Αρχική Blog Σελίδα 1336

Σίδνεϊ: Πέντε νεκροί και αρκετοί τραυματίες από την επίθεση -Νεκρός και ο δράστης, μαχαίρωσε μωρό 9 μηνών

1

Ο δράστης της επίθεσης με μαχαίρι σε εμπορικό κέντρο στην Αυστραλία
13/04/2024  11:53  UPD: 13/04/2024  12:15
Σύμφωνα με την ενημέρωση της αστυνομίας από την επίθεση στο εμπορικό κέντρο στο Σίδνεϊ έχουν χάσει τη ζωή τους 5 άνθρωποι, ενώ υπάρχουν αρκετοί τραυματίες, ανάμεσά τους και ένα βρέφος 9 μηνών.

Συνολικά οι νεκροί είναι 6, καθώς και ο δράστης έπεσε νεκρός καθώς τον πυροβόλησε αστυνομικός. Σε συνέντευξη τύπου της αστυνομίας ο βοηθός διοικητή Anthony Cooke επιβεβαίωσε ότι ο δράστης είναι νεκρός.
«Μια αστυνομικός αντιμετώπισε τον δράστη που είχε μετακινηθεί στον πέμπτο όροφο. Περπατούσε γρήγορα πίσω του για να τον προλάβει και εκείνος γύρισε την κοίταξε και σήκωσε το μαχαίρι. Εκείνη πυροβόλησε με πυροβόλο όπλο και το άτομο αυτό (σ.σ. ο δράστης) είναι πλέον νεκρό».
Και πρόσθεσε ότι υπάρχουν πέντε νεκροί, πέραν του δράστη. Αρκετοί τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο κάποιοι σε σοβαρή κατάσταση.

Ο Anthony Cooke δήλωσε ακόμη ότι «από τις προκαταρκτικές έρευνες, φαίνεται ότι αυτό το άτομο έδρασε μόνο του» και ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποια απειλή-κίνδυνος.

Η αστυνομία αναφέρει ότι δεν έχει προκύψει σαφές κίνητρο του δράστη που σκότωσε πέντε ανθρώπους και τραυμάτισε αρκετούς άλλους, μεταξύ των οποίων ένα μωρό. Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας δήλωσε ότι ο άνδρας βρισκόταν στο εμπορικό κέντρο, έφυγε από αυτό και στη συνέχεια επέστρεψε, οπότε και άρχισε να μαχαιρώνει ανθρώπους. Δεν έχει αποσαφηνιστεί η ιδεολογία ή το κίνητρο.
«Δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο στη σκηνή του εγκλήματος που να υποδεικνύει κάποιο κίνητρο ή κάποια ιδεολογία», είπε ο αστυνομικός εκπρόσωπος.
Ερωτηθείς από δημοσιογράφο αν η αστυνομία αποκλείει την τρομοκρατία, ο Cooke είπε: «Δεν αποκλείουμε τίποτα».

Εικόνες και βίντεο από το δράστη με το μαχαίρι
Βίντεο που έχει ανέβει στα social media δείχνει γυναίκα αστυνομικό να έχει πυροβολήσει τον δράστη.

Στα social media ήδη κυκλοφορούν φωτογραφίες και βίντεο με τον δράστη να κρατάει μαχαίρι και έναν πολίτη να προσπαθεί να τον ακινητοποιήσει. Σε άλλο βίντεο φαίνεται ο δράστης να κινείται μέσα στο εμπορικό κέντρο και οι πολίτες να τρέχουν έντρομοι να κρυφτούν προκειμένου να γλιτώσουν.

 

Το χρονικό της επίθεσης στο εμπορικό κέντρο στο Σίδνεϊ
Εκατοντάδες άνθρωποι απομακρύνθηκαν σήμερα από ένα εμπορικό κέντρο στο Σίδνεϊ, όταν άγνωστος άνδρας επιτέθηκε με μαχαίρι σε ανυποψίαστους πολίτες. Αμεσα ξεκίνησε μεγάλη αστυνομική επιχείρηση στο εμπορικό κέντρο κοντά στην Ακτή Μπόντι,.

Ένας από τους μάρτυρες δήλωσε ότι είδε μία γυναίκα ξαπλωμένη στο έδαφος πριν ο ίδιος, βρει καταφύγιο σε ένα κοσμηματοπωλείο.

Αρκετές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειχναν ανθρώπους να εγκαταλείπουν το εμπορικό κέντρο, ενώ περιπολικά της αστυνομίας και οχήματα των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης έφταναν στην περιοχή. Οι αστυνομικές αρχές παρότρυναν τους πολίτες να αποφεύγουν την περιοχή, ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι έρευνες για το περιστατικό.

 

iefimerida.gr

ΕΛ.ΑΣ.: Πανάκριβες αποσπάσεις των 5.500 ευρώ μηνιαίως

1

Αναστάτωση στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. για τις υψηλές αμοιβές τουλάχιστον 1.200 ενστόλων που μεταφέρονται από την περιφέρεια για να καλύψουν κεντρικές «μαύρες τρύπες» στην αστυνόμευση

Ρεπορτάζ Βασίλης Λαμπρόπουλος
Κλυδωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. προκαλούν τα οικονομικά οφέλη που σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζουν τα 5.500 ευρώ μηνιαίως και απολαμβάνουν περί τους 1.200 αστυνομικούς, οι οποίοι έχουν κληθεί από την Περιφέρεια όπου υπηρετούν προκειμένου να ενισχύσουν οκτάωρες περιπολίες και ελέγχους στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης ή σε τουριστικές περιοχές.

Στην Αττική όπου καταγράφεται το 50%-60% της εγκληματικότητας της χώρας υπηρετεί το 35% των αστυνομικών – Οι μισοί από ό,τι απαιτείται
Τα παραπάνω έχουν προκαλέσει κύμα διαμαρτυριών και αναφορές για στελέχη «δύο ταχυτήτων», καθώς οι «ντόπιοι» αστυνομικοί που συμμετέχουν στα ίδια μέτρα, συχνά ακόμα και στην ίδια περιοχή, συνεχίζουν να λαμβάνουν περίπου 1.000 ευρώ, ενώ οι «αποσπασμένοι» λαμβάνουν αμοιβή διπλάσια από αυτήν των στρατηγών της ΕΛ.ΑΣ.

Πρόκειται για μια επιλογή που «τινάζει» τον προϋπολογισμό της Αστυνομίας, με την επιβάρυνση των δημόσιων ταμείων να υπολογίζεται ετησίως σε 70-80 εκατ. ευρώ.

«Πολλοί από τους αστυνομικούς που καλούνται στα αστικά κέντρα και λαμβάνουν τέτοιο δυσθεώρητο ποσό είχαν μετατεθεί με «ρουσφέτια» στην επαρχία για να αποφύγουν τον φόρτο εργασίας. Δηλαδή, είναι διπλά ωφελούμενοι, κάτι που προκαλεί περαιτέρω αντιδράσεις από τους μη προνομιούχους συναδέλφους τους» λένε στα «ΝΕΑ» υψηλόβαθμα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ.

«ΤΑ ΝΕΑ» αποκαλύπτουν αναρτήσεις ενστόλων σε διαδικτυακή πλατφόρμα που αποδεικνύουν τα «τρικ» με τις υποτιθέμενες πληρωμές ξενοδοχείων

Σε μία εξ αυτών, λοιπόν, αστυνομικός ρωτάει συναδέλφους του: «Συγγνώμη για την ερώτηση, αλλά όσοι συνάδελφοι έρχεστε από την επαρχία στην Αθήνα για δικαστήριο από ποιο ξενοδοχείο παίρνετε απόδειξη; Το «……» που πήγαινα εγώ έκλεισε».

Κατά πληροφορίες, στο σύστημα έκδοσης παραστατικών σε ξενοδοχεία της Αττικής δραστηριοποιούνται δύο-τρία συστήματα ιδιωτών. Η πρακτική, μάλιστα, έγινε αντιληπτή από την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και προ μηνών προτάθηκε να δίνεται στους αστυνομικούς voucher για τη διαμονή τους σε ξενοδοχεία, με τη συγκεκριμένη πρόταση όμως να εγκαταλείπεται για άγνωστους λόγους.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»
Σε αρκετές περιπτώσεις, συνεχίζουν οι ίδιες πηγές, υποκρύπτονται υποθέσεις διαφθοράς, όχι μόνο για να προχωρήσουν αυτές οι ευνοϊκές αποσπάσεις αλλά και γιατί πολλοί από τους μετακινούμενους παίρνουν εικονικές αποδείξεις από ξενοδοχεία για να δικαιολογήσουν τα ποσά που λαμβάνουν για την εκτός έδρας διαμονή τους.

Την ίδια στιγμή, μάλιστα, που αστυνομικοί της Περιφέρειας μετακινούνται προσωρινά προς τα αστικά κέντρα, συνάδελφοί τους από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη μετακινούνται προς τις περιοχές που οι πρώτοι έχουν… εγκαταλείψει, με τους μεν να καλύπτουν τα κενά που δημιουργούν οι δε και όλους να λαμβάνουν υπέρογκα ποσά.

Πιέσεις πολιτικών
Η ιδιόρρυθμη αυτή κατάσταση με τους «πλούσιους» αστυνομικούς έχει προκύψει από την προσπάθεια που καταβάλλεται κυρίως το τελευταίο χρονικό διάστημα από την πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. προκειμένου να ενισχύσουν την αστυνόμευση κυρίως στην πρωτεύουσα και στη Θεσσαλονίκη, μετά την αποδυνάμωση των αστυνομικών τμημάτων κατά 50%-60%, τη μείωση της εμφανούς αστυνόμευσης και των αστυνομικών μπλόκων.

Και αυτό με το δεδομένο ότι στην Αττική, όπου καταγράφεται το 50%-60% της εγκληματικότητας της χώρας, υπηρετεί τελικά το 35% των αστυνομικών – δηλαδή περίπου οι μισοί από αυτούς που υπολογίζεται ότι απαιτούνται για πλήρη και επαρκή αστυνόμευση – και ορισμένοι σε αδρανείς υπηρεσίες.

Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι αποδίδουν αυτή την αποψίλωση σε προγενέστερες χαριστικές πράξεις, σε πιέσεις πολιτικών και μεθοδεύσεις, με τουλάχιστον 250-300 αστυνομικούς ετησίως να κάνουν χρήση ευεργετικών διατάξεων της νομοθεσίας προκειμένου να εξασφαλίσουν μεταθέσεις στους τόπους καταγωγής τους.

Η ζήτηση της προαναφερόμενης μετακίνησης, λοιπόν, αυξήθηκε κατακόρυφα όταν η αποζημίωση για διαμονή σε ξενοδοχείο αυξήθηκε από τα 35 ευρώ ημερησίως στα 102-105 ευρώ στα τέλη του 2023. Επιπλέον αυτών, δίνεται σταθερά καθημερινά ποσό 30 ευρώ για τη διατροφή των μετακινούμενων αστυνομικών.

Ο τριπλασιασμός της δαπάνης διανυκτέρευσης υιοθετήθηκε ύστερα από πιέσεις συνδικαλιστών αλλά και αναφορών αξιωματικών ότι αποστολές αστυνομικών από τα αστικά κέντρα προς την Περιφέρεια δεν έβρισκαν κατάλυμα με τις παλιές τιμές.

Με βάση, ωστόσο, τα νέα δεδομένα ένας αποσπασμένος αστυνομικός μπορεί για έναν μήνα παραμονής εκτός έδρας να λαμβάνει 4.200-4.500 ευρώ, στα οποία προστίθεται και ο κανονικός μισθός του. Ωστόσο, όπως διαπιστώνεται, σημαντικός αριθμός αποσπασμένων διαμένει σε σπίτια οικείων τους ή νοικιάζουν από κοινού διαμερίσματα, παρουσιάζοντας στην υπηρεσία τους εικονικές αποδείξεις από ξενοδοχεία κατόπιν συνεννόησης με τους ιδιοκτήτες τους.

Τα Νεα

Το Ιράν δεν θα επιτεθεί στο Ισραήλ πρώτο

3
epa10383634 A handout photo made available by the Iranian Army Office shows Iranian Army troops fire a missile during a military drill in Makran beach, Gulf of Oman, near the Strait of Hormuz, southern of Iran, 31 December 2022. EPA/IRANIAN ARMY OFFICE HANDOUT HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES
του Παντελή Σαββίδη
Το Ισραήλ θεωρεί θανάσιμο εχθρό του το Ιράν και εδώ και καιρό θέλει να ξεμπερδεύει μαζί του.
Δεν μπορεί, ή φοβάται να τα βάλει μόνο του. Γι αυτό προσπαθεί να εμπλέξει και τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ, όμως, ούτε επι Τράμπ, ούτε τώρα θέλουν να εμπλακούν. Μια εμπλοκή τους σε πόλεμο με το Ιράν πέρα απο τις ανθρώπινες και άλλες ζημιές θα επιταχύνει και την κατάρρευσή τους απο την παγκόσμια ηγεμονία.
Απο ό,τι δείχνουν τα πράγματα οι ΗΠΑ δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε καν δύο παγκόσμιες κρίσεις, ταυτόχρονα, της Ουκρανίας και της Γάζας. Θα εμπλακούν άμεσα και σε πόλεμο; Και, μάλιστα, σε εκλογική χρονιά;
Γι αυτό το Ιράν δεν θα εξαπολύσει επίθεση κατά του Ισραήλ. Περισσότερο πιθανό είναι να χτυπήσει το Ισραήλ το Ιράν παρά το Ιράν το Ισραήλ. Το Ισραήλ, και ειδικά η ηγεσία του, έχει λόγους να το κάνει. Του Ιράν, αντιθέτως, και δεν του συμφέρει και δεν μπορεί. Πρέπει να έχει παραφρονήσει η ηγεσία του ώστε να χτυπήσει το Ισραήλ. Επιλεγμένους στόχους που δεν θα το καθιστούν άμεσα υπεύθυνο μπορεί να χτυπήσει. Πόλεμο, όμως, δεν θα εξαπολύσει. Και θα αποφύγει χτυπήματα απο το έδαφός του.
ΥΓ: το σχόλιο αναφέρεται σε επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ ή σε εκτόξευση πυραύλων ή αποστολή μη επανδρωμένων αεροσκαφών απο το έδαφός του. Δυνάμεις που φέρεται να υποστηρίζονται απο το Ιράν όπως οι Χούθι, η Χεζμπολάχ, διάφορες παραστρατιωτικές οργανώσεις στο Ιράκ και στη Συρία, χτυπούν και το Ισραήλ και αμερικανικές βάσεις στην περιοχή. Αυτό το τελευταίο γίνεται εδω και καιρό. Αυτές οι δυνάμεις μπορεί και τώρα να δράσουν. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Iran’s Strategic Patience Dilemma

0

Israel’s recent strike on an Iranian consulate put Tehran in a difficult spot.

Iran faces a dilemma in the wake of the Israeli attack last week on its consulate in Damascus, which killed seven senior officers of the Islamic Revolutionary Guard Corps. It’s under pressure at home to respond to the strike but is concerned about the possibility of igniting a broader conflict. The escalation comes amid repeated direct attacks on Iranian targets that could weaken its regional power. Over the past few months, Israel has been stepping up attacks on Iranian assets, specifically in Syria. Since October, the rules of engagement between Israel and Iran’s so-called axis of resistance have tilted in Israel’s favor. Israel’s military does not believe that Iran will launch a direct military strike in retaliation for the Damascus attack, but it has taken exceptional precautions by calling up air force reservists and canceling military leaves. The assumption is that Iran will bide its time and pursue a policy of “strategic patience.”

Patience as Policy

In 2015, the administration of U.S. President Barack Obama was the first to articulate a policy of strategic patience. Obama stressed that the United States’ unique set of challenges required perseverance and used this policy to pursue goals related to democracy, human rights, energy security, climate and nuclear security.

The U.S. applied this strategy in dealing with North Korea by maintaining political dialogue with Pyongyang while keeping open the option of military action. China has also used it with Taiwan, as Beijing awaits the right time to reunite the island with the mainland. In both cases, the United States and China can impose their conditions on their opponents, even though they prefer not to antagonize them. By definition, this concept can be used only by countries that enjoy a surplus of military power over their opponents and have other options but prefer to exhaust diplomatic means before resorting to decisive military force.

Iran, however, cannot prevail over the United States and Israel. It instead uses its regional agents to distract its opponents, pushing them to recognize it as a legitimate partner in managing the region’s affairs while falsely asserting that they are independent in making their decisions.

Iran does not see either country as an eternal enemy, even though Ayatollah Ruhollah Khomeini’s revolution in 1979 designated the United States as the Great Satan and Israel as the absolute evil. These labels are not necessarily historical inevitabilities but rather convenient slogans that can be waived under opportune situations. After the nuclear agreement in 2015, Iranian authorities removed many of the revolutionary slogans that described the U.S. as the Great Satan from the walls of Iranian cities.

Iran began to use the concept of strategic patience after the U.S. assassinated Quds Force Commander Qassem Soleimani in Baghdad in 2020. Since then, Tehran has opted for a subtle conflict with the United States rather than direct confrontation. It has not taken actions that could seriously harm U.S. interests; it even warned the Trump administration before striking American targets in Iraq to avenge Soleimani’s killing. Over the past four years, it has also tried to strike back at the United States using Iraqi militias.

Resisting Pressure to Retaliate

However, recent developments in the Middle East indicate that Tehran actually suffers from strategic deadlock. Iran once again faces the problem of wanting to respond to deter Israel from launching more attacks while also being careful to avoid an all-out war. Tehran believes it must respond to show its readiness for confrontation but in a calculated manner without causing an escalation or inflicting casualties. Its hesitation to retaliate is an indication that the Islamic Revolution is nothing but a paper tiger.

Tehran has repeatedly promised a response. The IRGC issued a statement reassuring the Iranian people that it will make Israel regret its actions in Damascus. Iran’s joint chief of staff, Mohammad Bagheri, said in a speech during the funeral of senior Quds Force commander Gen. Mohammad Reza Zahedi, who was killed in the strike, that Israel’s demise is near. Hezbollah leader Hassan Nasrallah said recently that an Iranian response is inevitable – though he did not specify whether it would come from inside Iran or from its Shiite militias in Iraq, Syria and Lebanon. And Iranian Supreme Leader Ali Khamenei threatened Israel with defeat.

These statements, however, are mere chest-thumping. Iran does not want its proxies in the Middle East to perceive it as weak because it would erode the impression it’s trying to build of itself as a strong and feared country. Still, Iranian media and some officials have called for restraint, arguing that the bombing of the consulate might be a trap meant to stir up anger within Iran and threaten its internal stability. The Iranian press is preparing citizens to accept that retaliatory military strikes are futile.

Despite Tehran’s repeated threats of revenge, its long-term strategy is based on preserving its achievements over the past decades and avoiding any knee-jerk reactions. It aspires to reach a deal with the United States in which the latter acknowledges it as a leading regional power. This objective lies at the center of its dispute not only with the United States but also with Israel, which refuses to recognize Iran as a country with equal regional influence.

Pro-Iranian analysts have sought to justify the delay in responding to the Israeli strike by arguing that Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu should not be able to remain in power under the pretext that his country is at war. They believe Iran must maintain its patience to defeat its enemies’ plans. Iranian leaders will thus adopt a strategic patience policy in dealing with this incident as they have done on many occasions since the Iranian Revolution. They will refrain from escalating regional tensions that might lead to direct conflict with Israel or the United States. However, they face the challenge of continuing Iran’s regional meddling, especially with the increasing strategic costs and risks.

Avoidance of War

For 30 years, Iran has tried to create a deterrent aura around itself. Missile parades, drills and animated videos are meant to publicly display Iran’s strength and permanent combat readiness, but the reality on the ground is entirely different. Avoidance of confrontation and eschewal of confidence-building measures with Israel are constants in Iranian foreign policy.

Given the norms that govern relations between countries, Iran must respond to the Israeli strike, but it is careful to avoid inviting Israel’s military wrath. Tehran even informed its Shiite proxies, just as it did with Hamas, that it would not participate directly in the fighting against Israel. It will arm and finance them but not to the extent of triggering a regional war requiring Iran’s involvement.

For Israel, Iran’s subversive agenda is too apparent to hide, let alone tolerate. The building that Israel bombed in Damascus was not a consulate in the internationally recognized sense but rather a center for military planning. Why, after all, would senior IRGC officers be working out of a diplomatic facility? Iran often uses its diplomatic missions to spread its influence worldwide, especially in the Middle East and North Africa. For example, it used its cultural centers to spread the Shiite doctrine, which led to the closure of some of them in several countries. But Israel’s destruction of the Iranian consulate in Damascus is a pivotal event because it puts Tehran in a difficult position, indicating that the rules of engagement between the two countries have changed in Israel’s favor.

Deep in their collective consciousness, Iranians believe that no one can defeat them. The reason has nothing to do with military balance. The Iranian people are patient and persevering. However, the past two centuries did not go well for Iranians as they suffered frequent defeats by Russia and Britain. Modern warfare is about technological innovation, not just patience. The Israelis highlighted their technological superiority at the beginning of the recent confrontations, which differ radically from previous Arab-Israeli wars. Israeli operations have depended more on high-tech equipment and weapons than on conventional warfare. Intensive shelling and bombardments of border villages have given way to targeted attacks.

The Israelis say they can target warehouses, drone operating rooms and missile launching pads with absolute ease. Nasrallah even had to ask his fighters to refrain from using cell phones and to block and turn off surveillance cameras from the internet. However, these actions didn’t stop Israeli drones from successfully targeting Hezbollah commanders. It’s no wonder that Iran is adhering to a policy of strategic patience.

geopoliticalfutures.com

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΙΡΑΝ;

0

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Το πρόσφατο χτύπημα του Ισραήλ σε ιρανικό προξενείο έφερε την Τεχεράνη σε δύσκολη θέση.

Hilal Khashan

10 Απριλίου 2024

Το Ιράν αντιμετωπίζει ένα δίλημμα μετά την ισραηλινή επίθεση την περασμένη εβδομάδα στο προξενείο του στη Δαμασκό, κατά την οποία σκοτώθηκαν επτά ανώτεροι αξιωματικοί του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.

Δέχεται πίεση στο εσωτερικό για να ανταποκριθεί στο χτύπημα, αλλά ανησυχεί για το ενδεχόμενο να πυροδοτήσει μια ευρύτερη σύγκρουση.

Η κλιμάκωση έρχεται εν μέσω επαναλαμβανόμενων άμεσων επιθέσεων σε ιρανικούς στόχους που θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν την περιφερειακή του ισχύ. Τους τελευταίους μήνες, το Ισραήλ εντείνει τις επιθέσεις σε ιρανικούς στόχους, ειδικά στη Συρία. Από τον Οκτώβριο, οι κανόνες εμπλοκής μεταξύ του Ισραήλ και του λεγόμενου άξονα αντίστασης του Ιράν έχουν κλίση υπέρ του Ισραήλ. Ο στρατός του Ισραήλ δεν πιστεύει ότι το Ιράν θα εξαπολύσει απευθείας στρατιωτικό χτύπημα ως αντίποινα για την επίθεση στη Δαμασκό, αλλά έχει λάβει εξαιρετικές προφυλάξεις καλώντας εφέδρους της πολεμικής αεροπορίας και ακυρώνοντας στρατιωτικές άδειες. Η υπόθεση είναι ότι το Ιράν θα περιμένει τον χρόνο του και θα ακολουθήσει μια πολιτική «στρατηγικής υπομονής».

Η υπομονή ως πολιτική

Το 2015, η κυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ήταν η πρώτη που διατύπωσε μια πολιτική στρατηγικής υπομονής. Ο Ομπάμα τόνισε ότι οι μοναδικές προκλήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών απαιτούσαν επιμονή και χρησιμοποίησε αυτήν την πολιτική για να επιδιώξει στόχους που σχετίζονται με τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ενεργειακή ασφάλεια, το κλίμα και την πυρηνική ασφάλεια.

Οι ΗΠΑ εφάρμοσαν αυτή τη στρατηγική στην αντιμετώπιση της Βόρειας Κορέας διατηρώντας τον πολιτικό διάλογο με την Πιονγκγιάνγκ, διατηρώντας παράλληλα ανοιχτή την επιλογή στρατιωτικής δράσης. Η Κίνα το έχει χρησιμοποιήσει επίσης με την Ταϊβάν, καθώς το Πεκίνο περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να επανενώσει το νησί με την ηπειρωτική χώρα. Και στις δύο περιπτώσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα μπορούν να επιβάλουν τους όρους τους στους αντιπάλους τους, παρόλο που προτιμούν να μην τους ανταγωνίζονται.

Εξ ορισμού, αυτή η έννοια μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από χώρες που απολαμβάνουν πλεόνασμα στρατιωτικής ισχύος έναντι των αντιπάλων τους και έχουν άλλες επιλογές, αλλά προτιμούν να εξαντλήσουν τα διπλωματικά μέσα πριν καταφύγουν σε αποφασιστική στρατιωτική δύναμη.

Το Ιράν, ωστόσο, δεν μπορεί να επικρατήσει των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.

Αντίθετα, χρησιμοποιεί τους περιφερειακούς παράγοντές του για να αποσπάσει την προσοχή των αντιπάλων του, ωθώντας τους να τους αναγνωρίσουν ως νόμιμο εταίρο στη διαχείριση των υποθέσεων της περιοχής, υποστηρίζοντας ψευδώς ότι είναι ανεξάρτητοι στη λήψη των αποφάσεών τους.

Το Ιράν δεν βλέπει καμία χώρα ως αιώνιο εχθρό, παρόλο που η επανάσταση του Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί το 1979 χαρακτήρισε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τον Μεγάλο Σατανά και το Ισραήλ ως το απόλυτο κακό. Αυτές οι ταμπέλες δεν είναι απαραίτητα ιστορικά αναπόφευκτα, αλλά μάλλον βολικά συνθήματα που μπορούν να παραιτηθούν κάτω από κατάλληλες καταστάσεις. Μετά την πυρηνική συμφωνία το 2015, οι ιρανικές αρχές αφαίρεσαν πολλά από τα επαναστατικά συνθήματα που περιέγραφαν τις ΗΠΑ ως τον Μεγάλο Σατανά από τα τείχη των ιρανικών πόλεων.

Το Ιράν άρχισε να χρησιμοποιεί την έννοια της στρατηγικής υπομονής μετά τη δολοφονία του διοικητή της Δύναμης Κουντς Κασέμ Σουλεϊμανί από τις ΗΠΑ στη Βαγδάτη το 2020. Έκτοτε, η Τεχεράνη επέλεξε μια λεπτή σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες αντί για άμεση αντιπαράθεση. Δεν έχει προβεί σε ενέργειες που θα μπορούσαν να βλάψουν σοβαρά τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Προειδοποίησε, μάλιστα, την κυβέρνηση Τραμπ πριν χτυπήσει αμερικανικούς στόχους στο Ιράκ για να εκδικηθεί τη δολοφονία του Σουλεϊμανί. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, προσπάθησε επίσης να αντεπιτεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιώντας ιρακινές πολιτοφυλακές.

Αντίσταση στην πίεση για αντίποινα

Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δείχνουν ότι η Τεχεράνη πραγματικά υποφέρει από στρατηγικό αδιέξοδο. Το Ιράν για άλλη μια φορά αντιμετωπίζει το πρόβλημα να θέλει να απαντήσει για να αποτρέψει το Ισραήλ από το να εξαπολύσει περισσότερες επιθέσεις, ενώ παράλληλα είναι προσεκτικό για να αποφύγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.

Η Τεχεράνη πιστεύει ότι πρέπει να ανταποκριθεί για να δείξει την ετοιμότητά της για αντιπαράθεση αλλά με υπολογισμένο τρόπο χωρίς να προκαλέσει κλιμάκωση ή να θύματα.

Ο δισταγμός του να ανταποδώσει είναι μια ένδειξη ότι η Ισλαμική Επανάσταση δεν είναι παρά μια χάρτινη τίγρη.

Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα υποσχεθεί απάντηση. Το IRGC εξέδωσε δήλωση καθησυχάζοντας τον ιρανικό λαό ότι θα κάνει το Ισραήλ να μετανιώσει για τις ενέργειές του στη Δαμασκό. Ο αρχηγός του γενικού επιτελείου του Ιράν, Μοχάμαντ Μπαγκερί, δήλωσε σε ομιλία του κατά τη διάρκεια της κηδείας του ανώτερου διοικητή της Δύναμης Κουντς, στρατηγού Μοχάμαντ Ρέζα Ζαχέντι, ο οποίος σκοτώθηκε στην επίθεση, ότι η κατάρρευση του Ισραήλ είναι κοντά. Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα δήλωσε πρόσφατα ότι μια ιρανική απάντηση είναι αναπόφευκτη – αν και δεν διευκρίνισε αν θα προερχόταν από το εσωτερικό του Ιράν ή από τις σιιτικές πολιτοφυλακές του στο Ιράκ, τη Συρία και τον Λίβανο. Και ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Αλί Χαμενεΐ απείλησε το Ισραήλ με ήττα.

Αυτές οι δηλώσεις, ωστόσο, είναι απλώς αλαζονικές. Το Ιράν δεν θέλει οι πληρεξούσιοι του στη Μέση Ανατολή να το αντιλαμβάνονται ως αδύναμο επειδή θα διέβρωνε την εντύπωση που προσπαθεί να οικοδομήσει για τον εαυτό του ως μια ισχυρής και χώρας. Ωστόσο, ιρανικά μέσα ενημέρωσης και ορισμένοι αξιωματούχοι έχουν ζητήσει αυτοσυγκράτηση, υποστηρίζοντας ότι η βομβιστική επίθεση στο προξενείο μπορεί να είναι μια παγίδα που προορίζεται να προκαλέσει οργή στο Ιράν και να απειλήσει την εσωτερική του σταθερότητα.

Ο ιρανικός Τύπος προετοιμάζει τους πολίτες να αποδεχθούν ότι τα αντίποινα είναι μάταια.

Παρά τις επανειλημμένες απειλές εκδίκησης της Τεχεράνης, η μακροπρόθεσμη στρατηγική της βασίζεται στη διατήρηση των επιτευγμάτων της τις τελευταίες δεκαετίες και στην αποφυγή οποιωνδήποτε σπασμωδικών αντιδράσεων. Φιλοδοξεί να καταλήξει σε συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην οποία οι τελευταίες να την αναγνωρίζουν ως ηγετική περιφερειακή δύναμη.

Αυτός ο στόχος βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης του όχι μόνο με τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και με το Ισραήλ, το οποίο αρνείται να αναγνωρίσει το Ιράν ως χώρα με ίση περιφερειακή επιρροή.

Οι φιλοϊρανοί αναλυτές προσπάθησαν να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση στην απάντηση στο ισραηλινό χτύπημα υποστηρίζοντας ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν πρέπει να μπορεί να παραμείνει στην εξουσία με το πρόσχημα ότι η χώρα του βρίσκεται σε πόλεμο. Πιστεύουν ότι το Ιράν πρέπει να διατηρήσει την υπομονή του για να νικήσει τα σχέδια των εχθρών του. Οι Ιρανοί ηγέτες θα υιοθετήσουν έτσι μια στρατηγική στρατηγική υπομονής στην αντιμετώπιση αυτού του περιστατικού, όπως έχουν κάνει σε πολλές περιπτώσεις από την Ιρανική Επανάσταση. Θα απέχουν από την κλιμάκωση των περιφερειακών εντάσεων που μπορεί να οδηγήσουν σε άμεση σύγκρουση με το Ισραήλ ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, αντιμετωπίζουν την πρόκληση της συνέχισης της περιφερειακής ανάμειξης του Ιράν, ειδικά με το αυξανόμενο στρατηγικό κόστος και τους κινδύνους.

Αποφυγή Πολέμου

Για 30 χρόνια, το Ιράν προσπάθησε να δημιουργήσει μια αποτρεπτική αύρα γύρω του. Οι παρελάσεις πυραύλων, οι ασκήσεις και τα βίντεο κινουμένων σχεδίων έχουν σκοπό να εμφανίσουν δημόσια τη δύναμη και τη μόνιμη πολεμική ετοιμότητα του Ιράν, αλλά η πραγματικότητα στο έδαφος είναι εντελώς διαφορετική.

Η αποφυγή αντιπαράθεσης και η αποφυγή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης με το Ισραήλ είναι σταθερές στην ιρανική εξωτερική πολιτική.

Δεδομένων των κανόνων που διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των χωρών, το Ιράν πρέπει να ανταποκριθεί στην ισραηλινή επίθεση, αλλά είναι προσεκτικό να αποφύγει να προκαλέσει τη στρατιωτική οργή του Ισραήλ. Η Τεχεράνη ενημέρωσε ακόμη και τους σιίτες πληρεξουσίους της, όπως έκανε και με τη Χαμάς, ότι δεν θα συμμετείχε άμεσα στις μάχες εναντίον του Ισραήλ. Θα τους εξοπλίσει και θα τους χρηματοδοτεί, αλλά όχι σε βαθμό που να πυροδοτήσει έναν περιφερειακό πόλεμο που απαιτεί τη συμμετοχή του Ιράν.

Για το Ισραήλ, η ανατρεπτική ατζέντα του Ιράν είναι πολύ προφανής για να κρυφτεί, πόσο μάλλον να γίνει ανεκτή. Το κτίριο που βομβάρδισε το Ισραήλ στη Δαμασκό δεν ήταν ένα προξενείο με τη διεθνώς αναγνωρισμένη έννοια, αλλά μάλλον ένα κέντρο στρατιωτικού σχεδιασμού. Γιατί, τελικά, ανώτεροι αξιωματικοί του IRGC θα εργάζονταν εκτός διπλωματικής εγκατάστασης; Το Ιράν χρησιμοποιεί συχνά τις διπλωματικές του αποστολές για να εξαπλώσει την επιρροή του παγκοσμίως, ειδικά στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Για παράδειγμα, χρησιμοποίησε τα πολιτιστικά του κέντρα για να διαδώσει το σιιτικό δόγμα, γεγονός που οδήγησε στο κλείσιμο ορισμένων από αυτά σε πολλές χώρες.

Αλλά η καταστροφή του ιρανικού προξενείου στη Δαμασκό από το Ισραήλ είναι ένα κομβικό γεγονός, διότι θέτει την Τεχεράνη σε δύσκολη θέση, υποδεικνύοντας ότι οι κανόνες εμπλοκής μεταξύ των δύο χωρών έχουν αλλάξει προς όφελος του Ισραήλ.

Βαθιά στη συλλογική τους συνείδηση, οι Ιρανοί πιστεύουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους νικήσει.

Ο λόγος δεν έχει να κάνει με στρατιωτική ισορροπία. Ο ιρανικός λαός είναι υπομονετικός και επίμονος. Ωστόσο, οι δύο τελευταίοι αιώνες δεν πήγαν καλά για τους Ιρανούς καθώς υπέστησαν συχνές ήττες από τη Ρωσία και τη Βρετανία.

Ο σύγχρονος πόλεμος αφορά την τεχνολογική καινοτομία, όχι μόνο την υπομονή.

Οι Ισραηλινοί τόνισαν την τεχνολογική τους υπεροχή στην αρχή των πρόσφατων αντιπαραθέσεων, οι οποίες διαφέρουν ριζικά από τους προηγούμενους αραβο-ισραηλινούς πολέμους. Οι ισραηλινές επιχειρήσεις εξαρτώνται περισσότερο από εξοπλισμό και όπλα υψηλής τεχνολογίας παρά από συμβατικούς πολέμους. Οι έντονοι βομβαρδισμοί και οι βομβαρδισμοί παραμεθόριων χωριών έχουν δώσει τη θέση τους σε στοχευμένες επιθέσεις.

Οι Ισραηλινοί λένε ότι μπορούν να στοχεύσουν αποθήκες, χειρουργεία drones και βάσεις εκτόξευσης πυραύλων με απόλυτη ευκολία. Ο Νασράλα έπρεπε μάλιστα να ζητήσει από τους μαχητές του να απόσχουν από τη χρήση κινητών τηλεφώνων και να μπλοκάρουν και να απενεργοποιήσουν τις κάμερες παρακολούθησης από το Διαδίκτυο. Ωστόσο, αυτές οι ενέργειες δεν εμπόδισαν τα ισραηλινά μη επανδρωμένα αεροσκάφη να στοχεύουν επιτυχώς διοικητές της Χεζμπολάχ. Δεν είναι περίεργο που το Ιράν ακολουθεί μια πολιτική στρατηγικής υπομονής.

geopoliticalfutures.com

Κ. Κυριακόπουλος: συγκρουσιακή εξίσωση με προσαυξημένο το ειδικό βάρος του τυχοδιωκτισμού

1

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Κίνα έχει κάθε λόγο να προσπαθήσει να βάλει σε περιπέτεια κατατριβής, φθοράς και περαιτέρω στρατηγικής αποδυνάμωσης τις ΗΠΑ και προφανώς ένας τέτοιος “πειρασμός” θα πρέπει να απασχολεί πολύ σοβαρά τα πολιτικά και διπλωματικά της επιτελεία. Καλό θα είναι λοιπόν να μην δέσουμε και κόμπο ότι θα εισακουστεί η παράκληση Μπάιντεν στον Σι Τζινπίνγκ, με την οποία ζήτησε από τους Κινέζους να προτρέψουν τους Ιρανούς να αποφύγουν ένα θεαματικό χτύπημα σε βάρος του Ισραήλ, σε βαθμό και σε έκταση που θα μπορούσε να καταστήσει αναπόφευκτη την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ…

Η σκακιέρα της Ευρασίας την συγκεκριμένη ιστορική εποχή, ΔΕΝ παράγει αυτοτελή περιστατικά αποκομμένα από το δυναμικό ντόμινο των ευρύτερων γεωπολιτικών ανατροπών, γι’ αυτό και δεν θα πρέπει να θεωρείται προβλέψιμη σε γενικές γραμμές η διαχείρισή τους από τους ισχυρούς διεθνείς και περιφερειακούς δρώντες. Το ειδικό βάρος των εξελίξεων που διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή, είναι εξαιρετικά προσαυξημένο και η επίδρασή του στην διαμόρφωση της νέας ισορροπίας ισχύος στο Διεθνές σύστημα θα είναι καταλυτική…

Η Κίνα επίσης, έχει αντικειμενικά μια προσαυξημένη δυνατότητα να διαχειριστεί επιθετικά κρίσιμες στρατηγικές της επιδιώξεις (μηδέ εξαιρουμένων και αυτών που σχετίζονται με το στοίχημα της Ταϊβάν και ευρύτερα στα σχετιζόμενα με την Σινική θάλασσα) σε ένα περιβάλλον πολλαπλής εμπλοκής των Αμερικανών σε περιφερειακές κρίσεις, οι οποίες παράγουν κόστος δυσβάστακτο για τις ΗΠΑ. Έχει λοιπόν κάθε λόγο να μην συμπεριφερθεί ως ενθουσιώδης μεσολαβητής, συνιστώντας στους μουλάδες σύνεση, καταλλαγή, στοχευμένες και μετρημένες αντιδράσεις.

Έχει όμως και κρίσιμα διλήμματα να διαχειριστεί, αναφορικά με την ετοιμότητά της να λειτουργήσει ΤΩΡΑ ως δημιουργός στρατηγικών ευκαιριών, αξιοποιώντας στο έπακρο την ευνοϊκή συγκυρία, ή εάν θα επιλέξει να παραπέμψει κάθε τέτοιο σενάριο στο απροσδιόριστο μέλλον, με εξαιρετικά αβέβαιο το αποτέλεσμα μιας τέτοιας επιλογής. Κομβική αλλά εξαιρετικά δύσκολη η θέση της Κίνας. Ας μην υποτιμούμε αυτήν την παράμετρο…

Το Ιράν από την άλλη μεριά, οφείλει να σταθμίσει το ρίσκο της άμεσης εμπλοκής σε σύγκρουση με το Ισραήλ, η οποία ωστόσο δεν θα είναι χωρίς συνέπειες σε ότι αφορά στην αναβαθμισμένη περιφερειακή του θέση και φυσικά οφείλει να ζυγίσει το πιθανολογούμενο συνολικό κόστος μιας τέτοιας επιλογής από την μια, αλλά και το ηθικό τίμημα της ΜΗ απάντησης το οποίο σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να θεωρείται αμελητέο…

Είναι φανερό λοιπόν ότι η κρίσιμη επιλογή είναι συνισταμένη πολλών παραμέτρων, περισσότερων δρώντων και το χειρότερο όλων είναι το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συγκρουσιακή εξίσωση, δομείται με προσαυξημένο το ειδικό βάρος του τυχοδιωκτισμού και αυτό καθιστά εξαιρετικά απρόβλεπτες τις εξελίξεις της επόμενης μέρας…

Όσο για την Ευρώπη, είπε γι’ ακόμη μια φορά καληνύχτα σε όλους και άλλαξε πλευρό, αρνούμενη να συνειδητοποιήσει πως φυτοζωεί σε έναν τόπο, χωρίς ρόλο και καταδικασμένη απόλυτα να πληρώσει βαρύτατο τίμημα σε κάθε περίπτωση, αφού εδώ που έχουν οδηγηθεί τα πράγματα, τόσο το κόστος του πολέμου (ο οποίος εάν ξεσπάσει θα είναι μακροχρόνιος και εξαιρετικά καταστροφικός) όσο και αυτό του ΜΗ πολέμου, θα είναι υπολογίσιμα…

Δ. Κωνσταντακόπουλος: βράζουν οι ωκεανοί!

1

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
8 Απριλίου 2024

Οι συρράξεις στην Ουκρανία και εν συνεχεία στη Γάζα απέσπασαν την παγκόσμια προσοχή από το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, αλλά και συνέβαλαν πρακτικά στην επιτάχυνσή του και σε πολύ μεγάλες ζημιές στο περιβάλλον και της Ευρώπης και της Παλαιστίνης. Οι έως τώρα προσπάθειες της ανθρωπότητας να αντιμετωπίσει το φαινόμενο της Κλιματικής Αλλαγής, μια από τις σοβαρότερες απειλές ακόμα και για την ίδια την επιβίωσή της, ήταν εντελώς ανεπαρκείς πριν ξεσπάσουν αυτές οι συρράξεις, αλλά τώρα και όσο συνεχίζονται, όπως και οι διάφοροι ψυχροί πόλεμοι, είναι απλώς αδύνατο να γίνει οτιδήποτε σοβαρό. Για να αντιμετωπισθούν τέτοια προβλήματα χρειάζεται διεθνής ειρήνη και συνεργασία, όχι θερμοί και ψυχροί πόλεμοι. Συγκρουόμαστε για το ποιος θα επικρατήσει στον κόσμο, αλλά διερωτάται κανείς ποιο ακριβώς είναι το νόημα της κυριαρχίας σε έναν κόσμο που θα γίνεται όλο και λιγότερο κατοικήσιμος!

Με δεδομένο βέβαια το μέγεθος των καταστροφών που προβλέπει η επιστήμη από τη συνέχιση της κλιματικής αλλαγής, πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι σε κάποια στιγμή η ανθρωπότητα θα σπρωχτεί, έκουσα άκουσα, από την ίδια την εμπειρία της, να κινητοποιηθεί μαζικά και αποφασιστικά για να τη σταματήσει. Το πρόβλημα έγκειται όμως στο ότι, όταν επιτέλους «ξυπνήσουμε», δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μπορούμε να αποτρέψουμε την κλιματική καταστροφή. Ο τρόπος που οι άνθρωποι «μαθαίνουν» είναι δια της εμπειρίας. Βάζει το παιδί το δάχτυλο στο μάτι της κουζίνας, καίγεται και μαθαίνει. Στην περίπτωση όμως της Κλιματικής Κρίσης, αλλά και των περισσοτέρων προβλημάτων που δημιουργεί η τεχνολογία, η μέθοδος δεν είναι χρησιμοποιήσιμη.

Το κλίμα αίφνης της Γης είναι σε μια ασταθή ισορροπία. Αυτό σημαίνει ότι έστω και μικρές παρεκκλίσεις από την κατάσταση ισορροπίας μπορούν εύκολα να οδηγήσουν τη Γη, μέσω μιας αυτοτροφοδοτούμενης και αυτοεπιταχυνόμενης διαδικασίας σε άλλη κλιματική τροχιά, πολύ πιο δυσμενή για την επιβίωση του ανθρώπου και του πολιτισμού, χωρίς εκ των υστέρων δυνατότητα αντιστροφής και επανόρθωσης. Αν δεν γίνουν τώρα οι ριζικές παρεμβάσεις, που υπάρχει ακόμα κάποιο περιθώριο, δεν θα μπορέσουν να γίνουν ποτέ.

Υπερθέρμανση θαλασσών

Ποια ακριβώς είναι τα χρονικά περιθώρια που υπάρχουν κανείς δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα. Αλλά όποια επιστημονικά δεδομένα κι αν εξετάσουμε, μοιάζει τώρα η Γη να έχει πάρει για τα καλά την πορεία προς την υπερθέρμανση. Αυτό ισχύει επίσης και για τις θάλασσες και τους ωκεανούς. Από τις 13 Μαρτίου 2023 η μέση θερμοκρασία των ωκεανών σπάει συνεχώς και χωρίς διακοπή όλα τα ρεκόρ, σύμφωνα με τα δεδομένα της Αμερικανικής Ατμοσφαιρικής και Ωκεανογραφικής Υπηρεσίας (ΝΟΑΑ), όπως τα ανέλυσε το πανεπιστήμιο του Maine. Στις 10 Μαρτίου φέτος ο μέσος όρος της θερμοκρασίας του νερού στην επιφάνεια έφτασε τους 21,2 βαθμούς, θερμοκρασία που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ στο παρελθόν.

Οι ευρωπαϊκές μετεωρολογικές υπηρεσίες επίσης σημαίνουν συναγερμό. Το παρατηρητήριο Κοπέρνικος της ΕΕ προειδοποίησε στις 7 Μαρτίου ότι η μέση θερμοκρασία των νερών τον Μάρτιο ανέβηκε στους 21,06 ° C σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ του Αυγούστου 2023 (20,98 ° C).

Ιδιαίτερα αυξημένη ήταν η θερμοκρασία του Βόρειου Ατλαντικού. Στα τέλη Αυγούστου 2023 η θερμοκρασία της επιφάνειας ξεπέρασε τους 25 βαθμούς Κελσίου με θερμοκρασιακές ανωμαλίες υψηλότερες κατά 1,3 βαθμούς εν σχέσει με τον μέσο όρο της περιόδου 1982-2011. Η θερμοκρασία των ιρλανδικών και βρετανικών νερών ξεπέρασε κατά 5 ° C τις θερινές κανονικές θερμοκρασίες.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι ο κύριος παράγοντας που συμβάλει στο φαινόμενο, καθώς οι ωκεανοί απορροφούν ένα πολύ μεγάλο μέρος από την υπερβάλλουσα θερμότητα της ατμόσφαιρας και ζεσταίνονται όλο και περισσότερο κάθε χρόνο. Στους ανθρώπινους παράγοντες προσετέθη το 2023 και το φυσικό φαινόμενο El Niño, ένα κλιματικό φαινόμενο που εμφανίζεται κάθε τρία έως επτά χρόνια και που οδηγεί στην υπερθέρμανση του Ειρηνικού στους τροπικούς. Το φαινόμενο θα πρέπει φυσιολογικά να σταματήσει στα μέσα του 2024, κάτι που θα επιτρέψει μια μικρή μείωση της θερμοκρασίας, αλλά όσο εξακολουθεί η εκπομπή αερίων θερμοκηπίου δεν πρόκειται να υπάρξει αξιόλογη κάμψη στην άνοδο της θερμοκρασίας.

Άμεσες συνέπειες της υπερθέρμανσης στον καιρό και τη βιοποικιλότητα

Η υπερθέρμανση των ωκεανών έχει μεγάλες συνέπειες στις ανθρώπινες κοινωνίες, στο κλιματικό σύστημα και τη βιοποικιλότητα και είναι μία από τις κύριες αιτίες ανόδου της στάθμης των θαλασσών (τα υγρά θερμαινόμενα διαστέλλονται και το νερό, μη έχοντας που αλλού να πάει, κινείται προς τα πάνω και προς τα έξω). Επιπλέον η αύξηση της θερμοκρασίας προκαλεί αύξηση της εξάτμισης, κορεσμό υγρασίας στην ατμόσφαιρα και κατά συνέπεια επεισόδια ακραίων ατμοσφαιρικών κατακρημνίσεων, φαινόμενο ιδιαίτερα συχνό στη Μεσόγειο. Γενικότερα, υπάρχει σχέση ανάμεσα στη θερμοκρασία της θάλασσας και την ποσότητα του νερού στην ατμόσφαιρα και, κατά συνέπεια, τα επεισόδια ακραίων βροχοπτώσεων και καταιγίδων στις ηπείρους. Η άνοδος της θερμοκρασίας της θάλασσας τροποποιεί επίσης τα μεγάλα ωκεάνεια ρεύματα που διανέμουν την ενέργεια ανάμεσα στον ισημερινό και τους πόλους, διαταράσσοντας έτσι το κλιματικό σύστημα.

Η άνοδος της θερμοκρασίας των θαλασσών επηρεάζει επίσης πολύ αρνητικά τη θαλάσσια ζωή γιατί όσο πιο ζεστό είναι το νερό, τόσο λιγότερο οξυγόνο περιέχει, κάτι που μπορεί να επηρεάσει πολύ την ανάπτυξη των ψαριών. Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία των νερών στην επιφάνεια, μειώνεται η πυκνότητά τους και ανακατεύονται πιο δύσκολα με τα πιο κρύα και βαριά νερά που είναι στο βάθος. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται στρωματοποίηση του ωκεανού και φρενάρει τις ανταλλαγές θερμότητας, άνθρακα και οξυγόνου ανάμεσα στα διάφορα στρώματα αλμυρού νερού. Όσο πιο πολύ είναι στρωματοποιημένοι οι ωκεανοί, τόσο πιο λίγο μπορούν να ανέβουν στην επιφάνεια τα θρεπτικά στοιχεία από τα βάθη και να γονιμοποιήσουν το πλαγκτόν.

Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε τα κοράλλια που υφίστανται μαζικά λεύκανση. Σύμφωνα με μια μελέτη εξήντα επιστημόνων που δημοσιεύτηκε το καλοκαίρι του 2023 στην επιστημονική επιθεώρηση Global Change Biology, οι καύσωνες στη θάλασσα μεταξύ 2015 και 2019 προκάλεσαν μαζικούς θανάτους σε πενήντα είδη ψαριών, σφουγγαριών, θαλασσίων φυτών και μαλακίων σε ένα βάθος έως 40 μέτρων κάτω από την επιφάνεια. Όπως σημείωσε ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, η θάλασσα έμοιαζε με «καμένο δάσος».

Όταν τα επιφανειακά νερά γίνονται πολύ ζεστά οι οργανισμοί που ζουν εκεί υποχρεώνονται να μεταναστεύσουν προς την κατεύθυνση των πόλων. Αλλά οι επιπτώσεις στα συστήματα ζωής μέσα στους ωκεανούς μπορούν να είναι πολύ σοβαρότερες και να οδηγήσουν σε μια πλήρη ανατροπή της «κατοικισιμότητας» του ωκεανού, ακόμα και της επιβίωσης οικοσυστημάτων που απαντώνται σε βάθη μεγαλύτερα των 50 μέτρων, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Climate Change.

Το σύνολο των ωκεανών, περιλαμβανομένων και των νερών που είναι σε βάθος μεγαλύτερο των 200 μέτρων έχει μπει σε διαδικασία υπερθέρμανσης, σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, αλλά με μικρότερη ταχύτητα και με τρόπο πιο ετερογενή εν σχέσει με τα επιφανειακά νερά.

Πηγή: www.amna.gr

Ο Έντι Ράμα καλείται στην Αθήνα και μετά… στην Ουάσιγκτον

0

«Νέες εκλογές στη Χιμάρα ή μήπως ευρωπαϊκή λύση»? Μια συζήτηση, που έχει επηρεάσει την Αλβανία, για τη διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

smarkos.blogspot.com/
Σταύρη Μάρκο

Δημοσιογράφος
Ετοιμάζεται εντατική επίσκεψη του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα, την οποία έχει ζητήσει εδώ και καιρό η Αθήνα, για να συνεχιστεί στη συνέχεια στην Ουάσιγκτον. Τι αναμένεται να συζητηθεί στην καυτή ατζέντα των επισκέψεων του Αλβανού πρωθυπουργού, την ώρα που το θέμα της Χιμάρας και η εγγύηση ύπαρξης της ελληνικής μειονότητας στη Νότια Αλβανία αποτελούν την ουσία των συζητήσεων, μετά από αρκετές μήνες διεργασιών και σεναρίων όχι μόνο για τον πολιτικό κρατούμενο Φρέντι Μπελέρι, αλλά και για «ευρωπαϊκή λύση» της κατάστασης στον Δήμο Χιμάρας.
Όμως, τελικά, η κυβέρνηση Ράμα, σε μεγάλο σοκ από τα σκάνδαλα….
Μια σειρά σκανδάλων διαφθοράς μεγάλης κλίμακας συνέχισε να ανησυχεί τις δυτικές χώρες, το λεγόμενο κράτος της μαφίας, που συνδέεται με εγκληματικές οργανώσεις ξεπλύματος χρήματος και ναρκωτικών, οι οποίες αιχμαλωτίζουν υψηλά επίπεδα της κυβέρνησης Rama, της πολιτειακής αστυνομίας καθώς και τις επιπτώσεις του δικαιοσύνης, ιδιαίτερα στη μαζική λεηλασία των περιουσιών της ομογένειας, αλλά και της γιγαντιαίας διαφθοράς στο κυβερνητικό σύστημα και σε αυτό της διοικητικής εξουσίας. Οι κατηγορίες δεν προέρχονται μόνο από τον Δήμο Χιμάρας, όπου βρίσκεται στη φυλακή ο πρώην δήμαρχος του Τζόργκο Γκόρο, αλλά ξεκινώντας από τον Δήμο Τιράνων ή μέλος της κυβέρνησης και τέλος τις συλλήψεις της εγκληματικής ομάδας στις τάξεις της Κρατικής Αστυνομίας. που έχουν παρέμβει στο σύστημα TIMS κάνουν την κατάσταση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος στην Αλβανία ακόμη πιο περίπλοκη.
Η Βουλή της Αλβανίας μπλόκαρε την αφαίρεση της εντολής της βουλευτού Όλτα Τζάκα, από τις ψήφους των σοσιαλιστών του Έντι Ράμα, που κατηγορείται οικογενειακώς για ληστείες ακινήτων στους Δρυμάδες της Χιμάρας, ενώ η αντιπολίτευση απαιτεί από τον ΣΠΑΚ (Ειδική Εισαγγελία Γραφείο κατά της Διαφθοράς), η σύλληψή της, παράλληλη σκηνή με την οποία συνελήφθη ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Σαλί Μπερίσα. Σύμφωνα με τον αναλυτή Fatos Lubonja, οι Δήμοι που ανήκουν στους πολίτες στην Αλβανία έχουν μετατραπεί σε Εγκληματικές Οργανώσεις όπου η διαφθορά και η κλοπή περιουσιακών στοιχείων έχει περιλάβει όλους τους θεσμούς και την κορυφή του κράτους, δίνοντας το παράδειγμα των Δήμων, της Χιμάρας ή των Τιράνων.
Η αμερικανική DEA, στα ίχνη του βρώμικου χρήματος, οι έρευνες οδηγούν στη Χιμάρα, όπου, το λόμπι των Χειμαριωτών στις ΗΠΑ, αναζητά λογαριασμό για την κατάσταση
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΣΠΑΚ έχει εντατική συνεργασία με το αμερικανικό γραφείο DEA για τον έλεγχο του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και ναρκωτικών καθώς και τις διωκτικές αρχές, που έχει φέρει σειρά ερευνών από μεγάλα σκάνδαλα. Οι αναφορές των δυτικών θεσμών ασφαλείας έχουν αξιολογήσει την αλβανική μαφία που συνδέεται με υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης, των δήμων, της αστυνομίας και των δομών δικαιοσύνης, οι οποίοι σε συνεργασία με ολιγάρχες των μέσων ενημέρωσης έχουν απειλήσει την ύπαρξη της μειονότητας των Γκέκ στη Χιμάρα και τη Νότια Αλβανία , επενδύοντας με βρώμικα χρήματα που κατέσχεσε η DEA. Πολλές εκατοντάδες οικογένειες Αμερικανών πολιτών από τη Χιμάρα έχουν πρόσφατα εντατικοποιήσει τις προσπάθειές τους στο Υπουργείο των ΗΠΑ, ότι ακόμη και μετά από 30 χρόνια, τα ακίνητα στην Αλβανία, τα οποία είναι επίσης εγγυημένα από τη Συμφωνία Αλβανίας-ΗΠΑ του 1994, όχι μόνο δεν τα έχουν λάβει, αλλά μεταφέρθηκαν, πουλήθηκαν ή κατασκευάστηκαν από την αλβανική μαφία σε συνεργασία με ξένες εγκληματικές ομάδες.
Αυτή η ανησυχητική κατάσταση έδειξε τον πραγματικό λόγο που για την Αλβανία, οι πολύτιμες περιουσίες της Χιμάρας, αποτελούν την ουσία των αλβανοελληνικών συγκρούσεων, όπου υπό τη διεύθυνση των ΜΜΕ της μαφίας των Αλβανών ολιγαρχών, η δίκη του πολιτικού κρατούμενου Φρέντι Μπελέρι, μετατράπηκε σε εθνικιστική μάχη Αλβανική, για να προστατεύσει τις επενδύσεις της αλβανικής μαφίας, να ελέγξει τον Δήμο Χιμάρας, με κάθε κόστος. Εν τω μεταξύ όμως, η αύξηση του ενδιαφέροντος από το Λόμπι Χιμαριώτων στις ΗΠΑ, αποτελεί την ουσία μιας γεωπολιτικής κατάστασης προς τη Χιμάρα, η οποία συντονίζεται και με τις ελληνικές προσπάθειες στην Αθήνα, για αποκλιμάκωση της κατάστασης, φέρνοντάς την στην ευρωπαϊκή ροής, μιας ρεαλιστικής λύσης, εντός των δομών της ευρωπαϊκής διπλωματίας και γεωπολιτικής.

Gazeta Tema: Θα μας ζητήσει και η Ελλάδα την «Κοινότητα των «Ελληνικών» Δήμων»?

Χειμάρρα, προς τις μετεκλογικες Μπελέρη, αλλά έρχεται το ευρωπαϊκό αίτημα για λύση; Γιατί φοβούνται οι Αλβανοί αναλυτές τη συγκρότηση του Συνδέσμου Ελληνικών Δήμων του Νότου, της πρώτης Χειμάρας?
Η εντατικοποίηση της ελληνοαμερικανικής και ευρωπαϊκής ελληνικής πίεσης στην Αλβανία μέσω της Χειμάρας και η εγγύηση για την Ελληνική Μειονότητα στη Νότια Αλβανία μόλις ξεκίνησε. Η εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το Κοσσυφοπέδιο, Ντόρα Μπακογιάνη, έριξε το φιτίλι στη φωτιά με την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου με πλήρη δικαιώματα στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Βασική προϋπόθεση όμως ήταν τα ακίνητα και ο Σύνδεσμος Σερβικών Δήμων. Μάλιστα η Σερβία αντέδρασε χαρακτηρίζοντάς το ντροπή, αλλά τα επίσημα Τίρανα δεν είπαν λέξη για αυτή την απόφαση. Διότι τα Τίρανα φοβούνται το γεγονός ότι ορισμένοι Αλβανοί αναλυτές, όπως ο διπλωμάτης Shaban Murati, ο Kreshnik Spahiu ή ο Mentor Nazarko, λένε ότι η Ελλάδα, η δίκη εναντίον του Φρέντι Μπελέρι, έχει δείξει ενδιαφέρον για τη συγκρότηση της Ένωσης Ελληνικών Δήμων. συμβαίνει και στο Κοσσυφοπέδιο. Αυτές οι υποθέσεις και αναλύσεις πρέπει να αξιολογηθούν από την αλβανική πλευρά, λαμβάνοντας υπόψη την ελληνοαλβανική σύγκρουση για τη Χιμάρα;
Ερωτηθείς για την κατάσταση στον δήμο Χιμάρας, στην «Ελεύθερη Ζώνη» του δημοσιογράφου Τσάνη, πριν από λίγη ώρα, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Paskal Milo, είπε ότι “η κατάσταση στη Χιμάρα θα φέρει εκτελεστές υποχρεώσεις με συνταγματικές αλλαγές λόγω της πίεση του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αφού η περιουσία και το έδαφος του Δήμου, που ανήκει στα μέλη της ελληνικής κοινότητας, θα θεωρηθεί απαραβίαστη, όπως συμβαίνει στο Κόσοβο ή τη Βόρεια Μακεδονία”. Εν τω μεταξύ, στην Αλβανία αναμένεται να κηρύξει επίσημα την Απογραφή Πληθυσμού αντίθετη από την αντιπολίτευση, αφού, σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία, ο πραγματικός πληθυσμός στην Αλβανία υπολογίζεται σε 1,5 εκατομμύριο κατοίκους. Αλλά το κύριο μέλημα της κοινής πολιτικής, στα Τίρανα, είναι ο αριθμός της ελληνικής εθνικής μειονότητας, η οποία ήταν παρούσα κατά τη διαδικασία εγγραφής, προερχόμενη επίσης από τη μετανάστευση.
Ωστόσο, τα επίσημα Τίρανα έχουν επικεντρωθεί στη διατήρηση του Δήμου της Χιμάρας υπό έλεγχο, με διάφορες μορφές, για τις οποίες ο ρόλος του πρωθυπουργού Έντι Ράμα ήταν στην προστασία των ολιγαρχικών πελατών, στον καθαρισμό βρώμικου χρήματος κάτω από την ασπίδα Στρατηγικών Επενδύσεων για τον Τουρισμό ή οργανωμένες εγκληματικές ομάδες, για ληστεία εδάφους και περιουσίες της ελληνικής κοινότητας και εκδίωξή τους από τα σπίτια τους. Όμως αξιόπιστες πηγές μας οδηγούν να αναλύσουμε την ελληνοαμερικανική πίεση, για την οποία τα Τίρανα μπορεί να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ανεξάρτητα από τις εθνικιστικές ερμηνείες των ΜΜΕ στα Τίρανα, μιλώντας για την υποταγή της Ελλάδας στο βέτο για την Αλβανία.
Μπορεί τα Τίρανα να έχουν την ευκαιρία να λάβουν έναν μεγάλο προϋπολογισμό δισεκατομμυρίων ευρώ από τις Βρυξέλλες, αλλά οι συνθήκες της Ελλάδας είναι αμετακίνητες για το ζήτημα της Χιμάρας και εν τω μεταξύ, το πρόβλημα των εκλογών στη Χιμάρα, ίσως χρειαζόταν μια ευρωπαϊκή λύση στο κοντινό παρασκήνιο. το αλβανικό κράτος δεν εγγυάται, με το Σύνταγμα, στους πολίτες του ή στα μέλη της ελληνικής εθνικής κοινότητας περιουσίες και βασική ασφάλεια, που πηγάζουν από την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ωστόσο, η εντατικοποίηση των συλλήψεων υψηλόβαθμων αλβανών αξιωματούχων από τον ΣΠΑΚ έχει σφίξει έντονα τον κρατικό θόλο, κλονίζοντας τα θεμέλια της διακυβέρνησης, τόσο της κεντρικής όσο και της διοικητικής, ώστε να καταστεί δυνατή η εξάρθρωση του οργανωμένου εγκλήματος και της διαφθοράς, αλλά και ο περιορισμός της κλοπή περιουσίας που ανήκει σε οικογένειες της ομογένειας, ιδιαίτερα στη Χιμάρα, για την οποία ο Έντι Ράμα και η κυβέρνηση που ηγείται σέβονται τις σημαντικές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η αναμενόμενη επίσκεψή του στην Αθήνα θα ακολουθήσει ταυτόχρονα στην Ουάσιγκτον, για την οποία, εννοείται ότι το ελληνοαμερικανικό ενδιαφέρον για τη Χιμάρα, αυτή τη φορά, θα έχει γεωπολιτικές προεκτάσεις.

Γεραπετρίτης για καθορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με Τουρκία: Να δούμε τα πράγματα με… γενναιότητα!

5

“Πρέπει να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία”

Για τα ελληνοτουρκικά, την υπόθεση Μπελέρη, τις συρραξεις που μαίνονται στη γειτονιά της Ελλάδας, αλλά και το ενδεχόμενο επανεκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές Νοεμβρίου, μίλησε ο υπουργος Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, στο πλαίσιο του 9ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών.

«Παλαιότερα η εξωτερική πολιτική είχε ένα στοιχείο που είχε να κάνει με τη προβλεψιμότητα των εξελίξεων, Σήμερα, επειδή υπάρχει μια ασυμμετρία, αλλά και υπερεδαφικότητα των γεγονότων, νομίζω η σκέψη μας εδράζεται όχι τόσο στην πρόβλεψη, αλλά στη διαχείριση όλων των πιθανών σεναρίων. Η ετοιμότητα είναι πλέον το μεγάλο ζητούμενο» τόνισε ο κ Γεραπετρίτης ξεκινώντας την εισήγησή του.

Αναφορικά με τις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, ο υπουργός διεμήνυσε πως «δεν είμαστε αφελείς ούτε αιθεροβάμονες να πιστεύουμε πως από τη μία μέρα στην άλλη θα λύσουμε τα προβλήματα που έχουμε με την Τουρκία, που ανατρέχουν δεκαετίες. Από την άλλη, ένα στοιχειώδες στοιχείο της καλής σχέσης που προσπαθούμε να αναπτύξουμε με την Τουρκία είναι η κατανόηση πως οι βασικές θέσεις των δύο μερών δεν πρόκειται να αλλάξουν».

Ο ίδιος έκανε ειδική μνεία στην ανάγκη αποσυμπίεσης των εντάσεων:

Τι είπε για την αποσυμπίεση για το πάνω προς τα κάτω και το δίαυλο

«Καταλαβαίνουμε το πόσο σημαντικό είναι να μπορούμε να καταλαγιάζουμε τις εντάσεις. Το πρώτο πράγμα που είπα όταν ανέλαβα το υπουργείο είναι πως τις εντάσεις δεν τις αποφεύγεις, αλλά το βασικό είναι αυτές οι εντάσεις να μην προκαλούν κρίσεις.

Ευκαιρίες για εντάσεις υπήρξαν πολλές το τελευταίο δεκάμηνο. Όμως, η διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια ήταν πως αυτές οι εντάσεις αποσυμπιέστηκαν λόγω της γρήγορης διαχείρισης στο υψηλότερο επίπεδο.

Αντί να έχουμε μια διαχείριση να κλιμακώνει την ένταση ώστε αυτή να φτάσει στο σημείο να μην αποσυμπιέζεται, γίνεται η διαχείριση από πάνω προς τα κάτω έτσι ώστε να υπάρχει πιο γρήγορη αποσυμπίεση. Είναι σημαντικό να έχουμε έναν άμεσο δίαυλο επικοινωνίας» τόνισε.

«Καταλαβαίνω όσους λένε πως η Τουρκία δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, πως θα παραμείνει ένας σύμμαχος απρόβλεπτος. Όμως, πρέπει να κατανοήσουμε πως πρέπει να έχουμε μια ηρεμία στην περιοχή μας. Αν αποδεχτούμε πως υπάρχουν θέσεις αντίρροπες στα δύο μέρη, τότε μπορούμε να έχουμε αυτήν την κατανόηση» πρόσθεσε.

Ο ίδιος σημείωσε πως τους «τελευταίους 10 μήνες έχουμε καταφέρει να έχουμε μηδενική δράση στο πεδίο και να έχουμε μια ρητορική που απέχει από εκείνα που έχουμε δει στο παρελθόν».

«Θέλω οι Έλληνες πολίτες να νιώθουν αυτοπεποίθηση και ηρεμία, θέλω τα παιδιά μου να ζήσουν σε μια περιοχή χωρίς να είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη».

«Εγώ δεν θα χρησιμοποιήσω ποτέ ρητορική που να είναι δυσανάλογη με τα γεγονοτα.

Θα μου ήταν πολύ εύκολο να χρησιμοποιήσω το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΞ μου προς ίδιον όφελος.

Το ευκολότερο είναι να γίνεις δημοφιλής πάνω στα εθνικά θέματα. Εγώ δεν θα το πράξω. Εγώ θέλω να την πατρίδα μου να είναι επωφελής και όχι δημοφιλής.» διεμήνυσε.

Ερωτηθείς από τη δημοσιογράφο Νίκη Λυμπεράκη που συντόνισε τον διάλογο, για τις προσδοκίες της επικείμενης συνάντησης των ηγετων Ελλάδας και Τουρκίας, ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε πως «το γεγονός πως γίνεται η συνάντηση μεταξύ δύο ηγετών, δεν θα πρέπει άνευ ετέρου να παραγάγει αποτέλεσμα απτό.

Πάντα θα πρέπει να έχουμε έναν πήχη επιτυχίας; Όχι. Η απάντηση είναι πως θα πρέπει σε κάποιο επίπεδο να αποδραματοποιούμε τις συναντήσεις μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Είναι ηγέτες δύο χωρών, οφείλουν να συζητούν και να βρίσκονται σε έναν ειλικρινή διάλογο».

Ο κ. Γεραπετρίτης αναφέρθηκε σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα ως «τη μόνη διαφορά μας με την Τουρκία η οποία θα μπορούσε να αχθεί ενώπιον διεθνούς δικαιοδοσίας -και αυτό είναι το τέλος της διαδρομής».

«Θέλω να αφήσω μια παρακαταθήκη ήσυχης γειτονιάς. Όσο δε λύνεται το υποκείμενο πρόβλημα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών πάντα θα υπάρχουν εντάσεις.

Και κάποια στιγμή πρέπει να δούμε και τα πράγματα με γενναιότητα.

Είναι μια δύσκολη συζήτηση – που θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες και για εκείνον που τη διευθύνει, εν προκειμένω εμένα.

Γενναιότητα σημαίνει να καθίσουμε να δούμε με την Τουρκία πώς μπορούμε να έχουμε μια ισόρροπη στάση η οποία επί τη βάσει και μόνο του διεθνούς δικαίου θα μας οδηγήσει σε μία λύση αυτού του προβλήματος στη νομική του υφή, και ενδεχομένως να παραπέμψουμε στη Χάγη ή το Αμβούργο, σε μία διεθνή δικαιοδοσία, που θα μπορέσει να κλείσει το θέμα της οριοθέτησης».

Όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο επανεκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, ο κ. Γεραπετρίτης απάντησε «τότε Τραμπ it is! Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα εγγενώς ατελές, αλλά τελειότερο των υπαρχόντων».

«Αυτή τη στιγμή οι σχέσεις που υπάρχουν με τις ΗΠΑ δεν είναι συγκυριακές ούτε προσωποποιημένες. Είναι βαθιές και διέπονται από κανόνες και αρχές και θέλω να πιστεύω πως θα συνεχιστούν» πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στη σύρραξη στη Γάζα, επανέλαβε πως «η Ελλάδα σήμερα, 12 Απριλίου, στέκεται εκεί που στεκόταν στις 7 Οκτωβρίου 2023 και γι’ αυτό μπορεί να συνομιλεί με όρους ευθυκρισίας και ειλικρίνειας με όλους. Η ελλάδα στέκεται εκεί που στέκεται το διεθνές δίκαιο. Ποιο είναι αυτό; Το Ισραήλ έχει το δικαίωμα της αυτοάμυνας εντός των ορίων που θέτει το διεθνές δίκαιο. Θα πρέπει να διαφοροποιούμε τον παλαιστινιακό λαό από τη Χαμας. Θα πρέπει να δοθεί ένα όραμα στους Παλαιστίνιους και αυτό είναι το παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα προ του 1967 και με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ.

Μιλώντας για τις σχέσεις με την Αλβανία, με αφορμή την υπόθεση Μπελέρη, ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε πως «οι σχέσεις με την Αλβανία πρέπει να παραμένουν σχέσεις καλής γειτονίας. Το θέμα με τον Μπελέρη δεν ήταν διμερές. Το έχω μεταφέρει στους διεθνείς οργανισμούς. Ο τρόπος με τον οποίο έγινε η διαχείριση της υπόθεσης δεν προσιδιάζει σε ένα προηγμένο κράτος δικαίου και γι’ αυτό δεν είναι διμερές, αλλά ευρωπαϊκό».

Επανέλαβε πως παρά το συγκεκριμένο ζήτημα, δεν αναιρείται η βασική θέση της Ελλάδας στο θέμα της ευρωπαϊκής πορείας Αλβανίας και δυτικών Βαλκανίων.

«Θέλουμε να δούμε την Αλβανία όπως και τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων να εντάσσονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως, ο σεβασμός στα θεμελιώδη, δηλαδή στο κράτος δικαίου, τη δημοκρατία, τα δικαιώματα των μειονοτήτων, είναι μία συνθηκη στην οποία δεν μπορεί να γίνει παραχώρηση».

Ο κ. Γεραπετρίτης υπενθύμισε πως η υποστήριξη της Ουκρανίας είναι πολύ σημαντική.

«Στην περίπτωση της Ουκρανίας, έχουμε καθαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου, βίαιη, ωμή, κυνική. Είναι προς το συμφέρον της Δύσης να μην επιβραβεύσει τη στάση της Ρωσίας.

Η Ουκρανία βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Αυτό που χρειάζεται η Ουκρανία είναι ομόθυμη στήριξη της Δύσης» τόνισε, σημειώνοντας πως αντιλαμβάνεται την κόπωση λόγω της παρατεταμένης επιχείρησης.

«Όμως, είναι εξαιρετικά συνδεδεμένα τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία με την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια. Πρέπει να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την Ουκρανία» κατεληξε.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ypex/giorgos-gerapetritis-gia-aoz-kai-yfalokripida-kapoia-stigmi-prepei-na-doume-ta-pragmata-me-gennaiotita/

Πηγές από Μόσχα: «Διαθέτουμε ισχυρή διαβεβαίωση από την Τεχεράνη ότι δεν θα επιτεθεί πρώτη στο Ισραήλ»

0

Για «αναλογική απάντηση του Ιράν» στην φονική επιδρομή της ισραηλινής Αεροπορίας στην ιρανική πρεσβεία στην Δαμασκό μιλάνε οι Ρώσοι

«To Ιράν δεν πρόκειται να επιτεθεί στο Ισραήλ. Ή τουλάχιστον δεν πρόκειται να επιτεθεί πρώτο. Η όποια απάντηση στην δολοφονία των Ιρανών αξιωματούχων και των στελεχών της ιρανικής πρεσβείας στην Δαμασκό θα απαντηθεί με αναλογικό τρόπο. Αυτή την διαβεβαίωση έχουμε από την Τεχεράνη» αναφέρουν πηγές από την Μόσχα στους ανταποκριτές του pronews.gr.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες «υπάρχουν συνεχείς επαφές Ρώσων και Ιρανών αξιωματούχων μετά την φονική ισραηλινή επίθεση στην Δαμασκό και η σταθερή θέση της Μόσχας ήταν να αποφευχθεί η κλιμάκωση».

«Το Ιράν έχει κάθε δικαίωμα να αμυνθεί, αλλά εκτιμούμε ότι η απάντηση θα είναι αναλογική».

Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν θα υπάρξει προσβολή στόχων εντός του Ισραήλ από το Ιράν, αλλά πιθανότατα θα υπάρξουν κτυπήματα σε ισραηλινούς στόχους εκτός του ισραηλινού μητροπολιτικού εδάφους.

Πού; Σε πρεσβείες ή στο ιρακινό Κουρδιστάν που υπάρχει ισχυρή ισραηλινή παρουσία και έχει υπάρξει σχετικά πρόσφατα βαλλιστικό κτύπημα από το Ιράν, σε πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα κλπ.

Η Μόσχα θεωρεί ότι διαθέτει «ισχυρή δέσμευση από την Τεχεράνη» περί αποφυγής πλήγματος στο Ισραήλ, σε περίπτωση βέβαια που δεν επιτεθεί πρώτο το Ισραήλ στο Ιράν γιατί αν συμβεί αυτό «αποδεσμεύεται η Τεχεράνη»

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/piges-apo-mosxa-diathetoume-isxyri-diavevaiosi-apo-tin-texerani-oti-den-tha-epitethei-proti-sto-israil/

Ανάλυση Jerusalem Post: Οι δέκα τρόποι με τους οποίους μπορεί το Ιράν να επιτεθεί στο Ισραήλ

0

Ο στρατός του Ιράν εκτοξεύει πύραυλο σε άσκηση / Φωτογραφία αρχείου: AP
12/04/2024  19:53
Το Ιράν έχει ορκιστεί να «τιμωρήσει» το Ισραήλ για μια αεροπορική επιδρομή στη Δαμασκό την 1η Απριλίου.

Την τελευταία μιάμιση εβδομάδα οι Ιρανοί ηγέτες έχουν διατυπώσει επανειλημμένες απειλές κατά του Ισραήλ.

Αυτό έχει οδηγήσει σε αυξημένες εντάσεις στην περιοχή. Το Ιράν έχει ιστορικό απειλών κατά του Ισραήλ. Έχει επίσης ιστορικό χρήσης των πληρεξουσίων του για να απειλεί και να επιτίθεται στο Ισραήλ.

Αυτό που ακολουθεί είναι ένας κατάλογος διαφορετικών τύπων επιθέσεων που θα μπορούσε να πραγματοποιήσει το Ιράν, με βάση τον τρόπο με τον οποίο έχει συμπεριφερθεί στο παρελθόν, σύμφωνα με την Jerusalem Post.

Χτύπημα βαλλιστικού πυραύλου από το Ιράν
Το Ιράν διαθέτει ένα μεγάλο οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων, διαφόρων τύπων και εμβέλειας. Ορισμένοι είναι στερεού καυσίμου και ορισμένοι υγρού καυσίμου, πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένοι μπορούν να εκτοξευθούν σχετικά γρήγορα και άλλοι χρειάζονται χρόνο για να προετοιμαστούν και να τοποθετηθούν. Ο εχθρός του Ισραήλ έχει χρησιμοποιήσει συχνά βαλλιστικούς πυραύλους στο παρελθόν.

Η Τεχεράνη χρησιμοποίησε βαλλιστικούς πυραύλους για να στοχεύσει τη βάση Al-Asad στο Ιράκ στις 8 Ιανουαρίου 2020, σε αντίποινα για τη δολοφονία από την Αμερική του επικεφαλής της δύναμης Quds του IRGC Qasem Soleimani. Το Ιράν εκτόξευσε έως και 22 πυραύλους, στοχεύοντας τόσο την Asad, όπου εδρεύουν αμερικανικά στρατεύματα στο δυτικό Ιράκ, όσο και την αυτόνομη περιοχή του Κουρδιστάν που φιλοξενεί αμερικανικές δυνάμεις. Οι πύραυλοι εκτοξεύθηκαν από διάφορες τοποθεσίες στο Ιράν και 11 από αυτούς έπληξαν τη βάση Asad.

Το Ιράν ενημέρωσε τους Ιρακινούς λίγο πριν εκτοξεύσει τους πυραύλους.

Η πυραυλική επίθεση ξεκίνησε στη 1:20 π.μ. και συνεχίστηκε για αρκετές ώρες. Πιστεύεται ότι το Ιράν χρησιμοποίησε στην επίθεση βαλλιστικούς πυραύλους Fateh 313 και Qiam, οι οποίοι περιέχουν κεφαλές βάρους άνω των 450 κιλών.

Επίθεση με βαλλιστικό πύραυλο από το Ιράκ
Το Ιράν μεταφέρει εδώ και αρκετά χρόνια πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Ιράκ. Αρχίζοντας γύρω στο 2018, εμφανίστηκαν αναφορές σε διάφορα μέσα ενημέρωσης ότι το Ιράν κατασκεύαζε βάσεις πυραύλων στο Ιράκ. Δεν ήταν σαφές μετά το 2019 τι απέγιναν αυτοί οι πύραυλοι, διότι οι σχετικές αναφορές σταμάτησαν να εμφανίζονται.

Η επαρχία Άνμπαρ είναι το κοντινότερο τμήμα του Ιράκ στο Ισραήλ. Είναι, επίσης, η περιοχή όπου ο Σαντάμ Χουσεΐν τοποθέτησε πυραύλους Scud που στόχευσαν το Ισραήλ στον πόλεμο του 1991. Το Ιράν μπορεί να επιδιώξει να τοποθετήσει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς στο Ιράκ και να αναδημιουργήσει το σενάριο του Σαντάμ.

Το Ιράν δοκίμασε πρόσφατα νέους βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς
Τον Ιανουάριο του 2024, το Ιράν πραγματοποίησε πυραυλικές επιθέσεις στο Πακιστάν και τη Συρία, ισχυριζόμενο ότι στόχευε τρομοκρατικές ομάδες. Η Τεχεράνη χρησιμοποίησε αυτή την ευκαιρία για να δοκιμάσει την ακρίβεια των πυραύλων της. Χρησιμοποίησε βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και σχετικά νέους Kheibar Shekan στη Συρία.

Η επίθεση ήταν ένα «μήνυμα» για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης. Ο πύραυλος είχε παρουσιαστεί το 2022. Το Ιράν ισχυρίζεται ότι έχει βεληνεκές 1.450 χλμ. και υποτίθεται ότι έχει δυνατότητες πλήγματος υψηλής ταχύτητας και ακριβείας, γεγονός που τον καθιστά επικίνδυνο στρατηγικό όπλο.

Ένας συνδυασμός επίθεσης με drones και πυραύλους Κρουζ
Τον Σεπτέμβριο του 2019, το Ιράν πραγματοποίησε επίθεση με τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων Κρουζ που είχε ως στόχο τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας πετρελαίου Abqaiq της Σαουδικής Αραβίας. Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν τη νύχτα από το Ιράν.

Αρχικά, θεωρήθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν περίπου 12 πύραυλοι Κρουζ και δύο δωδεκάδες μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενώ οι Σαουδάραβες δήλωσαν ότι χρησιμοποιήθηκαν επτά πύραυλοι και 18 μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Οι πλήρεις λεπτομέρειες σχετικά με τους τύπους των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που χρησιμοποιήθηκαν δεν ήταν σαφείς.

Το Ιράν κατάφερε να αποφύγει την αεράμυνα και τα ραντάρ της Σαουδικής Αραβίας, σχεδιάζοντας μια πολύπλοκη αποστολή. Η επίθεση, η οποία προκάλεσε ζημιές αλλά δεν σκότωσε κανέναν, θεωρήθηκε τότε ως συμβολική για τις δυνατότητες του Ιράν.

Ιρακινές πολιτοφυλακές χρησιμοποιούν μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή πυραύλους
Οι υποστηριζόμενες από το Ιράν πολιτοφυλακές στο Ιράκ έχουν αυξήσει τις απειλές τους προς το Ισραήλ τις τελευταίες εβδομάδες.

Η Ισλαμική Αντίσταση στο Ιράκ, η οποία είναι ομάδα που ενεργεί για λογαριασμό του Ιράν, ισχυρίζεται συχνά ότι έχει βάλει στόχο το Ισραήλ, ενώ έχει ισχυριστεί ότι θα στοχεύσει το Εϊλάτ. Ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος έπληξε ένα υπόστεγο στο Ιράκ τις πρώτες πρωινές ώρες της 1ης Απριλίου. Ένα άλλο αναχαιτίστηκε πρόσφατα από το σύστημα C-Dome επί ενός ισραηλινού πλοίου Sa’ar 6.

Οι ιρακινές πολιτοφυλακές θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν από το Ιράν για να πραγματοποιήσουν επιθέσεις κατά του Ισραήλ. Αυτό θα έδινε στο Ιράν δυνατότητα να αρνηθεί την εμπλοκή του. Η Τεχεράνη χρησιμοποίησε αυτές τις πολιτοφυλακές στο παρελθόν για να στοχεύσει το Ισραήλ με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τον Μάιο του 2021.

Οι ομάδες στο Ιράκ που ελέγχονται από το Ιράν είχαν, επίσης, στοχοποιήσει δυνάμεις των ΗΠΑ και σκότωσαν τρεις Αμερικανούς στην Ιορδανία τον Ιανουάριο του 2024, σε επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος.

Τρομοκράτες που υποστηρίζονται από το Ιράν στη Συρία
Το Ιράν έχει μια πληθώρα ομάδων που υποστηρίζει στη Συρία. Σε αυτές περιλαμβάνονται πράκτορες της Χεζμπολάχ που εργάζονται κοντά στο Γκολάν ως μέρος της μονάδας «Φάκελος Γκολάν» της τρομοκρατικής ομάδας.

Η Χεζμπολάχ προσπάθησε να απειλήσει το Ισραήλ από μια περιοχή κοντά στο Γκολάν, χρησιμοποιώντας μια μονάδα «δολοφονικών drone» το φθινόπωρο του 2019. Το Ισραήλ χτύπησε τότε τον πυρήνα της Χεζμπολάχ. Τους τελευταίους μήνες, η Χεζμπολάχ προσπάθησε επίσης να χρησιμοποιήσει εγκαταστάσεις του συριακού στρατού κοντά στο Γκολάν.

Το Ιράν συνεργάζεται επίσης με τους Fetemiyoun, μια ομάδα Αφγανών σιιτών που στρατολόγησε, χρησιμοποιώντας την ομάδα για να περιπολεί σε περιοχές κοντά στον ποταμό Ευφράτη στη Συρία. Το Ιράν θα μπορούσε να μεταφέρει όπλα σε αυτή ή σε άλλες πολιτοφυλακές και να τις θέσει σε λειτουργία για επιθέσεις κατά του Ισραήλ. Η Τεχεράνη έχει χρησιμοποιήσει αυτού του είδους τις ομάδες για να πραγματοποιήσει δεκάδες επιθέσεις κατά των αμερικανικών δυνάμεων στη Συρία τα τελευταία χρόνια.

Ο υποστηριζόμενος από το Ιράν συνασπισμός των Χούθι, της Χεζμπολάχ και άλλων ομάδων
Το Ιράν θα μπορούσε να επιχειρήσει να πραγματοποιήσει μια πολυμέτωπη επίθεση στο Ισραήλ, χρησιμοποιώντας ομάδες τις οποίες έχει ήδη ωθήσει να επιτεθούν στο εβραϊκό κράτος από τις 7 Οκτωβρίου.

Για παράδειγμα, οι Χούθι στην Υεμένη διαθέτουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που έχουν ήδη χρησιμοποιήσει πολλές φορές για να απειλήσουν το Ισραήλ. Η απειλή των Χούθι χρονολογείται τουλάχιστον από το 2020, όταν απέκτησαν το ιρανικό Shahed 136. Πρόκειται για τον ίδιο τύπο μη επανδρωμένου αεροσκάφους που έχει εξαγάγει το Ιράν στη Ρωσία, με εμβέλεια περίπου 2.000 χιλιομέτρων.

Η Τεχεράνη έχει αυξήσει συστηματικά το βεληνεκές των διαφόρων τύπων μη επανδρωμένων αεροσκαφών της. Προτιμά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη-καμικάζι λόγω του χαμηλού τους κόστους. Επίσης, δεν είναι πολύ μεγάλα, γεγονός που δίνει σε ορισμένα από αυτά τη δυνατότητα να ξεφεύγουν από ραντάρ.

Το Ιράν θα μπορούσε να επιδιώξει να ωθήσει αρκετούς από τους εταίρους και τους πληρεξουσίους του να πραγματοποιήσουν μια πολυμέτωπη επίθεση. Το έχει ήδη επιχειρήσει αυτό κατά τη διάρκεια του σημερινού πολέμου κατά του Ισραήλ. Για παράδειγμα, ιρακινές πολιτοφυλακές έχουν στοχεύσει το Εϊλάτ, όπως και μια ομάδα που υποστηρίζεται από το Ιράν στη Συρία, τον Νοέμβριο.

Η Χεζμπολάχ έχει εκτοξεύσει χιλιάδες πυραύλους στο Ισραήλ. Οι Χούθι έχουν εκτοξεύσει πυραύλους Κρουζ, μη επανδρωμένα αεροσκάφη αλλά και βαλλιστικούς πυραύλους. Το Ιράν επιδιώκει να κυκλώσει το Ισραήλ με αυτά τα «πυρά» και έχει ήδη κινητοποιήσει με επιτυχία τα περισσότερα από τα εμπλεκόμενα στοιχεία. Ισραηλινοί αξιωματούχοι το έχουν περιγράψει ως μια πολυμέτωπη απειλή, που περιλαμβάνει έως και επτά μέτωπα.

Επίθεση κατά του Ισραήλ σε άλλες χώρες
Τις τελευταίες δεκαετίες, το Ιράν έχει απειλήσει Ισραηλινούς, ισραηλινές πρεσβείες και άλλες οντότητες που συνδέονται με το Ισραήλ σε άλλες χώρες. Για παράδειγμα, μια βομβιστική επίθεση το 2012 στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας συνδέθηκε με τη Χεζμπολάχ. Η Τεχεράνη μπορεί να πιστεύει ότι η στοχοποίηση μιας ισραηλινής πρεσβείας ή Ισραηλινών στο εξωτερικό είναι ένας ευκολότερος τρόπος για να χτυπήσει το Ισραήλ.

Επίθεση στην περιοχή του Κουρδιστάν στο Ιράκ
Το Ιράν έχει στοχοποιήσει συχνά την αυτόνομη περιοχή του Κουρδιστάν στο Ιράκ τα τελευταία δύο χρόνια, ισχυριζόμενο ότι αυτό συμβαίνει λόγω των δεσμών της με το Ισραήλ. Έχει στοχεύσει τα σπίτια Κούρδων επιχειρηματιών, σκοτώνοντας έναν και καταστρέφοντας το σπίτι ενός άλλου. Το Ιράν χρησιμοποιεί συχνά πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε αυτές τις επιθέσεις.

Ώθηση της Χεζμπολάχ σε πόλεμο
Το Ιράν έχει ωθήσει τη Χεζμπολάχ να επιτεθεί στο Ισραήλ πολλές φορές μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Η τρομοκρατική ομάδα με έδρα τον Λίβανο έχει ήδη εκτοξεύσει χιλιάδες πυραύλους κατά του εβραϊκού κράτους.

Η Τεχεράνη θα μπορούσε να επιδιώξει να χρησιμοποιήσει τη Χεζμπολάχ για να κλιμακώσει τις επιθέσεις κατά του Ισραήλ. Αυτός θα ήταν ο πόλεμος στον Βορρά για τον οποίο η Ιερουσαλήμ προειδοποιεί εδώ και μήνες και για τον οποίο προετοιμάζεται. Το Ιράν έχει επιδιώξει να αυξήσει τις δυνατότητες της ομάδας τα τελευταία χρόνια και ζυγίζει πότε θα χρησιμοποιήσει τη Χεζμπολάχ για να κλιμακώσει την ένταση στη Μέση Ανατολή.

iefimerida.gr

Ένταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας: Ο ισραηλινός στρατός χτύπησε τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο

0

«Το Ισραήλ θα πληρώσει» διεμήνυσε ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Συνεργείο της αραβικής υπηρεσίας του τηλεοπτικού δικτύου TRT της Τουρκίας χτυπήθηκε από βομβαρδισμό του Ισραήλ στον προσφυγικό καταυλισμό Νουσεϊράτ στη Λωρίδα της Γάζας.

Από τον βομβαρδισμό τραυματίστηκε σοβαρά ο εικονολήπτης Σάμι Σαχάντα, ο οποίος μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο χειρουργείο, ενώ ο δημοσιογράφος του TRT Arabi, Σαμί Μπερχούμ, διέφυγε του κινδύνου.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, διεθμήνυσε πως το Ισραήλ θα πληρώσει το τίμημα της θηριωδίας», ενώ και ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, Ομέρ Τσελίκ μίλησε για «εσκεμμένη στοχοποίηση». «Δεν έχουμε καμία αμφιβολία πως γνώριζαν ότι υπάρχουν μέλη του Τύπου στο σημείο», υπογράμμισε.

Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, Φαχρετίν Αλτούν, έκανε λόγο για «εσκεμμένες στοχοποίησεις δημοσιογράφων από το κατοχικό Ισραήλ», οι οποίες «συνεχίζονται αμείωτα».

«Καταδικάζουμε αυτή την ειδεχθή επίθεση. Πρόκειται για τρομοκρατία. Αυτή η τρομοκρατία πρέπει να σταματήσει και ο δυτικός κόσμος πρέπει να αντιταχθεί άμεσα σε αυτή τη θηριωδία. Το Ισραήλ, προκειμένου να μην αποκαλυφθούν οι σφαγές που διαπράττει, στοχοποιεί τους δημοσιογράφους και επιτίθεται στην ελευθερία του Τύπου» τόνισε μεταξύ άλλων και πρόσθεσε:

«Φτάνει πια! Η διεθνής κοινότητα πρέπει να αναλάβει δράση ενάντια στις φρικαλεότητες που λαμβάνουν χώρα μπροστά στα μάτια μας. Όσοι σιωπούν απέναντι σε αυτές τις συστηματικές επιθέσεις είναι συνένοχοι στο έγκλημα της γενοκτονίας του Ισραήλ».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/243014/entasi-metaksy-israil-kai-tourkias-o-israilinos-stratos-xtypise-tourkiko-tileoptiko-synergeio