Αρχική Blog Σελίδα 1380

Thomas Piketty : « Les leçons de la Constitution de Weimar pour aujourd’hui »

0

 

Il y a cent ans, la gauche allemande se lançait dans une vaste opération de redistribution des richesses de la famille régnante. Un épisode riche d’enseignements pour notre époque, estime l’économiste dans sa chronique.

Il y a tout juste un siècle, au printemps 1924, la gauche allemande se lançait dans un combat difficile pour redistribuer les richesses des Hohenzollern, la famille régnante qui venait de perdre le pouvoir outre-Rhin avec l’abdication de Guillaume II et la création de la République de Weimar, en 1919. Riche de leçons pour aujourd’hui, cet épisode méconnu mérite d’être rappelé. Il illustre la capacité des élites à utiliser le langage du droit pour perpétuer leurs privilèges, quelles que soient l’ampleur de leur fortune et l’importance des besoins collectifs : hier la reconstruction des sociétés européennes meurtries par les guerres, aujourd’hui les nouveaux défis sociaux et climatiques.

L’épisode est d’autant plus intéressant que la Constitution de Weimar est considérée comme l’une des plus avancées sur le plan social et démocratique. En particulier, le texte constitutionnel de 1919 comme la Loi fondamentale de 1949 adoptent une définition novatrice de la propriété, envisagée dans sa finalité sociale, et non pas comme un droit strictement individuel et sans limites, indépendamment des besoins matériels et des groupes sociaux concernés. Le texte de 1919 prévoit ainsi que la loi fixe le régime de propriété immobilière et la répartition des sols en fonction d’objectifs sociaux, comme le fait d’assurer « une habitation saine à toutes les familles » et « un foyer d’activité économique correspondant à leurs besoins » (article 155). Adopté dans un contexte quasi insurrectionnel, le texte a permis d’importantes redistributions de terres et de nouveaux droits sociaux et syndicaux.

Le texte de 1949 affirme, pour sa part, que le droit de propriété n’est légitime que dans la mesure où il « contribue au bien-être général de la collectivité » (article 14). Il mentionne explicitement que la socialisation des moyens de production et la redéfinition du régime de propriété entrent dans le domaine de la loi (article 15). Les termes utilisés ouvrent la possibilité de réformes structurelles telles que la cogestion. La loi de 1951 décide que les représentants des salariés disposent de 50 % des sièges dans les organes dirigeants (conseils d’administration ou de surveillance) des grandes entreprises de l’acier et du charbon, indépendamment de toute participation au capital. La loi de 1952 étend le système à tous les secteurs d’activité. La loi de 1976 fixe le régime en vigueur actuellement, avec un tiers des sièges pour les salariés dans les entreprises comprenant entre cinq cents et deux mille salariés, et la moitié des sièges pour celles de plus de deux mille salariés.

Système révolutionnaire

C’est aussi dans ce contexte que le Parlement allemand adopte, en 1952, un ambitieux dispositif de Lastenausgleich (« partage du fardeau »), consistant en un prélèvement allant jusqu’à 50 % sur les plus hauts patrimoines financiers, professionnels et immobiliers (quelle que soit leur nature). Le système conduit à lever des sommes considérables (environ 60 % du revenu national allemand de 1952, avec des paiements s’étalant sur trente ans). Cela permet de financer des compensations importantes pour les petits et moyens patrimoines amputés par les destructions et la réforme monétaire de 1948 (1 nouveau mark a remplacé 100 anciens marks, ce qui permet de se débarrasser sans inflation de l’immense dette publique), et de rendre politiquement acceptable cette mesure essentielle pour redonner de l’air aux finances publiques. De l’avis général, ce système révolutionnaire a joué un rôle central pour reconstruire le pays sur la base d’un nouveau contrat social et démocratique (Shouldering the Burdens of Defeat. West Germany and the Reconstruction of Social Justice, « supporter le fardeau de la défaite », de Michael L. Hughes, The University of North Carolina Press, 1999, non traduit).

Pourtant, dans le cadre des luttes politiques de 1924-1926, cette modernité constitutionnelle ne va pas suffire. En Autriche, les biens impériaux des Habsbourg sont devenus des biens collectifs, sans compensation. Mais, en Allemagne, les Hohenzollern sont parvenus à conserver leurs propriétés (plus de 100 000 hectares de terres, une dizaine de châteaux, des œuvres d’art à foison, etc.). Aucune mesure fédérale de redistribution n’a été adoptée. Plusieurs jugements en 1924-1925 invalident, en outre, des décisions de gouvernements régionaux pour limiter l’usage privé et ouvrir l’accès public aux châteaux et aux œuvres d’art. A l’issue de l’hyperinflation de 1923, les princes Hohenzollern vont jusqu’à exiger une revalorisation de leurs pensions, alors que le pays est à genoux.

Impossible union de la gauche

Les communistes du KPD, finalement suivis par les sociaux-démocrates (SPD), déposent alors une proposition de loi visant à exproprier les princes au bénéfice des plus démunis. Ils rassemblent plus de douze millions de signatures en 1925, dans ce qui reste à ce jour la plus vaste pétition de l’histoire allemande. La loi est en passe d’être adoptée, mais le flou des formulations constitutionnelles sur les compensations permet au président Hindenburg d’exiger au préalable une révision constitutionnelle. Le référendum de juin 1926 rassemble seize millions d’électeurs (dont 90 % en faveur de l’expropriation). Toutefois, la participation est légèrement inférieure au seuil de 50 % requis pour modifier la Constitution.

En appelant à l’abstention et en dénonçant les risques qu’une victoire communiste ferait peser à terme sur la petite et moyenne propriété, la droite allemande et les grands propriétaires (très influents dans l’est du pays), alliés au centre et aux nazis (qui s’opposent à la lutte des classes et préconisent d’exproprier les juifs entrés dans le pays depuis 1914), sont parvenus à bloquer le processus et à empêcher l’union de la gauche qui pouvait alors se mettre en place.

L’épisode est fondamental, car il illustre l’importance des batailles constitutionnelles dans la marche historique vers l’égalité – un processus toujours en cours et qui, sans nul doute, connaîtra de nouveaux développements dans les décennies à venir.

https://www.lemonde.fr/idees/article/2024/03/16/thomas-piketty-les-lecons-de-la-constitution-de-weimar-pour-aujourd-hui_6222317_3232.html

Η επιστημονικοφανής αθεΐα στο ελληνικό You Tube

0

Κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα ενός δημιουργού να προωθεί τις απόψεις του, όποιες και αν είναι αυτές. Όταν όμως, υπό τον παραπλανητικό μανδύα της έγκυρης αντικειμενικής πληροφόρησης, προβάλλεται κεκαλυμμένα μια ιδεολογία, τότε είναι θεμιτό να προβληθεί αντίλογος[1]. Αυτός είναι ο λόγος που γράψαμε το παρακάτω κείμενο. Στόχος μας είναι ένα κανάλι στο youtube, που ονομάζεται “The sceptic theory”. Θέμα του: οι λογικές πλάνες που συχνά διαπράττουμε, και η σχέση τους με ανορθολογικούς τρόπους σκέψης και δράσης. Δεν είναι όμως αυτό μόνο. Ο εν λόγω youtuber επιχειρεί να δικαιολογήσει την ιδεολογία των New Atheists, την οποία δείχνει να θεωρεί ταυτόσημη με την επιστήμη και τον ορθολογισμό. Παρακάτω θα δούμε ένα από τα τελευταία του video[2], για το ζήτημα της ύπαρξης του Θεού, και θα ρίξουμε μια ματιά στα επιχειρήματα που μεταχειρίζεται. Σε αυτό το σημείο, ίσως κάποιοι θρησκευόμενοι αναρωτηθούν για την αξία των όποιων επιχειρημάτων, καταλήγοντας πως αυτή αποτελεί επηρμένη ματαιοπονία, διότι ο Θεός μιλάει «μόνο στην ταπεινή καρδιά» και η Ορθοδοξία έχει «άλλους τρόπους γνώσης»[3], ή εναλλακτικά, ίσως επικαλεστούν τη γνωστή φράση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή για τη διαφορά των εννοιών «υπάρχει» και «είναι». Λοιπόν, αυτοί ας αποχωρήσουν τώρα, αν το επιθυμούν. Προειδοποιούνται εγκαίρως, ώστε να μην διαμαρτύρονται αργότερα ότι σπατάλησαν άδικα τον χρόνο τους. Το παρόν κείμενο συζητάει με λογικά επιχειρήματα και μεταχειρίζεται λογικά επιχειρήματα. Τούτου λεχθέντος, μπορούμε να προχωρήσουμε. Αρχικά, η πρώτη αδυναμία του video στο οποίο αναφερόμαστε, είναι ότι παρά τις προειδοποιήσεις του για λογικές πλάνες, υποπίπτει το ίδιο σε λογικές πλάνες. Όταν, για παράδειγμα, εξετάζει το περίφημο κοσμολογικό επιχείρημα, μεταξύ άλλων, μας λέει πως αυτό είναι ανίκανο να θεμελιώσει την αγαθότητα του Θεού. Αυτός ο ισχυρισμός είναι προβληματικός. Γιατί; Μα επειδή το κοσμολογικό επιχείρημα αποσκοπεί στο να συναγάγει την ύπαρξη του Θεού, ως πρώτης αιτίας, όχι το να μας πει αν ο Θεός είναι αγαθός ή όχι, ούτε φυσικά να στηρίξει μια συγκεκριμένη θρησκεία. Το να του χρεώνουμε ότι δεν προχωρεί πέραν της ύπαρξης Θεού, είναι σαν να βλέπουμε έναν αρσιβαρίστα που προσπαθεί να σηκώσει βάρη στους επίσημους αγώνες, και να λέμε πως δεν είναι άξιος αθλητής, επειδή δεν μπορεί να παίξει… καλό σκάκι! Το σκάκι δεν έχει καμία σχέση με το άθλημα με το οποίο καταπιάνεται, δηλαδή την ικανότητά του στην άρση βαρών. Η κριτική πρέπει να αποκλειστικά στο αν είναι ικανός αρσιβαρίστας ή όχι, αφού αποκλειστικά σ’ αυτό διαγωνίζεται. Παρομοίως, το κοσμολογικό επιχείρημα αποσκοπεί μονάχα στην απόδειξη της ύπαρξης του Θεού, ως πρώτης αιτίας, και επομένως, με αυτό το κριτήριο και μόνον πρέπει να κρίνεται. Το να του χρεώνουμε που δεν κατόρθωσε να πετύχει έναν στόχο τον οποίο ουδέποτε έθεσε, είναι δείγμα ότι έχουμε υποπέσει στην περίφημη λογική πλάνη του «σκιάχτρου» (λέγεται και λογική πλάνη του αχυρανθρώπου)[4]. Προχωρώντας έπειτα στο video, φτάνουμε στο σημείο όπου γίνεται λόγος για την πιθανότητα το σύμπαν να είναι χρονικά αέναο, οπότε και πρέπει ν’ αναφερθεί το εξής δεδομένο: επιστημονικά, γνωρίζουμε πλέον ότι το σύμπαν έχει χρονική αρχή. Άρα είτε δεν υφίσταται το αέναο, τουλάχιστον με την κυριολεκτική έννοια του όρου, ή αν υφίσταται, πρέπει κανείς να δώσει ένα πειστικό αντεπιχείρημα σε όσους επικαλούνται την κοσμολογία. Το video παραθέτει την προοπτική το σύμπαν να είναι αέναο, χωρίς καμία επεξήγηση του αν ή γιατί είναι πειστικότερη του να μην είναι. Βέβαια, θ’ αντιτείνει κανείς, εδώ δεν έχουμε κάποιο ιδιαίτερα σημαντικό λάθος, το πολύ-πολύ να μιλήσει κανείς για μια μικρή μονομέρεια. Δυστυχώς, όμως, αυτή τη μικρή μονομέρεια τη συνοδεύει μια ακόμη μεγαλύτερη. Συγκεκριμένα, το περίφημο «κοσμολογικό επιχείρημα», υπέρ της ύπαρξης του Θεού, δεν λέει πως «οτιδήποτε υπάρχει, πρέπει να έχει αιτία», όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται ο youtuber, ο οποίος μάλλον πιστεύει πως αργότερα συγκροτήθηκε η εκδοχή Kalam, τάχα για να το «διορθώσει». Αντίθετα, φιλόσοφοι σαν τον Καρτέσιο και τον Ακινάτη (δύο από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του), στηρίχθηκαν στις έννοιες της ατέλειας και της φθαρτότητας. Αμφότεροι επιχειρούν συστηματικά να δείξουν πως η ιδέα του πρώτου κινούντος είναι λογικά αναγκαία, και κανείς από τους δύο δεν έκανε αυτή την τρομακτικά αφελή αυτοαναιρετική δήλωση που τους αποδίδεται στο video. Ας δούμε τι λέει ο γέρο-Καρτέσιος, στον τρίτο από τους περίφημους Στοχασμούς του, που θεωρούνται το «ιδρυτικό» κείμενο της νεωτερικής φιλοσοφίας:

«[…] είναι ολοφάνερο ότι στο αίτιο πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον τόση πραγματικότητα όση στο αποτέλεσμα, και άρα οφείλω να ομολογήσω ότι, αφού είμαι σκεπτόμενο πράγμα και έχω μέσα μου μια ορισμένη ιδέα του Θεού, όποιο αίτιο και να μου αποδοθεί τελικά, πρέπει να είναι επίσης σκεπτόμενο πράγμα και να κατέχει την ιδέα όλων των τελειοτήτων τις οποίες προσδίδω στον Θεό. Μπορούμε δε να ρωτήσουμε ξανά για εκείνο το αίτιο αν υπάρχει από τον εαυτό του ή από κάτι άλλο. Διότι, αν υπάρχει από τον εαυτό του, καταφαίνεται από τα λεχθέντα ότι είναι ο ίδιος ο Θεός επειδή, έχοντας την ισχύ να υπάρχει καθ’ εαυτό, θα έχει αναμφίβολα και την ισχύ να κατέχει εν ενεργεία όλες τις τελειότητες για τις οποίες έχει μέσα του ιδέες, τουτέστιν όλες όσες συλλαμβάνω στον Θεό».

Βλέπει κανείς εδώ την προφανή αυτοαναιρετική αντίφαση που ο youtuber μας επισημαίνει; Μήπως υπάρχει το παραμικρό ίχνος ότι ο (ορθολογιστής και πιστός Χριστιανός) Καρτέσιος αυτοαναιρείται εδώ, σαν ένας κοινός θρησκόληπτος; Αλλά εκτός του Καρτεσίου, ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους που διατύπωσαν μια παραλλαγή από το κοσμολογικό επιχείρημα, ήταν ο Θωμάς Ακινάτης, αφοσιωμένος δομινικανός μοναχός και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας[5]. Ούτε ο Ακινάτης είπε, ασφαλώς, την απλοϊκή δήλωση που αναφέρει το video. Κοινώς, ο youtuber υποπίπτει  στη λογική πλάνη του «σκιάχτρου»: παρουσιάζει μια (σκόπιμα;) γελοιογραφικά παραμορφωμένη εκδοχή ενός επιχειρήματος, ώστε να μπορέσει να ξεμπερδέψει μαζί του γρήγορα, εύκολα και άκοπα. Οτιδήποτε και αν πιστεύει όμως κανείς για το κοσμολογικό επιχείρημα, αυτό δεν αποδομείται έτσι απλά, και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ακόμη και ο Kant, κατά κοινή συμφωνία ένας από τους κορυφαίους φιλοσόφους όλων των εποχών, ασχολήθηκε διεξοδικά μαζί του. Μήπως νομίζει κανείς πως έπρεπε να περάσει τόσος καιρός (διότι ο Kant έζησε αιώνες αργότερα από τους Καρτέσιο και Ακινάτη), για να πει κανείς «χμ, ξέρετε, το επιχείρημα αυτοαναιρείται»; Προφανώς όχι. Πάμε παρακάτω λοιπόν. Μια ακόμη λογική πλάνη που κάνει ο youtuber, είναι η γνωστή «λήψη του ζητουμένου». Συγκεκριμένα, όταν επικαλείται το κριτήριο της απλότητας («ξυράφι του Ockham») για να φτάσει στο συμπέρασμα πως αφού κάτι μπορεί να εξηγηθεί δίχως αναφορά στον Θεό, άρα δεν θα πρέπει να επικαλεσθεί κανείς τον Θεό, προϋποθέτει σαν δεδομένη την άποψη πως κάτι μπορεί να εξηγηθεί χωρίς μία τέτοια αναφορά, αλλά αυτήν ακριβώς την άποψη αμφισβητεί ο θεϊστής, ο οποίος θεωρεί πως δεν μπορούν να εξηγηθούν τα πάντα (ενν. σε φιλοσοφικό επίπεδο) χωρίς τον Θεό[6]. Το ξυράφι του Ockham[7], που λαϊκοί αθεϊστές, με τις πολλές τους επικλήσεις, το έχουν καταντήσει σχεδόν μια άγευστη καραμέλα, ισχύει μονάχα αν έχουμε ήδη προϋποθέσει ότι οι διαφορετικές εξηγήσεις είναι λογικά ισοδύναμες[8]. Κοντολογίς, ο youtuber εδώ προϋποθέτει αυτό που πρέπει να δείξει, πράγμα που μαρτυρεί ότι έχει υποπέσει στη λήψη του ζητουμένου. Στο video υπάρχουν επίσης μερικά ακόμη σφάλματα και ανακρίβειες, ασφαλώς ελαφρύτερα, όπως για παράδειγμα ότι «το τελολογικό επιχείρημα είναι γνωστό ως “fine tuning argument”»[9]. Στην πραγματικότητα, το “fine tuning” είναι μονάχα μια από τις επιμέρους εκδοχές του τελολογικού επιχειρήματος, ίσως η πιο σύγχρονη, λόγω της ανακάλυψης των ακραίων στατιστικών απιθανοτήτων για την εμφάνιση ζωής στον πλανήτη μας, ανακάλυψη που πραγματοποιήθηκε από κοσμολόγους λίγες δεκαετίες πριν, αν δεν κάνουμε λάθος. Διότι, πρέπει να το πούμε και αυτό, η επιστήμη δεν «δείχνει» προς μία κατεύθυνση, τον αθεϊσμό ή τον θεϊσμό, αλλά πολλές φορές φαίνεται να ευνοεί περισσότερο κάποιο εκ των δύο, αναλόγως του σε ποια εποχή θα εμφανισθεί και με ποια επιχειρηματολογία θα συμβεί να συνδεθεί. Ας επιστρέψουμε όμως στο τελολογικό επιχείρημα fine tuning, το οποίο στηρίζεται στην ανθρωπική αρχή. Η αντίρρηση που ο youtuber προβάλλει απέναντί του είναι μεν εύλογη (και έχει πολλάκις προβληθεί και από επιστήμονες και φιλοσόφους), ωστόσο δεν καθιστά αναγκαστικά την τύχη καλύτερη εξήγηση, αλλά απλώς δείχνει ότι δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να είμαστε απόλυτα βέβαιοι. Το video δεν το διευκρινίζει, και απλώς αφήνει να εννοηθεί ότι η τύχη είναι η καλύτερη εξήγηση, καθώς οτιδήποτε άλλο είναι «ανθρωπομορφισμός» και πρέπει ν’ αποφεύγεται[10]. Ας σημειωθεί πάντως ότι η αντίρρηση της τύχης στην ανθρωπική αρχή δεν πείθει πλήρως ούτε κάποιους από τους πιο στρατευμένους αθεϊστές στον επιστημονικό χώρο. Η ανθρωπική αρχή ως επιχείρημα υπέρ της ύπαρξης Θεού παραμένει εύλογη, και απόδειξη προς τούτο είναι ότι και μερικοί επεδίωξαν και επιδιώκουν ακόμη  να την αναιρέσουν, επικαλούμενοι την υπόθεση της ύπαρξης πολλαπλών συμπάντων (υπόθεση πολυσύμπαντος). Τέτοιες περιπτώσεις είναι ο Sean Carol, ο Hawking, και φυσικά ο Βρετανός αθεϊστής, ακαδημαϊκός και ζωολόγος, Richard Dawkins, ο οποίος έχει γράψει πως για την οριστική επικράτηση της ευλογοφάνειας του αθεϊσμού, χρειαζόμαστε ένα επιχείρημα τύπου πολυσύμπαν, για να κάνει στη φυσική ό,τι (κατά τη δική του, πάντα, γνώμη) έκανε στη βιολογία ο Δαρβίνος, δηλαδή να καταστήσει εντελώς περιττή, ή ακόμη και ανυπόληπτη, οποιαδήποτε υπόνοια ότι υπάρχει Σχεδιαστής[11]. Υπάρχουν και κάποια άλλα σημεία όπου φαίνεται μια μονομερής προκατάληψη του youtuber εναντίον του θεϊσμού: ενδεικτικά, στην αντίρρησή του ότι δεν χρειάζεται επίκληση Θεού, αφού μπορούμε τάχα ν’ αρκεστούμε στους φυσικούς νόμους, μπορεί κανείς ν’ απαντήσει πως αυτή δεν επιλύει παρά απλώς μεταθέτει το πραγματικό ερώτημα, το οποίο εφεξής αφορά στο ποιος ή τι έφτιαξε αυτούς τους νόμους[12]. Διότι αν τα φυσικά όντα μας φέρνουν την υπόνοια ότι ίσως κάποιος τα δημιούργησε, γιατί να μην ισχύει το ίδιο και με τους φυσικούς νόμους; Στο τέλος, όταν το video ολοκληρώνεται, μας λέει σε φιλικό ότι μπορούμε να πιστεύουμε στον Θεό δίχως επιχειρήματα και απλά επειδή το θέλουμε, καταλήγοντας σ’ ένα κάλεσμα ψυχραιμίας και ανεκτικότητας[13]. Σαν να λέμε: πιστεύετε ότι θέλετε, κάτω τα χέρια όμως από τη λογική, και σταματήστε ν’ αναζητάτε επιχειρήματα για να στηρίξετε την πίστη σας. Οι συζητήσεις σημαντικών σύγχρονων φιλοσόφων, όπως οι Alvin Plantinga, Richard Swinburne και William Lane Craig, με επιχειρήματα υπέρ της ύπαρξης του Θεού, και αντιπαραθέσεις με τους αντίστοιχους αθεϊστές (π.χ. τους Rowe, Mackie και Schellenberg, οι οποίοι έχουν διαμορφώσει επιχειρήματα κατά της ύπαρξης του Θεού) απουσιάζουν ολότελα, σαν να μην έχουν λάβει χώρα ποτέ[14]. Στο κάτω κάτω, «προκαταλήψεις» είναι πάντα οι προκαταλήψεις των άλλων. Σωστά;

[1] Με όσα λέγονται εδώ, δεν πρόκειται να μεταβληθεί ριζικά το ευρύτερο πνευματικό κλίμα. Οι δυτικές κοινωνίες στον αιώνα μας, όπως και στον προηγούμενο, έχουν ακόμη μεγάλη «ζήτηση» για ιδέες περί σύγκρουσης επιστήμης και θρησκείας, και όσο και αν μερικοί, στηριζόμενοι σε ιστορικά δεδομένα, καταρρίπτουν τους «μύθους» στους οποίους αυτή στηρίζεται (π.χ. για τον Γαλιλαίο), οι μύθοι αυτοί θα συνεχίσουν να γίνονται πιστευτοί, εξαιτίας του ότι αποτελούν οργανικό τμήμα ενός αφηγήματος που η κοινωνία μας, για ποικίλους λόγους, το έχει ανάγκη. Όπως είπε και ο ακαδημαϊκός Σωτήρης Μητραλέξης, τα αφηγήματα εξαρτώνται από την αντίστοιχη «ζήτηση», και όχι τόσο από τα όποια επιχειρήματα και στοιχεία υπάρχουν διαθέσιμα. Όσο υπάρχει η ζήτηση, μεταξύ άλλων, θα κάνουν την εμφάνισή τους και youtubers με αντίστοιχο περιεχόμενο. Ακόμη και αν δεν υπήρχαν, η κοινωνία μας θα τους «εφεύρισκε».

[2] Στα σχόλια, πολλοί διαπίστωσαν ευπρέπεια και συμφώνησαν ότι το εν λόγω ζήτημα δεν μπορεί να διευθετηθεί λογικά, άρα πρέπει αμφότεροι να έχουμε αλληλοσεβασμό. Οι σχολιαστές αυτοί, δυστυχώς, δεν κατάλαβαν το βίντεο. Διότι ο youtuber δεν έλεγε ότι το ζήτημα χαρακτηρίζεται από ισοσθένεια απόψεων, οπότε μπορεί έκαστος να πιστεύει ότι θέλει. Αντίθετα, αφήνει την πίστη (ενν. σε Θεό) αποκλειστικά στους θρησκευόμενους και, όταν αναφέρεται σ’ αυτή, την παρομοιάζει με την πίστη σε δράκους και φαντάσματα. Κοινώς, είναι απόλυτα βέβαιος πως οι πιστοί είναι ανορθολογικοί και πως όλα τα επιχειρήματα είναι εναντίον τους, γι’ αυτό και η παραχώρησή του στο τέλος δεν προέρχεται παρά από την έγνοια του να μην φανεί μη ανεκτικός. Το «πίστευε απλά και μόνο επειδή το επιθυμείς» το απευθύνει στους θεϊστές και μόνον.

[3] Ας θυμίσουμε εδώ ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, που κανείς δεν αμφισβητεί ότι υπήρξε γνήσιος Ορθόδοξος, μεταχειρίστηκε ένα από τα επιχειρήματα που «αποδομεί» ο youtuber στο video του. Πρόκειται για το κοσμολογικό επιχείρημα. Ίσως αντιτείνει κανείς ότι οι περισσότεροι άγιοι υπήρξαν ταπεινοί και απλοϊκοί, σαν τον Άγιο Νεκτάριο. Ωστόσο, ο Άγιος Νεκτάριος δεν υπήρξε κατά κανέναν τρόπο απλοϊκό «καλογεράκι», όπως αφήνεται να φανεί στην (κατά τα άλλα αξιόλογη) ταινία της Yelena Popovic. Κάθε άλλο: όποιος διαβάσει την πραγματεία του Αγίου περί αθανασία της ψυχής, γρήγορα θα διαπιστώσει πως εκεί ο Άγιος επιχειρεί ν’ αποδείξει και αυτός την ύπαρξη του Θεού, μεταχειριζόμενος μια εκδοχή του οντολογικού επιχειρήματος που στηρίζεται στην ψυχή.

Καλό είναι οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι ν’ αναγνωρίσουμε ότι δεν μπορούμε να ξεφεύγουμε από τις (όποιες) λογικές αμφισβητήσεις με έπαρση και αφ’ υψηλού δηλώσεις για την ανωτερότητα της Ορθοδοξίας. Οφείλουμε να επιχειρηματολογούμε.

[4] Πρόσφατα, και ο γνωστός Βρετανός ζωολόγος και ακτιβιστής του αθεϊσμού, Richard Dawkins, ένας  από τους γνωστότερους New Atheists, σε μια μάλλον σπάνια στιγμή λεκτικής αβροφροσύνης, παραδέχτηκε ότι δεν θα ήταν απόλυτα παράλογο να δεχθεί κανείς ότι ίσως και να υπάρχει Θεός, στηριγμένος στο επιχείρημα fine tuning. Αυτό ωστόσο θα έφτανε ως τον ντεϊσμό, συνέχισε, και δεν θα επαρκούσε σε καμία περίπτωση για να τεκμηριωθούν ισχυρισμοί σαν και αυτούς που έχει κατά καιρούς εξαγγείλει η χριστιανική θεολογία. Η απάντηση είναι και πάλι η ίδια: το επιχείρημα fine tuning επιχειρεί να καταδείξει την ύπαρξη Σχεδιαστή, και το να του βάζει κανείς περισσότερο βάρος από όσο το ίδιο έχει κατασκευασθεί για να σηκώσει, είναι δείγμα λογικής πλάνης του σκιάχτρου, και μαρτυρεί μάλλον ότι η βιασύνη μερικών να απορρίψουν τις θρησκείες, είναι πιθανώς μεγαλύτερη από την επιθυμία τους για μια συνεπή και πλήρη επιχειρηματολογία.

[5] Και οι φιλόσοφοι κάνουν λάθη, θ’ αντικρούσει κανείς. Αναμφίβολα, φτάνει μονάχα να τους έχουμε πρώτα διαβάσει. Εδώ δεν επιχειρείται ν’ απαντηθούν τα φιλοσοφικά προβλήματα, παρά μονάχα να γίνει αντιληπτό ότι είναι πραγματικά προβλήματα, περίπλοκα και σοβαρά. Ένα video στο You Tube δεν επαρκεί για να τα λύσει.

[6] Δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος youtuber πέφτει στο συγκεκριμένο σφάλμα. Στο video για το ξυράφι του Ockham, παρουσίαζε το φαινόμενο των κινούμενων φώτων στον νυχτερινό ουρανό, εξηγώντας πως η εξήγηση των «πεφταστεριών» υπερέχει αυτής των ιπτάμενων δίσκων, επειδή είναι απλούστερη, δηλαδή εμπεριέχει λιγότερες υποθέσεις εντός της. Το θέμα είναι όμως ότι οι επιστήμονες, στην πλειονότητά τους, δεν αποκλείουν την εξήγηση των ιπτάμενων δίσκων επειδή είναι λιγότερο «απλή», αλλά επειδή παραβιάζει στέρεα επιστημονικά δεδομένα, όπως για παράδειγμα, ότι το Ινστιτούτο Αναζήτησης Εξωγήινης Νοημοσύνης (S.E.T.I.), ιδρυμένο από τους επιστήμονες για την έρευνα τέτοιων προοπτικών, θα ήταν το πρώτο που θα γνώριζε αν όντως είχαμε εξωγήινους ιπτάμενους δίσκους παρόντες στη γη. Η υπόθεση των U.F.O. στη γη αποκλείεται ακριβώς επειδή όλα τα στοιχεία του S.E.T.I. είναι εναντίον της. Όχι επειδή περιλαμβάνει πολλές «οντότητες». Στο ίδιο video, ο ίδιος youtuber είπε (σωστά αυτή τη φορά) πως το ξυράφι μπορεί να εφαρμοσθεί «όταν όλοι οι άλλοι παράγοντες είναι ταυτόσημοι». Οι δύο προαναφερθείσες εξηγήσεις, όμως, δεν είναι ταυτόσημες: η μία συμβαδίζει με την επιστημονική μας γνώση, ενώ η άλλη έρχεται σε αντίθεση μαζί της. Η ιδέα των U.F.O. που βρίσκονται στη γη είναι αντεπιστημονική και αυτό αρκεί για ν’ απορριφθεί, χωρίς ν’ απαιτείται η προσφυγή στον Ockham. Αντίστοιχα, όταν έχουμε μια επιστημονική εξήγηση και μια θεϊστική φιλοσοφική, και πάλι οι δύο εξηγήσεις δεν είναι ταυτόσημες, γι’ αυτό και θα πρέπει να βρούμε άλλον τρόπο για να τις εξετάσουμε. Ούτε όμως είναι αναγκαστικά αλληλοαποκλειόμενες. Για παράδειγμα, η άποψη ότι η βρέχει γιατί υπάρχει ο κύκλος του νερού δεν καθιστά αδύνατη την άποψη ότι βρέχει επειδή ο Θεός θέλει να σταματήσει η ξηρασία. Δεν είναι λογικά αδύνατο οι δύο εξηγήσεις να συνυπάρχουν.

[7] Παρενθετικά, σημειώνεται εδώ ότι αναρωτιόμαστε αν ο youtuber σχεδιάζει να κάνει κάποιο video για το περίφημο «ξυράφι του Hitchens», το οποίο πρεσβεύει πως «οτιδήποτε προβάλλεται χωρίς στοιχεία, μπορεί και να απορριφθεί χωρίς στοιχεία». Ευελπιστούμε να το κάνει, αν όμως αυτό δεν συμβεί, οι λόγοι είναι πιθανότατα δύο: πρώτον, είτε επειδή το επιχείρημα αυτό αυτοαναιρείται (μιλάμε για κανονική λογική αυτοαναίρεση), και δεύτερον, επειδή ίσως πιστεύει και ο ίδιος σε αυτό και δεν έχει παρατηρήσει ακόμη την τρωτότητά του.

[8] Ας δούμε την εξήγηση που δίνει ο καθηγητής φιλοσοφίας Michael V. Anthony, σύμφωνα με τον οποίο: «Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι το ξυράφι του Ockham δεν χρησιμοποιείται πολύ στις έριδες σχετικά με το αν υπάρχει πραγματικά η εκάστοτε Χ οντότητα. Αυτό συμβαίνει διότι, σε τέτοιου είδους διαφωνίες, αποτελεί ανοικτό θέμα το αν κάτι μπορεί όντως να εξηγηθεί δίχως το Χ. Οι θεϊστές πιστεύουν, ή τουλάχιστον εικάζουν, ότι υπάρχουν πλευρές της πραγματικότητας που θα έμεναν ανεξήγητες δίχως την αναφορά σε ένα θεϊκό ον: π.χ. η ύπαρξη του σύμπαντος, ο σχεδιασμός των φυσικών σταθερών ώστε να ευνοούν τη ζωή στον πλανήτη μας κ.λπ. Δεν χρειάζεται να εισχωρήσουμε στη διαμάχη για το αν πραγματικά απαιτείται ένα θεϊκό ον για να εξηγηθούν τα παραπάνω: το σημαντικό εδώ είναι ότι το ξυράφι του Ockham δεν είναι ικανό να μας ωθήσει σε κανένα σχετικό συμπέρασμα. Μπαίνει στο παιχνίδι [ενν. το ξυράφι] αν και μόνο αν έχουμε υποθέσει a priori ότι μια πλήρης εξήγηση των σχετικών φαινομένων είναι εφικτή δίχως το Χ. Τότε μας επιτρέπει να παραβλέψουμε το Χ από την “οντολογία” μας. Ωστόσο, οι θεϊστές αρνούνται ότι μπορούν τα πάντα να εξηγηθούν με αυτόν τον τρόπο. Επομένως, στη συγκεκριμένη συζήτηση το ξυράφι του Ockham δεν είναι ικανό να μας προσφέρει κάποια πειστική απάντηση».

[9] Αυτό είναι βασικό πόρισμα της περίφημης «θέσης της πολυπλοκότητας» (complexity thesis), που είναι η κυρίαρχη θέση των ιστορικών στο ζήτημα των σχέσεων επιστήμης και θρησκείας. Σχεδόν όλοι οι  New Atheists κάνουν σαν αυτή να μην υπάρχει, και απλά συνεχίζουν ν’ ακολουθούν πεισματικά το παρωχημένο συγκρουσιακό μοντέλο, επαναλαμβάνοντας και διαστρεβλώνοντας αδιάκοπα μεμονωμένα ιστορικά γεγονότα διωγμού κάποιου επιστήμονα από θρησκευτικές αρχές (οι Γαλιλαίος-Δαρβίνος-Bruno είναι οι συχνότερα αναφερόμενοι εδώ).

[10] Ένα αντεπιχείρημα σ’ αυτό θα μπορούσε να είναι ότι δεν αποκλείεται να ισχύει και το αντίστροφο, και ο ανθρωπομορφισμός να είναι μια τοποθετημένη σ’ εμάς από τον Θεό εξελικτική ροπή, που ναι μεν κάποτε μας οδηγεί σε σφάλματα (π.χ. μια παρειδωλία), έχει όμως ως πρωταρχικό της στόχο να μας οδηγήσει σταδιακά σ’ Εκείνον. Η αντίρρηση αυτή όμως δεν συζητιέται στο video, ούτε καν ως μικρή και ασήμαντη πιθανότητα. Γιατί άραγε;

[11] Σημειωτέον: σε άλλο του βίντεο, ο Sceptic Theory έχει μεταχειριστεί και ο ίδιος το συγκεκριμένο αντεπιχείρημα παλαιότερα, που ωστόσο στηρίζεται σε μια παντελώς αβέβαιη υπόθεση. Το πολυσύμπαν δεν έχει καμία οριστική απόδειξη υπέρ του, προς το παρόν, πράγμα που παραδέχονται και καταξιωμένοι φυσικοί σαν τον Paul Davies (ο οποίος έχει καταφερθεί με σκληρά λόγια εναντίον του) και τον αείμνηστο Sir John Polkinghorne. Το πολυσύμπαν, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν είναι λιγότερο μεταφυσική άποψη από τον θεϊσμό. Το ίδιο συμβαίνει και με την «υπόθεση της προσομοίωσης», που όμως και πάλι δεν εμποδίζει αθεϊστές επιστήμονες να τη συζητούν στα σοβαρά ως πιθανή. Για κάποιον λόγο, οι ακλόνητες αποδείξεις ζητούνται σχεδόν αποκλειστικά στη μεταφυσική υπόθεση του Θεού. Πάντως, το δίχως άλλο, είναι κάπως παράξενο να επικαλείσαι μεταφυσικές υποθέσεις για να καταρρίψεις άλλες μεταφυσικές υποθέσεις σαν «αντιεπιστημονικές», επιμένοντας κιόλας ότι χωρίς επαρκή στοιχεία δεν πρέπει να δεχόμαστε τίποτα. Σε παρόμοιους παραλογισμούς έχει υποπέσει και ο youtuber «Καθημερινή φυσική», ο οποίος (σε story του) παρότρυνε παλαιότερα να μην κάνουμε λόγο για «ψυχολογία», διότι οι επιστήμονες δεν έχουν κατορθώσει να βρουν πουθενά ψυχή, και άρα αυτή δεν υφίσταται. Ο ισχυρισμός αυτός, που στηρίζεται στην τάση να θεωρούμε αυτόχρημα ανύπαρκτο αυτό το οποίου την ύπαρξη δεν έχουμε κατορθώσει ν’ αποδείξουμε, είναι δείγμα της λογικής πλάνης που ονομάζεται «επίκληση στην άγνοια», αλλά και χαρακτηριστικό του πόσο κλειστά είναι αυτά τα υλιστικά και νατουραλιστικά συστήματα: αν βρεθεί με επιστημονικές έρευνες, κάπου στο σώμα, η «ψυχή», τότε θεωρείται σαν νίκη του υλισμού, ενώ αν δεν βρεθεί, τότε και πάλι ο υλισμός στέφεται νικητής. Ο εν λόγω youtuber είχε εγκλεισθεί σε ένα κλειστό νατουραλιστικό/φυσιοκρατικό κοσμοείδωλο, από όπου δεν υπάρχει διαφυγή. Αυτό το κοσμοείδωλο ταιριάζει «γάντι» με τον επιστημονισμό, δηλαδή την άποψη πως υπαρκτό είναι μονάχα ό,τι μπορεί να ανακαλυφθεί και να μελετηθεί από τις φυσικές επιστήμες. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι θεωρούσε πως για να πούμε ότι κάτι υφίσταται, πρέπει να έχουμε φυσικοεπιστημονικές ενδείξεις υπέρ του. Αν λοιπόν η ψυχή δεν ανακαλύπτεται από τις επιστήμες (π.χ. από την ανατομία μέσα στο σώμα), τότε εκείνος συμπεραίνει την ανυπαρξία της. Αν, από την άλλη βρεθεί, τότε είναι ένα τμήμα του ανθρώπινου οργανισμού (π.χ. ιστός ή όργανο), άρα πάλι δεν υπάρχει ψυχή. Κοντολογίς, «κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνετε».

[12] Αυτή την απάντηση έδωσε και ο αείμνηστος Βρετανός φιλόσοφος Sir Roger Scruton, στις κάπως απερίσκεπτες δηλώσεις του (επίσης αείμνηστου) αστροφυσικού Stephen Hawking. Ο Scruton κατέληξε στο τέλος ότι, όπως έλεγε και ο Kant, τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών (δηλ. υπέρ ή κατά του Θεού) είναι ισοσθενή και δεν υπερέχει κανένα οριστικό συμπέρασμα, οπότε η πίστη είναι εξίσου έλλογη με την άρνηση. Αντίθετα, ο youtuber που σχολιάζουμε προσπάθησε να πει ότι η πίστη είναι απλά στερούμενη λογικών θεμελίων, χωρίς να εξετάσει αν η άρνηση είναι λογικότερη.

[13] Αναρωτιέται κανείς, πάντως, πόσο ευνοεί μια ψύχραιμη συζήτηση το να παρομοιάζεις τις απόψεις κάποιου με την πίστη σε ένα υπερφυσικό «ποτήρι» (ειρωνεία: στο ίδιο video η πίστη στον Θεό χαρακτηρίζεται «απόλυτα αξιοσέβαστη»), ή την πίστη στη μεταθανάτια ζωή με το ότι όλοι «κάποτε θα βρεθούμε σ’ ένα χωράφι γεμάτο ζαχαρωτά».

[14] Παρεμπιπτόντως, σχεδόν σε κανένα από αυτά τα video, παρότι καταπιάνονται και με πολλά ζητήματα (π.χ. φιλοσοφικά) που είναι για την ώρα εν μέρει ανοικτά, δεν υπάρχει κάποια προτροπή προς συζήτηση, όπως συνηθίζουν οι περισσότεροι youtubers, του τύπου «πείτε κι εσείς τη γνώμη σας στα σχόλια». Τίποτα. Το κάθε video έχει τη μορφή ανακοίνωσης αδιαμφισβήτητων αληθειών, τις οποίες όσοι τυχόν δεν δεχτούν, θα ευθύνεται αποκλειστικά το γεγονός πως οι ίδιοι είναι παράλογα πλάσματα. Παρόμοιες είναι οι τάσεις του αθεϊστή εκλαϊκευτή youtuber και συνεργάτη των Ellinika Hoaxes, “Mad Scientist”. Συγκεκριμένα, αφού έχει εκθέσει την κενή ρητορική ενός εκ πεποιθήσεως αντιεμβολιαστή, Αντβεντιστή της έβδομης μέρας και δημιουργιστή της νεαρής γης, με πλαστά διπλώματα ιατρικών σπουδών, ο Mad Scientist αλλού εξαπολύει κατηγορίες εναντίον όλου του Χριστιανισμού συλλήβδην, επικαλούμενος τους new Atheists περίπου σαν το «καμάρι» του σύγχρονου αθεϊσμού. Τουλάχιστον είναι αρκετά ειλικρινής, ώστε δεν αποκρύπτει τις δικές του ιδεολογικές θέσεις.

antifono.gr

Μεταναστευτικό και δημόσια τάξη: εδώ πονά η κυβέρνηση

0

Η Νέα Δημοκρατία καταγράφει απώλειες προς τα δεξιά της και αυτό είναι απολύτως λογικό καθώς η μετακίνησή της προς την Κεντροαριστερά άφησε χώρο στα δεξιά της. Αυτά τα έχουμε πει. Διαβάζω πως στο Μέγαρο Μαξίμου ψάχνουν για μια προσωπικότητα που να έχει διείσδυση στη Δεξιά, ώστε να τον χρίσουν υποψήφιο ευρωβουλευτή.

Μόνο που το πρόβλημα δεν αφορά πρόσωπα, αλλά πολιτικές. Πρόσωπα με τέτοια χαρακτηριστικά υπάρχουν, όμως τελικά δεν είναι σίγουρο αν η παρουσία τους στο ευρωψηφοδέλτιο θα ωφελήσει τη Νέα Δημοκρατία. Μπορεί αυτοί που θα φέρουν να είναι λιγότεροι από αυτούς που θα διώξουν.

Να δεχτώ πως το θέμα των γάμων των ομόφυλων ζευγαριών η κυβέρνηση το ξεπέρασε με μια ισοπαλία ή το πολύ-πολύ με οριακές απώλειες. Αλλά στο μεταναστευτικό και στα ζητήματα της δημόσιας τάξης τα πράγματα δεν πάνε καλά.

Στο μεταναστευτικό είναι αλήθεια πως το ναυάγιο της Πύλου στοίχισε σημαντικά στην πατρίδα μας. Μπήκαμε στο στόχαστρο των γνωστών κύκλων που στη συνέχεια εξανάγκασαν τη νεοεκλεγμένη κυβέρνηση να προσφέρει γη και ύδωρ στην ολετήρα της Ευρώπης Ιλβα Γιόχανσον. Και σα να μην έφτανε αυτό ξαφνικά άνοιξε μια νέα οδός εισροής μεταναστών, αυτή της Αιγύπτου με κατάληξη την Κρήτη. Συγχρόνως, μετανάστες γίνονται σχεδόν καθημερινά πρωταγωνιστές σε επεισόδια, κάτι που αφήνει έκθετη την κυβέρνηση σε κριτική από τα δεξιά της.

Και κάπου εδώ μπαίνουμε στο πρόβλημα της δημόσιας τάξης. Χθες πάλι οι «άγνωστοι» της πανεπιστημιούπολης έκαψαν πέντε αυτοκίνητα και προκάλεσαν ζημίες σε άλλα τόσα. Βγήκαν από τον πανεπιστημιακό χώρο αργά τη νύκτα, πυρπόλησαν και επέστρεψαν στη βάση τους σαν κύριοι. Αυτή την καταδρομική επιχείρηση την έχουν κάνει πολλές φορές το τελευταίο χρονικό διάστημα, χωρίς να τους ενοχλήσει κανένας.

Η δημόσια τάξη από το ισχυρό χαρτί της κυβέρνησης τείνει να γίνει ο αδύναμος κρίκος της. Είναι ολοφάνερο πως η ΕΛ.ΑΣ. πάσχει. Όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή δε θέλουν να εμπλακούν σε περιστατικά, γιατί στην καλύτερη περίπτωση τους περιμένει μια ΕΔΕ και στη χειρότερη εισαγγελέας και φυλακή. Άλλωστε, αντιλαμβάνονται πόσο μάταιη θα είναι η προσπάθειά τους να συλλάβουν τους δράστες, όταν γνωρίζουν πως την επομένη οι συλληφθέντες θα αφεθούν ελεύθεροι. Θα πάρουν ρίσκα για ένα μηδενικό αποτέλεσμα.

Όμως η δυσαρέσκεια των πολιτών μεγαλώνει διότι άλλα περίμεναν από αυτή την κυβέρνηση και άλλα βρίσκουν. Προφανώς, η αναδιοργάνωση της ΕΛ.ΑΣ. θέλει τον χρόνο της, όμως οι πολίτες σε μια κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας δε δίνουν καμιά πίστωση χρόνου. Και αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα.

Μπορεί η άκρα Δεξιά να είναι πολυδιασπασμένη, από την άλλη την πλευρά όμως αυτή η πολυδιάσπαση φθείρει την κυβέρνηση καθώς οι ομοβροντίες που δέχεται δεν προέρχονται από ένα μόνον κόμμα, αλλά από τέσσερα και ίσως μέχρι τις ευρωεκλογές να προστεθούν άλλα δύο κόμματα σε αυτόν τον χώρο.

Τι μπορεί να κάνει η κυβέρνηση μέχρι τις ευρωεκλογές; Να κρατήσει την ψυχραιμία της, να μην κάνει σπασμωδικές κινήσεις και το κυριότερο, να ξαναδώσει στην ΕΛΑΣ την ηθική στήριξη, την αυτοπεποίθηση και την πολιτική κάλυψη για να δράσει. Η εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης της πανεπιστημιούπολης θα πρέπει να είναι ο υπ΄ αριθμόν 1 στόχος.

https://www.liberal.gr/s-moymtzis/metanasteytiko-kai-dimosia-taxi-edo-pona-i-kybernisi

Κροατία: Στις 17 Απριλίου θα διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές

0

Τον περασμένο μήνα χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε αντικυβερνητική διαδήλωση στο Ζάγκρεμπ, ζητώντας την προκήρυξη εκλογών

Ο πρόεδρος της Κροατίας Ζόραν Μιλάνοβιτς ανακοίνωσε σήμερα ότι οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν στις 17 Απριλίου, ανοίγοντας έτσι τον «χορό» μιας σειράς εκλογικών διαδικασιών στη χώρα.

«Οι εκλογές θα διεξαχθούν στα εκλογικά τμήματα της Κροατίας την Τετάρτη, 17 Απριλίου» ανέφερε στην ανακοίνωσή του.

Οι βουλευτικές εκλογές έπρεπε να διεξαχθούν μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου, όμως η ημερομηνία τους δεν είχε καθοριστεί μέχρι τώρα. Το κυβερνών κόμμα HDZ κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας και στο κοινοβούλιο μετά τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τη δεκαετία του 1990.

Τον περασμένο μήνα χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε αντικυβερνητική διαδήλωση στο Ζάγκρεμπ, ζητώντας την προκήρυξη εκλογών και κατηγορώντας την κυβέρνηση για διαφθορά.

Φέτος η Κροατία θα πρέπει να οργανώσει επίσης και προεδρικές εκλογές. Οι Κροάτες ψηφοφόροι θα κληθούν εξάλλου να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές, που θα διεξαχθούν μεταξύ 6-9 Ιουνίου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κροατία: Στις 17 Απριλίου θα διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές

Γεραπετρίτης: Μιλάμε για τα εύκολα, θα πάμε και στα δύσκολα

0

Ξεκινώντας με την παραδοχή ότι η Αλεξανδρούπολη πλέον καθίσταται ένας γεωστρατηγικός κόμβος τεράστιας σημασίας, ο υπουργός Εξωτερικών σκιαγράφησε χθες στο συνέδριο το εν εξελίξει σχέδιο ενεργειακής διαφοροποίησης με επίκεντρο την πρωτεύουσα του Εβρου.

«Η φωτογραφία της ενεργειακής διαφοροποίησης είναι σήμερα η Αλεξανδρούπολη», είπε ο Γιώργος Γεραπετρίτης επισημαίνοντας ότι «η Αλεξανδρούπολη συνδυάζει τη μονάδα επαναεριοποίησης, την FSRU, η οποία είναι σε φάση δοκιμαστικής λειτουργίας», για την οποία εξέφρασε την ελπίδα «να λειτουργήσει εντός του Μαρτίου», ενώ σημείωσε ότι «υπάρχει προοπτική για δεύτερο FSRU στη Θράκη, το οποίο, όπως είπε ελπίζει ότι επίσης θα ενεργοποιηθεί. «Σήμερα, ουσιαστικά η δική μας φιλοδοξία μέσω της Αλεξανδρούπολης είναι να καταστήσουμε την περιοχή έναν ανάδρομο πόλο για να μπορέσουμε εμείς να καταστούμε οι πάροχοι σε όλες τις μορφές ενέργειας», τόνισε.

Στο πεδίο των ελληνοτουρκικών, ο υπουργός επανέλαβε ότι οι δύο χώρες οφείλουν να διατηρούν ανοικτούς διαύλος επικοινωνίας. «Η εντολή του Πρωθυπουργού είναι να μπορέσουμε να συζητήσουμε, να μπορέσουμε να βρούμε τον μηχανισμό εκείνο, έτσι ώστε κάθε φορά που έχουμε εντάσεις να μην παράγονται κρίσεις και, εφόσον μπορέσουμε, να συζητήσουμε και τα δύσκολα. Τα εύκολα συντηρούν μία κατάσταση νηνεμίας στην περιοχή. Οσο, όμως, δεν αγγίζουμε και επιλύουμε τα δύσκολα ζητήματα, που χρονίζουν από δεκαετίες, δεν πρόκειται να βρεθούμε σε μια κατάσταση απόλυτης ηρεμίας», είπε ο Γιώργος Γεραπετρίτης.

«Η εντολή που έχουμε λάβει οι δύο υπουργοί Εξωτερικών από τους αρχηγούς των κυβερνήσεων είναι να προχωρήσουμε, όταν κριθεί ότι οι συνθήκες είναι κατάλληλες, στο να συζητήσουμε για τα μείζονα θέματά μας. Και, βεβαίως, αντιλαμβάνομαι ότι τα μείζονα θέματα, το καταλαβαίνουμε όλοι, είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και δη, της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της υφαλοκρηπίδας. Είναι μία συζήτηση η οποία, κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να γίνει», ανέφερε ο ίδιος και αποκάλυψε ότι με τον ομόλογό του θα έχουν τετ α τετ πριν την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Αγκυρα τον Μάιο.

Η Αίγυπτος

Σχολιάζοντας την αποστολή αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρουσία του έλληνα Πρωθυπουργού στο Κάιρο το Σαββατοκύριακο, ο υπουργός Εξωτερικών σημείωσε: «Η Αίγυπτος λαμβάνει μια σημαντική βοήθεια και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Θα λάβει όμως και μια πολύ σημαντική βοήθεια και από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Ελλάδα πρωτοστάτησε στην αναβάθμιση της στρατηγικής σχέσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την Αίγυπτο και της βοήθειας που θα δοθεί».

Αναφορικά δε με τις απόψεις που θέλουν την Ελλάδα να έχει μια «δημιουργική ουδετερότητα, ο Γιώργος Γεραπετρίτης ξεκαθάρισε: «Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια όταν αυτή τη στιγμή στην Ερυθρά Θάλασσα γίνεται μία επίθεση, όχι μόνο κατά του διεθνούς εμπορίου αλλά και κατά ελληνικών πλοίων. Η απόφαση που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση ήταν μία απόφαση απολύτως ισόρροπη και αναγκαία». Και συνέχισε λέγοντας: «Η Ελλάδα είναι πρώτη ναυτική δύναμη σε εμπορικό στόλο. Οταν είσαι πρώτη δύναμη, δεν έχεις μόνο προνόμια, έχεις και υποχρεώσεις». Ταυτόχρονα, σημείωσε: «Η Ελλάδα δεν θα εμπλακεί ποτέ σε επιθετικές ενέργειες. Δεν θα κάνουμε κάτι το οποίο θα θέσει σε κίνδυνο την ελληνική αποστολή και την ελληνική διπλωματία. Εκείνο το οποίο πράττουμε είναι να βρισκόμαστε σε μία εξαιρετικά ευάλωτη περιοχή, προστατεύοντας την ελληνική ναυσιπλοΐα, τους έλληνες ναυτικούς, την ελληνική εξωτερική πολιτική».

Απαντήσεις και στους μαθητές

Εξερχόμενος της κεντρικής αίθουσας του συνεδρίου, ο υπουργός Εξωτερικών δέχθηκε πληθώρα ερωτήσεων με καμβά τα εθνικά μας θέματα και τις διεθνείς εξελίξεις, από μαθητές του 3ου Πειραματικό ΓΕΛ Κομοτηνής, του 4ου ΓΕΛ Ξάνθης και του 1ου Λυκείου Καβάλας, που συμμετείχαν και στο εκδοτικό εγχείρημα του «Βήματος» με τις μαθητικές εφημερίδες. Οι απαντήσεις του κινήθηκαν στο πνεύμα της παρέμβασης που είχε προηγηθεί, ιδίως για τα ελληνοτουρκικά.

Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης δέχθηκε πληθώρα ερωτήσεων από μαθητές του 3ου Πειραματικού ΓΕΛ Κομοτηνής, του 4ου ΓΕΛ Ξάνθης και του 1ου Λυκείου Καβάλας, που συμμετείχαν και στο εκδοτικό εγχείρημα του «Βήματος» με τις μαθητικές εφημερίδες

Γεραπετρίτης: Μιλάμε για τα εύκολα, θα πάμε και στα δύσκολα

Στη Γερμανία τώρα αρχίζουν να καταλαβαίνουν τι σημαίνει κρίση: Είναι τεμπέληδες οι Γερμανοί; Ή πρέπει να ζητήσουν συγνώμη από τους Έλληνες για τις ύβρεις κατά της Πατρίδας μας

0

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ, Ναυτεμπορική, Αθήνα

«Γίνονται πάρα πολλές απεργίες στη Γερμανία και εκκλήσεις για ολοένα και λιγότερη δουλειά»: Την εκτίμηση αυτή έκανε ο Πράσινος υπουργός Οικονομικών Ρόμπερτ Χάμπεκ, επικρίνοντας τους συμπατριώτες του για τον πρόσφατο μεγάλο αριθμό απεργιών στη Γερμανία. «Και πραγματικά δεν μπορούμε να το αντέξουμε οικονομικά αυτή τη στιγμή», πρόσθεσε.

Αν ένας Πράσινος πολιτικός το λέει αυτό, αλλάζει το πράγμα. Είναι ένας νέος «ήχος».

Τι κι αν τα στατιστικά στοιχεία λένε ότι δεν υπάρχουν τόσες πολλές απεργίες στη Γερμανία σε σύγκριση με άλλες χώρες;

Αλλού είναι το πρόβλημα: Η οικονομία της Γερμανίας είναι απλώς στάσιμη. Και αυτό αυξάνει τις αντιδράσεις στην κοινή γνώμη.

Πώς αλλάζουν όμως οι καιροί! Θυμάστε πως αντιμετώπιζαν οι Γερμανοί φίλοι μας τους Έλληνες και τους άλλους Νότιους, όταν μας επέβαλαν τα μνημόνια στις αρχές της δεκαετίας του 2010; Θυμάστε εκφράσεις όπως «χρεοκοπημένοι και τεμπέληδες Έλληνες»; Για «φοροφυγάδες» που απομυζούν την ΕΕ και άλλα παρόμοια;

Τώρα λοιπόν ήρθε η σειρά των Γερμανών να κατηγορηθούν από τους πολιτικούς τους -και δη Πράσινους- ότι είναι «τεμπέληδες»! Και όλο απεργούν!

Η ζωή κάνει κύκλους. Και όπως λέει ο Αισχύλος στον «Αγαμέμνονα»: Τύμμα τύμματι τίσαι – Την πληγή με πληγή την πληρώνεις.

  • Τι σημαίνει κρίση

Οι Γερμανοί τώρα αρχίζουν να καταλαβαίνουν τι σημαίνει κρίση.

Η απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου μετά την επιβολή της Μόσχας στην Ουκρανία, υπονόμευσε το γερμανικό βιομηχανικό μοντέλο. Το 2023, η γερμανική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 0,3% και ο Χάμπεκ, προειδοποιεί για «ταραγμένα νερά» και στο μέλλον, καθώς η ανάπτυξη της χώρας το 2024 θα φτάσει μόλις το 0,2%.

Τα οικονομικά προβλήματα της Γερμανίας είναι βαθιά. Την τελευταία δεκαετία, το Βερολίνο απέφυγε να κάνει κρίσιμες επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις για την προσέλκυση ειδικευμένων εργαζομένων. Και πρωτοστάτησε σε μια δημοσιονομική πολιτική λιτότητας για όλη την ΕΕ. Περιορίζοντας τις δημόσιες επενδύσεις σε πολλά κράτη μέλη και εμποδίζοντας τις ευρωπαϊκές οικονομίες να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες.

Αναμφίβολα, τα συμφέροντα της Γερμανίας και της ΕΕ μπορεί να μην ευθυγραμμίζονται απλυτα, αλλά η Ευρώπη χρειάζεται η Γερμανία να είναι οικονομική δύναμη. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και ο μεγαλύτερος συνεισφέρων στον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Οσο η γερμανική οικονομία αποδυναμώνεται, θα μπορούσε να επιβραδυνθούν φιλόδοξα προγράμματα, όπως η επέκταση της αμυντικής βιομηχανίας της Ευρώπης ή η επιτάχυνση των πράσινων και ψηφιακών μεταβάσεων. Και η ήδη φθίνουσα επιρροή της ΕΕ στην παγκόσμια σκηνή θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.

  • Σήμερα, ο κινεζικός ανταγωνισμός στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και η δυναμική βιομηχανική πολιτική των ΗΠΑ προκαλούν οικονομική ζημιά στη Γερμανία και στην Ευρώπη.

Οι επιδοτήσεις και τα κίνητρα που περιλαμβάνονται στον νόμο Μπάιντεν του 2022 για τη μείωση του πληθωρισμού στις ΗΠΑ, έχουν επηρεάσει τις γερμανικές εταιρείες, που είναι έτοιμες να μεταφέρουν την παραγωγή τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ηδη, η Porsche, για παράδειγμα, σκέφτεται να κατασκευάσει ένα νέο εργοστάσιο μπαταριών πέρα ​​από τον Ατλαντικό και όχι στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, την πολιτεία όπου ιδρύθηκε η εταιρεία. Και για αυτό δεν φταίνε φυσικά οι Γερμανοί εργαζόμενοι που απεργούν. Ούτε οι Έλληνες και οι άλλοι Ευρωπαίοι που δεν μπορούν ν’ αγοράσουν πολλές… Porsche.

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2024/03/sti-germania-tora-archizoun-na-katalavenoun-ti-simeni-krisi-ine-tempelides-i-germani-i-prepi-na-zitisoun-signomi-apo-tous-ellines-gia-tis-ivris-kata-tis-patridas-mas/

Γραφείο παραχώρησαν στον Κασσελάκη

1

Ο Στέφανος Κασσελάκης μετά τη βασική εκπαίδευση θα μπορεί να αποσύρεται για να ασκεί τα καθήκοντα του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Γραφείο διέθεσε στον νεοσύλλεκτο Στέφανο Κασσελάκη η Διοίκηση του Κέντρου Εκπαίδευσης Πυροβολικού με άνωθεν εντολή.

Σύμφωνα με πληροφορίες του iEidiseis έχει ληφθεί μέριμνα ώστε ο Στέφανος Κασσελάκης μετά την βασική εκπαίδευση κατά τις πρωινές ώρες το υπόλοιπο της ημέρας θα έχει την δυνατότητα να αποσύρεται σε ιδιαίτερο χώρο για να μπορεί να ασκεί τα καθήκοντα του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Στο μεταξύ υπάρχει δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας του Στέφανου Κασσελάκη με την ηγεσία του υπουργείου Άμυνας.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/239442/grafeio-paraxorisan-ston-kasselaki

Κ. Χολέβας: αποχριστιανοποίηση στο Παρίσι, θρησκευτικά στη Βαυαρία

0

Φαίνεται ότι η καρδιά της Ευρώπης έχει κοπεί στα δύο. Πιθανότατα υπάρχουν δύο Ευρώπες, από την άποψη της ταυτότητας και του πολιτισμού, και καθημερινά κονταροχτυπιούνται. Η Ευρώπη των αξιών, η οποία δεν θέλει να αποκοπεί από την αρχαιοελληνική και χριστιανική παράδοση. Και η Ευρώπη της αποδόμησης, η οποία προσπαθεί να κατεδαφίσει οτιδήποτε θεωρεί παραδοσιακό.

Δίνω χαρακτηριστικά παραδείγματα: Οι δύο επίσημες αφίσες των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024 παρουσιάσθηκαν στο Παρίσι και έδωσαν λαβή για αρνητικά σχόλια. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει διάφορα μνημεία και κτήρια-τοπόσημα του Παρισιού, αλλά από το Μέγαρο των Απομάχων (Invalides) απουσιάζει ο σταυρός. Στην κορυφή του μεγάρου ο καλλιτέχνης τοποθέτησε μία λόγχη. Τραγικό: Λόγχη αντί για σταυρό. Ακόμη και σήμερα κάποιοι λογχίζουν τον Εσταυρωμένο!

Η διαγραφή του σταυρού καθώς και η απουσία της γαλλικής σημαίας ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Πολλοί Γάλλοι πολίτες και δημοσιογράφοι  αναρωτήθηκαν: Γιατί σβήνετε την εθνική ταυτότητα: Γιατί δεν θέλετε να θυμόμαστε τις χριστιανικές ρίζες μας; Η ημερήσια εφημερίδα LE FIGARO το έκανε πρώτο θέμα. Μία γαλλική Ρωμαιοκαθολική οργάνωση ανακοίνωσε ότι θα απαντήσει με τον δικό της τρόπο: Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, που αρχίζουν στις 26 Ιουλίου, τα μέλη της οργανώσεως θα τελούν και θα παρακολουθούν καθημερινά τη Θεία Λειτουργία.

Η άλλη Ευρώπη εκφράσθηκε προσφάτως στη Βαυαρία. Στο γερμανικό  κρατίδιο το Υπουργείο Παιδείας θορυβήθηκε από τα κακά αποτελέσματα των μαθητών του Δημοτικού στην αξιολόγηση του διεθνούς οργανισμού PISA. Τα Βαυαρικά σχολεία πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στη διδασκαλία της γερμανικής γλώσσας και των Μαθηματικών. Η κυβέρνηση του κρατιδίου, η οποία ελέγχεται από το Χριστιανικό Κοινωνικό Κόμμα (CSU) της Κεντροδεξιάς, αποφάσισε την αύξηση των ωρών διδασκαλίας σ΄ αυτά τα δύο μαθήματα και την αντίστοιχη μείωση ωρών από τα Καλλιτεχνικά μαθήματα και από τα Αγγλικά.

Η πρόταση ορισμένων «προοδευτικών» να κοπούν ώρες από τα Θρησκευτικά απορρίφθηκε χωρίς καν να συζητηθεί. Τα Βαυαρικά Δημοτικά σχολεία θα συνεχίσουν να διδάσκουν επί 3 ώρες την εβδομάδα το μάθημα των Θρησκευτικών για τους Χριστιανούς μαθητές και το εναλλακτικό μάθημα της Ηθικής για όσους δεν θέλουν να παρακολουθήσουν τα Θρησκευτικά.

Βλέπουμε έναν πολιτιστικό διχασμό ακόμη και στο εσωτερικό των χωρών. Στη Γαλλία άλλοι χάρηκαν με την απάλειψη του σταυρού και άλλοι αντέδρασαν εντόνως. Στη Γερμανία η μεν Βαυαρία θεωρεί τα Χριστιανικά Θρησκευτικά πιο σημαντικό μάθημα από τα Αγγλικά, ενώ στην ίδια χώρα η Φρανκφούρτη στολίζεται για να γιορτάσει πανηγυρικά το μουσουλμανικό Ραμαζάνι. Αυτόν τον διχασμό αποκάλεσα προηγουμένως με τον όρο: Δύο Ευρώπες.

Η τάση αποχριστιανοποίησης είναι σαφής εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά οι αντιστάσεις είναι ισχυρές. Θυμόμαστε την Επίτροπο της Ευρ. Ένωσης που ζήτησε να αντικατασταθεί η ευχή «Καλά Χριστούγεννα» από την άχρωμη ευχή «Καλές Γιορτές». Και τότε υπήρξε αντίδραση και η συγκεκριμένη οδηγία δεν εφαρμόσθηκε.

Η ελληνική απάντηση στην αποδόμηση πρέπει να βασίζεται στην παράδοση της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Αποφεύγοντας τις ακρότητες πρέπει να αναδείξουμε τις ελληνικές και χριστιανικές ρίζες της Ευρώπης, οι οποίες είναι απαραίτητες για την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Ας μην ξεχνούμε ότι και ο Χιτλερικός και ο Σοβιετικός ολοκληρωτισμός ήταν εχθρικοί προς τον Χριστιανισμό!

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 16.3.2024

Φωτό: AFP/Kenzo Tribouillard – Dessin Ugo Gattoni

Τηλεθέαση στη «φωλιά του κούκου»

0

Η συνέντευξη του Στέφανου Κασσελάκη στη Ράνια Τζίμα σημείωσε τηλεθέαση, που δεν είχαν ξαναδεί στα μάτια τους από την εποχή του… κανονικού MEGA.

Μπορεί στη συνέντευξη Κασσελάκη, η Ράνια να «ξίνισε» τόσο υπερβολικά που κατάφερε να κάνει συμ παθέστατο μέχρι και τον Γιάννη,αλλά το αποτέλεσμα τούς έβγαλε όλους ευχαριστημένους.

Το Δελτίο του MEGA σε τηλεθέαση άγγιξε το 20%, ποσοστά που δεν είχαν ξαναδεί στα μάτια τους από την εποχή του… κανονικού MEGA. Άρα win-win για όλους. Και ο Στέφανος βγήκε σώος και αρτιμελής από τη «φωλιά του κούκου» και το Δελτίο Ειδήσεων «ψήλωσε» σε τηλεθέαση.

Παρεμπιπτόντως, αυτό το ελληνικό καλαμπούρι σύζυγοι εν ενεργεία πολιτικών και δημάρχων να «ενημερώνουν» τους πολίτες με… αντικειμενινότητα, κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει. Εκτός των άλλων,αποτελεί και μια θλιβερή «τριτοκοσμικότητα».

Κ. Π.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/239479/tiletheasi-sti-folia-tou-koykou

Τα νέα από την «Ελευθεροτυπία»

1

Aρχικός στόχος είναι η «Ελευθεροτυπία» να βρίσκεται στα περίπτερα πριν από τις ευρωεκλογές.

Aπ’ ό,τι μαθαίνουμε, στον Αντώνη Καρακούση καταλήγει η «μπίλια» για τη θέση του επικεφαλής της νέας «Ελευθεροτυπίας» υπό την ιδιοκτησία της Alter Ego.

O εκδοτικός όμιλος έκανε και κρούσεις σε δημοσιογράφους «εκτός των τειχών», αλλά δεν υπήρξε μεγάλη προθυμία. Πάντως, ο αρχικός στόχος η εφημερίδα να είναι στα περίπτερα πριν από τις ευρωεκλογές παραμένει και η εφημερίδα βρίσκεται σε φάση σχεδιασμού. Αν ο στόχος δεν επιτευχθεί,τότε η ημερομηνία έκδοσης θα μεταφερθεί για το φθινόπωρο.

Επίσης, το project αναμένεται να στηριχθεί κυρίως σε δημοσιογράφους που ήδη εργάζονται σε άλλα Μέσα της Alter Ego, με μικρές προσθήκες από την παλιά «Ελευθεροτυπία» και κάποιες υπογραφές από την «Εφ.Συν».

Π. Ρ.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/239486/ta-nea-apo-tin-eleftherotypia

Γιάννης Μαγκριώτης: γκρίζες ζώνες

0
του Γιάννη Μαγκριώτη
Μια φωτεινή διοργάνωση στην Θεσσαλονίκη, το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ, αποκαλύπτει πολλές γκρίζες πλευρές.
Φέτος είναι η 26η διοργάνωσή του, με σημαντικές προβολές, στις κινηματογραφικές αίθουσες, στον 1ο προβλήτα του ΟΛΘ.
Παρακολούθησα την προβολή της παραγωγής του δημοσιογράφου και ανεξάρτητου ευρωβουλευτή Στέλιου Κούλογλου, με τίτλο τον αριθμό 142.
Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται στις μεγάλες προσφυγικές ροές την περίοδο 2015-2016, λόγω του εμφυλίου στην Συρία, στις ζωές που χάνονται στο Αιγαίο, στην Μεσόγειο, στην διαχείριση των ελληνικών και ιταλικών αρχών.
Οι εικόνες και τα γεγονότα είναι γροθιές στο στομάχι.
Καταλαβαίνεις ότι, η ζωή των μεταναστών και των προσφύγων, κυριως στα θαλάσσια σύνορα των χωρών της ΕΕ, δεν έχει καμιά αξία. Ούτε φυσικά τα βάσανά τους τελειώνουν εκεί. Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ, ο αριθμός 142, είναι τα χρόνια φυλακής, ενός πρόσφυγα από την Σομαλία, που καταδίκασε το Πρωτοδικείο, δηλαδή του βρήκαν ότι παραβίασε όλο τον ποινικό κώδικα.
Τρία χρόνια έμεινε στην φυλακή, μαζί με ένα πρόσφυγα από την Συρία και ένα πρόσφυγα από το Πακιστάν, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί σε 50 χρόνια φυλακή, εάν είχαν διαπράξει φόνο θα καταδικαζόταν, το πολύ 20 χρόνια, ακόμη και με την τελευταία αυστηροποίησή του.
Με την υποστήριξη ευρωβουλευτών και αλληλέγγυων δικηγόρων, στο Εφετείο αθωώθηκαν.
Στο ντοκιμαντέρ πρωταγωνιστής είναι και ο ακτιβιστής πολιτικός μηχανικός, ο Ιάσων Αποστολόπουλος, αυτόν που θα βράβευε με την ύψιστη τιμή, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μόνο που την ακύρωσε το υπουργείο Εξωτερικών την προηγούμενη ημέρα, γιατί ένας ακροδεξιός βουλευτής της ΝΔ, ο οποίος διαγράφτηκε για ακροδεξιά συμπεριφορά, με μια ανάρτησή του στο Twitter, τον κατήγγειλε ότι, σε συνέντευξή του στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δυσφήμισε την χώρα.
Η πρόσφατη καταδίκη της κυβέρνηση της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με κάνει να ντρέπομαι.
Ντρέπομαι, γιατί, ούτε αυτή την ευαισθησία δεν έχουμε οι περισσότεροι από εμάς.
Μπορεί να είναι εικόνα 14 άτομα, τηλεόραση, υποβρύχιο και κείμενο
 Απο τη σελίδα του κ. Γ. Μαγκριώτη στο fb

Η στροφή: Πώς ξαφνικά ο Μακρόν έγινε «γεράκι» κατά της Ρωσίας

0

Ο Εμανουέλ Μακρόν επιμένει στην πιθανή αποστολή δυτικών στρατευμάτων στο πλευρό της Ουκρανίας.

«Ως γεράκι ο Μακρόν αρνείται να υποχωρήσει όσον αφορά τις δηλώσεις του για μια πιθανή αποστολή δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία», γράφει πρόσφατο ρεπορτάζ της εφημερίδας Politico, επικαλούμενο τηλεοπτική συνέντευξη του Γάλλου προέδρου «η οποία είχε ως στόχο να προωθήσει την στρατηγική του ασάφεια στο κοινό».

Στην συνέντευξη, η οποία μεταδόθηκε την περασμένη Πέμπτη, 14 Μαρτίου, ο Εμανουέλ Μακρόν δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο μιας μεγαλύτερης ανάμειξης του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης στον πόλεμο μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, τον οποίο ο ίδιος τον παρουσίασε ως «υπαρξιακή απειλή», σύμφωνα με το Politico.

«Εάν η Ρωσία νικούσε, οι ζωές των Γάλλων πολιτών θα άλλαζαν. Δεν θα είχαμε πια ασφάλεια στην Ευρώπη», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γάλλος πρόεδρος.

Η στάση αυτή του Μακρόν ευθυγραμμίζεται με δηλώσεις που είχε κάνει τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν σε σχετική ερώτηση Γάλλων δημοσιογράφων αρνήθηκε να αποκλείσει το ενδεχόμενο της αποστολής δυτικών στρατευμάτων με σκοπό την ενίσχυση της Ουκρανίας.

Τα σχόλια αυτά είχαν προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις, τόσο στην Γαλλία όσο και στην διεθνή κοινότητα, με κορυφαία στελέχη του ΝΑΤΟ -συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας- να σπεύδουν να διαψεύσουν το συγκεκριμένο σενάριο.

«Η στρατηγική ασάφεια» του Μακρόν

Από την πλευρά του, ο Εμανουέλ Μακρόν απάντησε ότι «με το να θέτουμε οποιοδήποτε όριο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να ανταποκριθούμε στις κινήσεις της Μόσχας ισοδυναμεί με την παραδοχή ήττας».

Ο ίδιος πέρασε ένα μεγάλο μέρος της συνέντευξης επιχειρηματολογώντας υπέρ μιας στρατηγικής «ασάφειας», όπου δηλαδή παραμένουν ανοιχτά όλα τα σενάρια όσον αφορά την πιθανή ανάμειξη του ΝΑΤΟ στον πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας.

Σύμφωνα με τον Μακρόν, η Γαλλία δεν πρόκειται να ηγηθεί της επίθεσης ούτε να πάρει κάποια πρωτοβουλία όσον αφορά την ανάμειξη στον πόλεμο, όμως είναι σημαντικό να μην αποκλείεται παντελώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο μελλοντικά

«Έχω δίκιο που δεν γίνομαι πιο συγκεκριμένος», είπε λακωνικά.

Ερωτηθείς για την σχέση του με τον Πούτιν, ο Γάλλος πρόεδρος είπε ότι δεν έχουν έρθει σε επικοινωνία εδώ και μήνες, ενώ επέμεινε ότι ο πόλεμος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα προσωπικό θέμα.

«Δεν πρόκειται για κάποια σαπουνόπερα. Αυτή την στιγμή που μιλάμε, άνδρες και γυναίκες πεθαίνουν στην Ουκρανία, κάτω από την επιτήρηση του προέδρου Πούτιν», υπογράμμισε ο Μακρόν.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι πριν από λίγες ημέρες, οι Γάλλοι νομοθέτες ψήφισαν υπέρ μιας συμφωνίας ασφαλείας, η οποία επιβεβαίωσε την υποστήριξη της Γαλλίας όσον αφορά την υποψηφιότητα της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Μέσα από την συμφωνία αυτή, επιπροσθέτως, το γαλλικό κράτος δεσμεύτηκε να παρέχει οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη στο Κίεβο.

Σύμφωνα, εντούτοις, με το Politico, η γαλλική κοινή γνώμη δεν φαίνεται να ταυτίζεται με τις δηλώσεις του Μακρόν. Σε σχετική δημοσκόπηση, το 68% των Γάλλων πολιτών που συμμετείχαν είπαν ότι τα σχόλια του Μακρόν για την αποστολή δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία ήταν «λάθος».

«Ένα μεγάλο μέρος των πολιτών ανησυχούν ότι τέτοια σχόλια μπορεί να μετατρέψουν μια δυνατή χώρα όπως είναι η Ρωσία σε εχθρό», είπε σχετικά ο επικεφαλής της δημοσκόπησης, Erwan Lestrohan, στο Politico.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/239489/i-strofi-pos-ksafnika-o-makron-egine-geraki-kata-tis-rosias