Αρχική Blog Σελίδα 1474

Κ. Κυριακόπουλος: το μεταπολεμικό γεωστρατηγικό καλάθι για την Ρωσία δεν θα είναι αμιγές και μονοδιάστατο

0

Όχι βέβαια… Η διαφαινόμενη νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας, όταν προκύψει τελεσίδικα και με οριστικοποιημένες πλέον τις όποιες ανατροπές επί του πεδίου, προφανώς και δεν θα συνιστά λόγο θριαμβολογίας και πανηγυρισμών και φυσικά δεν μπορεί να τροποποιήσει, ούτε κατ’ ελάχιστον, τις εκτιμήσεις που έχουμε διατυπώσει κατά το παρελθόν, αναφορικά με την ουσιαστική αποτίμηση της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης και πιο ιδιαίτερα με το πραγματικό περιεχόμενο που θα καταγραφεί στο δυναμικά μεταβαλλόμενο Ρωσικό γεωστρατηγικό καλάθι…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Γιατί σε ότι μας αφορά, από την αρχή θεωρήσαμε δεδομένη την στρατιωτική νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας (αυτό δα έλειπε… Να μην ήταν και δεδομένη). Αυτό που κάναμε ήταν να μιλήσουμε καθαρά για στρατηγική και όχι για στρατιωτική ήττα στις εκτιμήσεις μας και εμμένουμε σ αυτές…

Δεύτερον: Διότι η στρατιωτική νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας, μπορεί μεν να συνδυάζεται με σημαντικές ανατροπές στους σχεδιασμούς της Δυτικής συμμαχίας που δεν ευοδώθηκαν, καθώς και με συγκεκριμένα ωφελήματα αλλά και επιδόσεις που σχετίζονται με τις αντοχές της Ρωσικής Οικονομίας, η οποία τελικά δεν εκάμφη ως ήταν επιδιωκόμενο από τις πολλαπλές Δυτικές κυρώσεις, ωστόσο οι ευρύτερες γεωστρατηγικές ανατροπές που έχουν συντελεστεί, διαμορφώνουν μια καινούρια κατάσταση που σε καμία περίπτωση ΔΕΝ διευρύνει και ΔΕΝ ισχυροποιεί το ρωσικό γεωστρατηγικό κεφάλαιο, σταθμισμένο φυσικά από την σκοπιά μιας Υπερδύναμης. Έτσι…

Α. Ο ηγεμονικός ρόλος που διαδραμάτισε η Ρωσία στον μετασοβιετικό χώρο των κεντρασιατικών Δημοκρατιών, αμφισβητήθηκε σοβαρά έως και αποδομήθηκε πλήρως σε ορισμένες περιπτώσεις (βλέπε ουσιαστική ρήξη των σχέσεων με την Αρμενία, διαρκείς και ανατροφοδοτούμενοι κλυδωνισμοί των σχέσεων με το Καζακστάν, δυναμική γεωστρατηγική χειραφέτηση των τουρκόφωνων Δημοκρατιών που όλο και πιο φωναχτά πίνουν νερό στο όνομα της Τουρκίας κλπ)…

Β. Οι επιχειρησιακές και λοιπές ανάγκες της Ρωσίας, που προέκυψαν προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι πρωτογενείς – και όχι μόνο συνέπειες – της πολεμικής επιχείρησης, έδωσαν νέα ώθηση σε δυνάμεις ανταγωνιστικές αλλά και εξαιρετικά φιλόδοξες που διεκδικούν αναβαθμισμένο ρόλο στο περιφερειακό και ευρύτερα στο διεθνές status. Έτσι…

Στο «έφορο» και εξαιρετικά παραγωγικό έδαφος των συνεπειών της πολεμικής επιχείρησης, αναβαθμίστηκε σημαντικά ο ρόλος της Τουρκίας η οποία μπορεί πλέον να λειτουργεί εκβιαστικά έναντι της Ρωσίας… Η Κίνα εργαλειοποιεί συγκεκριμένη ενότητα πρακτικών μέσα από τις οποίες επιδιώκει να δορυφοροποιήσει την Ρωσία στο πλαίσιο των δικών της ευρύτερων γεωστρατηγικών σχεδιασμών… Ομοίως και το Ιράν διεκδικεί έναν αισθητά αναβαθμισμένο ρυθμιστικό περιφερειακό ρόλο κοκ… Και φυσικά μικρότερες δυνάμεις οι οποίες προσφέρουν υπηρεσίες «επιμελητείας» σήμερα για την εξυπηρέτηση των Ρωσικών αναγκών, είναι φανερό ότι το κάνουν με το αζημίωτο, ενώ θα πρέπει να θεωρείται αναμενόμενη η περαιτέρω διεύρυνση της λίστας των απαιτήσεών τους (βλέπε για παράδειγμα την Βόρεια Κορέα κλπ).

Γ. Οι γεωστρατηγικοί αναπροσανατολισμοί που καταγράφονται ως συνέπεια του Ρωσοουκρανικού πολέμου, τροποποιούν υποχρεωτικά την ίδια την φυσιογνωμία της πρώην υπερδύναμης, αφού… Απομυθοποίησαν στην πράξη το πραγματικό μέγεθος της συμβατικής στρατιωτικής της ισχύος και ικανότητας… Διέρρηξαν τους θεμελιώδεις διαύλους που συνέθεταν τα ταυτοτικά της χαρακτηριστικά ως δύναμη με ενεργό και εν δυνάμει συμπρωταγωνιστικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή αλλά και ευρύτερα στην Δυτική Αρχιτεκτονική… Μετατόπισαν μοιραία και προς Ανατολάς το εύρος των δυνατοτήτων της σε περιφερειακές παρεμβάσεις, υποβαθμίζοντας και την ίδια από υπερδύναμη στο πλαίσιο ενός διπολικού κόσμου, σε περιφερειακή δύναμη σε ένα έντονα ανταγωνιστικό και συγκρουσιακό πολυπολικό περιβάλλον, στο οποίο όμως διατηρεί την δυνατότητα αποσπασματικών παρεμβάσεων που υπερβαίνουν περιστασιακά τα όρια αυτού του χώρου, μέσω των BRICS αλλά και του OPEC+.

Είναι λοιπόν φανερό, ότι το μεταπολεμικό γεωπολιτικό «ταμείο» για την Ρωσία, δεν θα είναι αμιγές και μονοδιάστατο. Θα είναι συνισταμένη πολλών και κρίσιμων παραμέτρων, που εκ των πραγμάτων θα επαναπροσδιορίσουν το σύνολο των γεωστρατηγικών της προσανατολισμών αλλά και των νέων τακτικών που θα κληθούν να τους υπηρετήσουν, σε περιβάλλοντα νέων ισορροπιών, νέων πολυσύνθετων περιφερειακών ανταγωνισμών, νέων πολυπαραμετρικών προκλήσεων, αλλά και νέων αναβαθμισμένων συστημικών απειλών αλλά και κινδύνων αναφορικά με την ίδια την γεωστρατηγική της υπόσταση.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η είσοδος και κυρίως η έξοδος μιας υπερδύναμης που θα έχει επιλέξει την άμεση εμπλοκή της σε μια περιφερειακή πολεμική επιχείρηση διαρκείας, παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα και αυτά δεν κρίνονται από την όποια καθαρή ή αμφιλεγόμενη νίκη μπορεί να καταγράφεται «στα σημεία». Κρίνονται…

Πρώτον: Από την επιχειρησιακή της ικανότητα να επιβεβαιώσει και να ισχυροποιήσει στο πεδίο το αδιαμφισβήτητο της ιδιότητάς της ως Υπερδύναμη. Και…

Δεύτερον: Από την ικανότητα και την ευστοχία των επιτελών της, οι οποίοι οφείλουν να αξιοποιήσουν συνδυαστικά και απολύτως στοχευμένα, μια σειρά από κρίσιμα πλεονεκτήματα (όπως ο αιφνιδιασμός, η αποτελεσματικότητα, η πολυεπίπεδη διπλωματικοπολιτική κινητικότητα κλπ) ούτως ώστε η έξοδος από την σύγκρουση, να είναι στρατηγικό πλεονέκτημα επιλογής της και η επόμενη μέρα να την βρει με ενισχυμένη την διεθνή της θέση και με διευρυμένη την δυνατότητα παρέμβασης σε κρίσιμα περιφερειακά στοιχήματα ενδιαφέροντός της. Η αναγκαστική μετακόμιση (βλέπε εξορία) σε άλλη γεωπολιτική γειτονιά, ΔΕΝ είναι επιλογή Υπερδύναμης και εν τέλει ΔΕΝ δικαιώνει ρόλο στο Διεθνές Σύστημα σε μια εποχή που επαναπροσδιορίζεται η νέα ισορροπία ισχύος.

Εκκλησία της Αλβανίας για ομόφυλα: «Το παρά φύσιν δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξεις»

2

Κάθετα αντίθετη στο νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια είναι και η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας, η οποία τόνισε μεταξύ άλλων ότι «το παρά φύσιν δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξεις» σε επίσημη ανακοίνωση.  Ολόκληρη η γραπτή δήλωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας:

«Είναι πασίγνωστο ότι η διαιώνιση της ανθρωπότητας έχει στηριχθεί στην ύπαρξη δύο φύλων και στην ένωσή τους. Κανείς πολιτισμός, θρησκεία ή σύστημα νόμων (Σόλων, Πλάτων κ.λπ.) δεν θεσμοθέτησε τη συμβιωση των ομοφυλοφίλων ως γάμο.Το παρά φύσιν δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξες. Αντίθετα, ένας τέτοιος νόμος προσβάλλει τη δημιουργία.

Δεν αποτελεί κοινωνική πρόοδο αλλά σύγκρουση με τη φυσική τάξη, κατήφορο.
Η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να διατυπώνει με σαφήνεια την έννοια και την αξία του γάμου, τη σημασία της οικογένειας και της τεκνογονίας σύμφωνα με τα ιερά κείμενά της και την κατά τους αιώνας παράδοσή της (Όπως δηλώθηκε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη το 2016)».

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

0

 

Του Παντελή Σαββίδη

Υπάρχουν ορισμένες κινήσεις της εξωτερικής αλλά και εσωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης που είναι, εντελώς, ανεξήγητες. Στα εσωτερικά είναι ακατανόητη η επιμονή του κ. Μητσοτάκη να περάσει την θέση του περί ομόφυλων ή  ομοφυλόφιλων ζευγαριών από τη βουλή, έστω, και αν για πρώτη φορά έρχεται σε τέτοια διάσταση με τους βουλευτές του κόμματός του και, κυρίως, με την παραδοσιακή εκλογική βάση της Νέας Δημοκρατίας που οιονεί είναι συντηρητική.

Υπάρχει εξήγηση. Ο κ. Μητσοτάκης προσήλθε ασθμένως στην χορεία των εφαρμοστών πολιτικής που διαμορφώνεται σε διεθνή κέντρα και δημιουργούν τις παγκόσμιες τάσεις. Και εν προκειμένω η τάση είναι η προοπτική συνύπαρξης ανθρώπου μηχανής μέσα στον βιολογικό ορίζοντα ακόμη και ανθρώπων που διανύουν την 7η δεκαετία της ζωής τους. Η δυναμική αυτή είναι αναπόφευκτη. Τα διεθνή κέντρα διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για την υποδοχή της. Και οι προϋποθέσεις αυτές οδηγούν σε μια κατά το δυνατόν ουδετεροποίηση του ανθρώπου και «βιολογικοποίηση» της μηχανής. Το πως θα γίνει είναι θέμα των αρμοδίων επιστημόνων. Πάντως, το σχέδιο προχωρά.

Εκεί, όμως, που για τη στήλη έχει ενδιαφέρον είναι να διερευνήσει τις προοπτικές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε μια περιοχή που βρίσκεται σε ρευστότητα και δεν μπορεί, η Ελλάδα, να μην έχει παρουσία: την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή. Και να θέλει η Αθήνα να αποφύγει εμπλοκή δεν μπορεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι επιθέσεις των Χούτι κατά πλοίων που πλέουν στην Ερυθρά Θάλασσα αρκετά από τα οποία θα είναι ελληνικά. Αλλά αυτή είναι μια παράπλευρη αιτία αναγκαστικής παρουσίας.

Το ανοικτό κυπριακό ως θέματος εισβολής και κατοχής και οι ισορροπίες που ανατράπηκαν και επαναδιαμορφώνονται στην περιοχή εντάσσουν και την Ελλάδα στο γεωπολιτικό παίγνιο για να προστατεύσει τα συμφέροντά της.

Η ελληνική παρουσία, παλαιότερα, στον επίμαχο αυτό χώρο ήταν προσεκτική και εξισορροπιτική. Η Αθήνα μιλούσε με όλους. Αναγνωριζόταν ο ρόλος της και η εκτίμηση που είχαν για την Ελλάδα οι λαοί της Μέσης Ανατολής λόγω του ανεξίτηλου αποτυπώματος που άφησαν τα ελληνιστικά χρόνια.

Σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης αντί να ακολουθήσει μια ανάλογη πολιτική, η οποία θα εξυπηρετούσε καλύτερα και το Ισραήλ, έσπευσε να πάρει σαφή και μονομερή θέση από την αρχή της κρίσης που προκάλεσε η τρομοκρατική ενέργεια της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου και εμβάθυνε η χωρίς όρια απάνθρωπη επιθετικότητα του Ισραήλ για την οποία καταγγέλθηκε στο Διεθνές Δικαστήριο για γενοκτονία.

Επανέλαβε, δηλαδή, ο κ. Μητσοτάκης αυτό που έκανε και με τον πόλεμο στην Ουκρανία όπου σωστά κατήγγειλε την ρωσική εισβολή αλλά δεν χρειαζόταν να προσφερθεί στο ρόλο του πρωτοπαλίκαρου κατά της Ρωσίας. Η στάση του έχει καταγραφεί στη ρωσική θεσμική μνήμη και η Ελλάδα, όχι ο κ. Μητσοτάκης, θα πληρώσει τα επίχειρα την κατάλληλη στιγμή.

Μια ισραηλινή ακραία συμπεριφορά απέναντι στους Παλαιστίνιους τους οποίους περιόρισε στη νότιο Γάζα και τους βομβαρδίζει ανηλεώς και αδιακρίτως (για πολλούς στη διεθνή κοινότητα το Ισραήλ διαπράττει το έγκλημα της γενοκτονίας αλλά περί αυτού θα αποφανθεί το Διεθνές Δικαστήριο) απειλεί να οδηγήσει τον πόλεμο εκτός ορίων, όχι, μόνο, έντασης αλλά και γεωγραφικών. Αν ανοίξει το Κουτί της Πανδώρας υπάρχουν πολλά κακά της περιοχής που θα βγουν από μέσα.

Το Ιράν δείχνει μια αυτοσυγκράτηση ως προς την εμπλοκή του στον πόλεμο, όπως και η Χεζμπολάχ (στρατηγική υπομονή αποκαλείται, όπως και της Ρωσίας στην Ουκρανία) αλλά αν το Ισραήλ εισβάλλει στο Λίβανο καταδιώκοντας την Χεζμπολάχ δεν είναι σίγουρο ότι η Τεχεράνη θα συνεχίσει να απέχει.

Στις αρχές του μήνα στην πόλη Κερμάν του Ιράν πραγματοποιήθηκε τρομοκρατική επίθεση κατά τη διάρκεια τελετής στη μνήμη του ιρανού στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί από την οποία σκοτώθηκαν περίπου 100 άνθρωποι. Την ευθύνη της επίθεσης ανέλαβε το ISIS αλλά οι Ιρανοί θεώρησαν πως πίσω της κρύβεται το Ισραήλ.

Σε αντίποινα το Ιράν εξαπέλυσε πριν λίγες ημέρες πυραυλικές βαλλιστικές επιθέσεις και επιθέσεις με drones κατά στόχων στη Συρία, το Ιράκ και το Πακιστάν. Στο Ιράκ, συγκεκριμένα στο Ερμπίλ, το Ιράν υποστήριξε πως χτύπησε βάση της Μοσσάντ αλλά το Ιράκ αντέδρασε έντονα υποστηρίζοντας πως σκοτώθηκε ένας κούρδος επιχειρηματίας, μέλη της οικογένειάς του και φιλοξενούμενοί του και ο στόχος δεν ήταν ισραηλινών συμφερόντων.

Ενώ το Ιράκ κατέφυγε σε διεθνείς οργανισμούς, το Πακιστάν ανταπέδωσε το χτύπημα.

Την Πέμπτη χτύπησε στόχους στην επαρχία Σιστάν του Βελουχιστάν η οποία ανήκει στο Ιράν (το μεγαλύτερο μέρος του διαιρεμένου Βελουχιστάν ανήκει στο Πακιστάν) υποστηρίζοντας ότι στόχευσε στρατιωτικούς στόχους της οργάνωσης BLF (Απελευθερωτικό Μέτωπο του Βελουχιστάν) η οποία επιδιώκει την ανεξαρτητοποίηση του Βελουχιστάν από το Πακιστάν.

Και το Ιράν όταν χτύπησε στο Πακιστάν στόχευσε την οργάνωση Jaish al Adl (JAA), η οποία είναι σουνιτική μαχητική ισλαμιστική οργάνωση που μάχεται κατά του Ιράν.

Έχουμε, δηλαδή, δύο χτυπήματα χωρών σε ένταση μεταξύ τους (Πακιστάν και Ιράν) με την επίκληση ότι χτυπούν η μία στο έδαφος της άλλης τρομοκρατικές ομάδες που τις απειλούν ενώ στην ουσία καταπατούν την κυριαρχία η μια της άλλης.

Είναι μια νέα μέθοδος απειλής κατά κυριαρχίας και εξαναγκασμού σε υπαγόρευση πολιτικής την οποία θα πρέπει να προσέξει και η Αθήνα. Για ευνόητους λόγους.

Αυτό είναι ένα άλλο μέτωπο που μπορεί να ανοίξει αν οι εξελίξεις στον πόλεμο της Γάζας το ευνοήσουν (μετά το μέτωπο με το Λίβανο και την Χεζμπολάχ).

Ένα τέταρτο μέτωπο μπορεί να είναι οι Χούτι με τα πλήγματα που επιφέρουν κατά πλοίων που κρίνουν ότι εξυπηρετούν τα ισραηλινά συμφέροντα και η επιθετική, εναντίον, τους συμπεριφορά των Αμερικανών και των Βρετανών που τους επιτίθενται μέσα στην Υεμένη.

Η αμερικανοβρετανική αυτή τακτική έχει αποδειχθεί αδιέξοδη καθώς προσθέτει, απλώς, στην  ένταση της περιοχής.

Με την τακτική αυτή έχουν διαφωνήσει χώρες της Ε.Ε. οι οποίες ενδιαφέρονται για την ασφαλή πλεύση των πλοίων στην Ερυθρά θάλασσα αλλά για την προστασία τους έχουν μια διαφορετική αμυντική τακτική αυτοάμυνας.

Η διάσταση μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ μπορεί να οδηγήσει στην ανάληψη ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας με διαφορετικό στόχο και τακτική.

Αυτά είναι μερικά από τα ορατά μέτωπα τα οποία θα ενταθούν αν ο πόλεμος ξεφύγει από τις λεπτές ισορροπίες που διατηρούνται ως σήμερα. Και δεν αποκλείεται να ξεφύγει καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να μην θέλουν να παρέμβουν στην πολιτική του Ισραήλ το οποίο δήλωσε πως χρειάζεται έναν ακόμη μήνα για να πετύχει τους στόχους του.

Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες θεωρούν πως το Ισραήλ πέραν των δολοφονιών που έχει διαπράξει και την καταστροφή της Γάζας πολύ λίγα πέτυχε από τους αρχικούς στόχους που έθεσε. Η ηγεσία της Χαμάς παραμένει αλώβητη με μικρές απώλειες και οι μαχητές της συνεχίζουν να πολεμούν. Επί πλέον το Ισραήλ απώλεσε το ηθικό πλεονέκτημα που του έδωσε στην αρχή η τρομοκρατική ενέργεια της Χαμάς και, τώρα, βρίσκεται υπόλογο στη συνείδηση της διεθνούς κοινής γνώμης.

Σε αυτό το πλαίσιο και από την οπτική των στενών ελληνικών συμφερόντων, οι ισραηλοτουρκικές σχέσεις κινούνται στο ναδίρ αλλά τίποτε δεν εγγυάται πως δεν θα επανέλθουν σε κανονικούς ρυθμούς, η Τουρκία δηλώνει πως θα ενεργοποιήσει το τουρκολιβυκό σύμφωνο για έρευνες στη Γαλάζια Πατρίδα (με την Αθήνα να ομνύει στην Διακήρυξη φιλίας), ο υπουργός εξωτερικών κ. Γεραπετρίτης να επισκέπτεται και πάλι το Κάϊρο, αναζητώντας αραβικά στηρίγματα στην μονοδιάστατη πολιτική της κυβέρνησης μετά την στάση της στην αρχή του πολέμου.

Η Ελλάδα έχει κοινά συμφέροντα με αραβικές χώρες αλλά στην κυβέρνηση δεν έχουν πείσει πως μπορούν να διαμορφώσουν τη σύνθετη πολιτική που απαιτούν οι καιροί. Ίσως και να μην τους επιτρέπεται να το κάνουν.

 

 

 

΄

 

 

 

Εκατό χρόνια από τον θάνατο του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ Λένιν

0

 

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]   www.kalkis.eu

Δεδομένου ότι είναι πάρα πολλοί οι λάτρεις (όχι ο γράφων) αυτής της προσωπικότητας, ας θυμηθούμε ότι την Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2024 συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατό του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ, περισσότερο γνωστού ως Λένιν. Και ας δούμε παρακάτω συνοπτικά το ιστορικό του, με την βοήθεια της Hélène Roué στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Journal du dimanche στις 19-1-2024.

© ARTUR WIDAK / NURPHOTO / NURPHOTO VIA AFP

Αλέξανδρος ΙΙΙ

Ο Vladimir Illitch Ulyanov γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1870 στο Simbirsk, το σημερινό Ulyanovsk. Ο πατέρας του ήταν επιθεωρητής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και η μητέρα του, κόρη επαρχιακού γιατρού. Το 1887, ο αδελφός του συνελήφθη και εκτελέστηκε επειδή συμμετείχε σε επίθεση κατά του Αλέξανδρου του Γ’. Στη συνέχεια ενεπλάκη στο επαναστατικό κίνημα και ξεκίνησε τη μελέτη του μαρξισμού. Κομμουνιστής επαναστάτης, πολιτικός θεωρητικός, αγκιτάτορας, Ρώσος πολιτικός, οι ιδιότητές του είναι πολλές.

Nadezhda Kroupskaia

Το παρατσούκλι Λένιν προέρχεται από το Λένα, έναν ρωσικό ποταμό δίπλα στον οποίο εγκαταστάθηκε ο ίδιος και η σύζυγός του Nadezhda Kroupskaia. Το 1897, ο Λένιν απελάθηκε στη Σιβηρία αφού φυλακίστηκε για τη δημιουργία της «Ένωσης Αγώνα για την Απελευθέρωση της Εργατικής Τάξης». Επιστρέφοντας πίσω το 1900 στη δυτική Ρωσία, η μητέρα του προσπάθησε να του πάρει μια κατοικία κοντά σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο. Όμως η αστυνομία τον χαρακτήρισε ως επαναστατική προσωπικότητα, γεγονός που οδήγησε τον Λένιν να εξοριστεί στην Ελβετία. Το 1902 δημοσίευσε το έργο «Τι κάνουμε;» What to Do?, ένα έργο στο οποίο ανέπτυξε τις διαφορές του με τον μαρξισμό. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν απαραίτητο να δημιουργηθεί μια επαναστατική πρωτοπορία για να καθοδηγήσει τους εργάτες.

Μάρτοφ

Το 1903, στο συνέδριο του κόμματός του, του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος της Ρωσίας (RSDLP), προκάλεσε ρήξη μεταξύ των υποστηρικτών του, των Μπολσεβίκων (δηλαδή πλειοψηφία στα ρωσικά) και των υποστηρικτών του Martov, των Μενσεβίκων (μειονότητα στα ρωσικά). Ο Λένιν απαίτησε μια «δικτατορία του προλεταριάτου», ενώ ο αντίπαλός του πρότεινε μια πιο ευέλικτη φόρμουλα.

Μετά την πτώση του τσαρισμού και την έλευση της δημοκρατίας, επέστρεψε στη Ρωσία τον Απρίλιο του 1917. Στη συνέχεια δημοσίευσε τις «Θέσεις του Απριλίου», που έμοιαζαν με ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης όπου υποστήριξε την άμεση ειρήνη, τα εργοστάσια για τους εργάτες και την απόδοση της γης στους αγρότες, τον σοβιετικό έλεγχο στην παραγωγή και την αναδιανομή . Κέρδισε την υποστήριξη των στρατιωτών και των χωρικών, εξουθενωμένων από έναν αδιέξοδο πόλεμο. Ο νέος πρωθυπουργός Αλεξάντερ Κερένσκι διέταξε τη σύλληψή του, κάτι που οδήγησε τον Λένιν να εξοριστεί στη Φινλανδία.

Κερένσκυ

Επιστρέφοντας από εκεί στην Πετρούπολη, ο Λένιν συνέταξε «την Έκκληση προς τους πολίτες της Ρωσίας», που δημοσιεύτηκε στις 7 Νοεμβρίου (25 Οκτωβρίου στο ρωσικό ημερολόγιο) και που οδήγησε σε ένα πραξικόπημα το οποίο ονομάστηκε «Οκτωβριανή Επανάσταση», μετά την αποδυνάμωση της κυβέρνησης, και που επέβαλλε τη δικτατορία : δηλαδή το κλείσιμο των εφημερίδων της αντιπολίτευσης, την κατάργηση του Ποινικού Κώδικα και των «αστικών» κανόνων, την εθνικοποίηση των βιομηχανιών και των τραπεζών και την απαγόρευση της ατομικής ιδιοκτησίας. Μη εξαντλητικός κατάλογος μέτρων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Πολιτεία έπρεπε  να πρεσβεύει τη μόνιμη κινητοποίηση των μαζών.

Τον Αύγουστο του 1918 έπεσε θύμα επίθεσης μετά την οποία αποφάσισε να εντείνει την καταπίεση. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1918, το διάταγμα «Περί του Κόκκινου Τρόμου» καθιέρωσε τον μαζικό τρόμο που είχε ως αποτέλεσμα τον εμφύλιο πόλεμο, τους λιμούς, τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και τις εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες.

Στάλιν

Το 1922, ο Λένιν αρρώστησε και έπαθε ένα πρώτο εγκεφαλικό. Πέθανε στο Γκόρκι στις 21 Ιανουαρίου 1924, σε ηλικία 53 ετών. Ο Στάλιν, γενικός γραμματέας του κόμματος, ανέλαβε τότε την εξουσία εναντίον του Τρότσκι που υποστήριζε τη συνέχιση του επαναστατικού τρόμου.

 

 

 

Δ. Τσαϊλάς: ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΑΣ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ, ΕΙΣΑΙ Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ

5

του Δημητρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Η Ελληνική κυβέρνηση δεν έχει μια συνεκτική, ολοκληρωμένη προσέγγιση στις προσπάθειες προς τη θάλασσα, και ούτε φαίνεται να το κάνει. Το έθνος χρειάζεται άμεσα μια εθνική θαλάσσια στρατηγική. Μια τέτοια οδηγία θα εξηγούσε πώς η επίσημη αρχή σκοπεύει να συγκεντρώσει και να χρησιμοποιήσει πόρους που σχετίζονται με τη θάλασσα για να εκπληρώσει τους σκοπούς της.

Πώς πρέπει να διαμορφωθεί μια εθνική θαλάσσια στρατηγική; Στο υψηλότερο επίπεδο, ορίζουμε τη στρατηγική ως την τέχνη και την επιστήμη της χρήσης ισχύος για την εκπλήρωση σκοπών με τους περιορισμένους πόρους. Η θαλάσσια στρατηγική, λοιπόν, είναι η τέχνη και η επιστήμη της χρήσης της θαλάσσιας δύναμης για την εκπλήρωση σκοπών που σχετίζονται με τη θάλασσα. Με άλλα λόγια, πρόκειται για την επινόηση τρόπων για τη χρήση των μέσων στρατηγικής – τη θαλάσσια δύναμη σε όλες τις μορφές της – για την επίτευξη πολιτικών σκοπών. Τρόποι, μέσα και σκοποί — η συσχέτιση των τριών είναι αυτό που πρέπει να κάνει μια εθνική στρατηγική.

Τι σημαίνει θαλάσσια δύναμη;

Τη θαλάσσια δύναμη μπορούμε να παρομοιάσουμε με μια αλυσίδα που συνδέει τη βιομηχανική παραγωγή με τους ναυτιλιακούς διαδρόμους που εκτείνονται κατά μήκος των θαλάσσιων εμπορευμάτων με ξένα λιμάνια. «Με μια λέξη», οι κρίκοι στην αλυσίδα της θαλάσσιας ενέργειας είναι (1) Παραγωγή (2) Διαδρομή (3) Αγορές. Παραγωγή σημαίνει εγχώριες βιομηχανίες που κατασκευάζουν προϊόντα που θέλουν να αγοράσουν οι καταναλωτές στο εξωτερικό. Διαδρομή σημαίνει θαλάσσια εμπορικά και ναυτικά σκαριά. Και  αγορές, σημαίνει πρόσβαση σε ξένα λιμάνια για εκφόρτωση φορτίου και εξυπηρέτηση πλοίων που χρειάζονται καύσιμα, ανεφοδιασμό ή επισκευές. Η παραγωγή και η αποστολή ωφελούνται ελάχιστα χωρίς πρόσβαση. Και οι τρεις κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι στιβαροί. Σπάστε ένα και όλη η επιχείρηση διαλύεται. Η θαλάσσια δύναμη παραπαίει. Αυτό το σπάσιμο του κρίκου της Διαδρομής προσπαθούν να σπάσουν είτε η Ρωσία ή το Ιράν με τους αντιπροσώπους τους.

Τι προσπαθούμε να κάνουμε με τη ναυτική ισχύ;

Ο σκοπός των πολεμικών πλοίων εκτός από προστασία των εθνικών θαλασσών, είναι και η διατήρηση του θαλάσσιου εμπορίου και η πρόσβαση σε λιμάνια σε σημαντικές εμπορικές περιοχές. Ο απώτερος σκοπός του ναυτικού είναι να πληρώσει για τον εαυτό του. Το ασφαλές και συνεχές εμπόριο πλουτίζει το έθνος. Η κυβέρνηση φορολογεί τα έσοδα και επανεπενδύει μέρος τους σε ένα ναυτικό για την προστασία του εμπορίου. Έτσι το εμπόριο χρηματοδοτεί τον δικό του προστάτη. Αυτός είναι ο ενάρετος κύκλος μεταξύ του εμπορικού και του Πολεμικού Ναυτικού και μεταξύ της ναυτιλίας, της οικονομίας και της διπλωματίας. Η ναυτική στρατηγική διέπει τι κάνει το ναυτικό σε αυτό το σχέδιο πραγμάτων.

Η ναυτική στρατηγική είναι ένα υποσύνολο της θαλάσσιας στρατηγικής. Αλλά το έθνος δεν έχει υψηλή στρατηγική για να επιβλέπει τον ενάρετο κύκλο στο σύνολό του, καλλιεργώντας το εμπόριο, τα πλοία και τις βάσεις ενώ ενορχηστρώνει τη χρήση της θαλάσσιας δύναμης για πολιτικούς σκοπούς.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνει η Κυβέρνηση;

Πρώτον, να κατανοήσει τη σχέση μεταξύ της ναυτικής στρατηγικής, η οποία καθοδηγεί το Πολεμικό Ναυτικό να κάνει ό,τι πρέπει, και της θαλάσσιας στρατηγικής, μιας υψηλότερης βαθμίδας στρατηγικής που στοχεύει στην παραγωγή και διατήρηση θαλάσσιας ισχύος και στην αξιοποίησή της για πολιτικό όφελος.

Δεύτερον, να παραδεχτεί ότι έχουμε πρόβλημα. Χωρίς μια αληθινή, συνολική εθνική θαλάσσια στρατηγική για την ευθυγράμμιση των προσπαθειών, σημαντικοί παράγοντες ενδέχεται να μην κάνουν ό,τι πρέπει για να προωθήσουν τον θαλάσσιο σκοπό.

Τρίτον, να συνεργαστεί με όλους τους παράγοντες για να διορθώσει το πρόβλημα. Κατά πάσα πιθανότητα, η διορθωτική δράση θα περιλαμβάνει νομοθεσία καθώς και στρατηγική σκέψη και γραφειοκρατική φαντασία.

Να ξαναθυμηθούμε τον Θουκυδίδη: Η Ελλάδα χρειάζεται μια πραγματική θαλάσσια στρατηγική και κάποιον να την υλοποιήσει.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.

 

 

 

 

 

 

 

EPSTEIN: Στην «παρέα» του Καθηγητές και Νόμπελ για την… προώθηση της ευγονικής!

0

 

Ο Τζέφρι Επστάιν δεν «γοήτευε» μόνο ανήλικες αλλά και διάσημους καθηγητές Πανεπιστημίων. Πριν αναλάβει την υπεράσπισή του, ο καθηγητής Νομικής στο Χάρβαρντ Άλαν Ντέρσοβιτς (δεξιά) ήταν τουλάχιστο συμποσιαστής του…

Ο δισεκατομμυριούχος χρηματοδότης Τζέφρι Έπσταϊν, βρέθηκε νεκρός στο κελί του, εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά και κακοποίησε δεκάδες ανήλικες στις κατοικίες του στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης και στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα, και σε άλλες πολιτείες.

Μια πτυχή της ζωής του Επστάιν, ωστόσο, φαίνεται περίεργη. Περιστοιχίστηκε από επιφανείς επιστήμονες, καθηγητές του Χάρβαρντ, πολλούς νομπελίστες, συγγραφείς, σχεδόν αποκλειστικά άνδρες. Οργάνωνε δείπνα στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν και καλούσε έναν συνδυασμό κορυφαίων επιστημόνων και ανθρώπων από τον κόσμο της μόδας και του μόντελινγκ. Ένας επιστήμονας, ο οποίος προτίμησε να παραμείνει ανώνυμος, είπε ότι ουσιαστικά δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ αυτών των δύο ομάδων καλεσμένων. «Μερικές φορές γύριζε προς τα αριστερά του και έκανε επιστημονικές ερωτήσεις. Στη συνέχεια, γύρισε προς τα δεξιά του και ζητούσε από ένα μοντέλο να του δείξει το πορτοφόλι της».

Μια νεαρή «συνεργάτις» εμφανίστηκε εν μέσω ενός από αυτά τα δείπνα για να κάνει μασάζ στον λαιμό του Έπσταϊν ενώ μιλούσε. Όταν συγκέντρωσε 21 φυσικούς στο ιδιωτικό του νησί για μια συνάντηση για τη βαρύτητα το 2006, φέρεται να τον συνόδευαν ανά πάσα στιγμή τρεις ή τέσσερις νεαρές γυναίκες. Συνάντησε επίσης πολλούς επιστήμονες σε μια ετήσια συνάντηση που διοργανώθηκε από τον Τζων Μπρόκμαν, έναν λογοτεχνικό πράκτορα που εκπροσωπούσε διάσημους συγγραφείς της επιστήμης όπως ο Στίβεν Χώκινγκ και ο Τζάρεντ Ντάιμοντ. Ο βραβευμένος με Νόμπελ φυσικός Mάρεϊ Ζελ-Μαν ευχαρίστησε τον Eπστάιν για την οικονομική υποστήριξή του στην ενότητα των ευχαριστιών του βιβλίου του το 1995, Το Κουάρκ και το Τζάγκουαρ.

Σύμφωνα με τους New York Times, μια μερική λίστα με τα μεγαλύτερα επιστημονικά ονόματα στην τροχιά του Έπσταϊν περιλαμβάνει «τον θεωρητικό φυσικό και συγγραφέα μπεστ σέλερ Στίβεν Χόκινγκ· τον παλαιοντολόγο και εξελικτικό βιολόγο Στήβεν Τζέι Γκουλντ· τον Όλιβερ Σακς, νευρολόγο και συγγραφέα μπεστ σέλερ· τον Τζωρτζ Μ. Τσερτς, μοριακό μηχανικό που εργάστηκε για να εντοπίσει γονίδια που θα μπορούσαν να τροποποιηθούν για να δημιουργήσουν ανώτερους ανθρώπους· και τον βραβευμένο με Νόμπελ θεωρητικό φυσικό του MIT Φρανκ Βίλτσεκ».

Ο Έπστάιν αυτοαποκαλούσε τον εαυτό του «φιλάνθρωπο της επιστήμης» και ενίσχυε γενναιόδωρα αναγνωρισμένους οργανισμούς όπως το Χάρβαρντ, το MIT και το Ινστιτούτο Σάντα Φε. Κάποια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες, θα έδινε έως και 20 εκ. δολάρια ετησίως για τη χρηματοδότηση επιστημόνων.

Οι New York Times εμβάθυναν στις επιστημονικές πεποιθήσεις του Έπσταϊν σε ένα άρθρο του 2019 με τίτλο «Ο Τζέφρι Επστάιν ήλπιζε να σπείρει στην ανθρώπινη φυλή το DNA του». Οι δημοσιογράφοι των Times ανακάλυψαν ότι ο Έπστάιν είχε προφανώς εμμονή με τον «μεταανθρωπισμό», την πεποίθηση ότι το ανθρώπινο είδος μπορεί να βελτιωθεί σκόπιμα μέσω τεχνολογικών ανακαλύψεων, όπως η γενετική μηχανική και η τεχνητή νοημοσύνη. Στην πιο καλοήθη μορφή του, ο τρανσανθρωπισμός είναι μια πεποίθηση ότι τα προβλήματα της ανθρωπότητας μπορούν να βελτιωθούν, ή ακόμα και να ξεπεραστούν, μέσω τεχνολογιών όπως η κυβερνητική και η τεχνητή νοημοσύνη – αλλά στην πιο κακοήθη μορφή του, ο τρανσανθρωπισμός είναι παρόμοιος με την ευγονική.

Η ευγονική είναι η πεποίθηση ότι η ανθρωπότητα μπορεί να βελτιωθεί μέσω της ελεγχόμενης αναπαραγωγής, της επιλογής των προτιμώμενων χαρακτηριστικών και της ελαχιστοποίησης των λιγότερο επιθυμητών χαρακτηριστικών. Ο Aλαν Ντέρσοβιτς, ομότιμος καθηγητής Νομικής στο Χάρβαρντ και ο πρώην δικηγόρος του Eπστάιν, είπε στην έρευνα των New York Times ότι ο Eπστάιν μερικές φορές διηύθυνε συζητήσεις γύρω από το πώς να βελτιώσει γενετικά την ανθρώπινη φυλή.

Λέγεται ότι ο Eπστάιν γοητεύτηκε και εμπνεύστηκε από το Αποθετήριο Βλαστικής Επιλογής (Repository for Germinal Choice), που ιδρύθηκε στο Escondido της Καλιφόρνια το 1980 από τον Ρόμπερτ Κ. Γκράχαμ, έναν ομολογημένο ευγονολόγο και μεγιστάνα που έγινε πλούσιος αναπτύσσοντας άθραυστους φακούς γυαλιών. Ο στόχος του Γκράχαμ ήταν να «ενδυναμώσει την ανθρώπινη γενετική δεξαμενή» και αυτό θα το πετύχαινε μέσω του Αποθετηρίου, μιας τράπεζας σπέρματος της οποίας όλοι οι δωρητές θα ήταν νικητές του βραβείου Νόμπελ. Τουλάχιστον αυτό έπρεπε να λειτουργήσει: σύμφωνα με ένα άρθρο του 2001 στο Slate, ο Γκράχαμ έπεισε μόνο τρία ή πέντε άτομα (οι ιστορίες ποικίλλουν) να συνεισφέρουν πραγματικά και το Αποθετήριο έκλεισε το 1999.

Αλλά ο Έπσταϊν προφανώς προσελκύθηκε από την ιδέα. Στην εκδοχή του, ωστόσο, αντί για μια σπείρα καταρτισμένων ακαδημαϊκών, είναι αυτός που θα «ενίσχυε τη γενετική κληρονομιά». Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, φέρεται να είπε σε πολλούς ανθρώπους ότι ήθελε να γονιμοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερες γυναίκες για να σπείρει τα γονίδιά του όσο το δυνατόν ευρύτερα. Αρκετοί γνωστοί είπαν στους New York Times ότι ο Eπστάιν είχε αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε το εκτεταμένο ράντσο του στο Νέο Μεξικό ως βάση επιχειρήσεων και τουλάχιστον ένα άτομο είπε ότι σχεδίαζε να γονιμοποιήσει έως και 20 γυναίκες εκείνη την εποχή.

Epstein et le monde de l’eugénisme, de l’évolutionnisme et du transhumanisme

 

Υπαξιωματικός μιλά στο AV για ΥΔΡΑ, ΨΑΡΑ, Ερυθρά, παραιτήσεις

1

Πολεμικό Ναυτικό: Υπαξιωματικός μιλά στο AV για τις φρεγάτες ΥΔΡΑ και ΨΑΡΑ που ετοιμάζονται για την Ερυθρά και τις παραιτήσεις στο Στόλο.

Η κατάσταση που επικρατεί στο Στόλο μετά τις αθρόες παραιτήσεις των στελεχών, καθώς και οι μαζικές παραιτήσεις στη φρεγάτα ΥΔΡΑ ενόψει της επικείμενης αποστολής στην Ερυθρά θάλασσα, οδήγησαν το ΓΕΝ σε βεβιασμένες κινήσεις.

Με μια άτυπη ενημέρωση που δεν περιείχε κάνενα ενημερωτικό στοιχείο, επιχείρησε να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου και εν μέρει το κατέφερε, καθώς πολλοί «δημοσιογράφοι», αντί να ψάξουν όπως οφείλουν την είδηση έσπευσαν να αναπαράγουν μια άτυπη ενημέρωση χωρίς καμία ουσία και να βγάλουν συμπεράσματα. Προφανώς είναι αυτοί που δεν πιστεύουν ότι η δημοσιογραφία ελέγχει την εξουσία, σε όφελος της κοινωνίας.

Εμείς πάντως είμαστε με τα πληρώματα των πλοίων και μοιραζόμαστε τις αγωνίες τους και γι αυτό θα συνεχίσουμε να σκαλίζουμε τι υπάρχει κάτω από κάθε απόφαση που παίρνει η εξουσία.

Για να πάμε στο θέμα μας, οι παραιτήσεις στο ΥΔΡΑ είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές. Ακόμα πιο ανησυχητικές είναι οι επικείμενες παραιτήσεις και στο ΨΑΡΑ, το οποίο είναι κι αυτό υποψήφιο να πάει στην Ερυθρά, είτε αν βγάλει βλάβη το ΥΔΡΑ είτε για να το σκαντζάρει.

Το ερώτημα που θέσαμε αρχικά είναι γιατί παραιτούνται και δείτε την απάντηση:

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΗΣ: Το πρόβλημα είναι η φορολογία. Εμένα σε αποστολή, μου λένε μεικτά 2.800, καθαρά 1.600. Είναι τόσο τρομακτικές οι κρατήσεις. Αληθεύει ότι άμα πιάσουμε ένα αριθμό ημερών στη θάλασσα και χρημάτων γίνεται πολύ χειρότερα. Εκεί υπάρχει αλήθεια. Δηλαδή δεν μπορούν να δώσουν πλέον τα λεφτά. Δηλαδή δεν μπορούν να δώσουν 60 λόγω κρατήσεων και δίνουν 5 ή 10 ευρώ τη μέρα.

Η συζήτηση ήταν πολύ μεγάλη και για τον λόγο αυτό μεταφέρουμε αποσπάσματα και όχι ολόκληρη. Ωστόσο τα θέματα που θίγονται είναι πολλά και κυρίως φωτίζονται άγνωστα περιστατικά, αλλά και το πώς νιώθουν τα πληρώματα στο Στόλο. Ελπίζουμε η ηγεσία του υπουργείου και του Πολεμικού Ναυτικού να ασχοληθούν με την ουσία και όχι με την επικοινωνία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει

Ένα καράβι, δεν μπορώ να πω όνομα, έφυγε από αποστολή για αυτό το λόγο.. Δηλαδή είπαν τέλος, δεν ταξιδεύουμε για 5€, «γειά σας» γυρνάμε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μισό συγνώμη, ένα καράβι δηλαδή είχε πάει αποστολή….

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΗΣ: Ναι και είχε και είχε θέμα και είπαν: Ακούστε να δείτε με συνεννόηση θα κάνουμε ένα τεχνικό κομμάτι για να γυρίσουμε πίσω, γιατί δεν μπορεί να κάτσουμε δύο μήνες να μην πληρωνόμαστε. Αυτό είναι το πρόβλημα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πότε έγινε;

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΗΣ: Έχει έχει αυτό 1,5 με 2 μήνες Δεν μπορώ δεν μπορώ να σας πω το πλοίο ούτε γιατί και πώς.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να σε ρωτήσω γιατί δεν το καταλαβαίνω. Είναι να πάρετε κάποια χρήματα. Είναι ας πούμε 100€ την ημέρα. Κάπως έτσι μικτά. Αυτά τα βάζουν στη μισθοδοσία προφανώς του επόμενου μήνα. Η φορολογία όμως είναι του χρόνου.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΗΣ: Η φορολογία είναι του χρόνου, αλλά στα κρατάνε επί τόπου. Αλλιώς θα ήταν τα λεφτά οι κρατήσεις μου άμα πήγαινα στα οδοιπορικά, αλλιώς είναι τώρα που πάνε στο εισόδημα. Άμα συμπληρώσεις έναν αριθμό ημερών, έχουν πει συνάδελφοί τους κόβουν τα λεφτά και έπαιρναν 500€ μισθό.Δηλαδή αυτούς τους ξέρουμε ονοματεπώνυμο.

Ξαφνικά όταν συμπληρώνω εγώ 220 -250 μέρες πλεύσιμες και μου λένε πήγαινε στην Ερυθρά, εμένα αυτό με κάνει έξαλλο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτοί που παραιτήθηκαν τώρα στην Ύδρα…

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΗΣ: Ισχύει. Να ξέρετε ότι ισχύει. Κάποιοι αξιωματικοί που παραιτήθηκαν στο Ύδρα δεν ήταν λόγω Ερυθράς. Κάλυψαν όντως οι άνθρωποι τον χρόνο να αποστρατευτούν στην ώρα τους, γιατί έχουν περιορισμό οι αξιωματικοί από τις σχολές, και από τη στιγμή που είδαν ότι θα φάνε και το μπαλάκι στην Ερυθρά είπαν φεύγουμε.

Ναι, ήταν λόγος που βοήθησε, αλλά όντως οι 2-3 από τους αξιωματικούς είχαν παραιτηθεί. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι 17 είναι 11. Οι 4-5 είχαν συμπληρώσει τα χρόνια για να δηλώσουν παραίτηση από το Δεκέμβριο. Εννοείται ότι συζητιόταν. Νομίζω μου είπαν τα παιδιά από μέσα ότι είναι 5 με 6 άτομα που δεν ήθελαν να πάνε Ερυθρά και παραιτήθηκαν,

Όμως να σας πω κάτι δεν είναι η Ερυθρά το πρόβλημα. Είναι ΚΑΙ η Ερυθρά δηλαδή. Όλοι έχουν ασχοληθεί με την Ερυθρά. Σε άλλο καράβι παραιτήθηκαν 3 άτομα για να σκοπούν 20 μέρες. Γύρισαν από UNIFIL, πήγαν άσκηση ΛΑΙΛΑΠΑ και στο καπάκι τους έστειλαν σκοπούν.

Δηλαδη το προβλημα δεν είναι Ερυθρά. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε διαρκείς αποστολές, το πρόβλημα είναι ότι δεν σέβονται. Και δεν είσαι πλούσιος. Το εμπορικό ναυτικό προσεγγίζει πολλούς και δίνουν και καλους μισθούς αν φύγεις. Πλέον το εμπορικό ναυτικό σε προσεγγίζει.

Το πρόβλημα δεν είναι συνολικά στο Πολεμικό Ναυτικό. Είναι κυρίως στη Διοίκηση φρεγατών. Τώρα ας πούμε μπήκε η ένατη σειρά ΕΠΟΠ και τους στέλνουν στην Ερυθρά. Ποιος θα μείνει ΕΠΟΠ όταν με μια σύντομη εκπαίδευση ακούει ότι θα πάει Ερυθρά, του γυρίζει το μάτι.

Βγήκε ένα site και είπε ότι στα στελέχη πάνε εθελοντικά στην Ερυθρά. Εγώ γελάω γιατί εγώ μας θα δείξω συνομιλία, λένε. «Δηλώστε γιατί είχα γίνει διατακτικό μετά». Καταλάβατε αυτό που βγάζουν στα κανάλια ότι είναι εθελοντικό δεν είναι στο στράτευμα εθελοντισμός δεν υπάρχει στο στράτευμα.

Αλλά αν δεν μαζέψουν τα άτομα τους καλούν ονομαστικά και πάνε. Φεύγεις.

Όταν ο άλλος όμως έχει 220 – 250 μερες σε αποστολές εξωτερικού σε ένα χρόνο, χωρίς να υπολογίσουμε σκοπούν περιπολίες και ασκήσεις και έρχονται και σου λένε φεύγεις αποστολή εξωτερικό. Και λες ρε παιδιά τι θα γίνει;

Η κατάσταση του ΥΔΡΑ και του ΨΑΡΑ

Ο κόσμος, ο κόσμος ξέρει τα καράβια. Εμείς ξέρουμε το ΥΔΡΑ άμα μπορει να παει ή όχι..Γιατί υπάρχουν πράγματα σε υποβρύχια σε φρεγάτες που έχουν γίνει σκηνικά. Δεν θα το αναλύσει ο άλλος, δεν θα σας τα πει και καλά θα κάνει που δεν θα σας τα πει γιατί απαγορεύεται να ακούσει άλλος πληροφορίες για την κατάσταση των καραβιών.

Μην μας κοροϊδεύουν όμως. Δηλαδή εσάς μπορεί να σας πούνε μια βλακεία και να σας πούνε «το πλοίο πετάει». Σε μένα όμως πως θα μου το πούνε που το ζω καθημερινά; .

Δεν έχετε καταλάβει κάτι; Δεν ξέρουμε αν θα πάει το ΥΔΡΑ ή το ΨΑΡΑ. Αυτό τους κρατάει όλους. Δεν ξέρουμε ακόμα. Δοκιμάζονται 2 πλοία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπάρχει περίπτωση να πάει το ΨΑΡΑ;

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΗΣ: Ναι, το μπορεί να πάρει και το ΨΑΡΑ. Μπορεί το ΥΔΡΑ να βγάλει μια βλάβη . Και να σας πω κάτι δεν είναι μόνο να βγάλει βλάβη. Κάποιος θα το σκαντζάρει αυτό το πλοίο. Βέβαια, βάλτε ένα στοίχημα. Δεν θα πάει κανένα πλοίο για 6 μήνες. Δεν μπορεί να αντέξει πλοίο έξι μήνες. Εξάμηνο το ΥΔΡΑ δεν μπορεί να βγει και πιστεύω ότι στο τρίμηνο θα το αλλάξει το ΨΑΡΑ. Βασικά εγώ ξέρετε, πιστεύω θα καθυστερήσει πολύ. Δεν θα φύγει 15 Φλεβάρη.

Να ξέρετε ότι το φτιάχνουμε; Δηλαδή. Αυτό που έχει το ΥΔΡΑ τώρα, δεν είχε ποτέ του. Δηλαδή εντάξει, το υπουργείο σε αυτό είναι σοβαρό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εννοείς οπλικά συστήματα;

ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΗΣ: Ναι ναι η λειτουργικότητα αυτή τη στιγμή που φτιάχνεται αυτό σε αυτό το πλοίο, όσα χρόνια είμαι εγώ, δεν τα χει φτάσει. Όντως γίνονται σοβαρές προσπάθειες. Αλλά γίνονται σε αντικείμενα, άψυχα, δηλαδή δεν κοιτάνε τον κόσμο, κοιτάνε το όπλο.

Θέλουν να πιστεύουν όλα τα παιδιά που θα φύγουν ότι πάμε μέσα ίσα για να δείξουμε ότι είμαστε καλοί και πάμε σαν συμμαχικό για επίδειξη σημαίας. Επίδειξη σημαίας δεν είναι κάτι περνάς, κάνεις πορεία.

Απλά κοιτάξτε, ο κόσμος δεν έχει πρόβλημα. Ο κόσμος είναι εκπαιδευμένος, μπορεί να τα ρίχνουμε φουλ, αλλά να ξέρετε ότι ο κοσμος είναι πολυ κομπλε. Είναι σωστος. Υποστηρίζει πράγματα που έπρεπε να γίνουν μουσεία.

Το θέμα είναι ότι έχεις έναν κόσμο που είναι ήδη απογοητευμένος, πάει να αναλάβει κάτι και θα σας πω κάτι. Το πρόβλημά μας δεν είναι ότι γίνεται κάτι ελληνοτουρκικό και λες είμαι κότα και θέλω να φύγω. Το 2020 σε όλα αυτά τα παιδιά το απέδειξαν.. Και τα πλοία δεν ήταν σε τόσο καλή κατάσταση τότε. Το θέμα είναι λες, τι δουλειά έχω εγώ στην Αφρική. Τι δουλειά έχουμε; Δηλαδή 200 ψυχές, γιατί 200 ψυχές θα πάνε κάτω.

Εγω το γουσταρω. Ειμαι εκει και το γουσταρω, γιατι λες κάνω κάτι είναι ωραίο. Θυμάμαι τότε που βγαινε το Ορούτς Ρέις τότε που ήταν να φύγει από τη Ρόδο με τις κορβέτες. Ήμασταν πίσω από τη Ρόδο και τον βλέπαμε. Είχε στηθεί ο στόλος. Είναι κάποια πράγματα που κάποιοι το γουστάρουν; Εγώ το γουστάρω, αλλά δεν γουστάρω τα καραγκιοζιλίκια τα άλλα. Δηλαδή που λες εγώ να μαι στη θάλασσα, αλλά να έχω λόγο ύπαρξης στη θάλασσα.

Εγώ δεν θέλω να φύγω από το Στόλο. Όμως όταν παραιτείται κόσμος και εγώ αντί για 180 μέρες με αναγκάζουν να κάνω 250 μέρες τι να κάνω; Καταλάβατε ποιο είναι το πρόβλημα, ότι όταν φεύγει κόσμος παίρνεις το βάρος του επόμενου που έφυγε; Και στο ναυτικό δεν το καταλαβαίνουν.

Δηλαδή τώρα θέλουν να κάνουν την αστραπή. Πώς; Μας έχουν κανιβαλίσει όλους για να βγάλουν 5 πλοία να δείξουν ότι δεν έχουμε πρόβλημα. Μα αυτό είναι το πρόβλημά μας; Να βγούμε για 3 μέρες, μια άσκηση, για να δείξουμε ότι δεν συμβαίνει τίποτα; Το ότι γίνεται χαμός, δεν μας αφορά; Εδώ δεν ξέρουμε αν αύριο ο Γιώργος, ο Σταύρος, ο Γρηγόρης δίπλα μας θα παραμείνουν στο Σώμα…

armyvoice.gr

Βόρεια Μακεδονία: Την άλλη εβδομάδα η παραίτηση Κοβατσέφσκι ενόψει εκλογών* Τον πρώτο της Αλβανό πρωθυπουργό θα αποκτήσει η χώρα

0

Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται η παραίτηση του πρωθυπουργού της Βόρειας Μακεδονίας, Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι και ο ορισμός υπηρεσιακού πρωθυπουργού και υπηρεσιακής κυβέρνησης.

Η εξέλιξη αυτή προκύπτει από την εκλογική νομοθεσία της Βόρειας Μακεδονίας, σύμφωνα με την οποία, 100 ημέρες πριν από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών σχηματίζεται υπηρεσιακή κυβέρνηση που οδηγεί τη χώρα μέχρι τις βουλευτικές εκλογές.

Οι βουλευτικές εκλογές στη Βόρεια Μακεδονία θα διεξαχθούν στις 8 Μαϊου. Αυτό σημαίνει ότι στις 27 ή 28 Ιανουαρίου θα σχηματιστεί υπηρεσιακή κυβέρνηση, η οποία θα λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή της χώρας.

Βάσει μίας πολιτικής συμφωνίας μεταξύ των συγκυβερνώντων κομμάτων «Σοσιαλδημοκρατική Ένωση» (SDSM) της οποίας ηγείται ο Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι και του αλβανικού DUI, του οποίου ηγείται ο Αλί Αχμέτι, επικεφαλής αυτής της υπηρεσιακής κυβέρνησης θα οριστεί πρόσωπο που θα υποδειχθεί από το αλβανικό κόμμα και για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, από το 1991 που απέκτησε την ανεξαρτησία της, η χώρα θα έχει Αλβανό πρωθυπουργό, έστω και για 100 ημέρες.

Το DUI πρότεινε για υπηρεσιακό πρωθυπουργό τον νυν πρόεδρο της Βουλής και υψηλόβαθμο στέλεχος του αλβανικού αυτού κόμματος, Ταλάτ Τζαφέρι.

Σύμφωνα με την εκλογική νομοθεσία,στην υπηρεσιακή αυτή κυβέρνηση συμμετέχει και η αντιπολίτευση με δύο υπουργούς από τις τάξεις της (Εσωτερικών και Εργασίας). Οι υπουργοί αυτοί θα υποδειχτούν από το μεγαλύτερο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το δεξιό VMRO-DPMNE. Ωστόσο το κόμμα αυτό, παρά το γεγονός ότι αποφάσισε να συμμετέχει στην υπηρεσιακή κυβέρνηση θα απέχει, όπως ανέφερε, από την ψηφοφορία στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, επειδή θεωρεί τον Ταλάτ Τζαφέρι ως «ακατάλληλο» για πρωθυπουργό της χώρας.

Ο Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι δήλωσε ότι εάν το VMRO-DPMNE εμμείνει στη θέση περί αποχής και μη παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, τότε τα δύο υπουργικά χαρτοφυλάκια που δικαιούται στην κυβέρνηση αυτή πρέπει να μείνουν κενά. Tην ίδια θέση φέρεται να εκφράζει και το DUI.

Αντιδρώντας, το VMRO-DPMNE ανέφερε ότι σε περίπτωση που οι υπουργοί που θα προτείνει δεν συμπεριληφθούν στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, αυτό θα σήμαινε παραβίαση της εκλογικής νομοθεσίας.

Ο 62χρονος Ταλάτ Τζαφέρι είναι πρόεδρος της Βουλής της Βόρειας Μακεδονίας από το 2017. Νέος πρόεδρος του Κοινοβουλίου θα οριστεί ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του SDSM.

Οι Αλβανοί αποτελούν το 25% του πληθυσμού της Βόρειας Μακεδονίας.

Οι βουλευτικές εκλογές στις 8 Μαϊου θα συμπέσουν με τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Βόρεια Μακεδονία, ο οποίος θεωρείται δεδομένος, αφού, όπως αναμένεται, κανένας από τους υποψηφίους για τον προεδρικό θώκο δεν θα συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 50% στον πρώτο γύρο που θα διεξαχθεί στις 24 Απριλίου 2024.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

https://hellasjournal.com/2024/01/voria-makedonia-tin-alli-evdomada-i-paretisi-kovatsefski-enopsi-eklogon-ton-proto-tis-alvano-prothipourgo-tha-apoktisi-i-chora/

Το ναυτικό πρόγραμμα της Τουρκίας

0

Τελετή Υπογραφής Ναυτικών Τορπιλών και Πυραυλικών Συστημάτων, πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Τουρκία, κατά την οποία «η Υπηρεσία Αμυντικής Βιομηχανίας παρέδωσε το οπλικά συτστήματα για την κάλυψη των αναγκών της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο τούρκος υπουργός άμυνας Yaşar Güler, ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Αμυντικής Βιομηχανίας Δρ. Haluk Görgün, ο Διοικητής των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων Ναύαρχος Ercüment Tatlıoğlu κ.α..

Ο τούρκος υπουργός άμυνας δήλωσε μεταξύ άλλων:

“Η Τουρκία έχει κάνει μεγάλες και ολοκληρωμένες ανακαλύψεις στην αμυντική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια. Ο βασικός παράγοντας πίσω από αυτές τις ανακαλύψεις είναι η ισχυρή βούληση υπό την ηγεσία του Προέδρου μας και η αποφασιστικότητα της αμυντικής βιομηχανίας μας, των Τούρκων μηχανικών και επιχειρηματιών. Η Τουρκία αποτελεί πλέον παραγωγική βάση τεχνολογιών αιχμής χάρη στην τεχνολογική της υποδομή, την παραγωγική της ικανότητα και τις μηχανολογικές της δυνατότητες. Η αυξούμενη αξία της επωνυμίας των προϊόντων μας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας στη διεθνή αγορά είναι επίσης λόγος υπερηφάνειας.

Όπως είπε και ο Ibn Khaldun, «η γεωγραφία είναι πεπρωμένο». Οι θάλασσές μας είναι ο προστάτης και ο πολλαπλασιαστής της ισχύος αυτού του πεπρωμένου. Επομένως, δεν είναι επιλογή αλλά ανάγκη να έχουμε ισχυρές Ναυτικές Δυνάμεις για να προστατεύσουμε το δίκαιο της χώρας μας που περιβάλλεται από θάλασσες σε τρεις πλευρές.

Με αυτή τη συνείδηση έχουμε κάνει και συνεχίζουμε να κάνουμε μεγάλη πρόοδο στη ναυτική αμυντική βιομηχανία προκειμένου να καταστήσουμε το ένδοξο Τουρκικό Ναυτικό ακόμα πιο σύγχρονο, πιο αποτελεσματικό και πιο ισχυρό.

Σήμερα, η AKYA, η εγχώρια και εθνική υποβρύχια τορπίλη μας, ο ATMACA, ο εθνικός μας πύραυλος κρουζ, και ο πύραυλος SAPAN, ως προς τον οποίο έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα για μαζική παραγωγή, είναι από τα νεότερα προϊόντα της δουλειάς μας στον τομέα αυτό.

Όλα αυτά θα συνεισφέρουν σημαντικά στις αποστολές του Ναυτικού μας, τόσο στα χωρικά μας ύδατα όσο και στα διεθνή ύδατα. Στην πραγματικότητα, χάρη σε αυτά τα συστήματα υψηλής τεχνολογίας, που καταδεικνύουν το επίπεδο της εγχώριας εθνικής αμυντικής βιομηχανίας μας, οι Ναυτικές μας Δυνάμεις:

-Θα αυξήσουν περαιτέρω την επιχειρησιακή τους ικανότητα στη Γαλάζια Πατρίδα μας.

-Θα συνεχίσουν αποτελεσματικά τις δραστηριότητές τους για τη διεθνή ασφάλεια και την υποστήριξη της ειρήνης.

-Θα ενισχύσουν περαιτέρω τη διακεκριμένη θέση τους μεταξύ των κορυφαίων ναυτικών δυνάμεων του κόσμου.

Η σημασία αυτών των έργων της αμυντικής βιομηχανίας μας γίνεται καλύτερα κατανοητή δεδομένων των απειλών και των κινδύνων που δημιουργούν οι κρίσιμες εξελίξεις στην περιοχή μας και τον κόσμο.

Από αυτή την άποψη, αντιλαμβανόμαστε την εγχώρια εθνική αμυντική μας βιομηχανία ως αναπόσπαστο παράγοντα της επιβίωσής μας. Με αυτή την κατανόηση, συνεχίζουμε την ισχυρή συνεργασία μας με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, ιδιαίτερα με τον Οργανισμό Αμυντικής Βιομηχανίας μας.

Όπως αποφασίσαμε στην τελευταία Συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής Αμυντικής Βιομηχανίας, σχεδιάζουμε να κατασκευάσουμε το νέο αεροπλανοφόρο μας, νέες φρεγάτες, πλοία περιπολίας ανοικτής θαλάσσης, νέους τύπους πλοίων αποβίβασης, νέας γενιάς ναρκοκυνηγετικά και εθνικά σκάφη επίθεσης το συντομότερο δυνατό. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρωτοποριακές επιτυχίες μας, θα εργαστούμε με αποφασιστικότητα, πίστη, ακούραστα. Γιατί κάθε επιτυχία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας όχι μόνο ενισχύει τη δύναμη του στρατού μας αλλά συμβάλλει τα μέγιστα και στην οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη της χώρας μας και αυξάνει την επιρροή μας στη διεθνή σκηνή”.[…]

Ομ. Ταχμαζίδης: ο Στ. Κασσελάκης, η γλώσσα και η δημιουργική πολιτική

1

Όμηρος Ταχμαζίδης

Η αναφορά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανου Κασσελάκη στο ζήτημα της διδασκαλίας της αλβανικής γλώσσας στην ελληνική εκπαίδευση και των ελληνικών στην αλβανική δεν έτυχε της πρέπουσας υποδοχής.

Η φοβική ελληνική κοινωνία αντέδρασε υποτονικά. Ακόμη και εκείνοι που δυσαρεστήθηκαν με την συγκεκριμένη αναφορά του προέδρου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν έδωσαν, μέχρι στιγμής, μεγάλη έκταση στο ζήτημα. Η σχετική αμηχανία στην αντιμετώπιση της “πρότασης” είναι δηλωτική για την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία αναφορικώς με τη διαχείριση του “ξένου” στον τόπο μας. Και αυτό δεν αφορά μόνο την πολιτική τάξη, αλλά, πρωτίστως, τους εκπροσώπους των σχετικών επιστημονικών κλάδων.

Πόσες έρευνες έχουν γίνει από την ελληνική γλωσσολογική επιστήμη για το φαινόμενο της διγλωσσίας στον ελλαδικό χώρο; Πόσο δύσκολο ήταν κάτι τέτοιο; Αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχει, εδώ και πολλές δεκαετίες, το αντίστοιχο ερευνητικό υλικό από άλλες χώρες (αγγλοσαξωνικές, λατινόφωνες, γερμανόφωνες), δεν έχει παρά να ντραπεί για την κατάσταση των σχετικών τμημάτων της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης. Κοντολογίς, ούτε καν μασημένη τροφή δεν μπορούμε να καταπιούμε και να χωνέψουμε: χωρίς έμπνευση και πρωτοτυπία, ετοιματζήδες και αεριτζήδες.

Δυστυχώς, σε αυτόν τον τόπο, η γλώσσα και η μέριμνά της κατάντησαν, προ πολλού “νούμερο” τηλεοπτικής επιθεώρησης. Αλλά όποιος/όποια δε μεριμνά για τη δική του/της γλώσσα, για την καλλιέργειά της, είναι, φυσικό επόμενο, ότι θα αδιαφορήσει και για τις γλώσσες των άλλων.

Έτσι, στη χώρα του “πάμε και όπου βγει” και το ζήτημα της διγλωσσίας των παιδιών αλλοδαπής προέλευσης γονέων στην ελληνική εκπαίδευση δεν έτυχε της αντιμετώπισης που έπρεπε. Και εδώ πλήρης αδιαφορία’ τα πράγματα είχαν/έχουν αφεθεί στον αυτόματο πιλότο.

Και χρειάστηκε απλώς μια απλή αναφορά για να μας υπενθυμίσει τα αυτονόητα: Ότι παιδιά από οικογένειες εργαζόμενων μεταναστών στη χώρα μας δικαιούνται, εάν το επιλέξουν, να μαθαίνουν τη γλώσσα των γονιών τους. Η αναφορά του Στέφανου Κασσελάκη δεν αφορούσε κάποιο συνεκτικό πολιτικό πλαίσιο, καμία συγκεκριμένη προγραμματική πρόταση και, όμως, αμέσως προσέτρεξαν διάφοροι ανόητοι να συνδέσουν, με άσχετο τρόπο, την ρηξικέλευθη – αν γίνει πολιτική θέση κόμματος – μνεία του Στέφανου Κασσελάκη σε ένα υπαρκτό πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, με άλλα ζητήματα, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα (και τα γλωσσικά) της ελληνικής μειονότητας ή ο διωγμός του δημάρχου της Χειμάρρας.

Και δε θα είχε καμία σημασία να αναφερθούμε σε αυτή την κουτοπόνηρη σύγχυση των συναφειών διαφόρων συμπατριωτών μας, που ούτε τις γνώσεις έχουν, αλλά ούτε και την αρμοδιότητα, να αποφανθούν για τη χρησιμότητα ή όχι μιας άλλης προσέγγισης του ζητήματος της εκμάθησης της γονεϊκής γλώσσας από παιδιά μεταναστών, αλλά έρχονται και στελέχη του πολιτικού προσωπικού της Ελληνικής Δημοκρατίας και προσπαθούν μέσω παρερμηνειών να ασκήσουν αντιπολίτευση στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. προκαλώντας το λιγότερο θυμηδία με τις προπαγανδιστικές παρεκτροπές τους.

Αναφέρομαι στην δημόσια τοποθέτηση του πρώην υπουργού Άγγελου Συρίγου, ο οποίος προσπάθησε δικολαβικώς να παρακάμψει τη σημασία της αναφοράς του Στ. Κασσελάκη παρερμηνεύοντας (εν τέλει παραποιώντας) τα λεγόμενα του τελευταίου, συνδέοντας την διδασκαλία της ελληνικής, στο πλαίσιο των δικαιωμάτων μιας μειονότητας, με την πρόταση για διδασκαλία των ελληνικών γενικώς στο εκπαιδευτικό σύστημα της γειτονικής χώρας. Με την ευκαιρία: Κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να γίνει και με τα τουρκικά και τα ελληνικά στα εκπαιδευτικά συστήματα των δύο χωρών, πέρα από τα δεδομένα γλωσσικά δικαιώματα των μειονοτήτων (της ορθόδοξη χριστιανικής στην Τουρκία και της μουσουλμανικής στην Ελλάδα).

Πρέπει να σημειώσω εδώ ότι το ζήτημα της διγλωσσίας των αλβανοπαίδων και της διαχείρισής της από την ελληνική πολιτεία είναι ζήτημα διαχρονικό, ζήτημα, εν πολλοίς, “εσωτερικό”, και πρέπει να αντιμετωπιστεί ανεξαρτήτως από τα διεθνοπολιτικά σκαμπανεβάσματα στις σχέσεις των δύο κρατών.

Η χώρα δε διαθέτει “πολιτική γλώσσας”. Και ας είμαστε χρήστες μιας γλώσσας με ζωή χιλιετιών. Η αναφορά του Στέφανου Κασσελάκη ήλθε, εμμέσως πλην σαφώς, να υπογραμμίσει την πλήρη αδιαφορία του ελληνικού καθεστώτος σε αυτό το ζήτημα. Στο ελλαδικό πολιτικό σκηνικό, η γλώσσα ήταν, πάντοτε, για κάποιους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς, απλώς μια πρόφαση για την άσκηση αντιδραστικών και αντιλαϊκών πολιτικών. Ένα μέσο πολιτικής και κοινωνικής καθήλωσης του ευρύτερου προοδευτικού κοινωνικού σώματος και των λαϊκών στρωμάτων.

Η ιστορία του γλωσσικού ζητήματος έως στο τελευταίο ξέσπασμά της,  στην περιβόητη δημόσια φλυαρία για την καταστροφή της ελληνικής γλώσσας στη δεκαετία του 1980 αποδεικνύει ότι οι συντηρητικές και αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις αντιλαμβάνονται τη γλώσσα ως ένα πεδίο άσκησης συντηρητικής και αντιδραστικής πολιτικής. Ως ένα “ανάχωμα” στα προοδευτικά βήματα του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Και η Αριστερά ενίοτε παγιδεύεται σε αυτή τη δεξιά πολιτική “ατζέντα”. Μια τέτοια περίπτωση παγίδευσης ήταν και η περίφημη εκδήλωση του “ΚΚΕ εσωτερικού” σε κάποιο κλειστό γυμναστήριο του Λεκανοπεδίου με θέμα την υποτιθέμενη παρακμή της ελληνικής γλώσσας. Αρχές του 1985.

Θα μπορούσαμε σήμερα να μιλούμε για μια πολιτική η οποία θα αφορούσε, σε γενικές γραμμές, αποκλειστικά και μόνο στη γλώσσα; Η απάντηση είναι καταφατική. Αλλά τα πράγματα περιπλέκονται εάν θελήσουμε να προσδιορίσουμε τα πεδία τούτης της πολιτικής. Και η προσπάθειά μας να απαντήσουμε σε ερωτήματα που αφορούν μια πολιτική για την γλώσσα σύντομα θα προσκρούσει στα τεράστια κενά και ελλείμματα του ελληνικού πολιτικού συστήματος και, φυσικά, της ελληνικής εκπαίδευσης.

Μια πολιτική για τη γλώσσα θα περιλάμβανε πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους πεδία του πολιτικού πράττειν, εντός και εκτός χώρας. Ενδεικτικώς αναφέρω:  Διάδοση της ελληνοφωνίας σε χώρες του εξωτερικού σε συνάρτηση με την ίδρυση κεντρικού εθνικού πολιτιστικού ιδρύματος, εισαγωγή περισσοτέρων γλωσσών επιλογής στην μέση εκπαίδευση για παιδιά μεταναστών, αλλά όχι μόνο για αυτά, ίδρυση και λειτουργία σχολών ξένης φιλολογίας πέρα από τον στενό ευρωπαϊκό περίγυρο κ.ο.κ.

Η αναφορά του Στέφανου Κασσελάκη στο ενδεχόμενο διδασκαλίας των ελληνικών στην αλβανική εκπαίδευση, σε συνάρτηση με την διδασκαλία των αλβανικών στην ελληνική εκπαίδευση, είναι μια ρηξικέλευθη σκέψη και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί δεόντως. Η αναφορά  θα αποκτούσε εκρηκτικό περιεχόμενο, εάν εντασσόταν σε ένα ευρύτερο σχέδιο για τον ελληνισμό στον αιώνα που διανύουμε.

Η Αριστερά (τουλάχιστον τα δημιουργικά τμήματά της) οφείλουν και μπορούν να οδηγήσουν την χώρα στον 21ο αιώνα μέσω μιας στρατηγικής πολλαπλών στόχων στο πλαίσιο ενός Νέου Ιστορικού Σχεδίου. (Για γενικότερη ενημέρωση επ΄ αυτού βλ. και τα άρθρα μου στο Διαδίκτυο: Όμηρος Ταχμαζίδης, “Ελληνοτουρκικά: Χρειαζόμαστε ένα Νέο Ιστορικό Σχέδιο» και Όμηρος Ταχμαζίδης, “Για μια στρατηγική πολλαπλών στόχων”)

Είναι εκπληκτικό πως παρά τη “βαριά” γλωσσική μας παράδοση, το αστικό πολιτικό προσωπικό και η διανόηση του παρέμειναν “εγκιβωτισμένοι” σε επαρχιώτικα αντιληπτικά σχήματα για τη γλώσσα και, κατ΄ επέκταση, του πολιτιστικού περιγύρου που η ίδια συγκροτεί, αλλά και συγκροτείται από αυτόν. Τούτος ο ολέθριος επαρχιωτισμός διαβαίνει καθημερινά το κατώφλι των ελληνικών πανεπιστημίων και της Βουλής των Ελλήνων. Σκληρά λόγια, αλλά δυστυχώς ανταποκρίνονται στην κατάσταση των πνευματικών μας πραγμάτων.

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι οργανωτικός γραμματέας της ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ (www.sopro.gr)

 

 

Ζ. Μπορέλ: Το Ισραήλ χρηματοδότησε τη Χαμάς για να αποδυναμώσει την Παλαιστινιακή Αρχή

0

Για χρηματοδότηση της Χαμάς κατηγόρησε το Ισραήλ ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Για χρηματοδότηση της Χαμάς κατηγόρησε το Ισραήλ ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Ζοζέπ Μπορέλ λίγες μόνο μέρες πριν από τη συνεδρίαση του συμβουλίου των 27 υπουργών Εξωτερικών τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, όπου έχουν προσκληθεί να μετάσχουν ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ και της Παλαιστίνης.

«Η Χαμάς χρηματοδοτήθηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση σε μια προσπάθεια αποδυνάμωσης της Παλαιστινιακής Αρχής» ανέφερε ο Μπορέλ σε ομιλία του χθες το απόγευμα στο πανεπιστήμιο της Ισπανίας, Βαγιαδολίδ, όπου ο Ευρωπαίος αξιωματούχος ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας, όπως μεταδίδει η ισπανική εφημερίδα Pais.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει απορρίψει αυτή την κατηγορία που είχε ακουστεί από εκπροσώπους της ισραηλινής αντιπολίτευσης, ενώ είχε αποτυπωθεί και σε άρθρο των Times of Israel, μια μέρα μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της Χαμάς, στις 8 Οκτωβρίου. «Το Ισραήλ είχε επιτρέψει βαλίτσες με εκατομμύρια χρήματα από το Κατάρ να εισέλθουν στη Γάζα το 2018 προκειμένου να διατηρηθεί η εύθραυστη εκεχειρία με τους διοικητές της Χαμάς εκεί» ανέφερε το άρθρο. Ο Νετανιάχου πάντως το 2019 μιλώντας σε συνεδρίαση του κόμματός του Λικούντ το 2019 είχε τονίσει πως «όποιος θέλει να εμποδίσει την δημιουργία παλαιστινιακού κράτους χρειάζεται να ενισχύσει τη Χαμάς».

«Απαραίτητη η δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους»

Από την πλευρά του ο ύπατος εκπρόσωπος εξωτερικής πολιτικής και άμυνας της Ε.Ε Μπορέλ πάντως τόνισε ότι η δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους είναι απαραίτητη ώστε να δοθεί οριστικό τέλος στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. «Η μόνη λύση είναι να δημιουργηθούν δύο κράτη που θα μοιράζονται το έδαφος για το οποίο πεθαίνουν εδώ και 100 χρόνια» τόνισε για να προσθέσει πως μια τέτοια λύση θα πρέπει να επιβληθεί από εξωτερικούς παράγοντες.

Η «παρέμβαση» Μπορέλ ήρθε πάντως μία ημέρα μετά την καταιγιστική απόρριψη της λύσης των δύο κρατών από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και την υπόσχεση να συνεχίσει τη στρατιωτική επίθεση στη Γάζα μέχρι την καταστροφή της Χαμάς και την απελευθέρωση όλων των ομήρων. «Δεν θα συμβιβαστούμε με τίποτα λιγότερο από μια απόλυτη νίκη», δήλωσε ο Νετανιάχου.

«Σχέδιο ειρήνευσης»

Τη Δευτέρα, το συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων της Ε.Ε θα συζητήσει την τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή όπου ανάμεσα σε άλλα θα συζητηθεί και ένα πιθανό σχέδιο ειρήνευσης, που προβλέπει τη δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους, εγγυήσεις προς το κράτος του Ισραήλ και πλήρη ομαλοποίηση των σχέσεών του με τα αραβικά κράτη.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ενόψει του συμβουλίου αναφέρουν ότι η λύση στη βάση των δύο κρατών είναι ένα ζήτημα που μπορεί να προωθηθεί πριν από τη λήξη του πολέμου, καθώς χρειάζεται να δοθεί «πολιτικός ορίζοντας» που θα διαμορφώσει την τελική του φάση.

Στη συνεδρίαση της Δευτέρας  στις Βρυξέλλες άλλωστε έχουν προσκληθεί και θα μετάσχουν και ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών αλλά και οι ομόλογοί του από την Ιορδανία και Σαουδική Αραβία καθώς και ο γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου. Οι 27 υπουργοί Εξωτερικών θα έχουν ξεχωριστές συναντήσεις με τον Ισραηλινό και Παλαιστίνιο ομόλογό τους.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων των «27» θα βρεθεί και πακέτο κυρώσεων εναντίον της Χαμάς, ενώ η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να διχάζει την Ε.Ε.

Την περασμένη Τετάρτη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ωστόσο ζήτησε για πρώτη φορά «μόνιμη κατάπαυση του πυρός» στη Γάζα και την έναρξη πολιτικών προσπαθειών για την εξεύρεση λύσης στον πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς.

Καθημερινή

Ο ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΙΣΡΑΗΛ-ΧΕΖΜΠΟΛΑΧ

0
Hezbollah fighters rise their group's flag and shout slogans, as they attend the funeral procession of Hezbollah fighter, Bilal Nemr Rmeiti, who was killed by Israeli shelling, during his funeral procession in Majadel village, south Lebanon, Sunday, Oct. 22, 2023. (AP Photo/Hassan Ammar)

Η φήμη της ομάδας εξαρτάται από την αντίσταση στις ισραηλινές απαιτήσεις για εκκένωση του νότιου Λίβανου.

Hilal Khashan 9Ιανουαρίου 2024

Από τον ατελέσφορο πόλεμο Ισραήλ-Χεζμπολάχ το 2006, μια ρεβάνς –και ξεκάθαρη ισραηλινή νίκη– φαινόταν αναπόφευκτη. Αυτή η σύγκρουση είναι τώρα σε εξέλιξη. Σύννεφα καταιγίδας μαζεύονταν ακόμη και πριν από την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, όταν το Ισραήλ άρχισε να χτίζει ένα τείχος γύρω από το λιβανέζικο τμήμα του χωριού Ghajar για να εμποδίσει τους Λιβανέζους να εισέλθουν σε αυτό. Το Ισραήλ είχε καταλάβει το Ghajar από τη Συρία κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών το 1967 και στη συνέχεια επέκτεινε τις εκμεταλλεύσεις του κατά τη διάρκεια της κατοχής του στο νότιο Λίβανο από το 1982 έως το 2000. Η Χεζμπολάχ απάντησε στην κατασκευή του τείχους του Ισραήλ στήνοντας δύο σκηνές στις φάρμες Shebaa που ελέγχονται από το Ισραήλ, μια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή που κατέλαβε το Ισραήλ κατά τον πόλεμο του 1967. Υπέθεσε ότι το Ισραήλ δεν είχε τη βούληση να πάει σε πόλεμο, δεδομένης της ενασχόλησης της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με τις εσωτερικές κρίσεις.

Μετά την έκρηξη του τρέχοντος πολέμου Ισραήλ-Χαμάς, η Χεζμπολάχ ξεκίνησε επιθέσεις χαμηλής έντασης στο νότιο Λίβανο για να υποστηρίξει τη Γάζα. Η Χεζμπολάχ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια συμβολική επίδειξη αλληλεγγύης με τη Χαμάς δεν θα οδηγούσε σε πόλεμο πλήρους κλίμακας. Ο αρχηγός της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα είπε ότι το Ισραήλ είχε σκοπό να εξαλείψει την ισλαμική αντίσταση στον Λίβανο, αλλά λόγω των ενεργειών του έχασε την πρωτοβουλία και ακύρωσε τα σχέδιά του. Αυτές οι δηλώσεις θύμιζαν τη δικαιολόγησή του για την επιδρομή στο βόρειο Ισραήλ το 2006. Όταν αυτές οι επιδρομές πυροδότησαν πόλεμο, ο Νασράλα είπε ότι το Ισραήλ είχε σχεδιάσει να εισβάλει στον Λίβανο ούτως ή άλλως. Από εκείνη τη σύγκρουση, η Χεζμπολάχ ισχυρίζεται συχνά ότι έχει δημιουργήσει μια αποτρεπτική στρατιωτική ικανότητα έναντι του Ισραήλ. Πολλοί Λιβανέζοι, ιδιαίτερα Σιίτες, έλαβαν αυτούς τους ισχυρισμούς στην ονομαστική τους αξία.

Σε απάντηση στις κλιμακούμενες αψιμαχίες στα σύνορα με τον Λίβανο, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Yoav Gallant είπε ότι εάν ο Nasrallah έκανε το ίδιο λάθος με τον ηγέτη της Hamas Yahya Sinwar, θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τον Λίβανο.

Ο Gallant και άλλοι ανώτεροι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ζήτησαν από τη Χεζμπολάχ να εγκαταλείψει τη συνοριακή περιοχή για να αποτρέψει τον πόλεμο. Αλλά η Χεζμπολάχ δεν μπορεί απλώς να μαζέψει τα πράγματά της και να εγκαταλείψει την περιοχή γιατί κάτι τέτοιο θα συνέτριβε τη φήμη της ως κίνημα αντίστασης. Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι άρχισαν σύντομα να προειδοποιούν ότι ο χρόνος για τη διπλωματία τελειώνει.

Το Πλαίσιο του Σκεπτικού της Χεζμπολάχ

Ο πόλεμος Ισραήλ-Χαμάς δημιούργησε ένα σοβαρό δίλημμα για τη Χεζμπολάχ.

Εάν αποστασιοποιούνταν από τη Χαμάς, η αραβική και ισλαμική κοινή γνώμη θα την κατηγορούσε. Εάν έσπευδε σε αντιπαράθεση, θα έδινε στην ισραηλινή κυβέρνηση τον πόλεμο που θέλει.

Όταν αποφάσισε να δείξει αλληλεγγύη με τη Χαμάς, η Χεζμπολάχ απέφυγε να εκτοξεύσει μπαράζ με τους πιο ικανούς πυραύλους της, βασιζόμενη αντ’ αυτού κυρίως σε βλήματα κατά των τεθωρακισμένων. Ωστόσο, πίσω από την προειδοποίηση του Νασράλα ότι το Ισραήλ θα το μετάνιωνε αν επιτεθεί στον Λίβανο, τα μισόλογα αντίποινα της Χεζμπολάχ στη θανατηφόρα δύναμη πυρός του Ισραήλ πρόδωσαν την απροθυμία του για ολοκληρωτικό πόλεμο.

Απτόητο, το Ισραήλ εξαπέλυσε επίθεση με drone την περασμένη εβδομάδα και σκότωσε τον αναπληρωτή επικεφαλής του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς, Σάλεχ Αρούρι, σε προάστιο της Βηρυτού και προπύργιο της Χεζμπολάχ. Ήταν το πιο σκληρό πλήγμα για τη Χεζμπολάχ από τη στοχευμένη δολοφονία του γενικού γραμματέα της, Abbas al-Musawi, σε αεροπορική επιδρομή στο νότιο Λίβανο το 1992. (Ήταν χειρότερο ακόμη και από τη δολοφονία του 2008 του Imad Mughniyeh, αρχηγού του προσωπικού της Χεζμπολάχ, επειδή έλαβε χώρα στην de facto πρωτεύουσα της Χεζμπολάχ, ενώ ο Mughniyeh σκοτώθηκε στη Δαμασκό.) Πέρυσι, ο Nasrallah δεσμεύτηκε να προστατεύσει τους ηγέτες της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ που κατοικούν στον Λίβανο, συγκεκριμένα τον Arouri, τον οποίο ο ισραηλινός Τύπος περιέγραψε ως το κεφάλι του φιδιού που προσπάθησε να οδηγήσει τη Δυτική Όχθη σε μια τρίτη Ιντιφάντα. Ο Νασράλα χαρακτήρισε την επίθεση αφόρητη και είπε ότι η Χεζμπολάχ σκόπευε να απαντήσει στο πεδίο της μάχης. Όταν το έκανε, το μπαράζ περισσότερων από 60 ρουκετών που εκτοξεύτηκε σε ισραηλινή αεροπορική βάση δεν προκάλεσε ανθρώπινες απώλειες. Πέντε μαχητές της Χεζμπολάχ σκοτώθηκαν στην απάντηση του Ισραήλ.

Η Χεζμπολάχ πρέπει να προστατεύσει την παλαιστινιακή υπόθεση για να δικαιολογήσει την άρνησή της να διαλύσει τη στρατιωτική της πτέρυγα.

Χωρίς να τους κατονομάσει, ο Νασράλα καταγγέλλει συστηματικά χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας, ότι προσπάθησαν να υπογράψουν συμφωνίες ομαλοποίησης με το Ισραήλ. Κατηγορεί τις χώρες ότι εγκατέλειψαν την παλαιστινιακή υπόθεση υπέρ του «ισραηλινού εχθρού». Όμως η Χεζμπολάχ υφίσταται σοβαρές απώλειες στις στρατιωτικές ανταλλαγές με το Ισραήλ. Στον πόλεμο του 2006, η ομάδα βασίστηκε στην εκτόξευση πυραύλων στο εσωτερικό του Ισραήλ και στην τοποθέτηση ενεδρών για προηγμένα ισραηλινά τεθωρακισμένα.

Στις τρέχουσες μάχες, ωστόσο, η Χεζμπολάχ εμπλέκεται με το Ισραήλ από σταθερές θέσεις κοντά στα σύνορα. Αυτή η προσέγγιση δεν συνάδει με την ιστορία ασύμμετρου πολέμου της Χεζμπολάχ.

Επιπλέον, το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ είναι μεγαλύτερο από ποτέ. Η Χεζμπολάχ συχνά καυχιέται για τα σημαντικά αποθέματα πυραύλων της, τα οποία, σε περίπου 200.000, υπερβαίνουν κατά πολύ αυτά που διαθέτουν οι περισσότερες χώρες του ΝΑΤΟ. Αλλά αυτό το οπλοστάσιο είναι πιο εκφοβιστικό στη θεωρία παρά στην πράξη, και η Χεζμπολάχ το γνωρίζει. Οι περισσότεροι πύραυλοι αποθηκεύονται σε μυστικές αποθήκες. Η προετοιμασία τους για εκτόξευση είναι επικίνδυνη επειδή τους εκθέτει σε ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές, ειδικά επειδή η Χεζμπολάχ δεν διαθέτει αξιόπιστο πυραυλικό σύστημα εδάφους-αέρος. Αφού η Χεζμπολάχ ενεργοποίησε το μέτωπο του νότιου Λιβάνου τον Οκτώβριο, το Ισραήλ εκκένωσε τις παραμεθόριες πόλεις των κατοίκων του και έριξε εκτός λειτουργίας πολλούς από τους πυραύλους και τους πυραύλους της Χεζμπολάχ νότια του ποταμού Λιτάνι. Η προσπάθεια της ομάδας να μετακινήσει κινητές πλατφόρμες εκτός της ζώνης μάχης τις εξέθεσε σε καταστροφή από την ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία.

Περισσότερο από το ήμισυ του οπλοστασίου της Χεζμπολάχ αποτελείται από ανακριβείς πυραύλους 122 mm, των οποίων η εμβέλεια είναι μεταξύ 20 και 40 χιλιομέτρων (12-25 μίλια). Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε τεράστια μπαράζ για να ενσταλάξουν τον φόβο, αλλά έχουν μικρή χρησιμότητα όταν πρόκειται για την καταστροφή στόχων. Το απόθεμα της Χεζμπολάχ περιλαμβάνει επίσης πυραύλους με βαρύτερες κεφαλές και μεγαλύτερη εμβέλεια, όπως το Fajr-5 (βεληνεκές έως 75 χιλιόμετρα) και το Khaibar-1 (έως 100 χιλιόμετρα). Διαθέτει επίσης τα Zelzal-1 και Zelzal-2, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν εκρηκτικές κεφαλές βάρους 600 κιλών (1.300 λίβρες) και έχουν βεληνεκές περίπου 210 χιλιομέτρων, αλλά το πυραυλικό σύστημα Iron Dome μπορεί εύκολα να τις αναχαιτίσει και να τις καταρρίψει. Επιπλέον, οι πύραυλοι Zelzal απαιτούν τεράστια οχήματα εκτόξευσης και καθυστερούν να επαναφορτωθούν, καθιστώντας τους εύκολους στόχους. Η Χεζμπολάχ διαθέτει επίσης βαλλιστικούς πυραύλους Fateh-110, με βεληνεκές που ξεπερνά τα 250 χιλιόμετρα. Αυτές είναι εκδόσεις του πυραύλου Zelzal που κατευθύνονται με GPS, αλλά εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά ανακριβείς. (Έχουν πιθανότητα κυκλικού σφάλματος 500 μέτρων, που σημαίνει ότι οι μισοί από αυτούς αναμένεται να προσγειωθούν εκτός αυτής της ακτίνας.) Τέλος, με άμεσες εντολές από τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης στη Συρία, η Χεζμπολάχ μετέφερε αρκετούς πυραύλους μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς από το Ιράν αποθήκες στη Συρία σε περιοχές στα σύνορα Συρίας-Λιβάνου. Περιλαμβάνουν τον πύραυλο Dezful μήκους 1.000 χιλιομέτρων και τον πύραυλο κρουζ Soumar 2.000 χιλιομέτρων.

Η Χεζμπολάχ θα εκτοξεύσει μερικούς από τους πυραύλους της από θαμμένες εξέδρες εκτόξευσης ή από κινητές πλατφόρμες και θα εργαστεί για να τους κρύψει ως πολιτικά φορτηγά. Τα περισσότερα από τα βλήματα επιφάνειας-επιφάνειας της ομάδας δεν είναι όπλα ακριβείας. Όταν εκτόξευσε 48 ρουκέτες Grad τον περασμένο Νοέμβριο ως απάντηση στη δολοφονία από την ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία ενός διοικητή πεδίου του οποίου ο πατέρας ηγείται του κοινοβουλευτικού μπλοκ της Χεζμπολάχ, 20 από αυτούς έπεσαν εντός λιβανικού εδάφους. Εάν χρησιμοποιήσει το μικρό της οπλοστάσιο πυραύλων αρκετής ακριβείας, θα είναι εναντίον στρατηγικών στόχων, όπως στρατιωτικές βάσεις, γέφυρες, σταθμούς αναμετάδοσης ισχύος και λιμάνια. Το προσωπικό του Ισραηλινού Εσωτερικού Μετώπου εκπαιδεύεται για την αντιμετώπιση μιας επιτυχημένης πυραυλικής επίθεσης και την αποκατάσταση της ζημιάς.

Οριοθέτηση συνόρων και Πολεμική Διπλωματία

Η Χεζμπολάχ συνειδητοποιεί ότι αυτοί οι υποτιθέμενοι ακριβείς πύραυλοι δεν θα αποτρέψουν το Ισραήλ από το να πάει στον πόλεμο για να το εκδιώξει από τη συνοριακή περιοχή και είναι έτοιμη για αυτό το ενδεχόμενο. Κατανοεί επίσης ότι μια διπλωματική προσπάθεια υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για τη διευθέτηση του συνοριακού ζητήματος θα συνοδεύει τον πόλεμο. Οποιαδήποτε ενδεχόμενη κατάπαυση του πυρός θα περιλαμβάνει μια ρήτρα για την επίλυση του παρατεταμένου ζητήματος των συνόρων. Η Χεζμπολάχ θα το δει ως νίκη, τερματίζοντας την ανάγκη διατήρησης στρατιωτικής παρουσίας βαθιά στο νότιο Λίβανο.

Το 2000, ο ισραηλινός στρατός αποσύρθηκε στη Γαλάζια Γραμμή, την οποία είχαν χαράξει τα Ηνωμένα Έθνη. Παρόλο που ο Λίβανος αποδέχθηκε τη Μπλε Γραμμή, αμφισβήτησε 13 συνοριακά σημεία. Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Amos Hochstein, ο οποίος μεσολάβησε στη συμφωνία το 2022 για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων Ισραήλ-Λιβάνου, είπε ότι Λιβανέζοι αξιωματούχοι του είχαν ενημερώσει κατά τη διάρκεια συναντήσεων ότι ήθελαν επίσης να επιλύσουν το επίμαχο ζήτημα των χερσαίων συνόρων. Τόνισε ότι η Ουάσιγκτον είναι έτοιμη να υποστηρίξει αυτή την προσπάθεια. Η εν λόγω περιοχή είναι μικρή – όχι μεγαλύτερη από 50 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα 13 τμήματα που αμφισβητεί ο Λίβανος συνολικά μόνο περίπου μισό τετραγωνικό χιλιόμετρο. Ωστόσο, το Ισραήλ δεν έχει ακόμη εκφράσει την επιθυμία να ασχοληθεί με το θέμα.

Ο Νασράλα χαιρέτισε την ανάληψη ευθύνης του λιβανικού κράτους για την οριοθέτηση των χερσαίων συνόρων, όπως έκανε όταν αποδέχθηκε τη συμφωνία οριοθέτησης των θαλάσσιων συνόρων, λέγοντας ότι η Χεζμπολάχ υποστηρίζει οποιοδήποτε σχέδιο εγκρίνει η κυβέρνηση στη Βηρυτό. Ωστόσο, ο αρχηγός της Χεζμπολάχ είπε επίσης ότι οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις στα σύνορα με το Ισραήλ έδωσαν στον Λίβανο μια ιστορική ευκαιρία να απελευθερώσει κάθε εκατοστό της επικράτειάς του. Ο τόνος του υποδήλωνε ότι ερχόταν πόλεμος και μαζί του, δεν θα χρειαζόταν η Χεζμπολάχ να διατηρήσει στρατιωτική παρουσία στα σύνορα.

Η οικειοθελής αποχώρηση του ισραηλινού στρατού από τον νότιο Λίβανο το 2000 θα μπορούσε να σηματοδοτήσει το τέλος του ρόλου της Χεζμπολάχ ως αντι-ισραηλινής δύναμης, αλλά το Ιράν κράτησε την ομάδα ζωντανή στο πλαίσιο των προσπαθειών του για προβολή περιφερειακής ισχύος. Η Χεζμπολάχ θα παραμείνει μια καθοριστική φιγούρα στην εσωτερική πολιτική του Λιβάνου. Όμως το πολύχρονο παιχνίδι πλησιάζει στο τέλος του.

Χιλάλ Κασάν
https://geopoliticalfutures.com/author/hkashan/
Ο Hilal Khashan είναι Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. Είναι ένας αξιοσέβαστος συγγραφέας και αναλυτής των υποθέσεων της Μέσης Ανατολής. Είναι συγγραφέας έξι βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου του Hizbollah: A Mission to Nowhere. (Lanham, MD: Lexington Books, 2019.) Αυτή τη στιγμή γράφει ένα βιβλίο με τίτλο Saudi Arabia: The Dilemma of Political Reform and the Illusion of Economic Development. Είναι επίσης συγγραφέας περισσότερων από 110 άρθρων που εμφανίστηκαν σε περιοδικά όπως Orbis, The Journal of Conflict Resolution, The Brown Journal of World Affairs, Middle East Quarterly, Third World Quarterly, Israel Affairs, Journal of Religion and Society, Nationalism και Ethnic Politics και The British Journal of Middle Eastern Studies.

geopoliticalfutures.com