Αρχική Blog Σελίδα 1478

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

0

 

Το Πακιστάν εξαπέλυσε πλήγματα εντός του Ιράν εναντίον στόχων μαχητών

Asif Shahzad και τον Gibran Naiyyar Peshimam
18 Ιανουαρίου 20248:47 π.μ. GMT+2

Reuters

Φωτογραφία: Ένας άνδρας κοιτάζει την οθόνη τηλεόρασης αφού το υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν είπε ότι η χώρα πραγματοποίησε επιδρομές εντός του Ιράν με στόχο αυτονομιστές μαχητές, δύο ημέρες αφότου η Τεχεράνη δήλωσε ότι επιτέθηκε σε βάσεις μαχητών που συνδέονται με το Ισραήλ εντός πακιστανικού εδάφους, στο Καράτσι του Πακιστάν, 18 Ιανουαρίου 2024

Ισλαμαμπάντ, 18 Ιανουαρίου (Reuters) – Το Πακιστάν “χτύπησε” εντός του Ιράν την Πέμπτη, στοχεύοντας τους αυτονομιστές μαχητές Μπαλόχι, ανακοίνωσε το πακιστανικό υπουργείο Εξωτερικών, δύο ημέρες αφότου η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι επιτέθηκε στις βάσεις μιας άλλης ομάδας στο πακιστανικό έδαφος.

Οι γειτονικές χώρες είχαν δύσκολες σχέσεις στο παρελθόν, αλλά τα χτυπήματα είναι η υψηλότερης σημασίας διασυνοριακή εισβολή τα τελευταία χρόνια, για την οποία η Τεχεράνη ζήτησε εξηγήσεις, ανέφερε το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim.

Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι μερικοί πύραυλοι έπληξαν ένα χωριό στην επαρχία Σιστάν-Μπαλουχιστάν που συνορεύει με το Πακιστάν, σκοτώνοντας τρεις γυναίκες και τέσσερα παιδιά, όλοι μη Ιρανοί.

“Ένας αριθμός τρομοκρατών σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης που βασίζεται στις μυστικές υπηρεσίες», ανέφερε το υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν, περιγράφοντάς την ως «σειρά στρατιωτικών επιδρομών υψηλού συντονισμού και ειδικά στοχευμένων στρατιωτικών επιθέσεων κατά κρησφύγετων τρομοκρατών».

«Το Πακιστάν σέβεται πλήρως την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», πρόσθεσε το υπουργείο στη δήλωσή του.
«Ο μόνος στόχος της σημερινής πράξης ήταν η επιδίωξη της ασφάλειας και του εθνικού συμφέροντος του Πακιστάν, το οποίο είναι πρωταρχικής σημασίας και δεν μπορεί να διακυβευτεί».
Η Τεχεράνη ζήτησε από το Ισλαμαμπάντ εξηγήσεις σχετικά με τα χτυπήματα, μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, επικαλούμενο μη κατονομαζόμενο αξιωματούχο.

Πακιστανική πηγή πληροφοριών είπε στο Reuters ότι οι επιδρομές πραγματοποιήθηκαν από στρατιωτικά αεροσκάφη.

“Οι δυνάμεις μας πραγματοποίησαν πλήγματα για να στοχεύσουν μαχητές Μπαλόχ μέσα στο Ιράν”, δήλωσε ο αξιωματούχος στο Ισλαμαμπάντ, την πρωτεύουσα του Πακιστάν.

«Οι στοχοποιημένοι μαχητές ανήκουν στην BLF», πρόσθεσε, αναφερόμενος στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Μπαλουχιστάν, το οποίο επιδιώκει την ανεξαρτησία της επαρχίας Μπαλουχιστάν του Πακιστάν.

Το Ιράν δήλωσε την Τρίτη ότι έπληξε βάσεις μαχητών που συνδέονται με το Ισραήλ εντός του Πακιστάν. Και οι δύο στοχευόμενες ομάδες είναι Μπαλόχι, αλλά δεν ήταν σαφές εάν συνεργάζονται.

Το Πακιστάν με πυρηνικά όπλα δήλωσε ότι άμαχοι χτυπήθηκαν και δύο παιδιά σκοτώθηκαν, προειδοποιώντας για τις συνέπειες για τις οποίες θα ευθύνεται η Τεχεράνη.
Το Ισλαμαμπάντ ανακάλεσε τον πρεσβευτή του από το Ιράν την Τετάρτη σε ένδειξη διαμαρτυρίας για αυτό που αποκάλεσε «κατάφωρη παραβίαση» της κυριαρχίας του.

ΦΟΒΟΙ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗΣ

Τα σχόλια του Πακιστάν μετά τα αντίποινά του σηματοδοτούν την επιθυμία να συγκρατηθεί η διαμάχη, αλλά οι αναλυτές προειδοποίησαν ότι θα μπορούσε να ξεφύγει από τον έλεγχο.
«Το κίνητρο του Ιράν για επίθεση στο Πακιστάν παραμένει αδιαφανές, αλλά υπό το φως της ευρύτερης ιρανικής συμπεριφοράς στην περιοχή μπορεί να κλιμακωθεί», δήλωσε στο Reuters ο Asfandyr Mir, ανώτερος εμπειρογνώμονας για την ασφάλεια της Νότιας Ασίας στο Ινστιτούτο Ειρήνης των ΗΠΑ.

«Αυτό που θα προκαλέσει ανησυχία στην Τεχεράνη είναι ότι το Πακιστάν πέρασε τα όρια χτυπώντας εντός ιρανικού εδάφους, ένα όριο που ακόμη και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ φρόντισαν να μην παραβιάσουν».

Και οι δύο στοχευμένες ομάδες δραστηριοποιούνται σε μια περιοχή που περιλαμβάνει τη νοτιοδυτική επαρχία Μπαλουχιστάν του Πακιστάν και τη νοτιοανατολική επαρχία Σιστάν-Μπαλουχιστάν του Ιράν. Και οι δύο είναι περιοχές σε νευρικότητα, πλούσιες σε ορυκτά και σε μεγάλο βαθμό υπανάπτυκτες.

Το BLF, το οποίο αποτέλεσε στόχο του Ισλαμαμπάντ εντός του Ιράν, διεξάγει ένοπλη εξέγερση κατά του πακιστανικού κράτους.

Αυτό περιλαμβάνει το χτύπημα των Κινέζων πολιτών και τις επενδύσεις στο Μπαλουχιστάν, το οποίο είναι η μεγαλύτερη επαρχία του Πακιστάν, αλλά η λιγότερο πυκνοκατοικημένη και ανεπτυγμένη. Μεγάλες περιοχές ζουν στην παρανομία.
Η Jaish al Adl (JAA), την οποία στόχευσε το Ιράν, είναι επίσης μια εθνοτική μαχητική ομάδα, αλλά με σουνιτικές ισλαμιστικές τάσεις που κυρίως το σιιτικό Ιράν θεωρεί απειλή.
Η ομάδα έχει πραγματοποιήσει επιθέσεις στο Ιράν εναντίον του ισχυρού Σώματος των Φρουρών της Επανάστασης.
Προηγουμένως ως Jundallah, η ομάδα είχε ορκιστεί πίστη στην τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος που εδρεύει στο Ιράκ και τη Συρία.

Οι συνέπειες των επιθέσεων των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) στο εξωτερικό

17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2024
ΦΑΡΑΜΑΡΖ ΝΤΑΒΑΡ
Σε λιγότερο από 24 ώρες, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) πραγματοποίησε πυραυλικές επιθέσεις σε τρεις χώρες: Πακιστάν, Ιράκ και Συρία.
Ενώ η κυβέρνηση της Δαμασκού, η οποία έχει στενές σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία, δεν καταδίκασε την επίθεση στο συριακό έδαφος, τόσο το Ιράκ όσο και το Πακιστάν κατήγγειλαν έντονα τα χτυπήματα ως παραβιάσεις της κυριαρχίας τους.
Γιατί η Ισλαμική Δημοκρατία εξαπέλυσε τέτοιες επιθέσεις και ευθυγραμμίζεται αυτή η συμπεριφορά της με το διεθνές δίκαιο;
Το IRGC δήλωσε μέσω των συνδεδεμένων μέσων ενημέρωσης ότι οι επιθέσεις με πυραύλους στο Ιράκ, τη Συρία και το Πακιστάν πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση σε επιθέσεις και άλλες ενέργειες που αποδίδονται στο Ισραήλ και στις σουνιτικές μαχητικές ομάδες Ισλαμικό Κράτος και Jaish al Adl.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του IRGC, η δύναμη στόχευσε το ισραηλινό «αρχηγείο κατασκοπείας» στο Ιρμπίλ, την έδρα της ημιαυτόνομης κουρδικής περιοχής του Ιράκ.
Η επίθεση ήρθε ως αντίποινα για τη δολοφονία τριών μελών του IRGC στη Συρία τον περασμένο μήνα, συμπεριλαμβανομένου ενός ανώτερου διοικητή, σε μια επίθεση που κατηγορήθηκε ευρέως το Ισραήλ.
Το Ιράκ ισχυρίστηκε ότι ο πύραυλος έπληξε το σπίτι ενός Κούρδου επιχειρηματία, αρνήθηκε την παρουσία ισραηλινών ιδρυμάτων στο Ιρμπίλ και ανέφερε θύματα αμάχων, μεταξύ των οποίων δύο παιδιά.
Το Πακιστάν επιβεβαίωσε επίσης απώλειες αμάχων.
Μετά από προηγούμενες ιρανικές επιθέσεις, το Ιράκ έφερε το θέμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, επικαλούμενο παραβιάσεις της κυριαρχίας του και απειλές για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.
Η Βαγδάτη αναμένεται να λάβει παρόμοια μέτρα ως απάντηση στην τελευταία επίθεση.
Οι πυραυλικές επιθέσεις του IRGC, οι οποίες έλαβαν άνευ προηγουμένου διαστάσεις αφού στόχευσαν εδάφη τριών χωρών σε λιγότερο από 24 ώρες, περιγράφηκαν ως αντίποινα για τις ενέργειες του Ισραήλ και δύο μη κυβερνητικών ομάδων – του IS και της Jaish al Adl.

Ωστόσο, οι διεθνείς κανονισμοί γενικά δεν θεωρούν την «εκδίκηση» μέσω στρατιωτικής δράσης ως νομικά δικαιολογημένη.

Το IRGC δικαιολογεί τις πυραυλικές του επιθέσεις υποστηρίζοντας ότι οι κυβερνήσεις της Συρίας, του Ιράκ και του Πακιστάν δεν είναι σε θέση να ελέγξουν τις μαχητικές ομάδες εντός των συνόρων τους, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Εάν αυτό το επιχείρημα ισχύει για τη Συρία και το Πακιστάν, η επίθεση στο Ιράκ είναι εντελώς αδικαιολόγητη, καθώς ο στόχος ήταν μια πολιτική εγκατάσταση.
Ακόμη και αν αποδειχθεί ότι τα άτομα που στοχοποιήθηκαν είχαν διασυνδέσεις με Ισραηλινούς, αυτός δεν είναι αποδεκτός λόγος για να στοχεύσουμε άλλη χώρα.
Εάν η κυβέρνηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας δεν καταδείξει ότι η επίθεση στο Ιράκ είχε στόχο ένα ισραηλινό κέντρο που συνδέεται με τη δολοφονία ενός διοικητή του IRGC στη Συρία, έχει διαπράξει αδικαιολόγητη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας του Ιράκ που είχε ως αποτέλεσμα απώλειες αμάχων.
Οι αρχές στο Κουρδιστάν του Ιράκ έχουν προχωρήσει περισσότερο, χαρακτηρίζοντας τη δράση του IRGC ως «τρομοκρατική επίθεση».
Η αιτιολόγηση της ιρανικής κυβέρνησης για τέτοιες επιθέσεις βασίζεται στο άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο αφορά τη νόμιμη άμυνα.
Τα τελευταία χρόνια, η Τεχεράνη ερμήνευσε ευρέως το Άρθρο 51, επεκτείνοντας το δικαίωμα αυτοάμυνας για να συμπεριλάβει επιθέσεις με πυραύλους, drone και πυροβολικό στο ιρακινό Κουρδιστάν.
Για παράδειγμα, ως απάντηση σε περιορισμένες επιθέσεις από κουρδικές ομάδες, η Ισλαμική Δημοκρατία έχει πραγματοποιήσει επιθέσεις πυροβολικού και πυραύλων στο Ιράκ.
Φοβούμενοι πιθανή καταδίκη, υπέβαλαν επιστολές στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ περιγράφοντας τις επιθέσεις του ως πράξεις νόμιμης άμυνας.
Οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυροβολικό σε γειτονικές χώρες, συνοδευόμενες από αδύναμες αναφορές στην αρχή της «νόμιμης άμυνας» και τις διαδοχικές διαμαρτυρίες του Ιράκ, μπορεί τελικά να συγκεντρώσουν την υποστήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας για τις ανησυχίες του Ιράκ και να θέσουν την Ισλαμική Δημοκρατία σε επισφαλή διεθνή θέση.
Επιπλέον, η επανειλημμένη και εκτεταμένη στήριξη της Ισλαμικής Δημοκρατίας στην αρχή της νόμιμης άμυνας και στο άρθρο 51 θα μπορούσε ενδεχομένως να ωθήσει άλλες κυβερνήσεις να προβούν σε παρόμοιες ενέργειες κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Εάν το Ισραήλ αναλάμβανε παρόμοια στρατιωτική ενέργεια κατά του Ιράν για την εκπαίδευση των Χούτι της Υεμένης ή την προμήθεια όπλων για να επιτεθούν σε πλοία που συνδέονται με το Ισραήλ στην Ερυθρά Θάλασσα, θα το θεωρούσε αποδεκτό η Ισλαμική Δημοκρατία βάσει της αρχής της νόμιμης άμυνας;

Η Ισλαμική Δημοκρατία κάποτε κατήγγειλε έντονα τις εισβολές υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, χαρακτηρίζοντάς τες ως παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και της εθνικής κυριαρχίας.
Τώρα, ωστόσο, φαίνεται να υποστηρίζει τέτοιες ενέργειες στην περιοχή.
Οι απερίσκεπτες στρατιωτικές επιθέσεις της ιρανικής κυβέρνησης, ανεξάρτητα από τις συνέπειές τους, ενδέχεται να αναδιαμορφώσουν σταδιακά τη στρατιωτική δυναμική στην περιοχή εις βάρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή που οι ηγεμόνες του Ιράν βιώνουν το χαμηλότερο επίπεδο νομιμότητάς τους, τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, από την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας πριν από περισσότερα από 40 χρόνια.

Η επίθεση του Ιράν δεν είχε στόχο Πακιστανούς υπηκόους

   ΤΕΧΡΑΝΗ, 17 Ιανουαρίου (MNA) – Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν λέει ότι η πυραυλική επίθεση της χώρας την Τρίτη σε περιοχές στο Πακιστάν δίπλα στα ιρανικά σύνορα είχε ως στόχο την αποκαλούμενη τρομοκρατική ομάδα Jaish al-Adl και κανένας Πακιστανός υπήκοος δεν έγινε στόχος.
Μιλώντας στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός την Τετάρτη, ο Χοσεΐν Αμίρ-Αμπντολαχιάν είπε ότι τα μέλη της τρομοκρατικής ομάδας είναι Ιρανοί και ότι η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει το Πακιστάν να αποτρέψει τις διασυνοριακές του επιχειρήσεις κατά του Ιράν, ανέφερε το Press TV.
«Σεβόμαστε την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του Πακιστάν και του Ιράκ, αλλά δεν επιτρέπουμε να τεθεί σε κίνδυνο η εθνική μας ασφάλεια.
Είπε ότι οι επιθέσεις είχαν ως στόχο την προστασία της ασφάλειας του Ιράν, των γειτόνων του, αλλά και της ευρύτερης περιοχής. “Αυτό που κάναμε είχε στόχο να ενισχύσουμε την ασφάλεια του Ιράν, του Πακιστάν, του Ιράκ και της περιοχής”, είπε.
Στις δηλώσεις του, ο Αμίρ Αμπντολαχιάν είπε ότι η μόνη λύση για να αποτραπεί η κλιμάκωση στην Ερυθρά Θάλασσα και σε άλλα μέρη της περιοχής είναι να τερματιστεί η γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Είπε ότι το Ιράν έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η συνέχιση της γενοκτονίας κατά των Παλαιστινίων θα οδηγήσει τον πόλεμο στη Γάζα να εξαπλωθεί σε άλλα μέρη της περιοχής.
Προέτρεψε επίσης την Ουάσιγκτον να σταματήσει την ακλόνητη υποστήριξή της στο Ισραήλ και να πιέσει για τον τερματισμό της επίθεσης. Είπε ότι η υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς το Ισραήλ ήταν το πρώτο της λάθος σχετικά με τη συνεχιζόμενη κατάσταση στην περιοχή και το δεύτερο λάθος ήταν η οργάνωση άμεσων επιθέσεων στην Υεμένη.
Ο Αμίρ-Αμπντολαχιάν τόνισε τη σημασία της θαλάσσιας ασφάλειας στην Ερυθρά Θάλασσα, λέγοντας ότι το Ιράν διεξάγει μεγάλο μέρος του εμπορίου του μέσω θαλασσών και επωφελείται από την ασφάλεια στα διεθνή ύδατα. Είπε ότι η Υεμένη πιστεύει επίσης ότι τα διεθνή ύδατα πρέπει να είναι ασφαλή και ότι οι επιθέσεις της στοχεύουν μόνο στον τερματισμό της ισραηλινής γενοκτονίας στη Γάζα.
Ο Amir-abdollahian προειδοποίησε ότι «όλοι θα ζημιωθούν» εάν τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα δεν σταματήσουν αμέσως. «Το τέλος της γενοκτονίας στη Γάζα θα οδηγήσει στο τέλος των επιθέσεων και των κρίσεων στην περιοχή».
MNA

To… Eldorado του Βελουχιστάν πίσω από την σύγκρουση Πακιστάν και Ιράν: Τα πλούσια κοιτάσματα και το αυτονομιστικό κίνημα

0

Πλήγματα εναντίον επτά τοποθεσιών εντός του Ιράν εξαπέλυσε σήμερα το Ισλαμαμπάντ, ανέφερε στο CNN αξιωματούχος ασφαλείας του Πακιστάν, ως απάντηση στο τελευταίο περιστατικό βίας στα κοινά τους σύνορα που εκτόξευσε τις εντάσεις μεταξύ των δύο γειτόνων.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, τουλάχιστον επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν μετά από εκρήξεις στην επαρχία Σιστάν και Μπαλουχιστάν του νοτιοδυτικού Ιράν νωρίς το πρωί της Πέμπτης, σύμφωνα με τον αναπληρωτή κυβερνήτη της επαρχίας Αλιρέζα Μαρχαμάτι σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση.

Ο Μαρχαμάτι είπε ότι μεταξύ των νεκρών περιλαμβάνονται τρεις γυναίκες και τέσσερα παιδιά, που ήταν αλλοδαποί πολίτες.

Σε τελευταία εξέλιξη, η Τεχεράνη απαίτησε να της δοθούν εξηγήσεις από το Ισλαμαμπάντ, μετέδωσε το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim και κάλεσε προς αυτό τον επιτετραμμένο της πρεσβείας στο ΥΠΕΞ.

Μάλιστα, ο Πακιστανός υπηρεσιακός πρωθυπουργός Ανουάρ ουλ-χακ Κακάρ θα διακόψει το ταξίδι του στο Νταβός, όπου συμμετέχει στο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ, και θα επιστρέψει εσπευσμένα στη χώρα, ανέφερε η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών στο Ισλαμαμπάντ.

Αργότερα, η κυβέρνηση του Πακιστάν με ανακοίνωση επιβεβαίωσε ότι διεξήγαγε κατά τη διάρκεια της νύχτας «πλήγματα ακριβείας» εναντίον «κρησφύγετων τρομοκρατών» στο Ιράν, έπειτα από ιρανική επιδρομή στην πακιστανική επικράτεια, που είχε αποτέλεσμα να σκοτωθούν δυο παιδιά.

Οι ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν «διεξήγαγαν σειρά πληγμάτων ακριβείας, υψηλού συντονισμού και στοχευμένων συγκεκριμένα, εναντίον κρησφύγετων τρομοκρατών στην επαρχία Σιστάν-Μπαλουτσιστάν», στο νοτιοανατολικό Ιράν, αναφέρει ανακοίνωση Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών στο Ισλαμαμπάντ.

«Σκοτώθηκε», κατά την ανακοίνωση, «ορισμένος» αριθμός «τρομοκρατών» .

Στην ανακοίνωση της πακιστανικής διπλωματίας μολαταύτα αναφέρεται πως το Πακιστάν «σέβεται την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν», ενώ η Ισλαμική Δημοκρατία χαρακτηρίζεται «αδελφή χώρα».

Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν ανέφεραν εκρήξεις γύρω από το Σαραβάν. Αξιωματούχοι ασφαλείας διεξάγουν έρευνα, ανέφερε το ιρανικό κρατικό πρακτορείο IRNA.

Τόσο το Πακιστάν όσο και το Ιράν πολεμούν εδώ και καιρό τους μαχητές στην ταραχώδη περιοχή των Μπαλόχ κατά μήκος των συνόρων τους μήκους 900 χιλιομέτρων, αλλά το τελευταίο περιστατικό σηματοδοτεί μια μεγάλη κλιμάκωση μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών και έρχεται καθώς οι περιφερειακές εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή εντείνονται λόγω των συνεχιζόμενων ισραηλινών πόλεμος στη Γάζα.

Ποια είναι η οργάνωση που βρέθηκε στο στόχαστρο του Πακιστάν

Το Απελευθερωτικό Μέτωπο των Βελούχων (BLF), για το οποίο αξιωματούχος των υπηρεσιών πληροφοριών είπε πως ήταν ο στόχος των πακιστανικών πληγμάτων στο Ιράν, επιδιώκει την ανεξαρτησία της δυτικής πακιστανικής επαρχίας του Μπαλουτσιστάν (Βελουχιστάν).

Οι μαχητές της εθνότητας των Βελούχων (Μπαλούτς) πολεμούν εναντίον της κυβέρνησης εδώ και δεκαετίες για τη δημιουργία ενός χωριστού κράτους, υποστηρίζοντας πως η κεντρική κυβέρνηση εκμεταλλεύεται άδικα τους πλούσιους φυσικούς πόρους αερίου και μεταλλευμάτων της επαρχίας του Μπαλουτσιστάν, η οποία συνορεύει με το Αφγανιστάν και το Ιράν.

Το BLF είναι μεταξύ των εξεγερμένων που συχνά στοχοθετούν εγκαταστάσεις αερίου, υποδομές και θέσεις ασφαλείας εκεί, όμως έχουν αρχίσει να εξαπολύουν επιθέσεις και σε άλλα μέρη του Πακιστάν.

Επιτίθενται επίσης σε κινεζικά εργοτάξια και σκοτώνουν ευκαιριακά κινέζους εργάτες, παρά τις διαβεβαιώσεις από το Πακιστάν ότι κάνει ό,τι μπορεί για να προστατεύει τα κινεζικά εργοτάξια.

Η σημασία της επαρχίας του Μπαλουτσιστάν (Βελουχιστάν) είναι μεγάλη. Η εκταταμένη αυτή επαρχία, όπου ζουν περίπου 15 εκατομμύρια άνθρωποι, είναι ως επί το πλείστον ένα άνυδρο, ερημικό και ορεινό έδαφος που έχει ανεκμετάλλευτο ορυκτό πλούτο.

Είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος επαρχία του Πακιστάν, αλλά με το μικρότερο πληθυσμό. Συνορεύει με την ιρανική επαρχία Σιστάν-Μπαλουτσιστάν, όπου πραγματοποίησε τα πλήγματα το Πακιστάν.

Εκατοντάδες Βελούχοι διαδηλωτές, πολλοί από τους οποίους γυναίκες, έχουν πραγματοποιήσει διαμαρτυρίες τις τελευταίες εβδομάδες στο Ισλαμαμπάντ, την πρωτεύουσα του Πακιστάν, διατυπώνοντας κατηγορίες για τη μεταχείριση της οποίας τυγχάνουν οι κάτοικοι της επαρχίας – μεταξύ άλλων εξαναγκαστικές εξαφανίσεις και εξωδικαστικές εκτελέσεις.

Το Μπαλουτσιστάν (Βελουχιστάν) είναι μια σημαντική τοποθεσία για τον τεράστιο και πολλών δισεκατομμυρίων Οικονομικό Διάδρομο Κίνας Πακιστάν (CPEC), ο οποίος αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας Μία Ζώνη Ένας Δρόμος του προέδρου Σι Τζινπίνγκ.

Η Κίνα έχει αναλάβει προγράμματα εξόρυξης μεταλλευμάτων και κατασκεύασε ένα διεθνές αεροδρόμιο και ένα λιμάνι στην Γκουαντάρ, τη νότια παραλιακή πόλη της επαρχίας.

Η καναδική μεταλλευτική ετιαρεία Barrick Gold κατέχει μερίδιο 50% στο ορυχείο Reko Diq στην περιφέρεια Τσαγκάι της επαρχίας, ενώ το υπόλοιπο ανήκει στην κυβέρνηση του Πακιστάν και στην επαρχία. Η Barrick θεωρεί πως το ορυχείο αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα χαλκού και χρυσού στον κόσμο.

Σφοδρά πλήγματα

Η εκτόξευση πυραύλων από το Πακιστάν έρχεται μια ημέρα αφότου το Ιράν ανακοίνωσε ότι χρησιμοποίησε «βλήματα ακριβείας και μη επανδρωμένα αεροσκάφη», για να καταστρέψει δύο προπύργια της σουνιτικής μαχητικής ομάδας Jaish al-Adl στη νοτιοδυτική επαρχία Μπαλουχιστάν του Πακιστάν.

Τα πλήγματα σκότωσαν δύο παιδιά και τραυματίστηκαν πολλοί άλλοι άνθρωποι, σύμφωνα με τοπικούς αξιωματούχους και το υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν, το οποίο περιέγραψε την επίθεση ως «απρόκλητη παραβίαση του εναέριου χώρου του από το Ιράν» και προειδοποίησε το Ιράν για «σοβαρές συνέπειες».

Η ένταση μεταφέρθηκε στη συνέχεια σε διπλωματικό επίπεδο με το Πακιστάν την Τετάρτη να ανακαλεί τον πρεσβευτή του από το Ιράν και όλες τις ιρανικές επισκέψεις υψηλού επιπέδου.

Εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Πακιστάν είπε ότι ο Ιρανός πρεσβευτής στο Πακιστάν δεν πρέπει να επιστρέψει από την τρέχουσα επίσκεψη στο Ιράν και προειδοποίησε ότι «το Πακιστάν διατηρεί το δικαίωμα να απαντήσει σε αυτή την παράνομη πράξη».

Το Ιράν υπερασπίστηκε τα χτυπήματα και φάνηκε να επιδιώκει να κατευνάσει τις εντάσεις με τον γείτονά του που έχει επίσης πυρηνικό οπλοστάσιο.

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Χοσεΐν Αμίρ-Αμπντολαχιάν είπε ότι η χώρα του στόχευε μόνο Ιρανούς «τρομοκράτες» στο έδαφος του Πακιστάν και ότι «κανείς από τους υπηκόους της φίλης χώρας του Πακιστάν δεν έγινε στόχος πυραύλων και drones του Ιράν».

Παρέμβαση από την Κίνα

Το Πεκίνο, που διατηρεί προνομιακές σχέσεις με το Ισλαμαμπάντ και την Τεχεράνη, δηλώνει διατεθειμένο να “διαδραματίσει έναν ρόλο” για την άμβλυνση των εντάσεων ανάμεσα στο Πακιστάν και το Ιράν, μετά τα πλήγματα της μιας χώρας στο έδαφος της άλλης, ανακοίνωσε σήμερα η κινεζική διπλωματία.

“Στην περίπτωση που το χρειαστούν οι δύο πλευρές, εμείς είμαστε διατεθειμένοι να διαδραματίσουμε εποικοδομητικό ρόλο για να ηρεμήσει η κατάσταση”, δήλωσε η εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Μάο Νινγκ.

Η Κίνα “ελπίζει ειλικρινά ότι οι δύο πλευρές θα μπορέσουν να επιδείξουν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση για να αποφευχθεί κλιμάκωση των εντάσεων”, πρόσθεσε η εκπρόσωπος.

Το Ιράν και το Πακιστάν αλληλοκατηγορούνται συχνά ότι επιτρέπουν σε ανταρτικές οργανώσεις να επιχειρούν από το έδαφος των χωρών τους για να εξαπολύουν επιθέσεις, αλλά σπάνια υπάρχει εμπλοκή των ενόπλων δυνάμεών τους.

Τα πλήγματα αυτά γίνονται την ώρα που η Μέση Ανατολή συγκλονίζεται από τον πόλεμο ανάμεσα στο παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς και το Ισραήλ στην Λωρίδα της Γάζας και τις επιθέσεις των ανταρτών Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, κατά εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα.

 AΠΕ-ΜΠΕ 

Λιθοβολισμός, χωρισμός αγοριών – κοριτσιών και προσευχή πέντε φορές την ημέρα: Οι κανόνες που ήθελαν οι μαθητές «αστυνόμοι της Σαρία» σε σχολείο της Γερμανίας

0

Αυστηρούς ισλαμικούς κανόνες ήθελαν να επιβάλουν στο σχολείο τους στο Νόις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας τέσσερις νεαροί μουσουλμάνοι, 17 έως 19 ετών, οι οποίοι ενεργούσαν ως «αστυνομία της Σαρία».

Το περιοδικό «Focus» δίνει συνέχεια στο θέμα που αποκαλύφθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, αποκαλύπτοντας ότι οι μαθητές είχαν επιχειρήσει να επιβάλουν τον λιθοβολισμό ως τιμωρία για τους «παραβάτες» συμμαθητές τους και είχαν ζητήσει μεταξύ άλλων να χωριστούν τα αγόρια από τα κορίτσια, τόσο στις αίθουσες διδασκαλίας όσο και στο μάθημα κολύμβησης.

Το ίδιο, για αυτούς, θα έπρεπε να ισχύει και για τους καθηγητές.

Οι μουσουλμάνοι μαθητές του σχολείου δέχονταν, αναφέρεται στο δημοσίευμα, ισχυρή πίεση προκειμένου να προσεύχονται πέντε φορές την ημέρα, να τελειώνουν τα μαθήματά τους νωρίτερα τις Παρασκευές προκειμένου να προσευχηθούν, να τους διατεθεί ειδικός χώρος προσευχής και οι μαθήτριες να καλύπτουν το κεφάλι, τα χέρια, τα πόδια και τους αστραγάλους τους.

Το προηγούμενο καλοκαίρι, κάποιοι άλλοι μαθητές είχαν επιχειρήσει να επιβάλουν ανάλογους κανόνες σε γυμνάσιο της Βόννης.

Η διεύθυνση του σχολείου αντέδρασε καλώντας την αστυνομία τον περασμένο Δεκέμβριο και κατόπιν η Εισαγγελία διενήργησε έρευνα τόσο στους μαθητές όσο και στις οικογένειές τους.

Οι τρεις μαθητές είναι μέλη οικογενειών μεταναστών, ενώ ο ένας είναι Ιταλός.

Ο υπουργός Εσωτερικών του κρατιδίου Χέρμπερτ Ρόιλ δήλωσε ότι μετά την επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ έχουν αυξηθεί τα προβλήματα στα σχολεία, ειδικά όταν οι δάσκαλοι παίρνουν σαφή θέση κατά του αντισημιτισμού και χαρακτηρίζουν την Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση.

«Τότε κάποιοι μαθητές στρέφονται εναντίον των δασκάλων τους και τους προβάλλουν ως άπιστους», επισήμανε ο κ. Ρόιλ και πρόσθεσε ότι, λόγω του μεταναστευτικού κύματος του 2015, έχει αυξηθεί ο αριθμός των μουσουλμάνων μαθητών.

Ο υπουργός κάλεσε επίσης τους εκπαιδευτικούς να επικοινωνούν άμεσα με την αστυνομία όταν αντιμετωπίζουν παρόμοιες συμπεριφορές, τονίζοντας, με το βλέμμα και στην περίπτωση της αποτροπής επίθεσης στο Λεβερκούζεν, όπου οι επίδοξοι δράστες ήταν 15 και 16 ετών, ότι ειδικά οι νέοι ριζοσπαστικοποιούνται πολύ γρήγορα.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος προσπαθεί, με το πρόγραμμα «Wegweiser» (Οδηγός), να προστατεύσει τους νέους από ενδεχόμενη εμπλοκή τους με ισλαμιστικούς κύκλους.

Το 2023 οι υπεύθυνοι του προγράμματος, τονίζει το Focus, διαπίστωσαν «αυξημένη ανάγκη ευαισθητοποίησης στα σχολεία».

Η ‘Ανγια Μπέζινγκερ-Στόλτσε, εκπρόσωπος της Ένωσης Εκπαίδευσης και Επιστήμης (GEW) δηλώνει στο περιοδικό ότι οι συνάδελφοί της στα σχολεία είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένοι προκειμένoυ να αντιμετωπίσουν τέτοιες προκλήσεις και συχνά αφήνονται μόνοι να διαχειριστούν ανάλογες καταστάσεις.

Mε πληροφορίες μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βερολίνο, Γερμανία 

https://hellasjournal.com/2024/01/lithovolismos-chorismos-agorion-koritsion-ke-prosefchi-pente-fores-tin-imera-i-kanones-pou-ithelan-i-mathites-astinomi-tis-saria-se-scholio-tis-germanias/

Το ίδιο παραμύθι ο Λευκός Οίκος του Προέδρου Μπάιντεν, αλλά τσιμουδιά για τα «ελληνικά» μαχητικά F-35: Υποστηρίζει, επαναλαμβάνει, την παραχώρηση των F-16 στην Τουρκία!

0

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Hellas Journal, Ουάσιγκτον

Συνεχίζεται, λοιπόν, η κοροϊδία. Των Τούρκων πρωτίστως προς τους άβουλους, και γεμάτους με φοβικά σύνδρομα, Αμερικανούς. Και του Λευκού Οίκου σε όλους εμάς τους υπόλοιπους.

Τι είπε ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (NSC), Τζον Κίρμπι για το τουρκικό αίτημα αγοράς των μαχητικών F-16 και των κιτ εκσυγχρονισμού; Τις γνωστές μεν κουβέντες, που όμως είναι πολύ ενοχλητικές διότι δείχνουν και μία υπερδύναμη χωρίς αισθήματα -υποτίθεται κυβερνούν οι Δημοκρατικοί, που έχουν ευαισθησίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο ψυχρός κ. Κίρμπι, που γνωρίζει τα θέματα πολύ καλύτερα από την εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου, με την οποία βρίσκεται σε μόνιμο καυγά, ανακοίνωσε ότι η Αμερική δεν έχει αλλάξει την πολιτική της αναφορικά με την υποστήριξη της πώλησης των F-16 στον Ερντογάν (με την ευκαιρία να τον χαίρονται, και καλά τους κάνει και τους κοροϊδεύει).

Τι άλλο ξεφούρνισε, που βεβαίως δικαίως μας θυμώνει;

  • Ότι δήθεν ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν «ήταν αρκετά συνεπής και συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε την πώληση πρόσθετων F-16 και τον εκσυγχρονισμό του τρέχοντος στόλου των F-16 της Τουρκίας».

Πρόσθεσε πως αυτή είναι μια σταθερή πολιτική θέση που έχουμε από τότε που αναλάβαμε τα καθήκοντά μας.

Και κατέληξε με την υπενθύμιση (και δικό μου συμπέρασμα) ότι το αίτημα γι’ αυτή την αγορά δεν έχει προχωρήσει ακόμα:

Δεν έχει, είπε, ενημέρωση σχετικά με την ημερομηνία αποστολής του τουρκικού αιτήματος στο Κογκρέσο, αλλά, επανέλαβε, ότι «η πολιτική μας όσον αφορά τα F-16 για την Τουρκία δεν έχει αλλάξει».

Δεν είπε τίποτα φυσικά για τα F-35 που ζήτησε να αγοράσει η Ελλάδα, αλλά -για να είμαστε ορθοί δημοσιογραφικά- δεν ρωτήθηκε. Υποβλήθηκε, όμως, ερώτημα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και ο εκπρόσωπος ήταν (μα τον Θεό) …αποκαλυπτικός:

Ως θέμα πολιτικής, το Υπουργείο δεν επιβεβαιώνει ούτε σχολιάζει δημοσίως τις προτεινόμενες πωλήσεις ή μεταφορές που αφορούν την άμυνα, έως ότου κοινοποιηθούν επίσημα στο Κογκρέσο.

Σύμφωνα με τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης , ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν υποσχέθηκε στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν συναντήθηκαν στα Χανιά, ότι με την επιστροφή του στις ΗΠΑ θα έστελνε το ελληνικό αίτημα για τα F-35 στους αρμόδιους βουλευτές και γερουσιαστές, που αποφασίζουν για τέτοιου είδους αγορές. Μέχρι το βράδυ της 17ης Ιανουαρίου δεν το έχει κάνει.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι επικράτησε ξανά η απαράδεκτη θέση ότι δεν πρέπει να …«ενοχλήσουν» την Τουρκία -εάν προχωρήσει το ελληνικό αίτημα πριν από το τουρκικό. Και ακόμα, ότι πρέπει να αναμένουν την απόφαση της Άγκυρας για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.

  • Μελετώ τόσα χρόνια την αμερικανική εξωτερική πολιτική και καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: Αυτοί που την εκπονούν διακατέχονται από φοβικά σύνδρομα αναφορικά με την Τουρκία, ενώ πάντα λένε πως η Ελλάδα δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα.

Βέβαια, έπρεπε να γνωρίζουν ότι οι άνθρωποι έχουν όρια. Εάν ο κ. Μπλίνκεν έδωσε την υπόσχεση στον Έλληνα Πρωθυπουργό -και το πιστεύω- δεν πρέπει να είναι δικαιολογημένα εκνευρισμένος; Πρέπει…

Αυτές τις μέρες ή θα γίνουν κάποια πράγματα ή δεν θα συμβούν καθόλου: Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση έχει τοποθετήσει το θέμα της Σουηδίας τελευταίο στην εβδομαδιαία ατζέντα. Άρα, είτε θα αποφασιστεί η τύχη του σουηδικού αιτήματος τα επόμενα 24ωρα, ή θα σταλεί στις ελληνικές καλένδες.

Λογικά σκεπτόμενοι, εάν η Τουρκία λάβει τελική απόφαση να συνεχίσει να εμποδίζει την ένταξη της Σουηδίας στη Δυτική Συμμαχία, αυτό σημαίνει ότι αποφάσισε να ξεχάσει τα F-16. Πάντα λογικά σκεπτόμενοι, αμέσως μετά η Ουάσιγκτον θα προχωρήσει και θα στείλει το ελληνικό αίτημα στο Κογκρέσο.

Έγραψα δύο φορές τη φράση «λογικά σκεπτόμενοι»… Όμως, αγαπητοί αναγνώστες η αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν έχει καμία λογική.

* Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal

https://hellasjournal.com/2024/01/to-idio-paramithi-o-lefkos-ikos-tou-proedrou-bainten-alla-tsimoudia-gia-ta-ellinika-machitika-f-35-ipostirizi-epanalamvani-tin-parachorisi-to-f-16-stin-tourkia/

Δημήτρης Μάρδας: Κεντροαριστέρα σε σύγχυση;

1

H εφημερίδα Guardian στις 10/1/2024 δημοσίευσε τα αποτελέσματα κάποιων ερευνών, με θέμα την κρίση που διαπερνά η αριστερά. Ένα από τα βασικά ευρήματά τους ήταν ότι, «Η προσπάθεια μίμησης δεξιών θέσεων δεν είναι μια επιτυχημένη στρατηγική για την αριστερά».

Του Δημήτρη Μάρδα*

Αναλυτικότερα, οι έρευνες έδιναν έμφαση σε δυο πολιτικές. Σύμφωνα με την πρώτη «τα κεντροαριστερά κόμματα που στην πραγματικότητα επιβάλλουν λιτότητα, χάνουν ψήφους… καθώς… η δημοσιονομική ορθοδοξία – περικοπή φόρων, περιορισμός των δαπανών, περιορισμός του δημόσιου χρέους– δεν είναι προσφιλής προς τους αριστερούς ψηφοφόρους…»

 Σύμφωνα με τη δεύτερη πολιτική, «….τα κεντροαριστερά κόμματα που υπόσχονται… να είναι σκληρά στη μετανάστευση, κινδυνεύουν να αποξενωθούν από τους προοδευτικούς ψηφοφόρους…».

-Ως προς τις απαντήσεις αναφορικά με το πρώτο σκέλος, εδώ σημειώνεται το εξής. Οι «ράγες» για τα δημόσια ελλείμματα και χρέος που έθεσε αρχικά η Συνθήκη του Μάαστριχτ (1993) και κατόπιν το εξωφρενικό, γερμανικής έμπνευσης ανεφάρμοστο πλέον Δημοσιονομικό Σύμφωνο (2019), δίνουν σχετικά περιορισμένα περιθώρια στις δημοσιονομικές πολιτικές της αριστεράς. Ως εκ τούτου η μάχη για ισχυρό κράτος πρόνοιας, για ανάπτυξη και πραγματικές επενδύσειςέχοντας ως ατμομηχανή τις εκλογικευμένες δημόσιες δαπάνες, οφείλει αρχικά να δοθεί στην ΕΕ.

Στην Ελλάδα υπάρχουν όμως αρκετά περιθώρια εκδίπλωσης μιας αριστερής πολιτικής μέσα από τις ακόλουθες τρεις συνιστώσες, που δεν συναντώνται αλλού στην ΕΕ. Τέτοιες είναι –πλην της φοροδιαφυγής– ο περιορισμός της αλόγιστης και απερίγραπτης σπατάλης των δημοσίων πόρων, η αλλαγή του τρόπου λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης και η μείωση της διαφθοράς. Η τελευταία, στοιχίζει σύμφωνα με μια παλιότερη μελέτη της Διεθνούς Διαφάνειας 14 δις ευρώ ετησίως στη χώρα. Το υφιστάμενο αναποτελεσματικό κράτος εξυπηρετεί, μέσω μιας στρεβλής ανάπτυξης, που τρέφεται από τη γραφειοκρατία, την ισχνή μεγέθυνση της εγχώριας παραγωγής, όπως και την πολιτική πελατεία αλληλένδετη με τη διαπλοκή.

Στη χώρα μας πρόσθετα, κύριος περιορισμός μη ανάπτυξης της αριστεράς είναι ένας και μοναδικός: Η ξύλινη γλώσσα, που χρησιμοποιείται από τις αρχηγικά στελέχη των κομμάτων της, δυσνόητη αν όχι ακατανόητη στους ψηφοφόρους. Επίσης, τα διάφορα μανιφέστα-προγράμματα, χωρίς καινοτόμες λύσεις, δεν προκαλούν την περιέργεια, το ενδιαφέρον και τελικά δεν πείθουν τους πολίτες, καθώς κινούνται σε ένα νέφος φοβίας αναποτελεσματικών, μη ριζοσπαστικών μέτρων και αλλαγών.

Τέλος, η λατρεία μιας μίζερης, μη οραματικής αναπτυξιακής πολιτικής, ανύπαρκτης, στη βιομηχανία, στο ανθρώπινο κεφάλαιο, όπως ακόμη και στον τουρισμό (βλ. ενδεικτικά, http://mardas.eu//wp-content/uploads/2018/06/Stratigiki_Anaptiksis.pdf ), είναι χαρακτηριστικό των συντηρητικών κομμάτων της Ελλάδας. Από το σύνδρομο αυτό της μιζέριας δεν έχει απαλλαγεί ακόμη και η αριστερά. Οπότε, εύλογα οι λύσεις που προτείνονται κρίνονται εκ του αποτελέσματος ως ανεπαρκείς. Εδώ υπάρχουν σημαντικές επιλογές, εκτός του πλαισίου της υφιστάμενης λογικής της μετριότητας, ικανές να προκαλέσουν την προσοχή των πολιτών, θέτοντας σε άλλη τροχιά την οικονομία.

-Ως προς το δεύτερο σκέλος των μελετών, το μεταναστατευτικό, η χώρα βιώνει μια κατάσταση χωρίς στρατηγική, η οποία κατά πολλούς, συντηρητικούς και αριστερούς, θεωρεί ατυχώς τους μετανάστες ως υποκατάστατο της υπογεννητικότητας. Το μεταναστευτικό εξελίσσεται σε ένα νέφος σύγχυσης, αγνοώντας βασικές συνιστώσες που συνδέονται είτε με την έξοδο των Ελλήνων (και όχι μόνο των επιστημόνων) προς άλλες χώρες, είτε με τις επιλογές των υποστηρικτών της παγκοσμιοποίησης περί ανοικτών συνόρων, είτε με τις γεωπολιτικές συνιστώσες του προβλήματος. (Βλ. Για ποιους είναι δώρο οι μεταναστευτικές ροές – Η διεθνοποίηση της εργασίας )

Σημειώνεται, ότι τα ανοιχτά σύνορα είναι μια πάγια επιδίωξη των συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων του πλανήτη που επιδιώκουν, μέσω των μετακινήσεων μεταναστών και την άφθονη προσφορά της εργασίας τους (ακόμη και επιστημόνων, βλ. πολυμερή γύρο διαπραγματεύσεων «Γύρο της Ντόχα», Φόρουμ του Νταβός κ.λπ), την αλλαγή των όρων απασχόλησης τόσο εδώ όσο και σε άλλα κράτη.

Η άφθονη φθηνή εργασία των μεταναστών πιέζει προς τα κάτω ή εμποδίζει την άνοδο των μισθών στις χώρες υποδοχής ευνοώντας τα κέρδη. Η μεταβλητή αυτή συνήθως υποβαθμίζεται ή αγνοείται από τους υποστηρικτές των ανοικτών συνόρων, (συνήθως κάποιων ανορθόδοξων-ριζοσπαστών), πλην όσων συνειδητά λειτουργούν υπέρ της ενίσχυσης των κερδών (συνήθως των συντηρητικών- νεοφιλελεύθερων).

Ακόμη, η εργαλειοποίηση του ζητήματος από διάφορες συντηρητικές κυβερνήσεις, συμπληρώσουν το πάζλ της πολυπλοκότητας. Αυτό,επιζητεί απλές λύσεις, που φυσικά κινούνται στο πλαίσιο των αρχών του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης.

Οι εν λόγω αρχές ως απαράβατοι όροι μιας αριστερής πολιτικής, δεν πρέπει να συγχέονται με τα ανωτέρω (μετανάστευση-παγκοσμιοποίηση και γεωπολιτικές συνιστώσες), που είναι ίσως τα δυο πιο λεπτά και δυσδιάκριτα στοιχεία του προβλήματος. Αυτά, με τη σειρά τους παγιδεύουν με λάθος θέσεις και φρασεολογία τις προοδευτικές δυνάμεις, οι οποίες λειτουργούν τελικά ως φερέφωνα των υποκριτικών, δήθεν σκληρών μεταναστευτικών πολιτικών των συντηρητικών κυβερνήσεων της χώρας, όπως και άλλων κρατών.

*Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών

π. Αν. Υπουργού Οικονομικών και Υφ/γού Εξωτερικών

www.anatropinews.gr

Με ή χωρίς μπούσουλα;

0

«ὁ μπούσουλας εἶναι ποὺ στρέφει ἢ τὸ καράβι;» – Ν. Καββαδίας, «Kuro Siwo»

Οκαταιγισμός γεγονότων, ο ιδιαίτερος ρόλος των ΜΜΕ και του διαδικτύου στην ακατάσχετη ροή εικόνων και πληροφορίας, και ο δυσμενής συσχετισμός δύναμης ανάμεσα από τη μια σε δυνάμεις και ελίτ που έχουν την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία, και από την άλλη στην υπόλοιπη ανθρωπότητα, έχουν οδηγήσει σε ένα νέο τοπίο, αυτό μιας «γυμνής μετάβασης». Η «γυμνή μετάβαση» σημαδεύεται από κολοσσιαίες αναδιαρθρώσεις κάθε πτυχής της κοινωνικής ζωής, της οικονομίας, των μεταφορών, του χρόνου, του χώρου, της επικοινωνίας, των μορφών συλλογικής ύπαρξης, της συνείδησης, του πνεύματος, του πολιτισμού κ.λπ.

Κύρια οχήματα της «γυμνής μετάβασης» είναι η ψηφιακή τεχνολογία, η 4η βιομηχανική επανάσταση, η εισβολή της τεχνητής «νοημοσύνης» σε πολλαπλά πεδία. Επειδή όλα αυτά συμβαίνουν με πρωτοβουλία του κεφαλαίου και σε πλανητική κλίμακα, έχει ορθωθεί ένα ιδεολογικό πλέγμα που διευκολύνει, στηρίζει και λιπαίνει αυτή τη «γυμνή μετάβαση». Μπορούμε να κάνουμε λόγο για έναν ολοκληρωμένο ιδεολογικό μηχανισμό, με απίστευτες διασυνδέσεις και απολήξεις, ο οποίος υπηρετεί τη νέα «υλική βάση».

Ο καταιγιστικός ρυθμός βέβαια δεν μπορεί να καταργήσει όλες τις ενυπάρχουσες αντιθέσεις. Αντιθέτως, τις οξύνει. Αλλά έχει ήδη πολλές επιτυχίες σε επίπεδο συνείδησης, ιδιαίτερα μέσα στις δυτικές κοινωνίες. Το κύριο χαρακτηριστικό είναι πως κατατεμαχίζονται και ακυρώνονται οι «μεγάλες αφηγήσεις», γκρεμίζεται ό,τι θεωρούνταν σταθερό και λογικό σε ένα προηγούμενο στάδιο (έθνος-κράτος, έθνος, τάξη, κοινωνία, δίκαιο κ.λπ). Η διαδικασία αυτή περνά πρώτα από μια φάση «ρευστοποίησης» (όπως λέει και ο Μπάουμαν), και μετά επιβολής νέων νορμών σε όλα τα πεδία. Επιλέγονται και επιβάλλονται νόρμες που να είναι συμβατές με το γκρέμισμα κοινωνικών δικαιωμάτων, εθνικής κυριαρχίας, εργασιακών σχέσεων και κατακτήσεων, αναδιάταξης του χώρου και χρόνου με τις νέες ιδιαίτερες παραγωγικές ανάγκες και τα σχήματα αξιοποίησης, και φτιάχνεται ένα δυστοπικό τοπίο που θυμίζει το ντεκόρ και τις εικόνες από έργα επιστημονικής φαντασίας – όπου τα πιο προηγμένα τεχνολογικά επιτεύγματα και ανακαλύψεις (μέχρι και τα cyborg ή οι ρέπλικες ανθρώπων-ρομπότ) συνυπάρχουν με αρχαϊκές μορφές και δομές σκλαβιάς και δουλοπάροικων ανακατεμένων πληθυσμών.

Μια διαπίστωση που δεν (πρέπει να) μας τρομάζει

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ρευστοποίησης και επιβολής, είναι λογικό ολόκληρες κοινωνίες να βρίσκονται μετέωρες, να νοιώθουν χωρίς νόημα, χωρίς λόγο ύπαρξης, να χυλοποιούνται και να ακολουθούν τυφλά τη νέα θέση που τους αναλογεί στη νέα τάξη πραγμάτων του ψηφιακού «μεταβιομηχανικού» καπιταλισμού. Η χώρα μας, έχοντας το «προνόμιο» να ανήκει στη «σωστή πλευρά της ιστορίας», ευρισκόμενη στον Δυτικό κόσμο, ακολουθεί την τροχιά που επιβάλλει η «γυμνή μετάβαση». Παράλληλα όμως η μεθοριακότητά της, η ιδιαίτερη θέση της ανάμεσα σε τρεις ηπείρους, η ταυτόχρονη ευρωπαϊκή, μεσογειακή και βαλκανική της διάσταση, και κυρίως η ιστορία και ο πολιτισμός της, κάνουν την «αλλαγή» που προωθείται παράγοντα μεγάλου ταραγμού, εθνικού και κοινωνικού.

Οι προηγούμενες δόσεις του μεταπρατικού εκσυγχρονισμού προωθήθηκαν με μια κάποια συναίνεση, «να φθάσουμε και να συγκλίνουμε με την Ευρώπη». Ακολούθως, με την Ολυμπιάδα του 2004, νομίσαμε ότι αναβαθμιστήκαμε σε μια άλλη κατηγορία ανεπτυγμένων χωρών. Όμως με την κρίση και τα μνημόνια περιπέσαμε απότομα σε μια κατάσταση μετανεωτερικής αποικίας. Κι αυτά μέσα από μια επιταχυνόμενη μετάλλαξη όλου του επίσημου πολιτικού συστήματος, που κατάπιε εύκολα και αμάσητα προηγούμενες αντιθέσεις, πολιτικές και ιδεολογικές (Δεξιά – Αριστερά, προοδευτικός χώρος κ.λπ.). Η κοινωνία, ή μεγάλο μέρος της, έμεινε χωρίς φωνή, σε πλήρη σύγχυση, ακέφαλη, χωρίς διανόηση, χωρίς μπούσουλα. Ακόμα εκεί είμαστε: χωρίς μπούσουλα, ακέφαλοι, άστεγοι, αδέσποτοι, και ίσως άβουλοι.

Ο στίχος του Ν. Καββαδία «ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;» εκφράζει αρκετά παραστατικά την κατάσταση που βιώνει ο ελληνικός χώρος, η ελληνικότητα και η ελλαδικότητα, ο ελληνικός λαός. Μετέωρος, χωρίς πυξίδα, εκτεθειμένος σε χίλιους ανέμους και με ανοικτό ένα υπαρξιακό πρόβλημα. Αυτή η διαπίστωση δεν πρέπει να μας τρομάζει. Αντίθετα, πρέπει να μας παρακινεί: πρώτα να τη διαπιστώσουμε και στη συνέχεια να συλλάβουμε το πώς θα μπορούσε να είναι μια διαφορετική πορεία. Αν είναι αναγκαία μια διαφορετική πορεία, και υπό ποίες προϋποθέσεις. Με ποια περπατησιά και με ποιους τρόπους θα ανοιχθούν νέοι δρόμοι ή θα ακολουθηθούν μονοπάτια που θα ανοίξουμε, και αν χρειαστεί θα σκάψουμε εκ νέου με τα ίδια μας τα χέρια.

Επιλέγονται και επιβάλλονται νόρμες συμβατές με το γκρέμισμα κοινωνικών δικαιωμάτων, εθνικής κυριαρχίας, εργασιακών σχέσεων και κατακτήσεων, αναδιάταξης του χώρου και χρόνου… και φτιάχνεται ένα δυστοπικό τοπίο που θυμίζει έργα επιστημονικής φαντασίας

 Οι προτεραιότητες του μεταπρατικού κόσμου

Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της χώρας, αποδεχόμενες πλήρως τις συντεταγμένες του νέου ρόλου της Ελλάδας ως κόμβου ενέργειας, υπηρεσιών, τουρισμού, logistics, και ΝΑΤΟ, προωθούν τον εκσυγχρονισμό του μεταπρατικού χώρου με «αναγκαίες» μεταρρυθμίσεις – έτσι ώστε να είναι συμβατός ο χώρος (όχι η χώρα), ακόμα και συρρικνωμένος ή δορυφοριοποιημένος αν χρειαστεί, με τις διεθνείς δυτικές προδιαγραφές. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει αναλάβει πρωτοβουλία να προωθήσει τον «ψηφιακό μετασχηματισμό» και την «πράσινη οικονομία» και προχωρά σε ένα μπαράζ νομοθετικών ρυθμίσεων, που εντάθηκαν τον τελευταίο μήνα του περασμένου χρόνου (εργασιακό, μεταναστευτικό, ασφαλιστικό) και συνεχίζονται άμεσα τώρα. Για παράδειγμα, ψηφίζονται εντός ολίγου η επιστολική ψήφος, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ο νέος ποινικός κώδικας, ο νέος χάρτης της υγείας, ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών. Πρόκειται όντως για μπαράζ! Παράλληλα, με την επίσκεψη Ερντογάν στις 7 Δεκεμβρίου μπήκαν οι βάσεις περαιτέρω «προσέγγισης», οικονομικής και πολιτικής, με την Τουρκία, και υπόκλισης στον ηγεμονικό της ρόλο στην περιοχή.

Η κοινωνία όμως έχει ακόμα αντισώματα. Αυτά πρέπει να εξαφανιστούν ή να τύχουν μιας ορισμένης διαχείρισης: Σε όλες τις έρευνες εταιρειών φαίνεται ότι υπάρχει μια μεγάλη και εκτεταμένη δυσαρέσκεια που αφορά την οικονομική δυσκολία. Περίπου το 80% όσων ρωτούνται ομολογούν ότι με μεγάλη δυσκολία τα βγάζουν πέρα οικονομικά. Το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού, κοντά στο 70%, πιστεύει ότι το 2024 οι συνθήκες διαβίωσης θα χειροτερεύσουν περαιτέρω. Ο φόβος αγκαλιάζει μεγάλα ποσοστά: φόβος και αβεβαιότητα για το αύριο, φόβος από έλλειψη ασφάλειας και εξάπλωσης της παραβατικότητας κ.ο.κ. Επίσης δεν είναι φανερό το σε ποιο βαθμό είναι διατεθειμένη η κοινωνία να συναινέσει σε μια συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας για την επίτευξη μιας συμφωνίας υπό τουρκική επεκτατική ηγεμονία.

Αυτός είναι ο κύριος παράγοντας που η εκτέλεση του συμβολαίου (κατά τα πρότυπα που εκτελέστηκε το προηγούμενο, της συνθήκης των Πρεσπών) δεν μπορεί να προχωρήσει εύκολα χωρίς ένα κάποιο «περιτύλιγμα» που να παρουσιάζει τη συρρίκνωση κυριαρχίας ως επιτυχία. Κάτι ανάλογο ισχύει και σε άλλα ζητήματα: για παράδειγμα, ακόμα και μετά την τεράστια πλύση εγκεφάλων που έχει προωθηθεί στην υπόθεση των ιδιωτικών ΑΕΙ, πάλι φαίνεται πως σχεδόν το μισό, ίσως και παραπάνω, της κοινωνίας είναι δύσπιστο με την «απελευθέρωση» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Διότι κατανοεί ότι το δικαίωμα στη μόρφωση θα περιοριστεί όλο και περισσότερο σε αυτούς που θα έχουν να πληρώσουν, ενώ το πιο φτωχό τμήμα της κοινωνίας θα αποκλείεται από τα ΑΕΙ, ιδιωτικά και δημόσια.

Επομένως δεν έχουν γίνει όλα «αλοιφή».

Χρειαζόμαστε μια ταυτόχρονη τριπλή κίνηση: Πρώτον, να αποκτήσουμε έναν μπούσουλα με δικές μας προτεραιότητες. Δεύτερον, να γίνει το 2024 χρονιά κατανόησης και οικοδόμησης προϋποθέσεων. Και τρίτον, να είναι χρονιά ανάτασης ενός πνεύματος αξιοπρέπειας και αντίστασης

Η ατζέντα των ντόπιων ελίτ και των πολιτικών υπαλλήλων τους

Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της χώρας (ανεξάρτητα από τις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς μεταξύ τους) για να υπάρξουν πρέπει να προχωρήσουν τους σχεδιασμούς που προαναφέραμε και να εκτελέσουν διάφορα «συμβόλαια». Για να έχουν μια ορισμένη υπόσταση πρέπει να διαμεσολαβήσουν ό,τι υποβάλλει το ΝΑΤΟϊκό και αμερικανικό επιτελείο (Πρεσβεία), και ταυτόχρονα να προωθήσουν όλες τις μεταρρυθμίσεις ώστε η ροή των κονδυλίων του Ταμείου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας να συνεχιστεί απρόσκοπτα. Καμία εκταμίευση δόσεων δεν γίνεται αν προηγουμένως δεν υπάρξουν «μεταρρυθμίσεις» στο εσωτερικό. Κανένα δάνειο δεν δίνεται χωρίς να ανοιχτούν διάπλατα όλες οι πόρτες για ιδιωτικοποιήσεις και λεηλασία δημόσιου πλούτου. Αυτό το ξέρουν και οι δικοί μας και οι διεθνείς κυρίαρχοι. Κοινωνικός οδοστρωτήρας εσωτερικά και συρρίκνωση κυριαρχίας όσον αφορά τα εθνικά, αφού κάτι τέτοιο φέρνει την Τουρκία πιο κοντά στη Δύση και μετατρέπει καλύτερα τη χώρα σε Δυτικό-ΝΑΤΟϊκό ορμητήριο.

Το κοινωνικό ζήτημα εσωτερικά έχει πολλές πλευρές. Καταρχήν την οικονομική, με την έννοια μιας προχωρημένης φτωχοποίησης και συγκέντρωσης πλούτου και δύναμης σε μια μειοψηφία. Ήδη, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες είναι φτωχότεροι κατά 22,5% σήμερα σε σχέση με το 2009. Ταυτόχρονα το πλουσιότερο 5% του πληθυσμού έχει στα χέρια του το 1/3 του πλούτου, ενώ το φτωχότερο 50% του πληθυσμού κατέχει μόλις το 10%. Ο δε στόχος να γίνουμε Ευρώπη, ή να φθάσουμε την Ευρώπη, δεν σημαίνει διόλου εξάλειψη της φτώχειας, αφού εκεί η ανισότητα είναι ακόμα μεγαλύτερη: το πλουσιότερο 5% κατέχει το 41,5% του πλούτου και το φτωχότερο 50% μόλις το 5%! Από αυτό το γεγονός καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι σηκώνει κι άλλη «απολίπανση» η ελληνική κοινωνία, με καταστροφή στρωμάτων μικρομεσαίων. Οι άλλες πλευρές του κοινωνικού ζητήματος σχετίζονται με το πολιτειακό ζήτημα, δηλαδή τι είδους πολιτεία (άρα και κοινωνία θα έχουμε), και με το θέμα της δημοκρατίας και της συμμετοχής των πολιτών σε όλα τα κοινά – αντί για την παραμονή σε ένα μοντέλο αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που είναι κενό περιεχομένου και ταυτίζεται περισσότερο με το λόμπινγκ και την επιχειρηματική πολιτική, αποστερώντας με διάφορους τρόπους κάθε πραγματική συμμετοχή και έλεγχο.

Σχετικά με το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας, από το σημερινό στάτους μιας μετανεωτερικής αποικίας με ορισμένα επιχρίσματα κυριαρχίας και με μια πολιτεία που αρνείται να εφαρμόσει την κυριαρχία και την επικράτειά της, είναι αναγκαίο να γίνουν βήματα αύξησης των βαθμών κυριαρχίας (και όχι μείωσής της, όπως σχεδιάζουν πολιτικές και οικονομικές ελίτ, ο τουρκικός επεκτατισμός και οι δυτικοί επικυρίαρχοι ΗΠΑ και Ε.Ε.). Ενώ λοιπόν οι μηχανές έχουν φουλάρει και οι Πρεσβείες έχουν βάλει πιεστικές ημερομηνίες υλοποίησης, η κοινή γνώμη μένει απληροφόρητη, χωρίς καμία ενημέρωση για το τι ετοιμάζεται και τις προωθείται. Ο Μητσοτάκης είχε κάνει λόγο για «υποχωρήσεις», τώρα βλέπει καλές σχέσεις με Τουρκία (άσχετα αν μόλις προχθές ο Ερντογάν επανέλαβε τα πάντα για τη Γαλάζια Πατρίδα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο), και στην πρόσφατη συνέντευξή του στην ΕΡΤ είπε πως «δεν είμαστε κοντά στο να πάμε στη Χάγη, αλλά σίγουρα δεν είμαστε τόσο μακριά όσο ήμασταν πριν από έναν χρόνο».

Αυτή είναι πάνω κάτω η κυρίαρχη ατζέντα στην οποία συγκλίνουν σήμερα οι ελληνικές πολιτικές και οικονομικές ελίτ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η «αντιπολίτευση» των ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.

Ξανά ο μπούσουλας!

Το 2024 θα είναι καλύτερο από το 2023; Κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει ή να το εγγυηθεί. Μόνο να το ευχηθεί. Πρόσφατα, όταν ευχήθηκα σε φίλο «καλή χρονιά», μου απάντησε «εμείς να γίνουμε καλύτεροι». Αν το ψάξουμε, το να γίνουμε καλύτεροι σημαίνει μια ταυτόχρονη τριπλή κίνηση: Πρώτον, να αποκτήσουμε έναν μπούσουλα με δικές μας προτεραιότητες, που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και του τόπου. Δεύτερον, να γίνει το 2024 χρονιά νέας συνείδησης, να συμβάλλουμε στο να είναι χρονιά κατανόησης και οικοδόμησης προϋποθέσεων, ώστε να τεθούν όσο είναι δυνατόν οι βάσεις ενός σημαντικού εγχειρήματος. Και τρίτον, να είναι χρονιά ανάτασης ενός πνεύματος αξιοπρέπειας και αντίστασης.

Θα δανειστούμε από ένα κλασικό σαββοπουλικό τραγούδι τρεις χρόνους που πρέπει να διατρέξουμε:

«Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ’ τα σημάδια»:  Παροντικός χρόνος, η σημερινή κατάστασή μας.

«Να φωτίσω τις αιτίες που μ’ αφήνουνε μισό»:  Παρόν και προσωρινός μέλλοντας, αναγκαίο στάδιο. Δεν είμαστε μηδέν, αλλά είμαστε «μισοί»

«Η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά»:  Το συμβάν της αλλαγής των συσχετισμών, το αποτέλεσμα της νέας συνείδησης και της αντίστασης.

Το τι θα είναι τελικά το 2024, εξαρτάται και από εμάς. Από το «εμείς» και τον μπούσουλά μας!

edromos.gr

Άντονι Μπλίνκεν: Η περιοχή του Κουρδιστάν είναι στενός εταίρος των ΗΠΑ

0

Ο Πρωθυπουργός της περιοχής του Κουρδιστάν Μασρούρ Μπαρζανί συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν στο Νταβός

Ιανουάριος 17, 2024. Ελλάδα

«Η περιφερειακή κυβέρνηση του Ιρακινού Κουρδιστάν είναι στενός εταίρος και οι Ηνωμένες Πολιτείες καταδικάζουν ξεκάθαρα την επιθετικότητα του Ιράν», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν.

Ο Πρωθυπουργός της περιοχής του Κουρδιστάν Μασρούρ Μπαρζανί συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν στο Νταβός.

Μετά τη συνάντηση, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν μοιράστηκε τη φωτογραφία της συνάντησης με τον πρωθυπουργό Μασρούρ Μπαρζανί στο Νταβός στην πλατφόρμα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και επανέλαβε ότι καταδίκασαν τις επιθέσεις του Ιράν στο Ερμπίλ.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν ανέφερε τα εξής στην ανάρτησή του:

Στη χθεσινή δήλωση του γραφείου του πρωθυπουργού σχετικά με τη συνάντηση του Πρωθυπουργού Μασρούρ Μπαρζανί και του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν στο Νταβός, ο Μπλίνκεν δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν βλέπουν αυτές τις επιθέσεις κατά της περιοχής του Κουρδιστάν ως σοβαρή απειλή και ότι χρειάζεται να διατηρήσουν την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή. Επισημάνθηκε ότι τόνισε ότι θα καταβάλουν τις απαραίτητες προσπάθειες.

 Τι συνέβη;

Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν επιτέθηκαν χθες το βράδυ σε διάφορα σημεία στην πρωτεύουσα Ερμπίλ με 11 βαλλιστικούς πυραύλους.

Στις επιθέσεις έχασαν τη ζωή τους ο Κούρδος επιχειρηματίας Peşrew Dizayi, η κόρη του Jina Dizayi, η οποία θα γινόταν ενός έτους στις 25 Ιανουαρίου, ο Ιρακινός επιχειρηματίας Kerem Mikhail, ο οποίος ήταν φιλοξενούμενος στο σπίτι αλλά διέμενε στη Βαγδάτη, και ένας Φιλιππινέζος υπάλληλος και 16 άνθρωποι τραυματίστηκαν.

Το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν υποστήριξε ότι «το αρχηγείο της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικού Μοσάντ στο Ερμπίλ έγινε στόχος με βαλλιστικούς πυραύλους».

Ωστόσο, η περιοχή του Κουρδιστάν και η ιρακινή κυβέρνηση αρνήθηκαν αυτούς τους ισχυρισμούς του Ιράν και έκαναν σκληρές δηλώσεις.

Ο Πρόεδρος Μασούντ Μπαρζανί είπε: «Δεν μπορούμε πλέον να παραμένουμε σιωπηλοί απέναντι σε αυτήν την αδικία και την καταπίεση. Καταδίκασε σκληρά την επίθεση λέγοντας: «Η υπομονή μας έχει πλέον όρια».

Ο Πρωθυπουργός Μασρούρ Μπαρζανί περιέγραψε επίσης τις επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους κατά του Ερμπίλ ως «μια άνανδρη επίθεση χωρίς λόγο» και είπε: «Αυτές οι αβάσιμες επιθέσεις δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες με κανέναν τρόπο».

Ο Ιρακινός πρωθυπουργός Μοχάμεντ Σιά αλ-Σουντάνι χαρακτήρισε την επίθεση του Ιράν στο Ερμπίλ ως «επιθετική ενέργεια που υπονομεύει την ισχυρή σχέση μεταξύ Ιράκ και Ιράν».

Οι επιθέσεις του Ιράν προκάλεσαν επίσης μεγάλη αντίδραση στο εξωτερικό. Οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Αγγλία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Φινλανδία και τα Ηνωμένα Έθνη καταδίκασαν την επίθεση.

—

The Hellenic Information Team

Κωνσταντινούπολη: Η Ελληνίδα υπουργός είπε ότι η βίζα για τους Τούρκους θα ισχύει όλο το χρόνο

0

Ιανουάριος 17, 2024. Ελλάδα.

Η Ελληνίδα υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη δήλωσε ότι η αίτηση για βίζα κατά την άφιξη θα ισχύει όλο το χρόνο. Ο Πρόεδρος της TÜRSAB  Φιρούζ Μπαγλικάγια δήλωσε ότι θέλουν να επεκταθεί η εφαρμογή για να συμπεριλάβει και άλλα νησιά.

Η ελληνική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής την Ελληνίδα Υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, είχε επαφές στην Τουρκία και συναντήθηκε με την αντιπροσωπεία του Συνδέσμου Τουρκικών Ταξιδιωτικών Γραφείων (TÜRSAB) στην Κωνσταντινούπολη.

Η Ελληνίδα υπουργός Τουρισμού υπενθύμισε στη συνάντηση ότι πρόσφατα υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Δημοκρατίας της Τουρκίας.
Αναφορικά με το θέμα της θεώρησης εισόδου κατά την άφιξη σε 10 ελληνικά νησιά φέτος, η Κεφαλογιάννη είπε:

«Είμαστε πολύ χαρούμενοι που η αίτηση για βίζα στην άφιξη θα ξεκινήσει από τον Μάρτιο και θα συνεχιστεί όλο το χρόνο.

Θεωρούμε ότι αυτό το πρόγραμμα είναι πολύ σημαντικό και πολιτιστικά, τόσο σε ό,τι αφορά τις τουριστικές κινήσεις όσο και για να γνωριστούν οι άνθρωποι μας και να διατηρήσουν επαφή.

Αυτό που θα ήθελα να επισημάνω ιδιαίτερα είναι ότι, για εμάς, η βιωσιμότητα είναι σημαντική στον τουρισμό, όχι μόνο στον εποχιακό τουρισμό.

«Πιστεύω ότι πρέπει να το πετύχουμε και η δουλειά μας πρέπει να είναι προς αυτή την κατεύθυνση».

Ο Πρόεδρος της TÜRSAB, Φιρούζ Μπαγλικάγια:

«Η αμοιβαία τουριστική μας κίνηση είναι περίπου 500 χιλιάδες τουρίστες από τον καθένα. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αυξήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο αυτήν την ικανότητα. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου εκ μέρους όλων των ταξιδιωτικών γραφείων και του Συλλόγου μας για την αίτηση βίζας στα ελληνικά νησιά. «Φυσικά, ελπίζουμε ότι αυτή η πρακτική θα είναι μόνιμη. Ωστόσο, θα ήθελα επίσης να εκφράσω την προσδοκία μας ότι η αίτηση θεώρησης κατά την άφιξη να επεκταθεί και σε άλλα νησιά ώστε να γίνονται πιο εύκολα οι κρουαζιέρες», δήλωσε χαρακτηριστικά.

 Ntv

The Hellenic Information Team

Modi Prepares to Inaugurate Temple

0

Next Monday, Indian Prime Minister Narendra Modi will inaugurate the Ram Mandir temple in Ayodhya, in the state of Uttar Pradesh. The temple, which will be 161 feet tall once complete, is constructed on the grounds of the Babri Masjid, a mosque that stood for nearly 500 years before Hindu extremists destroyed it in 1992—a traumatic moment for Muslims in India and beyond.

Ram Mandir is meant to mark the birthplace of the Hindu god Rama, whose statue will be placed inside the temple. Sharad Sharma, a member of the trust charged with the temple’s construction and a spokesperson for the Hindu nationalist group Vishva Hindu Parishad, said recently that Ram Mandir “will be our Vatican City, the holiest site for Hindus across the world.”

The story behind the temple is characteristic of Modi’s politics during nearly a decade as prime minister: It is deeply controversial, it represents the fulfillment of a long-standing promise, and it is a savvy political move—for Modi and the ruling Bharatiya Janata Party (BJP)’s large Hindu base, that is.

In 2019, India’s Supreme Court ruled that the grounds of the destroyed Babri Masjid would be placed in a government-run trust, paving the way for the construction of Ram Mandir. The court also called for a new mosque to be erected in a prominent place. Instead, local Muslim community members were allocated space in an isolated area 15 miles from where Babri Masjid stood. They say they have received little government support for the construction of a new mosque, which has yet to begin.

Uttar Pradesh, India’s most populous state, is led by Chief Minister Yogi Adityanath, a firebrand Hindu monk and close Modi ally. Adityanath has said the temple will be a symbol of “cultural, spiritual, and social unity.” Instead, it will likely deepen tensions between Hindus and Muslims. Critics will point to the temple’s inauguration by Modi as another blow to India’s secular traditions. Like so many of Modi’s policies, the consecration will be a highly divisive affair.

The event also fulfills another of Modi’s signature promises—all tied in some way to Hindu nationalism. The first such pledge he fulfilled was the 2019 revocation of Indian-administered Kashmir’s special autonomous status, giving New Delhi more control over the Muslim-majority region. The second, in 2020, amended a citizenship law to allow refugees who fled to India from Afghanistan, Bangladesh, or Pakistan for religious persecution to qualify for Indian citizenship—but excluded Muslim refugees.

And now comes the Ram Mandir consecration, which the BJP has pushed for decades. The temple inauguration is explicitly political: It is taking place before construction is complete and well ahead of India’s national elections this spring. The BJP will reportedly praise itself for seeing the project through. Some opposition leaders are boycotting the event, denouncing it as a political gimmick.

However, Modi has cleverly framed Ram Mandir with messaging around social welfare and development. In recent days, he has also inaugurated several infrastructure projects in Ayodhya  and linked Rama’s life story to uplifting the poor. This enables him to amplify two of his major campaign themes and perhaps also to present a softer Hindu nationalism to those outside his core base who may be tougher to win over.

Modi is widely expected to win a third straight term in a few months. But with Ram Mandir, he’s sparing no effort to further position himself for electoral success, resorting to the tried-and-true tactics that have long energized his supporters and enraged his critics.

Workers are seen at the construction site of the Ram Mandir temple in Ayodhya, India, on Dec. 29, 2023.Ritesh Shukla/Getty Images

Foreign Policy

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Άρχισαν οι πτωχεύσεις;

0

 

 

του Charles Sannat

Η Galeria μοιάζει λίγο με γερμανικό αντίστοιχο των πολυκαταστημάτων Galeries Lafayette και το συγκρότημα μόλις μπήκε στη δικαστική εκκαθάριση. Επηρεάζονται έτσι οι 15.000 εργαζόμενοί της όπως και τα 92 καταστήματά της.

Περιττό να πούμε ότι αυτή η μεγάλη χρεοκοπία ανησυχεί τη Γερμανία, παρόλο που δεν είναι η μόνη δυσκολία που αντιμετωπίζει η χώρα, στην οποία οι αγρότες διαδηλώνουν μαζικά αυτή τη στιγμή με ένα απεργιακό κίνημα που φαίνεται να αυξάνεται.

Ένα άλλο σημαντικό οικονομικό πρόβλημα είναι η « η πτώση των αρχόντων της χημείας » όπως τιτλοφορείται η εφημερίδα Les Echos , η οποία εξηγεί ότι ο « ναυαρχικός τομέας της γερμανικής βιομηχανίας, η χημεία, αντιμετωπίζει μια άνευ προηγουμένου δομική κρίση. Η παραγωγή μειώθηκε κατά 11% το 2023, μετά από πτώση 10% το προηγούμενο έτος .

« Πέραν του Ρήνου, αυτός είναι αναμφίβολα ο τομέας που αντιμετωπίζει τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ο τρίτος βιομηχανικός τομέας της χώρας μετά τα αυτοκίνητα και τις εργαλειομηχανές, η γερμανική χημεία αντιμετωπίζει δομική κρίση χωρίς προηγούμενο από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Το τέλος των ρωσικών προμηθειών φυσικού αερίου και οι αλλαγές στις τιμές της ενέργειας έχουν αποσταθεροποιήσει το μοντέλο της.

Σε διάστημα δύο ετών, η χημική παραγωγή μειώθηκε κατά 21% σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας Χημικών Βιομηχανιών (VCI). Πέρυσι, οι παραγωγικές δυνατότητες του κλάδου χρησιμοποιήθηκαν κατά μέσο όρο 77%, ενώ για να υπάρξει μια κερδοφόρα δραστηριότητα απαιτείται ποσοστό 82% .

Σχεδόν ολόκληρο το γερμανικό μοντέλο βασίστηκε σε άφθονη και φθηνή ρωσική ενέργεια.

Ένα μοντέλο που μόλις κατέστρεψε ο πόλεμος στην Ουκρανία καθώς οι Αμερικανοί ζήτησαν από τη Γερμανία και την Ευρώπη να σταματήσουν να αγοράζουν ρωσική ενέργεια, φτάνοντας στο σημείο να ανατινάξουν τους αγωγούς φυσικού αερίου που συνδέουν τη Ρωσία με τη Γερμανία για να διασφαλίσουν ότι το Βερολίνο δεν μπαίνει στον πειρασμό να οπισθοχωρήσει.

Πηγή: Insolentiae

Η Κίνα επεκτείνει την επιρροή της στον Κόλπο της Βεγγάλης

0

Στην επαρχία Rakhine της δυτικής Μιανμάρ, η Κίνα πιέζει σθεναρά να επισπεύσει τις εργασίες για ένα στρατηγικό έργο λιμανιού βαθέων υδάτων. Το λιμάνι είναι μέρος της στάσιμης Ειδικής Οικονομικής Ζώνης Kyauk Phyu (SEZ).

Η στρατιωτική χούντα της Μιανμάρ, η οποία διεξάγει εμφύλιο πόλεμο με φιλοδημοκρατικές και εθνοτικές ένοπλες οργανώσεις από το πραξικόπημα του 2021, υπέγραψε πρόσφατα μια προσθήκη στη συμφωνία παραχώρησης για την Ειδική Οικονομική Ζώνη (SEZ) και το λιμάνι βαθέων υδάτων με κινεζική κρατική εταιρεία CITIC.

Η Μιανμάρ έχει δημιουργήσει μια ειδική οικονομική ζώνη (SEZ) σε τρεις ζώνες που είναι η Kyauk Phyu SEZ, η Thilawa SEZ και η Dawei SEZ. Η Ειδική Οικονομική Ζώνη Kyauk Phyu ανακοινώθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2013 μεταξύ των κυβερνήσεων της Κίνας και της Μιανμάρ στο νησί Ramree της Πολιτείας Rakhine. Τον Δεκέμβριο του 2015, η κινεζική επιχείρηση CITIC Group ανακοινώθηκε ως η νικήτρια του έργου.

Το 2017, η Πολιτεία Ραχίν της Μιανμάρ έγινε μάρτυρας στρατιωτικών επιχειρήσεων εκκαθάρισης εναντίον του κυρίως μουσουλμανικού πληθυσμού Ροχίνγκια μετά από επιθέσεις του Στρατού Σωτηρίας των Ροχίνγκια του Αρακάν (ARSA).

Τα αμφιλεγόμενα κινεζικά έργα στο Rakhine περιλαμβάνουν την Ειδική Οικονομική Ζώνη Kyauk Phyu και τους αγωγούς αερίου και πετρελαίου που περνούν από το Rakhine στην επαρχία Yunnan της Κίνας. Και τα δύο αυτά έργα αποτελούν βασικά στοιχεία του Οικονομικού Διαδρόμου Κίνας-Μιανμάρ (CMEC), μιας κινεζικής Πρωτοβουλίας Belt and Road, εστιασμένη στις υποδομές.

Ο δήμος Kyauk Phyu είναι η πηγή ενός διπλού αγωγού πετρελαίου και φυσικού αερίου που διασχίζει τέσσερις πολιτείες και περιοχές στη δυτική επαρχία Yunnan της Κίνας. Ένας τερματικός σταθμός εκφόρτωσης αργού πετρελαίου βρίσκεται στο νησί Madei, δίπλα στο Kyauk Phyu. Εκτός από τη λιμενική εγκατάσταση βαθέων υδάτων, η Ειδική Οικονομική Ζώνη Kyauk Phyu θα περιλαμβάνει μια βιομηχανική ζώνη και ένα πολυτελές οικιστικό έργο σε συνολική έκταση 4.300 στρεμμάτων.

Αν και οι λεπτομέρειες της πρόσφατης προσθήκης είναι σπάνιες, φέρεται ότι η στρατιωτική χούντα πρόσφερε παραχωρήσεις στην κινεζική κρατική εταιρεία CITIC. Το λιμάνι βαθέων υδάτων Kyauk Phyu και η Ειδική Οικονομική Ζώνη Kyauk Phyu, αξίας 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, θα αναπτυχθούν μέσω μιας κοινοπραξίας μεταξύ της CITIC Myanmar Port Investment Ltd, η οποία κατέχει το 70% των μετοχών, και της Επιτροπής Διαχείρισης Kyauk Phyu SEZ, που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση της Μιανμάρ.

Λεπτομέρειες σχετικά με την προσθήκη δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας-Μυανμάρ (CMEC), συγκρίσιμος με παρόμοια κινεζικά έργα στο Πακιστάν και το Νεπάλ, το CPEC και το CNEC, σκιαγραφεί τη μαζική ανάπτυξη υποδομών που περιλαμβάνει την κατασκευή λιμένων, δρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών στις περιφερειακές χώρες της Ινδίας.

Το CMEC παραμερίζει τον προηγούμενο «Οικονομικό Διάδρομο Μπανγκλαντές, Κίνα, Ινδία και Μιανμάρ» (BCIMEC), γνωστό και ως Φόρουμ Κουνμίνγκ, το οποίο ξεκίνησε το 1999, με τη συνδεσιμότητα των μεταφορών ως το κύριο θεματολόγιο αυτής της υποπεριφερειακής πρωτοβουλίας.

Αλλά μετά την επίσκεψη του Κινέζου προέδρου Xi Jinping τον Ιανουάριο του 2020 στη Μιανμάρ και την υπογραφή 33 συμφωνιών, η CMEC έγινε μια εντελώς νέα διάσταση επενδύσεων στη Μιανμάρ, παρακάμπτοντας το BCIMEC.

ΚΙΝΑ-ΚΑΡΑΒΙ

Η Κίνα έχει επενδύσει πολλά στην ανάπτυξη εμπορικών εγκαταστάσεων, ειδικά σε χώρες που πέφτουν στον Ινδικό Ωκεανό. Η Κίνα συνδέεται με τη Μιανμάρ μέσω του Yunnan με το AH-14: Kunming City στο Mandalay μέσω Ruili-Muse-Lashio. Η σύνδεση υδάτινων μεταφορών είναι εφικτή μεταξύ τμημάτων του Γιουνάν και της Μιανμάρ χρησιμοποιώντας το λιμάνι του ποταμού στο Bhamo στον ποταμό Irrawaddy που οδηγεί στον Ινδικό Ωκεανό.

Προκειμένου να διασφαλιστεί η φυσική ασφάλεια αυτών των έργων υποδομής στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο Μιανμάρ, η Κίνα έχει εισαχθεί ως διαπραγματεύτρια μεταξύ της στρατιωτικής χούντας και των εθνοτικών ομάδων. Πιστεύεται ότι το κινεζικό Πολεμικό Ναυτικό έχει πρόσβαση στις εγκαταστάσεις του θαλάσσιου λιμένα της Μιανμάρ και έχει σταθμούς ραντάρ εκεί ως μέρος μιας προηγούμενης κοινής συμφωνίας πληροφοριών.

Η φάση κατασκευής και η καθημερινή λειτουργία των κινεζικών φυσικών υποδομών συνεπάγονται αρνητικές κοινωνικές επιπτώσεις, οι οποίες βαρύνουν δυσανάλογα τις τοπικές κοινωνίες.

Η διαδικασία απόκτησης γης για την SEZ στερείται διαφάνειας και οι τοπικές κοινότητες δεν έχουν ιδέα ακόμη πώς εντάσσονται στο πλαίσιο CMEC. Ο νόμος για τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (SEZ) της Μιανμάρ του 2014 δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις του διεθνούς δικαίου για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προηγούμενες εγκαταστάσεις υποδομής που κατασκευάστηκαν για την SEZ Kyauk Phyu είχαν ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου για τα άτομα που εκτοπίστηκαν από τη γεωργική γη.

Θεωρούμενα μαζί με το λιμάνι Gwadar στο Πακιστάν, τη Ζώνη Βιομηχανικής Ανάπτυξης κοντά στο Chittagong και το λιμάνι βαθιάς θάλασσας Payra στο Μπαγκλαντές και το λιμάνι Kyauk Phyu και την SEZ, τα κινεζικά έργα συνδεσιμότητας στην περιοχή της Ινδίας έχουν τη δυνατότητα να αναδυθούν ως επέκταση της γεωπολιτικής στρατηγικής να περιορίσει την επιρροή του Νέου Δελχί στη Νότια Ασία.

ΠΗΓΗ: Infognomonpolitics.gr

Η ΑΦΡΙΚΗ ΤΟ 2024

0

Τι διακυβεύεται για την Αφρική το 2024;

Από έτος εκλογών, σε πολλαπλές συνόδους κορυφής, καθώς και σε εστίες συγκρούσεων και επιβαρύνσεις χρέους, το 2024 θα έχει ανάμεικτες εξελίξεις για την αφρικανική ήπειρο.

10 Ιανουαρίου 2024

Δρ Alex Vines OBE
Διευθυντής Έρευνας, Πρόγραμμα Αφρικής

Η Αφρική το 2024 θα είναι η δεύτερη ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομική περιοχή στον κόσμο (μετά την Ασία) με 4%, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), αλλά πίσω από την εκτίμηση κρύβεται μια λιγότερο ευοίωνη πραγματικότητα.

Νέες συγκρούσεις, περισσότερα στρατιωτικά πραξικοπήματα, η ανανεωμένη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας και ο παρατεινόμενος πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας συμβάλλουν στην καταστολή της ανάπτυξης σε ολόκληρη την ήπειρο.

Πολλά αφρικανικά κράτη υπέφεραν ήδη λόγω της αργής ανάκαμψης μετά τον COVID-19, των κλιμακώσεων της κλιματικής αλλαγής, της αυξημένης επισιτιστικής ανασφάλειας, της πολιτικής αστάθειας, της αδύναμης παγκόσμιας ανάπτυξης και των υψηλών επιτοκίων. 33 από τα κράτη της ηπείρου ταξινομούνται ως λιγότερο ανεπτυγμένα.

Αυτοί οι οικονομικοί κραδασμοί έχουν ωθήσει περίπου 55 εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια από το 2020 και ανέτρεψαν την πρόοδο που σημειώθηκε για περισσότερες από δύο δεκαετίες στη μείωση της φτώχειας.

Δεν είναι όλα τα νέα άσχημα. Η Νότια Αφρική πρόκειται να ξεπεράσει τη Νιγηρία και την Αίγυπτο ως η μεγαλύτερη οικονομία της ηπείρου το 2024, προβλέπει το ΔΝΤ. Ορισμένες αφρικανικές περιοχές αναμένεται επίσης να έχουν καλύτερη απόδοση από άλλες. Η Ανατολική Αφρική, για άλλη μια φορά, αναμένεται να έχει καλύτερες επιδόσεις – η τοποθεσία, η ανθρώπινη και φυσική υποδομή και η πολιτική έχουν συμβάλει σε αυτή την τάση.

Επιβαρύνσεις χρέους

Η συζήτηση για το αφρικανικό χρέος θα έχει εξέχουσα θέση το 2024. Τα αυξημένα επιτόκια και το ισχυρότερο δολάριο καθιστούν πιο δαπανηρή για τις αφρικανικές χώρες την εξυπηρέτηση του χρέους σε δολάρια, κάτι που έχει ωθήσει ορισμένες χώρες σε περαιτέρω ανησυχία.

Στις αρχές του 2024, εννέα αφρικανικά κράτη αντιμετωπίζουν προβλήματα χρέους, άλλα 15 βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο και 14 σε μέτριο κίνδυνο. Η Ζάμπια και η Γκάνα αθέτησαν τα χρέη τους, ενώ πρόσφατα προσχώρησε και η Αιθιοπία.

Ωστόσο, ένα παναφρικανικό σύστημα πληρωμών που θα επιτρέπει στα αφρικανικά κράτη να συναλλάσσονται μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας τα δικά τους νομίσματα, κερδίζει δυναμική. Αυτό το παναφρικανικό σύστημα πληρωμών και διακανονισμού, που αναπτύχθηκε από την Afreximbank, φιλοξενείται από την Κένυα. Όλες οι κεντρικές τράπεζες αναμένεται να ενταχθούν μέχρι το τέλος του 2024, ακολουθούμενες από πολλές εμπορικές τράπεζες μέχρι το τέλος του 2025.

Εμπορεύματα

Η εστίαση στην πρόσβαση σε στρατηγικά και κρίσιμα ορυκτά από την Αφρική και στην προστασία των αλυσίδων εφοδιασμού τους, θα συνεχίσει να είναι στο επίκεντρο των ξένων δυνάμεων. Η Αφρική είναι πλούσια σε στρατηγικά ορυκτά, όλα απαραίτητα για τις σύγχρονες τεχνολογίες.

Φέτος θα είναι το πρώτο πλήρες έτος λειτουργίας του αναβαθμισμένου διαδρόμου Lobito στην Αγκόλα, ενός σιδηροδρομικού έργου που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ που θα συνδέσει τελικά τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) και τα κοιτάσματα ορυκτών της Ζάμπια με τις ακτές του Ατλαντικού.

Λόγω της αυξημένης ζήτησης και των τιμών, ορισμένες αφρικανικές κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να αναθεωρούν τις συμβάσεις τους με εταιρείες εξόρυξης και να αναζητούν πρόσθετη αξία. Σημαντικές επαναδιαπραγματεύσεις συμβάσεων βρίσκονται σε εξέλιξη στη Μποτσουάνα και τη ΛΔΚ και υπάρχουν νέοι κανονισμοί εξόρυξης στο Μάλι και την Μπουρκίνα Φάσο.

Σημεία σύγκρουσης

Η επιδείνωση της πολιτικής αστάθειας σε μέρη της ηπείρου, που χαρακτηρίζεται από τα εννέα στρατιωτικά πραξικοπήματα από το 2020, συμπεριλαμβανομένης της Γκαμπόν και του Νίγηρα το 2023, έχουν οξύνει το ενδιαφέρον για την λειτουργία του κράτους σύμφωνα με το σύνταγμα. Οι χώρες που βρίσκονται ήδη υπό στρατιωτική ηγεσία είναι ολοένα και πιο ασταθείς, όπως η Μπουρκίνα Φάσο, το Μάλι και ο Νίγηρας, και σε αυτές είναι πιθανά νέα πραξικοπήματα.

Η περιοχή του Σάχελ θα συνεχίσει να είναι το επίκεντρο της τρομοκρατίας το 2024. Το 2023, η υποσαχάρια Αφρική αντιπροσώπευε το 48 τοις εκατό των παγκόσμιων θανάτων από την τρομοκρατία.

Στρατιωτικές συγκρούσεις στην Αφρική (2024)

Οι επιθέσεις έχουν εξαπλωθεί πέρα από ιστορικά hotspots όπως το Σαχέλ και το Κέρας της Αφρικής στη Νότια Αφρική και τις παράκτιες περιοχές της Δυτικής Αφρικής. Οι παρατεταμένες συγκρούσεις, το κακό κράτος δικαίου, οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι διακρίσεις, ο αποκλεισμός και η ανεργία συνέβαλαν σε αυτήν την κρίση.

Άλλα εστιακά σημεία συγκρούσεων θα συνεχίσουν να προκαλούν ανησυχία το 2024, ιδιαίτερα η ανατολική ΛΔΚ, η βόρεια Μοζαμβίκη, τμήματα του Καμερούν και της Σομαλίας, ενώ είναι πιθανή άλλη μια έξαρση στην Αιθιοπία. Η ένοπλη σύγκρουση του Σουδάν θα μπορούσε να εξελιχθεί προς μια de facto διχοτόμηση της χώρας.

Αρχαιρεσίες

Αυτή είναι μια χρονιά ρεκόρ για τις εκλογές παγκοσμίως και η Αφρική θα έχει 17 εθνικές προεδρικές ή/και νομοθετικές εκλογές.

Ένα δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 2023 για την έγκριση ενός νέου συντάγματος για το Τσαντ, μετά από σχεδόν τρία χρόνια μετάβασης από τον στρατιωτικό νόμο, αναμένεται να ανοίξει το δρόμο στον μεταβατικό πρόεδρο Μαχαμάτ Ντεμπί να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος στις εθνικές εκλογές του 2024.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΜΟΖΑΜΒΙΚΗΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΝΕΟ ΠΡΟΕΔΡΟ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ, ΟΠΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΟ ΑΝ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΟΩΝ ΚΟΜΜΑ (ANC, AFRICAN NATIONAL CONGRESS, ΕΘΝΙΚΟ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΟΓΚΡΕΣΣΟ) ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.

Στην Αναπτυξιακή Κοινότητα Νότιας Αφρικής (SADC), η Μποτσουάνα, οι Κομόρες, ο Μαυρίκιος, η Ναμίμπια, η Μοζαμβίκη και η Νότια Αφρική θα προσέλθουν στις κάλπες και στην Οικονομική Κοινότητα των Κρατών της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS), η Γκάνα, πιθανώς η Γουινέα Μπισάου, η Σενεγάλη και το Τόγκο. Στη Μπουρκίνα Φάσο και στο Μάλι, η μετάβαση από το στρατιωτικό νόμο παραμένει αβέβαιη καθώς οι χούντες τους συνεχίζουν να την αναβάλλουν.

Οι εκλογές που θα εξεταστούν περισσότερο θα είναι της Μοζαμβίκης, η οποία θα έχει νέο πρόεδρο (ο νυν πρόεδρος αποχωρεί) και της Νότιας Αφρικής, όπου όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο εάν το κυβερνών ANC μπορεί να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία.

Οι προεδρικές εκλογές της Σενεγάλης τον Φεβρουάριο θα είναι σκληρές και του Δεκεμβρίου στην Γκάνα ενδέχεται να οδηγήσουν στην ήττα του Εθνικού Πατριωτικού Κόμματος και στην επιστροφή του πρώην προέδρου Τζον Μαχάμα και του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματός του στην εξουσία.

Οι εκλογές της Αλγερίας και της Τυνησίας θα τραβήξουν την προσοχή, οι εκλογές στις Κομόρες, τη Μαυριτανία, τη Ρουάντα και πιθανώς το Νότιο Σουδάν αναμένεται να επιβεβαιώσουν την νίκη των νυν προέδρων τους.

Άλλα εστιακά σημεία συγκρούσεων θα συνεχίσουν να προκαλούν ανησυχία το 2024, ιδιαίτερα η ανατολική ΛΔΚ, η βόρεια Μοζαμβίκη, τμήματα του Καμερούν και της Σομαλίας, ενώ είναι πιθανή άλλη μια έξαρση στην Αιθιοπία. Η ένοπλη σύγκρουση του Σουδάν θα μπορούσε να εξελιχθεί προς μια de facto διχοτόμηση της χώρας.

 

Πολλαπλές σύνοδοι κορυφής

Η πρώτη Σύνοδος Κορυφής Σαουδικής Αραβίας-Αφρικής (Νοέμβριος 230

Αυτή θα είναι μια πολυάσχολη χρονιά διεθνών συνόδων κορυφής για τους ηγέτες της Αφρικής. Τον Νοέμβριο του 2023, η πρώτη σύνοδος κορυφής Σαουδικής Αραβίας-Αφρικής φιλοξενήθηκε στο Ριάντ, η τελευταία σε έναν αυξανόμενο κατάλογο συνόδων κορυφής «Africa+1».

Προσήλκυσε πάνω από 50 ηγέτες, σε σύγκριση με τη δεύτερη σύνοδο κορυφής Ρωσίας-Αφρικής στην Αγία Πετρούπολη τον Αύγουστο του 2023, η οποία προσήλκυσε 17 ηγέτες. Όπως και η Ρωσία, ωστόσο, η Σαουδική Αραβία κάλεσε χώρες των οποίων είχε ανασταλεί η συμμετοχή στην AU (African Union, Αφρικανική Ένωση).

Θα προσκαλέσει το Πεκίνο τις χούντες της Αφρικής στο ένατο Φόρουμ για τη Συνεργασία Κίνας-Αφρικής το 2024; Το ερώτημα τίθεται καθώς νέα στοιχεία δείχνουν ότι ο δανεισμός που παρέχει στην Αφρική έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων σχεδόν δύο δεκαετιών.

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΘΑ ΑΥΞΗΘΕΙ ΤΟ 2024, ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥΣ Ή ΝΑ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΛΑΙΕΣ.

Φέτος θα παρατηρηθεί αυξημένος ρυθμός στο φόρουμ των αγορών. Μια δεύτερη Επενδυτική Σύνοδος ΗΒ-Αφρικής στο Λονδίνο έχει προγραμματιστεί για τον Μάιο του 2024 και έχουν προσκληθεί 25 κυβερνήσεις.

Μια διάσκεψη Ιταλίας-Αφρικής θα πραγματοποιηθεί στις αρχές του 2024 και η Ρώμη, η οποία είναι πρόεδρος της G7, έχει δεσμευτεί να κάνει την ήπειρο κεντρικό θέμα όσο βρίσκεται στο τιμόνι.

Η επόμενη Σύνοδος Κορυφής Κορέας-Αφρικής θα διεξαχθεί τον Ιούνιο του 2024 και το Νέο Δελχί έχει ανακοινώσει ότι η επόμενη τριετής Σύνοδος Κορυφής Ινδίας-Αφρικής έχει προγραμματιστεί για το 2024.

Ινδός πρόεδρος της G20 

Υπό την προεδρία της Ινδίας στην G20, τον Αύγουστο του 2023, η Αφρικανική Ένωση εντάχθηκε στον οργανισμό και έχει το ίδιο καθεστώς με την ΕΕ, προηγουμένως το μόνο περιφερειακό μπλοκ με πλήρη ένταξη. Ο προηγούμενος χαρακτηρισμός του ήταν «προσκεκλημένος διεθνής οργανισμός».

Από τον Ιανουάριο του 2024, οι BRICS επεκτάθηκαν για να συμπεριλάβουν δύο αφρικανικά έθνη — την Αίγυπτο (που εκπροσωπεί την Αφρική και τον αραβικό κόσμο) και την Αιθιοπία (κεντρικά γραφεία της Αφρικανικής Ενωσης).

Ο Σέλσο Αμορίμ, ειδικός σύμβουλος της προεδρίας της Βραζιλίας για τις διεθνείς υποθέσεις, είπε ότι η Αφρική θα έχει κεντρική θέση στην εξωτερική πολιτική της Βραζιλίας το 2024. Η Βραζιλία προεδρεύει της G20 το 2024.

Η διεθνής σύμπλεξη με την Αφρική θα αυξηθεί το 2024 και πολλά αφρικανικά κράτη χαιρετίζουν αυτήν την εξέλιξη και προσπαθούν να διαφοροποιήσουν τις παγκόσμιες συνεργασίες τους ή να αναβιώσουν παλιές.

Η διαχείριση του τρόπου προώθησης των εθνικών, περιφερειακών και ηπειρωτικών προτεραιοτήτων με τον αυξανόμενο αριθμό αλλοδαπών μνηστήρων θα απαιτήσει από τα αφρικανικά κράτη να δώσουν καλύτερες προτεραιότητες και θα μπορούσε να οδηγήσει σε δύσκολες επιλογές, συχνότερα.

www.chathamhouse.org