Αρχική Blog Σελίδα 1338

Τα παιδιά μεγάλα θύματα του πολέμου στο Σουδάν: Κίνδυνος να πεθάνουν από την πείνα 700.000 μέσα στο έτος, βιασμοί, βίαιη στρατολόγηση και αναλφαβητισμός

0

Η Άμνα Ισάκ, εκτοπισμένη στο Νταρφούρ, δεν ταΐζει πια τα παιδιά της «παρά μία φορά την ημέρα ή και καθόλου».

Έπειτα από έναν χρόνο πολέμου στο Σουδάν «μια ολόκληρη γενιά κινδυνεύει να καταστραφεί», προειδοποιεί ο ΟΗΕ καθώς εκατομμύρια παιδιά είναι εκτοπισμένα, πεινασμένα, αναγκασμένα να πολεμήσουν ή να παντρευτούν.

Στον καταυλισμό εκτοπισμένων του Οτάς, που δημιουργήθηκε πριν δύο δεκαετίες στο Νότιο Νταρφούρ, το συσσίτιο του χυλού από καλαμπόκι έχει πάψει να υπάρχει.

«Είμαστε όλοι άρρωστοι και τα παιδιά μας επίσης, δεν έχουμε τίποτα να φάμε και το νερό που βρίσκουμε είναι μολυσμένο», διηγείται η Ισάκ.

Εδώ, μετά τον φοβερό πόλεμο στο Νταρφούρ τη δεκαετία του 2000, γεννήθηκε και μεγάλωσε μία ολόκληρη γενιά.

Αλλά όταν ξεκίνησε και πάλι ο πόλεμος, αυτή τη φορά από το Χαρτούμ στις 15 Απριλίου 2013, οι διπλωμάτες και οι εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές υπηρεσίες εγκατέλειψαν μαζικά τη χώρα και έπαψαν να βοηθούν τους πιο ευάλωτους.

Οι λεηλασίες, οι μάχες, οι αεροπορικές επιδρομές και οι δρόμοι που έχουν αποκοπεί λόγω της παρουσίας ενόπλων έχουν απομονώσει τις επαρχίες του Σουδάν.

Σήμερα ο ΟΗΕ εκτιμά ότι δεν υπάρχει πρόσβαση στο 90% των Σουδανών που βρίσκονταν ένα βήμα πριν τον λιμό.

«Πωλούν» παιδιά

Μεταξύ αυτών, προειδοποιεί ο ΟΗΕ, «222.000 παιδιά ενδέχεται να πεθάνουν από την πείνα τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες» και «περισσότερα από 700.000 παιδιά φέτος».

Ήδη, σύμφωνα με τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα (MSF), τουλάχιστον ένα παιδί πεθαίνει κάθε δύο ώρες στον καταυλισμό εκτοπισμένων Ζαμζάμ στο Βόρειο Νταρφούρ, ενώ στον καταυλισμό Κάλμα στο Νότιο Νταρφούρ «από τον Μάρτιο 15 παιδιά μεταφέρονται καθημερινά στη μονάδα εντατικής θεραπείας, με περισσότερα από δύο παιδιά να πεθαίνουν κάθε 12 ώρες», σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Alight.

Στο Χαρτούμ, αναφέρει το επιστημονικό περιοδικό The Lancet, στο μικρό παιδιατρικό νοσοκομείο αλ Μπούλουκ κάνουν εισαγωγή «κάθε εβδομάδα 25 παιδιά που υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό και κάθε εβδομάδα δύο ή τρία από αυτά πεθαίνουν».

Συνολικά σχεδόν τρία εκατομμύρια παιδιά υποφέρουν από υποσιτισμό και 19 εκατομμύρια δεν πηγαίνουν σχολείο, θέτοντας σε κίνδυνο το μέλλον του Σουδάν, όπου το 42% του πληθυσμού είναι ηλικίας κάτω των 14 ετών.

Ο Άνταμ Ρίγκαλ, εκπρόσωπος ανθρωπιστικής οργάνωσης για τους πρόσφυγες και τους εκτοπισμένους του Νταρφούρ, έχει δει να πεθαίνουν «δεκάδες παιδιά».

«Εξαιτίας του πείσματος» του στρατηγού Άμπντελ Φάταχ αλ Μπουρχάν, επικεφαλής του στρατού, και του στρατηγού Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκλό, επικεφαλής των παραστρατιωτικών Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ), που αντιπαρατίθενται για την εξουσία εδώ και έναν χρόνο, «δεν φτάνει πια (στο Σουδάν) ανθρωπιστική και επισιτιστική βοήθεια», δηλώνει.

Εξάλλου το εργοστάσιο όπου παρασκευάζονταν συμπληρώματα διατροφής για τα παιδιά καταστράφηκε από βομβαρδισμό, ενώ τα εργοστάσια παραγωγής εμβολίων για τα νεογέννητα έχουν λεηλατηθεί.

Παντού στο Σουδάν, από το Νταρφούρ στα δυτικά ως τις ανατολικές περιοχές στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας που έχουν γλιτώσει από τις συγκρούσεις μέχρι στιγμής, η χολέρα, η ιλαρά και η ελονοσία εξαπλώνονται.

Στους υγειονομικούς κινδύνους προστίθεται η φρίκη του πολέμου. Ολοένα και συχνότερα σουδανικές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: προκειμένου να μπορέσουν να ταΐσουν τα παιδιά τους, κάποιοι γονείς «πωλούν» ένα από αυτά.

Μια τοπική ΜΚΟ αναφέρει ότι ένας πατέρας πούλησε τη 15χρονη κόρη του για ένα σακί δημητριακά.

Βιασμοί και παιδιά στρατιώτες

Ο ΟΗΕ από την πλευρά του κάνει λόγο για «γάμους παιδιών» ή για «σεξουαλική και έμφυλη βία, όπως βιασμοί, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες».

Τα κορίτσια όπως και οι γυναίκες είναι θύματα, σύμφωνα με τον ΟΗΕ «απαγωγών, αναγκαστικών γάμων, σεξουαλικής βίας λόγω των συγκρούσεων στο Νταρφούρ και την πολιτεία αλ Τζαζίρα» νότια του Χαρτούμ όπου έχει καταφύγει μεγάλο μέρος των εκτοπισμένων.

Οι ειδικοί του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ αναφέρουν ότι έχουν συλλέξει «πληροφορίες για γυναίκες και μικρά κορίτσια που πουλήθηκαν σε αγορές ως σκλάβες στις περιοχές που ελέγχουν οι ΔΤΥ και άλλες ένοπλες ομάδες, κυρίως στο Βόρειο Νταρφούρ».

Κίνδυνοι υπάρχουν και για τα αγόρια καθώς ο στρατός, οι παραστρατιωτικοί αλλά και εθνοτικές πολιτοφυλακές «στρατολογούν και χρησιμοποιούν παιδιά στο Νταρφούρ, το Κορντοφάν, το Χαρτούμ και το ανατολικό τμήμα της χώρας», όπως καταγγέλλουν οι ειδικοί.

Από τις πρώτες ημέρες του πολέμου αναρτήθηκαν βίντεο στο διαδίκτυο από στρατιώτες και παραστρατιωτικούς που δείχνουν εφήβους στοιβαγμένους σε φορτηγάκια με αυτόματα τουφέκια στο χέρι.

Πρόκειται για την «καταστροφή μιας γενιάς», τονίζουν οι ειδικοί του ΟΗΕ. Και αυτό σε μια χώρα όπου ήδη πριν τον πόλεμο τα μισά παιδιά παρουσίαζαν καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους και όπου το 70% των μαθητών ηλικίας 10 ετών δεν ήταν σε θέση να διαβάζουν ή να κατανοούν μια απλή φράση.

Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πορτ Σουδάν, Σουδάν 

https://hellasjournal.com/2024/04/ta-pedia-megala-thimata-tou-polemou-sto-soudan-kindinos-na-pethanoun-apo-tin-pina-700-000-mesa-sto-etos-viasmi-viei-stratologisi-ke-analfavitismos/

Δυστυχώς «δεν υπάρχει συναίνεση» στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την ένταξη της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ, ομολογεί η πρόεδρος του σώματος: Προεξοφλείται το βέτο της Ουάσιγκτον

0

Τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν κατέληξαν χθες Πέμπτη σε συναίνεση ως προς το εάν πρέπει να εισηγηθούν την ένταξη της Παλαιστίνης ως κράτους πλήρους μέλους στα Ηνωμένα Έθνη, ανακοίνωσε η πρόεδρος του, γεγονός που προοιωνίζει το αποτέλεσμα προσεχούς ψηφοφορίας.

Επικαλούμενοι τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, οι Παλαιστίνιοι κίνησαν την περασμένη εβδομάδα εκ νέου τη διαδικασία ένταξης τους στον οργανισμό ως κράτους-πλήρους μέλους, που ανάγεται στο 2011, με επιστολή στον Γενικό Γραμματέα και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του οργανισμού. Το αίτημα εξετάζει «επιτροπή για την ένταξη νέων μελών», ad hoc δομή του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Κατά τη συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών της επιτροπής αυτής χθες Πέμπτη «δεν υπήρξε συναίνεση», συνόψισε η πρεσβεύτρια της Μάλτας στον ΟΗΕ, η Βανέσα Φρέιζερ, η χώρα της οποίας ασκεί τον τρέχοντα μήνα την εναλλασσόμενη προεδρία του ΣΑ.

Διαβεβαίωσε πως τα «δύο τρίτα» των μελών του ΣΑ τάσσονται υπέρ της πλήρους ένταξης, χωρίς να κατονομάσει κανένα.

Όμως για να λάβει αποφάσεις η επιτροπή απαιτείται συναίνεση.

Αυτό πάντως δεν συνεπάγεται το τέλος του παλαιστινιακού εγχειρήματος. Αφού η επιτροπή συντάξει έκθεση, οποιοδήποτε κράτος μέλος του ΣΑ μπορεί στην πράξη να καταθέσει προς συζήτηση και ψήφιση σχέδιο απόφασης για την εισδοχή.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ενδέχεται πράγματι να διεξαχθεί ψηφοφορία τη 18η Απριλίου, με πρωτοβουλία της Αλγερίας, η οποία αντιπροσωπεύει τα αραβικά κράτη στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Αν και η μαλτέζα πρεσβεύτρια άφησε να εννοηθεί πως το σχέδιο απόφασης θα συγκέντρωνε τις 9 ψήφους από τις 15 που απαιτούνται, οι περισσότεροι παρατηρητές προεξοφλούν την άσκηση βέτο από τις ΗΠΑ.

Όπως και το 2011, η Ουάσιγκτον λέει πως δεν είναι ο ΟΗΕ ο τόπος για την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης, αφού κατ’ αυτήν θα πρέπει να εγκαθιδρυθεί έπειτα από συμφωνία σε διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων.

Η κυβέρνηση του προέδρου Τζο Μπάιντεν επικαλείται επίσης αμερικανικό νόμο που προβλέπει πως υποχρεούται να διακόψει τη χρηματοδότηση του ΟΗΕ αν το Συμβούλιο Ασφαλείας δεχθεί την ένταξη παλαιστινιακού κράτους δίχως να έχει υπάρξει διμερής συμφωνία.

Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς κινούσε διαδικαία για την «ένταξη του κράτους της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ». Η προσπάθεια ουδέποτε ολοκληρώθηκε· οι Παλαιστίνιοι εντέλει απέκτησαν, με ψηφοφορία της Γενικής Συνέλευσης τον Νοέμβριο του 2012, «καθεστώς κράτους μη μέλους παρατηρητή».

«Το μόνο που ζητάμε είναι να πάρουμε τη νόμιμη θέση μας στους κόλπους της κοινότητας των εθνών», δήλωνε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο παλαιστίνιος πρεσβευτής στον ΟΗΕ Ριάντ Μανσούρ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP
Νέα Υόρκη, United Nations

https://hellasjournal.com/2024/04/distichos-den-iparchi-sinenesi-sto-simvoulio-asfalias-gia-tin-entaxi-tis-palestinis-ston-oie-omologi-i-proedros-tou-somatos-proexoflite-to-veto-tis-ouasigkton/

Θα πέσει το Ιράν στην παγίδα του Ισραήλ;

0

Στις 10 Απριλίου, στο πλαίσιο του εορτασμού του Ιντ αλ Φιτρ, που σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του ιερού μήνα του Ραμαζανίου, ο Αγιατολά Αλί Χαμενεΐ, ο ηγέτης του Ιράν, πραγματοποίησε μια βαρυσήμαντη κεντρική ομιλία στο μεγάλο τζαμί της Τεχεράνης, που μεταδόθηκε ζωντανά στην κρατική τηλεόραση. Αναφερόμενος στην πρόσφατη φερόμενη ισραηλινή επίθεση στο ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο επτά στελεχών του στρατιωτικού σώματος των Φρουρών της Επανάστασης, ξεκαθάρισε απερίφραστα ότι «όταν επιτίθενται στο προξενείο μας, σημαίνει ότι έχουν επιτεθεί στο έδαφος μας … Το μοχθηρό καθεστώς έκανε ένα λάθος και πρέπει να τιμωρηθεί και θα τιμωρηθεί».

Μόλις ο Χαμενεΐ ολοκλήρωσε την ανωτέρω φράση του, η κάμερα της τηλεοπτικής μετάδοσης έκανε αυθωρεί κοντινό πλάνο στον ταξίαρχο Αμίρ Αλί Χατζιζαντέ, τον ισχυρό μακροχρόνιο αρχηγό της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Επανάστασης, οποίος βρισκόταν ανάμεσα στο ακροατήριο. Ο τηλεοπτικός φακός απαθανάτισε τον Χατζιζαντέ να κάνει εκείνη τη στιγμή ένα υπομειδίαμα γεμάτο νόημα. Πρόκειται για τον αξιωματικό που είναι αρμόδιος για το πυραυλικό οπλοστάσιο της χώρας και διευθύνει τις πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν.

 

 

Σημειωτέον, λίγες ημέρες νωρίτερα, το ημιεπίσημο Πρακτορείο Ειδήσεων των Ιρανών Φοιτητών (ISNA) ανήρτησε στον ιστότοπό του μια εικόνα-γράφημα που αναγράφει όλους τους ιρανικούς πυραύλους που έχουν την επιχειρησιακή δυνατότητα να κτυπήσουν το εβραϊκό κράτος. Επιπλέον, το επίσημο κρατικό ειδησεογραφικό δίκτυο Press TV φιλοξένησε ένα άρθρο, όπου προσδιορίζονται ως πιθανοί στόχοι διάφορες ισραηλινές αεροπορικές βάσεις (Ramat David, Palmachim, Hatzor, Nevatim, Hatzerim και Tel Nof), οι ισραηλινές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα Υψίπεδα του Γκολάν και τα λιμάνια του Εϊλάτ, της Χάιφα και της Ασντότ. Βέβαια, σε αυτό το σημείο θα πρέπει να επισημανθεί ότι δεν προκύπτει από την ιρανική πρότερη δράση μια τέτοια τολμηρή κι αχαρτογράφητη πρόθεση.

Το Ιράν έχει αποδείξει αρκετές φορές κατά το παρελθόν ότι δεν δρα απερίσκεπτα και βεβιασμένα, όπως επί παραδείγματι φάνηκε στα προσεκτικά υπολογισμένα αντίποινα που πραγματοποίησε κατά (εκκενωμένων) αμερικανικών στρατιωτικών θέσεων στο Ιράκ μετά τη δολοφονία του Γασέμ Σολεϊμανί τον Ιανουάριο του 2020. Άλλωστε, αρκετοί από τους προαναφερθέντες ισραηλινούς στόχους έχουν ήδη κτυπηθεί από φίλιες ιρακινές πολιτοφυλακές, κάτι που προσφέρει στο Ιράν το πολύτιμο πλεονέκτημα να αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή, κι άρα να αποφεύγει τυχόν τιμωρητικά μέτρα.

Ως εκ τούτου, είναι αρκετό πιθανό τα ανωτέρω να εντάσσονται σε μια σκόπιμη τακτική ψυχολογικού εκφοβισμού, με σκοπό την παράλυση του αντιπάλου και την απόκρυψη των πραγματικών ιρανικών σχεδίων. Από την άλλη, βέβαια, η ισραηλινή επίθεση στο ιρανικό προξενείο αποτελεί μια άνευ προηγουμένου πρόκληση προς το Ιράν.

Πώς θα αντιδράσει το Ιράν

Εν πάση περιπτώσει, η ομιλία του Χαμενεΐ, κι ενδεχομένως το γεμάτο συμβολισμούς πονηρό χαμόγελο του Χατζιζαντέ, φαίνεται ότι προκάλεσε έντονη ανησυχία στο Τελ Αβίβ, αφού τόσο υπουργός Αμύνης όσο κι ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, ένιωσαν την ανάγκη να απαντήσουν αμέσως, ο καθένας ξεχωριστά, απειλώντας ουσιαστικά ότι «εάν το Ιράν εξαπολύσει επίθεση από το δικό του έδαφος, τότε το Ισραήλ θα αντεπιτεθεί στο εσωτερικό του Ιράν», όπως αναφέρουν οι Times of Israel. Ακόμη κι ο πρόεδρος Μπάιντεν αντέδρασε, διατρανώνοντας την «ακλόνητη» δέσμευσή του να προστατεύσει το Ισραήλ από ενδεχόμενες ιρανικές επιθέσεις.

Προφανώς, το Ιράν δεν θα κοινοποιήσει δημοσίως το πώς θα αντιδράσει προς το Ισραήλ. Ωστόσο, οι ιδιαιτέρως ηχηρές δηλώσεις του Χαμενεΐ και το συνακόλουθο εσκεμμένο στιγμιότυπο της ιρανικής τηλεόρασης με το πονηρό χαμόγελο του Χατζιζαντέ δείχνουν ότι η ιρανική ηγεσία νιώθει υποχρεωμένη να απαντήσει αυτοπροσώπως τούτη τη φορά, έστω συμβολικά, καθότι έχει μετρήσει μέσα σε τέσσερις μήνες, ήτοι από τις αρχές του Δεκεμβρίου μέχρι τις αρχές Απριλίου, συνολικά 18 απώλειες στελεχών των Φρουρών της Επανάστασης από φερόμενες ισραηλινές επιθέσεις. Επίσης, το Ιράν θέλει να δείξει διεθνώς ότι έχει ισχύ και αποφασιστικότητα, και δεν αφήνει αναπάντητα ισχυρά πλήγματα κατά των συμφερόντων του. Αλλιώς, μπαίνουν ανάλογες ιδέες και σε άλλους αντιπάλους του.

 

 

 

Με άλλα λόγια, το Ιράν είναι πλέον αναγκασμένο να αντιδράσει για να επαναφέρει την αξιοπιστία της αποτροπής του έναντι του Ισραήλ, καθότι ειδάλλως οι στοχοποιήσεις στρατιωτικών του θα συνεχιστούν ακάθεκτα, με αποτέλεσμα όχι μόνο να διαβρωθεί βαθμηδόν το αποτύπωμά του στη Συρία, τον χρυσό συνδετικό κρίκο στην αλυσίδα του ιρανικού στρατηγικού βάθους, αλλά και να φανεί αδύναμο τόσο στους μη κρατικούς συμμάχους του, όσο και στους αντιπάλους του, κάτι που είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για το Ιράν. Ο ίδιος ο ανώτατος ηγέτης έχει υπαινιχθεί προ ημερών ότι θα υπάρξει άμεση ιρανική αντίδραση, κι άρα όχι έμμεση μέσω φίλιων πολιτοφυλακών, κάτι που έχουν επαναλάβει τόσο ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων όσο κι ο επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης.

Τι συζητείται στην Τεχεράνη

Προφανώς, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιοι θα είναι οι ενδεχόμενοι στόχοι του Ιράν. Αυτό που δύναται να παρατηρήσουμε είναι τι συζητιέται στο εσωτερικό της χώρας. Συγκεκριμένα, ένας μέρος της συντηρητικής πτέρυγας της καθεστωτικής ελίτ ζητά αναλογικά αντίποινα σε ισραηλινές διπλωματικές αποστολές του εξωτερικού, με κάποιους να προτείνουν, μάλιστα, εκείνες που βρίσκονται στο Αζερμπαϊτζάν ή ακόμη κι αυτές που εδρεύουν στην Ευρώπη ή οπουδήποτε στον κόσμο.

Από την άλλη, οι μετριοπαθείς και μεταρρυθμιστικές φατρίες διαφωνούν με αυτό, διότι θεωρούν ότι κάτι τέτοιο θα έχει υψηλό διπλωματικό κόστος για το Ιράν, αφού θα δηλητηριάσει αυτομάτως τις σχέσεις του με τις χώρες που φιλοξενούν τις ισραηλινές πρεσβείες και τα ισραηλινά προξενεία. Επίσης, προειδοποιούν τους Ιρανούς ιθύνοντες να μην πέσουν στην παγίδα του Νετανιάου, δηλαδή η χώρα να μη συρθεί στον πόλεμο μέσω μιας δυναμικής αντίδρασης. Τονίζουν ότι αυτό ακριβώς επιδιώκει ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, ούτως ώστε στη συνέχεια να εξαναγκάσει τις ΗΠΑ να εμπλακούν υπέρ του άνευ όρων.

Απεναντίας, καλούν να συνεχιστεί η στρατηγική υπομονής του Ιράν, η οποία φθείρει σταθερά κι ομολογουμένως αρκετά αποτελεσματικά το Ισραήλ, χωρίς να εμπλέκεται η χώρα άμεσα στις συγκρούσεις. Άλλωστε, όσο περνάει ο χρόνος, η διαθεσιμότητα του αναλογικού κτυπήματος φθίνει, καθότι το Τελ Αβίβ έχει λάβει σχετικά μέτρα προστασίας, προβαίνοντας είτε σε αναστολές λειτουργιών, είτε σε εκκενώσεις διπλωματικών αποστολών σε διάφορες χώρες που βρίσκονται στην ευρύτερη γειτονιά του Ιράν.

Τα σενάρια αντίδρασης

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα άρθρο του κεντρώου ιστότοπου Entekhab που αναφέρει τέσσερεις επιλογές αντίδρασης του Ιράν. Ειδικότερα, επισημαίνει: «Το πρώτο σενάριο: το Ιράν, βασιζόμενο στις δυνατότητές του σε πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, στοχεύει στόχους στρατιωτικούς ή υποδομής στο Ισραήλ για αντίποινα, κι ενώ τιμωρεί το Ισραήλ, θα αποδείξει την πυραυλική του ισχύ και την αποτρεπτική του ικανότητα σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.

Το δεύτερο σενάριο: Το Ιράν στοχεύει ένα από τα διπλωματικά κέντρα του ισραηλινού καθεστώτος σε μια από τις χώρες της περιοχής, καθώς το Ισραήλ επιτέθηκε στο ιρανικό προξενείο στη Συρία, δίνοντας έτσι μια αναλογική απάντηση.

Το τρίτο σενάριο: Το Ιράν θα πραγματοποιήσει συγκεκριμένες κι αποτελεσματικές επιθέσεις στις βάσεις και τα κέντρα ασφαλείας του Ισραήλ, βασιζόμενο στην επιχειρησιακή ισχύ και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη των συμμαχικών περιφερειακών ομάδων του, και στην πραγματικότητα θα απαντήσει έμμεσα στα εγκλήματα του Ισραήλ.

Το τέταρτο σενάριο: Το Ιράν δεν ανταποκρίνεται γρήγορα και αποφασιστικά στη διαχείριση του περιφερειακού και διεθνούς χώρου, όπως πολλοί αναμένουν. Αντίθετα, υιοθετώντας μια πολιτική υπομονής και μια στρατηγική αμφισημίας, δημιουργεί έναν ψυχολογικό πόλεμο φθοράς, και στη συνέχεια προκαλεί πολυάριθμα πλήγματα με συνεχείς επιθέσεις μελισσών από τις ομάδες πληρεξουσίων του, και χρησιμοποιεί αυτή την ευκαιρία για να αναστείλει ένα μεγάλο μέρος της στρατιωτικής ισχύος καθώς και την εμπορική ικανότητα των λιμανιών του Ισραήλ και να επιβάλει ζημιά σε αυτό το καθεστώς».

Το άρθρο καταλήγει στην εκτίμηση ότι το Ιράν θα ακολουθήσει μάλλον το τέταρτο σενάριο, τόσο επειδή θέλει να αποφύγει την παγίδα του Ισραήλ και όσο διότι γνωρίζει ότι τα πράγματα στην περιοχή εξελίσσονται προς όφελός του.

Το ενδεχόμενο λελογισμένων αντιποίνων

Αντίθετα με το ανωτέρω άρθρο, ο γράφων έχει την αίσθηση ότι οι Φρουροί της Επανάστασης ενδέχεται να προβούν σε μια άμεση απάντηση, έστω και σε συμβολικό επίπεδο, κατά πάσα πιθανότητα σε τρίτη χώρα, που θα κατακλύσει τα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, όπως έχουν πράξει άλλωστε κατά το παρελθόν στις δολοφονίες του υποστράτηγου Γασέμ Σολεϊμανί και του ταξίαρχου Ραζί Μουσαβί.
Εν κατακλείδι, το πιθανότερο ενδεχόμενο είναι η όποια ιρανική απάντηση να είναι προσεκτικά υπολογισμένη και σχεδιασμένη, ούτως ώστε να δώσει ένα δυνατό και λυσιτελές μήνυμα αποτροπής, αλλά ταυτόχρονα να προσφέρει μια διέξοδο αποκλιμάκωσης. Πράγματι, συνιστά μια ιδιαιτέρως δύσκολη επιδίωξη ισορροπίας. Γι’ αυτό κι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κλιμάκωσης στην περιοχή.

Η, δε, πάγια στρατηγική αμφισημίας του Ιράν, ότι θα κτυπήσει δηλαδή στον κατάλληλο χρόνο και τόπο, αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση ψυχολογικής επιχείρησης, που κατατείνει στην πρόκληση παραλυτικού πανικού στο Ισραήλ. Παρεμπιπτόντως, ο Χασάν Νασράλα, ο ηγέτης της λιβανικής Χεζμπολά, αρέσκεται να υιοθετεί συχνά αυτήν τη στρατηγική εναντίον του Τελ Αβίβ. Ενδεικτικά, έχει παλαιότερα απειλήσει σχετικώς το Ισραήλ, λέγοντας ότι «σταθείτε σε ενάμισι πόδι και περιμένετε την απάντησή μας που μπορεί να λάβει χώρα ανά πάσα στιγμή στα σύνορα και πέρα από τα σύνορα».

Παράλληλα, η Τεχεράνη δεν θα εγκαταλείψει τη στρατηγική υπομονής που εφαρμόζει άοκνα απέναντι στο Τελ Αβίβ μετά την 7η Οκτωβρίου, δηλαδή την αποφυγή άμεσου πολέμου με το Ισραήλ και συνάμα τη σταδιακή εξουθένωση του εβραϊκού κράτους μέσω συνεχών επιχειρήσεων των φίλιων πολιτοφυλακών, παρά τις πιέσεις για μια ενεργότερη προσέγγιση που ασκούνται από ένα μέρος της συντηρητικής φατρίας του Ιράν. Όπως έχει παραδεχθεί εύστοχα ένας άλλοτε διπλωμάτης του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, το Ιράν «παίζει τρισδιάστατο σκάκι» στην περιοχή.

 


 

*Ο Αλέξης Λεκάκης Κερκυραίος είναι υποψήφιος διδάκτωρ Ιρανικής Εξωτερικής Πολιτικής στο τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Στο πλαίσιο της υπό εκπόνηση διατριβής του, έχει πραγματοποιήσει επιτόπια έρευνα στην Τεχεράνη. Μελέτες του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά.

 

Is war with Iran inevitable?

0

Iranian officials are quietly suggesting a new approach, different from anything they’ve told me before
Billboard in Tehran displaying a portrait of Quds Force commander Mohammad Reza Zahedi, who was killed in Damascus airstrike, with a slogan in Hebrew saying, ‘You will be punished,’ on April 3, 2024. (Atta Kenare/AFP)

The world is holding its breath following Israel’s targeted assassination of senior officers of Iran’s Revolutionary Guard Corps (IRGC) in an airstrike on the Iranian embassy compound in Damascus on April 1. As expected, Ayatollah Ali Khamenei, Iran’s Supreme Leader, has vowed revenge.

Military and intelligence analysts in Israel, the US, and beyond are scrambling to figure out whether Iran will react directly or, as it has done for years, through the same proxies it has been deploying to destabilize the Middle East and escalate tensions with Israel and the US: Hezbollah in Lebanon, the Houthis in Yemen, radical Shiite militias in Iraq, and paramilitary units operating under the umbrella of the Assad regime in Syria.

When seven leading Iranian nuclear scientists were killed between 2007 and 2020, presumably by Israel, and especially when Qasem Soleimani, the former commander of Iran’s Quds Force, the IRGC’s clandestine elite branch, was killed by a US drone strike in January 2020, near Baghdad’s international airport, Tehran opted for muted responses, despite the military capacity to carry out painful reprisals.

So, what will Tehran do now? Continue to let its proxies do its dirty work, a strategy developed and implemented by Soleimani with considerable skill? Or up the ante and strike Israel directly, thereby bringing the region closer to an all-out war, with horrific consequences?

Because decades of hostilities and sanctions have made access to the actual decisionmakers in Tehran nearly impossible, we are left to speculate, usually with very little quality intelligence. So little access, in fact, that we might fail to notice how the sands are starting to shift. A subtle, but meaningful change is taking place in the way some key Iranians are beginning to view the Israeli-Palestinian conflict. To get a more nuanced sense of this shift, it might be helpful to revisit past interactions with certain senior Iranians, starting with Soleimani himself.

I first met Soleimani in early 2013, in connection with a search for an American who had been captured in Syria. He did not mince words about the fruitlessness of my quest, claiming that I was looking in the wrong places and talking to the wrong people. I discounted his comments as negotiating tactics, intended to drive up the price for any information he might give me. Six agonizing months later, I learned the hard way never to doubt Soleimani.

The last time we met, Soleimani brought up Israel and Palestine. He restated Iran’s commitment to the liberation of Palestine, as pledged by Ayatollah Khomeini to PLO leader Yasser Arafat in 1979. But then he added something that took me by surprise. He said that Israeli-Palestinian hatred, born out of ever more vicious cycles of violence, could metastasize to the point where the path to destruction would be irreversible, because each side would care more about obliterating the other side than about building a peaceful future for itself.

At that point this conflict would yield diminishing returns for Iran and pose a risk to the stability of its regime, because the entire region could go up in flames and end up in a war that would make the horrors of the Iran-Iraq war of the 1980s seem tame by comparison. Should that day come, Iran would have to rethink its strategy, because his country would no longer be able to maintain the aggression threat against Israel and the West, the way Iran has been adept at maximizing its leverage by remaining on the threshold of nuclear weapons capability, rather than crossing that threshold and risking a perilous escalation with America and Israel.

I was reminded of Soleimani’s premonition during a conversation I had in early January with another senior Iranian official. He pointed out that both Israelis and Palestinians now had an interest that was hardwired towards turning this conflict into a regional war: In one corner, Benjamin Netanyahu, who wants to drag the US into this mess, not just politically and diplomatically, but also militarily, and if that costs President Biden his reelection this November, all the better. And in the other corner, Yahya Sinwar, who is praying for a full-scale war between Israel and Hezbollah, not only in order to drain Israel’s resources with a Northern front, but also in order to turn Iran from a clever puppet master into an active participant, with troops and weapons.

This official told me that he was witnessing a real shift in Tehran. Despite all the blustery condemnations of Israel and denials of its right to exist, some influential IRGC minds are now expressing reservations on escalating the Israeli-Palestinian conflict — sentiments that would have been taboo, even treasonous, until now. There is a sense that Iranian influence in the region may have reached its high-water mark, and that the time had come to rethink Soleimani’s strategy. Proxies, especially in Iraq and Yemen, had become much more difficult to manage, frequently defying Tehran’s instructions, and the cost of supporting the Assad regime in Syria was unsustainable. Hamas was out of control, and Palestinians enjoyed less support in the streets of Tehran than they did in the streets of London and Detroit.

All sides needed to climb down from their trees, he said. Washington and its European allies should force Israel into accepting the reality of a Palestinian state, while still pledging their support for Israel’s security. Arab nations, especially the Saudis and the Qataris, should offer Palestinians support to build a viable state with a thriving economy, but only if the killing ends — no more free Abraham Accords for the Israelis, and no more free cash for Hamas.

What about Iran, I asked. Wasn’t this the catastrophe Tehran had wanted all along?

His reply was fascinating. For decades, Iran had maimed its enemies, from the Israelis to the Americans to the Saudis, by supplying the most radical actors in the Middle East with weapons, training, money, and hate. That was the tree Tehran had planted, to devastating effect. So devastating, in fact, that its fruit had become poisonous to everyone, including Iran.

Climbing down from this tree required a high wire dance. Publicly, Iran could not recognize Israel, at least not for the time being, and certainly not without a larger agreement with the West that would lead to the end of sanctions. But quiet support for de-escalation, with full plausible deniability until Tehran got all the concessions it is seeking — that was now in play. That would mean, for the first time since the Iranian Revolution in 1979, a discreet indication to Palestinians that Iran could live with a side-by-side existence of Israel next to a Palestinian state, even a confederation of the two.

I was stunned, and had this official been the only one to mention this to me, I would have dismissed his words as careless musings. But I have since heard it from other officials holding key positions in Iran’s military, intelligence, and economy. One IRGC general offered this explanation: “We Iranians are big believers in the MAD doctrine,” referring to the acronym for “mutually assured destruction” that maintained nuclear peace during the Cold War between the United States and the Soviet Union. “But the MAD deterrence doesn’t work if everyone has gone mad. After the October 7 massacre by Hamas and the Israeli slaughter in Gaza, we have concluded that Israelis and Palestinians are racing towards their own annihilation, and that everyone in the region will get annihilated with them.”

Rumors abound as to Tehran’s intentions, or Hezbollah’s plans for total war with Israel. But there is a reason Iran has been avoiding a direct confrontation with the US and Israel, even after the assassination of several senior IRGC officers in Syria, just as there is a reason the October 7 massacre was perpetrated by Hamas in the south of Israel rather than by Hezbollah’s elite Radwan Force in the north. Their leaders are not weary about an all-out war because they have suddenly turned into Israel-lovers, but because they have concluded that the unpredictability of such an escalation might threaten their own hold on power.

Sinwar and his Hamas brethren have reached the opposite conclusion, as, tragically, have Netanyahu and his far-right coalition partners, who need war to remain in power.

ABOUT THE AUTHOR
Daniel Levin is a member of the Board of the Liechtenstein Foundation for State Governance, which is engaged in ‘Track 3’ mediation initiatives and hostage negotiations in the Middle East. His recent book is ‘Proof of Life: Twenty Days on the Hunt for a Missing Person in the Middle East.’

Τί μᾶς κρύβουν γιά τό μεταναστευτικό: 10.594 «εἴσοδοι» τό πρῶτο τρίμηνο!

1

Μειώνονται οἱ ροές ἀπό τήν Τουρκία, ἀλλά αὐξάνονται δραματικά ἀπό τήν Ἀφρική – Τί δείχνουν τά στατιστικά στοιχεῖα – Ρεκόρ ὀκταετίας, σύμφωνα μέ τόν ΟΗΕ

ΜΟΛΙΣ ΠΡΟΧΘΕΣ ὁ ὑπουργός Μεταναστευτικῆς Πολιτικῆς Δημήτρης Καιρίδης θριαμβολογοῦσε. Τό ὑπουργεῖο τοῦ ὁποίου προΐσταται ἔδωσε στήν δημοσιότητα τά στοιχεῖα τοῦ Μαρτίου γιά τούς μετανάστες ἀπό τήν Τουρκία, ὑποστηρίζοντας ὅτι ὁ συνολικός ἀριθμός τῶν παρανόμως ἀφιχθέντων τόν Μάρτιο, ἀνῆλθε σέ 2.231 ἔναντι 3.828 τόν Φεβρουάριο, μειωμένος κατά 41,7%. Περαιτέρω μάλιστα παραθέτοντας στοιχεῖα ἀπό τόν περασμένο Σεπτέμβριο ὑποστηρίζει ὅτι ἡ μείωσις φθάνει τό 80,5%. Πρόκειται ὅμως γιά ἀποσπασματική παρουσίαση τῶν στοιχείων. Γιά «μισές ἀλήθειες».

Γιά ἀνακοινώσεις πού συσκοτίζουν τήν πραγματικότητα. Ἀναφέρονται ἀποκλειστικῶς στούς μετανάστες πού ἔρχονται ἀπό τήν Τουρκία. Σάν νά προέρχεται μόνον ἀπό ἐκεῖ τό πρόβλημα. Σάν νά μήν ἔχει «πνιγεῖ» στούς μετανάστες ἡ Γαῦδος, τήν ὁποία πλέον οἱ πάντες χαρακτηρίζουν «νέα Λαμπεντούζα». Στήν πραγματική Λαμπεντούζα τό πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται. Ἀφ’ ἑνός μέ αὐστηρά μέτρα καί ἀφ’ ἑτέρου μέ τό στρατηγικό σχέδιο «Ματτέι» πού ἔχει ἐκπονήσει ἡ Τζώρτζια Μελόνι γιά νά κρατήσει στίς χῶρες τους, στήν Ἀφρική, τούς ἐπίδοξους μετανάστες. Στήν Ἑλλάδα ὅμως, οὔτε σχέδια οὔτε κἄν μεταναστευτική πολιτική ἔχουμε. Δημιουργήσαμε μόνον ἕνα ὑπουργεῖο, οἱ ἀνακοινώσεις τοῦ ὁποίου δημιουργοῦν προβληματισμό καί ἐρωτήματα. Πολλά ἐρωτήματα.

Στόν πίνακα πού παρατίθεται, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπό τήν Ὑπάτη Ἁρμοστεία τοῦ ΟΗΕ γιά τούς πρόσφυγες, φαίνεται ξεκάθαρα ὅτι στό πρῶτο τρίμηνο τοῦ τρέχοντος ἔτους ἔχουμε τήν μεγαλύτερη ἔκρηξη παρανόμων εἰσόδων μεταναστῶν τῆς τελευταίας ὀκταετίας. Στόν ἀριθμό τῶν 10.594 ἀνῆλθαν οἱ παράνομοι μετανάστες πού εἰσῆλθαν στήν χώρα μας ἀπό τήν 1η Ἰανουαρίου μέχρι τίς 31 Μαρτίου τοῦ τρέχοντος ἔτους. Πέρυσι κατά τό ἀντίστοιχο τρίμηνο ἦσαν μόνον 3.797. Ὁμιλοῦμε γιά σχεδόν τριπλασιασμό (2,7 φορές περισσοτέρους). Πρόκειται γιά ἔκρηξη παράνομων εἰσόδων πού κανονικά θά ἔπρεπε νά εἶχε σημάνει συναγερμό. Καί ὅμως τό ἁρμόδιο ὑπουργεῖο δέν ἀνακοινώνει τά ξεκάθαρα στοιχεῖα τοῦ ΟΗΕ καί θριαμβολογεῖ ἀπομονώνοντας τίς πληροφορίες πού ἐξυπηρετοῦν τό ἀφήγημά του. Ὅπως φαίνεται, ἀκόμη οἱ ἀφίξεις ἦσαν σημαντικά μικρότερες τό 2021 (1775) καί τό 2022 (1893). Προφανῶς μέρος μόνον αὐτῶν προήρχετο ἀπό τήν Τουρκία.

Συνεπῶς πῶς μπορεῖ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός νά ὑποστηρίζει ὅτι ἡ συμφωνία μέ τήν Τουρκία ἔφερε ἀποτελέσματα καί μείωση τῶν ροῶν. Τό 2021 καί τό 2022 πού δέν ὑπῆρχε τέτοια συμφωνία οἱ ροές ἦσαν σημαντικά μικρότερες. Γιατί δέν μᾶς παρουσιάζουν τά στοιχεῖα εἰσόδων ἀπό τήν Τουρκία τό πρῶτο τρίμηνο τοῦ 2023 μέ τό ὁποῖο πρέπει νά γίνονται οἱ συγκρίσεις καί μᾶς ἀναφέρουν μόνον τά στοιχεῖα τοῦ Μαρτίου καί τοῦ Φεβρουαρίου ἐνεστῶτος ἔτους. Δέν γίνονται ἔτσι οἱ στατιστικές.

Τί μᾶς κρύβουν γιά τό μεταναστευτικό: 10.594 «εἴσοδοι» τό πρῶτο τρίμηνο!

Στο Περού 3 βραχιόλια κι ένα Rolex της προέδρου είναι σκάνδαλο παράνομου πλουτισμού και κάποιοι στην Ελλάδα θα γελάνε

0

Η περουβιανή εισαγγελία προχώρησε χθες Τετάρτη στην κατάσχεση τριών ρολογιών και βραχιολιού, στην καρδιά σκανδάλου στο οποίο ενεπλάκη η πρόεδρος Ντίνα Μπολουάρτε, που διαβεβαιώνει πως τα είδη αυτά της τα είχαν «δανείσει».

«Η κατηγορούσα αρχή αποφάσισε να προχωρήσει σε κατάσχεση, χωρίς διαταγή δικαστηρίου. Το επιχείρημα είναι πως τα είδη αυτά θα μπορούσαν να είναι απολεσθέντα», είπε στον Τύπο ο Ουμπέρτο Αβάντο, δικηγόρος του κυβερνήτη του νομού Αγιακούτσο των Άνδεων, του Ουιλφρέδο Οσκορίμα, που φέρεται να δάνεισε τα πολυτελή είδη στην κυρία Μπολουάρτε.

Η αρχηγός του κράτους βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με έρευνα για «παράνομο πλουτισμό», αφού απαθανατίστηκε να φοράει τα ακριβά ρολόγια στην καρδιά του σκανδάλου που ο Τύπος βάφτισε «Rolex-gate».

Κάποιοι εδώ στην Ελλάδα θα γελάνε με τις περιπέτειες της προέδρου του Περού καθώς διαθέτουν πολλά,πολλά περισσότερα από τρια βραχιόλα κι ένα Rolex και κανένας δεν τους ελέγχει σοβαρά. 

Την περασμένη εβδομάδα, κατέθεσε σε εισαγγελείς πως διέπραξε «σφάλμα» αποδεχόμενη τα ρολόγια από τον «φίλο» της νομάρχη της Αγιακούτσο, προσθέτοντας πως έκτοτε τού τα επέστρεψε.

Τα ρολόγια και το βραχιόλι κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια παρουσίασής τους στη δικαιοσύνη, σύμφωνα με τον κ. Αβάντο.

Το σκάνδαλο ξέσπασε τη 15η Μαρτίου, όταν ειδησεογραφικός ιστότοπος άρχισε να αναρτά φωτογραφίες στις οποίες η κυρία Μπολουάρτε εικονίζεται να φορά τα πολυτελή ρολόγια ενώ ήταν στην κυβέρνηση, μεταξύ του 2021 και του 2022. Το σπίτι της σε προάστιο της πρωτεύουσας και το προεδρικό γραφείο ερευνήθηκαν από αστυνομικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς στο πλαίσιο της έρευνας την 30ή Μαρτίου. Δεν βρέθηκε κανένα ρολόι.

Ακόμη και στην περίπτωση που ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος της, η πρόεδρος, δυνάμει του Συντάγματος, δεν θα δικαστεί παρά μετά τον Ιούλιο του 2026, ή αλλιώς αφού ολοκληρωθεί η θητεία της.

Η κυρία Μπολουάρτε, 61 ετών, αντιμετώπιζε ήδη έρευνα με πολύ πιο βαρύ κατηγορητήριο, για «γενοκτονία», «ανθρωποκτονίες κατά συρροή με επιβαρυντικές περιστάσεις» και «πρόκληση σοβαρών σωματικών βλαβών», εξαιτίας των θανάτων 50 και πλέον ανθρώπων και τους τραυματισμούς εκατοντάδων στις πολύμηνες ταραχές που ακολούθησαν την ορκωμοσία της, τον Δεκέμβριο του 2022.

Έγινε υπηρεσιακή πρόεδρος του Περού μετά την παύση από το Κογκρέσο και τη σύλληψη από την αστυνομία εκείνο τον μήνα του προκατόχου της Πέδρο Καστίγιο, εκλεγμένου με κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, του οποίου ήταν η αντιπρόεδρος.

Αφότου ανέλαβε την εξουσία, εναντίον της κυρία Μπολουάρτε κινήθηκαν τέσσερις διαδικασίες παύσης και απομάκρυνσής της από το αξίωμα. Καμιά από αυτές όμως δεν έφθασε να τεθεί σε συζήτηση στην ολομέλεια της περουβιανής εθνικής αντιπροσωπείας, όπου κυριαρχούν κόμματα της δεξιάς και της ακροδεξιάς, τα οποία της παρέχουν στήριξη.

https://www.militaire.gr/sto-peroy-3-vrachiola-ki-ena-rolex-tis-proedroy-einai-skandalo-paranomoy-ploytismoy-kai-kapoioi-stin-ellada-tha-gelane/

«Η Ελλάδα κατρακυλά και οι θεσμοί της πατούν γκάζι στην κατηφόρα»-Θανάσης Αυγερινός

1

Ο Θανάσης Αυγερινός ,δημοσιογράφος και ανταποκριτής του OPEN, σχολίασε με τρόπο αιχμηρρό όσα είπε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου  Γεωργία Αδειλίνη στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών!  Η ανάρτηση του:

«Θερμή παράκληση σε όσους γνωρίζουν και θυμούνται να μας πουν, ειδικά οι ενασχολούμενοι με το δικαστικό ρεπορτάζ συνάδελφοι ή άλλοι νομικοί και δικαστικοί παράγοντες:

Υπάρχει προηγούμενο στη δικαστική ιστορία μας ο/η εν ενεργεία εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να μετέχει σε (οικονομικά) φόρουμ και κυρίως να κάνει δημόσιες δηλώσεις για υποθέσεις, που χειρίζεται, ερχόμενος/η σε αντιπαράθεση ή σε δημόσια συζήτηση με οποιουσδήποτε εμπλεκόμενους στις υποθέσεις αυτές

Ο λόγος ενός συγγενούς θύματος μπορεί να έχει οποιαδήποτε μορφή κρίνει ο συγκεκριμένος πολίτης.

Ο λόγος του εισαγγελέα του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας μπορεί να είναι ο,τιδήποτε άλλο εκτός από θεσμικός σε μορφή και ουσία, δηλαδή εκφρασμένος σε θεσμικά δικαστικά όργανα και με θεσμικό τρόπο

Υπ’ αυτήν την έννοια γιατί οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί αύριο μεθαύριο να μην συμμετέχουν κιόλας σε τηλεοπτικές εκπομπές ή να μην βγάζουν λόγους στα καφενεία αν αισθάνονται ότι θέλουν πάρα πολύ κάτι να πουν;

Η Ελλάδα κατρακυλάει σε πρωτοφανή κατήφορο κι οι θεσμοί της μοιάζουν να γκαζώνουν, αντί να φρενάρουν…»

https://www.militaire.gr/tempi-adeilini-avgerinos/

Τουρκικά ΜΜΕ: «Η Άγκυρα υπενθύμισε πως στο Αιγαίο υπάρχουν νησιά αμφισβητούμενης κυριαρχίας»

0

«Συνεχίζουμε με την ελληνοτουρκική ένταση»

Τα τουρκικά ΜΜΕ, με δημοσιεύματά τους μετά την εξαγγελία για τα δύο θαλάσσια πάρκα, ένα στο Αιγαίο και ένα στο Ιόνιο, που προετοιμάζει η ελληνική κυβέρνηση, επαναφέρουν το θέμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο.

Μάλιστα, όπως αναφέρουν, «η Άγκυρα υπενθύμισε πως στο Αιγαίο υπάρχουν νησιά αμφισβητούμενης κυριαρχίας».

Τηλεοπτικό δίκτυο ΝΤV: «Συνεχίζουμε με την ελληνοτουρκική ένταση. Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας αντέδρασε με γραπτή ανακοίνωση στα σχέδια της Ελλάδας γιια τη δημιουργία θαλασσιων πάρκων σε Ιόνιο Αιγαίο Πέλαγος. Στην ανακοίνωση τονίστηκε πως η δημιουργία θαλασσιου πάρκου στο Αιγαίο, για την Τουρκία δεν θα δημιουργεί νομικά αποτελέσματα.

Στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών αναφέρεται πως υπάρχει βελτίωση των σχέσεων των δυο χωρών αλλά τονίζεται πως η Ελλάδα εκμεταλλεύεται τα περιβαλλοντικά ζητήμαυα. Επίσης έγιναν συστάσεις στην Ελλάδα να μην χρησιμοποιεί η Ελλάδα για το δικό της όφελος, το θέμα των νησιών , νησίδων και βραχονησῖδων που η κυριαρχία τους δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα με συνθήκες».

Τηλεοπτικό δίκτυο ULUSAL: «Στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών γίνεται αναφορά στη βελτίωση των σχέσεων αλλά αναφέρεται ότι «η Ελλάδα και πάλι επιχειρεί να εκμεταλλευτεί ζητήματα του περιβάλλοντος. Και τονίστηκε πως δεν θα γίνουν αποδεκτά τετελεσμένα που θα επιχειρηθούν σε αμφισβητούμενες περιοχές».

Η αντίδραση της Τουρκίας για το Αιγαίο σε όλα τα τουρκικά ΜΜΕ

Το CNN Türk ανέφερε: «Αντίδραση του Υπουργείου Εξωτερικών για το “θαλάσσιο πάρκο” της Ελλάδας»

Το Haber7: «Η Ελλάδα ετοιμάζεται να το διακηρύξει! – Η Τουρκία προειδοποίησε ευθέως»

Το NTV: «Υπουργείο Εξωτερικών για την απόφαση της Ελλάδας περί θαλάσσιου πάρκου: Δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές Ντε φάκτο καταστάσεις σε αμφισβητούμενες περιοχές – Το Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε στην ανακοίνωση της Ελλάδας ότι θα ανακηρύξει δύο νέα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο και το Ιόνιο Πέλαγος».

Η Sabah: «Αντίδραση από το Υπουργείο Εξωτερικών στην ανακοίνωση της Ελλάδας για το θαλάσσιο πάρκο»

Το HaberTürk: «Έκτακτα νέα: Ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών για την Ελλάδα»

Το TRT haber: «Η Τουρκία αντιδρά στο “θαλάσσιο πάρκο” της Ελλάδας»

OdaTv: «Το Υπουργείο Εξωτερικών προειδοποιεί την Ελλάδα για το περιβάλλον»

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/tourkika-mme-i-agkyra-ypenthymise-pos-sto-aigaio-yparxoun-nisia-amfisvitoumenis-kyriarxias/

Πέθανε ο Ο.Τζ.Σίμπσον

0

Ήταν 76 ετών

Την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 76 ετών ο πρώην αστέρας του αμερικανικού ποδοσφαίρου και ηθοποιός Ο. Τζ. Σίμπσον.

«Στις 10 Απριλίου, ο πατέρας μας, Orenthal James Simpson, υπέκυψε στη μάχη του με τον καρκίνο», αναφέρει η ανάρτηση της οικογένειάς του στο Τwitter . «Κατά τη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου, η οικογένειά του ζητά να σεβαστείτε τις επιθυμίες τους για ιδιωτικότητα και χάρη».

Ο Ο. Τζ. Σίμπσον πρώην παίκτης του NFL, ραδιοτηλεοπτικός παραγωγός, έγινε παγκοσμίως διάσημος όταν δικάστηκε και αθωώθηκε για τη διπλή δολοφονία της πρώην συζύγου του, Νικόλ Μπράουν Σίμπσον και του εραστή της Ρόναλντ Γκόλντμαν.

Το ζευγάρι μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου έξω από στη γειτονιά Brentwood του Λος Άντζελες τη νύχτα της 12ης Ιουνίου 1994.

https://www.pronews.gr/kosmos/pethane-o-o-tz-simpson/

Πυρηνικός συναγερμός στην Πολωνία από ρωσικό πλήγμα με υπερ-υπερηχητικά βλήματα Kh-47 Kinzhal

1

«Τελείωσε» ενεργειακά η Ουκρανία: Εξαερώθηκαν 17 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου υπόγειας δεξαμενής σε βάθος 50 μέτρων

H Ρωσία πέτυχε τα ξημερώματα το μεγαλύτερο στρατηγικό πλήγμα που έχει πετύχει μέχει σήμερα στην Ουκρανία, καταστρέφοντας με υπερ-υπερηχητικά βλήματα Kh-47  Kinzhal και πυραύλους cruise Kh-101, την μεγαλύτερη υπόγεια εγκατάσταση αποθήκευσης φυσικού αερίου της χώρας στο Bilche-Volitsko-Uher, στην πόλη Stryiκαι του Λβιβ και μαζί της τα 17 δισεκατομμυρια κυβικά μέτρα αποθηκευμένου αερίου!

Η επίθεση έγινε από τρεις διαφορετικές πλευρές.

Δείτε τα αποτελέσματά της:

Η καταστροφή της ποσότητας του φυσικού αερίου, σε συνδυασμό με την αδυναμία προμήθειας νέας ποσότητας από την Ρωσία, σημαίνει ότι η Ουκρανία «τελείωσε» ενεργειακά.

Συνολικά οκτώ μαχητικά MiG-31 έπληξαν με Kinzhal και Kh-101 την δεξαμενή προκαλώντας ένα μανιτάρι που έμοιαζε με πυρηνικό και φάνηκε από τη Πολωνία, σε βάθος 100 χλμ. από τα σύνορα με την Ουκρανία.

Η δεξαμενή βρισκόταν σε βάθος 50 μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους, κάτι που δεν εμπόδισε τους Kinzhal να περάσουν το πετρώδες έδαφος «σαν βούτυρο» και να εκραγούν μέσα στην δεξαμενή!

Στην Πολωνία ξεκίνησαν μετρήσεις της ραδιενέργειας αφού υπήρξε αρχικά η υποψήφια πυρηνικής επίθεση κατά που δεν επιβεβαιώνεται, όμως.

Η χώρα έχει πλέον λιγότερα από τα μισά αποθέματα φυσικού αερίου από αυτά που είχε και δεν μπορούν καν να εφοδιαστούν από την ευρωπαϊκή αγορά αφού η αποθήκη καταστράφηκε.

Την επίθεση σε αυτή την υπόγεια εγκατάσταση αποθήκευσης αερίου επιβεβαίωσε η ουκρανική εταιρεία Naftogaz.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/pyrinikos-synagermos-stin-polonia-apo-rosiko-pligma-me-yper-yperxitika-vlimata-kinzhal-vinteo/

Αγγελος Συρίγος: Δε θα ταραχτούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις

0

Οι Τούρκοι αντέδρασαν για να αντιδράσουν εκτιμά ο Αγγελος Συρίγος αναφερόμενος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την πρόσφατη αντιπαράθεση Ελλάδας – Τουρκίας για τα θαλάσσια πάρκα

Μνήμες από την κρίση των Ιμίων φέρνει η πρόσφατη αντιπαράθεση στις ελληνοτουρικές σχέσεις με αφορμή το πρόγραμμα που εξήγγειλε το υπουργείο Περιβάλλοντος για την προστασία θαλάσσιων θηλαστικών και θαλασσοπουλιών με τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων.

Αυτή την εκτίμηση εξέφρασε ο Αγγελος Συρίγος βουλευτής της ΝΔ και και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Τα θαλάσσια πάρκα και οι γκρίζες ζώνες

Ερωτηθείς γιατί οι Τούρκοι επαναφέρουν τη δεδομένη χρονική στιγμή, τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, ο Άγγελος Συρίγος εξήγησε στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας ότι στη γείτονα έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε οτιδήποτε αφορά σε βραχονησίδες, σε μικρά νησιά, σε οτιδήποτε δεν είναι κατοικημένο στο Αιγαίο, διότι θεωρούν ότι αυτό τους προσφέρει πόντους στη διαμάχη τους με την Ελλάδα και σε αυτό το πλαίσιο μέσα έρχονται και λένε ότι, κακώς πάτε να κάνετε οτιδήποτε, που εντάσσεται στη γενικότερη αντίληψή τους πως το Αιγαίο είναι μια θάλασσα συγκυριαρχίας.

Οι Τούρκοι έπρεπε να αντιδράσουν

Το ένα από τα δύο θαλάσσια πάρκα, αυτό στο Αιγαίο, περιλαμβάνει και 45 νησίδες, μικρές, ακατοίκητες, σημείωσε ο κ. Συρίγος.

«Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, οι Τούρκοι θεώρησαν ότι εδώ έχουμε πρόβλημα, οι Έλληνες πάνε να κατοχυρώσουν τα νησιά τους και εμείς πρέπει να αντιδράσουμε. Μην ξεχνάμε ότι η κρίση στα Ίμια το 1995, τον Δεκέμβριο, πιθανότατα ήταν μια απάντηση σε ένα πρόγραμμα που είχε ξεκινήσει πέντε μήνες πιο πριν το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Αιγαίου για τη δημιουργία υποδομών σε 12 μικρά νησάκια στο Αιγαίο και στο Ιόνιο» ανέφερε ο κ. Συρίγος.

Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας μετά τις δημοτικές εκλογές

Ερωτηθείς αν υπάρχει ορατό ενδεχόμενο για νέα Ίμια, απάντησε αρνητικά. «Απλώς οι Τούρκοι αντέδρασαν για να αντιδράσουν. Για να πουν ότι αντιδρούν και επειδή δεν μπορούν να το χαρακτηρίσουν casus belli γιατί θα ακουγόταν γελοίο, βγαίνουν και λένε, δεν έχει καμία νομική συνέπεια. Αυτή είναι μία πιθανότητα. Η άλλη πιθανότητα που πρέπει να την έχουμε κατά νου γιατί είναι ισχυρή, είναι η συνολική αλλαγή ή επανατοποθέτηση του θέματος της εξωτερικής πολιτικής με βάση και τα αποτελέσματα των τουρκικών δημοτικών εκλογών» είπε χαρακτηριστικά.

Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Αγκυρα

Σχετικά με την επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Άγκυρα, απαντώντας στο κατά πόσο ναρκοθετείται ο ελληνοτουρκικός διάλογος, ο κ. Συρίγος ανέφερε τα εξής.

«Εάν ισχύει το δεύτερο ενδεχόμενο, ότι η Τουρκία επανατοποθετεί την εξωτερική της πολιτική σε νέα βάση, όπως φάνηκε με αυτό που έκανε με το Ισραήλ, τότε μπορεί να υπάρξουν προβλήματα. Αυτό θα το δούμε στο επόμενο χρονικό διάστημα. Η εκτίμησή μου είναι ότι οι Τούρκοι με την ανακοίνωση που έβγαλαν και την κατάληξή της, που λέει ότι οποιαδήποτε κίνηση, οποιοδήποτε πάρκο περιβαλλοντικό και να γίνει, θεωρούμε ότι δεν έχει νομικές συνέπειες, το “ξεπέταξαν” από πάνω τους σε αυτή τη φάση και δε νομίζω ότι θα το δούμε μπροστά μας. Αλλά αυτό απομένει να φανεί τις επόμενες ημέρες».

Δε θα ταραχτούν οι ελληνοτουρικές σχέσεις

Δεν φαίνεται πως θα ταραχτούν τα ήρεμα νερά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις του τελευταίου έτους, σύμφωνα με την εκτίμηση του κ. Συρίγου. «Νομίζω ότι η ακροτελεύτια παράγραφος που έλεγε, ό,τι και να κάνετε δεν έχει νομικές συνέπειες, τους απαλλάσσει από την ανάγκη να κάνουν κάτι άλλο, γιατί υπάρχει και ένα πρόβλημα. Τι να πεις, casus belli, γιατί ο άλλος κάνει περιβαλλοντικό πάρκο να σώσει τα θαλάσσια θηλαστικά από την καταστροφή; Ακούγεται και λίγο περίεργο» τόνισε ο κ. Συρίγος.

Πηγή: ert.gr

Άγριος καυγάς Άδωνη – Βελόπουλου: «Σε έκοψε ο Σαμαράς από τη ΝΔ» – «Είσαι γλείφτης του συστήματος»

7

 

«Κόκκινο» χτύπησε η ένταση ανάμεσα στον Άδωνη Γεωργιάδη και τον Κυριάκο Βελόπουλο στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής. Αναλυτικά τα όσα ειπώθηκαν.

«Τρικούβερτο» καυγά έστησαν Άδωνις Γεωργιάδης και Κυριάκος Βελόπουλος στη Βουλή. Τα «παιδιά» του Γιώργου Καρατζαφέρη, με background τα χρόνια που πέρασαν συνοδοιπόροι στο ΛΑΟΣ, απευθυνόμενος ο ένας στον άλλον στον ενικό και με τους προσωπικούς χαρακτηρισμούς να περισσεύουν, ήταν πρωταγωνιστές μια άγριας προσωπικής κόντρας στην σκιά των δημοσκοπήσεων που καταγράφουν σημαντική διαρροή ψηφοφόρων της ΝΔ στα δεξιότερα κόμματα και ιδίως στην Ελληνική Λύση.

Χτυπώντας «κόκκινο» η μεταξύ τους ένταση ο Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε ως «φαιδρό» τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης για όσα υποστήριξε κατά την ομιλία του ο Κυριάκος Βελόπουλος. Απαντώντας ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης είπε πως η ΝΔ είναι ντροπή της Δεξιάς, αποκαλώντας, παράλληλα, τον υπουργό Υγείας «κουβαλητή» και «γλείφτη» του συστήματος.

Η αναφορά Βελόπουλου, στην ομιλία του κατά την συζήτηση νομοσχεδίου για την Υγεία, πως «ο Γεωργιάδης κατάντησε το ΕΣΥ σαν τα μούτρα του» ήταν το έναυσμα για τον καυγά. Ο Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε πως «θεωρώ προσβολή ότι δεν βρήκατε ένα λεπτό να πείτε για το ΕΣΥ, παρά μόνο ότι το έκανα σαν τα μούτρα μου».

Στην συνέχεια ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε πως ο λόγος που ο Κυριάκος Βελόπουλος στρέφει συνέχεια τα «βέλη» του προς τη ΝΔ είναι γιατί «δεν είσαι στη ΝΔ γιατί ο Σαμαράς σε έκοψε από το ψηφοδέλτιο, άρα όλο είναι σόου για να κοροϊδέψεις κόσμο», αναφερόμενος στις ευρωεκλογές του 2014. «Ποιος ξέρει καλύτερα από εμένα πόσο παρακαλούσες τον Σαμαρά να κατέβεις ευρωβουλευτής το 2014; Ο λαός πρέπει να ξέρει ότι σε έκοψε ο Σαμαράς όταν ήταν να πας στο Κάραβελ. Άρα κοροϊδεύεις τον κόσμο» είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης και πρόσθεσε σε έντονο ύφος: «Σε εμένα θα μιλάς με σεβασμό γιατί εγώ σε ξέρω. Παρακαλούσες και σε κόψανε και σου έκατσε τώρα να γίνεις πρόεδρος κόμματος».

Απαντώντας ο Κυριάκος Βελόπουλος είπε απευθυνόμενος στον υπουργό Υγείας πως «δεν μπορεί ο κουβαλητής του συστήματος να λέει ότι εγώ παρακαλούσα. Εγώ αρνήθηκα στον Σαμαρά γιατί δεν έκανε την ΑΟΖ και τότε» και πρόσθεσε: «Εμένα δεν θα μου κουνάς το δάχτυλο, γιατί όταν σε φτύνουν νομίζει ότι βρέχει». Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης χαρακτήρισε τον Άδωνι Γεωργιάδη «λασπολόγο, υβριστή και γλείφτη του συστήματος», λέγοντας μαζί πως «η ΝΔ είναι η ντροπή της Δεξιάς».

https://www.ieidiseis.gr/politiki/242825/agrios-kavgas-adoni-velopoulou-se-ekopse-o-samaras-apo-ti-nd-eisai-gleiftis-tou-systimatos