Αρχική Blog Σελίδα 1614

Δ. Τσαϊλάς: Όποιος συζητά την αποστρατικοποίηση των νησιών είναι επιεικώς «αφελής»

13
Ôï ÓÜââáôï 21 Ìáñôßïõ 2020, äéåîÞ÷èç óõíåêðáßäåõóç ôçò ÖñåãÜôáò «ÓÁËÁÌÉÓ» êáé ôçò ÖñåãÜôáò "ØÁÑÁ" ìå ìïíÜäåò ôçò Óõììá÷éêÞò ÍáõôéêÞò Äýíáìçò "Standing NÁÔÏ Maritime Group Two (SNMG2)", óôç èáëÜóóéá ðåñéï÷Þ ôïõ Ìõñôþïõ ÐåëÜãïõò. Ç åí ëüãù óõíåêðáßäåõóç óõíÝâáëå óôçí ðñïáãùãÞ ôïõ åðéðÝäïõ ôçò åðé÷åéñçóéáêÞò åôïéìüôçôáò, ìá÷çôéêÞò éêáíüôçôáò êáé óõíåñãáóßáò ôùí óõììåôå÷üíôùí óå óõììá÷éêü ðëáßóéï. (EUROKINISSI/ÃÅÍ)

του Δημήτρη Τσαϊλά*

Η ισχυρή άμυνα των ελληνικών νησιών ανάχωμα στα τουρκικά σχέδια

Ο Θουκυδίδης, με το έργο του «Πελοποννησιακός Πόλεμος» έτυχε ευρείας παγκόσμιας αναγνώρισης. Οι συνεισφορά του διατηρεί τη σύγχρονη συνάφεια, όπως φαίνεται από τη ροή των σημερινών σχολίων που αναφέρονται στη θεωρία του ρεαλισμού. Ο Θουκυδίδης επικεντρώθηκε στη στρατηγική και όχι στην τακτική, καθιστώντας την συνεισφορά του σχετική στο σήμερα παρά τις τεχνολογικές εξελίξεις που αλλάζουν τη φύση των ναυτικών εμπλοκών σε τακτικό επίπεδο.

Η κυρίαρχη φιλοσοφία του είναι η αλληλεξάρτηση του ναυτικού ελέγχου των θαλάσσιων οδών και πώς αυτός ο έλεγχος μπορεί να καθορίσει τις συγκρούσεις. Για να διασφαλιστεί ο έλεγχος των θαλάσσιων οδών που βρίσκονται μακριά από την πόλη κράτος των Αθηνών, ο Θουκυδίδης υποστηρίζει ένα δίκτυο συμμαχιών που συνδέει την Αθήνα με περιοχές στρατηγικής σημασίας, είτε για εμπορικούς, πολιτικούς ή στρατιωτικούς λόγους. Αυτό σήμερα μπορούμε να το θεωρήσουμε ως δημιουργία βάσεων, ή ακόμα και αμυντικών συνεργασιών με ένοπλες δυνάμεις άλλων κρατών.

Η θεωρία του Θουκυδίδη έχει επηρεάσει την ανάπτυξη του Ναυτικού της Τουρκίας;

Είναι εύκολο να υπερεκτιμηθεί ο βαθμός στον οποίο οι τουρκικές αποφάσεις δίνουν προτεραιότητα στη στρατηγική και τη ναυτική ανάπτυξη. Εκτιμώ ότι η τουρκική ναυτική θεωρία υβριδοποιεί το δόγμα του Θουκυδίδη. Υποθέτει ότι η επιχειρησιακή σχεδίαση προσεγγίζει κάθε εμπλοκή με ασθενέστερη αντίπαλη δύναμη, απαιτώντας έτσι έμφαση σε επιλεκτικές τακτικές εμπλοκές και υποστήριξη από χερσαίες και αεροπορικές δυνάμεις για να επικρατήσουν σε μια ναυτική σύγκρουση, με αποκορύφωμα τη ζώνη «αντιπρόσβασης» που θα προστατεύει τις τουρκικές παραθαλάσσιες περιοχές. Υποστηρίζω ότι οι Τούρκοι διατηρούν μια ναυτική φιλοσοφία του Θουκυδίδη, όπου η θαλάσσια ισχύς έχει τρεις σκοπούς κατά σειρά προτεραιότητας: τη διασφάλιση της, στρατιωτικής, πολιτικής και εμπορικής πρόσβασης σε περιοχές ενδιαφέροντος.

Το Αιγαίο είναι ένα δύσκολο επιχειρησιακό περιβάλλον για τις αντίπαλες τουρκικές δυνάμεις λόγω των περιορισμένων γεωγραφικών χαρακτηριστικών του και της πολυνησίας σε συνδυασμό με τη καθιερωμένη αμυντική κυριαρχία της Ελλάδος στην περιοχή. Μια ανάλυση της ιστορικής εξέλιξης του Πολεμικού Ναυτικού προσφέρει μια εικόνα για το πώς μια ναυτική δύναμη μπορεί να ακυρώσει έναν επιθετικό αντίπαλο αρνούμενη την πρόσβαση στα παράλια των νησιών και τα σημεία ελέγχου, κατορθώνοντας να κυριαρχήσει σε ολόκληρο το θαλάσσιο περιβάλλον με εξασφάλιση των θαλασσίων γραμμών επικοινωνίας (SLOC).

Η επιχειρησιακή ανάγκη της Ελλάδας απαιτούσε εξαιρετικά βιώσιμα δίκτυα ακριβείας, κατά μήκος της αλυσίδας των νησιών απέναντι από τις τουρκικές ακτές, με αυξημένες δυνατότητες επίγειων όπλων. Αυτά τα δίκτυα είναι λειτουργικά αποκεντρωμένα και γεωγραφικά κατανεμημένα κατά μήκος του αρχιπελάγους του Ανατολικού Αιγαίου επιτρέποντας στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΕΔ) να αποτρέψουν και να υπερασπιστούν την εθνική κυριαρχία αντιστρέφοντας τις δυνατότητες αντι-πρόσβασης και εναέριας άρνησης (A2/AD) του αντιπάλου που θα προσπαθήσει να περιορίσει την ελευθερία δράσης της Ελλάδας ή τη πρόσβαση σε ζωτικές πλωτές οδούς και εναέριο χώρο. Έτσι η Ελλάδα ανέπτυξε τις πρώτες θαλάσσιες δυνατότητές της σε περιορισμένα υδάτινα θέατρα επιχειρήσεων, όπως το Αιγαίο, και το πιο σημαντικό, από μια θέση σχετικής αδυναμίας σε αριθμό πλοίων, σε σύγκριση με τους Τούρκους αντιπάλους.

Το Πολεμικό Ναυτικό εξέτασε τα νέα δεδομένα που δημιουργήθηκαν εξ’ αιτίας του ανταγωνισμού ισχύος στη θάλασσα και τους τουρκικούς ναυτικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς περί γαλάζιας πατρίδας, με το φακό των περιορισμών της γεωγραφίας και της γεωπολιτικής που αναδύθηκαν, προκειμένου να προσαρμόσει μια αποτελεσματική αποτρεπτική δύναμη.

Εξετάζοντας την άμυνα τον τουρκικών δυνάμεων στις ακτές της Μικράς Ασίας, διακρίνουμε μια γραμμική προσέγγιση στο συγκεκριμένο θέατρο των επιχειρήσεων. Όπως στη γεωμετρία γνωρίζουμε ότι μια γραμμή είναι ένα σύνολο σημείων, έτσι και μια αμυντική περίμετρος είναι μια γραμμή αποτελούμενη από άπειρα σημεία σε συνεχή σειρά. Οι επιχειρήσεις εκτελούνται σε συγκεκριμένο τόπο για συγκεκριμένο χρόνο. Είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να είσαι ισχυρότερος από έναν εχθρό στα άπειρα σημεία της γραμμής του χάρτη, όλη την ώρα. Ένας αντίπαλος που σκοπεύει να κάνει μια σημαντική διάσπαση απλώς θα συγκεντρώσει τις δυνάμεις του σε κάποια σημεία ή σημείο κατά μήκος της γραμμής και θα το επιτύχει.

Αυτός είναι ο λόγος που ο διανοητής του πολέμου Κλάουζεβιτς δεν πιστεύει στις μακριές αμυντικές γραμμές ή τον κλοιό. «Οι γραμμές», υποστηρίζει, «αποτελούν την πιο καταστροφική μορφή πολέμου. Δεν μπορεί να εμποδίσει τον επιτιθέμενο χωρίς ισχυρά πυρά για να τις υποστηρίξει. Οι αμυντικές γραμμές θα πρέπει να είναι πολύ σύντομες και επομένως να καλύπτουν πολύ μικρό μέρος της χώρας, διαφορετικά ο στρατός δεν θα είναι σε θέση να υπερασπιστεί αποτελεσματικά όλα τα σημεία». Για να αποκρούσουν μια καταδρομική απόπειρα, οι τούρκοι διοικητές πρέπει να είναι σε θέση να συμπληρώσουν τις επίγειες δυνάμεις που κρατούν τη γραμμή με δύναμη πυρός που παρέχεται από απόσταση, σε οποιοδήποτε σημείο κατά μήκος των επάλξεων. Το πόσο καλά μπορούν να κρατήσουν οι υπερασπιστές της περιμέτρου, είναι συνάρτηση της γεωγραφικής απόστασης, του εδάφους και της εμβέλειας και του όγκου της υποστήριξης πυρών ακριβείας κατά των εισβολέων πεζοναυτών, το στόλο του ναυτικού και τις αεροπορικές δυνάμεις υποστήριξης.

Οι Τούρκοι ανησυχούν ότι οι ΕΕΔ αν θα εκμεταλλευτούν αυτό το πλεονέκτημα, ενδέχεται να επιτύχουν τους επιχειρησιακούς και στρατηγικούς τους στόχους. Σε αντίθεση με τη γραμμική, στατική προσέγγιση, οι ημέτερες δυνάμεις δίνουν έμφαση στην κινητικότητα και στην άμυνα σε βάθος. Εν τω μεταξύ, υποβρύχια, πολεμικά πλοία επιφανείας και αεροσκάφη θα εκτελούν συντονισμένες επιχειρήσεις. Επειδή το γνωρίζουν ότι θα αποτελέσουν στόχους από τις βαρύτερες, οπλισμένες με πυραύλους δυνάμεις μάχης των νησιών, έχουν ξεχυθεί αναζητώντας την αποστρατικοποίηση των νήσων.

Συμπέρασμα

Οι καθοριστικοί παράγοντες υποδηλώνουν ότι η Τουρκία προσπαθεί να αναδειχθεί ως σημαντική θαλάσσια δύναμη τον 21ο αιώνα, κάτι που δεν είναι πλέον αμφιλεγόμενος ισχυρισμός. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη, στρατηγική και βασισμένη σε μελέτη περίπτωσης προοπτική για τη ναυτική ισχύ εκθέτει ορισμένες περιοριστικές μεταβλητές, όπως η γεωγραφική θέση, που περιορίζουν την τουρκική θαλάσσια ισχύ.

Παρά την ανερχόμενη θέση της ως θαλάσσιας δύναμης, η ισχύς της Τουρκίας είναι εγγενώς ηπειρωτική. Τα χερσαία σύνορα θα αποσπάσουν την προσοχή της Τουρκίας από ένα ολόψυχο ναυτικό όραμα. Επιπλέον, οι πλησίον θάλασσες της Τουρκίας παρουσιάζουν ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον για το ναυτικό της. Παρά τον εντυπωσιακό αριθμό πλοίων, την ανάπτυξη του προϋπολογισμού και τη δημιουργία ικανοτήτων, οι θάλασσες του τουρκικού ναυτικού είναι περιφραγμένες από πολλές αλυσίδες νησιών. Η άνοδος της Τουρκίας είναι αναμφισβήτητη. Δεν είναι αδιανόητο ότι η Τουρκία ισχυροποιεί τη ναυτική της δύναμη. Αλλά υπάρχει σημαντικός λόγος, σύμφωνα με τη θεωρία του Θουκυδίδη, να συμπεράνουμε ότι η τουρκική θαλάσσια δύναμη δεν θα επιτύχει τους σκοπούς της όσο η άμυνα των νησιών είναι αδιαμφισβήτητη.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI).

Μακεδονία

 

Βαρύ πλήγμα στο PKK

0

Αρκετοί Κούρδοι των  Συριακών Δυνάμεων στη βόρεια Συρία, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως «πιστοί στον αμερικανικό στρατό» σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν στη δεύτερη τουρκική αεροπορική επιδρομή μέσα σε μια εβδομάδα, στην ανατολική Συρία, συμπεριλαμβανομένων μη Σύριων υπηκόων, βομβαρδίζοντας ένα στρατόπεδο των δυνάμεων των «SDF», βόρεια της συριακής επαρχίας Χασάκα.

Τοπικές πηγές ανέφεραν ότι στην αγροτική περιοχή της Χασάκα, την Παρασκευή, ένα τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος βομβάρδισε ένα στρατόπεδο και το αρχηγείο των «SDF», στην Αμούντα, βόρεια της Αλ-Χασάκα, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας τουλάχιστον 12 μαχητές των «SDF».

Οι πηγές πρόσθεσαν ότι οι δυνάμεις των «SDF» επέβαλαν έναν ασφαλή και στρατιωτικό κλοιό στην περιοχή στόχευσης, η οποία βρίσκεται κοντά στα συρροτουρκικά σύνορα, στο χωριό  Χιρμπέτ αλ Μαλάχ στην περιοχή της Αμούντα.

Την περασμένη Πέμπτη, τουρκικά μη επανδρωμένα πολεμικά αεροσκάφη στόχευσαν δύο στρατιωτικά οχήματα των δυνάμεων «Qasd» στο δρόμο προς τα χωριά Αλ Χαζνέχ  και Ταλ λΜααρούφ  στην περιοχή Καχτανίγια, βορειοανατολικά της Χασάκα, σκοτώνοντας τουλάχιστον 5 από τους μαχητές της.

Με αυτή την τουρκική αεροπορική στόχευση, ο αριθμός των αεροπορικών επιδρομών που πραγματοποιήθηκαν από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε περιοχές που ελέγχονται από τις «SDF» πιστές στον στρατό των ΗΠΑ, στη βόρεια και βορειοανατολική Συρία, έχει αυξηθεί σε 30, από τις αρχές του 2023, σκοτώνοντας 60, συμπεριλαμβανομένων ηγετών ξένων εθνικοτήτων, και τραυματίζοντας δεκάδες δυνάμεις των «SDF», γράφει η αραβική ‘Σαάμπ Ταίμς’.

Μάλιστα για τα περιστατικά αυτά το τουρκικό υπουργείο Άμυνας αναφέρει ότι «ο ήρωας μεχμέττσικ συνεχίζει τον αγώνα του αποτελεσματικά κατά των τρομοκρατών στη βόρεια Συρία».

https://echedoros.blog/2023/07/30/%ce%b2%ce%b1%cf%81%cf%8d-%cf%80%ce%bb%ce%ae%ce%b3%ce%bc%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-pkk/#more-5923

 

Ελ Αλαμέιν: Συνάντηση παλαιστινιακών παρατάξεων με επικεφαλής τον πρόεδρο Μαχμούτ Αμπάς

0

Σήμερα, Κυριακή, η πόλη Ελ Αλαμέιν θα φιλοξενήσει  τη διάσκεψη των γενικών γραμματέων των παλαιστινιακών παρατάξεων, μετά από πρόσκληση του Παλαιστίνιου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς Αμπού Μαζέν, με τη συμμετοχή των ενεργών παρατάξεων στην παλαιστινιακή σκηνή, γράφει αιγυπτιακό δημοσίευμα.

Έχει προγραμματιστεί  οι παλαιστινιακές παρατάξεις  να συζητήσουν, κατά τη σημερινή τους συνάντηση, τρόπους για τον τερματισμό της διαίρεσης,τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η παλαιστινιακή υπόθεση και θα συμφωνήσουν σε ένα ενιαίο εθνικό και πολιτικό όραμα για την αντιμετώπιση της (ισραηλινής) κατοχής.

Ο Παλαιστίνιος Πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς Αμπού Μαζέν θα εκφωνήσει ομιλία κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Ελ Αλαμέιν, στην οποία θα παρουσιάσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η παλαιστινιακή υπόθεση και το όραμά του, το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από σημεία, κυρίως την έμφαση στον κεντρικό ρόλο της PLO ως νόμιμο εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού και την έμφαση στην ανάγκη για ενότητα μεταξύ των Παλαιστινίων και την υιοθέτηση της επιλογής της λαϊκής αντίστασης και ενότητας, θέση μεταξύ όλων των παρατάξεων.

Το Παλαιστινιακό Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα, Φατάχ, ανέφερε σε δήλωση Τύπου ότι ένας από τους σημαντικότερους στόχους της συνάντησης είναι η ενοποίηση της παλαιστινιακής θέσης και η συμφωνία σε ένα ενιαίο εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της ισραηλινής κατοχής.

Με τη σειρά του, το παλαιστινιακό κίνημα της Χαμάς είπε ότι η συνάντηση Ελ Αλαμέιν έρχεται υπό το φως της κλιμάκωσης της ισραηλινής επίθεσης κατά του παλαιστινιακού λαού, ιδιαίτερα της συνεχούς εισβολής στο ιερό Τζαμί Αλ Άκσα, τονίζοντας ότι επιδιώκει σε αυτή τη συνάντηση να ενοποιήσει την Παλαιστινιακή θέση και συμφωνία για ένα ενιαίο εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κατοχής.

Επιπλέον, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης εξέδωσε δήλωση Τύπου στην οποία δήλωσε ότι θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια με τις συμμετέχουσες δυνάμεις για την επίτευξη συμφωνίας που θα επιτρέψει στον παλαιστινιακό λαό να αντιμετωπίσει τις εξτρεμιστικές πολιτικές της κατοχικής κυβέρνησης και προστασία των παλαιστινιακών δικαιωμάτων από σχέδια εκκαθάρισης.

Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ανέφερε ότι θα εγείρει μια σειρά ζητημάτων, μεταξύ των οποίων η ακύρωση της Συμφωνίας του Όσλο και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν, και η απόσυρση της αναγνώρισης της ισραηλινής κατοχής, εκτός από την ανοικοδόμηση τους θεσμούς της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και τη συμμετοχή όλων σε αυτήν.

Ενώ η Επιτροπή Ανώτατης Ηγεσίας των κρατουμένων της Φατάχ στις ισραηλινές κατοχικές φυλακές τόνισε ότι ο τερματισμός του εσωτερικού διχασμού είναι εθνικό, θρησκευτικό, ανθρώπινο και ηθικό καθήκον.

Η φιλοξενία από την Αίγυπτο της συνάντησης των γενικών γραμματέων των παλαιστινιακών φατριών έρχεται μετά από πρόσκληση του Παλαιστίνιου Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς Αμπού Μαζέν και επιβεβαίωση του κεντρικού και ιστορικού ρόλου της Αιγύπτου στην παλαιστινιακή υπόθεση.

https://echedoros.blog/2023/07/30/%ce%b5%ce%bb-%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%b9%ce%bd-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8e%ce%bd/

Γιατί η Αλβανία ήταν η τελευταία χώρα που αποσχίστηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία; (αλβανικό δημοσίευμα)

0

Το 1711, ο Μέγας Πέτρος της Ρωσίας έκανε έκκληση στους σλαβικούς λαούς της Βαλκανικής να ενωθούν σε έναν κοινό εθνικό και θρησκευτικό αγώνα για την απελευθέρωση των ορθοδόξων χριστιανών και των σλαβόφωνων λαών από τον «ζυγό των ειδωλολατρών και των Οθωμανών», γράφει ο Αλβανός αρθρογράφος Χασάν Μπέλο.

Από αυτή την περίοδο, μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα ξεκινήσει μια αδιάκοπη σύγκρουση στον κυκλώνα της οποίας θα βρεθούν τα συμφέροντα και η περαιτέρω ύπαρξη του αλβανικού έθνους.

Βασικός στόχος της ρωσικής πολιτικής, εκτός από τη δημιουργία κοινού κράτους για όλους τους σλαβικούς λαούς, ήταν η πρόσβαση στη Μεσόγειο Θάλασσα.

Αυτό το όνειρο θα μετατραπεί η αγωνία στους γερμανικούς λαούς και στη Δυτική Ευρώπη.

Το φάντασμα της σλαβικής αυτοκρατορίας θα κρατήσει αυτά τα κράτη ενωμένα για αρκετούς αιώνες. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις διατήρησαν την Οθωμανική Κυριαρχία στην Ευρώπη και την προστάτευσαν από τη ρωσική επιθετικότητα.

Από τη σκοπιά της διπλωματίας και των γεωπολιτικών συμφερόντων αυτών των κρατών, η εξάλειψη των οθωμανικών κτήσεων από την Αδριατική μέχρι την Κωνσταντινούπολη θα άνοιγε προς συζήτηση τη διαίρεση των εδαφών αυτών, θέτοντας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το θέμα της εξόδου των Σλάβων. (Ρωσία και Σερβία) στη Μεσόγειο. Αυτό το status quo διατηρήθηκε μέχρι τη Διάσκεψη των Πρεσβευτών στο Λονδίνο το 1913.

Για το λόγο αυτό, η Αγγλία και η Γαλλία θα ήταν δύο από τους κύριους υποστηρικτές και προμηθευτές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με οπλισμό και οικονομικά μέσα στον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856), πόλεμο που έληξε με τη νίκη των Οθωμανών κατά της Ρωσίας και την υπογραφή της Συνθήκης των Παρισίων, η οποία εγγυάται την εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ακόμη και μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878, όταν οι Οθωμανοί έχασαν τον πόλεμο, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις στο Συνέδριο του Βερολίνου διατήρησαν την κυριαρχία των οθωμανικών κτήσεων σε μια λωρίδα βαλκανικών εδαφών, που εκτείνεται από την Κωνσταντινούπολη έως την Αδριατική (η οποία περιλάμβανε τον Βόσπορο, τη Θεσσαλονίκη, τη Νοτοσλαβία και την Αλβανία). Ενώ η Βοσνία-Ερζεγοβίνη τέθηκε υπό τη διοίκηση της Αυστροουγγαρίας. Η Ευρώπη ήταν αποφασισμένη να μην επιτρέψει σε κανένα σλαβικό κράτος να έχει λιμάνι στη Μεσόγειο.

Και το άρθρο στην Shqiptarja καταλήγει:

Αυτός είναι ο κύριος λόγος που μέχρι τις 29 Ιουλίου 1913, όταν η Διάσκεψη των Πρέσβεων στο Λονδίνο αποφάσισε να αναγνωρίσει de jure το ανεξάρτητο κράτος της Αλβανίας, συνεχίσαμε να είμαστε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

https://echedoros.blog/2023/07/31/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%b7-%ce%b1%ce%bb%ce%b2%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%ae%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%b7-%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%b1-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1-%cf%80/

Αδιανόητη παρέμβαση του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης: Ζητάει την φυλάκιση μάρτυρα πριν καταθέσει κατά της οικογένειας Μπάιντεν!

0

Ο Ντέβον Άρτσερ καταθέτει σήμερα ενώπιον του Κογκρέσου

Σε μια αδιανόητη παρέμβασή του, τo αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, επιχειρώντας να διασώσει τον γιο του Τζο Μπάιντεν, Χάντερ Μπάιντεν, από την πιθανότητα πολυετούς φυλάκισης,αλλά και τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο, ζήτησε από ομοσπονδιακό δικαστή να φυλακιστεί ο Ντέβιν Άρτσερ και να ξεκινήσει η ποινή του, πριν καταθέσει το πρωί της Δευτέρας στο Κογκρέσο!

Ο Άρτσερ είναι ο άνθρωπος που θεωρητικά μπορεί να οδηγήσει την οικογένεια Μπάιντεν στη φυλακή, και ήταν συνέταιρος του Χάντερ Μπάιντεν.

Σήμερα πρόκειται να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου κατά της οικογένειας Μπάιντεν και φαίνεται πως η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν έχει κανέναν πρόβλημα να επιχειρήσει να τον σταματήσει και μάλιστα απροκάλυπτα.

Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο για το Υπουργείο Δικαιοσύνης να ζητά από έναν δικαστή να οδηγήσει κάποιον στη φυλακή το Σάββατο, ειδικά λίγο πριν καταθέσει στο Κογκρέσο.

Ήδη οι Ρεπουμπλικάνοι μιλούν για δικαστικό πραξικόπημα σε εξέλιξη, και κατηγορούν το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι προσπαθεί ανοιχτά να «σώσει» τους Μπάιντεν.

Μόνο που το νυν υπουργείο Δικαιοσύνης, βρίσκεται υπό τον πλήρη έλεγχο της οικογένειας Μπάιντεν.

Ο Άρτσερ καταδικάστηκε πέρσι για το αδίκημα «της εξαπάτησης μίας ινδιάνικης φυλής»…

Σημειώνεται ότι ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τον Αμερικανό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν πως χρηματοδοτεί τον πόλεμο στην Ουκρανία για να καλύψει τα ίχνη του, από τις παράνομες πληρωμές που έχει δεχθεί από την συγκεκριμένη χώρα.

Μιλώντας σε προεκλογική συγκέντρωση για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ ανέφερε:

« Το Κογκρέσο πρέπει να επειγόντως να ακυρώσει την απόφαση του Τζο Μπάιντεν για αποστολή δυνάμεων στην Ευρώπη για να πολεμήσουν.

Στέλνουμε στρατεύματα τροφοδοτώντας αυτή την κλιμακούμενη σύγκρουση

Ούτε μια ζωή Αμερικανού πρέπει να μπει σε κίνδυνο επειδή ο διεφθαρμένος  Τζο Μπάιντεν  έχει πάρει μίζες (από την Ουκρανία).

Πρόκειται  για ένα διεφθαρμένο πρόεδρο.».

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρεται στο σκάνδαλο της ουκρανικής Burisma Holdings και των παράνομων πληρωμών της.

Ο γιός του Τζο Μπάιτνεν είχε διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου  της Burisma Holdings από το 2014 έως τον Απρίλιο του 2019.

Οι Ρεπουμπλικάνοι κατηγορούν τον Αμερικανό πρόεδρο ότι τόσο ο ίδιος όσο και μέλη της οικογένειάς του έγιναν αποδέκτες παράνομων πληρωμών από την Burisma.

Να προστεθεί επίσης ότι στον «αέρα» βρίσκεται η συμφωνία που είχε κάνει ο γιος του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν, Χάντερ, προκειμένου να δηλώσει ένοχος σε δύο κατηγορίες για φορολογικές παραβάσεις και να του επιβληθεί ποινή δύο ετών υπό επιτήρηση και πλέον λόγο της κατηγορίας οπλοκατοχής είναι αντιμέτωπος με πολυετή φυλάκιση.

Ο Χάντερ Μπάιντεν εμφανίστηκε την περασμένη Τετάρτη, στο δικαστήριο, και δήλωσε ένοχος όμως η ομοσπονδιακή δικαστής που άκουσε την υπόθεσή του, εξέφρασε ανησυχία για το κομμάτι της συμφωνίας που έχει να κάνει με την οπλοκατοχή.

Τον περασμένο μήνα, ο Μπάιντεν κατηγορήθηκε για το κακούργημα της κατοχής πυροβόλου όπλου. Είχε ένα Colt Cobra 38 Special για 11 ημέρες τον Οκτώβριο του 2018.

Συμφώνησε να συνάψει συμφωνία, που δεν θα ομολογούσε τεχνικά ενοχή για το έγκλημα. Εφόσον τηρούσε τους όρους της συμφωνίας του, η υπόθεση θα διαγραφόταν από το αρχείο του. Αν όχι, η συμφωνία θα αποσυρόταν. Η κατηγορία επισύρει μέγιστη ποινή φυλάκισης δέκα ετών.

https://www.pronews.gr/kosmos/adianoiti-paremvasi-tou-amerikanikou-ypourgeiou-dikaiosynis-zitaei-tin-fylakisi-martyra-prin-katathesei-kata-tis-oikogeneias-mpainten/

Βακτηριοφάγοι: Οι ευεργετικοί ιοί

0

Φρεντ Σβάλλερ 

Δεν είναι όλοι οι ιοί δολοφόνοι. Ορισμένοι ιοί είναι μάλιστα ευεργετικοί για την υγεία μας, καταστρέφουν τα βακτήρια και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι βακτηριοφάγοι βοηθούν στην καταπολέμηση των βακτηρίωνΕικόνα: Ake Puttisarn/Zoonar/picture alliance

Αν και μικροσκοπικοί, οι ιοί αποτελούσαν πάντοτε μια πρόκληση για την ανθρωπότητα. Οι επιδημίες ιογενών ασθενειών όπως η ευλογιά, η γρίπη, ο HIV και η COVID-19 έχουν στοιχίσει εκατομμύρια ζωές και έχουν αλλάξει ριζικά τις κοινωνίες σε όλη την ιστορία.

Αλλά δεν είναι όλοι οι ιοί δολοφόνοι. Όπως συμβαίνει και με τα βακτήρια, υπάρχουν και «καλοί» ιοί που είναι ευεργετικοί για την υγεία. Διάφοροι τύποι ιών βρίσκονται στο σώμα μας και συμβάλλουν στην υγεία μας, όπως το βακτηριακό μικροβίωμα.

Αυτό το σύνολο ιών στο σώμα μας, το virom, είναι τεράστιο. Υπάρχουν περίπου 380 τρισεκατομμύρια σωματίδια ιών στο σώμα μας – δέκα φορές περισσότερα από τον αριθμό των βακτηρίων που μας αποικίζουν. Αυτοί οι ιοί βρίσκονται στους πνεύμονες, το αίμα, το δέρμα και στα μικρόβια του εντέρου.

Υπάρχουν ιοί που σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα και βοηθούν στη διάσπαση των όγκων και άλλοι που εκπαιδεύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και βοηθούν στην καταπολέμηση παθογόνων μικροοργανισμών. Ορισμένοι ιοί συμβάλλουν στον έλεγχο των γενετικών διαδικασιών και της δραστηριότητας των γονιδίων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Οι βακτηριοφάγοι είναι οι αντιβακτηριακοί φύλακες

Βακτηριοφάγοι προσκολλώνται σε βακτήριο
Οι βακτηριοφάγοι είναι οι αντιβακτηριακοί φύλακεςΕικόνα: Science Photo Library/IMAGO

Η συντριπτική πλειονότητα των ιών μέσα μας είναι βακτηριοφάγοι, ιοί που σκοτώνουν βακτήρια στο μικροβίωμά μας. Οι βακτηριοφάγοι, ή αλλιώς φάγοι, είναι ακίνδυνοι για τα ανθρώπινα κύτταρα επειδή δεν τα αναγνωρίζουν ως λεία τους.

Οι βακτηριοφάγοι κυνηγούν βακτήρια και προσκολλώνται στην επιφάνεια ενός βακτηριακού κυττάρου προτού εγχύσουν το υλικό DNA τους στο κύτταρο. Στη συνέχεια, το ιικό DNA πολλαπλασιάζεται στο εσωτερικό του βακτηρίου, χρησιμοποιώντας επίσης έναν μηχανισμό αντιγραφής. Μόλις δημιουργηθούν αρκετοί νέοι ιοί στο βακτηριακό κύτταρο, το κύτταρο σκάει και απελευθερώνει τα νέα σωματίδια του ιού. Η όλη διαδικασία διαρκεί μόλις 30 λεπτά περίπου. Με αυτόν τον τρόπο, ένας μονάχα ιός μπορεί να πολλαπλασιαστεί σε έναν τεράστιο αριθμό μέσα σε λίγες ώρες, ακόμη και σε εκατομμύρια.

Μία σύντομη ιστορία της θεραπείας με φάγους

Η ικανότητα των βακτηριοφάγων να καταστρέφουν βακτήρια προκάλεσε το ενδιαφέρον των ερευνητών στις αρχές του 20ού αιώνα. Οι επιστήμονες εξέτασαν πώς οι βακτηριοφάγοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην ιατρική. Προέκυψε έτσι η ιδέα να αντιμετωπίζονται οι βακτηριακές λοιμώξεις ειδικά με φάγους. Όμως αυτή η έρευνα έμεινε στο περιθώριο, όταν εμφανίστηκαν αντιβιοτικά όπως η πενικιλίνη.

Θήκες με βακτηριοφάγους
Οι βακτηριοφάγοι είναι ενίοτε αποτελεσματικότεροι από τα αντιβιοτικάΕικόνα: Hauke-Christian Dittrich/dpa/picture alliance

Τώρα τα στελέχη βακτηρίων που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά αυξάνονται και οι ειδικοί θεωρούν ότι αυτή η αντίσταση στα αντιβιοτικά είναι μία από τις μεγαλύτερες ιατρικές προκλήσεις της εποχής μας. Ως εκ τούτου οι φάγοι παρουσιάζουν και πάλι μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα μέσο καταπολέμησης των βακτηριακών λοιμώξεων. «Τα πλεονεκτήματα των φάγων έγκεινται στην αποτελεσματικότητά τους κατά οποιουδήποτε πολυανθεκτικού παθογόνου», λέει ο Ματίας Πλετς, διευθυντής του Ινστιτούτου Λοιμώδους Ιατρικής και Νοσοκομειακής Υγιεινής του Πανεπιστημίου της Ιένας.

Σύμφωνα με τον Πλετς, οι βακτηριοφάγοι εξαλείφουν τα βακτηριακά στελέχη με εξαιρετική ακρίβεια. Το εντερικό μικροβίωμα δεν διαταράσσεται, όπως συμβαίνει με τα αντιβιοτικά. Έτσι οι φάγοι θα μπορούσαν θεωρητικά να αποτελέσουν σημαντικό πλεονέκτημα.

Οι φάγοι ήταν πρότυπο στην πρώην Σοβιετική Ένωση

Οι φάγοι δεν έχουν εξαφανιστεί από παντού. Καθώς υπήρχε έλλειψη αντιβιοτικών στη Ρωσία της σοβιετικής εποχής, οι φάγοι χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων. Σε χώρες όπως η Ουκρανία, η Ρωσία και η Γεωργία, χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες. Η Γεωργία, ειδικότερα, έχει γίνει hotspot για τον λεγόμενο τουρισμό φάγων και ασθενείς από όλον τον κόσμο ταξιδεύουν εκεί για να θεραπευτούν με φάγους.

Ορισμένοι επιστήμονες συμπεραίνουν ότι οι φάγοι μπορούν πράγματι να είναι αποτελεσματικοί κατά των ανθεκτικώνλοιμώξεων. Χώρες όπως το Βέλγιο και οι ΗΠΑ αρχίζουν τώρα να χρησιμοποιούν τους φάγους σε εξαιρετικές περιπτώσεις σε εξειδικευμένα κέντρα θεραπείας, ενώ και η Γερμανία έχει αρχίσει να ενδιαφέρεται για τις θεραπείες με φάγους. Μια ερευνητική έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 18 Ιουλίου 2023 από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καρλσρούης καλεί τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να ερευνήσουν και να χρησιμοποιήσουν καλύτερα τους φάγους, όχι μόνο για την ανθρώπινη ιατρική, αλλά και για τις μολύνσεις που μεταδίδονται μέσω τροφίμων και την προστασία των φυτών.

Έχουν οι φάγοι θέση στην ιατρική;

Προετοιμασία θεραπείας με φάγους
Η θεραπεία με φάγους ίσως έχει θέση στη σύγχρονη ιατρικήΕικόνα: SRG

Θα μπορούσαν οι φάγοι να είναι η απάντηση στο πρόβλημα της αντιβακτηριακής αντοχής; Ίσως, λένε οι ειδικοί. Ωστόσο επισημαίνουν επίσης ότι οι θεραπείες με φάγους έχουν μειονεκτήματα, τα οποία θα πρέπει να αποσαφηνιστούν.

«Ένα κομβικό ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχει τυποποίηση της θεραπείας. Η θεραπεία με φάγους πρέπει να προσαρμόζεται ακριβώς στα βακτήρια που προκαλούν τη λοίμωξη στον ασθενή», λέει ο Γκερντ Φετκενχόιερ, ειδικός στις λοιμώδεις νόσους στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Κολωνίας. Οι λοιμώξεις μπορούν να προκληθούν από βακτήρια με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Μια θεραπεία απαιτεί επομένως έναν συνδυασμό διαφορετικών φάγων, με σκοπό την αύξηση της αποτελεσματικότητας. Όσο περισσότεροι διαφορετικοί φάγοι χρησιμοποιούνται, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να καταπολεμήσουν επιτυχώς τα βακτήρια. Το μείγμα φάγων πρέπει να είναι διαθέσιμο άμεσα και προτού η μόλυνση ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

Πάντως τα βακτήρια μπορούν να αναπτύξουν τρόπους αντίστασης και στις θεραπείες με φάγους. Αν και συνολικά οι θεραπείες αυτές φαίνεται πως είναι πιο ασφαλείς. Σύμφωνα με τον Πλετς, καθημερινά προσλαμβάνουμε δισεκατομμύρια φάγους με την τροφή μας, χωρίς καμία παρενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι ο οργανισμός μας θα ανεχόταν κάλλιστα τις θεραπείες με φάγους.

Το ότι οι βακτηριοφάγοι θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν πλήρως τα αντιβιοτικά, ωστόσο, φαντάζει μάλλον απίθανο προς το παρόν. Παρ’ όλα αυτά πολλοί ερευνητές είναι πεπεισμένοι ότι οι βακτηριοφάγοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν συνδυαστικά για την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση ανθεκτικών βακτηρίων.

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

DW

Φ. Αργυρού: Κίσινγκερ: Υπάρχουν πολλοί μάγειροι. Μακάριος: Εγώ προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα. Το Αεροδρόμιο Λευκωσίας

0

   

30/7/2023

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

ΜΕΡΟΣ Γ’

Τα γεγονότα του μαύρου καλοκαιριού του ’74 μέσα από βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα

Το Αεροδρόμιο Λευκωσίας  

Παράνομη η Εθνική Φρουρά

Μετά τη πρώτη συνάντησή του με τον Αρχ. Μακάριο στις 22 Ιουλίου 1974 ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Δρ. Χένρι Κίσινγκερ συναντήθηκε την ίδια μέρα με τον βρετανό Πρέσβη στην Ουάσιγκτον Σερ Peter Ramsbotham.  Ο Πρέσβης του είπε ότι είχε δει τον Μακάριο το πρωί, και τις σημειώσεις που ο τελευταίος έδωσε στον Κίσινγκερ  και ότι κάλυπταν και προτάσεις για να κήρυσσε την Εθνική Φρουρά παράνομη. Τις  βρήκε λογικές..

Αμφότεροι του υπέδειξαν σύμφωνα με τα πρακτικά της συνάντησης,  ότι δεν έπρεπε να βασίζεται μόνο στην Σοβιετική υποστήριξη…

Δρ. Χένρι Κίσινγκερ και Αρχ. Μακάριος

Το αεροδρόμιο Λευκωσίας στα τουρκικά σχέδια

Ο Βρετανός πρέσβης ανέφερε την ανησυχία του για την ανικανότητα των Τούρκων να κατορθώσουν την προέλαση τους  και ότι «απέτυχαν ακόμα να πάρουν το Αεροδρόμιο Λευκωσίας» αφήνοντας να νοηθεί ότι η κατάληψή του  ήταν στα αρχικά σχέδια των Τούρκων.  Όμως το Λονδίνο ήταν σφόδρα εναντίον.

(Σημ, Φ.Α. Γι΄αυτό οι Βρετανοί και Αμερικανοί ασφυκτικά επέβαλαν στη Χούντα στο Πολεμικό  Συμβούλιο  20/7/74 να μην στείλει βοήθεια προς την Κύπρο και να άφηναν για 48 ώρες τους Τούρκους να εξασφάλιζαν το στόχο της εισβολής των. (Έτσι  και « Η εισβολή ξεκίνησε αλλά οι χουντικοί έβλεπαν άσκηση» άρθρο Κ. Βενιζέλου «Φιλελεύθερος» 23.7.2023).

Αμφότεροι συζήτησαν τα υπέρ και τα κατά επιστροφής Μακαρίου,  ο πρέσβης είπε ότι δεν τον υποστήριζε ως μελλοντικό πρόεδρο υποστήριζε τον Κληρίδη, ο δε  Κίσινγκερ ότι  έβλεπαν τα πράγματα με ψυχρή λογική  (προτιμούσε τον Γλ. Κληρίδη) αλλά δεν θα είχε αντίρρηση αν ο Μακάριος  το  διευθετούσε ικανοποιητικά.

Βρετανικός χάρτης με βρετανικά πλοία να σχηματίζουν κλοιό πέριξ της Κύπρου κατά τις τουρκικές εισβολές (Βιβλίο Φ.Α «Διζωνική vs Δημοκρατία» Λεμεσός 2019).

ΗΠΑ τη γροθιά και το ΗΒ το μυαλό

Ο Κίσινγκερ είπε στον Ραμσποθαμ ότι ο Κάλλαχαν του είπε οι ΗΠΑ πρόσφεραν τη γροθιά και το Ηνωμένο Βασίλειο ήθελε να προσφέρει το μυαλό (USA supplied the muscle and now the UK would like to supply thebrains – «Σ» 23.7.23)  άρα εννοούσε «δεν μας θέλετε στις διαπραγματεύσεις». Με τον πρέσβη να απαντά « δεν θα το έθετα ποτέ μου με αυτό το τρόπο»… 

Δεύτερη συνάντηση Μακαρίου Κίσινγκερ 29 Ιουλίου 1974

Ο Μακάριος ξεκίνησε λέγοντας του Κίσινγκερ ότι οι Σοβιετικοί προσπαθούσαν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση, το ενδιαφέρον τους δεν ήταν γνήσιο… Μόνο  οι ΗΠΑ μπορούσαν να επηρεάσουν Τουρκία και Ελλάδα αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ και που έπαιρναν στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ.  Το Κυπριακό πρόβλημα ήταν πολύ μικρό για τις ΗΠΑ και δεν ήταν σωστό να έλεγαν στις ΗΠΑ να κάνει αυτό ή το άλλο για πιέσεις.

Πρακτικά της συνάντησης Κίσινγκερ/Μακαρίου 29/7/74

Από τα πρακτικά της συνάντησης 29/7/74 Κίσινγκερ/Μακαρίου η αναφορά Μακαρίου για «Αμερικάνο μάγειρα»

Κίσινγκερ – Δεν κάνουμε τίποτα κάτω από πίεση … Θα έκανες και εσύ το ίδιο, δεν σε κατηγορώ…

Μακάριος – Δεν είμαι ικανοποιημένος με την στάση των ΗΠΑ. Είναι προς το συμφέρον σας να σταματήσετε την τουρκική εισβολή… Η Τουρκία συνεχίζει την εισβολή δίχως σεβασμό στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας… Τώρα προσπαθούν να επιβληθούν στην Κύπρο… οι απαιτήσεις των είναι παράλογες… Δεν πάνε πίσω στις γραμμές που καλεί το ψήφισμα. Ζητούν ομοσπονδία. Ο Ετσεβίτ λέγει «τα στρατεύματα μας θα μείνουν». Είναι εκβιασμός…θέλουν ο Αντι-πρόεδρος να έχει βέτο.

(Σημ. Φ.Α. Ο Μακάριος ξεχνούσε ότι το ψήφισμα 353 δεν καλούσε την Τουρκία να σταματήσει την εισβολή αλλά με την αναφορά στην  αποχώρηση των «ξένων στρατευμάτων» εννοούσε τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ στρατεύματα όταν ο ίδιος είχε κατηγορήσει 7 φορές την Ελλάδα ως να είχε κάνει εισβολή και το είχε υποσχεθεί στον Βρετανό Πρωθυπουργό!).

Κίσινγκερ – Νόμιζα ότι το συμφωνήσατε αυτό με τις Συμφωνίες του 1960.

Μακάριος – Ναι αλλά θέλουν αλλαγές. Και μείς θέλουμε αλλαγές. Οι Συνομιλίες συνεχίζονται για χρόνια.

Κίσινγκερ – τι ακριβώς μας θέλεις να κάνουμε;

Μακάριος – Πιο ουσιαστικό ρόλο. Είστε εις θέση να παίξετε αυτό το ρόλο… Διάβασα όταν πήγε ο Σίσκο στην Αθήνα και Άγκυρα χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα. Τώρα είστε επιφυλακτικοί.

Κίσινγκερ – Δεν ξέρεις τι λέμε ιδιωτικά…

Μακάριος – Η κατάσταση είναι χειρότερη τώρα. ΄Άνθρωποι ξεριζώθηκαν μεγάλος αριθμός προσφύγων…

(Σημ. Φ.Α. Δεν το σκέφθηκε άραγε όταν είπε στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι « ο κίνδυνος από την Ελλάδα ήταν μεγαλύτερος από εκείνο από την Tουρκία »;)  

Κίσινγκερ – Καθώς το ΗΒ διαπραγματεύεται με Ελλάδα και Τουρκία δεν είναι σωστό οι ΗΠΑ να αποπειραθούν να καπελώσουν τις διαπραγματεύσεις.

Μακάριος – Όμως στο παρασκήνιο…

Κίσινγκερ – Εξαρτάται τι θέλεις… ΄Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη δεν έχει σημασία πόσες χιλιάδες στρατεύματα υπάρχουν 20 ή 23,000 … σημασία έχει αν θα επιτευχθεί πολιτική συμφωνία να ελαττώσει τον αριθμό. Τώρα αυτό που θέλουμε είναι να διευθετηθεί αυτό με υλοποίηση της εκεχειρίας…

Μακάριος – Εκείνο που με ενοχλεί είναι ότι οι Τούρκοι δεν θα θέλουν διευθέτηση. Με το χρόνο θα σταθεροποιούν τη θέση τους οι συνομιλίες θα πάρουν μήνες ή χρόνια…αντιλαμβάνομαι οι Τούρκοι δεν θα αποχωρήσουν μέχρι τελικής συμφωνίας… Αν μακρηγορήσουν οι συνομιλίες ποια θα είναι η κατάσταση, ο κόσμος μας υποφέρει. Λένε θα δεχθούν το Σύνταγμα του 1960 με αλλαγές.

Κίσινγκερ – Δεν μου είπαν κάτι τέτοιο . Η εκτίμηση μου είναι ότι θέλουν να κρατήσουν τα στρατεύματα εκεί.

Μακάριος – μέχρι λύσης ή για πάντα;

Κίσινγκερ – Μεταξύ λύσης και για πάντα. Δεν είμαι εδώ ως ο δικηγόρος τους.

Μακάριος – Είπαν εισέβαλαν για να αποκαταστήσουν τη τάξη και διασφαλίσουν το Σύνταγμα.

(Σημ. Φ.Α – ήταν τόσο αφελής όταν έδιδε την συγκατάθεσή του στο Λονδίνο 17.7.74 στον Τζέιμς Κάλλαχαν για συνεργασία με την Τουρκία και όταν τους ευχαριστούσε (Τούρκους) στον ΟΗΕ πριν την ομιλία του; Που δεν  γνώριζε τα σχέδια της Τουρκίας τόσα χρόνια , που πίστεψε ότι εισβάλλοντας θα αποκαταστούσαν την τάξη «ειρηνικά» και θα έφευγαν; Και όταν είπε στην ομιλία του πως « ο κίνδυνος από την Ελλάδα ήταν μεγαλύτερος από εκείνο από την Τουρκία»…)

Κίσινγκερ – Κατά τη πρώτη εβδομάδα ξέραμε ότι μιας και μπήκαν θα ήταν δύσκολο να τους βγάλουμε αλλά δεν θέλαμε να αγιάσουμε την τουρκική εισβολή… Δεν πιστεύω αυτή πρέπει να είναι η τελική λύση (διπλή ένωση).  Δεν υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ.  Δεν πρέπει να υπάρχουν ελληνικά στρατεύματα,  αυτό θα οδηγήσει σε οριστική διχοτόμηση.

Μακάριος – Ποιες οι προοπτικές διευθέτησης;

Κίσινγκερ – Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλοί μάγειροι. Ο Κάλλαχαν χρειάζεται γρήγορη επιτυχία. Οι Σοβιετικοί έχουν τα δικά τους κίνητρα.  H ελληνική κυβέρνηση τα δικά της προβλήματα. Και, ο Ετσεβίτ… ενθαρρύνουμε μια διευθέτηση… Δεν μπορούμε να είμαστε η μόνη χώρα να προσφέρουμε διευθέτηση, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει. Σε αυτή τη φάση στις συνομιλίες της Γενεύης οι προοπτικές είναι καλές. Στην επόμενη φάση η Τουρκία θα αλλάξει τη θέση της. Ακόμα υπάρχουν πολλοί μάγειροι.

Μακάριος – Προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα. Πηγαίνοντας πίσω στο Σύνταγμα – δεν θέλουμε μόνο αυτό…

Ο Κίσινγκερ με τη συγκατάθεση του Μακαρίου θα έστελνε το ίδιο βράδυ τις προτάσεις Μακαρίου στους Τούρκους…

Για τις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη:

Κίσινγκερ- Δεν μπορούμε να διεξάγουμε τις διαπραγματεύσεις αυτές. Έχουμε κάποιο εκεί και σε κάθε κρίσιμη εξέλιξη ζητήθηκε η γνώμη μας και την δώσαμε. Υπήρξαμε βοηθητικοί με χαμηλό τόνο. Κάναμε κύριες προσπάθειες για τη Γενεύη… Ούτε οι Έλληνες ούτε οι Τούρκοι άνοιξαν τα χαρτιά τους ακόμα. (Εννοούσε την Γενεύη Ι).

Μακάριος – Eμείς δεν έχουμε χαρτιά. (Η απελευθέρωση δεν μπορούσε na  ήταν άραγε στα «χαρτιά»;)

Ο Κίσινγκερ του είπε ότι έπρεπε να διαβάσει το Σύνταγμα του 1960, δεν γνώριζε τίποτα γι΄αυτό και τόνισε « Λέγω όμως  ότι είμαι υπέρ της ανεξαρτησίας. Δεν υποστηρίζουμε διχοτόμηση. Υποστηρίζουμε μια λύση με την οποία συμφωνούν όλοι… Θα παίξουμε ένα αυξημένο εποικοδομητικό ρόλο…. Θα πω είχαμε μια καλή συζήτηση… Επιδιώκουμε μια λύση στο πλαίσιο ανεξαρτησίας, κυριαρχίας για την Κύπρο και τις συνταγματικές της διευθετήσεις.»

Ο Μακάριος ρώτησε αν μπορούσε να του τηλεφωνήσει αν προέκυπτε επείγουσα ανάγκη, και του απάντηση « ναι ελεύθερα». 

Αεροδρόμιο Λευκωσίας – έντονη επέμβαση Λονδίνου

Η περιοχή του αεροδρομίου «ανήκει»  στο Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας ως «retained site» (όχι κυρίαρχη περιοχή) σύμφωνα με τις Συμφωνίες του 1960.Η RAF(Βρετανική Βασιλική Αεροπορία) συνέχισε να κατέχει μέρος του «site», γνωστό ως «RAF Nicosia Retained Site». Το καθεστώς αυτό  έδωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο το δικαίωμα να εξασκεί αποκλειστικό έλεγχο πάνω στην συγκεκριμένη περιοχή σε ώρα έκτακτης ανάγκης. Επιπλέον, τρεις πρώην σταθμοί της RAFπλησίον του αεροδρομίου μοιράζονταν διευκολύνσεις με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ μετά την δημιουργία της το Μάρτιο του 1964. Το Αεροδρόμιο επεκτάθηκε με νέο κτίριο το 1968…Στις 20 Ιουλίου 1974 η τουρκική αεροπορία βομβάρδισε το Αεροδρόμιο. Στις 23 Ιουλίου, οι μάχες μεταξύ τουρκικών και ελληνικών δυνάμεων ήταν φοβερές και ο τότε Ινδός Στρατηγός Prem Chand επικεφαλής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ διέταξε την κατάληψη του Αεροδρομίου και κήρυξε την περιοχή Προστατευόμενη από τα Ηνωμένα Έθνη…

Ένα από τα αεροπλάνα Trident 2E των Κυπριακών Αερογραμμών θύματα της τουρκικής βαρβαρότητας

Η ενέργεια του Στρατηγού Chand λήφθηκε με την σύμφωνη γνώμη της βρετανικής κυβέρνησης η οποία  επενέβη τότε δυναμικά ώστε να ματαιώσει κατάληψη του Αεροδρομίου από τους Τούρκους, με τον επί τόπου  Βρετανό Ταξίαρχο, Henn, Διοικητή των Βρετανικών Στρατευμάτων στο νησί αποφασισμένο να σταματούσε τους Τούρκους και με βία αν χρειαζόταν με τον οποίο συμφωνούσε και ο Βρετ. ΄Υπ. Αρμοστής… Ο δε Γλ. Κληρίδης είχε διατάξει την Εθνική Φρουρά να πάρει θέσεις μάχης και ζητούσε κάθε πίεση προς τους Τούρκους να μην προχωρούσαν στην κατάληψη του Αεροδρομίου.

Ο Βρετ. ΥΠΕΞ James Callaghan ζήτησε επίσης και από τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Δρ. Henry Kissingerνα έβαζε και εκείνος πίεση στον Ετσεβίτ… (Βρετ. Στρατιωτική έκθεση 1975).

Θυμίζω ότι στις 17 Ιουλίου 1974  η βρετανική κυβέρνηση Wilson/Callaghan  συμφώνησε στο 10 Downing Street  με τα σχέδια του Ετσεβίτ για εισβολή και αλλαγή  του  στάτους κβο της Κυπριακής Δημοκρατίας, φτάνει, όμως,  να μην ενοχλούσε τις βρετανικές βάσεις. Και προφανώς εκεί ήταν που εξουδετερώθηκε και η προέλαση Ετσεβίτ προς Λάρνακα που κυκλοφόρησε με τον τουρκικό  χάρτη καρτ ποστάλ ( Μέρος Β’ «Σ» 23.7.23).  Όταν του υποσχέθηκαν να  μπλόκαραν τους ‘Ελληνες από το να στείλουν βοήθεια. Το έκαναν στο Πολεμικό Συμβούλιο στην Αθήνα 20.7.1974. και με τα πλοία τους κλοιό πέριξ της Κύπρου…

(Βλέπε «Το Διεθνές Αεροδρόμιο Λευκωσίας και γιατί για 48 χρόνια δεν λειτουργεί…» «Σημερινή» έντυπη 1.5.22 και ηλεκτρονική 4.5.22)

https://simerini.sigmalive.com/article/2022/5/4/to-diethnes-aerodromio-leukosias-kai-giati-gia-48-khronia-den-leitourgei/

Τέλος Γ’ Μέρους.

Στο Μέρος Δ’

-Οι Βρετανοί ετοιμάζουν χάρτες με την οριοθέτηση της γραμμής Αττίλα – μεταφέρονται στη Γενεύη ΙΙ

-Τι γνώριζαν οι βρετανικές  μυστικές υπηρεσίες πριν τις δύο εισβολές  

-Βρετανικά, Αμερικανικά και Ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

 ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 30/7/2023

Πλάμεν Τόντσεφ: Τέσσερις Διευκρινίσεις για την Aνερχόμενη Κίνα

0

Η κοσμογονία που συντελείται αυτό το χρονικό διάστημα στη διεθνή σκηνή, με αποκορύφωμα τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά και την κλιματική κρίση, έχει εξαλείψει το σύνολο σχεδόν των βεβαιοτήτων του μεταψυχροπολεμικού ιστορικού κύκλου. Μετά από μια περίπου εικοσαετή περίοδο αμερικανικής μονοκρατορίας, η Κίνα έχει πλέον εδραιωθεί ως το αντίπαλο δέος των ΗΠΑ και αναδυόμενη «υπερδύναμη» που επιδιώκει την αντικατάσταση της Pax Americana με μια άλλη – απείρως πιο σύνθετη – παγκόσμια τάξη, αλλά με ισχυρό κινεζικό αποτύπωμα.

Ταυτόχρονα, υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες κατανόησης τόσο της υψηλής στρατηγικής του Πεκίνου, όσο και των δυνατοτήτων της Κίνας να επιτύχει τους φιλόδοξους στόχους της. Οι δυσκολίες αυτές οφείλονται εν μέρει στην έλλειψη ακριβούς πληροφόρησης λόγω της μυστικοπάθειας των κινεζικών αρχών, όπως μάς υπενθυμίζει η μυστηριώδης εξαφάνιση και μετέπειτα καθαίρεση του Υπουργού Εξωτερικών της Κίνας. Εν μέρει, όμως, οφείλονται και σε παρωχημένες αντιλήψεις στη Δύση που χρήζουν επικαιροποίησης, αν όχι πλήρους αναθεώρησης. Κατά τρόπο αναπόφευκτα επιγραμματικό, το σημείωμα αυτό περιέχει κάποιες βασικές διευκρινίσεις για την Κίνα που κρίνονται απαραίτητες.

Θα γίνει η Κίνα η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο;

Πριν από μια δεκαετία περίπου θεωρείτο δεδομένο ότι μέχρι το 2025 η Κίνα θα καθίστατο η μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη, ξεπερνώντας τις ΗΠΑ. Σήμερα, η βεβαιότητα αυτή έχει δώσει τη θέση της σε νέες εκτιμήσεις ότι η εν λόγω εξέλιξη, αν πράγματι επιβεβαιωθεί, αναβάλλεται κατά μια δεκαετία το λιγότερο. Η παράλυση της κινεζικής οικονομίας το 2022 λόγω της πολιτικής μηδενικής ανοχής στον κορωνοϊό (zero-COVID) όχι απλά ανέδειξε, αλλά και επέτεινε, χρόνια προβλήματά της, όπως είναι η φούσκα στον τομέα των ακινήτων, η κατασπατάληση πόρων για υποδομές αμφιβόλου αποδοτικότητας, συσσωρευμένα κρυφά χρέη, κ.λπ.

Ως αποτέλεσμα, δεν έχει απαντηθεί ακόμη το ερώτημα αν η Κίνα θα μπορέσει να ξεπεράσει τη λεγόμενη “παγίδα του μεσαίου εισοδήματος” και να ξεφύγει από το στάτους της “αναπτυσσόμενης” οικονομίας. Είναι δε γνωστή η ρήση ότι, με τη συρρίκνωση και γήρανση του πληθυσμού της, η Κίνα κινδυνεύει να γεράσει πριν προλάβει να πλουτίσει.

Μπορεί η Κίνα να συμβάλει στην αντιμετώπιση παγκόσμιων προκλήσεων;

Αποτελεί διακηρυγμένο στόχο του Πεκίνου μέχρι το 2049, την 100ή επέτειο της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, η χώρα να έχει αναδειχθεί ως το πιο προηγμένο έθνος στην υφήλιο και ηγέτιδα δύναμη της παγκόσμιας κοινότητας. Προκειμένου να επιτύχει αυτόν τον φιλόδοξο στόχο, η Κίνα καλείται να ξεπεράσει τη λεγόμενη “παγίδα του Kindleberger” και να αποδείξει πως έχει την ικανότητα να εξασφαλίζει διεθνή δημόσια αγαθά, όπως σταθερότητα, ασφάλεια, ειρήνη, ευημερία, καθαρό περιβάλλον, κ.λπ.;

Η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης είναι ένα προφανές πεδίο δραστηριοποίησης του Πεκίνου. Σημειώνεται ότι η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλιακής ενέργειας στον κόσμο, αλλά ταυτόχρονα είναι και ο μεγαλύτερος καταναλωτής άνθρακα παγκοσμίως. Γι’αυτόν τον λόγο η Κίνα έχει μεγάλες ευθύνες για την κλιματική αλλαγή και θα μπορούσε να βοηθήσει μόνο αν αναθεωρήσει ριζικά το χρονοδιάγραμμά της για την εξάλειψη των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, προκειμένου να επιταχύνει τη μετάβασή της σε κλιματική ουδετερότητα.

Ως προς την ασφάλεια και την σταθερότητα, έχει συζητηθεί εκτενώς ο διαμεσολαβητικός ρόλος του Πεκίνου για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας. Ταυτόχρονα, όμως, η συμβολή της Κίνας έχει υπερεκτιμηθεί, καθώς οι δύο αιώνιοι αντίπαλοι στον αραβομουσουλμανικό κόσμο επιζητούσαν αυτήν την διευθέτηση ούτως ή άλλως. Αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων ότι το Πεκίνο θα δυσκολευτεί να σημειώσει την ίδια επιτυχία σε άλλες διαμεσολαβητικές προσπάθειες που έχει ανακοινώσει, όπως π.χ. μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας ή μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινιακής Αρχής.

Οι δε άλλες πρωτοβουλίες που διατυμπανίζει η Κίνα για την ασφάλεια (GSI), την ανάπτυξη (GDI) και τον πολιτισμό (GCI) σε παγκόσμια κλίμακα είναι κυρίως διακηρυκτικού χαρακτήρα και χωρίς σαφές περιεχόμενο προς το παρόν.

Είναι η Κίνα υπερδύναμη;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ατζέντα του Πεκίνου προσιδιάζει στις φιλοδοξίες μιας υπερδύναμης. Και η Κίνα πράγματι είναι υπερδύναμη με όρους οικονομικούς και πολιτικούς. Ενδεικτικά και μόνο, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως και ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικών οχημάτων, ενώ κατέχει δεσπόζουσα θέση ως πηγή σπάνιων γαιών. Ως τεχνολογική και διαστημική δύναμη, σε πολλούς τομείς η Κίνα πλησιάζει πλέον τις ΗΠΑ, αν και προς το παρόν παραμένει εξαρτημένη από ορισμένες δυτικές τεχνολογίες αιχμής, π.χ. στους ημιαγωγούς τελευταίας γενιάς.

Εκτός του οικονομικού και τεχνολογικού βάρους της, η Κίνα είναι σημαίνον και ιδιαίτερα δραστήριο μέλος του ΟΗΕ. Ταυτόχρονα, πρωτοστατεί στη δημιουργία νέων διεθνών θεσμών, όπως είναι οι ομάδες BRICS και G-20, ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης Υποδομών, κ.ά. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί η απήχηση της Κίνας σε πολλές χώρες του παγκόσμιου Νότου.

Σε ό,τι αφορά τη στρατιωτική ισχύ της, η Κίνα υπολείπεται ακόμη των ΗΠΑ, αν και έχει πλέον πολεμικό ναυτικό μεγαλύτερο από το αμερικανικό. Συγχρόνως, η κινεζική ηγεσία δίνει μεγάλη σημασία στην αναβάθμιση του πυρηνικού οπλοστασίου της χώρας. Από την άλλη μεριά, όμως, μεγάλο ερωτηματικό αποτελεί το αξιόμαχο των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων – η Κίνα παραμένει αδοκίμαστη σε τακτικό πόλεμο μετά τη σύρραξή της με τον Βιετνάμ το 1979.

Κατά πόσο μπορεί η Ελλάδα να βασιστεί στην Κίνα;

Η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της Ελλάδας επιβάλλει τη διατήρηση καλών διπλωματικών σχέσεων με πλήθος δυνάμεων έξω από το δυτικό στρατόπεδο, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας. Η Αθήνα σαφώς λαμβάνει υπόψη της το θεσμικό βάρος της Κίνας ως μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας στα Ηνωμένα Έθνη. Ταυτόχρονα, όμως, ενδείκνυνται ρεαλιστικές παραδοχές κι όχι υπέρμετρες προσδοκίες, οι δε εύπεπτες πρωτοβουλίες με θέμα τους ένδοξους αρχαίους πολιτισμούς της Ελλάδας και της Κίνας δεν προσφέρουν στέρεη βάση για την επίλυση σύγχρονων πολιτικών και οικονομικών ζητημάτων.

Λ.χ. υπάρχει η εκκρεμότητα με τα δύο ανταγωνιστικά μνημόνια (τουρκολιβυκό και ελληνοαιγυπτιακό) που έχουν κατατεθεί στον ΟΗΕ. Ωστόσο, είναι μάλλον απίθανο το Πεκίνο να στηρίξει την ελληνική επιχειρηματολογία που βασίζεται εξ ολοκλήρου στη σύμβαση UNCLOS για το διεθνές δίκαιο της θάλασσας – την ίδια σύμβαση, την οποία η Κίνα αγνοεί επιδεικτικά στη δική της διαμάχη με τις Φιλιππίνες στη Νοτιοσινική Θάλασσα. Μένει δε να αποδειχθεί ποια στάση θα κρατήσει το Πεκίνο στο Κυπριακό, πέραν της επίκλησης πλήθους ανεφάρμοστων ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Στο θέμα των ελληνοκινεζικών οικονομικών σχέσεων, ξεχωρίζει βεβαίως η επένδυση της COSCO, χάρη στην οποία το λιμάνι του Πειραιά έχει σημειώσει θεαματική άνοδο στη διεθνή κατάταξη. Ωστόσο, δεν είναι σαφές πώς ακριβώς κατανέμονται τα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη από την παρουσία της COSCO και θα ήταν πολύ χρήσιμη μια λεπτομερής αξιολόγηση του συνολικού αναπτυξιακού αντίκτυπου αυτής της επένδυσης στην ελληνική οικονομία. Επισημαίνεται, επίσης, το συνεχώς διευρυνόμενο εμπορικό έλλειμμα της Ελλάδας με την Κίνα, αν και μεγάλο μέρος των κινεζικών εισαγωγών σχετίζεται με εξοπλισμό απαραίτητο για την πράσινη μετάβαση της ελληνικής οικονομίας.

Συμπερασματικά, ενώ η Κίνα δείχνει να χάνει μέρος του δυναμισμού της, παραμένει βασικός πυλώνας της παγκόσμιας οικονομίας και αναμφίβολα έχει αναδειχθεί σε έναν από τους πόλους στο υπό διαμόρφωση διεθνές στερέωμα του 21ου αιώνα. Η Δύση αναγκάζεται να συνηθίσει την ιδέα ενός “μεταδυτικού” κόσμου, στον οποίον νέες ανερχόμενες δυνάμεις, με προεξάρχουσα την Κίνα, θα διαδραματίζουν βαρύνοντα ρόλο στο μέλλον.

Η αντιμετώπιση της Κίνας απαιτεί πολύ καλά επεξεργασμένες θέσεις, απαλλαγμένες από βεβαιότητες του παρελθόντος και βασισμένες σε νηφάλια ανάγνωση τόσο των προθέσεών της, όσο και των δυνατοτήτων της. Η υποεκτίμηση της Κίνας και του παγκόσμιου βάρους της θα ήταν εξίσου αντιπαραγωγική με την υπερεκτίμησή της και την αποδοχή της ρητορικής της τοις μετρητοίς.

*Πλάμεν Τόντσεφ, Επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ)

liberal.gr

ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ.

7
του Παντελή Σαββίδη
Θέλετε απο άγνοια, θέλετε απο έλλειψη ενδιαφέροντος διότι εξυπηρετούν συμφέροντα, θέλετε απο βαριεστημάρα επειδή γνωρίζουν καλά ότι έχουν να κάνουν με έναν ευκολόπιστο λαό που χειραγωγείται εύκολα, οι ελληνικές κυβερνήσεις, με βαριά ευθύνη και της σημερινής, δεν εφαρμόζουν λύσεις στο πρόβλημα καταστροφής της χώρας απο πυρκαγιές, ενώ υπάρχουν.
Ο καθηγητής Γιόχαν Γκέοργκ Γκόλνταμερ, είναι επικεφαλής του Παγκόσμιου Κέντρου Παρακολούθησης Πυρκαγιών του Ινστιτούτου Max Planck και εξηγεί στην DW ότι το κύριο πρόβλημα των πυρκαγιών στην Ελλάδα βρίσκεται στο ότι «λόγω της παρακμής της γεωργίας, της εγκατάλειψης, δηλαδή, των γεωργικών καλλιεργειών […] και της ανάπτυξης του τουρισμού, μεγάλο μέρος των περιοχών που χρησιμοποιούνταν εντατικά στη γεωργία βρίσκεται σε αγρανάπαυση», με αποτέλεσμα «οι πυρκαγιές να βρίσκουν περισσότερο πρόσφορο έδαφος».
Αυτό, δηλαδή, που σας λέω εδώ και καιρό. Το εγκληματικό αθηναϊκό-ΚΑΙ ΜΟΝΟ-κράτος με την πολιτική του έχει συγκεντρώσει τον μισό πληθυσμό της χώρας στην πρωτεύουσά του με αποτέλεσμα να εγκαταληφθεί η ύπαιθρος και να μην λαμβάνονται μέτρα όπως παλαιότερα, όταν υπήρχαν άνθρωποι να την καλλιεργήσουν, να την κατοικήσουν και να την προστατεύσουν.
Γνωρίζετε άλλη χώρα, πλην μερικές αφρικανικές που να έχει συγκεντρωμένο τον μισό πληθυσμό της στην πρωτεύουσα; Και γνωρίζετε άλλον λαό που αντί να το καταγγέλλει, να επιτίθεται σε όποιον το επισημαίνει;
Ο Γκόλνταμερ αναφέρει στην Deutsche Welle ότι «μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 2018 στο Μάτι, ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας του ζήτησε να αναπτύξει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική. […] Η έκθεση που εκπονήθηκε συνιστούσε τη στοχευμένη διαχείριση της γης, υπό το πρίσμα της κοινωνικής αλλαγής, του αγροτικού μετασχηματισμού και της κλιματικής κρίσης. “Από τότε που εξελέγη πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λέει, κάποια πράγματα σίγουρα εφαρμόστηκαν, όμως συνολικά πρόκειται για μια επίπονα χρονοβόρα διαδικασία».
Είναι η διπλωματική έκφραση του ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έκανε τίποτε.
Ο εμπειρογνώμονας προσθέτει ακόμη ότι «υπάρχει επίσης ένα συμμετοχικό στοιχείο στην πρόληψη, όταν πρόκειται για τη μείωση του κινδύνου που διατρέχει ένα σπίτι ή ένας οικισμός από τις καταστροφές», εξηγώντας ότι «είναι πιο λογικό να παρθούν μέτρα από κοινού σε δημοτικό επίπεδο. Αυτό αφορά και όσους έχουν δασικά οικόπεδα, πράγμα που αποτελεί πρόβλημα σε όλη την Ευρώπη. Παντού υπάρχει κατακερματισμός της ιδιοκτησίας γης, η οποία ανήκει σε ανθρώπους που δεν ζουν πλέον εκεί, αλλά σε αστικές περιοχές. Ως αποτέλεσμα κανείς δεν διαχειρίζεται αυτές τις εκτάσεις. Ωστόσο οι ιδιοκτήτες δασών και γης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην κοινή άμυνα, επομένως πρέπει να συμμετέχουν ενεργά – όπως και στην πυρόσβεση».
Καταλάβατε, λοιπόν, που βρίσκεται το πρόβλημα; Για να μην σας κοροϊδέουν.
Την επόμενη φορά που θα δείτε τον βουλευτή σας πείτε του πως δεν έχει άλλη ψήφο ούτε στον ίδιο ούτε στο κόμμα του αν δεν πιέσει να επαναφερθεί ο Καποδίστριας στην οργάνωση της χώρας στη θέση του Καλλικράτη. Να γίνει σύνθημα αυτό για την σωτηρία της χώρας. Εκτός και αν δεν σας ενδιαφέρει.
Με καφέ στις καφετέριες και καταγγελίες στυλ πλάκας δεν λύνεται κανένα πρόβλημα.
Ή θα βοηθήσετε όλοι ή οδηγούμεθα με μαθηματική ακρίβεια στην διάλυση. Και τότε, ούτε καφές θα υπάρχει στην παραλία. Αυτός στο φλυτζανάκι θα ονομάζεται-και θα είναι- τούρκικος.
Λέει και κάτι άλλο ο καθηγητής στην ίδια συνέντευξη στην DW. Ότι πρέπει να επεκταθεί χρονικά και χωρικά ο τουρισμός στην Ελλάδα διότι το τουριστικό συνάλλαγμα είναι, σε καλές χρονιές, το 1/4 του ετήσιου εισοδήματος της χώρας. Και αναφέρει χαρακτηριστικά πως δεν είναι τόσο προβεβλημένη τουριστικά η βόρεια Ελλάδα.
Όσοι, λοιπόν, είστε βορειοελλλαδίτες δείξτε με τον τρόπο που θα κρίνετε εσείς την απέχθειά σας προς την πολιτική του αθηναϊκού ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΘΗΝΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥ- κράτους. Το κράτος είναι αθηναϊκό, δεν είναι αθηνοκεντρικό. Είναι, ουσιαστικά, μια αθηναϊκή αποικία. Και λειτουργεί με όρους αποικίας.
Το τελευταίο που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι υπάρχουν σήμερα τεχνολογικές δυνατότητες που μπορούν να βοηθήσουν στην επιχείρηση κατάσβεσης των πυρκαγιών χωρίς να διακινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές. Τον ρόλο αυτό μπορούν να τον αναλάβουν τα drones. Λάθος του Μητσοτάκη ο οποίος δεν γνώριζε καν ότι η εταιρία που παράγει τα canadair έχει σταματήσει την παραγωγή τους η δήλωσή του ότι “πάμε σφαίρα για canadair”. Και η άγνοια αυτή δείχνει πόσο “σφαίρα” θα πάει για την αγορά τους. Αντί για canadair ας δουν μήπως είναι αποτελεσματικότερα τα drones. Θα υπάρχει και στα drones το δέλεαρ της αγοράς εξοπλισμών. Ας μην ανησυχούν.

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ.- Ή ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ Ή ΤΟ ΔΙΑΛΥΟΥΜΕ

9
του Παντελή Σαββίδη
Ήδη, το σύστημα αρχίζει να προετοιμάζεται για την διαχείρηση της επόμενης ημέρας θέτοντας στο απυρόβλητο τον… “αναντικατάστατο” πρωθυπουργό και υποβαθμίζοντας τις ευθύνες όλων των άλλων.
Εκείνο που προκύπτει απο την τραγωδία των πυρκαγιών, απο συζητήσεις με ανθρώπους που έχουν σχετικές εμπειρίες, είναι ότι η φωτιά δεν σβήνει αν πάρει τις διαστάσεις που προκάλεσαν τις τελευταίες καταστροφές.
Άρα, κάτι πρέπει να γίνει προληπτικά. Και προληπτικά για να γίνει κάτι πρέπει να αντιμετωπισθεί το θέμα με σοβαρότητα.
Γενικώς, θα πρέπει το κράτος να σοβαρευθεί και να δημιουργήσει μια Σχολή Διοίκησης πολύ υψηλών προδιαγραφών. Απο τους αποφοίτους της σχολής αυτής θα στελεχώνεται όλος ο κρατικός μηχανισμός. Απο τους δήμους ως την κυβέρνηση.
Δεύτερον και σπουδαιότερον: Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων για να διαπιστώσουμε πως το σύστημα Καλλικράτης τελείωσε την ελληνική περιφέρεια και πως χρειάζεται η επιστροφή στον Καποδίστρια; Τίποτε δεν μπορούν να κάνουν οι δήμοι. Έγιναν μικρογραφία της δομής του ελληνικού κράτους.
Δεν μπορούν οι δήμοι να λειτουργήσουν σε πρωτογενές επίπεδο προληπτικά ούτε για τις φωτιές όπως είναι σήμερα. Είναι μεγάλοι. Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι κάτι πολύ διαφορετικό απο αυτό που είχε στο μυαλό του το τραγικό δίδυμο Γιώργος Παπανδρέου-Γιάννης Ραγκούσης που εφήρμοσε τον Καλλικράτη.
Υπάρχει η είδηση ότι θα διενεργηθούν έκτακτοι έλεγχοι και ασκήσεις πυρασφάλειας σε στρατόπεδα με επιβλέποντα τον Χαρδαλιά.
Η απόλυτη διάλυση του κράτους. Ο Χαρδαλιάς ως τι-ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ- θα κάνει τους ελέγχους πυρασφάλειας που εξήγγειλε η κυβέρνηση;
Δεν υπάρχουν όργανα στις ένοπλες δυνάμεις γι αυτήν την δουλειά;
Ας υποθέσουμε πως ο …ικανώτατος κ. Χαρδαλιάς, ως επιτυχημένος γραμματέας πολιτικής προστασία- όπου τα έκανε μαντάρα και απηλλάγη των καθηκόντων του- γνωρίζει το θέμα. Αν δεν ήταν ο Χαρδαλιάς, το κράτος δεν θα είχε όργανα στη δομή του γι αυτήν την δουλειά;
Τέλος, όλα αυτά είναι στάκτη στα μάτια. Σε λίγο ο ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ πρωθυπουργός θα χειροκροτείται. Και όσο βλέπεις το πολιτικό σύστημα σε πιάνει ίλιγγος.
Το απόλυτο τίποτε.
Αλλαγή της οργάνωσης της χώρας με επιστροφή στον Καποδίστρια, υψηλού επιπέδου σχολή απο όπου θα στελεχώνεται η δημόσια διοίκηση, απόλυτη αποσυγκέντρωση του κράτους με κίνητρα για μείωση του πληθυσμού της πρωτεύουσας στο 1/3, διάχυση των κρατικών θεσμών ανά την περιφέρεια.
Διαφορετικά ο εξευτελισμός που υπέστη το κράτος με τις φωτιές, η τραγωδία με την απώλεια δύο νέων στελεχών της αεροπορίας και η καταστροφφή στις εκτάσεις της χώρας θα είναι καθημερινό φαινόμενο. Το θέλετε; Στηρίξτε τις κυβερνητικές επιλογές. Αν δεν το θέλετε πιέστε για αλλαγές.
Το παιχνίδι τελείωσε.

ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙ Ο κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ;

13

Του Παντελή Σαββίδη

Ένα σχόλιο για το ατύχημα στην αποθήκη πυρομαχικών πλησίον της Α.Β. Νέας Αγχιάλου

1

Στην αποθήκη πυρομαχικών πλησίον της Α.Β. Νέας Αγχιάλου προκλήθηκε έκρηξη από παλαιές βόμβες σειράς Mk-80. Οι βόμβες αυτές ήταν στοιβαγμένες σε εξωτερικό χώρο, εντός της περιμέτρου του στρατοπέδου αλλά εκτός των κλειστών αποθηκών καθ’ εαυτών.

Γιατί ήταν εκεί οι βόμβες; Οι βόμβες δεν ήταν εκεί από αμέλεια αλλά από μία δύσκολη επιλογή της ΠΑ και των ΕΕΔ. Τα «καλά», νεότερης κατασκευής και υψηλότερης στρατιωτικής αξίας πυρομαχικά ήταν αποθηκευμένα στους προβλεπόμενους χώρους και υπό τις προβλεπόμενες συνθήκες. Τα «καλά», νεότερης κατασκευής και υψηλότερης στρατιωτικής αξίας πυρομαχικά είναι επίσης ακριβά και λίγα, όπως ακριβοί (και πεπερασμένης χωρητικότητας) είναι οι αποθηκευτικοί χώροι πυρομαχικών. Η ΠΑ είχε εκ των προτέρων λάβει συνειδητά μία στρατιωτική απόφαση: να τηρήσει μεγαλύτερα αποθέματα πυρομαχικών απ’ όσα μπορούσε να στεγάσει υπό τις προβλεπόμενες συνθήκες, επειδή η πολεμική εμπειρία των «κανονικών» πολέμων δείχνει ότι τα αποθέματα πυρομαχικών είναι κρίσιμα και σε επιχειρησιακές συνθήκες εξαντλούνται ταχύτατα.

Μπορεί κανείς εύκολα να πει: αφού η ΠΑ κρίνει ότι χρειάζεται περισσότερα πυρομαχικά, γιατί δεν χτίζει αντιστοίχως περισσότερες αποθήκες; Η απάντηση είναι: επειδή οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι αναγκασμένες να διατηρούν ένα μέγεθος παντελώς δυσανάλογο με τα οικονομικά μέσα που τους διαθέτει η Ελληνική Πολιτεία. Στην επιδίωξη να τηρούν έναν μηχανισμό κατά πολύ μεγαλύτερο από αυτόν που οι οικονομικές δυνατότητες επιτρέπουν, τα λειτουργικά έξοδα και οι δαπάνες για υποδομές περιστέλλονται -συχνά σε σημείο μη αποδεκτό. Ενίοτε η ανισορροπία μεταξύ δαπανών οπλικών συστημάτων αφ’ ενός και υποδομών ή μη οπλικών συστημάτων αφ’ ετέρου οδηγεί σε υποβάθμιση της πραγματικής ισχύος, ακόμη κι αν η «ονομαστική» ισχύς στα χαρτιά είναι μεγάλη.

Έπρεπε η ΠΑ να τηρεί το μεγάλο αυτό απόθεμα σχετικά «υποβαθμισμένων» πυρομαχικών; Ασφαλώς ναι. Οι πραγματικοί πόλεμοι αυτό δείχνουν, κι αν κάποιοι το ξεχνούν χαζεύοντας τις ΗΠΑ να εξουδετερώνουν με άνεση τριτοκοσμικούς αντιπάλους, είναι αξιέπαινο ότι η ΠΑ δεν μπερδεύεται. Μπορούσε η ΠΑ να φτιάξει περισσότερες αποθήκες για να καταφέρει να στεγάσει το επιπλέον απόθεμα βομβών; Αυτό αποτελεί μεγάλο και δύσκολο ερώτημα, και ασφαλώς είναι πολύ ευρύτερο: είναι οι υποδομές των ΕΔ (και όχι μόνον οι αποθήκες των αεροπορικών πυρομαχικών, αλλά και πολύ πιο θεμελιώδεις υποδομές: αεροπορικές βάσεις, ναύσταθμοι, βασικά στρατόπεδα -για να μην αναφέρουμε το σύνολο των εγκαταστάσεων) σε αποδεκτή κατάσταση; Το ερώτημα δεν τίθεται μόνον για λόγους πυρασφαλείας -αυτό είναι το λιγότερο. Το ερώτημα τίθεται για λόγους επαρκούς υποστηρίξεως πραγματικών επιχειρήσεων.

Απλώς να επισημάνουμε ότι όταν διάφοροι ενθουσιώδεις (πολίτες σχολιαστές, ου μην αλλά και υπηρεσιακοί που θα όφειλαν να γνωρίζουν καλύτερα) μοιράζουν απλόχερα τα δις δολάρια στο ένα ή το άλλο υπέρ-όπλο, ας έχουν κατά νου ότι οι προϋπολογισμοί των κρίσιμων υποδομών και οι λειτουργικοί προϋπολογισμοί έχουν εξ ίσου ή και μεγαλύτερες απαιτήσεις, παρ’ όλο που δεν θα βγει κανείς σχολιαστής να πει: οι εγκαταστάσεις της «τάδε» βάσης είναι απολύτως ανεπαρκείς και πρέπει να ενισχυθούν. Το θέμα δεν είναι εξ ίσου σέξυ με τα κανόνια και τα βαπόρια, είναι όμως εξ ίσου κρίσιμο. Τώρα η ΠΑ εκτέθηκε, κι ένας καθ’ όλα ικανός διοικητής ΠΜ καταστρέφεται υπηρεσιακά, για λόγους πυρασφαλείας για τους οποίους δεν φέρει πραγματική ευθύνη. Για την ακρίβεια, η ΠΑ έλαβε ένα -όχι παράλογο- ρίσκο, κι έχασε. Σε κάθε «Ηνίοχο» εκτιθέμεθα στους συμμάχους που καλούμε (κι αυτοί, ως επαγγελματίες, αντιλαμβάνονται πολύ περισσότερα). Γίνονται πραγματικά εκτός τόπου και χρόνου συζητήσεις για το «πόσα λεφτά είναι διαθέσιμα», ενώ οι πραγματικές ανάγκες είναι, πραγματικά, τεράστιες.

Οι λειτουργικές δαπάνες και οι δαπάνες υποδομών δεν είναι πολύ «δημοφιλείς» στις πολιτικές ηγεσίες. Οι μεν λειτουργικές δαπάνες εγγράφονται στους τακτικούς προϋπολογισμούς και φαίνονται άμεσα (σε αντίθεση με τις εξοπλιστικές, που μπαίνουν με διαφόρους τρόπους στο χρέος και επιβαρύνουν μακροπρόθεσμα), οι δε δαπάνες υποδομών δεν εγγράφονται ως «πολιτικό επίτευγμα» με τον τρόπο που εγγράφονται προμήθειες κανονιών και βαποριών. Φευ, είναι εξ ίσου απαραίτητες.

Την επόμενη φορά που θα ακούτε για πόσα F-35 και πόσα Lynx θα αγοράσουμε, σκεφτείτε τι ακάλυπτες ανάγκες υπάρχουν πίσω τους.

belisarius21.wordpress.com