Αρχική Blog Σελίδα 1363

“Πόλεμος” ΗΠΑ – Ισραήλ μετά το ιστορικό ψήφισμα του ΟΗΕ για τη Γάζα

1

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις μετά την έγκριση ιστορικού ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών που ζητεί την άμεση κατάπαυση του πυρός μεταξύ του Ισραήλ και των μαχητών της Χαμάς και την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση όλων των ομήρων.

Ένα ψήφισμα το οποίο «πέρασε» μετά την αποχή των Ηνωμένων Πολιτειών από την ψηφοφορία. Τα υπόλοιπα 14 μέλη του Συμβουλίου υπερψήφισαν το ψήφισμα, το οποίο προτάθηκε από τα 10 εκλεγμένα μέλη του σώματος.

Σημειώνεται πως, επί μήνες η Ουάσινγκτον αρνείτο να αποδεχθεί τον όρο «κατάπαυση του πυρός» και είχε χρησιμοποιήσει το δικαίωμα αρνησικυρίας της. Ωστόσο, εν μέσω αυξανόμενης παγκόσμιας πίεσης για εκεχειρία, οι ΗΠΑ απείχαν από την ψηφοφορία για να επιτρέψουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας να απαιτήσει άμεση κατάπαυση του πυρός για τον μήνα που εξελίσσεται το Ραμαζάνι, το οποίο λήγει σε δυο εβδομάδες.

Τονίζεται πως μέχρι σήμερα το Συμβούλιο δεν είχε καταφέρει να συμφωνήσει για κατάπαυση του πυρός από την έναρξη του πολέμου τον Οκτώβριο, επομένως το εν λόγω ψήφισμα έχει και ιστορική σημασία.

Το Ισραήλ ακυρώνει την επίσκεψη αντιπροσωπείας στην Ουάσινγκτον
Μετά την εξέλιξη αυτή, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ακύρωσε την επίσκεψη Ισραηλινής αντιπροσωπείας στον Λευκό Οίκο, αυτή την εβδομάδα.

Σε ανακοίνωση που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο από τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα Kann, το γραφείο του πρωθυπουργού ανέφερε ότι η απόφαση ελήφθη «μετά την αλλαγή της θέσης των ΗΠΑ».
Ο Νετανιάχου είχε προηγουμένως απειλήσει να ακυρώσει την επίσκεψη, η οποία έρχεται πριν από μια αναμενόμενη ισραηλινή χερσαία επίθεση στη Γάζα – στην οποία η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει αντιταχθεί.

Σύμφωνα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, η απόφαση των ΗΠΑ να μην ασκήσουν βέτο αποτελεί «σαφή υποχώρηση» από την προηγούμενη θέση τους. Πρόσθεσε ότι θα επηρεάσει τις πολεμικές επιχειρήσεις κατά της Χαμάς στη Γάζα – καθώς και τις προσπάθειες απελευθέρωσης περισσότερων από 130 ομήρων που κρατούνται εκεί.

Η αποχή από την ψηφοφορία για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα δεν αποτελεί αλλαγή πολιτικής, απάντησε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζον Κίρμπι. Είπε, επίσης, ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να συνομιλούν με τους Ισραηλινούς ομολόγους τους, ακόμη και αν δεν στείλουν αντιπροσωπεία αυτή την εβδομάδα.

Ερωτηθείς πάντως για την αναβολή της επίσκεψης Ισραηλινής αντιπροσωπείας, δήλωσε «πολύ απογοητευμένος» που δεν θα υπάρξει η δυνατότητα «να έχουμε μια πλήρη συζήτηση σχετικά με την προγραμματισμένη επίθεση του Ισραήλ στη Ράφα».

 Γιατί απείχαν οι ΗΠΑ
Η πρέσβειρα των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη, Linda Thomas-Greenfield, εξήγησε τους λόγους για τους οποίους οι ΗΠΑ απείχαν από το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Κατ’ αρχάς, αναφέρθηκε σε προηγούμενο αμερικανικό ψήφισμα που μπλοκαρίστηκε από τη Ρωσία και την Κίνα, καθώς «δεν μπορούν ακόμη να καταδικάσουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου».

«Έχουν δείξει ξανά και ξανά ότι στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρονται να προωθήσουν μια διαρκή ειρήνη μέσω διπλωματικών προσπαθειών» είπε.

Σχετικά με το σημερινό ψήφισμα, η Thomas-Greenfield πιστεύει ότι αγνοήθηκαν «βασικά σημεία», ιδίως η καταδίκη της Χαμάς. «Δεν συμφωνήσαμε με τα πάντα στο ψήφισμα» λέει. «Για το λόγο αυτό, δυστυχώς δεν μπορέσαμε να ψηφίσουμε ναι».

Και πρόσθεσε: «Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε υπέρ. Ωστόσο, όπως είπα προηγουμένως, υποστηρίζουμε πλήρως ορισμένους από τους κρίσιμους στόχους αυτού του μη δεσμευτικού ψηφίσματος. Και πιστεύουμε ότι ήταν σημαντικό για το Συμβούλιο να μιλήσει και να καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός πρέπει να συνοδεύεται από την απελευθέρωση όλων των ομήρων».

 Ποιος πρότεινε το ψήφισμα – και ποιος το υπερψήφισε;
Τα 10 εκλεγμένα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που πρότειναν το ψήφισμα:

Αλγερία
Σιέρρα Λεόνε
Μοζαμβίκη
Δημοκρατία της Κορέας
Ιαπωνία
Σλοβενία
Γουιάνα
Εκουαδόρ
Μάλτα
Ελβετία
«Ο παλαιστινιακός λαός έχει υποφέρει πολύ» δήλωσε μετά την ψηφοφορία ο πρέσβης της Αλγερίας στα Ηνωμένα Έθνη, Amar Bendjama. «Αυτό το λουτρό αίματος συνεχίζεται για πάρα πολύ καιρό. Είναι υποχρέωσή μας να βάλουμε ένα τέλος σε αυτό πριν να είναι πολύ αργά».

Σημειώνεται πως υπάρχουν πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας -η Κίνα, η Ρωσία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ- και 10 μη μόνιμα μέλη που εκλέγονται για διετή θητεία από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Νέες αυξήσεις στα διόδια: Από 38,40 ευρώ στα 85,50 η διαδρομή Αλεξανδρούπολη-Ηγουμενίτσα

0

25.03.202420:34 

Αυξήσεις που θα αγγίξουν το 120% στα διόδια από την Αλεξανδρούπολη έως και την Ηγουμενίτσα, αναμένονται σύντομα.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Δέλτα Τηλεόρασης, οι οδηγοί που θα διέρχονται από την Εγνατία Οδό θα πρέπει να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη καθώς τα ποσά είναι αρκετά τσουχτερά.

Ενδεικτικά το ταξίδι Αλεξανδρούπολη – Ηγουμενίτσα θα στοιχίζει πλέον 85,5 ευρώ από 38,40 και φυσικά αυτό αφορά μόνο στα διόδια, ενώ για τις νταλίκες το κόστος ανεβαίνει από τα 130 στα 300 ευρώ, για ό,τι αυτό σημαίνει και για τα εμπορεύματα που μεταφέρουν.

Σκόπια: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας» – Η Ελλάδα πουλάει τη Σερβία…

2

Δούρειος Ίππος

Μάρτιος 25, 2024. Ελλάδα.

Σκόπια.

Επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά η νυν ευρωβουλευτής από την Ελλάδα και πρώην υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, το ρητό «μην εμπιστεύεστε τους Έλληνες όταν φέρνουν δώρα»- „не верувај им на Грците ни дарови кога носат“, όπως γράφει η εφημερίδα των Σκοπίων, Nova Makedonija.

Ας δούμε τι θέλει να πει:

Μια από τις «παραδοσιακές» φιλίες μεταξύ των κρατών της περιοχής όπου αυτή η λέξη είναι πιο συνώνυμη με μακροχρόνια αμοιβαία πολιτικά συμφέροντα, δηλαδή μεταξύ Σερβίας και Ελλάδας, τίθεται τώρα σε σοβαρή δοκιμασία.

Για τους αναλυτές, αυτό σημαίνει επίσης την αρχή ενός περιφερειακού φαινομένου ντόμινο.

Συγκεκριμένα, αυτές τις μέρες, η σημερινή ευρωβουλευτής από την Ελλάδα και πρώην υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, εφαρμόζοντας ορισμένες πολιτικές, φαινομενικά προς το συμφέρον της περιφερειακής σταθερότητας και της διεθνούς θεσμικής συνοχής, έκανε μια κίνηση τεκτονικής αναστάτωσης προς την κατεύθυνση της επιδείνωσης των σερβοαλβανικών σχέσεων (όχι μόνο στο Κοσσυφοπέδιο αλλά και προς την κατεύθυνση ισχυρού αρνητικού αντίκτυπου στις ελληνοσερβικές σχέσεις).

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Βόρεια Μακεδονία (σημείωση: το κείμενο χρησιμοποιεί το όνομα σκέτο «Μακεδονία») βρίσκεται σε ένα γεωγραφικό «σάντουιτς» των προαναφερθέντων χωρών που βρίσκονται στο περιβάλλον μας, και ξεκινώντας από το γεγονός ότι οι διμερείς μας σχέσεις με τις χώρες της περιοχής είναι ζωτικής σημασίας για την ευρωπαϊκή μας ολοκλήρωση, αλλά και για την περιφερειακή σταθερότητα ( στο πλαίσιο των σημερινών εξελίξεων στην περιφερειακή ασφάλεια), τότε είναι λογικό να δούμε ορισμένες πιθανές επιπτώσεις για τα Σκόπια, σε αυτό το πλαίσιο.

Θέση και δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη

Συνεχίζει το δημοσίευμα:

Η σημερινή βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από την Ελλάδα και πρώην Υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, ως πληροφοριοδότης ενώπιον του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εκπλήρωση των προϋποθέσεων του Κοσσυφοπεδίου για ένταξη σε αυτόν τον παλαιότερο ευρωπαϊκό οργανισμό, πριν από την εξέταση της εκπόνησης έκθεσης ενώπιον της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, δήλωσε ότι είναι προς το συμφέρον της σερβικής μειονότητας του Κοσσυφοπεδίου να γίνει αυτή η χώρα μέλος του οργανισμού, ώστε να μπορούν να διεκδικήσουν τα μειονοτικά τους δικαιώματα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η Σερβία, ξεκινώντας από το διεθνές δίκαιο και το ψήφισμα 1144 του ΟΗΕ, αποδεικνύει με κάθε τρόπο στο διεθνές κοινό το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, το οποίο προβλέπεται σε αυτά τα διεθνή έγγραφα, επομένως αυτή η δήλωση Μπακογιάννη αξιολογείται ως η απόλυτη υποκρισία.

Σύμφωνα με τη Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης αποτελεί παραβίαση των αρχών στις οποίες βασίζεται το Συμβούλιο της Ευρώπης.

«Η δήλωση του κύριου πληροφοριοδότη για το λεγόμενο Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης, Ντόρα Μπακογιάννη, ότι η προστασία της σερβικής μειονότητας στο Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια θα είναι καλύτερη εάν αυτή η χώρα γίνει μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι σκανδαλώδες και αντιπροσωπεύει το ύψος της υποκρισίας και των διπλών σταθμών.

Η Ντόρα Μπακογιάννη μέχρι χθες μιλούσε για τρεις προϋποθέσεις για τη σύστασή της, η σημαντικότερη από τις οποίες είναι η συγκρότηση της κοινότητας των σερβικών δήμων, που αποτελεί υποχρέωση για την Πρίστινα εδώ και 11 χρόνια.

Και σήμερα λέει ότι φτάνει να είναι καταγεγραμμένη στο κτηματολόγιο η γη της μονής Ντέτσανι, η οποία μάλλον δεν αμφισβητείται εδώ και επτά αιώνες – είπε ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας, Ίβιτσα Ντάτσιτς.

Αυτή τη φορά η απάτη αφορά τη Σερβία, πότε θα μιλήσουμε για τις προηγούμενες απάτες με τις οποίες χειραγωγήθηκαν τα Σκόπια;

Ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας Ίβιτσα Ντάτσιτς επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι η σύσταση Μπακογιάννη για ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης αποτελεί απάτη για τη Σερβία.

Με αυτόν τον τρόπο, μέρος της δυτικής διεθνούς κοινότητας αθέτησε την υπόσχεσή του ότι το Κοσσυφοπέδιο δεν θα εισέλθει στο Συμβούλιο της Ευρώπης έως ότου σχηματιστεί μια κοινότητα σερβικών δήμων. 

Τονίζει ότι πρόκειται για ένα ακόμη παράδειγμα παραβίασης της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας της Σερβίας, καθώς και παραβίασης όλων των αρχών στις οποίες βασίζεται το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Η Ντόρα Μπακογιάννη, από την άλλη, σε συνέντευξή της σε ΜΜΕ στη Σερβία, είπε ότι η σερβική κοινότητα και όλες οι διαφορετικές μειονότητες στο Κοσσυφοπέδιο πρέπει να έχουν την ευκαιρία να απευθυνθούν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Δηλαδή, αυτό το δικαστήριο, εάν το Κοσσυφοπέδιο γίνει μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα έχει το δικαίωμα να επιβάλει τις αποφάσεις του.

Μόνο με αυτό, η προστασία της σερβικής μειονότητας και άλλων μειονοτήτων θα είναι πολύ καλύτερη, εάν το Κοσσυφοπέδιο γίνει μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Πρόσθεσε ότι έχει πλήρη επίγνωση ότι υπάρχει ακόμη ένας μακρύς κατάλογος ανεπίλυτων υποθέσεων που σχετίζονται με τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Κοσσυφοπέδιο, καθώς και ισχυρή αντίσταση από την Πρίστινα σε διάφορα μέτωπα.

Η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, de facto αντιπροσωπεύει την απομάκρυνση της Σερβίας

Πριν ληφθεί η απόφαση για την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης, ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, δήλωσε ότι υπάρχει πιθανότητα η χώρα του να αποχωρήσει από αυτόν τον οργανισμό, εάν αυτό συμβεί.

Σύμφωνα με τον Βούτσιτς, η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης αντιπροσωπεύει de facto την απέλαση της Σερβίας.

«Θα νιώθουν πολύ, πολύ άβολα όταν ακούσουν όλες τις λεπτομέρειες για το πώς είπαν ψέματα στη Σερβία για το Συμβούλιο της Ευρώπης και όλες τις άλλες ιστορίες. Πηγαίνετε με αυτό, και μετά θα δούμε αν η Σερβία θέλει να μείνει ή όχι στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Λοιπόν, για να δούμε, ίσως σας αρέσει η Πρίστινα στο Συμβούλιο της Ευρώπης περισσότερο από το Βελιγράδι και τη Σερβία – είπε ο Βούτσιτς σε συνέντευξη καλεσμένου σε ΜΜΕ στη Σερβία.

Τι κάνει το Συμβούλιο της Ευρώπης; Τι εξυπηρετεί;

Εκτίμησε ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ένας οργανισμός που αποφασίζει «για το τίποτα». 

Μεταξύ άλλων, υπενθύμισε ότι η Ρωσία εκδιώχθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης, πριν μπει στην ατζέντα το Κοσσυφοπέδιο, και πρόσθεσε ότι η είσοδος του Κοσόβου είναι η de facto αποβολή της Σερβίας από τον οργανισμό αυτό.

Ο αντίκτυπος για τα Σκόπια

Οι ρίζες της υποκρισίας της Ντόρας Μπακογιάννη στο επιχείρημά της για την προστασία των δικαιωμάτων της σερβικής μειονότητας βρίσκονται στην «κεφαλαιουχική επιτυχία» της στην καριέρα της ως Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας να εμποδίσει την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και να αρνηθεί την ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα.

Ο ρόλος που διαδραμάτισαν η Ελλάδα και η ίδια η Μπακογιάννη αγνόησαν την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη μη παρεμπόδιση της ένταξης των Σκοπίων σε διεθνείς οργανισμούς σίγουρα δεν ενσταλάσσει στη Σερβία εμπιστοσύνη στη δύναμη των ευρωπαϊκών θεσμών στην προστασία της σερβικής μειονότητας στο Κοσσυφοπέδιο.

Η στάση της Ελλάδας απέναντι στη Βόρεια Μακεδονία δεν ενσταλάζει εμπιστοσύνη στις εγγυήσεις της Μπακογιάννη για οποιαδήποτε προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ούτε για τήρηση των αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Καλοί γνώστες των διεθνών σχέσεων, ιδιαίτερα των «παραδοσιακών δεσμών» μεταξύ των κρατών της περιοχής, καταλήγουν κάπως ειρωνικά στο συμπέρασμα ότι ο ρόλος που ανατέθηκε στην Μπακογιάννη, να φέρει το Κοσσυφοπέδιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης και να το βάλει σε κίνδυνο, σπάει ακόμη και την παραδοσιακή φιλία με τη Σερβία, είναι το «χρέος» που έχει να «πληρώσει» η Ελλάδα για όλα τα ‘προνόμια’ που έλαβε στη Συνθήκη των Πρεσπών με τα Σκόπια.

«Για τους πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας, είναι σημαντικό η Σερβία να σταματήσει να υποστηρίζει την ελληνική ατζέντα και όλες τις ελληνικές πολιτιστικές ή εθνοκτονικές πράξεις, λόγω του γεγονότος ότι «η Ελλάδα αναγνωρίζει την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας», δηλαδή δεν αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος.

Τώρα, αφού η Μπακογιάννη υπαινίσσεται την ελληνική αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου και την υποστήριξη του Κοσσυφοπεδίου για ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης, ο άξονας Ελλάδας-Σερβίας θα αποδυναμωθεί δραστικά. 

Δηλαδή, σε περίπτωση που το Κοσσυφοπέδιο εισέλθει στο Συμβούλιο της Ευρώπης, η Σερβία θα μπορούσε να αποχωρήσει από την ένταξη αυτού του διεθνούς οργανισμού.

Ακολούθως, με ανθελληνικό και αντιευρωπαϊκό αίσθημα, λόγω της απιστίας τους, της υποκρισίας και της πολιτικής σε δύο άξονες, η Σερβία θα ακούσει ακόμα περισσότερα για την παρανομία της Συμφωνίας των Πρεσπών! ,  λέει ο καθηγητής διεθνούς δικαίου Ιγκόρ Γιάνεφ.

Nova Makedonija

—

The Hellenic Information Team

Ουγγαρία: Δεν χρειαζόμαστε την Ουκρανία, έχουμε την Τουρκία!

0

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας, Peter Szijjarto

Μάρτιος 26, 2024. Ελλάδα.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας Σιγιάρτο δήλωσε ότι η χώρα δεν χρειάζεται την Ουκρανία για να καλύψει τις ανάγκες της σε φυσικό αέριο και ότι οι ανάγκες της μπορούν να καλυφθούν μέσω του TurkStream, όπως σημειώνουν τα τουρκικά Media.

Ο Σιγιάρτο επανέλαβε επίσης ότι δεν θα υποστηρίξουν στρατιωτικά το Κίεβο.

Συμμετέχοντας στο Διεθνές Φόρουμ ATOMEXPO-2024 που πραγματοποιήθηκε στη Ρωσία, ο Σιγιάρτο συναντήθηκε επίσης με τον Υπουργό Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας προέβη σε δηλώσεις στους δημοσιογράφους μετά τη συνάντησή του με τον υπουργό Μπαϊρακτάρ.

«Αναφέρθηκε στην απόφαση του Κιέβου»

Αξιολογώντας την απόφαση της ουκρανικής κυβέρνησης να μην επεκτείνει τις συμφωνίες που επιτρέπουν τη ροή ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω της χώρας τους μετά το 2024, ο Ούγγρος υπουργός είπε:

«Δεδομένου ότι οι προμήθειες φυσικού αερίου στην Ουγγαρία γίνονται πλέον μέσω TurkStream, αυτό δεν μας ενδιαφέρει.

Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική απόφαση για εμάς να χτίσουμε τον TurkStream μαζί με τη Σερβία, την Τουρκία και τη Βουλγαρία.

Αυτή η γραμμή διασφαλίζει πλέον την ασφάλεια του εφοδιασμού μας με φυσικό αέριο. «Δεν χρειαζόμαστε διέλευση μέσω της Ουκρανίας». είπε.

«Δεν θα στείλουμε στρατιώτες και όπλα»

Ο Ούγγρος υπουργός Σιγιάρτο επανέλαβε επίσης ότι δεν θα λάβουν μέτρα όπως ανάπτυξη στρατευμάτων ή αποστολή όπλων στην Ουκρανία.

«Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή μας. «Δεν έχουμε στείλει ούτε πρόκειται να στείλουμε όπλα ή στρατιώτες στην Ουκρανία», είπε κατηγορηματικά.

—

The Hellenic Information Team

Η Ελβετία καταδικάστηκε για ‘φυλετικό προφίλ’ – τι είναι αυτό

0

Μάρτιος 26, 2024. Ελλάδα.

 Ζυρίχη.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε υπέρ του Ελβετού πολίτη βιβλιοθηκονόμου Μεχμέτ Βα Μπαΐλι (ο εικονιζόμενος)

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέδωσε πρόσφατα απόφαση με την οποία καταδικάστηκε η Ελβετία για φυλετικές διακρίσεις κατά τη διάρκεια αστυνομικού ελέγχου και απαιτώντας της να  αναθεωρήσει τους υπάρχοντες νόμους και να θεσπίσει κατευθυντήριες νομικές ρυθμίσεις.

Σύμφωνα με το Swiss Info το περιστατικό που οδήγησε στην καταδίκη συνέβη πριν από εννέα χρόνια, όταν ένας Ελβετός βιβλιοθηκάριος, Κενυατικής καταγωγής, ένιωσε φυλετικές διακρίσεις ενώ τον σταμάτησε η αστυνομία για έρευνα στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Ζυρίχης.

 Ο άνδρας αρνήθηκε να δείξει την ταυτότητά του επειδή οι δύο αστυνομικοί τον ξεχώρισαν συγκεκριμένα μέσα σε πλήθος κόσμου χωρίς να αναφέρουν κανέναν λόγο γιατί το κάνουν.

Ως εκ τούτου, εκδόθηκε διάταγμα κράτησης του βιβλιοθηκονόμου. Ωστόσο, υπερασπίστηκε τον εαυτό του κατά αυτής της απόφασης ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κερδίζοντας την υπόθεση πρόσφατα.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ήταν ομόφωνη στο δικαστικό σώμα: η αστυνομική έρευνα ήταν ρατσιστική και τα ελβετικά δικαστήρια έπρεπε να το επαληθεύσουν.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οποιεσδήποτε κατηγορίες για «φυλετικό προφίλ» αντιμετώπιζαν άρνηση από αξιωματούχους των ελβετικών αρχών. Όταν ασκούνταν οποιαδήποτε κριτική σε αυτές τις αρχές, η απάντηση ήταν πάντα ότι επρόκειτο για μεμονωμένες περιπτώσεις.

Τι είναι το «φυλετικό προφίλ»;

«Φυλετικό προφίλ» σημαίνει ότι η αστυνομία έψαξε σκόπιμα ορισμένα άτομα, μόνο και μόνο λόγω του χρώματος του δέρματός τους.

Οι δικηγόροι Ντομινίκ Ντέι και  Κατρίν Ναμάκουλα, και οι δύο είναι μεταξύ των πέντε μελών, στο πλαίσιο της «ομάδας εργασίας των Ηνωμένων Εθνών που αποτελείται από άνδρες και γυναίκες ειδικούς αφρικανικής καταγωγής».

Αυτή η ομάδα εργασίας επισκέφθηκε την Ελβετία το 2022, μετά από πρόσκληση της ελβετικής κυβέρνησης.

Κατά τη διάρκεια του ερευνητικού ταξιδιού, το περιστατικό που παρουσιάστηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πυροδότησε πολλές διαμάχες.

Η Ντέι θυμάται τις συνομιλίες που είχε με μαυριδερούς ανθρώπους, όπου υπήρχε σχεδόν συναίνεση ότι η Ελβετία δεν θα θεωρούσε πρόβλημα τον φυλετικό χαρακτηρισμό εκτός και αν εκδοθεί απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που τον καταδίκαζε.

Το δημοσίευμα σημειώνει χαρακτηριστικά ότι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που καταγράφει την εθνική καταγωγή κατά τη διάρκεια αστυνομικής έρευνας είναι η Βρετανία.

—

The Hellenic Information Team

Συζήτηση στην αλβανική τηλεόραση για τη σύλληψη του εκτελούντα χρέη δημάρχου Χειμάρρας

0

Μάρτιος 26, 2024. Ελλάδα.

Με χειροπέδες κατέληξε το περασμένο Σάββατο, με εντολή της Ειδικής Δομής κατά της Διαφθοράς- SPAK, ο εκτελών χρέη δήμαρχου του Δήμου Χειμάρρας, Γιόργκο Γκόρο.

Ο δημοσιογράφος Σταύρη Μάρκο, από την Αθήνα σε ζωντανή σύνδεση με τη «Real Story», είπε ότι η σύλληψη του Γκόρο ήταν αναμενόμενη. Χαρακτήρισε, μάλιστα,  ως τραγωδία την κατηγορία του SPAK καθώς «η Χειμάρρα βρίσκεται σε μια χαοτική κατάσταση πριν την τουριστική περίοδο».

Είπε ότι έγινε δράση εντός του Δήμου Χειμάρρας, όπου κατασχέθηκαν αρκετοί υπολογιστές.

«Ξήλωσαν και τους υπολογιστές στον δήμο Χειμάρρας. Κυκλοφορούν πολλά νέα», είπε.

Ο δημοσιογράφος πρόσθεσε ακόμη ότι υπάρχει διπλό νομικό μέτρο στην Αλβανία.

«Υπάρχουν διπλά μέτρα και σταθμά στο κράτος δικαίου στην Αλβανία. Ο SPAK είχε όλες τις ευκαιρίες να δράσει, μάλιστα, το γεγονός ότι η SPAK έχει καλέσει τον Γιόργκο Γκόρο τόσες φορές, 5-6 φορές, σημαίνει ότι ήταν αναποφάσιστη και δεν ήθελε να δράσει εκείνη τη στιγμή, και ίσως έχει κάτι να κάνει με μια εντολή, την οποία έχω από τις δικές μου φωνές, και υπήρχε αμερικανική πίεση να πάνε τα προβλήματα της Χειμάρρας μέχρι τέλους, και ένας από τους λόγους για τους οποίους ο SPAK έκανε αυτή τη σύλληψη, είναι και μια πρόταση που έρχεται από τις ΗΠΑ», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ερωτηθείς γιατί η Ελλάδα σιωπά για την υπόθεση του Γκόρο, ενώ για τον Μπελέρη χαρακτήρισε την υπόθεση πολιτική επίθεση, ο Μάρκο είπε: «Η ελληνική παρέμβαση ήταν νόμιμη παρέμβαση. Από την άποψη της νομικής αντιστοιχίας που βασίζεται στους νόμους της Αλβανίας. Ανησυχούμε για το πώς θα εξαρθρωθεί η μαζική ληστεία. Υπάρχουν χιλιάδες φελλοί, σύμφωνα με ελληνικά ΜΜΕ. Δεν μας απασχολεί η διαδικασία του τι θα γίνει με τον Γκορό», πρόσθεσε.

Από την πλευρά του, ο αναλυτής Μέντορ Ναζάρκο είπε ότι η Ελλάδα θεωρεί την υπόθεση Μπελέρη ως θέμα λειτουργίας έννομου κράτους.

«Αναφερόμενη στην επίσημη ελληνική θέση, η Ελλάδα, που βρίσκεται υπό την πίεση των χωρών της ΕΕ θεωρεί την υπόθεση Μπελέρη ως ζήτημα λειτουργίας του κράτους δικαίου. Το πιθανότερο είναι ότι αυτή η κυβέρνηση θα είναι πολύ πιο γρήγορη στην αφαίρεση της εντολής της. Δεν πρόκειται για εθνοτικές διακρίσεις, αλλά για τη λειτουργία του κράτους δικαίου. Αυτή η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει προβλήματα με την Αλβανία. Η ελληνική δεξιά έχει καταλάβει το θέμα Μπελέρη και το έχει αντιμετωπίσει. Και αυτό το έχει επισημάνει ο ελληνικός Τύπος», είπε μεταξύ άλλων ο Ναζάρκο.

—

The Hellenic Information Team

Η Ρωσία του Πούτιν πιο ευάλωτη από ποτέ

0

Πλήθος σχολίων για το τρομοκρατικό χτύπημα στη Μόσχα, το σύστημα Πούτιν και τις προειδοποιήσεις της Δύσης που αγνοήθηκαν επιδεικτικά. Ο Πούτιν δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια.

Πολίτες αφήνουν λουλούδια για τα θύματα στο Crocus City HallΕικόνα: Vitaly Nevar/TASS/dpa/picture alliance

«Η τρομοκρατία είναι παγκόσμιο πρόβλημα, η καταπολέμησή της απαιτεί στην πραγματικότητα πολύ μεγαλύτερη διεθνή συνεργασία. Η δημόσια περιφρόνηση των αμερικανικών προειδοποιήσεων από τον Πούτιν ήταν απρόσεκτη και αμελής. Σε όσους πήγαν στη συναυλία δόθηκε μια ψευδής αίσθηση ασφάλειας» αναφέρει σε σχόλιό της αναφορικά με την σοκαριστική τρομοκρατική επίθεση στο Crocus City Hall της Μόσχας η FAZ και σημειώνει:

«Οι τρομοκρατικές επιθέσεις δεν είναι εύκολο να αποφευχθούν. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, υπάρχει λόγος να υποθέτει κανείς ότι ο ρωσικός μηχανισμός ασφαλείας είχε πιεστεί, αν όχι αποσπάστηκε από τον πόλεμο στην Ουκρανία και την πολιτική καταστολής στο εσωτερικό. Ο Πούτιν δεν έκανε τη Ρωσία ισχυρότερη, όπως διαρκώς ισχυρίζεται, αλλά μάλλον πιο ευάλωτη»

Ένας λαός σε λήθαργο 

Μόσχα, Κόκκινη Πλατεία, μέτρα ασφαλείας
Ο Πούτιν δεν μπορεί πια να εγγυηθεί την ασφάλειαΕικόνα: Gripas Yuri/abaca/picture alliance

Από την πλευρά του Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο RND σχολιάζει: «Η τρομοκρατική επίθεση στη Μόσχα δείχνει ότι ο τεράστιος μηχανισμός ασφαλείας της Ρωσίας προστατεύει μόνο τον εαυτό του και όχι τους πολίτες της χώρας. Ο Βλάντιμιρ Πούτιν αγνόησε ρητά τις προειδοποιήσεις της Δύσης για την τρομοκρατία. Αυτό που τώρα απομένει είναι περισσότερη καταπίεση και περισσότερα ψέματα».

«Επί δύο χρόνια ο Πούτιν παρουσιάζει στον λαό του ως τη μεγαλύτερη απειλή εναντίον της Ρωσίας τους ‘ναζί’ στο Κίεβο. Λίγες ώρες πριν από την τρομοκρατική επίθεση, ρωσικά κρατικά ΜΜΕ είχαν ανακοινώσει ότι και το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα προστίθεται στον επίσημο κατάλογο των τρομοκρατών» σημειώνει η εφημερίδα Welt.  «Το ότι η πραγματική απειλή πιθανότητα προήλθε από το Ισλαμικό Κράτος και το γεγονός ότι ο Πούτιν είχε προειδοποιηθεί από τις ΗΠΑ κάνει το ψέμα του να καταρρέει. Η ισχύς όμως του Πούτιν δεν απειλείται από αυτό. Η ελπίδα ότι ο κόσμος θα αφυπνιστεί μαζικά έχει εξαφανιστεί εντελώς με τα χρόνια. Οποιαδήποτε αντίσταση από λίγους γενναίους τιμωρείται με θάνατο. Η πλειονότητα των Ρώσων μοιάζει με έναν λαό σε λήθαργο που έχει αφεθεί στη μοίρα του» συνεχίζει το σχόλιο.

Η πραγματική απειλή δεν είναι η Ουκρανία 

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν
Ο Πούτιν μετά την εκλογική νίκηΕικόνα: Maxim Shemetov/REUTERS

Η ελβετική εφημερίδα ΝΖΖ εντοπίζει πού εν τέλει βρίσκονται οι πραγματικές απειλές για τη Ρωσία και σημειώνει: «Η κήρυξη πολέμου από το Iσλαμικό Κράτος του Χορασάν αποτελεί σοβαρή πρόκληση, ειδικά επειδή εκατομμύρια Μουσουλμάνοι και φιλοξενούμενοι εργάτες από χώρες της Κεντρικής Ασίας ζουν στη Ρωσία. Μεταξύ αυτών, τρομοκράτες μπορούν να στρατολογούν συνεργούς.Η Ουκρανία, από την άλλη πλευρά, αποτελεί μια απειλή που επινοήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος από το καθεστώς Πούτιν(…) Επομένως, οι προτεραιότητες του Πούτιν είναι εντελώς λανθασμένες. Αυτό καταδεικνύει ότι η Ρωσία στερείται ηγεσίας, η οποία ενδιαφέρεται πραγματικά για την ασφάλεια της χώρας και του λαού της».

Σε ανάλυσή της, τέλος, η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt παρατηρεί: «Ίσως να μην αποκαλυφθεί ποτέ απολύτως καθαρά ποιος ήταν πραγματικά πίσω από την επίθεση εναντίων αθώων πολιτών που ήθελαν να παρακολουθήσουν μια συναυλία. Αυτό μάλλον δεν έχει σημασία για τον Πούτιν διότι προφανώς έχει αποφασίσει εδώ και πολύ καιρό να εκμεταλλευτεί την επίθεση για δικούς του σκοπούς.

Ο επικεφαλής Κρεμλίνου πιστεύει ότι βρίσκεται σε πόλεμο με τη Δύση. Ο εκπρόσωπός του μιλά πλέον επίσημα για πόλεμο με την Ουκρανία – όχι μόνο για ειδική στρατιωτική επιχείρηση. Και δεν σταματά μόνο στα λόγια: Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, ο μαζικός εξοπλισμός και η στρατολόγηση επιπλέον εφέδρων έχουν υπερβεί προ πολλού τους πόρους που απαιτούνται για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Όλα αυτά βολεύουν τον Πούτιν ώστε να ικανοποιήσει τις φαντασιώσεις του περί ρωσικής υπερδύναμης».

Nάνσι Φέζερ: Πολλαπλές απειλές για τη Γερμανία

1

Σε συνέντευξή της η Γερμανίδα υπ. Εσωτερικών κάνει λόγο για «νέα διάσταση» των ρωσικών υβριδικών απειλών. Ταυτόχρονα προειδοποιεί και για την ισλαμιστική απειλή στη Γερμανία.

Φόβος για υβριδικές ρωσικές επιθέσεις και στη ΓερμανίαΕικόνα: Jakub Porzycki/NurPhoto/imago images

Σε νέα συνέντευξή της στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung η Γερμανίδα υπ. Εσωτερικών Νάνσι Φέζερ εκφράζει πρώτα από όλα και εκείνη τον αποτροπιασμό της για την τρομοκρατική επίθεση στη Μόσχα αποστέλλοντας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων. Στην ίδια συνέντευξη θέλησε να υπογραμμίσει όμως και τους νέους κινδύνους που εκπορεύονται από τον «υβριδικό πόλεμο» της Ρωσίας. 

Η Γερμανίδα υπ. Εσωτερικών Νάνσι Φέζερ
Η Γερμανίδα υπ. Εσωτερικών Νάνσι ΦέζερΕικόνα: Bernd von Jutrczenka/dpa/picture alliance

Ως προς τους παράγοντες που αποτελούν σήμερα «απειλές» για την ασφάλεια στη Γερμανία η υπ. Εσωτερικών αναφέρει μάλιστα: «Βιώνουμε πράγματι μια νέα διάσταση των απειλών που προέρχονται από τη ρωσική επιθετικότητα». Ειδικότερα η Νάνσι Φέζερ από τους Σοσιαλδημοκράτες κάνει λόγο ευθέως για «προσπάθειες επιρροής μέσω διασποράς ψεμάτων και μαζικής παραπληροφόρησης» ενώ ταυτόχρονα «το ίδιο ενεργή είναι και η ρωσική κατασκοπεία».

Ενδιαφέρον προκαλεί επίσης και η δήλωσή της ότι το Κρεμλίνο προσπαθεί να «αποσταθεροποιήσει» τη Δύση μέσω νέων μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη.

Ταυτόχρονα προειδοποιεί για κίνδυνο ρωσικών κυβερνοεπιθέσεων αλλά και εκλογικής νοθείας ενόψει κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων τους επόμενους μήνες, από τις ευρωεκλογές του Ιουνίου μέχρι τις κρίσιμες κρατιδιακές εκλογές σε Σαξονία, Θουριγγία και Βρανδεμβούργο τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για κρατίδια, στα οποία η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία σημειωτέον καλπάζει. 

«Συναγερμός» για το Ισλαμικό Κράτος του Χορασάν 

Αστυνομία στον Καθεδρικό Ναό της Κολωνίας, Δεκέμβριος 2023
O Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας ήταν στόχος ισλαμιστών τα ΧριστούγενναΕικόνα: Christoph Hardt/Panama Pictures/picture alliance

Αναφορικά με την επίθεση στο Crocus City Hall της Μόσχας που άφησε πίσω της πάνω από 130 νεκρούς η Γερμανίδα υπ. Εσωτερικών ανέφερε ότι βάσει των πληροφοριών που είναι μέχρι τώρα γνωστές, υπεύθυνο για την τρομοκρατική επίθεση είναι το λεγόμενο «Ισλαμικό Κράτος του Χορασάν», παρακλάδι του Ισλαμικού Κράτους από το Αφγανιστάν που εδώ και καιρό εμφανίζεται ιδιαίτερα ενεργό.

Για την ίδια ο κίνδυνος ισλαμιστικής τρομοκρατίας παραμένει «έντονος» και όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η μεγαλύτερη ισλαμιστική απειλή και στη Γερμανία αυτή τη στιγμή προέρχεται από τη συγκεκριμένη τρομοκρατική οργάνωση.

Μόλις την περασμένη Τρίτη η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία της Καρλσρούης είχε προβεί σε δύο συλλήψεις υπόπτων μελών του Ισλαμικού Κράτους του Χορασάν στη Θουριγγία. Οι δύο άνδρες φέρονται να σχεδίαζαν επίθεση στο σουηδικό κοινοβούλιο της Στοκχόλμης και μάλιστα τα σχέδιά τους, που προέβλεπαν ακόμη και δολοφονίες αστυνομικών, βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο.

Και κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είχε σημάνει συναγερμός ειδικά στην Κολωνία, όπου νεαροί άνδρες, επίσης μέλη του Ισλαμικού Κράτους του Χορασάν, φέρονται να σχεδίαζαν τρομοκρατικό χτύπημα στον ιστορικό καθεδρικό ναό της πόλης.

«Η ισλαμιστική απειλή βρίσκεται στο επίκεντρο των ερευνών της Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Υπηρεσίας, της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος και των γερμανικών αρχών ασφαλείας» υπογραμμίζει η Γερμανίδα υπ. Εσωτερικών, κάνοντας κατανοητό προς πάσα κατεύθυνση τον βαθμό επικινδυνότητας της κατάστασης.

Επίθεση στη Μόσχα: Ποιο ρόλο παίζει το συγκρότημα Piknik;

0

Αναστασία Μπούτσκο 

Η επίθεση στο Crocus City Hall έγινε πριν βγουν στη σκηνή οι Piknik, αγαπημένο ροκ συγκρότημα της νεολαίας (και όχι μόνο). Γιατί οι δράστες διάλεξαν τη συγκεκριμένη συναυλία;

Ο Έντμουντ Σκλιάρσκι, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Piknik επί σκηνήςΕικόνα: Piknik

Η Ρωσία έχει παραλύσει, όλος ο κόσμος εκφράζει τη συμπαράστασή του, οι φημολογίες δίνουν και παίρνουν. Έχουν συλληφθεί τέσσερις ύποπτοι από το Τατζικιστάν, που κατηγορούνται για συμμετοχή σε τρομοκρατική επίθεση και αντιμετωπίζουν ποινή ισόβιας κάθειρξης. Το μακελειό ξεκίνησε το βράδυ της Παρασκευής στο συναυλιακό κέντρο Crocus City Hall της Μόσχας, μία ώρα πριν ανέβει στη σκηνή το μεγάλο όνομα της βραδιάς, το ροκ συγκρότημα Piknik. Ήταν τελικά αυτός ο στόχος της επίθεσης;

«Πλύνε το πρόσωπό σου με το αίμα σου»  

«Μην φοβάσαι τίποτα, καμιά φλόγα, καμιά σκιά. Δεν είσαι ροδαλό παιδάκι πια. Πλύνε το πρόσωπό σου κάθε πρωί με το ίδιο σου το αίμα». Κάπως έτσι αποδίδονται μερικοί στίχοι από την τελευταία επιτυχία των Piknik, που ανέβηκε στο YouTube στις 7 Μαρτίου.

Το συγκρότημα Piknik
Piknik, μία ρωσική εκδοχή της προγκρέσιβ ροκ σκηνήςΕικόνα: Piknik

Οι Piknik θεωρούνται από τους βετεράνους της ρωσικής ροκ σκηνής. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1978 στην Αγία Πετρούπολη, που τότε ονομαζόταν ακόμη Λένινγκραντ, ως «Orion». Το 1981 μετονομάστηκαν σε «Piknik». Για τα ροκ συγκροτήματα της σοβιετικής εποχής ήταν συνηθισμένη τακτική να επιλέγουν ονόματα που θυμίζουν μεν Δύση, αλλά δεν μπορούν εύκολα να απαγορευθούν.

Στη δεκαετία του ’80 οι Piknik περιέπεσαν σε δυσμένεια και δύσκολα έβρισκαν μεγάλες αίθουσες για τις συναυλίες τους. Άρχισαν να παίζουν σε μικρότερες ροκ σκηνές, ενίοτε στο περιθώριο της καλλιτεχνικής σκηνής. Παρέμειναν πιστοί στα διαχρονικά είδωλά τους, όπως οι Rolling Stones, οι Led Zeppelin και τα μεγάλα ονόματα της προγκρέσιβ ροκ μουσικής. Ηγέτης του συγκροτήματος από το 1982 είναι ο τραγουδιστής και συνθέτης Έντμουντ Σκλιάρσκι, γιος ενός επιφανούς επιστήμονα και μίας πιανίστριας. Ο ίδιος αποδίδει μεγάλη σημασία στην πολωνική του καταγωγή και την καθολική του πίστη. Πηγές έμπνευσης για τον Σκλιάρσκι αποτελούν όχι μόνο οι Rolling Stones, αλλά και η ρωσική ποίηση των αρχών του 20ού αιώνα.

Υπέρμαχοι του πολέμου οι Piknik;

Τον Μάιο του 2023 το συγκρότημα δέχθηκε επαίνους από τον Ρώσο εθνικιστή συγγραφέα Ζαχάρ Πριλέπιν για τη στάση που τήρησε στο ζήτημα της Ουκρανίας. Συγκεκριμένα, ο Πριλέπιν ανέφερε ότι ο Σκλιάρσκι στήριξε ενεργά την «ειδική επιχείρηση» στην Ουκρανία, μεταξύ άλλων και με δωρεές, κάτι που κατά την άποψή του αποτελεί «μία φυσιολογική συνθήκη για κάθε άνδρα, για κάθε μουσικό στη Ρωσία». Το συγκρότημα δεν διέψευσε τους ισχυρισμούς αυτούς.

Το συγκρότημα Piknik
Ήταν οι Piknik ο στόχος της επίθεσης;Εικόνα: Piknik

Μία εμφάνιση στο μεγαλοπρεπές Crocus City Hall μπορεί να ερμηνευθεί ως ένδειξη νομιμοφροσύνης απέναντι στην πολιτική ηγεσία. Στην ίδια περίοδο άλλα μεγάλα ονόματα της ρωσικής ροκ σκηνής- όπως ο Μπόρις Γκρεμπέσνικοφ του συγκροτήματος Aquarium, ο Γιούρι Σέβτσουκ των DDT και η Ζεμφίρα- αναγκάζονται να διαφύγουν στο εξωτερικό, διακόπτοντας την επιτυχημένη καριέρα τους. Κριτική στο καθεστώς του Βλάντιμίρ Πούτιν ασκεί και η αυτοεξόριστη «βασίλισσα της ρωσικής ποπ» Άλα Πουγκάτσοβα.

Πριν καν ξεκινήσει η ρωσική εισβολή, οι Piknik είχαν συμπεριληφθεί στη λίστα των «ανεπιθύμητων καλλιτεχνών» στην Ουκρανία, καθώς είχαν ήδη πραγματοποιήσει πολλές συναυλίες στην κατεχόμενη από τους Ρώσους χερσόνησο της Κριμαίας. Μία ημέρα μετά την τρομοκρατική επίθεση το συγκρότημα αντιδρούσε σε πολλά αιτήματα για συνέντευξη (μεταξύ άλλων και από την DW) εκφράζοντας λύπη και οδύνη. Στις 24 Μαρτίου ο Έντμουντ Σκλιάρσκι εμφανίστηκε σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα στο Telegram, για να εκφράσει τα συλλυπητηριά του προς τους συγγενείς των θυμάτων «αυτής της τρομακτικής και άνευ νοήματος τραγωδίας».

Crocus City Hall, επιβλητικός χώρος συναυλιών

Ο Ντόναλντ Τραμπ στον διαγωνισμό Miss Universe το 2013
Ο Ντόναλντ Τραμπ στη Μόσχα για τον διαγωνισμό Miss Universe το 2013Εικόνα: imago images/ZUMA Press

Οποιαδήποτε εικασία για το αν οι δράστες είχαν στοχοποιήσει τους Picknick, παραμένει μετέωρη. Πάντως το Crocus City Hall έχει ήδη καθιερωθεί ως ένας από τους πιο σημαντικούς χώρους συναυλιών στη Ρωσία. Απέχει μόλις 20 χλμ. από το Κρεμλίνο και βρίσκεται κοντά στα προνομιούχα δυτικά προάστια της Μόσχας, όπου τα μέτρα ασφαλείας είναι κάπως πιο χαλαρά από το κέντρο της ρωσικής πρωτεύουσας. Ίσως όλα αυτά να έπαιξαν κάποιον ρόλο για τους τρομοκράτες.

Το κτίριο ανήκει στον επιχειρηματικό όμιλο του ολιγάρχη Αράζ Αγκαλάροφ, που κατάγεται εν μέρει από το Αζερμπαϊτζάν και πρωταγωνιστεί στη ρωσική αγορά ακινήτων. Στη σκηνή του έχουν εμφανιστεί μεγάλα ονόματα της ξένης ποπ και ροκ μουσικής, όπως οι Σκόρπιονς, οι Νάζαρετ, ο Στινγκ, ο Έλτον Τζον, οι Πετ Σοπ Μπόις και άλλοι. Το 2013 βρέθηκε στo Crocus City Hall και ο Ντόναλντ Τραμπ ως «ειδικός προσκεκλημένος» για τον διαγωνισμό ομορφιάς Miss Universe. Ωστόσο, αυτές οι εποχές της εξωστρέφειας έχουν παρέλθει…

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

Οι ρίζες της σύγκρουσης στην Ουκρανία: ΑΝ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΣΘΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ

0

PAUL ATWOOD, counterpunch.org

22Μαρτίου 2024

Photo by Maria Oswalt

Μπορούμε να αφυπνιστούμε αρκετά για να αποφύγουμε την εξαφάνιση;

Πρόσφατα, η Σουηδία, που διακρινόταν για τη δέσμευσή της στην «ουδετερότητα», εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ ως το 32ο μέλος του και συμμετείχε αμέσως σε ασκήσεις «άμυνας» με όλους τους Σκανδιναβούς γείτονές της καθώς και με τους πεζοναύτες των ΗΠΑ.

Ένας πεζοναύτης φέρεται να είπε ότι «είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε όταν έρθουν». Πρόσφατα ο γερουσιαστής John Thune, (σ.σ. Νότια Ντακότα και διαφημιζόμενος ως πιθανός αντικαταστάτης του Mitch McConnell)) είπε ότι το ΝΑΤΟ έπρεπε να ενισχυθεί με νέα όπλα κατά μήκος των συνόρων της Ουκρανίας με τη Ρωσία «ή αλλιώς μπορεί να χρειαστεί να στείλουμε τα δικά μας αγόρια, δεν αρέσει αυτό.” Στους περασμένους αιώνες η Σουηδία ήταν μια πολεμική και αυτοκρατορική δύναμη, είχε εισβάλει επιθετικά στη Ρωσία και είχε εμποδίσει την πρόσβασή της στη Βαλτική Θάλασσα.

Μέσα σε όλη τη διαφημιστική εκστρατεία για την παρανομία της επαναπροσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία και τον παράνομο πόλεμο της, τίποτα δεν λέγεται για το ιστορικό γεγονός ότι για αιώνες τα ευρωπαϊκά έθνη πολεμούν και καταλαμβάνουν το ένα τα εδάφη του άλλου. Σε αντίθεση με τα Ηνωμένα Έθνη, οι ΗΠΑ άρχισαν να ενεργούν όταν υποστήριξαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και αργότερα την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου που ήταν μέρος της Σερβίας για 700 χρόνια. Πολύ πριν από το πραξικόπημα που ανέτρεψε την εκλεγμένη φιλορωσική κυβέρνηση το 2014 η Ουάσιγκτον εξόπλιζε και εκπαίδευε τον ουκρανικό στρατό με «στόχο να δημιουργήσει στρατιωτική διαλειτουργικότητα σε επίπεδο ΝΑΤΟ» (Benjamin Abelow, How the West Bought War To Ukraine).

Σε όλη την υστερική προσομοίωση σχετικά με τη μοχθηρία του  Darth Putin’s  και τη φοβερή απειλή για τον δυτικό πολιτισμό, ένα κεντρικό ιστορικό γεγονός έχει εξαφανιστεί: η τελευταία φορά που οι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονταν στη δυτική Ευρώπη, με εξαίρεση την Ανατολική Γερμανία το 1945 για προφανείς λόγους, ήταν το 1814 μετά τον Ναπολέοντα. Ισοδύναμη παράνομη εισβολή όταν οδήγησαν τον Γάλλο δικτάτορα στην ήττα και μπήκαν για λίγο στο Παρίσι και μετά για να επιστρέψουν στη Μητέρα Ρωσία. Από τότε η Ρωσία έχει εισβάλει δύο φορές από τα δυτικά με εκατομμύρια θύματα και συνέπειες. Αν οι Αμερικανοί μπορούσαν να φανταστούν ένα τέτοιο λουτρό αίματος στο αμερικανικό έδαφος, θα μπορούσαμε να δούμε γιατί η Ρωσία έχει θέσει την «κόκκινη γραμμή» της στο ΝΑΤΟ και την Ουκρανία. Σε καμία περίπτωση οι ΗΠΑ δεν θα επέτρεπαν ξένες δυνάμεις στο δυτικό ημισφαίριο. Τα γεγονότα που οδήγησαν σε σημείο σχεδόν εξαφάνισης το 1962 το αποδεικνύουν.

Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επίθεση του Πούτιν στην Ουκρανία είναι παράνομη, αλλά η υποκρισία που πηγάζει από την Ουάσιγκτον είναι τρομακτική.

Ωστόσο, αγνοούμε με κίνδυνο τους φρικιαστικούς παράνομους πολέμους που έγιναν στην Κορέα, το Βιετνάμ, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, όπου οι ΗΠΑ προκάλεσαν το θάνατο πάνω από δέκα εκατομμύρια ανθρώπινων όντων, όλα τα απλά πιόνια στο παιχνίδι της πλανητικής γεωπολιτικής εξουσίας. Το θανατηφόρο παιχνίδι συνεχίζεται: περισσότερα θύματα δεν έρχονται ακόμα;

Παρά την ιογενή ιδεολογική μετάδοση που μολύνει τώρα τη «Δύση» σχετικά με τον κίνδυνο που εγκυμονεί ο δαιμόνιος Πούτιν, η Ρωσία δεν πρόκειται να εισβάλει στη Σκανδιναβία ή στην Ουκρανία ή σε οποιαδήποτε χώρα του ΝΑΤΟ: Ούτε το αντίστροφο αν δεν χάσουμε συλλογικά τη λογική μας. Οι λόγοι είναι πολλοί, αλλά ο πιο σημαντικός είναι ότι αν το κάνουν, αυτοί ή εμείς, θα εξαφανιστούμε σύντομα μετά. Εάν υπάρχει μια κακοπροαίρετη πολεμική σκιά που διαφαίνεται πάνω από την Ευρώπη (και τον κόσμο), προέρχεται από μια ατζέντα που βρισκόταν εδώ και καιρό στην Ουάσιγκτον από τότε που οι ΗΠΑ έγιναν διεθνής και οικονομική δύναμη κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά ειδικά αφότου εμφανίστηκαν υπερβολικά μετά τον δεύτερο γύρο το 1945. Στον πυρήνα του άμεσου υπαρξιακού κινδύνου για το είδος μας βρίσκεται η ΒΟΜΒΑ.

Κανένας από τους δύο παγκόσμιους πολέμους δεν έχει διδάξει τα απαραίτητα μαθήματα για να μας σώσει από τον τρίτο.

Πολλοί από τους βασικούς επιστημονικούς δημιουργούς της Βόμβας συνειδητοποίησαν την τρέλα τους και προειδοποίησαν το είδος μας ότι ήταν η πρωταρχική απειλή για τη μελλοντική μας ύπαρξη και ότι έπρεπε να ληφθούν όλα τα μέτρα για να διασφαλιστεί ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί ποτέ ξανά. Κανένα από τα έθνη που είναι οπλισμένα με χιλιάδες πυρηνικά σήμερα δεν έμαθε το μάθημα. Παρά τις ελπίδες για ομαλές σχέσεις μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991, οι ΗΠΑ έχουν καταργήσει τις περισσότερες από τις συνθήκες που είχαν σχεδιαστεί για να περιορίσουν τους κινδύνους των πυρηνικών όπλων, αυξάνοντας έτσι τις δυνατότητες πυρηνικού πολέμου.

Επιμένω ότι όσο υπάρχουν πυρηνικά όπλα αργά ή γρήγορα θα χρησιμοποιηθούν.

Επιλέξτε: αργή εξαφάνιση μέσω κλιματικής καταστροφής, η μόνη λύση για την οποία είναι  ειλικρινής και έντονη η διεθνής συνεργασία ή η άμεση πυρηνική εξόντωση.

Οι ΗΠΑ και η Ρωσία ήταν κατά κάποιο τρόπο σύμμαχοι κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά είχαν εντελώς αντίθετα οράματα για τα επακόλουθά του.

Για τη Ρωσία, οι εγγυήσεις εθνικής ασφάλειας κατέστησαν υψίστης σημασίας για να διασφαλιστεί ότι οτιδήποτε μοιάζει με τη γερμανική εισβολή δεν θα μπορούσε ποτέ ξανά να συμβεί. Για την Ουάσιγκτον ο στόχος ήταν η κυριαρχία μιας νέας παγκόσμιας γεωπολιτικής και οικονομικής τάξης.

Η ταινία του Χόλιγουντ «Oppenheimer» αγνοεί (μεταξύ πολλών ζωτικής σημασίας ζητήματα, ιδίως την ερήμωση που προκαλούν οι βόμβες Α), την παραίτηση του Joseph Rotblat, ενός εξέχοντος επιστήμονα που συμμετείχε στο Manhattan Project. Μόλις συνειδητοποίησε ότι η Γερμανία δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει τη δική της βόμβα, θεώρησε το όπλο ως ανήθικο. Όπως υποστήριξε σε άρθρο που δημοσιεύτηκε από το Bulletin of the Atomic Scientists (Αύγουστος 1985), πήρε την απόφασή του όταν άκουσε τον στρατηγό Leslie Groves, τον στρατιωτικό διοικητή του σχεδίου βόμβας, να δηλώνει κατηγορηματικά

«ότι το νέο σκεπτικό για τις Η.Π.Α., το πυρηνικό έργο ήταν να υποτάξει τη Σοβιετική Ένωση»

Ο Groves υποστήριξε το ίδιο σε διάφορες περιπτώσεις. Φυσικά, οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες αντιλήφθηκαν τέτοιες δηλώσεις. Αργότερα, καθώς πολλοί επιστήμονες και άλλοι εξέφρασαν σοβαρές αντιρρήσεις για τις μελλοντικές εξελίξεις της Βόμβας, αγνοήθηκαν. Η Ρωσία εν τω μεταξύ γνώριζε για το σχέδιο βομβών των ΗΠΑ και κατάλαβε ότι εάν η βόμβα ήταν επιτυχής θα χρησιμοποιούνταν ως το πρωταρχικό μέτρο της αμερικανικής μεταπολεμικής ισχύος στο προσχέδιό της για να αναδιαμορφώσει τη γεωπολιτική του πλανήτη.

Σχεδόν την ημέρα που η Ιαπωνία παραδόθηκε ο Στάλιν επιτάχυνε το έργο της Σοβιετικής Βόμβας

Στους περισσότερους πολίτες έχει επίσης εμφυτευθεί από την παιδική ηλικία η ψευδής πεποίθηση ότι οι ατομικές ερημώσεις της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι ήταν απολύτως απαραίτητες για τον τερματισμό του πολέμου. Στην πραγματικότητα, η Ουάσιγκτον είχε παραβιάσει τους κώδικες επικοινωνίας της Ιαπωνίας και γνώριζε ότι το Τόκιο επιδίωκε τον τερματισμό του πολέμου του μέσω μυστικών επικοινωνιών με τη Μόσχα. Σε εκείνο το σημείο η Ρωσία δεν συμμετείχε στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας. Αλλά ο Στάλιν επιθυμούσε εκδίκηση για την ήττα της Ρωσίας στον Ρωσο-ιαπωνικό πόλεμο του 1905 και συμφώνησε με τις ΗΠΑ να εισέλθουν στον Ασιατικό πόλεμο μετά την παράδοση της Γερμανίας.

Τώρα η Ουάσιγκτον είχε πρόβλημα. Πριν από τη βόμβα, η διοίκηση Τρούμαν απαιτούσε τη ρωσική συμμετοχή στην εισβολή στην Ιαπωνία. Όπως είχε αρχικά συλληφθεί, μια τέτοια εισβολή αναμενόταν να είναι εξαιρετικά δαπανηρή σε ζωές. Ακόμα κι έτσι μια επιχείρηση πλήρους κλίμακας μάλλον δεν ήταν δυνατή μέχρι τις αρχές του 1946. Μέχρι τον Αύγουστο του 1945 οι Σοβιετικοί κινητοποιήθηκαν και κατέλαβαν γρήγορα τη βόρεια Κίνα και την Κορέα, σηματοδοτώντας περαιτέρω πρόθεση καταλαμβάνοντας μερικά απομεμακρυσμένα ιαπωνικά νησιά.

Θα έπρεπε η Ουάσιγκτον να δεχτεί την αμερικανο-σοβιετική συγκατοχή της Ιαπωνίας; Αυτό θα σήμαινε τα ίδια εναγώνια ζητήματα που προέκυψαν τότε από τη συγκατοχή Γερμανίας και Ευρώπης.

Οι ατομικοί βομβαρδισμοί δεν ήταν «απαραίτητοι» για να νικήσουν την Ιαπωνία, αλλά για να νικήσουν τη Ρωσία και να στείλουν ένα σαφές μήνυμα για την αμερικανική σκληρότητα στους γεωπολιτικούς της στόχους. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1945 μόνο οι ΗΠΑ κυβέρνησαν την Ιαπωνία.

Πόσοι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι ο Κόκκινος Στρατός αποχώρησε πρόθυμα από την Κίνα, το Ιράν και την Αυστρία μετά τον πόλεμο; Τόσο πολύ όσο το ψέμα ότι η ΕΣΣΔ είχε σκοπό την παγκόσμια κατάκτηση. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι αμερικανικές δυνάμεις δεν κατέλαβαν τη Νότια Κορέα με τη βία. Οι Σοβιετικοί είχαν νικήσει τις ιαπωνικές δυνάμεις στην ηπειρωτική Ασία και όχι τις ΗΠΑ και στη συνέχεια επέτρεψαν στα αμερικανικά στρατεύματα να καταλάβουν τον Νότο όταν ο Στάλιν συναίνεσε στη συγκατοχή με τις ΗΠΑ σε συνδυασμό με τη συμφωνία ότι θα διεξαχθούν εκλογές και οι Κορεάτες θα αποφάσιζαν το μέλλον τους. Ωστόσο, η μόνη πραγματική αυτοφυής Κορεατική αντίσταση καθ’ όλη τη διάρκεια της ιαπωνικής κυριαρχίας προήλθε από τους Κορεάτες κομμουνιστές. Οι ΗΠΑ ήξεραν πού θα οδηγούσε αυτό, οπότε διατήρησαν τη διαίρεση της Κορέας, απέτρεψαν τις εκλογές και κυβέρνησαν τον Νότο με τους ίδιους Κορεάτες που είχαν συνεργαστεί με τους Ιάπωνες, ξεκινώντας έτσι τον πλήρους κλίμακας Κορεατικό Πόλεμο του 1950 με τέσσερα εκατομμύρια θανάτους. Επιτεύχθηκε ανακωχή το 1954, την ίδια χρονιά που αναπτύχθηκε η βόμβα υδρογόνου. Είναι τεχνικά ακόμα «ενεργή» και η απόκτηση πυρηνικών από τη Βόρεια Κορέα σήμερα εντείνει και επιταχύνει τον ήδη ακραίο κίνδυνο πυρηνικού πολέμου.

Τώρα, τι σχέση έχουν όλα αυτά με την τρέχουσα κρίση στην Ουκρανία; Πρώτον, κάποιο βασικό υπόβαθρο. Το 1918 έγινε σαφές στην Ουάσιγκτον ότι οι Μπολσεβίκοι δεν θα συνεργάζονταν με τα δυτικά σχέδια για τη μεταπολεμική περίοδο, έτσι οι αμερικανικές και οι συμμαχικές δυνάμεις απεστάλησαν αλλά δεν κατάφεραν να στραγγαλίσουν το νέο κομμουνιστικό βρέφος στην κούνια του. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ουκρανοί Ναζί που συμμάχησαν με τη Γερμανία δολοφόνησαν πολλούς Σοβιετικούς τόσο στην Ουκρανία όσο και στη Ρωσία, καθώς και τουλάχιστον 100.000 Εβραίους. Καθώς οι σχέσεις μεταξύ των Σοβιετικών και των ΗΠΑ επιδεινώθηκαν κατά τη μεταπολεμική περίοδο, η νεοσύστατη Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών στρατολόγησε πολλούς τέτοιους γνήσιους Ουκρανούς φασίστες που ήταν αντίθετοι στην κομμουνιστική εξουσία και το 1948-49 εισήγαγε ένοπλους αντάρτες στην Ουκρανία σε μια παράλογη και αποτυχημένη προσπάθεια να ανατρέψει το σοβιετικό καθεστώς εκεί. Μπορούμε να στοιχηματίσουμε ότι οι Ρώσοι δεν έχουν ξεχάσει ποτέ αυτά τα επεισόδια άμεσης αμερικανικής επέμβασης και τα πολλά άλλα που συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Θα έπρεπε να είχε εκπλαγεί η Ουάσιγκτον που το 1949 ήταν επίσης η χρονιά που η ΕΣΣΔ απέκτησε τη δική της ΒΟΜΒΑ.

Το 1922 ο Λένιν παρέδωσε στην Ουκρανία την περιοχή γνωστή ως Donbas για να διευρύνει το γεωργικό και βιομηχανικό της δυναμικό ως μέρος της νέας Σοβιετικής Ένωσης. Το 1954 ο τότε σοβιετικός ηγέτης Χρουστσόφ παρέδωσε την Κριμαία στην Ουκρανία για να ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ των δύο σοβιετικών δημοκρατιών. Τα γεγονότα επί τόπου είναι ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού αυτών των περιοχών είναι εθνικά Ρώσοι και θεωρούν τους εαυτούς τους ως μέρος της Μεγάλης Ρωσίας.

Η μεταφορά εδάφους στην Ουκρανία εντός της δομής του σοβιετικού συστήματος διασφάλισε τον Σοβιετικό Στόλο με έδρα την Κριμαία. Ωστόσο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, καθώς το σοβιετικό σύστημα κατέρρευσε, η ασφάλεια και η ακεραιότητα της ναυτικής βάσης στη Σεβαστούπολη απειλήθηκε. Η Ουάσιγκτον κινήθηκε για να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα, πιέζοντας τη Μόσχα να επιτρέψει την επανένωση της Γερμανίας. Στη συνέχεια, ο σοβιετικός ηγέτης Γκορμπατσόφ επέτρεψε αυτή την επανένωση σε αυτό που διαφημιζόταν ως το τέλος του Ψυχρού Πολέμου με μια υπόσχεση από τον Υπουργό Εξωτερικών Τζέιμς Μπέικερ…

«…όχι μόνο για τη Σοβιετική Ένωση αλλά και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι σημαντικό να έχουμε εγγυήσεις ότι εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρήσουν την παρουσία τους στη Γερμανία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, ούτε μια ίντσα της σημερινής στρατιωτικής δικαιοδοσίας του ΝΑΤΟ δεν θα εξαπλωθεί σε μια ανατολική κατεύθυνση.”

Η απόλυτη, ξεδιάντροπη και επικίνδυνη προδοσία αυτού του μηνύματος στη Ρωσία ότι το ΝΑΤΟ δεν θα διευρυνόταν είναι κεντρικό στοιχείο της κρίσης για την Ουκρανία σήμερα.

Το 1998 το ΝΑΤΟ αποτελούνταν απο 16 μέλη. Στη συνέχεια, το 1999 έγιναν δεκτές η Τσεχική Δημοκρατία, η Πολωνία και η Ουγγαρία, όλες ουσιαστικά ανατολικά της Γερμανίας. Μέχρι το 2024 ο αριθμός είχε αυξηθεί σε τριάντα δύο.

Στη ρωσική μνήμη η σύλληψη οποιασδήποτε απειλής από τη Δύση είναι γενετικά ριζωμένη στον πληθυσμό της.

Το 1991, καθώς η πολιτική τάξη διαλύθηκε, η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητο κράτος για πρώτη φορά και διατήρησε την Κριμαία ως έδαφός της χωρίς ρωσική αντίρρηση εκείνη την εποχή. Εν τω μεταξύ, τόσο η ρωσική όσο και η ουκρανική οικονομία κατέρρευσαν. Αμερικανοί σύμβουλοι πλημμύρισαν τη Μόσχα και «οδήγησαν» το διεφθαρμένο καθεστώς Γέλτσιν σε μια σχεδόν στιγμιαία μετατροπή του σοβιετικού συστήματος σε ανεξέλεγκτο καπιταλισμό, ο οποίος στη συνέχεια πυροδότησε μια οικονομική κατάρρευση καταστρέφοντας σε μεγάλο βαθμό το βιοτικό επίπεδο των απλών Ρώσων ενώ δημιουργούσε μια νέα ολιγαρχία πλούτου και διαφθοράς. Για ένα διάστημα φαινόταν ότι η οικονομία της Ρωσίας θα αναδιπλωθεί στη «διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες» που χρηματοδοτείται από τη Wall Street, την Παγκόσμια Τράπεζα/ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Στη συνέχεια, σε αντίθεση με τον υποστηριζόμενο από τους Αμερικανούς και διεφθαρμένο Γέλτσιν, ο Πούτιν ξεκίνησε τη δική της εκδοχή του ολιγαρχικού καπιταλισμού της Ρωσίας σε αντίθεση με τα όνειρα της Wall Street.

Τα μέτρα του Πούτιν ουσιαστικά αποκάλυψαν το ξεπούλημα του Γέλτσιν και βελτίωσαν σημαντικά τις οικονομικές συνθήκες (συμβάλλοντας στην υποστήριξη της πλειοψηφίας στη Ρωσία προς τον Πούτιν μέχρι σήμερα).

Σίγουρα, η Ρωσία του Πούτιν είναι ένα δικτατορικό κράτος, αλλά η Ουάσιγκτον έχει στηρίξει πολύ πιο αιματηρά καθεστώτα πάρα πολλές φορές. Το θέμα είναι πάντα εάν οι δικτάτορες συνεργάζονται με την αμερικανική παγκόσμια ατζέντα.

Σχεδόν μόλις ανεξαρτητοποιήθηκε η Ουκρανία έπεσε σε πολιτικές εμφύλιες διαμάχες ενώ το οργανωμένο έγκλημα ήταν ανεξέλεγκτο. Η Ουκρανία κρίθηκε το «πιο διεφθαρμένο κράτος στην Ευρώπη».

Εν τω μεταξύ, οι πράκτορες της Ουάσιγκτον εργάστηκαν για να φέρουν την Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) με ανοιχτές συζητήσεις για την ένταξή της επίσης στο ΝΑΤΟ.

Μεγάλο μέρος του δυτικού πληθυσμού της Ουκρανίας υποστήριξε τέτοια μέτρα, ενώ οι κυρίως Ρωσόφωνοι στην Ανατολή ήταν αντίθετοι. Σε εκείνο το σημείο, ο Πούτιν εξέδωσε την προειδοποίησή του για την «κόκκινη γραμμή» για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ακόμη και ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία, Γουίλιαμ Μπερνς δήλωσε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη την προειδοποίηση της Ρωσίας διαφορετικά θα αντιμετωπίσουν ευρύτερο πόλεμο και την απειλή της πυρηνικής κλιμάκωσης. Τώρα ο Μπερνς διευθύνει τη CIA;

Το 2010 ο φιλορώσος Βίκτορ Γιανουκόβιτς εξελέγη με μικρή διαφορά και στράφηκε ενάντια στο πρόγραμμα δανείων της Αμερικής και της ΕΕ που οι υποστηρικτές του αντιλήφθηκαν ως επιζήμιες για τα οικονομικά της Ουκρανίας και επέλεξαν καλύτερους όρους που πρόσφερε η Ρωσία. Αυτό πυροδότησε μαζικές και εξαιρετικά βίαιες διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα Κίεβο το 2014, οι οποίες υποστηρίχθηκαν ανοιχτά και έντονα και οπλίστηκαν από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και τη CIA που οδήγησαν στη βίαιη ανατροπή του Γιανουκόβιτς. Σε εκείνο το σημείο η υφυπουργός Εξωτερικών Victoria Nuland καταγράφηκε καθώς επέλεγε ανοιχτά τον νέο μεταβατικό πρόεδρο για την Ουκρανία.

Έντονη σύγκρουση ξέσπασε στο Ντονμπάς μεταξύ πραγματικών νεοναζί, που είχαν μακροχρόνια και σοβαρή επιρροή στην Ουκρανία από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και υποστηρικτών του Γιανουκόβιτς που τελικά οδήγησε στο θάνατο 14.000. Η Γερμανία, η Γαλλία, η Ρωσία και η Ουκρανία συναντήθηκαν και επεξεργάστηκαν διαδοχικά τις Συμφωνίες του Μινσκ, φαινομενικά για να αποκρούσουν τον πόλεμο που απαιτούσε περιορισμένη αυτονομία στην περιοχή του Ντονμπάς, όπου το μεγαλύτερο μέρος του κοινού είχε ψηφίσει τον Γιανουκόβιτς. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, επρόκειτο για μέτρα που είχαν σκοπό να «αγοράσουν χρόνο» στην Ουκρανία για να δημιουργήσει στρατιωτική δύναμη.

Μετά από αυτό, η Ρωσία αποφάσισε να προσαρτήσει εκ νέου την Κριμαία, κινητοποίησε τις δυνάμεις της και ξεκίνησε την «ειδική στρατιωτική της επιχείρηση».

Το 2019, ο δημοφιλής τηλεοπτικός κωμικός, Volodymyr Zelensky, τέθηκε ως «υποψήφιος ειρήνης» για την προεδρία της Ουκρανίας, έκανε εκστρατεία για τον τερματισμό της σύγκρουσης στο Ντονμπάς και κέρδισε πάνω από το 70% των ψήφων. Αυτή ήταν μια τεράστια εντολή για να γίνει ειρήνη. Κάποιοι πιστεύουν ότι ο Ζελένσκι μπλόφαρε για να κερδίσει χρόνο για τη στρατιωτική συσσώρευση της Ουκρανίας και άλλοι σημειώνουν τα λόγια του αείμνηστου σοβιετικού-αμερικανού ειδικού, καθηγητή Στίβεν Κοέν…

…υπάρχουν αντίπαλοι αυτής της (ειρήνης) στην Ουκρανία και είναι οπλισμένοι. Μερικοί λένε ότι είναι φασίστες, αλλά σίγουρα είναι υπερεθνικιστές, και είπαν ότι θα απομακρύνουν και θα σκοτώσουν τον Ζελένσκι αν συνεχίσει σε αυτή τη γραμμή των διαπραγματεύσεων με τον Πούτιν…

Ο πόλεμος συνεχίζεται με την απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων ζωών. Εκατομμύρια έχουν καταφύγει σε κοντινά έθνη μεταφέροντας τα άγχος στα όριά τους. Η ζωτική υποδομή της Ουκρανίας έχει καταστραφεί. Όλο και περισσότεροι γνώστες της Ουάσιγκτον συνειδητοποιούν ότι η Ουκρανία δεν μπορεί να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο και είναι σε καλό δρόμο να γίνει ένα «αποτυχημένο κράτος». Πολλοί, συμπεριλαμβανομένων ανώτερων στρατιωτικών σχεδιαστών, θέλουν να στρέψουν την αμερικανική προσοχή στην «απειλή» που θέτει η «αντίπαλη» Κίνα για την ανεξαρτησία της Ταϊβάν και να συνεχίσουν τις εξαιρετικά επικίνδυνες προκλήσεις στα στενά της Ταϊβάν. Εν τω μεταξύ, το ηφαίστειο της Μέσης Ανατολής πλησιάζει σε έκρηξη. Η επιτακτική διεθνής συνεργασία που απαιτείται για την αντιμετώπιση των διαφαινόμενων υπαρξιακών κρίσεων στον ορίζοντα είναι άψυχη.

*Ο Paul Atwood είναι ο συγγραφέας του War and Empire: the American Way of Life.

**Ο τίτλος είναι των Ανιχνεύσεων. Ο τίτλος του αγγλικού κειμένου είναι Can We Awaken Enough To Avoid Extinction? Μπορούμε να αφυπνιστούμε αρκετά για να αποφύγουμε την εξαφάνιση;

counterpunch.org

Μια μεγάλη ήττα για τη υψηλή τεχνολογία

0

JOSEPH E. STIGLITZ

18 Μαρτίου 2024

Οι εταιρείες τεχνολογίας γνωρίζουν ότι εάν υπάρξει μια ανοιχτή, δημοκρατική συζήτηση σχετικά με την ασφάλεια των δεδομένων, οι ανησυχίες των καταναλωτών σχετικά με τις ψηφιακές διασφαλίσεις θα κερδίσουν. Και ενώ οι λομπίστες του κλάδου προσπάθησαν να διασφαλίσουν ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει τέτοια συζήτηση, μία από τις πιο κυνικές κινήσεις τους έχει πλέον αποκαλυφθεί και ματαιωθεί.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Πέρυσι, η κυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν εξόργισε τους λομπίστες που εκπροσωπούν εταιρείες Big Tech και άλλες που επωφελούνται από τα προσωπικά μας δεδομένα, καταγγέλλοντας μια πρόταση που θα είχε καταστρέψει το απόρρητο των εγχώριων δεδομένων, τα διαδικτυακά πολιτικά δικαιώματα και ελευθερίες και τις διασφαλίσεις ανταγωνισμού. Τώρα, το νέο εκτελεστικό διάταγμα του Μπάιντεν για την ασφάλεια των δεδομένων των Αμερικανών αποκαλύπτει ότι οι λομπίστες είχαν καλό λόγο να ανησυχούν.

Μετά από δεκαετίες μεσιτών δεδομένων (σσ: data brokers, επιχειρήσεων που συγκεντρώνουν πληροφορίες από διάφορες πηγές, τις επεξεργάζονται για να τις εμπλουτίσουν, να τις αναλύσουν) και τεχνολογικών πλατφορμών που εκμεταλλεύονται τα προσωπικά δεδομένα των Αμερικανών χωρίς καμία επίβλεψη ή περιορισμό, η κυβέρνηση Μπάιντεν ανακοίνωσε ότι θα απαγορεύσει τη μεταφορά ορισμένων ειδών δεδομένων στην Κίνα και σε άλλες χώρες που προκαλούν ανησυχία. Είναι ένα μικρό, αλλά σημαντικό, βήμα προς την προστασία των ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών των Αμερικανών, επιπλέον των δεδομένων που σχετίζονται με την κυβέρνηση.

Επιπλέον, το διάταγμα είναι πιθανότατα προάγγελος για πρόσθετες πολιτικές απαντήσεις. Οι Αμερικανοί ανησυχούν δικαίως για το τι συμβαίνει στο διαδίκτυο και οι ανησυχίες τους εκτείνονται πολύ πέρα από τις παραβιάσεις της ιδιωτικής ζωής σε μια σειρά από άλλες ψηφιακές βλάβες, όπως η παραπληροφόρηση, το άγχος των εφήβων που προκαλείται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η φυλετική υποκίνηση.

Οι εταιρείες που βγάζουν χρήματα από τα δεδομένα μας (συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών ιατρικών, οικονομικών και γεωγραφικών πληροφοριών) έχουν περάσει χρόνια προσπαθώντας να εξισώσουν τις «ελεύθερες ροές δεδομένων» με την ελευθερία του λόγου.

Θα προσπαθήσουν να καταδείξουν οποιαδήποτε προστασία δημοσίου συμφέροντος της κυβέρνησης Μπάιντεν ως μια προσπάθεια να κλείσει η πρόσβαση σε ειδησεογραφικούς ιστότοπους, να ακρωτηριάσουν το Διαδίκτυο και να ενδυναμώσουν τον αυταρχισμό. Αυτό είναι ανοησία.

Οι εταιρείες τεχνολογίας γνωρίζουν ότι εάν υπάρξει μια ανοιχτή, δημοκρατική συζήτηση, οι ανησυχίες των καταναλωτών σχετικά με τις ψηφιακές διασφαλίσεις θα υπερνικήσουν εύκολα τις ανησυχίες για τα περιθώρια κέρδους τους. Έτσι, οι λομπίστες του κλάδου ήταν απασχολημένοι προσπαθώντας να βραχυκυκλώσουν τη δημοκρατική διαδικασία.

Μία από τις μεθόδους τους είναι να πιέζουν για ασαφείς εμπορικές διατάξεις που στοχεύουν στον περιορισμό του τι μπορούν να κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες για την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Μπορεί να φαίνεται προφανές ότι ένας πρόεδρος των ΗΠΑ θα πρέπει να προστατεύει το απόρρητο και την εθνική ασφάλεια των Αμερικανών, τα οποία θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο ανάλογα με το πώς και πού γλινεται η επεξεργασία τους και αποθηκεύονται οι τεράστιες ποσότητες δεδομένων που παράγουμε όλοι. Ωστόσο, παραδόξως, η κυβέρνηση του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προσπάθησε να απαγορεύσει στις ΗΠΑ να θέτουν οποιουσδήποτε περιορισμούς στη «διασυνοριακή μεταφορά πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών πληροφοριών» σε οποιαδήποτε χώρα, εάν αυτές οι μεταφορές σχετίζονται με τις δραστηριότητες οποιουδήποτε επενδυτή ή παρόχου υπηρεσιών που λειτουργεί στις ΗΠΑ ή σε άλλες χώρες που υπογράφουν τη συμφωνία.

Η πρόταση της κυβέρνησης Τραμπ να συμπεριληφθεί αυτός ο κανόνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου προέβλεπε μια εξαίρεση, η οποία φαινομενικά θα επέτρεπε κάποια ρύθμιση «απαραίτητη για την επίτευξη ενός νόμιμου στόχου δημόσιας πολιτικής», αλλά σχεδιάστηκε να μην λειτουργεί στην πράξη. Ενώ οι λομπίστες της Big Tech αναφέρουν την εξαίρεση για να αντικρούσουν την κριτική για την ευρύτερη πρόταση, η γλώσσα της διάταξης προέρχεται κατευθείαν από μια «Γενική εξαίρεση» του ΠΟΕ που απέτυχε σε 46 από τις 48 απόπειρες χρήσεις.

Η απαγόρευση της ρύθμισης διασυνοριακών δεδομένων ήταν μόνο μία από τις τέσσερις προτάσεις που οι λομπίστες της Big Tech έπεισαν τους αξιωματούχους του Τραμπ να εισάγει στην αναθεωρημένη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου της Βόρειας Αμερικής και να προτείνουν σε συνομιλίες σχετικά με τον ΠΟΕ. Γραπτές σε απόκρυφη ορολογία και θαμμένες ανάμεσα σε εκατοντάδες σελίδες της γλώσσας του εμπορικού συμφώνου, αυτές οι διατάξεις χαρακτηρίστηκαν παραπλανητικά ως κανόνες «ψηφιακού εμπορίου».

Απαγορεύοντας στις κυβερνήσεις να υιοθετήσουν ορισμένες πολιτικές, οι γραπτοί όροι της πρότασης απείλησαν τις δικομματικές προσπάθειες στο Κογκρέσο των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση των καταχρήσεων καταναλωτών, εργαζομένων και μικρότερων επιχειρήσεων από την Big Tech. Επίσης, υπονομεύουν τους ρυθμιστικούς οργανισμούς των ΗΠΑ που είναι υπεύθυνοι για την προστασία του απορρήτου και των πολιτικών μας δικαιωμάτων, καθώς και για την επιβολή της αντιμονοπωλιακής πολιτικής. Στην πραγματικότητα, αν είχαν τεθεί σε ισχύ οι κανόνες της εποχής Τραμπ που απαγόρευαν τους κυβερνητικούς περιορισμούς στις ροές δεδομένων στον ΠΟΕ, θα είχαν απαγορεύσει τη νέα πολιτική ασφάλειας δεδομένων της ίδιας της κυβέρνησης Μπάιντεν.

Λίγοι συνειδητοποίησαν ότι υπήρχε καν η πρόταση της εποχής Τραμπ – εκτός, φυσικά, από τους λομπίστες που διαχειρίζονταν αθόρυβα τις εμπορικές συνομιλίες. Ενώ κανένα προηγούμενο εμπορικό σύμφωνο των ΗΠΑ δεν περιελάμβανε διατάξεις που να προλαμβάνουν την εκτελεστική εξουσία και την εξουσία του Κογκρέσου σχετικά με τη ρύθμιση δεδομένων, οι ψηφιακές πλατφόρμες ξαφνικά θα είχαν λάβει ειδικά δικαιώματα μυστικότητας. Τα είδη αλγοριθμικών αξιολογήσεων και προεπιλογών τεχνητής νοημοσύνης που το Κογκρέσο και οι εκτελεστικοί φορείς θεωρούν κρίσιμα για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος θα είχαν απαγορευτεί.

Μετά την ήττα του Τραμπ στις εκλογές του 2020, οι λομπίστες του κλάδου εξακολουθούσαν να ελπίζουν να κάνουν αυτούς τους ανώμαλους κανόνες νέο κανόνα. Το σχέδιό τους ήταν να προστεθούν οι ίδιες διατάξεις σε μια συμφωνία της κυβέρνησης Μπάιντεν που ονομάζεται Οικονομικό Πλαίσιο Ινδο-Ειρηνικού. Αλλά αντί να πάνε με τους λομπίστες, οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπάιντεν συνεργάστηκαν με το Κογκρέσο για να καθορίσουν ότι οι προτάσεις της εποχής Τραμπ δεν ήταν συμβατές με τους στόχους του Κογκρέσου και της διοίκησης για το ψηφιακό απόρρητο, τον ανταγωνισμό και τη ρύθμιση.

Τώρα, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τα λόμπι της τεχνολογίας ήταν τόσο εξοργισμένα από την απόφαση της κυβέρνησης Μπάιντεν να αποσύρει την υποστήριξη για την πρόταση της εποχής Τραμπ. Αναγνώρισαν ότι παραμερίζοντας τις ευνοημένες χειροπέδες του «ψηφιακού εμπορίου» της Big Tech, η κυβέρνηση Μπάιντεν επαναβεβαίωσε την εξουσία της να ρυθμίζει τις μεγάλες πλατφόρμες και τους διαμεσολαβητές δεδομένων που οι Αμερικανοί σε όλο το πολιτικό φάσμα πιστεύουν ότι έχουν υπερβολική ισχύ. Οι εμπορικές συμφωνίες έχουν πάρει κακό όνομα ακριβώς λόγω αυτού του είδους της συμπεριφοράς των εταιρικών ομάδων συμφερόντων.

Οι ΗΠΑ χρειάζονται μια σθεναρή συζήτηση σχετικά με τον καλύτερο τρόπο ρύθμισης της Big Tech και σχετικά με τον τρόπο διατήρησης του ανταγωνισμού, αποτρέποντας ταυτόχρονα τις ψηφιακές βλάβες που υποκινούν την πολιτική πόλωση και υπονομεύουν τη δημοκρατία. Προφανώς, η συζήτηση δεν πρέπει να συνδέεται με περιορισμούς που επιβάλλονται κρυφά από τη Big Tech μέσω εμπορικών συμφωνιών. Η Εμπορική Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ Κάθριν Τάι έχει ακριβώς δίκιο όταν λέει ότι θα ήταν «αθέμιτη πολιτική» να κλειδωθούν οι εμπορικοί κανόνες που περιορίζουν τη δράση σε αυτά τα θέματα προτού η κυβέρνηση των ΗΠΑ καθορίσει τη δική της εσωτερική προσέγγιση.

Όποια και αν είναι η θέση κάποιου για τη ρύθμιση της Big Tech – είτε πιστεύει ότι οι αντιανταγωνιστικές πρακτικές και οι κοινωνικές βλάβες πρέπει να περιοριστούν είτε όχι – όποιος πιστεύει στη δημοκρατία θα πρέπει να επικροτεί την κυβέρνηση Μπάιντεν για την άρνησή της να βάλει το κάρο μπροστά από το άλογο. Οι ΗΠΑ, όπως και άλλες χώρες, θα πρέπει να αποφασίσουν την ψηφιακή τους πολιτική με δημοκρατικό τρόπο. Εάν συμβεί αυτό, υποπτεύομαι ότι το αποτέλεσμα θα απέχει πολύ από αυτό για το οποίο πίεζαν η Big Tech και οι λομπίστες της.

JOSEPH E. STIGLITZ
Ο Joseph E. Stiglitz, νομπελίστας στα οικονομικά και καθηγητής πανεπιστημίου στο Πανεπιστήμιο Columbia, είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας (1997-2000), πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Συμβούλων του Προέδρου των ΗΠΑ και συμπρόεδρος του Ανώτατου Επίπεδη Επιτροπή για τις τιμές άνθρακα. Είναι Συμπρόεδρος της Ανεξάρτητης Επιτροπής για τη Μεταρρύθμιση της Διεθνούς Εταιρικής Φορολογίας και ήταν ο κύριος συγγραφέας της αξιολόγησης του κλίματος της IPCC το 1995.

project-syndicate.org

Κ. Κυριακόπουλος: κρίσιμα ερωτήματα και περίεργα συμβάντα που θα πρέπει να απαντηθούν από την στρατευμένη αρθρογραφία

1

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Λέγονται και γράφονται πολλά. Άλλωστε κατά κανόνα σε συνθήκες ισχυρής πόλωσης, ένα από τα στοιχεία που συνήθως ευδοκιμούν είναι μεταξύ άλλων ΚΑΙ η στρατευμένη αρθρογραφία που υπηρετεί μάλλον τον φανατισμό, παρά την αλήθεια. Για να έχουν όμως οι ισχυρισμοί που επιστρατεύονται και μια στοιχειώδη σοβαρότητα, καλό θα είναι να φροντίζουμε ούτως ώστε να διατηρούν μια αρμονική σχέση με τα πραγματικά περιστατικά και να αντιστοιχίζονται λογικά με την αλληλουχία των γεγονότων μέσα στον χρόνο…

Σε ότι μας αφορά, αυτό που πρωτίστως μας ενδιαφέρει, είναι να κρατήσουμε όρθια την λογική και να παραμείνουμε προσηλωμένοι στην βασιμότητα της πολιτικής αξιολόγησης των δεδομένων. Φυσικά, μας ενδιαφέρει επίσης να προσεγγίζουμε κατά το δυνατόν την αλήθεια απροκατάληπτα και χωρίς να περιφρονούμε την κριτική ικανότητα αλλά και την νοημοσύνη των ανθρώπων και φυσικά των αναγνωστών.

Αυτός είναι και ο λόγος που στην διαδρομή των 2+ ετών που μεσολάβησαν από την Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μέχρι και σήμερα, η προσέγγισή μας δεν χαρακτηρίστηκε από εμμονική μονομέρεια, αλλά παρουσίασε διακυμάνσεις και προσαρμογές, που έπαιρναν ή που προσπαθούσαν πάντα να παίρνουν υπ’ όψιν τους ΚΑΙ τις σκοπιμότητες… ΚΑΙ τις ενεργές ιστορικές προκλήσεις… ΚΑΙ την γεωπολιτική ταυτότητα της εποχής, αλλά ΚΑΙ τις διαφαινόμενες (αιτιολογημένες και μη) γεωστρατηγικές προτεραιότητες των δρώντων, των ισχυρών, των άμεσα αλλά και των έμμεσα εμπλεκομένων. Όσοι τουλάχιστον παρακολουθούν την αρθρογραφία μας, θα διακρίνουν εύκολα αυτήν την αιτιολογημένη προσαρμογή, που συναρτάται πάντα με τα πραγματικά δεδομένα και όχι με εικασίες αυθαίρετες.

Πάμε τώρα και στα σχετιζόμενα με την φρίκη της Ισλαμιστικής τρομοκρατικής επίθεσης στην Μόσχα, που άφησε πίσω της εκατόμβη νεκρών και τραυματιών, περίεργες ως προς την διαδικασία τους συλλήψεις, περίεργες ερμηνείες, περίεργες συμπεριφορές των αρχών και μια διάχυτη νοσηρότητα με την οποία φαίνεται ότι ερωτοτροπούν πολλοί, χωρίς όμως να αποδεικνύουν ότι έχουν την απαραίτητη επίγνωση του εύρους των συνεπειών και των παρεπόμενων εξελίξεων που θα μπορούσε ενδεχομένως να προκαλέσει.

Στις σκέψεις που θα ακολουθήσουν, η πρόθεσή μας ΔΕΝ είναι να βγάλουμε λάδι τους Αμερικανονατοϊκούς. Ήταν και παραμένουν φονιάδες. Το παρελθόν και η εγκληματική δράση τους παραμένουν απαράγραπτα και με ισχυρό αποτύπωμα συνεπειών σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και φυσικά ο τυχοδιωκτισμός στον οποίο ενέδωσαν κατά την διαχείριση των μεταψυχροπολεμικών υποθέσεων στην Ευρώπη, υπήρξε η κυρίαρχη (αν και όχι μοναδική) αιτία και το ανυπέρβλητο άλλοθι, για την έκρηξη του Ουκρανικού και την όλη καταστροφική διαχείριση που ακολούθησε και συνεχίζει να ανατροφοδοτείται.

Η πρόθεσή μας επίσης ΔΕΝ είναι να αγνοήσουμε τους τυχοδιωκτισμούς στους οποίους αποδεδειγμένα πλέον είναι επιρρεπείς οι νεοναζί που νέμονται την πολιτική εξουσία στο Κίεβο, χωρίς ωστόσο να μπορούμε και να παραβλέψουμε ότι ο Ουκρανικός λαός, μακριά και έξω από καθεστωτικές λοβιτούρες, αυτό που κάνει στην συντριπτική του πλειοψηφία, είναι να υπερασπίζεται λυσσαλέα την πατρίδα του που έχει δεχτεί εισβολή. Συμφωνούμε ή δεν συμφωνούμε αυτό κάνει.

Αυτό που θέλουμε επίσης να τονίσουμε, είναι ότι το αντίδοτο σε όλα όσα μπορούμε να καταγράψουμε ότι αφορούν τόσο στους Αμερικανονατοϊκούς επιτελείς όσο και στους νεοναζί της κυβέρνησης του Κιέβου, δεν είναι η άκριτη στήριξη και η απερίσκεπτη στοίχιση πίσω από τις αυθαιρεσίες και τους τυχοδιωκτισμούς του Κρεμλίνου.

Στην νέα ισορροπία ισχύος, αυτό που θα θέλαμε να καταγράφεται ως παράμετρος της νέας Αρχιτεκτονικής, είναι μια Ρωσία ισχυρή, μετρημένη, αποφασιστική αλλά και με περίσκεψη, με συναίσθηση του ρόλου αλλά και της ευθύνης της απέναντι στον εαυτό της και στον πλανήτη. Μια Ρωσία που δεν θα εξευτελίζεται ενδίδοντας σε επιπόλαιους και απερίσκεπτους τυχοδιωκτισμούς που απομειώνουν το γεωπολιτικό της Κεφάλαιο και την μεταφέρουν αυτόματα στην πίστα των περιφερειακών ουραγών.

Έχοντας ξεκαθαρίσει λοιπόν όλα τα παραπάνω, καλό θα είναι να προσπαθήσουμε να βάλουμε μια σειρά στις σκέψεις μας, στην λογική και στα πραγματικά δεδομένα που σχετίζονται με το μακελειό των Ισλαμιστών στα περίχωρα της Μόσχας.

  • Πρώτον: Όταν σπεύδουμε να δηλώσουμε αβίαστα και επιπόλαια, ότι οι Τατζίκοι Ισλαμιστές μακελάρηδες στρατολογήθηκαν από Ουκρανούς και Δυτικές δυνάμεις για να προκαλέσουν το μακελειό στην Μόσχα, καλό θα είναι αυτός ο ισχυρισμός να μην διατυπώνεται απερίσκεπτα αβασάνιστα και χωρίς επίγνωση του ανυπόστατου, αυθαίρετου και πάντως μη επιβεβαιωμένου χαρακτήρα του.

Όχι γιατί οι Δυτικοί και οι Ουκρανοί δεν είναι ικανοί να καταφύγουν σε τέτοιες μεθόδους. Είναι και παραείναι. Οι πάντες είναι ικανοί για κάτι τέτοιο. ΚΑΙ οι Δυτικοί… ΚΑΙ οι Ουκρανοί… ΚΑΙ οι Ρώσοι… Οι πάντες… Άλλωστε η συγκεκριμένη τακτική, είναι ενσωματωμένη στην κουλτούρα διαχείρισης των πολέμων, των τοπικών και των περιφερειακών συγκρούσεων.

Αυτό που λέμε είναι… Ότι ουδείς εξ αυτών είναι τόσο ηλίθιος για να καταθέτει τα χρήματα της αμοιβής σε τραπεζικό λογαριασμό και σε προπληρωμένη κάρτα… Λέμε επίσης ότι και ο ISIS δεν αποτελείται από ηλίθιους που θα δεχόταν να πληρωθεί για τις υπηρεσίες του σε δόσεις και μάλιστα σε «σκληρό συνάλλαγμα» αποτυπωμένο σε Ρούβλια… Λέμε επίσης ότι οι κραυγές που ακούσαμε στο βίντεο που έδωσε στην δημοσιότητα ο ISIS, παραπέμπουν σε φανατικούς Ισλαμιστές ορκισμένους τζιχαντιστές και όχι σε κακοπληρωμένα φτωχαδάκια… Λέμε ακόμη ότι δεν είναι δυνατόν οι αρχές μιας χώρας που αποδεικνύονται ανίκανες να προλάβουν και να αποτρέψουν και πάντως να περιορίσουν την έκταση του μακελειού, κατάφεραν να έχουν γνώση πριν ακόμη φτάσουν οι δυνάμεις τους στον χώρο του μακελειού, να έχουν ερευνήσει, να έχουν διαπιστώσει, να έχουν πιστοποιήσει την εμπλοκή Δυτικών και Ουκρανών και μάλιστα να σπεύδουν να το ανακοινώσουν και δημοσίως…. Λέμε επίσης ότι ο ISIS βγήκε με ανακοίνωση του να αναλάβει την ευθύνη… Βγήκε και έδωσε στην δημοσιότητα βίντεο από την εξέλιξη της επιχείρησης και φωτογραφίες από τους επιστρέψαντες της ομάδας, αλλά ΔΕΝ βγήκε με νέα ανακοίνωση να πει ότι δεν ευθύνεται αυτός για το μακελειό και ότι Δυτικές δυνάμεις και Ουκρανοί παραποιούν τα δεδομένα και χρησιμοποιούν καταχρηστικά το όνομά του… Λέμε εν τέλει και με δυο λόγια, ότι αυτά δεν γίνονται ούτε σε φτηνές τηλεοπτικές παραγωγές.

  • Δεύτερον: Όταν ισχυριζόμαστε ότι αυτή η ισλαμική φρίκη, ήταν προβοκάτσια των Δυτικών, καλό θα είναι να φροντίζουμε ΚΑΙ αυτός ο ισχυρισμός να μην διατυπώνεται βιαστικά και απερίσκεπτα. Κυρίως καλό θα είναι να μην διατυπώνεται αναπόδεικτα…

Όχι γιατί οι Δυτικοί δεν είναι ικανοί για κάτι τέτοιο. Είναι και παραείναι ΚΑΙ γι’ αυτό. Οι πάντες είναι. Και οι Ρώσοι είναι… Δεν πέρασε δα και πολύς καιρός για να ξεχάσουμε το άδοξο τέλος του Πριγκόζιν.

Αυτό που θέλουμε να θυμίσουμε (όχι για να βγάλουμε λάδι του δυτικούς μακελάρηδες) αλλά για να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή τους σειρά, είναι… Ότι δεν είναι οι Δυτικοί αλλά ο Μεντβέντεφ που κοιμάται και ξυπνάει με την πυρηνική απειλή στο στόμα του, από τότε που άρχισε η Ρωσία να χάνει το κύρος της καθηλωμένη στους λασπότοπους της Ουκρανίας… Ότι η επίκληση αυτής της απειλής, ισοδυναμούσε και συνεχίζει να ισοδυναμεί με παράκληση του στυλ: «Αφήστε μας να κερδίσουμε γιατί θα σας δείξουμε εμείς τι έχουμε στο συρτάρι»… Ότι μπορεί να έχει ξεκινήσει ο Μακρόν και ορισμένοι άλλοι εδώ και ένα μήνα να φωνασκεί για πιθανή κλιμάκωση, αλλά την κλιμάκωση της πυρηνικής απειλής εδώ και πολλούς μήνες, ΔΕΝ την έβαλε στο τραπέζι ο Μακρόν αλλά ο απίθανος Μεντβέντεφ…

  • Τρίτον: Όταν ισχυριζόμαστε ότι η φοβερή και τρομερή νίκη του Πούτιν με 87%, καλό θα είναι να έχουμε τουλάχιστον μια στοιχειώδη αίσθηση του χρόνου και των δεδομένων…

Όχι γιατί τέτοια παιγνίδια δεν γίνονται γενικώς στο πλαίσιο της αέναης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης. Γίνονται και παραγίνονται. Από τους πάντες γίνονται…

Αλλά βρε αδερφέ… Θέλει πολύ μυαλό για να κατανοήσουμε ότι τα σοβιετικά 87% δεν είναι ποσοστά νίκης αλλά κραυγαλέα σημάδια καθεστωτικής ανασφάλειας;;;… Δεν νομίζετε ότι υπερεκτιμούμε πέραν του δέοντος του Δυτικούς χαρτογιακάδες εάν θεωρούμε ότι μέσα σε μια εβδομάδα που μεσολάβησε από τις εκλογές – «θρίαμβο» και το μακελειό, αυτοί πρόλαβαν να συνεννοηθούν, να οργανώσουν, να προετοιμάσουν και εν τέλει να εκτελέσουν αυτήν την επιχείρηση, βάζοντας το σκληρό συνάλλαγμα στην τράπεζα;;;…  Και εν τέλει δεν νομίζετε ότι ανάμεσά μας υπάρχουν και άνθρωποι που θυμούνται ότι ο Πούτιν ήταν αυτός που αμέσως μετά τις εκλογές – «θρίαμβο» έσπευσε να καταργήσει την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση και να αρχίσει πλέον να μιλά ευθέως για πόλεμο;;;… Νισάφι πιά…

Επίλογος…

Προφανώς δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς θα πει ο ιστορικός του μέλλοντος για τις “τηλεοπτικές παραγωγές” της Ρωσικής αντιτρομοκρατίας, αλλά για δείτε πριν κλείσουμε αυτό το άρθρο ένα ακόμη περίεργο συμβάν…

Την ώρα – και για όση ώρα – οι Ισλαμιστές τρομοκράτες δολοφονούσαν μαζικά ανυποψίαστους πολίτες, οι ρωσικές ειδικές δυνάμεις ασφαλείας ήσαν απούσες από τον χώρο του μακελειού. Οι πληροφορίες μάλιστα λένε, ότι έφτασαν στον τόπο της μαζικής δολοφονίας, με καθυστέρηση που ξεπέρασε την μιάμιση ώρα… Απούσες ήσαν και όταν έπρεπε να αξιοποιήσουν τις πληροφορίες που είχαν στην διάθεσή τους και να αποτρέψουν το μακελειό ή πάντως να περιορίσουν την έκταση της φρίκης…

Όταν όμως άρχισαν να “συλλαμβάνουν” τους τρομοκράτες με τις καταγέλαστες ομολογίες, οι τηλεοπτικές κάμερες ήσαν πανταχού παρούσες και αποθανάτιζαν με κάθε λεπτομέρεια το σκηνικό… Κανονικότητα και αυτό;;;

Πάμε τώρα και σε κάτι ακόμη…

Εμείς προφανώς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν οι συλληφθέντες ήταν σκληροί τρομοκράτες πληρωμένοι με δόσεις σε «σκληρό» συνάλλαγμα. Οι Ρώσοι υποτίθεται το γνωρίζουν, αφού σπεύδουν να κάνουν δηλώσεις καταδεικνύοντας και απειλώντας.

Αν λοιπόν οι συλληφθέντες είναι οι μακελάρηδες των αθώων ανθρώπων και δεν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα θέατρο που επιστρατεύεται για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα, γιατί δεν προέβη η δημοκρατική αυτή χώρα σε συνοπτική δίκη και σε άμεση εκτέλεση των φονιάδων;;;

Τι θέση έχουν οι βασανισμοί με ηλεκτροσόκ στην κουλτούρα ασφαλείας μιας χώρας που υποτίθεται ότι πολεμά για να αποναζιστικοποιήσει την Ουκρανία;;; Πόσο αντιναζιστική θεωρείται η μέθοδος που λέει κόβω το αυτί του συλληφθέντα και του το δίνω να το φάει;;; Από που προκύπτει ότι ο ναζισμός πολεμάται αποτελεσματικά με την υιοθέτηση καραμπινάτων ναζιστικών μεθόδων;;; Και εν τέλει ποιους έχουν αποδέκτες αυτές οι ενέργειες;;; Τους Ουκρανούς ναζί ή το θυμικό των Ρώσων πολιτών που βλέπουν να καταρρέει το αίσθημα της ασφάλειας μέσα σε ένα περιβάλλον επιδεινούμενης πολεμικής κακουχίας;;;

Κρίσιμα ερωτήματα που όμως θα πρέπει να απαντηθούν… Πρωτίστως θα πρέπει να απαντηθούν από όλους όσους σπεύδουν εύκολα και αβασάνιστα να υιοθετήσουν αφηγήματα που συντηρούν το πρόβλημα και ΔΕΝ προτρέπουν σε λύσεις.

Σε ότι μας αφορά, προτείναμε και λύση… Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να βρει καταγεγραμμένες τις σκέψεις μας ΕΔΩ…