Αρχική Blog Σελίδα 1498

L’état c’est moi. Η συνάντηση Μητσοτάκη-Μπλίνκεν

1
του Παντελή Σαββίδη
Ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε δεδομένος και εφαρμόζει-με την έγκριση του ελληνικού λαού- την δεδομένη πολιτική του.
Ο ίδιος θα μπορούσε να αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει. Μπορεί να σέρνει ως δεδομένη και τη χώρα;
Σε τι συνίσταται η πολιτική αυτή;
Στην αναμονή των εντολών απο δύο διευθυντήρια: της Ουάσιγκτον, κυρίως, η οποία υπερισχύει και των Βρυξελλών, δευτερευόντως.
Οι εντολές είναι υπο την μορφή οδηγιών. Σου αφήνουν περιθώρια να προσθέσεις ορισμένες λεπτομέρειες, αν μπορείς. Αν δεν μπορείς σου παρέχεται, επι πλέον, βοήθεια.
Κατά τη δεύτερη αυτή φάση- όταν δηλαδή, προσθέτεις λεπτομέρειες- θα πρέπει να λάβεις υπόψη σου, εκτός των συμφερόντων των εντολέων σου και τα συμφέροντα δύο, ακόμη, περιφερειακών δυνάμεων: του Ισραήλ και της Τουρκίας.
Αυτό είναι το πλαίσιο που κινείται και διαμορφώνεται η εξωτερική πολιτική της χώρας.
Με βάση αυτό το πλαίσιο ο κ. Μητσοτάκης συναντάται σήμερα με τον αμερικανό υπουργό εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν στο σπίτι του, στα Χανιά. Θα ήθελα να κάνω μερικά σύντομα σχόλια.
1.-Ο συμβολισμός του τόπου της συνάντησης δείχνει πως και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται την κρατική διαχείριση. Ως οικογενειακή υπόθεση. Δεν θυμάμαι ανάλογο προηγούμενο-πλήν της οικογενειακής παράδοσης- πρωθυπουργός της χώρας να συναντάται στην οικία του με υψηλό ξένο επίσημο. Το μήνυμα είναι σαφές. L’état c’est moi.
2.-Η συμμετοχή στην ελληνική αντιπροσωπεία του υπουργού εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη και της υφυπουργού Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου δείχνει ότι κάτι σοβαρό θα συζητηθεί.
3.-Ο συνδυασμός των παραπάνω (συνάντηση σε ιδιωτικό χώρο και συμμετοχή των δύο κορυφαίων του ΥΠΕΞ) οδηγεί στο συμπέρασμα πως επι της ουσίας των συζητήσεων δεν θα μάθουμε τίποτε. Ο κ. Μητσοτάκης ασκεί μια άκρως μυστική διπλωματία. Ουτε καν τα αποτελέσματά της ανακοινώνονται.
4.-Για τους επισπεύδοντες, η διπλωματία είναι, πράγματι, μυστική. Αλλά το περιεχόμενο των διαβουλεύσεών της ή των κατευθύνσεών της το διαχειρίζεται η κυβέρνηση. Και η κυβέρνηση ασχολείται με τις υποθέσεις του κράτους και της κοινωνίας. Δεν μπορεί να δρά υπο απόλυτη μυστικότητα. Αυτά συμβαίνουν μόνο σε ολοκληρωτικές χώρες ή πολιτικά υπανάπτυκτες κοινωνίες.
5.-Η Τουρκία δεν αρκείται στα F-16 για να βάλει την υπογραφή της στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ νοιώθουν την γεωπολιτική τους απομοίωση και στον πόλεμο της Ουκρανίας και στον πόλεμο της Γάζας. Θέλουν την Τουρκία πάση θυσία στο ΝΑΤΟ και σε σχέση με τη Δύση. Η Τουρκία το εκμεταλλεύεται. Ποιός μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θα δεχθεί υποχωρήσεις που θα υποδειχθούν απο τον κ. Μπλίνκεν για να ικανοποιηθεί η Άγκυρα;
6.-Όλα ταπαραπάνω επιβεβαιώνει η αποστρατιωτικοποίση των νησιών με τρόπο που δεν γίνεται αντιληπτός και με την οποία δεν ασχολείται κανείς.

Αλέξανδρος Παπουτσής: γιατί η πορεία της Θεσσαλονίκης θα δείξει το μέλλον της χώρας

2

Συνδέστε το μέλλον της πόλης με το μέλλον της χώρας – Αναβαθμίστε το στοίχημα

Διαβάζοντας κανείς τον τίτλο του άρθρου μπορεί αυθόρμητα να θεωρήσει ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι υπερβολικός.

Από πού και ως πού η Θεσσαλονίκη γίνεται δείκτης της πορείας της χώρας; Ποιο είναι το σκεπτικό αυτού του συλλογισμού;

Πάμε να δούμε λίγο πιο αναλυτικά μερικές σκέψεις, που ακροθιγώς παρουσιάσαμε στο προηγούμενο άρθρο την πρωτοχρονιά (βλ. Προκλήσεις για το 2024 στον πλανήτη, την Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη) με μια λογική σειρά και με μια συνοπτική δομή παρουσίασης.

Σημείο 1ο : Πρώτα και πάνω από όλα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι είναι τουλάχιστον προβληματικό για κάθε κράτος, κάθε έθνος, η υπερσυγκέντρωση ανθρώπων, πόρων, υποδομών, ευκαιριών σε ένα μόνο αστικό κέντρο ακόμη και αν αυτό είναι το εθνικό κέντρο. Αυτό που απαντάται στην Ελλάδα είναι μοναδικά αρνητικό και υπονομεύει τόσο τις δυνατότητες και τις προοπτικές της Ελλάδας όσο όμως και της ίδιας της Αττικής και της Αθήνας. Μια γρήγορη ματιά σε πληθώρα χωρών της Ευρώπης, της Δύσης – και όχι μόνο – θα φανερώσει πως σε κάθε μία υπάρχουν τουλάχιστον δύο μεγάλα αστικά κέντρα, με διαφορετικά χαρακτηριστικά που παίζουν έναν άτυπο ρόλο πόλου ανάπτυξης. Μπορεί να είναι αληθές το γεγονός πως στην Ελλάδα ιστορικοί, γεωμορφολογικοί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες έχουν συντελέσει σε μια σημαντική περιφερειακή ανισότητα και ανισορροπία, αυτό όμως δεν είναι αποδεκτό, δεν είναι αναπτυξιακό, δεν είναι δίκαιο και εν τέλει πρέπει να γίνει κατανοητό και σαφές ότι δεν είναι εθνικά επωφελές.

Σημείο 2ο : Αν και δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς με την γενική διαπίστωση του πρώτου σημείου, στον δημόσιο διάλογο, στην κεντρική ατζέντα του, παραδόξως και ίσως σκοπίμως, δεν συμπεριλαμβάνεται αυτό το ζήτημα. Και άντε από το 2008 έως το 2022 είχαμε πολύ σημαντικές προκλήσεις – οικονομική κρίση και πανδημία – που αναμενόμενα κυριάρχησαν. Το να μην τίθεται όμως το ζήτημα της ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης μετ’ επιτάσεως σήμερα, στον πολιτικό και προγραμματικό πολιτικό και κομματικό λόγο είναι μια σημαντική υστέρηση. Και όταν λέμε «να τίθεται», όχι ως συμπλήρωμα λεκτικών περικοκλάδων τυποποιημένων χαιρετισμών αλλά να επηρεάζει αποφασιστικά τις δημόσιες πολιτικές που ασκούνται. Σήμερα που υπάρχουν πόροι, υπάρχουν χρηματοδοτικά εργαλεία ( πχ Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάπτυξης) και μια συγκυριακά πιο χαλαρή δημοσιονομική πραγματικότητα θα έπρεπε να εκμεταλλευτούμε το momentum να ανατάξουμε την πέραν της Αττικής Ελλάδα.

Σημείο 3ο : Αλλαγή αναπτυξιακού μοντέλου (θα έπρεπε να) σημαίνει αλλαγή κατανομής εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, αξιοποίηση των κατά τόπους πλεονεκτημάτων, εθνική στρατηγική που θα διαρθρώνεται και θα απλώνεται σε όλη την επικράτεια και θα βασίζεται, θα λαμβάνει υπόψη και θα υπολογίζει τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες. Πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν αντί για μια Αττική 5 εκατομμυρίων κατοίκων είχαμε στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη αντί για 562.000 κατοίκους 850.000, αν είχαμε στη Δυτική Μακεδονία αντί για 264.000 κατοίκους 450.000, στην Ήπειρο αντί για 320.000 κατοίκους 500.000, στη Θεσσαλία αντί για 690.000 κατοίκους 1 εκατομμύριο και αντίστοιχα στο Βόρειο και Νότιο Αιγαίο. Βέβαια μια τέτοια πληθυσμιακή κατανομή σημαίνει ότι επενδύεις σε υποδομές, δημιουργείς προϋποθέσεις ανάπτυξης και θέσεων εργασίας, αποκεντρώνεις και ενισχύεις είτε διεθνώς εμπορεύσιμους τομείς της οικονομίας είτε άλλους που υποκαθιστούν τις εισαγωγές. Βελτιώνεις με τον τρόπο αυτό το μονίμως προβληματικό εμπορικό ισοζύγιο και προχωράς γνωρίζοντας ότι έχεις βιώσιμη και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Σημείο 4ο : Και η Θεσσαλονίκη; Αν όλα τα ανωτέρω μοιάζουν με σενάριο επιστημονικής φαντασίας με βάση την σημερινή πραγματικότητα ή ακόμη ακόμη ένα ανέφικτο πολιτικό και οικονομικό σχέδιο βάσει των αντικειμενικών μας δυνατοτήτων, πρέπει να βρούμε έναν άλλο τρόπο – έναν άλλο δρόμο. Έναν δρόμο που αν μας οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα μπορεί να καταστεί παράδειγμα και οδοδείκτης. Παράδειγμα εθνικής εμβέλειας. Εδώ λοιπόν έρχεται η Θεσσαλονίκη. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας – για πολλούς λόγους που θα παραθέσουμε – μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο. Η Θεσσαλονίκη είναι από ιδρύσεως πόλη – ποτέ δεν εξέπεσε σε χωριό ή πολίχνη. Πάντα αστικό κέντρο και πάντα με σημαίνοντα ρόλο. Λιμάνι και κόμβος γειτνιάζει, επηρεάζει και επηρεάζεται από περιοχές με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Βρίσκεται στο κέντρο μιας γεωγραφικής ενότητας που συγκεντρώνει ποικίλες οικονομικές δραστηριότητες. Δεν είναι αναπτυξιακά μονοθεματική. Αγροδιατροφή, τουρισμός, ενέργεια, βιομηχανία, βιοτεχνία, εκπαίδευση, τεχνολογία και καινοτομία, διαμετακόμιση και εμπόριο – με λίγη ή περισσότερη προσπάθεια όλα μπορεί να τα «σηκώσει» η κεντρική Μακεδονία και το κέντρο της η Θεσσαλονίκη. Μια τέτοια εξέλιξη θα έδινε βάθος στο ΑΕΠ της χώρας και θα φανέρωνε τα πλεονεκτήματα αυτής της εθνικής στρατηγικής και θα υποχρέωνε τους πάντες να ξανασκεφτούν. Από εκεί που ο ορίζοντας του πολιτικού συστήματος και προσωπικού είναι η Πλατεία Συντάγματος ξαφνικά θα μιλούσαμε με το βλέμμα μας στραμμένο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Θα βλέπαμε τις εθνικές παραγωγικές μας δυνατότητες, όχι από το Κολωνάκι αλλά από την Αριστοτέλους. Όχι γιατί «της το χρωστάει η Ιστορία της Θεσσαλονίκης», όχι γιατί «το δικαιούται έναντι του αθηνοκεντρικού κράτους» αλλά γιατί ο δρόμος για την παραγωγική ανασυγκρότηση, και την εθνική αναγέννηση περνά από τον Βαρδάρη.

Σημείο 5ο : Η ίδια η πόλη με μια σειρά παρεμβάσεων μπορεί και πρέπει όχι μόνο να παίξει αυτόν τον ρόλο, αλλά να το δείξει με αυτοπεποίθηση σε όλον τον κόσμο. Τί σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι οι φιλοδοξίες της πρέπει να αποτυπώνονται στο αστικό περιβάλλον, στον δημόσιο χώρο, στην αρχιτεκτονική, στις συγκοινωνίες – σε όλα αυτά που συναποτελούν την καθημερινή λειτουργία ενός αστικού κέντρου. Για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε υποδομές – υποδομές – υποδομές. Υποδομές που θα στηρίξουν την ανάπτυξη αλλά ταυτόχρονα θα την προκαλέσουν ( αναπλάσεις – δίκτυα – κινητικότητα – πράσινο – ανθεκτικότητα – αστικός σχεδιασμός – χρήσεις γης κ.ο.κ.)

Σημείο 6ο: Το πρόβλημα. Το πρόβλημα με αυτήν την ωραία αφήγηση και αυτήν την ιδανική για τη χώρα προοπτική είναι ένα. Για να παίξει αυτόν τον ρόλο η Θεσσαλονίκη έχει ανάγκη την κεντρική εξουσία, το πολιτικό σύστημα. Η κεντρική εξουσία όμως (όχι μόνο η παρούσα κυβέρνηση) δεν φαίνεται να πιστεύει μια τέτοια αλληλουχία πολιτικών – δεν έχει πειστεί ή έχει άλλες προτεραιότητες. Η Θεσσαλονίκη μπορεί να γίνει καταλύτης αλλαγής παραδείγματος αλλά δεν είναι εφικτό να το πετύχει ενδογενώς. Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα; Η Θεσσαλονίκη θα αλλάξει το μοντέλο αλλά για να το αλλάξει χρειάζεται τη συνδρομή αυτών που έφτιαξαν το προηγούμενο που χρήζει αλλαγής. Πιάσε το αβγό και κούρευτο ή μήπως έχουμε λύση;

Η λύση ως έχουν τα πράγματα είναι μία. Πρέπει με κάθε τρόπο, από κάθε δίοδο, από κάθε διαδρομή να πειστεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας ότι τυχόν επιτυχία της πόλης θα οδηγήσει σε επιτυχία την Ελλάδα. Ότι δηλαδή ισχυρή Θεσσαλονίκη θα σημάνει περιφερειακή ανάπτυξη, γεωπολιτική αναβάθμιση, εξωστρέφεια, ίσως καλύτερη δημογραφία.

Αν δείτε τη Θεσσαλονίκη να τα καταφέρνει, να ανεβαίνει, να παίζει έναν ρόλο πέραν των συνόρων της Ελλάδας αλλά πάντοτε προς όφελος της, αυτό σημαίνει ότι θα έχουν αλλάξει προτεραιότητες, κατανομές και ότι ακολουθούμε ενάρετες αναπτυξιακές πολιτικές. Αν δείτε τη Θεσσαλονίκη να παλεύει με τους δαίμονές της, σημαίνει ότι δεν άλλαξαν και πολλά σε εθνικό επίπεδο. Τα περισσότερα στην Αθήνα, τα ρέστα στην περιφέρεια και γενικά χαμηλές πτήσεις. Το κακό με το κακό σενάριο είναι πως οι Βαλκάνιοι γείτονες αλλά και οι ανατολικοευρωπαίοι θα προχωρήσουν είτε έτσι είτε αλλιώς.

Στους εξ ανατολών γείτονες δεν αναφέρομαι καν – είναι ήδη σε άλλη πίστα. Συνδέστε λοιπόν το μέλλον της πόλης με το μέλλον της χώρας – αναβαθμίστε το στοίχημα για όλους.

www.voria.gr

Δ. Κωνσταντακόπουλος: κίνδυνος-Θάνατος: Μην μπλέξετε τη χώρα στον πόλεμο!

1
Στην Ελλάδα έρχεται το «γεράκι» της αμερικανικής διπλωματίας, o υπουργός Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν. Τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει από μια τέτοια επίσκεψη.
Άντονι Μπλίνκεν, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ

Στην Ελλάδα έρχεται αύριο (σήμερα) Σάββατο (6/1) το «γεράκι» της αμερικανικής διπλωματίας, υπουργός Εξωτερικών και ο επιφανέστερος εκπρόσωπος σήμερα του σιωνιστικού λόμπι στην αμερικανική κυβέρνηση Άντονι Μπλίνκεν. Ο κ. Μπλίνκεν, που έλκει την καταγωγή του από Ουκρανο-εβραίους, είναι οπαδός της πιο εξτρεμιστικής πολιτικής στο Ουκρανικό, της πολιτικής δηλαδή που παρολίγον να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε πυρηνικό πόλεμο και κατέστρεψε την Ουκρανία και την ευρωπαϊκή οικονομία. Επιπλέον, είναι, μαζί με τον σκληρό, κατά δήλωσή του, σιωνιστή και κατά τα φαινόμενα «ανοϊκό» πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, το βασικότερο στήριγμα στην Ουάσιγκτον της εγκληματικής πολιτικής γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού που εφαρμόζει το Ισραήλ. Η πολιτική των Μπάιντεν και Μπλίνκεν, που συμπεριφέρονται ως υπάλληλοι του Νετανιάχου, έχει καταφέρει να προκαλέσει ακόμα και τις διαμαρτυρίες εκατοντάδων συνεργατών και διπλωματών του Λευκού Οίκου, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλων κρατικών υπηρεσιών στις ΗΠΑ. Ο κ. Μπλίνκεν όπως και ο κ. Μπάιντεν έχουν ήδη μηνυθεί από επιφανείς Αμερικανούς πολίτες για «αποτυχία αποτροπής γενοκτονίας».

Τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει από μια τέτοια επίσκεψη και μάλιστα αυτή τη στιγμή. Ποτέ δεν ήταν μεγαλύτερες από σήμερα οι πιθανότητες έκρηξης μείζονος περιφερειακού πολέμου στη Μέση Ανατολή -στον οποίο επιδιώκει εδώ και δεκαετίες να παρασύρει τις ΗΠΑ ο Νετανιάχου- με συμμετοχή αρκετών χωρών της περιοχής και πιθανή χρήση πυρηνικών όπλων. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες ισχυρίζονται βέβαια ότι το ταξίδι Μπλίνκεν γίνεται για να χαμηλώσει η ένταση. Είναι όμως έτσι ή πρόκειται για στάχτη στα μάτια;

Ποιοι θέλουν να χαμηλώσει η ένταση; Αυτοί που έκαναν ή επέτρεψαν και δεν αποδοκίμασαν τις δολοφονικές απόπειρες κατά Ιρανού στρατιωτικού στη Συρία και στελέχους της Χαμάς στον Λίβανο ή τις βομβιστικές επιθέσεις στο Ιράν (που αποδίδονται υποτίθεται στον ISIS); Η Ουάσιγκτον λέει ότι θέλει να «μειώσει» την ένταση, αλλά δολοφονεί τον επικεφαλής μιας φιλοϊρανικής πολιτοφυλακής στο Ιράκ, παραβιάζοντας την ιρακινή κυριαρχία, γεγονός που, όπως υπογραμμίζει η εφημερίδα Washington Post, αυξάνει και δεν μειώνει την ένταση. Ταυτόχρονα η Wall Street Journal έγραψε ότι οι Αμερικανοί στρατιωτικοί ετοίμασαν τoν κατάλογο των πιθανών στόχων στην Υεμένη, που περιλαμβάνουν εκτοξευτές πυραύλων και drones, υποδομής όπως παράκτια ραντάρ και αποθήκες πυρομαχικών.

Το σιωνιστικό λόμπι στις ΗΠΑ ξεκίνησε ταυτόχρονα εκστρατεία υπέρ της επίθεσης στο Ιράν. «Αργά ή γρήγορα πρέπει να το κάνουμε» γράφει η Wall Street Journal, την ίδια στιγμή που ισραηλινές δυνάμεις αποσύρονται από τη Γάζα και πάνε στο βόρειο Ισραήλ, έτοιμες για ενδεχόμενη επίθεση κατά του Λιβάνου και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Φιντάν απευθύνει δραματική έκκληση στα μέλη του ΝΑΤΟ να σταματήσουν την διαφαινόμενη κλιμάκωση του πολέμου.

Τι ζητάει από τον Μητσοτάκη

Σε αυτές τις συνθήκες ο Μπλίνκεν θέλει, εκτιμούν διπλωματικές πηγές, να τηρήσει ο Μητσοτάκης την υπόσχεσή του να στείλει φρεγάτα στην Ερυθρά, παρά τις αντιρρήσεις που εξακολουθούν να φέρουν στελέχη της κυβέρνησής του. Εκτός αυτού θα ζητήσει, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, αποστολή και νέων όπλων στην Ουκρανία όπου η Δύση τα έχει βρει σκούρα και περαιτέρω μέτρα «ουδετεροποίησης» και «ΝΑΤΟποίησης»  του Αιγαίου, για να διευκολυνθεί η επαναπροσέγγιση Ουάσιγκτον και Άγκυρας και η σταδιακή απομείωση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αρχιπέλαγος.

Το δυσάρεστο είναι ότι, εκτός των άλλων, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία συναίσθηση της παγκόσμιας κατάστασης. Νομίζει (ή τουλάχιστο θέλει να νομίζει) ότι βρισκόμαστε στα 1991 ή στα 2001, όταν η Αμερική, το Ισραήλ και το ΝΑΤΟ δρούσαν σαν να ήταν  -και σε μεγάλο βαθμό ήταν- οι κυρίαρχοι του πλανήτη. Νομίζουν ίσως ότι θα στείλουν τη φρεγάτα να κάνει «επίδειξη σημαίας» και «αστυνόμευση» στην Ερυθρά. Δεν καταλαβαίνουν ότι θα κάνουν την Ελλάδα εμπόλεμο μέρος σε μια μείζονα σύγκρουση, ούτε ότι μπορεί να χάσουν τη φρεγάτα. Τι θα βγει να λέει τότε στους Έλληνες ο Μητσοτάκης;

Ακόμα και αξιωματικοί μας, υποκείμενοι εδώ και πολλά χρόνια στην προπαγάνδα των «Ισραηλινών φίλων», κατέληξαν να πιστεύουν ότι οι Άραβες και οι Μουσουλμάνοι είναι κάπως κατώτερη φυλή και εύκολοι στρατιωτικά αντίπαλοι. Βλέπουν την αντίσταση της Χαμάς σε ένα πάνοπλο Ισραήλ που έχει ήδη ρίξει στη Γάζα το συμβατικό ισοδύναμο δύο πυρηνικών βομβών και απορούν, δεν μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Τους θυμίζουμε ότι οι αντάρτες της Υεμένης, που θα πάει να κυνηγήσει η φρεγάτα μας, ανατίναξαν προ ετών με drones τα μισά διυλιστήρια της Aramko στη Σαουδική Αραβία, παρά την πολύ εξελιγμένη αντιαεροπορική της άμυνα.

Κίνδυνος εμπλοκής σε μεγάλο πόλεμο, πολιτικές και νομικές περιπλοκές

Αλλά το θέμα δεν περιορίζεται στο τι θα γίνει με μία φρεγάτα. Από τη στιγμή που στέλνουμε έστω και ένα πλοίο να συμμετάσχει σε τέτοιες επιχειρήσεις, γινόμαστε εμπόλεμο μέρος σε μια σύγκρουση που ένας Θεός ξέρει που μπορεί να φτάσει. Δεν είναι ανόητοι οι Γάλλοι, οι Ισπανοί και άλλοι που, ενώ αρχικά είχαν δηλώσει ενδιαφέρον, τώρα «την κάνουν με μικρά πηδηματάκια». Όλοι προτεκτοράτα είμαστε, αλλά υπάρχουν έστω κι έτσι διαβαθμίσεις. Δεν χρειάζεται να γίνουμε και χώρα-κρετίνος!

Υπάρχουν, εκτός του μείζονος, της πιθανότητας εμπλοκής σε περιφερειακή σύγκρουση, και άλλα τεράστια προβλήματα και πολιτικά και νομικά με την αποστολή της φρεγάτας. Πολιτικά το «ελληνικό σκάφος» βυθίζεται όλο και πιο πολύ προς την πλευρά του Ισραήλ, μιας χώρας που βαρύνεται πλέον στην παγκόσμια συνείδηση με τρομακτικά εγκλήματα και αποξενώνεται όλο και περισσότερο από παραδοσιακούς φίλους και συμμάχους όπως τους Παλαιστίνιους, τους Σύρους, τους Ιρανούς που συνέδραμαν αποφασιστικά στις προσπάθειες και Κύπρου και Ελλάδας να αντισταθούν στον τουρκικό επεκτατισμό ήδη από τη δεκαετία του 1960. Μέχρι και τους άνδρες του Λυσσαρίδη εκπαίδευαν οι Παλαιστίνιοι αν τυχόν θα δοκίμαζαν να ανακαταλάβουν τα Κατεχόμενα, τώρα οι Κύπριοι δεν ντρέπονται να «πουλάνε» τους Παλαιστίνιους και δεν καταλαβαίνουν ότι «όλα εδώ πληρώνονται» στο τέλος. Τα δώσαμε όλα στη δήθεν (ανύπαρκτη) συμμαχία με το Ισραήλ για να «είμαστε μόνοι σε περίπτωση σύρραξης» όπως ομολόγησαν οι υπουργοί Άμυνας και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, Αποστολάκης και Παναγιωτόπουλος!

Αλλά υπάρχει και νομικό θέμα. Βεβαίως η κυβέρνηση μπορεί να στείλει τη φρεγάτα όπου θέλει. Αλλά για να κάνει νόημα η αποστολή, θα πρέπει η φρεγάτα να επιτεθεί σε αεροσκάφη, πλοία ή το έδαφος της Υεμένης, στην οποία, αν δεν κάνω λάθος, δεν έχει κηρύξει πόλεμο η Ελλάδα. Αυτό απαγορεύεται ρητώς από το διεθνές δίκαιο. Επιτρέπεται μόνο κατόπιν απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Έγκυροι νομικοί υποστηρίζουν ότι τυχόν εντολή επίθεσης της φρεγάτας στους Χούθι είναι παράνομη και όχι μόνο μπορούν, αλλά και οφείλουν να μη την εκτελέσουν οι άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού.

Οι Αμερικανοί δεν χρειάζονται τη φρεγάτα γιατί δεν έχουν δικές τους να χτυπήσουν την Υεμένη. Τη θέλουν για να δέσουν την Ελλάδα στο αμερικανο-ισραηλινό άρμα, με τρόπο που να μην μπορεί ποτέ να ξεφύγει. Το έκαναν και στη Γιουγκοσλαβία, όταν έστειλαν τον Άλεξ Ρόντο και τον Γιώργο Παπανδρέου να πρωταγωνιστήσουν στην ανατροπή Μιλόσεβιτς για να χαλάσουν οι σχέσεις της Αθήνας με το Βελιγράδι και τη Μόσχα. Το έκαναν όταν έβαλαν εμάς να παραδώσουμε τον Οτσαλάν στην Τουρκία, ώστε να καταστραφεί το γόητρό μας και οι σχέσεις μας με τους Κούρδους. Προσπάθησαν να μας βάλουν να πουλήσουμε όπλα στο Αζερμπαϊτζάν για να καταστρέψουμε τις σχέσεις μας με την Αρμενία κλπ. Είναι μια πολιτική αρπαγής του ελληνικού «έθνους- -κράτους» και καταστροφής των όποιων εναλλακτικών και βαθμών ελευθερίας διαθέτει ακόμα για να ανακτήσει κάποια στοιχεία ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, η ίδια πολιτική αρπαγής που συνεχίζεται και σε όλους τους άλλους τομείς κρατικής και οικονομικής πολιτικής.

Μήπως ήρθε ο καιρός να τη σταματήσουμε και να αρχίσουμε την επανεξισορρόπηση της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, προτού δεν υπάρχει πια τίποτα να επανεξισορροπηθεί;

Ηλίας Παπανικολάου: Μόνο η επιθετική αντιμετώπιση της Τουρκίας έχει αποτέλεσμα

0

Αυστηρό μήνυμα στους Τούρκους έδωσε στην πρώτη εκπομπή «Leaders» για το 2024 ο Ηλίας Παπανικολάου.

«Υποκύψαμε σε έναν στυγνό εκβιαστή, ο οποίος είναι ο γείτονάς μας. Μεταχειρίζεται αυτούς τους τρόπους και εμείς ανακουφιστήκαμε που τα βρήκαμε μαζί του. Του πέρασε. Ξερογλείφετε στο προσκήνιο. Μας πριονίζει την καρέκλα. Πριονίζει τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα στο παρασκήνιο. Επαφίεται σε εμάς τους πολίτες να εξηγήσουμε στους Τούρκους κάποια πράγματα», ανέφερε αρχικά ο διευθυντής σύνταξης του δελτίου ειδήσεων του STAR.

«Αφήστε τις κυβερνήσεις απέξω. Ό,τι κάνει ο καθένας μόνος του από το δικό του μετερίζι. Ό,τι κάνουμε στην καθημερινότητά μας μετράει. Και έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που δεν αντιλαμβάνονται τη μεγάλη εικόνα», πρόσθεσε.

Και κατέληξε στέλνοτας ένα αυστηρό μήνυμα: «Μην τους αντιμετωπίζετε ως ανθρώπους που πρέπει να πειστούν για το σωστό, το καλό και το δίκαιο. Μόνο η επιθετική αντιμετώπιση στην καθημερινότητά μας έχει αποτέλεσμα. Όταν ο Ελληνισμός πάρει ανάποδες, αγαπητοί γείτονες, το ερώτημα δεν θα είναι ποιος θα μας επιτρέψει να κάνουμε κάτι, αλλά ποιος θα μας εμποδίσει».

ΠΗΓΗ: Γεωπόλδος/Sportdog.gr

ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ … “ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ” ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ κ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

8
του Παντελή Σαββίδη
Φωτογραφία: ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης ο οποίος δεν γνώριζε τίποτε για τις παρακολουθήσεις και παραμένει πρωθυπουργός.
Η πρώην Εισαγγελέας της ΕΥΠ Βασιλική Βλάχου εναντίον της οποίας ασκήθηκε πειθαρχική δίωξη για την έγκριση της παρακολούθησης του κ. Νίκου Ανδρουλάκη απο την ΕΥΠ, απηλλάγη των κατηγοριών.
Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, η δικαστική ομάδα που διερεύνησε την υπόθεση, αποφάνθηκε ότι υπήρχαν βάσιμες υποψίες και τεκμηριωμένες για να δεχθεί η Β.Βλάχου να υπογράψει την παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Αν λάβουμε υπόψη ότι την εντολή για πειθαρχική έρευνα είχε δώσει ο ε.τ. Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου και Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Επιθεώρησης Χρήστος Τζανερίκος, ο οποίος παραιτήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, τον περασμένο Απρίλιο, καταγγέλλοντας κυβερνητική προσπάθεια παρεμβάσεων στο έργο του τότε εγείρονται τα εξής ερωτήματα:
1.-Το σοβαρότερο είναι, μετά την απαλλαγή της εισαγγελέως, αν ο κ. Ανδρουλάκης είχε αντεθνική δράση. Πως ορίζεται η αντεθνική δράση, ποιός και με ποιά κριτήρια αποφαίνεται περί αυτής.
2.-Για να παραιτήθηκε τον Απρίλιο ο κ. Τζανερίκος επικαλούμενος κυβερνητική παρέμβαση στο έργο του κάτι θα προσπάθούσε να χειραγωγήσει η κυβέρνηση. Μπορεί η απόφαση της δικαστικής ομάδας να επηρεάστηκε απο την κυβερνητική βούληση; (Τα περί ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, αλλού).
3.-Η κυβέρνηση θα πρέπει να ενημερώσει ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ τον ελληνικό λαό για την …”αντεθνική δράση”  του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Ανδρουλάκης είναι πρόεδρος του τρίτου κόμματος της βουλής (κατά τις δημσκοπήσεις δεύτερου) και κατά την ελληνική μυστική υπηρεσία και την δικαστική αρχή, υπήρχαν υπόνοιες για “αντεθνική” δράση του. Ποια είναι αυτή η “αντεθνική” δράση; Που κατέληξαν οι έρευνες; Δεν μπορεί να επικρέμαται μια τέτοια κατηγορία. Είναι βαριά. Θα αφήσει ο κ. Μητσοτάκης τον ελληνικό λαό να εμπιστεύεται κόμμα με αντεθνική δράση;

Αμερικανικό βομβαρδιστικό αξίας άνω των 500 εκατομμυρίων δολαρίων συνετρίβη κατά την προσγείωση σε στρατιωτική βάση

0

Το πλήρωμα του B-1B Lancer εκτινάχθηκε με επιτυχία (φωτό Air and Space Forces)

Ιανουάριος 5, 2024. Ελλάδα.

Στρατηγικό βομβαρδιστικό B-1B Lancer της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ συνετρίβη, χθες, κατά την προσγείωση στην αεροπορική βάση Ellsworth στην αμερικανική πολιτεία της Νότιας Ντακότα, μετέδωσε το ABC News.

Και τα τέσσερα μέλη του πληρώματος εκτινάχθηκαν με ασφάλεια και επέζησαν, ανέφερε η διοίκηση της βάσης.

Σύμφωνα με τον στρατό, το περιστατικό σημειώθηκε λόγω επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών . Ένας εκπρόσωπος της βάσης είπε στο περιοδικό Air & Space Forces ότι δεν μπορούσαν να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες για το περιστατικό.

Κάμερες τροχαίας που βρίσκονται κοντά στην αεροπορική βάση κατέγραψαν την έκρηξη. Μάρτυρες του αεροπορικού δυστυχήματος λένε ότι άκουσαν πολλές εκρήξεις.

Η αεροπορική βάση είναι κλειστή για πτητικές λειτουργίες. Τα μισά από τα 40 Lancers B-1B της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ εδρεύουν εκεί.

Το B-1B Lancer είναι το ταχύτερο στρατηγικό βομβαρδιστικό που διαθέτει το Πεντάγωνο . Τροφοδοτείται από 4 κινητήρες τζετ και έχει τελική ταχύτητα περίπου 1400 km/h. Τα φτερά έχουν μεταβλητή γεωμετρία, η οποία βοηθά στη βελτίωση της αεροδυναμικής του μηχανήματος.

Το αεροπλάνο μπορεί να μεταφέρει σχεδόν 60 τόνους όπλων , καθιστώντας το βαρύτερο βομβαρδιστικό στο αμερικανικό οπλοστάσιο.

Πύραυλοι κρουζ βάρους έως 23 τόνων μπορούν να προσαρτηθούν σε εξωτερικούς πυλώνες και μέσα στο βομβαρδιστικό μπορούν να μεταφέρουν άλλους 34 τόνους βόμβες. Η μέγιστη αυτονομία είναι 9400 km.

Ένα τυπικό πλήρωμα B-1 αποτελείται από δύο πιλότους και δύο αξιωματικούς οπλικών συστημάτων, όλα με καθίσματα εκτίναξης.

Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να αποσύρουν το B-1B Lancer την επόμενη δεκαετία, ένας από τους λόγους είναι το εξαιρετικά υψηλό κόστος λειτουργίας του βομβαρδιστικού.

Τα καύσιμα και η συντήρηση για μια αποστολή 12 ωρών κοστίζουν 948.003 $ .

Το B-1B Lancer κατασκευαζόταν μέχρι το 1988, με 104 μονάδες κατασκευής. Μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν 45 από αυτά. Στα τέλη του περασμένου αιώνα, υπολογίστηκε ότι το κόστος ενός B-1B Lancer ήταν 280 εκατομμύρια δολάρια. Προσαρμοσμένο για τον πληθωρισμό, από σήμερα αυτή η τιμή είναι ήδη πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια .

Το B-1B Lancer αποδεικνύεται ότι δεν είναι ένα εύκολο αεροπλάνο για πτήση. Μέχρι το 2001, οι ΗΠΑ είχαν χάσει 10 μονάδες και 17 πιλότους σε ατυχήματα.

—

The Hellenic Information Team

Νέες διαρροές: Το Ισραήλ υπόσχεται στρατιωτική και οικονομική βοήθεια  σε Τσαντ και Ρουάντα για να δεχθούν Παλαιστίνιους

0

Ιανουάριος 5, 2024. Ελλάδα.

Με βάσει διαρροών από ισραηλινές πολιτικές πηγές, η ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών (Μοσάντ) και το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών εργάζονται κρυφά για να πείσουν τις κυβερνήσεις του Τσαντ και της Ρουάντα να υποδεχθούν πρόσφυγες από τη Λωρίδα της Γάζας.

Σύμφωνα με τις διαρροές που εμφανίστηκαν την Παρασκευή, το Ισραήλ πρόσφερε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στις δύο χώρες, με αντάλλαγμα να δεχθεί δεκάδες χιλιάδες εκτοπισμένους Παλαιστίνιους.

Σύμφωνα με πηγή που αναφέρει το Sky News Arabia, το Ισραήλ θα προσφέρει στους Παλαιστίνιους της Γάζας «υλικούς πειρασμούς να μεταναστεύσουν στις δύο αφρικανικές χώρες».

Πριν από δύο ημέρες, ένα δημοσίευμα των μέσων ενημέρωσης αποκάλυψε ότι το Ισραήλ είχε μυστικές συνομιλίες με το Κονγκό και πολλές άλλες χώρες για να δεχθεί χιλιάδες εκτοπισμένους από τη Λωρίδα της Γάζας.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Zaman Yisrael» (Times of Israel), Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν ήδη συνομιλίες με το Κονγκό και δήλωσαν ότι «θα είναι έτοιμο να υποδεχθεί τους εκτοπισμένους από τη Γάζα».

Ανώτερη κυβερνητική πηγή εξήγησε στην εφημερίδα ότι Ισραηλινοί αξιωματούχοι «διεξάγουν συνομιλίες  και με άλλες χώρες για να υποδεχθούν τους εκτοπισμένους», χωρίς να αναφέρει αυτές τις χώρες.

Αλλά αργότερα, ένας ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος αρνήθηκε στους Times of Israel ότι οι αναφορές για συζητήσεις με το Κονγκό ήταν αληθινές.

Το Ισραήλ έχει συχνά υπαινιχθεί ή έχει μιλήσει ανοιχτά για την επιθυμία του να εκτοπίσει τους κατοίκους της Γάζας από τη Λωρίδα, αφού ανάγκασε σχεδόν δύο εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Την περασμένη εβδομάδα, η υπουργός Πληροφοριών Gila Gamliel είπε στην Κνεσέτ: «Ο κόσμος πρέπει να υποστηρίξει την ανθρωπιστική μετανάστευση από τη Γάζα, γιατί αυτή είναι η μόνη λύση που γνωρίζω».

Ο ακροδεξιός Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, δήλωσε επίσης: «Η προώθηση μιας λύσης που ενθαρρύνει τη μετανάστευση των κατοίκων της Γάζας είναι απαραίτητη. Είναι μια σωστή, δίκαιη, ηθική και ανθρώπινη λύση».

Τόνισε ότι η έξοδος των Παλαιστινίων από τη Λωρίδα της Γάζας «θα άνοιγε επίσης τον δρόμο για την επανίδρυση εβραϊκών οικισμών στα παλαιστινιακά εδάφη».

Το κάλεσμα του Ben Gvir ήρθε την επομένη μιας παρόμοιας κλήσης του Ισραηλινού υπουργού Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς, στην οποία είπε ότι οι Εβραίοι έποικοι πρέπει να επιστρέψουν στη Λωρίδα της Γάζας μετά το τέλος του πολέμου και ότι οι Παλαιστίνιοι της Λωρίδας θα πρέπει να ενθαρρύνονται να μεταναστεύσουν σε άλλες χώρες.

«Διαρροές: Το Ισραήλ πείθει τις αφρικανικές χώρες να υποδεχθούν πρόσφυγες από τη Γάζα»

—

The Hellenic Information Team

ΥΠΕΞ Γαλλίας: Το Ισραήλ δεν έχει το δικαίωμα να καθορίσει το μέλλον της Γάζας

0

Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Catherine Colonna (αρχείο από το Reuters)

Ιανουάριος 6, 2024. Ελλάδα.

Σε δηλώσεις που μπορεί να εξοργίσουν το Τελ Αβίβ, η Γαλλίδα υπουργός Εξωτερικών Κατρίν Κολονά είπε στο CNN την Παρασκευή ότι το Ισραήλ δεν έχει το δικαίωμα να καθορίσει το μέλλον της Λωρίδας της Γάζας, επικρίνοντας τις εκκλήσεις για εκτοπισμό του πληθυσμού της Λωρίδας και χαρακτηρίζοντάς τις ως «ανεύθυνες», γράφει η al Arabiya.

“Η Γάζα είναι παλαιστινιακή γη”

Στη συνέντευξή της στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, η Κολονά επιβεβαίωσε ότι η Λωρίδα της Γάζας είναι «παλαιστινιακή γη» και τόνισε την ανάγκη επιστροφής στις αρχές του διεθνούς δικαίου και του σεβασμού τους.

Θεώρησε ότι οι εκκλήσεις για επανεγκατάσταση των κατοίκων της Γάζας εκτός της Λωρίδας «μας κρατούν μακριά από μια λύση», επισημαίνοντας ότι «η Λωρίδα της Γάζας και η Δυτική Όχθη πρέπει μαζί να είναι μέρος του μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους».

«Υποστηρίζουμε τη λύση δύο κρατών»

Εξέφρασε επίσης την υποστήριξή του για μια λύση δύο κρατών στην παλαιστινιο-ισραηλινή σύγκρουση.

Η Κολονά τόνισε επίσης τη δέσμευση της χώρας της να επιδιώξει να αποφύγει οποιαδήποτε νέα κλιμάκωση της κατάστασης από οποιοδήποτε μέρος, συμπεριλαμβανομένων των γειτονικών περιοχών όπως ο Λίβανος και η Ερυθρά Θάλασσα.

«Δεν δεχόμαστε δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιους στη Γάζα»

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Ισραηλινός υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς είχε πει ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να δεχτεί μια κατάσταση στην οποία ζουν δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι στη Λωρίδα της Γάζας, προσθέτοντας ότι ο αριθμός των Παλαιστινίων που θα παραμείνουν στη Λωρίδα καθορίζει τον τρόπο συζήτησης του θέματος την ημέρα μετά το τέλος του πολέμου.

Ο Ισραηλινός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ εξέφρασε επίσης την υποστήριξή του στην ιδέα της επανεγκατάστασης Παλαιστινίων από τη Λωρίδα της Γάζας στο εξωτερικό, τονίζοντας ότι ο πόλεμος αντιπροσωπεύει «μια ευκαιρία να επικεντρωθούμε στην ενθάρρυνση της μετανάστευσης των Γάζας».

Ο πληθυσμός της Λωρίδας της Γάζας, σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές του Παλαιστινιακού Κεντρικού Γραφείου Στατιστικής, είναι 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι, αλλά το ζήτημα της διακυβέρνησης της λωρίδας μετά τον πόλεμο εξακολουθεί να αποτελεί σημείο διεθνούς διαμάχης.

«Προειδοποίηση κατά της εκτόπισης»

Αξίζει να σημειωθεί ότι από το ξέσπασμα της σύγκρουσης μεταξύ του Ισραήλ και των παλαιστινιακών ένοπλων ομάδων στη Γάζα, στις 7 του περασμένου Οκτωβρίου, μετά από μια ξαφνική επίθεση της Χαμάς σε οικισμούς και στρατιωτικές βάσεις στη Λωρίδα της Γάζας, το Κάιρο έχει προειδοποιήσει να μην εκτοπίσει τους Παλαιστινίους και να πιέσει στο Σινά, κάτι που το Ισραήλ έχει επανειλημμένα υπαινιχθεί.

—

The Hellenic Information Team

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ δέχθηκε να εξετάσει αν και κατά πόσον ο Τραμπ έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος

0

Το ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο δέχθηκε χθες Παρασκευή να εξετάσει την υπόθεση που αφορά το εάν και κατά πόσον ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος για την προεδρία σε δέκα μήνες, μετά την απόφαση της δικαιοσύνης στην πολιτεία Κολοράντο στα τέλη του περασμένου μήνα που απαγόρευσε ο πρώην πρόεδρος να συμπεριληφθεί στα ψηφοδέλτια των Ρεπουμπλικάνων όταν θα διεξαχθεί εκεί τον Μάρτιο η εσωκομματική ψηφοφορία για την ανάδειξη του υποψηφίου τους.

Διαβάστε επίσης:

Εμπλεκόμενο άμεσα στην -άκρως πολιτική- υπόθεση αυτή, το Ανώτατο Δικαστήριο, όπου οι συντηρητικοί έχουν καθαρή πλειοψηφία (6-3), ανήγγειλε πως θα την εξετάσει την 8η Φεβρουαρίου.

Ως να αποφασίσει ο κορυφαίος θεσμός της αμερικανικής δικαιοσύνης, τα ψηφοδέλτια θα πρέπει να συμπεριλάβουν το όνομα του Ντόναλντ Τραμπ τόσο στο Κολοράντο, όσο και στο Μέιν, έτερη πολιτεία όπου οι αρχές έλαβαν παρόμοια απόφαση.

Ο μεγιστάνας, αδιαφιλονίκητο φαβορί της εσωκομματικής διαδικασίας των Ρεπουμπλικάνων ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου, προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο -στο οποίο ονόμασε προσωπικά τρία μέλη κατά τη διάρκεια της θητείας του- ζητώντας να αποφανθεί για το ζήτημα.

Τη 19η Δεκεμβρίου, το Ανώτατο Δικαστήριο του Κολοράντο και κατόπιν, την 28η Δεκεμβρίου, η υπουργός Εσωτερικών του Μέιν αποφάσισαν να απαγορεύσουν στον Ντόναλντ Τραμπ να είναι υποψήφιος στην εσωκομματική ψηφοφορία του GOP. Οι αποφάσεις αυτές χαρακτηρίστηκαν ιστορικές.

Και στις δύο περιπτώσεις, το επιχείρημα στο οποίο βασίστηκε η λήψη των αποφάσεων είναι πως ο δισεκατομμυριούχος είναι ακατάλληλος για το κορυφαίο αξίωμα διότι ενεπλάκη σε «ανταρσία» όταν έγινε η αιματηρή επίθεση οπαδών του στο ομοσπονδιακό Καπιτώλιο την 6η Ιανουαρίου 2021, δυνάμει του άρθρου 3 της 14ης τροπολογίας του Συντάγματος των ΗΠΑ.

Το φλέγον ερώτημα

Η 14η τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος υιοθετήθηκε το 1868· στο στόχαστρο την εποχή βρίσκονταν οι οπαδοί της Συνομοσπονδίας, οι Νότιοι που ηττήθηκαν στον εμφύλιο πόλεμο της απόσχισης (1861-1865), ώστε να αποκλείονται από κάθε δημόσιο αξίωμα όσοι, ενώ είχαν ορκιστεί να υπερασπίζονται το Σύνταγμα, διέπραξαν «ανταρσία» ή «στάση».

Είναι όμως η τροπολογία εφαρμοστέα στην υπόθεση του Ντόναλντ Τραμπ; Αυτό είναι το φλέγον ερώτημα για το οποίο καλείται να αποφανθεί το ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο.

Κατά την επιχειρηματολογία του Ντόναλντ Τραμπ και της ομάδας των δικηγόρων του, αν η απόφαση που έλαβε η δικαιοσύνη στο Κολοράντο εφαρμοστεί, «θα σημάνει την πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ που το δικαστικό σύστημα εμποδίζει τους ψηφοφόρους να καταθέσουν την ψήφο τους υπέρ βασικού υποψηφίου μεγάλου κόμματος για την προεδρία».

Κατ’ αυτούς, μόνο αρμόδιο για να πάρει αποφάσεις για το ζήτημα είναι το Κογκρέσο.

Οι δικηγόροι του κ. Τραμπ επιχειρηματολόγησαν ακόμη πως το άρθρο 3 της 14ης τροπολογίας δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωσή του, αφού ήταν ακόμη πρόεδρος την 6η Ιανουαρίου 2021, καθώς και ότι τα γεγονότα εκείνης της ημέρας δεν ήταν «εξέγερση» και ο μεγιστάνας «επ’ ουδενί συμμετείχε σε εξέγερση».

Εκατοντάδες οπαδοί του Ντόναλντ Τραμπ είχαν επιτεθεί τότε στο ομοσπονδιακό Καπιτώλιο, ναό της αμερικανικής δημοκρατίας, για να εμποδίσουν την τυπική επικύρωση στο Κογκρέσο της νίκης του αντιπάλου του Τζο Μπάιντεν στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2020.

Ο Ρεπουμπλικάνος πρώην πρόεδρος και οι πιο παθιασμένοι υποστηρικτές του εξακολουθούν να διατείνονται, χωρίς να παρουσιάζουν καμιά απόδειξη, πως εκείνος ήταν ο νικητής των προεδρικών εκλογών του 2020.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

JOHN J. MEARSHEIMER: Γενοκτονία στη Γάζα

0

JOHN J. MEARSHEIMER

4 Ιανουαρίου 2024

Γράφω για να τονίσω ένα πραγματικά σημαντικό έγγραφο που θα πρέπει να κυκλοφορήσει ευρέως και να διαβαστεί προσεκτικά από οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για τον συνεχιζόμενο πόλεμο της Γάζας.

Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στην «αναφορά» 84 σελίδων που κατέθεσε η Νότια Αφρική στο Διεθνές Δικαστήριο (ICJ) στις 29 Δεκεμβρίου 2023, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι διέπραξε γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα.1 Υποστηρίζει ότι οι ενέργειες του Ισραήλ από τότε που που ξεκίνησε ο πόλεμος στις 7 Οκτωβρίου 2023 «προορίζονται να επιφέρουν την καταστροφή ενός σημαντικού τμήματος της παλαιστινιακής εθνικής, φυλετικής και εθνοτικής ομάδας… στη Λωρίδα της Γάζας». (1) Η κατηγορία αυτή εντάσσεται σαφώς στον ορισμό της γενοκτονίας στη Σύμβαση της Γενεύης, την οποία έχει υπογράψει το Ισραήλ.

Η αναφορά είναι μια υπέροχη περιγραφή του τι κάνει το Ισραήλ στη Γάζα. Είναι περιεκτική, καλογραμμένη, τεκμηριωμένη και διεξοδικά τεκμηριωμένη. Έχει τρία κύρια στοιχεία.

Πρώτον, περιγράφει λεπτομερώς τη φρίκη που έχει επιφέρει ο Ισραηλινός Στρατός στους Παλαιστίνιους από τις 7 Οκτωβρίου 2023 και εξηγεί γιατί τους επιφυλάσσει πολύ περισσότερους θανάτους και καταστροφή.

Δεύτερον, παρέχει ένα ουσιαστικό σύνολο αποδεικτικών στοιχείων που δείχνουν ότι οι Ισραηλινοί ηγέτες έχουν πρόθεση γενοκτονίας εναντίον των Παλαιστινίων. (59-69) Πράγματι, τα σχόλια των Ισραηλινών ηγετών –όλα σχολαστικά τεκμηριωμένα– είναι συγκλονιστικά. Θυμάται κανείς πώς οι Ναζί μιλούσαν για την αντιμετώπιση των Εβραίων όταν διαβάζει πώς οι Ισραηλινοί σε «θέσεις ύψιστης ευθύνης» μιλούν για την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων. (59) Ουσιαστικά, το έγγραφο υποστηρίζει ότι οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα, σε συνδυασμό με τις δηλώσεις προθέσεων των ηγετών του, καθιστούν σαφές ότι η ισραηλινή πολιτική «υπολογίζεται ότι θα επιφέρει τη φυσική καταστροφή των Παλαιστινίων στη Γάζα». (39).

Τρίτον, το έγγραφο καταφέρνει να θέσει τον πόλεμο της Γάζας σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, καθιστώντας σαφές ότι το Ισραήλ αντιμετωπίζει τους Παλαιστίνιους στη Γάζα σαν ζώα σε κλουβιά για πολλά χρόνια. Παραθέτει αποσπάσματα από πολλές εκθέσεις του ΟΗΕ που περιγράφουν λεπτομερώς τη σκληρή μεταχείριση του Ισραήλ προς τους Παλαιστινίους. Εν ολίγοις, η αναφορά καθιστά σαφές ότι αυτό που έκαναν οι Ισραηλινοί στη Γάζα από τις 7 Οκτωβρίου είναι μια πιο ακραία εκδοχή αυτού που έκαναν πολύ πριν από τις 7 Οκτωβρίου.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλά από τα γεγονότα που περιγράφονται στο έγγραφο της Νοτίου Αφρικής έχουν αναφερθεί προηγουμένως στα μέσα ενημέρωσης. Αυτό που κάνει την αναφορά τόσο σημαντική, ωστόσο, είναι ότι συγκεντρώνει όλα αυτά τα γεγονότα σε ένα μέρος και παρέχει μια γενική και πλήρως υποστηριζόμενη περιγραφή της ισραηλινής γενοκτονίας. Με άλλα λόγια, παρέχει τη μεγάλη εικόνα χωρίς να παραμελεί τις λεπτομέρειες.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η ισραηλινή κυβέρνηση χαρακτήρισε τις κατηγορίες «συκοφαντία αίματος» που «δεν έχει καμία πραγματική και δικαστική βάση». Επιπλέον, το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι «η Νότια Αφρική συνεργάζεται με μια τρομοκρατική ομάδα που ζητά την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ».3 Μια προσεκτική ανάγνωση του εγγράφου, ωστόσο, καθιστά σαφές ότι δεν υπάρχει βάση για αυτούς τους ισχυρισμούς. Στην πραγματικότητα, είναι δύσκολο να δούμε πώς το Ισραήλ θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του με ορθολογικό-νομικό τρόπο όταν ξεκινήσουν οι διαδικασίες. Άλλωστε, τα ωμά γεγονότα είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν.

Επιτρέψτε μου να προσφέρω μερικές επιπλέον παρατηρήσεις σχετικά με τις καταγγελίες της Νότιας Αφρικής.

Πρώτον, το έγγραφο τονίζει ότι η γενοκτονία διαφέρει από άλλα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αν και «υπάρχει συχνά στενή σύνδεση μεταξύ όλων αυτών των πράξεων». (1) Για παράδειγμα, η στόχευση αμάχου πληθυσμού για να κερδιθεί ένας πόλεμος –όπως συνέβη όταν η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδισαν γερμανικές και ιαπωνικές πόλεις στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο– είναι έγκλημα πολέμου, αλλά όχι γενοκτονία. Η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσπαθούσαν να καταστρέψουν «ένα σημαντικό μέρος» ή το σύνολο των ανθρώπων σε αυτές τις στοχευόμενες πολιτείες. Η εθνοκάθαρση που στηρίζεται στην επιλεκτική βία είναι επίσης έγκλημα πολέμου, αν και δεν είναι επίσης γενοκτονία, μια ενέργεια που ο Omer Bartov, ο γεννημένος στο Ισραήλ ειδικός στο Ολοκαύτωμα, αποκαλεί «το έγκλημα όλων των εγκλημάτων».

Για την ιστορία, πίστευα ότι το Ισραήλ ήταν ένοχο σοβαρών εγκλημάτων πολέμου –αλλά όχι γενοκτονίας– κατά τους δύο πρώτους μήνες του πολέμου, παρόλο που υπήρχαν αυξανόμενες ενδείξεις για αυτό που ο Μπάρτοφ αποκάλεσε «γενοκτονική πρόθεση» εκ μέρους των Ισραηλινών ηγετών.5 Αλλά μου έγινε σαφές μετά τη λήξη της εκεχειρίας στις 24-30 Νοεμβρίου 2023 και το Ισραήλ επέστρεψε στην επίθεση, ότι οι Ισραηλινοί ηγέτες στην πραγματικότητα επιδίωκαν να καταστρέψουν σωματικά ένα σημαντικό μέρος του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας.

Δεύτερον, παρόλο που η αναφορά της Νότιας Αφρικής επικεντρώνεται στο Ισραήλ, έχει τεράστιες επιπτώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικά στον Πρόεδρο Μπάιντεν και τους κύριους συνεργάτες του. Γιατί; Επειδή δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διοίκηση του Μπάιντεν συνεργάζεται στη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ, η οποία είναι επίσης μια ποινική πράξη σύμφωνα με τη σύμβαση γενοκτονίας. Παρά την παραδοχή του ότι το Ισραήλ ασχολείται με “αδιάκριτους βομβαρδισμούς”, ο Πρόεδρος Μπάιντεν δήλωσε επίσης ότι “δεν πρόκειται να κάνουμε κάτι άλλο εκτός από την προστασία του Ισραήλ. Ούτε ένα πράγμα».6 Υπήρξε πιστός στον λόγο του, φτάνοντας στο σημείο να παρακάμψει το Κογκρέσο δύο φορές για να στείλει γρήγορα επιπλέον οπλισμό στο Ισραήλ. Αφήνοντας κατά μέρος τις νομικές συνέπειες της συμπεριφοράς του, το όνομα του Μπάιντεν – και το όνομα της Αμερικής – θα συσχετιστεί για πάντα με αυτό που είναι πιθανό να γίνει μια από τις περιπτώσεις εγχειριδίων απόπειρας γενοκτονίας.

Τρίτον, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έβλεπα την ημέρα που το Ισραήλ, μια χώρα γεμάτη με επιζώντες του Ολοκαυτώματος και τους απογόνους τους, θα αντιμετώπιζε σοβαρή κατηγορία γενοκτονίας. Ανεξάρτητα από το πώς παίζει αυτή η υπόθεση στο ICJ (Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο) – και εδώ γνωρίζω πλήρως τους ελιγμούς που οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα χρησιμοποιήσουν για να αποφύγουν μια δίκαιη δίκη – στο μέλλον το Ισραήλ θα θεωρηθεί ευρέως υπεύθυνο για μια από τις κανονικές περιπτώσεις γενοκτονίας.

Τέταρτον, το έγγραφο της Νότιας Αφρικής υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε ότι αυτή η γενοκτονία θα τελειώσει σύντομα, εκτός αν το ICJ παρέμβει με επιτυχία. Αναφέρει δύο φορές τα λόγια του ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu στις 25 Δεκεμβρίου 2023 για να τα τονίσει με δυναμικό τρόπο: «Δεν σταματάμε, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε και εμβαθύνουμε τις μάχες τις επόμενες ημέρες και αυτό θα πάρει πολύ χρόνο δεν είναι κοντά το τέλος του». (8, 82) Ας ελπίσουμε ότι η Νότια Αφρική και το IJC θα σταματήσουν τις μάχες, αλλά στην τελική ανάλυση η δύναμη των διεθνών δικαστηρίων να εξαναγκάσουν χώρες όπως το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εξαιρετικά περιορισμένη.

Τέλος, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια φιλελεύθερη δημοκρατία με διανοούμενους, συντάκτες εφημερίδων, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, ειδήμονες και μελετητές, οι οποίοι συνήθως διακηρύσσουν τη βαθιά δέσμευσή τους στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. Τείνουν να είναι ιδιαίτερα καταγγελτικοί όταν χώρες διαπράττουν εγκλήματα πολέμου, ειδικά εάν εμπλέκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες ή οποιοσδήποτε από τους συμμάχους τους. Στην περίπτωση της γενοκτονίας που διαπράττει το Ισραήλ, ωστόσο, οι περισσότεροι απο το φιλελεύθερο mainstream έχουν πει λίγα πράγματα για τις άγριες ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα ή τη γενοκτονική ρητορική των ηγετών του. Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα εξηγήσουν την ενοχλητική σιωπή τους. Ανεξάρτητα από αυτό, η ιστορία δεν θα είναι ευγενική με αυτούς, καθώς δεν είπαν σχεδόν μια λέξη, ενώ η χώρα τους ήταν συνεργάτης σε ένα φρικτό έγκλημα, που διαπράχθηκε υπο τα όμματα όλων.

Ποιους θεσμούς εμπιστεύονται οι Γερμανοί;

0

4 Ιανουαρίου 2024

Γιατροί και αστυνομικοί στην κορυφή των προτιμήσεων, ενώ και οι δημοσιογράφοι φαίνεται ότι χαίρουν εκτίμησης. Ενδιαφέρουσα η σύγκριση με αντίστοιχες ελληνικές έρευνες.

https://p.dw.com/p/4ar4Y

Αστυνομικοί, αλλά και γιατροί συγκεντρώνουν κορυφαία ποσοστά εμπιστοσύνηςΕικόνα: Roberto Pfeil/dpa/picture alliance 

Ποιους θεσμούς εμπιστεύονται περισσότεροι οι Γερμανοί; Σε αυτό το ερώτημα επιχειρεί να δώσει απάντηση η έρευνα του Trendbarometer για λογαριασμό των τηλεοπτικών δικτύων RTL, ntv και του περιοδικού Stern, τα αποτελέσματα της οποίας ανακοινώθηκαν την Πέμπτη. Σημειωτέον ότι για τη συγκεκριμένη καταγραφή ο όρος «θεσμός» μπορεί να επιδέχεται μία ευρύτερη ερμηνεία, καθώς η έρευνα περιλαμβάνει ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους και επίσης, για πρώτη φορά, τα social media.

Περισσότερο από όλους τους θεσμούς οι Γερμανοί εμπιστεύονται, με το εντυπωσιακό ποσοστό 81%, την αστυνομία και τους «γιατρούς». Δεν γίνεται διαχωρισμός ανάμεσα σε δημόσιες και ιδιωτικές κλινικές, ανάμεσα σε γιατρούς που είναι συμβεβλημένοι με δημόσια ταμεία ή όχι. Στην τρίτη θέση με ποοστό 74% βρίσκεται το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο, ακολουθούν τα γερμανικά Πανεπιστήμια με 73%, ενώ και τα «Δικαστήρια» στο σύνολό τους συγκεντρώνουν ποσοστό 71%.

Εμπιστοσύνη στον στρατό, όχι στις Εκκλησίες

Μάθημα στο Πανεπιστήμιο του Ντύσελντορφ
Υψηλό είναι το ποσοστό εμπιστοσύνης στα γερμανικά ΠανεπιστήμιαΕικόνα: Olaf Döring/imageBROKER/picture alliance

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύγκριση με αντίστοιχες έρευνες που είχαν γίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Οι Έλληνες είχαν δηλώσει ότι εμπιστεύονται κυρίως τον στρατό και το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ), ενώ σχετικά υψηλά ήταν τα ποσοστά εμπιστοσύνης προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, την ΕΛΣΤΑΤ, την κυβέρνηση και την αστυνομία. Λίγο πιο χαμηλό ήταν το ποσοστό της Εκκλησίας, ενώ στις τελευταίες θέσεις της κατάτατξης είχαν υποχωρήσει τα μέσα ενημέρωσης.

Στη Γερμανία ο στρατός μπορεί να μην βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις της σχετικής κατάταξης, ωστόσο για το 2024 καταγράφει τη μεγαλύτερη άνοδο, κατά επτά ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας στο 53%. Όσον αφορά τους θρησκευτικούς θεσμούς, τα στοιχεία είναι μάλλον ετερόκλητα: το Κεντρικό Εβραϊκό Συμβούλιο συγκεντρώνει ποσοστό 41%, η Ευαγγελική Εκκλησία 28%, η Καθολική Εκκλησία μόλις 10% και το Ισλάμ 6%.

Παλαιά και νέα ΜΜΕ

Μαθήτρια με smartphone
Στην τελευταία θέση της κατάταξης τα μέσα κοινωνικής δικτύωσηςΕικόνα: Panthermedia/IMAGO

Σχετικά ευχάριστα είναι τα νέα για την παραδοσιακή δημοσιογραφία, αν αναλογιστούμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το επάγγελμα διεθνώς: Ο ένας στους δύο Γερμανούς δηλώνει ότι εμπιστεύεται το ραδιόφωνο. Το 41% εμπιστεύεται τον γραπτό τύπο, ενώ η τηλεόραση συγκεντρώνει χαμηλότερο ποσοστό και συγκεκριμένα 27%. Σημαίνει αυτό ότι πολλοί, ίσως οι νεότεροι, έχουν μεταπηδήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Δύσκολο να πιστέψουμε κάτι τέτοιο. Τα social media περιλαμβάνονται για πρώτη φορά στην έρευνα του Trendbarometer, αλλά περιορίζονται στην 36η και τελευταία θέση της σχετικής κατάταξης, με ποσοστό 3%.

Για μία ακόμη χρονιά η έρευνα καταγράφει μειωμένη εμπιστοσύνη στην πολιτική. Μόλις ο ένας στους πέντε Γερμανούς δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον θεσμό του Καγκελάριου (ποσοστό 20% έναντι 33% το 2023) ή την κυβέρνηση στο σύνολό της (21%). Για τα πολιτικά κόμματα το ποσοστό μειώνεται στο 13% (έναντι 17% τον περασμένο χρόνο). Αξιοσημείωτο είναι ωστόσο το υψηλό ποσοστό εμπιστοσύνης (66%) προς τον θεσμό του Προέδρου της Ομοσπονδιακής Γερμανίας.

Jannis Papadimitriou für App PROVISORISCH
Γιάννης Παπαδημητρίου Νομικός και δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και οικονομικά θέματα.
DW

Μαινόμενοι Γερμανοί αγρότες κατά του αντικαγκελάριου Χάμπεκ

0

15 ώρες πριν

Πρωτοφανείς σκηνές χθες βράδυ σε λιμάνι της Βόρειας Θάλασσας. Αγρότες εισέβαλαν σε φέρι μπόουτ, στο οποίο επέβαινε ο υπ. Οικονομίας Χάμπεκ. Καταδικάζουν τα κόμματα.

https://p.dw.com/p/4au5O

To πλοίο στο οποίο επέβαινε ο Ρόμπερτ Χάμπεκ στο λιμάνι ΣλιτζίλΕικόνα: picture alliance/dpa/WestküstenNews 

Επεισοδιακά, απροσδόκητα, με βία και ένταση μπήκε η νέα χρονιά για τον αντικαγκελάριο και υπ. Οικονομίας και Ενέργειας από τους Πρασίνους Ρόμπερτ Χάμπεκ, όταν χθες βράδυ μαινόμενοι αγρότες από το κρατίδιο του Σλέσβιχ Χολστάιν, οι οποίοι διαδηλώνουν εδώ και καιρό για τις σχεδιαζόμενες περικοπές στον αγροτικό τομέα, εισέβαλαν κυριολεκτικά στο οχηματαγωγό πλοίο, στο οποίο επέβαινε.

Δεν τον άφησαν να αποβιβαστεί από το πορθμείο στο μικρό λιμάνι Σλιτζίλ, ενώ επέστρεφε από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές του στο νησάκι Χάλιγκ Χόγκε της Βόρειας Θάλασσας. Mάλιστα ο Γερμανός αντικαγκελάριος αναγκάστηκε να επιστρέψει στο νησί και να μεταβεί στην ηπειρωτική χώρα με άλλο φέρι μποτ, γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα).

Σύμφωνα μάλιστα με την ακτοπλοϊκή εταιρεία Wyker, που διαχειρίζεται το πορθμείο στο οποίο συνέβησαν τα έκτροπα, πρόκειται για πρωτοφανή επεισόδια στην ιστορία της ναυτιλιακής εταιρείας, που μετρά σχεδόν 140 χρόνια. Μάλιστα εκτός από τον αντικαγκελάριο, ως συνέπεια των επεισοδίων, εμποδίστηκε η αποβίβαση άλλων περίπου 30 επιβατών καθώς και ενός φορτηγού.

Καταδίκη από κυβέρνηση, αντιπολίτευση και Ένωση Αγροτών

Αγρότες και στη Βαυαρία στους δρόμους,  4.1.2024
Από κινητοποίηση των αγροτών στη Βαυαρία, 4.1.2024Εικόνα: Stefan Puchner/dpa/picture alliance

Η οργή των περίπου 100 αγροτών δεν μετριάστηκε ούτε από τη χθεσινή μερική υποχώρηση της γερμανικής κυβέρνησης για σταδιακή και όχι άμεση κατάργηση της αγροτικής επιδότησης για το ντίζελ των αγροτικών οχημάτων. Σύμφωνα με το Βερολίνο, η επίμαχη επιδότηση θα καταργηθεί τμηματικά μέχρι το 2026, κάτι που δεν αρκεί όμως για τους αγρότες, δεδομένου ότι εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα μέτρων λιτότητας που αναμένεται να τους πλήξουν τα επόμενα χρόνια. Μεταξύ αυτών και αλλαγές στο διαχρονικά ευνοϊκό καθεστώς τελών κυκλοφορίας για τα αγροτικά οχήματα.

Οι περικοπές αυτές εντάσσονται  στον ευρύτερο περιορισμό των κρατικών δαπανών στον προϋπολογισμό του 2024, ως επακόλουθο της απόφασης του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που παγώνει τα λεγόμενα «κρυφά ταμεία»  και απαιτεί προσαρμογή στις συνταγματικές επιταγές για τον δημόσιο δανεισμό.

Σφοδρή πάντως είναι σήμερα τόσο από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, όσο και από την αξιωματική αντιπολίτευση των Χριστιανοδημοκρατών η αντίδραση για την επίθεση των αγροτών διαδηλωτών κατά του Ρόμπερτ Χάμπεκ. Για «επαίσχυντη» πράξη κάνει λόγο ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Χεμπεστράιτ, ενώ και ο υπέρμαχος των δικαιωμάτων των αγροτών, ο Πράσινος υπ. Γεωργίας Τζεμ Έζντεμιρ καταδίκασε την επίθεση. «Όπου οι λέξεις αντικαθίστανται από προσβολές και τα επιχειρήματα με τη βία, τα δημοκρατικά όρια ξεπερνιούνται» ανέφερε σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα Χ η Πράσινη υπ. Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ.

«Η βία κατά ανθρώπων ή οι φθορές σε περιουσίες δεν έχουν θέση στον πολιτικό διάλογο» ανέφερε σε παρέμβασή του ο υπ. Δικαιοσύνης. Από την πλευρά του και ο Χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργός του Σλέσβιχ Χολστάιν Ντάνιελ Γκύντερ καταδίκασε τα χθεσινοβραδινά έκτροπα, λέγοντας ότι κάθε διαμαρτυρία έχει όρια, τα οποία χθες ξεπεράστηκαν.

Ηχηρή αντίθετη άποψη εξέφρασε ωστόσο η επικεφαλής της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία, Αλίς Βάιντελ, η οποία ανέφερε ότι στην πραγματικότητα ο Ρόμπερτ Χάμπεκ δεν επιδιώκει διάλογο με τους αγρότες και πλέον ούτε οι πολίτες «τον παίρνουν στα σοβαρά».

Επόμενη στάση: Καγκελαρία

Ο Ρόμπερτ Χάμπεκ
Ο αντικαγκελάριος και υπ. Οικονομίας και Ενέργειας Ρόμπερτ ΧάμπεκΕικόνα: Michael Kappeler/dpa/picture alliance

Από την πλευρά της πάντως και η Γερμανική Ένωση Αγροτών με σημερινή της ανακοίνωση καταδικάζει την επίθεση στον αντικαγκελάριο, λέγοντας ότι αντίστοιχες ενέργειες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. «Περιορισμοί και μπλόκα αυτού του τύπου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά», αναφέρει η ένωση. «Η βία και ο εξαναγκασμός δεν έχουν χώρο στις κινητοποιήσεις» σχολίασε ο ΓΓ της Γερμανική Ένωσης Αγροτών Μπέρνχαρντ Κρούσκεν μιλώντας στο δίκτυο WDR.

Όσο για τον Ρόμπερτ Χάμπεκ, κρατώντας χαμηλούς τόνους, ανέφερε πως αναγνωρίζει πλήρως τα προβλήματα των αγροτών, όμως αυτό που τον ανησυχεί είναι η έξαρση της βίας. «Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι ανεβαίνουν οι τόνοι στη χώρα» ανέφερε χαρακτηριστικά τονίζοντας την αξία του δικαιώματος στη διαδήλωση και κάνοντας λόγο για ένα «πολύτιμο αγαθό», το οποίο καταστρέφει η βία.

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις αναμένεται να συνεχιστούν και την επόμενη εβδομάδα σε διάφορα γερμανικά κρατίδια. Θα κορυφωθούν στις 15 Ιανουαρίου, με τρακτέρ από όλη τη Γερμανία  να αναμένονται έξω από την καγκελαρία, σύμφωνα με εκπροσώπους των αγροτών.