Αρχική Blog Σελίδα 1422

«Τοξική ωρολογιακή βόμβα» στον βυθό της Σαντορίνης;

0

Ο γερμανικός Τύπος για τις επιδόσεις ρεκόρ του ελληνικού τουρισμού το 2023, το ναυάγιο Sea Diamond στον βυθό της Σαντορίνης αλλά και τη νέα απόφαση για το χαλούμι ως ΠΟΠ στο ΔΕΕ.

Η ΣαντορίνηΕικόνα: Nicolas Economou/NurPhoto/picture alliance 

Έτσι χαρακτηρίζει αναπόκριση του Γκερντ Χέλερ στην Berliner Morgenpost το κουφάρι του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond, που είχε βυθιστεί στις 5 Απριλίου του 2007 στην Καλντέρα της Σαντορίνης και έκτοτε παραμένει στον βυθό, προκαλώντας έντονη ανησυχία για περιβαλλοντική μόλυνση σε κατοίκους και επιστήμονες. Το ρεπορτάζ κάνει ένα flashback σε εκείνες τις δραματικές τρεις ώρες που χρειάστηκαν για να μεταφερθούν παραθεριστές και το προσωπικό με ασφάλεια στη στεριά, με έναν 45χρονο και την 16χρονη κόρη του να αγνοούνται.

«Δεκαεπτά χρόνια μετά, πετρέλαιο και άλλες τοξικές ουσίες συνεχίζουν να φτάνουν στην επιφάνεια της θάλασσας από το ναυάγιο. Οι κάτοικοι της Σαντορίνης φοβούνται μια ‘οικολογική βόμβα’ και μια πρωτοβουλία πολιτών ζητά με ανοιχτή επιστολή της στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της ελληνικής βουλής την ανέλκυση του πλοίου».  

Εναλλακτικός τουρισμός στη Σαντορίνη;

Όπως εξηγεί η υδροβιολόγος Αναστασία Μήλιου, τοξικές ουσίες «από μπαταρίες, βαρέα μέταλλα, υγρά και αέρια από το σύστημα κλιματισμού» συνθέτουν μια «τοξική ωρολογιακή βόμβα». Μάλιστα, όπως επισημαίνει το ρεπορτάζ, επικαλούμενο έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης «ειδικοί φοβούνται ότι όσο διαβρώνεται το ναυάγιο τόσο περισσότεροι ρύποι θα απελευθερώνονται». Όσο για τους ντόπιους εκφράζουν φόβους για μια «ανεπανόρθωτη καταστροφή στην Καλντέρα, που θα επηρεάσει την ποιότητα ζωής κατοίκων και τουριστών, αλλά και την τοπική οικονομία».

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ πάντως η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αναλάβει ακόμη δράση, αν και απόφαση του ΣτΕ από το 2019 έκρινε ότι το υπ. Εμπορικής Ναυτιλίας ήταν υποχρεωμένο να διασφαλίσει την ανέλκυση του πλοίου. «Η ανέλκυση του ναυαγίου είναι δύσκολη και επικίνδυνη (…) Επιπλέον το κόστος είναι τεράστιο και υπολογίζεται σε αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ». Το ρεπορτάζ υπενθυμίζει ότι δικαστήριο είχε καταδικάσει την ιδιοκτήτρια κυπριακή ναυτιλιακή  εταιρεία Louis Cruises  (νυν Celestial Cruises) θεωρώντας την υπεύθυνη για την ανέλκυση του ναυαγίου. Έπειτα όμως ασκήθηκε έφεση, με τις χρονοβόρες διαδικασίες ενώπιον της δικαιοσύνης, να μην έχουν οδηγήσει ακόμη στην ανέλκυση του πλοίου.

Ελληνικό ρεκόρ τουρισμού παρά τις φωτιές και τον καύσωνα

Παραλία της Λίνδου το καλοκαίρι του 2023
Παραλία της Ρόδου το καλοκαίρι του 2023 – Παρά τις πυρκαγιές οι τουρίστες την προτίμησανΕικόνα: Christoph Reichwein/picture alliance/dpa

Στα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για τις επιδόσεις του ελληνικού τουρισμού το 2023, μια χρονιά πρωτοφανών ακραίων καιρικών φαινομένων, αναφέρονται γερμανικά ΜΜΕ. Ενδεικτικά το Spiegel Online σημειώνει:

«Περισσότεροι τουρίστες από ποτέ έκαναν διακοπές στην Ελλάδα πέρυσι (…) Πάνω από 32,7 εκατομμύρια άνθρωποι επισκέφθηκαν τη χώρα το 2023 παρά τις υψηλές θερμοκρασίες και τις φωτιές. Το 2019, προ πανδημίας, είχαν έρθει 31,3 εκατομμύρια τουρίστες (…) Η Ελλάδα επλήγη το περασμένο καλοκαίρι από ένα κύμα καύσωνα, με τον υδράργυρο να σκαρφαλώνει μέχρι και στους 46 βαθμούς Κελσίου. Στο δημοφιλές τουριστικό νησί, τη Ρόδο, δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι και τουρίστες χρειάστηκε να μεταφερθούν σε ασφαλή σημεία εξαιτίας πυρκαγιών. Τον Αύγουστο ξέσπασαν φωτιές και στον Έβρο, στα σύνορα με την Τουρκία, ενώ συνολικά 26 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι τουρίστες προήλθαν κυρίως από τη Γερμανία (4,7 εκατομ.) και τη Γαλλία (1,8 εκατομ.)».

ΔΕΕ: Το χαλούμι θα παραμείνει… χαλούμι

Xαλούμι, ο γαστρονομικός θησαυρός της Κύπρου

Στην απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ να διατηρηθούν τα κριτήρια παραγωγής για το κυπριακό χαλούμι που θεωρείται ΠΟΠ και άρα να μην αλλάξει ο τρόπος παρασκευής του, αναφέρεται η Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Το ΔΕΕ κατέληξε στην απόφαση αυτή απορρίπτοντας προσφυγή γαλακτοπαραγωγών από την Κύπρο, ζητώντας να ακυρωθούν οι αυστηρές ευρωπαϊκές προδιαγραφές για την παρασκευή χαλουμιού «κυρίως από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα ή από μείγμα αυτών των δύο».

Οι συγκεκριμένες αυστηρές προδιαγραφές προκύπτουν, όπως σημειώνει η γερμανική εφημερίδα, από τον χαρακτηρισμό του χαλουμιού το 2021 ως ΠΟΠ. Μάλιστα τότε η Κύπρος είχε προσδιορίσει συγκεκριμένα ότι «η αναλογία πρόβειου ή/και κατσικίσιου γάλακτος πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την αναλογία του αγελαδινού».  

Όπως σχολιάζει στην FAZ ο δικηγόρος Γιόνας Κίφερ, που ειδικεύεται σε θέματα δικαίου των τροφίμων: «η απόφαση καταδεικνύει πόσο ευρέα περιθώρια υπάρχουν κατά τον καθορισμό των προδιαγραφών ποιότητας κι αυτό όχι μόνο ως προς τη διαδικασία της εγγραφής ενός προϊόντος ως ΠΟΠ. Όμως από τη στιγμή που γίνει αυτή η καταχώριση, τότε είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν τα προσδιορισμένα πρότυπα ποιότητας». Η συγκεκριμένη απόφαση πάντως μπορεί ακόμη να προσβληθεί με έφεση. 

Από τις διώξεις κατά των Χιμαραίων το 1884 στην σημερινή δίωξη του Φρέντη Μπελέρη

0

Η εμφανής σχεδόν πρόθεση της αλβανικής κυβέρνησης να νοσφισθή τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων της Χιμάρας, ασφαλώς δεν εξέπληξε την ελληνική μειονότητα. Είναι μία μάλλον συνήθης τακτική της εκάστοτε αλβανικής εξουσίας. Αλλά και η Χιμάρα αείποτε διεκρίνετο για την έντονη αγωνιστική της διάθεση και τη σθεναρή υπεράσπιση των δικαιωμάτων της.

Ένα σχεδόν παρόμοιο περιστατικό περιγράφεται σε αθηναϊκή εφημερίδα του 19ου αιώνα. Τότε, οι επικυρίαρχοι της Αλβανίας, οι Τούρκοι, προσεπάθησαν, με διώξεις και προφυλακίσεις των Ελλήνων προκρίτων της Χιμάρας, να καταργήσουν δικαιώματα των Χιμαριωτών από αιώνων ασκούμενα.

Ακριβώς όπως το τρέχον έτος ο πρωθυπουργός της Αλβανίας προσπαθεί παντοιοτρόπως να εμποδίσει τον νομίμως εκλεγέντα δήμαρχο της Χιμάρας,να αναλάβει τα καθήκοντά του. Ο Φρέντι Μπελέρης όμως αποδεικνύεται άξιος απόγονος των θρυλικών πολέμαρχων του 1821, των Χιμαριωτών αδελφών Σπύρου και Ζάχου Μίλιου και ανθίσταται γενναίως και υπερηφάνως.

Παραθέτω τη σχετική είδηση της εφημερίδας ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, της 4.11.1884, κατά την οποίαν:

«Αι εν Ηπείρω τουρκικαί αρχαί συνέλαβον προ μηνών ήδη και εφυλάκισαν εν Ιωαννίνοις επτά προύχοντας Χειμαριώτας όπως ούτως καταβάλωσι την ερρωμένην αντίστασιν, ήν ολόκληρος η Χειμάρα αντιτάσσει κατά της Πύλης θελούσης να καταργήση διοικητικά και φορολογικά προνόμια, άτινα από αιώνων απολαύει η χριστιανική αυτή επαρχία. Οι φυλακισμένοι απελύθησαν ευτυχώς εσχάτως, διά προσπαθειών γενομένων παρά τω Σουλτάνω και τη Πύλη υπό ξένων και ομογενών, αλλ’ όμως κρατούνται έτι εν Ιωαννίνοις και εκβιάζονται ίνα συναινέσωσι εις την κατάργησιν των προνομίων, ως εκ τούτου η εν Χειμάρα κατάστασις περιέστη εις θέσιν λίαν κρίσιμον».

Αντώνης Ν. Βενέτης – huffpost.gr/himara.gr

Σαν σήμερα το 1965 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος στο φυλάκιο της Κακαβιάς

1

Ήταν σαν σήμερα, 21 Φεβρουαρίου του 1965, όταν ο Βασιλεύς των Ελλήνων Κωνσταντίνος, με μια κίνηση βαρυσήμαντη, προσπάθησε να προσέγγιση τη συνέχεια του Ηπειρωτικού Ελληνισμού, προς τα όρια της σημερινής Βορείου Ηπείρου.

Ταυτόχρονα με αυτό του το μήνυμα, η Ελλάδα δεν θα ξεχνούσε την Βόρεια Ήπειρο και τον δοκιμαζόμενο ελληνικό της λαό.

Εκείνη λοιπόν την ημέρα και με την έγκριση της κυβερνήσεως του Γεωργίου Παπανδρέου, επισκέφθηκε το φυλάκιο της Κακαβιάς και επάνω στην εκεί πυραμίδα που οριοθετούσε τα σύνορα με Ελλάδας και Αλβανίας, έγραψε με μπογιά: «ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΕΔΩ».

Εκείνη την γιορτινή μέρα, καθώς στα Γιάννενα λάμβαναν χώρα οι εκδηλώσεις για την επέτειο της απελευθέρωσης από τον οθωμανικό ζυγό, οι Βορειοηπειρώτες βρίσκονταν αποκλεισμένοι στο κράτος – φυλακή του στυγνού δικτάτορα, Ενβέρ Χότζα

Πηγή: https://www.himara.gr/istoria/almanac/15428-san-simera-to-1965-o-vasilias-konstantinos-sto-fylakio-tis-kakavias – Σαν σήμερα το 1965 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος στο φυλάκιο της Κακαβιάς

Σκόπια: Δεν μπορούμε να πάμε στη Γερμανία αν το διαβατήριο δεν γράφει «Βόρεια Μακεδονία»

1

Το διαβατήριο που έχει το παλιό όνομα μπορεί να εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά όχι στη Γερμανία.

Διπλωματικές πηγές ανέφεραν στην Deutsche Welle ότι δεν μπορεί κανείς να εισέλθει στη Γερμανία με διαβατήριο χωρίς το συνταγματικό όνομα, εάν ο ταξιδιώτης προέρχεται από τη Βόρεια Μακεδονία ή από τρίτη χώρα.

Ο υπηρεσιακός Υπουργός Εσωτερικών, Πάντσε Τοσκόφσκι, ανέφερε σε δήλωσή του στα ΜΜΕ τη Δευτέρα ότι «το παλιό διαβατήριο χρησιμοποιείται στη Γερμανία, την Ελβετία, την Αλβανία, το Κόσοβο».

Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι κρίμα που δεν ισχύει στη χώρα λόγω της ισχύουσας νομοθετικής ρύθμισης και βλέπει τη λύση στην αλλαγή του Νόμου για τα ταξιδιωτικά έγγραφα.

Και ο Υπουργός Εξωτερικών Μπουγιάρ Οσμάνι, που αυτές τις μέρες περιοδεύει στα προξενεία σε Γερμανία, Ελβετία και Ιταλία, χαιρέτισε την απόφαση της Ελβετίας να επιτρέψει στους πολίτες της ΠΓΔΜ να ταξιδεύουν με τα παλιά ταξιδιωτικά τους έγγραφα.

Παράλληλα, ο Οσμάνι δεν διευκρινίζει αν εννοεί να ταξιδέψει με τα παλιά διαβατήρια από την Ελβετία στα Σκόπια ή το αντίστροφο, δεδομένου ότι η προηγούμενη σύσταση για τους πολίτες των Σκοπίων στο εξωτερικό που δεν έχουν νέο διαβατήριο ήταν να πάρουν ταξιδιωτικά έγγραφα.

Στη Γερμανία, η κατάσταση είναι ξεκάθαρη. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν στην DW ότι οι γερμανικές αρχές κάνουν τα πάντα για να διευκολύνουν την κατάσταση των πολιτών της χώρας μας που δεν κατάφεραν να πάρουν διαβατήριο με το συνταγματικό όνομα και ότι η βοήθεια στοχεύει πρωτίστως στην προστασία των δικαιωμάτων τους.

Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας μπορούν να χρησιμοποιούν τα διαβατήριά τους με την παλιά συνταγματική ονομασία μόνο για προσωπική ταυτοποίηση στη χώρα αυτή, αλλά δεν θα μπορούν να εισέλθουν στη χώρα εάν δεν διαθέτουν νέο ταξιδιωτικό έγγραφο με το όνομα Βόρεια Μακεδονία.

Αυτό σημαίνει ότι μπορεί κανείς να φύγει από τη Γερμανία για τη Βόρεια Μακεδονία με το παλιό διαβατήριο, αλλά όχι το αντίστροφο.

Sitel

https://echedoros.blog/2024/02/21/%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bc%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%ac%ce%bc%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd/

Ουκρανία: 2 χρόνια «ανορθόδοξου» Παγκόσμιου Πολέμου Δύσης – Ρωσίας. Ο απολογισμός

0

Γιώργος Ρωμανός

Στις 24 Φεβρουαρίου 2024 συμπληρώνονται 2 χρόνια από την έναρξη της «Ειδικής Επιχείρησης» των Ρώσων, σύμφωνα με τους ίδιους, στην Ουκρανία ή «Εισβολή» κατά τη Δύση. Όπως και να αποκαλείται αυτή η ολέθρια και με τεράστιες απώλειες στρατιωτική σύγκρουση έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός «Γ΄ Παγκόσμιου Πολέμου», αλλά ανορθόδοξου. Και είναι «Παγκόσμιος» γιατί στο δυτικό στρατόπεδο συμμετέχουν με διάφορους τρόπους 54 χώρες από πολλά σημεία του πλανήτη, όπως: ΗΠΑ, Αγγλία, ΕΕ, Καναδάς, Ιαπωνία, Αυστραλία μέχρι και η Σομαλία και άλλες. Από αυτές τις χώρες οι 30 ανήκουν στο ΝΑΤΟ και 3 από αυτές είναι πυρηνικές δυνάμεις: Αμερική, Γαλλία, Αγγλία. Αντίπαλος των 54 χωρών είναι μία χώρα, η Ρωσία.

Τα αίτια αυτού του πολέμου

Τα αίτια αυτού του πολέμου θα πρέπει να αναζητηθούν στον επί αιώνες πάγιο στόχο της Δύσης να κατακτήσει και να διαλύσει τη Ρωσία. Τα πιο πρόσφατα σχέδια διάλυσης της Ρωσίας τα δημοσίευσα στο Militaire News, στις 16/03/2022, με τίτλο: «Η εξολόθρευση της Ρωσίας βάσει αμερικανικών εγγράφων». Τα έγγραφα ανήκουν στο ΝΑΤΟ και περιλαμβάνουν τις ασκήσεις του για όλο το 2022, (NATO EXERCISES AND ACTIVITIES, 2022) https://shape.nato.int/nato-exercises σε αέρα, ξηρά και θάλασσα, με σχέδια για επιθέσεις χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές, πυρηνικές, ηλεκτρομαγνητικές και κυβερνοεπιθέσεις, οι οποίες γίνονται σε επαφή με τα σύνορα της Ρωσίας, στη Μαύρη Θάλασσα, τη Γεωργία και αλλού. Λεπτομερές σχέδιο διάλυσης της Ρωσίας αποτελεί και η Έκθεση της RAND 2019, με τίτλο: «Overextending and Unbalancing Russia / Assessing the Impact of Cost-Imposing Options», και βρίσκεται στον σύνδεσμο: https://www.rand.org/pubs/research_briefs/RB10014.html Σε μία περιφραστική μετάφραση αυτό σημαίνει: «Πρόκληση υπερβολικών ζημιών κατά της Ρωσίας και ανισορροπία (σε όλες τις δομές της)», υπολογίζοντας το κόστος αυτών των δράσεων (για τη Ρωσία και την Αμερική).»

Στον πόλεμο οδήγησαν τα εξής κορυφαία γεγονότα:

  1. Η αθέτηση των υποσχέσεων των ΗΠΑ για μη επέκταση του ΝΑΤΟ πέραν της Γερμανίας.
  2. Ο χλευασμός και η εξαπάτηση της Ρωσίας η οποία δια του προέδρου της Β. Β. Πούτιν συζητούσε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον για μια ειδική σχέση Ρωσίας-ΝΑΤΟ.
  3. Τα αλλεπάλληλα αμερικανικά πραξικοπήματα, μετά το 2014, στην Ουκρανία από τους Μπάιντεν, Νούλαν, Πάιατ και η τοποθέτηση σε αυτήν απόλυτα ελεγχόμενης ουκρανικής ηγεσίας και κυβέρνησης.
  4. Οι μαζικές σφαγές των ρωσόφωνων στο Ντονμπάς και οι διωγμοί Ρώσων στο εσωτερικό της Ουκρανίας.
  5. Τα σχέδια αμέσου ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και η αυτονόητη ανάπτυξη αμερικανικών πυρηνικών πυραύλων στο έδαφός της, και
  6. Το ότι ο πρόεδρος Ζελένσκι στην Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, 18 Φεβρουαρίου 2022, (6 ημέρες πριν την έναρξη των ρωσικών επιχειρήσεων),  ζήτησε και πήρε το ελεύθερο να ξανακάνει την Ουκρανία πυρηνική δύναμη παραβιάζοντας τις υπάρχουσες συνθήκες αποπυρηνικοποίησης της χώρας του.

Δύο χρόνια μετά έχουν αποκρυσταλλωθεί οι παγκόσμιες οικονομικές επιπτώσεις αυτού του πολέμου και οι επιπτώσεις στον χώρο της ενέργειας, με αποτέλεσμα να έχει χωριστεί ο πλανήτης σε δύο στρατόπεδα. Πληθυσμιακά μόνο το 30% υποστηρίζει αμέσως ή εμμέσως την Δύση ενώ το 70% είτε στηρίζει ευθέως την Ρωσία είτε αποδέχεται την πολιτική της μέσω διαφανούς ουδετερότητος.

Αν ληφθούν υπόψη και τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά που χωρίζουν τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα τότε έχουμε και έναν θρησκευτικό πόλεμο όπως και έναν πόλεμο κοινωνιών. Σε αυτούς τους επάλληλους πολέμους η άθρησκη ή ουδετερόθρησκη Δύση βρίσκεται σε ευθεία σύγκρουση με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό, μάχεται στη Συρία, Ιράκ και στο Ισραήλ τον Μουσουλμανισμό, ενώ την χωρίζει χάος αντιλήψεων και πιστεύω από τον Κομφουκιανισμό, τον Ινδουισμό και τα άλλα θρησκευτικά δόγματα της Άπω Ανατολής.

Η αλλαγή στον τρόπο πολέμου

Σημαντικό στοιχείο είναι ο τρόπος που διεξάγεται αυτός ο πόλεμος στο έδαφος, τον αέρα, την θάλασσα και το Διάστημα. Ένας τρόπος που διαφέρει τόσο ριζικά από όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, ώστε να μπορούμε να αναφερόμαστε στον πόλεμο, ως έννοια, πριν και μετά τον ουκρανικό και την 24η Φεβρουαρίου 2022. Οι υπερηχητικοί πύραυλοι και δει μακρού βεληνεκούς και τα ντρόουνς σε ξηρά και θάλασσα αν δεν ανέτρεψαν μετέτρεψαν όλα τα μέχρι σήμερα δόγματα διεξαγωγής μαχών. Το πυροβολικό και οι από αέρος βομβαρδισμοί αναδείχθηκαν ως οι κύριες παράμετροι διεξαγωγής πολέμου.

Επί του εδάφους οι Ουκρανοί διεξάγουν πρωτίστως έναν Ανταρτοπόλεμο Πόλεων με επιθέσεις πολλών μικρών μονάδων. Αποδείχθηκε ότι σε ανοιχτά πεδία και με πολυάριθμες μονάδες είναι ασθενέστεροι από τους Ρώσους, λόγω καταστροφής της αεροπορίας και της αεράμυνάς τους. Η στρατηγική αυτή του Ανταρτοπολέμου Πόλεων αποτελεί εξαρχής θεμελιώδη οδηγία-επιταγή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που έχουν και την επιτελική σχεδίαση και εκπαίδευση των ουκρανικών δυνάμεων.

Στις μάχες των πόλεων ο ουκρανικός στρατός συχνά χρησιμοποιεί ως ασπίδα τους άμαχους, πράγμα που κατήγγειλε διεθνώς η οργάνωση Διεθνής Αμνηστία.

Οι Ουκρανοί με τις οδηγίες Άγγλων και Αμερικανών επιτελών οχύρωσαν μια σειρά από πόλεις και αμύνονται μέσα σε αυτές. Τα οχυρωματικά έργα είναι πρωτοφανή στην Ιστορία, εξαιρετικά ισχυρά και ενισχυμένα. Όλες οι μέχρι πρόσφατα κατακτημένες ή απελευθερωμένες κατά τους Ρώσους πόλεις της Ανατολικής Ουκρανίας, όπως το Σολεντάρ, το Μπάκχμουτ, η Μαρίινκα, η Αβντίιβκα, αλλά και η Μαριούπολη στον νότο και άλλες ήταν πόλεις φρούρια και οι μάχες σε κάθε μία από αυτές διάρκεσαν μέχρι και δέκα χρόνια. Όλες είναι πόλεις κλειδιά και έχουν τεράστια στρατηγική σημασία, κυρίως γιατί διαθέτουν το πυκνότερο οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο της Ουκρανίας.

Σήμερα, μετά από 2 χρόνια περάσαμε από τον Ανταρτοπόλεμο των Πόλεων στον Πόλεμο των Εξοπλισμών, καθώς προστίθενται στα οπλοστάσια των αντιπάλων όλο και πιο εξελιγμένα όπλα και συστήματα. Κι αυτό είναι ένα πεδίο που θα πρέπει να μελετηθεί ξεχωριστά.

Ο απολογισμός

Η Ουκρανία παρά τις τεράστιες απώλειές της, περίπου 600.000 άνδρες στα πεδία των μαχών, διαθέτει ακόμη ισχυρό στρατό ο οποίος μαζί με τις εφεδρείες ξεπερνάει το 1.000.000 άνδρες χωρίς η χώρα να έχει κηρύξει πανστρατιά εφέδρων.

Οι απώλειες της Ρωσίας διατηρούνται σταθερά στην αναλογία 1 Ρώσος για κάθε 8-9 νεκρούς Ουκρανούς.

Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο που διαθέτει η Ουκρανία είναι η άφθονη οικονομική και οπλική βοήθεια που της στέλνουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ, βοήθεια που τελευταία βρίσκεται σε κάμψη, αλλά και σε αδιέξοδο, γιατί όλα τα μέχρι τώρα όπλα της Δύσης δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την ρωσική προέλαση. Η συνέχιση της αμερικανικής και εν γένει δυτικής βοήθειας στην Ουκρανία προβλέπεται να διαρκέσει τουλάχιστον μέχρι τον Νοέμβριο-Ιανουάριο του 2024-2025 οπότε θα είναι γνωστά τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών. Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν θα αντέξει μια ήττα στην Ουκρανία μετά την εξευτελιστική ήττα της στο Αφγανιστάν.

Κορυφαία παράμετρος αυτού του πολέμου είναι η Δικτυοκεντρική Οργάνωσή του και η Ηλεκτρονική διάστασή του στην οποία παίζει τεράστιο ρόλο η τεχνολογία του Διαστήματος με τους δορυφόρους που έχουν αναπτύξει οι αντίπαλοι.

Με μία φράση, πρόκειται για έναν ολοκληρωτικό «ανορθόδοξο» παγκόσμιο πόλεμο σε ξηρά, θάλασσα, αέρα-Διάστημα, αλλά και σε όλα τα άλλα πεδία ανταγωνισμών, όπως του Πολιτισμού, της Θρησκείας, της Οικονομίας και των Φυσικών Πόρων. Είναι φανερό πως πρόκειται για πόλεμο δύο εντελώς διαφορετικών κοσμοαντιλήψεων, της νεοταξίτικης Δύσης με τις ανερχόμενες δυνάμεις της Ανατολής και του παγκόσμιου Νότου, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής.

Δύο χρόνια μετά ο απολογισμός του πολέμου είναι εξαιρετικά καταστροφικός:

  1. Η Ουκρανία είναι μια κατεστραμμένη χώρα, με περισσότερα από 10 εκατομμύρια πρόσφυγες στο εξωτερικό και το εσωτερικό και περί τις 600.000 νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους. Κατεστραμμένες σε κρίσιμο βαθμό είναι και η εργοστασιακή και η παραγωγική της υποδομή.
  2. Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη βρέθηκαν σε οικονομική και πολιτική κρίση και δέχθηκαν μεγάλα οικονομικά πλήγματα, ακριβώς λόγω των «Κυρώσεων» που επέβαλλε η «Συλλογική Δύση», στην Ρωσία η οποία ανέκαμψε οικονομικά παρά τις «Κυρώσεις». Ταυτόχρονα αποδείχθηκε και η στρατιωτική μειονεξία των ΗΠΑ και της Ευρώπης έναντι της Ρωσίας, σε όπλα και συστήματα. Ως προς την οικονομική ουκρανική βοήθεια πρέπει να διευκρινιστεί, ότι τα κονδύλιά της δίδονται κατά κύριο λόγο σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες που παράγουν όπλα προορισμένα για την Ουκρανία, ενώ λίγα κεφάλαια φτάνουν στα χέρια της ουκρανικής κυβέρνησης.
  3. Στις ΗΠΑ ο ουκρανικός πόλεμος επέτεινε τον βαθύ πολιτικό εμφύλιο μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, επιδείνωσε το τεράστιο χρέος τους και τις εξανάγκασε σε έναν υπαρξιακό αγώνα για να υπερασπιστούν την αμφισβητούμενη θέση τους ως της «υπερδύναμης στον πλανήτη». Σήμερα οι ΗΠΑ δίνουν τον υπέρτατο αγώνα για να προασπίσουν την διαρκώς φθίνουσα παγκόσμια ισχύ του δολαρίου, τα ελεγχόμενα από τις ίδιες παγκόσμια δίκτυα οπτικών ινών, την παραγωγή ημιαγωγών και την περαιτέρω ανάπτυξή τους στο Διάστημα, ειδικά σε δορυφόρους που μπορούν να συμμετέχουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αυτά είναι και τα 4 βασικά πεδία στα οποία θα κριθεί στο μέλλον η διατήρηση της ισχύος ή η πτώση των ΗΠΑ.
  4. Στο εδαφικό: Ο ρωσικός στρατός ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2022 με διάσπαρτες πολλαπλές επιθέσεις σε όλη την Ανατολική Ουκρανία και λίγες βδομάδες μετά έφτανε να ελέγχει περίπου το 24% εδαφών, αλλά χωρίς στρατηγική και εδαφική συνοχή μεταξύ τους. Είναι πλέον σαφές ότι το ρωσικό σχέδιο για κατάρρευση της Ουκρανίας μετά από μία τέτοια επίθεση απέτυχε παταγωδώς. Ωστόσο, μετά τον Σεπτέμβριο του 2022 οι ρωσικές δυνάμεις επικεντρώθηκαν στον έλεγχο των 4 επαρχείων: Χερσόνας, Ζαπαρόζια (Ζαπορίζια), Ντόνιετσκ και Λούχανσκ, με αποτέλεσμα σήμερα να ελέγχει και πάλι περί το 24% των εδαφών της Ουκρανίας με την θεμελιώδη διαφορά ότι αυτή τη φορά πρόκειται συνεχόμενα εδάφη.

Αποτελεί ιστορικό γεγονός πλέον το ότι οι Ουκρανοί νικήθηκαν στην περιβόητη «Εαρινή Επίθεσή» τους που ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2023, και σήμερα βρίσκονται σε άμυνα σε όλα τα μέτωπα. Αντίθετα οι Ρώσοι προελαύνουν με άμεσους στόχους το Χάρκοβο και τη Ζαπαρόζια (Ζαπορίζια).

Η κρισιμότατη, για την ειρήνη όλου του πλανήτη, πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία κλιμακώνεται διαρκώς. Όμως όπως προέβλεψε η διαιώνια σοφία των αρχαίων Ελλήνων: «Ο ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του»: Θουκυδίδου, Ἱστορίαι. Μόνο που αυτό αφορά όσο ποτέ άλλοτε τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και όσες χώρες εντάσσονται σε ό,τι η Ρωσία ονομάζει «Συλλογική Δύση».

Τα τραγικά αποτελέσματα αυτού του πολέμου απέδειξαν ότι η Δύση δεν επέλεξε τη «Σωστή πλευρά της Ιστορίας».

Από την πρώτη ημέρα αυτού του πολέμου επαναλαμβάνω την ανάγκη αμέσου καταπαύσεως πυρός και επιβολή ειρήνης, μέσα από μία «Νέα Γιάλτα», μυστική ή φανερή. Το να εγγυηθούν οι ΗΠΑ και η Δύση την ύπαρξη και την ασφάλεια της Ρωσίας αποτελεί σήμερα την μοναδική ρεαλιστική οδό για να σταματήσει το μακελειό, πρωτίστως των ίδιων των Ουκρανών.

Η Ειρήνη είναι η λύση!

https://www.militaire.gr/oykrania-2-chronia-anorthodoxoy-pagkosmioy-polemoy-dysis-rosias-o-apologismos/

Απεργία 28 Φεβρουαρίου – Παραλύει η χώρα: Και οι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας συμμετέχουν, ακυρώνονται πτήσεις

0
Παραλύει η Ελλάδα στις 28 Φεβρουαρίου όπου έχει κηρυχθεί απεργία.

Η ΑΔΕΔΥ προκήρυξε 24ωρη απεργία την Τετάρτη στις 28 Φεβρουαρίου, και πριν από λίγο ανακοίνωσαν ότι συμμετέχουν και οι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας.

Συγκεκριμένα κανένα αεροπλάνο δεν θα προσγειώνεται στα αεροδρόμια της χώρας την Τετάρτη και κατά την διάρκεια της απεργίας θα εξυπηρετηθούν μόνον οι πτήσεις που προβλέπονται από το ισχύον νομικό πλαίσιο, δηλαδή μόνο αεροδιακομίδες.

Εφόσον πραγματοποιηθεί η εξαγγελθείσα απεργία οι αεροπορικές εταιρίες θα προβούν σε ακυρώσεις του συνόλου των προγραμματισμένων πτήσεων του εσωτερικού και του εξωτερικού δικτύου.

Τι αναφέρει η ΑΔΕΔΥ για την απεργία στις 28 Φεβρουαρίου

Aπεργία 28 Φεβρουαρίου: Με κεντρικό σύνθημα «οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους-αυξήσεις μισθών, για να ζούμε με αξιοπρέπεια».

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η ΑΔΕΔΥ διεκδικεί τα εξής:

  • Οριζόντια αύξηση 10% στους μισθούς των εργαζομένων στο Δημόσιο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν στοιχειωδώς η ακρίβεια και ο πληθωρισμός.
  • Επαναφορά εδώ και τώρα των δώρων.
  • Συλλογικές Συμβάσεις για τους μισθούς.
  • Κατάργηση του μισθολογικού παγώματος της διετίας 2016-2017.
  • Κατάργηση της εισφοράς 2% υπέρ της ανεργίας.
  • Αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ.
  • Αύξηση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας.
  • Άμεση στελέχωση με μόνιμους υπαλλήλους όλων των κρίσιμων δημόσιων φορέων και αναβάθμιση όλων των αναγκαίων υποδομών».

Η συγκέντρωση θα γίνει στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 11:00 π.μ..

Τράπεζες: Συμμετέχει στην απεργία και η ΟΤΟΕ

Απόφαση να συμμετάσχει στην απεργία στις 28 Φεβρουαρίου 2024 πήρε και η Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας (ΟΤΟΕ).

«Στις 28 Φλεβάρη απεργούμε για τις ζωές μας!»

Στο απεργιακό μέτωπο περιλαμβάνονται μέχρι στιγμής, εκτός από τα εκατοντάδες πρωτοβάθμια σωματεία, και οι εξής δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις:

Τα Εργατικά Κέντρα: Αθήνας, Αγρινίου, Αμαλιάδας, Αρτας, Βόλου, Βόρειου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, Ελασσόνας, Εύβοιας, Ζακύνθου, Ημαθίας «Γιώργος Βουτυράς», Θεσπρωτίας, Θήβας, Ιωαννίνων, Καρδίτσας, Κέρκυρας, Κεφαλονιάς – Ιθάκης, Κομοτηνής, Κορίνθου, Λακωνίας, Λαμίας, Λάρισας, Λαυρίου – Ανατολικής Αττικής, Λευκάδας, Λιβαδειάς, Ορεστιάδας, Παλλεσβιακό, Πάτρας, Πειραιά, Σαλαμίνας, Σάμου, Τρικάλων, Φωκίδας.

Οι Ομοσπονδίες: Οικοδόμων, Γάλακτος – Τροφίμων – Ποτών, Λογιστών, Φαρμάκου, Ειδικής Αγωγής, Μεταλλωρύχων (ΟΜΕ), Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ), Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ), Τύπου – Χάρτου, Εμφιαλωμένων Ποτών, Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος, Χημικής Βιομηχανίας, Θεάματος – Ακροάματος, Ηλεκτρολόγων (στάση εργασίας), Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ), Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας, Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων.

Αποφάσεις για απεργία έχουν πάρει επίσης η ΑΔΕΔΥ και οι Ομοσπονδίες του Δημοσίου.

Οι καθηγητές συμμετέχουν στην 24ωρη απεργία της 28ης του Φλεβάρη και στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, στις 11:00 στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Η ανακοίνωση της ΟΛΜΕ

«Ένας χρόνος συμπληρώνεται στις 28 του Φλεβάρη του 2024 από τον απαράδεκτο θάνατο 57 συμπολιτών μας στα Τέμπη που συγκλόνισε τον ελληνικό λαό κι ακόμα οι υπεύθυνοι της τραγωδίας δεν έχουν λογοδοτήσει. Ένα χρόνο μετά είμαστε και πάλι εδώ στους δρόμους, για να βροντοφωνάξουμε πως ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για να αποκαλυφθούν και να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Οι πολιτικές που βάζουν τα κέρδη ως το πρώτιστο, έχουν ολέθρια αποτελέσματα για το λαό και την κοινωνία. Οφείλουμε να αντισταθούμε στις πολιτικές της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων αγαθών και της λιτότητας.

Η κυβέρνηση, παρότι δεν περιορίζεται πια από τα μνημόνια, αρνείται να δώσει ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας και παραπλανά τους/τις εργαζόμενους/ες στο Δημόσιο με τις πενιχρές αυξήσεις που έδωσε από 1-1-24 (40€ καθαρά το μήνα, δηλαδή ούτε 1,5€ ευρώ τη μέρα) ενώ ο Υπουργός Οικονομικών δηλώνει ψευδώς πως η μέση καθαρή αύξηση για τους/τις Δημοσίους υπαλλήλους το 2024 είναι 1.425 ευρώ. Δεκατέσσερα χρόνια μετά τα μνημόνια, με τα οποία οι αποδοχές μας μειώθηκαν κατά 40%, η κυβέρνηση λειτουργεί με την συνέχιση της εισοδηματικής πολιτικής της λιτότητας, η οποία οδηγεί τους/τις εργαζόμενους/ες στο Δημόσιο σε μια παρατεταμένη λιτότητα.

Οι νεοδιόριστοι/ες εκπαιδευτικοί, που καλούνται να υπηρετήσουν στα νησιά με ενοίκιο της τάξης των 400-500 ευρώ τον μήνα, αμείβονται με μόλις 734 ευρώ καθαρά τον μήνα. Το ίδιο ισχύει και για άλλες κατηγορίες των Δημοσίων Υπαλλήλων. Η κυβέρνηση δεν έχει χρήματα για τους/τις δημόσιους λειτουργούς, έχει όμως για τους Διοικητές των οργανισμών και των φορέων του Δημοσίου στους οποίους έδωσε αυξήσεις 76% τον μήνα!!!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση οφείλουμε να αντιδράσουμε όλοι/ες μαζί ενωτικά και δυνατά! Στις 28 του Φλεβάρη απεργούμε μαζί με τους/τις εργαζόμενους/ες στον Ιδιωτικό Τομέα. Απαιτούμε ζωή και δουλειά με δικαιώματα, πραγματικές αυξήσεις, ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

  • Οριζόντια αύξηση 10% στους μισθούς των εργαζομένων στο Δημόσιο, προκειμένου να αντιμετωπισθεί στοιχειωδώς η ακρίβεια κι ο πληθωρισμός.
  • Επαναφορά εδώ και τώρα των δώρων
  • Συλλογικές συμβάσεις για τους μισθούς μας
  • Κατάργηση του μισθολογικού παγώματος της διετίας 2016 – 17
  • Κατάργηση της εισφοράς 2% υπέρ της ανεργίας
  • Αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000€
  • Να στελεχωθούν άμεσα με μόνιμους υπαλλήλους όλοι οι κρίσιμοι δημόσιοι φορείς (υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες, ασφάλιση κ.α) και να αναβαθμιστούν όλες οι αναγκαίες υποδομές.

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ – ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Aπεργία: Χωρίς ταξί για δύο ημέρες η Αθήνα

Χωρίς ταξί θα μείνει για δύο ημέρες η Αθήνα και συγκεκριμένα στις 27 και 28 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με ανακοίνωση του Συνδικάτου Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής (ΣΑΤΑ).

Επίσης, προγραμματίζεται συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας προς το Υπουργείο Μεταφορών.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΣΑΤΑ

Το οικονομικό μοντέλο διακυβέρνησης που επέλεξε η κυβέρνηση έχει στοχοποιήσει κάθε μορφή ατομικής επιχειρηματικότητας στην χώρα μας. Χθες ήταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, σήμερα οι αγρότες, αύριο κάποιοι άλλοι. Οι πολιτικές φτωχοποίησης του ελληνικού πληθυσμού υλοποιούνται με συνοπτικές διαδικασίες. Πυροδοτούν όμως, άμεσες κοινωνικές εξελίξεις με άγνωστη κατάληξη.

Βλέποντας αυτές τις εξελίξεις, βιώνοντας την επίθεση της κυβέρνησης προς τον κλάδο μας και μη έχοντας άλλο δρόμο αντίδρασης, συγκαλέσαμε χθες έκτακτο διοικητικό συμβούλιο για να συζητήσουμε με ποιόν τρόπο θα προστατέψουμε το ταξί και την δουλειά μας. Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες συνδικαλιστικής απραξίας, πρωτόγνωρης για την ιστορία του συνδικάτου μας. Η αντιπολίτευση αρνείται ότι ο κλάδος μας έχει προβλήματα, αρνείται ότι η κυβέρνηση έχει εξαπολύσει ολομέτωπη επίθεση στο ταξί, αρνείται ότι οι πολυεθνικές αλωνίζουν χωρίς έλεγχο, αρνείται ότι τα ιδιωτικά αυτοκίνητα κλέβουν το μεταφορικό μας έργο. Η αντιπολίτευση με την στάση της επιδοκιμάζει και αποδέχεται ως σωστή, κάθε απόφαση της κυβέρνησης.

Οποιαδήποτε μορφή αντίδρασης από το ΣΑΤΑ απορρίπτεται αμέσως από την αντιπολίτευση. Το ίδιο έγινε και στην χθεσινή συνεδρίαση. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πως θα εμποδίσουν τον Λυμπερόπουλο, να συμμετέχει στις αρχαιρεσίες των κλαδικών συνδικαλιστικών οργανώσεων. Και γι’ αυτό όμως ο νόμος 1712/87 που διέπει τις επαγγελματικές οργανώσεις των αυτοκινητιστών ταξί είναι ξεκάθαρος. Ο ιδιοκτήτης ταξί έχει δικαίωμα στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Το προεδρείο του ΣΑΤΑ έχει κατηγοριοποιήσει τα αιτήματά του και παλεύει γι’ αυτά με όλες του τις δυνάμεις:

  • Ελεύθερη διέλευση στις λεωφορειολωρίδες για τα έμφορτα ταξί.

Θέλουμε απάντηση από την Κυβέρνηση, γιατί αφήνει παράνομες εφαρμογές που χρησιμοποιούν είτε ταξί, είτε Ε.Ι.Χ να μην πληρώνουν κανένα φόρο, να βγάζουν τα χρήματα τους στο εξωτερικό, αφήνοντας στους νόμιμους επαγγελματίες αυτοκινητιστές μόνο φορολογικά βάρη.

  • Αναπροσαρμογή προκαθορισμένης τιμής για την διαδρομή Αεροδρόμιο Αθηνών – Κέντρο πόλης από 40 ευρώ σε 45 ευρώ (τιμολόγιο 1) και από 55 ευρώ σε 60 ευρώ (τιμολόγιο 2).
  • Μόνιμη παραμονή του συντελεστή Φ.Π.Α στις υπηρεσίες ταξί στο 13%.
  • Άρση της υποχρεωτικότητας ταξινόμησης νέων αυτοκινήτων Ταξί μόνο μηδενικών ρύπων από το 2026. Η πρόταση του ΣΑΤΑ είναι να μετατεθεί αυτή η υποχρέωση για το 2035.
  • Νομοθετική ρύθμιση για την ειδική άδεια και αναπροσαρμογή ποινολογίου. Με την ρύθμιση αυτή θα πρέπει να αντιμετωπίζεται το κώλυμα χορήγησης ή ανανέωσης της ειδικής άδειας Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτου, όταν από το πιστοποιητικό ποινικού μητρώου δικαστικής χρήσης για την απόδειξη της συνδρομής της περ.γ’ της παρ.2 του άρθρου 95 του ν.4070/2012 (Α82), προκύπτουν αδικήματα του άρθρου 100 του ν.4070/2012.

Σε ότι αφορά την αναπροσαρμογή των ποινών προτείνουμε:

  • Οι παραβάσεις όπως, άγρα πελατών, παραβίαση προτεραιότητας σε πιάτσα, υπερχρέωση πελατών, αλλαγές νομισμάτων, να μεταφερθούν στην κατηγορία των ποινών υψηλής αξιολόγησης με διοικητικό πρόστιμο 1.000 ευρώ και αφαίρεση ειδικής άδειας.
  • Επανεξέταση και ψηφιοποίηση των ειδικών αδειών.
  • Σωστή εφαρμογή της ψηφιακής πλατφόρμας για τις συμβάσεις των Ε.Ι.Χ. και δημιουργία μητρώου για τα ενοικιαζόμενα με οδηγό.
  • Αύξηση της ελάχιστης τιμής σύμβασης των Ε.Ι.Χ κατά 33%.
  • Ξεκάθαρος και χωρίς γκρίζες ζώνες διαχωρισμός των υπηρεσιών που παρέχει το Ταξί και το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο με οδηγό. Αστική μεταφορά κάνουν μόνο τα ταξί. Με το ταξί ο επιβάτης κάνει αστική μεταφορά. Με το Ε.Ι.Χ αγοράζει χρόνο για την μετακίνησή του. Η μεταφορά από ένα σημείο Α προς ένα σημείο Β είναι έργο που ανήκει στο ταξί. Καμία ανοχή σε παρερμηνείες σαν αυτές που επιχείρησε ο πρώην υφυπουργός Μιχάλης Παπαδόπουλος για να ευνοήσει τα ενοικιαζόμενα με οδηγό.
  • Άμεση εφαρμογή της απόφασης του υπουργείου Οικονομικών (Παπανάτσιου) για την είσπραξη του κομίστρου.
  • Απαλλαγή ή μείωση ΦΠΑ για την αγορά επαγγελματικού αυτοκινήτου που ταξινομείται ως ΕΔΧ Ταξί.
  • Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος.
  • Επιδοτήσεις για την αγορά όλων των τύπων αυτοκινήτων που ταξινομούνται ως ταξί ή αύξηση στο όριο ηλικίας χαρακτηρισμού μεταχειρισμένου αυτοκινήτου ως ΕΔΧ από τα πέντε (5) στα οχτώ (8) έτη.

Όλα αυτά είναι ζητήματα που δεν έχουν λυθεί και κρατάνε τον κλάδο αιχμάλωτο στην στασιμότητα. Για το προεδρείο, η αδιαφορία της κυβέρνησης, είναι αιτία πολέμου. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΑΤΑ αποφάσισε στην χθεσινή του συνεδρίαση ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.

Ο αγώνας είναι ο μόνος δρόμος. Στις 27 και 28 Φεβρουαρίου τα ταξί της Αθήνας απεργούν. Εκτός από την Γενική Συνέλευση για την εναρμόνιση του καταστατικού μας με όσα ορίζει η νομοθεσία, προγραμματίζουμε συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας προς το Υπουργείο Μεταφορών. Καλούμε όλους τους συναδέλφους από όλη την Ελλάδα, να συστρατευτούν μαζί μας και να διεκδικήσουμε όλοι μαζί, καλύτερες μέρες για το ταξί.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να γυρίσουν την πλάτη στον κομματικό συνδικαλισμό και τα επιχειρηματικά συμφέροντα που δηλητηριάζουν τον κλάδο μας. Το ταξί θα είναι πάντα στο πλευρό των αδικημένων και των αγωνιστών. Ποτέ με τους υποταγμένους και τους κομματικά προσηλωμένους.»

https://www.ieidiseis.gr/ellada/236286/apergia-28-fevrouariou-paralyei-i-xora-kai-oi-elegktes-enaerias-kykloforias-symmetexoun-akyronontai-ptiseis

«Η Ρωσία κέρδισε, η Δύση έχασε»: Οι δυσοίωνες προβλέψεις του Συνεδρίου Ασφαλείας του Μονάχου

0

Στο ετήσιο Συνέδριο της στρατιωτικής και διπλωματικής ελίτ της Δύσης στο Μόναχο τα συμπεράσματα για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Μετά τις εξελίξεις με τον θάνατο του Αλεξέι Ναβάλνι και την πρόσφατη πρόοδο της Ρωσίας στο πεδίο στην Ουκρανία, ζοφερό ήταν το κλίμα στη συνάντηση της στρατιωτικής και διπλωματικής ελίτ της Δύσης στο Μόναχο, η οποία συνήθως αποτελεί μία ευκαιρία προκειμένου να προβληθεί η ενότητα και η αποφασιστικότητα του δυτικού μετώπου.

Πιο επικίνδυνη από ποτέ η κατάσταση για την Ουκρανία

Και όπως σχολιάζει το Politico, «ο Βλαντίμιρ Πούτιν πρέπει να απολαμβάνει αυτήν τη στιγμή», καθώς όπως εξηγεί, ο ρώσος πρόεδρος όχι μόνο κατάφερε να συσκοτίσει τη Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου με την είδηση για τον θάνατο του Ναβάλνι («Δολοφονήθηκε αργά» από δεσμοφύλακες στη Σιβηρία, όπως είπε ο κορυφαίος διπλωμάτης της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ), αλλά σημείωσε και μία σημαντική επιτυχία στο πεδίο της μάχης: Το Σαββατοκύριακο ο ρωσικός στρατός κατέλαβε την πόλη Avdiivka στην ανατολική Ουκρανία, μετά την υποχώρηση των ουκρανών στρατιωτών που ξέμειναν από πυρομαχικά και που υπερασπίζονταν την πόλη από το 2014.

«Υπάρχει μια αίσθηση επείγοντος, χωρίς αίσθηση δράσης», δήλωσε ο Jan Techau, γερμανός διευθυντής του think tank Eurasia Group,. «Είναι μια πολύ περίεργη κατάσταση».

zelenski_ffe78.jpg

Πράγματι, δύο χρόνια μετά την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, η κατάσταση δεν φαινόταν ποτέ πιο επικίνδυνη για το Κίεβο -και για τους γείτονές του κατά μήκος των δυτικών συνόρων της Ρωσίας – από τις σκοτεινές μέρες του Φεβρουαρίου του 2022, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν πρόσφερε στον ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ένα εισιτήριο εξόδου από την Ουκρανία (απορρίφθηκε) και μεγάλο μέρος του κόσμου υπέθεσε (λανθασμένα) ότι η Ρωσία θα καταλάμβανε τη χώρα.

Οι Ρεπουμπλικάνοι των ΗΠΑ, μετά από εντολές του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, μπλοκάρουν τις παραδόσεις όπλων στην Ουκρανία, εκθέτοντας τις δυνάμεις της στην έλλειψη πυρομαχικών με άμεσες, επιζήμιες επιπτώσεις στο πεδίο μάχης. Μετά την κατάληψη του Μπαχμούτ και της Avdiivka, οι ρωσικές δυνάμεις προσπαθούν τώρα να εκμεταλλευτούν το πλεονέκτημά τους προς τις κατευθύνσεις Μαρίνκα, Ρομποτάιν, Κρεμίννα και Μπαχμούτ, σύμφωνα με παρατηρητές στο πεδίο της μάχης. Οι ευρωπαίοι ηγέτες, παρά το γεγονός ότι έχουν γίνει οι κύριοι υλικοί υποστηρικτές της Ουκρανίας, αποτυγχάνουν να καλύψουν το κενό στις στρατιωτικές παροχές που αφήνουν οι ΗΠΑ, και, χάρη στη Γαλλία, επιμένουν στις διατάξεις «Αγοράστε Ευρωπαϊκά» παρά την έλλειψη κατασκευαστικής ικανότητας και αρνούνται να κάνουν αγορές εκτός του ευρωπαϊκού μπλοκ.

Εν τω μεταξύ, ο Πούτιν, ο οποίος παραμένει στην εξουσία παρά τις περί του αντιθέτου προσπάθειες της Δύσης μέσω κυρώσεων, εντείνει την καμπάνια εκφοβισμού εναντίον της Δύσης. Στη συνέντευξή του με τον πρώην παρουσιαστή του Fox News, Τάκερ Κάρλσον, ο ρώσος ηγέτης αναφέρθηκε στην Πολωνία περισσότερες από 12 φορές, τοποθετώντας το μέλος του NATO μέσα στο όραμά του για τη Μεγάλη Ρωσία, ενώ ο αναπληρωτής πρωθυπουργός του ξεκίνησε οχλήσεις προς τη νορβηγική ηγεσία του νησιού Σβάλμπαρντ, στον Αρκτικό Ωκεανό.

«Προετοιμαστείτε ψυχολογικά για πόλεμο»

Με μια βαθύτερη αίσθηση θλίψης και παραίτησης, οι ηγέτες σε χώρες που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στην πλευρά της Ρωσίας, προετοιμάζονται για σενάρια που κάποτε θα τους έκαναν να γελάσουν. Ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος αμυντικής πολιτικής στη Σουηδία είπε στους συμπατριώτες του τον Ιανουάριο να «προετοιμαστούν ψυχολογικά» για πόλεμο, και οι υπουργοί Άμυνας της Δανίας και της Εσθονίας προειδοποίησαν νωρίτερα αυτόν τον μήνα ότι η Ρωσία πιθανότατα θα αρχίσει να δοκιμάζει τη δέσμευση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ για τη συλλογική ασφάλεια μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια – δηλαδή να επιτεθεί στην ισχυρότερη στρατιωτική συμμαχία του κόσμου απλώς και μόνο για να τη «ζυγίσει».

Ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ που μίλησε στο Politico είπε ότι η επικρατούσα άποψη εντός της συμμαχίας είναι ότι η Ουκρανία «δεν πρόκειται να καταρρεύσει» και ότι «η κατήφεια είναι υπερβολική». Μερικοί παρατηρητές στο πεδίο της μάχης δεν είναι όμως τόσο σίγουροι. «Αυτό που ακούμε από το μέτωπο γίνεται ολοένα και πιο ανησυχητικό», δήλωσε υψηλόβαθμος ευρωπαίος κυβερνητικός αξιωματούχος τον Ιανουάριο. «Ο κίνδυνος μιας διάσχισης [από τους Ρώσους] είναι υπαρκτός. Δεν τον παίρνουμε αρκετά σοβαρά».

Ο φόβος του Μπάιντεν και του Σολτς για πυρηνικό πόλεμο καθόρισε τη στρατηγική της Δύσης

biden_solts_5ac0c.jpg

Όπως αναφέρει το Politico, μπορεί να είναι πρόωρο να λέμε ότι η Δύση θα χάσει τον πόλεμο στην Ουκρανία – αλλά γίνεται όλο και πιο σαφές ότι θα μπορούσε. Καθώς το Κίεβο και οι σύμμαχοί του εξετάζουν μία λίστα αποτελούμενη από ζοφερές επιλογές για το επόμενο έτος -συμπεριλαμβανομένης μιας επίθεσης από όλες τις πλευρές από τους συμμάχους της Ρωσίας, το Ιράν και την Κίνα, για να προκαλέσουν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο– αξίζει να σταματήσουμε για ένα λεπτό και να διερωτηθούμε: Πώς φτάσαμε εδώ; Πώς η Δύση με τα αεροπλανοφόρα της και το οικονομικό της αποτύπωμα που αγγίζει τα 60 τρισεκατομμύρια ευρώ (ξεπερνά την Κίνα, το Ιράν και τη Ρωσία μαζί) παρέδωσε την πρωτοβουλία σε μια συρρικνωμένη, μετα-Σοβιετική χώρα με το ΑΕΠ της Ισπανίας και κατέληξε να βρίσκεται υπό άμυνα περιμένοντας την επόμενη πρόκληση από τον Πούτιν; Και αν η απόκρουση της εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία δεν είναι ο πραγματικός στόχος της Δύσης — τότε ποιος είναι;

Σύμφωνα με διπλωμάτες, αξιωματούχους ασφαλείας και ειδικούς από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού που μίλησαν στο Politico, η απάντηση στο πρώτο ερώτημα έγκειται εν μέρει στο γεγονός ότι η απάντηση της Δύσης στη Ρωσία έχει επηρεαστεί, τουλάχιστον εν μέρει, από τον φόβο της πυρηνικής σύγκρουσης παρά από μια ενεργό στρατηγική για να βοηθήσει την Ουκρανία να απωθήσει τους εισβολείς της.

«Όλα ξεκίνησαν στην αρχή του πολέμου, όταν ο Σολτς και η κυβέρνηση Μπάιντεν συμφώνησαν σε αυτήν τη σταδιακή προσέγγιση για τον εξοπλισμό της Ουκρανίας και την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία», δήλωσε ένας υψηλόβαθμος διπλωμάτης της ΕΕ υπό καθεστώς ανωνυμίας. «Μερικές κυβερνήσεις υποστήριζαν: ‘Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλη τη δύναμη της αποτρεπτικής μας ικανότητας εναντίον της Ρωσίας’. Αλλά η αντίδραση που ακούσαμε ήταν: ‘Όχι, δεν θέλουμε’».

«Υπήρχε φόβος στην κυβέρνηση Μπάιντεν και στο περιβάλλον του Σολτς για την πιθανότητα μιας πυρηνικής σύγκρουσης», συνέχισε ο διπλωμάτης. «Αυτός ο φόβος ήταν πολύ έντονος στην αρχή. Διαμόρφωσε την απάντηση του κόσμου».

Σύμφωνα με τον Techau και τον Edward Hunter Christie, υψηλό ερευνητή στο Φινλανδικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων, η πιθανότητα να έχει ο Πούτιν διατυπώσει κάποια μορφή πυρηνικής απειλής απευθείας τόσο στον Μπάιντεν όσο και στον Σολτς στις αρχές της σύγκρουσης, τρομάζοντάς τους, είναι υψηλή. «Γνωρίζουμε ότι ο Πούτιν είπε στον Μπόρις Τζόνσον ότι θα μπορούσε να χτυπήσει τη χώρα του μέσα σε πέντε λεπτά», είπε ο Hunter Christie. «Αν το έκανε αυτό στον Τζόνσον, είναι απόλυτα πιθανό να έκανε το ίδιο πράγμα και στον Μπάιντεν». Ο Techau πρόσθεσε: «Υπήρξαν αρκετά καλά ενημερωμένες εικασίες για μια άμεση [πυρηνική] απειλή προς τον Σολτς, προειδοποιώντας τον ότι μια τέτοια επίθεση θα μπορούσε να συμβεί».

Η δημόσια συζήτηση για μια ρωσική πυρηνική επίθεση σταμάτησε μετά από τους πρώτους μήνες του πολέμου, αντικαθιστώντας τη συμβατική σοφία με την προβληματική πεποίθηση ότι ο Πούτιν δεν θα κερδίσει πολλά από μια πρώτη επίθεση. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις που υποδεικνύουν ότι, αντίθετα από το να εξαφανιστεί ως σκέψη για τον Μπάιντεν, τον Σολτς και τους συνεργάτες τους, ο φόβος έχει, στην πραγματικότητα, διαμορφώσει κάθε πτυχή της προσέγγισής τους στην Ουκρανία, ιδίως όσον αφορά τις παραδόσεις των οπλικών συστημάτων.

«Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 10 μέρες κοσκινίζει»

Leopard_1d07e.jpg

«Υπάρχει ένα εμφανές μοτίβο εδώ», είπε ο Hunter Christie. «Το είδαμε με τα τανκς. Το είδαμε με τα αεροσκάφη. Το είδαμε με τις επιφυλάξεις για το πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί το HIMARS [ένα πυραυλικό σύστημα]. Υπάρχει μια εμμονική προσοχή στη λεπτομέρεια, με τις επιφυλάξεις για το πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυτά τα όπλα, ακόμα κι αν μερικές από τις σκέψεις είναι στρατιωτικά παράλογες. Αυτό που καλύπτει αυτή η εμμονή είναι ο φόβος για κλιμακούμενη αντίδραση. Είναι κατανοητό – κανείς δεν θέλει πυρηνικό πόλεμο – αλλά αυτό ακριβώς είναι».

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: η αντιφατική συζήτηση που ξεκίνησε στα τέλη του 2022, σχετικά με τον κίνδυνο αποστολής δυτικών αρμάτων μάχης, κυρίως του γερμανικού Leopard II και του αμερικανικού Abrams, στην Ουκρανία. Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους, ο Wolfgang Schmidt, ένας από τους στενότερους συμβούλους του Σολτς και συνοδοιπόρος από την εποχή που ήταν δήμαρχος Αμβούργου, παρουσίασε μια σειρά περίεργων λόγων για να μην σταλούν τα άρματα, συμπεριλαμβανομένου του ότι α) η Ουκρανία δεν θα μπορούσε να τα συντηρήσει και β) ότι ο σιδερένιος σταυρός που είχε ζωγραφιστεί πάνω τους θα χρησιμοποιούνταν για να υποδηλώσει ότι η Γερμανία είχε ενταχθεί στον πόλεμο, ή κάτι τέτοιο.

Όπως αποδείχθηκε, το Βερολίνο ή το Κίεβο ανακάλυψαν την ύπαρξη μπογιάς, οι φόβοι ξεπεράστηκαν και τα άρματα παραδόθηκαν. Αλλά είχε διαμορφωθεί ένα μοτίβο, κατά το οποίο η Δύση συζητάει αγωνιώδως για να βρει τον πιο «σοφό» τρόπο αποστολής ενός οπλικού συστήματος όπλων επί μήνες, μέχρις ότου κάποια αφορμή ωθήσει τον Σολτς και τον Μπάιντεν πέρα από το όριο.

Περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον συνεχίζουν ακόμα την ίδια συνταγή, εκτός από το ότι τώρα η συζήτηση επικεντρώνεται στους πυραύλους μεγάλης εμβέλειας που θα βοηθήσουν την Ουκρανία να διαταράξει τις ρωσικές γραμμές εφοδιασμού, ειδικότερα στους αμερικανικούς ATACMS και τους γερμανικούς πυραύλους κρουαζιέρας Taurus, καθώς και τη δυνατότητα χρήσης των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας -περίπου 300 δισ. ευρώ διατηρούνται σε δυτικές χώρες- για να βοηθήσουν την Ουκρανία. Μέχρι τη στιγμή που, υποτίθεται, ο Ναβάλνι πέθανε ενώ κάνει βόλτα στη φυλακή του στη Σιβηρία, ο Σολτς αντιστάθηκε στην αποστολή των πυραύλων Taurus, οι οποίοι, σύμφωνα με γερμανούς αξιωματούχους, έχουν μεγάλη εμβέλεια και επομένως αυξάνουν τον κίνδυνο απευθείας επιθέσεων στο ρωσικό έδαφος που θα μπορούσαν, στη συνέχεια, να προκαλέσουν αντίποινα από τη Μόσχα εναντίον της Γερμανίας.

«Αυτό ήταν το μοτίβο από την πρώτη μέρα»

Ο πρόωρος θάνατος του Ναβάλνι -ήταν 47 ετών και υγιής- φαίνεται να άλλαξε τους υπολογισμούς. Τα ΜΜΕ στη Γερμανία και τις ΗΠΑ αναφέρουν τώρα ότι ο Μπάιντεν και ο Σολτς ετοιμάζονται να παραδώσουν τους πυραύλους Taurus και ATACMS στην Ουκρανία. Παρόμοιες συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικά με τη χρήση των ρωσικών δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων για να βοηθηθεί η Ουκρανία -επί του παρόντος έχει ανασταλεί λόγω διαφωνίας από τη Γερμανία και το Βέλγιο, μεταξύ άλλων χωρών της ΕΕ- και για την αγορά πυρομαχικών για την Ουκρανία από χώρες εκτός του μπλοκ, που αντιτίθενται η Γαλλία, η Ελλάδα και η Κύπρος.

Σε κάθε περίπτωση, τίθενται πολύπλοκα επιχειρήματα για να διαπιστωθεί η επικινδυνότητα, η πολυπλοκότητα ή η αδυναμία μιας συγκεκριμένης επιλογής, για να απορριφθούν και να ξεχαστούν μέχρι μια νέα πρόκληση από τη Ρωσία να «δικαιολογήσει» το επόμενο βήμα. «Αυτό ήταν το μοτίβο από την πρώτη μέρα», είπε ένας δεύτερος διπλωμάτης της ΕΕ. «Είναι ‘όχι’, μετά ‘όχι αλλά’, και μετά ‘ναι’ όταν η πίεση έχει γίνει πολύ μεγάλη. Δεν έχουν αλλάξει πολλά».

«Μερικοί άνθρωποι ζουν με την ψευδαίσθηση ότι η περιορισμένη υποστήριξη προς την Ουκρανία είναι αρκετή για να κρατήσει τη Ρωσία μακριά και ότι η κατάσταση δεν αποτελεί πραγματικό κίνδυνο για την ΕΕ», δήλωσε ο Virginijus Sinkevičius, Ευρωπαίος Επίτροπος από τη Λιθουανία. «Αλλά νομίζω ότι αυτό είναι απολύτως λάθος. Ο ίδιος ο πόλεμος, τόσο ως ανθρωπιστική καταστροφή όσο και ως πρόβλημα ασφάλειας, είναι εξαιρετικά προβληματικός για την ΕΕ».

Σολτς – Μπάιντεν: Όχι και τόσο δυναμικό δίδυμο

biden_solts_1_26fa7.jpg

Πέρα από τον φόβο, διπλωμάτες και ειδικοί επεσήμαναν τη δυναμική μεταξύ Σολτς και Μπάιντεν ως κινητήρια δύναμη πίσω από την επικρατούσα στρατηγική της Δύσης για αύξηση και διαχείριση κλιμάκωσης, αντί για εστίαση σε στρατηγικά αποτελέσματα, στην αντιμετώπιση της Ουκρανίας. Παρά τη διαφορά ηλικίας 16 ετών, και οι δύο άνδρες ενηλικιώθηκαν πολιτικά κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και των διαδεδομένων φόβων για πυρηνικό αρμαγεδδώνα. Και οι δύο είναι βαθιά συνδεδεμένοι με την υπό την ηγεσία των ΗΠΑ διεθνή τάξη και την προστασία του ΝΑΤΟ για την Ευρώπη. Και οι δύο είναι άνδρες της αριστεράς που είναι ενστικτωδώς καχύποπτοι για ένοπλη επέμβαση και, μιλώντας ιδιοσυγκρασιακά, απεχθάνονται το ρίσκο και αισθάνονται άβολα με τα γεωπολιτικά παιχνίδια, υποστήριξαν ειδικοί και διπλωμάτες.

«Ο Μπάιντεν, ξέρουμε, ήταν πάντα ιδεολογικά αντίθετος στην ιδέα της επέμβασης και του πολέμου – δείτε τη χαοτική αποχώρησή του από το Αφγανιστάν», είπε ο πρώτος διπλωμάτης. «Σε αυτή την περίπτωση, κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μην υπάρξει αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Η Αμερική ήταν ισχυρή στη στρατηγική ασάφεια. Ο Μπάιντεν έχει βρει κοινά σημεία με τον καγκελάριο Σολτς, ο οποίος είναι επίσης προσεκτικός από τη φύση του».

Πρώην ακροαριστερός ακτιβιστής που ταξίδεψε στη Μόσχα στα νιάτα του και ανέβηκε στις τάξεις ενός Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, γνωστού για την ιστορική του συμπάθεια προς τη Ρωσία, ο Σολτς δεν ήταν φυσικά διαμορφωμένος να είναι ρωσικό γεράκι. «Έχει διανύσει τεράστια απόσταση, αλλά κανείς δεν ξέρει σε ποιο βαθμό αυτή η κληρονομιά [της εκτίμησης προς τη Ρωσία] είναι ακόμα μαζί του».

Οι ειδικοί επεσήμαναν επίσης τον βασικό ρόλο των συμβούλων, δηλαδή του συμβούλου εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, Jake Sullivan και των συμβούλων του Σολτς, Schmidt και Jens Plötner, ενός συμβούλου εξωτερικής πολιτικής, στη διαμόρφωση της προσέγγισης των αφεντικών τους. Διπλωμάτες και εμπειρογνώμονες περιέγραψαν τον Sullivan ως «πολύ έξυπνο», «χωρίς βαθιά εμπειρία σε θέματα εθνικής ασφάλειας», «εν τέλει με γνώμονα την καριέρα» και «με λίγη έλλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης». Ο Schmidt γίνεται «αχώριστος από τον Σολτς», «πολύ προσεκτικός», «βασικά τρομοκρατημένος για τη Ρωσία», «όχι τόσο μεγάλος ειδικός στην εξωτερική πολιτική όσο νομίζει ότι είναι». Ο Plötner, με τη σειρά του, περιγράφεται ως «ένας εξαιρετικά στενός έμπιστος», «φιλικός προς τη Ρωσία», «μη πεπεισμένος από την αφήγηση ότι μια επίθεση στην Ουκρανία είναι επίθεση εναντίον όλων μας».

«Μαζί αυτοί οι δύο [Sullivan και Schmidt] δημιούργησαν την ιδέα ότι η Ρωσία τελικά θα κατέρρεε και θα αποθαρρυνόταν», είπε ο Hunter Christie. «Αυτό μπορεί να απέφυγε τον πυρηνικό πόλεμο, αλλά μας έχει παγιδεύσει ανάμεσα σε δύο μη βέλτιστα αποτελέσματα: έναν μεγαλύτερο πόλεμο με τη Ρωσία ή την κατάρρευση της Ουκρανίας, που θα ήταν σοκ και ταπείνωση και επίδειξη αδυναμίας της Δύσης».

Η στάση άλλων ηγετών της Δύσης

biden_macron_17e63.jpg

Ο ρόλος άλλων ηγετών στη διαμόρφωση της δυτικής πολιτικής δεν πρέπει να υποτιμάται. Οι ουκρανικές πηγές τείνουν να προσδιορίζουν το Ηνωμένο Βασίλειο, υπό τον πρώην πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον και τον σημερινό πρωθυπουργό Ρίσι Σουνάκ, ως σταθερό σύμμαχο που βοήθησε να σπάσει η επιφυλακτικότητα της Δύσης για την παράδοση ορισμένων όπλων. Θεωρούν τον εν ενεργεία πρωθυπουργό της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε ότι έσπασε ένα ταμπού για την παράδοση δυτικών μαχητικών αεροσκαφών, καθώς η Ολλανδία ετοιμάζεται να παραδώσει 24 F-16 στην Ουκρανία κάποια στιγμή αργότερα μέσα στο έτος, σύμφωνα με το ολλανδικό υπουργείο Άμυνας. Τα κράτη της Σκανδιναβίας, της Βαλτικής, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, και συγκεκριμένα η Πολωνία, κερδίζουν υψηλούς βαθμούς από ουκρανούς αξιωματούχους για το βάθος της δέσμευσής τους στη νίκη της Ουκρανίας — όπως αποδεικνύεται από την πρόσφατη απόφαση της Δανίας να στείλει όλο το πυροβολικό της στο Κίεβο.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος υπέγραψε πρόσφατα αμυντική συμφωνία με την Ουκρανία, έχει πιο «μικτές» κριτικές. Ενώ επαινείται επειδή εγκατέλειψε την επιμονή του για διάλογο με τον Πούτιν και την αποστολή πυραύλων SCALP μεγάλου βεληνεκούς, η τρέχουσα επιμονή του στο «Αγοράστε Ευρωπαϊκά» τον οδήγησε σε κατηγορίες ότι ηγείται μιας «κυνικής» πολιτικής που επικεντρώνεται περισσότερο στην ανοικοδόμηση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας παρά στη βοήθεια προς την Ουκρανία στο πεδίο της μάχης.

Ωστόσο, με την ευρύτερη έννοια, οι ερωτηθέντες συμφώνησαν ότι ήταν ο Scholz και ο Biden και οι βοηθοί τους που καθόρισαν τον συνολικό ρυθμό. Η επιφυλακτικότητα και ο φόβος τους για την πυρηνική κλιμάκωση έχουν καθορίσει μια δυτική στρατηγική που επικεντρώνεται κυρίως στα αμυντικά μέτρα, τη διαχείριση της κλιμάκωσης και την αποφυγή πυρηνικής αντιπαράθεσης, με την επιτυχία της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης κατά της Ρωσίας να αποτελεί δευτερεύουσα σημασία. Μόνο που δεν συμφωνούν όλοι ότι αυτό ισοδυναμεί με «στρατηγική».

«Δεν υπήρξε πότε στρατηγική»

«Δεν υπάρχει στρατηγική», είπε ένας τρίτος Ευρωπαίος διπλωμάτης. «Τα πράγματα απλώς συμβαίνουν. Αργότερα, είναι εύκολο να πούμε ότι υπήρχε στρατηγική, όλο αυτό ήταν μέρος ενός σχεδίου. Αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ». Ένας τέταρτος διπλωμάτης συμφώνησε. «Υπάρχουν συνθήματα — «Όσο χρειαστεί», «Η Ρωσία δεν μπορεί να κερδίσει», κάτι τέτοια. Τι σημαίνει όμως πραγματικά κάποιο από αυτά; Είναι πράγματα που λέει ο κόσμος. Σημασία έχει τι κάνουν».

Έχοντας σπαταλήσει την ευκαιρία να εξοπλίσουν την Ουκρανία με αεροπορική δύναμη κατά τους πρώτους μήνες του 2023 -βασικός παράγοντας για την αποτυχία μιας πολυδιαφημισμένης αντεπίθεσης- οι δυτικοί ηγέτες βλέπουν τώρα τα χέρια τους όλο και περισσότερο δεμένα: Οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ και ο Ντόναλντ Τραμπ από τη μία πλευρά και από την άλλη, οι Ευρωεκλογές και η άνοδος των δεξιών δυνάμεων υπό την ηγεσία του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν. Οι επικριτές προειδοποιούν ότι το παράθυρο ευκαιρίας για τη Δύση να βοηθήσει την Ουκρανία, αν δεν έχει ήδη κλείσει, κλείνει.

Όταν ρωτήθηκαν για να περιγράψουν το βέλτιστο αποτέλεσμα για την Ουκρανία το επόμενο έτος, αρκετοί Ευρωπαίοι διπλωμάτες μίλησαν για «σταθεροποίηση» της σύγκρουσης. Πιεζόμενοι να απαντήσουν τι θα συνεπαγόταν αυτό, οι διπλωμάτες είπαν ότι θα σήμαινε να ωθήσουν το Κίεβο να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον Πούτιν για να παγώσει η σύγκρουση και να «κλειδωθούν» τα τρέχοντα εδαφικά κέρδη, σε αντάλλαγμα για δυτικές «εγγυήσεις ασφαλείας» και μια πορεία προς την ένταξη στην ΕΕ.

Ο εν ενεργεία πρωθυπουργός της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε, ο οποίος θεωρείται πιθανή επιλογή για να γίνει ο επόμενος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, άφησε να εννοηθεί αυτό το όραμα της «επόμενης ημέρας» κατά τη διάρκεια δηλώσεων στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Ενώ είπε ότι μόνο το Κίεβο μπορεί να πυροδοτήσει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα, πρόσθεσε: «Όταν όμως συμβεί αυτό, θα πρέπει επίσης να καθίσουμε με τις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ [και] συλλογικά με τους Ρώσους για να μιλήσουμε για μελλοντικές ρυθμίσεις ασφαλείας μεταξύ ημών και των Ρώσων».

Διπλωμάτες αναγνωρίζουν ότι τέτοιες διαπραγματεύσεις έχουν αποτύχει στο παρελθόν και μπορεί να δώσουν στον Πούτιν χρόνο να προετοιμαστεί για την επόμενη επίθεσή του. Ωστόσο, η εναλλακτική λύση -μια αύξηση της δυτικής οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας το 2024 που θα επέτρεπε στην Ουκρανία να δώσει ένα αποφασιστικό χτύπημα κατά της Ρωσίας- αντιμετωπίζεται με ακόμη μεγαλύτερο σκεπτικισμό στις ευρωπαϊκές πρεσβείες.

Μια άλλη πτυχή της δυτικής προσέγγισης είναι ότι ορισμένοι ελπίζουν να επιστρέψουν στις συναλλαγές τους ως συνήθως με τη Ρωσία αμέσως μετά από ένα υποθετικό πάγωμα του πολέμου. Αυτό μπορεί να εξηγήσει τη βαθιά επιφυλακτικότητα, συγκεκριμένα στη Γερμανία, να δημευθούν τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία της Ρωσίας και να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο η Μόσχα να αντεπιτεθεί με την ανάκτηση των περιουσιακών στοιχείων αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ που εξακολουθούν να κατέχουν ευρωπαϊκές εταιρείες στη Ρωσία. Κάτι τέτοιο συμβαδίζει με ένα δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Welt που υποστηρίζει ότι ο Σολτς ήταν αντίθετος στον διορισμό της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν ως επόμενη γενική γραμματέα του ΝΑΤΟ επειδή είναι «υπερβολικά επικριτική απέναντι στη Μόσχα, η οποία θα μπορούσε να γίνει ένα μειονέκτημα μακροπρόθεσμα».

Στην ομιλία του στη διάσκεψη του Μονάχου, ο Σολτς έδωσε μια υπόδειξη για το πώς η Δύση επαναπροσδιορίζει τους πολεμικούς της στόχους στην Ουκρανία. Αντί να πει «η Ουκρανία θα κερδίσει» ή «η Ρωσία πρέπει να εγκαταλείψει την Ουκρανία», ο γερμανός καγκελάριος υποστήριξε ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται στον Πούτιν να υπαγορεύει τους όρους ειρήνης στην Ουκρανία. «Δεν θα υπάρξει υπαγορευμένη ειρήνη. Η Ουκρανία δεν θα το δεχτεί αυτό, ούτε και εμείς», δήλωσε ο Σολτς σύμφωνα με το Reuters.

«Αυτό είναι σίγουρα πιο ήπιο από το ‘Η Ουκρανία δεν μπορεί να χάσει’», σχολίασε ο Techau. «Και ουσιαστικά [αυτό] σημαίνει να εδραιώσει το status quo».

Η Δύση δεν έχει παραιτηθεί από την Ουκρανία. Αλλά η εστίασή της στη διαχείριση κινδύνων αποκαλύπτει την επιθυμία να τερματίσει τη σύγκρουση και να συνάψει συμφωνία με τον Πούτιν, ει δυνατόν νωρίτερα παρά αργότερα. Το ερώτημα που διαφαίνεται στη σύγκρουση είναι αν αυτή η προσέγγιση θα αποτρέψει την καταστροφή – ή θα προκαλέσει κάτι χειρότερο, καταλήγει το δημοσίευμα.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/236266/i-rosia-kerdise-i-dysi-exase-oi-dysoiones-provlepseis-tou-synedriou-asfaleias-tou-monaxou

Ιταλός ΥΠΕΞ: «Υπάρχει βούληση να υπογράψουμε διμερή συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με την Ουκρανία»

0

Ο Ταγιάνι πρόσθεσε ότι «ποτέ δεν ήταν τόσο σημαντικό, όσο στην φάση αυτή, να μπορέσουν να παρασχεθούν, σε όποιον δέχεται επίθεση, τα αναγκαία μέσα για να μπορέσει να αμυνθεί»

Σύμφωνα με δήλωση του Ιταλού υπουργού Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι «υπάρχει βούληση να υπογραφεί συμφωνία διμερούς συνεργασίας με την Ουκρανία, η οποία θα αφορά θέματα ασφάλειας και άμυνας».

Ο Ταγιάνι πρόσθεσε ότι «ποτέ δεν ήταν τόσο σημαντικό, όσο στην φάση αυτή, να μπορέσουν να παρασχεθούν, σε όποιον δέχεται επίθεση, τα αναγκαία μέσα για να μπορέσει να αμυνθεί».

Ο αρχηγός της ιταλικής διπλωματίας υπογράμμισε ακόμα ότι «η συμφωνία, η οποία βρίσκεται σε φάση διαμόρφωσης, αναφέρεται με σαφήνεια στην εδαφική ανεξαρτησία της Ουκρανίας και καταδικάζει την ρωσική εισβολή» και ότι «θα προσφέρει μια πιο συγκροτημένη μορφή στην στήριξη του Κιέβου από μέρους της Ιταλίας». Ο Αντόνιο Ταγιάνι ολοκλήρωσε την παρέμβασή του τονίζοντας ότι «η συγκεκριμένη συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί μέσα στις επόμενες ημέρες από την (Ιταλίδα) πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι».

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/italos-ypeks-yparxei-voulisi-na-ypograpsoume-dimeri-symfonia-amyntikis-synergasias-me-tin-oukrania/

Η Interpol απαγόρευσε την πρόσβαση της Τουρκίας στη βάση δεδομένων για χαμένα ή κλεμμένα διαβατήρια: Την χρησιμοποιεί για να εντοπίζει αντιφρονούντες

0

Οι New York Times δημοσιεύουν άρθρο της Jane Bradley με τίτλο «Τέσσειρς τρόποι με τους οποίους χρησιμοποιούν οι δικτάτορες την Ιντερπόλ για να παρενοχλούν τους «απομακρυσμένους» τους εχθρούς» που αναφέρεται στους τρόπους που αυταρχικά καθεστώτα χρησιμοποιούν τον μηχανισμό της Interpol για να εντοπίσουν αντιφρονούντες.

Η Interpol είναι ο μεγαλύτερος αστυνομικός οργανισμός στον κόσμο. Χρησιμεύει ως ένας ισχυρός πίνακας πληροφοριών που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου για να συνεργαστούν για την καταδίωξη φυγάδων σε όλο τον κόσμο. Στην καλύτερή της εκδοχή, ο μηχανισμός αυτός βοηθά στον εντοπισμό δολοφόνων και τρομοκρατών. Ωστόσο, συνιστά επίσης ένα νέο όπλο για τους ισχυρούς και απολυταρχικούς ηγέτες στο κυνήγι των πολιτικών τους εχθρών, δίνοντάς τους τη δύναμη να φτάνουν πέρα από τα σύνορα και να φτάνουν στους στόχους τους ακόμη και σε δημοκρατικές χώρες.

Ένα από τα πιο δύσκολα συστήματα για την Interpol είναι η βάση δεδομένων κλεμμένων και χαμένων διαβατηρίων. Η Λευκορωσία και η Τουρκία, για παράδειγμα, έχουν μετατρέψει τη βάση δεδομένων της Interpol σε όπλο για να παρενοχλούν αντιφρονούντες ή να τους εγκλωβίζουν στο εξωτερικό. Η κατάχρηση αυτού του εργαλείου έγινε τόσο έντονη που η Interpol εμπόδισε προσωρινά τη χρήση του από την Τουρκία, ενώ και η Λευκορωσία υπόκειται πλέον σε ειδική παρακολούθηση.

Τέτοιες περιπτώσεις είναι πιο δύσκολο να διορθωθούν, καθώς η Interpol δεν έχει την εξουσία να επανεκδώσει ένα διαβατήριο εάν έχει ήδη κατασχεθεί.

New York Times [4 Ways Autocrats Have Used Interpol to Harass Faraway Enemies]

hellasjournal.com

Ποινικό αδίκημα οι προπηλακισμοί σε βάρος γιατρών, νοσηλευτών, δασκάλων και καθηγητών: Αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα

1

Περισσότερο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι εφεξής «θερμόαιμοι» πολίτες μέσα σε νοσοκομεία και άλλες δομές υγείας. Στο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης που ψηφίζεται σήμερα από την ολομέλεια, έχει περιληφθεί άρθρο που ορίζει:

«Οποιος εισέρχεται σε δοµές παροχής υπηρεσιών υγείας, συµπεριλαµβανοµένων των κινητών µονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας ή προσεγγίζει κινητές µονάδες παροχής υγειονοµικών υπηρεσιών άµεσης βοήθειας και µε οποιονδήποτε τρόπο, ιδίως µε φωνασκίες, θόρυβο, ύβρεις ή απειλές κατά του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, εργαζοµένων, υπαλλήλων ή ασθενών διαταράσσει τη λειτουργία τους, τιµωρείται µε ποινή φυλάκισης:

  • τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηµατική ποινή και
  • αν η πράξη συνδέεται µε πρόκληση βιαιοπραγίας, µε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο (2) ετών και χρηµατική ποινή».

Το ίδιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι και όσοι εισέρχονται εφεξής σε χώρο πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και µε οποιονδήποτε τρόπο, ιδίως µε φωνασκίες, θόρυβο, ύβρεις ή απειλές κατά του εκπαιδευτικού προσωπικού, εργαζοµένων, υπαλλήλων ή µαθητών διαταράσσουν τη λειτουργία του, γιατί θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις ίδιες ποινές.

Στη συγκεκριμένη διάταξη αναφέρθηκε, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, σε παρέμβασή του νωρίτερα στην ολομέλεια.

«Στις 12 Μαρτίου είναι η ευρωπαϊκή ημέρα κατά της βίας εναντίον των γιατρών και των νοσηλευτών. Δεν το γνώριζα. Με ενημέρωσε σήμερα γιατρός που με κάλεσε στο τηλέφωνο για να με προσκαλέσει σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη που θα είναι αφιερωμένη σε αυτή την ημέρα. Γιατί με θυμήθηκαν να με καλέσουν; Διότι στο νομοσχέδιο, για πρώτη φορά, υπάρχει διάταξη η οποία προστατεύει τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και τους διασώστες του ΕΚΑΒ, από τη βία που ασκείται εναντίον τους, όταν ασκούν τα καθήκοντά τους», είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης και πρόσθεσε:

«Ακούμε κριτική (σ.σ. από τα κόμματα της αντιπολίτευσης) ότι νομοθετούμε με βάση ένα λαϊκό αίσθημα. Όχι. Νομοθετούμε με βάση τις πραγματικές ανάγκες. Φαντάζομαι θα μας καλέσουν καθηγητές και δάσκαλοι. Γιατί για πρώτη φορά νομοθετούμε και δημιουργούμε ποινικά αδικήματα για όσους ασκούν πράξεις βίας εναντίον τους.

»Αυτό δεν είναι ποινικός λαϊκισμός. Είναι μια γνήσια απάντηση σε υπαρκτά προβλήματα του ελληνικού λαού και κοινωνικών ομάδων που δρουν για το καλό του κοινωνικού συνόλου».
  ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Εναντίον όλων ο Κασσελάκης: Ακόμη και ο αναπληρωτής γραμματέας απείλησε με παραίτηση και κατήγγειλε bullying

1

Ξεκινά σήμερα στις 6 με την ομιλία Κασσελάκη το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, στον απόηχο του πολεμικού κλίματος των προηγούμενων ημερών, αλλά και αποκαλύψεων για τα όσα συμβαίνουν στο κόμμα.

Όταν ο Βασιλειάδης απείλησε με παραίτηση καταγγέλλοντας bullying
Λίγες ημέρες πριν το συνέδριο, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αναπληρωτής γραμματέας του κόμματος Γιώργος Βασιλειάδης, στη θυελλώδη επαναληπτική συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της Τρίτης, υπό το αίσθημα προσωπικής αγανάκτησης για την κατάσταση που επικρατεί στο κόμμα και τις εκατέρωθεν πιέσεις που του ασκούνται από κορυφαία και μεσαία στελέχη, φέρεται να δήλωσε έτοιμος να παραιτηθεί, καταγγέλλοντας bullying από συνεργάτες του κ. Κασσελάκη. Κορωνίδα της πίεσης και της απαξίωσης που γίνεται στο ανώτατο θεσμικό επίπεδο και της προσπάθειας συγκεντρωτικού ελέγχου που επιχειρεί η ηγεσία λόγω αποσάθρωσης του κομματικού μηχανισμού η κλειδωμένη πλατφόρμα του isyriza. Με αφορμή τη συζήτηση που είχε ανοίξει στο ανώτατο καθοδηγητικό όργανο, ο κ. Βασιλειάδης, λογοδοτώντας στα μέλη, αποκάλυψε ενώπιον του κ. Κασσελάκη ότι «ζήτησα να μάθω για το ερωτηματολόγιο και οι τεχνικοί μού είπαν ότι έχουν εντολή να μη σε ενημερώσουμε».

Ο Κασσελάκης κρατάει κλειδωμένο το isyriza
Το γεγονός αυτό είναι δηλωτικό του ότι ο κ. Κασσελάκης και ένας στενός κύκλος ανθρώπων έχουν υπό τον πλήρη έλεγχό τους τον isyriza, με κάποιους να κρατούν τα ηλεκτρονικά κλειδιά του. Την πατρότητα του isyriza, ωστόσο, την έχει ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος είχε περάσει διά πυρός και σιδήρου στο Συνέδριο τις αλλαγές στον ΣΥΡΙΖΑ ώστε αυτός να ανοιχτεί στα μέλη του κόμματος, θεσμοθετώντας στο κόμμα και τα ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα.

Ωστόσο, το εργαλείο αυτό είναι κατοχυρωμένο και στο καταστατικό του κόμματος, και ήδη ο κ. Κασσελάκης και ο στενός πυρήνας της ηγεσίας του κατηγορούνται στο κόμμα για την απόλυτη εργαλειοποίησή του με σκοπό την προώθηση της προσωπικής ατζέντας του προέδρου. Μάλιστα, στο LSE, όταν ο κ. Κασσελάκης ρωτήθηκε από τον κ. Φέδερστοουν για το ερωτηματολόγιο και το περιεχόμενό του, απάντησε «μην ξεχνάτε, είμαι ο πρόεδρος».

Εκφράζοντας μια σημαντική μερίδα των στελεχών στην ΚΟΕΣ της περασμένης Τρίτης, ο Χρήστος Σπίρτζης έθετε πολύ καυστικά το ζήτημα, λέγοντας: «Όταν εμείς πλακωνόμασταν για να αποφασίζουν τα μέλη, ο Στέφανος Κασσελάκης μιλούσε με τον Μητσοτάκη για να γίνει υπουργός του».

Οργανωτική κατάρρευση, δεν εξελέγησαν σύνεδροι
Εν τω μεταξύ, σήμερα ο Στέφανος Κασσελάκης με πρωινή ανάρτηση κάλεσε στο Συνέδριο τους πολίτες, μη συνέδρους, που το θέλουν, να παραστούν το απόγευμα στην ομιλία του.

Η εκλογή των συνέδρων έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο, μια διαδικασία όμως που πέρασε κάτω από τα ραντάρ, καθώς δεν υπήρξε, όπως λέγεται, ενδιαφέρον για συμμετοχή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έλειψαν οργανώσεις -ακόμα και στην Αθήνα- όπου σύνεδροι εξελέγησαν χωρίς ψηφοφορία, καθώς οι υποψηφιότητες ήταν λιγότερες από τις εκλόγιμες θέσεις, ενώ σε κάποιες άλλες περιπτώσεις οργανώσεων υπήρξε απλώς κάποια συμφωνία για το ποιοι θα πάνε στο Συνέδριο και δεν στήθηκαν κάλπες, δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση απροθυμίας συμμετοχής.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η κίνηση αυτή σήμερα του Στέφανου Κασσελάκη να ανοίξει στο κοινό το Συνέδριο δεν είναι τυχαία, την ώρα που ασκείται κριτική για οργανωτική κατάρρευση και συζητείται έντονα στο εσωτερικό του κόμματος.

Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι και στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του Συνεδρίου αυτό αποτυπώθηκε και στις τοποθετήσεις των μελών που πήραν τον λόγο, όπως ο Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος την περασμένη Τρίτη ασκούσε οξύτατη κριτική στην ηγεσία για τις επιλογές της και για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να μεταφέρει τη λειτουργία του κόμματος από το επίπεδο οργανώσεων στο «άυλο» κόμμα, δηλαδή μέσω της πλατφόρμας του isyriza.

«Aν ψάχνει άλλοθι για το οργανωτικό χάος και τη δημοσκοπική κατάρρευση σε μονοψήφιο για το οποίο ευθύνεται, ας συνεχίσει να δημιουργεί εσωστρέφεια», είπε χαρακτηριστικά.

Αντικείμενο της κριτικής του ήταν το ερωτηματολόγιο Κασσελάκη που έχει διχάσει το κόμμα για το οποίο ο κ. Βασιλειάδης ενημέρωνε την ΚΟΕΣ ότι δεν ήταν ενήμερος για την ανάρτησή του στην πλατφόρμα για την οποία ως γραμματέας είναι υπεύθυνος.

Η απάντησή του μάλιστα εκλήφθηκε τότε ως μια ακόμη απόδειξη ότι ο κ. Κασσελάκης ως πρόεδρος απαξιώνει τους πάντες και λειτουργεί παντελώς μόνος του και ερήμην των εκλεγμένων οργάνων.

“https://www.iefimerida.gr/politiki/bullying-apo-anthropoys-toy-kasselaki-katiggeile-o-basileiadis”>Εναντίον όλων ο Κασσελάκης: Ακόμη και ο αναπληρωτής γραμματέας απείλησε με παραίτηση και κατήγγειλε bullying

Γιατί η Τουρκία και η Αίγυπτος είναι και πάλι φιλικές χώρες

1

 

Robert Ellis

Η προσέγγιση μεταξύ Ερντογάν και Σίσι θα μπορούσε να δημιουργήσει νέα ώθηση σε μια πιο ολοκληρωμένη περιοχή.

Η συμφωνία της περασμένης εβδομάδας την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου στο Κάιρο μεταξύ του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι θα πρέπει να θεωρηθεί σημαντικό διπλωματικό επίτευγμα.

Μετά την Αραβική Άνοιξη, ο Χόσνι Μουμπάρακ -ο οποίος κυβέρνησε την Αίγυπτο για τριάντα χρόνια- αναγκάστηκε να παραιτηθεί το 2011 και αντικαταστάθηκε από τον ηγέτη των Αδελφών Μουσουλμάνων Μοχάμεντ Μόρσι τον επόμενο χρόνο. Το 2013, ο Μόρσι ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα από τον στρατηγό Σίσι.

Τρεις μήνες νωρίτερα, ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας, σε συνέντευξή του στο The Atlantic, οραματίστηκε μια ημισέληνο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας να αναπτύσσεται στην Αίγυπτο και την Τουρκία για να ανταγωνιστεί τη σιιτική ημισέληνο υπό την ηγεσία του Ιράν.

Ο βασιλιάς θεωρεί τον Ερντογάν ως μια πιο συγκρατημένη και σοφή εκδοχή του Μόρσι, ο οποίος είχε καθυστερήσει την υπόθεση των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο κάνοντας ένα πρόωρο παιχνίδι για την απόλυτη εξουσία. «Αντί για το τουρκικό μοντέλο, που χρειαζόταν έξι ή επτά χρόνια – και να είναι Ερντογάν – ο Μόρσι ήθελε να το κάνει εν μια νυκτί», είπε ο Αμπντουλάχ.

Μετά το πραξικόπημα, η Τουρκία παρείχε στέγη σε περίπου είκοσι χιλιάδες μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και τις οικογένειές τους. Ο Ερντογάν αποκάλεσε τον Σίσι «παράνομο τύραννο» και είπε ότι δεν μπορεί να βασιστεί κανείς στην Αίγυπτο για τη σύναψη συνθήκης ειρήνης μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς στη Γάζα.

Ο Ερντογάν υιοθέτησε επίσης το σήμα Rabia (με τέσσερα δάχτυλα) της Αδελφότητας, το οποίο είπε ότι αντιπροσωπεύει «ένα έθνος, ένα κράτος, μια σημαία, μια πατρίδα», αλλά αποφάσισε να το αποσύρει όταν ξεκίνησαν οι συνομιλίες ομαλοποίησης τον Μάιο του 2021.

Ωστόσο, η Αίγυπτος —της οποίας το κοίτασμα φυσικού αερίου Zohr είναι το μεγαλύτερο στη Μεσόγειο— αποφάσισε τον Ιανουάριο του 2019 να δημιουργήσει το δικό της φόρουμ, το Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου.

Περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ιορδανία και την Παλαιστινιακή Αρχή, ενώ παρατηρητές είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Τουρκία αποκλείεται.

Η Αίγυπτος, η οποία διαθέτει δύο τερματικούς σταθμούς εξαγωγής LNG, θα μπορούσε να είναι ένας περιφερειακός ενεργειακός κόμβος, αλλά παρεμποδίζεται από την εγχώρια ζήτηση. Το Ισραήλ είναι μια σημαντική πηγή φυσικού αερίου για αγωγούς και μέχρι το τέλος του 2021, η Αίγυπτος αναδείχθηκε επίσης ως βασικός προμηθευτής LNG στην Τουρκία.

Η ουσία είναι ότι τόσο η Τουρκία όσο και η Αίγυπτος βρίσκονται σε δεινή θέση. Τον περασμένο Αύγουστο, ο Στίβεν Κουκ, σε μια καταστροφική κριτική, εξήγησε πώς ο Σίσι είχε υποσχεθεί στους Αιγύπτιους ευημερία αλλά άφησε την Αίγυπτο άκαρπη. Το ίδιο ισχύει και για τον Ερντογάν και την Τουρκία.

Το 2018, ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας, Ντουρμούς Γιλμάζ, επέκρινε τον χειρισμό της οικονομίας από τον Ερντογάν, η οποία για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 2000 ήταν μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες στον κόσμο. Η φτηνή πίστωση πήγε σε κρατικά δώρα, συμβόλαια φιλικά διακείμενων και εμφανή κατανάλωση. Στη συνέχεια, χτύπησε η παγκόσμια οικονομική κρίση.

Μόλις πριν από δύο χρόνια, ο Ερντογάν είπε στον Τουρκικό Σύνδεσμο Βιομηχανίας και Επιχειρήσεων (TÜSIAD) ότι ως μουσουλμάνος θα συνεχίσει να μειώνει τα επιτόκια σύμφωνα με την ισλαμική διδασκαλία και απέλυσε τρεις διοικητές κεντρικών τραπεζών επειδή δεν τα μείωσαν.

Ωστόσο, μετά τις εκλογές του Μαΐου, ο Ερντογάν επανέφερε τον Μεχμέτ Αλί Σιμσέκ ως υπουργό Οικονομικών και σε επιστροφή στην οικονομική ορθοδοξία, το βασικό επιτόκιο δανεισμού αυξήθηκε σταδιακά από 8,5 τοις εκατό σε 45 τοις εκατό.

Ωστόσο, τον Ιανουάριο, ο επίσημος πληθωρισμός της Τουρκίας ήταν 64,86 τοις εκατό, αλλά σύμφωνα με μια ανεξάρτητη ερευνητική ομάδα για τον πληθωρισμό, ήταν 129,11 τοις εκατό.

Στις 28 Οκτωβρίου, παραμονή της εκατονταετηρίδας της Τουρκικής Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος Ερντογάν σηματοδότησε την περίσταση με μια μαζική συγκέντρωση στην Κωνσταντινούπολη υπέρ των Παλαιστινίων.

Όταν ο Ερντογάν και ο Σίσι συναντήθηκαν τον Σεπτέμβριο στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της G20 στο Νέο Δελχί, η συνεργασία στον ενεργειακό τομέα, για παράδειγμα, όσον αφορά το LNG, ήταν ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν. Τον Ιούλιο, η ανταλλαγή των πρεσβευτών άνοιξε το δρόμο για την ανανέωση των διμερών σχέσεων.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η Τουρκία συμφώνησε να παράσχει στην Αίγυπτο μαχητικά drones και τεχνολογία. Στην εγκάρδια συνάντηση των δύο ηγετών δεν υπήρξε μόνο συμφωνία για αύξηση του εμπορίου αλλά και κοινή δήλωση για στρατηγική συνεργασία υψηλού επιπέδου.

Όπως έγινε γνωστό από την πρόσφατη συνάντηση στο Κάιρο μεταξύ του αρχηγού της CIA William Burns, του επικεφαλής των αιγυπτιακών πληροφοριών, του πρωθυπουργού του Κατάρ Μοχάμεντ Αλ Θάνι και μιας ισραηλινής αντιπροσωπείας, η Αίγυπτος διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην αναζήτηση λύσης στη σύγκρουση στη Γάζα.

Αξίζει να εξεταστούν οι στρατηγικές επιπτώσεις της προσέγγισης μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου, ιδίως όσον αφορά τη δίκαιη κατανομή των ενεργειακών πόρων στη Λεκάνη του Λεβάντε. Ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ Έρικ Έντελμαν σημειώνει ότι ο Ερντογάν θέλει οπωσδήποτε να αποκτήσει πρόσβαση στο Φόρουμ για το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου και έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μπορεί να εισέλθει ως παρατηρητής.

Η τριμερής εταιρική σχέση μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ έχει υπονομευθεί από την παρούσα σύγκρουση στη Γάζα και η Διακήρυξη της Αθήνας για Φιλικές Σχέσεις και Καλή Γειτονία —που υπεγράφη από την Ελλάδα και την Τουρκία τον Δεκέμβριο— θα πρέπει να παρακάμψει τυχόν ελληνικές αντιρρήσεις.

Η Κύπρος βρίσκεται επί του παρόντος σε αδιέξοδο, όπως και η Ελλάδα, η Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο, αναμένουν το αποτέλεσμα της έκθεσης της νέας απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο, η οποία θα καθορίσει εάν υπάρχει βάση για μια νέα ειρηνευτική πρωτοβουλία υπό την ηγεσία του ΟΗΕ.

Κατά συνέπεια, όπως καταλήγει ο Barin Kayaoglu στο Al-Monitor, η τήξη των πάγων στις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου θα μπορούσε να αποτελέσει έναν περιφερειακό άξονα και να δημιουργήσει νέα ώθηση προς μια πιο ολοκληρωμένη περιοχή.

*Ο Robert Ellis είναι Τούρκος αναλυτής και σχολιαστής. Είναι επίσης διεθνής σύμβουλος στο RIEAS (Institute Research for European and American Studies) στην Αθήνα.

The National Interest