Αρχική Blog Σελίδα 1497

Δ. Κόντης: ο Βενιζέλος και το Ζήτημα της Κορυτσάς στο Παρίσι, 1919-1920.- Μέρος Β: Το Δίλημμα του Βενιζέλου

0

 

 του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη*

Φωτογραφία: η Συνθήκη του Λονδίνου που άφησε το Βορειοηπειρωτικό ανεπίλυτο

Διαχρονικά ο καθοριστικός παράγοντας που οδήγησε στην απόδοση της Β. Ηπείρου στην Αλβανία ήταν ο ανταγωνισμός των Μεγάλων Δυνάμεων για την ευρύτερη περιοχή, ενώ το Αλβανικό Ζήτημα ποτέ δεν εξετάστηκε αυτόνομα, ούτε το 1912-13 στο Λονδίνο, ούτε το 1919-20 στο Παρίσι. Στο Λονδίνο, οι εύθραυστες ισορροπίες στην Ευρωπαϊκή Συμφωνία οδήγησαν στο να ψηφιστεί η γραμμή Στύλος-Κορυτσά, ως βάση για τον καθορισμό των ελληνοαλβανικών συνόρων. Με το τέλος του Α’ΠΠ, το Αλβανικό Ζήτημα αποτελούσε κομμάτι του Αδριατικού Ζητήματος, αφού συνδέθηκε με την μυστική συνθήκη του Λονδίνου του 1915 και τα αντικρουόμενα συμφέροντα Ρώμης-Βελιγραδίου για τις Δαλματικές Ακτές με επίκεντρο το Φιούμε, την σημερινή Ριέκα της Κροατίας. Όπως θα τόνιζε και ο Έντουαρτ Γκρέι στην αυτοβιογραφία του[i], η δυσκολότερη εξωτερική πολιτική συνίστατο στο να κρατηθεί η ισορροπία μεταξύ συμμάχων. Ιταλία, Σερβία και Ελλάδα είχαν πολεμήσει στο πλευρό των Βρετανών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και προσδοκούσαν ανταλλάγματα.

Η Βρετανική και η Γαλλική κυβέρνηση δεσμεύονταν από την μυστική Συνθήκη του Λονδίνου του 1915, όπου η Β. Αλβανία θα δινόταν στην Σερβία και στο Μαυροβούνιο, ενώ η Ν. Αλβανία, δηλαδή η Β. Ήπειρος, θα παραχωρούνταν στην Ελλάδα. Με την ίδια συνθήκη οι Αγγλογάλλοι είχαν υποσχεθεί στους Ιταλούς το 1915, εδαφικά ανταλλάγματα στις Δαλματικές Ακτές, που τότε κατείχε η Αυστροουγγαρία, για να προσχωρήσουν στην Αντάντ και να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον των Αυστριακών. Το τέλος του Α’ΠΠ έφερε την διάλυση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων και την δημιουργία του Βασίλειου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Αυτές ήταν οι αλλαγές στον πολιτικό χάρτη της Ευρώπης που δημιούργησαν το Αδριατικό Ζήτημα. Η χώρα που αντιτάχθηκε στην εφαρμογή της Συνθήκης του Λονδίνου ήταν οι Η.Π.Α. και η δυσαρέσκεια του προέδρου Ουίλσον εκφράστηκε στο πρώτο από τα 14 σημεία, όπου και ζητούσε την κατάργηση της μυστικής διπλωματίας.

Αρχικά, την περίοδο που συζητήθηκε το Ελληνικό Ζήτημα, στην ειδική επιτροπή στο Παρίσι, η ιταλική κυβέρνηση ήταν αντίθετη στις ελληνικές επιδιώξεις στην Β. Ήπειρο και επιθυμούσε να διατηρηθούν τα σύνορα του 1913, που προέβλεπε το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας[ii]. Όμως  στα τέλη Ιουνίου του 1919 επήλθε αλλαγή στην σύνθεση της ιταλικής κυβέρνησης και ο Τιττόνι ανέλαβε υπουργός των Εξωτερικών. Ο Βενιζέλος διατηρούσε καλές σχέσεις με τον Τιττόνι από την εποχή που ήταν πρεσβευτής της Ιταλίας στο Παρίσι. Η μυστική συμφωνία Βενιζέλου-Τιττόνι[iii] άλλαξε ριζικά την κατάσταση, καθώς ο Βενιζέλος την παρουσίασε και επίσημα στο Ανώτατο Συμβούλιο των Συμμάχων στο Παρίσι στις 13 Ιανουαρίου του 1920. Πρέπει επίσης να τονιστεί πως η απόδοση της Κορυτσάς στην Ελλάδα δεν αποτελούσε προϋπόθεση, ώστε να εφαρμοστεί η συμφωνία, που επίσης αφορούσε στην Θράκη, στη Μικρά Ασία και στα Δωδεκάνησα, καθώς Βενιζέλος και Τιττόνι γνώριζαν την αντίδραση του Ουίλσον. Πλέον Βρετανία-Γαλλία-Ιταλία δεν έφερναν αντίρρηση στην απόδοση της Β. Ηπείρου στην Ελλάδα. Θα έπρεπε όμως να συναινέσουν και οι Η.Π.Α. Ο πρόεδρος Ουίλσον είχε υποστεί βαρύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο τον Οκτώβριο του 1919 και η  κατάστασή του είχε δημιουργήσει ένα κενό εξουσίας στον Λευκό Οίκο, καθώς σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο εκείνης της εποχής ο αντιπρόεδρος Μάρσαλ δεν μπορούσε να αναλάβει την προεδρία. Έτσι η κατάσταση του Ουίλσον θα παρέμενε κρυφή για αρκετούς μήνες[iv]. Πάντως ο Λευκός Οίκος, εξ ονόματος του προέδρου, αντέδρασε έντονα στον αποκαλούμενο «Συμβιβασμό του Ιανουαρίου» και συνέχιζε να αντιδρά στην απόδοση της Κορυτσάς στην Ελλάδα, όπως και στην απόδοση της Σκόδρας στους νοτιο-Σλάβους[v].

Ο Βενιζέλος είχε επιχειρήσει μια, ατυχή με τα σημερινά δεδομένα, σύγκριση στο Παρίσι μεταξύ του Ιρλανδικού και του Αλβανικού Ζητήματος. Θα επισήμαινε πως οι σχέσεις μεταξύ ορθοδόξων και μουσουλμάνων στην Αλβανία δεν ήταν το ίδιο ήρεμες με αυτές μεταξύ των καθολικών και των αγγλικανών της Ιρλανδίας. Ενώ στην Ιρλανδία δεν είχε γίνει ποτέ εμφύλιος πόλεμος [εδώ η Ιστορία θα διέψευδε τον Βενιζέλο], στην Αλβανία διεξαγόταν ένας θρησκευτικός εμφύλιος εδώ και 300 χρόνια[vi]. Το 1916, η γαλλική στρατιωτική διοίκηση στην Κορυτσά, στην προσπάθειά της να επανέλθει η ηρεμία στην περιοχή μεταξύ του ορθόδοξου και του μουσουλμανικού στοιχείου, είχε ιδρύσει την «Αυτόνομη Δημοκρατία της Κορυτσάς», η οποία θα διοικούνταν από ένα 14μελές συμβούλιο αποτελούμενο από 7 ορθοδόξους και 7 μουσουλμάνους. Επίσημη γλώσσα θα ήταν η αλβανική, ενώ η σημαία της Δημοκρατίας της Κορυτσάς θα ήταν αυτή του Σκεντέρμπεη (δηλαδή η αλβανική), συνδυασμένη με τις παραδοσιακές τρίχρωμες ρίγες  (Tricolore) της γαλλικής δημοκρατίας.

Στις αρχές του 1920, το μουσουλμανικό στοιχείο της περιοχής βρισκόταν σε εγρήγορση. Στην περιοχή της Κορυτσάς δρούσε και πάλι η ένοπλη ομάδα του Σαλί Μπούτκα, ο οποίος το 1916 είχε λεηλατήσει τη Μοσχόπολη. Ο Βενιζέλος είχε μια εξαιρετική δικαιολογία για να αγνοήσει τις συστάσεις των Συμμάχων και να καταλάβει την Κορυτσά, καθώς ο Σαλί Μπούτκα μετά από την λεηλασία της Μοσχόπολης το 1916 διέδιδε πως θα έκαιγε και θα λεηλατούσε και την Κορυτσά, αν δεν υψωνόταν η αλβανική σημαία στην πόλη, όπως και τελικά έγινε από τους Γάλλους με την «Αυτόνομη Δημοκρατία της Κορυτσάς.» Η απειλή του Μπούτκα είχε οδηγήσει τον Βενιζέλο στο να ζητήσει την είσοδο του γαλλικού στρατού  στην Κορυτσά στα τέλη του 1916[vii]. Το 1920 τα άτακτα σώματα του Μπούτκα είχαν οχυρωθεί στην περιοχή της λίμνης του Μαλίκ, βόρεια από την Κορυτσά και αποτελούσαν μια υπαρκτή απειλή για την ασφάλεια της πόλης. Η έκρυθμη κατάσταση που επικρατούσε στην περιοχή επισημάνθηκε στο Foreign Office από τον Λήπερ, ο οποίος θεωρούσε πως η είσοδος του ελληνικού στρατού στην Κορυτσά θα οδηγούσε σε γενικευμένο ελληνοαλβανικό πόλεμο[viii]. Η ίδρυση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κορυτσάς δεν είχε ομαλοποιήσει πλήρως την κατάσταση, καθώς οι μουσουλμάνοι Αλβανοί είχαν δολοφονήσει τον Γενικό Επιθεωρητή των ελληνικών σχολείων Εφραίμ Γκίνη, ενώ είχαν γίνει και άλλες δολοφονικές απόπειρες εναντίον ελληνορθοδόξων.

Ο Αλβανός ιστορικός Πασκάλ Μίλο αναφέρεται και αυτός στην κατάσταση που επικρατούσε στις αρχές του 1920 στην περιοχή της Κορυτσάς, τονίζοντας πως οι Αλβανοί ήταν αποφασισμένοι να αντισταθούν με τις δυνάμεις της χωροφυλακής και της αστυνομίας, καθώς και με τους ένοπλους εθελοντές που είχαν συγκεντρωθεί, εννοώντας την ομάδα του Μπούτκα[ix]. Οι Αλβανοί τείνουν να υπερβάλλουν αναφορικά με τις επιχειρησιακές ικανότητες και τον αριθμό των αντρών που άκουγαν στις διαταγές του Μπούτκα, υπολογίζοντάς τους μέχρι και σε 20.000[x], ενώ ο Μίλο κάνει αναφορά σε 4.000 με 7.000. Έλληνες ιστορικοί, βασιζόμενοι σε έγγραφα από τα αρχεία του ΥΠ.ΕΞ. αναφέρουν ότι ο πραγματικός αριθμός της ομάδας του Μπούτκα πρέπει να ήταν σημαντικά λιγότερος από 4.000[xi]. Οι αναφορές των Γάλλων κάνουν λόγο για το ότι ο Μπούτκα διέθετε οπλισμό 20 πολυβόλων και 2 πυροβόλων ενώ είχαν ενημερώσει τον Βενιζέλο πως για να εξασφαλιστεί η επιτυχία του ελληνικού στρατού θα έπρεπε να σταλεί μια ολόκληρη μεραρχία [τρία συντάγματα πεζικού με τέσσερις μοίρες πυροβολικού]. Αντίθετα το Γενικό Επιτελείο  πίστευε πως τρία συντάγματα πεζικού και μια μοίρα ορεινής πυροβολαρχίας επαρκούσαν. Την εποχή εκείνη, σύμφωνα με μαρτυρία του ίδιου του Βενιζέλου το 1919 στο Παρίσι, μια ελληνική μεραρχία αποτελούνταν από 9.000 οπλίτες πεζικού και συνολικά 16.000 άντρες[xii].

Ο Βενιζέλος μέχρι και την τελευταία στιγμή αμφιταλαντεύτηκε για το αν θα έδινε την εντολή ο ελληνικός στρατός να προελαύσει προς την Κορυτσά. Τον Μάιο του 1920 ο ελληνικός στρατός βρισκόταν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα και είχε συγκεντρωθεί στα ελληνοαλβανικά σύνορα κοντά στο χωριό της Καπεστίτσας. Ο Βενιζέλος ήταν υποχρεωμένος να κινητοποιήσει τον στρατό για να προστατεύσει το ελληνικό στοιχείο της Κορυτσάς, όπως το ίδιο είχε πράξει για να προστατεύσει τους Μικρασιάτες της Σμύρνης λίγους μήνες νωρίτερα. Επίσης σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσε να αντικατασταθεί ο γαλλικός στρατός από ιταλικές δυνάμεις[xiii], όπως και είχε εκμυστηρευτεί στον Λήπερ. Κατά τον Α’ΠΠ ο Εθνικός Διχασμός είχε οδηγήσει τους Ιταλούς να ζητήσουν την αποχώρηση του ελληνικού-βασιλικού στρατού και να καταλάβουν σχεδόν ολόκληρη την Β. Ήπειρο (όχι όμως την Κορυτσά). Οι μνήμες από την ανθελληνική συμπεριφορά των Ιταλών απέναντι στους Βορειοηπειρώτες ήταν ακόμα νωπές. Οι Ιταλοί κυνηγούσαν συστηματικά το ελληνικό στοιχείο, κλείνοντας τα ελληνικά σχολεία και αντικαθιστώντας τα με αλβανο-ιταλικά, ενώ είχαν αναθέσει την αυτοδιοίκηση της περιοχής στους Αλβανούς[xiv]. Από την άλλη ο Βενιζέλος δεν μπορούσε να αναλάβει το ρίσκο να εμπλακεί σε ένα πόλεμο στην Β. Ήπειρο, ο οποίος θα εξελισσόταν σε έναν εμφύλιο μεταξύ ορθοδόξων και μουσουλμάνων, την εποχή που η Ελλάδα είχε ήδη εμπλακεί στην μικρασιατική εκστρατεία. Επίσης ο Βενιζέλος γνώριζε πως δεν μπορούσε να ανοίξει ένα δεύτερο μέτωπο στην Αλβανία, μετά την Μικρά Ασία, δίχως την στήριξη των παραδοσιακών του συμμάχων, των Βρετανών. Αυτό ήταν και το δίλημμα του Βενιζέλου την άνοιξη του 1920.

Την ίδια εποχή η κυβέρνηση των Τιράνων ενημερώθηκε πως οι Γάλλοι θα αποχωρούσαν άμεσα από την Κορυτσά και έστειλε τον Εσρέφ Φράσερη για να προχωρήσει στην διοικητική ένωση της Κορυτσάς με τα Τίρανα. Όμως ο Γάλλος διοικητής Κρετέν δεν δέχτηκε να παραδώσει την πόλη στους Αλβανούς, καθώς οι εντολές που είχε ήταν να την παραδώσει στους Έλληνες. Ως αποτέλεσμα η κατάσταση είχε οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο Βενιζέλος έδωσε εντολή στον Έλληνα πρεσβευτή στο Λονδίνο Κακλαμάνο να ρωτήσει επειγόντος τον Λόρδο Κέρζον αν θα είχε αντίρρηση για την ανακατάληψη της Κορυτσάς από τον ελληνικό στρατό, ο οποίος με εντολή της Αντάντ είχε μπει στην Κορυτσά τον Οκτώβριο του 1914. Ο Βενιζέλος επιδίωκε ο ελληνικός στρατός να εισέλθει εκ νέου ως συμμαχικός στρατός στην Κορυτσά, ώστε οι Σύμμαχοι να ασκούσαν πίεση στην νέα κυβέρνηση των Τιράνων, η οποία και θα έδινε εντολή στην αλβανική αντιπροσωπία να αποχωρήσει από την Κορυτσά, αποδεχόμενη την παρουσία του συμμαχικού ελληνικού στρατού. Η απάντηση του Foreign Office δεν ήταν θετική για την Ελλάδα, καθώς οι Βρετανοί πίστευαν πως η ελληνική κατοχή της Κορυτσάς θα οδηγούσε σε ένοπλη αλβανική αντίσταση[xv].

Οι μουσουλμάνοι της ευρύτερης περιοχής της Κορυτσάς, παρόλες τις διαβεβαιώσεις[xvi] που τους είχαν δοθεί από την ελληνική κυβέρνηση, ότι η Ελλάδα θα σεβόταν την γλώσσα και την εθνική τους συνείδηση, δεν θα αποδέχονταν ποτέ την ενσωμάτωσή τους ως μια θρησκευτική και εθνική μειονότητα στο ελληνικό κράτος. Αυτός ήταν και ο λόγος, σύμφωνα και με τις μαρτυρίες του Λήπερ, που ο Βενιζέλος δεν επιδίωκε διακαώς την ενσωμάτωση της περιοχής της Κορυτσάς στην Ελλάδα το 1920, καθώς είχε διαπιστώσει πως οι ιδέες του αλβανικού εθνικού κινήματος είχαν βρει πρόσφορο έδαφος στο μουσουλμανικό στοιχείο της περιοχής, που εθνολογικά και γλωσσικά δεν ήταν σε καμία περίπτωση ελληνικό. Ο Βενιζέλος είχε παραδεχτεί στον Λήπερ ότι δεν μπορούσε να εκφράσει τις ανησυχίες του δημόσια στην Αθήνα και να αποδεχτεί πως η ευρύτερη περιοχή του παλιού καζά [οθωμανική περιφέρεια]Κορυτσάς, όπου πλειοψηφούσε ο μουσουλμανικός πληθυσμός, είχε εξελιχτεί το 1920 σε κέντρο του αλβανικού εθνικισμού[xvii]. Πλέον οι μουσουλμάνοι της Κορυτσάς δεν αυτοπροσδιορίζονταν ως Τούρκοι, καθώς η ανάγκη για επιβίωση τους είχε οδηγήσει στο να ενστερνιστούν την αλβανική ιδέα. Ο Μίλο υποστηρίζει την πάγια αλβανική θέση, ότι το ελληνικό στοιχείο της Κορυτσάς αποτελούσε μειονότητα, αποκαλώντας τους μάλιστα «Αλβανούς που ελληνοποιήθηκαν.[xviii]» Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι το ελληνικό στοιχείο αποτελούσε την πλειονότητα στην πόλη της Κορυτσάς καθώς και στον ευρύτερο άξονα Κορυτσάς-Νικολίτσας. Η καλύτερη απόδειξη που αντικρούει τις θέσεις των Αλβανών ιστορικών είναι η αδιαφιλονίκητη πρόθεση του, θεωρούμενου σήμερα ήρωα του αλβανικού λαού, Σαλί Μπούτκα να εισέλθει στην Κορυτσά με σκοπό να την λεηλατήσει και ύστερα να την κάψει.

Η άρνηση των Βρετανών να συναινέσουν στην είσοδο του ελληνικού στρατού στην Κορυτσά οδήγησε στο Πρωτόκολλο της Καπεστίτσας[xix], που εκτόνωσε την κρίση και οδήγησε στο να επανέλθει η ηρεμία μεταξύ του ορθόδοξου και του μουσουλμανικού στοιχείου της περιοχής. Τα άτακτα σώματα του Μπούτκα διαλύθηκαν με εντολή της αλβανικής κυβέρνησης, ο έλεγχος της Κορυτσάς πέρασε στους Αλβανούς, οι οποίοι έδωσαν εγγυήσεις για το ελληνικό στοιχείο της περιοχής, ενώ απετράπη οριστικά η είσοδος του ιταλικού στρατού.

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι ιστορικός ερευνητής.

Υ.Γ. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος θα επικεντρωθούμε στην εκ νέου μεταστροφή της ιταλικής πολιτικής και στην βρετανική πολιτική μέχρι και τον Οκτώβριο του 1920, λίγες βδομάδες πριν τις κρίσιμες εκλογές του Νοεμβρίου.

[i] Grey, Viscount of Fallodon. 1925. Twenty-five years, 1892-1916. New York: Frederick A. Stokes; 1st edition, βλέπε κεφ. “Allied Diplomacy in War”.

[ii] Κόντης, Β (2018), Ο Βενιζέλος και το ζήτημα της Κορυτσά, Θεσσαλονίκη: Literatus, σελ.136.

[iii] https://www.thenationalherald.com/historical-observations-the-tittoni-venizelos-agreement-july-1919/

[iv] https://www.pbs.org/newshour/health/woodrow-wilson-stroke

[v] Κόντης, Β. (2018), σελ.142.

[vi] Papers Relating to the Foreign Relations of the United States, The Paris Peace Conference, 1919, Volume III Document 58. Secretary’s Notes of a Conversation Held in M. Pichon’s Room at the Quai d’Orsay, Paris, on Monday, 3 February,1919, at 11 a.m.

[vii] Κόντης, Β. (1996). Ευαίσθητες ισορροπίες, Ελλάδα και Αλβανία στον 20ο αιώνα. Θεσσαλονίκη: Παρατηρητής, σελ.117-118.

[viii] Κόντης, Β. (1996), σελ. 125-126.

[ix] Milo, P. (2013). Politika e jashtme e Shqipërisë, Paskal Milo, vol. 1. Tirana: Toena, p. 498.

[x] https://sq.wikipedia.org/wiki/Sali_Butka

[xi] Κόντης, Β. (1996), σελ.127,138 και Κόντης, Β (2018),σελ. 119.

[xii] Papers Relating to the Foreign Relations of the United States, The Paris Peace Conference, 1919, Volume V Document 49, Notes of a Meeting Held at Mr. Lloyd George’s Residence, 23 Rue Nitot, Paris, on Wednesday, May 7, at Noon https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1919Parisv05/d49

[xiii] DBFP, 1919-1939, vol. XII, No 318 Memorandum by Mr. Leeper on the Greek occupation of Koritza and Thrace, Foreign Office, April 5, 1920.

[xiv] Κόντης, Β. (1996), σελ. 114.

[xv] DBFP, 1919-1939, vol. XII No. 334 Earl Curzon to Earl Granville (Athens) Foreign Office, June 1, 1920, 9 p.m.

[xvi] Κόντης, Β. (2018), σελ. 96-97.

[xvii] DBFP, 1919-1939, vol. XII, No 318 Memorandum by Mr. Leeper on the Greek occupation of Koritza and Thrace, Foreign Office, April 5, 1920.

[xviii] Milo, P. (2013), p.499.

[xix] Αναλυτικά για το θέμα βλέπε Basil Kondis (1979), «The Albanian question at the beginning of 1920 and the greek-albanian protocol of Kapestitsa (May 28th 1920) », Balkan Studies 20, No. 2 (1979): 393-41.

Συνελήφθη ολόκληρη τρομοκρατική ομάδα που συμμετείχε στην επίθεση στο Κερμάν

0

 

ΤΕΧΡΑΝΗ, 7 Ιανουαρίου (MNA) – Όλοι οι τρομοκράτες που συμμετείχαν στην πρόσφατη θανατηφόρα επίθεση στην πόλη Κερμάν στο νοτιοανατολικό Ιράν συνελήφθησαν, δήλωσε ο εισαγγελέας της πόλης Mehdi Bakhshi.

Ο Bakhshi αποκάλυψε αυτές τις πληροφορίες σε τηλεοπτική συνέντευξη το Σάββατο, τρεις ημέρες μετά την τρομοκρατική επίθεση.

«Τριάντα δύο άτομα συνελήφθησαν σε σχέση με την υπόθεση της τρομοκρατικής επίθεσης στο Κερμάν και περνούν από προκαταρκτικές ανακρίσεις», αναφέρθηκε  σύμφωνα με το IRNA.

Επιπλέον, πρόσθεσε ο δικαστικός αξιωματούχος, «ανακαλύφθηκαν 16 βόμβες σε ολόκληρη την επαρχία Κερμάν», των οποίων η εκρηκτική δύναμη ήταν μεγαλύτερη από τα γιλέκα αυτοκτονίας που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση της Τετάρτης.

Οι τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις, τις οποίες ανέλαβε η υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ ομάδα Τακφιρί Daesh, πραγματοποιήθηκαν κοντά στον τόπο ταφής του αείμνηστου αντιτρομοκρατικού διοικητή του Ιράν, αντιστράτηγου Κασέμ Σουλεϊμανί, κατά τη διάρκεια τελετής για την τέταρτη επέτειο του μαρτυρίου του.

Από τις εκρήξεις σκοτώθηκαν 89 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 76 Ιρανοί και 13 Αφγανοί και άλλοι 286 τραυματίστηκαν, ορισμένοι εκ των οποίων βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.

Ο Μπαχσί απέρριψε τις φήμες ότι τα εκρηκτικά που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της επίθεσης τοποθετήθηκαν σε κάδους απορριμμάτων και πυροδοτήθηκαν εξ αποστάσεως, λέγοντας ότι και οι δύο εκρήξεις πραγματοποιήθηκαν από βομβιστές αυτοκτονίας, ένας εκ των οποίων ήταν από το Τατζικιστάν.

Τόνισε  επίσης ότι οι τρομοκράτες δεν μπόρεσαν να τοποθετήσουν εκρηκτικά μέσα στο νεκροταφείο όπου είναι θαμμένοι οι μάρτυρες, ο εισαγγελέας δήλωσε : «Τους τελευταίους μήνες, έχουν συλληφθεί σε όλη την επαρχία Κερμάν 23 τρομοκράτες του Daesh που ήταν  έτοιμοι να πραγματοποιήσουν επιθέσεις αυτοκτονίας».

Ο εισαγγελέας σημείωσε ότι η επαρχία χρειάστηκε να αντιμετωπίσει μεγάλο αριθμό απειλών κατά τη φετινή επέτειο του μαρτυρίου του στρατηγού Σουλεϊμανί, εν μέσω αναφορών για πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις από το Daesh και την αντιιρανική τρομοκρατική λατρεία Mujahedin-e-Khalq.

«Ως εκ τούτου, ολόκληρη η επαρχία κινητοποιήθηκε» για να αντιμετωπίσει τυχόν πιθανές απειλές, είπε.

Ο Bakhshi πρόσθεσε ότι η κινητοποίηση περιελάμβανε το Υπουργείο Πληροφοριών, καθώς και τον Οργανισμό Πληροφοριών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, ακόμη και τον Στρατό, ο οποίος παρακολουθούσε με μικρά αεροσκάφη την περιοχή σε ακτίνα αρκετών χιλιομέτρων και υπήρχαν επίσης ειδικοί σκύλοι ανιχνευτές  για τον εντοπισμό τυχόν εκρηκτικών

Ο εισαγγελέας απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι η φετινή επέτειος δεν περιείχε τόσες προφυλάξεις ασφαλείας όπως την προηγούμενη χρονιά.

Υποστήριξε ότι η φετινή διοργάνωση χαρακτηρίστηκε με περισσότερα προληπτικά μέτρα ασφαλείας και αναπτύχθηκε μεγαλύτερος αριθμός δυνάμεων ασφαλείας, ενώ αρκετή χρήση έγινε και από θερμικές κάμερες και drones παρακολούθησης.

MNA/PressTV

Ρωσία: «Η Ελλάδα έδωσε όπλα, χρήματα και μισθοφόρους στην Ουκρανία για να εξοντώσει τους ρωσόφωνους πληθυσμούς της»

1

Η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Άμυνας

Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που προσέφεραν στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στην Ουκρανία για να επιβάλλει την τυραννία του Κιέβου στους ρωσόφωνους πληθυσμούς της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας, αναφέρουν οι Ρώσοι.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας πρόσθεσε ότι «τα ξένα εχθρικά κράτη παρείχαν στον ουκρανικό στρατό πάνω από 1.600 πακέτα πυραύλων και όπλων πυροβολικού, περισσότερα από 200 αντιαεροπορικά συστήματα, περισσότερα από 5.220 τεθωρακισμένα οχήματα και περισσότερα από 23.000 drones»

Aπό ελληνικής πλευράς παραδόθηκαν στους Ουκρανούς:

45-122 ΤΟΜΑ BMP-1 με όλα τα πυρομαχικά των πολυβόλων τους

15.000 βλήματα των 73 χλστ.

15.000 ρουκέτες των 122 χλστ.

20.000 επιθετικά τυφέκια ΑΚ-47 Καλάσνικοφ

3.200.000 φυσίγγια των 7,62 χιλιοστών,

60 MANPAD FIM-92 Stinger,

17.000 βλήματα πυροβολικού των 155 χιλιοστών

1.100 αντιαρματικές ρουκέτες RPG-18

Συγκεκριμένα 54 χώρες προσέφεραν όπλα, χρήματα και μισθοφόρους στην Ουκρανία.

Η συνολική δαπάνη για να νικήσουν οι Ουκρανοί και να εξοντωθούν οι ρωσόφωνοι πληθυσμοί της Ουκρανίας ξεπέρασε τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια, λένε οι Ρώσοι.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας αποκάλυψε επίσης ότι μια ομάδα περισσότερων από 500 δορυφόρων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ παρέχουν πληροφορίες στην Ουκρανία

Από αυτούς πάνω από 70 είναι δορυφόροι αναγνώρισης καθαρά στρατιωτικής χρήσης και οι υπόλοιποι είναι δορυφορικών επικοινωνιών.

Επιπλέον, περισσότερα από 20.000 δορυφορικά τερματικά του δορυφορικού συστήματος Starlink είναι διαθέσιμα για το Κίεβο.

Σύμφωνα με τη Μόσχα, συνολικά 13.500 ξένοι μισθοφόροι -οι περισσότεροι από τους οποίους προέρχονται από την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και Έλληνες- έφτασαν στην Ουκρανία για να πολεμήσουν για τον Ζελένσκι.

Μετά την απομάκρυνση περίπου 6.000 μισθοφόρων και την φυγή περισσότερων από 5.500, μόνο 1.900 παραμένουν στη ζώνη ειδικής επιχείρησης. 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/rosia-i-ellada-edose-opla-xrimata-kai-misthoforous-stin-oukrania-gia-na-eksontosei-tous-rosofonous-plithysmous-tis/

ΙΡΑΝ: ποιος κρύβεται πίσω απο την τρομοκρατική ενέργεια;

1

Το Ιρανικό Υπουργείο Πληροφοριών ανακοίνωσε την ταυτοποίηση του ενός από τους δύο βομβιστές αυτοκτονίας των εκρήξεων στο Κερμάν και τη σύλληψη εννέα (9) ατόμων, εκ των οποίων ο ένας ήταν μη Ιρανός.

Το Υπουργείο Πληροφοριών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ανακοίνωσε το βράδυ της Παρασκευής, ότι ο ένας από τους δύο βομβιστές αυτοκτονίας στις εκρήξεις του Κερμάν ήταν υπήκοος του Τακιτζιστάν  και η ταυτότητα του δεύτερου ατόμου δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Το Ιρανικό Υπουργείο Πληροφοριών ανακοίνωσε την «ταυτοποίηση των πρακτόρων που μετέφεραν τους τρομοκράτες στη χώρα» και είπε ότι η πρώτη επιχείρηση για τη σύλληψή τους πραγματοποιήθηκε το βράδυ της ημέρας του συμβάντος (Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2023). Σύμφωνα με την ανακοίνωση αυτή, στην κατοικία των δύο βομβιστών αυτοκτονίας που βρίσκεται στα προάστια της πόλης Κερμάν, εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν «δύο άτομα που υποστήριζαν και προμήθευαν  την εν λόγω κατοικία».

Στη συνέχεια, εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν εννέα (9) άτομα από το «δίκτυο υποστήριξης της τρομοκρατικής ομάδας και άλλων ατόμων σε έξι επαρχίες».
Το Υπουργείο Πληροφοριών επικαλέστηκε την ανακάλυψη έτοιμων εκρηκτικών μηχανισμών στην κατοικία των δύο βομβιστών αυτοκτονίας ως αιτία για την καθυστέρηση στην έκδοση της ανακοίνωσης και ανέφερε ότι υπάρχει πιθανότητα να έρθουν και άλλοι πράκτορες για να μεταφέρουν εκρηκτικά και να τα χρησιμοποιήσουν σε άλλες περιοχές.

Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι στο κρησφύγετο ανακαλύφθηκαν δύο εκρηκτικά γιλέκα, δύο πυροκροτητές, δύο τηλεχειριστήρια, χιλιάδες σφαίρες και μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών πρώτων υλών που αποδίδονται στους δύο βομβιστές αυτοκτονίας.

Ο Ηγέτης και Γενικός Γραμματέας του Κόμματος Kommala του Ιρανικού Κουρδιστάν, Abdullah Mehtadi, αφού καταδίκασε τις επιθέσεις, δήλωσε ότι θεωρεί πιθανή τη συμμετοχή του IRGC (σσ των Φρουρών της Επανάστασης) και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στη σφαγή του Kerman.
Έγραψε στον λογαριασμό του στο X ότι λόγω των πολυάριθμων ασαφειών και της ιστορίας εξαπάτησης, είναι φυσικό να στρέφεται η ευθύνη στην Ισλαμική Δημοκρατία και στο τρομοκρατικό Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης παρά την αποδοχή της ευθύνης από το ISIS.

Αυτός ο πολιτικός ακτιβιστής απαρίθμησε “την καύση του κινηματογράφου Rex Abadan, την ανατίναξη του ιερού του Ιμάμ Ρεζά στη Μασχάντ και την κατάρριψη του ουκρανικού αεροπλάνου από τους ίδιους τους πράκτορες του καθεστώτος και την επίρριψη της ευθύνης στην αντιπολίτευση” ως παραδείγματα εξαπάτηση εκ μέρους της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Ο Mehtadi αποκάλεσε το IRGC τρομοκρατική οργάνωση όπως το ISIS και είπε ότι το IRGC είναι πολύ ισχυρότερο και πιο επικίνδυνο από το ISIS λόγω του προϋπολογισμού, των εγκαταστάσεων, των κυβερνητικών εγκαταστάσεων και της νόμιμης ελευθερίας δράσης και θεωρείται μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια του λαού του Ιράν, της περιοχής και του κόσμου.

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν στόχευσε χρήστες του κυβερνοχώρου για το θέμα των εκρήξεων στο Κερμάν. Την Παρασκευή, η Εισαγγελία του Yazd ανακοίνωσε τη σύλληψη κατόχου λογαριασμού στο κοινωνικό δίκτυο Χ για «προσβολή» των θυμάτων των εκρήξεων στο Κερμάν. Το άτομο αυτό ήταν ο ιδιοκτήτης του λογαριασμού του «One Number Born in Asia», ο οποίος αναγνωρίστηκε από τους πράκτορες του υπουργείου Πληροφοριών, συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Γενικής και Επαναστατικής Εισαγγελίας του Yazd, ο ιδιοκτήτης αυτού του λογαριασμού είναι ένας νεαρός φοιτητής του Πανεπιστημίου Ιατρικών Επιστημών, του οποίου η υπόθεση έχει πλέον σταλεί στην πειθαρχική επιτροπή του πανεπιστημίου και μέχρι να καθοριστεί η ποινή του, δεν έχει δικαίωμα φοίτησης στο πανεπιστήμιο.

Από την άλλη πλευρά, την Παρασκευή 15 Ιανουαρίου, ο Μοχάμεντ Μοχάντι, ο Γενικός Εισαγγελέας της χώρας, διέταξε να εντοπιστούν οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που, σύμφωνα με τον ίδιο, «ατίμασαν» τα θύματα των εκρήξεων στο Κερμάν.

Και οι δύο εκρήξεις στο Κερμάν ήταν επιθέσεις αυτοκτονίας και οι συνεργάτες τους συνελήφθησαν.

Ο Majid Mirahmadi, Αναπληρωτής Υπουργός Ασφάλειας και Επιβολής του Νόμου στο Εσωτερικό, δήλωσε το απόγευμα της Παρασκευής ότι και οι δύο εκρήξεις στο Κερμάν ήταν επιχειρήσεις αυτοκτονίας και μέρη των σωμάτων των εκτελεστών βρέθηκαν στον τόπο της επιχείρηση.

Είπε ότι οι πράκτορες ασφαλείας έχουν συλλάβει διάφορα άτομα σε πέντε επαρχίες του Ιράν, τα οποία ήταν συνεργάτες και σχετίζονται με αυτό το περιστατικό.
Ανέβαλε για τις επόμενες ώρες την παρουσίαση περισσότερων λεπτομερειών και λεπτομερούς αναφοράς από τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Ο Πρόεδρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο Ebrahim Raisi αναφέρθηκε για άλλη μια φορά στην εκδίκηση κατά των δραστών των εκρήξεων στο Κερμάν.

Μετά την τελετή της κηδείας, ο Ebrahim Raisi συναντήθηκε με τις οικογένειες ορισμένων από τα θύματα των εκρήξεων στο Kerman και τόνισε:

“Η εκδίκηση είναι το ελάχιστο τίμημα που θα επωμιστεί ο εχθρός για τη διάπραξη αυτού του εγκλήματος”.

Παρά την αποδοχή της ευθύνης από το ISIS για αυτές τις επιθέσεις, ο Raisi προσδιόρισε το Ισραήλ ως την αιτία των εκρήξεων στο Kerman και είπε: “Οι Ισραηλινοί δεν ενδιαφέρονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και όλη τους η ύπαρξη είναι εγωισμός”.

Το πρωί της Παρασκευής, ο Hossein Salami, ο Γενικός Διοικητής του IRGC, στην τελετή κηδείας των θυμάτων των εκρήξεων στο Κερμάν, αγνόησε τη δήλωση του ISIS και προσδιόρισε την Αμερική και το Ισραήλ ως την αιτία αυτού του θανατηφόρου περιστατικού.

Το Ιρανικό Πρακτορείο Ειδήσεων Tasnim  δημοσίευσε ορισμένες νέες πληροφορίες σχετικά με την υποτιθέμενη τρομοκρατική επίθεση ISIS στο Κερμάν: “Η δήλωση του ISIS για την ανάληψη της επίθεσης εκδόθηκε υπό την καθοδήγηση των Σιωνιστών.

Πρώτον, το ISIS δεν χρησιμοποίησε ποτέ τη λέξη “Ιράν” στις δηλώσεις του, αποκαλούν πάντα το Ιράν “Περσική επαρχία” ή “επαρχία Χορασάν”.

Δεύτερον, είναι αξιοσημείωτο ότι δεν υπάρχει ιστορικό Ισλαμικού Κράτους να δημοσιοποιεί εικόνες των τρομοκρατών του με λογοκριμένο πρόσωπο.

Τρίτο σημείο είναι ότι το ISIS δεν καθυστερεί ποτέ την ανάληψη ευθύνης για τις επιχειρήσεις του κατά 30 ώρες. Αντίθετα, προετοιμάζουν τις εικόνες της δέσμευσης πίστης και της δήλωσης ευθύνης πριν από κάθε επιχείρησης και τις δημοσιεύουν αμέσως μετά την εκτέλεση της επιχείρησης.

Ουσιαστικά, η μέθοδος του ISIS για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων περιλαμβάνει αρχικές απειλές, ακολουθούμενες από φετβά και στη συνέχεια την εκτέλεση επιχειρήσεων που συνοδεύονται αμέσως από την ανάληψη ευθύνης. Ωστόσο σε αυτή την επιχείρηση, πρώτα σημειώθηκε μια τρομοκρατική ενέργεια και ακολούθησαν καθυστερημένες φετβά, απειλές και καθυστερημένη έκδοση δήλωσης ευθύνης!

Το τέταρτο σημείο είναι η πολιτική βιβλιογραφία αυτής της δήλωσης, η οποία διαφέρει σημαντικά από τη συνηθισμένη βιβλιογραφία του ISIS, υποδεικνύοντας ότι ο συντάκτης της δήλωσης δεν σχετιζόταν σε καμία περίπτωση με τον ISIS. Μάλιστα, η δήλωση που δημοσίευσε καθυστερημένα το ISIS αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την τρομοκρατική επίθεση στο Κερμάν ενορχηστρώθηκε από την υπηρεσία πληροφοριών του σιωνιστικού καθεστώτος. Tο ISIS ανέλαβε απλώς τη  διάδοσή του μέσω των επίσημων ΜΜΕ του”.

Νέα απειλή του Γενικού Εισαγγελέα: Θα διωχθούν όσοι δημοσιεύουν ψευδές περιεχόμενο για τις εκρήξεις.

Ο Μοχάμαντ Μοχάντι Αζάντ, ο Γενικός Εισαγγελέας της χώρας, διέταξε να διώξουν όσους «διαστρεβλώνουν την ψυχολογική ασφάλεια της κοινωνίας» δημοσιεύοντας πληροφορίες στον κυβερνοχώρο για τις εκρήξεις στο Κερμάν.
Ο Mohadi Azad ζήτησε από τις υπηρεσίες πληροφοριών, ασφάλειας και επιβολής του νόμου να “προσδιορίσουν όλους τους πράκτορες και τους δράστες που σχετίζονται με το θέμα και να έχουν νομική ευθύνη κατά τη διεξαγωγή ολοκληρωμένης, έγκαιρης και έξυπνης παρακολούθησης στον εικονικό χώρο και τον χώρο των μέσων ενημέρωσης και να τους παρουσιάσουν στο αρμόδιο δικαστήριο για σωστή δικαστική έρευνα και δράση”.

https://www.iranintl.com/liveblog/Kerman-Explosions-January5

 

 

Μήνυμα της αδερφής της Ν.Οσάκα για τον πατέρα τους – «Θα σε σκοτώσω εγώ αν δεν με σκοτώσεις πρώτα εσύ»

0

«Θα αντεπιτεθώ και θα παλέψω»

H αδερφή της Ναόμι Οσάκα, Μαρί, δημοσίευσε μία ανάρτηση στα social media στην οποία αναφέρεται στον πατέρα της και λέει ότι θα τον σκοτώσει αν δεν την σκοτώσει πρώτα αυτός, κατηγορώντας τον για κακομεταχείριση και κακοποίηση προς την ίδια και τη μητέρα της.

Η Μαρί Οσάκα, αδερφή της γνωστής τενίστριας, συγκλόνισε με όσα έγραψε στα social media, κατεβάζοντας μετά τη σχετική ανάρτηση, αφού κατηγόρησε τον πατέρα της για κακομεταχείριση και κακοποίηση, απειλώντας τον ότι θα τον σκοτώσει αν πρώτα δεν την σκοτώσει αυτός.

Αναλυτικά στο μήνυμά της, το οποίο στη συνέχεια κατέβασε, η αδερφή της Ναόμι Οσάκα έγραψε τα εξής…

«Θέλω να ξέρεις πόσο απογοητευμένη και αηδιασμένη είμαι μαζί σου, ως πατέρας και ως άνθρωπος γενικά. Έχεις αποτύχει με κάθε τρόπο που μπορεί να φανταστεί κανείς. Με κακομεταχειρίζεσαι από μικρή και συνεχίζεις να παρενοχλείς τη μητέρα μου. Συνεχίζεις να την κακομεταχειρίζεσαι συναισθηματικά και να έρχεσαι στο σπίτι μας όταν έχεις δικό σου,

Αυτό το γνωστοποιώ δημόσια γιατί είσαι ένας δειλός που κρύβεται πίσω από τη σωματική του ικανότητα να με χτυπάει και την άρνησή μας να σε καταγγείλουμε στην αστυνομία. Αυτό είναι. Πραγματικά τελείωσα μαζί σου και την επόμενη φορά που θα δω το πρόσωπό σου θα καλέσω την αστυνομία. Θα σε σκοτώσω, αν δεν με σκοτώσεις πρώτα, φέρνοντας ένα όπλο σαν δειλός που είσαι. Θεώρησέ το αυτό μια απειλή. Θα αντεπιτεθώ και θα παλέψω και για τους δυο μας. Λοιπόν, ας δούμε τι τύπος άντρα είσαι πραγματικά, ακόμα κι αν ξέρω ήδη από τη γέννησή μου ότι είμαι η κόρη του διαβόλου. Ο Θεός να με βοηθήσει όταν έρθει ξανά».

 

Σμύρνη 1919-1922: Τρία χρόνια ελληνικής διοίκησης και Ελευθερίας

0

Το 1918 ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος έβαινε προς το τέλος του. Μετά την επικράτηση των δυνάμεων της Αντάντ (Entente) στο δυτικό μέτωπο, στο ανατολικό σύντομα τέθηκαν εκτός μάχης η Βουλγαρία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία, που ζήτησαν ανακωχή

Η «Ανακωχή του Μούδρου», που υπεγράφη επί του αγγλικού θωρηκτού «Αγαμέμνων» στις 30 Οκτωβρίου 1918, υποχρέωνε την Οθωμανική Αυτοκρατορία να ανοίξει τα Στενά των Δαρδανελίων και του Βοσπόρου, να παραδώσει στους Συμμάχους ορισμένα φρούρια και να εκκενώσει την Υπερκαυκασία.

Οι όροι της ανακωχής έγιναν γνωστοί στη Σμύρνη την επόμενη ημέρα της υπογραφής. Αρχικά, οι κάτοικοι παρέμειναν επιφυλακτικοί αναμένοντας τις εξελίξεις. Αιφνιδίως όμως, στις 7 Νοεμβρίου 1919, εξεδήλωσαν έναν έξαλλο ενθουσιασμό έχοντας παρασυρθεί από αισθήματα πατριωτισμού.

Η αιτία για τις εκδηλώσεις αυτές ήταν η εμφάνιση στον ορίζοντα της Σμύρνης ενός αγγλικού πολεμικού πλοίου και στη συνέχεια της άφιξης του –επίσης αγγλικού–
HMS Monitor 29.

Η Σμύρνη από εκείνη τη στιγμή άλλαξε όψη, οι δε Έλληνες πανηγύριζαν έξαλλοι για την απελευθέρωσή τους από τον τουρκικό ζυγό, αφού οι τουρκικές αρχές είχαν καταλυθεί σχεδόν. Οι καταπιεσμένοι Έλληνες της περιοχής δεν μπορούσαν να συγκρατηθούν με τίποτε.

Ήδη από την προηγουμένη, η «Προκυμαία» της Σμύρνης είχε στολιστεί με την γαλανόλευκη που κυμάτιζε παντού, ενώ στον καθεδρικό ναό της Αγίας Φωτεινής είχε υψωθεί μια μεγάλη ελληνική σημαία. Εμπρός στην κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, ο βαλής της Σμύρνης Νουρεττίν πασάς ανακοίνωσε ότι η ανύψωση σημαιών επιτρέπεται μόνο τις επίσημες ημέρες και όχι κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Αμέσως μετά ο κυβερνήτης του Monitor 29, Α. Dixon, προέβη στην ακόλουθη προκήρυξη:

«Μολονότι οι διαδηλώσεις προς τιμήν των Συμμάχων εκτιμώνται πολύ, ο πληθυσμός δεν πρέπει να ξεχνά ότι η ειρήνη ακόμη δεν αποφασίστηκε και ότι ήλθαμε εδώ για να ανοίξουμε το λιμάνι και για να περιφρουρήσουμε τα συμφέροντα των Συμμάχων. Επομένως πρέπει να παύσουν όλες οι δημόσιες εκδηλώσεις.

Α. Dixon Πλοίαρχος του Β. Βρετανικού Ναυτικού

Γ. Διοικητής των Συμμαχικών Ναυτικών Δυνάμεων».

Μετά τον κατάπλου των αγγλικών και γαλλικών πλοίων, κατέφθασε στη Σμύρνη και το ιταλικό πολεμικό «Πιεμόντε». Όμως, σύντομα οι Σύμμαχοι έδωσαν την απαραίτητη συγκατάθεση και για την ελληνική παρουσία στη Σμύρνη κι έτσι το αντιτορπιλικό «Λέων», με κυβερνήτη τον πλοίαρχο Ηλία Μαυρουδή, κατέπλευσε στο λιμάνι στις 24 Δεκεμβρίου 1918. Στο πλοίο επέβαινε και ο βουλευτής Κυκλάδων Δ. Ζαμάνος.

Ο κυβερνήτης του αντιτορπιλικού «Λέων» ανέπτυξε αξιόλογη δραστηριότητα ερχόμενος σε επαφή με τους αντιπροσώπους των Λεβαντίνων, ενώ προσπαθούσε να περιορίσει τον ενθουσιασμό των Ελλήνων, χάριν των συμφερόντων του έθνους. Ο δε βουλευτής Δ. Ζαμάνος ίδρυσε αμέσως τον σύλλογο των καθολικών, επειδή στη Σμύρνη είχαν συγκεντρωθεί πολλοί καθολικοί προερχόμενοι από τις Κυκλάδες. Ο βουλευτής, με εύστοχες ενέργειες, προσπάθησε να τους συσπειρώσει, προκειμένου να εξυπηρετηθούν και πάλι τα συμφέροντα του έθνους. Η προσπάθεια αυτή εντατικοποιήθηκε αργότερα από τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών Π. Σκέφερη.

Στις 2 Ιανουαρίου 1919 επανήλθε στη Σμύρνη και ο μητροπολίτης Χρυσόστομος, ο οποίος είχε εκδιωχθεί από την έδρα του από τον Τούρκο νομάρχη Ραχμί, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Όταν ο μητροπολίτης Χρυσόστομος έφθασε στον σιδηροδρομικό σταθμό της Σμύρνης Μπασμαχανέ, έγινε δεκτός με ζητωκραυγές από τους Έλληνες, οι οποίοι τον μετέφεραν στα χέρια τους έως τον μητροπολιτικό ναό της Αγίας Φωτεινής.

Η αποστολή κλιμακίου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

H Ελλάς προσχώρησε στη Σύμβαση της Γενεύης για τον Ερυθρό Σταυρό το 1865, ενώ το 1877 ιδρύθηκε ο σύλλογος του Ερυθρού Σταυρού, με πρόεδρο τον Μ. Ρενιέρη.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός (ΕΕΣ) ήλθε επίκουρος της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) σε όλους τους πολέμους, οι δε γιατροί και οι αδελφές νοσοκόμες έδειξαν πραγματική αφοσίωση και αυτοθυσία. Στα μέσα του 1918 η ελληνική κυβέρνηση διαπίστωσε τη δεινή θέση –από άποψη υγιεινής– των ελληνικών πληθυσμών της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας, οι οποίοι είχαν εκτοπισθεί από τις εστίες τους. Αυτοί, έχοντας απωλέσει τα πάντα, ήταν πάμπτωχοι. Επιπλέον εμαστίζοντο από λοιμώδεις νόσους, ειδικά δε υπέφεραν από γρίπη.

Η κυβέρνηση απετάνθη στον Ερυθρό Σταυρό προκειμένου να αποσταλούν ομάδες για την περίθαλψη των ντόπιων πληθυσμών, καθώς και των προσφύγων στις περιοχές αυτές. Ο ΕΕΣ, αποδεχόμενος την εντολή, οργάνωσε την πρώτη αποστολή στην Κωνσταντινούπολη και το Νοέμβριο του 1918 ίδρυσε εκεί νοσοκομεία και ιατρεία. Ιατρεία εγκαταστάθηκαν και στις πόλεις της Θράκης και του Πόντου.

Στις αρχές του 1919 η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε την πραγματοποίηση νέας αποστολής στη Σμύρνη. Στις 20 Ιανουαρίου κατέπλευσε στη Σμύρνη το πλωτό νοσοκομείο «Αμφιτρίτη», στο οποίο επέβαινε η αποστολή του ΕΕΣ υπό τον αρχίατρο Β. Τσουνούκα.

Η αποστολή διέθετε ιατρικό και βοηθητικό προσωπικό, καθώς και τα απαραίτητα εφόδια για την εγκατάσταση ιατρείων και νοσοκομείων. Με την άφιξή της στη Σμύρνη, η επιτροπή μετέβη πρώτα στην Αγία Φωτεινή όπου και επισκέφτηκε τον μητροπολίτη Χρυσόστομο.

Στη συνέχεια μετέβη στο ελληνικό νοσοκομείο όπου, παρουσία του πλοιάρχου Μαυρουδή, υψώθηκε η ελληνική σημαία. Στις επόμενες ημέρες, ο Ερυθρός Σταυρός προέβη στην ίδρυση ενός παραρτήματος στην κοινότητα του Αγίου Ιωάννη και στις 14 Φεβρουαρίου ίδρυσε ένα βακτηριολογικό εργαστήριο και ένα χημείο.

Οι εγκαταστάσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν παρά τις απειλές των τουρκικών Αρχών. Το «Αμφιτρίτη», στις 18 Φεβρουαρίου έφθασε στο λιμάνι της Σμύρνης, όπου εκφόρτωσε προσωπικό και υγειονομικό υλικό. Όμως οι Τούρκοι, παρακινούμενοι από φθόνο, ισχυρίστηκαν ότι οι Έλληνες μαζί με τα φάρμακα μετέφεραν όπλα που ξεφορτώθηκαν στο λιμάνι της Σμύρνης.

Ο ΕΕΣ παρείχε αρωγή σε κάθε προσερχόμενο, ανεξάρτητα εθνικότητας και θρησκεύματος, περιθάλποντας τους άπορους Έλληνες, Τούρκους, Αρμένιους και Εβραίους. Όταν κόπασε η αντίδραση που παρατηρήθηκε αρχικά, η αποστολή εγκατέστησε ιατρείο με φαρμακείο στα Βρύουλα, δύο ιατρεία στο Αϊδίνιο και στο Μπαχρί Μπαμπά, επίσης νοσοκομεία και ιατρείο στη Μαγνησία και στο χωριό Χορόζκιοϊ, όπου συγκεντρώνονταν οι πρόσφυγες.

Τον Φεβρουάριο απεστάλη και άλλη ομάδα στις Κυδωνίες (Αϊβαλί) για την ίδρυση νοσοκομείου και ιατρείου. Επίσης ιδρύθηκαν ιατρεία στα Μοσχονήσια, στο Γενητσαροχώριο, στο Αγιασμάτιο και στην Πέργαμο.

Τον Μάρτιο εγκαταστάθηκαν ιατρεία στη Μάκρη και στην Αλικαρνασσό.

Το έργο του Ερυθρού Σταυρού –όπως προκύπτει από τα αρχεία του– υπήρξε σημαντικό.

Από τις 3 Φεβρουαρίου 1919 έως τις 13 Φεβρουαριου 1921 έγιναν δεκτοί για περίθαλψη 224.750 Έλληνες, 47.425 Τούρκοι, 18.228 Εβραίοι, 7.905 Αρμένιοι και 3.369 καθολικοί.

Παρασχέθηκαν δωρεάν φάρμακα για 329.067 συνταγές και εκτελέστηκαν δωρεάν 4.015 μικροβιολογικές αναλύσεις και 3.133 χειρουργικές επεμβάσεις. Τον Απρίλιο του 1921 εγκαταστάθηκε στην Προύσα νοσοκομείο 250 κλινών καθώς και τρία ιατρεία, ενώ τον Ιούνιο εγκαταστάθηκε ακόμη ένα νοσοκομείο στο Κορδελιό της Σμύρνης.

Την ημέρα που ο Ερυθρός Σταυρός έφθασε στη Σμύρνη, ο Νουρεττίν πασάς διορίστηκε βαλής στο βιλαέτιο του Αϊδινίου. Ο βαλής, στις 21 Φεβρουαρίου 1919, κήρυξε στρατιωτικό νόμο στην πόλη της Σμύρνης, σε μια προσπάθεια να επιδείξει σκληρότητα και αυταρχικότητα. Επιπλέον ίδρυσε στη Σμύρνη τον Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών και μυστικές οργανώσεις στο υπόλοιπο του νομού.

Στις αρχές Μαρτίου περιήλθαν στα χέρια του πλοιάρχου Μαυρουδή δύο έγγραφα του Νουρεττίν προς την Χωροφυλακή Αϊδινίου, με τα οποία αυτός διέταζε τη σφαγή των Ελλήνων. Η γνησιότητα των εγγράφων αυτών επιβεβαιώθηκε τότε από τους εκπροσώπους της Αγγλίας και της Γαλλίας στη Σμύρνη. Εμπρός στις κατηγορίες αυτές, η οθωμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να αντικαταστήσει τον Νουρεττίν με τον Ιζζέτ.

Αποστολή του «Πατριωτικού Ιδρύματος»

Μετά τον ΕΕΣ ακολούθησε το «Πατριωτικό Ίδρυμα», υπό τον Π. Μαζαράκη, το οποίο έφθασε στη Σμύρνη στις 15 Απριλίου 1919. Τον Μαζαράκη συνόδευαν ο γιατρός Ε. Λαμπαδάριος, η Ρ. Κυριακίδου και η Λ. Καμάρα. Το Ίδρυμα είχε ως αποστολή τη διανομή ενδυμάτων στους πτωχούς και την περίθαλψη των ορφανών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το «Πατριωτικό Ίδρυμα» προσέφερε στους πτωχούς και στους δεινοπαθούντες ιματισμό, υποδήματα, γάλα για τα μικρά παιδιά και συγκρότησε ειδικά παιδικά ιατρεία.

Στα ιατρεία αυτά έγιναν δεκτά όλα τα άρρωστα παιδιά, ανεξάρτητα από την εθνότητα και το θρήσκευμά τους. Τα μέλη του Ιδρύματος έκαναν συχνές περιοδείες στο εσωτερικό της χώρας και προσέφεραν βοήθεια στους φτωχούς των περιοχών του Αϊδινίου, της Μαγνησίας, των Βρυούλων, της Περγάμου και των Κυδωνιών.

Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος δημιούργησε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία εκατομμύρια δυστυχισμένων ανθρώπων ανάμεσα στο ελληνικό, στο τουρκικό και στο αρμενικό στοιχείο. Όσοι είχαν επιστρατευθεί και δεν είχαν πεθάνει στο μέτωπο, γύρισαν χλωμοί και ημιθανείς, ανίκανοι να εργασθούν για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους. Η αυτοκρατορία δεν είχε την απαραίτητη ευαισθησία αλλά και τα μέσα ώστε να προσφέρει κάποια βοήθεια στους υπηκόους της, οι οποίοι μοιραία αργοπέθαιναν.

Η επιστράτευση των χριστιανών γιατρών και η αποστολή τους στα μέτωπα, όπου πολεμούσε ο τουρκικός Στρατός, είχε ως αποτέλεσμα την εκκένωση της Μικράς Ασίας από τους λίγους γιατρούς που υπήρχαν – Έλληνες στην πλειονότητά τους.

Ενώ η παρουσία του Ερυθρού Σταυρού στη Σμύρνη ήταν ένα θεόπεμπτο δώρο για όλους τους κατοίκους οι οποίοι εμαστίζοντο από επιδημίες, οι τουρκικές εφημερίδες της Σμύρνης έγραφαν κατά του ΕΕΣ, διαδίδοντας ψευδείς ειδήσεις ότι δήθεν στα κιβώτια του ΕΕΣ αντί φαρμάκων μετεφέροντο όπλα και χειροβομβίδες. Την ίδια εποχή στο ελληνικό νοσοκομείο «Άγιος Χαράλαμπος» εσυνωστίζοντο οι Τουρκάλες με τα παιδιά τους για θεραπεία.

Ενώ η παρουσία του ΕΕΣ ήταν θετική, απαιτούσε ωστόσο κόπους και αυτοθυσία, ενώ οι συκοφαντίες εναντίον του έργου των Ελλήνων γιατρών συνεχώς μεγάλωναν. Τότε, ο αρχίατρος Τσουνούκας, για να δώσει ένα τέλος στις συκοφαντίες, κάλεσε τους αντιπροσώπους των Άγγλων, των Γάλλων και των Αμερικανών στο νοσοκομείο ώστε να διαπιστώσουν μόνοι τους ότι στους θαλάμους του ευρίσκοντο για θεραπεία όλοι οι αναξιοπαθούντες Έλληνες και Τούρκοι, άνευ διακρίσεως.

Ο Ελληνικός Στρατός στη Σμύρνη

Στις αρχές Μαΐου του 1919, το Ανώτατο Συμβούλιο των Συμμάχων στο Παρίσι αποφάσισε να αναθέσει στον ΕΣ την κατάληψη της Σμύρνης. Οι Έλληνες αποβιβάστηκαν στη Σμύρνη στις 15 Μαΐου 1919, ενώ είχε επιτραπεί από τους Συμμάχους η παραμονή του τουρκικού Στρατού στην πόλη, όπου διέμενε στους στρατώνες του οπλισμένος.

Η παραβίαση των εντολών του συνταγματάρχη Ν. Ζαφειρίου ως προς το σημείο αποβίβασης των ανδρών που επέβαιναν στο «Ατρόμητος» και η πορεία του ΙΙ/38 Τάγματος Ευζώνων προς την Καραντίνα διαμέσου της παραλιακής οδού, έδωσε στους Τούρκους την ευκαιρία που ζητούσαν για να δημιουργήσουν τα πρώτα επεισόδια κατά του ΕΣ. Στους Τούρκους συμπαραστάθηκαν απροκάλυπτα οι Ιταλοί.

Μετά τα γεγονότα, ο Αρχηγός στρατού κατοχής συνταγματάρχης Ζαφειρίου προέβη αμέσως στις ενέργειες που απαιτούντο για την εμπέδωση της τάξεως. Ο νομάρχης Ιζζέτ μπέης επανατοποθετήθηκε στη θέση του και οι Τούρκοι πολιτικοί υπάλληλοι επέστρεψαν στις εργασίες τους.

Μία από τις πρώτες μέριμνες που ελήφθησαν ήταν η επανέκδοση των τουρκικών εφημερίδων, ενώ το ελληνικό γραφείο λογοκρισίας εγκαταστάθηκε στη Λέσχη των Κυνηγών, όπου έδρευε και η Διοίκηση της Μεραρχίας.

Η αποχή της τοπικής Αστυνομίας από τα καθήκοντά της είχε δώσει στους κακοποιούς τη δυνατότητα, κατά την απόβαση, να δράσουν ανεξέλεγκτα στην πόλη προβαίνοντας σε φόνους και λεηλασίες. Τότε οι ανταποκριτές του ιταλικού Τύπου και οι Λεβαντίνοι άδραξαν την ευκαιρία, αποστέλλοντας συνεχώς τηλεγραφήματα πλήρη μίσους κατά των Ελλήνων.

Στο μεταξύ, επειδή ο στρατός κατοχής δεν είχε την απαιτούμενη δύναμη, διετάχθησαν το Α’ Σώμα Στρατού που βρισκόταν στη Ρωσία και το 6ο Σύνταγμα Αρχιπελάγους που βρισκόταν στη Μυτιλήνη, να τον ενισχύσουν. Επίσης απεστάλη στη Σμύρνη ένα Σύνταγμα Κρητών και ένα Τάγμα Χωροφυλακής (1.000 ανδρών) υπό τον συνταγματάρχη Χωροφυλακής Χατζηιωάννου. Μετά τα θλιβερά γεγονότα κατά την απόβαση του ΕΣ στη Σμύρνη, ο συνταγματάρχης Ζαφειρίου προέβη στη σύσταση Στρατοδικείου Εκστρατείας, το οποίο άρχισε τις εργασίες του στην αίθουσα του ελληνικού προξενείου.

Ως πρόεδρος του στρατοδικείου τοποθετήθηκε ο ταγματάρχης Πυροβολικού Άγγελος Τραυλός και ως επίτροπος ο ταγματάρχης της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης Μαλασπίνας. Συγχρόνως δε ο Ζαφειρίου εξέδωσε την παρακάτω διαταγή:

«Πανταχόθεν λαμβάνω πληροφορίας περί επιθέσεων ενόπλως κατά των τουρκικών πληθυσμών και των κτημάτων των. Η συμπεριφορά αυτή υιοθετούμενη ουχί βεβαίως παρ’ όλου του Ελληνικού Πληθυσμού, αλλά μόνον παρ’ ενίων κακοποιών στοιχείων, είναι εντελώς αντίθετος ου μόνον προς τας Ελληνικάς παραδόσεις αλλά και προς τας προθέσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως, τας διαταγάς της, την πρόθεσίν μου και την απόφασίν μου να επιβάλω δια πάσης θυσίας και παντός μέσου την τάξιν και εν τη υπαίθρω και μη εισέτι καταληφθείση υπό στρατευμάτων χώρα. Θέλω επιδειχθεί αυστηρότατος εις την επαναφοράν της τάξεως. Το συγκροτηθέν στρατοδικείον ήρξατο τας εργασίας του, αίτινες φαίνεται ότι θα πληθυνθώσιν υπερμέτρως δια σοβαρών ποινικών υποθέσεων εναντίον των ως άνω κακοποιών.

Η συμπεριφορά αύτη του Ελληνικού πληθυσμού εν τη υπαίθρω χώρα φέρει τον κίνδυνον της διακοπής της λειτουργίας του σιδηροδρόμου, ήτις είναι η ζωή της πρωτευούσης του νομού της Σμύρνης. Απευθύνω υμίν την εξής νουθεσίαν: Επανέλθετε εις τα ειρηνικά υμών έργα. Μείνατε ήσυχοι εις τας οικίας σας, χωρία, κωμοπόλεις και πόλεις. Σεβασθήτε τον Νόμον, το Δίκαιον και τας υπαρχούσας πολιτικάς και στρατιωτικάς αρχάς. Σεβασθήτε την ατομικήν ελευθερίαν και τας θρησκευτικάς πεποιθήσεις των αλλοθρήσκων συμπατριωτών σας και των αδελφών σας.

Το φέσιον των Μουσουλμάνων έχει την αυτήν αξίαν με το φέσιον του Ευζώνου, το στρατιωτικόν πηλήκιον και το ευρωπαϊκόν κάλυμμα. Πάσαι αι θρησκείαι, έχουσαι τον αυτόν εκπολιτιστικόν προορισμόν, είναι απολύτως σεβασταί. Δεν θέλω επανέλθει εις λόγους, αντ’ εμού δε του λοιπού, το Στρατοδικείον θέλει λάβει τον λόγον δια πάντα της παρούσης παραβάτην.

Σμύρνη τη 5 Μαΐου 1919 Συνταγματάρχης Ν. Ζαφειρίου

(18.5.1919) Αρχηγός της Ελληνικής Στρατιωτικής Κατοχής».

Το έκτακτο στρατοδικείο άρχισε τις εργασίες του αμέσως και με διάφορες καταδικαστικές αποφάσεις συνετέλεσε στον κατευνασμό των οξυμένων πνευμάτων και στην εμπέδωση της τάξης. Ήδη στις 18 Μαΐου 1919 είχαν καταδικασθεί σε θάνατο ένας εύζωνας και ένας πολίτης, οι δε ποινές εκτελέστηκαν αυθημερόν.

Παρ’ όλο που ο μητροπολίτης Χρυσόστομος περιήλθε όλες τις αποθήκες και τα αστυνομικά τμήματα και πέτυχε την απόλυση πολλών Τούρκων οι οποίοι είχαν συλληφθεί τις πρώτες ημέρες της κατοχής, εντούτοις ο βαλής της Σμύρνης Ιζζέτ, όταν το στρατοδικείο καταδίκαζε έναν Τούρκο κατηγορούμενο, εκμεταλλευόταν την ευκαιρία για να διαμαρτυρηθεί κατά των ελληνικών Αρχών.

Στο μεταξύ, έφθασε στη Σμύρνη και ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης Ε. Ρέπουλης με το πλοίο «Νέα Γενεά». Ο Ρέπουλης δήλωσε αμέσως: «Η Ελληνική Κυβέρνησις καίτοι ουδεμίαν ευθύνην δύναται να φέρη δια τα γεγονότα της 15 Μαΐου και τας αταξίας εις διάφορα καταστήματα και τας αποθήκας, καθόσον απεδείχθη ότι την ευθύνην ολόκληρον υπέχουν οι Τούρκοι, πρώτοι πυροβολήσαντες κατά του στρατού και απελευθερώσαντες κακοποιά στοιχεία την παραμονήν της κατοχής, εν τούτοις εις πιστοποίησιν των καλλιτέρων διαθέσεών της απέναντι των παθόντων αποδέχεται όπως αποζημιωθούν επί τη βάσει των εκτιμήσεων τας οποίας θα ενεργήσει ο εν Σμύρνη αντιπρόσωπος της Ελλάδος…».

Η μεικτή ανακριτική επιτροπή που καταρτίστηκε είχε ως μέλη τον εισαγγελέα Εφετών Ν. Γιαμαλάκη, τον πρόεδρο των Πρωτοδικών Τσιριμωνάκη, τον νομάρχη Πρέβεζας Κρυωνά, τους αντιπροσώπους της Αγγλίας Πίτερσον, της Ιταλίας Ρίκι, του υποπροξένου της Γαλλίας στις Κυδωνίες Σαπουντζόγλου κι έναν Οθωμανό.

Μετά την υποβολή αιτήσεως εκείνων που υπέστησαν ζημιές και την κλήση μαρτύρων, η επιτροπή περάτωσε το έργο της σε 4 μήνες και αποφάσισε την καταβολή αποζημιώσεων στους πραγματικά παθόντες.

Η ελληνική Ύπατη Αρμοστεία Σμύρνης

Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1919-1922, η διακυβέρνηση του συνόλου των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που ήταν υπό ελληνική κατοχή, ανατέθηκε στους ύπατους αρμοστές της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των ΗΠΑ, οι οποίοι έδρευαν στην Κωνσταντινούπολη.

Όσον αφορά στις τουρκικές Αρχές, μετά το Εθνικό Συνέδριο της Σεβάστειας στις 4 Σεπτεμβρίου 1919 (στο οποίο ο Μουσταφά Κεμάλ εξελέγη πρόεδρος), οι αντικαθεστωτικοί αποφάσισαν την ίδρυση νέου τουρκικού κράτους και την εγκαθίδρυση προσωρινής κυβέρνησης, η οποία είχε υπό τον έλεγχό της την κεντρική Ανατολία, ενώ το υπόλοιπο τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας βρισκόταν υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης του Σουλτάνου.

Αμέσως μετά την απόβαση του ΕΣ, επειδή οι πολιτικές και διπλωματικές υποχρεώσεις της Ελλάδος απαιτούσαν την παρουσία πολιτικού αντιπροσώπου στη Σμύρνη, «παρακλήθηκε» από τον πρωθυπουργό Ε. Βενιζέλο ο Γενικός Διοικητής Ηπείρου Αριστείδης Στεργιάδης να δεχθεί τη θέση του υπάτου αρμοστή Σμύρνης. Ο Στεργιάδης έφθασε στη Σμύρνη με το αντιτορπιλικό «Λέων» στις 20 Μαΐου 1919.

Μετά τα γεγονότα της 19ης Μαΐου, οι πρόξενοι που ευρίσκοντο στη Σμύρνη απέστειλαν έκθεση στην Ύπατη Αρμοστεία της Κωνσταντινουπόλεως, με την οποία εξέθεταν ποικίλα παράπονα κατά των ελληνικών Αρχών της Σμύρνης.

Η Ύπατη Αρμοστεία με τη σειρά της, είχε επιδώσει διακοίνωση στον εκπρόσωπο της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη, Κανελλόπουλο, με την οποία ζητούσαν εξηγήσεις για τις καταγγελλόμενες «υπερβασίες» των ελληνικών Αρχών Σμύρνης. Η διακοίνωση απεστάλη στην Ύπατη Αρμοστεία Σμύρνης, η οποία συνέταξε έκθεση που απέκρουε τους ισχυρισμούς των προξένων. Τα κύρια σημεία της έκθεσης, που συντάχθηκε από τον Στεργιάδη και απεστάλη στην Ύπατη Αρμοστεία της Κωνσταντινουπόλεως, έχουν ως εξής:

Η Χωροφυλακή

Η Ύπατη Αρμοστεία αναγκάστηκε να περιορίσει τις αρμοδιότητες της τουρκικής Χωροφυλακής στην περιοχή που βρισκόταν υπό ελληνική κατοχή, για λόγους ασφαλείας του στρατού κατοχής και για να επιτευχθεί η ειρηνική συμβίωση των Ελλήνων και των μουσουλμάνων.

Ο περιορισμός επεβλήθη επειδή η τουρκική χωροφυλακή δεν δίσταζε να προβαίνει στη δίωξη μουσουλμάνων, οι οποίοι είχαν καταφύγει στην ελληνική Αστυνομία ή διότι είχαν συναλλαγές με Έλληνες, αλλά και επειδή αυτή διέδιδε ψευδείς πληροφορίες σχετικά με την ελληνική κατοχή και δεν παρέλειπε να ενεργεί κατασκοπεία κατά των ελληνικών δυνάμεων και υπέρ των Τούρκων ανταρτών.

Οι διομολογήσεις

Σχετικά με τα προνόμια των ξένων υπηκόων που απέρρεαν από τις διομολογήσεις, η ελληνική Ύπατη Αρμοστεία είχε τη γνώμη ότι τα προνόμια αυτά που είχαν αποκλειστικό λόγο τη δυσπιστία των Ευρωπαίων προς την τουρκική Δικαιοσύνη, δεν ήταν δυνατόν να συνεχιστούν με το νέο καθεστώς και να προβάλλονται ως λόγοι απαλλαγής των ξένων ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης, η οποία έχαιρε του σεβασμού των Ευρωπαίων.

Η δημόσια υγεία

Η Υγειονομική Υπηρεσία της Ύπατης Αρμοστείας είχε οργανωθεί αμέσως μετά την απόβαση του ΕΣ, τέσσερις μήνες πριν από τη σύσταση της Διεθνούς Υγειονομικής Επιτροπής. Αρχικά δε περιορίστηκε στην προφύλαξη των ελληνικών στρατευμάτων από τις μολυσματικές ασθένειες, ενώ η δημόσια υγεία αφέθηκε στα χέρια των υφιστάμενων οθωμανικών Αρχών.

Όμως, σύντομα διαπιστώθηκε ότι η οθωμανική Υγειονομική Υπηρεσία, στερούμενη ιατρών και νοσοκόμων, φαρμάκων, υγειονομικών μέτρων αλλά και ενδιαφέροντος για τη βελτίωση της υγείας των κατοίκων της κατεχόμενης ζώνης, ήταν ακόμη και η ίδια επικίνδυνη, επειδή δεν επιτρεπόταν η ανάμειξη άλλης υγειονομικής υπηρεσίας στις αρμοδιότητές της. Ως εκ τούτου, τα μέτρα που ελάμβανε η ελληνική Υγειονομική Υπηρεσία για τον ΕΣ δεν θα ήταν δυνατό να αποδώσουν, εάν δεν ελαμβάνοντο συγχρόνως και μέτρα για τη δημόσια υγεία.

Ήδη, στην περιοχή είχαν εκδηλωθεί κρούσματα πανώλης, εξανθηματικού τύφου, ευλογιάς, μηνιγγίτιδας και άλλων επιδημικών ασθενειών.

Για τους ανωτέρω λόγους, η ελληνική Υγειονομική Υπηρεσία αναγκάστηκε να επεκτείνει τις δραστηριότητές της και στο πεδίο δράσεως της αντίστοιχης τουρκικής υπηρεσίας. Τα αποτελέσματα αυτής της πρωτοβουλίας έγιναν αμέσως αισθητά, αφού σύντομα επετεύχθη η καταστολή των μολυσματικών νόσων.

Οι ενέργειες αυτές συνεχίστηκαν έως τον Σεπτέμβριο του 1919, οπότε και συνεστήθη η Διεθνής Υγειονομική Επιτροπή, υπό τον έλεγχο της οποίας υπήχθη η δημόσια υγεία. Επειδή όμως αυτή η επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να χρησιμοποιεί τα όργανα και τα μέσα της οθωμανικής υπηρεσίας, τα οποία ήταν άκρως ανεπαρκή, δεν επήλθε έκτοτε καμία βελτίωση στον τομέα της δημόσιας υγείας.

Συχνά δε οι εκπρόσωποι των Συμμάχων κατέφευγαν στην ελληνική Υγειονομική Υπηρεσία για την προμήθεια εμβολίων, ορών και μικροβιολογικών εξετάσεων, επίσης και για τη διενέργεια απολυμάνσεων των συμμαχικών ιδρυμάτων της πόλεως καθώς και των πολεμικών πλοίων. Αργότερα, στη συνταχθείσα έκθεση τονιζόταν ότι η ελληνική Υγειονομική Υπηρεσία περιοριζόμενη στις αρμοδιότητές της δεν προέβη στον έλεγχο των ξενοδοχείων, πανδοχείων και δεν ασχολήθηκε αποτελεσματικά με την υγεία των «κοινών» γυναικών.

Οι φυλακές

Τα μέτρα που ελήφθησαν για τις φυλακές είχαν ως γνώμονα τη βελτίωση της δημόσιας ασφάλειας. Είχε αναγνωρισθεί και από τη Διεθνή Επιτροπή, η οποία εξέτασε τα γεγονότα της ημέρας της απόβασης στη Σμύρνη, ότι λίγες ώρες προ της αποβάσεως εκατοντάδες φυλακισμένων είχαν αποδράσει από τις φυλακές και παραβιάζοντας τις αποθήκες του τουρκικού Στρατού είχαν εξοπλισθεί. Η επιτροπή είχε επίσης διαπιστώσει ότι οι τουρκικές Αρχές δεν είχαν λάβει κανένα μέτρο για την παρεμπόδιση των αποδράσεων.

Μετά τα γεγονότα αυτά, η ελληνική Διοίκηση αναγκάστηκε να καταλάβει τις τουρκικές φυλακές για την εξασφάλιση της τάξεως. Ενώ δε υπήρχαν σοβαρές υπόνοιες ότι οι Τούρκοι υπάλληλοι είχαν διευκολύνει την απόδραση των κρατουμένων, εν τούτοις αυτοί δεν απολύθηκαν, αλλά μόνο ενισχύθηκαν με Έλληνες υπαλλήλους.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι οι Τούρκοι υπάλληλοι είχαν ως μοναδική απασχόληση την διευκόλυνση των συνεννοήσεων των πολιτικών κρατουμένων με τους εκτός των φυλακών ευρισκομένους συνεργάτες τους. Τότε η ελληνική Διοίκηση αναγκάστηκε να προβεί στην προσωρινή απομάκρυνση όλων των Τούρκων υπαλλήλων, πλην όμως επανέφερε τον Τούρκο διευθυντή των φυλακών, ο οποίος έδειξε διάθεση συνεργασίας.

Οι ελληνικές Αρχές έλαβαν δραστικά μέτρα για τη βελτίωση της υγείας των 1.000 φυλακισμένων, στους οποίους δεν εμφανίστηκε έκτοτε καμιά μολυσματική νόσος.

Επίσης, η Ύπατη Αρμοστεία επιδιόρθωσε το κτίριο των φυλακών, χώρισε τους κατάδικους κατά ηλικίες/εθνικότητα και ανάλογα με τη βαρύτητα των ποινών τους. Ιδρύθηκαν δε στις φυλακές εργαστήρια για την απασχόληση των κρατουμένων. Το σιτηρέσιό τους αυξήθηκε σε 2,5 δραχμές ημερησίως και εγκαταστάθηκε στις φυλακές υγειονομική υπηρεσία. Για πρώτη φορά στις φυλακές της Σμύρνης η ελληνική διοίκηση ίδρυσε γυναικείο τμήμα με γυναίκες φύλακες.

Οργάνωση του λιμανιού, του τελωνείου και των εξαγωγών Στην αστυνομία του λιμανιού διορίστηκαν Έλληνες αξιωματικοί σε αντικατάσταση των Τούρκων που απομακρύνθηκαν. Στο τελωνείο της Σμύρνης παρέμειναν οι Τούρκοι υπάλληλοι συμπεριλαμβανομένων και των τελωνοφυλάκων της εσωτερικής υπηρεσίας. Στο τελωνείο τοποθετήθηκε Έλληνας αντιπρόσωπος, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την τήρηση της απαγορεύσεως εξαγωγών, που είχε αποφασιστεί από τους ύπατους αρμοστές στην Κωνσταντινούπολη. Η απόφαση για την απαγόρευση των εξαγωγών από τη Σμύρνη είχε τηρηθεί με μεγάλη σχολαστικότητα. Για παράδειγμα, όταν το υπερωκεάνιο «Θεμιστοκλής» φόρτωσε για τις ανάγκες των επιβατών ποσότητα αυγών, η οποία ξεπερνούσε τον αριθμό των αυγών που είχε οριστεί από την Ύπατη Αρμοστεία, ο Στεργιάδης διέταξε τη φυλάκιση του πλοιάρχου και του ναυτιλιακού πράκτορα.

Η έκθεση του Στεργιάδη κατέληγε ως εξής:

«Θεωρώ αναγκαίον να τονίσω εν τέλει τα ακόλουθα γενικώς επί της ιδιαιτέρας φύσεως της Ελληνικής εν Μ. Ασία Κατοχής, καθόσον εξ αυτής δικαιολογούνται πλήρως αι παρατηρούμεναι εις τίνα σημεία διαφοραί της ημετέρας κατοχής από τον συνήθως περιγραφόμενον ταύτης τύπον. Ως επί το πλείστον η κατοχή εχθρικού εδάφους γίνεται προς επίτευξιν πολεμικού τίνος σκοπού.

Είναι επόμενον εν τοιαύτη περιπτώσει, ο κατέχων να λάβη εν τη περιοχή του μόνον τα μέτρα εκείνα, τα οποία απαιτούνται προς επιτυχίαν του πολεμικού του σκοπού, αδιαφορών δια την διοίκησιν και την εσωτερικήν εν γένει ζωήν της κατεχομένης εχθρικής περιοχής, εφ’ όσον δεν προσβάλλεται εξ αυτής ο πολεμικός σκοπός τον οποίον επιδιώκει. Όλος διάφορος υπήρξεν ο σκοπός της Ελληνικής Κατοχής.

Η Ελληνική Κατοχή δεν εγένετο απλώς χάριν πολεμικής τινός ενεργείας ούτε εν εχθρική πραγματικώς περιοχή. Η Ελληνική εν Μ. Ασία Κατοχή εγένετο προς επαναφοράν της τάξεως και ειρήνευσιν χώρας κατοικουμένης, κατά μέγιστον μέρος υπό Ελληνικού πληθυσμού. Ο πληθυσμός δε ούτος, ως αι διάφοραι ξέναι εδώ Χριστιανικαί εθνότητες υποστάσαι, ιδία κατά το διάστημα του τελευταίου πολέμου, παντός είδους καταδιώξεις και στερήσεις, ευλόγως είχον την αξίωσιν εκ μέρους των Ελληνικών Αρχών, όπως μη αδιαφορήσωσιν αύται εις τα πολλαπλά και δίκαια παράπονα, τα οποία υπέβαλον εις αυτάς καθ’ εκάστην δια τας γινομένας υπό των τουρκικών αρχών υπερβασίας ή δια την ανεπάρκειαν αυτών.

Διότι πρέπει να ληφθή υπ’ όψιν και τούτο, προκειμένου όπως κριθή η δράσις της εν Μ. Ασία Ελληνικής Κατοχής, ότι δηλαδή η Ελληνική Κατοχή, έχουσα την ως ανωτέρω εξαιρετικήν αποστολήν και υπό τας προεκτεθείσας συνθήκας, έδει να δράση εις χώραν, της οποίας αι πολιτικαί και δικαστικαί μέθοδοι ενέπνευσαν πάντοτε εις όλα τα πεπολιτισμένα κράτη την μεγαλυτέραν δυσπιστίαν, ο δε κρατικός μηχανισμός εθεωρήθη ανέκαθεν υπό πάντων ανεπαρκέστατος και χρήζων ριζικών μεταρρυθμίσεων.

Πλην δε τούτου ότι η Ελληνική Κατοχή ευρήκεν εις τας εν τη περιοχή τουρκικάς υπηρεσίας πλείστα όργανα του νεοτουρκικού κομιτάτου, τα οποία όχι μόνον ουδεμίαν πλέον ενέπνεον εμπιστοσύνην εις το Ελληνικόν στοιχείον και τας άλλας εδώ εθνότητας, αλλά και επεβουλεύθησαν την ασφάλειαν της Κατοχής μας και προσεπάθησαν δια παντός τρόπου να ματαιώσωσι πάσαν προσπάθειαν ημών προς παγίωσιν της τάξεως και ειρήνευσιν του τόπου.

Ώστε, όχι μόνον ο σκοπός της Ελληνικής κατοχής ήτο διάφορος του συνηθισμένου σκοπού Κατοχής, όχι μόνον οι πληθυσμοί της κατεχομένης περιφερείας δεν ήσαν δι’ ημάς απλώς πληθυσμοί εχθρικής περιοχής, προεκάλουν δε υπέρ αυτών όλως εξαιρετικόν το ενδιαφέρον ημών, αλλά προς τούτοις πλείστα όργανα των δημοσίων τουρκικών υπηρεσιών εδικαιολόγουν δια της στάσεως των πάσαν εκ μέρους ημών προς αυτά δυσπιστίαν. Υπό τούτοις όροις οφείλουσαι αι Ελληνικαί Αρχαί να εκτελέσωσιν την ανατεθείσαν ημίν εντολήν και υποχρεωμέναι να αντιμετωπίσωσι τας διαφόρους ανάγκας, τας οποίας εδημιούργει η κακόβουλος αδράνεια ή η εχθρική αντίδρασις των Τουρκικών Αρχών, ήτο αδύνατον να περιορισθώσι πάντοτε εν τοις πράγμασιν εις την εφαρμογήν του συνήθους τύπου Κατοχής άνευ σοβαρού κινδύνου του σκοπού δια τον οποίον απεστάλημεν εις Μ. Ασίαν.

Σμύρνη, Ο Ύπατος Αρμοστής

Αριστείδης Στεργιάδης».

Αντίγραφο αυτής της έκθεσης απεστάλη στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος έφερε το ζήτημα ενώπιον του Ανωτάτου Συμβουλίου. Αυτό επείσθη ότι επρόκειτο για ασήμαντα επεισόδια και προέβη σε παρατηρήσεις κατά των αρμοστών της Κωνσταντινουπόλεως που είχαν διατυπώσει αόριστες κατηγορίες κατά των ελληνικών Αρχών της Σμύρνης.

Η επέκταση της ζώνης κατοχής και η Συνθήκη των Σεβρών

Στις αρχές του Ιουνίου του 1920 χορηγήθηκε η άδεια από τις συμμαχικές δυνάμεις για την προέλαση του ΕΣ στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Η επιχείρηση άρχισε στις 22 Ιουνίου με την κατάληψη του Αξαρίου. Στη συνέχεια κατελήφθη το Σαλιχλί, το Ντερέκιοϊ και η Φιλαδέλφεια (Αλασεχίρ). Το Μπαλίκεσιρ κατελήφθη την 1η Ιουλίου και η Προύσα στις 8 Ιουλίου. Ενώ αργότερα κατελήφθησαν η Κίος και η Νικομήδεια.

Μετά το πέρας των επιχειρήσεων αυτών υπεγράφη η Συνθήκη των Σεβρών, στις 10 Αυγούστου 1920.

“Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης, παρείχετο στην Ελλάδα η άδεια ασκήσεως κυριαρχικών δικαιωμάτων για μια πενταετία στην περιοχή της Σμύρνης. ”,

Ο Έλληνας αρμοστής στη Σμύρνη, μόλις έλαβε το σχετικό τηλεγράφημα του Βενιζέλου, ειδοποίησε το νομάρχη Σμύρνης να μεταβιβάσει τη Διοίκηση της Νομαρχίας στον αντιπρόσωπο της Ελλάδος σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης. Το πρωί της 12ης Αυγούστου, παρουσία των Ελλήνων και των Τούρκων υπαλλήλων, υπεγράφη το σχετικό πρωτόκολλο:

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

Σήμερα τη 30 Ιουλίου (12 Αυγούστου) 1920, εν τω καταστήματι του Διοικητηρίου Σμύρνης, ο υποφαινόμενος Πέτρος Γουναράκης, Γ. Γραμματεύς της Υπάτης Αρμοστείας της Ελλάδος εν Σμύρνη, συνοδευόμενος υπό του Νομάρχου Κοζάνης Αλή βεη Ναίπ Ζαδέ, ενεργών κατ’ εντολήν του Υπάτου Αρμοστού της Ελλάδος
κ. Αριστείδου Στεργιάδου, προσήλθον προς τον αναπληρωτήν του Βαλή Αϊδινίου, Αχμέτ Μπεσίμ βέην, εις όν ανεκοίνωσα, ότι συμφώνως προς την γενομένην προς την Υπάτην Αρμοστείαν της Ελλάδος ανακοίνωσιν εκ μέρους της Ελληνικής Κυβερνήσεως, υπογραφείσης της Συνθήκης Ειρήνης μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας κατά την 28/10 τρέχοντος, μετεβιβάσθη συμφώνως τη συνθήκη αυτή, υπό της τουρκικής κυβερνήσεως εις την Ελληνικήν τοιαύτην η Κυβέρνησης και η Διοίκησης της πόλεως Σμύρνης και της περιφερείας αυτής της αναφερομένης εν τη ειρημένη Συνθήκη και κατά τους εν αυτή αναφερομένους όρους.

Ο Αναπληρωτής του βαλή Αϊδινίου απαντών εδήλωσεν, ότι ως ανακοινώθη αυτώ δια του από 28 Ιουλίου 1920 κρυπτογραφικού τηλεγραφήματος του Υπουργείου των Εσωτερικών της Κωνσταντινουπόλεως, η Υψηλή Πύλη απεδέξατο την Συνθήκην της Ειρήνης μετά της Ελλάδος και το δια ταύτης εν Σμύρνη και τη περιφερεία αυτής δημιουργούμενον Ελληνικόν καθεστώς.

Επίσης εδήλωσεν ότι, συμφώνως προς τας δια του αυτού τηλεγραφήματος διαβιβασθείσας εκ Κων/πόλεως οδηγίας, οι Τούρκοι υπάλληλοι θα εξακολουθήσουν εκτελούντες τα καθήκοντα αυτών υπό το νέον καθεστώς.

Ο κ. Γενικός Γραμματεύς της Υπάτης Αρμοστείας εδήλωσεν, ότι το καθεστώς τούτο επιφυλλάσει εαυτώ το δικαίωμα της διατηρήσεως ή μη των εν τη υπηρεσία των ήδη υπηρετούντων υπαλλήλων. Κατόπιν των ανωτέρω ο Αναπληρωτής του Βαλή Αχμέτ Μπεσίμ παραδίδει την Διοίκησιν και άπαντα τα Διοικητικά Καταστήματα εις τον Γενικό Γραμματέα της Υπάτης Αρμοστείας κ. Πέτρον Γουναράκην, ενεργούντα κατ’ εντολήν της Αυτού Εξοχότητος του Υπάτου Αρμοστού της Ελλάδος εν Σμύρνη κ. Αριστείδου Στεργιάδου.

Μετά την κατάλυση των τουρκικών Αρχών και σύμφωνα με το νόμο 2493/1920 «περί της Ελληνικής Διοικήσεως Σμύρνης», οι υπηρεσίες της Υπάτης Αρμοστείας αναδιοργανώθηκαν και δημιουργήθηκαν οι παρακάτω διευθύνσεις: Γενική Γραμματεία, Διεύθυνση Δικαιοσύνης, Διεύθυνση Εσωτερικών, Διεύθυνση Εκπαιδεύσεως, Διεύθυνση Οικονομικών, Διεύθυνση Εθνικής Οικονομίας, Διεύθυνση Δημοσίων Έργων, Διεύθυνση ΤΤΤ, Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Αντιλήψεως, Διεύθυνση Μουσουλμανικών Υπηρεσιών.

Τα γεγονότα μετά την πτώση του Βενιζέλου

Μετά τις εκλογές της 14ης Νοεμβρίου 1920, που είχαν ως αποτέλεσμα την ήττα του Ελευθερίου Βενιζέλου, στη Σμύρνη έγιναν διαδηλώσεις στρατιωτών με φωτογραφίες του Κωνσταντίνου. Στην Αθήνα σχηματίστηκε η κυβέρνηση Δ. Ράλλη, η οποία προήγαγε τον Α. Παπούλα σε αντιστράτηγο και τον διόρισε αρχιστράτηγο.

Μετά την εξέλιξη αυτή, ο στρατηγός Λ. Παρασκευόπουλος ζήτησε την άμεση άφιξη του Παπούλα στη Σμύρνη.

Παράλληλα δε κάλεσε όλους τους αξιωματικούς της φρουράς Σμύρνης και τους ζήτησε να ασκήσουν όλη τους την επιρροή, ώστε να μη διαταραχθεί η πειθαρχία στο Στρατό. Επίσης και ο Στεργιάδης υπέβαλε την παραίτησή του στον αντιβασιλέα ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, με την παρακάτω επιστολή:

«Αντιβασιλέα, Αθήνας,

Ευαρεστηθήτε να δεχθήτε μετά της άλλης Κυβερνήσεως την παραίτησίν μου ως υπουργού άνευ χαρτοφυλακίου. Θεωρώ ύπατον καθήκον να διατηρήσω την θέσιν του Υπάτου Αρμοστού επί ολίγας ημέρας μέχρις ου η νέα κυβέρνησις αποστείλη τον διάδοχον. Το τελευταίον τούτο παρακαλώ ανακοινώσατε εις την νέαν κυβέρνησιν.      
        Α. Στεργιάδης».

Η απάντηση του Δ. Ράλλη προς τον Στεργιάδη ήταν η παρακάτω:

«Ύπατον Αρμοστήν, Σμύρνην

Επί του υμετέρου τηλεγραφήματος ευχαριστώ ημάς θερμώς και εξ ονόματος της Κυβερνήσεως, παρακαλώ δε υμάς θερμώς όπως, παραμένοντες εις την θέσιν σας κατά τας εκτάκτους αυτάς περιστάσεις μη στερήσητε το Έθνος των πολυτίμων υμών υπηρεσιών.

Ο Πρόεδρος του Υπουργικού
Συμβουλίου Δημ. Ράλλης».

Ο αρχιστράτηγος Παπούλας έφθασε στη Σμύρνη στις 22 Νοεμβρίου 1920. Την επομένη έστειλε στον Κωνσταντίνο που βρισκόταν στην Ελβετία το ακόλουθο τηλεγράφημα:

«Η Στρατιά Σμύρνης υπό την διοίκησίν μου, υποβάλλει ευλαβώς εις την Υμετέραν Εξοχότητα τα αισθήματα αφοσιώσεως και υποταγής, αναμένουσα όπως οδηγήσητε αυτήν εις νέας νίκας

Α. Παπούλας»

Από αυτή τη στιγμή, άρχισαν να συσσωρεύονται νέφη στις σχέσεις των στρατιωτικών Αρχών και των διπλωματικών αντιπροσωπειών των Συμμάχων στη Σμύρνη. Στη συνέχεια, η προκήρυξη δημοψηφίσματος με θέμα την επαναφορά του Κωνσταντίνου είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση των σχέσεων της Ελλάδος με τους Συμμάχους. Στις 21 Νοεμβρίου 1920 οι πρέσβεις της Αγγλίας, Γαλλίας και Ιταλίας επέδωσαν την ακόλουθη διακοίνωση:

«Η Βρετανική, η Γαλλική και η Ιταλική Κυβέρνησις επέδειξαν σταθερώς το ενδιαφέρον των προς τον Ελληνικόν Λαόν και ηυνόησαν την πραγματοποίησιν των προαιωνίων του πόθων. Διά τούτο εξεπλάγησαν θλιβερώτερον εκ των γεγονότων τα οποία επήλθον εν Ελλάδι. Δεν θέλουν να επέμβουν εις τα εσωτερικά πράγματα της Ελλάδος, αλλά είναι ηναγκασμέναι να δηλώσουν δημοσία, ότι η παλινόρθωσις επί του θρόνου της Ελλάδος ενός ηγεμόνος, του οποίου η όχι νομιμόφρων στάσις και διαγωγή απέναντι των Συμμάχων κατά την διάρκειαν του πολέμου εγένετο δι’ αυτούς πηγή δυσχερειών και απωλειών σοβαρών, δεν θα ηδύνατο να θεωρηθή παρ’ αυτών, ειμή ως κύρωσις παρά της Ελλάδος των εχθρικών πράξεων του βασιλέως Κωνσταντίνου. Το γεγονός τούτο θα εδημιούργει μιαν κατάστασιν δυσμενή εις τας σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και των Συμμάχων, και εις την περίστασιν αυτήν, αι τρεις Κυβερνήσεις δηλούν ότι επιφυλάσσουν δι’ αυτάς πλήρη ελευθερίαν δράσεως δια να κανονίσουν την κατάστασιν ταύτην.

Οι πρεσβευταί Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας Γκράνβιλ, Ντε-Μπιγύ, Μοντάνια».

Η δεύτερη διακοίνωση των Συμμάχων της 8ης Δεκεμβρίου 1920 είναι ακόμη πιο χαρακτηριστική:

«Κύριε Πρόεδρε,

Συμφώνως προς τας οδηγίας των Κυβερνήσεών μας, λαμβάνομεν την τιμήν να φέρομεν εις γνώσιν της Υμετέρας Εξοχότητος ότι κατά την συνδιάσκεψιν των αντιπροσώπων της αγγλικής, γαλλικής και ιταλικής κυβερνήσεως, ήτις συνεκροτήθη εν Λονδίνω την 4ην Δεκεμβρίου αποφασίσθη όπως εις περίπτωσιν καθ’ ην ο βασιλεύς Κωνσταντίνος επανήρχετο επί του θρόνου της Ελλάδος, η Ελλάς ουδεμία λάβη οικονομικήν υποστήριξιν εκ μέρους των συμμάχων, αι δε οικονομικαί επιτροπαί λάβουν κατηγορηματικάς επί τους θέματος τούτου οδηγίας.

Δέξασθε κύριε πρόεδρε, την διαβεβαίωσιν της εξόχου υπολήψεώς μας».

Παρ’ όλα αυτά, ο Κωνσταντίνος επανήλθε στο θρόνο στις 20 Δεκεμβρίου και τον Ιούνιο του 1921 έφθασε στη Σμύρνη για να παρακολουθήσει τις επιχειρήσεις του ΕΣ. Τότε οι Σύμμαχοι προσέφεραν τη μεσολάβησή τους δια την ειρήνευση της περιοχής. Όμως, αυτή η μεσολάβηση απερρίφθη ο δε πρωθυπουργός Γούναρης μετέβη στη Σμύρνη, προκειμένου να παρακολουθήσει τις επιχειρήσεις. Όμως αυτές δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Ο ΕΣ κατήγαγε μεγάλη νίκη εκτοπίζοντας τους Τούρκους από την Κιουτάχεια, το Εσκί Σεχίρ και to Αφιόν Καραχισάρ, όμως η συντριβή του αντιπάλου δεν επιτεύχθηκε. Ο τουρκικός Στρατός ούτε διαλύθηκε ούτε συνετρίβη, απλώς συσπειρώθηκε πλησίον της Άγκυρας.

Η επανάληψη των επιχειρήσεων προς τον Σαγγάριο ποταμό και την Άγκυρα και πάλι δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα και ο ΕΣ επανήλθε στο Εσκί Σεχίρ. Όμως η περιοχή που ήταν υπό ελληνική κατοχή δεν ήταν πλέον ασφαλής. Στις αρχές του 1922 ένοπλες Μονάδες ενεργούσαν επιθέσεις στα μετόπισθεν του ΕΣ και προέβαιναν σε ληστρικές ενέργειες.

Ενώ τα νέα από το μέτωπο και η κατάσταση στη Ζώνη Ανωτέρας Γενικής Στρατιωτικής Διοίκησης δεν ήταν ευχάριστα, τον Οκτώβριο του 1921 δημιουργήθηκε η ιδέα της Μικρασιατικής Άμυνας. Ανάμεσα στις πρώτες ενέργειες της Διοικούσας Επιτροπής ήταν και η αποστολή τηλεγραφημάτων προς την Αθήνα για την αποτροπή εκκένωσης της Μικράς Ασίας. Επίσης ο αρχιστράτηγος Παπούλας με σημείωμά του προς την κυβέρνηση, τόνιζε τα εξής:

«Κατόπιν των θυσιών εις τας οποίας υπεβλήθη το Ελληνικόν Κράτος εν Μικρά Ασία, δεν δυνάμεθα να εγκαταλείψωμεν την Μικράν Ασίαν. Εάν όμως η Κυβέρνησις είναι ηναγκασμένη λόγω του αδιεξόδου εις το οποίον ευρίσκεται το ζήτημα, να εγκαταλείψη και να εκκενώση την Μικράν Ασίαν, παρακαλώ να μου επιτρέψη να ανακηρύξω την αυτονομίαν της Μικράς Ασίας άλλως να με αντικαταστήση».

Τον Απρίλιο του 1922, η Διοικούσα Επιτροπή της Μικρασιατικής Άμυνας έγινε δεκτή από τον πρωθυπουργό Γούναρη και στη συνέχεια προσπάθησε να οργανώσει στρατιωτικές δυνάμεις. Όμως η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή της κυβέρνησης Γούναρη, την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Στράτο και στη συνέχεια από τον Πρωτοπαπαδάκη. Στις αρχές Ιουνίου 1922 παραιτήθηκε και ο αρχιστράτηγος Παπούλας και τη θέση του ανέλαβε ο αντιστράτηγος Γ. Χατζανέστης. Ο νέος αρχιστράτηγος προέβη στην αλλαγή της στρατιωτικής ηγεσίας, πρότεινε δε τη σύμπτυξη του μετώπου. Όμως ήταν ήδη αργά.

Οι τουρκικές συμμορίες, έχοντας και την αμέριστη συμπαράσταση των Τούρκων που ζούσαν στην ελληνική ζώνη κατοχής, δρούσαν πλέον ανενόχλητα στα μετόπισθεν του ΕΣ, ενεργώντας επιθέσεις εναντίον των εφοδιοπομπών και των αμάχων.

Τότε, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, μεταφέροντας σημαντικές δυνάμεις από τη Μικρά Ασία στην Ανατολική Θράκη. Οι σχετικές αποφάσεις είχαν ληφθεί μετά τη σύσκεψη που έγινε ανάμεσα στον πρωθυπουργό Γούναρη, τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Θεοτόκη και τον αρχιστράτηγο Χατζανέστη.

Η επιδρομή προς την Κωνσταντινούπολη θα πραγματοποιείτο στις 29 Ιουλίου 1922. Όμως οι Σύμμαχοι δεν ενέκριναν την πρωτοβουλία αυτή, για την εκτέλεση της οποίας είχε ζητηθεί και η δική τους άδεια.

Το έργο της Ελληνικής Διοίκησης Σμύρνης

Το έργο της Υπάτης Αρμοστείας Σμύρνης χωρίζεται σε δύο περιόδους. Η πρώτη (Μάιος 1919–Αύγουστος 1920) αφορά στο χρονικό διάστημα από την κατάληψη της Σμύρνης έως την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών και η δεύτερη καλύπτει το διάστημα έως την καταστροφή. Κατά την πρώτη περίοδο, η Ύπατη Αρμοστεία Σμύρνης είχε μόνο τον έλεγχο των τουρκικών Αρχών της περιοχής κατοχής, που διατηρήθηκαν ως είχαν προ της ελληνικής απόβασης.

Κατά τη δεύτερη περίοδο, η Ύπατη Αρμοστεία Σμύρνης μετονομάστηκε σε Ελληνική Διοίκηση Σμύρνης (ΕΔΣ) και ανέλαβε εξ ολοκλήρου την ευθύνη διακυβέρνησης της ζώνης που απέδιδε στην Ελλάδα η Συνθήκη των Σεβρών, καθώς και τον έλεγχο των τουρκικών Αρχών στις περιοχές που είχε καταλάβει ο ΕΣ εκτός της ζώνης.

Παρά τις πολλές δυσκολίες που παρουσιάστηκαν, οι ελληνικές πολιτικές Αρχές κατόρθωσαν να δώσουν στη Σμύρνη και σε ένα μεγάλο τμήμα της κατεχόμενης περιοχής την πιο μεθοδική, την πιο πολιτισμένη και την πλέον προοδευτική Διοίκηση που γνώρισε ποτέ, από τότε που κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους. Ήδη από την υπογραφή της Ανακωχής του Μούδρου, το ελληνικό κράτος είχε λάβει διάφορα μέτρα τα οποία συνέβαλαν στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων.

Με την ισχύ των διομολογήσεων και τη λειτουργία προξενικών δικαστηρίων στη Σμύρνη, η ελληνική ζώνη λειτουργούσε ως αυτόνομο κράτος.

Η κυβέρνηση των Αθηνών εφάρμοζε κατά γράμμα στην ελληνική ζώνη το διεθνές δίκαιο. Η Ύπατη Αρμοστεία Σμύρνης συγκέντρωνε τους φόρους και τους διαβίβαζε στην κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης, χρησιμοποιούσε δε οθωμανικά χαρτόσημα ακόμη και για αιτήσεις Ελλήνων πολιτών, ενώ επέτρεπε τη μεταφορά εμπορευμάτων από και προς τη ζώνη που ήταν υπό τον έλεγχο του Μουσταφά Κεμάλ.

Μέσα σε αυτό το αλλοπρόσαλλο καθεστώς, το έργο της Υπάτης Αρμοστείας Σμύρνης αποτελεί ασφαλώς ένα μεγάλο θαύμα. Κατά τα τρία χρόνια της ελληνικής κατοχής, οι διοικητικές υπηρεσίες έφεραν σε πέρας ένα δύσκολο και μεγάλο έργο. Ανάμεσα στα έργα της Αρμοστείας συγκαταλέγεται η παλιννόστηση 250.000 προσφύγων, η δωρεάν περίθαλψη για όλες τις εθνότητες, οι αρχαιολογικές ανασκαφές και η ίδρυση του ιωνικού πανεπιστημίου.

Οι δραστηριότητες της Εθνικής Τράπεζας

Αμέσως μετά την κατάληψη της Σμύρνης, το ελληνικό κράτος έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, λαμβάνοντας υπόψη τα συστήματα στην Ευρώπη. Επειδή δε δεν υπήρχε στην περιοχή πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο θα μπορούσε να χορηγήσει δάνεια στους ενδιαφερομένους, τον Αύγουστο του 1919 η Εθνική Τράπεζα αποφάσισε να επεκτείνει τις δραστηριότητές της.

Για τον σκοπό αυτό σχηματίστηκε μια επιτροπή οικονομικών μελετών, επικεφαλής της οποίας τοποθετήθηκε ο επιθεωρητής της Εθνικής Τράπεζας Α. Κορυζής.

Πρώτο μέλημα της επιτροπής ήταν η επιβολή της δραχμής στη Μικρά Ασία.

Οι μελέτες που εκπονήθηκαν έγιναν με τη βοήθεια Μικρασιατών επιστημόνων, οι οποίοι ήταν γνώστες των συνθηκών που επικρατούσαν στην περιοχή τους. Επίσης, εκπονήθηκε μελέτη για την αξία του τροχαίου υλικού των σιδηροδρομικών εταιρειών Αϊδινίου και Κασαμπά.

Ο επιθεωρητής της ΕΤΕ δεν παρέλειψε να μεταβεί στην ενδοχώρα για να εξετάσει τις οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν στις περιφέρειες, προκειμένου να ιδρύσει υποκαταστήματα στη Μαγνησία, στην Πέργαμο, στις Κυδωνιές, στο Οδεμίσιο, στα Βρύουλα και στη Φώκαια. Εάν δεν είχε επέλθει η καταστροφή, το υποκατάστημα των Κυδωνιών θα λειτουργούσε το φθινόπωρο του 1922.

Η Εθνική Τράπεζα, ως πρώτη βοήθεια στους Μικρασιάτες προσέφερε δάνεια στους πρόσφυγες που παλιννοστούσαν στα χωριά τους. Το 1919 προσέφερε δάνεια 20 εκατομμυρίων δραχμών, πληρωτέα σε τρεις δόσεις μέσα σε μια τριετία, με τόκο 6%.

Επίσης, το τμήμα παλιννοστήσεως της Αρμοστείας κατήρτισε σχέδιο εγκαταστάσεως προσφύγων των διωγμών προ του 1919. Μετά την παλιννόστηση των προσφύγων αυτών, η ΕΤΕ ήλθε συνεπίκουρος και στους πάσχοντας κατοίκους της περιφερείας Ερυθραίας, καθώς και άλλων περιφερειών.

Το κεντρικό κατάστημα της ΕΤΕ στη Σμύρνη άρχισε τις εργασίες του τον Ιανουάριο του 1920, με ύψος συναλλαγών άνω των 150.000 τουρκικών λιρών. Μέσα σε τέσσερις μήνες η ΕΤΕ Σμύρνης δάνεισε το γαλλικό «Κρεντί-Φονσιέ» 500.000 τουρκικές λίρες.

Οι οικονομολόγοι της Ελλάδος άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον για τον πλούτο της περιοχής, ενώ για την οικονομική αναδιοργάνωση αναμενόταν η υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών.

Το ιωνικό πανεπιστήμιο

Το ιωνικό πανεπιστήμιο απετέλεσε μία από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες της ΕΔΣ. Επρόκειτο για μία μεγαλοφυή ιδέα του Βενιζέλου.

Στόχος του πανεπιστημίου
ήταν η επίτευξη της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών μέσω της παιδείας. Ρητό του ιδρύματος ήταν το «Ex Oriente Lux»
(Εξ Ανατολών το φως).

Για την οργάνωση του πανεπιστημίου διορίστηκε ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής, καθηγητής Μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, αργότερα δε του Βερολίνου.

Ο καθηγητής είχε εκφράσει από παλιά την ιδέα για την ίδρυση ενός δεύτερου πανεπιστημιακού ιδρύματος στην Ελλάδα, με στόχο την κάλυψη των αναγκών σε επιστήμονες. Η επιστημονική αξία του καθηγητή και η πανευρωπαϊκή φήμη του αποτελούσαν την ασφαλέστερη εγγύηση για την άρτια λειτουργία του νέου ιωνικού πανεπιστημίου.

Ο Καραθεοδωρής, αμέσως μετά τον διορισμό του, προσέλαβε τον γνωστό μικροβιολόγο Χατζηβασιλείου, αριστούχο γερμανικού πανεπιστημίου, θεωρώντας τον κατάλληλο για την κατάρτιση του προγράμματος σπουδών του πανεπιστημίου.

Από τον Σεπτέμβριο του 1919, ο Καραθεοθωρής άρχισε να εργάζεται για την προετοιμασία του έργου. Μετά δε το πέρας του ακαδημαϊκού έτους, έφυγε από το Βερολίνο και αφιέρωσε όλο τον χρόνο του στο νέο πανεπιστήμιο, αναλαμβάνοντας παράλληλα και την εποπτεία του Γραφείου Οργανώσεως Πανεπιστημίου Σμύρνης, που είχε ιδρυθεί στην Ύπατη Αρμοστεία.

Ο ευφυής αυτός επιστήμων πίστευε ότι το ιωνικό πανεπιστήμιο έπρεπε να είναι ο αντίποδας του Καποδιστριακού πανεπιστημίου των Αθηνών, το οποίο ήταν στραμμένο προς την κλασική αρχαιότητα.  Για την εγκατάσταση των σχολών του πανεπιστημίου επελέγη ένα ημιτελές κτίριο, στα υψώματα του Μπαχρί Μπαμπά. Το οικόπεδο στο οποίο είχε αρχίσει η ανέγερση του κτιρίου αυτού ανήκε στην εβραϊκή κοινότητα, χρησίμευε δε ως νεκροταφείο.

Όμως κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο νομάρχης Ραχμή μπέης αποφάσισε να κτίσει εκεί ένα μεγάλο κτίριο το οποίο θα χρησίμευε για τη στέγαση μουσουλμανικής σχολής. Για τον σκοπό αυτό, ο νομάρχης χρησιμοποίησε ακόμη και τις μαρμάρινες πλάκες του εβραϊκού νεκροταφείου, ενώ από την αρχαία Έφεσο, μετέφερε στη Σμύρνη μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την αποπεράτωση της Σχολής.

Όταν η Σμύρνη παραδόθηκε στους Έλληνες, το κτίριο ήταν εξωτερικά σχεδόν έτοιμο, όμως οι εσωτερικές εργασίες δεν είχαν περατωθεί. Η ΕΔ προέβη αμέσως στη διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων, προκειμένου να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι ανάγκες του ιωνικού πανεπιστημίου και μέχρι το καλοκαίρι του 1922 είχαν ολοκληρωθεί οι κτιριακές εγκαταστάσεις.

Η εβραϊκή κοινότητα απαίτησε την επιστροφή του οικοπέδου, όμως ο ύπατος αρμοστής αρνήθηκε να συζητήσει το θέμα με την ορισθείσα εβραϊκή επιτροπή.

Οι Εβραίοι, προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους, δεν δίστασαν να ενεργοποιήσουν τις εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης και της Αμερικής, συκοφάντησαν δε τους Έλληνες, διαδίδοντας ότι χρησιμοποιούσαν τα ίδια μέσα με τους Τούρκους.

Οι Ιταλοί, εκμεταλλευόμενοι τις απαιτήσεις των Εβραίων, πέτυχαν να κλονίσουν τις σχέσεις τους με την ΕΔ. Ο ύπατος αρμοστής, μολονότι θα μπορούσε να εξαγοράσει τις απαιτήσεις των Εβραίων, παρέμεινε άκαμπτος, επειδή πίστευε ότι η εβραϊκή κοινότητα δεν είχε δικαίωμα να εισπράξει καμία αποζημίωση.

Όσον αφορά στο ιωνικό πανεπιστήμιο, η λειτουργία του είχε προγραμματιστεί για το ακαδημαϊκό έτος 1922-23.

Οι κτιριακές εγκαταστάσεις περιελάμβαναν 70 αίθουσες διδασκαλίας, αμφιθέατρο, εργαστήρια και βιβλιοθήκη, ενώ θα υπήρχαν τα εξής τμήματα: Τμήματα Φυσικών και Τεχνολογικών Επιστημών, Γεωργική Σχολή, Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και Εθνολογίας, Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, Τμήμα προπαρασκευαστικών σπουδών, Ινστιτούτο Υγιεινής, Τμήμα Εμπορικών Σπουδών, Σχολή Εργολάβων Δημοσίων Έργων, Σχολή Ανωτάτης Μουσουλμανικής Εκπαίδευσης και Πειραματικό Αγρόκτημα.

Η οργάνωση του πανεπιστημίου θα ακολουθούσε αγγλοσαξωνικό και γερμανικό πρότυπο. Μετά τη διάλυση της ΕΔ, ο Κ. Καραθεοδωρής εγκατέλειψε τη Σμύρνη στις 8 Σεπτεμβρίου 1922 με το «Νάξος». Μετέφερε μαζί του στην Ελλάδα το αρχείο του Πανεπιστημίου, μερικά από τα πολύτιμα εργαστηριακά όργανα και σημαντικό αριθμό βιβλίων που μπόρεσε να διασώσει.

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές

Μετά την κατοχή της Σμύρνης από τον ΕΣ, σε σύντομο χρονικό διάστημα κρίθηκε αναγκαία η διοργάνωση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, για τη φύλαξη και συντήρηση των μνημείων, τη ρύθμιση των εντός της ελληνικής ζώνης αρχαιολογικών συλλογών, την περισυλλογή των αρχαίων που ήταν διάσπαρτα στη χώρα και τη διενέργεια ανασκαφών.

Τη διεύθυνση αυτών των έργων την είχε έως τον Νοέμβριο του 1920 ο έφορος αρχαιοτήτων Γ. Οικονόμος και από τον Ιανουάριο του 1921 έως τον Σεπτέμβριο του 1922 ο Κ. Κουρουνιώτης.

Κατά τη διάρκεια του μεγάλου πολέμου, οι Τούρκοι είχαν αφήσει αφύλακτα τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους. Στην Έφεσο, οι αρχαιολογικές συλλογές των Αυστριακών λεηλατήθηκαν.

Επίσης, αρχιτεκτονικά στοιχεία μεταφέρθηκαν στη Σμύρνη για να χρησιμοποιηθούν στην ανέγερση της μουσουλμανικής σχολής. Στο χωριό Αγιάσουλουκ, κοντά στα αρχαία ερείπια της Εφέσου, καταρτίστηκε πρόχειρη αρχαιολογική συλλογή.

Ανάλογες εργασίες έγιναν και στην Πέργαμο, όπου κατά τη διάρκεια του πολέμου κίονες είχαν καταρριφθεί και είχαν σπάσει, ενώ μαρμάρινα μέλη αφαιρέθηκαν για να χρησιμοποιηθούν στην κατασκευή τουρκικού σχολείου. Στην Πέργαμο όπως και στην Έφεσο, διορίστηκαν δύο φύλακες. Στις Σάρδεις ο αρχαίος ναός δεν είχε υποστεί ζημιές, αλλά η συλλογή που είχε καταρτιστεί από τους Αμερικανούς αρχαιολόγους καταστράφηκε και λεηλατήθηκε. Στην Πριήνη δεν σημειώθηκαν ζημιές στα μνημεία, επειδή δεν υπήρχαν Τούρκοι στην περιοχή. Επίσης στην Πριήνη και στις Σάρδεις τοποθετήθηκε από ένας φύλακας, ενώ στη Σμύρνη διαρρυθμίστηκε η αρχαιολογική συλλογή που στεγαζόταν στην Ευαγγελική Σχολή.

Όταν οι διοικητές των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων ανέφεραν ότι σε πολλά χωριά υπήρχαν αρχαία, οι αρχαιολόγοι Κ. Κουρουνιώτης, Ν. Λάσκαρης και Σ. Παρασκευαΐδης επισκέφτηκαν όλα τα χωριά και απέστειλαν στη Σμύρνη τα αρχαία που βρήκαν. Οι αρχαιολογικοί χώροι υποδείχθηκαν στις ελληνικές στρατιωτικές.

Αρχές, οι οποίες ανέλαβαν τη φροντίδα της διαφύλαξης των αρχαίων ή την αποστολή των στη Σμύρνη. Ανασκαφές έγιναν στη Νύσα, επί του Μαιάνδρου, και στον βυζαντινό ναό του Ιωάννου του Θεολόγου στην Έφεσο. Ως εργάτες χρησιμοποιήθηκαν κατάδικοι από τις φυλακές Σμύρνης και Μαγνησίας, οι οποίοι δέχθηκαν να εργασθούν έναντι δωρεάν διατροφής και λογικού ημερομισθίου.

Το τέλος της Ελληνικής Διοίκησης Σμύρνης

Τον Αύγουστο του 1922 στη Σμύρνη επικρατούσε χάος, οι δε συζητήσεις για το μέλλον της πόλης εσυνεχίζοντο ημέρα και νύκτα. Ενώ η γενική επίθεση των Τούρκων εξελισσόταν με γοργό ρυθμό, οι ελληνικές Αρχές δεν αποφάσιζαν την εκκένωση της πόλεως.

Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να αναθέσει την αρχηγία του Στρατού στον στρατηγό Τρικούπη, αυτός είχε ήδη αιχμαλωτισθεί. Τότε διορίστηκε ως αντικαταστάτης του Χατζανέστη ο αντιστράτηγος Γ. Πολυμενάκος, ο οποίος μόλις έφθασε στη Σμύρνη με το αντιτορπιλικό «Βέλος», εξέδωσε την εξής ημερήσια διαταγή:

«Αναλαμβάνων την διοίκησιν της Στρατιάς, απευθύνω θερμόν χαιρετισμόν προς τους παλαιούς συμπολεμιστάς μου και συνιστώ αυτοίς πειθαρχίαν και μόνον πειθαρχίαν. Αυτή έσεται μόνη σωτηρία και των ατόμων και του στρατεύματος».

Ο νέος αρχιστράτηγος προσπάθησε αμέσως να λάβει διάφορα μέτρα ασφαλείας, προκειμένου να δοθεί ο απαιτούμενος χρόνος για την εκκένωση της Σμύρνης.

Όμως οι διαταγές του δεν κατέστη δυνατό να εκτελεσθούν, επειδή το ηθικό ήταν τόσο πεσμένο, που οι άνδρες δεν ήταν πλέον σε θέση να αναλάβουν καμία σοβαρή στρατιωτική ενέργεια. Εξάλλου, η πρόωρη σύμπτυξη της ελληνικής Μεραρχίας Ιππικού άφησε ελεύθερο το δρόμο προς τη Σμύρνη στην τουρκική 14η Μεραρχία Ιππικού, η οποία είχε καταλάβει τη στενωπό της Μενεμένης.

Τα γεγονότα στο μέτωπο δεν ήταν εν γνώσει του πληθυσμού της Σμύρνης. Ακόμη και η Ύπατη Αρμοστεία παρέμεινε απληροφόρητη από το Γενικό Στρατηγείο. Το πρωί της 1ης Σεπτεμβρίου άρχισε η συσκευασία των αρχείων της Στρατιάς και της Αρμοστείας.

Μετά από οδηγίες της κυβέρνησης, ο ύπατος αρμοστής διέταξε τους δημοσίους υπαλλήλους να είναι έτοιμοι προς αναχώρηση. Συγχρόνως, οι πληθυσμοί όλων των χριστιανικών δογμάτων, καταληφθέντες από πανικό, έσπευδαν στις ακτές κι εσυνωστίζοντο στους σιδηροδρομικούς σταθμούς.

Όσοι δεν κατόρθωναν να βρουν θέση στις αμαξοστοιχίες, επορεύοντο προς τη Σμύρνη.

Οι πρόξενοι της Γαλλίας και της Βρετανίας συμβούλευσαν τους υπηκόους τους να αναχωρήσουν, ενώ ο Ιταλός πρόξενος συνέστησε στους Ιταλούς να παραμείνουν, επειδή γνώριζε ότι αυτοί δεν διέτρεχαν κίνδυνο.

Οι προνοητικότεροι των Ελλήνων έσπευδαν να αναχωρήσουν για τα νησιά του Αιγαίου και τον Πειραιά. Το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου, η Σμύρνη παρουσίαζε το θέαμα χιλιάδων περιφερόμενων κατοίκων, οι οποίοι επιζητούσαν να επιβιβαστούν σε πλοία για να επιτύχουν τη σωτηρία τους.

Το απόγευμα της 5ης Σεπτεμβρίου έφθασαν στο λιμάνι της Σμύρνης μεταγωγικά πλοία που μετέφεραν από τη Θράκη την Ι Μεραρχία. Οι στρατιώτες της, βλέποντας την κακή κατάσταση των ανδρών που έφθαναν από τα πεδία της μάχης, άρχισαν να δυσανασχετούν και εκδήλωσαν με εξέγερση την απαίτηση να επανέλθουν στη Θράκη.

Από την 7η Σεπτεμβρίου, η αναχώρηση των κατοίκων έλαβε χαρακτήρα αληθινής εξόδου, τα δε πλοία παρελάμβαναν τριπλάσιους επιβάτες από τον επιτρεπόμενο αριθμό.

Η προκυμαία ήταν γεμάτη ανθρώπους και αποσκευές. Όλοι οι τραυματίες στρατιώτες επιβιβάστηκαν στα πλοία με προορισμό τον Πειραιά.

Ο αρχιστράτηγος Πολυμενάκος μετέφερε το Στρατηγείο της Στρατιάς στα πλοία που ναυλοχούσαν στο λιμάνι, ενώ όλοι οι κατώτεροι υπάλληλοι αναχώρησαν με δύο ατμόπλοια.

Το πρωί της 8ης Σεπτεμβρίου όλοι οι ανώτεροι υπάλληλοι της ΕΔΣ επιβιβάστηκαν στα πλοία και η Σμύρνη αφέθηκε στην τύχη της, αφού και οι χωροφύλακες άρχισαν να συγκεντρώνονται στην αποβάθρα για να επιβιβαστούν. Συγχρόνως, αγήματα από τα συμμαχικά πλοία μετεφέροντο για να περιφρουρήσουν τα προξενεία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Λίγο πριν τη δύση του ηλίου, άρχισε ο απόπλους των ελληνικών μεταγωγικών πλοίων και σύντομα ακολούθησε και ο απόπλους του ελληνικού Στόλου. Έτσι η Σμύρνη, δίχως διοικούσα αρχή, εγκαταλείφθηκε στη διάθεση του τουρκικού Στρατού.

Τη νύκτα της 8ης Σεπτεμβρίου, κατά μήκος της οδού Νυμφαίου–Σμύρνης–Βρυούλων, εκινούντο τα τελευταία τμήματα του ΕΣ, κατευθυνόμενα προς την παραλία της Ερυθραίας και στο λιμάνι του Τσεσμέ. Το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου, η Σμύρνη παρουσίαζε την όψη απελπισμένης πολιτείας.

Στην προκυμαία περιεφέροντο με αγωνία Έλληνες πολίτες αλλά και στρατιωτικοί, που δεν είχαν κατορθώσει να επιβιβαστούν στα πλοία την προηγουμένη. Κατά τις 11.00 διαδόθηκε αστραπιαία ότι έρχεται ο τουρκικός Στρατός. Σε λίγο εμφανίστηκε μια δύναμη 400 ατάκτων ιππέων, η οποία έφθασε ταχύτερα από τον τακτικό στρατό.

Μετά το μεσημέρι, εισήλθε στην πόλη ισχυρή δύναμη του τουρκικού V Σώματος Ιππικού, του οποίου ο διοικητής κήρυξε αμέσως τον στρατιωτικό νόμο και ίδρυσε έκτακτο στρατοδικείο εκστρατείας.

Το απόγευμα έφθασε στη Σμύρνη από την οδό του Νυμφαίου, ισχυρό τμήμα τουρκικού πεζικού και κατευθύνθηκε στους στρατώνες. Στις 10 Σεπτεμβρίου κατέφθασαν ισχυρές τουρκικές δυνάμεις πεζικού και πυροβολικού της 1ης Στρατιάς υπό τον Νουρεττίν πασά. Το αναπόφευκτο τέλος της Σμύρνης πραγματοποιήθηκε όταν η ελληνική και η αρμενική συνοικία παραδόθηκαν στις φλόγες, για να σβηστεί από τη μνήμη των Τούρκων ότι η Σμύρνη υπήρξε μια πόλη ελληνική.

https://www.pronews.gr/istoria/smyrni-1919-1922-tria-xronia-ellinikis-dioikisis-kai-eleytherias-2/

Δράμα χωρίς τέλος για τους Ελληνες της Μαριούπολης

0

Ομογενείς που εκτοπίστηκαν λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία μιλούν στα «ΝΕΑ» για όσα έζησαν καθώς και για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όσοι επιστρέφουν στα κατεστραμμένα σπίτια τους

Το ημερολόγιο γράφει 24 Φεβρουαρίου 2022. Ωρα 4.15 π.μ.

Τα στρατεύματα της Ρωσίας, τα οποία για μήνες συσσωρεύονται στη ρωσο-ουκρανική μεθόριο, ξεκινούν την εισβολή.

Τουλάχιστον 100.000 πολίτες ελληνικής καταγωγής κατοικούσαν στην Ανατολική Ουκρανία πριν από τον πόλεμο, 5.000 στην Οδησσό και μερικές ακόμα χιλιάδες διάσπαρτοι σε ολόκληρη τη χώρα

Ταυτόχρονα η αεράμυνα του Κιέβου δέχεται μπαράζ πυραυλικών επιθέσεων. Τα σύννεφα του πολέμου σκοτεινιάζουν στην καρδιά της Ευρώπης.

Στο επίκεντρο των πολεμικών επιχειρήσεων βρίσκονται αναπόφευκτα οι περιοχές όπου για 27 αιώνες διατηρήθηκε αδιάλειπτη η παρουσία του Ελληνισμού.

Οι πόλεις και τα χωριά των ομογενών της Ουκρανίας μπαίνουν και αυτά στο στόχαστρο του ρωσικού αναθεωρητισμού.

Τουλάχιστον 100.000 πολίτες ελληνικής καταγωγής κατοικούσαν στην Ανατολική Ουκρανία πριν από τον πόλεμο, 5.000 στην Οδησσό και μερικές ακόμα χιλιάδες διάσπαρτοι σε ολόκληρη τη χώρα.

Γύρω από την «πόλη της Παναγιάς» διεξήχθησαν μερικές από τις πιο σκληρές μάχες της πρώτης φάσης του πολέμου.

Η Μαριούπολη σχεδόν σβήνεται από τον χάρτη, πριν καν καταληφθεί από τις δυνάμεις των εισβολέων.

Κάποιοι από τους Ελληνες της περιοχής καταφέρνουν να διαφύγουν.

Ορισμένοι μετακινήθηκαν εσωτερικά, άλλοι κατέφυγαν σε ευρωπαϊκές χώρες ή στη Ρωσία, ενώ περίπου 1.000 ήρθαν στην Ελλάδα.

Εικόνα καταστροφής από δρόμο της Μαριούπολης τον Μάρτιο του 2022

«Δεν ζούμε, απλά υπάρχουμε» περιγράφει κοφτά και αφοπλιστικά στα «ΝΕΑ» η Ελένη Ντόμπρα, εκτοπισμένη κάτοικος της Μαριούπολης. Ηρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2022, λίγες ημέρες μετά την κατάληψη της πόλης από τον ρωσικό στρατό.

«Δυστυχώς, η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Εχουν μείνει πίσω συγγενείς, αλλά δεν μπορείς να περιγράψεις πώς είναι τα πράγματα εάν δεν βρίσκεσαι ο ίδιος εκεί».

Το ίδιο πικραμένη και η «μάνα», όπως την αποκαλούσαν οι Ελληνες της Ουκρανίας, Αλεξάνδρα Προτσένκο-Πιτσατζή.

Η επί σχεδόν 30 χρόνια πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Ουκρανίας και πλέον μέλος του ΔΣ παρέδωσε τη σκυτάλη στον νέο πρόεδρο Στεπάν Μαχσμά στο 9ο έκτακτο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2023 στην Οδησσό.

Πλέον, μένει στη Θεσσαλονίκη και θυμάται με πόνο το κατεστραμμένο σπίτι της στη Μαριούπολη.

«Στις 23 Μαρτίου έφυγα, όταν είχαν ξεκινήσει οι μάχες. Τώρα έχει απομείνει μονάχα η ελπίδα να γυρίσω, γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Αλλά πλέον πιστεύω ότι δεν θα συμβεί τόσο γρήγορα, τουλάχιστον όχι όσο θα θέλαμε και όπως υπολογίζαμε».

Σύμφωνα με την Αλεξάνδρα Προτσένκο, περίπου το 70% των Ελλήνων επέλεξε να παραμείνει στη Μαριούπολη και στα γύρω χωριά.

«Τώρα οι Ρώσοι χτίζουν καινούργια σπίτια, αλλά δεν τα καταφέρνουν και πολύ καλά. Δεν έχουν ανθρώπους, επιχειρηματίες, να τα φτιάξουν σωστά. Και τώρα, επειδή η νεολαία δεν βρίσκει δουλειά, τους βάζουν επίτηδες να πάρουν ρωσικά διαβατήρια. Μόλις πάρεις διαβατήριο, τότε θα έχεις δουλειά ή σύνταξη. Οποιος δεν θέλει θα πεινάει. Αυτό είναι το χειρότερο που μπορούν να κάνουν».

Η πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων όμως κάνει λόγο και για απειλές και παρακολουθήσεις σε βάρος των ομογενών.

«Υπάρχει φόβος. Αν μιλάς στο τηλέφωνο με τους ανθρώπους εκεί και πας να τους ρωτήσεις πώς είναι η κατάσταση, σ’ το κλείνουν αμέσως. Τους παρακολουθούν σκληρά οι Ρώσοι και φοβούνται» περιγράφει.

Οι εικόνες καταστροφής από τον πόλεμο στην Ουκρανία εξακολουθούν να κυριαρχούν στις οθόνες και κυρίως στη σκέψη των Ελλήνων της περιοχής. Αλλωστε, οι συγκρούσεις συνεχίζονται σε διάφορα σημεία σε όλη τη γραμμή του μετώπου.

Οι σειρήνες χτυπούν διαρκώς, προειδοποιώντας τους αμάχους να τρέξουν στα πλησιέστερα καταφύγια.

Σε μια τέτοια στιγμή μιλήσαμε και με τον νέο επικεφαλής των Ελληνικών Σωματείων – το όργανο στο οποίο υπάγονται περισσότεροι από 100 σύλλογοι Ελλήνων της Ουκρανίας.

Ο Στεπάν Μαχσμά, ο οποίος κατοικεί στη Ζαπορίζια, λέει στα «ΝΕΑ» ότι γύρω από την πόλη οι βομβαρδισμοί είναι καθημερινοί και σφοδρότατοι.

«Οι Ρώσοι δεν σταματάνε» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Οσον αφορά τη Μαριούπολη, ο ίδιος σημειώνει ότι η κατάσταση εκεί παραμένει άσχημη και έκρυθμη, ωστόσο τονίζει πως πολλοί Ελληνες που έφυγαν στην αρχή του πολέμου με προορισμό την Ελλάδα, την Κύπρο ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες επιστρέφουν σταδιακά στις εστίες τους.

«Ξέρω πολλούς που έφυγαν για ενάμιση χρόνο. Ηρθαν στην Ελλάδα, αλλά δεν βρήκαν ούτε σπίτια ούτε προγράμματα για δουλειά και γυρνούν πίσω.

Βέβαια, οι Ρώσοι τούς επιτρέπουν να επιστρέψουν μόνο αν πάρουν το ρωσικό διαβατήριο. Και μόνο έτσι θα βρουν δουλειά».

Ταυτόχρονα, κατά τον Στεπάν Μαχσμά, η νέα – ρωσική – διοίκηση της πόλης προσπαθεί να περάσει το μήνυμα ότι όλα είναι πλέον εντάξει, όλα κυλούν ομαλά. Αλλά, όπως λέει, μόνο εντάξει δεν είναι τα πράγματα. Και η ελληνική κοινότητα επλήγη σκληρά:

«Καταστράφηκαν τα γραφεία του Συλλόγου, το κτίριο του νοσοκομείου και της Ομοσπονδίας, και πέθαναν χιλιάδες Ελληνες».

«Μας έχουν εντελώς ξεχασμένους, σαν να μην υπάρχουμε»

Εκατόν είκοσι χιλιόμετρα βόρεια της μαρτυρικής Μαριούπολης, βρίσκεται το Ντονέτσκ, σε ένα τμήμα της Ανατολικής Ουκρανίας που το καθεστώς Πούτιν είχε από το 2014 αναγνωρίσει μονομερώς ως «Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ», πριν το προσαρτήσει οριστικά στη Ρωσική Ομοσπονδία στις 30 Οκτωβρίου 2022.

Όποιος πολίτης δεν θέλει να ζει στο περιθώριο και επιθυμεί να εργαστεί, να σπουδάσει ή ακόμη και να κάνει την παραμικρή αγορά, θα πρέπει να είναι κάτοχος ρωσικού διαβατηρίου

Επειτα από αλλεπάλληλες προσπάθειες «ΤΑ ΝΕΑ» κατάφεραν να έρθουν σε επαφή για λίγα λεπτά με την 55χρονη Ολγα Σ., κάτοικο ελληνικής καταγωγής, που περιγράφει μία εντελώς νέα πραγματικότητα, με φόντο την υποχρεωτική πολιτική, διοικητική και στρατιωτική ρωσοποίηση των προσαρτημένων περιοχών.

Οπως εξηγεί, όποιος πολίτης δεν θέλει να ζει στο περιθώριο και επιθυμεί να εργαστεί, να σπουδάσει ή ακόμη και να κάνει την παραμικρή αγορά, θα πρέπει να είναι κάτοχος ρωσικού διαβατηρίου. «Την κατάσταση την ξέρετε», λέει διστακτικά αλλά με νόημα.

«Εχουν παραμείνει πολλοί Ελληνες, παρόλο που είμαστε από το 2014 σε αυτή την κατάσταση.Κάποιοι έφυγαν προσωρινά. Οι περισσότεροι επέστρεψαν μετά από δύο-τρία χρόνια», εξηγεί.

Εντούτοις, παρά την έντονη παρουσία του ελληνικού στοιχείου και σε αυτήν την περιοχή, η κοινότητα βρίσκεται σε μαρασμό.

Στο σχολείο οι δραστηριότητες και οι εκδηλώσεις έχουν περιοριστεί δραστικά, καθώς η κατάσταση παραμένει επικίνδυνη, ιδίως για όσους χαρακτηρίζονται… αμφιβόλου πεποιθήσεων.

«Τώρα απλώς δεν έρχεται ο κόσμος στα γραφεία μας. Τα αποφεύγουν. Πριν ήταν πολύ ζωντανή η ατμόσφαιρα, είχαμε μαθήματα ελληνικών και άλλα πολλά.»

Κάνοντας μια παύση, η Ολγα Σ. αφήνει αιχμές και για τη στάση του ελληνικού κράτους, σημειώνοντας πως η Αθήνα έχει εγκαταλείψει την ομογένεια σε αυτές τις περιοχές:

«Μας έχουν εντελώς ξεχασμένους, σαν να μην υπάρχουμε. Αλλά εμείς συνεχίζουμε να λέμε για την Ελλάδα, τη μεγάλη πατρίδα που τόσο αγαπάμε. Θέλουμε τα παιδιά μας να συνεχίσουν να μιλούν τη γλώσσα που μιλάμε εμείς και που μιλούσαν οι παππούδες μας πριν από εμάς».

Με αφορμή την αλλαγή του χρόνου, μάλιστα, η 55χρονη ομογενής εύχεται υγεία και ειρήνη σε όλον τον κόσμο, εκφράζοντας την ελπίδα «αυτά τα Χριστούγεννα να είναι τα τελευταία που οι σφαίρες χτυπούν ανθρώπους».

«Μεγάλωσα στη σοβιετική Ουκρανία την εποχή που η πίστη στον Θεό ήταν απαγορευμένη και δεν είχαμε εκκλησία εδώ.

Τώρα, τα πράγματα άλλαξαν, οι χριστιανοί δεν είναι εχθροί του κράτους. Υπάρχουν πια άλλες προκλήσεις. Πρέπει κάποτε να σταματήσουν οι μάχες και να ζήσουμε ειρηνικά».

 Ουκρανοί πρόσφυγες στην Ελλάδα

Συνέπεια του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία ήταν περίπου 8 εκατομμύρια άτομα, κυρίως ηλικιωμένοι, παιδιά και γυναίκες, να διαφύγουν σε γειτονικές χώρες και πάνω από 5,3 εκατομμύρια να έχουν αναγκαστικά εκτοπιστεί στο εσωτερικό της χώρας – μια κρίση που δεν έχει προηγούμενο στη μεταπολεμική Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, η Ελλάδα φιλοξενεί αυτή τη στιγμή περίπου 25.000 ουκρανούς πρόσφυγες.

Ειδικότερα, το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου αναφέρει πως από τις 25 Φεβρουαρίου του 2022 μέχρι τις 17 Αυγούστου του 2023, η Ελλάδα δέχθηκε 26.318 αιτήσεις, με 25.561 πολίτες της Ουκρανίας να έχουν τεθεί σε καθεστώς προσωρινής προστασίας. Από αυτούς, οι 6.982 είναι παιδιά ή έφηβοι και οι 3.649 άνω των 60 ετών.

Ως προς το φύλο, από όσους αιτήθηκαν προσωρινή προστασία, οι 17.723 είναι γυναίκες και οι 7.838 άνδρες.

Να σημειωθεί ότι με βάση σχετική ευρωπαϊκή οδηγία αλλά και την ελληνική νομοθεσία τα άτομα στα οποία χορηγείται καθεστώς προσωρινής προστασίας έχουν τα ακόλουθα δικαιώματα: να ασκούν μισθωτή ή αυτοαπασχολούμενη δραστηριότητα, να έχουν πρόσβαση σε εκπαιδευτικά προγράμματα για ενηλίκους, επαγγελματική κατάρτιση και πρακτική άσκηση, να έχουν κατάλληλο κατάλυμα και να τους παρέχονται κοινωνική βοήθεια και χρηματοοικονομική υποστήριξη, καθώς και ιατρική περίθαλψη.

Οσον αφορά τα παιδιά κάτω των 18 ετών, αυτά έχουν επίσης δικαίωμα στην εκπαίδευση υπό τους όρους που ισχύουν για τους υπηκόους του κράτους-μέλους υποδοχής.

Με τις μάχες να μαίνονται με αμείωτη ένταση στην πατρίδα τους, στο σύνολο των ουκρανών προσφύγων που βρήκαν καταφύγιο στην Ελλάδα έχει χορηγηθεί παράταση στο καθεστώς προσωρινής προστασίας μέχρι τις 4 Μαρτίου 2024, ημερομηνία κατά την οποία η κατάστασή τους θα επαναξιολογηθεί, σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στη χώρα τους.

Την ίδια στιγμή, βάσει των στοιχείων της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, στην Κύπρο κατατέθηκαν 18.360 αιτήσεις προσωρινής προστασίας, ενώ στη γειτονική Βουλγαρία 166.535 αιτήσεις.

Premium έκδοση «ΤΑ ΝΕΑ»

https://infognomonpolitics.gr/2024/01/drama-choris-telos-gia-tous-ellines-tis-marioupolis/

Πρώτα θα μας δώσετε τα F-16 και μετά θα πάρετε την ένταξη της Σουηδίας: Προσγείωσε ανώμαλα τον Άντονι Μπλίνκεν ο ισλαμιστής Ερντογάν, σύμφωνα με τουρκικές πηγές

0

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν μετέφερε στον Αμερικανό ομόλογό του, Άντονι Μπλίνκεν την τελική απόφαση του ισλαμιστή προέδρου Ταγίπ Ερντογάν για τα θέματα της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και της απόκτησης των μαχητικών F-16.

Είναι φανερό, ότι ο Ερντογάν απαιτεί πρώτα τα F-16 πριν ο ίδιος επιτρέψει τη σουηδική ένταξη στη Δυτική Συμμαχία.

Η αμερικανική Πρεσβεία στην Άγκυρα ανακοίνωσε ότι “ο υπουργός Μπλίνκεν συζήτησε τις κοινές προτεραιότητες, ως Σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και τους επείγοντες μηχανισμούς για τη μείωση των περιφερειακών εντάσεων, στη συνάντησή του με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν σήμερα στην Κωνσταντινούπολη”.

Σύμφωνα με τουρκικές διπλωματικές πηγές, όπως αναφέρουν Τούρκοι δημοσιογράφοι:

Ο κ. Φιντάν μετέφερε στον συνομιλητή του ότι περιμένουμε να ολοκληρωθεί η διαδικασία προμήθειας των F-16.

Ο Τούρκος υπουργός του δήλωσε ότι η τελική απόφαση σχετικά με τη διαδικασία ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ανήκει στο Τουρκικό Κοινοβούλιο (και μόνο σε αυτό)!!!

Ο Χακάν Φιντάν τόνισε ότι η αυξανόμενη επιθετικότητα του Ισραήλ αποτελεί απειλή για ολόκληρη την περιοχή και ότι θα πρέπει να κηρυχθεί αμέσως κατάπαυση του πυρός στη Γάζα.

Σύμφωνα με αμερικανική πηγή ο κ. Μπλίνκεν τόνισε τη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ στην επικύρωση από την Τουρκία της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, μια διαδικασία που καθυστερεί εδώ και πολύ καιρό την οποία οι Τούρκοι είπαν ότι θα ολοκληρώσουν σύντομα. Η είσοδος της Σουηδίας στη συμμαχία θεωρείται σημαντική απάντηση στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, λέει η αμερικανική πλευρά.

Ο Μπλίνκεν «τόνισε την ανάγκη να αποτραπεί η εξάπλωση της σύγκρουσης… και να εργαστούμε για μια ευρύτερη, διαρκή ειρήνη που διασφαλίζει την ασφάλεια του Ισραήλ και προωθεί την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους», ανέφερε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε δήλωση που συνοψίζει τη συνάντηση του Αμερικανού υπουργού με τον Ερντογάν.

Τούρκος αξιωματούχος ενημέρωσε ότι ο Φιντάν είπε στον ομόλογό του ότι η «αυξανόμενη επιθετικότητα» του Ισραήλ στη Γάζα αποτελεί απειλή για την περιοχή και κάλεσε για άμεση κατάπαυση του πυρός και την παράδοση «αδιάλειπτης» ανθρωπιστικής βοήθειας

Ο Φιντάν είπε ότι οι διαπραγματεύσεις για μια λύση δύο κρατών θα πρέπει να ξεκινήσουν «το συντομότερο δυνατό», σύμφωνα με τον αξιωματούχο, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας λόγω της ευαισθησίας των θεμάτων στις ιδιωτικές συνομιλίες.

https://hellasjournal.com/2024/01/prota-tha-mas-dosete-ta-f-16-ke-meta-tha-parete-tin-entaxi-tis-souidias-prosgiose-anomala-ton-antoni-blinken-o-islamistis-erntogan-simfona-me-tourkikes-piges/

Τι αναφέρει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι συζήτησε ο Άντονι Μπλίνκεν με τον Ερντογάν και τον Φιντάν: Άμεσα η ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, έθεσε το θέμα των κυρώσεων (για Ρωσία και Χαμάς)

0

Ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν (Antony J. Blinken) συναντήθηκε σήμερα στην Κωνσταντινούπολη με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο υπουργός Μπλίνκεν και ο Πρόεδρος Ερντογάν μίλησαν για τη σύγκρουση στη Γάζα.

Τα παραπάνω αναφέρει ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη συνάντηση του Τούρκου προέδρου με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών. Προσθέτει τα εξής:

Ο υπουργός τόνισε την ανάγκη να αποτραπεί η επέκταση της σύγκρουσης, να εξασφαλιστεί η απελευθέρωση των ομήρων, να επεκταθεί η ανθρωπιστική βοήθεια και να μειωθούν οι απώλειες αμάχων και να εργαστούν για μια ευρύτερη, διαρκή περιφερειακή ειρήνη που διασφαλίζει την ασφάλεια του Ισραήλ και προωθεί την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους.

Ο υπουργός υπουργός και ο Πρόεδρος Ερντογάν συζήτησαν επίσης τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της υπεράσπισης της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας, την ολοκλήρωση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και την ενίσχυση του εμπορίου και των επενδύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας.

  • Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Secretary of State Antony J. Blinken met today in Istanbul with Türkish President Recep Tayyip Erdogan. Secretary Blinken and President Erdogan spoke about the conflict in Gaza.

The Secretary emphasized the need to prevent the conflict from spreading, secure the release of hostages, expand humanitarian assistance and reduce civilian casualties, and work toward broader, lasting regional peace that ensures Israel’s security and advances the establishment of a Palestinian state.

Secretary Blinken and President Erdogan also discussed European security priorities, including defense of Ukraine’s sovereignty and territorial integrity, completing Sweden’s accession to NATO, and strengthening trade and investment between the United States and Türkiye.

  • ΤΙ ΕΙΠΕ ΣΤΟΝ ΦΙΝΤΑΝ

Ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν (Antony J. Blinken) συναντήθηκε σήμερα στην Κωνσταντινούπολη με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν (Hakan Fidan), αναφέρει ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Σημειώνεται ότι ο κ. Μπλίνκεν έθεσε το θέμα των κυρώσεων και λογικό είναι να υποθέσουμε ότι αφορά τη Ρωσία και τη Χαμάς. Όπως είναι γνωστό η Τουρκία παραβιάζει όλες τις αμερικανικές χώρες.

Στην ανακοίνωση σημειώνονται και τα εξής:

Ο υπουργός Blinken και ο υπουργός Εξωτερικών Fidan συνέχισαν τις συζητήσεις για τη σύγκρουση στη Γάζα.

Ο υπουργός υπογράμμισε την ανάγκη να αποτραπεί η επέκταση της σύγκρουσης, τη σημασία της αύξησης της ανθρωπιστικής βοήθειας για τους Παλαιστίνιους αμάχους και την ευθύνη όλων των μερών να χαράξουν μια πορεία προς τα εμπρός που θα επιτυγχάνει διαρκή ασφάλεια τόσο για τους Ισραηλινούς, τους Παλαιστίνιους και την ευρύτερη περιοχή.

Συζήτησαν επίσης κοινές προτεραιότητες ως Σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και ο υπουργός τόνισε τη σημασία της ολοκλήρωσης των τελικών βημάτων για την επικύρωση της προσχώρησης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και την αντιμετώπιση των κυρώσεων και της φοροδιαφυγής στον έλεγχο των εξαγωγών.

  • Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

The below is attributable to Spokesperson Matthew Miller:

Secretary of State Antony J. Blinken met today in Istanbul with Türkish Foreign Minister Hakan Fidan. Secretary Blinken and Foreign Minister Fidan continued discussions on the conflict in Gaza. The Secretary underscored the need to prevent the conflict from spreading, the importance of increasing humanitarian assistance for Palestinian civilians, and the responsibility of all parties to chart a path forward that achieves lasting security for both Israelis, Palestinians, and the broader region. They also discussed shared priorities as NATO Allies, and the Secretary emphasized the importance of completing the final steps to ratify Sweden’s accession to NATO and addressing sanctions and export control evasion.

Κολοσσιαία πυρκαγιά στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ σε αποθήκες με όπλα που προορίζονταν για την Ουκρανία

0

Άγνωστα τα αίτια της πυρκαγιάς

Μεγάλες αποθήκες στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, που περιείχαν «οπλικά συστήματα που δεν είχαν παραδοθεί στην Ουκρανία», καταστράφηκαν ολοσχερώς μετά από μία κολοσσιαία πυρκαγιά.

Τα αίτια της φωτιάς δεν έχουν γίνει γνωστά αλλά η καταστροφή είναι πολύ μεγάλη και χρειάστηκαν πάνω από 100 πυροσβέστες για να την σβήσουν.

Πρόκειται για αποθήκες που βρίσκονται στο αεροδρόμιο της πόλης, η οποία επί της ουσίας αποτελεί προάστιο της Νέας Υόρκης καθώς επισήμως υπολογίζεται εντός της μητροπολιτικής περιφέρειας.

Τα όπλα είχαν συγκεντρωθεί για να παραδοθούν το συντομότερο στο Κίεβο κάτι το οποίο δεν θα γίνει αφού αν ισχύουν οι πληροφορίες και βρίσκονταν εκεί, έχουν καταστραφεί.

Το γεγονός από μόνο του σε μία περίοδο όπως αυτή που διανύουμε είναι περίεργο και προκαλεί καχυποψία για τους λόγους που προκλήθηκε.

https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=video&cd=&ved=2ahUKEwjOuazv2ciDAxVi8AIHHS_OAocQtwJ6BAgJEAI&url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch?v=unMv14d1a4o&usg=AOvVaw1j-XrNStIQZ1Umm7v1t_SM&opi=89978449

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/kolossiaia-pyrkagia-sto-niou-tzersei-ton-ipa-se-apothikes-me-opla-pou-proorizontan-gia-tin-oukrania-vinteo/

Σε πολύ άσχημη κατάσταση η αμερικανική οικονομία: «Κινδυνεύουν με χρεοκοπία 385 περιφερειακές τράπεζες»!

0

Τι αναφέρει το American Enterprise Institute

Έχοντας αυξήσει τα επιτόκια με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων δεκαετιών, η Fed έχει δημιουργήσει το έδαφος για μία μεγάλη κρίση των περιφερειακών τραπεζών προειδοποιεί ο αναλυτής Desmond Lachman, ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute, πρώην αναπληρωτής διευθυντής στο ΔΝΤ και επικεφαλής στρατηγικής ανάλυσης αναδυόμενων αγορών στη Salomon Smith Barney.

Όπως αναφέρει μπορεί να χρεοκοπήσουν λόγω των υψηλών επιτοκίων 385 περιφερειακές τράπεζες.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με τα κάκιστα δημοσιονομικά των ΗΠΑ δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για μία άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση.

Αναλυτικότερα ο Lachman γράφει:

«Υπάρχει ένα παλιό αστείο της Wall Street για έναν άνδρα που πήδηξε από το Empire State Building.

Όταν τον ρώτησαν πώς τα πήγαινε περνώντας τον 40ό όροφο, απάντησε: «Μέχρι στιγμής όλα καλά».

Πρέπει να αναρωτηθούμε αν κάτι ανάλογο λαμβάνει χώρα στην αμερικανική οικονομία.

Τα κακά νέα είναι ότι έχοντας επιλέξει να αυξήσει τα επιτόκια με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων δεκαετιών, η Fed έχει κινδυνεύσει να δημιουργήσει το έδαφος για άλλο έναν, ακόμη πιο φαύλο κύκλο της κρίσης των περιφερειακών τραπεζών από αυτόν που ζήσαμε στην αρχή του περασμένου έτους με την κατάρρευση της Silicon Valley Bank.

Εάν συμβεί αυτό, θα δούμε τις περιφερειακές τράπεζες να περιορίζουν δραστικά τον δανεισμό προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αποτελούν σχεδόν το ήμισυ της οικονομικής δραστηριότητας και απασχόλησης των ΗΠΑ.

Ο λόγος για την απαισιοδοξία για τις περιφερειακές τράπεζες είναι διπλός.

Πρώτον, η επιθετική πολιτική επιτοκίων της Fed έχει προκαλέσει πολύ μεγάλες απώλειες στο χαρτοφυλάκιο των αμερικανικών κρατικών ομολόγων που έχουν διαθέσιμα προς πώληση οι τράπεζες.

Για τον τραπεζικό τομέα συνολικά, αυτές οι ζημίες υπολογίζονται σε περίπου 600 δισεκατομμύρια δολάρια.

Δεύτερον, οι περιφερειακές τράπεζες έχουν μια ανθυγιεινά υψηλή έκθεση στον υπό πίεση τομέα των εμπορικών ακινήτων.

Φέτος, οι εταιρείες ακινήτων θα αντιμετωπίσουν μεγάλη δυσκολία να αναχρηματοδοτήσουν τα ληξιπρόθεσμα δάνειά τους ύψους 500 δισεκατομμύρια δολάρια αφού τα επιτόκια να βρίσκονται ακόμη σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από αυτά με τα οποία είχαν αρχικά συναφθεί τα δάνεια.

Ένας λόγος για αυτό είναι ότι στον απόηχο της πανδημίας, οι εταιρείες ακινήτων πλήττονται από ποσοστά ρεκόρ των ανοικίαστων γραφείων και την πτώση των τιμών των ακινήτων.

Μια πρόσφατη Μελέτη του Εθνικού Γραφείου Οικονομικής Έρευνας αναφέρει ότι τα προβλήματα των περιφερειακών τραπεζών είναι πολύ σοβαρά.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι εάν τα επιτόκια παραμείνουν κοντά στα σημερινά τους επίπεδα και εάν οι εταιρείες εμπορικών ακινήτων αρχίσουν να αθετούν τα δάνειά τους, μπορούν να χρεοκοπήσουν περίπου 385 περιφερειακές τράπεζες.

Αυτό, με τη σειρά του, ανακαλεί το φάντασμα της κρίσης των ταμιευτηρίων του 1980.

Τα δημοσιονομικά προβλήματα

Ακόμη πιο σοβαρός λόγος ανησυχίας είναι η άθλια κατάσταση των δημοσίων οικονομικών των ΗΠΑ.

Η αμερικανική κυβέρνηση θα έπρεπε κατά την αναπτυξιακή φάση του οικονομικού κύκλου, να έχει δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Ωστόσο είχε δημοσιονομικό έλλειμμα πάνω από 6% του ΑΕΠ και αναμένεται να το διατηρήσει σε αυτό το επίπεδο όσο καιρό θα μπορούσε να προβλέψει κανείς.

Δεν είναι και πολύ πιθανό το διχασμένο Κογκρέσο να δώσει λύση σε αυτό το ζήτημα σύντομα. 

Για το λόγο αυτό το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου προειδοποιεί ότι έως το 2030, το εθνικό χρέος σε σχέση με το μέγεθος της οικονομίας θα μπορούσε να φτάσει σε παρόμοιο επίπεδο με αυτό που καταγράφηκε στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Κι αν πάψουν να αγοράζουν τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα οι Ασιάτες;

Θα πρεπε να ανησυχεί κανείς για το γεγονός ότι μεγάλες ξένες κυβερνήσεις, όπως της Κίνας και της Ιαπωνίας, χάνουν το ενδιαφέρον τους για τις αγορές ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου.

Είναι επίσης ανησυχητικό το γεγονός ότι οι οίκοι αξιολόγησης προειδοποιούν για υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ αν δεν μαζέψει τα ελλείμματα της.

Η αμερικανική υποβάθμιση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια δολαριακή κρίση σε βάθος χρόνου, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα πληθωριστική περίοδο».

https://www.pronews.gr/oikonomia/se-poly-asximi-katastasi-i-amerikaniki-oikonomia-kindyneyoun-me-xreokopia-385-perifereiakes-trapezes/

Μπλίνκεν σε Μητσοτάκη: Δεν θυμάμαι ποτέ οι σχέσεις και η φιλία Ελλάδας-ΗΠΑ να ήταν πιο ισχυρές

0

«Δεν θυμάμαι άλλη εποχή που οι σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ ήταν τόσο ισχυρές» είπε ο Άντονι Μπλίνκεν στον Κυριάκο Μητσοτάκη, στη συνάντησή τους στα Χανιά.

Ο πρωθυπουργός υποδέχθηκε τον Αντονι Μπλίνκεν στις 6 το απόγευμα στην οικία του Ακρωτήρι στα Χανιά, τον ξενάγησε σύντομα και ακολούθως, σύμφωνα με την ΕΡΤ προχώρησαν στο μπαλκόνι όπου είχαν μια σύντομη συζήτηση μεταξύ τους. Ακολούθησε ο πρώτος διάλογος μεταξύ τους μπροστά στις κάμερες όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε την ευχαρίστησή του που υποδέχεται τον κ. Μπλίνκεν στην Ελλάδα, αλλά και για τη στρατηγική σχέση της Ελλάδας με τις ΗΠΑ.

Ο κ. Μπλίνκεν είπε ότι η στρατηγική σχέση βρίσκεται σε υψηλό σημείο, τονίζοντας ότι δεν έχει ξαναδεί τόσο θερμές τις σχέσεις τα τελευταία 30 χρόνια και ευχαρίστησε τον κ. Μητσοτάκη λέγοντας ότι η εμβάθυνση αυτή των σχέσεων οφείλεται και στην ηγεσία του.

Η συνάντηση του Ελληνα πρωθυπουργού με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ ολοκληρώθηκε περίπου στις 19:20.

Συνάντηση Άντονι Μπλίνκεν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη,
Συνάντηση Άντονι Μπλίνκεν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στο σπίτι του πρωθυπουργού στα Χανιά / Φωτογραφία: ΚΑΡΤΣΩΝΑΚΗΣ ΜΑΚΗΣ-Intime news

Ο διάλογος Μπλίνκεν-Μητσοτάκη μπροστά στις κάμερες
Κυριάκος Μητσοτάκης: Κύριε Υπουργέ, είναι πραγματική χαρά να σας καλωσορίζω στο σπίτι μου, στον κόλπο της Σούδας, και δεν μπορώ πραγματικά να σκεφτώ ένα μέρος που να συμβολίζει καλύτερα το βάθος της εταιρικής μας σχέσης από αυτό εδώ, το νησί της Κρήτης. Είμαι πολύ χαρούμενος που σας καλωσορίζω σε μια στιγμή που ειλικρινά αισθάνομαι ότι η διμερής μας σχέση είναι στο καλύτερο επίπεδο που υπήρξε ποτέ.
Σε αυτούς τους δύσκολους και απαιτητικούς καιρούς για την περιοχή, είναι εξαιρετικά σημαντικό για εμάς να σταθούμε δίπλα-δίπλα, όχι μόνο για να εργαστούμε για την περαιτέρω ενίσχυση της σχέσης μας, αλλά και για να ενεργήσουμε ως σύμμαχοι και να διασφαλίσουμε ότι η ειρήνη και η σταθερότητα θα επιστρέψουν στην ταραγμένη περιοχή μας. Και πάλι, είναι πραγματική χαρά μου να σας υποδέχομαι εδώ.

 

Συνάντηση Άντονι Μπλίνκεν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη
Συνάντηση Άντονι Μπλίνκεν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στο σπίτι του πρωθυπουργού στα Χανιά / Φωτογραφία: Evelyn Hockstein/Pool Photo via AP

Αντονι Μπλίνκεν: Κύριε Πρωθυπουργέ, πρέπει να σάς πω ότι είναι μεγάλη τιμή για μένα, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο, να με υποδέχεστε εδώ στο σπίτι σας. Έχω πολλούς Έλληνες φίλους στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξέρω τι σημαίνει να καλωσορίζεις κάποιον στο σπίτι σου και αυτό σημαίνει πολλά, οπότε σας ευχαριστώ γι’ αυτό.
Και πρέπει επίσης να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας όσον αφορά τη σχέση μεταξύ των χωρών μας. Το κάνω αυτό εδώ και 30 χρόνια και έλεγα στον πρέσβη μας, στον υπέροχο πρέσβη μας George Tsunis, ότι δεν θυμάμαι ποτέ η σχέση, η εταιρική σχέση, η φιλία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας να ήταν πιο ισχυρή. Φυσικά, αυτό έχει να κάνει με την στενή σχέση μεταξύ των λαών μας, αλλά έχει να κάνει επίσης με την ηγεσία, και ειδικότερα με τη δική σας ηγεσία. Είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό.
Στεκόμαστε ενωμένοι, αντιμετωπίζοντας ορισμένες από τις ισχυρές προκλήσεις που έχουμε συναντήσει. Αλλά το γεγονός ότι στεκόμαστε μαζί, ότι συνεργαζόμαστε, είτε πρόκειται για την υπεράσπιση της Ουκρανίας, είτε για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μεσόγειο, είτε για την αντιμετώπιση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή, στη Γάζα, είτε με τόσους πολλούς άλλους τρόπους, αυτό αποτελεί τεράστια πηγή δύναμης και διαβεβαίωσης για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ξέρω λοιπόν ότι έχουμε πολλά να συζητήσουμε και γι’ αυτό βρίσκομαι εδώ. Η φωνή σας, οι απόψεις σας, οι συμβουλές σας και η συνεργασία σας, σημαίνουν πολλά για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σας ευχαριστώ.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Σας ευχαριστώ πολύ.

Τι θα συζητηθεί στη συνάντηση εργασίας Μητσοτάκη-Μπλίνκεν
Μετά το τετ α τετ πουμε τον Ελληνα πρωθυπουργό ακολούθησε συνάντηση εργασίας στην οποία συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, η διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, πρέσβης ‘Αννα Μαρία Μπούρα και η ειδική σύμβουλος Διεθνούς Πολιτικής και Δημόσιας Διπλωματίας του πρωθυπουργού Αριστοτελία Πελώνη.

Ο Αντονι Μπλίνκεν ήρθε στην Ελλάδα αμέσως μετά την Τουρκία, όπου συναντήθηκε νωρίτερα σήμερα με τον Τούρκο ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν και τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Στη συνάντηση κατά πληροφορίες θα συζητούνταν θέματα αμυντικής συνεργασίας, αλλά και περιφερειακά ζητήματα όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγκρουση Ισραήλ-Χαμάς και ευρύτερα οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Να σημειωθεί ότι ακολούθως ο Αντονι Μπλίνκεν αναχωρώντας από τα Χανιά θα επισκεφθεί τη Μέση Ανατολή έχοντας στο πλάνο του επτά στάσεις.

Στο τραπέζι της συζήτησης κατά πληροφορίες θα ετίθετο και το θέμα των F-35. H Ελλάδα έχει καταθέσει αίτημα για την απόκτηση μιας μοίρας και αναμένει την επιστολή έγκρισης του αιτήματός της από το Κογκρέσο.

“https://www.iefimerida.gr/politiki/mplinken-se-mitsotaki-ishyri-shesi-elladas-ipa”>Μπλίνκεν σε Μητσοτάκη: Δεν θυμάμαι ποτέ οι σχέσεις και η φιλία Ελλάδας-ΗΠΑ να ήταν πιο ισχυρές