Αρχική Blog Σελίδα 1592

Has the EU’s Africa policy failed after wave of coups?

0

Ella Joyner in Toledo, Spain
August 31, 2023

Europe seems to have ever fewer options as it watches West Africa experience a series of military coups.

More than a few Nigeriens have shown their sympathy for the putschists and resent French influenceImage: Mahamadou Hamidou/REUTERS

EU foreign and defense ministers meeting in Spain after the European summer break were preoccupied with a wave of coups in western African countries, notably in Niger but most recently in Gabon, that underline the bloc’s waning influence and policy failures in the Sahel region and beyond.

“It’s clear that the coup in Niger is opening a new era of instability in a region that was already very fragile,” top EU diplomat Josep Borrell told reporters in Toledo on Wednesday, the first day of the two-day gathering.

While military coups were never a solution, the case of Gabon differed from that of Niger, the former Spanish foreign minister noted. In Gabon, which is not part of the Sahel and has been led by two members of the same family for over 50 years, there were doubts about the validity of the recent election, Borrell stressed.

Residents in Libreville celebrate after a military coup in Gabon
The situation in Gabon is not comparable to that of Niger, Borrell stressed in ToledoImage: AFP/Getty Images

By contrast, the military putsch in Niger, a close EU ally and a key base for its efforts to stop the regional expansion of militant Islamist groups, poses a more fundamental problem for the bloc. Elected President Mohamed Bazoum was deposed by military officers in July, in a move celebrated by some in the streets of the capital, Niamey.

No clear support for ECOWAS military intervention

The meetings in Toledo offered an “occasion for us to review our African policy,” Borrell said Thursday. The 27 countries agreed at the talks to set up the necessary legal framework to sanction those involved in the coup in Niger, similar to those already imposed by the Economic Community of West African States (ECOWAS).

A month after coup, Niger’s situation is dire

ECOWAS has also raised the possibility of military intervention in Niger if coup leaders do not restore constitutional order. Representatives from the West African bloc and Niger’s Foreign Minister Bakary Yaou Sangare were in attendance in Toledo.

Asked whether the EU would support such a move, Borrell said the EU would have to wait and see what the 15-member African community proposed.

“African solutions to African problems,” he stressed. “We are in listening mode”. ECOWAS is still pushing for a diplomatic solution at present, according to Borrell.

However, Italian Foreign Minister Antonio Tajani was among those stressing the need to focus on diplomacy. “Our position is [for] a diplomatic solution, not military action against Niger,” he said.

European Commission Vice President Josep Borrell standing at a microphone with his hand raised and pointer finger and thumb touching
The EU is in ‘listening mode’ for now, according to its top diplomatImage: Denis Doyle/Getty Images

Lots of reflection, no easy answers

Having seemingly lost its last remaining major partner in the Sahel — since 2020, there have also been coups in Burkina Faso, Guinea and Mali — the EU must now ponder its next steps as it hemorrhages influence in the region.

The bloc is reckoning with a significant spike in anti-French sentiment in formerly colonized countries. At the same time, the Russian mercenary Wagner Group is expanding its presence, now on the ground in Mali, Burkina Faso and the Central African Republic, to name a few.

“The Russians are not behind the putsch in Niger, but they will use the situation, the instability, for a new colonization,” said Tajani. “China will do the same, but the Russians at this moment are very dangerous because of Wagner,” he added, referring to the Russian mercenary group.

So what can the EU do? No one in Toledo offered immediate answers. German Foreign Minister Annalena Baerbock spoke of the importance of democracies standing by other democracies when threatened.

Her Irish counterpart, Micheal Martin, said there was “a lot of room for reflection” on what was happening in the Sahel, calling for a continued, sustained “investment in people in Africa, from the humanitarian dimension, the development dimension, in addition to the security dimension.”

French future in Niger hangs in the balance

A question that must be answered in the shorter term is whether France should stay on the ground in Niger. French anti-insurgency forces, part of the regional Operation Barkhane, recently withdrew from Mali after relations soured with Bamako.

For now, France is retaining its military presence in Niger. The ruling junta has called for the French troops stationed there with the permission of the deposed government to leave.

Staying might be unwise, Martin Ronceray of the European Centre for Development Policy Management told DW in Brussels. “A lot of voices are saying now France should be just leaving entirely and sort of cutting its losses and withdrawing from all the interests it has in Africa,” he said. In the case of Niger, they might have a point, according to Ronceray.

On a regional level, the analyst also cautioned against dismissing such anti-French sentiment as simply the rhetoric of military juntas rather than real public feeling. “Simply expanding their horizons and not relying on France, I think, is fair enough.”

Jack Parrock contributed to reporting for this article from Brussels.

Edited by: Davis VanOpdorp

DW

Μ. Νεγρεπόντη Δελιβάνη: περί του νέου εργασιακού νομοσχεδίου

2

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                

Ατελεύτητες συζητήσεις, ενδελεχείς αναλύσεις και έντονες κριτικές προηγούνται της επικείμενης ψήφισης του νέου εργασιακού νομοσχεδίου. Ωστόσο, παρά το σύντομο, δωρικής μορφής  κείμενό του, τα νοήματα που μεταφέρει είναι  ξεκάθαρα και  μη επιδεχομενα αμφισβήτησης. Η ψήφισή του στη Βουλή,  σίγουρη και αυτή, όπως φαίνεται, καταργεί με μια μονοκονδυλιά, πλήθος άμεσων και έμμεσων εργασιακών δικαιωμάτων. Δικαιωμάτων, που απαίτησαν μακροχρόνιους αγώνες για να κατοχυρωθούν και που δικαιολογούνται από την διαμετρικά διαφορετική θέση  εργαζομένου και εργοδότη. Ο πρώτος, προσφέρει την εργασία του, προκειμένου  να επιβιώσει. Εξυπακούεται ότι χωρίς κρατική προστασία είναι έκθετος  σε  κάθε μορφή εκμετάλλευσης, από τον εργοδότη. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητο, να είναι κανείς κομμουνιστής, Μαρξιστής ή και αναρχικός για να κατανοήσει την αυταπόδεικτη αυτή πραγματικότητα.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ταχύτατη ανασυγκρότηση και οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης των προηγμένων οικονομιών εξασφαλίστηκαν, ανάμεσα και σε άλλα, χάρη  σε  κοινωνική συνοχή βασισμένη σε επίπεδο μισθών ίσων με την παραγωγικότητα της εργασίας. Ο καλά προγραμματισμένος παρεμβατισμός, από κοινού με την άνοδο της ισχύος των συνδικαλιστικών οργανώσεων,  αποτελούσαν εγγύηση του σεβασμού των στοιχειωδών δικαιωμάτων της εργασίας.

Η παγκοσμιοποίηση, η προϊούσα εξασθένιση των εργατικών οργανώσεων,  αλλά και η επικράτηση ενός άκρατου νεοφιλελευθερισμού, χάρη στις εμμονές των  Ρήγκαν και Θάτσερ, ροκάνισαν ένα προς ένα τα εργασιακά δικαιώματα.

Μετά από μισό περίπου αιώνα παγκοσμιοποίησης αποφασίστηκε στη φετινή σύνοδο του Davos, αλλαγή πορείας. Η απόφαση οφείλεται στα  οικτρά   αποτελέσματα αυτής της κοσμοθεωρίας,  που δεν εξαντλήθηκαν  με την θηριώδη  ανισοκατανομή εισοδημάτων, αλλά προκάλεσαν επιπλέον (όπως, άλλωστε, ήταν αναμενόμενο)  και αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης στις προηγμένες οικονομίες (εξαιτίας ανεπαρκούς ζήτησης, λόγω μισθών  χαμηλότερων της παραγωγικότητας). Ήδη η Δύση όχι, απλώς,  επαναφέρει την ανάγκη προσφυγής σε  κρατικό παρεμβατισμό, αλλά και επιπλέον προβληματίζεται με την πιθανότητα   νέας εκβιομηχάνισης, προκειμένου να αυξήσει το βαθμό αυτάρκειάς της.

Θα  ήταν, συνεπώς, καταρχήν δικαιολογημένη η ελπίδα,  ότι η νέα κοσμοθεωρία  προστατευτισμού και παρεμβατισμού δεν θα προσπερνούσε την Ελλάδα. Και ειδικότερα, στο χώρο των εργασιακών δικαιωμάτων όπου, και πέρα από  τις πρωθυπουργικές  προεκλογικές υποσχέσεις περί παροχών  υψηλών μισθών, ήταν  απολύτως απαραίτητη η αύξηση αποδοχών των εργαζομένων, δεδομένης της, όντως, ανεξέλεγκτης  μείωσης των πραγματικών τους μισθών.

Όμως, ο ούριος αυτός άνεμος άφησε εκτός την πατρίδα μας. Εμείς, με το ασήκωτο πάντοτε βάρος των Μνημονίων (μη μου πει κανείς ότι δήθεν τελείωσαν τα Μνημόνια!) δεν έχουμε, όπως φαίνεται, μοίρα στον ήλιο. Εξού και το νέο αυτό εργασιακό νομοσχέδιο, που οδεύει  προς ψήφιση.

Να συνεχίσω λοιπόν. Είναι ξεκάθαρο ότι το  περί ου νομοσχέδιο σαρώνει πλήθος εργασιακών δικαιωμάτων. Συνεπώς, αποτελεί αδικαιολόγητη απώλεια χρόνου η  όποια προσπάθεια λεπτομερούς καταγραφής,  του τι αποσύρεται, από τα εργασιακά δικαιώματα, και του τι παραμένει. Διότι, αρκεί να φανταστεί κανείς, ότι οι εργαζόμενοι, που σίγουρα θα είναι ολοένα περισσότεροι στην απευκταία αυτή κατηγορία, θα ξυπνούν κάθε πρωί, μη γνωρίζοντας  επακριβώς, πως θα εξελιχθεί η  μέρα τους. Θα ετοιμάζονται και θα κάθονται δίπλα στο κινητό αναμένοντας μηνύματα  από κάποιον από τους περισσότερους του ενός εργοδότες τους. Δεν θα γνωρίζουν ακόμη, αν εργαστούν 3, 8 ή 13 ώρες ή αν θα παραμείνουν άπραγοι, αναμένοντας.  Κανένα, λοιπόν, σχέδιο στη ζωή τους, κανένας δεσμός με φίλους και προγράμματα. Δίπλα στο κινητό, να μη χάσουν ευκαιρίες επιβίωσης. Δεν θα γνωρίζουν, ακόμη, τι εισόδημα θα έχουν στο τέλος του μήνα, και αν αυτό θα είναι αρκετό για να τους εξασφαλισει τα αναγκαία προς το ζην. Φυσικά, αν δεν έχουν ακόμη οικογένεια, ούτε ιδέα να την αποκτήσουν. Και, βέβαια, καμία δυνατότητα σχεδιασμού για τα παιδιά τους, για πιθανές διακοπές κ.ο.κ. Αλλά, σίγουρα, αυτό δεν είναι πρόβλημα, εφόσον υπάρχουν οι μετανάστες, που θα εξισορροπήσουν τα δυσμενή αποτελέσματα της ελληνικής υπογεννητικότητας. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι, που δεν θα είναι πια εργαζόμενοι, αλλά «υβριδικής μορφής χρησιμοποιούμενοι», δεν θα είναι σε θέση να δηλώσουν  «αν απασχολούνται», «πού απασχολούνται», «πως απασχολούνται», «πόσο απασχολούνται» ή αν αντιθέτως είναι « μερικώς άνεργοι». Ούτε ιδέα, φυσικά, να αισθάνονται κάποιο δέσιμο με  τους εναλλασσόμενους εργοδότες ή ίχνος υπερηφάνειας για αυτό που προσφέρουν.

Επιστροφή στο Μεσαίωνα; Όχι, βέβαια, γιατί οι συνθήκες του Μεσαίωνα δικαιολογούσαν, ίσως, παρόμοια συμπεριφορά προς το τότε εργατικό δυναμικό. Ενώ, αντιθέτως, οι τρέχουσες συνθήκες με την επικεφαλίδα της Τεχνητής Νοημοσύνης, την καθιστούν απλώς απαράδεκτη. Και τούτο, θα πρόσθετα, όχι τόσο για τα επιμέρους εργασιακά δικαιώματα, που  εξαερώνει το περί ου νομοσχέδιο, αλλά πάνω από όλα  επειδή αφαιρεί από τους απασχολούμενους το πολυτιμότερο στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης: έναν ελάχιστο βαθμό βεβαιότητας για το αύριο.

Νομίζω ότι δεν  χρειάζονται πρόσθετες εξηγήσεις τού γιατί επιβάλλεται να ξανασκεφτούν οι αρμόδιοι τις συνέπειες αυτού του νομοσχεδίου, όταν γίνει νόμος.  Θα αναφερθώ, όμως, τελειώνοντας,   στη θεμελιώδη, όπως φαίνεται, δικαιολογία, που προβάλλεται για την αποδοχή αυτού του νομοσχεδίου. Ότι, δηλαδή, «υπάρχει έλλειψη εργατικών χεριών, που  θα αντιμετωπιστεί χάρη στο νομοσχέδιο». Να υπενθυμίσω, λοιπόν, σχετικά  πρώτον ότι δεν  υπάρχει πραγματική έλλειψη εργατικών χεριών, δεδομένου ότι η ανεργία μας είναι η δεύτερη  υψηλότερη στην Ευρώπη, και δεδομένου επίσης  ότι ένα σημαντικό τμήμα του εργατικού δυναμικού λαμβάνει αμοιβές της τάξης των 400-500Ε το μήνα, που σημαίνει ότι θα είναι πρόθυμο να εργαστεί με μεγαλύτερη αμοιβή, αν αυτή τους εξασφαλιστεί.  Δεύτερον και σπουδαιότερο, να υπογραμμίσω αυτό που σίγουρα  γνωρίζουν οι πρωτοετείς φοιτητές Οικονομικών. Ότι, δηλαδή, όταν επιδιώκεται αύξηση της προσφοράς εργασίας, το  κλασικό μέτρο προσέλκυσης εργαζομένων είναι η  αύξηση μισθών. Όχι αυτές οι θλιβερές μεθοδεύσεις του νέου εργασιακού νομοσχεδίου.

Να προσθέσω και το αυταπόδεικτο: ότι, δηλαδή, θα είναι ντροπή και κατάπτωση για την Ευρώπη η συνέχιση και ολοκλήρωση αυτών των μεταρρυθμίσεων, που εξευτελίζουν την αξιοπρέπεια και την προσωπικότητα  των εργαζομένων, τους αφαιρούν κάθε ικανοποίηση και αίσθηση υπερηφάνειας από την εργασία τους και τους παραδίδουν ανυπεράσπιστους και απροστάτευτους στην άγρια απληστία του κεφαλαίου. Είναι ανάγκη η αντίσταση να είναι σθεναρή και να αποσκοπεί στην αναζωογόνηση ενός ευσυνείδητου κράτους,  που θα υπηρετεί τα συμφέροντα της πλειονότητας και που θα πάψει να πλαστογραφεί την ανύπαρκτη αντίθεση ανάμεσα στην κοινωνική δικαιοσύνη και την ταχύρυθμη οικονομική ανάπτυξη (Βλ. και σύγγραμμά μου του  2007 με τίτλο Μεταρρυθμίσεις: Το ολοκαύτωμα των εργαζομένων στην Ευρώπη).

Φ. Αργυρού: Τι πολιτική «συγχορδία» Μόσχας-Άγκυρας! Τι 2023 τι 1967!!!

2

Φανούλα Αργυρού

Δήλωση Ρώσου ΥΠΕΞ Σ. Λαβρόφ κατά το πέρας της συνάντησής του με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν: « Η Μόσχα χαιρετίζει την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτικής της Άγκυρας… Πιστεύουμε ότι η εποικοδομητική, ισότιμη συνεργασία με τη χώρα μας είναι αμοιβαία ωφέλιμη και οικονομικά επωφελής από την άποψη της ενίσχυσης των κυρίαρχων θεμελίων της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκικής Δημοκρατίας. Προσπαθούμε πάντα να ικανοποιούμε τις επιθυμίες των Τούρκων εταίρων μας στον μέγιστο δυνατό βαθμό…» 1.9.2023

Μα και βέβαια «πάντα», όπως το 1967!

Η δήλωση ΕΔΩ

1967 – Σοβιετική υποστήριξη στις τουρκικές αξιώσεις

Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του πρέσβη της Σοβιετικής Ένωσης στην Άγκυρα, πολιτική που ανάπτυξε δυναμικά στο νησί μέσω του φερέφωνου της, του ΑΚΕΛ, όταν στις 23 Νοεμβρίου 1967 μετά από συνάντηση με τον Τούρκο πρωθυπουργό Demirel είπε:

«Έδωσα το μήνυμα της σοβιετικής κυβέρνησης. Αναφέρεται στην Κύπρο, αλλά είναι διαφορετικό από εκείνο που δημοσίευσε ο Τύπος. Μπορείτε να μάθετε το περιεχόμενο του από τον πρωθυπουργό σας. Συζητήσαμε και άλλα θέματα, περιλαμβανομένων και των εγκληματικών πολιτικών των μοναρχικών και φασιστών Ελλήνων…»

Ποιων «φασιστών» Ελλήνων αλήθεια, η Ελληνική Μεραρχία ήταν… «φασίστες» στην Κύπρο;

Στις 27 Νοεμβρίου, μετά από συνάντηση και πάλι με τον Τούρκο υπ. Εξωτερικών İhsan Sabri Çağlayangil είπε: «Η σοβιετική κυβέρνηση θέλει επιτυχή λύση του κυπριακού προβλήματος με ειρηνικά μέσα, προστασία της ανεξαρτησίας της Κύπρου, αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων και εγγύηση των δικαιωμάτων του λαού της Κύπρου». (Εννοούσε βέβαια την Ελληνική Μεραρχία). Ερωτηθείς εάν εννοούσε ότι έπρεπε να φύγουν τα τουρκικά στρατεύματα, είπε: «Ξέρετε καλά ποιους στρατιώτες εννοούμε – εκείνους που μπήκαν στη νήσο παράνομα». Ερωτηθείς εάν ήταν ευχαριστημένος από την κατάσταση, είπε : «Θα είμαστε ευχαριστημένοι όταν θα είσαστε εσείς ευχαριστημένοι». (Έκθεση υπουργείου Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, Ιανουάριος 1968).

Τον Νοέμβριο του 1967 η Τουρκία εκβιάζοντας ότι θα εισέβαλε στην Κύπρο απαίτησε την άμεση αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας. Είχαν μετακινήσει τρεις μεραρχίες στρατού στα παράλια απέναντι της Κερύνειας κτλ. Παράλληλα η Μόσχα βοηθούσε τους Τούρκους με ψιθύρους για πραξικόπημα από την Ελλάδα…

(Βρετανικό Εθνικό Αρχείο – βιβλίο Φ.Α. « Διζωνική vs Δημοκρατία» 2019).

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

simerini.sigmalive.com

 

Καθηγητής MIT: «Το μέλλον θα είναι δυστοπικό. Υπάρχει η κυρίαρχη σκέψη πως είμαστε ατελείς μηχανές»

0

Τελικά μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι με την εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης;

Επιμέλεια Ελένη Ποσνακίδου

Για ένα «δυστοπικό μέλλον» που θα περιλαμβάνει μία «κοινωνία δύο επιπέδων» με ένα μεγάλο μέρος αυτής να βρίσκεται στο «περιθώριο» μίλησε o καθηγητής Οικονομικών του MIT, Daron Acemoglu.

O ίδιος δηλώνει ιδιαίτερα ανήσυχος για την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης που βιώνουμε και κόντρα σε όσους εμφανίζονται αισιόδοξοι και καθησυχαστικοί για την ανάπτυξη και εξάπλωσή της, εκείνος επισημαίνει τους κινδύνους που αφορούν άμεσα τους ανθρώπους, οι οποίοι για συγκεκριμένους είναι «ατελείς μηχανές» και πρέπει να «αντικατασταθούν».

Στο παιχνίδι της τεχνητής νοημοσύνης τα Αραβικά Εμιράτα – Το μοντέλο ΑΙ σε αραβική γλώσσα

«Οι πλούσιοι και ισχυροί έχουν κατακτήσει την πρόοδο σε όλη την ιστορία. Το έκαναν στον Μεσαίωνα, το κάνουν και τώρα» δηλώνει στη συνέντευξή του στο Spiegel.

Όπως υπογραμμίζει «η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη βρίσκεται στα χέρια της αφελούς τεχνοαισιοδοξίας».

Βάσει του εν λόγω αφηγήματος, «πρόκειται να μεταμορφώσει τα πάντα, και αν υπάρχουν κάποια προβλήματα, κάποιοι κίνδυνοι, αυτοί θα επιλυθούν».

«Όταν κάποιος εκφράζει ανησυχίες για αυτόν τον ισχυρισμό, ένα από τα βασικά επιχειρήματα είναι πως αυτό έχει ξανασυμβεί, οπότε γιατί αυτή τη φορά να είναι διαφορετικό;» αναρωτιέται.

«Είναι αλήθεια πως σήμερα η ευημερία είναι μεγαλύτερη από τις παλαιότερες εποχές, όμως υπάρχει μια τάση να πιστεύουμε ότι η διαδρομή για να φτάσουμε ως εδώ ήταν μια απλή και αναπόφευκτη διαδικασία. Αγνοούμε τις δυσκολίες που προέκυψαν» επισημαίνει και συνεχίζει δίνοντας ως παράδειγμα τους μεσαιωνικούς ανεμόμυλους.

«Μια τεχνολογία που μεταμόρφωσε την κοινωνία. Άλλαξε ριζικά την οργάνωση την κλωστοϋφαντουργία, αλλά κυρίως της γεωργίας. Όμως οι αγρότες δεν είδαν μεγάλη βελτίωση στις συνθήκες της καθημερινότητάς τους. Οι ανεμόμυλοι ελέγχονταν από τους γαιοκτήμονες και τις εκκλησίες. Μια μικρή ελίτ συγκέντρωνε τα κέρδη. Αυτοί αποφάσιζε ποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιεί ανεμόμυλους και σκότωσαν τον ανταγωνισμό. Την ίδια στιγμή, εντυπωσιακοί καθεδρικοί ναοί και εκκλησίες χτίστηκαν σε όλη την ήπειρο. Έως και 20% της οικονομικής δύναμης που παράχθηκε χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους.

»Σήμερα βλέπουμε αυτά τα κτίρια και τα βρίσκουμε πολύ εντυπωσιακά, αλλά ήταν εκπληκτικά δαπανηρές, ειδικά για τις κοινωνίες που τις περισσότερες φορές έδιναν μάχη στα πρόθυρα της επιβίωσης και της πείνας. Οι καθεδρικοί ναοί χτίστηκαν επειδή μια μικρή ελίτ ήθελε να επιδείξει τον πλούτο της. Τα μνημεία τους είναι τα αντίστοιχα των αιγυπτιακών πυραμίδων. Σήμερα, μας δίνουν μια μεροληπτική εντύπωση εκείνης της εποχής. Τα βάσανα των αγροτών παραμένουν αόρατα» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Άνθρωποι στο επίκεντρο και όχι στο περιθώριο

Ερωτηθείς εάν εκτιμά πως η τεχνητή νοημοσύνη θα ακολουθήσει την ίδια πορεία, υπογραμμίζει πως ασφαλώς πρόκειται για μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία, η οποία με σωστές αποφάσεις θα μπορούσε να είναι εκπληκτικά χρήσιμη.

«Όμως και πάλι δεν υπάρχει τίποτα αυτόματο σε αυτό. Χρειάζεται να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή. Πρέπει να σκεφτούμε περισσότερο τη θεσμική δομή, διαφορετικά θα αποτύχουμε να δημιουργήσουμε για άλλη μια φορά κοινή ευημερία» τονίζει.

«Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει πολύ χρήσιμη για εύπορους πολίτες, εργαζόμενους στο χώρο της γνώσης και εργαζομένους με υψηλή εξειδίκευση. Αλλά δεν πρόκειται να είναι καλό για τους περισσότερους ανθρώπους βάσει της τρέχουσας πορείας που ακολουθείται», αναφέρει και προσθέτει, αναφέροντας και το παράδειγμα της εκβιομηχάνισης, πως «οι άνθρωποι θα πρέπει να τοποθετηθούν στο επίκεντρο της τεχνολογικής διαδικασίας και όχι στο περιθώριο, όπως συμβαίνει σήμερα».

«Ατελείς μηχανές»

Υποστηρίζει μάλιστα ότι η κυρίαρχη σκέψη στη Silicon Valley είναι πως οι άνθρωποι είναι «ατελείς μηχανές».

Υπάρχει τεράστια ζήτηση από τους εταιρείες τεχνολογίας για τέτοιες διατριβές, οι οποίες υποστηρίζουν πως οι άνθρωποι είναι τόσο επιρρεπείς στο να κάνουν λάθη, που δεν μπορείς να τους εμπιστευτείς για σημαντικές εργασίες, σημειώνει και συνεχίζει: «Οι απλοί άνθρωποι είναι αναξιόπιστοι, εκτός φυσικά από λίγες ιδιοφυΐες. Για αυτό οι ιδιοφυΐες πρέπει να σχεδιάσουν τεχνολογίες για να ξεπεραστούν αυτές οι ατελείς μάζες, πολύ συχνά με αυστηρή παρακολούθηση των εργαζομένων ή απλώς αφαιρώντας καθήκοντα από ανθρώπινους υπαλλήλους».

Στην ερώτηση εάν ο απώτερος σκοπός είναι η πλήρης αντικατάσταση των ανθρώπων και όχι το να τους βοηθήσουμε, εξηγεί πως «δεν σκέφτονται όλοι στη Silicon Valley με αυτόν τον τρόπο», αλλά «σίγουρα είναι ένα πολύ δυνατό ρεύμα» […] «Με τη σωστή κατεύθυνση, η τεχνολογία και η καινοτομία μπορούν να αποφέρουν τεράστια οφέλη. Αλλά στην πραγματικότητα, η Google, το Facebook και η Microsoft δεν ήταν φίλοι της τεχνολογίας και της καινοτομίας. Είχαν ανταγωνιστές και τους σκότωσαν».

Ερωτηθείς γιατί τότε οι πολιτικοί έλαβαν σκληρότερα μέτρα εναντίον τους, λέει: «Οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν βάλει παρωπίδες. Πείθουν τον εαυτό τους ότι η αύξηση της ανισότητας είναι είτε αναπόφευκτη είτε εντάξει στο όνομα της προόδου…».

Ολοκληρώνοντας υπογραμμίζει πως εάν δεν αλλάξει κάτι, ένα τεράστιο μέρος του ενεργού πληθυσμού θα βρεθεί στο περιθώριο, «το μέλλον μας θα είναι πολύ δυστοπικό». «Αυτό θα δημιουργούσε μια κοινωνία δύο επιπέδων. Πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να το αποφύγουμε».

Πηγή: in.gr

Γ. Μαγκριώτης: Υπουργοί και αρμόδιοι κρατικοί παράγοντες, εκθέτουν τον Πρωθυπουργό.

0

 

του Γιάννης Μαγκριώτη, πρώην Υφυπουργού

Αν, κριτήριο για την αξιολόγηση των υπουργών ήταν η Θεσσαλονίκη, ο Πρωθυπουργός θα είχε μείνει μόνος του.

Κάθε επίσκεψη στην Θεσσαλονίκη του Πρωθυπουργού, τα τελευταία χρόνια, είναι και μια μεγαλύτερη απογοήτευση.

Ο Πρωθυπουργός στις δηλώσεις του, μετά τις συσκέψεις με τους εκπροσώπους των φορέων της Θεσσαλονίκης, αναφέρθηκε γενικά στην οικονομία της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας και ειδικά στα μεγάλα έργα της Θεσσαλονίκης.

Για την οικονομία είπε ότι: Οι εκπρόσωποι των φορέων της Θεσσαλονίκης του είπαν ότι, είναι σε τροχιά μεγάλης ανάπτυξης.
Σίγουρα κάποιες επιχειρήσεις της Βόρειας Ελλάδας θα πάνε καλά, ξέρω όμως ότι, τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου οικονομικών λένε, ότι: Η Κεντρική Μακεδονία είναι τέταρτη από το τέλος στο ΑΕΠ της, από τις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας, και το κατακεφαλήν εισόδημα των κατοίκων της Κεντρικής Μακεδονίας είναι στο 42% του αντίστοιχου της Αττικής.

Όσον αφορά τα μεγάλα έργα της Θεσσαλονίκης είπε ότι: Ποτέ στην Θεσσαλονίκη, δεν δρομολογήθηκαν τόσα πολλά έργα.

Από υποσχέσεις η Θεσσαλονίκη άκουσε και περισσότερες, από έργα όμως η τελευταία τετραετία είναι η πιο άνυδρη, και αυτό γιατί:

1. Κανένα μεγάλο έργο δεν ξεκίνησε την τελευταία τετραετία, οφείλω να πω ότι τα τελευταία μεγάλα έργα που δημοπρατήθηκαν στην Θεσσαλονίκη, ήταν η επέκταση του Μετρό στην Καλαμαριά και οι ανισόπεδοι κόμβοι στην εσωτερική περιφερειακή, και αυτές έγιναν το 2011.

2. Κανένα μεγάλο έργο, από αυτά που ξεκίνησαν πριν το 2011, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Δυστυχώς και οι κόμβοι της εσωτερικής περιφερειακής, έχουν ακόμη εκκρεμότητες.

3. Το flyover, ήταν έτοιμο για δημοπράτηση το 2012, μάλιστα, χωρίς τις ελλείψεις με τις οποίες δημοπρατήθηκε τώρα και, ακόμη χειρότερα, τότε θα κατασκευαζόταν με Κοινοτικούς πόρους, ενώ τώρα με ιδιωτικούς, οι οποίοι θα πληρωθούν πανάκριβα από τους φορολογούμενους πολίτες.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση που προέκυψε μετά τις εκλογές του 2012, το ακύρωσε, ως αχρείαστο.

4. Για τον ΟΑΣΘ, ο Πρωθυπουργός, δεν πρέπει να έχει ενημερωθεί ότι:

α). Συνεχίζει την λαθεμένη πολιτική του Σύριζα, την οποία κατήγγειλε και συνεχίζει να την καταγγέλλει.

β). Δεν δημοσιοποιείται η εκκαθάριση του ΟΑΣΘ, η οποία έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 2019, και η δεύτερη παράταση που ζήτησαν και πήραν, τελειώνει στο τέλος του 2023. Τέσσερις μήνες πριν το τέλος του χρόνου και το τέλος του ΟΑΣΘ, δεν έχουν πει, τι θα κάνουν. Ο ΟΑΣΘ, δεν μπορεί να προσλάβει οδηγούς, ούτε να αγοράσει λεωφορεία, γιατί είναι υπό εκκαθάριση και, αν δεν το ήξεραν, τους το είπε το ΑΣΕΠ την Άνοιξη, όταν, ενέκρινε προσλήψεις για τις Αστικές Συγκοινωνίες της Αθήνας, όχι όμως της Θεσσαλονίκης.

5. Αυτό που ξάφνιασε, ήταν η αναφορά του, ότι: Στο τέλος του χρόνου θα έχουν ολοκληρωθεί, η σιδηροδρομική και η οδική σύνδεση του 6ου προβλήτα του ΟΛΘ, με το σιδηροδρομικό δίκτυο και τον ΠΑΘΕ.
Πως είναι δυνατόν να του είπαν τέτοιες ανακρίβειες, όταν είναι γνωστό ότι: Το έργο της σιδηροδρομικής σύνδεσης, ούτε καν έχει δημοπρατηθεί, ενώ το έργο της οδικής σύνδεσης, είναι περίπου στο 50%.

6. Εντύπωση μου έκανε ότι: Ο Πρωθυπουργός δεν έκανε καμιά αναφορά, στο λεγόμενο “Project” της ΔΕΘ, βεβαίως αποφεύγει να μιλήσει για το θέμα, πάνω από ένα χρόνο, παρότι, έχει επισκεφτεί πολλές φορές την Θεσσαλονίκη. Έντεκα χαμένα χρόνια, μάλλον, τον έχουν προβληματίσει.

  1. Για το Thess INTEC, ελπίζω, αν και είναι εκτός του αρχικού χρονοδιαγράμματος, που είχε επανηλλημένως εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός, να ξεκινήσει το 2024.

Τέλος, για το “Γραφείο του Πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη”, που θα καταργούσε μόλις γινόταν Πρωθυπουργός το 2019, το διατήρησε τέσσερα χρόνια, βοηθώντας την διευθύντριά του να ξανακερδίσει την βουλευτική έδρα στην εκλογική της περιφέρεια, τώρα το μεταφέρει στο “Μαξίμου”, αφού ο νέος διευθυντής, πρώην βουλευτής σε εκλογική περιφέρεια μακριά από την Βόρεια Ελλάδα, εργάζεται ήδη στο “Μαξίμου”.

Πράγματι, στο γκρίζο των ημερών, λόγω των καταστροφικών πυρκαγιών, όπως είπε ο Πρωθυπουργός ξεκινώντας τις δηλώσεις του στην Θεσσαλονίκη, χρειαζόταν ένα τόνο αισιοδοξίας και ας μην δικαιολογείται από την πραγματικότητα.

 

 

Όμηρος Ταχμαζίδης: O “ΠΥΛΩΝΑΣ” ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

1

 

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης χαρακτηρίζεται από τα μεγάλα λόγια και τις ανεδαφικές εξαγγελίες των κυβερνήσεων. Έχουν εθιστεί και οι πολίτες, γυναίκες και άνδρες, και αρκούνται στην αποστροφή “και τα μισά να κάνει, είναι αρκετά” και δεν εισέρχονται στο εφικτό ή ανέφικτο των εξαγγελιών, στο ωφέλιμο ή άστοχο των πολιτικών επιλογών, στο ανεδαφικό του γενικότερου προσανατολισμού.

ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ προετοιμάζεται κάθε φορά με επιμέρους προκαταρκτικές εξαγγελίες διαφόρων υπουργείων. Εφέτος έχει την τιμητική του το υπουργείο Εργασίας και τα νέα μέτρα που προγραμματίζει ο επικεφαλής του και οι συνεργάτες του. Επ΄ αυτού πολλά θα ειπωθούν και θα γραφτούν τις επόμενες μέρες. Από την μακρόχρονη εμπειρία μου και την επαγγελματική και ακτιβιστική τριβή μου με τον κόσμο της εργασίας, αλλά και από τη γενικότερη επιστημονική θεώρηση μου επί του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού, διαβλέπω μια πλήρη κατάρρευση του μέχρι τούδε υποδείγματος απασχόλησης.

Η ΣΤΙΓΜΗ της διάλυσης και των τελευταίων ψευδαισθήσεων σε όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας, δεν θα αργήσει να έλθει. Τι θα επακολουθήσει και τι θα προκύψει δεν μπορούμε τούτη την ώρα να το προσδιορίσουμε, αλλά είναι βέβαιο ότι βαδίζουμε πλέον σε κινούμενη άμμο.

ΣΕ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ συνθήκες το χειρότερο που μπορεί να κάνει μια κοινωνία και οι ελίτ της, πολιτικές και κοινωνικές, είναι να αναζητήσουν καταφυγή στα μεγάλα λόγια, τις ανεύθυνες προσδοκίες και στις αστόχαστες εικασίες. Η κατάσταση στη  Δυτική Μακεδονία δεν ενδείκνυται για φθηνή προπαγάνδα και, όμως, ενώ η περιοχή ακολουθεί πτωτική εξελικτική τροχιά, εδώ και πολλά χρόνια,  και αντιμετωπίζει τεράστια διαρθρωτικά προβλήματα, όπως και άλλες περιφέρειες της βόρειας Ελλάδας, οι κυβερνητικές μεγαλοστομίες έρχονται να καλύψουν την ανυπαρξία μακρόπνοου σχεδίου για την συγκεκριμένη περιφέρεια. Έως πότε;

ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Σκρέκας την προηγούμενη εβδομάδα την Κοζάνη, επικεφαλής κλιμακίου, μαζί του και η υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Αλ. Σδούκου και η κουστωδία συμπληρωνόταν από διάφορους άλλους κυβερνητικούς και κομματικούς παράγοντες της τοπικής “Νέας Δημοκρατίας”.

ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ δήλωση του υπουργού γίνεται φανερό ότι η έλευσή του, πριν την ΔΕΘ, στην Δυτική Μακεδονία αποσκοπούσε στην ενίσχυση του δημόσιου προφίλ του υποψήφιου περιφερειάρχη του κόμματος Γ. Κασαπίδη. Ο υπουργός, μάλιστα, δε δίστασε να χαρακτηρίσει τον υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας ως “πυλώνα” (sic!) στην “προσπάθεια της κυβέρνησης για τον μετασχηματισμό του οικονομικού υποδείγματος της Δυτικής Μακεδονίας.”

ΦΥΣΙΚΑ, το ενδιαφέρον της δήλωσης δεν ευρίσκεται στον κωμικό χαρακτηρισμό ενός προσώπου ως “πυλώνα” ενός πολιτικού υποδείγματος μετασχηματισμού, αλλά αυτός καθ΄ αυτός ο τελευταίος. Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει δηλαδή μια αλλαγή υποδείγματος, – η φρασεολογία είναι, μάλλον, κάποια κακοχωνεμένη λογοκλοπή της περίφημης αλλαγής υποδείγματος στις επιστημονικές επαναστάσεις, που “διέγνωσε” ο Τόμας Κουν στο βιβλίο του “Η δομή των επιστημονικών επαναστάσεων”-. η οποία θα εστιάζει στη “βιώσιμη ανάπτυξη και στη δημιουργία νέων, υψηλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας ώστε να σταματήσουν να φεύγουν από την περιοχή οι νέες και οι νέοι κι έτσι να αντιστραφεί η τάση συρρίκνωσης του πληθυσμού.”

Ο ΝΕΟΣ υπουργός Ανάπτυξης Κ. Σκρέκας ανακοίνωσε επίσης ότι στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας “πρόκειται να γίνουν πολύ μεγάλες επενδύσεις με εμβληματικές αυτές σε mega factories, τεράστια εργοστάσια που θα παράγουν προϊόντα, όπως για παράδειγμα μπαταρίες, που θα χρησιμεύουν για να επιτύχει συνολικά η Ελλάδα την πράσινη μετάβαση.”

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ είναι είτε εντελώς άσχετοι, είτε πολιτικά ανόητοι. Ανεύθυνοι είναι ούτως ή άλλως. Απομένει να διακριβωθεί τι από τα λεγόμενά τους είναι απόρροια άγνοιας και μειωμένης αντίληψης των πραγμάτων και τι προσπάθεια για εξαπάτηση και χειραγώγηση των πολιτών. Ενδεχομένως να ισχύουν και τα δύο.

ΣΤΟ ΙΔΙΟ μήκος κύματος και η δήλωση της υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Αλεξάνδρας Σδούκου: “Η Δυτική Μακεδονία έχει εισέλθει τα τελευταία χρόνια σε μια περίοδο έντονου οικονομικού και παραγωγικού μετασχηματισμού. Η πράσινη ενέργεια, οι νέες τεχνολογίες, η καινοτομία και η βιώσιμη γεωργία παίρνουν τη θέση της >μονοκαλλιέργειας< του λιγνίτη και γίνονται το αναπτυξιακό όχημα της περιοχής.”

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ είναι εντελώς άσχετοι. Ποια “μονοκαλλιέργεια”; Ποια καινοτομία; Ποιο σχέδιο; “… έχουμε ήδη ξεκινήσει να εργαζόμαστε για τη “Δυτική Μακεδονία του 2030””, δηλώνει η υφυπουργός και δεν ντρέπεται. Επικαλείται μια σειρά έργων και τα κονδύλια που θα διατεθούν. Όπως συμβαίνει και σε όλη την Ελλάδα. Τα πολλά “ξένα” χρήματα και τα λίγα “ελληνικά” πετάγονται σε… σχέδια εξαετίας: “Δυτική Μακεδονία του 2030”! Πόσο κοντόθωροι και πόσο αφελείς είναι; Αγνοούν την οδυνηρή πραγματικότητα της περιοχής, αλλά και τις πάμπολλες δυνατότητές της;

ΠΑΙΔΑΚΙ στην τετάρτη τάξη του δημοτικού ήμουν όταν διάβασα για πρώτη φορά για τον κρόκο Κοζάνης, για το συνεταιρισμό του Βελβεντού άκουσα για πρώτη φορά κατά την περίοδο της εφηβείας μου, όταν άρχισα να πολιτικοποιούμαι, τη σημασία της γούνας για την ελληνική οικονομία την αντιλήφθηκα σε μια επίσκεψή μου στην Φρανκφούρτη, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων στη Γερμανία, τα μανιτάρια των Γρεβενών και η Βασιλίτσα προέκυψαν αργότερα, με τα γαλακτοκομικά της περιοχής ήλθα σε διάφορες φάσεις της ζωής μου αντιμέτωπος, όχι μόνο ως καταναλωτής, με τα εξαιρετικής ποιότητας αναψυκτικά της περιοχής και την παραγωγή τους είχα μια πιο στενή σχέση από την οπτική πλευρά του κόσμου της εργασίας και, για να μην μακρηγορήσω περισσότερο, αφήνω κατά μέρος το τεράστιο περιβαλλοντικό και πολιτιστικό απόθεμα της ευρύτερης περιοχής και την πιθανή μετατροπή του σε τουριστικό προϊόν – ένα must, για πολλούς λόγους, για εμάς των γερμανόφωνων πανεπιστημίων.

ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ τώρα σε συνθήκες παραγωγικής αποψίλωσης της περιοχής ο πολύς Κ. Σκρέκας να μιλήσει για mega factories και για data center και να κάνει την τρίχα τριχιά… (Ειρήσθω εν παρόδω, τούτη η χρήση της γλώσσας με τους αγγλικούς όρους αντιστοιχεί στην ανάλογη πρακτική των χιτλερικών στην Γερμανία όταν μέσω συγκεκριμένης χρήσης της γλώσσας επιχειρούσαν να παρουσιάσουν προοδευτικό και σύγχρονο προσωπείο). Και υπόσχεται υψηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας; Και επιστροφή των νέων που έφυγαν στο εξωτερικό; Πόσο μακριά νυχτωμένοι είναι όλοι τους στην Αθήνα;

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΑ στην αγορά εργασίας αναδύεται χάος, π.χ. τα δίκτυα μεταφορών από Γερμανία σε Ιταλία, μέσω Ελβετίας, δυσλειτουργούν και η οικονομία αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα. Πως θα δημιουργήσει ο κ. Σκρέκας προϋποθέσεις να επιστρέψουν όλοι οι οδηγοί που εγκατέλειψαν την χώρα; Ή νομίζει ότι η πληθυσμιακή συρρίκνωση στις βορειοελλαδικές αγροτικές περιοχές προήλθε μόνο από τη φυγή των νέων επιστημόνων; Πως θα αντικαταστήσει τις (μακροπρόθεσμες) θέσεις εργασίας που χάνονται αθόρυβα όταν ένα κοπάδι αιγοπροβάτων οδηγείται στο σφαγείο;

ΠΟΣΟ σίγουρος είναι για τις “εμβληματικές” επενδύσεις στις οποίες αναφέρει με τόση βεβαιότητα; Υπενθυμίζω ότι η παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων που “διασφάλισαν” στο παρελθόν από γερμανική εταιρία, ο προκάτοχός του στο υπουργείο Άδωνις Γεωργιάδης από κοινού με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, έχει ξεκινήσει προ πολλού στην Βουλγαρία και στην Βόρεια Μακεδονία: όχι στην Ελλάδα.

ΚΑΤΙ αντίστοιχο συμβαίνει με την γερμανική εταιρία από το Goeppingen που ανακοίνωνε εκατοντάδες θέσεις εργασίας στα Ιωάννινα σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια της περιοχής: και τώρα ο τεχνολαϊκισμός της κυβέρνησης ανακάλυψε το data center της Κοζάνης. Καλοδεχούμενες όλες οι παραγωγικές επενδύσεις, ακόμη και τα φασόν του φθηνού μεροκάματου, αλλά τα πράγματα στην ευρωπαϊκή παραγωγική μηχανή δεν είναι, πλέον, όμοια με εκείνα της δεκαετίας του 1970-1980, όταν ανθούσε το φασόν του ρούχου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ το θεσμικό πλαίσιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν επιτρέπει το σχεδιασμό μιας ευέλικτης και αποτελεσματικής, δεμένης με κάθε περιφέρεια, πολιτικής, η οποία θα μπορεί να μετουσιώνει τα πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες μιας ευρύτερης περιοχής σε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο οικονομικής σταθερότητας και διαρκούς προστιθέμενης αξίας σε όλα τα αγαθά της: από τη γη και τα ακίνητα έως και άυλα προϊόντα της.

ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ, όμως, χρειάζεται, να παραμερισθούν διάφοροι “πυλώνες” τύπου Κασαπίδη από τις τοπικές κοινωνίας, οι οποίοι λειτουργούν ως εκφραστές των συμφερόντων μιας ανερμάτιστης και καιροσκοπικής αθηναϊκής πολιτικής και κοινωνικής κάστας και λιγότερο ως φορείς των συμφερόντων της πλειονότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ο δρόμος και η συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό και εκδημοκρατισμό της Ελληνικής Δημοκρατίας και την αποκέντρωση στη  χώρα μας… Αρκετά υπέφεραν οι τοπικές κοινωνίας από τους διάφορους  “πυλώνες” του αθηναϊκού κατεστημένου…

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι οργανωτικός γραμματέας της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ (www.sopro.gr)

 

 

 

 

ΗΠΑ: Ήρθε η ώρα να οριοθετηθούν τα χερσαία σύνορα Ισραήλ και Λιβάνου

0

«Ηρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε το πλαίσιο (…) που επέτρεψε να επιτευχθεί αποτέλεσμα στα θαλάσσια σύνορα, και επίσης να εργαστούμε για την ειρήνη», δήλωσε ανώτερος σύμβουλος του προέδρου Τζο Μπάιντεν κατά την επίσκεψή του στη Βηρυττό.

Ο Αμερικανός απεσταλμένος Αμος Χοκστάιν δήλωσε χθες Πέμπτη ότι ήρθε η ώρα να οριοθετηθούν τα χερσαία σύνορα μεταξύ του Λιβάνου και του Ισραήλ, μετά την επίβλεψη θαλάσσιας συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες τεχνικά βρίσκονται σε πόλεμο.

«Ηρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε το πλαίσιο (…) που επέτρεψε να επιτευχθεί αποτέλεσμα στα θαλάσσια σύνορα, και επίσης να εργαστούμε για την ειρήνη», δήλωσε ο ανώτερος σύμβουλος του προέδρου Τζο Μπάιντεν για την ασφάλεια της Ενέργειας, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο τέλος επίσκεψης στη Βηρυτό.

«Ιστορική» συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα

Τον Οκτώβριο του 2022, έπειτα από μακρά μεσολάβηση του Χοκστάιν, το Ισραήλ και ο Λίβανος υπέγραψαν «ιστορική» συμφωνία οριοθέτησης των θαλάσσιων συνόρων τους και άρσης των εμποδίων στην υπεράκτια έρευνα υδρογονανθράκων στην περιοχή.

Ο Λίβανος, ο οποίος βασίζεται στην παρουσία φυσικών πόρων για να αντιμετωπίσει πρωτοφανή οικονομική κρίση, άρχισε την περασμένη εβδομάδα την ερευνητική γεώτρηση στο τεμάχιο 9, θέση του πιθανού κοιτάσματος Κανά, μέρος του οποίου βρίσκεται στα χωρικά ύδατα του Ισραήλ.

«Τις τελευταίες ημέρες, ήρθα εδώ για να έχω την άποψη της κυβέρνησης του Λιβάνου, να πάω στον νότο και να δω μόνος μου την Μπλε Γραμμή και τα περίχωρά της προκειμένου να καταλάβω (…) τι χρειάζεται για να επιτευχθεί ένα αποτέλεσμα», πρόσθεσε.

Η «Μπλε Γραμμή»

Μετά την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού από τον νότιο Λίβανο το 2000 έπειτα από 22 χρόνια κατοχής, ο ΟΗΕ χάραξε μια «Μπλε Γραμμή» ορίζοντας τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Κυανόκρανοι του ΟΗΕ βρίσκονται στον νότιο Λίβανο από το 1978.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ παρέτεινε την Πέμπτη τη θητεία της ειρηνευτικής δύναμης στον Λίβανο UNIFIL/Finul για έναν ακόμη χρόνο.

Προπύργιο του ισχυρού ένοπλου κινήματος Χεζμπολάχ, μαύρο πρόβατο για το Ισραήλ, η συνοριακή περιοχή στον νότιο Λίβανο είναι το πεδίο σποραδικής βίας μεταξύ των δύο στρατοπέδων. Επιπλέον, αρκετοί τομείς που βρίσκονται στα σύνορα είναι αντικείμενο διεκδικήσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Έκκληση για εκλογή προέδρου

Ο Χοκστάιν απηύθυνε επίσης έκκληση για εκλογή προέδρου στον Λίβανο ο οποίος θα «εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις» που απαιτούνται για την αποδέσμευση διεθνούς βοηθείας. Η θέση αυτή είναι κενή από τον Οκτώβριο του 2022.

«Ανυπομονώ να δω πόσο γρήγορα θα εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις και είμαι απογοητευμένος έπειτα από όλες τις χαμένες ευκαιρίες», δήλωσε.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο Χοκστάιν μετέβη με ελικόπτερο στην Μπάαλμπεκ (ανατολικά), όπου έχει ισχυρή παρουσία η Χεζμπολάχ.

Το 2006, σε καταστροφικό πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ, σκοτώθηκαν περισσότεροι από 1.200 Λιβανέζοι, κυρίως άμαχοι, και 160 Ισραηλινοί, ως επί το πλείστον στρατιώτες.

Με πληροφορίες από Reuters, ΑΠΕ-ΜΠΕ

https://www.kathimerini.gr/world/562593154/ipa-irthe-i-ora-na-orioithetithoyn-ta-chersaia-synora-israil-kai-livanoy/?

Δ. Τσαϊλάς: στον ανταγωνισμό ισχύος μεταξύ Κίνας-ΗΠΑ να γίνουμε Προμηθείς όχι Επιμηθείς

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Έχει ξεκινήσει μια συζήτηση που αφορά τον μεγάλο ανταγωνισμό ισχύος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας και θα επιχειρήσω αναλυτική ιστορική σύγκριση με τον Πελοποννησιακό πόλεμο, καθώς πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά κοινά γεγονότα. Ακριβώς όπως η άνοδος της Αθήνας τον 5ο αιώνα π.Χ. προκάλεσε φόβο στη Σπάρτη, πυροδοτώντας τον Πελοποννησιακό πόλεμο, έτσι και σήμερα, η οικονομική και στρατιωτική ανάπτυξη της Κίνας θα μπορούσε να προκαλέσει συναγερμό στις Ηνωμένες Πολιτείες και να αυξήσει τον κίνδυνο σύγκρουσης. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Πελοποννησιακός πόλεμος ξέσπασε όταν οι εξωτερικές δυνάμεις αναμίχθηκαν σε ένα εμφύλιο πόλεμο, εκτός των συνόρων τους. Το 435 π.Χ., σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, η πόλη-κράτος της Επιδαμνού έπεσε θύμα «εσωτερικών συγκρούσεων που κράτησαν πολλά χρόνια». Οι ανταγωνιζόμενες φατρίες ζήτησαν βοήθεια από εξωτερικούς παράγοντες, η οποία τελικά μετέτρεψε έναν τοπικό εμφύλιο πόλεμο σε μια ευρύτερη σύγκρουση μεταξύ της Αθήνας και της Σπάρτης. Στη συνέχεια, η σύγκρουση μεταξύ της δημοκρατικής Αθήνας και της ολιγαρχικής Σπάρτης ενέτεινε τα εσωτερικά σχίσματα σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο, πυροδοτώντας περαιτέρω βάναυσους εμφύλιους πολέμους, τη διάβρωση των κανόνων και την βεβήλωση θρησκευτικών χώρων. «Οι αστικές διαμάχες προκάλεσαν πολλά τρομερά πλήγματα στις πόλεις», έγραψε ο Θουκυδίδης, «όπως άλλωστε συμβαίνει πάντα και θα συμβαίνει συνέχεια, ενώ η ανθρώπινη φύση παραμένει αυτό που είναι».

Ασφαλώς μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι ένας άμεσος πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας πιθανότατα θα αποτραπεί χωρίς κλιμάκωση σε μια πλήρη συμβατική αναμέτρηση. Αφενός οι περισσότεροι ξένοι εμφύλιοι πόλεμοι δεν απειλούν τα βασικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, και αφετέρου μια έμμεση παρέμβαση η οποία είναι συχνά αδιαμφισβήτητη, οι μεγάλες δυνάμεις προτιμούν να αγνοούν την παρέμβαση της άλλης πλευράς για τον ακριβή έλεγχο του κινδύνου μιας κρίσης να μετατραπεί σε έναν ευρύτερο, ανεπιθύμητο πόλεμο. Αυτό γίνεται άλλωστε και στη Μιανμάρ αλλά και στην Ουκρανία/Συρία, όπου δύο μεγάλες δυνάμεις, Κίνα-ΗΠΑ και Ρωσία-ΗΠΑ αντίστοιχα, παρά το ότι έχουν επέμβει υποστηρίζοντας διαφορετικές παρατάξεις, προσέχουν και αγνοούν τις παρεμβάσεις της άλλης δύναμης.

Ας δούμε που μπορεί να εμπλακούν τα δικά μας γεωπολιτικά συμφέροντα στο Σινο-αμερικανικό ανταγωνισμό. Η σύμβαση του Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης UNCLOS καθιστά σαφή, ότι τα τεχνητά νησιά, οι εγκαταστάσεις και οι κατασκευές δεν έχουν τις πρόνοιες των νησιών. Δηλαδή δεν έχουν χωρική θάλασσα και η παρουσία τους δεν επηρεάζει την οριοθέτηση της χωρικής θάλασσας, της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) ή της υφαλοκρηπίδας. Η Κίνα έχει παραβιάσει την UNCLOS δημιουργώντας νησιά και ζητά τη διεθνή τήρηση μιας αξίωσης 12νμ και διεκδικούν στη θάλασσα ΑΟΖ από αυτές τις εγκαταστάσεις. Αυτές οι επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις έχουν δυνητικά σοβαρές συνέπειες. Και επειδή η Τουρκία ακολουθεί την Κινεζική νοοτροπία καθώς οι Κινέζοι ονόμασαν αυτές τις ενέργειες ως Γαλάζια Χώρα ενώ οι Τούρκοι μιμητές Γαλάζια Πατρίδα, καταλαβαίνετε την απαίτηση να παρακολουθούμε τις εξελίξεις.

Επίσης ένας κινεζικός στόλος 340 αλιευτικών μηχανότρατων νότια των Νήσων Γκαλαπάγκος προκάλεσε μεγάλη οργή πριν από λίγο καιρό. Για τα λατινοαμερικάνικα έθνη όπως ο Ισημερινός, η παρουσία ενός κρατικού επιδοτούμενου αλιευτικού στόλου βαθιών υδάτων προσφέρει μια ματιά στο μέλλον ενός επικίνδυνου συνδυασμού: την αυξανόμενη ζήτηση πόρων από την Κίνα, πολιτικές εξόρυξης, παραβίαση της θαλάσσιας κυριαρχίας και ανεύθυνες περιβαλλοντικές πρακτικές. Δηλαδή τα ίδια ακριβώς προβλήματα με τα δικά μας, μόνο που αλλάζει ο δρώντας (Κίνα). Πώς μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να υποστηρίξουν καλύτερα τους περιφερειακούς εταίρους όπως ο Ισημερινός ή η Ελλάδα, ή η Κύπρος, οι οποίες παρά τους σημαντικούς οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα ή την Τουρκία επιδεινώνονται οι σχέσεις τους όλο και περισσότερο με την κινεζική  και τουρκική ρεβιζιονιστική συμπεριφορά; Άλλωστε όσοι παρακολουθούμε τα γεγονότα, οι Τούρκοι μιμήθηκαν τους κινέζους στέλνοντας αλιευτικό στόλο στη μεσόγειο στην παράνομη διακηρυχθείσα με τη Λιβύη ΑΟΖ.

Τέλος μα όχι τελευταίο, ενώ το Διαρκές  Διαιτητικό  Δικαστήριο στη Χάγη αποφάσισε ότι η Κίνα δεν έχει καμία νομική βάση για να διεκδικήσει ιστορικά δικαιώματα σε θαλάσσιους πόρους στην περιοχή της Νότιας Κίνας, η απόφαση παραβιάζεται. Η απόφαση μάλιστα σημειώνει  ότι οι Κινεζικές  αξιώσεις είναι αντίθετες με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αφορά ένα αριθμό από αμφισβητούμενες κατά τη Κίνα νήσους, που βρίσκονται στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Οι διεκδικήσεις του Πεκίνου στην περιοχή η οποία πιστεύεται ότι είναι πλούσια σε αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, είναι εναντίον των Φιλιππίνων, της Ταϊβάν, της Μαλαισίας, του Μπρουνέι και του Βιετνάμ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτιμάται ότι θα εμπλακούν και θα επεκτείνουν την πολιτική, την οικονομική και την αμυντική συμφωνία με τους συμμάχους και τους εταίρους τους στην περιοχή, καθώς επίσης να συνεχίσουν τις περιπολίες και υπερπτήσεις στην Ανατολική και τη Νότια θάλασσα της Κίνας. Πολλά μπλεξίματα δηλαδή………

Ωστόσο, ένας πόλεμος δι’ αντιπροσώπων θα μπορούσε ενδεχομένως να κλιμακωθεί με απροσδόκητους τρόπους. Η στρατηγική σκέψη τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Κίνα έχει επικεντρωθεί στις δυνατότητες ενός Σινο-αμερικανικού ανταγωνισμού ισχύος υποβαθμίζοντας όμως τις πιθανότητες άμεσης σύγκρουσης. Ωστόσο, ο στρατιωτικός ανταγωνισμός μεγάλης ισχύος είναι πιθανό να λάβει τη μορφή πολέμου δι’ αντιπροσώπων στον οποίο η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο θα βοηθούν τους ανταγωνιστές σε μια ενδοκρατική σύγκρουση (πχ Ελλάδας-Τουρκίας). Το πεδίο μάχης του στρατιωτικού ανταγωνισμού τους είναι πιθανότερο να είναι στη Βενεζουέλα ή στη Μιανμάρ από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, αλλά ποιος μπορεί να αποκλείσει τη Μεσόγειο. Ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων θα μπορούσε να κλιμακωθεί με απροσδόκητους και δαπανηρούς τρόπους, καθώς η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο προσπαθούν να χειραγωγήσουν με εμφύλιους πολέμους τις μακρινές χώρες, επιταχύνοντας τη δέσμευσή τους για να αποφύγουν την ήττα του δικού τους εταίρου και να ανταποκριθούν σε τοπικούς αναπληρωτές που επιδιώκουν να επιβάλλουν τη δική τους ατζέντα. Αυτές οι σκέψεις πρέπει να μας προβληματίσουν άμεσα, και να γίνουμε Προμηθείς όχι Επιμηθείς!!!

geopolitics.iisca.eu

 

H Μπουρκίνα Φάσο υπογράφει αμυντική συμφωνία με την Ρωσία! – Η Δυτική Αφρική περνάει στην ρωσική επιρροή

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Οι Ρώσοι επεκτείνουν το δίκτυο της Wagner στην «μαύρη ήπειρο»

Ρωσική αντιπροσωπεία διεξήγαγε συνομιλίες με τον μεταβατικό πρόεδρο της Μπουρκίνα Φάσο, τον λοχαγό Ιμπραήμ Τραορέ, για μία ενδεχόμενη στρατιωτική συνεργασία των δύο κρατών.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η επίσκεψη της αντιπροσωπείας, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Ρώσος υφυπουργός Άμυνας Γιούνους Μπεκ Γεβκούροφ, έγινε σε συνέχεια των συνομιλιών που είχαν ο λοχαγός Τραορέ με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στη σύνοδο Ρωσίας-Αφρικής στην Αγία Πετρούπολη τον Ιούλιο.

Η Μόσχα επιβεβαίωσε για ακόμα μία φορά πως υποστηρίζει την ανεξαρτησία της Μπουρκίνα Φάσο.

 

 

Σημειώνεται ότι οι γαλλικές δυνάμεις που βρίσκονταν στην χώρα αποχώρησαν τον Φεβρουάριο. Έκτοτε θεωρούνταν βέβαιο πως η Μπουρκίνα Φάσο θα ενισχύσει τις σχέσεις της με τη Ρωσία, όπως το γειτονικό Μαλί, όπου σύμφωνα δρουν οι μαχητές της Βάγκνερ.

Στη συνάντηση συζητήθηκαν «πεδία συνεργασίας» που «αφορούν κυρίως τη στρατιωτική συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης αξιωματικών σε όλα τα επίπεδα», ανάμεσά τους «πιλότων στη Ρωσία», κατά την ανακοίνωση.

Δεν διευκρινίστηκε αν θα σταλούν στην Μπουρκίνα Φάσο Ρώσοι στρατιωτικοί εκπαιδευτές.

Ο αποθανών αρχηγός της Wagner Γεβγκένι Πριγκόζιν, είχε δημιουργήσει δίκτυο εταιρειών και συμφερόντων σε διάφορες χώρες της Aφρικής και η Μόσχα έχει σκοπό να το διατηρήσει και να το επεκτείνει.

Aξίζει να σημειωθεί πως μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια, έγιναν οκτώ πραξικοπήματα σε έξι χώρες της Δυτικής Αφρικής, οι οποίες μέχρι πρότινος ήταν γαλλόφιλες και άρα δυτικόφιλες.

Γουινέα, Νίγηρας, Γκαμπόν, Μάλια, Μπουρκίαν Φάσο και Τσαντ έχουν αλλάξει ολοκληρωτικά γεωπολιτικό προσανατολισμό και κατευθύνονται με ταχύ βήμα προς τον ρωσοκινεζικό άξονα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/dimeri-stratiotiki-synergasia-me-ti-rosia-syzita-i-mpourkina-faso/

Αλέξης Παπαχελάς-Πολιτικοί του Ιnstagram

1

Καιρός ήταν να έχουμε και εμείς έναν πολύ νέο «Ιnstagram υποψήφιο» να ζητάει την ψήφο μας. Συμβαίνει παντού και είναι σημάδι της εποχής μας. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δίνουν, σε όποιον ξέρει να τα χειρίζεται ή έχει αρκετά χρήματα για να πληρώσει τους ειδικούς, τη δυνατότητα της άμεσης επικοινωνίας με τους πολίτες. Είναι εκπληκτικό αυτό που συνέβη με την υποψηφιότητα Κασσελάκη. Αλλοι, με βαριά ονόματα και μακρά ανάμειξη στην πολιτική, πασχίζουν να συγκεντρώσουν τα φώτα της δημοσιότητας και δεν τα καταφέρνουν. Ο κ. Κασσελάκης κατάφερε μέσα σε λίγες ημέρες να γίνει θέμα συζήτησης στα ελληνικά καφενεία και σαλόνια.

Είναι θετικό, υγιές αυτό; Είναι, για ένα κλειστό πολιτικό σύστημα και μια κοινωνία που διψάει για εναλλακτικές επιλογές. Το να ανοίξουν τα παράθυρα και να μπει νέο αίμα είναι θεμιτό, αλλά και δύσκολο. Στην ελληνική πολιτική ζωή έχουν ήδη συμβεί πολλές ανατροπές. Αρχικά με την άνοδο του κ. Τσίπρα στην εξουσία και εν συνεχεία με τα νέα πρόσωπα που αναδείχθηκαν και μέσα στη Ν.Δ., αλλά και στο ΠΑΣΟΚ. Δεν αρκούν. Χρειαζόμαστε και άλλους νέους ανθρώπους με θράσος ή τρέλα, οι οποίοι θα αποφασίσουν να μπουν στο καμίνι της πολιτικής. Αν έχουν νιώσει τον κίνδυνο της απόλυσης και έχουν δουλέψει και τα ένσημά τους, ακόμη καλύτερα. Αν δεν προέρχονται από παλιά τζάκια ή από κομματικά αμφιθέατρα, ακόμη καλύτερα.

Εχει όμως και κινδύνους αυτή η νέα εποχή της πολιτικής του Ιnstagram. Στα λάθος χέρια, τη λάθος στιγμή μπορεί να φέρει στο προσκήνιο ή και στην εξουσία «Ελληνες Τραμπ» ή κάθε λογής υπερεπικοινωνιακά «φρούτα». Οι ψηφοφόροι συχνά βιάζονται για εύκολες λύσεις. Είναι συχνά έτοιμοι να πιστέψουν ότι άνθρωποι που δεν έχουν δοκιμαστεί και δεν έχουν περάσει από την κρησάρα της συμμετοχής στον δημόσιο βίο μπορεί να είναι ο «Μεσσίας» που αναζητούν. Υπήρξε ένα τέτοιο ρεύμα, για λίγο, με την εμφάνιση του μακαρίτη Βγενόπουλου στα δημόσια πράγματα. Το ένστικτό μας λέει ότι δεν θα πρέπει να αποκλείεται να εμφανιστεί σύντομα ένας υποψήφιος νέας κοπής από την άκρα Δεξιά. Το κλίμα είναι ώριμο, εντός και εκτός Ελλάδος.

Προς το παρόν, θα παρακολουθήσουμε το «φαινόμενο Κασσελάκη». Θα έχει ενδιαφέρον τι θα γράφει το βιογραφικό του σε δέκα χρόνια. Οτι είναι ακόμη ενεργός στην πολιτική ή ότι για δύο ημέρες ήταν Νο 1 σε αναφορές στο ελληνικό Τwitter;

https://www.kathimerini.gr/opinion/562588762/politikoi-toy-instagram/

Η στρατιωτική κυβέρνηση του Νίγηρα απέλασε τον Πρέσβη της Γαλλίας – Το γαλλικό επιτελείο δηλώνει έτοιμο για επέμβαση

0

Κατηγορούνταν για κινήσεις αντίθετες με τα συμφέροντα της χώρας

Η στρατιωτική κυβέρνηση στο Νίγηρα ανακοίνωσε ότι «έδωσε οδηγίες στην αστυνομία» να «απελάσει» τον Γάλλο πρέσβη στη Νιαμέι, μετά τη λήξη της διορίας που είχε δοθεί στον Γάλλο διπλωμάτη να εγκαταλείψει την αφρικανική χώρα και όλα δείχνουν ότι η διαμάχη οδηγείται στα άκρα.

Η Γαλλία δείχνει να είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει ακόμα και στρατιωτικές δυνάμεις μετά τις δηλώσεις του γενικού επιτελείου αλλά κα στην κυβέρνηση στο Νίγηρα να μην υποχωρεί από αυτά που θεωρεί αξίες της επανάστασης τους.

Στρατιωτικοί κατέλαβαν την εξουσία στον Νίγηρα στις 26 Ιουλίου και έκτοτε κρατούν τον ανατραπέντα πρόεδρο της χώρας Μοαμέντ Μπαζούμ.

Το Εθνικό Συμβούλιο για τη Διαφύλαξη της Πατρίδας με επικεφαλής του τον στρατηγό Αμπντουλραχμάν Τσιανί ζήτησε την περασμένη Παρασκευή από τον Γάλλο πρεσβευτή στη Νιαμέι, τον Σιλβέν Ιτέ, να αποχωρήσει από τη χώρα μέσα σε 48 ώρες.

Η στρατιωτική κυβέρνηση δικαιολόγησε την απόφασή της επικαλούμενη την άρνηση του πρέσβη να συμμορφωθεί με την «πρόσκληση» που του απευθύνθηκε για να προσέλθει σε «συνέντευξη» και «ενέργειες» του Παρισιού που είναι «αντίθετες προς τα συμφέροντα του Νίγηρα».

Σύμφωνα με επιστολή του υπουργείου Εξωτερικών, που φέρει σημερινή ημερομηνία, ο πρέσβης Ιτέ “δεν απολαμβάνει πλέον τα προνόμια και τις ασυλίες που συνδέονται με την ιδιότητά του ως μέλους του διπλωματικού προσωπικού της Γαλλικής Πρεσβείας”.

Τα “διπλωματικά έγγραφα και οι βίζες” του καθώς και αυτές των μελών της οικογένειάς του “ακυρώνονται”, σύμφωνα με την επιστολή, στην οποία σημειώνεται ότι οι νιγηριανές αστυνομικές υπηρεσίες “έχουν λάβει οδηγίες να προχωρήσουν στην απέλαση” του Γάλλου διπλωμάτη.

Το βράδυ της Παρασκευής, οι στρατιωτικοί είχε δώσει στον Ιτέ προθεσμία 48 ωρών να εγκαταλείψει το έδαφος.

Το γαλλικό ΥΠΕΞ απάντησε τονίζοντας πως οι πραξικοπηματίες δεν νομιμοποιούνται να υποβάλουν τέτοιο αίτημα και ότι η έγκριση για τον διορισμό πρεσβευτή προέρχεται από την εκλεγμένη ηγεσία του Νίγηρα, δηλαδή τον ανατραπέντα πρόεδρο Μοαμέντ Μπαζούμ.

Στο τέλος αυτής της διορίας, ο Ιτέ, το έργο του οποίου επαίνεσε χθες ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, βρισκόταν ακόμη στη θέση του στη Νιαμέι.

Σήμερα, ο εκπρόσωπος του γαλλικού γενικού επιτελείου, συνταγματάρχης Πιερ Γκοντιγιέρ προειδοποίησε ότι «οι γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις είναι έτοιμες να απαντήσουν σε οποιαδήποτε νέα ένταση που θα υπονόμευε τη γαλλική στρατιωτική και διπλωματική επιρροή στον Νίγηρα».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/o-nigiras-kovei-tous-diplomatikous-desmous-me-parisi-apelase-ton-presvi-tis-gallias-to-galliko-epiteleio-dilonei-etoimo-gia-epemvasi/

ΤΟ ΝΑΤΟ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

2
 του Παντελή Σαββίδη
Φωτογραφία: Γιένς Στόλτενμπεργκ με Ερντογάν: αν η Τουρκία δεν είχε τον Ερντογάν θα μπορούσε να τον υποκαταστήσει ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ.
Για δεύτερη χρονιά η ελληνική κοινή γνώμη ασχολείται με το συγχαρητήριο μήνυμα του στρατηγείου του ΝΑΤΟ που εδρεύει στη Σμύρνη για την Ημέρα της Νίκης και την Ημέρα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ημέρα της Νίκης είναι η 30η Αυγούστου, νίκη επί των ελληνικών δυνάμεων, στη μάχη που διεξήχθη στις 30 Αυγούστου του 1922 στο Ντουμπλουπινάρ.
Η ελληνική κυβέρνηση έδωσε εντολή στον μόνιμο αντιπρόσωπο της χώρας στο ΝΑΤΟ να προβεί σε διάβημα με το οποίο χαρακτηρίζεται απαράδεκτο να συνδέεται η εθνική ημέρα ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας με ημέρα νίκης κατά μίας συμμάχου χώρας.
Πέρυσι το θέμα εντόπισαν και ανέδειξαν οι Ανιχνεύσεις και εξαιτίας αυτού του λόγου το έψαξαν.
Κατ αρχάς το διάβημα δεν απευθύνεται στο απαράδεκτον της ενέργειας του ΝΑΤΟ αλλά, σύμφωνα με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας σε σχέση με το διάβημα, θεωρείται απαράδεκτη η σύνδεση ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ της εθνικής ημέρας ενόπλων δυνάμεων της χώρας με ημέρα νίκης κατά μίας συμμάχου χώρας.
Στην Αθήνα, αν δεν μας δουλεύουν, και μάλιστα, χωρίς να μπούν στον κόπο να μας δουλεύψουν κάπως εκλεπτυσμένα, πρέπει να κοιμούνται ύπνον βαθύ. Ενιστάμεθα γιατί η τουρκία συνέδεσε την νίκη κατά της Ελλάδας με την ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεών της!!!
Ο Διοικητής στο στρατηγείο της Σμύρνης είναι Αμερικανός αλλά ταυτόχρονα, ο ίδιος είναι και Διοικητής του US ARMY EUROPE KAI AFRICA, άρα σχεδόν ποτέ δεν είναι στη Σμύρνη. Ο υποδιοικητής, ότι κι αν ειναι, βρίσκεται στον κόσμο του, και ο Επιτελάρχης είναι Τούρκος. ΑΥΤΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
ΔΕΝ φταίνε, όμως, οι Τούρκοι αλλά Η ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ που δεν προβαίνει στις δέουσες ενέργειες να αλλάξει η σχετική διαταγή. Το ΝΑΤΟ δουλεύει με διαδικασίες οι οποίες ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΕΓΚΡΙΘΟΥΝ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΕΥΛΑΒΙΚΆ.
Συνεπώς, με μία πολύ απλή ενέργεια το ζήτημα ενδεχομένως να λυθεί.
Οι ευχές δίδονται σε υψηλό επίπεδο (πολιτικό) για τις εθνικές επετείους. Τα στρατηγεία εύχονται για τις Ημερες των Ενόπλων Δυνάμεων. Επίσημα η 30η Αυγούστου είναι η ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας αλλά ο Τούρκος επιτελάρχης του ΝΑΤΟ το ….πήγε αλλοιώς. Εκμεταλλεύτηκε τις δυνατότητες που του παρέχει η Συμμαχία χωρίς ουσιαστική αντίδραση απο την Αθήνα. Αντίδραση που θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα επι της ουσίας.
Ως συνήθως, στην καθεύδουσα Αθήνα κάνουν κάτι αφού συμβεί. όπως και με τις φωτιές.
Αν θέλουν στην Αθήνα να λυθεί το πρόβλημα πρέπει να το θέσουν στα αρμόδια όργανα της Συμμαχίας ώστε να αλλάξει ή να υπάρξει διευκρίνηση στην σχετική διαταγή.