Αρχική Blog Σελίδα 1433

Ένα πολύ επικίνδυνο ιατρικό πείραμα: Τα CDC ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΥΝ τα χρονοδιαγράμματα εμβολίων για παιδιά, εγκύους και τους περισσότερους ενήλικες

0

 

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) δημοσίευσαν τα προγράμματα εμβολίων για το 2024, τα οποία περιλαμβάνουν τουλάχιστον 76 συνολικές δόσεις 18 εμβολίων για παιδιά 0-18 ετών. Οι ειδικοί επέκριναν το διευρυμένο πρόγραμμα που πάσχει από έλλειψη δοκιμών ασφάλειας ή αποτελεσματικότητας των εμβολίων.

John-Michael Dumais

The Defender

Children’s Health Defense (CHD)

30 Ιανουαρίου 2024

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) συνιστούν περισσότερα εμβόλια και δόσεις εμβολίων σε όλους τους τομείς για παιδιά, έγκυες γυναίκες και ενήλικες, σύμφωνα με το πρόγραμμα εμβολιασμών του οργανισμού για το 2024 .

Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προκάλεσε σωρεία ειδήσεων και αντιδράσεων τις τελευταίες ημέρες. Ωστόσο, τα CDC κυκλοφόρησαν το ενημερωμένο πρόγραμμα τον Σεπτέμβριο 2023 — μήνες νωρίτερα από το συνηθισμένο, για να επιταχύνει τις πληρωμές ασφάλισης για τα πρόσφατα προτεινόμενα εμβόλια, ανέφερε η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής.

Τα προγράμματα του 2024 περιλαμβάνουν νέες εγκεκριμένες συστάσεις για την πρόληψη του COVID-19 , του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV), της γρίπης και της πνευμονιοκοκκικής νόσου.

«Πρόκειται για ένα πολύ επικίνδυνο ιατρικό πείραμα που επιτίθεται σε βρέφη και παιδιά της Αμερικής”, δήλωσε ο Brian Hooker, Ph.D. , ανώτερος διευθυντής επιστήμης και έρευνας στο Children’s Health Defense (CHD) και συν-συγγραφέας του ” Vax-Unvax : Let the Science Speak.”

Ο Brian Hooker είπε στο The Defender ότι «τα CDC δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια ολόκληρου του προγράμματος εμβολιασμού της παιδικής ηλικίας».

Η ιατρός για την ενσωμάτωση, Δρ. Mary Kelly Sutton , η οποία έχασε την άδεια της σε τρεις πολιτείες επειδή έγραψε οκτώ εξαιρέσεις εμβολίων στην Καλιφόρνια πριν από την πανδημία, δήλωσε στο The Defender:

«Τα CDC συνεχίζουν να λειτουργούν ως ισχυρός προωθητής των εμβολίων, όχι ως προστάτης της δημόσιας υγείας. Υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και έλλειψη κάθε επίσημα αποδεκτής έρευνας για τις δυσμενείς επιπτώσεις τους. Τα CDC θα μπορούσαν να δώσουν οδηγίες για τα εμβόλια, αλλά μέχρι στιγμής έχει αποδεχτεί τις εγκρίσεις ACIP [ Συμβουλευτική Επιτροπή για τις Πρακτικές Ανοσοποίησης ] χωρίς μελέτες. Σε γενικές γραμμές, τα εμβόλια δεν έχουν υποστεί πραγματικούς ελέγχους με εικονικό φάρμακο και δεν υπάρχουν δοκιμές σε ανθρώπους οποιουδήποτε είδους. Η θλιβερή αλήθεια είναι ότι τα χρήματα από τη φαρμακοβιομηχανία κυβερνούν τα CDC και ο αμερικανικός λαός (και ο κόσμος) εξαπατώνται και τίθενται σε κίνδυνο».

Σχολιάζοντας το διευρυμένο πρόγραμμα εμβολίων, η Δρ. Michelle Perro, παιδίατρος και συν-συγγραφέας του βιβλίου « What’s Makeing Our Children Sick? », είπε στο The Defender, «Είναι εξοργιστικό. Δεν είναι απαραίτητο, και προκαλεί βλάβες στα παιδιά μας».

Η Perro επέκρινε τα οικονομικά κίνητρα που προσφέρονται στους γιατρούς για να εμβολιάσουν όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και τα αντίποινα σε βάρος των γιατρών που χορηγούν γραπτές εξαιρέσεις.

Πρόγραμμα εμβολίων παιδικής ηλικίας (0-18).

Αφού εξέτασε προσεκτικά τα νέα προγράμματα των CDC, η επιστημονική ομάδα του CHD προσδιόρισε τον πιθανό ελάχιστο αριθμό για παιδιά ηλικίας 0-18 ετών σε 76 δόσεις 18 διαφορετικών εμβολίων.

Ο αριθμός των δόσεων θα μπορούσε να φτάσει τις 80, ανάλογα με τη σύνθεση του εμβολίου που χρησιμοποιείται και άλλους παράγοντες.

Συγκριτικά, τα CDC το 1983 συνέστησαν 11 δόσεις 7 εμβολίων μέχρι την ηλικία των 16 ετών, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων MMR (ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς), DTP (διφθερίτιδας, τετάνου, κοκκύτη) και πολιομυελίτιδας .

Πίστωση: Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων

Οι νέοι εμβολιασμοί στο πρόγραμμα παιδικής ηλικίας περιλαμβάνουν:

▪ RSV: Nirsevimab (RSV-mAb, εμπορική ονομασία Beyfortus) η θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα για παιδιά 0 έως 8 μηνών (εάν η μητέρα δεν έλαβε το εμβόλιο RSVpreF κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης — δείτε περισσότερες πληροφορίες στην ενότητα εγκυμοσύνης παρακάτω) και ορισμένα υψηλού κινδύνου παιδιά έως 19 μηνών. Προστέθηκε πρόσθετη καθοδήγηση για τοποθεσίες με εποχικότητα RSV που διαφέρει από αυτή των ηπειρωτικών Η.Π.Α.

▪ Πνευμονιόκοκκος: ένα 20-δύναμο συζευγμένο εμβόλιο πνευμονιόκοκκου ( PCV20 ), που στοχεύει 20 στελέχη Streptococcus pneumoniae , σε τέσσερις δόσεις: στους 2 μήνες, 4 μήνες, 6 μήνες και 12-15 μήνες της ζωής. Το PCV20 αντικαθιστά το PCV13 , το 13-δύναμο συζευγμένο εμβόλιο πνευμονιόκοκκου.

▪  COVID-19: Το CDC συνιστά σε όλους ηλικίας 6 μηνών και άνω να λαμβάνουν δύο δόσεις από τα «ενημερωμένα» εμβόλια 2023-2024 για τον COVID-19 , ακόμη και αν έχουν εμβολιαστεί προηγουμένως με παλαιότερες εκδόσεις των εμβολίων. Η καθοδήγηση περιλαμβάνει διαφορετικές συστάσεις για παιδιά 6 μηνών έως 4 ετών, 5-11 ετών και για όλα τα άτομα 12 ετών και άνω, με παραλλαγές για τα εμβόλια Pfizer/BioNTech και Moderna mRNA COVID-19, συμπεριλαμβανομένων διαφορετικών συστάσεων για όσους είναι μέτρια ή σοβαρά ανοσοκατεσταλμένοι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστώνται τρεις δόσεις.

▪ Mpox (πρώην ευλογιά πιθήκων ): Συνιστάται σε ενήλικες 18 ετών και άνω που διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης Mpox (γκέι, αμφιφυλόφιλοι, τρανσέξουαλ και μη δυαδικά άτομα με συγκεκριμένα προφίλ κινδύνου ή έκθεσης) να λαμβάνουν το εμβόλιο Jynneos . Σύμφωνα με αυτήν την οδηγία, το εμβόλιο Mpox που εμφανίζεται κάτω από τη στήλη ηλικίας 18 στο πρόγραμμα εμβολίων παιδικής ηλικίας δεν αναμένεται να χορηγηθεί στα περισσότερα παιδιά. Σημειώστε ότι επί του παρόντος βρίσκονται σε εξέλιξη κλινικές δοκιμές Mpox για παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών.

Άλλες αλλαγές στο πρόγραμμα της παιδικής ηλικίας περιλαμβάνουν:

▪ DTaP (διφθερίτιδα, τέτανος, κοκκύτης για παιδιά 0-6 ετών): Η σημείωση σχετικά με αυτό το εμβόλιο αναθεωρήθηκε για να αποσαφηνιστούν οι πρωτογενείς και οι αναμνηστικές δόσεις.

▪ Tdap (τετάνος, διφθερίτιδα και κοκκύτης για παιδιά 7 ετών και άνω): Η σημείωση αναθεωρήθηκε για να διευκρινιστεί ότι η δόση που συνιστάται για παιδιά ηλικίας 11 έως 12 ετών είναι η αναμνηστική δόση για εφήβους.

▪ HPV (ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων): Η ενότητα εμβολιασμού ρουτίνας περιλαμβάνει διευκρινίσεις σχετικά με τις δόσεις που δεν συνιστώνται για όσους έχουν ήδη ολοκληρώσει τη σειρά HPV.

▪ Γρίπη: ενημερώθηκε με προτεινόμενα σκευάσματα για την περίοδο γρίπης 2023-24 . Ειδικές σημειώσεις για άτομα με αλλεργίες στα αυγά έχουν αφαιρεθεί. Κάθε άτομο με ιστορικό αλλεργίας στο αυγό μπορεί να εμβολιαστεί με αυτά τα εμβόλια, σύμφωνα με τις οδηγίες.

▪ MMR: Το σημείωμα ενημερώθηκε για να προσδιορίσει τη χρήση για εμβολιασμούς ρουτίνας, catch-up και “ειδικές καταστάσεις”.

▪ MenB (μηνιγγιτιδόκοκκος): Προστέθηκαν πληροφορίες σχετικά με το πρόσφατα αδειοδοτημένο εμβόλιο μηνιγγιτιδοκοκκικού A, B, C, W, Y. Προστέθηκε ένα έγγραφο « κοινής λήψης κλινικών αποφάσεων » για άτομα ηλικίας 16-23 ετών.

▪ Πνευμονιόκοκκος: Οι ενότητες έχουν ενημερωθεί για εμβολιασμούς ρουτίνας, κάλυψης και «ειδικών καταστάσεων», με νέες συστάσεις για τη χρήση του 15δύναμου συζευγμένου εμβολίου πνευμονιόκοκκου ( PCV15 ) και PPSV23 , επιπλέον των πληροφοριών σχετικά με το PCV20 που σημειώθηκαν παραπάνω.

▪ Ιός πολιομυελίτιδας: Προστέθηκαν νέες πληροφορίες σχετικά με τους συμπληρωματικούς εμβολιασμούς και την αυξημένη έκθεση σε κίνδυνο για 18χρονους.

Το CDC αφαίρεσε αρκετά εμβόλια από το πρόγραμμα «επειδή δεν διανέμονται πλέον ούτε συνιστώνται για χρήση στις ΗΠΑ». Αυτά περιλαμβάνουν τα δισθενή εμβόλια mRNA COVID-19, το εμβόλιο τοξοειδούς διφθερίτιδας και τετάνου ( DT ) και το Menactra , ένα εμβόλιο για τον μηνιγγιτιδοκοκκικό.

Το CDC δημοσίευσε αναθεωρημένη « καθοδήγηση κάλυψης των εμβολίων » για παιδιά που έχουν μείνει πίσω από το συνιστώμενο πρόγραμμα. Αυτό περιλαμβάνει οδηγίες για το συζευγμένο εμβόλιο Πνευμονιόκοκκου, εμβόλια Haemophilus influenzae τύπου β (με καθοδήγηση για διαφορετικά προϊόντα), εμβόλια που περιέχουν Διφθερίτιδα, Τέτανο και Κοκκύτη (με ειδικές οδηγίες για σκευάσματα για διαφορετικές ηλικιακές ομάδες) και το εμβόλιο αδρανοποιημένης πολιομυελίτιδας (IPV).

Πρόσθετη καθοδήγηση για την κάλυψη της διαφοράς μπορείτε να βρείτε στον Πίνακα 2 του προγράμματος παιδικής ηλικίας .

Ο μεγαλύτερος αριθμός δόσεων που ανέφερε ο δικηγόρος Aaron Siri στο tweet του μπορεί να περιλάμβανε την υπόθεση ότι θα υπήρχαν ετήσιοι ή εξαμηνιαίοι ενισχυτές COVID-19, κάτι που δεν απαιτεί (ακόμη) το πρόγραμμα CDC.

Εάν στο μέλλον προστεθούν ετήσιοι ενισχυτές, αυτό θα μπορούσε να ωθήσει τον συνολικό αριθμό των δόσεων έως την ηλικία των 18 ετών κοντά στα 100, εάν οι ενισχυτές ξεκινήσουν στην ηλικία των 2 ετών.

Πρόγραμμα εμβολίων για εγκύους.

Ο κατάλογος εμβολίων για εγκύους περιλαμβάνει 4 διαφορετικά εμβόλια: Κοκκύτη (κοκίτης), γρίπη (εάν είναι έγκυος κατά την περίοδο της γρίπης), COVID-19 και RSV , με το τελευταίο να χορηγείται μεταξύ 32 και 36 εβδομάδων εγκυμοσύνης. Η συμπερίληψη του Abrysvo στο πρόγραμμα παιδικής ηλικίας είναι μόνο για έφηβες εγκύους.

Μία δόση του δισθενούς εμβολίου RSVpreF Abrysvo της Pfizer συνιστάται για για να αποτρέψουν την ανάπτυξη του RSV αργότερα στα μωρά τους, παρά τις ανησυχίες για πρόωρους τοκετούς που σταμάτησαν την ανάπτυξη ενός παρόμοιου εμβολίου από την GlaxoSmithKline (GSK).

Επί του παρόντος δεν υπάρχουν συστάσεις της ACIP για εμβολιασμούς κατά του RSV σε επόμενες εγκυμοσύνες.

Τα CDC συνιστούν μόνο ένα αναμνηστικό COVID-19 (σκεύασμα 2023-24) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εάν το άτομο είχε προηγουμένως εμβολιαστεί με τη σειρά δύο βολών πριν από τη σύλληψη.

Πρόγραμμα εμβολίων ενηλίκων (19 ετών και άνω).

Οι συστάσεις για ενήλικες περιλαμβάνουν τουλάχιστον 80 συνολικές δόσεις των ακόλουθων εμβολίων από ηλικίες 19-79 ετών, μη συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων για τον COVID-19:

▪ HepB ( ηπατίτιδα Β ): Δύο, τρεις ή τέσσερις δόσεις, ανάλογα με το εμβόλιο ή την πάθηση.

▪ Τέτανος, Διφθερίτιδα, Κοκκύτης (Tdap ή Td): Μία βολή κάθε 10 χρόνια.

▪ Ανεμοευλογιά (ανεμευλογιά): Δύο δόσεις.

▪ Γρίπη: 61 ετήσια εμβόλια.

Τα νέα εμβόλια περιλαμβάνουν:

▪ RSV: Οποιοδήποτε από τα δύο διαφορετικά εμβόλια για ενήλικες άνω των 60 ετών — το Arexvy της GSK ή το Abryvso της Pfizer . Αν και οι σημειώσεις για αυτό το εμβόλιο υποδεικνύουν ότι είναι κυρίως για «αυτούς που θεωρούνται ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για σοβαρή νόσο RSV» (η οποία περιλαμβάνει πολλές χρόνιες ασθένειες όπως ΧΑΠ, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις κ.λπ.) η καθοδήγηση των CDC περιλαμβάνει συστάσεις για άτομα που είναι αδύναμα, σε προχωρημένη ηλικία ή που διαμένουν σε οίκους ευγηρίας ή άλλες εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας. Αυτό θα μπορούσε να προσθέσει έως και 19 δόσεις για άτομα ηλικίας 60 έως 79 ετών.

▪ COVID-19: Σύσταση για ενήλικες να λάβουν τα ενημερωμένα σκευάσματα 2023-24 (σειρές 2 ή 3 δόσεων) των εμβολίων mRNA (δείτε περισσότερα για αυτό το θέμα στην ενότητα του προγράμματος παιδικής ηλικίας παραπάνω).

Άλλα εμβόλια που ενδέχεται να λάβουν οι ενήλικες, ανάλογα με τις ιατρικές συνθήκες, την έκθεση και τους παράγοντες κινδύνου, περιλαμβάνουν:

▪ Aνασυνδυασμένο ζωστήρα (RZV) (έρπητα ζωστήρα),

▪ MMR, HPV, Πνευμονιόκοκκο (PCV15, PCV20, PPSV23),

▪ Hπατίτιδα Α, Mηνιγγιτιδοκοκκικό A, C, W, Y , Mηνιγγιτιδοκοκκικός Β,

▪ Haemophilus influenzae τύπου b και Mpox.

Το CDC παραθέτει στις συστάσεις «κοινής λήψης κλινικών αποφάσεων» για:

▪ Το εμβόλιο HPV για ενήλικες ηλικίας 27-45 ετών.

▪ Το εμβόλιο MenB για άτομα 16-23 ετών.

Το CDC ενημέρωσε τις οδηγίες του σχετικά με τις αλλεργίες με βάση τα αυγά και τα εμβόλια γρίπης , λέγοντας τώρα ότι κάθε άτομο με ιστορικό αλλεργίας στο αυγό μπορεί να εμβολιαστεί με οποιοδήποτε εμβόλιο γρίπης (που αντιστοιχεί στην ηλικία και την κατάσταση της υγείας) «χωρίς πρόσθετους λόγους ασφαλείας».

Όλες οι αλλαγές στο πρόγραμμα εμβολίων μπορείτε να βρείτε εδώ .

Ένας χρήστης Χ έκανε εικασίες σχετικά με το ρόλο των εμβολιασμών και την Ατζέντα του ΟΗΕ 2030 , μοιράζοντας μια σελίδα από ένα έγγραφο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) με τίτλο « Ατζέντα Εμβολιασμού 2030 »:

Το nirsevimab δεν είναι τεχνικά εμβόλιο

Το Εθνικό Κέντρο Πληροφοριών Εμβολίων έγραψε ότι το nirsevimab (για παιδιά 0 έως 19 μηνών) δεν είναι τεχνικά εμβόλιο , αλλά προστέθηκε στο πρόγραμμα παιδικής ηλικίας για να δώσει στη Sanofi και στο Astra Zeneca ασπίδα ευθύνης και να προστεθεί η θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα στις κρατικές εντολές και μητρώα εμβολίων.

Κατά συνέπεια, το αναθεωρημένο πρόγραμμα των CDC δηλώνει τώρα ότι αφορά «εμβόλια και άλλους ανοσοποιητικούς παράγοντες».

Πίστωση: Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων

Όσον αφορά την ευθύνη, το πρόγραμμα CDC αναφέρει :

«Το Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημίωσης Βλαβών από Εμβόλια (VICP) είναι μια εναλλακτική λύση στο παραδοσιακό νομικό σύστημα για την επίλυση αποζημίωσης βλαβών από εμβόλια. Όλα τα εμβόλια που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα εμβολίων για παιδιά και εφήβους καλύπτονται από VICP εκτός από τα εμβόλια δάγγειου πυρετού, PPSV23, RSV, Mpox και COVID-19. Τα εμβόλια Mpox και COVID-19 καλύπτονται από το Πρόγραμμα Αποζημίωσης Τραυματισμών Αντιμέτρων (CICP).»

Μέχρι σήμερα, το CICP έχει αποζημιώσει μόλις 11 αξιώσεις από τις σχεδόν 13.000 που έχουν κατατεθεί για τραυματισμούς από εμβόλια COVID-19.

(Τον Δεκέμβριο, το Informed Consent Action Network (ICAN), ανακοίνωσε την υποστήριξή του για μήνυση κατά του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ για την κατάργηση της προστασίας της ασυλίας και των διατάξεων CICP του νόμου PREP (Public Readiness and Emergency Preparedness) , δηλώνοντας ότι «Παραβιάζουν τα συνταγματικά δικαιώματα όσων έχασαν τη ζωή τους ή υπέστησαν βλάβες από εμβόλιο COVID-19»)

Οι συνδυασμοί εμβολίων προκαλούν μεγαλύτερη βλάβη;

Ο Δρ. Paul Thomas , συγγραφέας του βιβλίου ” The Vaccine-Friendly Plan : Dr. Paul’s Safe and Effective Approach to Immunity and Health- from Pregnancy Through Your Child’s Teen Years”, σχολίασε την έλλειψη δεδομένων ασφάλειας για τα παιδικά εμβόλια, ειδικά όταν συνδυάζονται εμβόλια.

«Δεν υπάρχει μελέτη για τις επιπτώσεις ολόκληρου του προγράμματος. Καθώς προσθέτουμε όλο και περισσότερα εμβόλια, έχουμε συνεχώς αυξανόμενες χρόνιες ασθένειες, νευροαναπτυξιακά προβλήματα, αυτοάνοσες ασθένειες και αλλεργίες».

Σε αυτό το βίντεο, οι Paul Thomas και James Lyons-Weiler, Ph.D. , συζητούν τη μελέτη τους για τα αποτελέσματα υγείας σε εμβολιασμένα έναντι μη εμβολιασμένων παιδιών :

Στο βιβλίο τους, ” Vax-Unvax “, ο Hooker και ο Robert F. Kennedy Jr., ο πρόεδρος του CHD σε άδεια, συζήτησαν μελέτες που υποδεικνύουν τις πιθανές βλάβες από το συνδυασμό εμβολίων.

Σε μια τέτοια μελέτη από το 2012, συγκρίνοντας εγκύους που έκαβαν το εμβόλιο κατά της γρίπης , όσες έλαβαν το εμβόλιο σε συνδυασμό με το εμβόλιο H1N1 βρέθηκε ότι είχαν 11 φορές περισσότερες πιθανότητες να αποβάλουν από όσες έλαβαν το εμβόλιο της γρίπης από μόνες τους.

Ο συγγραφέας της μελέτης, Gary Goldman, ένας ανεξάρτητος επιστήμονας υπολογιστών, πρότεινε ότι η αύξηση των εμβρυϊκών απωλειών μπορεί να οφείλεται στην πρόσθετη δόση thimerosal στο εμβόλιο H1N1, εκθέτοντας το έμβρυο στον υδράργυρο.

Ο Goldman είναι επίσης συν-συγγραφέας μιας εργασίας του 2011 που δείχνει ότι οι ανεπτυγμένες χώρες που απαιτούν τις περισσότερες δόσεις εμβολίων για βρέφη είχαν τα χειρότερα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας .

Ο Goldman και ο συν-συγγραφέας Neil Z. Miller, διευθυντής του Ινστιτούτου Ιατρικής και Επιστημονικής Έρευνας στη Σάντα-Φε του Νέου Μεξικού, σε μια εργασία που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2023, επανέλαβαν αυτά τα ευρήματα και απάντησαν στους επικριτές.

Τον Ιούλιο του 2023, δημοσίευσαν μια νέα μελέτη που εξέταζε συγκεκριμένα τα αποτελέσματα δύο εμβολίων που συνήθως χορηγούνται σε βρέφη αμέσως μετά τη γέννηση — Ηπατίτιδα Β (HepB) και Φυματίωση — από παγκόσμια δεδομένα το 2019 και το 2021. Βρήκαν ότι υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ των εμβολιασμών και των ποσοστών νεογνικής, βρεφικής και παιδικής (κάτω των 5 ετών) θνησιμότητας και για τα δύο έτη που μελετήθηκαν.

Μια άλλη μελέτη που συμπεριλήφθηκε στο “Vax-Unvax” εξέτασε το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών των Εμβολίων (VAERS) από το 2005-2015 και βρήκε περισσότερες από 10.000 αναφορές παρενεργειών για βρέφη που έκαναν το εμβόλιο HepB (μόνο ή με ένα πολυδύναμο εμβόλιο), και 197 αναφορές συνδρόμου αιφνίδιου θανάτου (SIDS).

Το παρακάτω διάγραμμα από το “Vax-Unvax” δείχνει την ανάλυση των συγγραφέων των περιπτώσεων SIDS που αναφέρθηκαν στο VAERS μετά τα εμβόλια Ηπατίτιδας Β, Haemophilus influenzae B, Διφθερίτιδας-τετάνου-ακυτταρικού κοκκύτη και Πνευμονίας.

Από το βιβλίο «Vax-Unvax», σελ. 129

Η ICAN πέρυσι εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με τον συνδυασμό των εμβολίων Mpox, γρίπης και COVID.

Τον Μάρτιο του 2023 η ICAN υπέβαλε αίτημα FOIA στα CDC για αποδεικτικά στοιχεία που υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς που έκαναν σε tweet του Ιανουαρίου 2023 με ένα βίντεο από την ομάδα απάντησης MPox του Λευκού Οίκου που έλεγε: «Μπορείτε να πάρετε το εμβόλιο #mpox ταυτόχρονα με τη #γρίπη και #Εμβόλια για τον covid». (!!!)

Ο Δρ. Δημήτρης Δασκαλάκης , τότε εν ενεργεία διευθυντής (τώρα διευθυντής) του Εθνικού Κέντρου Ανοσοποίησης και Αναπνευστικών Νόσων, αφού δήλωσε στο βίντεο ότι τα εμβόλια μπορούν να ληφθούν μαζί, πρότεινε μόνο ότι ένα άτομο «μπορεί» να εξετάσει το ενδεχόμενο καθυστέρησης του COVID-19 εμβόλιο για 4 εβδομάδες μετά τη λήψη του εμβολίου Mpox λόγω «πιθανού κινδύνου» καρδιακής φλεγμονής.

Η ICAN δήλωσε ότι το βίντεο του CDC παραμέλησε να αναφέρει τη σύνδεση μεταξύ του εμβολίου για τον COVID-19 και της μυοκαρδίτιδας και άλλων καρδιακών κακώσεων, που σχετίζονται επίσης με το εμβόλιο κατά της γρίπης και το εμβόλιο Mpox .

Στην απάντησή τους στην ICAN, τα CDC δεν προσκόμισαν κανένα έγγραφο που να υποστηρίζει την ασφαλή συγχορήγηση των τριών εμβολίων.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2023, η ICAN εξέδωσε μια δήλωση με τίτλο: « Τα CDC δεν έχουν δεδομένα για να υποστηρίξουν το tweet τους που ότι «είναι ασφαλές να χορηγηθούν μαζί εμβόλια στη γρίπη, τη γρίπη και τον COVID».

John-Michael Dumais

Ο John-Michael Dumais είναι συντάκτης ειδήσεων για το The Defender. Υπήρξε συγγραφέας και οργανωτής κοινότητας σε διάφορα θέματα, όπως η θανατική ποινή, ο πόλεμος, η ελευθερία της υγείας και όλα όσα σχετίζονται με την πανδημία COVID-19.

 

Ρωσία: Νεκρός στη φυλακή ο Αλεξέι Ναβάλνι

0

Από euronews with AP

Εξέτιε ποινή κάθειρξης σε φυλακές της Σιβηρίας ο επικριτής του Κρεμλίνου

Πέθανε στη φυλακή ο σκληρός επικριτής του Κρεμλίνου Αλεξέι Ναβάλνι, όπως επιβεβαιώνουν επίσημα οι ρωσικές αρχές.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η ηγετική φυσιογνωμία της ρωσικής αντιπολίτευσης εξέτιε την ποινή του στην περιοχή Γιαμάλ Νένετς, σε φυλακές της ρωσικής Αρκτικής.

Πρόκειται για ένα από τα πιο σκληρά και απομακρυσμένα μέρη της χώρας, την σωφρονιστική αποικία ΙΚ-3 που φέρει επίσης το όνομα «Πολικός Λύκος».

Στις αρχές Ιανουαρίου, ο Ναβάλνι έκανε την πρώτη του εμφάνιση μέσω βίντεο από την ημέρα που μεταφέρθηκε στο Χαρπ και μίλησε σε δημοσιογράφους.

«Οι συνθήκες εκεί είναι σκληρές, με ειδικό καθεστώς στη ζώνη του μόνιμου παγετού. Είναι πολύ δύσκολο να φτάσετε εκεί και τα ταχυδρομεία δεν λειτουργούν» ανέφεραν στην ανακοίνωσή τους οι συνεργάτες του Ναβάλνι.

Ο 45χρονος πολιτικός και ακτιβιστής υπέστη σοβαρή δηλητηρίαση τον Αύγουστο του 2020 και νοσηλεύτηκε στη Γερμανία. Συνελήφθη μετά την επιστροφή στη Ρωσία τον Ιανουάριο του 2021.

Ο μεγάλος πολιτικός αντίπαλος του Βλαντίμιρ Πούτιν και ακτιβιστής, έχει καταδικαστεί από την ρωσική δικαιοσύνη σε 19 χρόνια κάθειρξη για «εξτρεμισμό».

Στις αρχές Δεκεμβρίου, οι ρωσικές αρχές απήγγειλαν νέες κατηγορίες για «βανδαλισμό».

Ιδιωτικές επενδύσεις: Ουραγός η Ελλάδα στην ΕΕ

0

Η πρώτη έκθεση για την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), που δημοσιοποιήθηκε από την Κομισιόν, παρουσιάζει τις αδυναμίες της ΕΕ ν’ ανταγωνιστεί τις άλλες ανεπτυγμένες περιοχές του πλανήτη, αλλά επίσης είναι διόλου κολακευτική για την Ελλάδα. Η Ελλάδα, τόσο στο εσωτερικό της ΕΕ όσο και στο ευρύτερο πλαίσιο ανταγωνισμού με άλλες χώρες εκτός ΕΕ, διατηρεί αρνητικές πρωτιές, που δείχνουν την αδυναμία ανταγωνισμού σε ευρωπαϊκό (και όχι μόνο) επίπεδο.

Ειδικότερα, η πρώτη έκθεση  της Κομισιόν με τίτλο «The 2024 Annual Single Market and Competitiveness Report» παρουσιάζει την Ελλάδα:

  • 27η μεταξύ των 27 κρατών-μελών στις επενδύσεις και στην ψηφιοποίηση των ΜμΕ της,
  • 26η μεταξύ των 27 χωρών όσον αφορά την απασχολησιμότητα των ενηλίκων της και τις βιομηχανικές εξαγωγές των ΜμΕ,
  • 25η στην ΕΕ όσον αφορά την κατάρτιση (upskilling και reskilling) των ενηλίκων και
  • 24η στην παροχή δημόσιων ψηφιακών υπηρεσιών προς επιχειρήσεις,
  • 22η μεταξύ στην ανακύκλωση υλικών κ.λπ.

Επίσης, η έκθεση δείχνει ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις είναι αντι-ανταγωνιστικές με βάση το κόστος της ενέργειας, ενώ φαίνεται ότι έχουμε ακόμη δρόμο μέχρι ν’ αξιοποιηθούν επαρκώς οι ΑΠΕ στη χώρα μας. Ακόμη, χαμηλές είναι οι επιδόσεις στην έρευνα και ανάπτυξη, την πρόσβαση των ΜμΕ σε κεφάλαια και επενδυτικά κεφάλαια (venture capital) και καινοτομία.

Το χειρότερο είναι ότι, παρά την υστέρηση που σημείωσε η Ελλάδα μέσα στη δεκαετία του 2010 στον σχηματισμό ακαθάριστου πάγιου κεφαλαίου (GFCF), και παρά την έλευση του Ταμείου Ανάκαμψης, οι επενδύσεις που γίνονται δεν είναι καθόλου επαρκείς. Μάλιστα, μας κατατάσσουν στην τελευταία θέση, αφού για το 2022 αντιστοιχούσαν στο 13,7% του ΑΕΠ. Αυτή ήταν η χαμηλότερη επίδοση μέσα στην ΕΕ, έχοντας ως αμέσως επόμενη εκείνη της Πολωνίας (16,8%) και ως υψηλότερη εκείνη της Ουγγαρίας (28,2%).

Η επίδοση αυτή της χώρας αποδίδεται κυρίως στις χαμηλές επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα. Με βάση τον δείκτη σχηματισμού ακαθάριστου παγίου κεφαλαίου ως ποσοστό του ΑΕΠ από ιδιώτες, η Ελλάδα το 2022 κατατάχθηκε στην 27η θέση μεταξύ 27 χωρών με τιμή 10,1%. Από την άλλη πλευρά, όμως, οι δημόσιες επενδύσεις κατατάσσουν την Ελλάδα στη 13η θέση, με τιμή δείκτη 3,56%.

Ένα δεύτερο πρόβλημα της ελληνικής ανταγωνιστικότητας είναι η χαμηλή συμμετοχή των ενηλίκων στην αγορά εργασίας. Έτσι, ενώ στη Σκανδιναβία σχεδόν 8 στους 10 ενήλικες απασχολούνται, στην Ελλάδα αυτό ισχύει για λιγότερους από 7 στους 10 ενήλικες. Συγκεκριμένα, η απασχολησιμότητα σε ηλικίες 20-64 ετών στην Ελλάδα το 2022 ήταν 66,3% και ήταν η δεύτερη χειρότερη επίδοση στην ΕΕ, έχοντας ως χειρότερη εκείνη της Ιταλίας (64,8%).

Από την άλλη πλευρά, η χώρα είναι ο απόλυτος ουραγός και σε πολλούς άλλους δείκτες, όπως είναι η αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας από μικρομεσαίες επιχειρήσεις (27η μεταξύ 27 χωρών) και η δημιουργία βιομηχανικών προϊόντων (26η).

Από την άλλη πλευρά, φαίνεται ότι οι ΜμΕ πληρώνουν σχετικά ακριβά το κόστος ενέργειας. Οι καταναλωτές μέσης τάσης (με ετήσια κατανάλωση από 500 MWh έως 20.000 ΜWh) κατέβαλαν πέρυσι μεταξύ 21 ευρώ έως 22 ευρώ τη MWh (0,21 έως 0,22 ευρώ την KWh). Oι τιμές αυτές κατατάσσουν την Ελλάδα όχι στις πιο ακριβές χώρες, αλλά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πορτογαλικές εταιρείες κατέβαλαν πέρυσι για ενέργεια σχεδόν το ½ έως 1/3 εκείνων που κατέβαλαν οι ελληνικές επιχειρήσεις.

ΠΗΓΗ: powergame.gr

Σερβία – Αλβανία, στα άκρα: Ράμα «Κάθε επίθεση στο Κοσσυφοπέδιο, επίθεση στην Αλβανία», απαντά ο Βούτσιτς, Τρομερή δήλωση!

0

16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024
«Οποιαδήποτε επίθεση στο Κοσσυφοπέδιο, επίθεση στην Αλβανία»,
Ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, εκτίμησε ως «ανατριχιαστική» τη δήλωση του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα ότι «κάθε επίθεση στο Κόσοβο είναι επίθεση στην Αλβανία». Πρόσθεσε ότι η χώρα μας «δεν θα επιτεθεί σε κανέναν».
Ωστόσο, θέλουμε να προσθέσουμε ότι οι δημόσιες φωνές τα βράδια της αλβανικής τηλεόρασης ενίσχυσαν την εθνικιστική ιδέα ότι Σερβία και Ελλάδα βρίσκονται στην ίδια γραμμή ενάντια στα συμφέροντα των Αλβανών στην περιοχή, αναφερόμενος στην πρόσφατη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Μητσοτάκη στο Βελιγράδι..
«Σήμερα άκουσα από μια γειτονική χώρα ότι αν κάποιος επιτεθεί στο Κοσσυφοπέδιο, παρόλο που δεν ξέρω ποιος θα επιτεθεί, η Αλβανία δεν θα το επιτρέψει και θα είναι σε αυτή την πλευρά. Μετά από μια τόσο τρομερή δήλωση, ακούστηκε μόνο μια μεγάλη σιωπή, τόσο δυνατή που η σιωπή ήταν άβολη», είπε ο Βούτσιτς στην Προεδρία της Σερβίας.
«Κανείς δεν απάντησε σε τέτοιες δηλώσεις, φανταστείτε αν κάποιος από εμάς το έλεγε αυτό, θα είχατε ακούσει τις βροντές κατάρες, τις βρισιές και τις πιο βρώμικες εκστρατείες από όλο τον κόσμο», πρόσθεσε ο Βούτσιτς.
Ο Βούτσιτς δήλωσε ότι η Σερβία θα προστατεύσει τις σχέσεις της με την Ευρώπη, αλλά και ότι «δεν θα παραβιάσει τις σχέσεις της με τη Ρωσία ή την Κίνα».
«Σε ό,τι μας αφορά, δεν χρειάζεται να επιτεθούμε σε κανέναν και δεν θα το κάνουμε. Χρειαζόμαστε την Ευρώπη, ίσως όχι την υποκρισία της, αλλά δεν μπορούμε χωρίς αυτήν», είπε ο Βούτσιτς.
Θυμίζουμε ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα δήλωσε χθες στην εκπομπή Kontekst στο ATV ότι «κάθε επίθεση στο Κοσσυφοπέδιο είναι επίθεση στην Αλβανία».
Είπε ότι το Κόσοβο δεν είναι μόνο του, όχι μόνο γιατί έχει την Αλβανία, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο γιατί έχει και στρατηγικούς συμμάχους.
«Η Αλβανία δεν είναι μόνο μια γεωγραφική οντότητα ή μια κρατική οντότητα που έχει ειδική σχέση με το Κοσσυφοπέδιο. Κάθε επίθεση στο Κοσσυφοπέδιο είναι επίθεση στην Αλβανία, αλλά από την άλλη δεν πρέπει ποτέ να σας ξεχάσουμε. Γι’ αυτό πρέπει να λάβουμε υπόψη τα πάντα όταν λαμβάνουμε μέτρα σχετικά με τους συμμάχους, ότι το Κοσσυφοπέδιο δεν είναι μόνο του, όχι μόνο επειδή έχει την Αλβανία, αλλά επειδή έχει στρατηγικούς συμμάχους, τους οποίους γνωρίζουμε καλά ποιοι είναι, χωρίς τους οποίους το Κοσσυφοπέδιο δεν θα υπάρχει σήμερα ως κράτος και με το οποίο το Κοσσυφοπέδιο μπορεί να πετύχει όλα όσα θέλουμε όλοι να πετύχει το Κοσσυφοπέδιο.
Γι’ αυτό λοιπόν, θα πρέπει να σκέφτεστε το βάρος και τη σημασία των συμμάχων κάθε μέρα, ακόμα και όταν είστε σε απόλυτη ειρήνη και όχι πια όταν χρειάζεστε όσο το δυνατόν περισσότερους φίλους και όταν χάνετε φίλους, ή να χαλαρώσουν οι καρδιές τους, είναι το πιο ανεπιθύμητο πράγμα», είπε ο Ράμα.
Ωστόσο, θέλουμε να προσθέσουμε ότι οι δημόσιες φωνές τα βράδια της αλβανικής τηλεόρασης ενίσχυσαν την εθνικιστική ιδέα ότι Σερβία και Ελλάδα βρίσκονται στην ίδια γραμμή ενάντια στα συμφέροντα των Αλβανών στην περιοχή, αναφερόμενος στην πρόσφατη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Μητσοτάκη στο Βελιγράδι..

Η ΑΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΣ κ. ΠΡΟΕΔΡΟΥ

16
του Παντελή Σαββίδη
ΕΙΔΗΣΗ iefimerida:Σκέρτσος, Πατέλης και Κ. Σακελλαροπούλου γιόρτασαν σε γνωστό wine bar μετά την ψήφιση του ν/σ για τα ομόφυλα ζευγάρια.
ΣΧΟΛΙΟ: Το θέμα των ομοφυλόφιλων με απασχολεί στο βαθμό που ως κεντρικό ζήτημα αποδομεί την κοινωνική συνοχή. Κατά τα άλλα δεν με ενδιαφέρει. Θα μου πείτε η κοινωνική συνοχή είναι αποδομημένη έτσι κι αλλοιώς. Σωστά. Δεν υπάρχει ενότητα στην ελληνική κοινωνία και όποιος υποστηρίζει οτι υπάρχει ζει με ψευδαισθήσεις. Δεν θα υπάρξει ενότητα ούτε σε μια εθνική πρόσκληση. Άρα θέμα κοινωνικής συνοχής δεν τίθεται, δεν υπάρχει. Και δεν θα υπάρξει. Περάσαμε τον Ρουβίκωνα. Ο Τσίπρας προγουμένως και ο Μητσοτάκης τώρα την έχουν διαλύσει.
Το δεύτερο θέμα που με αφορά σε σχέση με τους ομοφυλόφιλους είναι η τεκνοθεσία. Εκεί είμαι αντίθετος. Κυρίως για τα παιδιά. Η σχετική αναφορά του Σαμαρά χθες στη βουλή σε ό,τι αφορά τα παιδιά με βρίσκει σύμφωνο. Απο εκεί και πέρα ας κάνουν ό,τι θέλουν. Με αφήνουν αδιάφορο.
Δεν με αφήνει, όμως, αδιάφορο η στάση της Προέδρου της Δημοκρατίας. Η ΠτΔ δεν παίρνει θέση ούτε και σε τέτοια ζητήματα. Αν θέλει να το παίξει ιδεολογική ινστρούχτορας ή κομματάρχης ας μας το πει να την αντιμετωπίζουμε αναλόγως. Προώθηση πολιτικοϊδεολογικών θέσεων με την κάλυψη της Προεδρίας είναι ανεπίτρεπτη.
Παρόλο που διαφωνούμε με αρκετά απο όσα κατα καιρούς λεει σεβόμενοι τον θεσμό την έχουμε εκτός πλαισίου κριτικής.
Αν, όμως, θέλει να εκφράσει μέρος της κοινωνίας και όχι ολόκληρη θα τύχει και άλλης αντιμετώπισης.

Έλσα Δεληγιάννη: Προοδευτική ατζέντα και «αφυπνισμένος καπιταλισμός»

1
Έλσα Δεληγιάννητ. Αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ του ΑΠΘ

Είναι το νομοσχέδιο, προοδευτικό;  

Είναι απορίας άξια και εντυπωσιάζει, η σύμπνοια των τριών μεγάλων κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή, σχετικά με το νομοσχέδιο περί γάμου και τεκνοθεσίας των ομόφυλων ζευγαριών και η απόλυτη στοίχιση τους, πίσω από την ιδέα της «προόδου», συνοδευόμενη από έναν πρωτοφανή ζήλο, να καταταγεί επιτέλους η χώρα μας μεταξύ των προηγμένων χωρών της Ευρώπης και του Δυτικού κόσμου, γενικότερα.

Πανομοιότυπες δηλώσεις, συντεταγμένες, θα έλεγε κανείς, στον αστερισμό ενός κοινού αφηγήματος, που εύλογα οδηγούν στο ερώτημα: μήπως άραγε βρισκόμαστε σε καθεστώς άτυπης συγκυβέρνησης; Μήπως στη σύγχρονη συνθήκη που διανύουμε έχουν καταλυθεί τα όρια μεταξύ δεξιάς και αριστεράς; Ή μήπως έχει αλλάξει το, τι εννοείται ως προοδευτικό;

Στην αντίπερα όχθη, από παραδοσιακή, αλλά διαφορετική σκοπιά, βρίσκονται, η συντηρητική δεξιά (που προτάσσει το τρίπτυχο Πατρίς – θρησκεία – οικογένεια) και το ΚΚΕ (μέσα από τη δική του αριστερή οπτική της βιομηχανικής εποχής).

Και μεταξύ των δυο πλευρών, μια πολύ μεγάλη μερίδα πολιτών, που ενώ προσδοκά μια προοδευτική δίοδο στις δυστοπικές εξελίξεις που συνυφαίνονται με τη μετάβαση στη νέα εποχή, έρχεται σε αντίθεση με αυτό το αφήγημα, το οποίο ακυρώνει, όλα όσα μέχρι χθες θεωρούνταν «προφανή», αλλά φοβάται να εκφραστεί, καθώς, η οποιαδήποτε διαφωνία με το κυρίαρχο αυτό αφήγημα, κινδυνεύει να τους στιγματίσει ως ακροδεξιούς, ομοφοβικούς ή οπισθοδρομικούς.

Ποιο είναι, όμως, αυτό το κοινό αφήγημα; Είναι επί της ουσίας  ή μόνο κατ’ επίφασιν προοδευτικό; Και τι κινδύνους ενέχει για την κοινωνία, την δημοκρατία, και, πάνω απ’ όλα, για τα θεμελιώδη δικαιώματα των μειονοτήτων, που υποτίθεται, ότι έρχεται να προστατέψει;

Το αφήγημα αυτό εντάσσεται στο κίνημα  woke, – άρρηκτα συνυφασμένου με το μοντέλο, του «αφυπνισμένου καπιταλισμού» – μια πρόσφατη πολιτική κουλτούρα που εμφορείται από μια ιδιαίτερη κοινωνικοπολιτική ευαισθησία, απέναντι στην προστασία του περιβάλλοντος και στα δικαιώματα των κάθε είδους μειονοτήτων, τάσσεται ενάντια στον ρατσισμό, στον σεξισμό και στην ομοφοβία, (αλλά αδιαφορεί για την υποβάθμιση των βασικών κοινωνικών, και άλλων δημοκρατικών δικαιωμάτων). Το αφήγημα αυτό, υπό την μορφή μιας παγκόσμιας ατζέντας, επιχειρούν να επιβάλουν, σε συνδυασμό και με άλλες ατζέντες (δημόσια υγεία, παιδεία, εργασία κ.α.), οι παγκόσμιες ελίτ, με ποικίλους τρόπους, μέσω των μεγάλων πολυεθνικών ομίλων, του marketing, των social media, με έλεγχο των συστημικών ΜΜΕ, αλλά και με την άσκηση πιέσεων και μηχανισμών επιβολής, πάνω στην Ε.Ε. και σε εθνικές κυβερνήσεις.

Ποια είναι αυτή η παγκόσμια ατζέντα που προωθείται και επιβάλλεται άνωθεν, πού αποσκοπεί και, πώς συνδέεται με το περιεχόμενο της συγκεκριμένης νομοθετικής ρύθμισης  για τους ΛΟΑΤΚΙ+;

Η woke πολιτική κουλτούρα και ο «αφυπνισμένος καπιταλισμός»

Το κίνημα  woke, αν και ξεκίνησε δεκαετίες πριν, μέσα από τις διεκδικήσεις των μαύρων των ΗΠΑ (της οποίας η κοινωνική δομή, σε αντιδιαστολή με τις Ευρωπαϊκές, είναι πολυφυλετική και στηρίζεται σε μειονότητες), επεκτάθηκε σταδιακά, στα δικαιώματα των γυναικών (me too) και στα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Εντάχθηκε γρήγορα στις κυρίαρχες πολιτικές, παράλληλα με την ανάπτυξη, την ίδια εποχή της «κοινωνικής εταιρικής ευθύνης», με σκοπό να προσδώσει ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, σε μια συγκυρία, κατά την οποία, ο τελευταίος, οδεύοντας προς την παγκοσμιοποιημένη οικονομία της γνώσης, επιχειρούσε να υποκαταστήσει την κρατική πρόνοια και τα κοινωνικά δικαιώματα, με την εταιρική υπευθυνότητα και τα ατομικά δικαιώματα. Με την απατηλή αυτή ταυτότητα, διείσδυσε σε μερίδες, ακόμη και του Ευρωπαϊκού πληθυσμού προοδευτικής και αριστερής προέλευσης και, εν τη απουσία εναλλακτικού αφηγήματος, διεύρυνε την νομιμοποίηση του. Ωστόσο, ενώ τα προτάγματά του προβάλλονται κάτω από τον υποκριτικό μανδύα της προοδευτικότητας, της ανεκτικότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της προστασίας του περιβάλλοντος και άλλων τέτοιου τύπου ευγενών ιδανικών, στην ουσία, η προώθησή του αποβλέπει στην προσαρμογή της λειτουργίας και της επικέρδειας των επιχειρήσεων, στην νεοφιλελεύθερη ατζέντα, μέσω της υποκατάστασης από αυτές του κοινωνικού ρόλου του κράτους.

Είναι το νομοσχέδιο, προοδευτικό;

Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, το νομοσχέδιο αποσκοπεί?στη διασφάλιση της αρχής της ισότητας, μέσω της επέκτασης της δυνατότητας σύναψης γάμου και σε πρόσωπα του ίδιου φύλου και στην ενίσχυση της προστασίας από διακρίσεις, προς την κατεύθυνση της υλοποίησης της Εθνικής Στρατηγικής για την Ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+. 

Κανείς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει την ισχύ της αρχής της ισότητας και της προστασίας των δικαιωμάτων της συγκεκριμένης μειονότητας, σε μια υγιή δημοκρατική κοινωνία. Είναι, ωστόσο, τα πράγματα όπως φαίνονται; Η πίεση με την οποία οι κυρίαρχες πολιτικές προσπαθούν να επιβάλουν πάση θυσία την ατζέντα των ατομικών δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+, σε μια συγκυρία ριζικής υποβάθμισης των κοινωνικών δικαιωμάτων, οδηγεί σε μια σειρά από σκέψεις:

Παρατηρούμε, πως τα μείζονα προβλήματα που απασχολούν τις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες συνολικά -και ακόμη περισσότερο τους πιο ευάλωτους ανθρώπους  που ανήκουν σε μειονότητες-, αποσιωπώνται και τους τελευταίους να αναλώνονται σε ακραίες ατομοκεντρικές και εκκεντρικές διεκδικήσεις. Στο πλαίσιο αυτό και σε σχέση με το υπό εξέταση νομοσχέδιο, μήπως η δυνατότητα γάμου και τεκνοθεσίας είναι ένα κόκκαλο που πετάει το σύστημα στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, και, όχι ο δρόμος για μια ουσιαστική ισότητα, που οδηγεί σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής  και στην προστασία των δικαιωμάτων της; Το νομοσχέδιο αποσιωπά τα κοινωνικά τους δικαιώματα- εργασία, ασφάλεια κλπ.

Και επιπρόσθετα, μήπως το θέμα της προστασίας των ταυτοτήτων των μειονοτήτων συνολικά, οδηγεί, εντέλει, σε έναν εκμαυλισμό συνειδήσεων, όπου η κάθε επιθυμία ανάγεται σε έννομο συμφέρον ικανό για προστασία; Μήπως, εκκινώντας από την εποχή της ψηφιακής σύγκλισης, της πρώτης δεκαετίας του 2000, με την πολλά υποσχόμενη και πιο ανώδυνη, απελευθέρωση του ατόμου από την μια και μοναδική ταυτότητά του και τη δυνατότητα κατασκευής από αυτό, πολλαπλών ταυτοτήτων στον εικονικό κόσμο του διαδικτύου, περνάμε -με τις άνευ προηγουμένου δυνατότητες που διανοίγονται πλέον μέσω των νέων τεχνολογιών και της τεχνητής νοημοσύνης-, σε μια κατάσταση, στην οποία το άτομο μπορεί, πλέον, να κατασκευάζει ως μικρός Θεός (κατά Harrari) την δική του φυσική πραγματικότητα, πέρα από τους νόμους της φύσης και του σύμπαντος και να επαναγεννάται ως μετα-άνθρωπος; Και, μήπως, εντέλει, αυτό, θα μπορούσε να ενταχθεί, σύμφωνα με την σοφία των αρχαίων μας προγόνων, στην έννοια της ύβρεως;

«Δικαιωματισμός», πολιτική ορθότητα  και «κουλτούρα της ακύρωσης»

Όσον αφορά την προστασία των δικαιωμάτων, ειδικότερα, παρατηρείται στο πλαίσιο της ατζέντας του «αφυπνισμένου καπιταλισμού», πως τα ατομικά δικαιώματα του κάθε μέλους μιας μειονότητας,  μετατρέπονται από δικαιώματα, που ισχύουν με την επιφύλαξη του νόμου και της άσκησης των δικαιωμάτων τρίτων, σε δικαιώματα απεριόριστα, που δεν επιδέχονται ορίων, από κανένα δικαίωμα τρίτου (δικαιωματισμός) και, όχι μόνον. Σημείο τριβής στο πεδίο αυτό αποτελεί η σύγκρουση μεταξύ των δικαιωμάτων της μειονότητας και δικαιωμάτων, όπως της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου, αλλά και του δικαιώματος στην ακαδημαϊκή ελευθερία, που, σε συνδυασμό και με την επιβεβλημένη άνωθεν «πολιτική ορθότητα», οδηγεί στο φαινόμενο της κουλτούρας της ακύρωσης (cancel culture) 3. Η κουλτούρα της ακύρωσης, σύμφωνα με τη σύγχρονη εκδοχή της σημαίνει τον κοινωνικό στιγματισμό και αποκλεισμό προσώπων ή συλλογικοτήτων, λόγω, ρατσιστικών, αντιφεμινιστικών, σεξιστικών, ομοφοβικών, ή συνωμοσιολογικών κλπ. απόψεων, ακόμη και σκέψεων και τα παραδείγματα δίωξης και στιγματισμού πολιτών, ιδίως επιστημόνων για τις μη πολιτικά ορθές θέσεις τους είναι πολλά, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Ευρώπη.

Τούτο, δυστυχώς, μας γυρνάει πίσω σε εποχές, που προηγούνται της συγκρότησης πολιτικών κοινοτήτων από τον άνθρωπο, δηλαδή, σε μια κοινωνία μη πολιτική, όπου τα δικαιώματα, πηγάζοντα από το φυσικό δίκαιο και ακολουθώντας τα ορμέμφυτα του ανθρώπου, ήταν χωρίς περιορισμό. Ωστόσο, τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως εντέλει,  κατοχυρώθηκαν και ισχύουν, στο πλαίσιο των χωρών του δυτικού κόσμου, υπόκεινται στην επιφύλαξη του νόμου και των δικαιωμάτων τρίτων και, επιπρόσθετα, στα όρια που θέτει η δημοκρατική αρχή. Η αρχή αυτή, η οποία ανήκει στον σκληρό πυρήνα του Συντάγματος, εγγυάται, την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, από κάθε μορφής διάκριση, μέσω της αρχής της πλειοψηφίας. Έτσι, στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής κοινωνίας και στο έδαφος ενός ομοιογενούς -από πολιτισμική εθνοτική και θρησκευτική άποψη-, κράτους, δεν νοείται, μια μειονότητα που ζει εκεί, να επιδιώκει την επιβολή της πάνω στην πλειοψηφία, χρησιμοποιώντας μέσα, τα οποία υπό κάθε άλλη συνθήκη θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ολοκληρωτικά ή ως μορφή τρομοκρατίας, ικανής να αποδομήσει, αν όχι, να διαλύσει κάθε κοινωνικό ιστό.

Αλλά, μήπως, αυτό επιδιώκει ο αφυπνισμένος καπιταλισμός; Να αποδομήσει, έτι περαιτέρω, την κοινωνική διάρθρωση και συνοχή, να κατακερματίσει τα ομοιογενή κράτη, με στόχο να κάμψει -μέσω του διαίρει και βασίλευε- την κοινωνική αντίδραση,  στο νέο μετα-ανθρώπινο μοντέλο, που είναι βασισμένο στην τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη, και που οδηγεί στην περιθωριοποίηση της μεγαλύτερης μερίδας του πληθυσμού, σε παγκόσμια κλίμακα, με την ταυτόχρονη συγκέντρωση της εξουσίας και του πλούτου σε μετρημένους εκπροσώπους μιας παγκόσμιας ελίτ;

Η επιβολή της ατζέντας του «αφυπνισμένου καπιταλισμού»

Την πιεστική έξωθεν επιβολή της ατζέντας των ΛΟΑΤΚΙ+ από τις ΗΠΑ, υποδηλώνει σαφώς η Διακήρυξη της κυβέρνησης Μπάϊντεν  με θέμα: Memorandum on Advancing the Human Rights of Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer and Intersex Persons Around the World (4 Φεβρουαρίου 2021). Πρόκειται για ένα διάταγμα-ντιρεκτίβα, που επιστρατεύει ολόκληρο τον αμερικανικό μηχανισμό εξωτερικής επιβολής, θέτοντας στη διάθεσή του πανίσχυρους μοχλούς πίεσης και εκβιασμού για να εξαναγκάζει σε συμμόρφωση την εθνική νομοθεσία των άλλων χωρών. Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε τέτοιου είδους  απροκάλυπτη εξαγωγή και εκφοβιστική επιβολή του αμερικανικού δικαίου, μέσω παρόμοιων μηχανισμών, στο έδαφος και στην έννομη τάξη ξένων χωρών, με πολύ δυσμενείς συνέπειες αποδόμησης των εν λόγω νομικών συστημάτων και, όχι μόνο. Μήπως, το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ είναι η νέα Μέκκα του προοδευτικού κινήματος;

Εν κατακλείδι, η ατζέντα του αφυπνισμένου καπιταλισμού και τα συμπαρομαρτούντα συνθετικά της (δικαιωματισμός, κουλτούρα της ακύρωσης κλπ) αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της νεοφιλελεύθερης ατζέντας, για τη μετάβαση του καπιταλιστικού συστήματος σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης, της ψηφιακής και πράσινης οικονομίας, που αποδομεί, όπως έχει σχεδιαστεί, όλες τις μέχρι σήμερα σταθερές του, για να επιβιώσει το ίδιο. Ειδικότερα, η ατζέντα αυτή υπηρετεί τη μετάβαση επιχειρώντας, αφενός, να ανασχέσει την αντίδραση στην κοινωνική και πολιτισμική αποδόμηση που αυτή επιφέρει και, αφετέρου, προλειάνει το έδαφος για μια εταιρική «δημοκρατία» με ατομικά, αλλά όχι με κοινωνικά και άλλα δημοκρατικά δικαιώματα. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος είναι ο ρόλος των προοδευτικών δυνάμεων σε όλο αυτό το εγχείρημα; Οι τελευταίες έχουν παραπλανηθεί από την κατ’ επίφασιν ανθρωπιστική διάσταση της ατζέντας; αδυνατούν να οραματιστούν έναν νέο ριζοσπαστικό τρίτο δρόμο προοδευτικής μεταρρύθμισης της κυρίαρχης ατζέντας για την μετάβαση; ή έχουν αποφασίσει να αυτοκαταστραφούν;

ethnos.gr

Οι Αμερικανοί του Μπάιντεν δίνουν πλήρη στήριξη στον Έντι Ράμα…. Το ελληνικό λόμπι δεν φάνηκε καν να ασκεί κριτική στην αλβανική κυβέρνηση για την υπόθεση Χιμάρα – Μπελέρη.

2

Σταύρη Μάρκο Δημοσιογράφος  

Από την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Blinken στα Τίρανα, ο Έντι Ράμα, απέκτησε βεβαιότητα όχι μόνο για την εσωτερική πολιτική, για τον πόλεμο με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Σαλί Μπερίσα, αλλά βοηθιέται να ειρωνευτεί το ελληνικό βέτο, για το ζήτημα Μπελέρι-Χιμάρα. κρατώντας την Ελλάδα μακριά από το ενδιαφέρον της για τη Χιμάρα, όχι μόνο από ευρωπαϊκές πιέσεις όπως η Γερμανία ή η Ιταλία, αλλά τώρα και από τη σιωπή των Αμερικανών.
Ταυτόχρονα, οι διπλωματικές κινήσεις του Έντι Ράμα κατά της Ελλάδας πρέπει να φανούν και στον φακό των συνομιλιών με το ελληνικό λόμπι, όπου το τελευταίο έχασε όχι έναν εταίρο για να λύσει τα προβλήματα της Χιμάρας, με τη γλώσσα των συμφωνιών, αλλά έναν άτακτο πολιτικό. που εργάζεται στην πραγματικότητα, για εθνοκάθαρση στη Χιμάρα.
Άγνωστους δρόμους πήραν οι πολυάριθμες συναντήσεις του Ελληνικού Λόμπι και του αρχηγού της κυβέρνησης Έντι Ράμα, για να λυθεί το ζήτημα της φυλάκισης του εκλεγμένου δημάρχου του Δήμου Χειμάρaς, Μπελέρι. Η αλβανική πλευρά κατάφερε να αξιοποιήσει τις διπλωματικές αυτές συναντήσεις προς το συμφέρον της, σημειώνοντας για δεύτερη φορά αυτογκόλ με τραγικές συνέπειες για το μέλλον της Χιμάρας.
Για πρώτη φορά το 2020, αυτό το Lobby ενέκρινε τον νόμο για τα ακίνητα στη Δημοκρατία της Αλβανίας, ο οποίος στην πράξη είχε ως αποτέλεσμα την τριπλάσια αύξηση των επενδύσεων των Αλβανών της μαφίας στη Χειμάρρα, ενώ δεν δόθηκε άδεια σε κατοίκους ελληνικής καταγωγής, ούτε τα ακίνητά τους καταχωρήθηκαν.
Η δεύτερη φορά, αποδεικνύεται σήμερα στα Τίρανα, όπου ο Αμερικανός υπουργός Antony Blinken, δεν είπε λέξη για τη Χιμάρα, για την οποία η Ελλάδα έχει θέσει βέτο στην Υπόθεση  Μπελέρη, σε όλη τη διπλωματική ατζέντα της Αλβανίας για την ΕΕ, αλλά και έδειξαν αδιαφορία για τους αμερικανούς πολίτες της Χιμάρας, οι οποίοι ακόμη δεν έχουν λάβει τη γη που κληρονόμησαν από τους γονείς τους, ενώ στην πραγματικότητα άνοιξαν έναν Οδικό Χάρτη της Χιμάρας, ο οποίος προφανώς δεν λειτουργεί από τη διοίκηση Ράμα.
Οι συναντήσεις του ελληνικού λόμπι με τον Έντι Ράμα, ή εκπροσώπους που έστειλε στις ΗΠΑ, δεν είχαν τη σοβαρότητα που αναμενόταν, ακόμη και τέτοιες συναντήσεις συχνά καλύφθηκαν με ειρωνεία από τον αλβανικό Τύπο, όσο και οι ολιγάρχες που χτίζουν στη Χιμάρα, έχουν κάνει συμφωνίες μαζί τους. Αυτή η μυστική διπλωματία μέσω διαπραγματεύσεων δεν έχει εκτιμηθεί από τους εκπροσώπους του ελληνικού λόμπι, για το οποίο ο Έντι Ράμα κατάφερε να κάνει παζάρια με διευθυντές του FBI που σήμερα κατηγορούνται για διαφθορά με την Αλβανία, αγνοώντας το ελληνικό λόμπι για τη Χιμάρα. από αυτούς.
Το φαινόμενο αυτό το έχουμε παρατηρήσει από τις αρχές του 2024, όταν ο Έντι Ράμα κορόιδευε τον Δήμο Χιμάρας, αγκαλιάζοντας πρόσωπα για έναν νέο δήμαρχο Χιμάρας. Αντίθετα, η κυβέρνηση του Έντι Ράμα πήρε αρκετές αποφάσεις, με στόχο την περαιτέρω λεηλασία του εδάφους της Χιμάρας, χωρίς καμία ανησυχία.
Προσοχή όμως, πρόσφατα έχουμε αύξηση εθνοτικού μίσους προς κάθε αντίληψη του Έλληνα στη Χιμάρα, από όλη την κεντρική διοίκηση και τον Δήμο Χιμάρας, τα δικαστήρια και την εισαγγελία, γιατί εκτός από την υπόθεση Μπελέρη, δεκάδες. Οι Χειμαριώτες αντιμετωπίζουν μια σειρά από προβλήματα στα αλβανικά δικαστήρια ή εισαγγελίες από τη δημόσια διοίκηση του Έντι Ράμα.
Αυτό επιρρίπτει τεράστια ευθύνη στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία διαπραγματεύεται με την αλβανική κυβέρνηση, να ελαχιστοποιήσει τη σημασία του Δήμου Χιμάρας και την ανακήρυξη της Χιμάρας ως ελληνική πλειοψηφία.
Στις 28 Φεβρουαρίου ο Μητσοτάκης θα έρθει στα Τίρανα για τη Σύνοδο Κορυφής για την ενίσχυση της Ουκρανίας. Αυτά τα παράδοξα που ενίοτε δεσμεύεται το ελληνικό κράτος στην Ουκρανία, στην Παλαιστίνη ή στη Συρία ή στην Αφρική και αφήνει στην άκρη τα εθνικά συμφέροντα των Βοριοηπειρωτών και της Χιμάρας, είναι συνέχεια της παραπλανητικής πολιτικής της ελληνικής διπλωματίας, να αγνοεί το εθνικό συμφέρον της άμυνας, ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Βοριοηπειρωτών, που βιώνουν μια νέα φάση διώξεων από την αλβανική κυβέρνηση, εκδιώκοντας από τα εδάφη τους…

 Κ. Κεραμιδάς: και με την βούλα

8

του Κωνσταντίνου Κεραμιδά*

Με αφορμή το νομο-σχέδιο περί γάμου ομοφύλων και τεκνοθεσίας από ομόφυλους, αναδύονται πασιφανώς, όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την σύγχρονη δυτική και ελλαδική κοινωνία.

Κατ αρχήν και εξ αρχής το Ελληνικό έθνος δεν ελευθερώθηκε (όσο ελευθερώθηκε – αν τελικώς ελευθερώθηκε)  ούτε από κάποια κοινότητα φεμινισμού, ούτε από κάποια ομάδα ομοφύλων, ούτε από αλλοδαπούς, ούτε από Ανατολίτες ή άπω Ανατολίτες, ούτε από Αφρικανούς, αλλά από Έλληνες οι οποίοι δήλωναν Χριστιανοί Ορθόδοξοι (το αν και κατά πόσο ήτανε ο Θεός ας το κρίνει). Όλα τα κράτη (και τα ευρωπαϊκά κράτη) δεν τα ίδρυσαν και δεν τα υπερασπίστηκαν τέτοιες ομάδες. Οι αγώνες του Ελληνισμού πάντοτε γινόταν από τους γενναίους άνδρες και τολμηρές γυναίκες.

Τους παλαιούς καιρούς πολλά πράγματα ήτανε δύσκολα για άνδρες και γυναίκες, οι άνδρες τους οποίους έστελναν στον πόλεμο ήθελαν – δεν ήθελαν, εκεί πέθαιναν, αιχμαλωτίζονταν ή τραυματίζονταν, αν δεν πήγαιναν κηρύσσονταν λιποτάκτες με ό,τι αυτό συνεπάγετο, αν δεν πάντρευαν την άγαμη αδελφή δεν επιτρέπετο βάσει εθίμου να νυμφευτούν οι ίδιοι κλπ. Οι γυναίκες υφίσταντο άλλες δυσκολίες, όπως πολλάκις τις έδιναν ως νύμφες σε άνδρες τους οποίους δεν ήθελαν, πολλάκις υφίσταντο τις φρικαλεότητες καθεστώτων και πολέμων κλπ. Άρα υπήρχαν πολλές δυσκολίες για όλους, όχι μόνον για τους μέν ή τους δέ. Άρα δεν γινόταν κάτι επίτηδες από άνδρες προς γυναίκες, ως κατεστήμενο, ήτανε οι καιροί δύσκολοι για όλους.

Το να υπάρχουν δικαιώματα για όλους, ακόμα και τα ζώα και τα φυτά διασφαλισμένα και κατοχυρώμενα από το κράτος (τα κράτη) είναι απαραίτητο, επιτακτικό και ευεργετικό για όλη την κοινωνία. Το να επιβάλλονται όμως δικαιώματα ανυπόστατα τα οποία στρεβλώνουν το ήθος και διαλύουν την κοινωνική συνοχή είναι καταστροφικό και ολέθριο.

Ο Ιησούς Χριστός επιτρέπει μόνο τον γάμο (και την ερωτική και συζυγική συνύπαρξη) ανδρός και γυναικός υπό την Εκκλησίαν (ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Κεφάλαιον 10, στίχοι 6-9). Άρα εμμέσως πλήν σαφώς απαγορεύει την ομοφιλοφυλία και όλα τα παρεμφερή, συν την πορνεία και την μοιχεία. Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι οι οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι, δηλαδή ομοφιλόφυλοι δεν θα κληρονομήσουν την Βασιλείαν του Θεού. Ο Χριστός δεν λέει δικαιωμά σου κάνε ο,τι θέλεις, ούτε λέει ο καθένας ας κάνει ό,τι θέλει στο κρεββάτι του. Λέει για μετάνοια – μετα-νου – αλλαγή νοοτροπίας και τρόπου ζωής, άρα η αγάπη του Θεού δεν είναι αόριστη αγάπη, αλλά είναι αγάπη μετανοίας για εμάς, αγάπη ήθους και αγάπη αγώνος, όχι ασάφειες. Άρα ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός – η Εκκλησία – απαγορεύει την ομοφιλοφυλία και τα παρεμφερή. Αν τα επέτρεπε ακόμη και με σύνοδο θα έπαυε να είναι Ορθόδοξος Χριστιανισμός. Δεν κατακρίνει ούτε ο Χριστός, ούτε η Εκκλησία κανέναν, αλλά υποδεικνύει τι είναι σωστό (βάσει Χριστού) και τι άσωτο, έτσι οφείλει να κάνει και ο κάθε Χριστιανός, να μην κατακρίνει, αλλά να υποδεικνύει και να ομολογεί τον Χριστό και το σώστο (όπως το λέει ο Χριστός – η Εκκλησία).

Στην Ελληνική ιστορία και παράδοση απηγορευόταν πάντοτε από τους αρχαίους χρόνους η ομοφιλοφυλία με τα παρεμφερή. Στην Αθηναϊκή Δημοκρατία απηγορεύετο όπως και παντού. Υπήρχαν νόμοι οι οποίοι απηγόρευαν τον εταιρισμό και άλλες όμοιες πράξεις. Όταν αναφέρονταν σε εραστή και ερωμένο, εννοούσαν τον διδάσκαλο και τον μαθητή, ποτέ όμως δεν είχαν και δεν δικαιολογούσαν τετελειωμένες ομοφιλοφυλικές πράξεις. Ομοίως δεν υπήρχε νόμος ή έθιμο υπέρ της ομοφιλοφυλίας (με τα παρεμφερή), ούτε επί Ρωμανίας (Βυζαντίου), ούτε ποτέ άλλοτε.

Συνεπώς οποιαδήποτε μόδα ή κήρυγμα ή πράξη ή νόμος υπέρ της ομοφυλοφιλίας είναι αντίθετη προς τον Χριστιανισμό και τον Ελληνισμό.

Οι μονογενεϊκές οικογένειες δεν είναι το ιδανικό και τέλειο, αλλά δεν διαστρέφεται το πατρικό ή το μητρικό πρότυπο. Η οικο-γένεια έχει ως βάση τον οίκο και το γένος. Με τις τάσεις που επιφέρουνε διαστρέφεται το πρότυπο ανδρός και γυναικός, πατρός και μητρός, συγχύζοντας τα παιδιά και διαλύοντας την κοινωνική συνοχή. Τα πρότυπα αυτά (ανδρός-γυναικός, πατρός-μητρός) δεν επεβλήθησαν από κάποια μόδα ή από κάποιο καθεστώς, αλλά είναι φυσικά. Για να υπάρχει ζεύγος (ζευγάρι) πρέπει να υπάρχουν δύο ετερώνυμα όντα ή στοιχεία, όπως είναι οι τροχοί στα αμάξια ή όπως είναι τα υποδύματα (παπούτσια). Αν είναι ομώνυμα, τότε το αμάξι δεν πορεύεται και τα πόδια δεν γίνεται να βαδίσουν, άρα δεν αποτελούν ζεύγος και μη αποτελώντας ζεύγος, δεν υφίσταται συνοχή.

Αγάπη σε όλους και σε ομοφυλόφιλους, και σε μη Έλληνες, και σε μη Χριστιανούς ακόμα και στους πολεμίους, αλλά αγάπη όπως την κηρύττει ο Χριστός. Και με την βούλα αυτό το κράτος με την αποδοχή ή την αδιαφορία μεγάλου μέρους του λαού πηγαίνει κόντρα στον Χριστιανισμό και τον Ελληνισμό. Σε κάθε περίσταση ευκαιρία για αγώνα και ομολογία πίστεως.

Πηγές:

Καινή Διαθήκη

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

(Κεφάλαιον 10, στίχοι 6-9): Λέει ο Ιησούς Χριστός:

“ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ· ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω”

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α’

(Κεφάλαιον 6, στίχοι 9-10): Λέει ο Απόστολος Παύλος

“ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι; μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι.”

Αισχίνης: Κατά Τιμάρχου (μέσα γίνεται και αναφορά στους νόμους του Σόλωνος).

*Ο Κωνσταντίνος Κεραμιδάς είναι δημοσιογράφος

 

 

 

 

 

 

 

Αίγυπτος-Τουρκία: Συμφιλίωση win-win.- Που συγκλίνουν τα συμφέροντα των δύο χωρών

3

 

Abdel-Rahman Salaheddin*

Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2024

Σε μια κρίσιμη περίοδο σε περιφερειακό επίπεδο, τα θετικά αποτελέσματα που αναμένονται από την επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Κάιρο αυτή την εβδομάδα θα μπορούσαν να είναι πολύ σημαντικά, γράφει ο Abdel-Rahman Salah

Η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αίγυπτο αυτή την εβδομάδα έχει στόχο να αναζωογονήσει τις σχέσεις Καΐρου-Άγκυρας στην κατάσταση στην οποία βρίσκονταν πριν από μια δεκαετία.

Η πολυαναμενόμενη επίσκεψη έρχεται σε μια στιγμή που και οι δύο χώρες χρειάζονται η μία την άλλη μπροστά σε πολλές προκλήσεις, είτε λόγω της ανάπτυξης συγκρούσεων και ανταγωνισμού στο διεθνές σύστημα, όπως ο πόλεμος της Ουκρανίας και ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας, είτε περιφερειακός ανταγωνισμός για την εκ νέου σχεδίαση του χάρτη της κατανομής ισχύος μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ, του Ιράν και του Ισραήλ.

Αυτός ο περιφερειακός και παγκόσμιος ανταγωνισμός μερικές φορές παραβλέπει τα οικονομικά συμφέροντα τόσο της Αιγύπτου όσο και της Τουρκίας, όπως όταν οι ΗΠΑ πρότειναν την ιδέα μιας χερσαίας διαδρομής μεταφοράς μεταξύ Ινδίας και Ευρώπης μέσω των ΗΑΕ, της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ.

Ο πόλεμος της Γάζας έχει επίσης περιπλέξει τις περιφερειακές αλληλεπιδράσεις, όπως η εξομάλυνση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας-Ισραήλ στο πλαίσιο μιας τριμερούς συμφωνίας Σαουδικής Αραβίας-Ισραήλ-ΗΠΑ που θα εγγυάται επίσης την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας, μια ομαλή μετάβαση της εξουσίας από τον βασιλιά στον διάδοχο και να εξασφαλίσει τις μελλοντικές υποσχέσεις των ΗΠΑ για ένα παλαιστινιακό κράτος ως εναλλακτική λύση σε μια ειρηνευτική συμφωνία που δεν μπορεί να επιτευχθεί επί του παρόντος.

Εδώ, ο Ερντογάν πρέπει να συντονιστεί με την Αίγυπτο για να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αυτές τις αλληλεπιδράσεις, προκειμένου να διατηρήσει την εικόνα της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης, τόσο απέναντι στη Δύση όσο και στα μάτια του τουρκικού λαού.

Η Αίγυπτος και η Τουρκία επιδιώκουν να μεγιστοποιήσουν την περιφερειακή τους επιρροή και να διαδραματίσουν διεθνή ρόλο ως ισχυρές μεσαίες δυνάμεις που μπορούν να αποτελέσουν τον σύνδεσμο μεταξύ της Μέσης Ανατολής και των διεθνών κέντρων λήψης αποφάσεων, είτε στην Ουάσιγκτον και τις δυτικές πρωτεύουσες, το Πεκίνο ή το Νέο Δελχί.

Από τις αρχές του 21ου αιώνα, η επιδείνωση της σχετικής ισχύος των ΗΠΑ και η έλλειψη αξιοπιστίας των πολιτικών και οικονομικών θεμελίων που η δυτική φιλελεύθερη τάξη προσποιήθηκε ότι εφαρμόζει ήταν ορατή.

Αυτό είχε πολλές εκδηλώσεις: τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον. την αποτυχία της εισβολής των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ· την εγκατάλειψη του δυτικού κόσμου από τις αρχές της ελεύθερης αγοράς κατά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008· την αποτυχία των επαναστάσεων της Αραβικής Άνοιξης που υποστήριξαν οι ΗΠΑ και ο δυτικός κόσμος· και τέλος την άρνηση της Ρωσίας να επεκταθεί το ΝΑΤΟ και να διεξάγει πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος στέκεται στο περιθώριο αυτής της σύγκρουσης Δύσης- Ρωσίας, η οποία μπορεί να επεκταθεί σε μια πυρηνική ανταλλαγή ή έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι σχετικές στρατιωτικές και οικονομικές δυνατότητες της Τουρκίας σε σύγκριση με την υπόλοιπη Μέση Ανατολή της επιτρέπουν να ασκήσει επιρροή ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη που μπορεί να ασκήσει πολιτικές ανεξάρτητες από τις διεθνείς δυνάμεις, εφόσον αυτές οι πολιτικές δεν επηρεάζουν τα ζωτικά συμφέροντα της τα κύρια διεθνή κέντρα.

Οι τουρκικές στρατιωτικές εξαγωγές, ειδικά drones και κατευθυνόμενων πυραύλων, έχουν γίνει ουσιαστικά εργαλεία αυτής της επιρροής, ιδίως στην καθοριστική διαμόρφωση στρατιωτικών αντιπαραθέσεων υπέρ της Τουρκίας στη Λιβύη, τη Συρία, το Αζερμπαϊτζάν, την Αιθιοπία και την Ουκρανία. Οι χώρες της περιοχής, ιδιαίτερα η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αλγερία και το Μαρόκο, αγωνίζονται για την απόκτηση αυτών των drones. Το Κατάρ έχει αγοράσει ακόμη και ένα τουρκικό εργοστάσιο για την παραγωγή αρμάτων μάχης που αναπτύχθηκαν χρησιμοποιώντας την εμπειρία του περιφερειακού πολέμου της Τουρκίας.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε πρόσφατα την πρόθεση της χώρας του να προμηθεύσει την Αίγυπτο με drones και την τεχνολογία κατασκευής τους ως μέρος των έργων στρατιωτικής συνεργασίας που θα συζητηθούν κατά την επίσκεψη Ερντογάν.

Η τρέχουσα φάση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών παρουσιάζει στους Αιγύπτιους χάραξης πολιτικής αρκετά διμερή και περιφερειακά ζητήματα που πρέπει να αναλυθούν ως προς τις επιπτώσεις τους στα αιγυπτιακά συμφέροντα. Αυτό το άρθρο επιχειρεί να δώσει κάποιες συστάσεις για τη μεγιστοποίηση των αιγυπτιακών οφελειών από την επίσκεψη του Ερντογάν.

ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ: Δεδομένης της μετάβασης από τη μονοπολική κυριαρχία των ΗΠΑ στο διεθνές σύστημα, ο ρόλος και η επιρροή μεγάλων περιφερειακών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, στην επιρροή πολλών περιφερειακών ζητημάτων γίνεται όλο και πιο σημαντικός.

Η Τουρκία έχει επενδύσει στρατηγικά σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο σε αρκετές περιοχές που πλήττονται από συγκρούσεις, ιδιαίτερα σε περιοχές που σχετίζονται με την Αίγυπτο, δηλαδή τη Λιβύη, την Αιθιοπία και τη Συρία.

Είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ και πολλά ευρωπαϊκά κόμματα ενθαρρύνουν έναν πολιτικό συμβιβασμό μεταξύ των παρατάξεων της Ανατολικής και της Δυτικής Λιβύης για τον έλεγχο του πλούτου της Λιβύης σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν εκφράσει την προθυμία να καταλήξουν σε συμφωνία με την Αίγυπτο σχετικά με τη Λιβύη.

Η μεταφορά χιλιάδων μισθοφόρων της ομάδας Wagner από τη Ρωσία και τη Λιβύη στην Ουκρανία, μαζί με την ανάγκη της Ρωσίας να μεταφέρει περισσότερους μισθοφόρους προς την ίδια κατεύθυνση και σε άλλες περιοχές όπως το Σουδάν και άλλες αφρικανικές χώρες, αυξάνει την πιθανότητα επίτευξης συμφωνίας Αιγύπτου-Τουρκίας-Ρωσίας για εκκένωση όλων των μισθφόρων από τη Λιβύη.

Τόσο η Αίγυπτος όσο και η Τουρκία είναι απίθανο να εγκαταλείψουν τους Λίβυους συμμάχους τους ή το δίκαιο μερίδιό τους στους πόρους της Λιβύης και το σχετικό τους βάρος στη διαμόρφωση της νέας κυβέρνησης.

Η Αίγυπτος δεν χρειάζεται επίσης να αλλάξει τη θέση της απορρίπτοντας συμφωνίες που συνήψαν οι κυβερνήσεις των Fayez Al-Sarraj και Abdul-Hamid Dbeibeh με την Τουρκία σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα ή την εκμετάλλευση από την Τουρκία των λιβυκών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αλλά μπορεί να συνεννοηθεί με την Τουρκία που διευκολύνει μια λιβυκή πολιτική λύση, επιτρέποντας στα λιβυκά κόμματα να σχηματίσουν μια νέα κυβέρνηση λαμβάνοντας υπόψη τα αιγυπτιακά, τουρκικά, δυτικά και ρωσικά συμφέροντα.

Επιπρόσθετα, μπορούν να συναφθούν συμφωνίες για τη συνεργασία τουρκικών και αιγυπτιακών εταιρειών σε έργα στην Ανατολική και Δυτική Λιβύη σε ισότιμη βάση, διασφαλίζοντας παράλληλα την πολιτική υποστήριξη και χρηματοδότηση της Λιβύης για τα έργα αυτά.

Όσον αφορά το Grand Ethiopian Renaissance Dam (GERD), η Τουρκία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος επενδυτής της Αιθιοπίας μετά την Κίνα, με περισσότερες από 200 τουρκικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα. Η τελευταία λαμβάνει επίσης τουρκική στρατιωτική βοήθεια που βοήθησε την κυβέρνησή της να κερδίσει τον πρόσφατο εμφύλιο πόλεμο στην Αιθιοπία.

Έτσι, η Τουρκία μπορεί να παίξει ρόλο στο να πείσει την κυβέρνηση της Αιθιοπίας να αποδεχθεί συμβιβασμό με την Αίγυπτο για το ζήτημα της GERD. Σε αντάλλαγμα, η Αίγυπτος θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις συμμαχίες που έχει σφυρηλατήσει στην Ανατολική Μεσόγειο τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Κύπρο για να διευκολύνει μια διαδικασία που επιτρέπει στην Τουρκία να έχει πρόσβαση σε μερίδιο του φυσικού αερίου στα ύδατα που τη χωρίζουν από αυτές τις χώρες, χωρίς να εμπλέκεται σε νομικές διαμάχες για συμφωνίες που υπάρχουν εδώ και έναν αιώνα.

Αυτό απαιτεί την μίμηση του μοντέλου της συμφωνίας Λιβάνου-Ισραήλ που επιτεύχθηκε για τη διαίρεση των υπεράκτιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου μεταξύ τους με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ και τη βοήθεια γαλλικών και ιταλικών εταιρειών φυσικού αερίου και του Κατάρ. Ο Λίβανος και το Ισραήλ δεν έχουν ακόμη διπλωματικές σχέσεις.

Η εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία και η ενίσχυση της συνεργασίας με την κυβέρνηση Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία θα μπορούσε επίσης να ανοίξει το δρόμο για τη συμμετοχή της Αιγύπτου στις διαπραγματεύσεις για μια ειρηνική διευθέτηση του συριακού εμφυλίου πολέμου, την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης και την επίτευξη διεθνών εγγυήσεων ασφάλειας στη βόρεια Συρία .

Σε διμερές επίπεδο, μια τουρκική πιστωτική γραμμή δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη χρηματοδότηση τουρκικών εξαγωγών και έργων στην Αίγυπτο θα μπορούσε να αναβιώσει. Η συμφωνία υπογράφηκε το 2013, αλλά η Αίγυπτος δεν επωφελήθηκε από αυτήν καθώς ήρθε λίγο πριν την ανατροπή της κυβέρνησης των Αδελφών Μουσουλμάνων του πρώην προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι.

Υπήρξαν επίσης συμφωνίες για τουρκικές επενδύσεις στην Αίγυπτο στους τομείς της ανακύκλωσης στερεών αποβλήτων και της ανάπτυξης παραγκουπόλεων. Μια άλλη παγωμένη συμφωνία υπεγράφη μεταξύ του Ερντογάν και του προέδρου Abdel-Fattah Al-Sisi (όταν ήταν υπουργός Άμυνας τον Μάιο του 2013) για την επέκταση μιας διευκόλυνσης 200 εκατομμυρίων δολαρίων για τη χρηματοδότηση τουρκικών αγορών όπλων από την Αίγυπτο και κοινών στρατιωτικών έργων παραγωγής.

Τέτοιες συμφωνίες μπορούν να επανεξεταστούν για τη χρηματοδότηση έργων όπως η εισαγωγή και παραγωγή τουρκικών drones, τορπιλοβόλων, οχημάτων μεταφοράς και ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Αίγυπτο.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ: Η Αίγυπτος μπορεί να επωφεληθεί από την εμπειρία των Τούρκων επιχειρηματιών στην κλωστοϋφαντουργία για να αυξήσει τις εξαγωγές της και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των αιγυπτιακών εργοστασίων κλωστοϋφαντουργίας του δημόσιου τομέα.

Οι Τούρκοι κατασκευαστές στην Αίγυπτο χρησιμοποιούν φθηνό φυσικό αέριο και εργατικό δυναμικό, πουλώντας τα προϊόντα τους στη μεγάλη αιγυπτιακή αγορά καθώς και στις αγορές των ΗΠΑ, της Αφρικής και της Αραβίας όπου η Αίγυπτος απολαμβάνει σημαντικές τελωνειακές απαλλαγές, παρουσιάζοντας ένα μοντέλο επικερδών ξένων επενδύσεων στην Αίγυπτο.

Εν τω μεταξύ, η αξία των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) της Αιγύπτου προς την Τουρκία ξεπέρασε τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια τα τελευταία δύο χρόνια, ωθώντας τις συνολικές εξαγωγές της Αιγύπτου προς την Τουρκία πέρυσι σε 5 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό ισοδυναμεί με τις εισαγωγές της Αιγύπτου από την Τουρκία, με αποτέλεσμα το συνολικό εμπορικό ισοζύγιο μεταξύ των δύο χωρών να ανέρχεται στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το 2011, ο αραβικός αγωγός φυσικού αερίου που εκτείνεται από την Αίγυπτο στην Ιορδανία, το Ισραήλ και τη Συρία απείχε περίπου 100 χιλιόμετρα από το να φτάσει στο τουρκικό έδαφος. Οι δύο χώρες ετοιμάζονται τώρα να χρησιμοποιήσουν αυτή τη γραμμή για την παροχή αιγυπτιακού φυσικού αερίου στον Λίβανο και εξετάζουν το ενδεχόμενο να το χρησιμοποιήσουν και προς τις δύο κατευθύνσεις, γεγονός που ανοίγει μακροπρόθεσμα την πόρτα για τη σύνδεσή της με το τουρκικό δίκτυο, το οποίο θα λάβει μεγάλες ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου κατά τη διάρκεια τα επόμενα χρόνια.

Η Αίγυπτος είχε προηγουμένως σταματήσει τη γραμμή θαλάσσιων μεταφορών roll-on/roll-off (RORO) μεταξύ των τουρκικών και αιγυπτιακών λιμανιών στη Μεσόγειο Θάλασσα για λόγους ασφαλείας. Αυτό χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά τουρκικών και ευρωπαϊκών αγαθών στον Αραβικό Κόλπο μέσω της Αιγύπτου, αφού ο συριακός πόλεμος προκάλεσε το κλείσιμο της χερσαίας οδού μέσω της Συρίας.

Οι Τούρκοι επέκτειναν αυτή τη θαλάσσια γραμμή μέχρι το ισραηλινό λιμάνι της Χάιφα, από όπου τα φορτηγά μπορούσαν να αναχωρήσουν μέσω της Ιορδανίας στον Κόλπο.

Εάν αποδειχθεί η οικονομική σκοπιμότητα της επανέναρξης αυτής της γραμμής μέσω των αιγυπτιακών λιμανιών και κατά μήκος των αιγυπτιακών δρόμων, η Αίγυπτος πρέπει να εκμεταλλευτεί τα φορτηγά στο δρόμο της επιστροφής προς την Τουρκία και από εκεί προς τις ευρωπαϊκές αγορές για να στείλει αιγυπτιακές εξαγωγές σε αυτές τις αγορές, με αυτήν τη γραμμή να γίνει εναλλακτική στη χερσαία οδό μεταξύ του Κόλπου και του Ισραήλ για να φτάσει στην Ευρώπη.

Η πολιτιστική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών αποτελεί ευκαιρία για την προώθηση της αιγυπτιακής λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής παραγωγής στη μεγάλη τουρκική αγορά, καθώς η Τουρκία, με πληθυσμό 85 εκατομμυρίων κατοίκων, παράγει 88.000 βιβλία σε όλους τους τομείς κάθε χρόνο, ενώ η Αίγυπτος παράγει 22.000 βιβλία ετησίως. Ο υπόλοιπος αραβικός κόσμος παράγει 18.000 βιβλία το χρόνο, που σημαίνει ότι 300 εκατομμύρια Άραβες διαβάζουν λιγότερα από τα μισά βιβλία που διαβάζουν 85 εκατομμύρια Τούρκοι κάθε χρόνο.

Είναι απαραίτητο να τονωθεί η λογοτεχνική και καλλιτεχνική μεταφραστική κίνηση από τα αραβικά στα τουρκικά. Οι αιγυπτιακές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές θα μπορούσαν να έχουν τουρκική ζήτηση συγκρίσιμη με αυτή που απολαμβάνουν οι τουρκικές σειρές και οι ταινίες στον αραβικό κόσμο.

Είναι σαφές ότι οι ευκαιρίες για κοινή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών σε περιφερειακό και διμερές επίπεδο υπερβαίνουν κατά πολύ τους τομείς ανταγωνισμού ή πιθανής σύγκρουσης μεταξύ τους, γεγονός που με κάνει να ελπίζω ότι η επικείμενη επίσκεψη Ερντογάν θα δει τη γέννηση μιας νέας φάσης στενών σχέσεων μεταξύ των δύο χώρες που βασίζονται σε κοινά σημεία και σε λάθη του παρελθόντος.

* Ο αρθρογράφος είναι πρώην πρεσβευτής της Αιγύπτου στην Τουρκία.

 

Ο κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΕΙ ΔΕΙΝΗ ΗΤΤΑ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ. ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΛΠΙΔΕΣ Η ΕΛΛΑΔΑ

8
του Παντελή Σαββίδη
ΤΑ ΔΙΕΛΥΣΕ ΟΛΑ Ο ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ
Ο κ. Μητσοτάκης θεωρείται, απο μέρος του ελληνικού λαού, αναντικατάστατος. Είναι; Και γιατί είναι;
-Στα ελληνοτουρκικά οι εξελίξεις είναι αρνητικές για τις ελληνικές θέσεις ως τώρα. Στην Ανατολική Μεσόγειο διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για συνεκμετάλλευση με την Τουρκία. Υπάρχουν πολλές ενδείξεις γι αυτό. Η τελευταία προκύπτει απο την επίσκεψη Ερντογάν στην Αίγυπτο. Η Ελλάδα δίνει (στο πλαίσιο διαπραγμάτευσης) και δεν παίρνει τίποτε. Πάντα δίνει και ποτέ δεν παίρνει. Υπάρχει η άποψη που λέει καλύτερα να τα συνεκμεταλλευτούμε τα αποθέματα υδρογονανθράκων αφού δεν μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε μόνοι μας οπότε θα κερδίσουμε κάτι. Και αποφεύγουμε και τον πόλεμο. Κατανοητή. Αλλά αυτό δεν προσδιορίζει κυρίαρχο κράτος. Και αυτό μπορεί να το κάνει οποιοσδήποτε. Γιατί είναι αναντικατάστατος; Στα υπόλοιπα ελληνοτουρκικά δεν άλλαξε τίποτε. Η αιτία πολέμου παραμένει και η Άγκυρα ζητά αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Ο κ. Μητσοτάκης θα τα αποστρατιωτικοποιήσει με την μέθοδο του σιγά σιγά. Το επικοινωνιακό του επιτελείο βάζει και κάποια τρολάκια υποδεκανείς στον στρατό και καταθέτουν βαρύγδουπες αναλύσεις στο fb γιατί τα νησιά μπορούν να υποστηριχθούν με την γενναιότητα των Ελλήνων απο την Αθήνα. (πίνοντας τον καφέ τους).
-Η εξέλιξη της υπόθεσης Μπελέρη δείχνει πόσο αδύναμη είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και πόσο ανίκανος ο ίδιος και η ηγετική του ομάδα. Δεν είμαι σίγουρος πως είναι τόσο ανίκανη η Ελλάδα. Αν θελήσει μπορεί. Ο Μητσοτάκης δήλωσε δεδομένος και αυτό τον καθιστά επικίνδυνο. Στον δεδομένο η δύναμη ή οι δυνάμεις υπαγορεύουν τι να κάνει. Ένας αξιοπρεπής πρωθυπουργός θα έλεγε στους Αμερικανούς, κυρίως, να επιλέξουν: Ελλάδα ή Αλβανία; Το αμερικανικό παραμύθι “βελτιώνουμε τις σχέσεις μας με τους γείτονές σας και αυτό θα είναι καλό και για σας” δεν πρέπει να περνά.
-Στο εσωτερικό αποδόμησε κάθε θεσμό που θα μπορούσε να κρατήσει συνεκτική την κοινωνία και να δώσει κάποια ελπίδα ανάπτυξης του τόπου (και της περιφέρειας).
Ο κ. Μητοτάκης πρέπει να υποστεί δεινή ήττα στις ευρωεκλογές σε σημείο που να αμφισβητηθεί η δυνατότητά του να συνεχίσει να κυβερνά. Δεν πάει άλλο μαζί του.
Η δεξιά παράταξη πρέπει κάποια στιγμή στην ελληνική ιστορία να σταθεί στο ύψος των εθνικών υποχρεώσεών της. Μπορεί να το δείξει αποβάλλοντας (με την ψήφο της) τον κ. Μητσοτάκη και την ομάδα του απο τους κόλπους της.
-Για την αντιπολίτευση τι να πω; Ούτε καν παιδική χαρά. Τα είπε καλύτερα ο κ. Σαμαράς χθες στη Βουλή.

Δ. Τσαϊλάς: Ναυτική Συνεργασία και Ασφάλεια

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Εν μέσω σημαντικών προκλήσεων, η ναυτική συνεργασία είναι ένας πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις στο εγγύς μέλλον. Η σύγχρονη εποχή με το καθορισμό των θαλασσίων ζωνών έχει οδηγήσει σε μια αναζωογόνηση του ανταγωνισμού ισχύος. Συγκεκριμένα, η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια μοναδική και ολοκληρωμένη πρόκληση από την Τουρκία. Και σε αντίθεση με τις παλαιότερες εποχές, όταν κατελάμβανε την ουσία της πρόκλησης και τις βασικές προϋποθέσεις του ανταγωνισμού λίγο πολύ η ψυχροπολεμική γεωπολιτική, αυτή τη φορά η Ελλάδα ξεκινά να αντιλαμβάνεται πλέον τη φύση της πρόκλησης και καθιερώνει την απάντησή της.

Αν και έχει ξεκινήσει μια εποχή δυσκολίας και κινδύνου, η κυβέρνηση έχει μια ευκαιρία, να θέσει τη χώρα σε μια στρατηγική πορεία που είναι αποφασιστική, ανυποχώρητη, ανταγωνιστική και ενεργητική, αλλά και ειρηνική, σταθερή και βιώσιμη για όλο το ζωτικό χώρο. Για να πετύχουμε, θα πρέπει να κατανοήσουμε και να λάβουμε υπόψη τα μαθήματα – θετικά και αρνητικά – από τις προηγούμενες κυβερνήσεις που αντιμετώπισαν τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας με ουτοπισμό και με κατευναστική διάθεση. Η κατανόηση του τρόπου και του γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις πέτυχαν ή απέτυχαν να αναπτύξουν μια ανταγωνιστική στρατηγική εθνικής ασφάλειας δεν είναι απλώς ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος, αλλά αποτελεί ζωτικό στοιχείο κάθε αποτελεσματικής προσπάθειας.

Οι διμερείς και πολυμερείς σχέσεις μας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εθνικής αποστολής για να δημιουργήσουμε μια πιο ασφαλή, δημοκρατική και ευημερούσα περιφέρεια προς όφελος του ελληνικού λαού και της διεθνούς κοινότητας, καθώς πολλές από αυτές τις σχέσεις υποστηρίζονται από στρατηγικές στρατιωτικές συμμαχίες. Μία από τις κύριες δεσμεύσεις μας κατά την εκτέλεση αυτής της αποστολής είναι η οικοδόμηση συνασπισμών ή εταιρικών σχέσεων για την επίλυση κοινών προβλημάτων, είτε αυτά σχετίζονται με την ασφάλεια, όπως οι απειλές για άσκηση των νόμιμων κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, της αντιμετώπισης τρομοκρατίας ή της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής, είτε περισσότερο κοινωνικά και αναπτυξιακά ζητήματα όπως η πανδημία Covid-19, η παράνομη μετανάστευση και η εμπορία ανθρωπίνων ζωών ή η οικοδόμηση μιας κοινότητας δημοκρατίας και η ελευθερία θαλασσίων και εναερίων διαύλων επικοινωνίας. Οι θάλασσες που μας ενώνουν, είναι από υπάρξεως της ανθρώπινης ζωής το πρώτο παγκόσμιο κοινό.

Σήμερα, αντιμετωπίζουμε και πάλι κοινές απειλές και προκλήσεις στο θαλάσσιο τομέα, και είναι καιρός να αγωνιστούμε για κοινές μεθόδους και τεχνικές για την αντιμετώπιση αυτών των απειλών. Αυτές οι απειλές περιλαμβάνουν τη χρήση των υδάτων μας για παράνομες δραστηριότητες όπως η μη εξουσιοδοτημένη εκμετάλλευση εθνικών πόρων στις ΑΟΖ, η διακίνηση ναρκωτικών και όπλων, η εμπορία ανθρώπων και η μόλυνση του περιβάλλοντος. Όλοι διαθέτουμε περιορισμένους πόρους, και η εθνική στρατηγική μας καλείται να χρησιμοποιήσει αυτούς τους λιγοστούς πόρους για να ανταποκριθεί σε ποικίλες εθνικές ανάγκες, από την εκπαίδευση έως τις δημόσιες υποδομές και την εθνική άμυνα. Μπορούμε όλοι να μεγιστοποιήσουμε τη χρήση αυτών των πόρων αποφεύγοντας την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών και συνεργαζόμενοι για την αντιμετώπιση αυτών των κοινών προκλήσεων. Δεν είναι πάντα εύκολο. Υπάρχει ένα πλήθος εμποδίων που κυμαίνονται από τα πιο βασικά, όπως τα διαφορετικά δίκτυα επικοινωνιών, οι ανεπαρκείς πόροι που διατίθενται γι’ αυτή την αποστολή, έως τις πιο περίπλοκες, όπως οι ιστορικές περιφερειακές εντάσεις.

Μαζί μπορούμε να ξεπεράσουμε πολλά, αν όχι όλα, αυτά τα εμπόδια. Αλλά πρέπει να θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Χρειάζεται μια συνειδητή απόφαση να συνεργαστούμε. Τα επικοινωνιακά εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν με την τεχνολογία και την κατάρτιση. Οι περιορισμένοι πόροι μπορούν να ελαχιστοποιηθούν με την κοινή χρήση αποστολών και με τη βοήθεια συμμάχων. Στα θέματα κυριαρχίας, εκτιμάται ίσως το πιο δύσκολο εμπόδιο, διότι ο εθνικισμός απευθύνεται σε έντονα συναισθήματα σε όλους μας. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι οι “κακοί παράγοντες” παραβιάζουν την κυριαρχία μας κάθε μέρα, προκαλώντας τεράστια κοινωνική και οικονομική ζημία. Εκμεταλλεύονται συνειδητά τις πολιτικές εντάσεις για τους δικούς τους σκοπούς.

Δουλεύοντας με συνεργάτες και ένα καλά διαφοροποιημένο μείγμα εργαλείων για διμερή επιρροή, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Ελλάδας μπορούν να διαχειριστούν πιο αποτελεσματικά και παραγωγικά τον ανταγωνισμό με την Τουρκία στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και πέραν αυτής. Αντίθετα, μια μονομερής, στρατιωτικοκεντρική προσέγγιση θα ήταν ένα λάθος – ίσως ένα θανατηφόρο λάθος, όπου ο ανταγωνισμός κλιμακώνεται σε απόλυτη σύγκρουση.

Σε αυτή τη λεπτή χρονική στιγμή, το ενδιαφέρον της Ελλάδας δεν είναι να κλείσει την πόρτα για πιθανό διάλογο με την Τουρκία, αλλά να καταστήσει σαφές ότι σε έναν τέτοιο διάλογο οι ανάγκες (και φόβοι), των Μεσογειακών δρώντων όπως του Ισραήλ, της Κύπρου, και της Αιγύπτου πρέπει να βρίσκονται στο τραπέζι παράλληλα με τις ανησυχίες της Ελλάδας. Ο χάρτης της ΑΟΖ στη Μεσόγειο μπορεί ίσως να επανασχεδιαστεί, αλλά μόνο εάν γίνονται σεβαστά τα συμφέροντα της Ελλάδας, του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένης της απρόσκοπτης πρόσβασης, μέσω αγωγού ή με οποιοδήποτε μέσο, σε ευρωπαϊκές αγορές. Επομένως, πρέπει να υποστηριχθούν οι προσπάθειες της Ελλάδας και της Αιγύπτου (που υποστηρίζονται από τη Γαλλία και τις ΗΠΑ) για να διασφαλιστεί ότι η Λιβύη δεν θα γίνει στρατηγικό συμπλήρωμα της τουρκικής πολιτικής

Στον τομέα της ασφάλειας, υπάρχει εκτεταμένη συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών. Αυτή η συνεργασία εξυπηρετεί τα συμφέροντα την Ελλάδα σε διάφορες διαστάσεις:

Πρώτον, είναι η διαμόρφωση κοινής απάντησης στις ναυτικές απειλές κατά της ελευθερίας των θαλασσών και του θαλάσσιου εμπορίου (το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου πετρελαίου της Ελλάδας, περνά από την Ανατολική Μεσόγειο). Αυτή η συνεργασία, στο πλαίσιο της αμερικανικής συνεργασίας, είναι ιδιαίτερα σημαντική λόγω της διευρυμένης ρωσικής παρουσίας στη Μεσόγειο -απειλές κατά της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ από την Τουρκία- και η διαμάχη για τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των χωρών μας.

Δεύτερο, είναι η δημιουργία στρατηγικής συνεργασίας σε έναν πόλεμο. Αυτό αποτελείται κυρίως από την πιθανή χρήση των UAV του Ισραήλ και την υπηρεσία πληροφοριών σε καιρό πολέμου.

Τρίτο, είναι η κοινή στρατιωτική εκπαίδευση και ασκήσεις,  Υπάρχουν κοινές ναυτικές ασκήσεις, με τη συμμετοχή πεζικού και αεροπορικών δυνάμεων.

Η τέταρτη διάσταση αφορά τις συμφωνίες μεταξύ των τριών χωρών σχετικά με την εσωτερική ασφάλεια και τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, τα οποία είναι χρήσιμα για την Ελλάδα τόσο στην πρόληψη της τρομοκρατίας όσο και σε κοινή δράση για την καταπολέμηση του εγκλήματος.

Καθώς οι δεσμοί μεγαλώνουν, αναδύεται ένα περιφερειακό γεωπολιτικό μπλοκ, το οποίο μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα στην πολιτική αρένα. Το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Κύπρος υποστηρίζουν την Ελλάδα, ειδικά σε συζητήσεις σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων τους και την κατανομή των κερδών από την παραγωγή φυσικού αερίου στις αμφισβητούμενες προοπτικές φυσικού αερίου.

Η επιτυχία της Ελλάδας στο να κάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες μέρος της συμμαχικής δραστηριότητας εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας να αποκτήσει τη χορηγία της υπερδύναμης για τη διασφάλιση της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρόλο που αυτή η συμμετοχή εμπνέεται επίσης από τα αμερικανικά συμφέροντα (κυρίως κατά της Ρωσίας), αυτή η χορηγία ενισχύει τους στρατηγικούς δεσμούς μεταξύ των χωρών. Μπορεί επίσης να συμβάλει στην υλοποίηση ορισμένων από τα φιλόδοξα έργα της ατζέντας, ιδίως του αγωγού φυσικού αερίου EastMed, ο οποίος περιλαμβάνει τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Συμπέρασμα και συστάσεις

Η επισημοποίηση του συμμαχικού πλαισίου αποτελεί επίτευγμα για την περιφερειακή εξωτερική πολιτική της Ελλάδας. Η συνεργασία μεταξύ των τεσσάρων χωρών έχει σημειώσει ραγδαία πρόοδο, αλλάζοντας ουσιαστικά την περιφερειακή αρχιτεκτονική και ενισχύοντας την εθνική ισχύ της Ελλάδας. Μπορεί επίσης να εδραιώσει τη συνεργασία της Ελλάδας με αυτήν την περιοχή και να εμβαθύνει την ταυτότητά της ως μεσογειακής χώρας. Θα πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα επέκτασης του πλαισίου ώστε να συμπεριληφθεί η Ιταλία και πιθανώς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και η ενοποίηση της αμερικανικής συμμετοχής και υποστήριξης, προκειμένου να προωθηθεί η παλιά ιδέα μιας ευρείας περιφερειακής συμμαχίας που θα προσθέσει στην ασφάλεια της Ελλάδας και τη περιφερειακή σταθερότητα.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.

 

Θρασύς και προκλητικός Ράμα για φυλάκιση Μπελέρη: «Η Αλβανία δεν είναι Σιβηρία», είπε * «Παραληρηματική» η στάση της Ελλάδας και… «μάθετε να σέβεστε τη δημοκρατία»!

0

Επίδειξη θράσους και προκλητικότητας από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Έντι Ράμα, σήμερα στις Βρυξέλλες με επίκεντρο την υπόθεση του εκλεγμένου δημάρχου Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη, παρουσία μάλιστα της αντιπροέδρου της Κομισιόν, υπεύθυνης για θέματα Διαφάνειας.

Φανερά ενοχλημένος και νευριασμένος, ο Αλβανός πρωθυπουργός, μιλώντας στην Ολομέλεια της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, κατά τη διάρκεια ημερίδας στις Βρυξέλλες, ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον Σάκη Ιωαννίδη, εκπρόσωπο της Ελλάδας στην Επιτροπή και μέλος της Κεντρικής Διοίκησης Οικονομίας.

Ο εκνευρισμός Ράμα εκδηλώθηκε από τις πρώτες λέξεις που χρησιμοποίησε για να απαντήσει στην ερώτηση του Σάκη Ιωαννίδη περί της νομιμότητας της πολυμηνης φυλάκισης Μπελέρη, καθώς είπε πως η Ελλάδα μεταφέρει στις Βρυξέλλες ένα “Βαλκανικό δράμα” άνευ λόγου και ταυτόχρονα επιχείρησε να δώσει μαθήματα …δημοκρατίας και δικαιοσύνης στη χώρα μας!

Σύμφωνα με το himara.gr, Ο Σάκης Ιωαννίδης τόνισε ότι ο Μπελέρης πρέπει να ορκιστεί δήμαρχος, ενώ ο Ράμα απάντησε τονίζοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να μάθει να σέβεται τη δικαιοσύνη στη χώρα της και σε κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης…..

  • Υπενθυμίζεται ότι, μόλις προχθές, Τρίτη, εισαγγελέας στην Αλβανία πρότεινε ποινή φυλάκισης 2,5 ετών για τον Φρέντι Μπελέρη, με τη δίκη να συνεχίζεται στις 28 Φεβρουαρίου.

Ο διάλογος Ράμα – Ιωαννίδη

Ιωαννίδης:[..] Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι μόνο ένα χρηματοδοτικό μέσο. Είναι θεσμικό όργανο […]  Θα ήθελα να αναφέρω ένα θέμα που σχετίζεται με αυτό και έχει να κάνει με τον δήμαρχο Χιμάρας κ. Μπελέρη.
Ο κ. Μπελέρης συνελήφθη 2 μέρες πριν τις εκλογές στην Αλβανία, κατηγορήθηκε για διαφθορά έναντι 360 ευρώ και φυλακίστηκε για 160 ημέρες και δεν του δόθηκε να ορκιστεί ως δήμαρχος Χιμάρας. Δεν θα σχολιάσω τις αποφάσεις αυτής της χώρας, αλλά ένας βασικός μάρτυρας παραδέχτηκε ότι δωροδοκήθηκε. Αν αυτό είχε συμβεί σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτές οι κατηγορίες θα είχαν απορριφθεί μέχρι τώρα και δεν θα κρατούνταν κάποιος για 9 μήνες στη φυλακή σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, η οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών στην Αλβανία, οι μειονοτικές οργανώσεις και η αντιπολίτευση στην Αλβανία, καταδίκασαν αυτή την παραβίαση της σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν επιτρέπεται να ορκιστεί και είναι εκλεγμένος δήμαρχος, μιλάω για λαϊκή κυριαρχία

Έντι Ράμα: Είμαι υποχρεωμένος να αντιδράσω στην παρέμβαση του Έλληνα συναδέλφου μου, ο οποίος έκανε την Αλβανία να μοιάζει σαν να είναι Σιβηρία και ότι κάποιος κρατείται όμηρος από ένα σκληρό και αιματηρό καθεστώς μόνο και μόνο επειδή είναι Έλληνας πολίτης. Αυτό θα πρέπει να είναι ένας λόγος για να ειδοποιήσουμε τον κόσμο ότι η Αλβανία δεν είναι Αλβανία, αλλά Σιβηρία.

Πρέπει να απαντήσω πολύ απλά. Αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης του θέματος είναι τελείως παραληρηματικός, δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και αν υπήρχε λίγη αλήθεια σε όλη αυτή την έκρηξη, πιστεύετε ότι αυτή η πόλη (Βρυξέλλες) θα είχε σωπάσει και δεν θα έλεγε τίποτα; Δεν θα υπήρχε ούτε μια λέξη, ούτε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ούτε από τα άλλα κράτη μέλη;

Αυτό ακριβώς είναι ένα ζήτημα δικαιοσύνης σε μια κυρίαρχη χώρα όπου η μεταρρύθμιση στη δικαιοσύνη ήταν η πιο επαινετική μεταρρύθμιση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και όπου πρόσφατα κανείς στην Αλβανία δεν είναι υπεράνω του νόμου, είτε είναι πλούσιος είτε φτωχός, είτε είναι πολιτικός ή ένας απλός πολίτης, είτε Αλβανός είτε Έλληνας, και δεν υπάρχει λόγος να φέρουμε όλο αυτό το βαλκανικό δράμα και το τραύμα στις Βρυξέλλες γιατί ακούγεται πολύ, πολύ μακριά από αυτό που κάνει την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό που είναι.

Πρέπει να εγγυηθώ στον Έλληνα συνάδελφό μου και σε κάθε ομοϊδεάτη Έλληνα ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Αυτό είναι απλώς θέμα δικαιοσύνης και η δικαιοσύνη θα δώσει την απάντηση, τελικά. Μάθετε να σέβεστε τη δικαιοσύνη στη χώρα σας και σε κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρωπαϊκού ημισφαιρίου.»

Ο Έντι Ράμα απαντά στην “ενοχλητική” ερώτηση του Σάκη Ιωαννίδη, στην ολομέλεια της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της ΕΕ, στις Βρυξέλλες. Screenshot via Glomex@ANT

Με πληροφορίες απο.himara.gr

https://hellasjournal.com/2024/02/thrasis-ke-proklitikos-rama-gia-filakisi-beleri-i-alvania-den-ine-siviria-paralirimatiki-i-stasi-tis-elladas-mathete-na-seveste-ti-dimokratiavideo/