Αρχική Blog Σελίδα 1495

Ασκήσεις Μητσοτάκη σε τεντωμένο σκοινί για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την τεκνοθεσία: Προχωρά παρά την αντίθεση της Εκκλησίας και μόνο με το 1/3 των βουλευτών του

1

Aν και την περασμένη εβδομάδα υπήρξαν πληροφορίες ότι το νομοσχέδιο για το γάμο των ομοφύλων ζευγαριών «πάγωνε» για μετά τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση προτίθεται να ανοίξει άμεσα ο διάλογος που θα οδηγήσει στην κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου.

Το σχετικό πλαίσιο αναμένεται να θέσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είτε στο αυριανό πρώτο υπουργικό συμβούλιο της χρονιάς είτε κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης που αναμένεται να παραχωρήσει την Τετάρτη στην κρατική τηλεόραση.

Παράλληλα, στο παρασκήνιο βρίσκεται σε εξέλιξη αντιπαράθεση για το θέμα ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Εκκλησία που θα μπορούσε να φέρει τον τίτλο «Εις το όνοµα του παιδιού».

Η κίνηση της Ιεράς Συνόδου να αποστείλει λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα εγκύκλιο προς την Αρχιεπισκοπή και τις μητροπόλεις, με την οποία εκφράζει την αντίθεσή της με τον γάμο και την ομόφυλη γονεϊκότητα, δεν είναι άσχετη με τις πληροφορίες ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε επίσπευση της νομοθετικής της πρωτοβουλίας.

Από το Μέγαρο Μαξίμου διαμηνύουν προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν πρέπει να βιαστεί κανείς να πάρει θέση για το ζήτημα και καλό είναι να περιμένουν όλοι τον νόμο που θα φέρει η κυβέρνηση.

Πρόκειται για άσκηση λεπτών ισορροπιών, καθώς αναζητούνται εκείνες οι διατυπώσεις που αφενός θα εκπληρώνουν τη δέσμευση ότι ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών θα θεσμοθετηθεί εντός της τετραετίας και, αφετέρου, θα απαλύνουν κατά το δυνατόν τις αντιδράσεις.

Ακαρπες «ζυμώσεις»

Από την πλευρά της Εκκλησίας έχει διαμηνυθεί εδώ και καιρό ότι δεν υπάρχει πεδίο σύγκλισης, ούτε καν σιωπηρής ανοχής στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Ήδη από το περασμένο καλοκαίρι, λίγο μετά τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, έγιναν προσπάθειες προσέγγισης και «ζύμωσης» με ιεράρχες, προκειμένου να προετοιμασθεί το έδαφος και –κατά το δυνατόν– να λειανθούν οι αντιδράσεις ή να εξασφαλισθεί ότι δεν θα είναι ηχηρή η αντίθεση της Εκκλησίας.

Αποτέλεσμα, ωστόσο, δεν υπήρξε. Αντιθέτως, η αρχική ενημέρωση ότι η κυβέρνηση προγραμμάτιζε ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο να φέρει στη Βουλή τον σχετικό νόμο, προκάλεσε συναγερμό και ισχυρές πιέσεις από την πλευρά της Εκκλησίας να μην προχωρήσει η νομοθετική πρωτοβουλία. Οι οποίες εν μέρει απέδωσαν.

Όλο αυτό το διάστημα στο παρασκήνιο εξελίσσεται ένας σκληρός αγώνας επηρεασμού. Από την πλευρά της Εκκλησίας θεωρούν ότι υπάρχει μεθοδευμένη προσπάθεια προώθησης ενός, κατά τους ιεράρχες, αμφιλεγόμενου δικαιωματισμού.

Γίνεται λόγος για πιεστικό λόμπινγκ, ενώ είναι πρόδηλη η ενόχληση για τον πρωθυπουργικό σύμβουλο, Αλέξη Πατέλη.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ιεράρχης, «δεν κάνει άλλη δουλειά από το να πιέζει βουλευτές να ψηφίσουν τον συγκεκριμένο νόμο».

Στον αντίποδα, η Εκκλησία με τον τρόπο της πιέζει βουλευτές να μην ψηφίσουν τον συγκεκριμένο νόμο.

Ο ομφάλιος λώρος μεταξύ πολιτικών στελεχών και Εκκλησίας είναι ισχυρός, καθώς πολλοί εκπρόσωποι του λαού –διακομματικά και διαχρονικά– επιδιώκουν να εξασφαλίσουν εκκλησιαστική στήριξη και τις ψήφους του εκκλησιαστικού ακροατηρίου.

Αυτό δίνει ισχυρό έρεισμα στην Εκκλησία και στους ιεράρχες να επιδίδονται από την πλευρά τους σε αγώνα διαμόρφωσης ενός όσο το δυνατόν ευρύτερου κλίματος αντίθεσης και άρνησης για τη θεσμοθέτηση του γάμου ομόφυλων ζευγαριών.

 Τα επιχειρήματα

Από την πλευρά της Εκκλησίας, γίνεται λόγος για πιεστικό λόμπινγκ στην προσπάθεια προώθησης ενός αμφιλεγόμενου δικαιωματισμού.

Με αυτά τα δεδομένα, από την πλευρά της κυβέρνησης θα επιδιωχθεί η συζήτηση γύρω από τον συγκεκριμένο νόμο να στραφεί σε επίπεδο δικαιωμάτων των παιδιών.

Στην επισήμανση, δηλαδή, ότι ο θεσμός της οικογένειας έχει εξελιχθεί, γύρω μας υπάρχουν οικογένειες με χαρακτηριστικά διαφορετικά από εκείνα της παραδοσιακής και ότι τα παιδιά αυτών των οικογενειών βρίσκονται σε ένα νομικό κενό, καθώς στα ομόφυλα ζευγάρια δεν αναγνωρίζεται η γονεϊκότητα του μη βιολογικού γονέα.

Το κεντρικό επιχείρημα, που έχει ήδη διατυπωθεί δημοσίως, είναι ότι σε τέτοιες, «νέου τύπου» οικογένειες, αν ο βιολογικός γονέας χάσει τη ζωή του, ή αδυνατεί να ασκήσει γονική μέριμνα, στον έτερο γονέα δεν αναγνωρίζεται κανένα δικαίωμα, όσον αφορά την ευθύνη ανατροφής του παιδιού, η οποία περιέρχεται στις προνοιακές δομές και υπηρεσίες.

Στα παιδιά εστιάζει τη συζήτηση και η πλευρά της Εκκλησίας, με εντελώς διαφορετική προσέγγιση.

Aλλωστε, όπως αναφέρει ιεράρχης, «όλη αυτή η κινητικότητα γίνεται για τα παιδιά. Η νομιμοποίηση του γάμου ομόφυλων ζευγαριών δεν έχει άλλο στόχο.

Ακόμα και αν στον σχετικό νόμο δεν υπάρχει κάποια τέτοια αναφορά, με μια προσφυγή στη δικαιοσύνη οι ενδιαφερόμενοι θα κερδίσουν το δικαίωμα στην τεκνοθεσία, στο πλαίσιο της ισονομίας – ισοτιμίας».

Και στη συζήτηση αυτή η πλευρά της Εκκλησίας προβάλλει ισχυρές ενστάσεις, καθώς θεωρεί ότι οποιοδήποτε σχήμα οικογένειας, πέραν της παραδοσιακής, δεν είναι αποδεκτό.

«Ποιο θα είναι το φυσιολογικό περιβάλλον ανάμεσα σε δύο ομόφυλους γονείς; Επηρεάζεται και η ταυτότητα του παιδιού. Ακόμα και στη σεξουαλικότητά του θα έχει διχασμό.

Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι όλη αυτή η συζήτηση αποτελεί νάρκη στα θεμέλια της ανθρώπινης κοινωνίας. Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Τι σημαίνει το “κοινωνικό φύλο”; Ιατρικά, βιολογικά; Πρόκειται για σχιζοφρενικές καταστάσεις. Για έναν χυλό που διαμορφώνει ανθρώπους χωρίς ταυτότητα».

Οι διαχωριστικές γραμμές έχουν χαραχθεί και ο πόλεμος χαρακωμάτων έχει αρχίσει. Το ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό θα κλιμακωθεί.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, που έκανε την πρώτη δημόσια παρέμβασή του πριν από τα Χριστούγεννα και εξέφρασε τη διαφωνία του με τον γάμο ομόφυλων ζευγαριών, δέχεται εισηγήσεις ακόμα και για λαοσυνάξεις.

Μια πρόταση, πάντως, που αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη από μεγάλο μέρος της Ιεραρχίας.

Ολοι απέναντι

Είναι σαφές, πάντως, ότι στο εσωτερικό της Ιεραρχίας δεν υπάρχουν διαφωνίες, όλοι είναι αντίθετοι με τη σχετική κυβερνητική πρόθεση.

Η διαφορά που καταγράφεται είναι στους τόνους που χρησιμοποιούνται. Ο Αρχιεπίσκοπος ήταν κατηγορηματικός στην αντίθεσή του.

Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους έχουν εκφράσει τη διαφωνία τους άλλοι ιεράρχες, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης.

Ο Πειραιώς Σεραφείμ διακρίνεται για τον ιδιαίτερα αιχμηρό, συχνά ομοφοβικό λόγο του και ήδη έχει δώσει δείγμα γραφής, κάνοντας λόγο για μια διαδικασία που θα περιβάλλει με κύρος μία παρέκκλιση.

Σε υψηλούς τόνους, δίνοντας έμφαση σε προβλήματα που, όπως υποστηρίζει, θα προκληθούν στα παιδιά, έχει τοποθετηθεί ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος.

Σε δημόσιες αναφορές και τοποθετήσεις έχουν, επίσης, προβεί ο Δημητριάδος Ιγνάτιος, ο Πατρών Χρυσόστομος και ο Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος Γεώργιος.

Η διαφωνία παραμένει σαφής και απόλυτη: «Η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να νομοθετήσει όπως κρίνει, έχει και μεγάλη ισχύ αυτή τη στιγμή και είναι βέβαιο ότι υπάρχουν και σε άλλα κόμματα βουλευτές πρόθυμοι να στηρίξουν μια τέτοια πρωτοβουλία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Εκκλησία θα σταματήσει να μιλάει και να λέει αυτά που πρέπει να πει», αναφέρει στην «Κ» ιεράρχης.

Στα τρία η Κ.Ο.

Στο παρασκήνιο, συνεργάτες του πρωθυπουργού βρίσκονται διαρκώς σε επαφή με τους βουλευτές, ώστε να καταγράψουν τις προθέσεις τους για την αλλαγή του οικογενειακού δικαίου.

Η κυβέρνηση έχει διαμηνύσει πως η πειθαρχία στους υπουργούς είναι αυτονόητη. Από το υπουργικό συμβούλιο η διαφωνία του Μ. Βορίδη είναι καταγεγραμμένη, ενώ τουλάχιστον τρεις υφυπουργοί ακόμα, όπως ο Γ. Κεφαλογιάννης, ο Κων. Κυρανάκης και η Μαρία Κεφάλα, έχουν αντιρρήσεις.

Το μεγάλο ερώτημα ωστόσο είναι τι γίνεται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Υπάρχουν βουλευτές που έχουν ήδη εκφράσει αντιρρήσεις στο νομοσχέδιο (Θ. Πλεύρης, Κ. Καραγκούνης, Στ. Πέτσας).

Το ρεπορτάζ της «Κ» λέει πως αν το νομοσχέδιο ερχόταν την επόμενη εβδομάδα η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. είναι τριχοτομημένη:

Περίπου το 1/3 θα το καταψήφιζε με πιο επίφοβους βουλευτές να είναι αυτοί της περιφέρειας. Το 1/3 θα επέλεγε απλώς την αποχή, ενώ οι υπόλοιποι θα στήριζαν το σχέδιο.

Με πληροφορίες από kathimerini.gr

https://hellasjournal.com/2024/01/askisis-mitsotaki-se-tentomeno-skini-gia-to-gamo-ton-omofilon-zevgarion-ke-tin-teknothesia-prochora-para-tin-antithesi-tis-ekklisias-ke-mono-me-to-1-3-ton-voulefton-tou/

Η Ελλάδα ανοχύρωτη κοινωνικά και ποινικά απέναντι στη βία των ανηλίκων: Όλα λάθος για μια ακόμη φορά – Χάνουμε το δάσος και τα χειρότερα έρχονται…

1

Σαστισμένη εμφανίζεται η ελληνική κοινωνία μπροστά στα συνεχώς αυξανόμενα φαινόμενα βίας με ανήλικους δράστες. Αλλά ακόμη περισσότερο η πολιτεία και κυρίως η Δικαιοσύνη, καθώς ουσιαστικά δεν λειτουργούν ούτε το σύστημα της κοινωνικής πρόνοιας, ούτε το ποινικό ούτε, κυρίως, το αναμορφωτικό σύστημα.

  • Παιδιά ηλικίας ακόμη και κάτω των 12 ετών εμπλέκονται σχεδόν καθημερινά σε περιστατικά bulling, βίας, ληστειών και κάθε άλλης μορφής παραβατική συμπεριφορά ενώ δεν υπάρχει κανένα σχέδιο ή μέριμνα για την αντιμετώπισή τους.

Με διαλυμένο, εδώ και δεκαετίες το σύστημα πρόνοιας, χωρίς ουσιαστική τιμωρία των γονέων, που πρωτίστως ευθύνονται σε αυτές τις ηλικίες για τη συμπεριφορά των παιδιών τους, χωρίς ρεαλιστικές ποινές, χωρίς σχεδιασμό για τη συμμετοχή ακόμη του σχολείου σε ένα φαινόμενο που τείνει να γίνει μάστιγα καθώς η αύξηση των δηλωμένων, μόνον, περιστατικών παρουσιάζει αύξηση της τάξης ακόμη και του 600%.

Τι προβλέπει η νομοθεσία

Στην Ελλάδα, το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης έχει συγκεκριμένες διατάξεις για τη μεταχείριση των ανηλίκων που διαπράττουν αδικήματα. Ανήλικοι είναι άτομα ηλικίας μεταξύ 12 και 18 ετών και μπορούν να επιβληθούν διαφορετικές κατηγορίες κυρώσεων ανάλογα με την ηλικιακή τους ομάδα.

  • Υπάρχουν τέσσερις κύριοι τύποι ποινών που μπορούν να επιβληθούν σε ανηλίκους στην Ελλάδα: φυλάκιση, αναστολή, προειδοποίηση και άλλα μέτρα.

Φυλάκιση: Ανήλικοι μεταξύ 15 και 18 ετών μπορούν να υπόκεινται σε φυλάκιση σε ειδικό κατάστημα κράτησης ανηλίκων. Η διάρκεια της φυλάκισης θα εξαρτηθεί από τη σοβαρότητα του αδικήματος που διαπράχθηκε.

Δόκιμη περίοδος: Οι ανήλικοι μεταξύ 12 και 15 ετών μπορούν να υποβληθούν μόνο σε αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα. Αυτά τα μέτρα μπορεί να κυμαίνονται από μια απλή επίπληξη έως την ανάκληση της γονικής επιμέλειας. Η σοβαρότητα των μέτρων εξαρτάται από τη σοβαρότητα της παράβασης και την εξέλιξη του ανηλίκου.

Προειδοποίηση: Οι ανήλικοι μπορούν επίσης να λάβουν προειδοποίηση ως μορφή τιμωρίας. Αυτό χρησιμεύει ως ειδοποίηση ότι η συμπεριφορά τους είναι απαράδεκτη και χρησιμεύει ως αποτρεπτικός παράγοντας για μελλοντικά αδικήματα.

Άλλα μέτρα: Εκτός από τη φυλάκιση, την αναστολή και τις προειδοποιήσεις, μπορούν να επιβληθούν και άλλα μέτρα σε ανηλίκους. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν υποχρεωτικά προγράμματα παροχής συμβουλών ή τοποθέτηση υπό τη φροντίδα ανάδοχων οικογενειών ή κηδεμόνων. Το συγκεκριμένο μέτρο θα εξαρτηθεί από τις συνθήκες της υπόθεσης και τις ανάγκες του ανηλίκου.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στους ανήλικους που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι σε ποινικές υποθέσεις παρέχεται αυξημένη προστασία βάσει του νόμου, με εκτεταμένα δικαιώματα σε όλη την ποινική διαδικασία.

Έχουν το δικαίωμα βοήθειας από δικηγόρο και η επικοινωνία μεταξύ του ανηλίκου και του δικηγόρου τους είναι εμπιστευτική και μπορεί να συμβεί με διάφορα μέσα, συμπεριλαμβανομένων των συνεδριάσεων, της αλληλογραφίας, των τηλεφωνικών κλήσεων και των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης.

Η ατομική αξιολόγηση ανηλίκων που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι για διάπραξη ποινικού αδικήματος είναι υποχρεωτική. Αυτή η αξιολόγηση περιλαμβάνει τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με την προσωπικότητα, το οικονομικό, το κοινωνικό και το οικογενειακό περιβάλλον του ανηλίκου, καθώς και την πνευματική, σωματική και πνευματική τους κατάσταση. Η αξιολόγηση βοηθά στον καθορισμό των κατάλληλων μέτρων που πρέπει να ληφθούν στην περίπτωση

  • Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οι ενήλικες που έχουν επιμέλεια ενός ανηλίκου μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι εάν παραμελούν τις ευθύνες εποπτείας τους όταν ο ανήλικος είναι κάτω των 15 ετών.

Σε περιπτώσεις όπου οι ανήλικοι είναι θύματα εγκληματικής δραστηριότητας, όπως η παιδική πορνογραφία, οι σεξουαλικές πράξεις που αφορούν ανηλίκους ή πορνεία, γονείς ή νομικούς κηδεμόνες έχουν την ευθύνη να αναφέρουν την παράνομη δραστηριότητα στον εισαγγελέα για τους ανηλίκους ή την υποδιαίρεση της προστασίας των ανηλίκων της αστυνομίας.

Οι διατάξεις αυτές αποσκοπούν στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ανηλίκων και στην ενθάρρυνση της αποκατάστασης και επανένταξής τους στην κοινωνία. Η ελληνική νομοθεσία επιδιώκει να επιτύχει ισορροπία μεταξύ τιμωρίας και βοήθειας, αναγνωρίζοντας την ανάγκη αντιμετώπισης των συγκεκριμένων αναγκών και περιστάσεων ανηλίκων στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης.

Στην πράξη

Στην πράξη τώρα, πρακτικά, ο νόμος δεν επιτρέπει τη σύλληψη ανήλικων παραβατών, όταν είναι κάτω των 15 ετών, ενώ εάν οι δράστες είναι μικρότεροι από 12 ετών, όπως έχει συμβεί πολλές φορές το τελευταίο διάστημα με περιστατικά βίας, ακόμη και σε παιδιά του Δημοτικού, δεν έχουν καμία ποινική ευθύνη, καθώς μέχρι τα 12 έτη θεωρούνται ποινικά… αόρατα!

Από 12 μέχρι 15 ετών ο νόμος επιβάλλει αναμορφωτικά μέτρα στα παιδιά, που θα συλληφθούν να διαπράττουν ακόμη και κακουργήματα, αλλά και αυτά τα μέτρα ουσιαστικά δεν εφαρμόζονται, ή ακόμη χειρότερα δεν έχουν καμμία επιμορφωτική επίδραση στα παιδιά αυτά.

Αυτά είναι σε γενικές γραμμές τα αναμορφωτικά μέτρα, που επιβάλλονται σε ανηλίκους από 12 μέχρι 15 ετών, καθώς επίσης και η αποζημίωση του παθόντος, όπως και η συνδιαλλαγή με το θύμα.

ΝΑ σημειωθεί ότι, οι ίδιες ποινές επιβάλλονται ακόμη και μετά την ενηλικίωση του δράστη, εφόσον όταν διαπράχθηκε η πράξη ήταν μέχρι 15 ετών.

Ο νόμος προβλέπει σύλληψη και σπανίως προφυλάκιση, για ανηλίκους από 16 μέχρι 18 ετών, μόνο για κακουργήματα, με χρήση βίας, όπως ανθρωποκτονία, ληστεία, βιασμό και βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη.

Για όλες τις άλλες πράξεις, δεν προβλέπεται προφυλάκιση.

  • Η ευθύνη των γονέων, που θα έπρεπε να είναι πρωταρχικό μέλημα του νόμου, περιορίζεται στο πλημμέλημα της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου, όπου η ανώτερη ποινή είναι μέχρι ένα χρόνο, ενώ οι περισσότερες υποθέσεις αυτού του είδους αρχειοθετούνται.

Το σκοτεινό δια ταύτα

Η καθημερινή καταγραφή περιστατικών βίας στο αστυνομικό δελτίο δεν φαίνεται να συγκινεί κανέναν παρά τις πρόσκαιρες «κορώνες εντυπωσιασμού» από τα ΜΜΕ που και αυτά απλώς καταγράφουν εμπλουτίζοντας τις υποθέσεις με… καλολογικά στοιχεία.

Δυστυχώς κανείς από τον τεράστιο κατάλογο των δυνάμει εμπλεκομένων φορέων δεν δείχνει την απαραίτητη βούληση να μελετήσει το πρόβλημα από τη ρίζα, ώστε να προτείνει και κυρίως να εφαρμόσει λύσεις που θα βελτιώσουν το πρόβλημα.

Προφανώς είναι ένα θέμα που διαπερνά οριζόντια την ελληνική κοινωνία και οι λύσεις δεν είναι απλές. Χρειάζεται δομική ανασυγκρότηση του κράτους πρόνοιας και δικαίου, ανάδειξη του ρόλου των γονέων αλλά και του σχολείου οι οποίοι συνήθως παρακολουθούν αδιάφοροι.

Η λύση προφανώς δεν είναι η φυλάκιση όλων των παραβατικών νέων της χώρας, αλλά το πρόβλημα οξύνεται σε ταχύτατους ρυθμούς και η απλή «ληξιαρχικού» τύπου καταγραφή απλώς εγγυάται ότι τα χειρότερα έρχονται.

Hellas Journal

https://hellasjournal.com/2024/01/i-ellada-anochiroti-kinonika-ke-pinika-apenanti-sti-via-ton-anilikon-ola-lathos-gia-mia-akomi-fora-chanoume-to-dasos-ke-ta-chirotera-erchonte/

«Νέα Ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης» της Αννί Ζουρντάν (κριτική) – Τι ακριβώς συνέβη το 1789;

0

Για το βιβλίο της Αννί Ζουρντάν [Annie Jourdan] «Νέα Ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης» (μτφρ. Κώστας Γαλανάκης, εκδ. Πόλις). Κεντρική εικόνα: Ο πίνακας του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελευθερία οδηγεί τον λαό».

Γράφει ο Γιώργος Σιακαντάρης

Η ανάγνωση του βιβλίου Νέα Ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης της Αννί Ζουρντάν (μτφρ. Κώστας Γαλανάκης, εκδ. Πόλις) είναι πολύ καλή αφορμή για να παρακολουθήσουμε τους δρόμους τους οποίους ακολούθησε η κυρίαρχη ιδέα που έχουμε για τη Γαλλική Επανάσταση. Αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό πολύ διαφορετική, απ’ όσα πραγματικά συνέβησαν κατά τη διάρκειά της και απ’ όσα την προκάλεσαν.

Έχουμε στο μυαλό την εικόνα μιας Γαλλίας Τριών Τάξεων, οι οποίες απλά ήθελαν μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας και εξαιτίας των φανατικών Ιακωβίνων και του ηγέτη τους, του «τέρατος της βίας» Ροβεσπιέρου [Maximilien de Robespierre], ανέτρεψαν και εκτέλεσαν ένα καλοκάγαθο βασιλιά.

Η Γαλλική Επανάσταση σ’ αυτή την εικόνα ταυτίζεται με τη βία, την γκιλοτίνα και τον τρόμο. Τίποτα καλό δεν προέκυψε απ’ αυτή. Μόνο μετά την Παλινόρθωση του 1814 – 1815 επανήλθε η ομαλή ζωή στη Γαλλία. Δεν φτάνει όμως μόνο η παραμόρφωση των γεγονότων. Είναι και τα συμπεράσματα που βγαίνουν απ’ αυτήν.

Η σχολή του Φυρέ

Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή των γεγονότων της Γαλλικής Επανάστασης, κυρίως της σχολής του Φυρέ, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως κάθε Επανάσταση αναπόφευκτα οδηγεί στον ολοκληρωτισμό. Στο να καταλάβουμε πως τα παραπάνω είναι αντιδραστικές ιδεοληψίες και πομφόλυγες, βοηθά πολύ αυτό εδώ το βιβλίο.

Η Αννί Ζουρντάν έχει διατελέσει καθηγήτρια σε πολλά πανεπιστήμια και είναι πολύ γνωστό το έργο της για διάφορες πτυχές του φαινομένου της Γαλλικής Επανάστασης. Εδώ ξεκινά πολύ επιθετικά τονίζοντας πως η αντεπαναστατική ιστοριογραφία έχει καθιερωθεί ως κυρίαρχη ερμηνεία της Γαλλικής Επανάστασης.

Και αυτή η ιστοριογραφία θεωρεί πως κύριο χαρακτηριστικό της εποχής αυτής ήταν η Τρομοκρατία ή απλά ο Τρόμος. Κατά τη συγγραφέα, αυτή η ερμηνεία δεν είναι απλώς διαφορετική από τη δική της ματιά. Είναι μια αντιδραστική – αντεπαναστατική θεώρηση των πραγμάτων.

Σύμφωνα με τη Ζουρντάν στη Γαλλία το 1789 ξέσπασε ένας εμφύλιος πόλεμος και όχι κάποια ουρανοκατέβατη ανεξήγητη Τρομοκρατία. Ο όρος «τρομοκρατία» εμφανίστηκε για να μειώσει τη σημασία και το ρόλο της Επανάστασης.

Σύμφωνα με τη Ζουρντάν στη Γαλλία το 1789 ξέσπασε ένας εμφύλιος πόλεμος και όχι κάποια ουρανοκατέβατη ανεξήγητη Τρομοκρατία. Ο όρος «τρομοκρατία» εμφανίστηκε για να μειώσει τη σημασία και το ρόλο της Επανάστασης. Ο όρος «εμφύλιος πόλεμος» που αυτή χρησιμοποιεί, λαμβάνει υπόψη του πως από το 1789 έως το 1799 στη Γαλλία ξέσπασε μια εμφύλια διαμάχη με θύματα εκατέρωθεν, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές και με συγκρούσεις των φατριών των επαναστατών και των αντεπαναστατών.

Τα γεγονότα

Η συγγραφέας αρχικά καταγράφει τις διεργασίες που προηγήθηκαν του ξεσπάσματος της Επανάστασης, τα αιτήματα της Τρίτης Τάξης για τη σύγκληση της Συνέλευσης των Νομοκατεστημένων Τάξεων, την κρίση χρέους που επικρατούσε στο βασίλειο, τη δύσκολη, λόγω της υψηλής φορολογίας, θέση των αγροτικών στρωμάτων και των πολιτών των πόλεων.

Την ίδια στιγμή ο απόηχος του Αμερικανικού Πολέμου για την Ανεξαρτησία, στον οποίο η Γαλλία στήριξε ακόμη και ένοπλα τους Aμερικανούς πατριώτες, ήταν ακόμη βαθιά χαραγμένος στη μνήμη των Γάλλων. Τον Μάιο του 1789 ξεκίνησαν, παρά τις προσπάθειες του Λουδοβίκου 16ου να τις αποφύγει, οι εργασίες της Συνέλευσης των Νομοκατεστημένων Τάξεων. Η αποτυχία αυτών των εργασιών να βελτιώσουν την οικονομική και πολιτική κατάσταση κατέληξε στην κατάληψη της Βαστίλλης στις 14 Ιουλίου.

Η Εθνοσυνέλευση μετονομάζεται και αυτοπροσδιορίζεται ως Συντακτική. Αυτή αποτελείτο από πολύ διαφορετικές μεταξύ τους φατρίες. Εντός της δρούσαν οι απολυταρχικοί που δεν ήθελαν να αλλάξει τίποτα, οι αναθεωρητές που ήθελαν να διορθώσουν το παλιό Σύνταγμα, οι μοναρχικοί που επιθυμούσαν ένα μοντέλο μοναρχίας όπως το βρετανικό, οι συνταγματικοί-φιλελεύθεροι που επιθυμούσαν Σύνταγμα με περιορισμένη βασιλική εξουσία και οι εκπρόσωποι της λαϊκής παράταξης που προς το παρόν ζητούσαν μόνο περισσότερη δημοκρατία.

Τα φεουδαλικά προνόμια

Στις 4 Αυγούστου η Συντακτική καταργεί τα φεουδαλικά προνόμια και στις 26 του ίδιου μήνα ψηφίζει τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, αλλά ταυτοχρόνως εκχωρεί στον βασιλιά το δικαίωμα της αρνησικυρίας, αν και τον υποχρεώνει τον Οκτώβριο να επιστρέψει από τις Βερσαλλίες στο Παρίσι αποτρέποντας τις σκέψεις του για φυγή.

Στο Παρίσι μεταφέρεται και η Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Πάντως το δικαίωμα του βέτο θα έχει πολλές αρνητικές συνέπειες στη συνέχεια. Αρχικά ο βασιλιάς στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου απορρίπτει το σχέδιο για το νέο Σύνταγμα που αυτή του παρουσίασε. Τον Απρίλιο του 1790 η Συντακτική αρνείται να κηρύξει τον καθολικισμό κυρίαρχη θρησκεία.

Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους επικυρώνει το δικαίωμα των λαών ν’ αποφασίζουν μόνοι τους που θα ανήκουν. Το επόμενο έτος συνέβη μια πολύ κρίσιμη εξέλιξη. Ο βασιλιάς στις 20 Ιουνίου 1791 επιχειρεί να διαφύγει. Συλλαμβάνεται και αναγκάζεται να επιστρέψει στον Κεραμεικό. Τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση στις 30 Σεπτεμβρίου 1791 διαδέχεται η Νομοθετική η οποία λειτούργησε μόνο για ένα έτος. Ο βασιλιάς θέτει βέτο σε δυο σχέδια νόμων που αφορούσαν τη δήμευση της περιουσίας των εμιγκρέδων και κατά των ανυπότακτων κληρικών.

Ένα χρόνο αργότερα στις 20 Ιουνίου 1792 πολίτες μέλη των επαναστατικών τομέων εισβάλλουν στον Κεραμεικό και ζητούν από τον βασιλιά να άρει τα προηγούμενα βέτο του. Στις 10 Αυγούστου 1792 ξεσπούν μάχες ανάμεσα σε βασιλόφρονες και επαναστάτες και οι τελευταίοι επικρατούν απόλυτα. Ο βασιλιάς εκθρονίζεται.

Στις 17 Αυγούστου 1792 ιδρύεται το Επαναστατικό Δικαστήριο και έτσι ολοκληρώνεται η ανατροπή της βασιλείας. Μιας βασιλείας που ποτέ δεν σταμάτησε να συνωμοτεί κατά της Συνέλευσης του Έθνους.

Στις 17 Αυγούστου 1792 ιδρύεται το Επαναστατικό Δικαστήριο και έτσι ολοκληρώνεται η ανατροπή της βασιλείας. Μιας βασιλείας που ποτέ δεν σταμάτησε να συνωμοτεί κατά της Συνέλευσης του Έθνους, θέτοντας σε πολλά από τα νομοσχέδια βέτο, μη συναινώντας στην κατάργηση προνομίων, όπως η δέσμευση των περιουσιών των εμιγκρέδων και των ανυπότακτων κληρικών, αλλά και συνωμοτώντας με τους εξωτερικούς εχθρούς της Γαλλίας.

Για την αντιδραστική ιστοριογραφία μετά τη 10η Αυγούστου και τη δημιουργία στις 21 Σεπτεμβρίου 1792 της Συμβατικής τίθενται οι βάσεις για την τρομοκρατία του Ροβεσπιέρου. Είχαν προηγηθεί οι σφαγές των κρατούμενων στις φυλακές του Παρισιού από τις 2 έως τις 6 Σεπτεμβρίου 1792.

Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας

Η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας (Comité de salut public) ιδρύεται τον Ιανουάριο του 1793. Σ’ αυτήν αρχικά ήταν μέλος ο Δαντόν και όχι ο Ροβεσπιέρος. Ο δεύτερος, αντιθέτως με όσα του καταμαρτυρούν οι αντιδραστικοί ιστορικοί, επεδίωκε να βάλει τέλος στις άναρχες και σκληρές βιαιότητες του εμφυλίου και να αποθαρρύνει από περαιτέρω δράσεις τους αντεπαναστάτες.

Ο Ροβιεσπέρος γίνεται μέλος της Επιτροπής στις 27 Ιουλίου 1793, αφού λίγες μέρες πριν είχε αποχωρήσει ο Δαντόν. Στη λέσχη των Ιακωβίνων προτείνεται τότε να τεθεί η «τρομοκρατία σε ημερήσια διάταξη», για όσο καιρό η χώρα βρίσκεται σε εσωτερικό και εξωτερικό πόλεμο. Η συγγραφέας σημειώνει πως από τα τέλη Αυγούστου του 1793 η Συμβατική και η Επιτροπή Σωτηρίας είχαν αποφασίσει πως η χώρα θα ήταν σε επαναστατική κατάσταση για όσο καιρό δεν είχε νικηθεί ολοκληρωτικά ο εξωτερικός εχθρός.

Ακολούθησε ο Νόμος περί Υπόπτων (17-09-1973) που επέτρεπε τη σύλληψη κάθε ύποπτου για αντεπαναστατική δράση και μετά από ένα χρόνο ψηφίστηκε ο Νόμος της 22ας Λειμωνίου (10-06-1794) που αφορούσε την απλοποίηση του Επαναστατικού Δικαστηρίου και την επιτάχυνση των διαδικασιών του.

Νομοθετείται επίσης, η δημιουργία Επαναστατικού Στρατού. Την ίδια όμως στιγμή υπήρξαν και νόμοι που επέβαλλαν ανώτατη τιμή στα σιτηρά και τις ζωοτροφές και γενικά επιβολή ανώτατων τιμών στα τρόφιμα. Μέτρα ευνοϊκά για τα κατώτερα λαϊκά στρώματα. Υπήρξαν και μέτρα όπως η ανανέωση των διαφόρων Επιτροπών και των επιτρόπων και η ανάθεση νέων ευθυνών στις επαναστατικές επιτροπές.

Η καρδιά της επανάστασης

Οι τελευταίες ήταν η καρδιά της Επανάστασης στα λαϊκά στρώματα. Καθόλου τυχαίο που στις 31 Μαΐου 1793, όχι ο Ροβεσπιέρος, ο οποίος επεδίωκε ένα είδος συμβιβασμού, αλλά οι επαναστατικοί τομείς εισέβαλλαν στη Συμβατική και απαίτησαν την εκδίωξη των Γιρονδίνων, οι οποίοι και αποχώρησαν απ’ αυτήν δυο μέρες μετά. Ακολούθησαν οι εκτελέσεις μερικών εξ αυτών στις 31 Οκτωβρίου 1793.

Ο εξωτερικός και ο εμφύλιος πόλεμος όμως ακόμα συνεχίζονταν. Έτσι εξηγείται κατά τη Ζουρντάν και η ψήφιση όλων των παραπάνω νόμων και πολλές εκ των εκτελέσεων. Όπως όμως τονίζει η ίδια δεν ήταν ο Ροβεσπιέρος, ο επισπεύδων αυτών των νόμων και εκτελέσεων, αλλά οι κίνδυνοι που απειλούσαν την Επανάσταση.

Κινδύνους που εκτός των μοναρχικών πλήρωσαν και οι «ακραίοι» Εμπερτιστές και ο «μετριοπαθής» Δαντόν που εκτελέστηκαν τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1794 αντίστοιχα, πριν τη ψήφιση του Νόμου της 22ας Λειμωνίου. Μόνο ενάμιση μήνα μετά τη ψήφισή του Νόμου της Λειμωνίου στις 27 Ιουλίου 1794 (9η Θερμιδώρ) ο Ροβεσπιέρος, ανατρέπεται και εκτελείται την επόμενη μέρα. Για ένα χρόνο έως το φθινόπωρο του 1795 έχουμε σκληρά μέτρα κατά των Ιακωβίνων και επιστροφή των Γιρονδίνων που είχαν διωχθεί στις 2 Ιουνίου του 1793 και δεν είχαν εκτελεστεί. Στις 22 Αυγούστου 1795 υιοθετείται το νέο Σύνταγμα.

Στις 5 Οκτωβρίου (13η του Τρυγητή) όμως του ίδιου έτους ο Ναπολέων καλείται και καταπνίγει μια εξέγερση βασιλοφρόνων. Επομένως η περίοδος 1793–1795 ήταν χρόνια συγκρούσεων εντός των επαναστατικών δυνάμεων και εξωτερικών πολέμων. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν ήταν και χρόνια εμφυλίων μεταξύ επαναστατών και αντεπαναστατών.

AnnieJourdan
Η Αννί Ζουρντάν γεννήθηκε το 1948 στο Alès της Γαλλίας. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια του Μονπελιέ και του Άμστερνταμ. Επηρεασμένη από τον Maurice Agulhon και τη Mona Ozouf, στράφηκε στην ιστορία, και ειδικότερα την ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης, που υπήρξε και το αντικείμενο της διδακτορικής της διατριβής. Δίδαξε επί σειρά ετών στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και ως επισκέπτρια καθηγήτρια στα Πανεπιστήμια του Σάσεξ και της Φλόριντας, καθώς επίσης και στο Paris I. Έχει δημοσιεύσει, μεταξύ άλλων, τα βιβλία: Les monuments de la Révolution: Une histoire de représentation • Napoléon: Héros, Imperator, Mécène • L’empire de Napoléon • La Révolution, une exception française? και Amsterdam en révolution, 1795-1798: Un jacobinisme batave?

Αντεπαναστατικές και φιλομοναρχικές δυνάμεις

Η αντεπαναστατική ιστοριογραφία «ξεχνά» πως από το 1793, μετά την καταδίκη σε θάνατο και εκτέλεση του βασιλιά τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, έχουμε την εντατικοποίηση των κινητοποιήσεων των αντεπαναστατικών και φιλομοναρχικών δυνάμεων στη Βανδέα, στη Λυών, την κήρυξη πολέμου στην Ισπανία, τον πόλεμο με τους Αυστριακούς. Η Ζουρντάν δεν αποκρύπτει πως σ’ αυτό το διάστημα είχαμε καταδίκες και εκτελέσεις όχι μόνο βασιλικών αλλά και Γιρονδίνων, οι οποίοι, μερικοί αδίκως, κατηγορήθηκαν για συνεργασία με τον στρατηγό Ντιμουριέ που είχε προσχωρήσει στους Αυστριακούς.

Εκείνο όμως που αποφεύγει να σημειώσει η αντεπαναστατική ιστοριογραφία –κατά τη συγγραφέα– είναι πως στην ίδια περίοδο είχαμε και μέτρα για την κατάργηση του φεουδαλικού καθεστώτος και των προνομίων του, για την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής του απλού λαού και μια σειρά μέτρων κοινωνικής πρόνοιας και προστασίας, πρωτοφανή για την εποχή τους. Αλλά αυτά δεν ενδιαφέρουν την αντεπαναστατική ιστοριογραφία. Στις 26 Οκτωβρίου 1795 διαλύεται η Συμβατική και στις 3 Νοεμβρίου δημιουργείται το Διευθυντήριο με τους πέντε διευθυντές του. Αυτό, με αντιφάσεις, επιχείρησε, να μετριάσει τις αντιθέσεις εντός του στρατοπέδου των αντιβασιλικών. Μετρίασε όμως και τις πολιτικές ενίσχυσης των λαϊκών στρωμάτων.

Σταδιακά οι Ιακωβίνοι επιστρέφουν και συμμαχούν με τους μετριοπαθείς επαναστάτες για να αντιμετωπίσουν τους μοναρχικούς. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως σταμάτησαν οι διώξεις κατά των πιο επαναστατικών στοιχείων.

Σταδιακά οι Ιακωβίνοι επιστρέφουν και συμμαχούν με τους μετριοπαθείς επαναστάτες για να αντιμετωπίσουν τους μοναρχικούς. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως σταμάτησαν οι διώξεις κατά των πιο επαναστατικών στοιχείων, όπως ήταν η πάταξη της δήθεν Συνωμοσίας των Ίσων τον Μάιο του 1796 και η εκτέλεση του Μπαμπέφ.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 1796 πραγματοποιείται το πραξικόπημα της 18ης Οπωρώδους από τρία μέλη του Διευθυντηρίου, τους Μπαρά, Ρεμπέλ και Λα Ρεβεγιέρ-Λεπώ, με σκοπό την απομάκρυνση των βασιλικών από τα νομοθετικά σώματα και το Διευθυντήριο. Αυτό όμως δεν σήμαινε πως και η επιστροφή των Ιακωβίνων ήταν απρόσκοπτη.

Στις 11 Μάϊου 1798 (22α Ανθεστηρίων) γίνεται νέο πραξικόπημα ενάντια στους νεοεκλεγέντες Ιακωβίνους. Το Διευθυντήριο αρνείται να επικυρώσει την εκλογή τους.

Τα σφάλματα

Τα σφάλματα του Διευθυντηρίου ήταν τρία. Πρώτον, έδωσε υπερβολική εξουσία στους στρατηγούς, δεύτερο, ακύρωνε εκλογές με μη ευνοϊκά γι’ αυτό αποτελέσματα και τρίτο πίστεψε πως εντάσσοντας σ’ αυτό τον αβά Σεγιέ, αυτός θα το έσωζε από τους στρατηγούς.

Το αντίθετο συνέβη. Αυτός διοργάνωσε και ο Ναπολέων υλοποίησε το πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ. Αλλά το μεγαλύτερο λάθος του Διευθυντηρίου ήταν πως εμμένοντας στην Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία υποτίμησε άλλες μορφές συμμετοχής των λαϊκών στρωμάτων στην εξουσία.

Εντωμεταξύ η εξωτερική απειλή και ο πόλεμος συνεχίζονταν. Πράγμα που έκανε ακόμη πιο αναγκαίο τον ρόλο του στρατού. Οι επιτυχίες αλλά και οι αποτυχίες του νεαρού στρατηγού Βοναπάρτη τον φέρνουν στο προσκήνιο και αυτός ουσιαστικά την 18 Μπρυμαίρ ή την 18η του Ομιχλώδους του έτους VIII (9-10 Νοεμβρίου 1799) με το πραξικόπημά του θέτει την αρχή του τέλους της Επανάστασης. Ένα τέλος που ολοκληρώνεται το 1814 με την πρώτη παλινόρθωση του Λουδοβίκου ΙΗ’ και το 1815 με τη δεύτερη και οριστική παλινόρθωση του ιδίου.

Γιατί εμφύλιος και όχι τρομοκρατία

Για την εξαιρετική συγγραφέα η Γαλλική Επανάσταση δεν είναι μια «εξαίρεση», αλλά συνέχεια των επαναστάσεων, των ανατροπών και των πολιτικών συγκρούσεων που συνέβησαν κατά την τριακονταετία 1770-1799 τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική.

Όσον αφορά τη βία που ασκήθηκε κατά την ίδια τη Γαλλική Επανάσταση, αυτή δεν περιεχόταν στο DNA της, αλλά οφειλόταν σε συγκυριακές καταστάσεις, στα συλλογικά πάθη, στην κατάρρευση του κράτους και των θεσμών και στις εξωτερικές επεμβάσεις.

Η ίδια, με την ιδιαίτερα αιχμηρή γραφή της, αναφέρει πως «η βία δεν είναι ίδιον των προωθημένων πατριωτών ή των υποτιθέμενων «Ιακωβίνων», και σίγουρα όχι της Γαλλίας. Κάθε επανάσταση είναι ένας εμφύλιος πόλεμος, που σημαδεύεται από βιαιότητες και τρομοκρατίες λιγότερο η περισσότερο φοβερές και αμοιβαίες» (σ. 503).

Η ιστορικός κάνει μια διάκριση μεταξύ της τρομοκρατίας που δεν έχει σαφείς στόχους και του καταναγκασμού, ο οποίος αποτελεί μέρος των υποχρεώσεων του κράτους, ως κατόχου του μονοπωλίου της βίας.

Η ιστορικός κάνει μια διάκριση μεταξύ της τρομοκρατίας που δεν έχει σαφείς στόχους και του καταναγκασμού, ο οποίος αποτελεί μέρος των υποχρεώσεων του κράτους, ως κατόχου του μονοπωλίου της βίας. «Ένα επαναστατικό κράτος το οποίο βρίσκεται σε φάση μετάβασης δεν έχει κατ’ ανάγκη τα μέσα. Χρειάζεται επομένως να τα κατακτήσει, και δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό δίχως την εισαγωγή καταναγκαστικών μέτρων» (σ. 530). Στη Γαλλική Επανάσταση, κατά τη συγγραφέα, είχαμε καταναγκασμό και όχι τρομοκρατία. Εδώ έχω μια ένσταση. Χρειάζεται κάτι παραπάνω για να χαρακτηρίζεται μια βίαιη πολιτική μόνο ως καταναγκασμός και όχι ως τρομοκρατία και ολοκληρωτισμός.

Χρειάζεται παράλληλα να συνοδεύεται από διεύρυνση των συμμετεχόντων στις επαναστατικές διαδικασίες και από διεύρυνση των κοινωνικών υπηρεσιών του. Το γαλλικό επαναστατικό κράτος όσον αφορά τη διεύρυνση της συμμετοχής μετά το 1793 ακολούθησε πολιτικές μείωσής της και όχι αύξησής της. Η συμμετοχή των πολιτών στο σύστημα διακυβέρνησης, όπου υπήρξε, ακολουθούσε ως αποτέλεσμα των εξεγέρσεών τους και όχι των θεσμικών επιλογών που τους έδινε το επαναστατικό καθεστώς. Γι’ αυτό και υπήρξαν πολλές συγκρούσεις, μέχρι και μάχες, με τις δυνάμεις του στρατού της Επανάστασης και της Πολιτοφυλακής.

Όσον αφορά όμως τις κοινωνικές υπηρεσίες όντως τις διεύρυνε όσο κανένα άλλο κράτος μέχρι αυτή την περίοδο. Εφαρμόστηκαν αντισταθμιστικά μέτρα, δόθηκαν αποζημιώσεις και συντάξεις, επιτεύχθηκαν δίκαιες τιμές για προϊόντα βασικής διατροφής, ιδρύθηκαν νέα σχολεία, γίνονταν διαγωνισμοί και νόμοι υπέρ της γεωργίας και του εμπορίου. Ενώ αμέριστη ήταν και η κρατική υποστήριξη στην Τέχνη και στους καλλιτέχνες-δημιουργούς.

france revolution2

Οι βανδαλισμοί

Η Συμβατική μάλιστα θέσπισε πολιτικές συντήρησης και αποκατάστασης έργων τέχνης σε αντίθεση με τη διαδεδομένη άποψη πως Ιακωβινισμός σήμαινε βανδαλισμός. Το Λούβρο εγκαινιάζεται αυτά τα χρόνια. Η δικαιοσύνη, η ισότητα και η ελευθερία ήταν οι σκοποί της νομοθεσίας.

Η συγγραφέας καταφεύγει στον Βίκτωρα Ουγκώ, ο οποίος έγραψε πως «σ’ αυτό το βαρέλι όπου άφριζε ο τρόμος, ζυμωνόταν η πρόοδος» και αυτός συνέχιζε αναφέροντας ένα – ένα τα κοινωνικά μέτρα υπέρ των φτωχών που έλαβαν σχεδόν όλες οι επαναστατικές κυβερνήσεις, είτε οι Γιρονδίνοι είτε οι Ιακωβίνοι είχαν την εξουσία.

Το δράμα

Το δράμα της Γαλλικής Επανάστασης ήταν πως αυτή ήταν υποχρεωμένη ν’ αντιμετωπίσει ταυτοχρόνως έναν εμφύλιο και έναν εξωτερικό πόλεμο. Τα στοιχεία που παραθέτει η συγγραφέας για τα θύματα της Επανάστασης σε σύγκριση με άλλες Επαναστάσεις αλλά και σε σύγκριση με αυτά που προκάλεσαν οι προηγούμενοι μονάρχες, ο Λουδοβίκος 16ος, οι αντεπαναστάτες αλλά και ο Ναπολέων, δείχνουν πως σ’ αυτήν τα θύματα ήταν πολύ λιγότερα. Την ίδια στιγμή οι άλλοι λαοί της Ευρώπης έλπιζαν πως η Επανάσταση υποχρεούται να τους απελευθερώσει από τους δυνάστες της.

Αυτές τις προσδοκίες και τα προβλήματα που γεννήθηκαν απ’ αυτές τις προσδοκίες αναδεικνύονται πολύ εύγλωττα στο Κεφάλαιο που αφορά τις Επαναστάσεις των «αδελφών λαών» της δημοκρατίας της Γενεύης, της Ελβετικής δημοκρατίας, της Βαταβίας-Ολλανδίας, της Ιταλίας, της Ιρλανδίας και της Πολωνίας.

Σε τελική ανάλυση η Γαλλική Επανάσταση παρά τις βιαιότητες που διαπράχθηκαν εντός της δεν ήταν μια παρέκκλιση που προανήγγειλε τους ολοκληρωτισμούς. Πριν απ’ αυτήν υπήρξαν και άλλες πολύ πιο βίαιες επαναστάσεις.

Το μείζον είναι πως αυτή ήταν συνέπεια βίαιων εσωτερικών και εξωτερικών συγκρούσεων. Οι αγριότητές της δεν έχουν καμία σχέση με τη «γενική βούληση» του Ρουσσώ, όπως ρηχοί και συνάμα αντιδραστικοί στοχαστές και ιστορικοί διατείνονται, αλλά με τα θρησκευτικά μίση και τις κοινωνικές αντιπαλότητες πάνω στα οποία επικάθησε η Επανάσταση.

Παιδιά του αιώνα τους

«Ο Σαιν–Ζυστ και ο Lepeletier δεν ήταν εξαιρέσεις, παρά παιδιά του αιώνα τους – και όχι του Χίτλερ ή του Στάλιν» (σ. 506). Θεωρώ πως η θεωρία της καταδίκης της «βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται», δεν κατανοεί αυτές τις λεπτές διαφορές στην Ιστορία.

Η «καταδίκη της βίας απ’ όπου και αν προέρχεται», είναι σωστή αν μιλάμε για συνθήκες δημοκρατίας, όπου όπως έγραφε ο Καρλ Πόππερ δεν χρειάζεται καμία αιματοχυσία για να αλλάξεις την κυβέρνηση. Αν όμως την γενικεύσεις, σε κάθε περίπτωση, τότε είναι σαν να αποδέχεσαι πως η ανθρωπότητα ποτέ δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τη δουλεία και τις δεσποτικές μοναρχίες.

Η προεπαναστατική Γαλλία, κατά την Ζουρντάν, είχε να αντιμετωπίσει τρεις μεγάλους φόβους: το χρέος της, τα καθήκοντα που τής έθετε ο Πόλεμος της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, και το πνεύμα του αντι- Διαφωτισμού.

Η προεπαναστατική Γαλλία, κατά την Ζουρντάν, είχε να αντιμετωπίσει τρεις μεγάλους φόβους: το χρέος της, τα καθήκοντα που τής έθετε ο Πόλεμος της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, και το πνεύμα του αντι- Διαφωτισμού.

Αυτοί οι φόβοι συνεχίστηκαν και στην περίοδο της επαναστατικής Γαλλίας με μεγαλύτερο τον φόβο από τις ιδέες του Διαφωτισμού. Ο ίδιος φόβος, θα πρόσθετα, υπάρχει και σήμερα. Μόνο που σήμερα αυτός λανσάρεται ως «φιλελευθερισμός» και όχι ως αυτό που πραγματικά είναι. Ως νέο-αντίδραση σε κάθε κοινωνικό και λαϊκό αίτημα.

Η Επανάσταση δεν κατόρθωσε να υπερνικήσει εντελώς αυτούς τους φόβους γιατί φοβήθηκε και αυτή να εντάξει όλους τους πολίτες, άνδρες και γυναίκες στους θεσμούς της και έτσι εξέθρεψε ενθουσιασμούς, μίση, προσδοκίες, μνησικακίες, δυσαρέσκειες και οργή.

Λαϊκή τρομοκρατία

Η Ζουρντάν αποδεχόμενη τον όρο «λαϊκή τρομοκρατία» διαχωρίζει την παθητική τρομοκρατία, την οποία ο λαός υφίσταται, από την ενεργητική, όταν ο λαός την ασκεί κατά τρίτων. Αλλά αυτή «η λαϊκή τρομοκρατία» δεν ήταν τέτοια που να μπορεί κανείς να βασιστεί σ’ αυτό και όπως ο Φουριέ να μιλά για πρώτο-ολοκληρωτισμούς. Ο ίδιος βεβαίως δεν βλέπει στη βασιλική τρομοκρατία ή την τρομοκρατία των βασιλικών αντεπαναστατών κανένα πρώτο-ολοκληρωτισμό.

Για τη Ζουρντάν όμως «η τρομοκρατία δεν θα κυριαρχούσε ποτέ στη Γαλλία αν δεν ήταν ο εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος όξυνε την καχυποψία, τον φόβο, την οργή και την εκδικητικότητα».

Για τη Ζουρντάν όμως «η τρομοκρατία δεν θα κυριαρχούσε ποτέ στη Γαλλία αν δεν ήταν ο εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος όξυνε την καχυποψία, τον φόβο, την οργή και την εκδικητικότητα… από την πλευρά τους οι βασιλικοί διεξήγαγαν έναν κλεφτοπόλεμο, ένα αντάρτικο, ενδίδοντας στην προδοσία, τη διαφθορά και την εξαπάτηση, ακόμη και τη βία και τους φόνους» (σ. 413).

polis jourdan nea istoria thw gallikhs epanastashsΗ επαναστατική βία ήταν, μάλλον, απάντηση σ’ αυτή τη βία, παρά μια πρωτογενής βία. Η βία της Γαλλικής Επανάστασης δεν οφειλόταν στην ιδεολογία της, αλλά στη συγκυρία που αυτή πραγματοποιήθηκε και στην αντίδραση της βασιλείας.

Η μετάφραση του Κώστα Γαγανάκη μας μεταφέρει στην καρδιά των όσων μεταφράζει. Νομίζω όμως πως θα ήταν καλύτερα, για το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, η μεταφορά των λιγότερο γνωστών γαλλικών ονομάτων να γίνεται στα ελληνικά, για να μη διακόπτεται η ροή της ανάγνωσης. Αν και νομίζω πως αυτή είναι εκδοτική και όχι μεταφραστική επιλογή.

Ενώ αντιθέτως η μετάφραση των μηνών της Επανάστασης στα ελληνικά δυσκολεύει την πρόσληψή τους. Για παράδειγμα ποιος γνωρίζει την 18η Ομιχλώδους; Την 18η Μπρυμαίρ όμως την γνωρίζουν όλοι. Το Χρονολόγιο πολύ βοηθητικό. Θα εξυπηρετούσε και ένα Ευρετήριο Ονομάτων.

Ένα πολύ μεγάλο βιβλίο από το οποίο μαθαίνεις πως οι Δημοκρατίες που σήμερα έχουμε, δεν θα υπήρχαν, αν δεν είχε ασκηθεί βία για να επικρατήσουν. Υπάρχουν επιμέρους ενστάσεις μου για την αναγκαιότητα αυτού του βαθμού βίας, όχι όμως για την αναγκαιότητά της αυτή καθαυτή. Τώρα, μετά απ’ όλα αυτά, νομίζω περιττεύει να γράψω πως έχουμε να κάνουμε με ένα αριστούργημα.


*Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗΣ είναι συγγραφέας και δρ. Κοινωνιολογίας. Τελευταίο βιβλίο του, η μελέτη «Το πρωτείο της δημοκρατίας – Σοσιαλδημοκρατία μετά τη σοσιαλδημοκρατία» (εκδ. Αλεξάνδρεια).


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Στην τρομοκρατία καταφεύγουν ακόμη συχνότερα η θρησκεία και η δικαιοσύνη για να μεταπείσουν τους άπιστους και τους εγκληματίες. Σε αυτή την περίπτωση, η τρομοκρατία είναι θετική, υπό την έννοια ότι τρομοκρατεί εκείνους που απειλούν την Εκκλησία και την κοινωνία. Οι εκδηλώσεις είναι πολλές: «θείος τρόμος», «τρόμος της κόλασης και του καθαρτηρίου», «σωτήριος τρόμος των νόμων», «τρόμος των βασανιστηρίων». Η έννοια έχει εδώ αποτρεπτική σημασία. Αναμφίβολα, αυτή η θρησκευτική και δικαστική κληρονομιά εξηγεί γιατί οι επαναστάτες θέλησαν να αναποδογυρίσουν τον τρόμο, να τον στρέψουν ενάντια στον αντίπαλο, και γιατί τον αποκάλεσαν δικαιοσύνη και περιστασιακά, «τρομοκρατία» με πεζό». (σ. 527).

bookpress.gr

Euroviews. Do you know where our winter holiday celebrations come from?

0
By Dr Ioannis Pitas

Share this articleComments
The opinions expressed in this article are those of the author and do not represent in any way the editorial position of Euronews.

Current winter solstice festivities are multilayered events with deep pagan, Christian and modern consumer layers that few people are aware of, Dr Ioannis Pitas writes.

We all know Santa Claus and enjoy his presents. However, who knows his origins and his relationship with Saint Nicholas of Myra?

Why is Christmas celebrated so close to the winter solstice? What is in common between Yule bonfires in Scandinavia, the Krampus monsters of Austria, Boubousiaria carnivals in Greece’s Western Macedonia, and India’s Lohri fires?

Winter solstice celebrations are very old and cover a wide arc of countries, from Scotland and Scandinavia to Southeastern Europe, Iran and India festivities. In Orthodox countries such as Greece, the core festivities or Dodecameron last for twelve days, from Christmas Eve on 24 December until Epiphany on 6 January.

It coincides with the 21 December winter solstice — the shortest day of the year that caused awe to our distant ancestors. They tried to appease the Sun God with festivals, and by enjoying the abundant stored foods and spirits.

Bonfires play a big role in winter solstice and Dodecameron celebrations: they both warm and exorcise the sun, which first sets and then rises again. Zoomorphic carnivals are at their best and merry songs are heard everywhere.

The link between bonfires, carols and sun gods

Since antiquity, January was the month of weddings in Ancient Greece. The Romans had a plethora of their own festivals: Brumalia (24 November-17 December), Saturnalia/Kronia (18-24 December), Sol Invictus or Invincible Sun (25 December), Kalends (1 January), Vota (3 January), and Lorentalia (4 January).

They bequeathed us Calendae, namely caroling on Christmas Eve or New Year’s Eve. Originally, such carols were merry songs that were sung in exchange for gifts and drinks, such as on New Year’s Day.

On the occasion of these festivals, Romans decorated their temples every December. Vikings and Saxons decorated trees and considered them symbols of life.

It is a natural choice that, already in the middle of the 4th century AD, the then-united Christian Church set Christmas on 25 December, exactly on the feast of the Invincible Sun.

Christmas fires, Siatista
Christmas fires, SiatistaCourtesy of “Macedonia Celebrates” exhibition

Many ancient sun-related gods or demigods were “born” on the winter solstice: Dionysus, Hermes, and Hercules of Greece, Egypt’s Horus, Zarathustra, Mithras in Persia, India’s Krishna, Buddha in Nepal, Adonis of Phoenicia, and Tammuz (Babylon).

It is a natural choice that, already in the middle of the 4th century AD, the then-united Christian Church set Christmas on 25 December, exactly on the feast of the Invincible Sun.

Eastern Romans, or Byzantines, gave a new Christian mantle to the old pagan customs. The bonfires of the winter solstice were renamed the fires of the shepherds who attended the birth of Jesus.

New Christian carols were created or the old ones were supplemented with Christian elements, and the Dodecameron came into its present form. All Dodecameron festivities were condemned by the Christian Church, yet they endured.

Satirical libertines, colourful costumes and lyra music

Today, Dodecameron is celebrated at its best in Greece’s Western Macedonia, where festivities survived intact, due to its geographical isolation.

The festive atmosphere begins on St Nicholas Day (6 December) and continues unabated beyond Dodecameron and well into Lent carnivals.

Christmas bonfires are lit in Siatista, Florina on 23 December. Various colourful carnivals are alive and well and come to bloom in early January: Boubousaria in Siatista, Eratyra, and Ragoutsaria (perhaps coming from the Roman rogatores or beggars) in Kastoria.

Brass band, W. Macedonia, Greece
Brass band, W. Macedonia, GreeceCourtesy of “Macedonia Celebrates” exhibition

Their satirical character can sometimes become too libertine.

Bell-bearer carnivals occur on Epiphany Day (5 January) in Eastern Macedonia. They showcase impressive costumes and have some similarities with Surva carnivals in Bulgaria and the country of North Macedonia.

Throughout Dodecameron, Pontic Greeks celebrate Momogeri carnivals with colourful costumes and lyra music all over Western Macedonia.

From Scotland to India and back to the beloved Santa

Winter solstice and Dodecameron festivities are spread over an arc starting in Scotland and Scandinavia in the north, passing through Central Europe and the Balkans and, via Iran, ending in Northern India.

Everything revolves around similar themes: outdoor bonfires, bell-bearing and zoomorphic carnivals or disguises of the opposite sex.

Big logs are put in the fireplace — koliantas, yulelog, butuculcrăciunului. Western European celebrations have borrowed many elements from the Scandinavian Yule celebrations, as well as from German folklore. Slavs celebrate the pre-Christian Koleda.

Amazingly, centuries-old Dodecameron traditions survived intact, despite strong opposition by religion.

A participant wearing a traditional Krampus costume and a mask performs during a Krampus run in Hollabrunn, November 2022
A participant wearing a traditional Krampus costume and a mask performs during a Krampus run in Hollabrunn, November 2022AP Photo/Michael Gruber

India has three related festivals: Diwali festival (mid-September to mid-November), Lohri fires (January), and Holi fires (late February to mid-March). This geographical dispersion and thematic affinity indicate that these customs are ancient and possibly paleo-Indo-European.

Christian customs have also undergone several transformations. St Nicholas Day (St Mikuláš day, St Nicholasday) is one of the few saints’ feasts that, to this day, are celebrated on the same date (6 December) by almost all Christian denominations.

In Orthodox countries, this feast marks the beginning of the festive season. In the West, St Nicholas became a benevolent old man, who gives gifts to children. Sinterklaas, and his assistant Zwarte Piet do the same in the Netherlands.

In 1931, Coca-Cola launched — with great success — Santa Claus (a corruption of Sankt Nikolaus), the kindly old man who distributes its soft drinks and all sorts of presents at Christmas.

In Greece, Santa Claus was blended with Saint Basil or Ai Vasilis, a venerable Orthodox saint celebrated on the 1 January.

A plethora of layers few are aware of

Amazingly, centuries-old Dodecameron traditions survived intact, despite strong opposition by religion.

As a result, current winter solstice festivities are multilayered events, with deep pagan, Christian and modern consumer layers, that few people are aware of.

Another really striking cultural phenomenon is the rapid customs transfiguration that still happens in our times, almost within the confines of a single human generation.

In the end, the many surviving celebrations are proof-positive the depth of our customs and help us enjoy them even more during the festive period.

Dr Ioannis Pitas is a professor at the Aristotle University of Thessaloniki – AUTH.

At Euronews, we believe all views matter. Contact us at [email protected] to send pitches or submissions and be part of the conversation.

www.euronews.com

Τουρκία: Γιγαντιαία άσκηση με 117 πλοία

0

 

Η άσκηση Denizkurdu-1/2024, η οποία θα διεξαχθεί με πραγματικά πυρά σε Μαύρη Θάλασσα, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο από τη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων, θα διεξαχθεί μεταξύ 7-16 Ιανουαρίου, γράφει τουρκικό δημοσίευμα.

Στη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στη Διοίκηση του Κέντρου Ναυτικού Πολέμου, παρευρέθηκαν ο Αρχηγός Επιτελείου Ναυτικής Διοίκησης Υποναύαρχος Νιχάτ Μπαράν, ο Αρχηγός Επιχειρήσεων Ναυτικής Διοίκησης Υποναύαρχος Κενάν Κάαν Τουρκάν, ο Διοικητής της Βόρειας Ομάδας Εργασίας, ο Διοικητής της Ναυτικής Αεροπορίας, ο Διοικητής του Στόλου Υποβρυχίων, ο Διοικητής της Ναυτικής Βάσης του Gölcük.

Ο Τουρκάν είπε στη συνάντηση ότι η άσκηση Denizkurdu-1/2024 ήταν μια πραγματική άσκηση που πραγματοποιείται από τη Διοίκηση των Ναυτικών Δυνάμεων σύμφωνα με το πρόγραμμα ασκήσεων των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

 Ο Τουρκάν δήλωσε ότι στο πλαίσιο της άσκησης, αποσκοπεί στην αξιολόγηση της επιχειρησιακής διαχείρισης και της αποτελεσματικότητας διαχείρισης των εντολών που ανήκουν στις Ναυτικές Δυνάμεις, στην αύξηση των επιπέδων επιχειρησιακής ετοιμότητας των στοιχείων που θα συμμετάσχουν στην άσκηση και στην ανάπτυξη της ικανότητα κρίσης, διορατικότητας και λήψης αποφάσεων του προσωπικού του αρχηγείου και των στοιχείων που συμμετέχουν στην άσκηση σε πολύ απειλητικό περιβάλλον.

Ο Τουρκάν συμπεριέλαβε στην άσκηση 8 φρεγάτες, 3 κορβέτες, 16 σκάφη εφόδου, 7 υποβρύχια, 6 ναρκαλιευτικά, 47 πλοία βοηθητικής κλάσης, 13 πλοία περιπολίας, 9 πλοία προσγείωσης, 10 αεροσκάφη, 17 ελικόπτερα, 5 εναέρια οχήματα, 22 εναέρια οχήματα ομάδες, 5 ομάδες εργασίας SAS, αμφίβιες μονάδες πεζικού και αμφίβιες ομάδες επίθεσης, επιθετικά ελικόπτερα από τη Διοίκηση Δυνάμεων ξηράς, ελικόπτερο γενικής χρήσης, ελικόπτερο βαρέως φορτίου, αεροσκάφη επίθεσης από τη Διοίκηση Πολεμικής Αεροπορίας, αερομεταφερόμενα αεροσκάφη προειδοποίησης και ελέγχου (HIK), 2 από τη Διοίκηση του Λιμενικού Σώματος. Σημείωσε ότι θα συμμετάσχουν πλοίο έρευνας και διάσωσης της ακτοφυλακής και 6 σκάφη της ακτοφυλακής.

Δήλωσε, ακόμη, ότι η δραστηριότητα «Συνεργασία και Καθοδήγηση για Θαλάσσιες Μεταφορές (DUİR)» θα πραγματοποιηθεί με το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών.

Ο Τουρκάν είπε ότι στην άσκηση λαμβάνουν μέρος 110 πλοία επιφανείας, 7 υποβρύχια, 34 αεροσκάφη, 22 ελικόπτερα, 22 μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, και περίπου 17 χιλιάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού ενός δημόσιου φορέα.

Επισκέψεις σε λιμάνια

Ο Τουρκάν δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια της άσκησης, η επιχειρησιακή εκπαίδευση προετοιμασίας για βασικούς τύπους ναυτικών επιχειρήσεων, πραγματικές βολές κατά επιφανειακών, εναέριων και χερσαίων στόχων θα πραγματοποιηθεί με το DUİR και μια ημέρα διακεκριμένου παρατηρητή θα πραγματοποιηθεί στο Marmaris Aksaz στις 12 Ιανουαρίου και θα καλύψει στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας και της Ανατολικής Μεσογείου στις 10 Ιανουαρίου.

Ανέφερε ότι είχαν προγραμματιστεί επισκέψεις στα λιμάνια από 43 πλοία που συμμετείχαν στην άσκηση.

Ο Τουρκάν ενημέρωσε ότι στην άσκηση θα γίνουν βολές επιφανείας με χρήση επιφανειακών στόχων που αντανακλώνται από ραντάρ, πυρά αεράμυνας με χρήση εναέριων στόχων που ρυμουλκούνται από αεροσκάφη μάχης, βολές βομβαρδισμού εδάφους και βολές κατευθυνόμενων βλημάτων (TEMREN, MAM-L) από αεροσκάφη του ναυτικού.

https://echedoros.blog/2024/01/07/%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b3%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%ac%cf%83%ce%ba%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b5-117-%cf%80%ce%bb%ce%bf%ce%af%ce%b1/

 

Η Γερμανία υπαναχώρησε στο εμπάργκο του Eurofighter Typhoon- αισιοδοξία στην Τουρκία

0

 

Η Γερμανία υπαναχώρησε στο εμπάργκο των μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon κατά της Σαουδικής Αραβίας. Η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ προέβη σε σχετικές δηλώσεις.

Η παραγγελία της Σαουδικής Αραβίας για 48 μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon από το Ηνωμένο Βασίλειο είχε εμποδιστεί στο εμπάργκο της Γερμανίας. Η γερμανική κυβέρνηση, η οποία δέχτηκε αντιδράσεις τόσο από τα κράτη μέλη της Κοινοπραξίας Eurofighter όσο και από τον δικό της αμυντικό και αεροπορικό τομέα, έκανε υποχώρησε τελικά στην απόφασή της για το εμπάργκο.

Σύμφωνα με την Μπέρμποκ: «Είμαστε έτοιμοι να πουλήσουμε περισσότερα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter Typhoon στη Σαουδική Αραβία» δήλωσε αναφερόμενη στην αλλαγή στάσης της γερμανικής κυβέρνησης.

Τα μέλη του Eurofighter Consortium, Αγγλία, Ισπανία και Ιταλία αντέδρασαν στη Γερμανία λόγω του εμπάργκο στη Σαουδική Αραβία. Η Αγγλία είχε μάλιστα εκφράσει ανεπίσημα την επιλογή να παρακαμφθεί η Γερμανία από το πρόγραμμα στην εν λόγω πώληση.

Οι εργαζόμενοι της Airbus στη Γερμανία είχαν διαμαρτυρηθεί στο εργοστάσιο με το σκεπτικό ότι αυτή η απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης έθεσε σε κίνδυνο τις πωλήσεις και κατά συνέπεια την απασχόληση.

Η Πολεμική Αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας διαθέτει σήμερα 71 μαχητικά αεροσκάφη Typhoon. Η Σαουδική Αραβία είχε επίσης ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία για την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών Rafale ως απάντηση στο εμπάργκο του Typhoon.

Αισιοδοξία για υπαναχώρηση και έναντι της Τουρκίας

Από την άλλη, η Γερμανία συνεχίζει να αντιτίθεται στην πώληση 40 Eurofighter Typhoon, τα οποία η Τουρκία σχεδιάζει να προμηθευτεί από την Αγγλία. Ωστόσο, υπάρχουν μεγάλες αντιδράσεις για την αντίθεσή της.

Σύμφωνα με τα τρέχοντα σχέδια η παραγωγή του Eurofighter Typhoon στη Γερμανία θα ολοκληρωθεί το 2030 με την παράδοση του τελευταίου αεροσκάφους της Τάξης 4 (συμβόλαιο Quadriga, 38 μαχητικά) στη Luftwaffe (Γερμανική Πολεμική Αεροπορία).

Προς το παρόν, υπάρχει ένα κενό δέκα ετών χωρίς παραγγελίες για τη γερμανική στρατιωτική αεροπορική βιομηχανία, καθώς η πρώτη δήλωση επιχειρησιακής ικανότητας αρχικού επιπέδου του μαχητικού επόμενης γενιάς SCAF/FCAS που αναπτύχθηκε σε συνδυασμό με τη Γαλλία και την Ισπανία έχει προγραμματιστεί για το 2040.

Εάν το γερμανικό Υπουργείο Άμυνας δεν δώσει σύντομα νέα παραγγελία (δηλαδή την έκδοση 5), η Airbus φοβάται το τέλος της κατασκευής στρατιωτικών μαχητικών στη Γερμανία, μεγάλες απώλειες θέσεων εργασίας και γενική παρακμή της αεροπορικής βιομηχανίας.

Για το λόγο αυτόν, η Airbus ζητά μια ζωτικής σημασίας (και επείγουσα) απόφαση για το Eurofighter.

Σε αυτό το κενό, η παραγγελία της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας των 88 συνολικά αεροσκαφών παίζει ρόλο «σωτήριο».

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Γερμανία αναμένεται να αλλάξει την προοπτική της για την προμήθεια Typhoon της Τουρκίας, σύμφωνα με τουρκική αμυντική πηγή.

https://echedoros.blog/2024/01/08/%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%b3%ce%ba%ce%bf-%cf%84/

 

Τούρκος υπουργός: Θα υλοποιήσουμε το έργο του «Διαδρόμου Ζανγκεζούρ» μέχρι το 2029

0

 

Η Τουρκία αναμένει να εφαρμόσει το έργο «Διάδρομος Ζανγκεζούρ» [ Zangezur corridor] έως το 2029, δήλωσε ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών της χώρας, Αμπντουλκαντίρ Ουράλογλου.

«Το τμήμα του διαδρόμου Ζανγκεζούρ του Αζερμπαϊτζάν, που ξεκινά από το Μπακού προς τον Χόραδο, πλησιάζει την ολοκλήρωση.

Το μήκος του τουρκικού τμήματος του διαδρόμου είναι 224 χλμ. Γενικά, ολόκληρη η διαδικασία δημιουργίας αυτού του διαδρόμου θα διαρκέσει πέντε χρόνια. Με άλλα λόγια, νομίζω ότι το 2028 θα ολοκληρώσουμε όλα τα έργα», είπε.

Ο υπουργός πρόσθεσε ότι οι κατασκευαστικές εργασίες συνεχίζονται στο τμήμα από το Χοραντίζ προς το Ορντουμπάντ, εκτός από το τμήμα που διέρχεται από το έδαφος της Αρμενίας.

Απαντώντας στις δηλώσεις του Μπακού και της Άγκυρας για το άνοιγμα του «Διαδρόμου Ζανγκεζούρ», το Ερεβάν τόνισε πάντα ότι «δεν υπάρχει λογική διαδρόμου στις διαπραγματεύσεις».

https://echedoros.blog/2024/01/07/%cf%84%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%ba%ce%bf%cf%82-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%cf%8c%cf%82-%ce%b8%ce%b1-%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ae%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%ad/

 

Βρετανός αναλυτής: «Η Ρωσία κατέστρεψε εκτός από δύο ΝASAMS & άλλα δύο α/α συστήματα Patriot στο Κίεβο – Η Δύση είναι συγκλονισμένη»

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος |

«Οι δύο μεγάλες επιθέσεις που έγιναν στις 29 Δεκεμβρίου 2023 και στις 2 Ιανουαρίου 2024 ήταν απολύτως καταστροφικές»

Tην ολοκληρωτική ήττα της ουκρανικής αεράμυνας επιβεβαιώνουν οι Βρετανοί καθώς όπως αποκαλύπτεται οι Ρώσοι με την εκτεταμένη χρήση υπερ-υπερηχητικών πυραύλων Kinzhal στους πρόσφατους σφοδρούς βομβαρδισμούς του Κιέβου, στοχοποίησαν και κατέστρεψαν εκτός από α/α συστήματα NASAMS και συστήματα Patriot.

Όπως ομολογούν κατέστρεψαν δύο τουλάχιστον από τα αμερικανικά α/α συστήματα μακράς εμβέλειας Patriot, τα οποία προστίθενται στα δύο μεσαίου βεληνεκούς α/α συστήματα NASAMS, που ήδη ήταν γνωστή η καταστροφή τους.

Σημειώνεται ότι από τα ρωσικά βλήματα καταστράφηκε και μια μεγάλη αποθήκη με βλήματα PAC-3 του συστήματος MIM-104 Patriot.

«Η Δύση είναι συγκλονισμένη από τις ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις σε στρατηγικούς στόχους στην Ουκρανία, οι οποίες οδήγησαν στην καταστροφή δύο συστημάτων Patriot», δήλωσε ο Βρετανός, ελληικής καταγωγής, αναλυτής Αλέξανδρος Μερκούρης.

«Οι δύο μεγάλες επιθέσεις που έγιναν στις 29 Δεκεμβρίου 2023 και στις 2 Ιανουαρίου 2024 ήταν απολύτως καταστροφικές.

Είναι προφανές ότι οι Αμερικανοί και οι Ουκρανοί, καθώς και οι δυτικοί σύμμαχοί τους, είναι συγκλονισμένοι από αυτές τις επιθέσεις.

Υπάρχει μεγάλος αριθμός αποδεικτικών στοιχείων ότι είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή και δύο τουλάχιστον συστημάτων αεράμυνας Patriot», αποκάλυψε ο Αλέξανδρος Μερκούρης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία κατάφερε να χτυπήσει πολλούς στρατηγικούς στόχους, στρατιωτικές υποδομές και εξοπλισμό των Ουκρανών.

Βιομηχανικές μονάδες κοντά στο Κίεβο υπέστησαν σοβαρές ζημιές, διευκρίνισε ο Μερκούρης.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε προηγουμένως ότι πρόσφατα πραγματοποιήθηκαν 50 πλήγματα στο έδαφος της Ουκρανίας με όπλα ακριβείας και drones.

Οι στόχοι ήταν εγκαταστάσεις στρατιωτικού-βιομηχανικών συγκροτημάτων, στρατιωτικά αεροδρόμια, όπλα και στρατιωτικές τοποθεσίες.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/vretanos-analytis-i-rosia-katestrepse-ektos-apo-dyo-nasams-alla-dyo-a-a-systimata-patriot-sto-kievo-i-dysi-einai-sygklonismeni/

Σύνδρομο «Μαρίας Αντουανέτας» στους εξοπλισμούς! Μοιράζουν από το πρωί F-35 από τις τηλεοράσεις!

1
Την ώρα που βρισκόμαστε σε κατάσταση «δεν έχουμε μαντήλι να κλάψουμε», κάποιοι ως σύγχρονες «Μαρίες Αντουανέτες», μοιράζουν από το πρωί παντεσπάνι! Ο λόγος για τις εξαγγελίες ότι ο Αμερικανός ΥΠΕΞ που θα συναντήσει τον Έλληνα πρωθυπουργό στα Χανιά, θα …μας κάνει τη χάρη να μας «λύσει» το θέμα της προμήθειας των F-35!

Ο ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης μάλιστα φρόντισε να μας διαβεβαιώσει μέσω τηλεοπτικής εκπομπής ότι όλα θα πάνε καλά και να μην ανησυχούμε! Σήμερα θα λυθεί το θέμα των F-35!

Ο κ.Γεραπετρίτης είναι αδύνατον να μην έχει ακούσει έμπειρους Αεροπόρους να λένε δημόσια και επώνυμα ότι το αεροσκάφος που θέλει να βάλει τους Έλληνες φορολογούμενους να πληρώσουν «δεν μας κάνει»! Κι αυτό για ένα απλό λόγο: το F-35 δεν θα το ελέγχουμε εμείς κι αυτό δεν είναι «αστικός μύθος». Το λένε ειδικοί δημόσια! Έχει να απαντήσει κάτι η κυβέρνηση σε αυτές τις απόψεις; Θα μας βάλει να πληρώσουμε δισεκατομμμύρια των δισεκατομμυρίων για να αποκτήσουμε αεροσκάφη ιδανικά για τις νατοϊκές αποστολές, αλλά άχρηστα για τον τουρκικό κίνδυνο που θέλουμε να πιστεύουμε ότι απασχολεί και την σημερινή κυβέρνηση;

Επιπλέον μήπως ο πρωθυπουργός ή ο κ.Γεραπετρίτης που πιστεύει ότι η αγωνία μας είναι αν …θα μας πάρουν F-35 , να μιλήσουν με κάποιο Αεροοπόρο και να τον ρωτήσουν τι προτιμά; 24 ετοιμοπόλεμα -και με SCALP- Rafale ή κάμποσα F-35 με άγνωστο οπλισμό και με τη βεβαιότητα ότι «δεν θα πάρουν μπροστά» για αποστολές κατά της Τουρκίας; Κι όταν λέμε Αεροπόρο εννοούμε απ΄ αυτούς που πετάνε στην πρώτη γραμμή.

Καλό το παραμύθι των F-35 για τους «εξοπλιστικούς πατριώτες», αλλά δεν έχει δράκο!

Στο βίντεο τι είπε ο κ.Γεραπετρίτης. Μετά από τη συζήτηση…για ντολμαδάκια κι άλλα πολλά , στο τέλος των δηλώσεων του μας…καθησυχάζει για το θέμα των F-35. Ο δε παραουσιαστής της εκπομπής μας λέει ότι θα πάρουμε την …Πόρσε των αιθέρων! Μόνο που δεν λέει στους τηλεθεατές του, ότι θα την οδηγεί άλλος και θα την πηγαίνει όπου θέλει!

https://www.militaire.gr/syndromo-marias-antoyanetas-stoys-exoplismoys-moirazoyn-apo-to-proi-f-35-apo-tis-tileoraseis/

Οι “επίμαχες” δηλώσεις του Άντονι Μπλίνκεν στο αεροδρόμιο της Σούδας: Τι είπε για το ρόλο της Ελλάδας στην Επιχείρηση Prosperity Guardian, στην Ερυθρά Θάλασσα

0

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ με τις δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών κ. Άντονι Μπλίνκεν (A. Blinken) σε δημοσιογράφους, μετά το πέρας των συναντήσεών του σε Ελλάδα και Τουρκία, στο αεροδρόμιο της Σούδας:

BLINKEN: Καλησπέρα σε όλους. Είχαμε, νομίζω, μια πολύ παραγωγική μέρα συναντήσεων τόσο στην Τουρκία όσο και εδώ στην Ελλάδα τόσο με τους Τούρκους όσο και με τους Έλληνες Συμμάχους και εταίρους μας. Μιλήσαμε για τη Συμμαχία του ΝΑΤΟ, την τεράστια αλληλεγγύη που έχουμε και συνεχίζουμε να έχουμε στη στήριξη της Ουκρανίας ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα.

Μιλήσαμε λίγο για τα βήματα προετοιμασίας για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στην Ουάσιγκτον στις αρχές του καλοκαιριού. Και επικεντρωθήκαμε επίσης σε όσα έχουν κάνει και οι δύο χώρες μέσω της ηγεσίας του Προέδρου Ερντογάν (Erdogan) και του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη από κοινού για να φέρουν την Ελλάδα και την Τουρκία πιο κοντά, συμπεριλαμβανομένης της συνάντησης κορυφής που είχαν οι δύο ηγέτες μόλις τον περασμένο μήνα.

Στην Τουρκία, εστιάσαμε επίσης εκτενώς στο τι μπορεί να κάνει η Τουρκία, χρησιμοποιώντας την επιρροή της, χρησιμοποιώντας τους δεσμούς της, για να βοηθήσει στο να αποτραπεί η εξάπλωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Και συζητήσαμε επίσης για το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Τουρκία την επόμενη μέρα για τη Γάζα όσον αφορά τα δύσκολα ζητήματα της διακυβέρνησης, της διακυβέρνησης υπό την ηγεσία των Παλαιστινίων, της ασφάλειας, της ανοικοδόμησης, καθώς και του έργου που μπορεί να πραγματοποιήσει με άλλους για να προσπαθήσουν να παραγάγουν πιο διαρκή, διαρκή ειρήνη και ασφάλεια στην περιοχή.

Στην – και φυσικά, στην Τουρκία μιλήσαμε επίσης για τα τελικά βήματα στη διαδικασία επικύρωσης της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ κατά τις επόμενες εβδομάδες.

Στην Ελλάδα, εδώ στον κόλπο της Σούδας, πρώτα θέλω να εκφράσω πραγματικά την εκτίμησή μου στον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη που μας καλωσόρισε στο σπίτι του.

Αυτό ήταν πολύ, πολύ σημαντικό. Ελλάδα, Ηνωμένες Πολιτείες – Το κάνω αυτό εδώ και 30 χρόνια. Δεν μπορώ να σκεφτώ μια εποχή που η εταιρική σχέση, η φιλία μεταξύ των χωρών μας, ήταν ισχυρότερη. Και το βλέπουμε αυτό να εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους κάθε μέρα.

 

Ένας τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται αυτή τη στιγμή είναι η συμμετοχή της Ελλάδας στην Επιχείρηση Prosperity Guardian για να προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε ότι έχουμε ελευθερία ναυσιπλοΐας και ελευθερία εμπορίου στην Ερυθρά Θάλασσα, η οποία αμφισβητείται σχεδόν καθημερινά από τους Χούθι.

Και η Ελλάδα παίζει ένα ζωτικό ρόλο σε αυτό μαζί με πολλές άλλες χώρες. Και είχαμε συζητήσεις σχετικά με αυτό, καθώς και την αξιοσημείωτη δουλειά που έχει γίνει εδώ στον κόλπο της Σούδας ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσουμε να έχουμε μια ισχυρή πλατφόρμα για να διασφαλίσουμε ότι μπορούμε, όπως είναι απαραίτητο, να αποτρέψουμε την επιθετικότητα σε όλο τον κόσμο.

Φεύγουμε από την Ελλάδα απόψε. Τώρα επιστρέφουμε στη Μέση Ανατολή. Αυτή είναι η τέταρτη φορά από την 7η Οκτωβρίου που θα βρίσκομαι στην περιοχή και θα είμαστε εκεί σε μια απίστευτα δύσκολη στιγμή για την περιοχή μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ.

Όπως έχουμε πει από την πρώτη μέρα, έχουμε μια εντατική εστίαση στην αποτροπή της εξάπλωσης αυτής της σύγκρουσης και ένα μεγάλο μέρος των συνομιλιών που θα έχουμε τις επόμενες ημέρες με όλους τους συμμάχους και τους εταίρους μας εξετάζει τα μέτρα που μπορούν να λάβουν, χρησιμοποιώντας την επιρροή και τους δεσμούς που έχουν για να πράξουν ακριβώς αυτό, να διασφαλίσουν ότι αυτή η σύγκρουση δεν θα εξαπλωθεί.

Δεύτερον, θα εξετάσουμε το τι μπορούμε να κάνουμε για να μεγιστοποιήσουμε την προστασία των αμάχων, να μεγιστοποιήσουμε την ανθρωπιστική βοήθεια που παρέχεται σε αυτούς και επίσης να απομακρύνουμε τους ομήρους από τη Γάζα. Η κατάσταση για άνδρες, γυναίκες και παιδιά στη Γάζα παραμένει τρομερή.

Πάρα πολλοί Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί, ειδικά παιδιά. Πάρα πολλοί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν απίστευτη δυσκολία όσον αφορά την πρόσβασή τους σε τροφή, νερό, φάρμακα, στα απαραίτητα για τη ζωή. Επομένως, είναι επιτακτική ανάγκη να δούμε μια ουσιαστική και διαρκή αύξηση της βοήθειας που τους παρέχεται καθώς και της προστασίας των αμάχων γενικότερα.

Τρίτον, θα επικεντρωθούμε μέτρα που απομένουν να ληφθούν για να διασφαλίσουμε ότι η 7η Οκτωβρίου δεν θα ξανασυμβεί και ότι θα μπούμε σε μια πορεία προς ένα βιώσιμο, ειρηνικό, ασφαλές μέλλον για όλους.

Αυτό ξεκινά με το έργο που θα χρειαστεί στην ίδια τη Γάζα για την ανοικοδόμηση, την ασφάλεια, τη διακυβέρνηση υπό την ηγεσία των Παλαιστινίων και οδηγεί στον πιο μακρύ δρόμο, έναν ευρύτερο δρόμο, προς μια βιώσιμη ειρήνη και ασφάλεια τόσο για τους Ισραηλινούς όσο και για τους Παλαιστίνιους, το οποίο για εμάς, όπως συνέβη από την πρώτη μέρα αυτής της Διοίκησης, πρέπει να περιλαμβάνει την υλοποίηση των πολιτικών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων και κυρίως ενός παλαιστινιακού κράτους με εγγυήσεις ασφαλείας για το Ισραήλ.

Θα συζητήσουμε για το τι μπορούν και θα κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε όλους αυτούς τους τομείς για να προωθήσουν τόσο αυτό που πρέπει να συμβεί στη Γάζα όσο και ευρύτερα του τι πρέπει να συμβεί για να οικοδομηθεί βιώσιμη ειρήνη και ασφάλεια. Θα συζητήσουμε επίσης για το τι μπορούν να κάνουν όλοι οι σύμμαχοι και οι εταίροι μας. Τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν για να βοηθήσουν σε αυτή τη διαδικασία;

Αυτές δεν είναι απαραίτητα εύκολες συζητήσεις. Υπάρχουν διαφορετικές προοπτικές, διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικές απαιτήσεις. Αλλά είναι ζωτικής σημασίας να εμπλακούμε σε αυτή τη διπλωματία τώρα τόσο για χάρη του μέλλοντος της ίδιας της Γάζας, όσο και ευρύτερα για χάρη του μέλλοντος των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων και για την περιοχή συνολικά.

Υπάρχει σαφώς μια έντονη επιθυμία μεταξύ της πλειοψηφίας των ανθρώπων στην περιοχή για ένα μέλλον, αυτό της ειρήνης, της ασφάλειας, της αποκλιμάκωσης των συγκρούσεων, της ενσωμάτωσης των χωρών, και αυτός είναι ένας δρόμος. Αυτό είναι ένα μέλλον. Το άλλο μέλλον είναι ένας ατελείωτος κύκλος βίας, μια επανάληψη των φρικτών γεγονότων που έχουμε δει, και ζωές με ανασφάλεια και συγκρούσεις για τους ανθρώπους στην περιοχή, κάτι που ουσιαστικά κανείς δεν θέλει.

Έτσι, το έργο που πρέπει να υλοποιηθεί για να μπει σε αυτόν τον πρώτο δρόμο, τα βήματα που πρέπει να γίνουν, οι δεσμεύσεις που πρέπει να αναλάβουν οι χώρες – για αυτό θα μιλήσουμε για τις επόμενες ημέρες.

Ευχαρίστως να δεχτώ μερικές ερωτήσεις. Ματ, σε σένα ο λόγος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ευχαριστώ κ. Υπουργέ. Όσον αφορά τη σημερινή μέρα, τι ζητήσατε συγκεκριμένα ή διερευνήσατε με τους Τούρκους όσον αφορά, ένα, την αποτροπή της εξάπλωσης, την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης που θα θέλατε να τους δείτε να κάνουν. και δεύτερον, και όσον αφορά την επόμενη μέρα, και ειδικά για την ασφάλεια και την ανοικοδόμηση;

Λάβατε κάποιου είδους δέσμευση από τους Τούρκους ότι είναι τουλάχιστον διατεθειμένοι να εξετάσουν – ακόμα κι αν δεν έβγαιναν να πουν ότι σίγουρα θα έκαναν κάτι; Θα τα έκαναν αυτά λοιπόν;

Και μετά το ίδιο πράγμα για τους Έλληνες, ή ήταν μικρότερο ζήτημα με τους Έλληνες;

BLINKEN: Λοιπόν Matt, αυτό που μπορώ να σου πω είναι το ακόλουθο. Νομίζω ότι από τις συνομιλίες μας σήμερα είναι ξεκάθαρο ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να διαδραματίσει θετικό, παραγωγικό ρόλο στο έργο που πρέπει να γίνει την επομένη της λήξης της σύγκρουσης, καθώς και ευρύτερα στην προσπάθεια εύρεσης ενός δρόμου για βιώσιμη ειρήνη και ασφάλεια. Κάναμε συζητήσεις γι’ αυτό. Δεν μπορώ να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες εκτός από το να πω, και πάλι, ότι είναι ξεκάθαρα έτοιμοι να παίξουν έναν παραγωγικό ρόλο.

Νομίζω ότι είναι επίσης προετοιμασμένοι, όπως στο παρελθόν, να χρησιμοποιήσουν τους δεσμούς, την επιρροή που έχουν, τις σχέσεις που έχουν με ορισμένους από τους σημαντικούς παίκτες και ορισμένες από τις σημαντικές χώρες της περιοχής, για να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να αποκλιμακωθεί και να αποτραπεί η επέκταση της σύγκρουσης. Η Τουρκία μπορεί να παίξει έναν πραγματικά ζωτικό ρόλο σε αυτό. Αυτό ήταν ένα μεγάλο μέρος της συζήτησής μας σήμερα. Έχουν ξεκάθαρα κοινό συμφέρον με μας να πράξουν ακριβώς αυτό και είμαι βέβαιος από αυτές τις συνομιλίες ότι θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όσον αφορά την Ελλάδα;

BLINKEN: Και όσον αφορά τους Έλληνες, ήμασταν πολύ επικεντρωμένοι σε μερικά πράγματα, αλλά ιδιαίτερα στην πρόκληση που τίθεται αυτή τη στιγμή από τους Χούθι στη ναυτιλία. Θέλω να πω, έχετε αυτό κατά νου: το 90% του παγκόσμιου εμπορίου κάθε μέρα πραγματοποιείται μέσω της ναυτιλίας. Και όταν αντιμετωπίζεις μια απειλή (σ.σ. όπως αυτή) που αντιμετωπίζουμε τώρα για τη ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα από τους Χούθι, μια απειλή που δεν τίθεται για κάποια χώρα, αλλά κυριολεκτικά για δεκάδες χώρες που επηρεάζονται και κατά κάποιο τρόπο για ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα διότι αυτό έχει μεγάλη επίδραση όταν η θαλάσσια μεταφορά καθίσταται πιο δύσκολη.

 

Όταν τα πλοία πρέπει να αλλάξουν δρομολόγιο για να αποφύγουν τον κίνδυνο, όταν αυξάνονται τα ασφάλιστρα, όταν αυξάνεται το κόστος μεταφοράς, αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα πληρώνουν περισσότερα για θέρμανση, θα σημαίνει ότι θα πληρώνουν περισσότερα για τρόφιμα θα έχουμε διατάραξη των αλυσίδων εφοδιασμού. Αυτή αποτελεί μια πρόκληση για τις χώρες σε όλο τον κόσμο. Και αυτό αντικατοπτρίστηκε στο γεγονός ότι είχαμε περισσότερες από 40 χώρες που υπέγραψαν μια σαφή καταδίκη αυτού που πράττουν οι Χούθι.

Η Ελλάδα διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο και φυσικά είναι μια από τις κορυφαίες χώρες της ναυτιλίας στον κόσμο, επομένως έχει ένα πραγματικό κίνητρο να διατηρήσει αυτόν τον διεθνή κανόνα που προστατεύει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, προστατεύει την ελευθερία της θαλάσσιας μεταφοράς. Συμμετέχει στην Επιχείρηση Prosperity Guardian. Εχει θέσει μια φρεγάτα σε αυτή. Και αυτό ήταν ένα από τα ζητήματα που επικεντρωθήκαμε στη συζήτησή μας σήμερα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Υπουργέ, μιλήσατε για την αποτροπή της διάχυσης αυτής της σύγκρουσης. Σήμερα, η Χεζμπολάχ εκτόξευσε δεκάδες, ίσως και 60, πυραύλους κατά του βόρειου Ισραήλ. Το Ισραήλ απάντησε με αεροπορικές επιδρομές σε στόχους της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο. Είναι αυτό ακριβώς το είδος της διάχυσης, της κλιμάκωσης για την οποία μιλάτε και πώς θα απαντήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτό και πώς θα μιλήσουν με τους συμμάχους των ΗΠΑ ώστε να το διαχειριστούν αυτό;

BLINKEN: Θα συνομιλήσουμε με όλους τους εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένου φυσικά του Ισραήλ, για αυτό. Από την πρώτη ημέρα, όπως είπα, εργαζόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι η σύγκρουση δεν θα εξαπλωθεί. Μία από τις περιοχές που προκαλούν πραγματική ανησυχία είναι τα σύνορα μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου και θέλουμε να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα δούμε κλιμάκωση εκεί.

Αλλά είναι πολύ σημαντικό οι Ισραηλινοί να έχουν ασφάλεια στο βορρά. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στο βόρειο Ισραήλ εξαιτίας της απειλής που θέτει η Χεζμπολάχ. Εξετάζουμε τρόπους διπλωματικά για να προσπαθήσουμε να εκτονώσουμε αυτήν την πρόκληση, αυτή την ένταση, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, να μπορούν να ζουν με ειρήνη και ασφάλεια, και αυτό είναι κάτι για το οποίο εργαζόμαστε πολύ ενεργά. Θα είναι μέρος των συζητήσεων που θα έχουμε κατά τις επόμενες ημέρες όχι μόνο στο Ισραήλ αλλά σε ορισμένες από τις άλλες ενδιαφερόμενες χώρες.

 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μιλήσατε συγκεκριμένα για τη σημερινή επίθεση στις συναντήσεις σας με τους Τούρκους ηγέτες;

BLINKEN: Όχι με κάθε λεπτομέρεια, αλλά επικεντρωθήκαμε σε μια ολόκληρη σειρά προκλήσεων που έχουμε για τη σταθερότητα, την ειρήνη και την ασφάλεια, και επαναλαμβάνω, στο ρόλο που μπορεί να παίξει η Τουρκία στην προσπάθεια να διασφαλιστεί ότι δεν θα δούμε κλιμάκωση, ότι εμποδίζουμε την εξάπλωση της σύγκρουσης, ότι δεν είναι ανοιχτά άλλα μέτωπα.

Και νομίζω ότι είναι σαφώς προς το συμφέρον σχεδόν όλων των χωρών της περιοχής να διασφαλίσουν ότι αυτό δεν θα συμβεί, και θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι οι χώρες που αισθάνονται έτσι επίσης χρησιμοποιούν τους δεσμούς τους, χρησιμοποιούν την επιρροή τους, χρησιμοποιούν τις σχέσεις τους με μερικούς από τους δρώντες που μπορεί να εμπλέκονται, για να κρατήσουν τα πράγματα υπό έλεγχο, για να διασφαλίσουν ότι δεν θα δούμε την εξάπλωση της σύγκρουσης, την κλιμάκωση. Είναι σαφώς ένα ισχυρά κοινό συμφέρον, και επαναλαμβάνω, αυτό στο οποίο θα εστιάσουμε πραγματικά τις επόμενες ημέρες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δεν είναι μια αναπόφευκτη αντίδραση στην επίθεση στη Βηρυτό και τη δολοφονία;

BLINKEN: Τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο γιατί οι χώρες θα υπολογίζουν πάντα το ποια είναι τα συμφέροντά τους. Και νομίζω και πάλι, από την οπτική γωνία του Ισραήλ, σαφώς δεν ενδιαφέρεται και δεν θέλει κλιμάκωση. Αυτό ξεκαθαρίστηκε, και πάλι, από την αρχή. Αλλά πρέπει επίσης να είναι πλήρως προετοιμασμένοι για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και να υπερασπιστούν τα δικαιώματα του λαού τους να ζει στη χώρα του στα σπίτια του.

Αλλά ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αυτό που θέλει ή επιδιώκει το Ισραήλ. Δεν είναι αυτό που θέλουμε ή επιδιώκουμε. Ξέρω από τη σκοπιά του Λιβάνου, δεν είναι προς το συμφέρον του Λιβάνου να δει οποιαδήποτε κλιμάκωση. Επομένως, το ερώτημα είναι, σε μεγάλο βαθμό, η Χεζμπολάχ και ποιες ενέργειες θα αναλάβει, και πώς οι χώρες που έχουν σχέση με τη Χεζμπολάχ που μπορεί να έχουν κάποια επιρροή μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις σχέσεις, να χρησιμοποιήσουν αυτήν την επιρροή, να προσπαθήσουν να κρατήσουν τα πράγματα υπό έλεγχο και εν τω μεταξύ , για να χρησιμοποιήσουμε τη δική μας διπλωματία για να δούμε εάν μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να δημιουργήσουμε μια πιο διαρκή ηρεμία στο βόρειο Ισραήλ και στο νότιο Λίβανο.

Secretary of State Antony J. Blinken shakes hands with Ambassador George J. Tsunis before leaving Crete, Greece. January 6, 2024. (Official State Department photo by Chuck Kennedy)

https://hellasjournal.com/2024/01/i-epimaches-dilosis-tou-antoni-blinken-sto-aerodromio-tis-soudas-ti-ipe-gia-to-rolo-tis-elladas-stin-epichirisi-prosperity-guardian-stin-erithra-thalassa-videos/

Θρίαμβος για τον Γιώργο Λάνθιμο στις Χρυσές Σφαίρες 2024: Καλύτερη κωμωδία το Poor Things

0

Ο Γιώργος Λάνθιμος πήρε το βραβείο καλύτερης κωμωδίας ή μιούζικαλ, βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου για την Έμμα Στόουν στο Poor Things, σάρωσε το «Οπενχάιμερ»

Με πέντε βραβεία σάρωσε τις Χρυσές Σφαίρες η ταινία Oppenheimer του Κρίστοφερ Νόλαν αλλά με βραβείο έφυγε και η Έμμα Στόουν στην ταινία του Γιώργου Λάνθιμου και το Poor Things στην τελετή στο Beverly Hilton στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια.

_κείμεν_της_παραγράφου_σας_-_2024-01-08T071550.513_520c9.jpg

Συγκεκριμένα, η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Poor Things» βραβεύθηκε ως η καλύτερη κωμωδία ή μιούζικαλ με την πρωταγωνίστρια του Ελληνα σκηνοθέτη Έμμα Στόουν να λαμβάνει το βραβείο του Α Γυναικείου ρόλου για τον iconic ρόλο της Μπέλα Μπάξτερ.

Η Στόουν στην ομιλία της αφού της απονεμήθηκε η Χρυσή Σφαίρα είπε ότι «θα είμαι για πάντα ευγνώμων» στον Γιώργο Λάνθιμο λέγοντας για την ταινία Poor Things μια ταινία ανάμεσα σε ένα άτομο και τον κόσμο.

 

 

Η ταινία Οπενχάιμερ «Oppenheimer» του Κρίστοφερ Νόλαν κέρδισε 5 βραβεία και συγκεκριμένα της καλύτερης δραματικής ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας, Α΄ Ανδρικού ρόλου με τον Κίλιαν Μέρφι και Β΄Ανδρικού ρόλου με τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και καλύτερης μουσικής την οποία έχει συνθέσει ο Λούντβιχ Γιόρανσον.

 

 

 

Καλυτερο κινηματογραφικό και εισπρακτικό επίτευγμα της χρονιάς αναδείχθηκε η ταινία Μπάρμπι [Barbie], η οποία κέρδισε και το βραβείο για το Καλύτερο Τραγούδι «What Was I Made For?», Billie Eilish & Finneas .

Τρία βραβεία έχει κατακτήσει η σειρά Beef του Netflix, καλύτερης σειράς-τηλεταινίας, Άλι Γουονγκ (Α’ Γυναικείος ρόλος σε Μίνι-Σειρά ή Τηλεταινία), Στίβεν Γέουν (Α’ Ανδρικός σε Μίνι-Σειρά ή Τηλεταινίας).

 

Οι κύριες υποψήφιες ταινίες ήταν οι εξής:

Με 9 υποψηφιότητες – Barbie
Με 8 υποψηφιότητες – Oppenheimer (Οπενχάιμερ)
Με 7 υποψηφιότητες – Killers of the Flower Moon (Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού)
Με 7 υποψηφιότητες – Poor Things
Με 5 υποψηφιότητες – Past Lives
Με 4 υποψηφιότητες – May December
Με 4 υποψηφιότητες – Anatomy of a Fall (Ανατομία Μιας Πτώσης)
Με 4 υποψηφιότητες – Maestro (Ο Μαέστρος)

Οι σειρές «Succession», «The Crown» και «The Last of Us» θα είναι υποψήφιες στις τηλεοπτικές κατηγορίες. Στις φετινές «Χρυσές Σφαίρες» υπάρχουν και μερικές νέες κατηγορίες συμπεριλαμβανομένης μιας που αναγνωρίζει τα επιτεύγματα του box office.

Αναλυτικά η λίστα με τις υποψηφιότητες για τις Χρυσές Σφαίρες (με bold χαρακτήρες οι νικητές)

Καλύτερη Δραματική ταινία

Ανατομία Μιας Πτώσης
Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού
Ο Μαέστρος (Maestro)
Οπενχάιμερ
Περασμένες Ζωές
Ζώνη Ενδιαφέροντος

Καλύτερη Κωμωδία ή μιούζικαλ

American Fiction
Barbie
Τα Παιδιά του Χειμώνα
May December
Poor Things

Καλύτερη Σκηνοθεσία

Μπράντλει Κούπερ (Ο Μαέστρος)
Γκρέτα Γκέργουιγκ Barbie
Γιώργος Λάνθιμος (Poor Things)
Κρίστοφερ Νόλαν (Οπενχάιμερ)
Μάρτιν Σκορσέζε (Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού)
Σελίν Σονγκ (Περασμένες Ζωές)

Α’ Γυναικείος ρόλος σε Δραματική ταινία

Ανέτ Μπένινγκ, Nyad (Νταιάν Νάϊαντ)
Λίλι Γκλάντστοουν, Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού
Σάντρα Χίλερ, Ανατομία Μιας Πτώσης
Γκρέτα Λι, Περασμένες Ζωές
Κάρι Μάλιγκαν, Ο Μαέστρος
Κέιλι Σπέινι, Priscilla

Α’ Γυναικείος ρόλος σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ

Φαντάζια Μπαρίνο, The Color Purple
Τζένιφερ Λόρενς, Μαθήματα Αποπλάνησης
Νάταλι Πόρτμαν, May December
Μάργκο Ρόμπι, Barbie
Έμμα Στόουν, Poor Things

Β’ Γυναικείος ρόλος

Έμιλι Μπλαντ, Οπενχάιμερ
Ντανιέλ Μπρουκς, The Color Purple
Τζούλιαν Μουρ, Nyad
Τζούλιαν Μουρ, May December
Ρόζαμουντ Πάικ, Saltburn
Ντα’Βάιν Τζόι Ράντολφ, Τα Παιδιά του Χειμώνα

Α’ Ανδρικός σε Δραματική Ταινία

Μπράντλεϊ Κούπερ, Ο Μαέστρος
Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού
Κόλμαν Ντομίνγκ, Rustin
Μπάρι Κίγκαν, Saltburn
Κίλιαν Μέρφι, Οπενχάιμερ
Άντριου Σκοτ, Άγνωστοι Μεταξύ Μας

Α’ Ανδρικός ρόλος σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ

Νίκολας Κέιτζ, Ονειρικό Σενάριο
Τίμοθι Σαλαμέ, Γουόνκα
Ματ Ντέιμον, Air
Πολ Τζιαμάτι, Τα Παιδιά του Χειμώνα
Χοακίν Φοίνιξ, Ο Μπο Φοβάται
Τζέφρι Ράιτ, American Fiction

Β’ Ανδρικός ρόλος

Γουίλεμ Νταφόε, Poor Things
Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού
Ρόμπερτ Ντάουνινγκ Τζούνιορ, Οπενχάιμερ
Ράιαν Γκόσλινγκ, Barbie
Τσαρλς Μέλτον, May December
Μαρκ Ράφαλο, Poor Things

 

 

Καλύτερο Σενάριο

Barbie
Poor Things
Οπενχάιμερ
Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού
Περασμένες Ζωές
Ανατομία Μιας Πτώσης

Καλύτερη Μουσική

Poor Things
Οπενχάιμερ
Το Αγόρι κι ο Ερωδιός
Ζώνη Ενδιαφέροντος
Spider-Man: Ακροβατώντας στο Αραχνοσύμπαν
Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού

Καλύτερο Τραγούδι

«Addicted to Romance», Bruce Springsteen (She Came to Me)
«Dance the Night», Caroline Ailin, Dua Lipa, Mark Ronson & Andrew Wyatt (Barbie)
«I’m Just Ken», Mark Ronson & Andrew Wyatt (Μπάρμπι [Barbie])
«Peaches», Jack Black, Aaron Horvath, Michael Jelenic, Eric Osmond & John Spiker (The Super Mario Bros. Move)
«Road to Freedom», Lenny Kravitz (Rustin)
«What Was I Made For?», Billie Eilish & Finneas (Barbie)

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων

Το Αγόρι κι ο Ερωδιός
Στο Στοιχείο Τους
Spider-Man: Ακροβατώντας στο Αραχνοσύμπαν
Suzume
The Super Mario Bros. Movie
Ευχή

Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία

Ανατομία Μιας Πτώσης (Γαλλία)
Io Capitano (Ιταλία)
Περασμένες Ζωές (ΗΠΑ)
Society of the Snow (Ισπανία)
Ζώνη Ενδιαφέροντος (Ηνωμένο Βασίλειο)

Κινηματογραφικό και εισπρακτικό επίτευγμα της χρονιάς

Μπάρμπι [Barbie]
Οι Φύλακες του Γαλαξία 3
John Wick: Chapter 4
Επικίνδυνη Αποστολή: Θανάσιμη Εκδίκηση Μέρος Πρώτο
Όπενχάιμερ
Spider-Man: Across the Spider-Verse
Taylor Swift: The Eras Tour
The Super Mario Bros. Movie

Καλύτερη Δραματική Σειρά

1923
The Crown
The Diplomat
The Last of Us
The Morning Show
Succession

Καλύτερη Μιούζικαλ ή Κωμική Σειρά

Abbott Elementary
Barry
Jury Duty
Only Murders in the Building
Ted Lasso
The Bear

Καλύτερη Μίνι-Σειρά ή Τηλεταινία

All the Light We Cannot See
Beef
Daisy Jones & the Six
Fargo
Fellow Travelers
Lessons in Chemistry

Α’ Δραματικός Γυναικείος ρόλος

Helen Mirren, 1923
Bella Ramsey, The Last of Us
Keri Russell, The Diplomat
Sarah Snook, Succession
Imelda Staunton, The Crown
Emma Stone, The Curse

Α’ Γυναικείος ρόλος σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία

Rachel Brosnahan (The Marvelous Mrs. Maisel)
Quinta Brunson (Abbott Elementary)
Elle Fanning (The Great)
Selena Gomez (Only Murders in the Building)
Natasha Lyonne (Poker Face)
Ayo Edebiri, The Bear

Α’ Γυναικείος ρόλος σε Μίνι-Σειρά ή Τηλεταινία

Riley Keough, Daisy Jones & The Six
Brie Larson, Lessons in Chemistry
Elizabeth Olsen, Love & Death
Juno Temple, Fargo
Rachel Weisz, Dead Ringers
Ali Wong, Beef

Α’ Δραματικός Ανδρικός Ρόλος

Brian Cox (Succession)
Kieran Culkin (Succession)
Gary Oldman (Slow Horses)
Pedro Pascal (The Last of Us)
Jeremy Strong (Succession)
Dominic West (The Crown)

Α’ Ανδρικός ρόλος σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία

Bill Hader (Barry)
Steve Martin (Only Murders in the Building)
Jason Segel (Shrinking)
Martin Short (Only Murders in the Building)
Jason Sudeikis (Ted Lasso)
Jeremy Allen White (The Bear)

Α’ Ανδρικός σε Μίνι-Σειρά ή Τηλεταινία

Matt Bomer, Fellow Travellers
Sam Claflin, Daisy Jones & The SIx
Jon Hamm, Fargo
Woody Harrelson, White House Plumbers
David Oyelowo, Lawmen: Bass Reeves
Steven Yeun, Beef

Β’ Γυναικείος ρόλος σε Μίνι-Σειρά ή Τηλεταινία

Elizabeth Debicki, The Crown
Abby Elliott, The Bear
Christina Ricci, Yellowjackets
J. Smith Cameron, Succession
Meryl Streep, Only Murders in the Building
Hannah Waddingham, Ted Lasso

Β’ Ανδρικός σε Μίνι-Σειρά ή Τηλεταινία

Billy Crudup (The Morning Show)
Matthew Macfadyen (Succession)
James Marsden (Jury Duty)
Ebon Moss-Bachrach (The Bear)
Alan Ruck (Succession)
Alexander Skarsgård (Succession)

Καλύτερη Ερμηνεία Stand-Up κωμωδίας για την τηλεόραση

Ricky Gervais (Armageddon)
Trevor Noah (Where Was I)
Chris Rock (Selective Outrage)
Amy Schumer (Emergency Contact)
Sarah Silverman (Someone You Love)
Wanda Sykes (I’m an Entertainer).

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/229759/thriamvos-gia-ton-giorgo-lanthimo-stis-xryses-sfaires-2024-kalyteri-komodia-to-poor-things

Μέση Ανατολή: «Η ηγεμονία των ΗΠΑ διαλύεται» – Έλληνας καθηγητής στη Βηρυτό αναλύει

0
FILE PHOTO: U.S. President Joe Biden arrives onboard Air Force One at Henry E. Rohlsen Airport, St. Croix, U.S. Virgin Islands, U.S., December 27, 2023. REUTERS/Elizabeth Frantz/File Photo

Ο καθηγητής στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, Νικόλας Κοσματόπουλος αναλύει τις νέες ισορροπίες δυνάμεων που διαμορφώνονται στη Μέση Ανατολή.

«Ο πόλεμος έχει ξεφύγει από τα όρια της Γάζας. Δεν είναι πλέον ένας πόλεμος Ισραήλ -Χαμάς. Είναι ένας πόλεμος περιφερειακός και, μάλιστα, σε μέγεθος πρωτοφανές στα χρονικά, που δεν έχουμε ξαναδεί από το ’67 ή το ’73, όσον αφορά στις περιφερειακές δυνάμεις που συμμετέχουν σε αυτόν», επισημαίνει στο ΒΗΜΑ ο Νικόλας Κοσματόπουλος, επίκουρος καθηγητής στα Τμήματα Πολιτικών Σπουδών και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, σχολιάζοντας, μεταξύ άλλων, τη δράση των Χούθι (‘Ανσαρ ‘Αλλαχ) στην Ερυθρά Θάλασσα, το τρομοκρατικό χτύπημα στο Κερμάν του Ιράν, τη δολοφονία του υπαρχηγού της Χαμάς, Σάλεχ αλ Αρούρι, στην πρωτεύουσα του Λιβάνου και τη γενικότερη «κινητικότητα» και νευρικότητα στην ευρύτερη περιοχή, από τις 8 Οκτωβρίου.

Παραταύτα, τα δυτικά Μέσα «αποσιωπούν», τονίζει ο ειδικός, τόσο τη γενίκευση όσο και το «συντονισμό των δυνάμεων της Αντίστασης, όπως αυτοαποκαλούνται», παρόλο που συνιστούν «θέατρα ενός ενιαίου ζητήματος, ενός κοινού πολέμου και μιας ενιαίας αντιπαράθεσης και ασφαλώς κάτι πολύ πιο σοβαρό, ιστορικό και βαθύ από αυτό που γίνεται περιορισμένα εντός της Λωρίδας Γάζας, το οποίο δεν μπορεί να κατανοηθεί αν δεν δούμε όλο το πεδίο στην περιοχή ήδη από τον Πόλεμο στο Ιράκ, στη Συρία και τα όσα έχουν συμβεί κατά το πρόσφατο παρελθόν στην Υεμένη. Τα δε τρέχοντα τεκταινόμενα αναμένεται να αλλάξουν την περιοχή», τονίζει.

Δεν θεωρεί απίθανη ο καθηγητής στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο της Βηρυτού «περαιτέρω κλιμάκωση». «Καταρχάς, υπάρχει μια ιδιαίτερη κινητικότητα και ένταση στην Υεμένη και στην Ερυθρά Θάλασσα».

Πλήγμα στο Ιράν (Κερμάν) υπέρ Ισραήλ;

Αίφνης, ένα τρομοκρατικό χτύπημα στην επέτειο της δολοφονίας του «αρχιτέκτονα» των ιρανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, Κασάμ Σουλεϊμανί και μια δολοφονία, εντός Βηρυτού, ανακατέψαν περισσότερο την «τράπουλα» στην περιοχή.

«Την ώρα που οι Ισραηλινοί σκοτώνουν επί τρεις μήνες μαζικά μουσουλμάνους και τζαμιά και την ώρα που σαφώς ανεβάζουν την ένταση οι δυνάμεις της Αντίστασης, ένα φονταμενταλιστικό ισλαμικό κίνημα, όπως χαρακτηρίζουν το ISIS, χτυπά το Ιράν κι όχι το Ισραήλ, όπως θα περίμενε κανείς», σχολιάζει ο Νικόλας Κοσματόπουλος, την τρομοκρατική επίθεση στο Κερμάν.

«Το ISIS δεν έχει ωστόσο χτυπήσει ποτέ το Ισραήλ», προσθέτει. «Χτυπάει όμως το Ιράν -οι Δυνάμεις της Αντίστασης, οι Ιρακινοί, οι Σύριοι και η Χεσμπολάχ έχουν πολεμήσει τον ΙSIS, να θυμίσουμε. Ως εκ τούτου, τα πράγματα, χωρίς να αποδεικνύονται, είναι αυτονόητα. Ακόμα και αν δεν είσαι ενεργούμενο όργανο των αντιπάλων εκείνων που χτυπάς, δουλεύεις για εκείνους».

Το «μήνυμα» που εκπέμπει η επίθεση, κατά βάση, συνεχίζει ο συνομιλητής μας, είναι «αν συνεχίσετε την υποστήριξη σε περιφερειακές αντιισραηλινές δυνάμεις, όπως οι ‘ΑνσΑρ ‘ΑλλΑχ, η Χεσμπολά κ.ά. εμείς μπορούμε να σας χτυπήσουμε στο εσωτερικό. Να οργανώσουμε, αν όχι μια ακόμα Πορτοκαλί Επανάσταση, πάντως ένα τρομοκρατικό δίκτυο που θα αναστατώσει το εσωτερικό σας».

Το «μήνυμα» που επιδιώκει να στείλει το Ισραήλ με τη δολοφονία του υπαρχηγού της Χαμάς, Σάλεχ αλ Αρούρι, στο κέντρο της Βηρυτού, αλλά και του Ιρανού διοικητή, Σαγέντ Ραζί Μουσαβί, στη Δαμασκό, σύμφωνα με τον καθηγητή, είναι πως «όλοι οι ηγέτες της Αντίστασης είναι αναλώσιμοι, με τη δύναμη της κατασκοπείας και της αεροπορικής υπεροπλίας του».

Στέλνει «μηνύματα» όμως και προς το εσωτερικό της χώρας, καθώς «δεν έχει επιτύχει τους στόχους που θέλει στη Γάζα και υπάρχει γενικευμένη ανησυχία και διαμαρτυρία στο εσωτερικό του Ισραήλ και μάλιστα και στο εσωτερικό της κυβέρνησης».

Δεν προτίθεται πάντως να κλιμακώσει οτιδήποτε η Χεσμπολά, προβλέπει ο μεσανατολόγος, κάτι που αποτυπώθηκε, τονίζει, στις δυο ομιλίες του γενικού γραμματέα της Χεσμπολά. «Φάνηκε καθαρά ότι η οργάνωση δεν θέλει να παρασυρθεί σε ενέργειες που δεν συνάδουν με το πώς κρίνει ότι πρέπει να συνεχιστεί τοπικά και χρονικά η σύγκρουση. Κάτι που επίσης προκύπτει είναι ότι η Χεσμπολά θεωρεί πως η σύγκρουση θα διαρκέσει πάρα πολύ καιρό, ενώ, οι Δυνάμεις της Αντίστασης διαβλέπουν ότι τελειώνει ο χρόνος για το Ισραήλ. Θεωρούν ότι ο χρόνος κυλά υπέρ τους».

Οι μόνοι, τέλος, εκτιμά ο Νικόλας Κοσματόπουλος, που θέλουν γενίκευση του πολέμου – κάτι που ούτε οι ΗΠΑ επιθυμούν, διευκρινίζει- είναι «η φράξια των ακροδεξιών φιλοπόλεμων γερακιών που ελέγχουν την ισραηλινή κυβέρνηση. Θεωρώντας ότι είναι ο μόνος τρόπος για να λύσουν το δομικό πρόβλημα που έχουν στο Ισραήλ, ήδη από το 1948, αν όχι και νωρίτερα, ήτοι, την ύπαρξη Παλαιστινίων στα εδάφη που θέλουν να προσαρτήσουν».

Ακόμη ένα συμπέρασμα, που εξάγει, από το πεδίο, στις περιοχές που διεξάγεται πόλεμος -και όχι μόνο-, τις διπλωματικές κινήσεις, τις συμμαχίες που αναδιατάσσονται, «τη σιωπή των δυνάμεων στην περιοχή που ήταν παραδοσιακά φιλοαμερικανικές (Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, Εμιράτα) και την αδυναμία και απροθυμία τους να μετάσχουν στη συμμαχία κατά των Άνσαρ ‘Αλλαχ, είναι πως «η ηγεμονία των ΗΠΑ διαλύεται».

Η επιρροή των Αμερικάνων στην περιοχή, συνεχίζει ο Κοσματόπουλος, έχει μειωθεί δραματικά, και λόγω των BRICS (πλέον στις τάξεις τους έχουν προσχωρήσει τρεις ισχυρές χώρες της Μέσης Ανατολής , Σαουδική Αραβία, Εμιράτα και Αίγυπτος). Οπότε παρακολουθούμε την αναδιάταξη της περιοχής», επισημαίνει.

Στη νέα τάξη, οι ΗΠΑ προσπαθούν να δουν «πώς θα καταφέρουν να διατηρήσουν κάποια κεκτημένα». Κάτι πολύ δύσκολο, σύμφωνα με τον καθηγητή στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, με την αναφανδόν υποστήριξη του Ισραήλ. «Γιατί το μόνο που τους έχει μείνει είναι να στηρίζουν μονόπλευρα, στρατιωτικά, οικονομικά και διπλωματικά, με τα μπλοκ και τα βέτο τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας, το Ισραήλ. Ακόμα και το σχέδιό τους να φέρουν την Παλαιστινιακή Αρχή στη Γάζα μετά τον πόλεμο, δεν ευοδώνεται».

www.tovima.gr