Η «επανένωση» της Κίνας με την Ταϊβάν είναι αναπόφευκτη, δήλωσε σήμερα στην ομιλία του για το νέο Έτος ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, ανεβάζοντας τον τόνο σε σχέση με πέρυσι την ώρα που μένουν λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν το νησί αυτό, το οποίο διεκδικεί η Κίνα, εκλέξει νέο ηγέτη.
Προεδρικές και βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν στην Ταϊβάν στις 13 Ιανουαρίου. Η Κίνα θεωρεί την Ταϊβάν «ιερό έδαφός» της και δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει βία για να την επαναφέρει υπό κινεζικό έλεγχο, αν και ο Σι δεν έκανε καμιά αναφορά σε στρατιωτικές απειλές κατά την ομιλία του, η οποία αναμεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση CCTV.
«Η επανένωση της μητέρας πατρίδας είναι ένα ιστορικό αναπόφευκτο», δήλωσε ο Σι, αν και στην επίσημη αγγλική μετάφραση των σχολίων του, που μεταδόθηκε από το ειδησεογραφικό πρακτορείο Νέα Κίνα, χρησιμοποιείται μια πιο απλή φράση: «Η Κίνα σίγουρα θα επανενωθεί».
«Οι συμπατριώτες στις δύο πλευρές του Στενού της Ταϊβάν θα πρέπει να συνδέονται από μια κοινή αίσθηση σκοπού και να μοιραστούν τη δόξα της ανανέωσης του κινεζικού έθνους», πρόσθεσε. Στην επίσημη αγγλική μετάφραση αναφέρεται «όλοι οι Κινέζοι» στη θέση του «οι συμπατριώτες».
«Πιο ανθεκτική και πιο δυναμική η οικονομία της Κίνας»
Στην ομιλία του, ο Σι υπογράμμισε ακόμη πως η κινεζική οικονομία είναι «πιο ανθεκτική και πιο δυναμική από πριν».
Στη διάρκεια του 2023, η οικονομία της χώρας έθεσε υπό έλεγχο την καταιγίδα, τόνισε ο κινέζος πρόεδρος στην ομιλία του αυτή.
Το 2024 η Κίνα «θα σταθεροποιήσει και θα διευρύνει τη θετική τάση της οικονονικής ανάκαμψής» της και «θα επιτύχει σταθερή και μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη», δήλωσε ο Σι.
«Πρέπει συνολικά να εμβαθύνουμε τη μεταρρυθμιση και να ανοίξουμε περισσότερο, προωθώντας περαιτέρω την εμπιστοσύνη στην ανάπτυξη, διευρύνοντας την οικονομική ζωτικότητα και κάνοντας μεγαλύτερες προσπάθειες για να προωθήσουμε την εκπαίδευση, να προωθήσουμε την επιστήμη και την τεχνολογία και να καλλιεργήσουμε ταλέντα», τόνισε ο κινέζος πρόεδρος.
Ο Σι εξέφρασε επίσης ανησυχία για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις μερικών εταιρειών και τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν μερικοί άνθρωποι στην απασχόληση και την καθημερινή ζωή τους, καθώς και για τον αντίκτυπο φυσικών καταστροφών, όπως πλημμύρες και σεισμοί σε μερικές περιφέρειες.
Η Κίνα θα προωθήσει ανάπτυξη υψηλής ποιότητας και θα εξισορροπήσει την ανάπτυξη και την ασφάλεια με συντονισμένο τρόπο, πρόσθεσε ο Σι.
Με πληροφορίες από AFP-Reuters μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πεκίνο, Κίνα
Ελικόπτερα του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού βύθισαν τρία από τα τέσσερα μικρά σκάφη που χρησιμοποίησαν οι -υποστηριζόμενοι από το Ιράν -ισλαμιστές αντάρτες Χούθι, για να επιτεθούν σε ένα φορτηγό πλοίο στη νότια Ερυθρά Θάλασσα, ανακοίνωσε το διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για την περιοχή της Μέσης Ανατολής (U.S. Central Command ή CENTCOM).
Ελικόπτερα από τα αεροπλανοφόρα USS Eisenhower και USS Gravely, απαντώντας σε σήμα κινδύνου από το πλοίο Maersk Hangzhou, ανταπέδωσαν πυρά εναντίον των σκαφών των Χούθι σε αυτοάμυνα και βύθισαν τρία από τα σκάφη. Κανείς από τους επιβαίνοντες σε αυτά δεν επέζησε.
Το τέταρτο σκάφος διέφυγε από την θαλάσσια περιοχή, συμπλήρωσε η CENTCOM.
Νωρίτερα η υπηρεσία Επιχειρήσεων Θαλάσσιου Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMTO) ανέφερε ότι έλαβε πληροφορία για μια επίθεση σε πλοίο που συνέβη 60 ναυτικά μίλια βορειοδυτικά του λιμανιού της Χοντέιντα της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα. Η UKMTO τόνισε ότι ένα αγνώστου ταυτότητας πλοίο ανέφερε ότι δέχτηκε επίθεση από τρία μικρά σκάφη και υπήρξε ανταλλαγή πυρών. Κανένα μέλος του πληρώματος του πλοίου δεν έχει τραυματιστεί τόνισε η UKMTO.
Στον απήχο των εξελίξεων, η τεράστια δανική εταιρεία θαλάσσιων μεταφορών Maersk ανακοίνωσε σήμερα πως αναστέλλει για 48 ώρες τη διέλευση του στόλου της από το στρατηγικής σημασίας στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στην Ερυθρά Θάλασσα, μετά την επίθεση των ανταρτών Χούθι της Υεμένης εναντίον ενός από τα πλοία της.
Το πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων Maersk Hangzhou ανέφερε πως επλήγη από πύραυλο καθώς περνούσε από το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και πως στη συνέχεια δέχθηκε επίθεση από τέσσσερα σκάφη ανταρτών Χούθι, οι οποίοι αποπειράθηκαν να ανέβουν στο πλοίο.
Η επίθεση αυτή είναι η τελευταία μιας σειράς που έχουν πραγματοποιήσει οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι στοχοθετούν πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα για να δείξουν την υποστήριξή τους στην ισλαμιστική παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς που πολεμά εναντίον του Ισραήλ στη Γάζα.
Ελικόπτερα του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού βύθισαν τρία από τα τέσσερα μικρά σκάφη που χρησιμοποίησαν οι Χούθι για να επιτεθούν στο Maersk Hangzhou αργά χθες, Σάββατο, το βράδυ, ανακοινώθηκε από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.
Με πληροφορίες από Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Ο δρ. Γαβριήλ Χαρίτος εξέθεσε τις εκτιμήσεις του για την έκβαση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, την επόμενη μέρα στην μεταπολεμική Γάζα και για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ στην καθιερωμένη ειδική έκδοση της ελληνικού ερευνητικού ινστιτούτου ΕΛΙΑΜΕΠ, που δημοσιοποιήθηκε χθες, 30 Δεκεμβρίου. Οι Ανιχνεύσεις επέλεξαν να δημοσιεύσουν τις εκτιμήσεις του για το 2024 λόγω της εγκυρότητας των αναλύσεών του.
Ο πόλεμος της 7ης Οκτωβρίου άλλαξε άρδην την ισραηλινή πολιτική ατζέντα. Έτσι, το τέλος του 2023 σε τίποτα δεν θυμίζει το Ισραήλ των διαδηλώσεων και της ατέρμονης θεσμικής κρίσης. Η αποτυχία του κρατικού μηχανισμού να προβλέψει όσα τραγικά συνέβησαν, καταρράκωσαν την εμπιστοσύνη του μέσου Ισραηλινού προς το στρατιωτικό κατεστημένο, που μέχρι πρότινος εκλαμβανόταν ως άτρωτο, αδιάφθορο και πανέτοιμο να αντιμετωπίσει κάθε απειλή. Η κοινωνία αναμένει να αποδοθούν ευθύνες στους υπεύθυνους αυτής της μεγάλης ήττας, παρότι κυριαρχεί η πεποίθηση ότι στο πεδίο των μαχών το Ισραήλ θα νικήσει. Όταν ο πόλεμος αυτός τελειώσει, το κατεστημένο – πολιτικό, στρατιωτικό και δικαστικό – γνωρίζει ότι θα κληθεί να λογοδοτήσει. Άγνωστο, ωστόσο, παραμένει εάν η απάντηση στο ερώτημα «τις πταίει» θα δοθεί εντός του 2024, καθότι άγνωστη παραμένει ακόμα η διάρκεια του πολέμου.
Τα μέτωπα του πολέμου
Η ιδιαιτερότητα του πολέμου που άρχισε στις 7 Οκτωβρίου έγκειται στην πολλαπλότητα των ενεργών του μετώπων. Επισήμως, το μέτωπο είναι ένα και βρίσκεται στη Γάζα. Ωστόσο, τα πρόσθετα, ανεπίσημα μέχρι στιγμής, αλλά καθ’ όλα ενεργά μέτωπα σε Νότιο Λίβανο και Ερυθρά Θάλασσα, είναι ικανά να διευρύνουν το πολεμικό σκηνικό.
Παρότι η κυβέρνηση της Βηρυτού δεν επιθυμεί πρόσθετες περιπέτειες, η Χεζμπολάχ φαίνεται πρόθυμη να αποτελέσει τον ιρανικό Προκρούστη, επαναλαμβάνοντας τον πόλεμο του 2006. Έτσι, το μέτωπο Ισραήλ-Χεζμπολάχ ενεργοποιήθηκε λίγα μόλις εικοσιτετράωρα από την έναρξη του πολέμου, με τον ηγέτη της οργάνωσης, Χασάν Νασράλα, να κάνει λόγο για «πόλεμο φθοράς». Το Ισραήλ, ωστόσο, απαιτεί πλέον την άμεση εφαρμογή της απόφασης 1701/2006 του Συμβουλίου Ασφαλείας, που ορίζει την περιέλευση του Νοτίου Λιβάνου υπό τον έλεγχο του τακτικού λιβανικού στρατού, τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και την απόσυρσή της βορείως του ποταμού Λιτάνι. Εάν οι διπλωματικές προσπάθειες ΗΠΑ, Γαλλίας και Γερμανίας δεν ευδοκιμήσουν, εκτιμάται πως αποτελεί ζήτημα χρόνου το Ισραήλ να κηρύξει έναν παράλληλο πόλεμο κατά της Χεζμπολάχ, αξιοποιώντας την παρούσα ενισχυμένη δυτική στρατιωτική παρουσία, που δρα αποτρεπτικά έναντι του Ιράν. Άλλωστε, η ισραηλινή κοινωνία δείχνει έτοιμη να στηρίξει μια τέτοια εξέλιξη, προκειμένου οι πολίτες να μπορέσουν να επιστρέψουν με ασφάλεια στις εστίες τους στην λιβανική μεθόριο – προσδοκία απόλυτα ταυτόσημη για τους πολίτες που εγκατέλειψαν τα κατεστραμμένα σπίτια τους στην μεθόριο με τη Γάζα.
Πρωτοτυπία του πολέμου αποτελεί το νέο μέτωπο, που άνοιξαν κατά του Ισραήλ οι φιλοϊρανοί αντάρτες Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα. Το μέτωπο αυτό ενέχει τον κίνδυνο διεθνοποίησης. Πέραν των ΗΠΑ, της Βρετανίας και πλείστων χωρών που η οικονομία τους πλήττεται από το κλείσιμο του θαλασσίου διαύλου των στενών Μπαμπ-Αλ-Μάνταμπ, η Σαουδική Αραβία κάλλιστα μπορεί να εκλάβει την τρέχουσα κατάσταση ως μια ανεπανάληπτη ευκαιρία να αντιμετωπίσει τον ιρανικό περιφερειακό αναθεωρητισμό, διατηρώντας το φιλοδυτικό momentum για μια μελλοντική εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ.
Τέλος, το Ισραήλ αισθάνεται ότι είναι σε θέση να διαχειριστεί την συνήθη κινητικότητα του μετώπου στην Δυτική Όχθη, έχοντας μάθει να διαχειρίζεται προς το συμφέρον του τις δυνάμεις ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής – κυρίως σε επίπεδο συλλογής πληροφοριών.
Η επόμενη μέρα της Γάζας
Παρά τις διαφωνίες με την διακυβέρνηση Μπάιντεν, οι Ισραηλινοί θα επιμείνουν να θέσουν υπό δικό τους στρατιωτικό έλεγχο την Λωρίδα της Γάζας. Ήδη έχουν προβεί σε τετελεσμένα επί του εδάφους για την επιβολή περιμετρικής ζώνης ασφαλείας 1-2 χλμ. που θα συνοδευτεί με περιορισμένης έκτασης εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (ενδεχομένως ενόσω θα εντείνεται η δραστηριότητα στον Νότιο Λίβανο), ενθαρρύνοντας την ιδέα μιας «πολυεθνικής ανθρωπιστικής διοίκησης» με τη συμμετοχή όσων αραβικών χωρών διατηρούν ομαλές σχέσεις με το Ισραήλ (Αίγυπτος, Ιορδανία, ΗΑΕ, Μαρόκο, Μπαχρέιν) με την προσδοκία μίας πρόσθετης σαουδαραβικής παρουσίας. Εάν ο Λευκός Οίκος αρνηθεί μία τέτοια πρόταση, το Ισραήλ θα επιδιώξει να κερδίσει χρόνο ελπίζοντας στην επιστροφή των Ρεπουμπλικανών στην εξουσία το 2025.
Στον αντίποδα των ισραηλινών επιδιώξεων, εκτιμάται ότι οι ΗΠΑ και ο διεθνής παράγοντας θα προωθήσουν την ανάκτηση του ελέγχου της Γάζας από την Παλαιστινιακή Αρχή. Με τους Αμερικανούς να προωθούν τον εκδημοκρατισμό των παλαιστινιακών θεσμών, θα θελήσουν να προσελκύσουν ισλαμιστικές φωνές, πρόθυμες να ανασκευάσουν πρότερες σχέσεις τους με τη σημερινή Χαμάς. Προς αυτήν την κατεύθυνση αναμένεται να ενθαρρυνθούν αραβικές/μουσουλμανικές κυβερνήσεις. Πέραν του Κατάρ και της Τουρκίας, εκτιμάται ότι χρήσιμος ρόλος ενδέχεται να προταθεί στην Αλγερία, κυρίως λόγω μιας σειράς πρωτοβουλιών «παλαιστινιακής συμφιλίωσης» που ανέλαβε παλαιότερα ο Πρόεδρος της χώρας, Αμπντελματζίντ Τεμπούν. Ωστόσο, το περιβάλλον του Παλαιστινίου Προέδρου Αμπάς και το ‘βαθύ κράτος’ της Φατάχ θα ζυγίσουν προσεκτικά τις ισορροπίες, προτού (και εφόσον) ανταποκριθούν θετικά.
Το μέλλον του Νετανιάχου
Το ξέσπασμα του πολέμου και η συμμετοχή του δημοφιλούς Μπένι Γκαντς στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Νετανιάχου, στην πραγματικότητα παρατείνουν την παραμονή του δευτέρου στην εξουσία, τουλάχιστον μέχρι τη λήξη του πολέμου. Ενώ θεωρείτο κρίσιμο για το πολιτικό του μέλλον η ολοκλήρωση της εκδίκασης των ποινικών του υποθέσεων, η απολογία του αναμένεται τον ερχόμενο Απρίλιο. Ωστόσο, βάσει της (ημιτελούς) δικαστικής μεταρρύθμισης, η πρωθυπουργική του θητεία δεν απειλείται από μία καταδικαστική πρωτόδικη απόφαση. Αντιθέτως, εάν προκύψουν προσωπικές του πολιτικές ευθύνες για όσα (δεν) έγιναν στις 7 Οκτωβρίου, τότε μόνο το πολιτικό του μέλλον ενδέχεται να απειληθεί.
*Ο κ. Γαβριήλ Χαρίτος διδάσκει Ιστορία των Πολιτικών Σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου στο Πανεπιστήμιο Μπεν-Γκουριόν και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ
Τις τελευταίες μέρες του 2023 έφυγαν από τη ζωή δύο Ευρωπαίοι οι οποίοι έπαιξαν, από την θέση και την πλευρά του ο καθένας, σημαντικούς ρόλους στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Γάλλος σοσιαλιστής Ζακ Ντελόρ και ο Γερμανός χριστιανοδημοκράτης Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Ο πρώτος, ένας αξιόλογος οικονομολόγος με εκσυγχρονιστικές θέσεις, θα μείνει στην ιστορία ως μία εμβληματική μορφή οραματιστή Ευρωπαίου ηγέτη, διακεκριμένου πρωτεργάτη της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η θητεία του ως προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1985 έως το 1995 άφησε έντονο αποτύπωμα στα ευρωπαϊκά πράγματα με την Ενιαία Πράξη, η οποία ουσιαστικά εισήγαγε τις μεγάλες ευρωπαϊκές πολιτικές για την Ενιαία Αγορά, την Οικονομική και Κοινωνική Συνοχή, την Επιστημονική και Τεχνολογική Ανάπτυξη, το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα και το Περιβάλλον. Από τότε με αυτές βαδίζουμε.
Ο δεύτερος, ένας τιτλούχος οικονομολόγος, οδήγησε μαζί με την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ την Ευρωπαϊκή Ένωση στον ιδεολογικό αποευρωπαϊσμό και τη γερμανοποίησή της, στην εφαρμογή στυγνής δημοσιονομικής πειθαρχίας, και έσυραν μικρούς λαούς όπως ο δικός μας, στην ανέχεια και τη δυστυχία.
Η Ιστορία θα τους κρίνει και τους δύο· εμείς ως Έλληνες όμως θα πρέπει να σταματήσουμε να έχουμε στο επίκεντρο της προσοχής μας περιπτώσεις όπως ο Σόιμπλε και να αρχίσουμε να μελετούμε και να τιμούμε το έργο προσωπικοτήτων όπως ο Ντελόρ και οι μεγάλοι πατέρες της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης.
Είναι πολύ λυπηρό που από τα δημοσιεύματα αυτών των ημερών ένα ελάχιστο αναφέρεται στον Ντελόρ και το τεράστιο έργο του. Όσον αφορά στην Ευρώπη, αυτή χρειάζεται επειγόντως έναν νέο Ντελόρ, ο οποίος θα την ξεκολλήσει από το γερμανικό τέλμα.
Ζητούμενο είναι η επέκταση των πολιτικών που αυτός μας άφησε ως παρακαταθήκη, αλλά και την εφαρμογή νέων, όπως οι κοινές πολιτικές εξωτερικών και άμυνας, ώστε να οδηγηθούμε σε μια νέα Ευρώπη, ικανή να υπερασπιστεί τα δικά της συμφέροντα σε έναν κόσμο που αγριεύει από κάθε άποψη και να διασφαλίσει την ειρήνη και την ασφάλεια στη γειτονιά της.
Μην ξεχνάμε πως βασικός στόχος της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης υπήρξε ευθύς εξ αρχής να μην ξαναγίνει πόλεμος στην ήπειρό μας και, κατ’ επέκτασιν, στον κόσμο”.
Ο πιο μαχητικός εκπρόσωπός μας, έγινε γνωστό σε στενό οικογενειακό κύκλο, ότι υπέβαλλε παραίτηση. Καλό και τούτο! Μέχρι κι αυτός θα απηύδησε κι αποφάσισε να κάνει κάτι καλύτερο με τη ζωή του. Η συνέχεια όμως της ιστορίας ήταν διαφορετική. Η γυναίκα του παραμένει στο λογιστήριο –κανείς δεν ήξερε ότι η γυναίκα του δούλευε μαζί του- και αποφάσισαν από κοινού ότι συνέφερε καλύτερα να παραιτηθεί εκείνος για να αφοσιωθεί στις δραστηριότητες που είχαν από καιρό ξεκινήσει, γνωρίζοντας πώς γίνονται τα πράγματα από μέσα, αυτή τη φορά διευθύνοντας νόμιμη επιχείρηση. Επειδή δεν διακρίθηκε ποτέ σε τίποτα, εκτός από το να γελοιοποιεί όποιον είχε διαφορετική γνώμη στις συνελεύσεις, ούτε ιδιαίτερη μόρφωση απέκτησε –ένα απλό πτυχίο χωρίς την απαιτούμενη ειδίκευση- ήρθαν πολλές σκέψεις για το περιεχόμενο της επιχείρησής του. Αντί να απαυδήσει και να τα βροντήξει, έγινε μέρος της αιτίας.
Κατέβηκε στην Αθήνα πολύ γρήγορα και χώθηκε σε όλα τα συμβούλια που μπορούσε να χωθεί. Έκανε συχνά δηλώσεις στις φιλικά προσκείμενες τηλεοράσεις και σιγά σιγά τον έμαθαν και οι άλλες, γιατί σήκωνε τα τηλέφωνα και έδινε πρόθυμα πληροφορίες, αληθινές ή κατευθυνόμενες δεν έχει σημασία. Το πρόσωπο αυτό είναι το κοντινότερο που γνωρίζω στο χαρακτήρα του παλιού, αυταρχικού κομματάρχη, αν και ο ίδιος πιστεύει τον εαυτό του στην πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων. Έχει δικό του στρατό, που βρίζουν κάθε διαφορετική άποψη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ευθύνονται για τη μεγαλύτερη σε έκταση ανακάλυψη φασιστών εκεί που δεν υπάρχουν. Κανένα σκάνδαλο δεν τους ενοχλεί, αρκεί να μη θίγονται τα προσωπικά τους κέρδη. Έχουν προνομιακή σχέση με την ισότητα και τα δικαιώματα λες και τα αρμέγουν από όλους τους υπόλοιπους και τα συλλέγουν σ’ έναν κουβά δικό τους.
Η παρέα αυτή, αν και έχει όλη την υποστήριξη του κράτους στα κρυφά, και ειδικότερα μιας όψης του κράτους, του παράλογου και άδικου κράτους που καλό θα ήταν να μας αφήσει, στα φανερά το μάχονται και το προπηλακίζουν. Οι παλιοί, αποτρόπαιοι πολιτευτές ήταν και φαίνονταν ό,τι ήταν. Οι συνεχιστές του πνεύματός τους είναι ευέλικτοι σαν μπαλαρίνες, υποκριτές σαν το φονιά που κλαίει στην κηδεία του θύματος και άδειοι σαν την τσέπη στο τέλος του μήνα.
Χωρίς δυσκολία λοιπόν, κι αναλογιζόμενη τα πεδία στα οποία έχει διαπρέψει, τη μεγάλη του καρδιά απέναντι στα δίκαια ξένων χωρών και ξένων υπηκόων, τη στοργή του προς όλους όσους θά’θελαν να είναι κάτι άλλο και μισούν αυτούς που τους αρέσει ό,τι είναι, τη θερμή του υποστήριξη στο δικαίωμα για σουβλάκια τη Μεγάλη Παρασκευή και τη γιορτή των Χριστουγέννων σαν ένα πανανθρώπινο πάρτυ και, τέλος, τη δικαιοσύνη του απέναντι στους ατάλαντους και αντιγραφείς, που πρέπει επιτέλους να πάψουν να τους υποσκελίζουν οι ταλαντούχοι και σοβαροί, πιστεύω ότι δεν μπορώ παρά να προτείνω τον ευαίσθητο και πρωτοπόρο αυτό άνθρωπο για τον τίτλο “αγόρι της χρονιάς”. Κανένας άλλος τη χρονιά που πέρασε δεν με συγκίνησε τόσο με την πορεία του και κανείς άλλος δεν μου έφερε στο νου τα περασμένα σαν τα μελλούμενα.
Το παλιό ΠΑΣΟΚ έφερε στην Ελλάδα τον πολιτικό “γάμο“. Μια τελετή που δεν πρέπει να ονομάζεται φυσικά “γάμος” εφόσον ο γάμος είναι ΜΟΝΟ ένας… Αυτός που αποτελεί Μυστήριο για την Εκκλησία μας και που τον ευλογεί ο Θεός. Είναι η σύνδεση ζωής ενός άνδρα και μίας γυναίκας, που με την ευλογία του Χριστού μας γίνονται μία σάρκα και με την συμμετοχή του Θεού δημιουργούν την ευλογημένη οικογένεια δηλαδή νέους ανθρώπους που παίρνουν την σάρκα τους από τους γονείς και τις αθάνατες ψυχές τους από τον ίδιο τον Θεό. Έτσι γίνονται οι άνθρωποι συνδημιουργοί με τον Θεό. Αλλά ακόμα κι αν ο Θεός δεν θελήσει να τους δώσει παιδιά οι δύο αυτοί άνθρωποι πορεύονται αγκαλιασμένοι προς την σωτηρία των ψυχών τους. Ο πολιτικός λοιπόν “γάμος” τελείται στο δημαρχείο και είναι μια νομική πράξη υπό την έγκριση του δημάρχου και τίποτα άλλο…
Κατόπιν τα χρόνια πέρασαν και ο ξενόδουλος νεοταξικός και παγκοσμιοποιημένος Σύριζα έφερε στην Ελλάδα το Σύμφωνο Συμβίωσης…. που μπορούσε να γίνει μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου φύλου… Δεκάδες ομοφυλόφιλοι μαζεύτηκαν στα θεωρεία της Βουλής και έδιναν γλωσσόφιλα πανηγυρίζοντας το αίσχος… Την ίδια περίπου εποχή ξεκίνησαν και εκείνες οι παρελάσεις αίσχους στην πατρίδα μας, όπου διάφοροι διεστραμμένοι ημίγυμνοι και με αισχρές χειρονομίες και εχθρικά προς την θρησκεία μας, την οικογένεια και την πατρίδα μας, συνθήματα, διαφήμιζαν την σεξουαλική τους διαστροφή… Ολα αυτά σύντομα πέρασαν και στα σχολεία μας, όπου άρχισε να προπαγανδίζεται στα ανήλικα παιδιά μας η σεξουαλική διαστροφή ως κάτι φυσιολογικό… Αυτό φυσικά μαζί με τα ΜΜΕ, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση είχε σαν αποτέλεσμα πολλά παιδιά μας να καταστραφούν και να γίνουν γκέι επειδή απλά είναι …της μόδας!!!! Παράλληλα ψηφίστηκαν νόμοι υπέρ της φυλομετάβασης ανηλίκων, πράγμα που οδήγησε και οδηγεί πάλι τα παιδιά μας στο να επιλέγουν το φύλο τους κι όχι να δέχονται αυτό που τους έδωσε ο Θεός… Αυτό φυσικά υποκρύπτει τρομερές καταστροφές κυρίως ψυχολογικές για τα παιδιά μας, που σε περίπτωση που μετανιώσουν γι’ αυτήν την επιλογή τους, δεν υπάρχει πισωγύρισμα και πολλές φορές οδηγούνται ακόμα και στην αυτοκτονία…
Ομως τώρα μια άκρως νεοταξική κυβέρνηση κι ένας πρωθυπουργός θαυμαστής του Κάρλ Σβάμπ και εντολοδόχος λεσχών και μυστικών στοών, αποφάσισε να φέρει στην πατρίδα μας και τον “γάμο” ομοφύλων (πολύ τα αποκαλούν “ζευγάρια” αλλά δεν είναι, διότι δεν αποτελούν ζευγάρι δύο αριστερά παπούτσια) ατόμων και ακόμα παραπέρα να τους δώσει και το δικαίωμα να υιοθετούν παιδιά!!!! Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πνευματικής και κοινωνικής κατάπτωσης που ζούμε στην εποχή μας… Μια εποχή που ο σοδομισμός προπαγανδίζεται ως φυσιολογικός… Μια εποχή που η σεξουαλική διαστροφή παρουσιάζεται να είναι της μόδας… Μια εποχή που οι λέξεις Πατέρας και Μητέρα διαγράφονται και αντικαθίστανται με τους όρους Γονέας Α και Γονέας Β. Μια εποχή που ο διάβολος χορεύει κυριολεκτικά μέσα στις ψυχές των ανθρώπων και ειδικά των νέων παιδιών, που πλέον νομίζουν ότι τα ανθρώπινα φύλα δεν είναι απλά δύο, αλλά πολύ περισσότερα… Μια εποχή που τρανς άνδρες αθλητές αγωνίζονται ως γυναίκες και διασύρουν τις κανονικές φυσιολογικές γυναίκες διακωμωδώντας τον αθλητισμό…
Κάποτε οι ψυχίατροι μας έλεγαν, σύμφωνα με την επιστήμη τους, ότι η ομοφυλοφιλία είναι ψυχιατρική διαταραχή.. Μετά (γύρω στο 1970) τους απαγορεύτηκε αυτή η επιστημονική άποψη και άρχισαν να το παρουσιάζουν σαν απλή διαφορετικότητα… Κάποτε οι ψυχολόγοι μας έλεγαν ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν και το ανδρικό και το γυναικείο πρότυπο μέσα στην οικογένεια… (Εδώ θα κάνω μια παρένθεση… Για μας τους Ελληνες Ορθοδόξους ήταν πολύ σημαντική για την ανατροφή των παιδιών μας η παρουσία των παππούδων και γιαγιάδων μας, που ήταν φορείς μια καθαρής Ελληνορθόδοξης Πίστης και Παράδοσης. Σήμερα η Νέα Τάξη θέλει τους παππούδες να ζουν μακριά από την οικογένεια σε διαμερίσματα, εξοχικά ή και στα γηροκομεία… Να μην μπλέκονται στα πόδια της οικογένειας και του άθεου κράτους και να χαλάνε με τις ιδέες τους την διεστραμμένη ανατροφή και εκπαίδευση που τα εγγόνια λαμβάνουν στα νεοταξικά – ολοήμερα πολλές φορές – σχολεία, στα νηπιαγωγεία και στα προ-νηπιαγωγεία ή και στους παιδικούς σταθμούς ακόμα…. Σήμερα η Νέα Τάξη θέλει τους γονείς να δουλεύουν μέρα νύχτα για τα προς το ζειν και να μην έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, για να μην μεταφέρουν κι αυτοί ίσως, τα όσα έμαθαν από τους δικούς τους γονείς… Γενικά η νέα Τάξη θέλει να σπάσει τους δεσμούς της οικογένειας γι’ αυτό και νομοθετούν συνεχώς οι ξεφτιλισμένοι και ξεπουλημένοι κυβερνώντες ΚΑΤΑ της οικογένειας… Αντί ας πούμε, να ενισχύουν με επιδόματα – που τα έχουν ΜΟΝΟ για τους λαθρομετανάστες – την μητέρα να μένει στο σπίτι, να μεγαλώνει τα παιδιά και να μην εργάζεται, της λένε ότι μπορεί να εργάζεται όσες ώρες θέλει, γιατί τα παιδιά θα παραμένουν ασφαλή στον χώρο του σχολείου ΟΛΗ μέρα!!!!)
Επανέρχομαι στο θέμα των προτύπων για τα παιδιά μας… Του Πατέρα και της Μητέρας… Αφού λοιπόν μας έπρηξαν οι ψυχολόγοι για το πόσο καλό για την παιδική ψυχολογία είναι να υπάρχουν τα δύο πρότυπα στην οικογένεια, τώρα μας λένε ότι δεν πειράζει να είναι και του ίδιου φύλου!!!! Δηλαδή να έχουν δύο “πατέρες” ή δύο “μάνες”… Ανάθεμα την ώρα… Δηλαδή κύριοι ομοφυλόφιλοι, αφού δεχτήκαμε να ζείτε γύρω μας και να κάνετε ό,τι θέλετε στο σπίτι σας… τί άλλο έπρεπε να δεχθούμε; Τα πάντα; Ίσως τελικά το καθοριστικό λάθος ήταν όταν έγινε το σύμφωνο συμβίωσης… Θέλετε κύριοι και κυρίες να ζείτε όπως γουστάρετε; καλώς… Αλλά μέχρι εκεί… Ούτε Σύμφωνα Συμβίωσης, ούτε τίποτα… Να τώρα πως αποθρασύνονται… Δεν μας φτάνει το Σύμφωνο Συμβίωσης θέλουμε “γάμο”… Δεν μας φτάνει ο “γάμος” θέλουμε παιδιά… Και βγαίνει μετά αυτό το νεοταξικό σούργελο η Κεραμέως, που με εντολές της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ κατέστρεψε χιλιάδες παιδιά, όπως και οι περισσότεροι προκάτοχοί της Υπουργοί Παιδείας (γιατί βλέπετε οι μυστικές λέσχες και στοές ενδιαφέρονται ιδιαιτέρως για τα παιδιά μας.. τους αυριανούς πολίτες) και μας λέει ότι συμφωνεί να υιοθετούν και παιδιά οι ομοφυλόφιλοι… γιατί τα παιδιά έχουν δικαιώματα… Και με ποιο πρόσχημα το λέει; Αν λέει κάποιο “ζευγάρι” ομοφυλόφιλων που έχει “παντρευτεί” στο εξωτερικό κι έχει μαζί του ένα παιδί που έχει βιολογική σχέση με τον έναν, έρθει στην Ελλάδα και ο βιολογικός γονέας πάθει κάτι, το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει καμία κηδεμονία στο παιδί στον άλλο “σύζυγο”… Κι αυτό το παιδί έχει δικαιώματα!!!! Και με τα δικαιώματα των παιδιών να έχουν δύο γονείς διαφορετικού φύλου, ενός πατέρα και μιας μητέρας, τι γίνεται ρε Κεραμέως; Το παιδί όταν γεννήθηκε το ρώτησαν αν θέλει να έχει δύο μπαμπάδες ή δύο μαμάδες;
Ολα γίνονται λόγω του ανθρώπινου εγωισμού… Είμαι ομοφυλόφιλος, γιατί έτσι γουστάρω… Θέλω όμως να παντρευτώ και νόμιμα με τον άλλο διεστραμμένο που γνώρισα, γιατί έτσι γουστάρω… Και τώρα θέλω να έχω και παιδί… γιατί έτσι γουστάρω… Υπάρχει για όλα τα πράγματα ένα όριο… Θέλετε να ζείτε την ζωή σας όπως γουστάρετε; Καλώς…. Όμως αυτό δεν σας δίνει το δικαίωμα να κάνετε “γάμους”, να υιοθετείτε παιδιά, να προπαγανδίζετε την διαστροφή σας, ακόμα και σε ανήλικα και να απειλείτε τους πάντες αν δεν σας κάνουν ό,τι γουστάρετε… Ελπίζω να υπάρξει μεγάλη αντίδραση από την διοίκηση της Εκκλησίας μας, όταν το θέμα το φέρουν οι κυβερνώντες στην Βουλή… Αλλά και όλοι μας οφείλουμε να αντισταθούμε με κάθε τρόπο στο αίσχος που πάει να ξεφύγει πλέον…
Υ.Γ. Προχθές ένα ανηψάκι μου στο Γυμνάσιο, είχε ένα επεισόδιο με συμμαθητή του για κάποια αιτία, από αυτές που πολλές φορές τα παιδιά μαλώνουν μεταξύ τους… Ο συμμαθητής του τον έγδαρε με τα νύχια του στον λαιμό…. κι εκείνος του αποκρίθηκε με ερώτηση: – Τι γδέρνεις ρε, αδερφή είσαι; Το επεισόδιο το είδε μια καθηγήτρια που το μετέφερε στην Διεύθυνση…. Το αποτέλεσμα ήταν να αποβληθούν και οι δύο.. Ο μεν χειροδικήσας για την χειροδικία και ο δε ανηψιός μου γιατί τον είπε “αδερφή”!!!!! Όταν ο αδερφός μου και πατέρας του πήγε στο σχολείο να ρωτήσει γιατί αποβλήθηκε το παιδί του, αφού δεν σήκωσε χέρι κατά του συμμαθητή του, η απάντηση ήταν ότι “έκανε σεξιστικό σχόλιο”!!!! Φυσικά ο πατέρας δεν το δέχθηκε και τους είπε ότι η λέξη “αδερφή” σύμφωνα με τον όρο του λεξικού του Μπαμπινιώτη είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται από τους ομοφυλόφιλους στις μεταξύ τους συζητήσεις… Άλλωστε το παιδί δεν τον αποκάλεσε “αδερφή” αλλά τον ρώτησε….
Σε αυτό το κατρακύλισμα έχουμε φτάσει…. Αλλά όπως φαίνεται δεν πιάσαμε ακόμα πάτο…
Ο Συλλέκτης Α.Κ.
Σημείωση:τα άρθρα που δημοσιεύονται στις Ανιχνεύσεις εκφράζουν τους αρθρογράφους. Όχι, κατ ανάγκην το ιστολόγιο.
Η Νεφέλη είναι ένα παιδί με μεγάλη καρδιά. Θα μου πεις ότι όλα τα παιδιά έχουν, σε αντίθεση με εμάς τους μεγάλους, καρδιές ευρύχωρες, δοτικές, ζωντανές, ακμαίες. Σε πείσμα των καιρών που θέλουν να περιορίσουν ή και να αφανίσουν το καρδιακό απόθεμα και των παιδιών μας ακόμα, κάποιες περιπτώσεις ανθρώπων ξεχωρίζουν. Για να μας θυμίζουν αυτά που πολλες φορές ξεχνάμε.
Η Νεφέλη, λοιπόν, ήταν μαθήτρια που είχα πριν από κάποια χρόνια. Φέτος, μαζί με τις ευχές της, έστειλε και μια εορταστική φωτογραφία. Μια φωτογραφία που συνοδευόταν από ένα μικρό κείμενο που μου εξηγούσε τι έβλεπα. Στη φωτογραφία που έβλεπα υπήρχε ένα εορταστικό τραπέζι Χριστουγέννων. Χαρούμενη η οικογένεια καθόταν και έτρωγε ενώ το σπίτι ήταν στολισμένο. Στο κέντρο του τραπεζιού (η μαθήτρια είχε βάλει ένα βελάκι και μια καρδούλα εδώ) υπήρχε μια ηλικιωμένη γυναίκα. Μια γυναίκα που συμμετείχε στο γεύμα αυτό χαμογελώντας. Αλλά η παρουσία της είχε μια συστολή! Μια συγκρατημένη χαρά, ένα κράτημα. Ζούσε τη συγκατάβαση της στιγμής. Ποια ήταν όμως αυτή η ηλικιωμένη γυναίκα;
Όπως μου εξήγησε η μαθήτριά μου, η κυρία αυτή είναι μια γειτόνισσα. Μια ηλικιωμένη κυρία που ζει 2 τετράγωνα πιο μακριά από το σπίτι της Νεφέλης. Μένει μόνη, καθώς έχει χάσει τον άντρα της εδώ και χρόνια ενώ η κόρη της είναι ξενιτεμένη στην Αυστραλία όπου εργάζεται. Σε αυτό το σημείο κοντοστάθηκα και σταμάτησα να διαβάζω. Γιατί ήταν στο γιορτινό τραπέζι μια μοναχική γειτόνισσα; Η Νεφέλη μού εξήγησε ότι είχε μια πολυαγαπημένη γιαγιά η οποία αρρώστησε και λίγο πριν πεθάνει ζήτησε να εκπληρωθεί μια επιθυμία. Στη θέση της ευλογημένης αυτής γιαγιάς στο γιορτινό τραπέζι των Χριστουγέννων, η οικογένεια να φιλοξενεί έναν άνθρωπο που έχει ανάγκη, πονεμένο, μοναχικό, φτωχό!
Το μήνυμα της Νεφέλης με συγκλόνισε! Η μοναδική επιθυμία της γιαγιάς που με μεγαλείο ψυχής παιδαγωγεί την εγγονή της τόσο ουσιαστικά και αγαπητικά από την αιωνιότητα. Η Αγάπη των Χριστουγέννων που συναντάει τον κάθε άνθρωπο ως μοναδικό και τον διακονεί. Η ουσία της εορτής αυτής που δεν είναι το φανταχτερά κοσμικό αλλά αυτό που βιώνεται μυστικά στον χώρο της καρδιάς του κάθε ανθρώπου. Μια Γέννα που έχει τόσα πολλά να μας πει αλλά, δυστυχώς, μένει μια φολκλορική ανάμνηση μιας ημερομηνίας μονάχα.
Για το τέλος της αρθρογραφίας αυτής αφήνω τα συναισθήματα της Νεφέλης. Αφού απάντησα στο e-mail της παλιάς μου μαθήτριας, την παρακάλεσα να μου πει πώς ένιωσε στο γιορτινό αυτό τραπέζι των Χριστουγέννων. Μου είπε ότι τις εορταστικές αυτές ημέρες καταλαβαίνει καλύτερα τον Ύμνο της Αγάπης του Αποστόλου Παύλου, παραθέτοντάς μου τις πρώτες σειρές του: ’’Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον’’. Στην απάντηση της μαθήτριας, σκέφτομαι, αναμετρώνται δύο κόσμοι. Αυτός της σύγχρονης κοσμικής ευδαιμονίας που ξεχνάει τα σπλάχνα μιας πονεμένης κοινωνίας και ένας δεύτερος. Αυτός της αγαπητικής επανάστασης που τείνει να συναντάει τον κάθε άνθρωπο σαν να είναι ο ίδιος ο Θεός!
Εισαγγελείς κατηγορούν τον 79χρονο Μπερίσα ότι χρησιμοποίησε την επιρροή του όταν ήταν πρωθυπουργός από το 2005 ως το 2009 για να ευνοήσει το σύζυγο της κόρης του – Aρνήθηκε τις κατηγορίες.
Δικαστήριο στην Αλβανία διέταξε σήμερα να τεθεί υπό κράτηση κατ’ οίκον ο πρώην πρόεδρος και πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα έπειτα από κατηγορίες σε βάρος του για διαφθορά κατά την περίοδο που βρισκόταν στην εξουσία.
Εισαγγελείς κατηγορούν τον 79χρονο Μπερίσα ότι χρησιμοποίησε την επιρροή του όταν ήταν πρωθυπουργός από το 2005 ως το 2009 για να ευνοήσει το σύζυγο της κόρης του κατά την ιδιωτικοποίηση κρατικής γης. Ο Μπερίσα αρνείται τις κατηγορίες.
Ο Μπερίσα ηγείται του Δημοκρατικού Κόμματος, του μεγαλύτερου της αλβανικής αντιπολίτευσης.
«Το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα της εισαγγελίας αλλάζοντας ένα προηγούμενο μέτρο και διέταξε τώρα την κατ’ οίκον κράτηση (του Μπερίσα) χωρίς τη δυνατότητα να εγκαταλείψει τη χώρα», δήλωσε μετά την απόφαση του δικαστηρίου ο συνήγορος του Μπερίσα Τζενκ Τζιοκουτάι.
Θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης
Ο Τζιοκουτάι δήλωσε πως ο Μπερίσα θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης. Ο πρώην πρωθυπουργός αρνείται τους ισχυρισμούς της εισαγγελίας και κατηγορεί τον νυν πρωθυπουργό Έντι Ράμα ότι διεξάγει πολιτική επίθεση για να φιμώσει την αντιπολίτευση.
Η εισαγγελία δεν έχει παρουσιάσει ακόμη το τελικό κατηγορητήριο.
Ο Μπερίσα διετέλεσε πρόεδρος από το 1992 ως το 1997, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού σ’ αυτή τη φτωχή χώρα των νοτιοδυτικών Βαλκανίων, και πρωθυπουργός από το 2005 ως το 2013.
Το 2021, οι ΗΠΑ απαγόρευσαν την είσοδο στον Μπερίσα και την οικογένειά του, με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να τον κατηγορεί πως, όταν ήταν πρωθυπουργός, είχε εμπλακεί σε «πράξεις διαφθοράς» που περιλάμβαναν τη χρήση της εξουσίας του για προσωπικό του όφελος και για τον πλουτισμό συγγενών και πολιτικών συμμάχων του.
Καλή Χρονιά με υγεία και ειρήνη! Να τολμήσουμε κάποιες προβλέψεις για την καινούργια χρονιά που έρχεται; Ομολογώ ότι έχει καταστεί δύσκολο έργο μετά από την αποτυχία των διεθνολόγων να προβλέψουν την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, τη νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και άλλα γεγονότα.
Πάντως θα καταγράψω μόνο τρία σημεία, τα οποία θεωρώ πιθανά. Έτσι για να τηρήσουμε το έθιμο των προβλέψεων.
Στον τομέα των εθνικών θεμάτων στο επίκεντρο θα είναι η Κύπρος και μάλιστα 50 χρόνια από την εισβολή του τουρκικού στρατού (Αττίλας 1 και 2). Πιστεύω ότι θα κορυφωθεί η προσπάθεια της Τουρκίας να επιτύχει έστω και από μία χώρα τη διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους των Τουρκοκυπρίων. Είναι δηλωμένη η πρόθεση αυτή στο πλαίσιο της τουρκικής ιδέας για δύο κράτη, ίσον Συνομοσπονδία με τουρκικό έλεγχο στη Μεγαλόνησο. Οι χώρες στις οποίες στρέφεται η Άγκυρα είναι κυρίως οι μουσουλμανικές και οι λεγόμενες Τουρκογενείς και Τουρκόφωνες.
Από τον ευρύτερο μουσουλμανικό χώρο θεωρώ πιθανή την αναγνώριση από το Πακιστάν. Άλλωστε ήταν η μόνη χώρα που αναγνώρισε το ψευδοκράτος, όταν ανακηρύχθηκε τον Νοέμβριο του 1983, αλλά υπαναχώρησε λόγω της διεθνούς πίεσης και των αποφάσεων του ΟΗΕ. Από τις χώρες του Οργανισμού των Τουρκόφωνων (και Τουρκογενών) χωρών πιθανόν να δυσκολευτεί ο Ερντογάν να βρει ανταπόκριση. Έχουμε το πρόσφατο παράδειγμα του Καζακστάν, το οποίο αρνήθηκε να καλέσει τον Τουρκοκύπριο ψευδοπρόεδρο Ερσίν Τατάρ στη συνάντηση του Οργανισμού των Τουρκόφωνων και Τουρκογενών Κρατών (Organization of Turkic States).
Η άρνηση του Καζακστάν οφείλεται στις καλές σχέσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν είναι τυχαίο ότι προ ολίγων ημερών ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης αποφάσισε το άνοιγμα Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Καζακστάν.
Θα φανεί περίεργο, αλλά ο κίνδυνος βρίσκεται εντός των ευρωπαϊκών τειχών. Ο Ούγγρος Πρωθυπουργός Ορμπάν μετέχει ως παρατηρητής στον Οργανισμό των Τουρκόφωνων και Τουρκογενών Κρατών, διότι η ουγγρική γλώσσα έχει κοινές ρίζες με την τουρκική. Δηλώνει φανατικός υποστηρικτής του Ερντογάν και είναι το «άτακτο παιδί» της Ευρώπης. Δεν χάνει ευκαιρία να φωτογραφίζεται μπροστά από τη σημαία του ψευδοκράτους! Το Κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών έχει κάνει σχετικό διάβημα διαμαρτυρίας προς την Ουγγαρία.
Η δεύτερη πρόβλεψη αναφέρεται στο γενικότερο ευρωπαϊκό πλαίσιο: Το μεταναστευτικό πρόβλημα θα οδηγήσει και άλλες κυβερνήσεις να λάβουν αυστηρότερα μέτρα. Επίσης θα επηρεάσει την ψήφο των πολιτών στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 2024 στρέφοντας την Ευρώπη σε μία πιο συντηρητική και εθνοκεντρική κατεύθυνση. Εθνικό κράτος, σύνορα, κριτική στην πολυπολιτισμικότητα, θα είναι στοιχεία που θα παραμείνουν στην επικαιρότητα. Βεβαίως πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί σε όσους υπόσχονται άμεσες και εύκολες λύσεις. Θυμίζω ότι στην Ιταλία εξελέγη η κυρία Μελόνι που υποσχέθηκε λύση στο μεταναστευτικό, αλλά τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής της αυξήθηκε η εισροή μεταναστών. Τελικά ζήτησε τη βοήθεια της Ευρ. Ένωσης!
Τρίτη πρόβλεψη: Σε διεθνές επίπεδο το μόνο βέβαιο είναι η συνεχής άνοδος της Ινδίας. Είναι η ανερχόμενη νέα Υπερδύναμη, στρατιωτική, οικονομική, τεχνολογική, πληθυσμιακή κ.ά. Είναι χρήσιμο να βελτιώσουμε τις ήδη καλές σχέσεις μας με αυτή τη χώρα.
Θυμίζω και δύο σημαντικά γεγονότα της Ελληνικής Επαναστάσεως: Το 2024 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Καταστροφή της Κάσου (7 Ιουνίου 1824) και από την Καταστροφή των Ψαρών (21-22 Ιουνίου 1824).
Το Αζερμπαϊτζάν διαιώνισε τη σταθερή, υποστηρικτική του θέση υπέρ του Πακιστάν στην αφήγηση του στο Κασμίρ, όπως δήλωσε ο απερχόμενος Αζέρος πρεσβευτής στην Ινδία, Ασράφ Σικαλίεφ, σε συνέντευξή του.
Το Αζερμπαϊτζάν έχει διατηρήσει μια φιλική σχέση με το Πακιστάν, μια πολιτική που συνάδει με τη συγγένεια της χώρας για μια στάση παρόμοια με τον Τούρκο αδελφό του. Η Τουρκία διατηρεί σταθερά τις εγκάρδιες σχέσεις της με το Πακιστάν.
Οι περισσότεροι αναλυτές θα απέδιδαν αυτή τη στάση στις αυξανόμενες φιλοδοξίες του Ερντογάν να ασκήσει μεγαλύτερη επιρροή στην περιοχή της Νότιας Ασίας, άμεσα ή έμμεσα μέσω του φίλου του, Πακιστάν. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποστήριξε σταθερά ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να επεκτείνει τη βοήθειά της στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη του Πακιστάν.
Ο τουρκικός μισθοφορικός στρατός
Από τότε που ο Ερντογάν επισκέφθηκε το Πακιστάν το 2020, έχει δεσμευτεί για τη στήριξη της χώρας του στο Ισλαμαμπάντ για το Κασμίρ.
Νωρίτερα τον Ιανουάριο του 2023, μια τουρκική ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία με την επωνυμία SADAT, γνωστή και ως ιδιωτικός στρατός του Ερντογάν, φέρεται να δήλωσε ότι θα στείλει μισθοφόρους στο Κασμίρ για να πολεμήσει εναντίον του Ινδικού Στρατού.
Από την ινδική Bharat Sakti- Ο Ερντογάν με τον μισθοφορικό στρατό της Τουρκίας Sadat (2021)
Επίσης, η ακλόνητη υποστήριξη του Πακιστάν στην Τουρκία για το Κυπριακό έχει κερδίσει αρκετούς πόντους με την Άγκυρα.
Η Κατεχόμενη Κύπρος, η Αρμενία, το Ναγκόρνο Καραμπάχ
Το 2021, ο Πρόεδρος του Πακιστάν Arif Alvi δεσμεύτηκε αλληλεγγύη στο ψευδοκράτος που αυτοαποκαλείται «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ)».
Εκείνο το έτος, η Τουρκία και η ΤΔΒΚ προσπάθησαν να συγκεντρώσουν υποστήριξη για μια ανεξάρτητη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, κάτι που γρήγορα αναγνωρίστηκε τόσο από το Αζερμπαϊτζάν όσο και από το Πακιστάν.
Οι πρόεδροι των κοινοβουλίων Τουρκίας, Αζερμπαϊτζάν και Πακιστάν αποδέχθηκαν τη Διακήρυξη του Μπακού σε τελετή στο αζέρικο κοινοβούλιο. Στόχος μιας τέτοιας δήλωσης ήταν η ενίσχυση των δεσμών και της συνεργασίας μεταξύ των τριών χωρών.
Μετά από μια τέτοια πρωτοβουλία, το Πακιστάν, παραμένοντας με συνέπεια στην τουρκική ατζέντα, έδειξε επίσης υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν όσον αφορά τη σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Όπως η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν αρνήθηκε να αναγνωρίσει την Αρμενία ως κυρίαρχο κράτος.
Με τις υπάρχουσες εντάσεις μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν για το Κασμίρ, υπάρχει επίσης μια πιο αξιοσημείωτη εξέλιξη και η εμπλοκή και των δύο εθνών στο μέτωπο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Υπάρχουν αναφορές για το Πακιστάν και το Αζερμπαϊτζάν που διεξάγουν κοινές ασκήσεις από το 2016 και διατηρούν εκτεταμένες στρατηγικές επαφές για την ασφάλεια. Υπάρχει επίσης μεγάλη πιθανότητα το Ισλαμαμπάντ να πουλήσει πακιστανικά και κινεζικά μαχητικά αεροσκάφη JF-17 στο Αζερμπαϊτζάν.
Οι φιλικές σχέσεις Αρμενίας – Ινδίας
Η Ινδία, από την άλλη πλευρά, διατηρεί φιλικές σχέσεις με την Αρμενία. Το 2022, και τα δύο έθνη προσπάθησαν να εξερευνήσουν τις δυνατότητες της στρατιωτικής συνεργασίας.
Με το Πακιστάν να υποστηρίζει το Αζερμπαϊτζάν, αναμένεται εξ ορισμού από την Ινδία να υποστηρίξει την Αρμενία για να εξισορροπήσει την επιρροή του Πακιστάν στη σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Από το 2020, αναφέρθηκε ότι η ινδική κυβέρνηση και ιδιωτικοί αμυντικοί εργολάβοι είχαν πουλήσει με επιτυχία διάφορα οπλικά συστήματα, όπως συστήματα ραντάρ παρακολούθησης όπλων, εκτοξευτές πυραύλων πολλαπλών καννών και πυρομαχικά στην Αρμενία.
Οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης ανέφεραν ότι η Αρμενία επιθυμούσε να αγοράσει πυρομαχικά και μη επανδρωμένα αεροσκάφη και από την Ινδία.
Η Ινδία ενισχύει στρατιωτικά την Αρμενία
Το 1995, η Ινδία και η Αρμενία υπέγραψαν Συνθήκη Φιλίας και Συνεργασίας. Ακολούθησε η υπογραφή μιας Συνολικής Στρατηγικής Συμφωνίας Εταιρικής Σχέσης το 2019, η οποία διευκόλυνε την περαιτέρω συνεργασία στο εμπόριο, τις επενδύσεις, την άμυνα και τον πολιτισμό.
Η Ινδία αύξησε την υποστήριξή της προς την Αρμενία το 2022. Προμήθευσε στην Αρμενία όπλα και πυρομαχικά αξίας 250 εκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό περιελάμβανε εκτοξευτές πυραύλων πολλαπλών καννών ePinaka (MBRL), αντιαρματικούς πυραύλους, ρουκέτες και πυρομαχικά. Η Ινδία έχει επίσης υπογράψει συμφωνία με την Αρμενία για την προμήθεια πυραύλων αεράμυνας Akash στη χώρα.
Καθώς η Ινδία γίνεται προμηθευτής όπλων στην Αρμενία, συμβάλλει στην κάλυψη του κενού που δημιουργήθηκε από τη μείωση του μεγέθους των ρωσικών όπλων και της στρατηγικής επιρροής λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.
Προηγουμένως, το 2020, η Ινδία είχε εξάγει επίσης μια παραγγελία 43 εκατομμυρίων δολαρίων τεσσάρων ραντάρ εντοπισμού όπλων Swathi στην Αρμενία.
Το 2022, ο Αρμένιος υπουργός Άμυνας, Σουρέν Παπικιάν, συναντήθηκε με τον Ινδό ομόλογό του, Rajnath Singh, κατά τη διάρκεια της Defense Expo 2022.
Νωρίτερα φέτος, η κυβέρνηση της Αρμενίας ανακοίνωσε ότι τοποθετούσε έναν στρατιωτικό ακόλουθο στην πρεσβεία της στο Νέο Δελχί για να δημιουργήσει μια ισχυρότερη διμερής στρατιωτική συνεργασία με την Ινδία.
Στις 23 Σεπτεμβρίου, η Αρμενία διόρισε νέο Πρέσβη στην Ινδία παρά τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Δυσαρέσκεια των Αζέρων
Η ανησυχία των Αρμενίων για αγορά ιρανικών όπλων λόγω των κυρώσεων και η θέση της Δύσης εναντίον του Ιράν βελτιώθηκε επίσης καθώς το Ιράν ξεκίνησε τη διαμετακόμιση όπλων από την Ινδία στο Ιράν.
Αυτές οι εξελίξεις δεν έγιναν δεκτές καλά από τους Αζέρους, καθώς προσπάθησαν να προειδοποιήσουν την Ινδία ζητώντας από την ινδική κυβέρνηση «να επανεξετάσει την πώληση και την εξόπλιση της Αρμενίας».
Η Αρμενία, επίσης, έχει εκφράσει την υποστήριξή της προς την Ινδία σχετικά με το Κασμίρ. Αυτή η στάση έθεσε ανοιχτά τις βάσεις για την ενίσχυση και την αναδιάρθρωση των συμμαχιών μεταξύ των τριών ισλαμικών εθνών της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και του Πακιστάν, με την Αρμενία και την Ινδία στην αντιπολίτευση.
Το Ισλαμικό Τρίο
Τον Ιανουάριο του 2021, οι υπουργοί Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, της Τουρκίας και του Πακιστάν συναντήθηκαν στο Ισλαμαμπάντ για να εκδώσουν κοινή δήλωση που εξέταζε πολλά ζητήματα. Στη δήλωση, τα τρία έθνη εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους για «παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προσπάθειες αλλαγής της δημογραφικής δομής του Τζαμού και του Κασμίρ».
Την ίδια χρονιά, οι Ένοπλες Δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν, της Τουρκίας και του Πακιστάν πραγματοποίησαν τις πρώτες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις τους, γνωστές ως «Three Brothers – 2021», στο Μπακού.
Είναι προφανές, από τη βοήθεια του Πακιστάν στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020, ότι το Αζερμπαϊτζάν φαίνεται να προσπαθεί, σε μια πράξη ευγνωμοσύνης και αμοιβαιότητας, να διευκολύνει τη στάση του Πακιστάν στο θέμα του Κασμίρ.
Αυτό προέρχεται από την τριμερή στρατιωτική συμμαχία, στην οποία συμμετέχει επίσης η Τουρκία, η οποία πιστώνεται με τη στρατηγική της στρατιωτικής νίκης του Αζερμπαϊτζάν. Είναι σαφές ότι για την τριάδα της Τουρκίας, του Αζερμπαϊτζάν και του Πακιστάν, ο επόμενος στρατιωτικός στόχος είναι το Κασμίρ.
Οι οικονομικές σχέσεις
Παρά τις συνεχιζόμενες εξελίξεις, η Indian Oil and Natural Gas Corporation (ONGC)/ ONGC Videsh Limited (OVL) έχει επίσης επενδύσει σε ένα έργο κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αζερμπαϊτζάν και η GAIL (Ινδία) διερευνά τις προοπτικές συνεργασίας στο LNG.
Το Αζερμπαϊτζάν αποτελεί μέρος της διαδρομής του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC). Η διαδρομή ενώνει την Ινδία με τη Ρωσία μέσω της Κεντρικής Ασίας και μπορεί επίσης να συνδέσει την Ινδία με την Τουρκία και από την επιβατική και εμπορευματική σιδηροδρομική σύνδεση Μπακού-Τιφλίδα-Καρς.
Η στρατηγική προσέγγιση της Ινδίας στην περιοχή της Μεσογείου προέρχεται από το ενδιαφέρον της να αυξήσει την ενεργειακή της ασφάλεια, η οποία μπορεί να διατηρηθεί μέσω του άφθονου εφοδιασμού της περιοχής σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Συμμαχία Ινδίας με Αρμενία και Ελλάδα
Επιπλέον, η Ινδία ανυπομονεί να μεγεθύνει το περιφερειακό εμπόριο και τις επενδύσεις της. Αυτό λειτουργεί επίσης ως αντίμετρο ενάντια στην αυξανόμενη περιφερειακή επιρροή της Κίνας.
Οι φιλοδοξίες της Ινδίας να αξιοποιήσει την περιοχή με μια ισχυρή συμμαχία με την Αρμενία, την Ελλάδα και το Ιράν υψώνουν αρκετές κόκκινες σημαίες για την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν και το Πακιστάν, που συνεργάζονται επίσης για να αντιμετωπίσουν την ινδική επιρροή στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας.
Σημαντική η περιοχή του Νότιου Καυκάσου για την Ινδία
Η περιοχή του Νοτίου Καυκάσου γίνεται μια κρίσιμη περιοχή για την Ινδία για την κατασκευή ενός διαδρόμου μεταφοράς, του Διεθνούς Μεταφορικού Διάδρομου Βορρά-Νότου ή INSTC.
Αυτή η περιοχή θα λειτουργούσε ως κόμβος για τη σύνδεση της Ευρώπης μέσω του ιρανικού οροπεδίου. Η σχεδιαζόμενη σιδηροδρομική σύνδεση από την Ινδία θα περνούσε από το Βορειοδυτικό Ιράν μέσω του Νοτίου Καυκάσου στη Ρωσία ή τη Μαύρη Θάλασσα.
Σε αυτή την περίπτωση, η Ινδία και το Ιράν θα μπορούσαν είτε να χτίσουν τη σύνδεση μέσω της νότιας επαρχίας Syunik της Αρμενίας είτε την άλλη μέσω της ακτής της Κασπίας μέσω του Αζερμπαϊτζάν.
Το INSTC παρέχει ένα εξαιρετικό πλεονέκτημα για την Ινδία παρέχοντας πρόσβαση σε διαφορετικές διαδρομές προς την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, οι οποίες παραμένουν αποκλεισμένες. Ο δεύτερος ευεργετικός παράγοντας έγκειται επίσης στην οικοδόμηση στενότερης σχέσης με το Ιράν.
Αυτή η κίνηση θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της αυξανόμενης σχέσης μεταξύ του Ιράν και της Κίνας και της Πρωτοβουλίας Belt Road Initiative (BRI) στην περιοχή.
Τον Ιανουάριο του 2023, στο Voice of the South Virtual Summit, ο Υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας Αραράτ Μιρζογιάν ανέφερε ότι η Αρμενία ενδιαφέρεται να «προωθήσει τη συνεργασία στο πλαίσιο της συνδεσιμότητας Βορρά-Νότου, καθώς και στον διεθνή μεταφορικό διάδρομο Περσικού Κόλπου-Μαύρης Θάλασσας».
Δήλωσε περαιτέρω, «Η Αρμενία θεωρεί τις δυνατότητες και τον προοπτικό ρόλο της Ινδίας για αυτά τα έργα αρκετά σημαντικό».
Η δυσαρέσκεια της Τουρκίας και οι σχεδιασμοί της
Με την αυξανόμενη σχέση μεταξύ Ινδίας, Αρμενίας και Ιράν, αναμένεται ότι η δυσαρεστημένη Τουρκία, μαζί με τους φίλους της, πιθανότατα θα προσπαθήσει να εμπλέξει την Ινδία στο Πακιστάν με ψευδείς αφηγήσεις για το Κασμίρ για να αποκτήσει μια αρνητική αντίληψη για την Ινδία παγκοσμίως και επίσης να εμποδίσει την ικανότητα με την οποία η Ινδία φιλοδοξεί να αναλάβει τα εγχειρήματά της στη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία.
Το Πακιστάν αγωνίζεται πολιτικά και οικονομικά, ενώ επίσης δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της Παγκόσμιας Περιοδικής Έκθεσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην πατρίδα του. Ωστόσο, συνεχίζει να δείχνει τα δάχτυλα σε μια από τις μεγαλύτερες δημοκρατίες του κόσμου, την Ινδία, διαμαρτυρόμενο με ψευδείς αφηγήσεις για το Κασμίρ στα Ηνωμένα Έθνη.
Ως αποτέλεσμα, έθνη όπως η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, που είναι ευθυγραμμισμένα με το Πακιστάν, υποστηρίζουν επίσης το τελευταίο ως μια μορφή αμοιβαιότητας, ενώ μειώνουν τους δεσμούς τους με την Ινδία.
Η Τουρκία έχει επανειλημμένα θέσει το θέμα του Κασμίρ στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία η Ινδία ζήτησε από τη χώρα να απόσχει να αναμειχθεί στις εσωτερικές της υποθέσεις.
Ωστόσο, η αποφασιστικότητα του Πακιστάν να ασκήσει το Gazwa-i-Hind και οι επιθυμίες της Τουρκίας να χρησιμοποιήσει το Πακιστάν για τα κέρδη του στη Νότια Ασία δύσκολα θα αποτρέψουν τους δύο από την ανάμειξη στο ινδικό ζήτημα.
Όσο για το Αζερμπαϊτζάν, λειτουργεί ως έθνος πληρεξούσιο για την Τουρκία λόγω των πολιτισμικών ομοιοτήτων μεταξύ Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν.
Ο Χέινταρ Αλίεφ, επίσης, για τις τουρκοαζερικές σχέσεις, αναφέρθηκε στην περιοχή του Αζερμπαϊτζάν ως μέρος ενός «ενός έθνους» σε «δύο κράτη».
Με αφορμή το άρθρο του Π. Σαββίδη: η υποστολή της σημαίας σ’ ένα κόσμο που αλλάζει, Ανιχνεύσεις, 25/12/23
Είναι ένα πικρό κείμενο αυτό του Π. Σαββίδη. Και αληθινό. Εμπεριέχει μια μελαγχολία, ο τίτλος του σαν να παραπέμπει στο γνωστό στίχο «Αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις».
Αλλά ποιος νοιάζεται γι’ αυτή την Αλεξάνδρεια, για την απώλεια της εθνικής ταυτότητας, σήμερα;
Η εθνική ταυτότητα είναι πια μόνο ένα διαβατήριο, όχι απαραίτητο, για την μεγάλη χώρα της μη-ταυτότητας, την παγκοσμιοποίηση. Αλλά και αυτό ισχύει μόνο για μια προσωρινή περίοδο εγκατάστασης ούτως ώστε αφενός να μην χαθεί κάποιος στο πέλαγος των σβησμένων ταυτοτήτων της χώρας υποδοχής αφετέρου να γίνεται ευκολότερη η μετατροπή των ατόμων σε αριθμούς με την άφιξή τους.
Η ταυτότητα σήμερα είναι μια προσωρινή διευκόλυνση στο αίτημα της μη-ταυτότητας ούτως ώστε οι νεοαφιχθέντες στην χώρα της παγκοσμιοποίησης, για ένα διάστημα, να έχουν έναν συνδετικό ιστό μέσω γλώσσας και θρησκείας, αλλά όχι εθνικής ταυτότητας.
Ότι ακριβώς συνέβη κάποτε στην Αμερική αλλά και που εξακολουθεί να συμβαίνει μέχρι σήμερα. Η ελληνική πχ ταυτότητα στην Αμερική είναι πια ένα λόμπι ή μια παρέλαση στις 25 Μαρτίου. Οι Έλληνες στην Αμερική, πρωτίστως, είναι Αμερικανοί, Αμερικανοέλληνες και όχι Ελληνοαμερικανοί, με αμερικανικό διαβατήριό άσχετα αν διατηρούν και δεύτερο, ελληνικό ή άλλο λόγω συζύγου. Η ελληνική ταυτότητα ορκίζεται πίστη στην Αμερικανική Σημαία. Εκτός και νομίζαμε ότι ο Agnew και τόσοι άλλοι διεκδίκησαν αμερικανικό πολιτικό πόστο ως Έλληνες. Σήμερα, με μια ματιά στα ταμπελάκια ταυτότητας που κρέμονται στο πουκάμισο των συνοριοφυλάκων στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης θα δούμε ότι είναι ονόματα ισπανόφωνων. Μήπως νομίζουμε ότι η Αμερική προσέλαβε τον Gonzales ή τον Lopez, ως ισπανόφωνους σεκιουριτάδες, για τα σύνορά της; Όχι, είναι μεν ισπανόφωνοι, αλλά Αμερικανοί πολίτες που έχουν ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα και τη Σημαία της Αμερικής.
Σήμερα, κανείς δεν θέλει την εθνική ταυτότητα. Ίσως μόνο η θρησκεία, τουλάχιστον στην Ελλάδα και σε παρόμοιες χώρες, όπου ο ασφυκτικός εναγκαλισμός θρησκείας-πατρίδας δημιουργούσε την ιστορία. Η πολιτική εξουσία σήμερα κάνει χρήση της θρησκείας όταν την χρειάζεται ή όταν δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, πληρώνοντας ένα τίμημα για το αδιαφόρητο πολιτείας–θρησκείας που υπερασπιζόταν κάποτε. Έτσι, όλες οι εξουσίες (δείτε ορκωμοσίες παντού στον κόσμο) κόπτονται για την ιερότητα της θρησκείας όπως προσποιητά κόπτονται οι δυτικές εξουσίες για την υπεράσπιση και την ιερότητα του Κορανίου.
Ο κόσμος έχει αρχίσει να αισθάνεται ότι δονείται μέσα στο τεράστιο Μπλέντερ της μη διαφοροποίησης, της μη άποψης, της μη επιθυμίας στο όποιο έχει μεταμορφωθεί. Οι καπιταλιστές όλου του κόσμου πρόλαβαν να ενωθούν πριν τους προλετάριους όλου του κόσμου. Ένας πλανήτης χωρίς σύνορα, με θρησκεία το κέρδος και υπερεθνική γλώσσα την γλώσσα του google.
Προσέξτε πως όλοι οι μετανάστες όταν δίνουν μια συνέντευξη στα media στο σημείο εισόδου τους σε μια ξένη χώρα μιλούν σπαστά Αγγλικά. Αυτή είναι πια η γλώσσα. Φτάνει τόσο. Και ο λόγος της ταλαιπωρίας του μέτοικου; Μα, να προσκυνήσουν την Μέκκα ή τα Ιεροσόλυμα του κέρδους, να μην πεθάνουν χωρίς να έχουν ζήσει τα υλικά αντικείμενα του πόθου.
Πόσο λάθος κάνουν οι λεγόμενες διεθνικές συνειδήσεις όταν νομίζουν ότι η επίσημη εξουσία στη Δύση δεν θέλει μετανάστες. Φυσικά και τους θέλει, αν μπορούσε να αποφύγει το χάος θα τους μετέφερε όλους εν μια νυκτί στον χώρο της Δύσης. Το μοντέλο ενσωμάτωσης είναι αυτό που ήταν κάποτε η Αμερική ή η Γερμανία: κάλεσμα μεταναστών αλλά και εμπόδια στην άφιξη και παραμονή τους.
Είναι, παράλληλα, σημαντικό να υπογραμμίσουμε ότι οι οικονομικοί μετανάστες που φτάνουν στην Δύση έρχονται ως κατακτητές για να επιβάλλουν ανώτερη κουλτούρα, θρησκεία, οικογενειακές σχέσεις, αριθμό παιδιών, ανώτερη θεώρηση της ποιότητας των έμφυλων σχέσεων, ανώτερη μουσική, ανώτερη κουζίνα, ανώτερη ανοικτή κοινωνική ζωή από αυτήν της κοινωνικής διακριτικότητας κ.λπ. Ωστόσο, παρότι υπερασπίζονται τις παραπάνω αξίες ως στοιχεία της ταυτότητας τους δεν υπερηφανεύονται για την χώρα καταγωγής, για την εθνική τους ταυτότητα. Αισθάνονται μεν ότι το μέλλον τους ανήκει, απαξιώνοντας πολιτισμικά την χώρα φιλοξενίας, αλλά αυτό δεν είναι παρά μια αντίδραση επιβίωσης, μια ανόητη αντίδραση, σαν κι αυτή που είχαν οι Έλληνες όταν ονόμαζαν τους Αμερικανούς κατακτητές «Αμερικανάκια». Σε λίγο θα προσκυνούν το Σύνταγμα της χώρας που τους φιλοξενεί (άσχετα εάν κάπου-κάπου διαπράττουν έναν φόνο ηθικής υπέρ της ενδοοικογενειακής συνοχής και των φατριακών αξιών).
Δείτε τα νέα παιδιά των μεταναστών πως κουρεύονται: όπως επιτάσσει το δυτικό πνεύμα, η ραπ ή η τραπ. Αισθάνονται έτσι ενσωματωμένοι στον δυτικό πολιτισμό γιατί αυτό ήταν το όνειρο.
Λεπτεπίλεπτοι αστοί όλου του κόσμου ποιος σας είπε ότι θα υποδεχτούμε μόνο πεντακόσιες χιλιάδες ανθρώπους ; Όλος ο κόσμος έχει δει και τον Πάπα και τον Μητσοτάκη να ανοιγοκλείνουν το μάτι στους απόκληρους ή τους φτωχούς του κόσμου παρότι υψώνουν φράχτες εμποδίων.
Το ερώτημα είναι αν μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει το σύστημα έχοντας μες στα πόδια του μια Γάζα, μια Ουκρανία, αύριο μια Ταϊπέι, σύνορα και ταυτότητες; Για το σύστημα, το Μπλέντερ δεν είναι παρά μια επιτακτική ανάγκη επιβίωσης σαν την συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ Γαλλίας-Γερμανίας για τον άνθρακα και τον χάλυβα (J. Monet, 1951) κι ενώ ακόμα η Γερμανία ήταν μοιρασμένη σε ζώνες κατοχής. Η συμφωνία αυτή οφείλει να γίνει παγκόσμια αφού παγκόσμια κινείται πια το σύστημα. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ο Bismarck, ο Garibaldi, ο Μέγας Αλέξανδρος, νωρίτερα ο Δαρείος Α΄, αργότερα ο Genghis Khan κάλεσαν τα διάσπαρτα κρατίδια να ενωθούν για την αντιμετώπιση είτε του εχθρού είτε την κατάκτηση νέου πλούτου. Μόνο που τώρα ο εχθρός του συστήματος είναι ο ίδιος του ο εαυτός εάν συνεχίσει να οριοθετείται από σύνορα, ταυτότητες και εθνικισμούς, εκτός και είναι φολκλόρ εθνογραφικού ενδιαφέροντος.
Οι αριστοκράτες του Λεοπόλδου του Βελγίου, λοιπόν, δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν εάν δεν ζητούσαν, έστω υποκριτικά, συγγνώμη από τον μαύρο πληθυσμό του Ζαΐρ.
Στα καθ’ ημάς ο Κασσελάκης υπήρξε η πλήρης και ενσυνείδητη προσαρμογή της ελληνικής πολιτικής σκηνής στα παγκόσμια σημαίνοντα. Ο Κασσελάκης, απλώς, ως πολιτική παρουσία επισημοποιεί τη σύγχυση, το ανοριοθέτητο Δεξιά-Αριστερά που ήταν ήδη σε σύγχυση μετά το σβήσιμο της Ένωσης Κέντρου το οποίο τεχνητά διαχειριζόταν το όριο της Δεξιάς από την Αριστερά.
Ο Κασσελάκης απροκάλυπτα πια μιλά για μη σύνορα κεφαλαίου-εργασίας και μας λέει να εννοήσουμε ότι ο κόσμος είναι ένας αχταρμάς στον οποίο οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Ο κόσμος και η πολιτική επιλογή είναι πια θέμα στυλ, αν είναι γυμνασμένος ή όχι ο ηγέτης.
Τί είναι λοιπόν, αυτό που πέρασε απαρατήρητο στο συμβάν με την σημαία στο ελληνικό προξενείο της Νέας Υόρκης;
Το θέμα εδώ δεν είναι αν υπήρξε ή όχι βεβήλωση του εθνικού συμβόλου. Το θέμα είναι ότι πια το εθνικό σύμβολο είναι αυτό που παρουσιάζεται ως σημαία. Δηλαδή, κάτι το οποίο δεν ανάγεται στην εθνική ταυτότητα, στην πατρίδα, στο έθνος αλλά κάτι το οποίο ανάγεται στην ταυτότητα του φύλου. Η εθνική ταυτότητα έχει υποσταλεί προ της ανάδυσης άλλων ταυτοτήτων οι οποίες δεν θα παρέχουν την συνείδηση του ανήκειν σύμφωνα με το παλαιό καθεστώς.
Γιατί, ακριβώς, η αναθεώρηση και μετατροπή του κόσμου σε τεράστιο Μπλέντερ δεν αφορά μόνο την οικονομία και την μετακίνηση των πληθυσμών. Αλλά έχει ως συνέπεια και προϋπόθεση την αναθεώρηση αξιών που έως τώρα φαίνονταν αμετακίνητες διαχρονικά. Η θρησκεία είχε αξία γιατί υπήρχαν διαχρονικές αξίες τις οποίες υπερασπιζόταν μέσω της Παράδοσης. Σήμερα, ποιες είναι οι αξίες προς υπεράσπιση όταν οι αξίες του χθες οφείλουν να καταπέσουν για να εγκαινιαστεί ο νέος κόσμος;
Έτσι, πχ τα θρησκευτικά σύμβολα πρέπει να εξαφανίζονται όταν δεν διευκολύνουν την επικοινωνία και την συνύπαρξη των φιλοξενουμένων χωρών.
Το έργο με την σημαία, λοιπόν, δεν σηματοδοτεί μια βεβήλωση του εθνικού συμβόλου. Πρόκειται για την ανάδειξη του νέου «εθνικού» συμβόλου, ή μάλλον ενός εκ των νέων «εθνικών» συμβόλων το οποίο δεν άπτεται και δεν αφορά πια το παλαιώς εννοούμενο «εθνικό». Το νέο «εθνικό» σύμβολο είναι πια, μεταξύ άλλων, ο έμφυλος προσανατολισμός, η έμφυλη αυτοπροσδιοριζόμενη ταυτότητα η οποία περνά μέσω της εξάρθρωσης της παραδοσιακής αντίληψης των φύλων. ( Όχι ότι η παραδοσιακή αντίληψη των φύλων ήταν κάτι σημαντικό. Όχι ότι η παραδοσιακή αντίληψη των φύλων αξίζει τον θρήνο μας).
Η αναφορά στο φύλο ως σημαία δεν είναι τυχαία ή ευκαιριακή. Δεν είναι σημαία ευκαιρίας. Δεν είναι «από νάιλον σημαία». Ούτε βέβαια είναι εκείνη που «κυματίζει ο αέρας, τη βαμμένη μες το αίμα του λαού». Έχει όμως ένα σοβαρό επιχείρημα: ότι είναι βουτηγμένη στο αίμα του μισού πληθυσμού της ανθρωπότητας. Μην ξεχνάμε, ο πόλεμος με τα περισσότερα θύματα στην ιστορία της ανθρωπότητας είναι ο πόλεμος των φύλων. Ας ετοιμαστούμε, λοιπόν, να αναρτήσουμε στα μπαλκόνια μας το ερυθρόλευκο σύμβολο, την ημέρα της εθνικής επετείου, ας πούμε, στις 8 Μαρτίου.
Η ταξινόμηση των φύλων άπτεται μιας κοινωνικής, μιας φιλοσοφικής , μιας θρησκευτικής και μιας φυσικής αντίληψης. Το φύλο υπήρξε ο ακρογωνιαίος λίθος, ο στυλοβάτης της ιστορίας και της κοινωνίας κατ’ εντολή του Θεού. Η παρούσα αμφισβήτηση των ορίων του κόσμου, των συνόρων, των χωρών και των κρατών αναγκαστικά διέρχεται μέσω της αναθεώρησης της έμφυλης ταυτότητας. Αναγκαστικά η Καθολική Εκκλησία αποδέχθηκε ή καταδέχθηκε στον κόσμο της αυτό που κάποτε και μόνο ως σκέψη ήταν διαβολικό, δηλαδή, διαβολή στην τάξη και αρμονία του κόσμου.
Ο Μεταμοντερνισμός σε όλα αυτά έχει συμβάλλει τα μάλα, θα έλεγε κανείς ότι είναι το επίσημο Σύνταγμα του κόσμου που έρχεται.
Μήπως, εξάλλου, ο Ai Weiwei δεν έφτιαξε έργο τέχνης-μνημείο με τα κίτρινα σωσίβια των μεταναστών, η Beloso δεν έφτιαξε έργο με αίμα περιόδου, ο πρωτοστάτης Manzoni δεν παρουσίασε ως έργο τέχνης τα κόπρανά του και ο Acconci τον δημόσιο αυνανισμό;
Καλή χρονιά!
Με τη μέγιστη αισιοδοξία! Ότι το Μπλέντερ μπορεί να χαλάσει… Και το κύριο μέτρημα αυτών των ημερών, οι θερμίδες, να σταματήσει, έστω προσωρινά, για ν’ ακούσουμε τους ήχους από την Γάζα.