Ειρωνική απάντηση στις παρεμβάσεις της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας
Νέο πανδαιμόνιο προκάλεσε στη βουλή η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου με συνεχείς διακοπές και σχόλια στη διάρκεια των ομιλητών.
Η κατάσταση κορυφώθηκε στη διάρκεια της ομιλίας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας αφού προσπάθησε να επαναφέρει στην κοινοβουλευτική τάξη την κυρία Κωνσταντοπούλου, έφτασε να σχολιάσει σκωπτικά την ώρα που εκείνη φώναζε, ότι δεν την άκουγε, ζητώντας μάλιστα να της φέρουν μία ντουντούκα.
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έκανε σχόλια όπως «πάμε κι όπου βγει» σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της ομιλίας του κ.Μητσοτάκη.
Όπως είναι γνωστό, ο πόλεμος στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και η περαιτέρω ενίσχυση του Αζερμπαϊτζάν, που εξασφάλισε τον πλήρη έλεγχο της περιοχής, είχε αξιοσημείωτο αντίκτυπο τοπικά όσο και εκτός του Νοτίου Καυκάσου, που έγινε μία από τα εστίες μιας σοβαρής γεωπολιτικής σύγκρουσης μεταξύ της Δύσης και Ρωσίας, γράφει σε άρθρο στη ρωσική ο Ελίας Σαφίεφ.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο η «συλλογική Δύση» που αγωνίζεται να ενισχύσει τη θέση της σε αυτή την περιοχή, αλλά και η μακρινή Ινδία, η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, που πριν από τέσσερα χρόνια σχεδόν δεν ενδιαφερόταν για τον Νότιο Καύκασο.
Σήμερα, η Ινδία, ανήσυχη για την περαιτέρω ενίσχυση της συμμαχίας μεταξύ Αζερμπαϊτζάν, Πακιστάν και Τουρκίας, που σχηματίστηκε κατά τον τελευταίο πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, τη θεώρησε απειλή για τα συμφέροντά της και διεύρυνε γρήγορα τις διμερείς σχέσεις με την Αρμενία.
Η Αρμενία φέρνει την Ινδία
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ερεβάν, προσπαθεί να φέρει σε πέρας την εξάρτησή του από τη Μόσχα, αποδυναμώνοντας έναν από τους μοχλούς της επιρροής του, η Ρωσία δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να είναι ικανοποιημένη απο την παρουσία του Νέου Δελχί στον Νότιο Καύκασο.
Είναι πλέον γνωστό ότι το Νέο Δελχί όχι μόνο έχει γίνει ο κύριος προμηθευτής όπλων στην Αρμενία, αλλά συζητά επίσης σχέδια με το Ερεβάν για περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας σε άλλους τομείς.
Ωστόσο, για να αποκτήσει έδαφος στον Νότιο Καύκασο, η Ινδία δεν αρκείται μόνο στις διμερείς σχέσεις με την Αρμενία, εξετάζει επίσης τις μορφές πολυμερών εταιρικών σχέσεων.
Για παράδειγμα, σήμερα Ινδοί ειδικοί συζητούν όλο και περισσότερο τις προοπτικές μιας τριμερούς συμμαχίας Ινδίας-Ιράν-Αρμενίας.
Και η Ελλάδα μπαίνει στο παιχνίδι
Χαρακτηριστικό από αυτή την άποψη είναι το γεγονός ότι η εμβάθυνση της στρατιωτικοπολιτικής συμμαχίας του Αζερμπαϊτζάν με το Πακιστάν και την Τουρκία, καθώς και η ενίσχυση του ρόλου της κυβέρνησης της Άγκυρας στον Νότιο Καύκασο, προκαλούν γνήσια ανησυχία όχι μόνο στην Ινδία, αλλά και στην Ελλάδα , η οποία έχει επίσης αρχίσει να αναπτύσσει τα τελευταία χρόνια σχέσεις με την Αρμενία.
Παρεμπιπτόντως, πριν από αρκετές εβδομάδες υπογράφηκαν ορισμένα έγγραφα σχετικά με τη στρατιωτική-τεχνική συνεργασία μεταξύ Αθήνας και Ερεβάν.
Και η Ελλάδα έδωσε την παρουσία της στον Καύκασο. Νέα στρατιωτική συνθήκη υπέγραψαν οι επικεφαλής των αμυντικών υπηρεσιών της Αρμενίας και της Ελλάδας
Η περιφερειακή συμμαχία Ινδίας-Αρμενίας-Ελλάδας
Το γεγονός ότι η Ελλάδα και η Ινδία ανησυχούν εξίσου για τον αυξανόμενο ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή δημιουργεί συγκεκριμένες προοπτικές για τη συγκρότηση μιας άλλης περιφερειακής συμμαχίας – Ινδίας-Αρμενίας-Ελλάδας.
Ο Ινδός πολιτικός επιστήμονας Mahesh Ranjan Debata πιστεύει ότι στην περιοχή αυτός ο άξονας μπορεί να παίξει το ρόλο μιας «εξισορροπητικής δύναμης» έναντι του άξονα Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας-Πακιστάν.
Κάτι που, κατά πάσα πιθανότητα, είναι απίθανο να ευχαριστήσει τη Ρωσία.
Ο πολιτικός επιστήμονας υπενθύμισε ότι η Αρμενία και η Ινδία υπέγραψαν συμφωνία για την προμήθεια όπλων ακριβώς μετά τον πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και την προσέγγιση Τουρκίας-Πακιστάν στο ζήτημα του Κασμίρ.
Ο εμπειρογνώμονας πρόσθεσε ότι το Νέο Δελχί και το Ερεβάν έχουν δημιουργήσει αμοιβαία επωφελή συνεργασία, στο πλαίσιο της οποίας η Ινδία επεκτείνει την αγορά εξαγωγών όπλων και η Αρμενία αποκτά αμυντικά όπλα.
Ινδία και Ελλάδα χτίζουν άξονες σε αντίθεση με τη στρατιωτικοπολιτική συμμαχία του Αζερμπαϊτζάν με την Τουρκία και το Πακιστάν
«Η συμφωνία μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και του Πακιστάν για την προμήθεια κινεζο-πακιστανικών μαχητικών JF-17 Thunder στο Μπακού έχει επίσης αντίκτυπο στη συνεργασία Αρμενίας-Ινδίας στον τομέα της ασφάλειας», τόνισε ο Mahesh Ranjan Debata.
Ταυτόχρονα, ο Ινδός πολιτικός επιστήμονας επεσήμανε τη σημασία της αύξησης του ετήσιου εμπορικού τζίρου μεταξύ Αρμενίας και Ινδίας, ο οποίος έχει φτάσει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια και εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι θα επισκεφθεί σύντομα την Αρμενία – ένα βήμα που θα ανεβάσει τις σχέσεις Αρμενίας-Ινδίας σε νέο επίπεδο.
Να σημειωθεί ότι η Ρωσία δεν έχει ακόμη εκφράσει δημόσια τη δυσαρέσκειά της για την αυξημένη δραστηριότητα στην περιοχή από την Ινδία, η οποία έχει γίνει και ο κύριος προμηθευτής όπλων για την Αρμενία.
Προς το παρόν, όλη η προσοχή της Μόσχας επικεντρώνεται στη διακοπή των σχεδίων της Δύσης να «διώξει τη Ρωσία από τον Νότιο Καύκασο» χρησιμοποιώντας την Αρμενία ως εφαλτήριο.
Ωστόσο, δεδομένου ότι το Ερεβάν εξαλείφει, τουλάχιστον, την εξάρτησή του από τη Μόσχα, αποδυναμώνοντας έναν από τους μοχλούς επιρροής του, η Ρωσία δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένη με την παρουσία του Νέου Δελχί στον Νότιο Καύκασο.
Και αν λάβουμε υπόψη ότι η πιθανότητα η Ινδία να ενεργεί ως εγγυητής της ασφάλειας της Αρμενίας συζητείται ήδη σε κύκλους εμπειρογνωμόνων, τα συμφέροντα της Μόσχας και του Νέου Δελχί στον Νότιο Καύκασο γίνονται θεμελιωδώς ασύμβατα.
Ο Μόντι στρέφει την προσοχή του στο Ερεβάν
Ο Διάδρομος Μεταφορών Βορρά – Νότου
Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι η Ινδία έφερε στην περιοχή όχι μόνο ανησυχίες σχετικά με την ενίσχυση της συμμαχίας του Αζερμπαϊτζάν, της Τουρκίας και του Πακιστάν.
Ο Νότιος Καύκασος είναι μια βασική περιοχή μέσω της οποίας η Ινδία σχεδιάζει να οικοδομήσει έναν στρατηγικά σημαντικό Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC), ο οποίος θα της επιτρέψει να συνδεθεί με την Ευρώπη και τη Ρωσία μέσω του ιρανικού οροπεδίου, που εκτείνεται από την κοιλάδα του ποταμού Ινδού στα ανατολικά. στη Μεσοποταμία – στα δυτικά.
Για να ολοκληρώσουν αυτή τη διαδρομή μεταφοράς, οι Ινδοί πρέπει να κατασκευάσουν έναν σιδηρόδρομο που θα πηγαίνει από το βορειοδυτικό Ιράν μέσω του Νοτίου Καυκάσου στη Ρωσία ή τη Μαύρη Θάλασσα. Από αυτή την άποψη, υπάρχουν δύο δυνατότητες – είτε ένας σιδηρόδρομος μέσω του Ζανγκεζούρ (νότια Αρμενία), είτε ένας σιδηρόδρομος κατά μήκος της ακτής της Κασπίας μέσω του Αζερμπαϊτζάν.
Μια ανάλυση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από την Eurasia Review ανέφερε ότι πριν από τον πόλεμο των 44 ημερών, η Ινδία ευνοούσε τη δεύτερη επιλογή.
Αλλά μετά τη νίκη του Αζερμπαϊτζάν, άρχισε να θεωρεί τη διαδρομή μέσω της Αρμενίας πιο κερδοφόρα.
Ανησυχία Αζερμπαϊτζάν – Τουρκίας
Την ίδια στιγμή, η Ινδία βλέπει με ενδιαφέρον την άρνηση της Αρμενίας να παραχωρήσει στο Αζερμπαϊτζάν έναν διάδρομο στο Ζανγκεζούρ. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, το ενδεχόμενο να ξεσπάσει πόλεμος για το ζήτημα αυτό μεταξύ Μπακού και Ερεβάν που θέτει σε κίνδυνο τον σιδηροδρομικό σχεδιασμό της Ινδίας και του Ιράν στην περιοχή αυτή.
Και αυτή είναι μια απολύτως λογική προσέγγιση: εάν ξεσπάσει στρατιωτική σύγκρουση ενδεχομένως να γίνουν αλλαγές στα σχέδια για την περιοχή, καθώς η ανησυχία τόσο του Αζερμπαϊτζάν όσο και της Τουρκίας με την εμπλοκή τρίτων, αυξάνεται.
Η Ελλάδα έχει την τύχη να διαθέτει από το 2022 έναν αστροναύτη ή για να είμαστε πιο ακριβείς έναν από τους 25 υποψηφίους που πέρασαν με επιτυχία όλα τα τεστ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος και ανά πάσα στιγμή μπορεί να πάρει μέρος σε διαστημική αποστολή εάν γίνουν τα απαραίτητα βήματα από την ελληνική κυβέρνηση.
Ο Αδριανός Γολέμης όμως είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Από το 2018 είναι γιατρός των αστροναυτών σε συνεργασία με το γαλικό ινστιτούτο διαστημικής ιατρικής και φυσιολογίας Medes, ζει μαζί τους και τους φροντίζει σε κάθε αποστολή, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τις απαιτήσεις που έχουν οι συνθήκες στο διάστημα.
Τονίζει όμως ότι πλέον το διάστημα είναι προσβάσιμο και σε μικρότερες χώρες, όπως είναι η Ελλάδα, μέσω των συνεργασιών και της συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος και μάλιστα με ανταποδοτικά οφέλη για κάθε χώρα.
Πολύ απλά εάν η Ελλάδα καταθέσει τα χρήματα που απαιτούνται στην ESA, και τα οποία δεν είναι πολλά, τότε ο πρώτος Έλληνας αστροναύτης θα γίνει πραγματικότητα και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα ανοίξει ο δρόμος για τη χώρα προκειμένου να έχει πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες και τις οποίες θα μπορεί να αξιοποιήσει.
Δείτε στο βίντεο ολόκληρη την συνέντευξη του Αδριανού Γολέμη.
Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κυριάκου Μητσοτάκη, στο Λευκό Οίκο δεν θα πραγματοποιηθεί τελικά, όπως είχε ανακοινώσει στην Αλεξανδρούπολη ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζόρτζ Τσούνης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 3 Απριλίου, επειδή η 25η Μαρτίου συνέπεσε με την Αγία Εβδομάδα των Καθολικών και διότι ο Αμερικανός Πρόεδρος ακολουθεί ένα βαρυφορτωμένο πρόγραμμα λόγω των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου.
Η επίσημη δικαιολογία για τη μη πραγματοποίηση της επίσκεψης, είναι ότι οι ημερομηνίες των προγραμμάτων του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Τζο Μπάιντεν, δεν συνδυάζονται. Η εξέλιξη, χωρίς αμφιβολία, δεν είναι θετική.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Hellas Journal και του καναλιού Omega η πρόταση της αμερικανικής Προεδρίας ήταν να πραγματοποιηθεί η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Αμερικανό Πρόεδρο σε αίθουσα κοντά στο χώρο της εκδήλωσης και όχι στο Όβαλ Όφις.
Η απάντηση της Αθήνας ήταν φυσικά αρνητική. Δεν θα μπορούσε να έρθει ο κ. Μητσοτάκης στο Λευκό Οίκο και να μην περάσει από το Όβαλ Όφις. Αυτό το κατανοεί ο καθένας. Καλώς λοιπόν απάντησε αρνητικά.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Οι Αμερικανοί ζητούν από την Αθήνα να στείλει το ρωσικό σύστημα S-300 στην Ουκρανία. Όμως η Ελλάδα, για να το πράξει αυτό, ζητά το σύστημα Πάτριοτ. Για το θέμα αυτό θα έλεγα ότι υπάρχει εμπλοκή.
Στο μεταξύ, οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα επισκεφθεί το Λευκό Οίκο στις 9 Μαϊου μετά από πρόσκληση του Προέδρου Μπάιντεν. Η αμερικανική Προεδρία δεν επιβεβαίωσε την πληροφορία αυτή, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν ισχύει. Αν δεν ίσχυε δεν θα το διέρρεαν οι Τούρκοι, εκτός αν το κάνουν για να εκβιάσουν τους Αμερικανούς ώστε να σταλεί η πολυπόθητη πρόσκληση.
Ο κ. Μπάιντεν, για τρία χρόνια αρνείται να καλέσει τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον. Για τους γνωστούς λόγους. Δεν μπορεί να τον …”μυρίσει” και είναι κάτι που γνωστό. Όμως, οι “λοχαγοί” του, ο Άντονι Μπλίνκεν και ο Τζέικ Σάλιβαν, θεωρούν ότι πρέπει να σταλεί η πρόσκληση. Κακώς. Γιατί; Είναι απλά τα πράγματα…
Αν, λοιπόν, πραγματοποιηθεί η επίσκεψη του Ερντογάν, όπως καταλαβαίνει ο καθένας, δεν θα είναι μία καλή εξέλιξη. Διότι εκφράζονται βάσιμοι φόβοι ότι θα εκμεταλλευθεί την παρουσία του στο προεδρικό γραφείο για να θέσει την ατζέντα του.
Για να κτυπήσει το Ισραήλ, για να υποστηρίξει τη Χαμάς και το Ιράν. Ίσως αναφερθεί και στο Κυπριακό, στην απαράδεκτη θέση για τα δύο κράτη. Θα δημιουργήσει προβλήματα και είναι κάτι που τονίζουν οι Αμερικανοί αναλυτές, οι οποίοι είναι αρνητικοί για την επίσκεψη του Ερντογάν.
Πάντως, σε αυτό που θα σταθούν όλοι, εάν ο Ερντογάν βρεθεί στο Λευκό Οίκο είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος έλαβε πρόσκληση και ο Έλληνας πρωθυπουργός την αρνήθηκε για τους ορθούς λόγους που ανέφερα στην αρχή αυτού του κειμένου.
* Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal
Με κινήσεις αντιπερισπασμού προσπαθεί η Άγκυρα να προκαλέσει προβλήματα στην διεθνή πρωτοβουλία για μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα.
Όπως επισημαίνει ρεπορτάζ του Ανδρέα Πιμπίσιη στον «Φιλελεύθερο» οι ανακοινώσεις που έχουν γίνει τα τελευταία 24ωρα από τουρκικής πλευράς, εάν τελικά υλοποιηθούν, είναι πολύ πιθανό να προκαλέσεις σοβαρές αντιδράσεις πρωτίστως από την πλευρά του Ισραήλ, ενδεχομένως και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έχουν αναλάβει ηγετικό ρόλο στο όλο εγχείρημα.
Η διεθνής κοινότητα μετά τη σύσκεψη της Λάρνακας, την περασμένη εβδομάδα, εργάζεται συντονισμένα προκειμένου να υλοποιηθούν οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί με γνώμονα την μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.
Η προκυμαία την οποία θα κατασκευάσουν οι Αμερικανοί αναμένεται, όπως είπε και χθες ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, και πριν την 1η Μαΐου που ήταν ο αρχικός στόχος.
Τα Ηνωμένα Έθνη από δικής τους πλευράς προχωρούν στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων στη Λάρνακα, σ’ ό,τι αφορά τη δική τους πλευράς.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας η συντονίστρια του ΟΗΕ για τη Γάζα, Σιγκρίτ Κάαγκ, απέστειλε χθες επιστολή προς τη Γενική Διεύθυνση ECHO (Ευρωπαϊκές Επιχειρήσεις Πολιτικής Προστασίας και Ανθρωπιστικής Βοήθειας) με την οποία ζητά όπως αρχίσει η χρηματοδότηση των διαφόρων πρωτοβουλιών που συμφωνήθηκαν προκειμένου να υλοποιηθούν όσα είχαν συμφωνηθεί για να στηριχθεί ο άμαχος πληθυσμός στη Γάζα.
Στη Λάρνακα το πλοίο Jennifer είναι έτοιμο για να πλεύσει προς τη Γάζα. Σύμφωνα με πληροφορίες το δεύτερο πλοίο που θα μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα αναμένεται να αναχωρήσει μέσα στα επόμενα 24ωρα, ενδεχομένως και αύριο Σάββατο.
Το ταξίδι του Jennifer θα διαρκέσει (σύμφωνα με το ΚΥΠΕ) περίπου τρεις ημέρες, καθώς θα μεταφέρει και την πλατφόρμα την οποία είχε μεταφέρει και το πλοίο Open Arms μαζί του στη Γάζα.
Επίσης, αναμένεται ότι το πλοίο Open Arms αλλά και ένα βοηθητικό σκάφος θα συνοδεύσουν το Jennifer, για τη μεταφορά εξοπλισμού.
Και τα δύο πλοία, το Open Arms, το οποίο πραγματοποίησε το πρώτο ταξίδι μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα μέσω του λιμανιού Λάρνακας πριν περίπου δύο εβδοάδες, και το Jennifer, είναι μέρος των αποστολών που διοργανώνει η μη-κυβερνητική οργάνωση, World Central Kitchen.
Η Τουρκία, η οποία ήταν απούσα από τη διεθνή σύναξη της Λάρνακας, προβαίνει σε κινήσεις οι οποίες εγείρουν αρκετά ερωτηματικά ως προς την σκοπιμότητά τους.
Την Τετάρτη, η τουρκική υπηρεσία «Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Αρωγής» (IHH) παρουσίασε δύο νέα πλοία που θα μεταφέρουν βοήθεια απευθείας στη Λωρίδα της Γάζας, όπου οι Παλαιστίνιοι είναι αντιμέτωποι με λιμό, σχεδόν έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου.
Ο πρόεδρος του IHH Μπουλέντ Γιλντιρίμ επιθεώρησε στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης τα νέα πλοία, που αγοράστηκαν για το πρόγραμμα βοήθειας στη Γάζα που τιτλοφορείται «Διεθνής Στολίσκος Ελευθερίας».
Το ένα από αυτά, το Anadolu, έχει χωρητικότητα 5.500 τόνων και θα φορτωθεί με διάφορα είδη ανθρωπιστικής βοήθειας ενώ τα άλλο θα μεταφέρει προσωπικό, μεταξύ των οποίων και γιατρούς.
Δεν είναι γνωστό πότε θα αποπλεύσουν τα πλοία για τη Γάζα και πού ή πώς θα μεταφέρουν τη βοήθεια στον θύλακα όταν βρεθούν εκεί.
Μέχρι τώρα η Τουρκία έστελνε βοήθεια στη Γάζα μέσω της Αιγύπτου.
Ο τουρκικός οργανισμός αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών και έκτακτης ανάγκης AFAD και η Γενική Διεύθυνση Ιδρυμάτων, έχουν ετοιμάσει το 8ο πλοίο με βοήθεια προς τους Παλαιστίνιους της Γάζας η οποία θα διοχετευθεί, όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις μέσω Αιγύπτου.
Οι αναφορές περί αποστολής απευθείας προς τη Γάζα εγείρουν ερωτήματα ως προς τις τουρκικές προθέσεις λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή τη στιγμή καμιά αποστολή βοήθειας δεν διοχετεύεται προς τον παλαιστινιακό θύλακα χωρίς τον έλεγχο από πλευράς Ισραήλ.
Η μεταφορά βοήθειας μέσω του προγράμματος «Αμάλθεια» υλοποιείται και πάλι μετά από σχετικό έλεγχο και έγκριση των ισραηλινών αρχών.
Η Τουρκία βρίσκεται επί καθημερινής βάσεως σε σύγκρουση με την ισραηλινή πλευρά λόγω του πολέμου στη Γάζα και δεν έχουν διαφανεί μέχρι στιγμής τα όποια σημάδια συνεργασίας.
Αυτό σημαίνει πως η Τουρκία θα πρέπει να έλθει σε συμφωνία με το Ισραήλ για να μπορέσουν τα πλοία της να προσεγγίσουν τη Γάζα.
Ένα πρόσθετο ερωτηματικό που εγείρεται είναι η στάση που θα τηρήσουν οι Αμερικανοί σε μια τέτοια εξέλιξη.
Στην όλη προσπάθεια μεταφοράς βοήθειας από την Κύπρο προς τη Γάζα το Κέντρο Εκπαίδευσης για τη Χερσαία και τη Θαλάσσια Ασφάλεια και την Ασφάλεια Λιμένων (CYCLOPS) στη Λάρνακα, έχει σημαίνοντα ρόλο.
Κάτι που επισημάνθηκε και στην πρόσφατη συνάντηση που είχε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης με ομάδα ανώτερων Αμερικανών αξιωματικών που συμμετέχουν στην εφαρμογή του προγράμματος «Αμάλθεια».
Χθες ο Πρόεδρος της Εσθονίας, Άλαν Κάρις, επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις του CYCLOPS όπου και ενημερώθηκε για τη λειτουργία του κέντρου.
Η Ξένια Στρούθου, βοηθός λειτουργός, ανέφερε ότι «έγινε παρουσίαση του Κέντρου, των εργαστηρίων που υπάρχουν και τον εξοπλισμό που διαθέτουμε για τον ανθρωπιστικό διάδρομο στη Γάζα αλλά και τις εκπαιδεύσεις που προσφέρουμε».
Oμόφωνα ένοχη κρίθηκε από το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας η Ρούλα Πισπιρίγκου για το κακούργημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος της κόρης της Τζωρτζίνας.
Oμόφωνα ένοχη κρίθηκε από το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας η Ρούλα Πισπιρίγκου για την υπόθεση του θανάτου της πρωτότοκης κόρης της Τζωρτζίνας.
Μετά από 15 και πλέον μήνες οι δικαστές και οι ένορκοι σταθμίζοντας τα στοιχεία της πολύμηνης ακροαματικής διαδικασίας και την απολογία της κατηγορουμένης δεν πείστηκαν, όπως εκείνη ισχυρίζεται, ότι είναι αθώα και την κήρυξαν ενοχή για το κακούργημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος του ίδιου της του παιδιού.
Η απόφαση απαγγέλθηκε σε μια κατάμεστη από κόσμο αίθουσα με την κατηγορούμενη να έχει στο πλευρό της την οικογένειά της ενώ στο πίσω μέρος της αίθουσας βρίσκονταν ο πρώην σύζυγός της Μάνος Δασκαλάκης και ο πατέρας του για να ακούσουν την απόφαση της δικαιοσύνης.
Η Ρούλα Πισπιρίγκου φαίνεται να άκουσε ψύχραιμη την απόφαση για την ενοχή της. Ο συνήγορος υπεράσπισης της, Αλέξης Κούγιας, επανέλαβε ότι η κατηγορούμενη είναι αθώα και δεν υπέβαλε αίτημα για αναγνώριση ελαφρυντικών στο πρόσωπο της.
Η διαδικασία διεκόπη για λίγο και σε λίγη ώρα θα προτείνει η εισαγγελέας για την ποινή της κατηγορουμένης .
Η περίπτωση της τρομοκρατικής επίθεσης στη Μόσχα δείχνει ότι οι μυστικοί πράκτορες, παραδόξως, μοιράζονται τα ευρήματά τους. ΟΙ ΗΠΑ είχαν πληροφορήσει τη Ρωσία ήδη από πριν.
Γιατί αγνόησε η Ρωσία τις προειδοποιήσεις;Εικόνα: Sergei Vedyashkin/Moscow News Agency/REUTERS
Το λέει και το όνομά τους. Οι μυστικές υπηρεσίες δουλεύουν με μυστικότητα. Μαζεύουν πληροφορίες χρήσιμες για την εθνική ασφάλεια και τις δίνουν στις κυβερνήσεις τους, για να έχουν ένα ακόμη πλεονέκτημα στη λήψη αποφάσεων. Κατασκοπεία γίνεται και μεταξύ συμμάχων. Κλασσική περίπτωση η παρακολούθηση του κινητού της Άγκελα Μέρκελ για χρόνια από την αμερικανική υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών NSA. Βέβαια οι Ουάσιγκτον θα προτιμούσε να είχε μείνει μυστική η όλη υπόθεση, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που οι μυστικές υπηρεσίες μοιράζονται τις γνώσεις τους. Μια επίσης κλασσική περίπτωση είναι όταν οι ΗΠΑ στις 23 Φεβρουαρίου του 2022 ενημέρωσαν τους ευρωπαίους συμμάχους τους ότι η Ρωσία θα ξεκινούσε την εισβολή της στην Ουκρανία.
«Δεν πήραν σοβαρά τιςπροειδοποιήσεις»
Λουλούδια έξω από το Crocus City HallΕικόνα: Vitaly Nevar/TASS/dpa/picture alliance
Η περίπτωση της τρομοκρατικής επίθεσης στο Crocus City Hall, στα περίχωρα της Μόσχας, είναι πολύ ασυνήθιστη. Γιατί έγινε ανταλλαγή μυστικών πληροφοριών με ένα κράτος υποτίθεται εχθρικό. Στις 7 του περασμένου Μαρτίου η πρεσβεία των ΗΠΑ στη Μόσχα προειδοποίησε τους πολίτες για επιθέσεις εξτρεμιστών σε μεγάλες συγκεντρώσεις. Την δε πληροφορία έδωσε και σε ρωσικές υπηρεσίες. 15 ημέρες αργότερα πράγματι χτύπησαν οι δράστες. Πόσο σοβαρά πήραν τις πληροφορίες; Καθόλου, υποστήριξε στη Γερμανική Ραδιοφωνία Deutschlandfunk ο Πέτερ Νόιμαν, ειδικός σε θέματα τρομοκρατίας στο King´s College.«Σε αυτό συνηγορεί το γεγονός ότι πριν από 5 ημέρες ο Πούτιν τοποθετήθηκε δημόσια και απέρριψε την προειδοποίηση ως προπαγάνδα. Ουσιαστικά είπε ότι πρόκειται για ένα είδος ψυχολογικού πολέμου από τους Αμερικανούς, ότι θέλουν να τον αποπροσανατολίσουν και δεν το πήρε καθόλου στα σοβαρά».
Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί οι Αμερικανοί δημοσιοποίησαν ότι έδωσαν αυτή την πληροφορία στους Ρώσους. «Διότι πιθανότατα δεν υπάρχει καμιά συνεργασία πλέον με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες» εικάζει ο Μίχαελ Γκέτσενμπεργκ, ειδήμων επί του θέματος, στο πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης (ARD). «Κατ’ αρχήν τα κράτη πάντα προειδοποιούν το ένα το άλλο για επικείμενες ή σχεδιαζόμενες τρομοκρατικές επιθέσεις μέσω των υπηρεσιών πληροφοριών τους, αν το μάθουν. Αυτό συνέβαινε και σε συνεργασία με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών. Ωστόσο, υποθέτω ότι η συνεργασία αυτή έχει σταματήσει λόγω του πολέμου στην Ουκρανία».
Καθαρά θέμα τύχης
Η έδρα των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών FSB στη ΜόσχαΕικόνα: Maxim Shemetov/File Photo/REUTERS
Επιπλέον, τρομοκρατικές ομάδες όπως το παρακλάδι του ISIS “Ισλαμικό Κράτος Επαρχία Χορασάν” (ISPK), δεν σταματούν στα εθνικά σύνορα, όπως έδειξαν οι πρόσφατες επιθέσεις στη Ρωσία, το Ιράν και το Αφγανιστάν. Από την άποψη αυτή, είναι ζωτικής σημασίας για τη δημόσια ασφάλεια να συνεργάζονται και οι πράκτορές τους σε διάφορες χώρες. Κι αυτό λειτουργεί καλά, ιδιαίτερα ανάμεσα στις δυτικές μυστικές υπηρεσίες, σύμφωνα με την εμπειρία του Μίχαελ Γκέτσενμπεργκ. «Αυτό γίνεται όλο και πιο έντονο τα τελευταία χρόνια. Βασικά, πρέπει να πούμε ότι η 11η Σεπτεμβρίου έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο στο γεγονός ότι οι άνθρωποι είπαν ότι δεν πρέπει να μας ξανασυμβεί να μην ανταλλάσσονται σημαντικές πληροφορίες. Και αυτό εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα». Κατά την άποψη του εμπειρογνώμονα σε θέματα τρομοκρατίας Γκέτσενμπεργκ, οι γερμανικές αρχές έχουν κάνει καλή δουλειά όσον αφορά στο “Ισλαμικό Κράτος Επαρχία Χορασάν”.
Ο διακαής και διαχρονικός πόθος του τούρκου προέδρου είναι η πολιτική άλωση της Πόλης – Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις για τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 31ης Μαρτίου και την κατακερματισμένη αντιπολίτευση.
Εκρέμ Ιμάμογλου ή Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Το αληθινό «ντέρμπι» στο οποίο στις 31 Μαρτίου θα κληθούν να πάρουν θέση οι 11,3 εκατ. ψηφοφόροι, όχι των προεδρικών – αυτό θα συμβεί το 2028 – αλλά των αυτοδιοικητικών εκλογών στον Μητροπολιτικό Δήμο Κωνσταντινούπολης. Η Πόλη είναι κράτος εν κράτει, «αγκάθι» στην παντοκρατορία του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), καθώς έχει δήμαρχο της αντιπολίτευσης και γι’ αυτό έχει τραβήξει προεκλογικώς επάνω της (ξανά) όλα τα φώτα των εκλογών από τους 1.393 συνολικά δήμους της τουρκικής επικράτειας.
Μόλις δέκα μήνες μετά τη νίκη του τούρκου προέδρου στις προεδρικές εκλογές, σε κλίμα ήπιας για την ώρα πόλωσης και εμφανούς κόπωσης του εκλογικού σώματος, με την αντιπολίτευση κατακερματισμένη μετά την κατάρρευση της Εθνικής Συμμαχίας-«Τραπέζι των 6», που έφερε η ήττα του τέως ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Kεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο Ερντογάν, ηγούμενος της προεκλογικής εκστρατείας, επιδιώκει να πάρει ρεβάνς στην Κωνσταντινούπολη διά του «θαμπού» υποψηφίου τού AKP και πρώην υπουργού Περιβάλλοντος Μουράτ Κουρούμ, που θα αναμετρηθεί στήθος με στήθος βάσει των δημοσκοπήσεων με τον νυν δήμαρχο και εκ νέου υποψήφιο του CHP Ιμάμογλου.
Ερντογάν σαν να ήταν υποψήφιος ο ίδιος
Δηλώνοντας για τέταρτη φορά, από το 2009, ότι αυτές είναι οι τελευταίες του εκλογές, ο τούρκος πρόεδρος, ωσάν να ήταν ο ίδιος υποψήφιος, ακολουθεί κατά πόδας στην Πόλη τον Ιμάμογλου, τον αδιαφιλονίκητο σταρ της αντιπολίτευσης, στο ράλι εγκαινίων που έχει επιδοθεί, αφήνοντας στη σκιά του τον Κουρούμ.
«Με την άδεια του Θεού» ο Ερντογάν, οδηγώντας συρμό, εγκαινίασε νέα γραμμή μετρό στην Κωνσταντινούπολη, προνομιακό πεδίο του Ιμάμογλου, όπου τις τελευταίες ημέρες εγκαινιάζει Κέντρα Δημόσιας Υγείας, μονάδα θερμικής διάθεσης βιομηχανικών απορριμμάτων, τζαμιά, πολιτιστικούς πολυχώρους κ.ά., προσφέροντας συγχρόνως δεκάδες χιλιάδες γεύματα ιφτάρ (δείπνο κατά τη νηστεία του Ραμαζανιού) στους ψηφοφόρους.
Τριάντα πέντε κόμματα αναμένεται να αναμετρηθούν στις εκλογές της 31ης Μαρτίου στα 185.369 εκλογικά κέντρα της τουρκικής επικράτειας, εκ των οποίων τα 33.228 βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη, που έχει εγγεγραμμένους ψηφοφόρους σχεδόν τριπλάσιους από της Αγκυρας (4,2 εκατ.) και τετραπλάσιους από της Σμύρνης (3,4 εκατ.). Εντεκα εξ αυτών των κομμάτων απαρτίζουν τέσσερις συμμαχίες.
Τα κόμματα και οι συμμαχίες
Το ΑΚΡ, το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) του ηγέτη των Γκρίζων Λύκων Ντεβλέτ Μπαχτσελί, και το Κόμμα Μεγάλης Ενότητας (BBP) του Μουσταφά Ντεστιτζί (σύμφωνα με τον οποίο «Η Τουρκία είναι έτοιμη να κάνει στη Θράκη επιχείρηση σαν εκείνη στην Κύπρο το 1974»), συστήνουν τη Λαϊκή Συμμαχία.
Το φιλοκουρδικό κόμμα DEM (πρώην HDP), το Κόμμα Εργασίας (EMEP) και το Εργατικό Κόμμα Τουρκίας (TİP) συνθέτουν τη Συμμαχία Εργασίας και Ελευθερίας. Το ισλαμιστικό Κόμμα Ευτυχίας (SAADET) και το Κόμμα του Μέλλοντος (GELECEK) του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου αποτελούν τη Συμμαχία Ευημερίας και Μέλλοντος. Τέλος, τα αριστερά κόμματα SOL (του 0,1%), TKP και TKH αποτελούν την Ενωση Σοσιαλιστικών Δυνάμεων.
Ο εκλογικός χάρτης δεν είναι ο ίδιος με τις όχι και τόσο μακρινές εκλογές του 2023, καθώς οι ψήφοι της αντιπολίτευσης θα είναι διασπασμένες: CHP, Καλό Κόμμα (IYI), DEM και Κόμμα της Νίκης (Zafer) έχουν ξεχωριστούς υποψηφίους, ανακόπτοντας σημαντικά το ρεύμα υπέρ του Ιμάμογλου. Και ο κυβερνητικός συνασπισμός όμως βλέπει το Νέο Κόμμα Ευημερίας (YRΡ), του γιου του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας, Νετσμετίν Ερμπακάν, Φατίχ, να του προκαλεί διαρροές.
Κούρσα-θρίλερ στην Κωνσταντινούπολη
Ειδικότερα στον Μητροπολιτικό Δήμο Κωνσταντινούπολης η αμφίρροπη κούρσα-θρίλερ εσχάτως στρέφεται οριακά υπέρ του Ιμάμογλου, σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή της δημοσκοπικής εταιρείας KONDA, Μπεκίρ Αϊρντίρ, που του δίνει κατά μέσο όρο προβάδισμα 2,5 μονάδων. Αδύναμο σημείο του CHP παραμένει η εσωκομματική κρίση που προκάλεσε η άρνηση του νέου επικεφαλής, Οζγκούρ Οζέλ, να δώσει το χρίσμα στους υποψηφίους που προσπάθησε να επιβάλει ο απερχόμενος πρόεδρος Κιλιτσντάρογλου.
«Η πόλωση των εθνικών εκλογών συνεχίζεται, αλλά χωρίς υψηλές θερμοκρασίες» σχολιάζει στο «Βήμα» ο ιδρυτής του ειδησεογραφικού σάιτ NewsLabTurkey, Ερκάν Σακά, που διαβλέπει ότι η όψιμη αντιπαλότητα Ερντογάν – Ερμπακάν μπορεί «να στοιχίσει στο AKP μεγάλους δήμους», παρότι ο Ιμάμογλου κατεβαίνει «μόνος εναντίον όλων».
Τα φώτα στρέφονται στην Κωνσταντινούπολη, όχι μόνο λόγω της συμβολικής βαρύτητας, του οικονομικού εκτοπίσματος και του αριθμού των ψηφοφόρων αλλά και γιατί, μετά τις προεδρικές εκλογές, «μόνο ο Ιμάμογλου παρέμεινε στο προσκήνιο ως παράγων που έχει διεκδικήσει εναντίον του Ερντογάν» σχολιάζει ο τούρκος εκλογολόγος Αϊρντίρ. Παρά τη σωρευμένη «κόπωση» από τον ασυγκράτητο πληθωρισμό και τις σχεδόν σε ετήσια βάση εκλογές (αυτοδιοικητικές, προεδρικές, δημοψηφίσματα) από το 2011, θεωρεί ότι οι ψηφοφόροι «εξετάζουν το ενδεχόμενο να κρατήσουν ζωντανό το τελευταίο κομμάτι ελπίδας για αλλαγή μέσω του Ιμάμογλου».
Αυτό ερμηνεύει, συνεχίζει ο εκλογολόγος, το ότι παρ’ όλη τη «διάλυση της αντιπολίτευσης», ο δήμαρχος της Πόλης προηγείται με 2,5 μονάδες (250 χιλιάδες ψήφοι) τις τελευταίες εβδομάδες. Μια διαφορά που «δεν συνεπάγεται ακόμη βέβαιη νίκη», καθώς οι ψηφοφόροι της αντιπολίτευσης είναι αντιμέτωποι με τον «κυνισμό των κομμάτων της και ιδιαίτερα το φιάσκο από τις διαμάχες στη διαδικασία επιλογής υποψηφίων του CHP».
Εκπλήξεις δεν αναμένονται στην Κωνσταντινούπολη, παρότι το αποτέλεσμα θα κριθεί με οριακή διαφορά. Τι θα το καθορίσει; «Το ποσοστό συμμετοχής και το ποσοστό των υποψηφίων των συμμαχιών» υποστηρίζει ο Αϊρντίρ.
Σύμφωνα με 27 έρευνες 14 δημοσκοπικών εταιρειών (δεν περιλαμβάνεται η πρόσφατη της ΚΟΝDA), το κυβερνών μπλοκ στην Κωνσταντινούπολη έχει «κλειδώσει» στο 42%-43%, ενώ 43%-45% των ψηφοφόρων επιλέγουν το σύνολο των αντιπολιτευτικών κομμάτων. «Αυτό καθιστά πιθανή την ήττα του Κουρούμ, ακόμη κι αν ο Ιμάμογλου δεν φτάσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του» κατά τον Αϊρντίρ.
Η μάχη στις άλλες μεγάλες μητροπόλεις
«Οι προσεχείς εκλογές είναι εξαιρετικά σημαντικές, καθώς ο Ερντογάν έχει την ευκαιρία να ανακτήσει τους μητροπολιτικούς δήμους. Η νέα ηγεσία του CHP δεν θέλει να χάσει μεγάλους δήμους, ωστόσο οι συνθήκες είναι αρκετά δυσμενείς αυτή τη φορά» λέει στο «Βήμα» ο αντιπρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, CHP, υπεύθυνος για τις εξωτερικές υποθέσεις, Ιλχάν Ουζγκέλ, διευκρινίζοντας ότι η Κωνσταντινούπολη είναι ο δήμος που ο τούρκος πρόεδρος «θα πασχίσει να ανακτήσει».
Επειδη την εξουσία του Ερντογάν «υπονομεύει» συνολικότερα ο έλεγχος των περισσότερων μητροπολιτικών δήμων (Κωνσταντινούπολη, Αγκυρα, Σμύρνη, Αδανα, Μερσίνη, Αττάλεια και ακόμη 11) από κόμματα της αντιπολίτευσης, «είναι συναισθηματικά αλλά και πρακτικά επιτακτική η ανάκτηση του ελέγχου όλων ή μερικών, με αιχμή του δόρατος την Πόλη», προσθέτει ο Ουζγκέλ, δηλώνοντας βέβαιος για τη διατήρηση των τριών μεγάλων μητροπόλεων από την αντιπολίτευση. «Ελπίζουμε να καταφέρουμε να κερδίσουμε στην Προύσα, το Ορντού και τη Σαμψούντα. Αυτό θα αποτελέσει μια δοκιμασία για τη νέα ηγεσία» καταλήγει υποβαθμίζοντας τις εσωκομματικές διαφωνίες, τις οποίες χαρακτηρίζει «φυσιολογικές», καθώς «ήταν η πρώτη φορά που ο αρχηγός του CHP έχασε τις προκριματικές εκλογές στο συνέδριό του και την ηγεσία του».
«Τις εκλογές της 31ης Μαρτίου θα τις κερδίσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν» τονίζει στο «Βήμα» με βεβαιότητα ο βουλευτής του ΑΚΡ και πανεπιστημιακός Χουσεΐν Γιαϊμάν, χαρακτηρίζοντάς τες «ιστορικές» ως προς τις αναμενόμενες «απώλειες των αντιπάλων, που εξακολουθούν να έχουν συνεχή οντολογικά προβλήματα τα οποία θα βαθαίνουν όσο χάνουν». Οι εκλογές μπορεί να αφορούν τους δήμους, ωστόσο «δεν θα εμποδίσουν τα αποτελέσματα να είναι γενικά και να αφορούν την ευρύτερη τουρκική πολιτική σκηνή στην Τουρκία» καταλήγει.
«Είναι σαφές ότι ο Ιμάμογλου βλέπει την εκστρατεία στην Κωνσταντινούπολη σαν προκριματικές για τις προεδρικές εκλογές» σχολιάζει στο «Βήμα» ο πρώην συμπρόεδρος του φιλοκουρδικού κόμματος HDP, πλέον DEM, Σεζάι Τεμελί, σύμφωνα με τον οποίο εάν καταφέρει ο Ιμάμογλου να επικρατήσει, «πιθανότατα το 2028 θα εκλεγεί νέος πρόεδρος». Οι υποψήφιοι του CHP διακρίνει ότι προηγούνται στις τρεις μητροπολιτικές πόλεις, ωστόσο σε άλλες, όπως η Αττάλεια, το Αϊδίνι και τα Αδανα, «ενδέχεται το AKP να κερδίσει» προσθέτει.
Πέντε κορυφαίοι Γερμανοί ιστορικοί απέστειλαν επιστολή προς τον καγκελάριο Σολτς και την ηγεσία του SPD επικρίνοντας τη θολή στάση του Βερολίνου απέναντι στην Ουκρανία.
Ο Γερμανός ιστορικός Χάινριχ Άουγκουστ ΒίνκλερΕικόνα: Florian Gaertner/photothek/picture alliance
«Άρνηση της πραγματικότητας» επιρρίπτει σε μια βαρυσήμαντη ανοιχτή επιστολή της προς τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς και την ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών ομάδα πέντε κορυφαίων Γερμανών ιστορικών με σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές καταβολές, μεταξύ των οποίων και ο Χάινριχ Άουγκουστ Βίνκλερ.
Εξήντα χρόνια ιστορικό μέλος των Σοσιαλδημοκρατών, μέλος του Ιδρύματος Βίλι Μπραντ και επιμελητής εκδόσεων με τις ομιλίες και τα κείμενα του Βίλι Μπραντ, ο Χ. Βίνκλερ, είχε μάλιστα προειδοποιήσει για τις επεκτατικές εδαφικές ορέξεις του Βλάντιμιρ Πούτιν ήδη από το 2016. Οι πέντε Σοσιαλδημοκράτες Γερμανοί πανεπιστημιακοί ασκούν κριτική ιδιαίτερα στην αμφίσημη και θολή ακόμη στάση του Όλαφ Σολτς και εν γένει των Σοσιαλημοκρατών απέναντι στο Κίεβο.
«Ενθαρρύνεται ο Πούτιν»
Τα κεντρικά του SPD στο ΒερολίνοΕικόνα: Reuhl/Fotostand/picture alliance / Fotostand
«Παρακολουθούμε με αυξανόμενη ανησυχία τη στάση του SPD ως προς την Ουκρανία» αναφέρουν οι ιστορικοί και κάνουν λόγο «για επιχειρήματα και αιτιολογήσεις που είναι αυθαίρετες, εμπεριέχουν ανακρίβειες και συχνά είναι πραγματικά λανθασμένες». Μάλιστα παρατηρούν ότι δεν είναι «χρήσιμο» να εξηγεί διαρκώς ο καγκελάριος Σολτς «τι δεν θα κάνει σε καμία περίπτωση η Γερμανία για να στηρίξει την Ουκρανία».
Εκτιμούν ακόμη ότι οι ανοιχτοί διαξιφισμοί μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού πλήττουν ουσιαστικά την καρδιά του γαλλογερμανικού άξονα, την καρδιά της Ευρώπης και ενθαρρύνουν τα σχέδια Πούτιν. «Ο συντονισμός μεταξύ Γερμανίας και των συμμάχων της είναι ανεπαρκής» παρατηρούν στην επιστολή τους.
«Μοιραία» η δήλωση για «πάγωμα του πολέμου»
Ο Χάινριχ Βίνκλερ στη γερμανική βουλή στην επέτειο για τα 70 χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, 2015Εικόνα: Getty Images/AFP/O. Andersen
Eκτός από τον Βίνκλερ την επιστολή συνυπογράφουν ο Γιαν Κλάας Μπέρεντς, η Γκαμπριέλε Λίνγκελμπαχ, η Μαρτίνα Βίνκλερ και ο Ντιρκ Σούμαν. Μάλιστα στην επιστολή τους καλούν το εκτελεστικό συμβούλιο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος να πάρει θέση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιστολή αυτή συμπίπτει χρονικά και με την ανακοίνωση του Μίχαελ Ροτ, κορυφαίου στελέχους των Σοσιαλδημοκρατών και επικεφαλής της κρίσιμης κοινοβουλευτικής επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, ότι θα αποχωρήσει από την ενεργό πολιτική μετά τις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές του 2025. Ο Μίχαελ Ροτ έχει ασκήσει ανοιχτά πιέσεις για περισσότερη στρατιωτική στήριξη προς το Κίεβο, ενώ όπως έχει αφήσει να εννοηθεί, η πρώιμη στήριξή του προς την Ουκρανία ήταν κάτι που δυσαρέστησε το κόμμα του.
Ο Γάλλος πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Αττάλ καθιστά σαφές ότι οι ισλαμικές μαντίλες δεν έχουν θέση στα σχολεία και προασπίζεται τους νόμους του κράτους περί ανεξιθρησκίας.
Η διαμάχη για τα θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία συνεχίζεταιΕικόνα: Marijan Murat/dpa/picture alliance
Επιτέλους, με πρωθυπουργό τον Γκαμπριέλ Αττάλ το κράτος δείχνει σταθερά αποφασισμένο να προασπισθεί μία πιο αυστηρή τήρηση των νόμων.
Με χθεσινοβραδινή συνέντευξή του ο πρωθυπουργός τοποθετήθηκε για το «ανεπίτρεπτο», όπως είπε, επεισόδιο κυβερνοεπίθεσης κατά του διευθυντή του παρισινού λυκείου Μορις Ραβέλ, ο οποίος από φόβο για τη ζωή του παραιτήθηκε τη Δευτέρα. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι αυτή τη φορά είναι το ίδιο το κράτος που θα υποβάλει μήνυση για «συκοφαντική καταγγελία» κατά της μαθήτριας από την οποία ξεκίνησε το επεισόδιο.
Η «αμαρτία» του διευθυντή ήταν ότι ζήτησε από τη μαθήτρια να βγάλει τη μαντίλα, όπως ορίζει ο νόμος, πριν μπει στο σχολείο. Η ίδια αρνήθηκε, διαμαρτυρήθηκε για κακομεταχείριση και με τους φίλους της, που προφανώς θεωρούν ότι η θρησκεία τους υπερτερεί της γαλλικής δημοκρατίας, ξεκίνησαν μέσω διαδικτύου τις απειλές κατά του διευθυντή. Ο ίδιος δεν άντεξε τον καταιγισμό των απειλών και αποφάσισε να παραιτηθεί. Το θέμα συγκλόνισε γονείς και συναδέλφους, η δε ιεραρχία αποφάσισε να του αναγνωρίσει πρόωρη σύνταξη, η οποία κανονικά προβλεπόταν για τον Ιούνιο.
«Όχι» στον σκοταδισμό
Ο πρωθυπουργός Αττάλ δηλώνει υπέρμαχος της ανεξιθρησκίαςΕικόνα: JULIEN DE ROSA/AFP/Getty Images
«Το κράτος, ο θεσμός» υπογράμμισε ο Γκαμπριέλ Αττάλ, «θα είναι πάντα δίπλα σε αυτούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση των επιθέσεων κατά της ανεξιθρησκίας και κατά των ισλαμιστικών εισχωρήσεων στα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα». Λόγια που θυμίζουν προηγούμενη δήλωση του προέδρου Μακρόν ότι «το σχολείο θα πρέπει να παραμείνει προπύργιο κατά του σκοταδισμού και άδυτο για μαθητές και δασκάλους».
Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην κατάρρευση της γέφυρας της Βαλτιμόρης, που όχι μόνο στοίχισε τη ζωή έξι ανθρώπων, αλλά ενδέχεται να επηρεάσει και το παγκόσμιο εμπόριο.
Η ανοικοδόμηση της γέφυρας στη Βαλτιμόρη θα είναι τόσο χρονοβόρα όσο και κοστοβόραΕικόνα: Kent Nishimura/AFP/Getty Images
Το λιμάνι στη μητρόπολη της αμερικανικής ανατολικής ακτής έκλεισε, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατος ο απόπλους 40 περίπου πλοίων, ενώ μέχρι νεωτέρας δεν μπορούν ούτε να καταπλεύσουν άλλα πλοία προς τη Βαλτιμόρη.
Μετά το δυστύχημα οι μετοχές της εταιρείας Maersk στην Κοπεγχάγη υποχώρησαν κατά 2,6%. Ένας αναλυτής της εταιρείας χρηματοοικονομικών υπηρεσιών Nordnet δήλωσε πάντως στο Reuters πως «μακροπρόθεσμα το γεγονός δεν θα έχει κάποιον σημαντικό αντίκτυπο στη μετοχή – εκτός και αν προκύψουν δυσάρεστα πορίσματα, όπως ενδείξεις περί βαριάς αμέλειας πίσω από το ατύχημα». Σύμφωνα με το Bloomberg ψύχραιμος φαίνεται να είναι και ο Γκρέγκορι Ντάκο, επικεφαλής οικονομολόγος της συμβουλευτικής εταιρείας ΕΥ: «Εκτιμώ πως η μακροοικονομική επίδραση θα είναι περιορισμένη».
Ποιος θα πληρώσει την ανοικοδόμηση της γέφυρας;
Ο Αμερικανός υπουργός Μεταφορών Πιτ Μπούτιτζετζ αναφέρθηκε στις οικονομικές επιπτώσεις της κατάρρευσης της γέφυρας, τονίζοντας πως θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση τυχόν προβλημάτων στην αλυσίδα εφοδιασμού, τα οποία «ξέρουμε πως θα προκύψουν». Και αυτά δεν θα αφορούν μονάχα την πόλη και την ευρύτερη περιοχή, αλλά «το σύνολο της αμερικανικής οικονομίας».
Το πλοίο Dali προσέκρουσε στη γέφυρα Francis Scott Key προκαλώντας την κατάρρευσή τηςΕικόνα: Julia Nikhinson/REUTERS
Ο πρόεδρος Μπάιντεν δήλωσε πως το λιμάνι της Βαλτιμόρης είναι από τα σημαντικότερα των ΗΠΑ – ιδίως για τις εισαγωγές και εξαγωγές αυτοκινήτων και μικρών φορτηγών οχημάτων. Στο λιμάνι αυτό μεταφέρονται κάθε χρόνο 850.000 οχήματα, μία δραστηριότητα από την οποία εξαρτώνται περίπου 15.000 θέσεις εργασίας. Επιπλέον, η κατεστραμμένη γέφυρα Francis Scott Key αποτελεί μία σημαντική οδική αρτηρία της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ, την οποία διέσχιζαν περίπου 30.000 οχήματα την ημέρα.
Ο Μπούτιτζετζ χαρακτήρισε τη γέφυρα ως τον «καθεδρικό ναό της αμερικανικής υποδομής» – και η ανοικοδόμησή της θα διαρκέσει αρκετό καιρό: «Το έργο δεν θα προχωρήσει γρήγορα, ούτε θα είναι φθηνό, όμως θα τη χτίσουμε και πάλι μαζί». Ο πρόεδρος Μπάιντεν υποσχέθηκε δε πως το κράτος θα στηρίξει οικονομικά την ανοικοδόμηση: «Σκοπεύω το συνολικό κόστος του έργου να το αναλάβει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση», δήλωσε στην Ουάσινγκτον. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις η ανοικοδόμηση πρόκειται να διαρκέσει το λιγότερο δύο χρόνια, με το κόστος να ανέρχεται μεταξύ 500 εκατομμυρίων και 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Μνήμες… πανδημίας
Οι επιχειρήσεις της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας, μεταξύ αυτών και οι Mercedes, Volkswagen και BMW, διατηρούν εκτεταμένες υποδομές στην περιοχή της Βαλτιμόρης για τη ναυτιλιακή μεταφορά οχημάτων. Λόγω αυτού «ενδέχεται να επηρεαστεί αρνητικά το εμπόριο με τη Γερμανία, διότι το λιμάνι της Βαλτιμόρης ήταν κομβικό για την εκφόρτωση των οχημάτων», όπως εξηγεί στο Reuters ο Βίνσεντ Στάμερ, ειδικός σε θέματα εμπορίου στην Commerzbank.
Η Ford και η General Motors αντέδρασαν άμεσα και αναζητούν ήδη εναλλακτικές για το λιμάνι της Βαλτιμόρης. Αυτό επιβεβαιώνει εξάλλου και ο Ράιαν Πίτερσον, ιδρυτής και πρόεδρος της Flexport, μίας εταιρείας με έδρα στο Σαν Φρανσίσκο που δραστηριοποιείται στις ψηφιακές εμπορευματικές μεταφορές: «Οι εταιρείες έχουν ήδη αρχίσει να μεταφέρουν τις παραγωγικές υποδομές τους από την ανατολική στη δυτική ακτή». Και εάν αυξηθεί έτσι η κίνηση στις ακτές του Ειρηνικού, για όσο μένει κλειστεί η Βαλτιμόρη, θα προκαλούταν «κυκλοφοριακή συμφόρηση και καθυστερήσεις». Ο Πίτερσον σχολιάζει στο Bloomberg πως όλο αυτό είναι σαν déjà vu με μνήμες… πανδημίας για τις εταιρείες και τους καταναλωτές. Η ξαφνική αύξηση της κίνησης σε ένα λιμάνι κατά 10-20% είναι αρκετή για να προκαλέσει παντός είδους καθυστερήσεις.
Υπάρχουν τέτοιοι κίνδυνοι και για τα γερμανικά λιμάνια;
Η γέφυρα Francis Scott Key εξυπηρετούσε χιλιάδες οχήματα ημερησίωςΕικόνα: Patrick Semansky/AP/dpa/picture alliance
Θα μπορούσε να συμβεί ένα τέτοιο δυστύχημα και στη Γερμανία; Κατά τον Ουλφ Κάσπερα από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διερεύνησης Ναυτικών Ατυχημάτων του γερμανικού Υπουργείου Μεταφορών, δεν φαίνεται να υπάρχει τέτοιος κίνδυνος επί του παρόντος. Ωστόσο «το ποια συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας θα ληφθούν, εξαρτάται από τους εκάστοτε φορείς εκμετάλλευσης των λιμένων», λέει ο Κάσπερα στην DW. Στο Αμβούργο, για παράδειγμα, είναι υποχρεωτικό σε μεγάλο μέρος του λιμανιού να ρυμουλκούνται τα μεγάλα πλοία και να διευκολύνονται οι ελιγμοί στον λιμένα. Η χρήση ρυμουλκών πλοίων θα μπορούσε «να αποτρέψει τέτοιου είδους ατυχήματα».
Με τη συνδυαστική εφαρμογή διαφόρων μέτρων θα μπορούσε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή ασφάλεια, όπως υποστηρίζει από την πλευρά του ο Γιόζεφ Χέγκερ, καθηγητής πανεπιστημίου και ειδικός στην κατασκευή γεφυρών. «Τα στηρίγματα μίας γέφυρας πρέπει να είναι αρκετά ανθεκτικά, ώστε να μην καταρρέουν έπειτα από μία ελαφριά πρόσκρουση», υπογραμμίζει ο Χέγκερ στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (dpa).
Διαφορετική η κατασκευή στις γερμανικές γέφυρες
Το Ομοσπονδιακό Ίδρυμα Πλωτών Κατασκευών έχει θέσει ένα αυστηρό πλαίσιο κανόνων αναφορικά με το πόσο ανθεκτικά πρέπει να είναι τα στηρίγματα μίας γέφυρας – αναλόγως με τη θαλάσσια οδό στην οποία βρίσκονται και το μέγεθος των διερχόμενων πλοίων. Επιπλέον υπάρχουν στις θαλάσσιες οδούς συχνά και μπάρες προς αποτροπή των προσκρούσεων. «Στις γέφυρες του Ρήνου τα μεγάλα στηρίγματα και οι πυλώνες βρίσκονται συχνά στις άκρες του ποταμού, ώστε το άνοιγμα του ποταμού απ’ όπου καταπλέουν τα πλοία να είναι εντελώς ελεύθερο. Όταν υπάρχει ένα πυλώνας στη μέση του ποταμού, τότε είναι σχετικά ογκώδης και σφηνοειδής, προκειμένου να απωθήσει ένα πλοίο που κινείται καταπάνω του», εξηγεί ο Χέγκερ.
Η Köhlbrandbrücke στο ΑμβούργοΕικόνα: Carsten Leuzinger/imageBROKER/picture alliance
Η πρακτική του να τοποθετούνται τα στηρίγματα των γεφυρών στις άκρες του ποταμού ή και εκτός της θαλάσσιας οδού παρατηρείται και σε άλλα μέρη της Γερμανίας, όπως στις γέφυρες του Καναλιού του Κιέλου, που συνδέει τη Βόρεια Θάλασσα με τη Βαλτική, ή στην εντυπωσιακή Köhlbrandbrücke του Αμβούργου, από την οποία περνούν τα πλοία που κατευθύνονται στον τερματικό σταθμό εμπορευματοκιβωτίων Altenwerder.
Η Autobahn GmbH des Bundes, υπεύθυνη για τη διαχείριση των γερμανικών αυτοκινητοδρόμων, επιβεβαιώνει τη συγκεκριμένη στρατηγική. Όπως ανέφερε ένας εκπρόσωπος της εταιρείας στο dpa, «για όλες τις γέφυρες των αυτοκινητοδρόμων που βρίσκονται πάνω από πλωτές οδούς υπάρχει ένα πολύ, πολύ υψηλό επίπεδο ασφαλείας». Εδώ και δεκαετίες προσέχεται ιδιαιτέρως το να μην τοποθετούνται τα στηρίγματα των γεφυρών εντός της θαλάσσιας οδού, αλλά και το να μπορούν τα πλοία σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης να προσκρούσουν στο έδαφος, παρά πάνω σε κάποιον πυλώνα γέφυρας.
Για όσους περάσαμε απο την Ιταλία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης υπήρξε σημείο αναφοράς.
Η Ιταλία, τότε, ήταν το καλύτερο πολιτικό εργαστήριο του κόσμου. Δεν γνωρίζω αν το φαινόμενο επαναλήφθηκε. Σε εκείνο το κλίμα και με το βάρος της δικτατορίας ο Χαραλαμπίδης εμβάθυνε πολιτικά. Άνοιξε τους ορίζοντές του και προσάρμοσε τις προσλήψεις του στην ελληνική πραγματικότητα και στην θέση της χώρας.
Ήταν ένα κράμα πολιτικού αγωνιστή και διανοούμενου. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα του άρεζε η πολιτική του κοινοβουλίου. Ήταν ένας μαχητής στη ζωή και στον πολιτικό στίβο.
Απο τα καινοτόμα μυαλά της μεταπολίτευσης παρήγαγε πολιτική. Σε αυτόν οφείλεται το άνοιγμα του ΠΑΣΟΚ στα απελευθερωτικά κινήματα και το ενδιαφέρον του για τον τρίτο κόσμο. Έθεσε θεωρητικά ζητήματα σοσιαλιστικής αυτοδιαχείρισης και δημιούργησε πολιτική τάση στο ΠΑΣΟΚ. Ήταν υπέρ της καταστατικής κατοχύρωσης των τάσεων στο Κίνημα. Απο τους ανθρώπους που αποδεχόταν ο Ανδρέας, χωρίς τον οποίο δεν μπορούσε ούτε ο ίδιος να ανεχθεί το ΠΑΣΟΚ, ούτε το μετα-ανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ τον Χαραλαμπίδη.
Μαζί με μια ομάδα ποντίων διανοουμένων έθεσαν το ζήτημα της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού, η οποία αναγνωρίσθηκε απο την βουλή το 1994. Πρωτοστάτησε στην προβολή της γενοκτονίας των χριστιανικών λαών της Ανατολής τόσο στο εσωτερικό της Ελλάδας όσο και στο εξωτερικό. Πρότεινε τη δημιουργία μιας πόλης στη Θράκη με την ονομασία Ρωμανία. Άνοιξε ορίζοντες πνευματικούς και πολιτικούς. Πρωταγωνίστησε στην ιδέα της περιφερειακής ανάπτυξης.
Οι προσωπικές μου σχέσεις μαζί του ενώ στην αρχή και για μεγάλο διάστημα ήταν άριστες, κατέληξαν να μην είναι καλές. Το φέρω βαρέως την ημέρα που τον αποχαιρετώ.
Καλό Ταξίδι Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Άφησες το αποτύπωμά σου στη χώρα και στον ποντιακό ελληνισμό.