο Διαδίκτυο προέρχονται από ενημερωτικά έγγραφα που διακινούνται καθημερινά σε επίπεδο αμερικανικού Γενικού Επιτελείου, ενώ ορισμένες άλλες συντάχθηκαν στο επιχειρησιακό κέντρο της CIA. Αποτελούν συνδυασμό εκτιμήσεων για την τρέχουσα εικόνα των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία και –κάτι που πιθανότατα θα ενδιαφέρει περισσότερο τη Μόσχα– σενάρια για το πού ακριβώς θα τοποθετηθούν, σε διάστημα ενός μήνα, τα νέα συστήματα αεράμυνας με τα οποία εφοδίασαν οι δυτικοί το Κίεβο.

Μαζί με όλα αυτά, υπάρχουν και κάποιες πρώτες προειδοποιήσεις για τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να απαντήσει η Μόσχα εάν ο πόλεμος παραταθεί σε μάκρος. Ενα άκρως δυσοίωνο ντοκουμέντο της CIA αναφέρεται σε μια ρωσική ομάδα χάκερ οι οποίοι κατάφεραν να πλήξουν το καναδικό δίκτυο φυσικού αερίου. Σύμφωνα με τη CIA, οι εν λόγω χάκερ «καθοδηγούνται από άτομο που φέρεται να είναι αξιωματούχος της μυστικής υπηρεσίας FSB (διαδόχου της σοβιετικής KGB) και παρακολουθούν επισταμένως το καναδικό δίκτυο εν αναμονή εντολών για πιο προχωρημένη δράση».

Καθώς παρόμοια μηνύματα είναι άκρως ευαίσθητα, πολλά από τα άκρως απόρρητα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν προορίζονταν αποκλειστικά για ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους ή το πολύ για αξιωματούχους των χωρών που συναπαρτίζουν τα λεγόμενα «Πέντε Μάτια» του αγγλοσαξονικού κόσμου (ΗΠΑ, Βρετανία, Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία), που συνεργάζονται στενά στο πεδίο της ηλεκτρονικής παρακολούθησης. Υπάρχει μια άτυπη συμφωνία μεταξύ των πέντε να μην κατασκοπεύουν ο ένας τον άλλο. Ωστόσο, αυτός ο περιορισμός δεν ισχύει έναντι τρίτων χωρών, έστω και αν πρόκειται για στενούς συμμάχους των Αγγλοσαξόνων.

Από τη διαρροή των 100 και πλέον ντοκουμέντων προκύπτουν ισχυρές ενδείξεις πως οι Αμερικανοί κατασκοπεύουν στενούς τους συμμάχους, όπως το Ισραήλ, η Νότια Κορέα, η Τουρκία, ακόμη και το γραφείο του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Σε ένα ντοκουμέντο που θυμίζει πολύ την υπόθεση των WikiLeaks, αξιωματούχοι της Νότιας Κορέας εμφανίζονται να συζητούν πώς πρέπει να χειριστούν τις αμερικανικές πιέσεις για παροχή οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, κάτι που θα παραβίαζε την πάγια αρχή της Σεούλ να μη στέλνει όπλα σε εμπόλεμες ζώνες.

Καθημερινή

Έκτακτη σύγκληση της Αφρικανικής Ένωσης για το Σουδάν: Ο WFP μετά την δολοφονία εργαζομένων διακόπτει τις επιχειρήσεις

0

Η Αίγυπτος και το Νότιο Σουδάν προσφέρθηκαν να μεσολαβήσουν ανάμεσα στον στρατό του Σουδάν και στις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης, που ξεκίνησαν να πολεμούν στο Χαρτούμ και σε άλλες πόλεις σε όλη τη χώρα χθες, όπως ανέφερε σε ανακοίνωση που εξέδωσε η αιγυπτιακή προεδρία.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν ο Αιγύπτιος πρόεδρος Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι και ο ομόλογός του τού Νότιου Σουδάν Σάλβα Κίιρ σήμερα, οι δύο άμεσοι γείτονες του Σουδάν που διαθέτουν τη μεγαλύτερη επιρροή κάλεσαν τις δύο πλευρές στη μάχη εξουσίας να “επιλέξουν τη φωνή της λογικής (και) του ειρηνικού διαλόγου”, αναφέρει η δήλωση.

Σε μια άλλη εξέλιξη, το Συμβούλιο Ειρήνης και Σταθερότητας της Αφρικανικής Ένωσης συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση σήμερα προκειμένου να συζητήσει τις πολιτικές εξελίξεις και τις εξελίξεις στον τομέα της ασφάλειας στο Σουδάν, όπως ανέφερε στο Twitter.

Στο μεταξύ, τα Ηνωμένα Έθνη καταδίκασαν σήμερα τη δολοφονία τριών υπαλλήλων του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος (WFP) εν μέσω συγκρούσεων στο Σουδάν χθες, λέγοντας πως σκοτώθηκαν ενόσω ασκούσαν τα καθήκοντά τους.

Ο Φόλκερ Πέρτες, επικεφαλής της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών UNITAMS δήλωσε σήμερα πως οι τρεις υπάλληλοι του WFP σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις στην Καμπκαμπίγια στο Βόρειο Νταρφούρ χθες.

“Είμαι επίσης συγκλονισμένος από τις αναφορές για βλήματα που έπληξαν εγκαταστάσεις του ΟΗΕ και άλλων ανθρωπιστικών οργανισμών, καθώς και από τις αναφορές για λεηλασία εγκαταστάσεων του ΟΗΕ και άλλων ανθρωπιστικών οργανισμών σε αρκετές τοποθεσίες στο Νταρφούρ”, προσέθεσε στη δήλωσή του ο Πέρτες, που είναι επίσης ειδικός απεσταλμένος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για το Σουδάν.

Ο στρατός του Σουδάν από την πλευρά του, ενέκρινε πρόταση των Ηνωμένων Εθνών να ανοίξει ένα ασφαλές πέρασμα για επείγουσες ανθρωπιστικές περιπτώσεις για τρεις ώρες κάθε μέρα αρχής γενομένης από τις 16:00 τοπική ώρα (17:00 ώρα Ελλάδας) σήμερα, όπως ανέφερε σε μια ανακοίνωση. Ο στρατός επιβεβαίωσε ωστόσο ότι θα διατηρήσει το δικαίωμα να αντιδράσει αν “η ανταρτική παραστρατιωτική οργάνωση διαπράξει οποιεσδήποτε βιαιότητες”. Το Συμβούλιο Ειρήνης και Ασφάλειας της Αφρικανικής Ένωσης, που συνεκλήθη εκτάκτως, απέρριψε σθεναρά οποιαδήποτε εξωτερική ανάμιξη που θα μπορούσε να περιπλέξει την κατάσταση στο Σουδάν.

Το WFP σταματά προσωρινά τις επιχειρήσεις στο Σουδάν

Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε σήμερα ότι διέκοψε προσωρινά τις επιχειρήσεις του στο Σουδάν μετά τον θάνατο τριών υπαλλήλων του. “Ενόσω θα επανεξετάζουμε την εξελισσόμενη κατάσταση ασφαλείας, είμαστε αναγκασμένοι να σταματήσουμε προσωρινά όλες τις επιχειρήσεις στο Σουδάν”, ανέφερε σε μια ανακοίνωση η εκτελεστική διευθύντρια του WFP Σίντι Μακέιν.

“Το WFP είναι δεσμευμένο στο να παρέχει αρωγή στον σουδανικό λαό που αντιμετωπίζει άμεση επισιτιστική ανασφάλεια, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε την εργασία μας που σώζει ζωές αν η ασφάλεια και η ασφάλεια των ομάδων και εταίρων μας δεν είναι εξασφαλισμένη”.

Τρεις υπάλληλοι του WFP σκοτώθηκαν και δύο τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις στην Καμπκαμπίγια στο Βόρειο Νταρφούρ. Το WFP δήλωσε στο Reuters πως οι υπάλληλοί του που σκοτώθηκαν ήταν και οι τρεις Σουδανοί.

Η Μακέιν είπε επίσης πως είναι δύσκολο για το προσωπικό του WFP να επιχειρήσει αφότου αεροσκάφος της Ανθρωπιστικής Αεροπορικής Υπηρεσίας του ΟΗΕ (UNHAS) υπέστη “σημαντικές ζημιές” στο αεροδρόμιο του Χαρτούμ στο Σουδάν σε ανταλλαγή πυρών που σημειώθηκε χθες.

Το επεισόδιο επηρέασε σοβαρά την ικανότητα του οργανισμού να μετακινεί ανθρωπιστικούς εργαζόμενους και να παρέχει βοήθεια στο Σουδάν, είπε.

Με πληροφορίες Reuters-AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Κάιρο, Αίγυπτος

https://hellasjournal.com/2023/04/ektakti-sigklisi-epitropis-tis-afrikanikis-enosis-gia-to-soudan-o-oie-katadikazi-ti-dolofonia-ipallilon-tou-wfp-sto-ntarfour/

Μαρτυρία Ελλήνων στο Σουδάν: «Είμαστε εγκλωβισμένοι στη μητρόπολη, πυροβολούν απ’ έξω»

0

Στη μητρόπολη, στο κέντρο της πόλης, είχαν εγκλωβιστεί περίπου 15 Έλληνες, δήλωσε την Κυριακή του Πάσχα ο μητροπολίτης Νουβίας, Σάββας

Ανάμεσα στα διασταυρούμενα πυρά στο Χαρτούμ του Σουδάν έχουν εγκλωβιστεί Έλληνες, την ώρα που με αμείωτη ένταση συνεχίζονται για δεύτερη ημέρα οι μάχες ανάμεσα σε δυνάμεις του στρατού και παραστρατιωτικές ομάδες.

Στη μητρόπολη, στο κέντρο της πόλης, είχαν εγκλωβιστεί περίπου 15 Έλληνες, δήλωσε την Κυριακή του Πάσχα στον Alpha ο μητροπολίτης Νουβίας, Σάββας.

Την ώρα που μιλούσε ακούγονταν συνεχώς πυροβολισμοί. «Ήταν αδύνατον να βγει κανένας έξω», εξήγησε. «Έχουμε πρόβλημα. Έχω κόσμο που έχει εγκλωβιστεί εδώ μέσα από το πρωί του Σαββάτου που τελέστηκε η ακολουθία. Δεν μας είχε ενημερώσει κανείς ότι θα συμβεί κάτι στο Σουδάν», πρόσθεσε.

Αναφέρθηκε ακόμη στους δύο Έλληνες που τραυματίστηκαν από έκρηξη ρουκέτας, το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. «Νοσηλεύονται στο νοσοκομείο, έχουν προγραμματίσει για σήμερα χειρουργείο. Ο ένας έχει τραυματιστεί στα κάτω άκρα και ο άλλος στο ένα κάτω άκρο, την κοιλιά και πάνω από το μάτι. Οι γιατροί λένε ότι είναι σταθερή η κατάστασή τους».

Πριν ολοκληρώσει ο μητροπολίτης, η επικοινωνία μαζί του διακόπηκε και δεν ήταν πλέον εφικτή, ανέφερε ο Alpha.

Από την πλευρά του, ο επίτιμος πρόξενο της Ελλάδας, Γεράσιμος Παγουλάτος, δήλωσε ότι η ζωή και των δύο τραυματιών δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο, ωστόσο νοσηλεύονται σε νοσοκομείο προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες επεμβάσεις για την αφαίρεση των θραυσμάτων από τα πόδια του ενός και από την κοιλιακή χώρα του άλλου.

Σε επικοινωνία που είχε με τον έναν από τους τραυματίες, ανέφερε πως ο λόγος που η επέμβαση δεν έχει γίνει ακόμη είναι εξαιτίας των μαχών οι οποίες κάνουν αδύνατη την κυκλοφορία αμάχων. «Η υγεία τους είναι καλά, βέβαια έχουν και τις αγωνίες τους εάν και πότε θα γίνει η εγχείρηση και φυσικά πότε θα τελειώσει ο εμφύλιος που ξεκίνησε από χθες, Σάββατο» δήλωσε.

Χθες το υπουργείο Εξωτερικών συνέστησε στους Έλληνες να αποφεύγουν τα ταξίδια στο Σουδάν εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο.

 


 


Από τις συγκρούσεις στο Σουδάν έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 56 άνθρωποι μέσα σε δύο ημέρες.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής του Πάσχα η ένωση των Γιατρών του Σουδάν είχε κάνει λόγο για πολλούς νεκρούς στρατιώτες, καθώς και για 56 αμάχους νεκρούς και σχεδόν 600 τραυματίες. Όμως ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται δραματικά με σκόρπιες αναφορές για σφοδρές μάχες τόσο στην πρωτεύουσα Χαρτούμ όσο και στη δεύτερη πόλη του Σουδάν, την Ομντουρμάν.

Οι δύο στρατιωτικοί ηγέτες της χώρας ήταν επικεφαλής του κινήματος που ανέτρεψε την πολιτική ηγεσία της χώρας πρόπερσι, αλλά πλέον μάχονται για την απόλυτη εξουσία στη μουσουλμανική χώρα την ώρα που γινόταν εντατική προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας για επιστροφή σε συνταγματική νομιμότητα και διοίκηση από πολιτικούς.

Οι μάχες διεξάγονται ανάμεσα στον κυρίως στρατό της χώρας υπό τον στρατηγό Μπουρχάν και τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ), μια ισχυρότατη παραστρατιωτική ομάδα υπό τον στρατηγό Ντάγκλο, ή «Χαμέτι» όπως αποκαλείται – που φέρεται μάλιστα να έχει και καλές σχέσεις με τη Μόσχα.

https://www.kathimerini.gr/world/562375399/martyria-ellinon-sto-soydan-eimaste-egklovismenoi-sti-mitropoli-pyrovoloyn-ap-exo/

Αυτονομία ή στρατηγική ανοησία – Τέσσερις ειδικοί αναλύουν τον Γάλλο πρόεδρο

0

Οι αποστάσεις που θέλει ο Μακρόν από τις προτεραιότητες των ΗΠΑ και η θυελλώδης αντίδραση

Δεν ήταν η πρώτη φορά που μία συνέντευξη του Εμανουέλ Μακρόν για θέματα εξωτερικής πολιτικής προκάλεσε αναταραχή στις τάξεις της δυτικής συμμαχίας. Μιλώντας στο Economist τον Νοέμβριο του 2019, ο Γάλλος πρόεδρος είχε πει ότι το ΝΑΤΟ βρίσκεται σε κατάσταση «εγκεφαλικού θανάτου», αναγκάζοντας την Αγκελα Μέρκελ να διαφωνήσει δημοσίως και εισπράττοντας επαίνους από τη Μόσχα για τα «αληθινά λόγια» του. Τον περασμένο Ιούνιο, σε συνέντευξη σε εφημερίδες της γαλλικής περιφέρειας, είπε ότι η Ρωσία «δεν πρέπει να ταπεινωθεί» στον πόλεμό της με την Ουκρανία, ώστε να υπάρχει το περιθώριο ανοικοδόμησης των σχέσεών της με τη Δύση μετά το τέλος του πολέμου. Tο σχόλιο είχε προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση του Κιέβου – και όχι μόνο. Τα σχετικά επεισόδια αφθονούν.

Η συνέντευξη που δημοσιεύθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Politico και στη γαλλική εφημερίδα Les Echos, την οποία παραχώρησε στο προεδρικό αεροσκάφος κατά την επιστροφή από την επίσκεψή του στην Κίνα, ίσως να είναι η πιο αμφιλεγόμενη όλων. Στην εκδοχή της συνέντευξης που δημοσιεύθηκε στο Politico, ο Γάλλος πρόεδρος αναφέρει ότι ο «μεγαλύτερος κίνδυνος» για την Ευρώπη είναι «να εμπλακεί σε κρίσεις που δεν είναι δικές μας, που θα την αποτρέψουν από το να οικοδομήσει τη στρατηγική της αυτονομία».

Δεν πρέπει οι Ευρωπαίοι, «κυριευμένοι από τον πανικό, να πιστέψουμε ότι είμαστε απλά οι ακόλουθοι της Αμερικής», είπε ο Μακρόν, προσθέτοντας ότι «δεν είναι προς το συμφέρον» της Ευρώπης να «επισπεύσει» μία κρίση στην Ταϊβάν, παρασυρμένη «από την ατζέντα των ΗΠΑ και την υπερβολική αντίδραση της Κίνας».

Η τριήμερη στρατιωτική άσκηση που διεξήγαγε η Κίνα στην περιοχή γύρω από την Ταϊβάν, η οποία ξεκίνησε λίγες ώρες αφού το γαλλικό προεδρικό αεροσκάφος εξήλθε από τον κινεζικό εναέριο χώρο, ανέδειξε γλαφυρά το γεωπολιτικό διακύβευμα και ενίσχυσε τις επικριτικές φωνές κατά του Μακρόν, ειδικά προερχόμενες από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ενδεικτική ήταν η αντίδραση του γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο, του πιο υψηλόβαθμου Ρεπουμπλικανού στην επιτροπή Πληροφοριών, ο οποίος διερωτήθηκε: «Ισως πρέπει βασικά να πούμε “θα εστιάσουμε στην Ταϊβάν και την απειλή της Κίνας και να χειριστείτε εσείς την Ουκρανία”;». Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Αϊβο Νταάλντερ ήταν ακόμα πιο δηκτικός, σημειώνοντας σε ανάρτησή του στο Twitter: «Ο Μακρόν δεν θέλει να “εμπλακεί σε κρίσεις που δεν είναι δικές μας”, όπως η Ταϊβάν. Αλλά δεν έχει κανένα πρόβλημα να βασίζεται στις δεσμεύσεις ασφαλείας των ΗΠΑ για τη διαχείριση κρίσεων όπως η Ουκρανία στην Ευρώπη. Αυτό δεν είναι “στρατηγική αυτονομία”. Είναι στρατηγική ανοησία».

Η γαλλική γεωπολιτική προσέγγιση –και ο εκνευρισμός που προκαλεί στην Ουάσιγκτον– έχει βαθιές ιστορικές ρίζες, χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Σαρλ ντε Γκωλ.

Από την πλευρά του, ο Πολωνός πρωθυπουργός Ματέους Μοραβιέτσκι δήλωσε την Τρίτη πως «η συμμαχία με τις ΗΠΑ είναι το απόλυτο θεμέλιο της ασφάλειάς μας» και ότι ορισμένοι δυτικοί ηγέτες «ονειρεύονται περί συνεργασίας με οποιονδήποτε, από τη Ρωσία ως δυνάμεις της Απω Ανατολής».

Την ίδια μέρα, το Μέγαρο των Ηλυσίων υποχρεώθηκε να διευκρινίσει ότι η Γαλλία «δεν τηρεί ίσες αποστάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σύμμαχός μας, έχουμε κοινές αξίες».

Είπε όμως πραγματικά κάτι καινούργιο ο Μακρόν στη συνέντευξη αυτή; Η έννοια της στρατηγικής αυτονομίας, άλλωστε, συνίσταται ακριβώς σε αυτό: τη μη ταύτιση με άλλες μεγάλες δυνάμεις, τη χάραξη μιας ανεξάρτητης πολιτικής στα ζωτικά πεδία της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας, της ενέργειας, των εμπορικών σχέσεων και της τεχνολογίας.

Η γαλλική αυτή γεωπολιτική προσέγγιση –και ο εκνευρισμός που προκαλεί στην Ουάσιγκτον– έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Πριν από 60 χρόνια, ο JFK παραπονιόταν για τον Σαρλ Ντε Γκωλ και τη δριμεία κριτική που ασκούσε στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Ο τότε Γάλλος πρόεδρος, σύμφωνα με τον Κένεντι, έμοιαζε να θέλει την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών και ταυτόχρονα την απόλυτη ελευθερία να διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική της χώρας του.

Κακοφωνία

Καινοφανής ή όχι, η επίσκεψη και η αμφιλεγόμενη συνέντευξη έλαβαν χώρα σε μία περίοδο όπου έχει γίνει αισθητή η στρατηγική κακοφωνία που επικρατεί στην Ευρώπη σχετικά με την Κίνα. Η γερμανική κυβέρνηση μοιάζει να είναι εσωτερικά διχασμένη για το ζήτημα (όπως και για πολλά άλλα) – και a fortiori ανίκανη να σφυρηλατήσει μία κοινή ευρωπαϊκή θέση. Η πρόσφατη βαρυσήμαντη ομιλία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ενωσης – Κίνας επαινέθηκε για τον ρεαλισμό και την ευθύτητά της. Εξακολουθούν όμως να υφίστανται πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ των κρατών-μελών σχετικά με τον βαθμό αποστασιοποίησης που πρέπει να υπάρξει από την κινεζική οικονομία, τη στάση στο θέμα των ευαίσθητων τεχνολογιών αιχμής – και τον βαθμό στον οποίο στα ζητήματα αυτά πρέπει να υπάρξει κεντρικός συντονισμός αντί για εθνικές πολιτικές.

Τέσσερις ειδικοί αναλύουν τον Γάλλο πρόεδρο

Η «Κ» ζήτησε από τέσσερις διεθνείς αναλυτές να τοποθετηθούν σχετικά με τη βουή και την αντάρα που ξεσήκωσε η παρέμβαση Μακρόν. O Νόα Μπάρκιν ειδικεύεται στις σχέσεις Δύσης – Κίνας, τόσο ως σύμβουλος του ερευνητικού κέντρου Rhodium Group όσο και ως senior visiting fellow του German Marshall Fund ofα the US. Ο Ματιέ Ντισατέλ είναι διευθυντής Διεθνών Σπουδών στο Ινστιτούτο Montaigne στο Παρίσι. Ο Θόρστεν Μπένερ είναι συνιδρυτής και διευθυντής του γερμανικού Ινστιτούτου GPPi. Διατηρεί στενές σχέσεις με το κυβερνών SPD και τονίζει συστηματικά τα τελευταία χρόνια την ανάγκη η Γερμανία και η Ε.Ε. να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στο Πεκίνο. Και η Σίμπελ Οκτεϊ είναι senior non-resident fellow στο Chicago Council on Global Affairs με ειδίκευση στην εξωτερική πολιτική της Ε.Ε.

ΝΟΑ ΜΠΑΡΚΙΝ, German Marshall Fund of the United States

Αυτονομία ή στρατηγική ανοησία – Τέσσερις ειδικοί αναλύουν τον Γάλλο πρόεδρο-1

Ενα διπλωματικό φιάσκο

Το ταξίδι του Εμανουέλ Μακρόν στην Κίνα και οι συνεντεύξεις που παραχώρησε όσο ήταν εκεί ήταν ιδιαίτερα προβληματικές σε πολλά επίπεδα. Κατ’ αρχάς, ξεκαθάρισε ότι διαφωνεί με την πολιτική της Ουάσιγκτον απέναντι στην Κίνα, την οποία θεωρεί συγκρουσιακή και προκλητική, ειδικά στο ευαίσθητο θέμα της Ταϊβάν. Η ρητή διατύπωση της άποψης αυτής ενώ βρισκόταν στην Κίνα και σε μια περίοδο που οι Ηνωμένες Πολιτείες επενδύουν ενεργά στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, ήταν σφάλμα.

Δεύτερον, ο Μακρόν έδειξε ότι η Γαλλία είναι αποφασισμένη να ενισχύσει τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με την Κίνα σε μια περίοδο που η Ευρώπη και οι πιο στενοί της σύμμαχοι κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση. Ο Μακρόν μίλησε για ένα κοινό μέλλον και προσυπέγραψε μια «στρατηγική εταιρική σχέση» με το Πεκίνο. Το βίντεο που δημοσίευσε για το ταξίδι έδειχνε τον Σι ως στενό σύμμαχο της Γαλλίας – όχι ως έναν αυταρχικό ηγέτη που συμπορεύεται ολοένα πιο στενά με τον Βλαντιμίρ Πούτιν σε έναν αντιδυτικό συνασπισμό.

Τρίτον, η επίσκεψη υπονόμευσε την ενότητα της Ευρώπης απέναντι στην Κίνα. Ο Μακρόν έστειλε τα αντίθετα μηνύματα από τη σκληρή γραμμή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία ταξίδεψε μαζί του στο Πεκίνο – υπογράφοντας επιχειρηματικές συμφωνίες και αποφεύγοντας να εκφράσει στήριξη για την ατζέντα της προέδρου της Κομισιόν.

Ηταν ένα διπλωματικό φιάσκο, που πλήττει την εύθραυστη κοινή γραμμή της δυτικής συμμαχίας απέναντι στην Κίνα. Ο τρόπος και η στιγμή που εκφράστηκε ο Μακρόν ήταν ένα δώρο στον Σι, το οποίο δόθηκε χωρίς ο Γάλλος πρόεδρος να αποσπάσει τίποτα ως αντάλλαγμα, ιδίως όσον αφορά την Ουκρανία.

ΜΑΤΙΕ ΝΤΙΣΑΤΕΛ 
Ινστιτούτο Montaigne

Αυτονομία ή στρατηγική ανοησία – Τέσσερις ειδικοί αναλύουν τον Γάλλο πρόεδρο-2

Τα στενά όρια της αυτονομίας

Ηταν ανέκαθεν ένα σταθερό στοιχείο της κοσμοθεωρίας του Εμανουέλ Μακρόν ότι η Γαλλία και η Ευρώπη πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να αποφύγουν την επιστροφή του διεθνούς συστήματος σε μια διπολική τάξη, που ορίζεται από τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας. Αυτή η οπτική είναι ένας από τους παράγοντες που εξηγούν τα σχόλιά του κατά την επιστροφή του από το Πεκίνο. Το αν αυτό είναι ρεαλιστικό ή όχι είναι ένα ξεχωριστό ζήτημα – πρόκειται περισσότερο περί μιας επιδίωξης. Οσον αφορά την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, υπάρχει ένας χαμηλός κοινός παρονομαστής, που επιτρέπει τις πρωτοβουλίες που λαμβάνει από κοινού η Ευρώπη επί του παρόντος: τη δημιουργία εργαλείων πολιτικής για τη διαχείριση σοβαρών ανισορροπιών και ασυμμετριών στις σχέσεις Ε.Ε. – Κίνας. Η μαξιμαλιστική άποψη για την οικοδόμηση της Ευρώπης ως τρίτου πόλου δεν είναι μία θέση επί της οποίας υπάρχει συναίνεση εντός της Ε.Ε., ειδικά δεδομένου του ζωτικού ρόλου που εξακολουθούν να διαδραματίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη διατήρηση της ευρωπαϊκής τάξης ασφάλειας. Συνεπώς, η έμφαση του Μακρόν στην ανάγκη επικράτησης στην ιδεολογική μάχη περί στρατηγικής αυτονομίας ήταν υπερβολική.

ΘΟΡΣΤΕΝ ΜΠΕΝΕΡ, GPPi

Αυτονομία ή στρατηγική ανοησία – Τέσσερις ειδικοί αναλύουν τον Γάλλο πρόεδρο-3

Επίδειξη ευρωπαϊκής διχόνοιας

Στην επίσκεψή του στην Κίνα, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είχε δύο πολύ σημαντικούς στόχους: να πείσει τον πρόεδρο Σι να διαδραματίσει έναν πιο εποικοδομητικό ρόλο στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας και να δείξει ότι η Ευρώπη μιλάει με μία φωνή και έναντι της Κίνας. Απέτυχε και στα δύο μέτωπα.

Θα ήταν ούτως ή άλλως δύσκολο να αποσπάσει κάποια ουσιώδη παραχώρηση σχετικά με τη στάση της Κίνας στον πόλεμο, δεδομένου ότι ο Σι βασίζει την υποστήριξή του στον Πούτιν στη μακροπρόθεσμη ανάγκη να έχει τη Ρωσία στο πλευρό του στην αντιπαράθεσή του με τις ΗΠΑ. Αλλά θα άξιζε ο Μακρόν να στείλει το μήνυμα ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αγγίζει θεμελιώδη ευρωπαϊκά συμφέροντα και πως οποιαδήποτε περαιτέρω υποστήριξη του Πεκίνου στη Μόσχα, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής οπλισμού, θα έχει σοβαρές συνέπειες για τη σχέση Ε.Ε. – Κίνας.
Συνοδευόμενος από μια επιχειρηματική αντιπροσωπεία 50 ατόμων, ο Μακρόν έστειλε μάλλον ένα μήνυμα business as usual στον Σι – έδωσε την εικόνα μιας Γαλλίας και μιας Ευρώπης που νοιάζονται περισσότερο για τις βραχυπρόθεσμες οικονομικές συμφωνίες παρά για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους. Ο Μακρόν κάλεσε επίσης την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, να ταξιδέψει μαζί του στο Πεκίνο, όμως στη συνέχεια υπονόμευσε τα κεντρικά μηνύματά της περί περιορισμού των κινδύνων (de-risking) στις οικονομικές σχέσεις με την Κίνα και περί αποθάρρυνσης της χρήσης στρατιωτικής βίας κατά της Ταϊβάν. Ο Μακρόν μετέτρεψε το ταξίδι στην Κίνα σε επίδειξη ευρωπαϊκής διχόνοιας. Ακόμη χειρότερα, ο Μακρόν έμοιαζε να αποδέχεται την πρόθεση του κινεζικού καθεστώτος να θέσει υπό τον έλεγχό του την Ταϊβάν. Εμφανίστηκε να καθιστά τις Ηνωμένες Πολιτείες αποκλειστικά υπεύθυνες για την όξυνση στην περιοχή, αγνοώντας τόσο τη δημοκρατική βούληση 24 εκατομμυρίων Ταϊβανέζων όσο και τις επιθετικές κινήσεις του Σι.

Η ζημία μάλιστα είναι ακόμη βαθύτερη: αποφεύγοντας να επικρίνει τον Σι και στρεφόμενος κατά των ΗΠΑ, ο Μακρόν παρείχε άφθονα πυρομαχικά στους εντός της Ε.Ε. επικριτές της ατζέντας του για την «ευρωπαϊκή κυριαρχία», τη στιγμή ακριβώς που χρειαζόμαστε επενδύσεις για μια πιο ισχυρή Ευρώπη.

​​​ΣΙΜΠΕΛ ΟΚΤΕΪ 
Chicago Council on Global Affairs

Αυτονομία ή στρατηγική ανοησία – Τέσσερις ειδικοί αναλύουν τον Γάλλο πρόεδρο-4

Φόβοι εγκατάλειψης

Τα πρόσφατα σχόλια του Μακρόν αποκαλύπτουν δύο φαινόμενα που παρατηρούμε επανειλημμένως στη γαλλική εξωτερική πολιτική. Η Γαλλία ήταν ιστορικά επιφυλακτική σχετικά με την εξάρτηση από τις ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ευρώπης τουλάχιστον από την εποχή του Σαρλ ντε Γκωλ. Τα σχόλια του Μακρόν περί στρατηγικής αυτονομίας είναι απλώς αναζωπύρωση μιας χρόνιας κατάστασης. Τα σχόλια για την Ταϊβάν είναι πιο σημαντικά. Σηματοδοτούν σαφώς τους φόβους της Γαλλίας για εγκατάλειψη της Ευρώπης εκ μέρους των ΗΠΑ. Ιστορικά, η Ταϊβάν ήταν πάντα ένα «αγκάθι» στο πλευρό των συμμάχων του ΝΑΤΟ, επειδή πίστευαν ότι μια σύγκρουση στην Ασία θα οδηγούσε τις ΗΠΑ να στρέψουν την προσοχή τους μακριά από την Ευρώπη. Ο Μακρόν έδωσε φωνή σε αυτήν την ανησυχία εκφράζοντας την επιθυμία του να μην είναι «ακόλουθος της Αμερικής». Οι ΗΠΑ θα πρέπει να θεωρούν τα σχόλιά του όχι ως προδοσία, αλλά ως ένδειξη του προβληματισμού των Ευρωπαίων συμμάχων. Πώς μπορεί η Ουάσιγκτον να συνεχίσει να παρέχει εγγυήσεις ασφαλείας στην Ευρώπη μας, ενώ αντιμετωπίζει την απειλή της Κίνας; Αυτό είναι το ερώτημα.

Καθημερινή

Τα έγγραφα του Πενταγώνου που διέρρευσαν μπορεί να προαναγγέλλουν μια νέα εποχή αποκαλύψεων

0

Η παράξενη κυκλοφορία ευαίσθητων κυβερνητικών πληροφοριών των ΗΠΑ σηματοδοτεί μια πιθανή στροφή σε μη εξουσιοδοτημένες αποκαλύψεις σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έχει μπλέξει αυτή την εβδομάδα, σε μια διαρροή ευαίσθητων εγγράφων του Πενταγώνου που περιλαμβάνουν μια σειρά από πρόσφατες πληροφορίες και ενημερώσεις του Μικτού Επιτελείου. Συγκεκριμένα, τα έγγραφα φαίνεται να είναι πολύ πρόσφατα και χρονολογούνται από τον Ιανουάριο έως τις αρχές Μαρτίου. Δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στο Discord πριν από μερικές εβδομάδες, προτού μερικά από αυτά αναρτηθούν πιο πρόσφατα στα ρωσικά κανάλια Telegram και στη συνέχεια στο Twitter.

Οι αρχικές αναφορές για την κατάσταση -συμπεριλαμβανομένων των New York Times, που αποκάλυψαν την ιστορία- επικεντρώθηκαν σε περίπου 100 έγγραφα, αλλά ορισμένες αναφορές δείχνουν ότι ακόμη περισσότερα απόρρητα έγγραφα μπορεί να έχουν κοινοποιηθεί στο Discord τους τελευταίους μήνες.

Τα έγγραφα είναι φωτογραφίες εκτυπωμένων διαφανειών παρουσίασης. Μερικά από τα έγγραφα είχαν διπλωθεί και ξεδιπλωθεί πριν φωτογραφηθούν, και μερικές από τις φωτογραφίες αποτυπώνουν κομμάτια άλλων αντικειμένων που βρίσκονταν στο γραφείο με τα έγγραφα.

Οι ερευνητές λένε ότι η διαρροή κατατάσσεται ψηλά ανάμεσα σε άλλες εξέχουσες πρόσφατες αποκαλύψεις σχετικά με τη μυστική δραστηριότητα της κυβέρνησης των ΗΠΑ – μια λίστα που περιλαμβάνει πληροφορίες από τον Έντουαρντ Σνόουντεν για τη μαζική δραστηριότητα παρακολουθήσεων της NSA, λεπτομέρειες για τις δυνατότητες hacking της CIA στις αποκαλύψεις Vault7 που δημοσιεύονται από το WikiLeaks και εργαλεία χάκινγκ,της NSA που αποκαλύφθηκαν στη διαρροή του Shadow Brokers.

Αλλά η τελευταία διαρροή έχει ορισμένα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που αντικατοπτρίζουν την τρέχουσα στιγμή: Είναι σχετικά μικρή και περιέχει πρόσφατες πληροφορίες και όχι μια μεγάλη συλλογή δεδομένων μηνών ή ετών. Και ενώ δεν είναι ακόμη σαφές ποιος διέρρευσε τα έγγραφα ή ποιο ήταν το κίνητρό του, οι αρχικές ενδείξεις από τη δραστηριότητα του Discord υποδηλώνουν ότι ο διαρρήκτης μπορεί να προσπαθούσε να επιδειχθεί στους φίλους του με τους οποίους έπαιζε και μπορεί ακόμη να είναι έφηβος ή νεαρός ενήλικας.

«Με ιντριγκάρει η ιδέα ενός μικρού, ακριβούς φαινομένου διαρροής», λέει ο Dan Meyer, συνεργάτης στη δικηγορική εταιρεία Tully Rinckey που εργάζεται σε θέματα ομοσπονδιακής απασχόλησης και εθνικής ασφάλειας. Ο Meyer ήταν στο παρελθόν ομοσπονδιακός ερευνητής και ειδικός στις καταγγελίες στην αμερικανική κυβέρνηση.

Η χρήση «στρατηγικών διαρροών» ήταν μια τακτική των κορυφαίων αξιωματούχων «για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα», λέει ο Meyer. «Αλλά τώρα το ζήτημα της τεχνολογίας είναι πολύ πραγματικό με τα τηλέφωνα και τη δυνατότητα να μετακινούνται αυτά τα έγγραφα με τρόπους που η κυβέρνηση δεν περίμενε».

Τα τελευταία έγγραφα που διέρρευσαν αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για τον πόλεμο στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για την αεράμυνα του ουκρανικού στρατού και σχέδια για μελλοντική αντεπίθεση κατά της Ρωσίας.

Συγκεκριμένα, αποκαλύπτονται, επίσης, λεπτομέρειες σχετικά με την πολεμική προσπάθεια της Ρωσίας και εκτίθεται ο βαθμός στον οποίο η κοινότητα πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών έχει διεισδύσει στον στρατό και τις υπηρεσίες πληροφοριών της Ρωσίας.

Όπως συμβαίνει με κάθε διαρροή κρατικών μυστικών, οι πιο σημαντικές μακροπρόθεσμες αποκαλύψεις σχετίζονται γενικά με μεθόδους και πρόσβαση παρά με συγκεκριμένες πληροφορίες. Αυτό σημαίνει ότι η ρωσική υπηρεσία πληροφοριών, για παράδειγμα, πιθανότατα θα κάνει αλλαγές στις δραστηριότητές της ως απάντηση για να αποφύγει τους Αμερικανούς χειριστές. Η διαρροή περιλαμβάνει επίσης ενδείξεις ότι οι ΗΠΑ κατασκοπεύουν συμμάχους, όπως αξιωματούχους της Νότιας Κορέας και του Ισραήλ, μια κίνηση που δεν προκαλεί απαραιτήτως έκπληξη αλλά είναι διπλωματικά ντροπιαστική.

«Εξακολουθούμε να διερευνούμε πώς συνέβη αυτό, καθώς και το εύρος του ζητήματος», δήλωσε στους δημοσιογράφους την Τρίτη ο Κρις Μέαγερ, βοηθός του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ για δημόσιες υποθέσεις.

«Κάναμε βήματα για να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο πώς διανέμονται αυτού του είδους οι πληροφορίες και σε ποιον. Ακόμη προσπαθούμε να αξιολογήσουμε τι μπορεί να συμβαίνει».

Οι αναλυτές τονίζουν ότι η κλίμακα της διαρροής μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι έχει προκύψει δημόσια μέχρι στιγμής και ότι η κατάσταση αντανακλά κενά στα συστήματα του Πενταγώνου για το χειρισμό μυστικών.
«Φαίνεται ότι το Υπουργείο Άμυνας πίστευε ότι είχε επαρκείς ελέγχους για να ανιχνεύσει επίδοξους διαρρήκτες μετά από περιστατικά όπως του Σνόουντεν», λέει ο Τζέικ Γουίλιαμς, πρώην χάκερ της NSA και αναλυτής στην IANS Research, μια εταιρεία συμβούλων για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο. “Αλλά προφανώς, όποιος το κάνει αυτό το ξεπέρασε ή έμαθε από τεχνικές και λάθη του παρελθόντος.”

Καθώς οι λογαριασμοί σε πραγματικό χρόνο για τα πάντα, από πολέμους έως φυσικές καταστροφές εμφανίζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε άλλες πλατφόρμες ψηφιακής επικοινωνίας, είναι λογικό ότι η διαρροή γίνεται όλο και πιο στοχευμένη και ευέλικτη.

Οι λεγόμενες επιχειρήσεις «hack and leak» “χακάρω και απελευθερώνω” το έχουν αποδείξει τα τελευταία χρόνια, με, για παράδειγμα, επιτιθέμενους που υποστηρίζονται από το κράτος να διαρρέουν αποσπάσματα ψηφιακών επικοινωνιών κυβερνητικών αξιωματούχων ή έγγραφα στρατηγικής από πολιτικές εκστρατείες.

Οι ακτιβιστές έχουν επίσης χρησιμοποιήσει όλο και περισσότερο διαρροές ακριβείας σε όλο τον κόσμο. Ουκρανοί συνήγοροι έχουν, για παράδειγμα, επανειλημμένα δελτοποιήσει Ρώσους στρατιωτικούς αξιωματούχους και πράκτορες πληροφοριών. Και διέρρευσαν δεδομένα που είχαν κλαπεί από ρωσικές κυβερνητικές υπηρεσίες και ιδιωτικές εταιρείες από την εισβολή του Κρεμλίνου στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022.

Προς το παρόν, καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ ερευνά επιθετικά τον τελευταίο διαρρήκτη του Πενταγώνου και τα κίνητρά του, ο Μέγιερ λέει ότι η συμβουλή του προς τους ομοσπονδιακούς υπαλλήλους των ΗΠΑ, τους εργολάβους ή οποιονδήποτε με άδεια ασφαλείας των ΗΠΑ είναι να προσέχουν την δουλειά τους και να μην ασχολούνται με θέματα τα οποία δεν τους αφορούν.

«Ακριβώς επειδή έχετε την «ανάγκη να γνωρίζετε», αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πάτε να το κοιτάξετε», λέει. «Αυτό το άτομο δεν πρέπει να έχει πρόσβαση σε αυτά τα έγγραφα πουθενά στον διαδίκτυο. Αυτό το υλικό έχει πλέον αναγνωριστεί ως διαβαθμισμένο και, ακόμη και αν είστε καλοπροαίρετοι, εάν προβάλλετε διαβαθμισμένες πληροφορίες σε περιβάλλον που δεν είναι SCIF, έχετε διαπράξει τεχνική παράβαση. Είναι χάος, μην το κάνεις».

*Η Lily Hay Newman είναι ανώτερη συγγραφέας στο WIRED που επικεντρώνεται στην ασφάλεια των πληροφοριών, το ψηφιακό απόρρητο και το hacking. Προηγουμένως εργάστηκε ως ρεπόρτερ τεχνολογίας στο περιοδικό Slate και ήταν συγγραφέας προσωπικού για το Future Tense, μια έκδοση του Slate, του New America Foundation και του Arizona State University.
www.wired.com

KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ: Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

0

“Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί, Πάσχα Κυρίου Πάσχα”! Η Ανάσταση του Κυρίου φέρνει μήνυμα ελπίδας, αισιοδοξίας, αναγεννήσεως. Η Ορθοδοξία γαλούχησε επί αιώνες τον Ελληνισμό με διδάγματα αντοχής, επιμονής και υπομονής. Η Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση καλλιέργησε στον Έλληνα την επίγνωση ότι τα δύσκολα περνούν, αρκεί να έχεις πίστη στον Θεό και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου.

Ο Ελληνισμός επιβίωσε και επιβιώνει με την πεποίθηση ότι η πορεία του είναι Σταυροαναστάσιμη. Μετά τη Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Κατακτηθήκαμε, υποδουλωθήκαμε, αγωνισθήκαμε, κινδυνεύσαμε, αλλά τελικά επιβιώσαμε. Κρατήσαμε στα μύχια της ψυχής μας την Πίστη και την Πατρίδα. Μιλούμε την ίδια γλώσσα , στην οποία έγραψαν ο Όμηρος, ο Ρωμανός ο Μελωδός και ο Διονύσιος Σολωμός. Πιστεύουμε στη διαχρονική πορεία του Έθνους. Μακρυά από ρατσισμούς και εθνοφυλετισμούς διατηρούμε τον υγιή πατριωτισμό, την Ελληνορθόδοξη Παράδοση, την οικουμενικότητα του Ελληνισμού.

Στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Βόρειο Ήπειρο, στον Απόδημο Ελληνισμό, στα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία, το μήνυμα της Ορθοδοξίας είναι Αναστάσιμο και αγωνιστικό. Ο Ορθόδοξος Έλληνας δεν πρέπει να απαισιοδοξεί. Ας διαβάσουμε την ιστορία μας. Περάσαμε από πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες, αλλά κατορθώσαμε το ακατόρθωτο. Μείναμε όρθιοι. Σε πολεμικές ή σε ειρηνικές περιόδους η διδασκαλία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού παραμένει  επίκαιρη: Μην απελπίζεστε. Θα έλθει η ελευθερία, το Ποθούμενον. Αρκεί να διαφυλάξετε την εθνική και θρησκευτική ταυτότητά σας. Να αγαπάτε τον συνάνθρωπο, να μην καταπιέζετε τους αδυνάτους. Στην Ορθόδοξη διδασκαλία το εθνικό συνυπάρχει με το κοινωνικό. Ο πατριωτισμός αποφεύγει τα άκρα. Τη μισαλλοδοξία αλλά και τον εθνομηδενισμό.

Μήνυμα ελπίδας και Αναστάσεως μεταδίδει η Ορθόδοξη Πίστη μας στον εμπερίστατο Ελληνισμό. Στην Κύπρο όπου η τουρκική κατοχή συνεχίζεται επί 49 χρόνια. Στη Βόρειο Ήπειρο όπου η καταπίεση συνεχίζεται έστω κι αν μερικές φορές δεν φαίνεται.  Στη ΝΑ Τουρκία και στη Συρία χιλιάδες Ορθόδοξοι Αραβόφωνοι (Ρουμ Ορτοντόξ) προσεύχονται για ένα καλύτερο αύριο μετά τον καταστροφικό σεισμό. Τους θυμόμαστε και τους στηρίζουμε εμπράκτως, χωρίς να αδιαφορούμε για τον ανθρώπινο πόνο των άλλων εθνικών και θρησκευτικών ομάδων.

Η Ορθοδοξία είναι άρρηκτα δεμένη με την εθνική ταυτότητα του Ελληνισμού. Πριν από 200 χρόνια ακριβώς, τον Μάιο του 1823, ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε ένα θαυμάσιο ποίημα 158 στροφών, τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν. Εκεί υπογραμμίζει τη θρησκευτική πίστη των αγωνιζομένων Ελλήνων και τη συγκίνησή τους για τη θυσία του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ την ημέρα του Πάσχα (10 Απριλίου 1821):

Σου ΄λθε εμπρός λαμποκοπώντας

Η θρησκεία με έναν Σταυρό

………………………………………… 

Όλοι κλαύστε, αποθαμένος

Ο αρχηγός της Εκκλησιάς

Για να συνεχίσουμε να επιβιώνουμε μέσα από κρίσεις γεωπολιτικές, οικονομικές, υγειονομικές. πρέπει να μεταδώσουμε στα παιδιά μας το μήνυμα της Αναστάσεως του Κυρίου και της Σταυροαναστάσιμης πορείας του Γένους μας. Να διδάξουμε στα σχολεία τα Ορθόδοξα Θρησκευτικά, την ενιαία Ελληνική Γλώσσα σε όλη τη διαχρονία της, την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού, τη δημοκρατική παράδοση του λαού μας, τον σεβασμό στους άλλους λαούς και στους διαφορετικούς πολιτισμούς.

Ανάσταση σημαίνει αναδημιουργία, σημαίνει φως, σημαίνει νίκη. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η ευχή ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ έκρυβε και έναν ενδόμυχο πόθο: Ότι και η Ελλάς θα αναστηθεί. Σήμερα ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον διότι: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Άρθρο ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 14.4.2023

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Πεκίνο, του Pierre Haski (*)

0

Τις ίδιες ημέρες με τον Εμανουέλ Μακρόν βρίσκονταν στο Πεκίνο οι υπουργοί Εξωτερικών του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας, με σκοπό να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους υπό την κινεζική αιγίδα. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε επισκεφθεί τη χώρα ο Ισπανός πρωθυπουργός, Πέδρο Σάντσεθ, τον οποίο ακολούθησε ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας, Ανουάρ Ιμπραήμ. Για να μην αναφέρουμε και τον υπουργό Εξωτερικών της Ονδούρας, που είχε έλθει να εισπράξει τα ανταλλάγματα για την αποκήρυξη της Ταϊπέι προς χάριν του Πεκίνου…

Πώς εξηγείται αυτή η διπλωματική φρενίτιδα ύστερα από τρία χρόνια απομόνωσης, και λίγες ημέρες αφού σφραγίστηκε η «αιώνια φιλία» μεταξύ Ρωσίας και Κίνας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Σι Τζινπίνγκ στη Μόσχα; Και μάλιστα σε μία στιγμή που οι πολιτικές επαφές με τις ΗΠΑ βρίσκονται στο σημείο μηδέν μετά την υπόθεση των «μπαλονιών»;

Πρέπει να αναλύσουμε αυτό το παράδοξο αν θέλουμε να καταλάβουμε πώς αλλάζει ο κόσμος. Η Κίνα του Σι Τζινπίνγκ χρησιμοποιεί ένα διπλό λεξιλόγιο, με μοναδικό στόχο την προετοιμασία της και την ενίσχυσή της ενόψει της επικείμενης σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τη μία πλευρά, ο Κινέζος Πρόεδρος επαναλαμβάνει την πολιτική αλληλεγγύη του προς τον Πούτιν λέγοντας στη Μόσχα ότι «θα γίνουν στον κόσμο αλλαγές που δεν έχουμε δει εδώ κι εκατό χρόνια και θα τις κάνουμε μαζί». Από την άλλη, λέει στον Γάλλο ομόλογό του ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία «δεν είναι δικός μας πόλεμος».

Η νεο-ιμπεριαλιστική Κίνα δεν έχει συμμάχους, παρά μόνο συμφέροντα. Και αυτά τα συμφέροντα της επιβάλλουν να παίζει σε πολλά μέτωπα μαζί. Με τον Πούτιν κατά της Δύσης. Με την Ευρώπη στο όνομα μίας «πολυπολικότητας» που έχει αντιαμερικανική διάσταση. Με τον Νότο για να σπάσει το μέτωπο που επιχειρούν οι ΗΠΑ. Και, τέλος, κατά της Ταϊβάν, της «καρδιάς των κινεζικών φιλοδοξιών», όπως την αποκάλεσε η Λαϊκή Ημερησία, το κεντρικό όργανο του κόμματος.

Αυτή η πολυπρόσωπη στρατηγική εξηγεί την παρέλαση τόσων ηγετών σε λίγες ημέρες. Εξηγεί γιατί όσο οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η Κίνα είναι περιθωριοποιημένη τόσο η Κίνα θα ξεδιπλώνει τα εργαλεία επιρροής της. Αρκεί να μιλήσει κανείς με τους Γάλλους επιχειρηματίες που συνόδευσαν τον Μακρόν για να καταλάβει το μέγεθος αυτής της επιρροής.

Αυτές οι διπλωματικές ασκήσεις θα συνεχιστούν όσο παραμένουν αναλλοίωτες οι σινοαμερικανικές σχέσεις. Αυτό που θέλουν οι τρίτες χώρες, όπως και μέρος της Ευρώπης, είναι να μην παρασυρθούν σε έναν ψυχρό, αν όχι θερμό, πόλεμο. Θα έχουν τον χρόνο; Σε αυτήν την ερώτηση ήθελαν να απαντήσουν πηγαίνοντας στο Πεκίνο.

(*) Ο Πιερ Ασκί είναι αρθρογράφος του περιοδικού L’ Obs

(Πηγή: L’ Obs)

Oι γεωπολιτικές προκλήσεις στη Μ.Ανατολή και η Ελλάδα

0

Οι γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αλλάζουν με την ενεργό ανάμειξη της Κίνας, της Σ.Αραβίας και του Ιράν. Σε αυτό το πλαίσιο η ελληνική διπλωματία αναζητεί ρόλο. Σχολιάζει ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους.

Για τα τέλη Απριλίου, το τέλος του μήνα του Ραμαζανιού, ο βασιλιάς Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας έχει προσκαλέσει στο Ριάντ τον πρόεδρο του Ιράν Ενμπραχίμ Ραΐζι. Μαζί, οι δύο ηγέτες θα γιορτάσουν την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων. Η ξαφνική προσέγγιση των αντιμαχόμενων περιφερειακών δυνάμεων έχει προεκτάσεις που εκτείνονται πέρα από τη Μέση Ανατολή. Το γεγονός ότι η Κίνα μεθόδευσε την εξομάλυνση αποτελεί αίσθηση και είναι συμτωματικό των τεκτονικών μετατοπίσεων που λαμβάνουν χώρα στη διεθνή πολιτική. Μέχρι τώρα, η Κίνα δραστηριοποιούνταν ως κυρίαρχος οικονομικός εταίρος. Εν μια νυκτί, το Πεκίνο προχώρησε και έγινε και κεντρικός πολιτικός παίκτης στην Μέση Ανατολή. Ο διπλωματικός θρίαμβος της Κίνας αποτελεί πλήγμα για τις ΗΠΑ σε μία περιοχή του κόσμου που επί πολύ καιρό θεωρούνταν αποκλειστική ζώνη επιρροής της Ουάσινγκτον.

Η προσέγγιση μεταξύ του Ριάντ και της Τεχεράνης δημιουργεί τις προϋποθέσεις για θεμελιώδεις πολιτικές αλλαγές στην περιοχή. Τα τελευταία χρόνια  η εχθρότητα μεταξύ των σουνιτικών και σιιτικών χωρών τροφοδότησε τη βία σε διάφορα μέτωπα: Η αντιπαλότητα προώθησε την αστάθεια στο Ιράκ, τον Λίβανο και κυρίως στην Υεμένη και τη Συρία. Για τους Σαουδάραβες και τους συμμάχους τους, η περιστολή  του Ιράν αποτέλεσε τον σημαντικότερο στόχο της εξωτερικής πολιτικής. Αυτό με τη σειρά του δημιούργησε τη βάση για τις λεγόμενες Συμφωνίες του Αβραάμ μεταξύ του Ισραήλ και ορισμένων αραβικών κρατών. Εν τω μεταξύ, στη Σαουδική Αραβία λαμβάνει χώρα μια στρατηγική επανεξέταση. Αντί να βασίζεται αποκλειστικά στην Αμερική ως παραδοσιακή προστατευτική δύναμη, οι Σαουδάραβες θεωρούν τον εαυτό τους ως περιφερειακή δύναμη που επιδιώκει στρατηγική αυτονομία.. Ο φόβος να εμπλακεί σε έναν πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν μέσω πολύ στενών δεσμών με τις ΗΠΑ είναι ένας σημαντικός λόγος για τη παρούσα στροφή της σαουδαραβικής πολιτικής.

Βλέπουμε ήδη ενδείξεις αποκλιμάκωσης μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της Τεχεράνης στην Υεμένη. Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες θα ήταν αδιανόητο, τώρα όμως μια υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία από τη Σαουδική Αραβία συναντήθηκε με την ηγεσία των Χούτι που υποστηρίζονται από την Τεχεράνη. Αυξάνεται η  ελπίδα η κατάπαυση του πυρός θα οδηγήσει σε διαρκή ειρήνη.

Ο ρόλος της Συρίας 

Βλέπουμε επίσης πολιτική κινητικότητα στη Συρία. Εκεί, η πολιτική κατάσταση είναι ακόμη πιο συγκεχυμένη από ό,τι στην Υεμένη λόγω της στρατιωτικής εμπλοκής των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Το Ιράν έχει υποστηρίξει το καθεστώς Άσαντ από την αρχή. Η Σαουδική Αραβία ήταν ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές της συριακής αντιπολίτευσης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η εξίσωση αυτή  έχει αλλάξει.  Η Σαουδική Αραβία είναι πλέον η κινητήρια δύναμη πίσω από την εξομάλυνση των σχέσεων του καθεστώτος με τον αραβικό κόσμο. Η αποκατάσταση του Σύρου δικτάτορα αναμένεται να κορυφωθεί στη σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου που θα πραγματοποιηθεί στη σαουδαραβική πρωτεύουσα Ριάντ τον Μάιο.

Ο Δρ Ρόναλντ Μαϊνάρντους
Ο Δρ Ρόναλντ Μαϊνάρντους είναι πολιτικός αναλυτής και σχολιαστής και Κύριος Ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠΕικόνα: DW/K. Danetzki

Η Ρωσία έχει διαδραματίσει βασικό ρόλο στη Συρία από τη στρατιωτική επέμβαση του 2015. Για τη Μόσχα, ο Άσαντ παραμένει ο πλέον σημαντικός σύμμαχός της στον αραβικό κόσμο, η διατήρησή του στην εξουσία αποτελεί κεντρικό στόχο του Πούτιν. Για να επιτύχει αυτό, η ρωσική διπλωματία επιδιώκει μια διευθέτηση μεταξύ της Δαμασκού, της Τεχεράνης και της Άγκυρας. Οι σχετικές διαβουλεύσεις μεταξύ των τεσσάρων πλευρών διεξάγονται σε διαφορετικά επίπεδα εδώ και μήνες. Η Δαμασκός επιμένει στην εδαφική ακεραιότητα της χωρας και στην αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, η Άγκυρα από την μεριά της απαιτεί την εξουδετέρωση των Κούρδων μαχητών και την επιστροφή των Σύρων προσφύγων. Μια γρήγορη επίλυση των διαφόρων δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα. Οσο διαφορετικές και αν είναι οι πολιτικές πρωτοβουλίες της Σαουδικής Αραβίας και της Ρωσίας στο θέμα της Συρίας έχουν δύο σημαντικά κοινά σημεία. Ο Σύρος δικτάτορας διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στα σχέδια και των δυο χωρών. Και δεύτερον: Οι δύο πολυμερείς  πρωτοβουλίες λαμβάνουν χώρα χωρίς καμία συμμετοχή της Δύσης.

Στο πλαίσιο αυτό, μία πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης είναι αξιοσημείωτη: σύμφωνα με πληροφορίες στις 21 Απριλίου ανώτεροι εκπρόσωποι των κρατών μελών της ΕΕ που ασχολούνται με το  Συρίακο αναμένεται να  συναντηθούν στην Αθήνα με τον ειδικό απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών Geir Petersen. Η συνάντηση αποτελεί σημαντική προσθήκη στην ενεργή διπλωματία της Αθήνας στη Μέση Ανατολή, η οποία έχει αποκτήσει νέα δυναμική μετά το 2019. Τα τελευταία χρόνια, η Αθήνα κατάφερε να θέσει σε νέα βάση τις σχέσεις της με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς και με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Με την πρωτοβουλία για τη Συρία, η Αθήνα αναλαμβάνει ενα νέο διευρυμένο ρόλο προσφέροντας –  στην καλύτερη περίπτωση – τις υπηρεσίες της ως γέφυρα μεταξύ της ΕΕ και των Σύρων. Η πρόθεση είναι αξιέπαινη, όμως οι πιθανότητες η πρωτοβουλία να έχει πολιτικό αντίκτυπο επί τόπου ελάχιστες. Η Δύση και η Ευρώπη δεν παίζουν ουσιαστικά κανέναν ρόλο στη Συρία. Οι Ρώσοι, οι Ιρανοί και οι νέοι φίλοι τους στη Σαουδική Αραβία δίνουν πια τον τόνο εκεί.

Ο Δρ Ρόναλντ Μαϊνάρντους είναι πολιτικός αναλυτής και σχολιαστής και Κύριος Ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Στα μέσα της δεκαετίας του 90 διετέλεσε διευθυντής της Ελληνικής σύνταξης της Deutsche Welle. 

DW