Αρχική Blog Σελίδα 1520

Ελληνοτουρκικά: Η διπλωματία του Θεάματος

1

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
11 Δεκεμβρίου 2023

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης δεν άφησε τίποτα στον αυθορμητισμό του ελληνοτουρκικού θιάσου και τα κανόνισε όλα μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας.

Απαράδεκτος αυτός ο Γεραπετρίτης (ξέρετε, αυτός με τον πανεργολάβο, την ΤΕΡΝΑ). Με τη «γλώσσα του σώματός» του παίρνει κυριολεκτικά τη μπουκιά από το στόμα του σχολιαστή. Πώς θα ζήσουμε, υπουργέ μου, αν τα λέτε όλα εσείς με τις υποκλίσεις σας; Τι να ερμηνεύσουμε, τι να αναλύσουμε, τι να σχολιάσουμε εμείς; Τα είπατε ήδη όλα!

Συνήθως ξεκινάω τα άρθρα μου με την ανάλυση της πραγματικότητας. Στην περίπτωση Μητσοτάκη-Ερντογάν, θα μοιραστώ πρώτα μαζί σας τις εντυπώσεις μου από το θέαμα και μετά θα προσπαθήσω να δείξω αναλυτικά τι συνέβη στην πραγματικότητα. Γιατί το θέαμα παίζει εδώ κεντρικό ρόλο. Επιχειρεί όχι μόνο να «περάσει» μια πολιτική, αλλά και να μεταβάλλει ανεπαίσθητα τα ίδια τα κριτήρια με τα οποία το κοινωνικό και εθνικό σώμα, ο ελληνικός λαός εν προκειμένω, κρίνει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Πρέπει εν τέλει σε όλα, και στην εξωτερική πολιτική και στην οικονομία και παντού, να προσαρμόσουμε τις ιδέες μας, που απηχούν ακόμα την ιδεολογία του «δημοκρατικού έθνους-κράτους» στην πραγματικότητα μιας αποικίας που είναι αντικείμενο και όχι υποκείμενο της ιστορίας της και όπου οι άνθρωποι, αφού δεν μπορούν με την ψήφο τους να επηρεάσουν την τύχη της χώρας τους, καλούνται να ψηφίζουν με κριτήρια life style.

Η συμπεριφορά Γεραπετρίτη ήταν το μόνο φάλτσο, η μόνη παραφωνία στην άψογη κατά τα άλλα σκηνοθεσία και χορογραφία (ούτε βίντεο του Κασσελάκη να ήταν) της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα. Πού οι αυτοσχεδιασμοί της προηγούμενης επίσκεψης του 2017, όπου ήταν φανερό ότι Ερντογάν, Παυλόπουλος και Τσίπρας συμπεριφέρονταν κάπως κανονικά και έλεγαν αυτό που είχαν σκεφτεί οι ίδιοι να πουν. Τώρα είχε εξαφανιστεί οτιδήποτε αυθόρμητο, αν εξαιρέσουμε τις δύο υποκλίσεις Γεραπετρίτη, μικρή εκδίκηση από τον Θεό της Αλήθειας. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης δεν άφησε τίποτα στον αυθορμητισμό του ελληνοτουρκικού θιάσου και τα κανόνισε όλα μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας. Ακόμα και σκυλάκι σκέφτηκε να παρουσιάσει στο Μαξίμου. Έχουν καταλήξει φαίνεται ότι τα σκυλάκια από τη μια κάνουν καλό στους διαφημιζόμενους (όρα και γενέθλια σκύλου Κασσελάκη), από την άλλη ηρεμούν τους τηλεθεατές και αποσπούν την προσοχή τους από την ουσία, διευκολύνοντας περαιτέρω την προϊούσα αποβλάκωσή μας. Ακόμα και η δήθεν διαφωνία Μητσοτάκη για την μειονότητα, ξαναδείτε το βίντεο προσεκτικά, δεν είχε τίποτα ξαφνικό, την προέβλεψαν, ώστε να δοθεί μια δόση αληθοφάνειας στο απίστευτο «σόου ειρήνης», που θέλησαν να εμφανίσουν στον ελληνικό λαό, αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη.

Το μόνο που δεν μας είπαν ήταν ότι Έλληνες και Τούρκοι είμαστε αδελφικοί φίλοι εδώ και χίλια χρόνια και ότι η τουρκοκρατία, η επανάσταση του 1821, οι ελληνοτουρκικοί πόλεμοι, τα πογκρόμ των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τα Ίμια δεν ήταν παρά «μικροπαρεξηγήσεις». Δεν χρειαζόταν, ούτε και τους συνέφερε άλλωστε να περιπλανηθούν στον σκληρό δίσκο του ελληνικού εθνικού ασυνείδητου. Προτίμησαν να σβήσουν την ιστορία (και τα πιθανά μαθήματά της) με τα χαμόγελά τους, ως «υπέροχοι Γκάτσμπι», οι δύο αυτοί παγκόσμιοι πρωταθλητές της πολιτικής της ειλικρίνειας και των αρχών: Ο Σουλτάνος Ερντογάν και ο Κυριάκος, ο γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Βέβαια η Ελλάδα δεν περίμενε την επίσκεψη Ερντογάν για να μπει με τα μπούνια στην εποχή της κατασκευασμένης εικονικής πραγματικότητας. Τέτοιες επικοινωνιακές μέθοδοι, αμερικανικής ή ισραηλινής «προελεύσεως και κατασκευής» εφαρμόστηκαν ήδη φέτος τόσο κατά τις δύο προεκλογικές εκστρατείες του Μητσοτάκη, όσο και κατά την εκστρατεία του Κασσελάκη. Βρισκόμαστε στην Ελλάδα σε πολύ προχωρημένο στάδιο ολοκληρωτισμού, αν και, εδώ που τα λέμε, το φαινόμενο επελαύνει σε όλη τη «συλλογική Δύση».

Η αμερικανική «υπερπαραγωγή» της «ειρήνης», the Peace Show, χρειάστηκε μερικούς μήνες προετοιμασίας μετά την έλευση στην Αθήνα στις αρχές του χρόνου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν που είδε Μητσοτάκη και Τσίπρα (ώστε να εξασφαλιστεί ότι δεν θα φέρει αντιρρήσεις και η αντιπολίτευση), όπως και ένα ταξίδι του αρχηγού της CIA Ουίλιαμ Μπερνς στην Ελλάδα. Οι διαφημιστές ανέλαβαν τα υπόλοιπα, ώστε να πάει τώρα ο Μπλίνκεν με το χαρτί που υπέγραψαν Ερντογάν και Μητσοτάκης ότι είναι φίλοι και να σταματήσει το Κογκρέσσο τις κόνξες για τα F-16. Αν τώρα εσείς απορείτε γιατί πήγε προ έτους στο Κογκρέσσο ο Μητσοτάκης και ούρλιαζε να μη τους δώσουν τα αεροπλάνα και τώρα κάνει ό,τι χρειάζεται για να τους τα δώσουν, τι να σας πω εγώ; Μάλλον είστε και σεις καθυστερημένοι και απροσάρμοστοι εθνικιστές, σας αρέσει η ένταση και δεν θέλετε την ελληνοτουρκική ειρήνη.

Θα πάρει το χαρτί και τις ταινίες και ο Ταγίπ και θα πάει κι αυτός να εισπράξει το παραδάκι, μερικά δισ. από την Ε.Ε. και να πιέσει για περαιτέρω επιτάχυνση της «Τελωνειακής Ένωσης» και της «ενταξιακής πορείας».

Και βεβαίως θα εξακολουθήσει να ζητάει αυτά που ζήτησε και στην Αθήνα: όχι όπλα στα νησιά, όχι ελληνικά αεροπλάνα στο Αιγαίο, διχοτόμηση στην Κύπρο, όλα στη Χάγη (δηλαδή και τα νησιά που επιθυμεί). Θυμίζω: Διεκδικώντας όλα αυτά, με πλήρη ισχύ της απειλής πολέμου της Τουρκίας κατά της Ελλάδας, με τουρκολιβυκό μνημόνιο, με απαίτηση να αναγνωριστούν οι «πραγματικότητες» στην Κύπρο (τα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής) πήρε από τον Μητσοτάκη το πιστοποιητικό καλής συμπεριφοράς, μόλις μερικές μέρες μετά τις προκλήσεις του τουρκικού στρατού στην κυπριακή «νεκρή ζώνη».

Με το που έφυγε ο Ταγίπ, έπιασε βέβαια δουλειά και το εγχώριο σύστημα των συστημικών μέσων της αποβλάκωσης, της προπαγάνδας και της αποπληροφόρησης. Πρόκειται για το ίδιο σύστημα, συχνά και τους ίδιους ανθρώπους, που εξήραν την πολιτική του Σημίτη και του Γιωργάκη, που προειδοποιούσαν ότι τυχόν απόρριψη του Σχεδίου Ανάν θα οδηγήσει σε νέα Μικρασιατική Καταστροφή, που χαιρετούσαν ως σωτήρια τα Μνημόνια και τις Δανειακές, που προσπαθούσαν να κατατρομοκρατήσουν τους ψηφοφόρους το 2015, που χειροκροτούσαν την παράδοση όλης της ελληνικής επικράτειας και των ενόπλων δυνάμεων στους Αμερικανούς, που αποθέωσαν ενθουσιωδώς τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας (και του ουκρανικού λαού), αλλά και τους νεοφασίστες του Αζόφ. Είναι οι ίδιοι που βρίζουν σήμερα τους Κύπριους γιατί τάχα μου εμποδίζουν την Ελλάδα να λύσει τα προβλήματά της και τους απειλούν ότι θα τους αφήσουν μόνους τους. Είναι οι ίδιοι που χαιρετίζουν το «δικαίωμα στην αυτοάμυνα» του ισραηλινού φασισμού και φωτίζουν με τα χρώματα του γενοκτόνου κράτους τη Βουλή των Ελλήνων, είναι οι ίδιοι που, εν μέσω λιτότητας και πείνας, ακόμα βλέπουν να εισρέουν και οι Λίστες Πέτσα και όλες οι υπόλοιπες, εμφανείς και αφανείς, στις τσέπες και τα ταμεία τους.

Αυτοί όλοι λοιπόν βγήκαν, από τη στιγμή που έφυγε ο Ερντογάν, και εξαπέλυσαν ένα απίστευτο επικοινωνιακό μπαράζ ανοησιών, επιχαίροντας για τη νέα εποχή ειρήνης που δήθεν εγκαινιάζεται τώρα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, επιτιθέμενοι στις δυνάμεις της «άκρας δεξιάς» και του «αριστερού εθνικισμού», δηλαδή σε οποιονδήποτε έχει το θάρρος να διατυπώσει έναν κριτικό λόγο. Στην Ελλάδα δεν μιλάμε με επιχειρήματα, πετάει ο ένας στον άλλο ταμπέλες-κοτρώνες και χαρακτηρισμούς, για να σταματάει επί τόπου οποιαδήποτε διάλογος και συζήτηση. Βγήκαν και ορισμένοι πολιτικοί και σχολιαστές της πυρκαγιάς, που διαγκωνίζονται, αφού συμμετείχαν στην καταστροφή της Ελλάδας, να ξαναβρούν ρόλο στα πράγματα και εφηύραν το «Αιγαίο pass»: μέτρησαν πόσο ξοδεύουν τα αεροπλάνα για να κάνουν αναγνωρίσεις και αναχαιτίσεις. Αλλά αυτό το ξέραμε και από πριν. Αν εκτιμούν ότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη να αμυνθεί από την Τουρκία, τότε ας το πουν καθαρά και ας προτείνουν την δραστική μείωση του τεράστιου αμυντικού προϋπολογισμού μας. Γιατί τα πληρώνουμε όλα αυτά, για πλάκα;

Και στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών, όπως συμβαίνει εδώ και καιρό, τα μέσα ενημέρωσης κατήργησαν και τον ελάχιστο κανόνα και ίχνος δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις εμφανίζουν, στο 90% των περιπτώσεων, μόνο συμφωνούντες με τη «μία και μοναδική άποψη». Εσείς τους πιστεύετε όλους αυτούς; Σας έχουν πει την αλήθεια σε οποιοδήποτε σοβαρό θέμα τα τελευταία τριάντα χρόνια; Τι λέτε; Να τους εμπιστευθούμε στα ελληνοτουρκικά;

Είναι οι ίδιοι σχολιαστές, θυμίζω, που, επί χρόνια, έλεγαν εντελώς άλλα πράγματα, εξηγώντας στον άμοιρο ελληνικό λαό, πως η «υπερήφανος Ελλάς», με τη βοήθεια των «Ισραηλινών φίλων» (δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι), θα έκανε «κρέας» τα μούτρα του «Σουλτάνου» στην ανατολική Μεσόγειο και θά’κοβε «με το μαχαίρι» τη θρασεία εκδήλωση του επεκτατισμού του με το Ορούτς Ρέις. Όσο κρέας τα κάναμε τότε, άλλο τόσο φοβάμαι (και είθε να διαψευστώ) θα έρθει τώρα και η ειρήνη στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Το αντίθετο θα συμβεί!

Πηγή:kosmodromio.gr

ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

18
του Παντελή Σαββίδη
Φωτογραφία: Απο την είσοδο φοιτητών, χθες, στην αίθουσα εκδηλώσεων της παλιάς φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ. Οι φοιτητές διέκοψαν την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου της Μαρίας Νεγρεπόντη Δελιβάνη “Για την Ελλάδα που ματώνει”.
Το 1981, όταν η Ελλάδα γινόταν μέλος της ΕΟΚ, η χώρα δεν εκπλήρωνε τις οικονομικές προϋποθέσεις να γίνει μέλος της Κοινότητας αλλά οι Ευρωπαίοι της έκαναν, παρότι ανατολίτικης συμπεριφοράς, το χατήρι, για να διασφαλίσουν ότι δύσκολα θα ξαναγινόταν πραξικόπημα, θα την εξανάγκαζαν να εγκαταλείψει, σιγά σιγά, την μετεμφυλιακή της νοοτροπία με την αναγκαστική προσαρμογή των θεσμών της στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και θα είχαν, πληρώνοντας για όλα αυτά, στους κόλπους τους μια χώρα που έφερε το όνομα, και υποτίθεται τον πολιτισμό, της αρχαίας Ελλάδας στη φιλοσοφία της οποίας οικοδομήθηκε η ευρωπαϊκή ήπειρος. Το όνομα της αρχαίας Ελλάδας το έφερε, με τον πολιτισμό της δεν είχε καμμιά σχέση. Και δεν έχει.
Παρόλες τις προσπάθειες που έγιναν, απο τότε, η χώρα εξακολουθεί να διατηρεί τα ανατολίτικα χαρακτηριστικά της.
Οι εξουσίες τις οποίες έχει δώσει το σύστημα στον πρωθυπουργό τον έχουν καταστήσει χαλίφη. Απο πουθενά δεν ελέγχεται και έχει ενσωματώσει όλες τις υποδιαιρέσεις των εξουσιών σε ένα πρόσωπο, το δικό του.
Ο πρωθυπουργός ελέγχει τη δικαιοσύνη, την βουλή με την πλειοψηφία που διαθέτει και, φυσικά, την κυβέρνηση, της οποίας τα μέλη έχοντας συνείδηση της ανυπαρξίας τους, φέρονται δουλικά. Και διαμορφώνουν και δουλική ψυχολογία , όπως φάνηκε απο τις επικύψεις του υπουργού εξωτερικών στον τούρκο πρόεδρο και τον τρόπο που στάθηκε απέναντί του η πρόεδρος της δημοκρατίας. Όταν έτσι φέρονται δημοσίως, φανταστείτε τι γίνεται στο παρασκήνιο όπου κανείς δεν τους βλέπει.
Η Ελλάδα δεν είναι κράτος δικαίου, παρά μόνο τύποις, το πολιτικό της σύστημα είναι ολιγαρχικό και διοικείται απο υποσύνολα με μαφιόζικες ή κατσαπλάδικες δομές και συμπεριφορές. Ο κοτζαμπασισμός δεν εξέλιπε απο εποχής τουρκοκρατίας. Είναι το κρίαρχο χαρακτηριστικό της οικονομικής ελιτ της χώρας.
Αυτό φαίνεται απο την κρατική αντίδραση του ανύπαρκτου, όταν συνδιαλέγεται με οικονομικά συμφέροντα, πρωθυπουργού, στα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν στον αθλητισμό, μετά το τελευταίο απο τα πολλά συμβάντα, απο τον τρόπο που συμπεριφέρονται εγκληματικού χαρακτήρα ομάδες νέων παιδιών χωρίς ίχνος παιδείας (απο την στιγμή που εγκαταλείφθηκε η κλασική παιδεία στα σχολεία), απο τον έλεγχο των πανεπιστημίων απο γκρουπούσκουλα, κυρίως, αναρχικά, αυτόνομα και αντιεξουσιαστικά κατά δήλωσή τους και ακραία αριστερά (στην ουσία τα περισσότερα μέλη τους είναι πρακτοράκια της ασφάλειας και παρακρατικές ομάδες που κάνουν οτιδήποτε τα διατάξει το βαθύ κράτος για ένα πιάτο φασολάδα), απο τον τρόπο που λειτουργεί η δικαιοσύνη, κατά παραγγελία της κυβέρνησης, απο τον τρόπο που ψηφίζονται τα νομοσχέδια (οι κομματικές ομάδες έχουν αυστηρότερη πειθαρχία απο στρατό) αλλά, κυρίως, απο τον τρόπο που συνδιαλέγεται η κυβέρνηση με τα οικονομικά συμφέροντα. Την έχουν πιάσει με έναν βρόγχο απο τον λαιμό και την κάνουν ό,τι θέλουν.
Απο αυτό το είδος της… δημοκρατίας, κινδυνεύει ο ελληνικός λαός.
Αν κάτι απέμεινε απο τη συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε. ας είναι η προσπάθεια της Ένωσης να επαναφέρει στοιχειώδεις λειτουργίες της δημοκρατίας στη χώρα. Μόνη της δεν μπορεί. Δεν έχει ούτε τη δημοκρατική νοοτροπία (τα 400 χρόνια επηρεάζουν, ακόμη, τις δομές της, ούτε το πολιτικό προσωπικό που να θέλει να κάνει τις αναγκαίες τομές, ούτε την κρίσιμη λαϊκή μάζα να τις επιδιώξει.
Όσοι, λίγοι, απέμειναν και θέλουν να ζήσουν σε ένα ελάχιστα, έστω, δημοκρατικό περιβάλλον, περιμένουν απο μη Έλληνες ευρωβουλευτές με δημοκρατικές ευαισθησίες να φέρουν στο ευρωκοινοβούλιο το θέμα της δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Χθες, απαγορεύτηκε απο ομάδα “φοιτητών” να μιλήσει σε πανεπιστημιακή αίθουσα του ΑΠΘ αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος!!!
Είναι πολλοί αυτοί που δεν θέλουν να συντηρούν με τον φόρο τους αυτό το είδος πανεπιστημίων. Πρέπει να αναζητηθεί τρόπος να επιλέγουμε, όπως γίνεται και σε άλλες χώρες, το που θέλουμε να κατευθυνθεί η φορολόγησή μας.
Η αστυνομία είναι παρούσα στα γήπεδα αλλά απούσα απο την καθημερινή ζωή των πολιτών εκτός κάποιων περιπτώσεων κυκλοφοριακής ρύθμισης. Οι περισσότεροι Έλληνες την περίοδο της κρίσης έχουν πέσει θύματα ληστειών και κλοπών με την αστυνομία να τους περιπαίζει όταν, αφελώς κατέφευγαν σε αυτήν.
Το κρατικό πανεπιστήμιο γίνεται σιγά σιγά παρελθόν, με την μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα (σπάνε καθημερινά και ριμάζουν στις αίθουσες διδασκαλίας διότι το κράτος, δηλαδή, οι έλληνες πολίτες, θα πληρώσουν) πολλοί καθηγητές είναι στο κλίμα των φοιτητών εν ονόματι μιας ελευθεριακής αντίληψης που, υποτίθεται, αρμόζει στην έρευνα και τον ακαδημαίκό τρόπο (χαίρονται όταν καταλαμβάνουν τα πανεπιστήμιά τους 500ή !!!θέση στην παγκόσμια κατάταξη).
Δεν θέλουν αρκετοί πολίτες να συντηρείται ένας χώρος που περιβάλλεται απο άσυλο, στον οποίο όταν προσέρχονται κινδυνεύει η ζωή τους και στον οποίο, άλλοι, πλην των αρμόδων αρχών, καθορίζουν ποιος θα παραβρεθεί και θα μιλήσει.
“Έξω οι φασίστες απο το “πανεπιστήμιό μας”” φώναζαν χθες οι φοιτητές. “Πανεπιστήμιό τους” (!!!) αυτό στο οποίο βανδαλίζουν καθημερινά οι ίδιοι και πρέπει να εκδιωχθούν αυτοί που πληρώνουν για την αποκατάσταση των βανδαλισμών.
Αυτό δεν είναι πανεπιστήμιο. Είναι χώρος παραγωγής αυταρχικής και ολοκληρωτικής νοοτροπίας. Είναι γκουλάνγκ.
Δεν πάει άλλο με τον ελληνικό φασισμό.
Κάποιος πρέπει να μας προστατεύσει αφού είμαστε ανίκανοι να το κάνουμε μόνοι μας.
Κάποιος απο έξω. Η ελπίδα μας στις ευαίσθητες, δημοκρατικές δυνάμεις του ευρωκοινοβουλίου. Ζούμε σε καθεστώς καλυμμένου φασισμού.

Γ. Τσουκαλάς: Η «ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ»

1
του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου
Αν περίμεναν κάποιοι στις ημέρες μας να περάσουν οι Τούρκοι κάτω από τα Καυδιανά Δίκρανα, που θα έστηναν πανηγυρικά οι Έλληνες, όπως συνέβη ταπεινωτικά με τους κατά κράτος ηττημένους Ρωμαίους το 321 π.Χ. στα σαμνιτικά Απέννινα, υπερέβαλαν.
Τι σημαίνει η «Διακήρυξη της Αθήνας», που υπεγράφη μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας στις 7 Δεκεμβρίου 2023; Κατ’ αρχήν, η σημειολογία είναι τα πάντα. Συμβολικά, οι Τούρκοι ήρθαν να υπογράψουν μια συμφωνία στην πρωτεύουσα των Ελλήνων, και δεν πήγαν οι Έλληνες στην Τουρκία. Αυτό από μόνο του μαρτυρά υπόρρητα, ποιοι από τους δυο προσήλθαν «μετανιωμένοι» για τα
«παρελθότα σφάλματά» τους και τις
«ειδεχθείς αμαρτίες» τους. Ασφαλώς οι Τούρκοι…
Κατά τα λοιπά, η «Διακήρυξη της Αθήνας» μπορεί να σημαίνει πολλά για το αόριστο μέλλον, αλλά και εντελώς τίποτα, ανάλογα με την καλή βούληση των μερών. Άλλωστε, δεν πρόκειται για καμιά νέα συνθήκη της Καρχηδόνας! Η «Διακήρυξη της Αθήνας» είναι προπάντων μια συμφωνία πολιτική, και όχι νομικά δεσμευτική.
Κατ’ αυτήν, οι Τούρκοι δεν είναι φυσικά «οι ηττημένοι», αλλά απλώς δηλώνουν πολιτικά «μετανοημένοι», τουλάχιστον για όσο κρατήσει η συγκαιρινή κατάσταση, αναλόγως πάντοτε των πολιτικών σκοπιμοτήτων και των συμφερόντων τους. Πάντως, προσωρινά οι δυο γεωπολιτικοί ανταγωνιστές δηλώνουν urbi et orbi την βούλησή τους να καταλαγιάσουν οι παλιές έριδες και η ιστορική τους εχθρότητα. Κατ’ ουσίαν, με την «Διακήρυξη της Αθήνας», η Τουρκία υποσχέθηκε να μην είναι επιθετική έναντι της Ελλάδας.
Rafale, F16 Viper… Ως γνωστόν, η Ελλάδα κατέβαλε συνολικά 4 δισεκατομμύρια για νέα αεροπλάνα – ως έγγιστα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ για 18 αεροσκάφη Rafale, και περίπου 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ για την αναβάθμιση των F16 σε Viper. Η απόκτηση αυτών των στρατιωτικών μέσων από την Ελλάδα, ήταν επίσης μια πολιτική επιλογή των δυτικών συμμάχων της να ενισχύσουν την χώρα, ως τον πιο αξιόπιστο εταίρο τους στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικά λόγω των ανταλλαγμάτων που τους προσέφερε η Ελλάδα, όπως νέες στρατιωτικές βάσεις, και άλλες συμβάσεις στρατιωτικής συνεργασίας.
Τοιουτοτρόπως όμως, η ισορροπία ισχύος στους γαλανούς ουρανούς του Αιγαίου πελάγους, έχει αναποδογυρίσει. Στα χρόνια μας, η Ελλάδα έχει προς ώρας συντριπτικά καλύτερη αεροπορία από την Τουρκία. Οπότε οι διαχρονικώς αμετροεπείς Τούρκοι συμμαζεύτηκαν, και επιδεικνύοντας την παροιμιώδη σωφροσύνη τους, έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, προτιμώντας να περιοριστούν εντός των τειχών τους, στην Ανατολία, από το να αναλίσκονται μάταια σε αερομαχίες στο Αιγαίο πέλαγος… Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα εξοικονόμησε επίσης, εκτός από την εθνική αξιοπρέπειά της, περίπου 23 εκατομμύρια ευρώ ενιαυσίως, από το κόστος των αναχαιτίσεων των παραβιάσεων και παραβάσεων των Τούρκων.
Βέβαια, αυτή η ισορροπία δεν θα διαρκέσει για πάντα. Η «Διακήρυξη της Αθήνας» δεν είναι μια άλλη «Αιώνιος Ειρήνη». Εξάλλου, η Τουρκία έχει τον ευσεβή πόθο μέσω αυτής της πρόσκαιρης ελληνοτουρκικής καταλλαγής, να αποκτήσει από τον υπερατλαντικό Ηγεμόνα, τις Η.Π.Α., τα πολυπόθητα F16 Viper. Αν τελικά τούτο συμβεί, και οι Τούρκοι ανακτήσουν δυνάμεις, τότε όλα θα ξαναλογιστούν από την αρχή!
Έτσι, αρκετοί στην Ελλάδα και στην Τουρκία ανησυχούν για την προσωρινότητα και την ρευστότητα των ελληνοτουρκικών πραγμάτων. Παραπονούνται γιατί οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν αναμορφώθηκαν οριστικά και αμετάκλητα. Θεωρούν πως η «Διακήρυξη της Αθήνας» τεκμαίρει την πρακτική αδυναμία της Ελλάδας και της Τουρκίας να προσφύγουν επιτέλους στο Διεθνές Δικαστήριο για να επιλύσουν την νομική διαφορά τους, δηλαδή την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της συναφούς αποκλειστικής οικονομικής ζώνης. Άλλοι πάλι στην Ελλάδα και στην Τουρκία κατατύπτονται γιατί η «Διακήρυξη της Αθήνας» μπορεί να σημάνει, αν δεν προσεχθεί, «υποχωρήσεις» στον «εχθρό». Τέλος, για κάποιους, αυτές οι «υποχωρήσεις» μοιάζουν να συνέβησαν ήδη ως συντελεσμένες «ταπεινωτικές παραχωρήσεις»…
Αν και δεν μπορεί κανείς να λύσει έναν γόρδιο δεσμό, ειδικά αν δεν είναι ο ιστορικός Αλέξανδρος, φαίνεται πως η «Διακήρυξη της Αθήνας» φιλοδοξεί να κοπεί ο γόρδιος δεσμός των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, κυριολεκτικά από μόνος του, κατ’ εξοχήν με το να ατονήσει η ιστορική διένεξη και να ξεφτίσει η επιθετικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο πέλαγος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η μακροπρόθεσμη επιβεβαίωση της επιτυχίας της «Διακήρυξης της Αθήνας» βασίζεται σε δύο όρους – και αντιστοίχως προϋποθέσεις. Πρώτον, πως η οικονομική και πολιτιστική συνεργασία Ελλήνων και Τούρκων, θα εμπεδωθεί σε τέτοιο βαθμό στο εγγύς μέλλον, ώστε να απονομιμοποιήσει τον πόλεμο στις κοινωνίες τους. Δεύτερον, πως η Ελλάδα θα παραμείνει ισχυρότερη στρατιωτικά στο Αιγαίο πέλαγος, ώστε ο πόλεμος να μοιάζει αδιανόητος, ακόμη και ως απειλή, στα ευεπίφορα μάτια της Τουρκίας.
«Μὴ καυχῶ τὰ εἰς αὔριον, οὐ γὰρ γινώσκεις τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα», μην καυχάσαι για το αύριο, γιατί δεν ξέρεις τι θα φέρει η επόμενη ημέρα, λένε οι Παροιμίες. Εν κατακλείδι, τι ακριβώς συνεπάγεται η «Διακήρυξη της Αθήνας» για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, θα καταδείξει μόνον ο καιρός. Εξάλλου και κατά την νεοελληνική θυμοσοφία, «βρήκες καιρό, αρμένιζε, καιρό μην περιμένεις, γιατί ο καιρός τα πράγματα δεν ξέρεις πως τα φέρνει»… Αντιστοίχως, η μελλοντική εφαρμογή της «Διακήρυξης της Αθήνας» επαφίεται στις ευνοϊκές περιστάσεις κατά την επαύριον!

Εγκρίθηκε στο κοινοβούλιο η συμφωνία συνεργασίας για την ασφάλεια πληροφοριών μεταξύ Ιράν και Ρωσίας

0

Οι εκπρόσωποι του Ισλαμικού Συμβουλίου του Ιράν ενέκριναν το σχέδιο συμφωνίας για συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας πληροφοριών μεταξύ των κυβερνήσεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας και της Ρωσίας.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ειδησεογραφικού πρακτορείου Ilna , οι εκπρόσωποι συμφώνησαν και με την έκθεση της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής που αφορούσε αυτό το νομοσχέδιο.

Ο Abolfazl Amoui, εκπρόσωπος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του Κοινοβουλίου, δήλωσε  ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι «μια ευκαιρία να αυξήσουμε την ικανότητα του Ιράν στο θέμα της ασφάλειας των πληροφοριών».

Πρόσθεσε ότι στον τομέα της ασφάλειας των πληροφοριών «υπάρχουν πεδία συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, γιατί όταν γίνονται κυβερνοεπιθέσεις και απειλείται η χώρα στον κυβερνοχώρο, θεωρείται κοινή απειλή σε αυτό το νομοσχέδιο».

Αυτός ο βουλευτής δεν ανέφερε περισσότερες λεπτομέρειες για “απειλές στον κυβερνοχώρο κατά της χώρας”, αλλά τα τελευταία χρόνια, οι αρχές της Ισλαμικής Δημοκρατίας θεωρούν τα κοινωνικά δίκτυα ως απειλή για το σύστημα της Ισλαμικής Δημοκρατίας και έχουν περιορίσει την πρόσβαση σε αυτά τα δίκτυα κατά τη διάρκεια λαϊκών διαδηλώσεων.

Το Ιράν, η Ρωσία και η Κίνα καταδικάζονται πάντα από τις δυτικές κυβερνήσεις οτι πραγματοποιούν επιθέσεις στον κυβερνοχώρο σε υποδομές και κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς οργανισμούς ξένων χωρών. Η Claudia Plattner, η επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ασφάλειας Πληροφοριών (BSI) της Γερμανίας προειδοποίησε τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους για τους αυξανόμενους κινδύνους κυβερνοεπιθέσεων από το Ιράν, τη Ρωσία και την Κίνα εναντίον της χώρας.

Η βοήθεια της Μόσχας στην Τεχεράνη στην κατασκοπεία πολιτών

Τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, εν μέσω των διαδηλώσεων “Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία”, η Wall Street Journal, επικαλούμενη ενημερωμένες πηγές, ανέφερε την κυβερνοσυνεργασία μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας και ανακοίνωσε ότι η Ρωσία παρέχει στην Ισλαμική Δημοκρατία προηγμένο λογισμικό στον τομέα της κατασκοπείας και της ψηφιακής επιτήρησης και η Τεχεράνη επιδιώκει να εμβαθύνει αυτή τη συνεργασία.

Η εφημερίδα ανέφερε ότι από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η Ρωσία έχει παράσχει στο Ιράν επικοινωνιακές-διαγνωστικές δυνατότητες καθώς και συσκευές ακρόασης, προηγμένες συσκευές φωτογραφίας και ανιχνευτές ψεύδους.

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας δήλωσε στη συνεδρίαση της Βουλής την Κυριακή σχετικά με τη συμφωνία, ότι θεσπίστηκε με βάση το «πλαίσιο γενικών πολιτικών που κοινοποιήθηκε» από τον ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αλί Χαμενεΐ στον τομέα της αυτάρκειας άμυνας και ασφάλειας».

Προηγουμένως ανέφερε ότι οι αρχικές διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου, το οποίο ονομάζεται «Συμφωνία για συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας πληροφοριών μεταξύ της κυβέρνησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και της κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας», συντάχθηκαν από τον Mohammad Javad Zarif και Σεργκέι Λαβρόφ, οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, κατά την προεδρία του Χασάν Ροχανί το 2019 και υπεγράφη στη Μόσχα.

Αυτό το νομοσχέδιο εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Υπουργών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν τον Μάιο του περασμένου έτους και στάλθηκε στην Επιτροπή Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής της Βουλής.

Σκοπός της σύνταξης αυτού του νομοσχεδίου, το οποίο έχει 9 άρθρα, είναι η καταπολέμηση των απειλών στον κυβερνοχώρο, η ενίσχυση της ασφάλειας των πληροφοριών και η διεθνής συνεργασία.

Σύμφωνα με το κείμενο αυτής της συμφωνίας, οι απειλές στον τομέα της ασφάλειας των πληροφοριών συνοψίζονται σε πράγματα όπως ενέργειες που παραβιάζουν την κυριαρχία, παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις των κυβερνήσεων και διάδοση επιβλαβών πληροφοριών κατά του πνευματικού, ηθικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος των κυβερνήσεων.

Το νομοσχέδιο αυτό περιλαμβάνει 14 ρήτρες στον τομέα της διμερούς συνεργασίας. Σε μία από αυτές τις ρήτρες αναφέρεται η «ανταλλαγή πληροφοριών» και η συνεργασία στον τομέα της ποινικής δίωξης.

Η έκτη παράγραφος του προαναφερθέντος άρθρου πραγματεύεται επίσης το θέμα της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των «αρμόδιων θεσμών» των κυβερνήσεων με στόχο την αντιμετώπιση περιστατικών ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της κυβέρνησης, Ebrahim Raisi, επιβεβαίωσε την πρόσβαση της ρωσικής πλευράς στις πηγές πληροφοριών του Ιράν στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, αλλά πρόσθεσε ότι αυτή η πρόσβαση «πρώτα θα είναι εντός του πλαισίου των νόμων της κυβέρνησης και μετά ότι θα ληφθούν υπόψη οι στόχοι της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης».

Ο Gholamreza Nouri Qazaljeh, ένας από τους εκπροσώπους κατά αυτής της συμφωνίας, είπε: «Αυτή η συμφωνία έχει θεμελιώδη και σημαντικά ελαττώματα στο κείμενο, ένα από τα πιο σημαντικά ελαττώματα του οποίου είναι το θεμελιώδες ζήτημα. Σε ποια περιοχή θα ανταλλάσσονται οι πληροφορίες θα πρέπει να διευκρινιστεί και λαμβάνοντας υπόψη ότι επιτρέπουμε την πρόσβαση σε αυτή τη συμφωνία, θα πρέπει να διευκρινιστεί σε ποιες περιοχές εισέρχεται».

Τους τελευταίους μήνες, η ιρανική κυβέρνηση αύξησε τον έλεγχο της στους ανθρώπους μέσω ψηφιακών εκφράσεων και τεχνητής νοημοσύνης.

Προηγουμένως, το Citizen Lab, ένα ερευνητικό κέντρο με έδρα το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, στον Καναδά, δημοσίευσε έγγραφα που δείχνουν ότι η ρωσική εταιρεία Protel έχει αρχίσει να παρέχει λογισμικό φιλτραρίσματος σε μια ιρανική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας που ονομάζεται “Arin Tel».

Σύμφωνα με αυτά τα έγγραφα, αυτά τα λογισμικά επιτρέπουν στις αρχές της Ισλαμικής Δημοκρατίας να παρακολουθούν άμεσα και να παρακολουθούν ή να διακόπτουν όλες τις επικοινωνίες κινητών τηλεφώνων των Ιρανών «συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αμφισβητούν το καθεστώς».

Εκτός από τη συνεργασία στον κυβερνοχώρο, τα τελευταία χρόνια, η συνεργασία μεταξύ της Ρωσίας και της Ισλαμικής Δημοκρατίας σε άλλους τομείς έχει διευρυνθεί ολοένα και περισσότερο. Τον Αύγουστο του περασμένου έτους, η Ρωσία βοήθησε τις αρχές του Υπουργείου Επικοινωνιών να εκτοξεύσουν τον δορυφόρο Khayyam στο διάστημα από το έδαφος του Καζακστάν με τη βοήθεια του δορυφορικού φορέα Soyuz.

Αν και οι σχέσεις μεταξύ αυτών των δύο χωρών φαίνονται στενές, η δημοσιοποίηση ειδήσεων όπως η σύλληψη ορισμένων Ιρανών πολιτών με την κατηγορία της κατασκοπείας για τη Ρωσία δείχνει ότι παρά τη συνεργασία και τις διμερείς συμφωνίες, οι ηγέτες αυτών των χωρών εξακολουθούν να μην εμπιστεύονται πλήρως ο ένας τον άλλον.

https://www.iranintl.com/202312101159

Οι ακροδεξιοί καταλαμβάνουν την πρώην Ανατολική Γερμανία: Αρχίζει η δίκη μετά από 5 χρόνια των δραστών ακροδεξιάς βίας στο Κέμνιτς της Σαξονίας

0

Τα θύματα της ακροδεξιάς βίας περίμεναν πολύ καιρό αυτήν τη στιγμή: σήμερα, 11 Δεκεμβρίου, ξεκινάει στο περιφερειακό δικαστήριο του Κέμνιτς η δίκη για τις ταραχές της 1ης Σεπτεμβρίου 2018, που προκάλεσαν τον τραυματισμό 11 πολιτών. Οι επτά κατηγορούμενοι ηλικίας 26 έως 51 ετών κατηγορούνται για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και διατάραξη της ειρήνης.

Το Κέμνιτς σε κρίση

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο της Γενικής Εισαγγελίας της Δρέσδης, την 1η Σεπτεμβρίου 2018, έπειτα από εκδήλωση που διοργανώθηκε από το AfD, την ακροδεξιά οργάνωση Pegida και το δεξιό λαϊκιστικό Pro Chemnitz, οι κατηγορούμενοι φέρονται να ήρθαν σε βίαιες συγκρούσεις με τους συμμετέχοντες στη διαδήλωση “Herz statt Hetze” στο Κέμνιτς.

Αφορμή ήταν ο θάνατος του 35χρονου Ντάνιελ Χ.: ο Γερμανός με κουβανέζικες ρίζες μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου το βράδυ της 26ης Αυγούστου 2018, έπειτα από καβγά σε μία τοπική γιορτή στο Κέμνιτς. Ένας εκ των υπόπτων, ο Σύρος Αλάα Σ. καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία και βαριά σωματική βλάβη σε κάθειρξη 9,5 ετών.

Μετά τη δολοφονία η πόλη ήταν σε κρίση για μέρες: πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στη μετανάστευση και κατά της μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης. Ορισμένοι κάνουν λόγο και για «ανθρωποκυνηγητό από νεοναζί». Στον αντίποδα έλαβαν χώρα και αντι-διαδηλώσεις, ενάντια στις ξενοφοβικές συγκεντρώσεις, με σύνθημα το “Herz statt Hetze” («Αγάπη αντί για Μίσος»).

29 εμπλεκόμενοι, 43 μάρτυρες

Λόγω των πολλών κατηγορουμένων – σύμφωνα με πληροφορίες του περιφερειακού δικαστηρίου του Κέμνιτς ερευνώνται 29 εμπλεκόμενοι για αξιόποινες πράξεις – διεξάγονται τρεις δίκες. Μέχρι στιγμής υπάρχουν 43 μάρτυρες.

Η σημερινή έναρξη της δίκης, η οποία θα διεξαχθεί σε 11 δικασίμους μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου, αφορά τους επτά κατηγορούμενους που αναφέρθηκαν στην αρχή.

Μιλώντας στην DW η πρόεδρος του δικαστηρίου Πέτρα Κίρσνερ κατέστησε σαφές ότι η δίκη δεν έχει καμία πολιτική προέκταση. «Δεν πρέπει να γίνει καμία πολιτική εκτίμηση κατά τη δίκη», ξεκαθάρισε. «Πρέπει να διαπιστώσουμε απλώς εάν οι κατηγορούμενοι έχουν διαπράξει κάποιο ποινικό αδίκημα και, σε περίπτωση ενοχής τους, πώς πρέπει να τιμωρηθεί το εκάστοτε άτομο αναλόγως με την εμπλοκή και την προσωπική ενοχή του».

Η Σαξονία στρέφεται στην ακροδεξιά

Πάντως «οι δεξιές διαδηλώσεις αποτελούν πλέον μέρος της κανονικότητας στη Σαξονία», όπως γράφει το Πολιτιστικό Γραφείο της Σαξονίας. «Από τις ταραχές που έγιναν στο Κέμνιτς το 2018 η ακροδεξιά συνασπίστηκε, από την κοινοβουλευτική πτέρυγα του AfD, μέχρι τους δεξιούς χούλιγκανς και τις ναζιστικές ενώσεις».

Η Μπεάτε Κίπερ, η οποία ερευνά ζητήματα γύρω από την ακροδεξιά και διδάσκει στην Ανώτατη Σχολή του Νίντερχαϊν, επιβεβαιώνει την τάση: «Είναι επικίνδυνο το ότι η ακροδεξιά δεν αποτελεί πλέον κάτι το τρομακτικό. Και σε αυτό έχουν συμβάλει οι εξελίξεις των τελευταίων ετών», εξήγησε σε τηλεοπτική συνέντευξη.

Πλέον ο δεξιός εξτρεμισμός έχει καταφέρει να διεισδύσει σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, με το σύνθημα «Δεν μας μένει τίποτα άλλο πια», δικαιολογώντας επιπλέον τις βιαιοπραγίες ως πράξεις αντίστασης – κάτι που αντικατοπτρίζεται και στις στατιστικές της αστυνομίας για την εγκληματικότητα: το 2022 καταγράφηκε αύξηση κατά 1/3 στα εγκλήματα με πολιτικά κίνητρα συγκριτικά με το 2021.

Η στροφή προς τα δεξιά αντανακλάται και στο πολιτικό σώμα. Στις δημοτικές εκλογές του 2019 το AfD συγκέντρωσε 17,9% στο Κέμνιτς, υπερτριπλασιάζοντας την απήχησή του συγκριτικά με το 2014 (5,6%), ενώ το Pro Chemnitz ενισχύθηκε επίσης από 5,7% σε 7,7%. Ταυτοχρόνως, η δημοτικότητα του SPD, της Αριστεράς και του CDU παρουσίασε σημαντική πτώση.

Λίγοι μήνες μέχρι τις επόμενες εκλογές

Η προεκλογική εκστρατεία για τις δημοτικές εκλογές της 9ης Ιουνίου 2024 έχει ήδη ξεκινήσει. Ο Μάρτιν Κόλμαν, επικεφαλής της ομάδας του Pro Chemnitz στο δημοτικό συμβούλιο, εξηγεί σε ένα βίντεο προς τους υποστηρικτές του την αντιδημοκρατική στρατηγική του: «Δεν βρισκόμαστε ως φίλοι στο δημοτικό συμβούλιο ή για να στηρίξουμε το σύνολο, αλλά για να μάθουμε από τους αντιπάλους μας και να τους κάνουμε τη ζωή πιο δύσκολη».

  dw.com 

Le Monde Diplomatique: ‘οταν η διεύρυνση απειλεί με διάλυση

0

Η επιτάχυνση των διαδικασιών ένταξης της Ουκρανίας άνοιξε και πάλι το ζήτημα της διεύρυνσης της Ε.Ε. Όμως τίποτα δεν καταδεικνύει ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη για μια νέα διεύρυνση. Αντίθετα, τα προβλήματα από την προηγούμενη είναι ακόμα υπαρκτά.

Όταν η διεύρυνση απειλεί με διάλυση

↑ 

Όταν, το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου 2022, τέσσερις ημέρες μετά την έναρξη της ρωσικής επίθεσης, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι παρότρυνε μέσω Facebook την Ευρωπαϊκή Ένωση να εντάξει τη χώρα του «χωρίς καθυστέρηση με ειδική διαδικασία», κανείς δεν πήρε πραγματικά στα σοβαρά το θέμα. Ίσως μόνο η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία εκστασιάστηκε αμέσως: «Είναι δικοί μας, τους θέλουμε μαζί μας!». Αλλά ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, υπενθύμισε ότι υπάρχουν κανόνες και ότι η Ουκρανία θα έπρεπε να τους τηρήσει. Ο κ. Ζελένσκι υπέβαλε λοιπόν επίσημη αίτηση για το καθεστώς του υποψήφιου μέλους. Κάτι που η Τουρκία χρειάστηκε δώδεκα χρόνια για να αποκτήσει, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη έξι, η Αλβανία, πέντε. Για την Ουκρανία τέσσερις μήνες ήταν αρκετοί.

Ανταποκρινόμενοι τόσο γρήγορα, οι αρχηγοί κρατών των είκοσι επτά θέλησαν να καταδείξουν τη δυτική ενότητα, την αμέριστη υποστήριξή τους προς το Κίεβο. Επιπλέον, δεν δεσμεύονταν για πολλά: η διαδικασία θα έπαιρνε «αρκετές δεκαετίες», εξήγησε τότε ο Εμμανουέλ Μακρόν. Και όμως, στις 8 Νοεμβρίου, η Επιτροπή συνέστησε την επίσημη έναρξη της διαπραγματεύσεων με το Κίεβο και τη Μολδαβία. Ο κ. Ζελένσκι θα ήθελε να ολοκληρωθεί η διαδικασία το 2026, ενώ ο κ. Μισέλ μιλάει για το 2030. Ημερομηνίες που μπορεί να είναι και εφικτές εάν η διαδικασία συνεχιστεί με τον ίδιο φρενήρη ρυθμό.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες επαναλαμβάνουν ότι δεν τίθεται θέμα ξεπουλήματος της ιδιότητας του μέλους της Ένωσης. Σε αντίθεση όμως με τις προηγούμενες υποψήφιες χώρες, η Ουκρανία δεν αξιολογείται ως προς την ικανότητά της να επιτύχει τα περίφημα κριτήρια –σε θέματα καταπολέμησης της διαφθοράς, σεβασμού του κράτους δικαίου, υπεράσπισης των μειονοτήτων, ισοσκελισμένου προϋπολογισμού κ.ο.κ.– αλλά σύμφωνα με τις γεωπολιτικές εκτιμήσεις τη στιγμής. Προτεραιότητα στην δεκαετίες του 1990 και 2000, η ιδέα της διεύρυνσης φαινόταν να έχει τεθεί στο συρτάρι εδώ και μια δεκαετία, εκτός από τη Γερμανία, της οποίας η οικονομία ωφελήθηκε σε τεράστιο βαθμό από το άνοιγμα στη Ανατολή. Σε άλλα κράτη μέλη, η διεύρυνση ήταν συνώνυμη με το κοινωνικό και φορολογικό ντάμπινγκ, την παράλυση των θεσμών, την κακοφωνία στη διεθνή σκηνή.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανακάτεψε την τράπουλα. Η διεύρυνση είναι τώρα στην ατζέντα κάθε Συνόδου Κορυφής. Συζητάμε για μια Ένωση τριάντα έξι χωρών, με την Ουκρανία και τη Μολδαβία αλλά και με τη Γεωργία και τα Δυτικά Βαλκάνια. «Μια πολιτική ζωτικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση», σύμφωνα με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, για την αντιμετώπιση της ρωσικής και κινεζικής επιρροής στις παρυφές της ηπείρου. Όμως, τα αναπάντητα ερωτήματα συσσωρεύονται: πώς θα διαμοιραστούν τα κεφάλαια από το Ταμείο Συνοχής, οι επιδοτήσεις από την κοινή γεωργική πολιτική, οι έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα χαρτοφυλάκια των Επιτρόπων και τόσα άλλα θέματα; Πώς μπορεί να αποφευχθεί η παράλυση σε τομείς που απαιτούν ομοφωνία; Φροντίζοντας να κρατούν τα θέματα αυτά μακριά από τον εθνικό διάλογο σε κάθε χώρα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες απαντούν μιλώντας για μία εκ των προτέρων τροποποίηση των θεσμών. Μια υπόσχεση στον αέρα: τι είδους μεταρρύθμιση θα μπορούσε να ικανοποιήσει ταυτόχρονα την Ελλάδα και τη Γερμανία, την Ισπανία και την Πολωνία, την Πορτογαλία και την Ουγγαρία;

Η Ευρώπη τη δεκαετία του 1990 ήταν διαιρεμένη μεταξύ των κρατών του Βορρά, που βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής και βιομηχανικής ανάπτυξης, και των κρατών του Νότου, με αδύναμα νομίσματα, εξαρτώμενα από τον τουρισμό και τη γεωργία. Σε αυτό το οικονομικό χάσμα, η διεύρυνση της δεκαετίας του 2000 πρόσθεσε ένα δεύτερο, μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Από τη μία πλευρά, οι σχετικά υψηλοί μισθοί, τα πιο προηγμένα συστήματα κοινωνικής προστασίας και η προσήλωση σε μια ορισμένη ευρωπαϊκή αυτονομία. Από την άλλη, μια δεξαμενή φθηνού εργατικού δυναμικού και μια πεισματική φιλοαμερικανική στάση: εμμονικές με τη ρωσική απειλή, οι χώρες της Βαλτικής και της Κεντρικής Ευρώπης βασίζονται στο ΝΑΤΟ για την ασφάλειά τους.

Έτσι, η Γηραιά Ήπειρος γράφει το μέλλον της ενισχύοντας τα λάθη του παρελθόντος: ένα αυξανόμενο αίσθημα οικονομικής ανασφάλειας στις εργατικές τάξεις της Δύσης, ένα αίσθημα υποτέλειας, αποικισμού, που δεν κατονομάζεται ως τέτοιος στην Ανατολή. Χωρίς να αναφέρουμε τη συνεχώς αυξανόμενη υποταγή της Ένωσης σε μια αμερικανική αυτοκρατορία σε παρακμή. Η Ευρώπη διαλύεται ενόσω διευρύνεται.

Benoît Bréville

Διευθυντής της «Le Monde diplomatique»

Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας: Υποχωρήσεις ΝΑΤΟϊκής κοπής

0

Ησύγκληση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου στην Αθήνα και οι μηχανισμοί (εντός και εκτός συνόρων) που πιέζουν για τη διατήρηση του «θετικού μομέντουμ» δουλεύουν ακατάπαυστα. Μπορεί η γενικότερη αναταραχή στην περιοχή μας, με τον νέο κύκλο πολεμικής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, που όξυνε τις αντιθέσεις της Δύσης με την Τουρκία, να τροποποιεί τους αρχικούς σχεδιασμούς που μιλούσαν για μια «εκτόξευση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις», όμως η κατεύθυνση για ευρείας κλίμακας διευθετήσεις, έστω και βήμα-βήμα παραμένει εν ισχύ. ΗΠΑ και ΝΑΤΟ προκρίνουν για τη χώρα μας ένα ρόλο μοχλού προσέλκυσης της Τουρκίας στον δυτικό άξονα, με υποχωρήσεις και δώρα προς τη γείτονα, με τη διαδικασία της «θετικής ατζέντας» να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και τις δύο πλευρές να δουλεύουν ακατάπαυστα και στο σκέλος του λεγόμενου «πολιτικού διαλόγου» για τη διευθέτηση των μειζόνων διαφορών με ορίζοντα τη Χάγη.

Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες και διαρροές, τόσο από την Αθήνα όσο και από την Άγκυρα, η επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα αναμένεται να είναι μονοήμερη και, πέρα από τις εργασίες του Συμβουλίου, θα περιλαμβάνει συναντήσεις με την Π.τ.Δ. Αικ. Σακελλαροπούλου και τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη και κοινές δηλώσεις. Τον Τούρκο πρόεδρο θα συνοδεύει ομάδα εννιά υπουργών, υπεύθυνων για την υπογραφή πρωτοκόλλων συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών για μια σειρά ζητήματα της λεγόμενης ήπιας διπλωματίας ενώ τελικά την αποστολή δεν θα ακολουθήσει πολυπληθής ομάδα επιχειρηματιών όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί – μειώνοντας έτσι τον πανηγυρικό τόνο της επίσκεψης. Τέλος δεν υπάρχει κάποια ανακοίνωση σχετικά με πιθανή επίσκεψη του Τ. Ερντογάν στη Θράκη –παρά τις προ ημερών διαρροές–, όπως είχε συμβεί σε προηγούμενες επισκέψεις στη χώρα μας.

Πιο συγκεκριμένα οι, υπό διαμόρφωση, συμφωνίες περιλαμβάνουν σειρά πρωτοκόλλων συνεργασίας για θέματα οικονομίας, εμπορίου, τουρισμού, πολιτικής προστασίας, μετανάστευσης και πολιτισμού. Παράλληλα οι συζητήσεις για τα ΜΟΕ, που διεξάγονται με διμερής επαφές, φαίνεται να αποτυπώνουν και στον τομέα της αμυντικής συνεννόησης συμφωνίες που έχουν ως επίκεντρο την εδραίωση μηχανισμών αποφυγής μελλοντικών εντάσεων. Πάντως, όλοι έχουν το βλέμμα τους στραμμένο στο τετ α τετ Μητσοτάκη-Ερντογάν και τις επίσημες δηλώσεις που θα το συνοδεύουν, καθώς εκεί είναι πιθανό να υπάρξουν διατυπώσεις, εμπρηστικές ή κατευναστικές, πανηγυρικές ή ουδέτερες που θα αποκρυπτογραφούν αν οι, εν κρυπτώ, διπλωματικές επαφές κινούνται στη βάση του προ μηνών συμφωνηθέντος χρονοδιαγράμματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους.

Το ανέφικτο της εξομάλυνσης

Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις εκπροσώπων της ελληνικής κυβέρνησης που βλέπουν ευκαιρίες στρατηγικών συγκλήσεων με την Άγκυρα, η Τουρκία παραμένει πιστή στη λογική της «Γαλάζιας Πατρίδας». Δεν παύει στιγμή να υπενθυμίζει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη Αν. Μεσόγειο αμφισβητώντας την κυριαρχία της χώρας μας, δεν σταματά να επεκτείνει και να βαθαίνει την τουρκοποίηση της Κύπρου, να δημιουργεί τετελεσμένα σε όλα τα μέτωπα.

Ακόμη και λίγες μέρες πριν τη σύνοδο της Αθήνας η Τουρκία προκαλεί, δεσμεύοντας το μισό Αιγαίο για ασκήσεις έρευνας και διάσωσης, με NOTAM που εξέδωσε στις 25/11, ενώ με αφορμή το ναυάγιο του Raptor, 4,5 ν.μ από τη Λέσβο, με νέα NOTAM αμφισβητεί το δικαίωμα των ελληνικών αρχών για έρευνα και διάσωση, ισχυριζόμενη πως η ενέργεια αυτή παραβιάζει τα τουρκικά χωρικά ύδατα, κι ας απέχει η περιοχή που δέσμευσαν οι ελληνικές αρχές για την επιχείρηση αυτή, ελάχιστη απόσταση 10 ν.μ από τα παράλια της Μ. Ασίας, διεκδικώντας με τον τρόπο αυτό στην πράξη χωρικά ύδατα 12 ν.μ. την ίδια ώρα που αρνείται το ίδιο δικαίωμα στην Ελλάδα.

Παράλληλα οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις πραγματοποίησαν διεθνή στρατιωτική άσκηση υπό την ονομασία «Ανατολική Μεσόγειος 2023», από τις 18 έως τις 25 Νοεμβρίου, με την συμμετοχή εννιά χωρών, μεταξύ των οποίων και χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, στα σενάρια της οποίας περιλαμβάνονταν μεταξύ άλλων ασκήσεις απόβασης, με τη συμμετοχή και του νεοαποκτηθέντος μικρού αεροπλανοφόρου Anadolu. Τις ίδιες μάλιστα ημέρες που ο τουρκικός στόλος έκανε επίδειξη δύναμης στην Αν. Μεσόγειο, η Άγκυρα ανακοίνωσε την πραγματοποίηση ερευνών σε θαλάσσιες περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ που διεκδικεί, μεταξύ Ρόδου και Κύπρου αλλά και στη θαλάσσια περιοχή στα ανοιχτά των κατεχόμενων.

Αθήνα και Λευκωσία κάνουν πως δεν βλέπουν την πρόκληση για να μην χαλάσουν το θετικό κλίμα. Δίνουν έτσι το πράσινο φως στην Άγκυρα να συνεχίσει τις παράνομες και παράλογες ενέργειές της εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου. Η πολιτική Ερντογάν για τον «τουρκικό αιώνα», η φιλοδοξία μιας μεγάλης περιφερειακής δύναμης που θα ασκεί την επιρροή της στα όρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ελέγχοντας μια περιοχή από τα Βαλκάνια μέχρι το Σουέζ και από τον Καύκασο μέχρι τη Ν.Α. Μεσόγειο, και η μετατροπή του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου σε τουρκικές θάλασσες είναι στην ημερήσια διάταξη του καθεστώτος Ερντογάν, τόσο όταν αυτό επιδίδεται σε κραυγές και προκλητικές ενέργειες όσο και όταν στα πλαίσιο του ανατολίτικου παζαριού με την Δύση επιλέγει πιο ήπιους τόνους. Καλώς ή κακώς τα όνειρα αυτά προσκρούουν στην ίδια τη γεωγραφία και την ιστορία της περιοχής, στο πυκνό νησιωτικό δίκτυο του Αιγαίου, στο ακριτικό Καστελόριζο και την Κύπρο που στέκει εκεί στο όριο μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Οι απειλές, οι πιέσεις, τα τετελεσμένα, οι δήθεν «καζάν-καζάν» λύσεις που επανέρχονται έναν στόχο έχουν, να ακυρώσουν, άμεσα ή δια της ολισθήσεως, την κυριαρχία αυτών των περιοχών, κάνοντας αποδεκτή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη δορυφοροποίηση από την Άγκυρα μέσα από ΝΑΤΟϊκής κοπής διευθετήσεις.

ΗΠΑ και ΝΑΤΟ προκρίνουν για την Ελλάδα ένα ρόλο μοχλού προσέλκυσης της Τουρκίας στον δυτικό άξονα, με υποχωρήσεις και δώρα προς τη γείτονα, με τη διαδικασία της «θετικής ατζέντας» να βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και τις δύο πλευρές να δουλεύουν ακατάπαυστα και στο σκέλος του λεγόμενου «πολιτικού διαλόγου» για τη διευθέτηση των μειζόνων διαφορών με ορίζοντα τη Χάγη

Παραφωνίες στο πολιτικό σύστημα

Παρά τα κυβερνητικά αφηγήματα το περιεχόμενο του ελληνοτουρκικού διαλόγου είναι η αποδοχή μέρους των τετελεσμένων και η υποχώρηση της ελληνικής πλευράς σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων σε όλη τη γραμμή Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος. Αυτό το σχέδιο έχει δεσμευτεί να υπηρετήσει η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη. Γνωρίζουν ότι αυτό θα έχει πολιτικό κόστος, γνωρίζουν πως ο ελληνικός λαός δεν συναινεί σε μια πολιτική παραχωρήσεων. Το συμβόλαιο όμως πρέπει να εκτελεστεί διότι αυτό προστάζουν οι «ισχυροί σύμμαχοι», όπως εκτελέστηκε πριν μερικά χρόνια από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το άλλο συμβόλαιο της Συμφωνίας των Πρεσπών κι ας ήταν βέβαιο πως θα οδηγήσει σε πολιτική φθορά – όπως και έγινε.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα «φίλια πυρά» που δέχεται το τελευταίο διάστημα το Μαξίμου από τους δύο πρώην πρωθυπουργούς και βασικούς μετόχους της Ν.Δ. με επίκεντρο τα ελληνοτουρκικά. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, με εγνωσμένη εμπειρία επί του θέματος, προειδοποιούν πως είναι επιζήμιο για τα εθνικά μας συμφέροντα το τρέχον διπλωματικό φλερτ με τη γείτονα. «Ο κατευνασμός υπήρξε κατά κανόνα ο προθάλαμος των συγκρούσεων», υπενθύμισε ο Κώστας Καραμανλής προ ημερών ενώ σε πρόσφατη συνέντευξή του στην Καθημερινή –έχει και το μέσο τη σημασία του– ο Α. Σαμαράς επανέλαβε πως «με τον πειρατή δεν συζητάς».

Παρά τις δύο αυτές «παραφωνίες», στο πολιτικό σύστημα κανείς δεν δείχνει διατεθειμένος να βάλει εμπόδια στην «ιδιωτική εξωτερική πολιτική» της Μητσοτάκης Α.Ε. ειδικά όσο αυτή υπαγορεύεται από το μεγάλο αφεντικό στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Έτσι ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ αρκούνται σε υπαινιγμούς, δηλώνοντας όμως πιστοί στη γραμμή του διαλόγου με την Άγκυρα, δίνοντας έτσι το πράσινο φως στην κυβέρνηση ενώ αναιμικές είναι και οι πρωτοβουλίες που παίρνουν για ενημέρωση της Βουλής, των κομμάτων και της κοινής γνώμης για το περιεχόμενο των συζητήσεων. Άλλωστε τα ελληνοτουρκικά αποτελούν πέτρα του σκανδάλου και για την Κεντροαριστερά αφού το εκσυγχρονιστικό μπλοκ αποτελεί σημαιοφόρο της πολιτικής της «Χάγης» ενώ οι διαφορετικές προσεγγίσεις επί του θέματος φαίνεται να είναι ένα από τα ζητήματα τριβής και στην πρόσφατη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ όπως αποκάλυψε ο πρόσφατος δημόσιος «διάλογος» Κοτζιά-Μπίστη, με τον πρώτο να βλέπει στην αποχώρηση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης δάκτυλο ολιγαρχών που ποντάρουν στις ελληνοτουρκικές μπίζνες και τον δεύτερο να μέμφεται την νέα ηγεσία του κόμματος για τους συνομιλητές της, λέγοντας πως ο Ν. Κοτζιάς «έχει τις ίδιες απόψεις με τον Σαμαρά».

Σε κάθε περίπτωση, το πολιτικό σκηνικό στη χώρα δεν φαίνεται ικανό να παράξει πολιτική απεγκλωβισμού από τις ράγες των υποχωρήσεων και του κατευνασμού. Τα κυρίαρχα κόμματα ορκίζονται πίστη και υποταγή στο ΝΑΤΟϊκό και ευρωπαϊκό άρμα, δεν φέρουν ούτε μια φρέσκια ιδέα αναγέννησης και ανασυγκρότησης της χώρας. Εγκλωβίζουν έτσι τη συζήτηση και για τα εθνικά θέματα στο ίδιο αδιέξοδο και χαμηλού επιπέδου επικοινωνιακό πολιτικό παιχνίδι που δεν εγγυάται τίποτε άλλο πέρα από την αποδυνάμωση της χώρας, την απομείωση της κυριαρχίας της, την εκούσια δορυφοροποίηση από τις μεγάλες δυνάμεις, σε μια εποχή που οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι καλούν κάθε δύναμη (έθνος, κοινωνία, χώρα, λαό) που θέλει να αντέξει στα τραντάγματα σε μια ενεργητική και βασισμένη στις δικές της δυνάμεις γεωπολιτική στάση.


Μια άλλη στρατηγική είναι αναγκαία

Ησυνάντηση της 7ης Δεκεμβρίου είναι ακόμη ένα βήμα για την εμπέδωση της ενδοτικής πολιτικής και δεν θα έπρεπε να έχει συμφωνηθεί η πραγματοποίησή της. Θα ήταν προς όφελος των συμφερόντων της χώρας μας η, έστω και εκ των υστέρων, ματαίωσή της. Παρ’ όλα αυτά, όχι μόνο θα λάβει χώρα αλλά θα αξιοποιηθεί (εκτός απροόπτου) και ήδη αξιοποιείται από τους κυβερνώντες για να στοιχειοθετήσουν το αφήγημα της «θετικής ατζέντας».

Πέφτει λοιπόν το βάρος στην ίδια την κοινωνία να εγγυηθεί τις κόκκινες γραμμές, μην επιτρέποντας υποχωρήσεις στις τουρκικές απαιτήσεις. Βασική προϋπόθεση να μπουν εμπόδια στην εν κρυπτώ και εν πολλοίς ιδιωτική –μη υποκείμενη σε κανέναν κοινοβουλευτικό έλεγχο και πέραν των ορίων των εθνικών γραμμών– εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του Κ, Μητσοτάκη, που ασκείται από τους έμπιστους (δικούς του και της πρεσβείας) αρμόδιους υπουργούς «ειδικών αποστολών», Γ. Γεραπετρίτη και Α. Παπαδοπούλου. Κόντρα στο μασάζ για «πάση θυσία ήρεμα νερά» να επιμείνουμε πως είναι αδιέξοδη η πολιτική του κατευνασμού, αναδεικνύοντας ως κρίσιμο στοιχείο ισχύος την προετοιμασία, την ενημέρωση και το φρόνημα της κοινωνίας, βάζοντας τις βάσεις για μια άλλη στρατηγική ανάκτησης βαθμών κυριαρχίας που θα αντιτάσσει στον διαχρονικά παρόντα τουρκικό επεκτατισμό την αποτρεπτική ισχύ και την πολιτική αποφασιστικότητα, που σήμερα θυσιάζονται και αδυνατίζουν συστηματικά κατ’ εντολή των «συμμάχων».


Κατευνασμός με υποχωρήσεις και δώρα

Ηπολιτική των «ήρεμων νερών» έχει ήδη μετρήσιμο κόστος για την ελληνική πλευρά. Χωρίς απτά ανταλλάγματα, πέρα από κούφιες υποσχέσεις για αποφυγή εκατέρωθεν επιθετικών ενεργειών, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανατραπούν χωρίς κόστος για την Άγκυρα, η χώρα μας φαίνεται να έχει ήδη αποδεχθεί σειρά υποχωρήσεων και δώρων για τον κατευνασμό του Ερντογάν.

Μεταναστευτικό: Συμφωνία συγχωροχάρτι

Με τη διαφαινόμενη συμφωνία που διαμόρφωσαν οι υπουργοί Δ. Καιρίδης και Α. Γερλίκαγια, Ελλάδα και Τουρκία δηλώνουν πως από κοινού εργάζονται για τον «κοινό στόχο» του περιορισμού των μεταναστευτικών ροών. Η Τουρκία λαμβάνει συγχωροχάρτι για τη δράση της ως οργανώτρια των δουλεμπορικών δικτύων. Πέρα από τα άμεσα επιχειρησιακά οφέλη για την Άγκυρα –έλεγχος της δράσης του ελληνικού λιμενικού, παρουσία Τούρκου αξιωματικού στην Μυτιλήνη– η συμφωνία αυτή μπορεί να διαβαστεί και ως προοίμιο μιας νέας ανανεωμένης συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε., που θα επιβεβαιώνει και θα επεκτείνει τις προβλέψεις της προηγούμενης, εν ισχύ συμφωνίας, που παρά τον πακτωλό χρημάτων που έλαβε η Τουρκία είναι τουλάχιστον αναποτελεσματική για τον περιορισμό των ροών και τη θωράκιση των ελληνικών συνόρων.

Τουριστική βίζα

Στην ίδια συμφωνία η Ελλάδα φαίνεται να αποδέχεται ένα διαχρονικό αίτημα της τουρκικής πλευράς για διευκόλυνση στην έκδοση βίζας, δωδεκάμηνης ισχύος για Τούρκους πολίτες που επισκέπτονται τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου – θυμίζουμε πως την κυριαρχία κάποιων εξ αυτών αμφισβητεί η γείτονα. Και εδώ έχουμε την Ελλάδα να προστρέχει σε ειδικές προνομιακές συμφωνίες με την Τουρκία, στρώνοντας το έδαφος και για αντίστοιχες συμφωνίες συνολικά με την Ε.Ε., στα πλαίσια των εν εξελίξει ευρωτουρκικών διαπραγματεύσεων (τελωνειακή ένωση, διευκόλυνση βίζας κ.ά.).

Σιωπηρή αποστρατιωτικοποίηση νησιών

Μόνο ως σύμπτωση δεν μπορεί να εκληφθεί η συγχρονία που παρατηρήθηκε μεταξύ της ανακίνησης από πλευρά της Τουρκίας του ζητήματος της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της απομάκρυνσης από αυτά σημαντικών οπλικών συστημάτων στο όνομα της κάλυψης συμμαχικών μας υποχρεώσεων. Η αποστολή οπλικών συστημάτων προς την Ουκρανία είχε σαν παράπλευρη απώλεια την εκ του αποτελέσματος αποδυνάμωση της αμυντικής θωράκισης των νησιών. Τα τεθωρακισμένα BMP-1 δεν αντικαταστάθηκαν όπως προβλεπόταν από τα γερμανικά Marder –τα οποία πήγαν στην Ξάνθη–, τα ρωσικής προέλευσης αντιαεροπορικά συστήματα των νησιών μένουν χωρίς πρόβλεψη συντήρησης ενώ ερώτημα αποτελεί και η επάρκεια σε βλήματα. Τα παραπάνω κρύβονται πίσω από τον χαρακτηρισμό του απόρρητου, με την κυβέρνηση να αρκείται να απαξιώνει το υλικό των ενόπλων δυνάμεων χαρακτηρίζοντας ότι φεύγει από τα νησιά –χωρίς να αντικαθίσταται θυμίζουμε–) ως άχρηστο και απαρχαιωμένο για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Ευκαιρία για μπίζνες

Ως μέρος της θετικής ατζέντας λογίζεται και η προσέλκυση τουρκικών κεφαλαίων στη χώρα μας. Ήδη η παρουσία τουρκικών συμφερόντων επιχειρήσεων, στον τουρισμό και την εστίαση στα νησιά αλλά και στο real estate και τις υποδομές, είναι μια πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια. Μένει να δούμε αν η συνεδρίαση του ΑΣΣ Ελλάδας-Τουρκίας θα φέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα και στον συγκεκριμένο τομέα. Σε κάθε περίπτωση, επιχειρηματίες και στις δύο πλευρές του Αιγαίου είναι έτοιμοι για κοινές μπίζνες, από «ανώδυνους» τομείς όπως το εμπόριο και η εστίαση μέχρι και άλλους που άπτονται στρατηγικών επιλογών, όπως η ενέργεια (πράσινη ή μη).

Δρόμος της Αριστεράς

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΡΩΣΙΑΣ-ΙΡΑΝ

0

Το μυστικό των διαπραγματεύσεων Ρωσίας και Ιράν, αφορά την τιμή του πετρελαίου και τον OPEC. 

Ο ρωσικός ιστότοπος « Τσαργκραντ » δημοσίευσε  ανάλυση για τη συνάντηση του Ρώσου Προέδρου και του Ιρανού  ομολόγου του, στη Μόσχα.

Ο ιστότοπος ανέφερε, στην πολιτική ανάλυση, ότι ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ιρανός Πρόεδρος Ebrahim Raisi διαπραγματεύτηκαν κεκλεισμένων των θυρών, για περισσότερες από 5 ώρες.

Η ιστοσελίδα επικαλείται παρατηρητές σύμφωνα με τους οποίους, οι δύο ηγέτες εμφανίστηκαν πολύ χαρούμενοι μετά το πέρας των συνομιλιών, χωρίς να αποκαλύψουν τις λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων.

Αναφορικά με αυτές, ο Γραμματέας Τύπου του Ρώσου Προέδρου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε: «Έγινε μια πολύ αντικειμενική συνομιλία και οι δύο πλευρές παρουσίασαν εκθέσεις για τις προσεγγίσεις τους, προσδιορίζοντας τα προβλήματα, τις διαθέσιμες λύσεις και τι πρέπει να γίνει για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη της συνεργασίας».

Ο Πεσκόφ αποκάλυψε δύο θέματα από αυτά που συζήτησαν οι δύο πρόεδροι, λέγοντας ότι «οι δύο ηγέτες αντάλλαξαν απόψεις για την παλαιστινιο-ισραηλινή σύγκρουση και  πρωτίστως για τις διμερείς σχέσεις με στόχο μια πολύπλευρη εταιρική σχέση και τον συντονισμό των θέσεων σε διεθνείς υποθέσεις, ενώ το θέμα της αλληλεπίδρασης, της συνεργασίας και των αποφάσεων στο πλαίσιο του OPEC κυριάρχησε στις συνομιλίες».

Σε αντίθεση, με τις δηλώσεις του Πεσκόφ, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Amir Abdollahian έγραψε στη σελίδα του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Οι περισσότερες διαπραγματεύσεις επικεντρώθηκαν στο παλαιστινιακό ζήτημα. Τα δύο μέρη τόνισαν την ανάγκη να σταματήσει αμέσως ο πόλεμος και η γενοκτονία στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, να μπει τέλος στην αναγκαστική μεταφορά των κατοίκων της Γάζας και να ανοίξει αμέσως το πέρασμα της Ράφα για να επιτραπεί η αποστολή “μεγάλης κλίμακας ανθρωπιστικής βοήθειας σε όλη τη Γάζα. Η Ρωσία εξετάζει το ενδεχόμενο να αναλάβει πρωτοβουλία».

Τι μπορούμε να διαβάσουμε κάτω από τις γραμμές των δηλώσεων των δύο εκπροσώπων.

Άρα, γνωρίζουμε κάτι συγκεκριμένο μόνο για ένα από τα θέματα των διαπραγματεύσεων: με βάση τα αποτελέσματά τους, η Ρωσία εξετάζει το ενδεχόμενο να υποβάλει πρωτοβουλίες για ειρηνική διευθέτηση στην Παλαιστίνη, για τη διατήρηση του κράτους του Ισραήλ, τον τερματισμό της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών και τη δημιουργία ενός πλήρους δικαιώματος Παλαιστινιακού κράτους σύμφωνα με απόφαση του ΟΗΕ. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τελειώσει ο ατέρμων πόλεμος».

Αυτή η απόφαση έρχεται σε αντίθεση με τις δηλώσεις Ισραηλινών πολιτικών, οι οποίοι έφτασαν στην τελική λύση του παλαιστινιακού ζητήματος, που αντιπροσωπεύεται από την κραυγαλέα γενοκτονία του πληθυσμού της Γάζας, υπόσχεται να καταλάβει τη Γάζα και προτείνει την εκδίωξη ολόκληρου του πληθυσμού της σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.

Η ιστοσελίδα ανέφερε ότι η ενότητα των θέσεων της Ρωσίας και του Ιράν φέρνει τις ΗΠΑ και τη Δύση σε δύσκολη θέση.

Από την αρχή του πολέμου στη Γάζα, η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, το Ιράν και η Ρωσία έχουν τοποθετηθεί στο ίδιο επίπεδο. Ωστόσο, η Δύση δεν περίμενε από τη Ρωσία και το Ιράν να πραγματοποιήσουν πραγματικές διαβουλεύσεις για το παλαιστινιακό πρόβλημα, να αναπτύξουν κοινή θέση και να συντονίσουν τις ενέργειές τους.

Ο ιστότοπος επισημαίνει ότι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης προωθούν την ιδέα της παρουσίας Ρώσων εκπαιδευτών μεταξύ των δυνάμεων που ετοιμάζονται επί του παρόντος να δώσουν μάχη βόρεια των ισραηλινών συνόρων. Ακόμη και ελλείψει αυτού, μπορούμε να πούμε ότι ο πόλεμος στην Παλαιστίνη έχει γίνει το δεύτερο μέτωπο στην εθνικοαπελευθερωτική μάχη που διεξάγει η Ρωσία ενάντια στην ενωμένη Δύση. Ωστόσο, το δεύτερο μέτωπο δεν περιορίζεται σε στρατιωτικές και πολιτικές αποφάσεις, συζητήσεις και διπλωματικές δηλώσεις, αλλά έχει πολύ βαθύτερη οικονομική διάσταση. 

Ο ιστότοπος επεσήμανε ότι, στην πραγματικότητα, το θέμα της αλληλεπίδρασης και της συνεργασίας εντός του OPEC  σημαίνει καταστροφή του ελέγχου των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στην αγορά ενέργειας.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης διαμαρτύρονται εδώ και αρκετές εβδομάδες για την αποτυχία της πολιτικής «ανώτατου ορίου τιμών» που επιβλήθηκε στη Ρωσία.

Σύμφωνα με το Bloomberg, η Ρωσία πέτυχε έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου κατά τη διάρκεια της περιόδου «ανώτατου ορίου τιμών» που υπερέβαιναν αυτά που ήταν πριν από την επιβολή αυτής της πολιτικής.

Με τη συνεργασία με το Ιράν και τον συντονισμό των προσπαθειών με τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ η Ρωσία μπορεί να ανατρέψει την αγορά εμπορευμάτων και να δημιουργήσει μια κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία, κατά τη διάρκεια της οποίας θα είναι δύσκολο να μιλήσουμε για «απομόνωση της Ρωσίας» και ανοίγει την πόρτα στην απομόνωση «των Ηνωμένων Πολιτειών και των δημοκρατικών συμμάχων τους».

Ο ιστότοπος επικαλούμενος το Reuters ανέφερε: «Στην έναρξη των συνομιλιών στη Μόσχα, ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Ιρανοί ηγέτες ανέφεραν την αυξανόμενη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας.

Ο ιστότοπος σημείωσε ότι οι δύο πλευρές συζήτησαν τις προοπτικές οικονομικής συνεργασίας στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, στοιχείο που η Δύση αντιλαμβάνεται ότι αυτή τη στιγμή είναι πιο σημαντικό από τη στρατιωτική συνεργασία.

https://tsargrad.tv/articles/tajna-peregovorov-i-ulybok-prezidentov-rossii-i-irana-vtoromu-frontu-byt_925176

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

Το ιρανικό κοινοβούλιο ενέκρινε νομοσχέδιο για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των κυβερνήσεων του Ιράν και της Ρωσίας στον τομέα της ασφάλειας των πληροφοριών, μετέδωσαν την Κυριακή τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν.

Το ιρανικό κοινοβούλιο, έθεσε έκθεση της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του νομοθετικού οργάνου στην ημερήσια διάταξη της ανοιχτής συνόδου του σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας.

Η συμφωνία συνεργασίας Ιράν-Ρωσίας αποτελείται από μια εισαγωγή, εννέα άρθρων και ένα συνημμένο. Το νομοσχέδιο επιτρέπει επίσης την ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ των δύο χωρών.

Οι βουλευτές ενέκριναν τις γενικότητες και τις λεπτομέρειες του νομοσχεδίου με 180 ψήφους. Οι νομοθέτες έκριναν την περαιτέρω ενίσχυση των δεσμών μεταξύ του Ιράν και της Ρωσίας, καθώς οι δύο χώρες έχουν ήδη υπογράψει μια 20ετή συνολική συμφωνία για την επέκταση της συνεργασίας σε διαφορετικούς τομείς.

Συμφωνία για την καταπολέμηση των απειλών στον κυβερνοχώρο

Ο Abolfazl Amouee, εκπρόσωπος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του Majlis, είπε ότι η συμφωνία ασφάλειας πληροφοριών παρέχει μεθόδους για την καταπολέμηση των απειλών στον κυβερνοχώρο που αντιμετωπίζουν το Ιράν και η Ρωσία.

Οι προηγούμενες συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών κάλυπταν πολιτιστικούς, διαμετακομιστικούς, εμπορευματικούς και άλλους τομείς, με έκκληση για διαφοροποίηση στη συνεργασία για την ασφάλεια των πληροφοριών. Ένας άλλος βουλευτής, απευθυνόμενος σε ανησυχίες για πιθανές αλλαγές στο νομοσχέδιο, τόνισε ότι η ασφάλεια πληροφοριών καλύπτει οικονομικές, γενικές πτυχές ασφάλειας και κοινωνικές πτυχές, ελπίζοντας ότι το νομοσχέδιο θα συμβάλει στην οικονομική, πολιτική, κοινωνική και πληροφοριακή ανάπτυξη.

https://en.wenews.pk/iranian-parliament-passes-bill-on-cooperation-with-russia/

Τηλεφωνική επικοινωνία Β.Πούτιν και Μ.Νετανιάχου μετά από δύο μήνες «σιγής»

0

Η τελευταία συνομιλία μεταξύ των δύο ηγετών, πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου

Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού, ανακοίνωσε πως ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Οι ηγέτες Ισραήλ και Ρωσίας μίλησα για πρώτη φορά μετά από περίπου δύο μήνες, ενώ η συνομιλία διήρκεσε περίπου 50 λεπτά.

Η τελευταία συνομιλία μεταξύ των δύο ηγετών, πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου κι ενώ είχε ξεκινήσει η επιχείρηση των Ισραηλινών κατά της Χαμάς, μετά τα τραγικά γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/tilefoniki-epikoinonia-v-poutin-kai-m-netaniaxou-meta-apo-dyo-mines-sigis/

Μανώλης Κοττάκης στην Εστία: Σύμφωνο ἐγκαταλείψεως ἐθνικῶν θέσεων!

15

Του Μανώλη Κοττάκη

Καί ἐπισήμως ἡ μειονότης τῆς Θράκης στήν ἀτζέντα τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου! – Μαδρίτη 2: «Μονομερής ἐνέργεια» τά 12 μίλια καί ἡ στρατιωτικοποίησις τῶν νησιῶν – «Κίνδυνος» τά ὁπλισμένα μαχητικά ἀεροσκάφη μας – Κάθε «νέα διαφορά» ἐπιλύεται «μέ διάλογο, διαιτησία ἤ δικαστικό διακανονισμό»!

ΤΟ ΑΘΗΝΑΪΚΟ κατεστημένο εἶχε χαρακτηρίσει ἀποτυχημένη τήν ἐπίσκεψη τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν στήν Ἀθήνα τό 2017, ἐπειδή ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος τοῦ ἀπάντησε μπροστά στίς κάμερες γιά τήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης, καί προεκλήθη ἔνταση. Τό ἀθηναϊκό κατεστημένο χαρακτηρίζει ἐπιτυχημένη τήν χθεσινή «στρογγυλή» ἐπίσκεψη Ἐρντογάν, γιατί δέν εἶχε ἀπρόοπτα καί πολιτικές «γωνίες». Ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δέν ἀπάντησε τίποτε στόν Πρόεδρο σέ ὅλα ὅσα εἶπε στήν συνέντευξή του στήν «Καθημερινή», ἐνῷ τόν εὐχαρίστησε δουλοπρεπῶς στά τουρκικά. Ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης ἔκανε γενναία ὑπόκλιση κεφαλῆς κατά τήν προσέλευση τοῦ Σουλτάνου στό Προεδρικό Μέγαρο, ἐνῷ ὁ Ἐρντογάν χειροκρότησε τόν κύριο Μητσοτάκη …μέ θέρμη γιά ὅσα τοῦ ἀπάντησε γιά τήν μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης.

  • Τοῦ Μανώλη Κοττάκη

Καί ζῆσαν αὐτοί καλά καί ἐμεῖς καλύτερα. Εἶναι δύσκολο νά ἐξηγήσεις στόν μέσο πολίτη τί ἀκριβῶς ἑτοιμάζεται στίς διεθνεῖς σχέσεις ὅταν ὑπάρχει ἡ δύναμη τῆς εἰκόνας, τά «Κυριάκο, φίλε μου» καί τά χαμόγελα. Τά ψιλά «γκρίζα» γράμματα τῶν γενικόλογων διακηρύξεων περνοῦν ἀπαρατήρητα. Ὡστόσο ἐμεῖς πού ἔχουμε ἐπανειλημμένως διακηρύξει ὅτι δέν συμμετέχουμε στόν ὁμαδικό ὑπνωτισμό, γνωρίζουμε ἄριστα ὅτι ἕνας τρόπος ὑπάρχει μόνο γιά νά καταλάβεις τί κρατήσαμε, τί ἀφήσαμε καί σέ τί ὑποχωρήσαμε. Νά συγκρίνουμε τί εἶπε ἡ Τουρκία διά τοῦ κ. Ἐρντογάν τό 2017 καί τί εἶπε τώρα. Νά συγκρίνουμε τί εἶπε ἡ Ἑλλάς διά τοῦ κ. Τσίπρα τό 2017 καί τί διά τοῦ κ. Μητσοτάκη τώρα. Μόνον ἔτσι θά καταλάβουμε τόν ἐνθουσιασμό τοῦ Σουλτάνου καί τά χειροκροτήματά του.

Ἄς ξεκινήσουμε ἀπό τό εἰδικώτερο πρός τό γενικώτερο: τό ζήτημα τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας. Ὁ Ἐρντογάν δέν ἔκανε ἀκριβῶς τά ἴδια μέ τό 2017. Καί ὁ Μητσοτάκης δέν ἔκανε τά ἴδια μέ τόν Τσίπρα ὡς πρός τίς πάγιες θέσεις τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τό 2023. Τό 2017 ὁ τότε Πρωθυπουργός Ἀλέξης Τσίπρας ὅλως παραδόξως ἀπάντησε αὐτά πού τόν εἶχε συμβουλέψει ἡ διπλωματική ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ὅτι ἡ μειονότητα εἶναι μουσουλμανική καί ὅτι ἡ ἐπίλυση τῶν προβλημάτων της δέν μπορεῖ νά ἀποτελέσει ἀντικείμενο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου, γιά τόν ἁπλούστατο διάλογο ὅτι δέν εἶναι διμερές θέμα. Εἶπε δηλαδή δημοσίως ὅ,τι ἔλεγαν μιά ζωή ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου καί ὅλοι σχεδόν οἱ μετέπειτα πρωθυπουργοί. Στόν ἀντίλογό του ὁ Ἐρντογάν μέσα στό Μέγαρο Μαξίμου ἐγκατέλειψε ὅλα ὅσα εἶχε πεῖ στόν «Σκάι» γιά τήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης τήν προηγουμένη καί ἀνεγνώρισε ὅτι ἡ μειονότητα εἶναι μουσουλμανική! Συγκεκριμένα εἶχε πεῖ ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος:

«Λοιπόν, στήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης ὑπάρχουν προβλέψεις μόνον ὡς πρός τό Αἰγαῖο; Δέν ὑπάρχει τίποτα ὡς πρός τά μειονοτικά μας θέματα, σχετικά μέ τό νομικό καθεστώς πού διέπει καί τίς δύο μειονότητες; Στήν Δυτική Θράκη ἔχουμε μουσουλμανική μειονότητα, ἡ ὁποία μπορεῖ νά εἶναι τουρκικῆς, πομακικῆς ἤ ρομά προέλευσης. Καί πιστεύουμε ὅτι στό θέμα αὐτό πρέπει νά γίνουν κάποιες καινούργιες σκέψεις καί σκέψεις σχετικά μέ τή Συνθήκη τῆς Λωζάννης.» Περίπου τά ἴδια εἶχε πεῖ ὁ Ἐρντογάν τό 2004 κατά τήν πρώτη ἐπίσκεψη Τούρκου πρωθυπουργοῦ στήν Θράκη (ἐπί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλῆ) μετά ἀπό πενῆντα χρόνια. Εἶχε ἀποκαλέσει τά μέλη τῆς μειονότητας «Ἕλληνες πολῖτες, μουσουλμάνους τό θρήσκευμα» καί τούς εἶχε καλέσει «νά εἶναι νομοταγεῖς».

Ἐχθές ὅλα ἄλλαξαν! Ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος ἔθεσε γιά πρώτη φορά δημοσίως, μέ ἔνταση, μέσα στό Μέγαρο Μαξίμου, σέ διμερῆ συνάντηση κορυφῆς, ζήτημα «τουρκικῆς μειονότητας» καί ζήτημα «παραβίασης τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου», , καθώς «οἱ συνθῆκες δέν συμβαδίζουν μέ τό Διεθνές Δίκαιο», ἐνισχύοντας τήν διατύπωση τῆς συνέντευξής του στήν «Καθημερινή» στήν ὁποία μιλοῦσε γιά «συνεχιζόμενα προβλήματα τῆς τουρκικῆς μειονότητας.» Πρώτη φορά! Κατά πρόσωπο. Ἄλλαξε στάση. Στάση ὅμως ἄλλαξε καί ἡ Ἑλλάς.

Ὁ κύριος Μητσοτάκης ἐπανέλαβε κατά τό ἥμισυ τήν πάγια ἐθνική θέση. Ἀπάντησε σωστά στόν Ἐρντογάν ὅτι ἡ μειονότητα εἶναι μουσουλμανική, ἀλλά δέν τοῦ ξεκαθάρισε δημοσίως ὅτι τό ζήτημα αὐτό εἶναι ἐσωτερικό μας θέμα καί αὐτονοήτως ἐξαιρεῖται τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου! Πῶς νά μήν τόν χειροκροτήσει λοιπόν ὁ Ἐρντογάν; Διά τῆς παραλείψεώς του ἐπέτυχε γιά πρώτη φορά τήν ἐπίσημη ἔνταξη τῶν μειονοτικῶν ζητημάτων στήν ἀτζέντα τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ διαλόγου καί μάλιστα ἀπό ἀπόψεως διεθνοῦς δικαίου (Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων-«τουρκικοί σύλλογοι»). Τήν στροφή ἐπισημοποίησε ὁ Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γ. Γεραπετρίτης στήν ΕΡΤ, ὅπου διασαφήνισε ὅτι «οἱ μειονότητες εἶναι ἀντικείμενο τῶν συζητήσεών μας.» Μεγάλο βῆμα μπροστά γιά τήν τουρκική ἐξωτερική πολιτική, μεγάλο βῆμα πίσω γιά τήν ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική. Δέν εἶναι ὅμως τό μόνο.

Ἡ δημόσια σιωπή ὡς διαπραγματευτική μέθοδος φαίνεται ὅτι ὠφέλησε κατά βάση τήν τουρκική διαπραγματευτική πρακτική, ἄν κάνουμε τόν κόπο νά δοῦμε τήν ἐπίσκεψη ὡς σύνολο καί νά τήν συγκρίνουμε μέ τό 2017. Ὡς σύνολο νοεῖται ἡ συνέντευξη τοῦ Τούρκου Προέδρου στήν «Καθημερινή», μέ τήν ὁποία ἔθεσε ὅλη τήν ἀτζέντα, ἡ ἀναιμική ἀπάντηση τῆς Ἑλλάδος σέ ἐπίπεδο κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου, ἡ σιωπή τῆς Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καί τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἐπί τῶν θεμάτων αὐτῆς καί τέλος τό κείμενο διακήρυξης Καλῆς Γειτονίας. Γιά τό ὁποῖο εἶχε γράψει ἡ «Ἑστία» ἀποκλειστικῶς. Σύμφωνο, τό ὁποῖο στήν πραγματικότητα δεσμεύει τήν Ἑλλάδα νά μήν ἐπεκτείνει τά χωρικά της ὕδατα στά 12 μίλια ΠΟΥΘΕΝΑ καί νά μήν κάνει κινήσεις στρατιωτικοποίησης σέ νησιά τοῦ Αἰγαίου. Μᾶς ἀκινητοποιεῖ μέ λογική Μαδρίτης μέχρι τήν τελική φάση τῆς διαπραγμάτευσης ὅταν ὁ κύριος Μητσοτάκης θά ἐπισκεφθεῖ τήν ἄνοιξη τήν Τουρκία καί θά συναντηθεῖ μέ τόν Ἐρντογάν στήν Σύνοδο τοῦ ΝΑΤΟ τόν Ἰούλιο. Μετά τίς εὐρωεκλογές. Τότε πού θά κρίνονται οἱ διεθνεῖς φιλοδοξίες του, τότε θά κριθοῦν ὅλα καί στά ἑλληνοτουρκικά! Πιό συγκεκριμένα:

Τό Κείμενο τῆς Διακήρυξης Καλῆς Γειτονίας προβλέπει:

Πρῶτον, «τά μέρη δεσμεύονται νά ἀπέχουν ἀπό κάθε δήλωση, πρωτοβουλία ἤ ἐνέργεια πού θά μποροῦσε νά ὑπονομεύσει ἤ νά ἀπαξιώσει τό γράμμα καί τό πνεῦμα αὐτῆς τῆς διακήρυξης καί νά θέσει σέ κίνδυνο τήν διατήρηση τῆς εἰρήνης καί τῆς σταθερότητας τῆς περιοχῆς.» Ἡ Συμφωνία τῆς Μαδρίτης προέβλεπε «δέσμευση ἀποφυγῆς μονομερῶν ἐνεργειῶν στήν βάση τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ καί τῆς ἐπιθυμίας ὥστε νά ἀποτραποῦν συγκρούσεις. Δέσμευση διευθέτηση τῶν διαφορῶν μέ εἰρηνικά μέσα στήν βάση τῆς ἀμοιβαίας συναίνεσης καί χωρίς τήν χρήση βίας ἤ τήν ἀπειλή βίας.» Ὁ Ἐρντογάν ἔχει ξεκαθαρίσει τί θεωρεῖ «ἀπειλή». Τά 12 μίλια πού ἀποτελοῦν casus belli καί τήν στρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν. Ἡ Ἑλλάς δέν ὑπενθύμισε χθές τίς θέσεις της γιά τήν ὀχύρωσή τους… Tί θά συμβεῖ,ἄν ἡ Τουρκία θεωρήσει «πρόκληση» τήν ἐπιστροφή τῶν ἁρμάτων «Μάρντερ» στά νησιά;

Δεύτερον, ὅτι «τά μέρη θά προσπαθήσουν νά ἐπιλύσουν ὁποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ τους μέ φιλικό τρόπο μέσῳ ἀπ’ εὐθείας διαβουλεύσεων μεταξύ τους ἤ μέ ἄλλα μέσα ἀμοιβαίας ἐπιλογῆς ὅπως προβλέπεται ἀπό τόν Χάρτη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.» Τό ἄρθρο 33 τοῦ Χάρτη τοῦ ΟΗΕ μέ τίτλο «Εἰρηνική ἐπίλυση τῶν διαφορῶν» προβλέπει: «Τά ἐνδιαφερόμενα μέρη εἰς πᾶσαν διαφοράν ἥτις διά τῆς παρατάσεώς της δύναται νά θέσῃ ἐν κινδύνῳ τήν διατήρησιν τῆς διεθνοῦς εἰρήνης καί ἀσφαλείας θά ἐπιζητοῦν πρωτίστως τήν λύση τῆς διαφορᾶς διά διαπραγματεύσεως, ἐρεύνης, μεσολαβήσεως, συνδιαλλαγῆς, διαιτησίας, δικαστικοῦ διακανονισμοῦ, προσφυγῆς εἰς τοπικάς ὀργανώσεις ἤ διευθετήσεις ἄλλων εἰρηνικῶν μέσων ἐκλογῆς των».

Τρίτον, ὅτι «τά Μέτρα Οἰκοδόμησης Ἐμπιστοσύνης θά περιλαμβάνουν στόν στρατιωτικό τομέα μέτρα πού θά συνέβαλαν στήν ἐξάλειψη ἀδικαιολόγητων πηγῶν ἔντασης καθώς καί τῶν κινδύνων πού ἀπορρέουν ἀπό αὐτές.» Μετάφραση: Τά τουρκικά ἀεροσκάφη δέν θά ἀναγνωρίζονται ὡς ἐχθρικά ὅταν βρίσκονται στό FIR Ἀθηνῶν καί τά ἑλληνικά μαχητικά δέν θά φέρουν ὁπλισμό! Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τό συμπέρασμα εἶναι σαφές. Μολονότι ἡ Διακήρυξη δέν εἶναι «Διεθνής συμφωνία», στήν οὐσία συνιστᾶ Σύμφωνο ἐγκατάλειψης ἐθνικῶν θέσεων. Οὔτε ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος δέν θά ὑπέγραφε κάτι τέτοιο…

 

ΠΗΓΗ: ΕΣΤΙΑ

Δ. Μακροδημόπουλος: από τον εργασιακό Μεσαίωνα του ιδιωτικού τομέα σε συνθήκες Αποκάλυψης;

0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Ακούσαμε κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τα εργασιακά τον περασμένο Σεπτέμβρη τον αρμόδιο υπουργό Άδωνη Γεωργιάδη να αμφισβητεί το εύρος των αντιδράσεων των εργαζομένων. “Πηγαίνετε με τα μάτια σας και δείτε έξω στο Σύνταγμα τη μεγαλειώδη πορεία! Δεν υπάρχει ψυχή”, είπε. Ζώντας οκτακόσια και πλέον χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Αθήνας δεν μπορώ να γνωρίζω για την αξιοπιστία των λεγομένων του. Διερωτώμαι όμως αν αυτό τους νομιμοποιεί να απογυμνώνουν τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα και από τα στοιχειώδη δικαιώματα που τους απέμειναν. Σε μια χώρα πρωταθλήτρια της Ευρώπης στην ανεργία με διαφορά μπορεί να απεργήσει ένας ιδιωτικός υπάλληλος διακινδυνεύοντας και αυτά ακόμη τα πενιχρά εισοδήματά του; Εντυπωσιάζομαι όμως από τους 158 βουλευτές της ΝΔ που σύσσωμοι κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της διαγραφής ψήφισαν το νόμο. Προεκλογικά, πολύ πρόσφατα δηλαδή, περιέρχονταν τις εκλογικές τους περιφέρειες τάζοντας λαγούς με πετραχήλια προκειμένου να εκλεγούν. Η διατήρηση της έδρας υπερισχύει της αξιοπιστίας τους;

Το πρόβλημα είναι ότι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα δεν εκπροσωπούνται συνδικαλιστικά ώστε να μπορούν να αντιδράσουν μαζικά. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, καίτοι πρόεδρος στο παρελθόν αστικού κόμματος που ταυτίστηκε με τα μνημόνια, σε συνέντευξή του στην εκπομπή “Επτά” της ΕΡΤ1 στις 12/6/2021, με αφορμή το τότε εργασιακό έκτρωμα με εμπνευστή τον κ. Χατζηδάκη, που προετοίμασε το έδαφος για την ολοκλήρωση του σημερινού εργασιακού εγκλήματος είχε πει: “ο εργαζόμενος (του ιδιωτικού τομέα) είναι πάντα το αδύνατο μέρος, αλλά πρέπει να ξέρουμε ότι ο εργαζόμενος δεν εκπροσωπείται συνδικαλιστικά…. Όπως υπάρχει πολιτική υποαντιπροσώπευση, υπάρχει και συνδικαλιστική υποαντιπροσώπευση. Τα συνδικαλιστικά όργανα του ιδιωτικού τομέα στην πραγματικότητα εκφράζουν κατά πλειοψηφία τους εργαζόμενους στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου του δημόσιου τομέα ή του σχεδόν δημόσιου, δηλαδή στις μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες ήταν παλιά κοινωφελείς επιχειρήσεις”. Αυτή ήταν η τοποθέτησή του στην εμμονή της δημοσιογράφου ότι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα εκπροσωπούνται από το “μεγάλο συνδικαλιστικό όργανο που είναι η ΓΣΕΕ”. Όμως πώς συμβαίνει η ΓΣΕΕ να μην εκπροσωπεί παρά μόνον τύποις τους εργατοϋπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα;

Ως μοχλός αξιοποιήθηκαν οι ΔΕΚΟ που χαρακτηρίσθηκαν Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) με πρόσχημα τη λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια με σκοπό όμως την ένταξη των υπαλλήλων τους στη ΓΣΕΕ και επιδίωξη τη νόθευση του συνδικαλιστικού κινήματος και τον έλεγχο των αντιδράσεων του ιδιωτικού τομέα. Είναι όμως δυνατόν υπάλληλοι των ΔΕΚΟ να εκπροσωπούν τους εργατοϋπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα που δεν γνωρίζουν τί ξημερώνει η επόμενη ημέρα; Άλλες συνθήκες και σχέσεις εργασίας, αγεφύρωτη διαφορά στις αποδοχές, βεβαιότητα έναντι της καθημερινής αβεβαιότητας, συνδικαλιστικές άδειες και προνόμια που προκαλούν. Το αποτέλεσμα είναι η ΓΣΕΕ να ελέγχεται πλήρως από εκπροσώπους των ΔΕΚΟ, και η διοίκηση της ΓΣΕΕ, από εκπρόσωπος των εργατοϋπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα έγινε κρατικοδίαιτη. Ήδη από το 1940 ο Τρότσκι σημείωνε ότι «υπάρχει ένα κοινό γνώρισμα στην ανάπτυξη ή, πιο σωστά, στον εκφυλισμό  των σύγχρονων συνδικαλιστικών οργανώσεων όλου του κόσμου: το πλησίασμα και η συγχώνευσή τους με την κρατική εξουσία».

Όμως δεν είναι μόνον ο κρατικοδίαιτος έλεγχος της ΓΣΕΕ, καίτοι ο βασικότερος, για την αποδυνάμωση του εργατικού κινήματος. Είναι οι εκατοντάδες των νέων που μετανάστευσαν και αποστέρησαν τη χώρα από ένα τεράστιο δυναμικό αντίστασης στις νεοφιλελεύθερες επιλογές της κυβέρνησης, είναι η οπαδική βία που πριμοδοτείται για να αποστρέφει την αντίδραση των νέων από το πολιτικού πεδίο, είναι οι συνταξιούχοι που θεωρούν ότι ευνοούνται από το νομοσχέδιο αφού τους επιτρέπει να εργάζονται μέχρι τον θάνατό τους, είναι και οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν τους αφορά (ακόμα) και μαζί με τους συνταξιούχους αποτελούν μια τεράστια δεξαμενή ψήφων. Ας μη ξεχνάμε ότι με τη χειραγώγηση της λαϊκής ψήφου με τους εκλογικούς νόμους, ένα μειοψηφικό ποσοστό 40, 55% επιτρέπει στην κυβέρνηση να ισοπεδώνει τα πάντα.

Την επομένη όμως που οι 158 βουλευτές της ΝΔ ψήφιζαν το νόμο έκτρωμα που εισήγαγε στην εγχώρια αγορά νέες ευέλικτες μορφές απασχόλησης – όπως οι συμβάσεις “μηδενικών ωρών εργασίας” όπου ο εργαζόμενος καλείται να προσφέρει έκτακτη εργασία ή εργασία σε δεύτερο εργοδότη με μάξιμουμ ωρών απασχόλησης τις 13, καθώς και εργασία σε συγκεκριμένους κλάδους 6 ημερών ή ακόμη και την Κυριακή – ο Τύπος αποκάλυπτε τις εργασιακές συνθήκες στη χώρα μας με τίτλο “Οι Έλληνες εργάζονται πολύ, αλλά αμείβονται με χαμηλούς μισθούς” (Καθημερινή 23/9/2023). Σύμφωνα με τη Eurostat οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από όλους τους άλλους Ευρωπαίους και έπονται οι Πολωνοί, οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι, ξεπερνάμε δηλαδή και τις πρώην Ανατολικές χώρες. Μάλιστα ένας στους τέσσερεις μισθωτούς είναι με συμβάσεις μερικής απασχόλησης και λαμβάνουν κατά μέσον όρο μισθό 430 ευρώ που αντιστοιχεί σε “καθαρά” 346 ευρώ.  Αλλά σύμφωνα και με τον ΟΟΣΑ, η Ελλάδα κατατάσσεται τρίτη από το τέλος, δηλαδή 35η σε σύνολο 38 κρατών μελών, αναφορικά με το ύψος του μέσου μισθού. Αυτά που κατέγραψαν η Eurostat και ο ΟΟΣΑ ίσχυαν πριν την ψήφιση του νομοθετικού εκτρώματος της κυβέρνησης. Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Διότι αυτή είναι η φιλοσοφία του νεοφιλελευθερισμού για την εργασία; Πρυτανεύει το δόγμα του «αγίου» Αλαν Γκρίνσπαν, τ. προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ: «Η αυξανόμενη εργασιακή ανασφάλεια, είπε, αποτελεί τη βάση μιας υγιούς οικονομίας». Είναι και η μνημειώδης δήλωση του Μάριο Μόντι τον Φεβρουάριο του 2012 ως πρωθυπουργού της Ιταλίας, ο οποίος κάλεσε τους νέους “να συνηθίσουν στην ιδέα ότι δεν θα μπορούν να έχουν μια μόνιμη δουλειά για όλη τους τη ζωή” και χαρακτήρισε τη μόνιμη εργασία ως ‘βαρετή” και “μονότονη”. Τί έπεται λοιπόν;

Μακροδημόπουλος  Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

5/12/2013

 

 

 

Παγκόσμιοι τεχνολογικοί κολοσσοί στην Ελλάδα – Οι μεγάλες επενδύσεις και τα επόμενα βήματα

0

Mία ακόμη χρονιά με ισχυρό ενδιαφέρον από διεθνείς τεχνολογικούς κολοσσούς, για την παρουσία τους στην Ελλάδα, κλείνει, με τις προοπτικές να είναι ευοίωνες καθώς οι επενδύσεις που έχουν ανακοινωθεί προχωρούν ενώ ανακοινώνονται και νέες, μαζί με δράσεις και πρωτοβουλίες που συμβάλουν στην αναβάθμιση της επιχειρηματικότητας στην χώρα μας.

Στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος βρίσκεται η δημιουργία data centers (κέντρων δεδομένων), καθώς και μίας σειράς προϊόντων αλλά και υπηρεσιών (όπως εκπαίδευση) γύρω από αυτά.

Όπως έχουν επισημάνει επιτελικά στελέχη των τεχνολογικών κολοσσών, οι επενδύσεις σε κέντρα δεδομένων δεν αφορούν μόνον τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά και τις μικρότερες σε μέγεθος και τελικά τον απλό καταναλωτή. Οι επενδύσεις στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά έχουν επισημάνει δεν είναι τυχαίες. Η στρατηγική γεωγραφική θέση της Ελλάδος που αποτελεί κόμβο διασύνδεσης της Ευρώπης με την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και κατ’ επέκταση την Ασία, καθώς, η οικονομική σταθερότητα μετά την δεκαετή οικονομική κρίση και η πολιτική σταθερότητα είναι παράγοντες που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη.

Επίσης, η βελτίωση των υποδομών και κυρίως το υψηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας στους συγκεκριμένους κλάδους αποτελούν ένα βασικό στοιχείο που έχει οδηγήσει την Ελλάδα να βρίσκεται στα ραντάρ των μεγάλων εταιρειών.

Σημαντικό όμως ρόλο διαδραματίζει και η πρόθεση των επιχειρήσεων να πρωταγωνιστήσουν, προσαρμόζοντας την λειτουργία τους σε όλες τις τεχνολογικές εξελίξεις και χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα εργαλεία που έχουν στη διάθεση τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με έρευνα της ΕΥ Ελλάδος (Transformation Survey Ελλάδα 2023) που είδε το φως της δημοσιότητας πριν μερικές ημέρες, τα τελευταία πέντε χρόνια, το 86% των επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην έρευνα έχουν υλοποιήσει τουλάχιστον ένα έργο μετασχηματισμού. Ταυτόχρονα περισσότερες από τις μισές επιχειρήσεις του δείγματος (54%) απάντησαν ότι έχουν ολοκληρώσει πάνω από δύο.

Ποια είναι όμως η παρουσία σήμερα τεχνολογικών κολοσσών στην Ελλάδα; Σε ποιο στάδιο βρίσκονται τα επενδυτικά σχέδια που έχουν ανακοινώσει και σε ποιες άλλες πρωτοβουλίες δίνουν έμφαση. Το ΑΠΕ/ΜΠΕ με βάση όσα έχουν ανακοινωθεί και επικοινωνία με τους Ομίλους δίνει το στίγμα της παρουσίας τους στην Ελλάδα

Digital Realty – Σε εξέλιξη η δημιουργία του κέντρου δεδομένων Athens 4 – Σχεδιάζεται και το Athens 5

Η Digital Realty (NYSE: DLR), αποτελεί τον μεγαλύτερο πάροχο παγκοσμίως, λύσεων ουδέτερων κέντρων δεδομένων, colocation και διασύνδεσης στο cloud. Η Digital Realty στην Ελλάδα αποτελεί τον μεγαλύτερο και πλέον διασυνδεδεμένο carrier-neutral πάροχο υπηρεσιών data center στην χώρα. Το data center campus στην Αθήνα προσφέρει cloud και colocation υπηρεσίες και λειτουργεί σαν ένας κόμβος συνεργειών τηλεπικοινωνιακών παρόχων, πελατών και συνεργατών. Η παρουσία της Digital Realty στην Ελλάδα συμπεριλαμβάνει τα data centers Athens 1, Athens 2 και το υπερσύγχρονο Athens 3, το οποίο είναι το μεγαλύτερο data center στη χώρα, ικανό να υποστηρίξει έως και 6.8 MW.

Καθώς η εταιρεία έχει ως στόχο να είναι πάντα μπροστά από τη ζήτηση, το Athens 4 (η κατασκευή του οποίου έχει ήδη ξεκινήσει), θα έχει αντίστοιχη χωρητικότητα με το Athens 3. Παράλληλα είναι σε διαδικασία σχεδιασμού το Athens 5, για το οποίο υπάρχει η πρόβλεψη να φτάσει στα 15MW. Επιπλέον, έχει ξεκινήσει η επένδυση στο Ηράκλειο της Κρήτης για το data center Heraklion 1, η πρώτη φάση του οποίου αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2024.

Η προσέγγιση στην Κρήτη αποσκοπεί στην αντιμετώπιση της προσαιγειάλωσης πολλαπλών υποθαλάσσιων καλωδίων στο νησί, δημιουργώντας ένα hub το οποίο θα δώσει μεγάλη αξία τόσο στην Κρήτη όσο και στην Ελλάδα συνολικά. Οι νέες επενδύσεις σε Αθήνα και Κρήτη θα λειτουργούν ως ένα regional hub καλύπτοντας ανάγκες για παγκόσμιους παίκτες στην ανατολική Μεσόγειο, στη βόρεια και βορειανατολική Αφρική.

Amazon Web Services – Η Ελλάδα μεταξύ των 26 χωρών εκτός ΗΠΑ όπου θα εγκατασταθούν Τοπικές Ζώνες – Το νέο AWS Outpost Testing Lab της Ελλάδας το πρώτο που δημιουργείται στην Ευρώπη.

Στις αρχές του 2020 η AWS δημιούργησε το Edge Location στην Αθήνα, φέρνοντας τεχνολογίες όπως το Amazon CloudFront, Lambda@Edge, AWS Shield και AWS WAF, συνδέοντας την Ελλάδα με το παγκόσμιο δίκτυο υποδομής της AWS και βελτιώνοντας την ασφαλή παροχή υπηρεσιών στους πελάτες στη χώρα παραπάνω από 50%. Πολύ σύντομα μετά, η AWS υπέγραψε MoU με την ελληνική κυβέρνηση, για μια σειρά προγραμμάτων και πρωτοβουλιών, με στόχο να ενισχύσει την καινοτομία στην χώρα, ενώ παράλληλα η εταιρεία άνοιξε και τα γραφεία της στην Αθήνα ανταποκρινόμενη στον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό πελατών και την ολοένα και μεγαλύτερη χρήση υπηρεσιών AWS Cloud στην Ελλάδα.

Η εταιρεία έχει ανακοινώσει ήδη τη δημιουργία Τοπικής Ζώνης στην Αθήνα, με την Ελλάδα να βρίσκεται μεταξύ των 26 χωρών εκτός ΗΠΑ όπου θα εγκατασταθούν Τοπικές Ζώνες, δημιουργώντας εξαιρετικά γρήγορες αποκρίσεις (latency) σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Οι Τοπικές Ζώνες είναι ένας τύπος υποδομής της AWS που τοποθετεί την υπολογιστική ισχύ, την αποθήκευση δεδομένων, τις βάσεις δεδομένων και άλλες υπηρεσίες πιο κοντά σε μεγάλα αστικά, βιομηχανικά και τεχνολογικά κέντρα. Επιτρέπουν στους πελάτες της AWS να αναπτύσσουν εφαρμογές που απαιτούν πολύ γρήγορες αποκρίσεις κάτω των δέκα χιλιοστών του δευτερολέπτου.

Παράλληλα η AWS έχει ανακοινώσει το πιλοτικό πρόγραμμα Smart Island στη Νάξο με πρωταρχικό στόχο την ανάπτυξη λύσεων που θα ανταποκρίνονται σε προκλήσεις που σχετίζονται με διαχείριση υποδομών, παροχή υπηρεσιών και μεγάλη εξάρτηση από την ηπειρωτική χώρα λόγω απομακρυσμένης γεωγραφικής θέσης. Υλοποιείται σε συνεργασία με πάνω από 20 εταιρείες-συνεργάτες, αναπτύσσονται λύσεις για την έξυπνη κινητικότητα, την πρωτοβάθμια υγεία και την μεταφορά αγαθών.

Πρόσφατα, η AWS ανακοίνωσε επίσης την έναρξη λειτουργίας του πρώτου ευρωπαϊκού Outpost Testing Lab (OTL) στην Ελλάδα. Τα AWS Outposts, αποτελούν ένα σύνολο πλήρως διαχειριζόμενων υπολογιστικών και αποθηκευτικών λύσεων που επιτρέπουν στους χρήστες να χειρίζονται υποδομές AWS εντός των εγκαταστάσεων τους. Μέσω του εν λόγω προγράμματος, πελάτες, συνεργάτες αλλά και εσωτερικές ομάδες της εταιρείας θα έχουν απομακρυσμένη πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων και servers των AWS Outposts, και θα έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν μικρής διάρκειας δοκιμές χωρίς χρέωση. Το νέο AWS Outpost Testing Lab της Ελλάδας είναι το πέμπτο στον κόσμο και το πρώτο που δημιουργείται στην Ευρώπη.

Οι επενδύσεις της εταιρείας στην Ελλάδα δεν σταματούν στην τεχνολογία. Τον περασμένο Οκτώβριο η Amazon ανακοίνωσε την ολοκλήρωση 39 νέων έργων ΑΠΕ στην Ευρώπη – συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου ηλιακού της πάρκου στην Ελλάδα, στα Μακρυχώρια Αιτωλοακαρνανίας. Το έργο της Amazon στην Ελλάδα έρχεται ως συνέχεια αντίστοιχης ηλιακής εγκατάστασης στην Πολωνία, αλλά και συνολικά στην Ευρώπη, συμβάλλουν στην επιτάχυνση της διαδικασίας απανθρακοποίησης των ενεργειακών δικτύων, περιορίζοντας την ανάγκη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Google – Σε ισχύ η δημιουργία του πρώτου Cloud Region στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα- Στόχος η επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού της χώρας

Στην επιβεβαίωση της ανακοίνωση της για τη δημιουργία του πρώτου Cloud Region στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα, με απώτερο στόχο την επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού της χώρας., προχώρησε η Google, με την ευκαιρία της διοργάνωσης πριν μερικές ημέρες εκδήλωσης στην Αθήνα με αφορμή τα 15 χρόνια παρουσίας του τεχνολογικού κολοσσού στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της AlphaBeta Economics, μέχρι το 2030, το έργο αυτό εκτιμάται ότι θα συνεισφέρει συνολικά 2,2 δισ. δολάρια στο εθνικό ΑΕΠ, ενώ παράλληλα θα υποστηρίξει τη δημιουργία περισσότερων από 19.400 νέων θέσεων εργασίας.

Όπως επισημαίνει η εταιρία, το 2023 ήταν μια σημαντική χρονιά για τη Google στην Ελλάδα και για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Το Google Bard «έμαθε» ελληνικά παρέχοντας νέους τρόπους δημιουργικής αλληλεπίδρασης με το Bard. Επίσης η υπηρεσία Immersive View στο Google Maps ενημερώθηκε με προσθήκες ελληνικών μνημείων, όπως τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Θέατρο του Διονύσου, την Πύλη του Αδριανού και το ναό του Ολυμπίου Διός.

Στη διάρκεια των πρόσφατων εγκαινίων του Google Safety Engineering Center (GSEC) στη Μάλαγα της Ισπανίας, ανακοινώθηκε το νέο πρόγραμμα σεμιναρίων κυβερνοασφάλειας, το οποίο θα παρέχει σε πανεπιστήμια τα απαραίτητα μέσα για την εκπαίδευση των φοιτητών που ενδιαφέρονται για την κυβερνοασφάλεια. Μεταξύ των χωρών που θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν στο πρόγραμμα είναι και η Ελλάδα.

Το Google.org ανακοίνωσε επίσης πριν μερικές ημέρες τη στήριξή του στο ICLEI Europe με 1 εκατ. ευρώ για την προώθηση περιβαλλοντικών και κλιματικών δράσεων που αξιοποιούν δεδομένα, σε ελληνικές πόλεις. Το ICLEI Local Governments for Sustainability θα χρησιμοποιήσει τη χρηματοδότηση προκειμένου να ξεκινήσει μια ανοιχτή πρόσκληση όπου οι οργανισμοί μπορούν να υποβάλουν αίτηση για έως και 275.000 ευρώ για τα επιλέξιμα έργα τους. Η οικονομική στήριξη αφορά σε πόλεις-μέλη του EU Mission for Climate Neutral and Smart Cities που έχουν υπογράψει την “Αποστολή για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή” της ΕΕ. Τέτοιες πόλεις στην Ελλάδα είναι: περιοχές της Αθήνας, Χαλκίδα, Ηράκλειο Κρήτης, Ιωάννινα, Καλαμάτα, Κοζάνη, Λάρισα, Θεσσαλονίκη και Τρίκαλα.

Το πρόγραμμα Grow Greece with Google που ξεκίνησε το 2020, η Google είχε ως στόχο τη στήριξη της ανάκαμψης της Ελλάδας μέσω της τεχνολογίας. Η προσπάθεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα να εκπαιδευτούν μέχρι στιγμής πάνω από 275.000 επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Το 2021, ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του στις ΗΠΑ και τη Νέα Ζηλανδία, το Android Earthquake Alerts ξεκίνησε τη πιλοτική λειτουργία του και στην Ελλάδα. Το 2023, η Google επέκτεινε το σύστημα πρόβλεψης πλημμυρών στην Ελλάδα.

NTT DATA- Ενισχύει την παρουσία στην Ελλάδα ο ιαπωνικός τεχνολογικός κολοσσός- Στο χάρτη των data center η Ελλάδα

Την περαιτέρω δυναμική επέκταση με νέες επενδύσεις ανακοίνωσε πριν μερικές εβδομάδες ο ιαπωνικός κολοσσός NTT DATA, που αποτελεί μία από τις 10 κορυφαίες εταιρείες πληροφορικής στον κόσμο, στην χώρα μας. Όπως ανέφερε ο κ. Ευάγγελος Κωνσταντίνης, διευθύνων σύμβουλος της NTT DATA Ελλάδος, με αφορμή τα νέα γραφεία της εταιρίας στην Ελλάδα, στόχος για το ελληνικό παράρτημα είναι να επιτύχει ρυθμό ανάπτυξης 15% το 2023 μέσα από την εξυπηρέτηση διεθνών οργανισμών και να γίνει εργοδότης που παρέχει ευκαιρίες καριέρας, δημιουργεί προστιθέμενη αξία και ενισχύει τις τοπικές οικονομίες στην Ελλάδα με στόχο τους 400 υπαλλήλους μέχρι το 2026. Η εταιρεία εξετάζει το ενδεχόμενο επέκτασης στην περιφέρεια σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Κρήτη και τα Ιωάννινα. Οι επενδύσεις της ΝΤΤ στην χώρα εκτιμάται ότι θα ανέλθουν σε 25 εκατ.ευρώ μέχρι το 2026. Όπως ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Κωνσταντίνης η Ελλάδα «έχει μπει επίσης στο χάρτη των Data Center», τομέας όπου δραστηριοποιείται δυναμικά ο Όμιλος. Η NTT DATA -μέρος του Ομίλου NTT- είναι μια καινοτόμα πολυεθνική εταιρεία παροχής υπηρεσιών και συμβουλευτικών τεχνολογιών πληροφοριών με έδρα το Τόκιο της Ιαπωνίας. Ο Όμιλος NTT είναι παγκόσμιος ηγέτης στην παροχή τεχνολογικών και επιχειρηματικών λύσεων με έσοδα 108 δισ. δολαρίων και περισσότερους από 330.000 υπαλλήλους σε περισσότερες από 80 χώρες και περιοχές, παρέχοντας υπηρεσίες σε περισσότερες από 190. Επενδύει περισσότερα από 3,6 δισ. δολάρια σε έρευνα και ανάπτυξη.

Microsoft – Δημιουργεί ένα συγκρότημα τριών Data Centers στην Αττική βάζοντας τη χώρα στον παγκόσμιο χάρτη cloud υποδομών της Microsoft

Αποστολή της Microsoft είναι να ενδυναμώσει κάθε άτομο και κάθε οργανισμό στον πλανήτη για να πετύχει περισσότερα. Η Microsoft ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα το 1992. Τα τελευταία 30 χρόνια, η Microsoft Hellas προσφέρει λογισμικό, υπηρεσίες, συσκευές και λύσεις που βοηθούν ανθρώπους και επιχειρήσεις να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους. Το 2020 η Microsoft ξεκίνησε την πρωτοβουλία GRforGrowth, μία σημαντική τεχνολογική δέσμευση απέναντι στους πολίτες, τον Δημόσιο τομέα και τις επιχειρήσεις κάθε μεγέθους της Ελλάδας για τεχνολογία και νέους πόρους που δημιουργούν πρόσθετες ευκαιρίες ανάπτυξης.

Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας αυτής, η Microsoft θα δημιουργήσει ένα συγκρότημα τριών Data Centers στην Αττική, βάζοντας τη χώρα στον παγκόσμιο χάρτη cloud υποδομών της Microsoft – το μεγαλύτερο του κόσμου – διασφαλίζοντας έτσι πρόσβαση σε επιχειρησιακού επιπέδου υπηρεσίες Cloud «χαμηλής καθυστέρησης». Ταυτόχρονα, για να υποστηρίξει τους Έλληνες πολίτες στους επαγγελματικούς αλλά και προσωπικούς τους στόχους, η Microsoft θα εκπαιδεύσει ένα ανθρώπινο δυναμικό 100.000 πολιτών στις ψηφιακές δεξιότητες, μέχρι το 2025.

Τέλος, οι επιχειρηματικές προτεραιότητες της Microsoft, και υπό τη νέα ηγεσία, ταυτίζονται με την παγκόσμια αποστολή της και ταυτόχρονα εγκαινιάζουν ένα νέο κόσμο για τους Έλληνες πολίτες. Η εταιρεία συνεχίζει να εντάσσει το ΑΙ στα προϊόντα της – ως συμπλοηγό- δηλαδή ως έναν καθημερινό ψηφιακό συνεργάτη που μπορεί να βοηθήσει την παραγωγικότητα και τη δημιουργικότητα των χρηστών με τρόπο που δεν έχει ξανά εφαρμοστεί στο παρελθόν.

Huawei- Έμφαση στην παρουσία της στην Ελλάδα

Έμφαση στην παρουσία της στην Ελλάδα δίνει και ο τεχνολογικός κολοσσός της Huawei. Όπως εκτιμά, η εισροή επενδύσεων από παρόχους hyperscalers στο οικοσύστημα των Data Centers της Ελλάδας σηματοδοτεί την αυξανόμενη προβολή της χώρας ως ελκυστικού προορισμού για την επένδυση και ανάπτυξη υποδομών αιχμής. Οι ανακοινώσεις υπογραμμίζουν την εμπιστοσύνη των παγκόσμιων τεχνολογικών κολοσσών στο δυναμικό της Ελλάδας ως κόμβου για την επέκταση των κέντρων δεδομένων, θέτοντας τις βάσεις για εκθετική ανάπτυξη και τεχνολογική πρόοδο. Μέσα σε αυτόν τον μετασχηματισμό, η Huawei έχει λάβει στρατηγική απόφαση της Huawei να ενισχύσει την παρουσία της στην Ευρώπη με την είσοδο και σε υπηρεσίες cloud, ενώ και στην Ελλάδα συμβάλει στον εκσυγχρονισμό των υποδομών, στην εκπαίδευση, την καινοτομία και τις πρωτοβουλίες βιωσιμότητας.

Η Huawei είναι έτοιμη να παρουσιάσει λύσεις επόμενης γενιάς με AI (τεχνητή νοημοσύνη) αλγόριθμους σε υποδομές Data Center, ενσωματώνοντας φωτοβολταϊκά συστήματα με αποθήκευση ενέργειας που υπόσχονται εξοικονόμηση πόρων, αδιάλειπτη λειτουργία, επεκτασιμότητα, ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Αυτή η κίνηση, όπως εκτιμά η εταιρεία, όχι μόνο ενισχύει τις ψηφιακές δυνατότητες της Ελλάδας, αλλά ενισχύει και τον ανταγωνισμό, ωθώντας τις εξελίξεις και την αποδοτικότητα του κόστους στον τομέα των προσφερόμενων λύσεων και υπηρεσιών.

Πυλώνας της δέσμευσης της Huawei είναι η επένδυση στην εκπαίδευση, που εκδηλώνεται μέσω πρωτοβουλιών όπως το Huawei ICT University, το Seeds for the Future. Εξοπλίζοντας άτομα με τεχνικές και σχεδιαστικές δεξιότητες προσαρμοσμένες στις απαιτήσεις των σύγχρονων κέντρων δεδομένων, η Huawei καλλιεργεί ένα εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό που θα καλύψει τις άμεσες αλλά και μακροπρόθεσμες ανάγκες του κλάδου. Με την προώθηση ενός περιβάλλοντος που ευνοεί την καινοτομία, η Huawei εφαρμόζει τεχνολογίες αιχμής που προσδίδουν πλήρη αυτοματισμό και αυτονομία σε κέντρα δεδομένων της Ελλάδας. H συνεργασία με αξιόλογες επενδυτικές, κατασκευαστικές και μελετητικές εταιρείες, τοποθετεί την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής προόδου, οδηγώντας την οικονομική ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα και προβολή σε παγκόσμια κλίμακα. Όπως επισημαίνει, υιοθετώντας την βιωσιμότητα , η Huawei συμβάλλει στη δέσμευση της Ελλάδας να μειώσει το αποτύπωμα άνθρακα, διασφαλίζοντας παράλληλα τη μακροζωία και αποτελεσματικότητα των υποδομών της με λειτουργική αριστεία εφαρμόζοντας τις αυστηρότερες προδιαγραφές.

Cisco – Διαρκής δυναμική ανάπτυξης στην Ελλάδα και διεύρυνση συνεργασιών

Διαρκή δυναμική ανάπτυξης στην Ελλάδα και διεύρυνση συνεργασιών χαρακτήρισε την παρουσία της Cisco στην Ελλάδα το 2023. Εγκαινιάστηκε το Aegean Neorion Innovation Center (ANIC). Η CISCO, στο πλαίσιο της συμμετοχής στο ANIC διασυνδέεται άμεσα με το Κέντρο Ψηφιακού Μετασχηματισμού και Δεξιοτήτων της Θεσσαλονίκης “DT&S”. Η διασύνδεση αφορά σε σημαντικά projects καινοτομίας που έχει ήδη αναπτύξει η εταιρεία, στη Θεσσαλονίκη, (π.χ. Έξυπνη πόλη, Τηλεϊατρική, τηλεργασία, τηλεκπαίδευση κ.α.) και τα οποία μεταφέρθηκαν αυτούσια και στο ANIC. To 2023, η CISCO και η Περιφέρεια Ν. Αιγαίου, υλοποίησαν τον κοινό οδικό χάρτη δράσεων ο οποίος ανέδειξε τη Ρόδο ως προορισμό υβριδικής εργασίας μέσα από τη φιλοξενία 17 πλήρως εξ αποστάσεως απασχολούμενων εργαζομένων της Cisco, από όλη την Ευρώπη, προβάλλοντας την Ρόδο ως ένα “έξυπνο” ψηφιακό νησί και ολοκληρωμένο προορισμό προσέλκυσης εξ αποστάσεως εργαζόμενων. Το 2023, επίσης, ο όμιλος ONEX και η Cisco ανακοίνωσαν τον από κοινού σχεδιασμό τους για το στρατηγικό πλάνο ανάπτυξης του πρώτου «smart» ναυπηγείου στη χώρα μας, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου, με την υπογραφή ενός Memorandum of Understanding το οποίο προβλέπει την συνεργασία ONEX και CISCO με σκοπό την επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού των Ναυπηγείων Ελευσίνας.

Η Cisco συνέχισε και στην χώρα μας το πρόγραμμα ανάπτυξης ψηφιακών δεξιοτήτων, Cisco Networking Academy. Στην Ελλάδα, οι συνεργασίες και οι ακαδημίες της CISCO καλύπτουν το σύνολο της επικράτειας, προσεγγίζοντας τις 100, με περισσότερους από 60 πιστοποιημένους εκπαιδευτές, 22.000 και πλέον πιστοποιημένους αποφοίτους, ενώ οι εγγεγραμμένοι σπουδαστές ξεπερνούν τους 4.500.Το πρόγραμμα μέσω της πλατφόρμας Skills for All διαθέτει εκπαιδευτικό υλικό που επιτρέπει σε όλους να αποκτήσουν ψηφιακές δεξιότητες. Η εκπαίδευση περιλαμβάνει ευρεία γκάμα μαθημάτων, προετοιμάζοντας τους συμμετέχοντες για τις προκλήσεις της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας. Το 2023 σηματοδότησε μεταξύ άλλων για την Cisco, έναν ακόμη χρόνο λειτουργίας του Διεθνούς Κέντρου Ψηφιακού Μετασχηματισμού και Ψηφιακών Δεξιοτήτων στη Θεσσαλονίκη, ένα πολυθεματικό κόμβο καινοτομίας, προσελκύοντας περισσότερους από 13.500 επισκέπτες και παραδίδοντας περισσότερα από 20 πιλοτικά έργα ψηφιακού μετασχηματισμού σε πελάτες και συνεργάτες της.

Η προοπτική του 2024, επισημαίνει η εταιρεία, συναντά τον διευρυμένο ρόλο της, καθώς μετά από μια πολυεπίπεδη επενδυτική δυναμική στην Ελλάδα, ενισχύει το αποτύπωμά της στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης, μέσα από την επέκταση των δραστηριοτήτων της, καλύπτοντας πλέον τις χώρες των Βαλκανίων, οι οποίες, από την 1η Αυγούστου 2023 τελούν υπό την ηγεσία του διευθύνοντος συμβούλου Ελλάδος, Κύπρου Μάλτας Αντώνη Τσιμπούκη. Επίσης, η εμπιστοσύνη της Cisco στην Ελλάδα επεκτείνεται με την εξαγορά της Code BGP, μιας start up, spin-off εταιρίας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας, στο Ηράκλειο της Κρήτης, τον Ιούνιο του 2023. Ακόμη μια απτή απόδειξη της συνέργειας μεταξύ εταιριών τεχνολογίας και του ακαδημαϊκού/ ερευνητικού χώρου. Η Code BGP είναι δημιουργός λογισμικού για την εποπτεία του πρωτοκόλλου BGP (Border Gateway Protocol) το οποίο αποτελεί το βασικό πρωτόκολλο δρομολόγησης και επικοινωνίας του Διαδικτύου. Η τεχνολογία της Code BGP θα ενσωματωθεί στο λογισμικό ανάλυσης διαδικτύου ThousandEyes της Cisco με στόχο την επέκταση των υπηρεσιών που προσφέρει και τη δημιουργία ενός καλύτερου και ασφαλέστερου Διαδικτύου.

Αλέκος Λιδωρίκης ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ