Αρχική Blog Σελίδα 1312

Κ. Λουκόπουλος: μπορεί τελικά η Ουκρανία να αντιστρέψει την ροή του πολέμου υπέρ της με το νέο πακέτο της αμερικανικής βοήθειας;

1

Η είδηση της έγκρισης του νέου πακέτου στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία ύψους 61 δις δολαρίων από το Κογκρέσο παρουσιάστηκε από μεγάλο μέρος των δυτικών ΜΜΕ αλλά και κάποιους πολιτικούς ως ο νέος παράγων που θα βοηθήσει το Κίεβο να νικήσει! Και ουκρανική νίκη όπως πολλές φορές έχουμε πει σημαίνει ανάκτηση των κατεχομένων από τους Ρώσους εδαφών! Παρεμπιπτόντως η τελευταία φορά που το Αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια για την Ουκρανία ήταν τον Δεκέμβριο 2022, όταν οι Δημοκρατικοί ήλεγχαν και τα δύο σώματα και πιστευόταν ότι μία Ουκρανική επιθετική επιστροφή θα έδιωχνε τους Ρώσους πέρα από τα σύνορα του 1991.

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου *

Οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι από αυτήν την βοήθεια τα 23-24 δισεκατομμύρια δολάρια θα δαπανηθούν για την αναπλήρωση των αμερικανικών αποθεμάτων σε όπλα, υλικά, εφόδια και πυρομαχικά  των ΗΠΑ τα όποια είχαν διατεθείς την Ουκρανία αλλά  και τη διεύρυνση των μελλοντικών στρατιωτικών μεταφορών. Περί τα 14 δισεκατομμύρια δολάρια θα χρησιμοποιηθούν για την αγορά προηγμένων όπλων απευθείας από την αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ ενώ περί τα 11 δισεκατομμύρια θα χρηματοδοτήσουν τις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή, θα εκπαιδεύσουν τον ουκρανικό στρατό και θα ενισχύσουν τη συνεργασία των πληροφοριών μεταξύ Κιέβου και Ουάσινγκτον. Τέλος το υπόλοιπο ποσό των 13 δις  είναι  καθαρά οικονομική βοήθεια για να μπορέσει να λειτουργήσει η Ουκρανία ως… κράτος δηλαδή μισθοί, υγειονομικές δαπάνες κλπ.

Το ζήτημα όμως είναι ότι η ζοφερή  κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ουκρανία δεν οφείλεται στο ότι καθυστέρησε να ψηφιστεί το νέο πακέτο στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας αλλά η σημαντική εξάντληση των Ουκρανικών  Ενόπλων Δυνάμεων μετά την αποτυχημένη «αντεπίθεση» του καλοκαιριού του 2023 και η συνεχιζόμενη καταστροφή η οποία επιτελείται από τον πόλεμο φθοράς και κατατριβής που διεξάγεται από την Ρωσία. Λεπτομέρειες είχαν αναφερθεί σε πρόσφατο άρθρο μας στο ThePresident.

Ακόμα και αν παραδοθούν το συντομότερο δυνατό επαρκείς ποσότητες πυρομαχικών 155 χιλ για το Πυροβολικό τους για να μπορούν να ανταποδίδουν τα ρωσικά πυρά. Ακόμα και αν «πατάγαμε ένα κουμπί» και αύριο εγκατασταθούν όλα τα   Αντιαεροπορικά Όπλα που απαιτεί ο Ζελένσκι και αυξανόταν η προστασία από εναέριες απειλές. Ακόμα και αν ολοκληρωθούν οι παραλαβές βλημάτων μακρού βεληνεκούς ATACMS με δυνατότητα προσβολής στόχων σε βάθος, η Ουκρανία δεν μπορεί να νικήσει δηλαδή να ανακαταλάβει τα κατεχόμενα της εδάφη από τους Ρώσους. Αυτό που τους λείπει είναι η δυνατότητα «κινητής επιθετικής μάχης» και πρωτίστως  προσωπικό για να αναπληρώσουν τις εξ ίσου με τους Ρώσους τεράστιες απώλειες, που αποτελεί ένα «ταμπού» θέμα για το Κίεβο.

Αναμφίβολα όμως οι Ουκρανικές δυνάμεις θα ενισχυθούν προκειμένου να είναι σε θέση να αντισταθούν αποτελεσματικά σε μία νέα ενδεχόμενη επιθετική επιχείρηση του Ρωσικού Στρατού που κάποιοι αναλυτές εκτιμούν ως πιθανή στα τέλη Μαΐου μιας και έχουν αναλάβει ξανά την  πρωτοβουλία σε επιχειρησιακό – τακτικό επίπεδο. Η Ουκρανία είναι βέβαια σε δυσχερή θέση αλλά όχι και στα όρια κατάρρευσης όπως διατείνονται κάποιοι αναλυτές στην Δύση. Δεν εγκαταλείπονται αμυντικές περιοχές ούτε σημειώνονται μαζικές παραδόσεις στους Ρώσους. Ανθίστανται αλλά δεν γνωρίζουμε για πόσο ακόμα.

Όμως ό Διευθυντής της Ουκρανικής Υπηρεσίας Στρατιωτικών Πληροφοριών έχει προειδοποιήσει ότι η Ρωσία ενδέχεται να ξεκινήσει επιθετικές επιχειρήσεις σε όλο το μέτωπο τους επόμενους δύο μήνες. Κρίνεται σκόπιμο να τονίσουμε ότι σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Μελετών του Πολέμου (ISW) οι ρωσικές δυνάμεις έχουν ήδη καταλάβει περίπου 360 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους το τελευταίο τρίμηνο και υπάρχει μετά τη  κατάληψη της Αβντίβκα σημαντική πίεση στην περιοχή της πόλης Τσασόβ Γιάρ στην περιφέρεια του Ντονιέτσκ. Αν αυτή καταληφθεί, ο δρόμος προς την πόλη Κραματόρσκ αλλά και Σλοβιάνσκ θα είναι ανοικτός για τους Ρώσους αυξάνοντας τις πιθανότητες στρατηγικής ήττας.

Παράλληλα με τις εξελίξεις στο τακτικό πεδίο ο συνεχιζόμενος πόλεμος φθοράς όπως προαναφέρθηκε καταστρέφει όλο και περισσότερο την πολύπαθη αυτή χώρα για την οποία η Δύση έκανε κάκσιτους υπολογισμούς. Η εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι ότι η συνολική ζημιά που έχει υποστεί η Ουκρανία ανέρχεται σε 486 δις δολάρια. Η ζημιά  στον τομέα  της στέγασης ξεπερνάει τα 59 δις δολάρια  με 250.000 κτήρια να έχουν πολύ ως λίγο καταστραφεί και να επηρεάζουν περί το 1,4 εκ νοικοκυριά, ενώ σημαντικές είναι οι ζημιές στον τομέα υγείας, εκπαίδευσης μεταφορών και υποδομών. Η Μόσχα εντοπίζοντας τα σημαντικά κενά στην αεράμυνα της Ουκρανίας έχει  αρχίσει  μια νέα εκστρατεία βομβαρδισμού με στόχο τις πόλεις και τις μη στρατιωτικές ενεργειακές υποδομές της χώρας ως απάντηση σε αντίστοιχες ενέργειες του Κιέβου κάτι για το οποίο η Ουάσιγκτον είχε εκφράσει αντίθεση. Αυτό οδήγησε στην καταστροφή πολλών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, πυροδοτώντας φόβους για μια επικείμενη ανθρωπιστική καταστροφή.

Δυστυχώς χωρίς εξωραϊσμούς της σκληρής πραγματικότητας εκτιμούμε ότι το νέο πακέτο της αμερικανικής βοήθειας όπως και η σημαντική αντίστοιχη βρετανική  μπορεί να ανέβασε το ηθικό των Ουκρανών αλλά δεν είναι αρκετή  για  το Κίεβο για να αλλάξει  την ροή του πολέμου υπέρ του όταν μάλιστα όπως επισημάνθηκε η καταστροφή της χώρας αυξάνεται και αδυνατεί να αναπληρώσει τις σημαντικές απώλειες της σε προσωπικό. Αυτή η βοήθεια που δίδεται από την Αμερική ίσως να είναι και η τελευταία αν ο Τραμπ εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ αλλά ακόμα και αν ο Μπάιντεν κατορθώσει να επανεκλεγεί θα είναι δύσκολο για αυτόν να συνεχίσει να παρέχει δεκάδες δολάρια σε ετήσια βάση καθόσον δεν θα υπάρχει η ανάλογη πολιτική υποστήριξη.

Ο καταστροφικός και αιματηρός πόλεμος κατατριβής θα συνεχίζεται κάτι που ευνοεί τον Πούτιν και απαιτείται όπως επεσήμανε ο γράφων και στο τελευταίο άρθρο-ανάλυση του στο ιστότοπο αυτό απαιτείται άμεσα αναζήτηση Στρατηγικής Εξόδου με τις ελάχιστα δυνατές ζημιές και τετελεσμένα  για την Ουκρανία! Η Στρατηγική Εξόδου σε πρώτη φάση θα περιλαμβάνει αποκλιμάκωση, με κατάπαυση των εχθροπραξιών και σε δεύτερο χρόνο ανακωχή τύπου Κορέας 1953 χωρίς να αναγνωριστούν τα τετελεσμένα που έχουν πετύχει οι Ρώσοι. Από εκεί και πέρα είναι θα είναι μπροστά μας μία  μακρά διπλωματική διαδικασία που οι πιθανότητες επιτυχίας δεν είναι περισσότερες από αυτές της αποτυχίας και την παγίωση μίας επικίνδυνης «παγωμένης σύγκρουσης» με ότι αυτό σημαίνει. Και ως ακροτελεύτια επισήμανση τονίζεται ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η αιματοχυσία και η καταστροφή της Ουκρανίας από την στιγμή που δεν μπορεί να ανακτήσει τα χαμένα της εδάφη μιας και ο Πούτιν αποδείχθηκε ότι «έκανε το κουμάντο» του και μπορεί να τραβήξει τον πόλεμο ακόμα μακρύτερα!

* Ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι  Αντιστράτηγος ε.α.  και Γεωστρατηγικός Αναλυτής

The President

Β. Καρακωστάνογλου: διολισθαίνουμε σε νέες Πρέσπες στα ελληνοτουρκικά;

3

Του Δρ. Βενιαμίν Καρακωστάνογλου, Διεθνολόγου.


Η στήλη αυτή τον Ιούλιο 2023 είχε επισημάνει και μάλιστα στον τίτλο του τότε άρθρου μας στό SPEAKNEWS ότι «Δεν αρκεί η δική μας βούληση για να μην υπάρχει αντιπαλότητα με την Τουρκία»! Ήταν το αυτονόητο, άλλωστε, ως απάντηση στη φράση του πρωθυπουργού κ.Μητσοτάκη, μετά την συνάντησή του με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους της Λιθουανίας, ότι «Δεν είμαστε καταδικασμένοι σε αντιπαλότητα με την Τουρκία»…

Η υπεραπλούστευση αυτή όχι μόνο παραγνωρίζει τα διδάγματα από την ιστορία των 200 ετών Ελληνοτουρκικών σχέσεων και ιδίως από το 1923 (Συνθήκη της Λωζάνης) και μετά, καθώς και από το 1974 (εισβολή στην Κύπρο και έναρξη της αμφισβήτησης του θαλάσσιου καθεστώτος του Αιγαίου), αλλά κλείνει τα μάτια και στις πιο πρόσφατες οξύνσεις του τουρκικού επεκτατισμού, δηλαδή: την αμφισβήτηση (από το 1996,Ιμια) δεκάδων νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου που ανήκουν τα τελευταία 100 και πλέον χρόνια στην Ελλάδα και είχαν ανέκαθεν ελληνικό πληθυσμό, την μεγαλομανή θεωρία της δήθεν «γαλάζιας πατρίδας», του διεθνώς ανυπόστατου Τουρκολιβυκού μνημονίου (2019) και της θρασύτατης και διεθνώς αβάσιμης θεωρίας των «δύο ισότιμων και κυρίαρχων κρατών» στην Κύπρο, δηλαδή ουσιαστικά τη νομιμοποίηση της παράνομης τουρκικής εισβολής και κατοχής του 1974 και της 50ετούς συνέχισης της μέχρι σήμερα, παρά τις μεσολαβητικές προσπάθειες του ΟΗΕ και άλλων διεθνών φορέων…!

Στις 7/12/2023 η επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα παρήγαγε ένα «ερμαφρόδιτο» κείμενο «Διακήρυξης των Αθηνών για φιλία και καλή γειτονία» Ελλάδας και Τουρκίας. Επρόκειτο για ένα πολιτικό μορατόριουμ χωρίς νομικές δεσμεύσεις και επιπτώσεις που θα επέτρεπε στις δύο χώρες να ξεκινήσουν ένα διάλογο σε πολλαπλά επίπεδα για την προώθηση της διμερούς οικονομικής συνεργασίας, την υιοθέτηση κάποιων μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης και την επίλυση του χρονίζοντος ζητήματος της οριοθέτησης της ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδος (ελληνική θέση) και «άλλων» ζητημάτων (τουρκική άποψη), όπως προέκυψε από τις δηλώσεις των δύο πολιτικών αρχηγών. Δρομολογήθηκαν λοιπόν επαφές σε εκτέλεση της Διακήρυξης και επόμενο μείζον βήμα θα είναι η επίσημη η επίσκεψη του κυρίου Μητσοτάκη στην Άγκυρα στα μέσα Μαΐου.

Ταυτόχρονα άρχισε στην Ελλάδα μια οργανωμένη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εμφανίσει έναν ανέφελο ουρανό στις σχέσεις των δύο χωρών και μία επίσης, προφανώς ενορχηστρωμένη, προετοιμασία, στο δημοσιογραφικό και σε συγκεκριμένο ακαδημαϊκό επίπεδο, (κυρίως φιλοκυβερνητικό αλλά και μέρους του αντιπολιτευόμενου χώρου) για να προετοιμαστεί η κοινή γνώμη για αλλαγή του αφηγήματος που κυριάρχησε από το 2019 και μέχρι του 2023 (Φεβρουάριος, σεισμός στην Νοτιοανατολική Τουρκία) για προφανώς μείζονες υποχωρήσεις, απέναντι στην Τουρκία, στους τομείς των θαλάσσιων δικαιωμάτων της χώρας μας.

1) Συσκότιση του ζητήματος επέκτασης της χωρικής μας θάλασσας πάνω από τα 6 ναυτικά μίλια, παρά το ότι η χώρα μας είναι η τελευταία παγκοσμίως από τα 149 παράκτια κράτη σε θέσπιση και διεκδίκηση θαλασσίων ζωνών!

2)) Υπονόμευση και υποβάθμιση της θέσπισης ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδος, λόγω της «πράσινης ενέργειας» που υιοθέτησε σταδιακά η Ευρωπαϊκή Ένωση και μείωση της έμφασης στους υδρογονάνθρακες, στον Eastmed και συνεπώς στην προτεραιότητα οριοθέτησης με την Τουρκία. 3)Προβολή λύσεων συνεκμετάλλευσης με τη γείτονα ή διαμοιρασμού δικαιωμάτων, ώστε να αποφευχθεί… ο πόλεμος!

4) Υπογράμμιση των υψηλών αμυντικών δαπανών που απαιτήθηκαν τα τελευταία 50 περίπου χρόνια για την ελληνική άμυνα και αποτροπή (!), που δεν ισοφαρίζονται από το αναμενόμενο κέρδος της εξόρυξης φυσικού αερίου και πετρελαίου από τις. Ελληνικές (ή Κυπριακές) θάλασσες στο μέλλον!!!

Δικαιούμαστε βεβαίως να συμπεράνουμε ότι «επιταγές» που προέρχονται από τους νατοϊκούς ή και ευρωπαίους συμμάχους μας επέβαλαν αυτή την αναπάντεχη, επικίνδυνη και ανορθολογική νέα πολιτική. Με εθελούσια προσαρμογή των εθνικών μας ηγετών… Εκτός αν πρέπει να αναζητήσουμε τις αιτίες της απότομης αυτής αλλαγής πορείας στην μη επαρκή αμυντική ικανότητα της χώρας μας απέναντι στις τουρκικές απειλές- που ενδεχομένως θα οδηγούσαν αργά ή γρήγορα σε ένοπλη αναμέτρηση Ελλάδος και Κύπρου με την ιμπεριαλιστική Τουρκία..! Ή ίσως ακόμη για να κερδίσουμε μερικά χρόνια ηρεμίας, ενόψει των νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων των ενόπλων δυνάμεων μας, (κυρίως ναυτικού και της αεροπορίας) που η παραλαβή και ενσωμάτωσή τους θα φτάσει το 2030 ή και αργότερα (F-35).

Ποιος άραγε κερδίζει, όμως, με την διαιώνιση της εκκρεμότητας, μη οριστικοποίησης και συνεπώς μη εκμεταλλεύσης των θαλασσίων ζωνών της δικής μας θαλάσσιας πατρίδας που είναι 3,7 φορές μεγαλύτερη από την χερσαία επικράτεια της Ελλάδος;

Δεν επέρχεται πολιτική (όχι κατ’ ανάγκη και νομική) εξασθένιση διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας; Το Τουρκολιβυκό μνημόνιο (δήθεν) οριοθέτησης μας επισημαίνει τους τεράστιους κινδύνους από την εθνική μας ολιγωρία και αναβλητικότητα που οι περισσότεροι από εμάς, νομικοί-διεθνολόγοι, επισημαίνουμε επί δεκαετίες ήδη (ο γράφων τουλάχιστον από το 1986 σε πανελλήνια συνέδρια)….

Η ανώμαλη προσγείωση της νέας (μιας από τις πολλές, από το 1930), προσπάθειας Ελληνοτουρκικής φιλίας και συνεννόησης, ήρθε σύντομα μετά την 7/12/2023. Μπορεί οι Τούρκοι να περιόρισαν τις παραβιάσεις στο Αιγαίο, αλλά συνεχίστηκε η παράνομη έκδοση Navtex για θαλάσσιες ασκήσεις από τις τουρκικές αναρμόδιες αρχές, συνεχίστηκε η προκλητική ρητορεία του κ. Ερντογάν για ρίξιμο του εχθρού , των Ελλήνων δηλαδή, στη θάλασσα της Σμύρνης, η παράνομη λειτουργία ως τζαμιού, του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας και μάλιστα και η μετατροπή και της Ιεράς Μονής της Χώρας σε τζαμί. Συνεχίστηκε η τουρκοποίηση τμημάτων της πράσινης διαχωριστικής γραμμής στην Κύπρο και η προετοιμασία εποικισμού της Αμμοχώστου, και το μείζον: ο Ερντογάν μιλώντας σε προεκλογική συγκέντρωση του κόμματός του εν όψει των τουρκικών εκλογών της αυτοδιοίκησης (31/3/24) τόλμησε με βάρβαρο κυνισμό να δηλώσει ότι κακώς η Τουρκία δεν κατέλαβε το1974 και την υπόλοιπη Κύπρο.!!!

Ζήτησα, στο προηγούμενο άρθρο μου του Μαρτίου του Speaknews, ο Έλληνας πρωθυπουργός να ματαιώσει εξ αυτού του λόγου την επικείμενη επίσκεψη – συνάντησή του με τον προκλητικό Τούρκο πρόεδρο. Φυσικά η επίσκεψη, δυστυχώς, επιβεβαιώθηκε για τις 13/5.

Και μια ακόμη κατάφωρη παραβίαση του πνεύματος και του γράμματος του moratorium-διακήρυξης των Αθηνών, ήρθε προ δύο- τριών ημερών από την Τουρκία. Το Υπουργείο Άμυνας της γείτονος κατήγγειλε την εξαγγελία από την Ελλάδα της δημιουργίας δύο θαλάσσιων πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο (στις Κυκλάδες, Ανατολικά της Μύλου), για την διάσωση και διαχείριση του θαλάσσιου οικοσυστήματός μας, βάσει Οδηγίας της Ευρωπαικής Ενωσης. Ήδη η χώρα μας προσπαθώντας προφανώς να κατευνάσει την Τουρκία -γιατί άραγε;- ανέβαλε και καθυστέρησε την ολοκλήρωση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της χώρας μας σε εκτέλεση αντίστοιχης Οδηγίας (89/2014) της Ε.Ε. και ήδη πιθανόν θα της επιβληθούν υψηλά πρόστιμα της Ενωσιακής νομοθεσίας.

Μια από τις πολλές βλαπτικές συνέπειες της αναβλητικότητας και αμφιθυμίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στη θέσπιση ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας και την οριοθέτησή τους με όσες γειτονικές χώρες το επιθυμούν, είναι ότι η Ελλάδα δεν διεκδικεί και άρα δεν σχεδιάζει χωροταξικά τις θαλάσσιες ζώνες που της ανήκουν, κατά το Δίκαιο της Θάλασσας, μέχρι την μέση γραμμή με τις όμορες θαλάσσιες χώρες, όπως ακριβώς ρητά προβλέπει το άρθρο 156 του Νόμου 4001/2011 («Νόμου Μανιάτη») και όπως δόθηκαν, στη συνέχεια, άδειες υποθαλάσσιων ερευνών σε θαλασσοτεμάχια μέχρι το 2014 από την Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Προς τι η έκπληξη της ελληνικής διπλωματίας όταν χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς πλαίσιο και χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα, κοινά αποδεκτή, προσήλθε σε διάλογο με την Τουρκία που βαρύνεται με σωρεία παραβιάσεων της διεθνούς νομιμότητας;

Προς τι η συνέχιση του διαλόγου και μάλιστα με εξαίρεση του Κυπριακού; Με αυτό τον τρόπο θα τιμήσουμε την τραγική μνήμη και επέτειο της εισβολής του 1974 και της κατοχής που συνεχίζεται για μισό αιώνα; Μήπως αποδεχτήκαμε στην πράξη τα «τετελεσμένα»;

speaknews.gr

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

3

του Παντελή Σαββίδη

Παρόλα όσα κάνει με τις πολιτικές επιλογές του ο κ. Μητσοτάκης, και τα επισημαίνουμε εδώ και όπου αλλού η εκφραση δεν ελέγχεται απο τους ολιγάρχες που έχουν ταυτιστεί μαζί του,  οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως απολαμβάνει της προτίμησης ενός σημαντικού εκλογικού σώματος. Η διαπίστωση αυτή γίνεται, με την προϋπόθεση ότι, πράγματι, οι δημοσκοπήσεις διεξάγονται όπως η επιστήμη ορίζει.
Η αίσθηση στο διαδίκτυο είναι πως υπάρχει μια σημαντική πτώση της επιρροής της Νέας Δημοκρατίας αλλά άλλο το διαδίκτυο και άλλο ο πραγματικός κόσμος, με τον οποίο οι διαδικτυακοί surfers δεν έχουν επαφή.
Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές επιβεβαίωσαν αυτήν την εκτίμηση. Στο διαδίκτυο η εικόνα του κ. Μητσοτάκη εμφανιζόταν κάκιστη αλλά οι εκλογές αποτέλεσαν έκπληξη.
Απο εκείνη την εμπειρία και εδώ έχουμε σχετικοποιήσει την επιρροή του διαδικτύου στις εκτιμήσεις μας.


Εν πάση περιπτώση, το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι πως η Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη έχει διαλύσει τον εσωτερικό κοινωνικό ιστό, διαχειρίζεται ως κοπάδι την κοινωνία και χρησιμοποιεί θεσμούς και πρόσωπα που υπηρετούν την ηγεσία της για τις προσωπικές και κομματικές επιδιώξεις της. Ένας απο αυτούς είναι ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών.

Το κακό με όλα αυτά θα περιοριζόταν στο εσωτερικό αν η πολιτική του κ Μητσοτάκη στα εξωτερικά ζητήματα δεν ήταν επικίνδυνη για την ακεραιότητα της χώρας.

Όποια εικόνα προσπάθησε να διαμορφώσει μεταπολιτευτικά η Ελλάδα σε περιοχές όπου ο ελληνισμός, ως πολιτισμός, ήκμασε (Μέση Ανατολή, Κεντρική Ασία, ακόμη και ανατολική Ευρώπη) ο κ. Μητοτάκης με τις επιλογές του “δεδομένου” ‘οπως ο ίδιος δήλωσε, την αποδομεί.

Το αποτέλεσμα δεν είναι, μόνο, η έκλειψη της εικόνας της Ελλάδας απο τις περιοχές αυτές, με βάση την οποία θα μπορούσε να ασκήσει μια ήπια πολιτική. Είναι και το ότι μπορεί να αποτελέσει στόχο των δυνάμεων τις οποίες έχει βλάψει.

Τι επιχειρήματα μπορούν να προβληθούν αν η Ρωσία πλήξει ελληνικά συμφέροντα, όχι, μόνο, οικονομικά αλλά και στρατιωτικά, ή διεθνούς πολιτικής;

Τι επιχειρήματα μπορεί να έχει η Αθήνα και ο ελληνικός λαός αν αύριο ένας πύραυλος ή ένα drone των Χούθι ή του Ιράν χτυπήσει την Φρεγάτα Ύδρα η οποία με το πυροβόλο της κατέρριψε ένα drone ιρανικό ή των Χούθι, δεν έχει και μεγάλη σημασία;
Η Ελλάδα, ουσιαστικά συμμετέχει στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής την στιγμή που έχει ανοικτά μέτωπα με την Τουρκία τα οποία η Άγκυρα χρησιμοποιεί όπως θέλει. Όποτε θέλει τα κλείνει, όποτε θέλει τα ανοίγει.

S-300

Η τελευταία, δε, εκτράχυνση των σχέσεων της Τουρκίας με τις ΗΠΑ θα περιορίσει την επιρροή της Ουάσιγκτον στη γειτονική χώρα, το μόνο όπλο που διαθέτει στην διεθνή σκηνή η Αθήνα. Πιστεύει κανείς στην ελληνική πρωτεύουσα πως θα τους συμπαρασταθεί κάποια δύναμη στο πεδίο αν κλιμακωθεί η ένταση με την Τουρκία;

Υπάρχει ένα ηθικό-και, ίσως, όχι μόνο ηθικό- ερώτημα εδώ. Η Ελλάδα δεν πρέπει να συμπαραστέκεται στους συμμάχους της; Πως θα ζητήσει την βοήθειά τους αν όταν την χρειάσθηκαν δεν την παρείχε.

Η απάντηση είναι θετική. Ναι, η Ελλάδα πρέπει να τιμήσει τις συμμαχίες της. Αλλά στα όρια που μπορεί και δεν βλάπτει τα δικά της ζωτικά συμφέροντα. Αναφέρω ένα υποθετικό παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοώ. Αν με την πίεση που δέχεται η κυβέρνηση παραχωρήσει στην Ουκρανία Patriot και S-300 και την ίδια περίοδο ανοίξει μέτωπο με την Τουρκία θα είναι μια επιβεβλημένη ενέργεια η παραχώρηση; Για τις υποσχέσεις, δε, που δίνουν οι ΗΠΑ ότι θα βοηθήσουν, ας είμαστε επιφυλακτικοί. Είδαμε πόσο βοήθησαν του Κούρδους, είδαμε σε τι έσμπρωξαν την Ουκρανία. Η δύναμη που μεθόδευσε, και ευθύνεται, για την κατοχή της Κύπρου δεν πρόκειται να αντιπαρατεθεί με την Τουρκία. Την οποία, εκτός του ότι εκτιμά, μπορεί και να φοβάται.

Η Ελλάδα θα πρέπει να βοηθήσει τις χώρες με τις οποίες έχει δεσμευθεί σε συμμαχίες ή συνεργασίες αλλά με βάση το μέγεθος και το εκτόπισμά της.

Όταν Γερμανία και Γαλλία κρύβονται δεν μπορεί ο κ.Μητσοτάκης να δηλώνει δεδομένος σε ό,τι θέλουν. Δεν παραχωρεί την περιουσία του ο πρωθυπουργός ή τα μέλη της οικογένειάς του. Την Ελλάδα υποθηκεύει. Και δεν υπάρχει απο πουθενά καμιά εσωτερική αντίδραση σε αυτό.

Υπάρχει, όμως, και ένα ηθικό ζήτημα το οποίο αναδεικνύεται σιγά σιγά. Το έγκλημα που διαπράττει το Ισραήλ με την Γενοκτονία στη Γάζα.

Ομαδικός τάφος με πτώματα σε νοσοκομείο στη Γάζα

Η επιδίωξη του Ισραήλ είναι να εκδιώξει με κάθε τρόπο τους Παλαιστινίους απο τη Γάζα, καταδιώκοντας, υποτίθεται τη Χαμάς. Απο τη μια τα επιχειρήματα του Ισραήλ υποστηρίζουν πως όλοι οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα βρίσκονται υπο την επιρροή της Χαμάς και απο την άλλη δηλώνει πως στοχεύει μόνο στην ηγεσία της τρομοκρατικής οργάνωσης.

Η καθημερινή πραγματικότητα δείχνει πως το Ισρήλ στοχεύει αδιακρίτως αμάχους. Στόχος του είναι η εξάλειψη ή η εκδίωξη όλων των Παλαιστινίων απο τη Γάζα.

Ήδη, βρέθηκαν εκατοντάδες πτώματα σε νοσοκομεία της Γάζας για τα οποία, ακόμη και οι εξ ορισμού αμοραλιστικές ΗΠΑ ζήτησαν εξηγήσεις απο το Ισραήλ. Βεβαίως, η Ουάσιγκτον υποκρίνεται αλλά, έστω, τυπικά αναδεικνύει το θέμα.
Οι ΗΠΑ, συμμετέχουν οι ίδιες στο έγκλημα γενοκτονίας που διαράττεται στη Γάζα και αν υπάρχει διεθής δικαιοσύνη, εκτός απο την ισραηλινή ηγεσία, θα εγκαλέσει και την Αμερικανική.

Μήπως, όμως εγκληθούν και οι ηγεσίες και άλλων χωρών που με κάποιον τρόπο συμμετέχουν;
Ακόμη και αν αυτό το τελευταίο είναι υπερβολή, το πιθανότερο είναι ότι όταν σταματήσει η τραγωδία θα υπάρχουν απτά στοιχεία γενοκτονίας.

Πως θα αισθάνονται οι χώρες που με κάποιον τρόπο συνετέλεσαν να διαπραχθεί το έγκλημα;

Πως θα αισθάνονται οι λαοί των χωρών που καλύπτουν όσα συμβαίνουν στην Γάζα όταν καταγγελθούν απο τις διαδηλώσεις των φοιτητών των αμερικανικών πανεπιστημίων σε μια εξέγερσή τους που θυμίζει το ’68;

Ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να χαρακτηρίζεται απο απόλυτο αμοραλισμό, όπως και όλη η πολιτική οικογένειά του αλλά ο ελληνικός λαός στην ιστορική διαδρομή του ήταν με τις δυνάμεις της ηθικής πλευράς της ιστορίας.

Θα αφήσουμε στον κ. Μητσοτάκη να βεβηλώσει την ιστορία;

Υπάρχει, όμως, και ο αντίλογος. Γιατί δεν λέτε κάτι για την 7η Οκτωβρίου ή για τους ομήρους που κρατά η Χαμάς;

Ήμασταν απο τους πρώτους που καταδίκασαν την τρομοκρατική ενέργεια της Χαμάς και πιστεύουμε πως δεν πρέπει να εργαλειοποιεί τους Ομήρους. Να τους αφήσει ΟΛΟΥΣ ελεύθερους.

Η ισραηλινή ηγεσία θα μπορούσε να διαχειριστεί διαφορετικά την τραγωδία της 7ης Οκτωβρίου. Δεν το έκανε, όμως. Προτίμησε την πολεμική κλιμάκωση αντί για την ευέλικτη πολιτική, όπως της είχε προταθεί απο εξέχουσες εβραϊκές προσωπικότητες των ΗΠΑ. Εμμένει στη λογική του οφθαλμόν αντί οφθαλμού (που έχει και ιστορικές, βιβλικές, ρίζες).

Αλλά έτσι δεν λύνονται τα προβλήματα. Έτσι διατηρούνται και επιδεινώνονται.

Το σημαντικότερο, όμως, για το Ισραήλ είναι ότι με τον τρόπο που αντέδρασε έχασε το ηθικό πλεονέκτημα και προκάλεσε παγκόσμια φοιτητική εξέγερση με άδηλο τέλος. Το πιθανότερο είναι ότι θα βρεθεί στο εδώλιο του παγκόσμιου ηθικού δικαστηρίου. Και μην μου πείτε δεν έχει σημασία. Θα την δείτε.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως οι ΗΠΑ δεν έχουν πρόβλημα να προχωρήσουν σε έναν παγκόσμιο πόλεμο προκειμένου να επιβάλλουν την αμφισβητούμενη κυριαρχία τους.

Το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να λάβει και ευρύτερη φιλειρηνική διάσταση. Διαφορετικά, οδεύουμε προς μια νέα παγκόσμια πολεμική καταστροφή.

ΠΕΡΙ ΒΛΗΜΑΤΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ

1

27 Απριλίου 2024

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι 31 συνδυασμοί που παρουσιάζονται τελικά στις ευρωεκλογές έχουν καταρτίσει ένα ημερολόγιο δραστηριοτήτων. Το ίδιο και οι υποψήφιοι των κομμάτων που ελπίζουν να εκλέξουν ευρωβουλευτή (οι θέσεις είναι λίγες: 21 ευρωβουλευτές στέλνει η χώρα μας). Άρα υπάρχουν εκλογικά ημερολόγια, κομματικά και ατομικά, που ξετυλίγονται και θα κορυφωθούν την ημέρα των εκλογών. Θα σταχυολογήσουμε ορισμένα εκλογικά ενσταντανέ, αφού όμως κάνουμε μια επισήμανση την οποία ξεχνούν τα κόμματα και οι υποψήφιοι που κυνηγούν τον σταυρό.

Την Τρίτη 23/4 τέσσερις καθημερινές εφημερίδες είχαν στο πρωτοσέλιδό τους την είδηση ότι ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, Γερμανία κ.λπ. πιέζουν την Ελλάδα να στείλει κι άλλο οπλισμό στην Ουκρανία – συγκεκριμένα, συστήματα Patriot και S-300. Κάπως πιο υποβαθμισμένα υπήρχε η είδηση ότι το «Ύδρα», που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα, κατέρριψε ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Την ίδια μέρα οι ειδήσεις για κλιμακώσεις με διάφορες NAVTEX και γυμνάσια της Τουρκίας έδειχναν να «καταπίνεται» το Καστελόριζο. Κάνουμε αυτήν την επισήμανση διότι ίπτανται πραγματικά βλήματα.

Ο πόλεμος είναι κοντά και είμαστε μπλεγμένοι σ’ αυτόν. Αλλά το «εκλογικό ημερολόγιο» καλά κρατεί… χωρίς «ανησυχίες» γι’ αυτά. Πάμε λοιπόν στα εκλογικά:

● Το κόμμα Σπαρτιάτες αποκλείεται από τις εκλογές, και αναμένεται είτε να μοιραστούν οι έδρες του στα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα είτε να γίνουν επαναληπτικές εκλογές σε ορισμένες περιφέρειες. Το πού θα πάνε οι ψηφοφόροι των Σπαρτιατών στις ευρωεκλογές απασχολεί όλα τα κόμματα. Το μπουνίδι μεταξύ πρώην βουλευτή τους και βουλευτή της Ελληνικής Λύσης εντάσσεται σε έναν σχεδιασμό φραγής της ροής ψηφοφόρων προς Βελόπουλο.

Ήδη υπάρχει ολόκληρο σχέδιο να αντιμετωπιστεί ο Βελόπουλος, όπως και η Νίκη, ιδιαίτερα στη Β. Ελλάδα. Οι μηχανισμοί της Ν.Δ. δουλεύουν φουλ.

● Όμως υπάρχει κι ένα άλλο «μπουνίδι», που σχετίζεται με την κόντρα μεταξύ Μαξίμου και ομίλου Μαρινάκη. Οι διώξεις για τη δολοφονία του αστυνομικού από τη φωτοβολίδα που πέταξαν χούλιγκαν του Ολυμπιακού επιστρατεύονται σαν απειλή προς τον όμιλο, αφού αναφέρονται στα έγγραφα οι διοικήσεις του Ολυμπιακού και ο δήμαρχος Πειραιά. Μάλλον δεν πρόκειται μόνο για προειδοποιητικές βολές. Ανακοίνωση της θύρας 7 κάνει λόγο για τα Τέμπη και για τιμωρία του Μητσοτάκη. Ο πολιτικός αγώνας στην Ελλάδα παίρνει κι άλλες μορφές, ενδεχομένως πιο αποτελεσματικές από τη σικέ κομματική αντιπαράθεση.

● Μια άλλη εκλογική είδηση είναι πως ήδη 115.000 πολίτες έχουν κάνει αίτηση για να ψηφίσουν επιστολικά. Η συντριπτική πλειοψηφία τους (87.000) είναι πολίτες εσωτερικού. Ο Πρετεντέρης πανηγυρίζει για τον «εκσυγχρονισμό» και με εξυπνακίστικο στυλ εξηγεί πως πάντα επικρατεί «το δίκαιο του ψηφοφόρου, δηλαδή της δημοκρατίας». Δεν καταλαβαίνει πως υποβιβάζει τη δημοκρατία σε μια απλή στιγμή αποστολής μιας επιστολικής ψήφου, ή άντε μιας παρουσίας κάθε 4 χρόνια σε ένα εκλογικό τμήμα. Πάντως ο ίδιος είναι χαρούμενος αφού «κάνουμε τη δουλειά μας».

● Ο Κασσελάκης, μετά την ενημέρωσή μας από το Αμέρικα για το θαύμα κατά τη βάπτισή του, πραγματοποιεί μια ιδιότυπη (προεκλογική) κρουαζιέρα στα νησιά μαζί με τον θαλασσόλυκο ναύαρχο-προστάτη του, τον κ. Αποστολάκη. Ο δε Μητσοτάκης προσπαθεί να ξυπνήσει το εκλογικό του πελατολόγιο, να αντιμετωπίσει διαρροές και φθορές, να υποσχεθεί δουλειές και να δώσει έναν τόνο ότι κρίνονται πολλά σε αυτές τις ευρωεκλογές. Ναι, σαν εκλογές «εσωτερικού» θα στείλουν πολλαπλά μηνύματα.

● Στο κλίμα αυτό, μετά την ευρωβουλή ανησυχεί και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα. Ο νέος ολοκληρωτισμός της Ε.Ε. και ιδίως των ΗΠΑ (όπου συλλαμβάνονται εκατοντάδες καθηγητές πανεπιστημίου και φοιτητές που διαμαρτύρονται ειρηνικά για τη σφαγή στη Παλαιστίνη) κάνει υποδείξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θέτοντας θέματα για εθνικές μειονότητες, πρόσφυγες και μετανάστες, συν κάτι λίγα για αυταρχισμό. Μέσω τέτοιων εκθέσεων παίζεται και ένα πολιτικό παιχνίδι.

● Για να μην ξεχνιόμαστε, στις ευρωεκλογές συμμετέχει –με τη βοήθεια των τουρκικών προξενικών αρχών– και ένα κόμμα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Στη σύσκεψη του κόμματος αυτού παραβρέθηκε και ο ένας από τους δύο μειονοτικούς βουλευτές που συμμετέχουν στην κοινοβουλευτική ομάδα της… Νέας Αριστεράς.

● Η Βίκυ Φλέσσα, μετά τον συνυποψήφιό της κ. Αυτιά που ανέκραξε ξανά το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», σε ένα κρεσέντο αμοραλισμού αυτοβαπτίστηκε «θηλυκός Πάγκαλος», λέγοντας πως στα Τέμπη «όλοι μαζί σκοτώσαμε τα παιδιά»…

Με άλλα λόγια: μας περικυκλώνουν πραγματικά βλήματα (κάθε είδους, όχι μόνο πολεμικά), κι εμείς προσποιούμαστε ότι δεν τρέχει τίποτα. Χρειάζονται επειγόντως «άλλα πράγματα»!

edromos.gr

Η Ελλάδα συμμετέχει στον πόλεμο της Μ. Ανατολής.-Οι ΗΠΑ ζήτησαν εξηγήσεις απο το Ισραήλ για τα πτώματα σε νοσοκομεία της Γάζας

0

 

του Χρήστου Καπούτση*

 

Φωτογραφία: κάτοικοι της Γάζας και εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας προσπαθούν να αναγνωρίσουν πτώματα που ανακαλύφθηκαν στο νοσοκομείο Nasser στο Khan Younis, μια πόλη στη νότια Λωρίδα της Γάζας, την Τρίτη. Credit…Agence France-Presse — Getty Images

Εξηγήσεις απο το Ισραήλ ζήτησαν οι ΗΠΑ για τους ομαδικούς τάφους που βρέθηκαν σε νοσοκομεία της Γάζας!

Η Φ/Γ ΥΔΡΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

• Η «οικονομία πολέμου» και η κερδοσκοπική αύξηση των καταναλωτικών αγαθών

Θα ξεκινήσουμε με τα ανέφικτα, προς το παρόν, «πρέπει», ως ηθική, ανθρωπιστικού χαρακτήρα, επιταγή.

• πρέπει να αποτραπεί η περαιτέρω κλιμάκωση της βίας στην Μέση Ανατολή.

• πρέπει να αποτραπεί οποιασδήποτε μορφής επίθεση του Ισραήλ στη Ράφα,

• πρέπει να επιτραπεί η παροχής άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα,

• Πρέπει (χθες) να επιβληθεί άμεση και διαρκής κατάπαυση του πυρός και να αναγνωριστεί Παλαιστινιακό κράτος, αλλά και το Ισραήλ.

• Πρέπει να ελευθερωθούν οι ισραηλινοί όμηροι της Χαμάς.

• Πρέπει να «ομολογήσουμε» ότι η Ελλάδα μετέχει ενεργά στον Πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Η ΦΡΕΓΑΤΑ ΥΔΡΑ μετέχει στην ναυτική δύναμη με την κωδική ονομασία ΑΣΠΙΔΕΣ, που συγκρότησε η Ε.Ε., με αποστολή, την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας από πυραυλικές και άλλες επιθέσεις. Οι επιχειρήσεις της ευρωπαϊκής ναυτικής αρμάδας συντονίζονται από το Στρατηγείο της Λάρισας και από αμερικανικό αεροπλανοφόρο, που βρίσκεται στην περιοχή και με τα πολεμικά πλοία συνοδείας που διαθέτει, έχει ως κύρια αποστολή, να παρέχει κάθε είδους αεροπορική προστασία στο Ισραήλ.

Οι ναυτικές δυνάμεις ΗΠΑ και Ε.Ε., έχουν αποστολή, να διασφαλίσουν την θαλάσσια οδό, Κόλπος του Άντεν, Ερυθρά Θάλασσα, διώρυγα του Σουέζ, λιμάνια της Μεσογείου. Από ποιους όμως; ποιοι είναι οι «κακοί» της ιστορίας; Οι αντάρτες ΧΟΥΘΙ που κατέχουν σημαντικό μέρος της Υεμένη. Και γιατί ; ποιος ο στόχος των ΧΟΥΘΙ; Κατά δήλωσή τους, μετέχουν στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, στην πλευρά του ΙΡΑΝ και σε βάρος του Ισραήλ και των συμμάχων τους.

Οι επιθέσεις των ΧΟΥΘΙ γίνονται σε εμπορικά πλοία Ισραηλινών συμφερόντων, ή συμμάχων του Ισραήλ, με drones ή πυραύλους που τους προμηθεύει το Ιράν.

Σε αυτό λοιπόν το επιχειρησιακό πλαίσιο, και στον Κόλπο του Άντεν, η Φρεγάτα ΥΔΡΑ, κάνοντας χρήση του πρωραίου πυροβόλου των 5 ιντσών έβαλε εναντίον δύο Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (UAVs) που κατευθύνονταν προς ένα εμπορικό πλοίο, ένα εκ των οποίων καταρρίφθηκε και το άλλο απομακρύνθηκε.

Ας το παραδεχτούμε επιτέλους. Η Ελλάδα μετέχει ενεργά στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή στο πλευρό του Ισραήλ.

Έχει ενδιαφέρον, ότι ο υπουργός εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, από την Ντόχα και μετά τις συνομιλίες που είχε με τον Εμίρη και πρωθυπουργό και υπουργό εξωτερικών του ΚΑΤΑΡ, δήλωσε: «Mε τη Μέση Ανατολή να φλέγεται, με τον κίνδυνο διάχυσης των εχθροπραξιών σε πολλά επίπεδα, στο Λίβανο, στη Συρία. Στην Ερυθρά Θάλασσα η ελευθερία της ναυσιπλοΐας βρίσκεται σε υψηλή διακύβευση».

Πράγματι, η αποφυγή της Ερυθράς θάλασσας, λόγω των επιθέσεων των ΧΟΥΘΙ, έχει οικονομικό κόστος για την Ευρώπη. Εκτιμάται ότι το 40% του εμπορίου Ασίας-Ευρώπης διέρχεται από την Ερυθρά θάλασσα, τη διώρυγα του ΣΟΥΕΖ, ενώ στο λιμάνι του Πειραιά, φτάνει ένας μεγάλος όγκος εμπορευμάτων.

Τα ασφάλιστρα για τα πλοία που χρησιμοποιούν, παρά τους κινδύνους, την Ερυθρά Θάλασσα, έχουν σχεδόν δεκαπλασιαστεί από την έναρξη των επιθέσεων των ΧΟΥΘΙ. Τα πλοία που αποφεύγουν την Ερυθρά Θάλασσα, και περιπλέουν το Κέρας της Αφρικής, έχουν επιπλέον κόστος, περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια. Σε μια πρώτη και κάπως απλοϊκή ανάγνωση, αυτό έχει ως αποτέλεσμα την άνοδο των τιμών των καταναλωτικών προϊόντων, εφόσον φυσικά, αγνοηθούν τα κερδοσκοπικά παίγνια εφοπλιστών και μεγαλοεπιχειρηματιών.

Όμως, αυτό δεν είναι ένα αυτοτελές οικονομικό θέμα. Είναι «παράπλευρη απώλεια» του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Εντάσσεται σε ένα νέο οικονομικό κεφάλαιο που λέγεται «Οικονομία Πολέμου» και λειτουργεί στη «λογική» κόστους- οφέλους.

Πάνω από 280 πτώματα βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο σε νοσοκομείο στο Khan Younis της Γάζας

Και οι προοπτικές επιδεινώνονται, διότι ο πόλεμος κλιμακώνεται. Ο στρατός του Ισραήλ , εξαπέλυσε μια ακόμη «επιθετική επιχείρηση» στο νότιο Λίβανο, εναντίον 40 στόχων της Χεζμπολάχ, συμμάχου της Χαμάς. Παράλληλα ο Ισραηλινός Στράτος, συνεχίζει τις προετοιμασίες του, για χερσαία επιχείρηση στη Ράφα στο πλαίσιο ενός φρικτού πολέμου εναντίον της Χαμάς και των παλαιστινίων αμάχων, παρά τις «χαλαρές» προειδοποιήσεις της διεθνούς κοινότητας, τις οποίες δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψιν του ο πρωθυπουργός Νετανιάχου.

Ο ΥΠ.ΕΞ. Γ. Γεραπετρίτης δήλωσε επίσης ότι περιοδεύει σε ΚΑΤΑΡ και Κουβέιτ, «ώστε να προσπαθήσουμε να σταματήσει η ανθρωπιστική καταστροφή η οποία συντελείται στη Μέση Ανατολή». Το ερώτημα είναι: Ποιος ή ποιοι, αν όχι οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., έχουν τη δυνατότητα να σταματήσουν την ανθρωποσφαγή που συντελείται στη Λωρίδα της Γάζας; Εκτός και αν θεωρείται «ανθρωπιστική» και υπερ της ειρήνης παρέμβαση, το γεγονός ότι, ο Λευκός Οίκος ζήτησε “απαντήσεις” από τις ισραηλινές αρχές μετά την ανακάλυψη ομαδικών τάφων μέσα στα δύο μεγαλύτερα νοσοκομεία της Λωρίδας της Γάζας.

Τι φρίκη… τι ανθρωπιστικό αίσχος… ομαδικοί τάφοι… έργο του Ισραήλ, υπό τα απαθή βλέμματα της Χριστιανικής Δύσης!!! “Θέλουμε απαντήσεις”, δήλωσε ο Τζέικ Σάλιβαν, ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν. Θέλει απαντήσεις για τους ομαδικούς τάφους λέει ο Λευκός Οίκος. Εντάξει, ίσως και να καταδεχτούν οι ισραηλινοί να σας απαντήσουν.. Ε και λοιπόν; Τι θα κάνετε σύμμαχοι Αμερικανοί;

Ίσως, σε όλο αυτό το αίσχος και την υποκρισία, να είναι το πλέον ελπιδοφόρο, ότι Φοιτητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια, αλλά και σε άλλες αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις, εντείνουν και κλιμακώνουν τις διαδηλώσεις τους, κατά του πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα. Ίσως αυτοί να πυροδοτήσουν ένα παγκόσμιο κίνημα οργής και αγανάκτησης, ώστε να σταματήσει το μακελειό, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα, ότι ο ευσεβοποθισμός, περιέχει ισχυρή δόση αφέλειας και ρομαντισμού …

(*) Ο Χρήστος Καπούτσης είναι Δημοσιογράφος, πτυχιούχος του Μαθηματικού τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών, Λοχαγός ε.α. απόφοιτος της Σ.Σ. Ευελπίδων και Συγγραφέας μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Μεσσηνίων Συγγραφέων

Οι νέες κόκκινες γραμμές του Ιράν μετά την κρίση

0

EPA/CHAMILA KARUNARATHNE
Τα τελευταία περίπου 20 χρόνια το Ιράν έχει χάσει δεκάδες στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης καθώς κι έξι πυρηνικούς φυσικούς από φημολογούμενες, αν όχι φερόμενες, ισραηλινές επιχειρήσεις. Επίσης, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές δολιοφθορές κατά των πυρηνικών και στρατιωτικών του εγκαταστάσεων, οι οποίες έχουν αποδοθεί στο Ισραήλ. Παρ’ όλ’ αυτά, η Τεχεράνη πρόκρινε μέχρι πρότινος μια στρατηγική υπομονής έναντι του Τελ Αβίβ. Τουτέστιν, απέφευγε να απαντάει απευθείας κι αυτοπροσώπως στο ισραηλινό έδαφος, ούτως ώστε να μην εμπλακεί σε πόλεμο.

Απεναντίας, το Ιράν εστίαζε τις προσπάθειές του στην ασύμμετρη αποτροπή και σε μια μακρόπνοη στρατηγική εξουθένωσης του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, προωθούσε άοκνα την οικοδόμηση κι ενίσχυση μετώπων πίεσης κατά του Ισραήλ στον νότιο Λίβανο, τη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και τα Υψίπεδα του Γκολάν, για να δημιουργήσει μια προωθημένη άμυνα/περιμετρική αποτροπή εναντίον του μεγάλου αντιπάλου του, για να προκαλέσει σταδιακά την κατατριβή του και για να το κρατά εν γένει απασχολημένο.

Τούτη η ιρανική επιλογή υπαγορεύθηκε τόσο εξ ανάγκης λόγω επίγνωσης της σχετικής υστέρησης σε συμβατικό στρατιωτικό επίπεδο όσο κι από μια γνήσια πεποίθηση ότι μια στρατηγική φθοράς απλωμένη στον χρόνο φέρνει αποτελέσματα, όπως κατέδειξαν οι αποτυχίες των ΗΠΑ στο Ιράκ κι Αφγανιστάν, οι οποίες έφεραν μια ξεκάθαρη ιρανική σφραγίδα.

Αφίσα που φέρει το μήνυμα: «Η επόμενη σφαλιάρα θα είναι πιο σκληρή». Τοιχοκολλήθηκε την επόμενη ημέρα της επίθεσης στην πλατεία «Παλαιστίνη» στην Τεχεράνη.

Ωστόσο, οι μαζεμένες απώλειες Φρουρών της Επανάστασης στη Συρία το τελευταίο τετράμηνο, με αποκορύφωμα την ισοπέδωση του ιρανικού προξενείου στη Δαμασκό και τον θάνατο επτά στελεχών της Δύναμης Γοντς, έδειξαν τα όρια της στρατηγικής υπομονής του Ιράν, ωθώντας την ιρανική ηγεσία να αναθεωρήσει τους κανόνες εμπλοκής της. Η επίθεση της 13ης Απριλίου σηματοδότησε μια θεαματική αλλαγή στο αμυντικό δόγμα του Ιράν απέναντι στο εβραϊκό κράτος, καθότι ήταν η πρώτη φορά που απάντησε απευθείας από την επικράτειά του στο Ισραήλ.

Όπως ανέφερε ο αναπληρωτής επιτελάρχης πολιτικών υποθέσεων του Ιρανού προέδρου, ο Μοχαμάντ Τζαμσιντί, «η νικηφόρα επιχείρηση Αληθινή Υπόσχεση του Ιράν σημαίνει ότι η εποχή της στρατηγικής υπομονής έχει τελειώσει, κι η ισραηλινή στρατηγική του πολέμου μεταξύ των πολέμων ηττήθηκε. Τώρα η εξίσωση έχει αλλάξει. Η στόχευση ιρανικού προσωπικού και περιουσιακών στοιχείων από το καθεστώς θα αντιμετωπιστεί με μια άμεση και τιμωρητική απάντηση». Το, δε, Tasnim επισημαίνει ότι «η Ισλαμική Δημοκρατία  εξάντλησε την στρατηγική υπομονή και πραγματοποίησε μόνη της μια απευθείας επιχείρηση κατά του εχθρού εντός των κατεχόμενων εδαφών, για να δώσει ένα χαστούκι στο σιωνιστικό καθεστώς και να αποτρέψει μια επανάληψη επιθέσεων κατά του Ιράν».

Οι κόκκινες γραμμές του Ιράν 

Το σημαντικότερο, όμως, επακόλουθο της επίθεσης, που χρήζει επισταμένης διερεύνησης, είναι ότι το Ιράν ανακοίνωσε σε ανώτατο στρατιωτικό επίπεδο νέες, πιο αυστηρές, κόκκινες γραμμές και μια νέα ισορροπία αποτροπής έναντι του Ισραήλ, γεγονός που διέφυγε της προσοχής των διεθνών κι εγχώριων μέσω μαζικής ενημέρωσης. Εν ολίγοις, η Τεχεράνη ανέβασε μετεωρικά τον πήχη των κόκκινων γραμμών της την επαύριον της επιχείρησης “Αληθινή Υπόσχεση”. Τουτέστιν, τόσο ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων, όσο κι ο επικεφαλής των Φρουρών της Επανάστασης διατράνωσαν ότι η χώρα τους έχει επιβάλει πλέον μια “νέα εξίσωση” αντίδρασης και κανόνων εμπλοκής εναντίον του εβραϊκού κράτους.

Μοχάμεντ Μπαγερί

Συγκεκριμένα, ο, μεν, πρώτος, ο Μοχαμάντ Μπαγερί, ξεκαθάρισε ότι «εάν το σιωνιστικό καθεστώς αναλάβει δράση κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν είτε στο έδαφός μας είτε στα κέντρα μας στη Συρία ή σε άλλα μέρη, η επόμενη επιχείρησή μας θα είναι πολύ πιο μεγάλη από αυτήν». Ο, δε, δεύτερος, Χοσεΐν Σαλαμί, τόνισε ότι η επιχείρηση “Αληθινή Υπόσχεση” «άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο» και διακήρυξε ότι «αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια νέα εξίσωση. Η νέα εξίσωση έχει ως εξής: Από εδώ και στο εξής, κάθε επίθεση από το σιωνιστικό καθεστώς εναντίον των συμφερόντων μας, των περιουσιακών στοιχείων μας, των ανθρώπων μας ή των πολιτών μας οπουδήποτε θα αντιμετωπίζεται με αντίποινα από το [έδαφος] της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Η επιχείρηση Αληθινή Υπόσχεση είναι ένα σαφές κι αξιοσημείωτο παράδειγμα αυτής της νέας εξίσωσης».

Ο διοικητής των χερσαίων δυνάμεων του ιρανικού εθνικού στρατού σημείωσε ότι η εποχή κατά την οποία το Ισραήλ χτύπαγε αιφνίδια και στη συνέχεια τρεπόταν σε εσπευσμένη φυγή χωρίς τιμωρία έχει πλέον οριστικά παρέλθει. Οι ανωτέρω δηλώσεις δεν σημαίνουν απαραιτήτως ότι η στρατηγική υπομονής  θα εγκαταλειφθεί πλήρως, αλλά κατά πάσα πιθανότητα υποδηλώνουν ότι θα πλαισιωθεί/συμπληρωθεί με νέους πιο δυναμικούς κανόνες αντίδρασης, ούτως ώστε να ενδυναμωθεί η ιρανική αποτροπή. Εν πάση περιπτώσει, μένει να φανεί, εάν οι καινούργιες κόκκινες γραμμές θα εφαρμοστούν στο ακέραιο το επόμενο διάστημα.

Η προ ημερών περιορισμένη, κατά τα φαινόμενα, ισραηλινή ανταπάντηση στο ιρανικό έδαφος, όχι μόνο υποβαθμίστηκε από την Τεχεράνη, αλλά επιπλέον η τελευταία απέφυγε επίμονα να τη συνδέσει επισήμως με το Τελ Αβίβ. Οι μετέπειτα δηλώσεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών ότι η χώρα του θα απαντάει αμέσως στο Ισραήλ μόνο στις περιπτώσεις εκείνες όπου το τελευταίο «λάβει αποφασιστικά μέτρα κατά της χώρας μου, κι αυτό μας αποδεικνύεται», φαίνονται να δείχνουν μια πρόθεση της Τεχεράνης να διατηρήσει για τον εαυτό της μια ευελιξία ερμηνείας στο τι συνιστά επίθεση, ούτως ώστε να έχει τη δυνατότητα να απεγκλωβίζεται, όποτε το κρίνει σκόπιμο, από τις νέες σκληρές και φιλόδοξες κόκκινες γραμμές της. Ως εκ τούτου, μια πρώτη σοβαρή δοκιμασία των νέων κανόνων εμπλοκής του Ιράν θα αποτελούσε, αναμφίλεκτα, το σενάριο στο οποίο το Ισραήλ θα προχωρούσε ξανά σε δολοφονία στρατιωτικού στελέχους του Ιράν. Αυτό θα συνιστούσε την πραγματική λυδία λίθο των καινούργιων ιρανικών κόκκινων γραμμών.

Η επιχείρηση “Αληθινή Υπόσχεση” 

Εν κατακλείδι, η “Αληθινή Υπόσχεση” ήταν μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση, η οποία στο εσωτερικό του Ιράν χαρακτηρίζεται ως ιστορική, αφού πρώτη φορά έγινε απευθείας επίθεση στο Ισραήλ. Το πρώτιστο μέλημα της Τεχεράνης ήταν να πραγματοποιήσει μια προβολή ισχύος, για να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της αποτροπής της έναντι του Τελ Αβίβ. Αυτό, άλλωστε, εξέφρασε κατηγορηματικά κι ο ανώτατος ηγέτης, ο αγιατολά Αλί Χαμενεΐ, λέγοντας δίχως περιστροφές ότι «το θέμα σχετικά με την ποσότητα των πυραύλων που εκτοξεύτηκαν ή πόσοι έπληξαν τους στόχους τους, με τα οποία η αντίπαλη πλευρά έχει εμμονή, είναι δευτερεύον. Το κύριο ζήτημα είναι ότι [η επιχείρηση] επέδειξε οριστικά την ισχύ και τη βούληση του ιρανικού έθνους και των ενόπλων δυνάμεων στη διεθνή σκηνή, προκαλώντας στην αντίπαλη πλευρά μεγάλη αγωνία». Φαίνεται προσώρας ότι το Ιράν επέτυχε αυτόν τον σκοπό, λαμβάνοντας υπόψιν και την μη αναλογική ανταπάντηση του Ισραήλ.

Παράλληλα, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι, δοκιμάζοντας την ισραηλινή αεράμυνα, το Ιράν αποκόμισε χρήσιμες σχετικές εμπειρίες, τις οποίες θα μπορούσε να αξιοποιήσει σε μια ενδεχόμενη μελλοντική απάντησή του προς το Ισραήλ, όπως ανέφερε ο διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης. Προφανώς, το μήνυμά του είχε μια πρακτική διάσταση, αλλά είχε ταυτόχρονα κι έναν αποτρεπτικό σκοπό.

Βάσει των ανωτέρω, γίνεται σαφές ότι θα ήταν επιπόλαιο να υποτιμηθεί η ιρανική επιχείρηση. Το Ιράν απέδειξε για άλλη μια φορά ότι δεν διστάζει να προσαρμόζεται, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση να προχωρήσει την αναθεώρηση των κανόνων εμπλοκής του και των κόκκινων γραμμών του, όταν νιώθει ότι πιέζεται εντόνως. Ενδεχομένως, αυτό θα μπορούσε να συμβεί κάποια στιγμή και στο πυρηνικό του δόγμα, όπως επισήμανε εσχάτως ο αρμόδιος αξιωματικός των Φρουρών της Επανάστασης για την προστασία των πυρηνικών εγκαταστάσεων της χώρας.

slpress.gr

 

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΘΥΜΙΖΕΙ ΜΑΗ ΤΟΥ ’68

6
του Παντελή Σαββίδη
Γράφαμε, προχθές, για την κατάληψη στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης με την επισήμανση ότι, αν δεν ελεγχθούν οι εξελίξεις, μπορεί να οδηγήσουν σε φαινόμενα Μάη του 68. Οι εξελίξεις δεν ελέγχονται, το φαινόμενο διευρύνεται.
Ο Μάης του 68 ‘ηταν το αποκορύφωμα κινημάτων που ξεκίνησαν, πάλι, απο τις ΗΠΑ. Πέρασαν, μετά, στην Ευρώπη και είχαν την γνωστή κατάληξη με τον λεγόμενο Γαλλικό Μάη. Στην επαρχιακή Ελλάδα εμφανίστηκαν μετά την πτώση της δικτατορίας και, μάλιστα, σιγά σιγά, απο νέους ανθρώπους που είχαν ζήσει στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Οι λόγοι που είχαν οδηγήσει στην αμερικανική πανεπιστημιακή έκρηξη τη δεκαετία του 60 ήταν πολλοί αλλά, προς το τέλος, συνέκλιναν σε ένα κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.
Σήμερα οι αντιδράσεις στα αμερικανικά πανεπιστήμια, που γενικεύονται, συγκλίνουν στην καταγγελία του πολέμου στη Γάζα.
Δυστυχώς, πολλοί δεν μπορούν να καταλάβουν την δυναμική του κινήματος. Και την αποδίδουν στους ισλαμιστές που κατέκλυσαν τις ΗΠΑ. Όσοι και αν είναι οι ισλαμιστές, όσα κεφάλαια και αν δίνονται στα πανεπιστήμια απο αραβικές πηγές της Μέσης Ανατολής δυναμική κινήματος δεν διαμορφώνεις όταν έχεις απέναντί σου όλα τα συστημικά ΜΜΕ. Αφήστε που οι πλούσιες αραβικές χώρες ποσώς ενδιαφέρονται για το πλαιστινιακό.
Δεν θέλουν, όμως, ούτε οι ηγήτορες, ούτε οι λαϊκοί υποστηρικτές τους να τα δουν όλα αυτά.
Στην Ελλάδα, δε, ούτε καν ενδιαφέρονται.
Το ’68 λόγω δικτατορίας οι εξεγέρσεις στις ΗΠΑ και στη Γαλλία πέρασαν σε μονόστηλα των εφημερίδων.
Στην σημερινή Ελλάδα κανείς δεν ασχολείται με τίτοπε πέραν του life style και του μαγειρέματος.
Ανήρτησα στις σελίδες αυτές μεταφρασμένο ένα άρθρο απο το counterpunch, αμερικανού καθηγητή που έζησε τα γεγονότα του ’68 στο Κολούμπια και έκανε συγκρίσεις και αναφορές με το σήμερα και ελάχιστοι ενδιαφέρθηκαν να το δουν. (Το αναφέρω, απλώς, ως στοιχείο ανάλυσης της κοινωνικής συμπεριφοράς).
Τώρα που γενικεύεται το φαινόμενο θα απασχολήσει τα συστημικά ΜΜΕ και θα το παρακολουθήσουν οι τηλεθεατές των πρωϊνάδικων, των ποδοσφαιρικών αγώνων και των μαγειρεμάτων.
Απο όλη αυτήν την εξέγερση υπάρχει ένα στοιχείο που με προβληματίζει.
Οι εξεγέρσεις είναι η τελική έκρηξη συσσωρευμένων αναγκών που πιέζονται να εκδηλωθούν. Τα αίτια των εξεγέρσεων προϋπάρχουν. Το ’68 είχε ωριμάσει πολύ νωρίτερα απο την ημέρα που εκδηλώθηκε.
Νέα πρότυπα, νεες συμπεριφορές, νέα ήθη και έθιμα, πολλά καινούρια πράγματα είχαν συσσωρευτεί και αναζητούσαν τρόπους να εκφραστούν.
Ο Μάης του ’68 αποτέλεσε τομή την οποία οι συντηρητικοί δεν θέλουν να αναγνωρίσουν. Μετά το Μάη τίποτε δεν ήταν όπως πριν. Απο τη μίνι φούστα μέχρι τα μουσικά ακούσματα. Την πολιτική ώς τον τρόπο εφαρμογής της.
Και σήμερα υπάρχει αυτή η συσσώρευση του νέου. Νέο δεν σημαίνει, πάντοτε κάτι που αποδεχόμαστε. Αλλά κανείς δεν μας ρωτά ως μονάδες όταν η δυναμική του νέου έχει αυτονομηθεί.
Δυστυχώς, το νέο σήμερα είναι η woke κουλτούρα.
Δεν θα αποφύγουμε την επιβολή της. Ας ελπίσουμε πως μέσα στην νέα δυναμική δεν θα αμφισβητηθεί η ύπαρξή μας ως κοινότητας με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
Το άρθρο του καθηγητή που ανήρτησα ως κύριο θέμα μπορείτε να το δείτε εδω

Kiyosaki: Είμαστε στα πρόθυρα του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου – Οι τράπεζες θα καταρρεύσουν, έρχεται πρωτοφανής κρίση

0

Το Bitcoin χτυπά οροφή, αλλά το θέμα που με απασχολεί περισσότερο είναι ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος, ανέφερε ο Robert Kiyosaki

Την ανησυχία του για την πιθανότητα να ξεσπάσει, λόγω έξαρσης των γεωπολιτικών εντάσεων, Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος εξέφρασε για άλλη μία φορά ο γνωστός οικονομολόγος και συγγραφέας Robert Kiyosaki.
Παράλληλα έκανε λόγο για το μέλλον των τραπεζών, για το οποίο προβλέπει πως θα είναι ζοφερό.
Ειδικότερα, από κοινού με τον Gerald Celente, τον εκδότη και παραγωγό του Trends Journal, σε podcast που μεταδόθηκε πρόσφατα, τόνισαν πως «οι παγκόσμιες αβεβαιότητες εντείνονται και αγγίζουν τα όρια ενός τεράστιου πολέμου.
Την ίδια στιγμή, οι αμερικανικές τράπεζες αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα», και για αυτό τον λόγο αυξάνεται η ζήτηση για περιουσιακά στοιχεία όπως τα πολύτιμα μέταλλα και τα κρυπτονομίσματα.
«Μιλάμε για τη χρυσή χρονιά… του χρυσού, και ο λόγος είναι ότι οι τράπεζες καταρρέουν – όλοι το ξέρουν.
Το Bitcoin χτυπά οροφή, αλλά το θέμα που με απασχολεί περισσότερο είναι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Είμαστε στα πρόθυρά του αυτή τη στιγμή».
Στη συνέχεια, ο Kiyosaki ρώτησε και με τη σειρά του ο Celente εξήγησε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν 300 περιφερειακές τράπεζες, οι προοπτικές των οποίων, όπως αξιολογήθηκαν από οίκους σαν τη Moody’s και τη Fitch, είναι αρνητικές – σε αντίθεση με πέντε πέρυσι.
«Τα δάνεια που έχουν δοθεί για την ανάπτυξη εμπορικών ακινήτων κοκκινίζουν επικινδύνως, γεγονός που έχει οδηγήσει στο εξής γεγονός:
«Οι τράπεζες αντιμετωπίζουν ένα τείχος χρέους 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Δάνεια 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δεν πρόκειται να αποπληρωθούν.
Οι τράπεζες πρόκειται να καταρρεύσουν.
Θα είναι μια τραπεζική κρίση που δεν έχουμε ξαναδεί στον κόσμο».
Nα σημειωθεί πως ο Kiyosaki έχει υποστηρίξει εδώ και καιρό πως το εμβληματικό περιουσιακό στοιχείο αποκεντρωμένης χρηματοδότησης (DeFi), το Bitcoin, θα μπορούσε να φτάσει στην τιμή των 2 εκατομμυρίων δολαρίων, συμφωνώντας κατά την άποψή του με την Cathie Wood, την ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλο της ARK Invest, η οποία διαχειρίζεται πολλά διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια (ETF).

Η μητέρα όλων των «φουσκών»

Σύμφωνα με τον Kiyosaki, οι αποτιμήσεις των μετοχών φαίνονται εξίσου ακραίες όπως το 1929 και το 2021, όταν οι αγορές υποχώρησαν σε πρωτόγνωρα επίπεδα…
«Η εντύπωσή μου είναι ότι οι επενδυτές απολαμβάνουν αυτή τη στιγμή τη διπλή κορυφή της πιο ακραίας κερδοσκοπικής φούσκας στην οικονομική ιστορία των ΗΠΑ» έγραψε ο γνωστός συγγραφέας Robert Kiyosaki, που έχει επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι οι υπερκερδοσκοπικές φούσκες σπάνια έχουν καλή κατάληξη για τους traders.
Σε προηγούμενες περιόδους, οι μετοχές γενικά έφτασαν σε ένα κερδοσκοπικό «όριο» προτού υποστούν απότομη πτώση.
«Προς το παρόν, δεν παρατηρούμε ούτε ευνοϊκές αποτιμήσεις, ούτε ευνοϊκές εσωτερικές αγορές, ενώ τα σύνδρομά μας υπερέκτασης παραμένουν συνεπή με τον κίνδυνο φούσκας, πανικού ή συντριβής», προειδοποίησε.
Ακόμη και με τις προσαρμογές που έχουμε κάνει σε αυτόν τον κύκλο, οι παρούσες συνθήκες ενθαρρύνουν μια ισχυρά αμυντική στάση – και όχι μόνον…
«Ζούμε τη μητέρα όλων των φουσκών, και οι μετοχές, τα ομόλογα, τα ακίνητα θα καταρρεύσουν.
Το χρέος των ΗΠΑ αυξάνεται 1 τρισεκατομμύριο δολάρια κάθε 90 ημέρες.
Οι ΗΠΑ θα πτωχεύσουν, σώσε τον εαυτό σου» ανήρτησε σε tweet του ο συγγραφέας.
Ο Kiyosaki έκανε ειδική αναφορά στη γενιά των boomer…
Όπως είπε σε podcast του , το μεγαλύτερο χρηματιστηριακό κραχ στην ιστορία έρχεται και μεγαλύτερο θύμα της θα είναι η γενιά των boomers, δηλαδή όσοι έχουν γεννηθεί πριν από τη δεκαετία του ’ 80.
Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα είπε, το 2024 θα υπάρξει, εντέλει, ύφεση, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.
«Η επικείμενη μεγάλη κατάρρευση θα ομοιάζει με την ύφεση του 2008, η οποία, κατά την άποψή μου, ακολούθησε λίγο μετά την έκδοση πάρα πολλών χρημάτων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών –τρισεκατομμύρια δολάρια– σε μια προσπάθεια να αποκατασταθούν τα κακώς κείμενα στην οικονομία:
Η γενιά μου, η γενιά των Boomers, πρόκειται να… καρφωθεί γιατί (…) το μεγαλύτερο χρηματιστηριακό κραχ στην ιστορία έρχεται.
Aκολουθεί κραχ μεγαλύτερο του 2008, τότε που (…) ο Ben Bernanke, ο πρώην πρόεδρος της FED, τύπωσε τρισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια δολάρια» ανέφερε ο οικονομολόγος και πρόσθεσε:
«Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ επαναλαμβάνει τώρα το ίδιο λάθος, τυπώνοντας υπερβολικά πολλά χρήματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid».
Στη συνέχεια, εξέφρασε φόβους σχετικά με την ικανότητα της νέας γενιάς να αντιμετωπίσει το επερχόμενο κραχ:
«Επί Covid, τύπωσαν τρισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια δολάρια και τώρα βρισκόμαστε στη μεγαλύτερη φούσκα στην παγκόσμια ιστορία. (…)
Όταν σκάσει αυτή η φούσκα, αναρωτιέμαι πόσοι νέοι θα έχουν το εσωτερικό σθένος, τα κότσια, τη δύναμη να σηκωθούν αφού πέσουν κάτω, να ξανασηκωθούν, να ξαναπέσουν και να χτίσουν την επόμενη οικονομία – αυτό είναι το μέλημά μου».

Για τον Trump

Τις προηγούμενες ημέρες, ο Kiyosaki, για να περιγράψει τη ζοφερή πραγματικότητα της οικονομίας, είχε επικαλεστεί τον Marx.
Επανέλαβε, μάλιστα, τα λόγια του στοχαστή… «Ένα φάντασμα στοιχειώνει την Αμερική… το φάντασμα του κομμουνισμού».
«Λυπάμαι βαθιά όταν βλέπω τον φίλο μου και έναν σπουδαίο Πρόεδρο να δικάζεται για ψεύτικες κατηγορίες», δήλωσε, αναφερόμενος στον Donald Trump.
Ταυτόχρονα, όπως είπε, η «οικογένεια του εγκλήματος Biden» χρησιμοποιεί τους πάλαι ποτέ ευγενείς θεσμούς, όπως το FBI («χάσαμε το φορητό υπολογιστή του Hunter Biden»), το δικαστικό μας σύστημα και το State Department (που δέχεται μίζες από την Ουκρανία, τη Ρωσία και την Κίνα) για να χρηματοδοτήσει τον Biden και τις οικογενειακές άθλιες επιχειρήσεις.
Η λάθος οικογένεια δικάζεται, κατήγγειλε ο Kiyosaki, τονίζοντας ότι η Αμερική δεν πρέπει να αγνοήσει την προειδοποίηση του Marx.

www.bankingnews.gr

Αναβάλλεται η επίσκεψη Ερντογάν στις ΗΠΑ και η συνάντηση με Μπάιντεν

1

Οι πρόεδροι ΗΠΑ και Τουρκίας, Τζο Μπάιντεν και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν / Φωτογραφία αρχείου: Made Nagi/Pool Photo via AP
26/04/2024  18:05
Αναβάλλεται η επίσκεψη του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις ΗΠΑ και η συνάντηση με τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν.

Η προγραμματισμένη για τις 9 Μαΐου στον Λευκό Οίκο συνάντηση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Αμερικανό ομόλογό του Τζο Μπάιντεν αναβλήθηκε λόγω αλλαγών στο πρόγραμμα του Τούρκου προέδρου, δήλωσε σήμερα Τούρκος αξιωματούχος.

Την αναβολή της επίσκεψης είχε μεταδώσει λίγο νωρίτερα το πρακτορείο Bloomberg.

Ο αξιωματούχος τόνισε ότι θα οριστεί σύντομα νέα ημερομηνία συνάντησης.

Ο Λευκός Οίκος δεν είχε ανακοινώσει επίσημα την επίσκεψη, αλλά ένας Αμερικανός αξιωματούχος είπε στο Reuters στα τέλη Μαρτίου ότι ο Λευκός Οίκος είχε προτείνει και η Άγκυρα είχε αποδεχθεί την 9η Μαΐου ως ημερομηνία συνάντησης.

Σύμφωνα με τον Τούρκο δημοσιογράφο Σοϊλού, το ταξίδι θα καθυστερήσει «λόγω αλλαγής του προγράμματος του Ερντογάν».

Υπενθυμίζεται πως η επίσκεψη Ερντογάν στην Ουάσιγκτον είχε ανακοινωθεί από την Άγκυρα, ωστόσο δεν είχε επιβεβαιωθεί από τον Λευκό Οίκο, με τον εκπρόσωπό του, Τζον Κίρμπι, να δηλώνει ότι στο πρόγραμμα του Αμερικανού προέδρου δεν υπάρχει συνάντηση με τον Ερντογάν.

Μάλιστα, νωρίτερα σήμερα, το Bloomberg σε δημοσίευμά του ανέφερε πως έχει «κλειδώσει» η συνάντηση για τις 9 Μαΐου.

Ερντογάν: Θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τους αδελφούς μας της Χαμάς ως εθνική αντίσταση της Παλαιστίνης
Μιλώντας σήμερα στην Κωνσταντινούπολη ο Τούρκος πρόεδρος άφησε αιχμές κατά των ΗΠΑ τονίζοντας ότι η «άνευ όρων στρατιωτική, διπλωματική υποστήριξη προς το Ισραήλ δεν συμβάλλει στη λύση, αλλά επιδεινώνει το πρόβλημα».

«Επειδή το Ισραήλ και οι δυτικοί του υποστηρικτές ζητούν κάτι τέτοιο, εμείς δεν θα είμαστε από αυτούς που ρίχνουν λάσπη στη Χαμάς και τη χαρακτηρίζουν τρομοκρατική οργάνωση. Aς ενοχληθούν κάποιοι, και ας αλλάξουν τα δεδομένα τους. Θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τους αδελφούς μας της Χαμάς, που υπερασπίζονται την πατρίδα τους ενάντια στους κατακτητές, ως την Εθνική Αντίσταση της Παλαιστίνης» ξεκαθάρισε ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, παρότι Δύση και Ισραήλ αντιμετωπίζουν τη Χαμάς ως τρομοκρατική οργάνωση» είπε σε ομιλία του ο Τούρκος πρόεδρος.

Κομβική και καταλυτική ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά για τα αγροτικά ζητήματα – Οι κίνδυνοι, οι προτεραιότητες και η ενότητα (video)

4
Με μια ιστορικού χαρακτήρα ομιλία ο Αντώνης Σαμαράς από την Καλαμάτα, έθεσε όλα επί τάπητος όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με τον αγροτικό τομέα. Πολύ δε περισσότερα τις προκλήσεις και τα ανοικτά θέματα που αυτή τη στιγμή προβληματίζουν και απασχολούν έντονα την Ευρώπη.

Ο πρώην Πρωθυπουργός μίλησε για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής Γεωργίας με στοιχεία και αριθμούς και χτύπησε «καμπανάκι» για τους τρεις στόχους που η Ευρώπη πρέπει να στραφεί άμεσα. Σήμερα, όπως είπε «Το θέμα της αγροτικής πολιτικής είναι κομβικό για τον άνθρωπο, για την επιβίωσή του, θα έλεγα και για τον πολιτισμό του…» και καθώς οι προκλήσεις ολοένα και μεγαλώνουν «Απαιτούνται ριζοσπαστικές λύσεις και αλλαγές πολιτικών.»

Ο πρώην Πρωθυπουργός και νυν βουλευτής Μεσσηνίας της ΝΔ, ως επίτιμος ομιλητής στο συνέδριο, ορμώμενος από τα όσα σημείωσε ο προλαλήσας Χρήστος Αυγουλάς, πρόεδρος GAIA Επιχειρείν, ανέτρεξε σε γεγονότα του παρελθόντος μιλώντας για ένα περιστατικό που έλαβε χώρα την δεκαετία του ΄70. «Άκουγα τον κ. Αυγουλά και αναπόδραστα θυμήθηκα ότι το 1977 με είχε τιμήσει τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αρχηγός του κόμματος και Πρωθυπουργός, να μετάσχω στην Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ελλάδας – ΕΟΚ, πριν μπούμε στην Ε.Ε. Πρόεδρός της ήταν ο τότε υπουργός οικονομικός Γιάγκος Πεσμαζόγλου. Δίπλα του και δίπλα μας ήταν πάντα ο καθηγητής. Από τότε ήταν εκείνος που ακτινοβολούσε την αναγκαία ενέργεια και τις γνώσεις προκειμένου να είμαστε πάντοτε πρώτοι στις επιδιώξεις για τα θέματα που ζητούσε η χώρα μας.

Ο Πεσμαζόγλου, τότε, ο συγχωρεμένος, μας είπε πριν πάμε στις Βρυξέλες για την πρώτη μεγάλη σύσκεψη, για τα αγροτικά, «να θυμάστε δυο πράγματα, στον καθένα από εσάς έχω δώσει να εκπροσωπεί ένα προϊόν – ένας συνάδελφος από την Ημαθία για παράδειγμα είχε τα ροδάκινα, εγώ το λάδι – και θα κάνετε καλή ομιλία για το προϊόν σας, θα δείξετε τη δυναμική που έχει και μη ξεχάσετε ποτέ θα μιλάτε Ελληνικά.

Γιατί τότε υπήρχε θέμα στην ΕΕ για το κατά πόσον θα “δεχόντουσαν την Ελληνική ως μια από τις επίσημες γλώσσες…»

  

Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την καταλυτική και κομβική ομιλία του Αντώνη Σαμαρά από την Καλαμάτα, όπου βρέθηκε ως Επίτιμος Ομιλητής στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Ανάπτυξη της Ελληνικής Γεωργίας της GAIA Επιχειρείν:

«Ποια ΚΑΠ θέλουμε σε Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση; Τα μεγάλα αγροτικά ζητήματα του παρόντος και του μέλλοντος» Κυρίες και κύριοι, To ζήτημα της αγροτικής πολιτικής είναι κομβικό για τον άνθρωπο, την επιβίωσή του, ακόμη και τον πολιτισμό του. Δεν είναι άγνωστη η θεωρία ότι στην πραγματικότητα ο άνθρωπος ακολουθεί την πορεία του σιταριού. Δεν είναι άγνωστο πως η επικρατούσα άποψη για την γέννεση του πολιτισμού είναι πως στη γεωργία εδράζεται. Και είναι απολύτως γνωστό ότι η ιδιότητα του πολίτη, του ευγενούς, του αρίστου, του πολεμιστή, δημιουργήθηκε και ταυτίστηκε στην πατρίδα μας, από τα αρχαία χρόνια, με την ιδιοκτησία και την κατοχή της γης. Η γη και η καλλιέργειά της, η αγροτική παραγωγή, αποτέλεσε ζήτημα που απασχόλησε το ελληνικό έθνος και στα χρόνια της Επανάστασης του 1821- θυμηθείτε τις “εθνικές γαίες” και τη διανομή τους, ειδικά εδώ στην Πελοπόννησο. Η σταφιδική κρίση, στα τέλη του 19ου αι. και στις αρχές του 20ου, απείλησε ακόμη και την πολιτική σταθερότητα. Τα τσιφλίκια και οι κολίγοι, αποτέλεσαν μείζον κοινωνικό-πολιτικό θέμα. Τι θέλω να πω με όλα αυτά που ανέφερα εν συντομία; Ότι η αγροτική παραγωγή δεν είναι ένα ακόμη κομμάτι της ευρύτερης οικονομικής παραγωγής μιας χώρας. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο! Είναι τρόπος ζωής! Υπ’ αυτή την έννοια το αγροτικό ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί απλά με αριθμούς και αφ’ υψηλού. Απαιτείται όραμα και στόχευση, μια καινούργια σύλληψη για το παρόν και το μέλλον, μια απόφαση σε ένα κρίσιμο ερώτημα: τι Ελλάδα θέλουμε; Ασφαλώς η συμμετοχή μας στην ΕΕ, κι ως εκ τούτου στην ΚΑΠ, εμπεριέχει και την έννοια των επιμέρους δεσμεύσεων, διαπραγματεύσεων, διεκδικήσεων και μαχών που πρέπει να δοθούν σε ένα περιβάλλον το οποίο καθορίζεται κι από άλλες προτεραιότητες. Τι εννοώ;

Ότι, για παράδειγμα, βλέπουμε την ηγεσία της ΕΕ να δαπανά δισεκατομμύρια ευρώ για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ουκρανία, αλλά να μην διαθέτει πόρους για τους αγρότες. Ακόμη, ότι βλέπουμε περίεργες θεωρίες που οδηγούν σε μεγάλες αλλαγές στις διατροφικές μας συνήθειες. “Πράσινες συμφωνίες” κι υπερβολές, που περιορίζουν την κτηνοτροφία κι οδηγούν την αγροτική παραγωγή σε πλήρη εξάρτηση από συγκεκριμένους μόνο σπόρους. Κι ακόμα, στόχοι και χρονοδιαγράμματα πέραν πάσης λογικής, με προδιαγεγραμμένη την αποτυχία τους. Κόστος ενέργειας που υπερβαίνει κάθε προηγούμενο, δυσχέρεια στις μεταφορές, εκτίναξη των τιμών πρώτων υλών. Οι μηχανές των τρακτέρ ακόμη ηχούν ακόμη στις Βρυξέλλες… Κυρίες και κύριοι, Αυτά δεν τα λέω πρώτη φορά. Αντιθέτως! Τα επισημαίνω εδώ και 2,5 χρόνια συνεχώς. Πριν από ένα χρόνο, παραμονές των εκλογών, στεκόμουν λίγα μέτρα μακριά από εδώ… Κοιτούσα -όπως πάντα- τους πολίτες στα μάτια. Και μιλούσα με τη γλώσσα της αλήθειας.

Έλεγα τότε για το διατροφικό ζήτημα, θέτοντάς το ως μια από τις κορυφαίες προκλήσεις, όχι που… “θα”, αλλά που ήδη αντιμετωπίζουμε. Σήμερα νέες δυσχέρειες διαφαίνονται στον ορίζοντα. Αγορές φαίνονται να απομακρύνονται λόγω νέων πολεμικών συγκρούσεων, ενώ η μεταφορά προϊόντων προς Ανατολή δυσχεραίνει από τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή και στην Υεμένη. Όπως δυσοίωνες είναι οι εκτιμήσεις για την πορεία των τιμών του πετρελαίου. Κι όλα αυτά ενώ ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία εντείνει τα προβλήματα των εξαγωγών αλλά και των εισαγωγών. Απαιτούνται ριζοσπαστικές λύσεις κι αλλαγή πολιτικής! Προσέξτε : την ώρα που η ΕΕ απαιτεί από τους αγρότες της να παράγουν είτε με υπερβολικό κόστος, είτε με ποσοτικούς περιορισμούς κι αυστηρότατες ποιοτικές προδιαγραφές, την ίδια ώρα συμβαίνει το εξής : Οι εισαγωγές χρόνο με το χρόνο στην Ε.Ε. αυξάνονται! Συγκεκριμένα, οι εισαγωγές αγροδιατροφικών προϊόντων της ΕΕ ανήλθαν σε 13,1 δισ. ευρώ τον Νοέμβριο του 2023. Όσον αφορά τα εισαγόμενα προϊόντα, οι μεγαλύτερες αυξήσεις στη συνολική αξία των εισαγωγών αφορούσαν καπνικά προϊόντα, ζάχαρη, λαχανικά, ελιές και ελαιόλαδο. Και προσέξτε κι αυτό: Οι εισαγωγές από την Τουρκία και την Αίγυπτο είχαν τη μεγαλύτερη αύξηση σε δημητριακά, φρούτα, ξηρούς καρπούς, λαχανικά, ελιές και ελαιόλαδο. Οι δε ποιοτικές προδιαγραφές σε Τουρκία κι Αίγυπτο δεν σχετίζονται με αυτές της ΕΕ και της ΚΑΠ… Παραλογισμός; Ιδεοληπτικές εμμονές; Σύγχυση; Έλλειψη οράματος; Έλλειψη ηγεσίας; Όλα αυτά μαζί;

Πάντως, σίγουρα κάτι πάει λάθος… Αν η μεγάλη αποτυχία ηγεσίας θεωρείται το να σχεδιάσει λύσεις, σίγουρα η πιο σοβαρή αποτυχία ηγεσίας είναι το να προβλέπει. Στην Ευρώπη έχουν μπερδέψει τις κρίσεις με τις λύσεις και έχουν καταφανέστατα αποτύχει στις προβλέψεις.

Μια Ευρώπη, όμως, «μπερδεμένη», χωρίς στόχευση στον ορίζοντα, που υπηρετεί ισορροπίες κατευνασμού, αντί να δίνει «τροφή» στην πραγματική της δύναμη που είναι η παραγωγή, «λαδώνει» με αυτού του είδους τις πολιτικές την αλυσίδα του «ευρωσκεπτισμού». Γιατί το λέω αυτό;…

Δείτε τα τελευταία στοιχεία του Ευρωβαρόμετρου. Το 57% των Ελλήνων θεωρεί ότι τα πράγματα στην ΕΕ κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Δείτε τι άλλο μας λένε οι αριθμοί. Στις πρώτες προτεραιότητες εν όψει ευρωπαϊκών εκλογών μπαίνει για εμάς η αγροτική πολιτική με 35%, όταν που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι στο 23%. Και συνεχίζουν οι πολίτες -κι όχι οι αριθμοί- να μας… φωνάζουν για τους τομείς που η Ε.Ε. πρέπει να εστιάσει για να ενισχύσει τη θέση της στον κόσμο. Εδώ οι Έλληνες για πρώτη φορά προτάσσουν την ασφάλεια των τροφίμων και η γεωργία με 36%. Όταν οι πολίτες μας δείχνουν το δρόμο, δεν μπορεί να λέμε πως τα προβλήματά τους και οι ανάγκες τους δεν είναι το δικό μας μονοπάτι. Η Ευρώπη δεν οφείλει μόνο να σχεδιάσει, πρέπει να εμπνεύσει ξανά. Πρέπει να στηρίξει. Πρέπει να κάνει ξανά το καθήκον της ρόλο, και τον ρόλο της, καθήκον. Και εμείς εδώ… Θα πρέπει να χαράξουμε τη δική μας αγροτική στρατηγική με το βλέμμα στο μέλλον. Δεν μπορούμε στο βωμό του εξισορροπισμού, τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα να μην τα αναδεικνύουμε, να μην τα προστατεύουμε. Έχουμε τεράστια, μοναδική ποικιλότητα και ποιότητα. Δεν πρέπει απλά να επιβιώσουμε. Πρέπει να πρωταγωνιστήσουμε! Αλλιώς, θα συνεχίσει να μεγαλώνει το 76% της απαισιοδοξίας των ίδιων των Ελλήνων αγροτών που παρουσίασε χθες το συνέδριο σας. Όμως»! Υπάρχει σχέδιο;

Δείτε τι μας λένε τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Στην Ελλάδα στο διάστημα 2000 -2020 η χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση μειώθηκε κατά 19%. Η μεταβολή στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων έφθασε το -27%, στις εκμεταλλεύσεις με αρδευθείσες εκτάσεις το -28%. Οι αροτραίες καλλιέργειες μειώθηκαν κατά 35%, κατά 42% τα αμπέλια και τα σταφιδάμπελα, κατά 23% λιγότερες οι δενδρώδεις καλλιέργειες, κατά 6,5% λιγότερα τα θερμοκήπια. Κι αυτό γιατί; Διότι η αποκλειστική απασχόληση με τη γεωργία και την κτηνοτροφία παρουσίασε μείωση που άγγιξε το 30%. Οι ίδιοι αριθμοί μας… μιλούν και για την Πελοπόννησο. Από τις μεγαλύτερες μειώσεις στην έκταση κατά 24%. Και τι γίνεται αλλού; Για παράδειγμα, οι Ισπανικοί ελαιώνες αυξήθηκαν περίπου κατά 143.000 εκτάρια, οι βιολογικοί ελαιώνες κατά 175.000 εκτάρια αγγίζοντας τα 256.000 εκτάρια με 1.000 πιστοποιημένα ελαιοτριβεία όταν ήδη προετοιμάζουν φυτώρια, με 226.000 εκτάρια νέων ελαιώνων. Αυτά σε επίπεδο Ευρώπης, την ώρα που η Ελλάδα τα τελευταία 8 χρόνια συνεχίζουμε να αυξάνουμε τις εισαγωγές μας, ενώ κάναμε συμμέτοχο στο… πιάτο μας την Τουρκία, από την οποία το 2023 εισήχθησαν 51 χιλ. τόνοι φρούτα και λαχανικά…

Την ίδια ώρα κοιτάζει κανείς γύρω να βρει που είναι εκείνα τα προϊόντα που στήριξαν την ελληνική οικονομία. Που πήγε η δύναμή μας; Η μείωση της παραγωγής για την σταφίδα έφθασε το 70% τη χρονιά που πέρασε και ακόμη συζητάμε. Τα σύκα μας μειώνονται… Πότε θα μιλήσουμε για το σχέδιο που υπάρχει για αυτά τα προϊόντα; Σχέδιο άμεσο και μακροπρόθεσμο.

Ή θα ερχόμαστε κάθε χρόνο να μετράμε κινητοποιήσεις μέχρι να… σβήσουν οι καλλιέργειες μας.

Γιατί διαφορετικά, προσέξτε: Η αγροτική μας παραγωγή συρρικνώνεται. Το εισόδημα και το αυξημένο κόστος οδηγεί ή σε… υποκατάστατα προϊόντων ή σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση της κατανάλωσης. Δεν μπορεί να συζητάμε ακόμη για τον ΕΛΓΑ. Η μεταρρύθμιση στον οργανισμό πρέπει να καλύψει τα προϊόντα μας και τους νέους κινδύνους. Κι επειδή λέω για νέους κινδύνους. Μη γελιέστε! Εάν δεν δημιουργήσουμε εκείνο το πλέγμα με τις απαραίτητες δομές και υποδομές υποστήριξης, για να έχει ο παραγωγός -για παράδειγμα- να ποτίσει, δεν μπορούμε μετά να του ζητάμε να βγάλει παραγωγή. Δείτε πόσες εκκρεμότητες με φράγματα είναι γύρω μας στην Πελοπόννησο… (δίκτυα Φιλιατρινού, Μιναγιώτικο κλπ.). Πλέον στην πολιτική μας πρέπει να μπουν λέξεις, όπως η βιωσιμότητα και η ανθεκτικότητα.

 Θέλουμε, λοιπόν, ένα μοντέλο να στηρίξουμε τα εμβληματικά μας προϊόντα. Εάν δεν δώσουμε, λοιπόν, έμφαση στην εγχώρια παραγωγή, στη στήριξη, στην παρέμβαση, στη δημιουργία προστιθέμενης αξίας και στο μοντέλο που θέλουμε για το αύριο του αγροτικού τομέα, και, εάν αυτό δεν το υπηρετήσουμε μακριά από ιδεοληψίες, τότε δεν έχουμε πολλά να περιμένουμε από την επιδοματική πολιτική των Βρυξελλών. Μιλώντας λοιπόν για το ποια ΚΑΠ θέλω να δω την Ευρώπη να στραφεί και να εργαστεί πάνω σε τρεις κεντρικούς στόχους. • Στη οικοδόμηση ενός έξυπνου, ανταγωνιστικού, ανθεκτικού και διαφοροποιημένου γεωργικού τομέα που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα την επισιτιστική ασφάλεια. Δίχως μαξιμαλιστικές “πράσινες” υπερβολές, τύπου Ολλανδίας. Όπου, σας θυμίζω, πήγαν να κρατικοποιήσουν υποχρεωτικά μέχρι και το 50% της αγροτικής γης! • Στην ενίσχυση της προστασίας του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της βιοποικιλότητας. • Και βέβαια, στην ενίσχυση του κοινωνικού και οικονομικού ιστού των αγροτικών περιοχών.

Τρείς κεντρικοί στόχοι, που συμπληρώνονται από έναν οριζόντιο στόχο: Την προώθηση και τη διάδοση της γνώσης, της καινοτομίας και της ψηφιοποίησης στη γεωργία και τις αγροτικές περιοχές και την ενθάρρυνση της υιοθέτησής τους. Ενώ μια σημαντική παράμετρος, που συνήθως αποφεύγουμε να τη συζητήσουμε, είναι ότι μέσα στις υποχρεώσεις της Ένωσης είναι να καταστήσει σαφές στον αστικό πληθυσμό ότι η όποια χρηματοδότηση της γεωργικής παραγωγής τελικά επιστρέφει στους ίδιους. Διότι με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η επισιτιστική ασφάλεια της Ένωσης και η παραγωγή ασφαλών τροφίμων. Προϋπόθεση ασφαλώς είναι η γενναία αύξηση του προϋπολογισμού της ΚΑΠ, δίχως τον παραμικρό δισταγμό. Θα έλεγα η ΚΑΠ απαιτεί “προτεραιοποίηση”. Δεν θέλουμε απλά ένα σχέδιο παρέμβασης και στήριξης. Θέλουμε ένα μοντέλο που να εμπνέει. Πυξίδα θέλουμε!

Από την άλλη, κι εμείς εδώ, είναι καιρός να αφήσουμε τις βολικές δικαιολογίες ότι για όλα μας φταίει η ΚΑΠ…

«Ξανάφτιαξε την Ελλάδα με μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι», έλεγε ο Ελύτης. Η ελιά είναι εδώ, το αμπέλι είναι εδώ, τα προϊόντα μας είναι εδώ. Και το καράβι εδώ είναι… Σε αυτή τη γη που είναι ευλογημένη, όπως και οι άνθρωποι της. Εκείνοι οι άνθρωποι που κάνουν τον ιδρώτα τους ελπίδα. Ας κρατήσουμε αυτή την ελπίδα και ας απαντήσουμε, με πράξεις, σε κάθε τους αγωνία, που πρέπει να είναι και αγωνία όλων μας.»

 

Θεσσαλονίκη: Καταδικάστηκαν 50 άτομα για το κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών στο ΑΠΘ

0

Φωτογραφία αρχείου: ΜΟΤΙΟΝ ΤΕΑΜ / ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
26/04/2024  15:48
Με ποινές που φτάνουν τις πρόσκαιρες καθείρξεις έως 15,5 χρόνια και χρηματικές ποινές μέχρι 100.000 ευρώ, καταδικάστηκαν 50 κατηγορούμενοι που κρίθηκαν ένοχοι για συμμετοχή στο κύκλωμα το οποίο διακινούσε ναρκωτικά στο πανεπιστημιακό κάμπους της Θεσσαλονίκης και πέριξ αυτού, στις πλατείες Ροτόντας και Ναυαρίνου.

Η “αυλαία” της δίκης έπεσε σήμερα στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης ύστερα από πολυήμερη ακροαματική διαδικασία και πεντέμισι χρόνια αφότου η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την εξάρθρωση της πολυπληθούς εγκληματικής οργάνωσης. Η πανδημία του κορονοϊού δεν επέτρεψε την διεξαγωγής της δίκης, οπότε οι περισσότεροι κατηγορούμενοι είχαν αποφυλακιστεί με περιοριστικούς όρους, ενώ ακολούθησαν διαδοχικές αναβολές για διάφορους λόγους.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι περισσότερες θέσεις των κατηγορουμένων να παραμείνουν κενές και μόλις έντεκα από το σύνολό των 60 εμπλεκόμενων προσώπων βρίσκονταν υπό κράτηση κατά τη διεξαγωγή της δίκης, κι αυτό για άλλες πράξεις.

Καταδικάστηκαν για εγκληματική οργάνωση και διακίνηση ναρκωτικών εντός του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Από το σύνολο των κατηγορουμένων κρίθηκαν ένοχοι συνολικά 50, κυρίως υπήκοοι Αλβανίας που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη δράση του κυκλώματος, αλλά και αραβικής καταγωγής άτομα που συμμετείχαν στη διακίνηση. Στη συντριπτική τους πλειονότητα καταδικάστηκαν για εγκληματική οργάνωση και διακίνηση ναρκωτικών εντός Πανεπιστημίων.

Στους 47 απ’ αυτούς το δικαστήριο επέβαλε ποινές κάθειρξης από 6 έτη και 9 μήνες έως 15,5 χρόνια, ενώ τους επιβλήθηκαν κατά περίπτωση χρηματικές ποινές 50.000 και 100.000 ευρώ. Τρεις κατηγορούμενοι τιμωρήθηκαν με ποινές φυλάκισης, διότι καταδικάστηκαν ως χρήστες ναρκωτικών. Οι υπόλοιποι είτε απηλλάγησαν είτε αθωώθηκαν (ένας απεβίωσε και η δίωξη έπαυσε).

Χωρίς αναστέλλουσα δύναμη στην εκτέλεση της ποινής η έφεση
Όσοι τιμωρήθηκαν με πρόσκαιρες ποινές κάθειρξης, το δικαστήριο αποφάσισε η έφεση να μην έχει αναστέλλουσα δύναμη στην εκτέλεση της ποινής. Κατά συνέπεια, μόλις καθαρογραφτεί το απόσπασμα της απόφασης θα θεωρούνται φυγόποινοι και εφόσον εντοπιστούν θα οδηγηθούν στις φυλακές.

Η εξάρθρωση του κυκλώματος ήταν προϊόν πολύμηνων ερευνών. Μέσω πλούσιου φωτογραφικού και βιντεοληπτικού υλικού και παράλληλα με τη φυσική επιτήρηση των χώρων του ΑΠΘ, αστυνομικοί της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης είχαν καταγράψει επί 57 ημέρες τις καθημερινές κινήσεις των εμπλεκόμενων προσώπων στο τρίγωνο ΑΠΘ – Ναυαρίνου – Ροτόντα.

Σύμφωνα με τα διωκτικά έγγραφα, ημερησίως φαίνεται ότι πραγματοποιούνταν δεκάδες αγοραπωλησίες ναρκωτικών, κυρίως χασίς, με τα κέρδη του κυκλώματος να προσεγγίζουν, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, τις 75.000 ευρώ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Προβληματισμός για τις εκλογές στη Βόρεια Μακεδονία – Πώς βλέπει η Αθήνα την κυριαρχία του VMRO

1

Το εκλογικό σκηνικό στη Βόρεια Μακεδονία και η Συμφωνία των Πρεσπών

Η καθαρή επικράτηση της υποψήφιας του κόμματος VMRO-DPMNE της Βόρειας Μακεδονίας Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα έναντι του απερχόμενου προέδρου της χώρας Στέβο Πενταρόφσκι, ο οποίος υποστηρίζεται από το Σοσιαλιστικό Κόμμα (41,2% έναντι 20,5%), στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών αποτελεί ένα πολύ σαφές δείγμα για τη γενικότερα ανοδική τάση των εθνικιστών στη γειτονική χώρα. Η κ. Σιλιάνοφσκα όπως και ο πρόεδρος του VMRO-DPMNE Κρίστιαν Μίτσκοσκι χρησιμοποιούν ως ένα από τα επιχειρήματά τους την καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών, ενώ αρνούνται να αναφερθούν στη χώρα τους ως «Βόρεια Μακεδονία», επιμένοντας ρητορικά στον όρο «Μακεδονία». Ο δεύτερος γύρος των εκλογών θα διεξαχθεί στις 8 Μαΐου και συμπίπτει με τις κοινοβουλευτικές εκλογές που είναι προγραμματισμένες για εκείνη την ημέρα. Οπως κάθε φορά στις εκλογές στη Βόρεια Μακεδονία, ρόλο ρυθμιστή θα διαδραματίσουν τα αλβανικά κόμματα. Συγκεκριμένα, το DUI του νυν υπουργού Εξωτερικών Μπουγιάρ Οσμάνι, ο οποίος ήρθε τρίτος στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών (13,73%), και το κόμμα Συμμαχία για τους Αλβανούς, του Αρμπεν Ταραβάρι (9,47%).

Το εθνικιστικό κόμμα της γειτονικής χώρας, που αναμένεται να επικρατήσει στις εκλογές της 8ης Μαΐου, επιμένει στον όρο «Μακεδονία».

Η αυξανόμενη πιθανότητα ανάδειξης των εθνικιστών στα Σκόπια έχει εντοπιστεί από την Αθήνα εδώ και αρκετό καιρό. Οι απειλές του VMRO περί μη υλοποίησης της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι σε σημαντικό βαθμό κενές περιεχομένου, καθώς υπαναχώρηση των Σκοπίων από αυτή θα είχε ολέθριες συνέπειες για τη διεθνή θέση της χώρας. Ωστόσο, μια επιθετική ρητορική εκ μέρους της νέας πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας στη Βόρεια Μακεδονία θα μπορούσε να προκαλέσει πολιτικές τριβές με την Αθήνα. Οι έμπειροι στις βαλκανικές υποθέσεις παράγοντες υπογραμμίζουν ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται να ακολουθήσει μια συγκρουσιακή λογική, καθώς πιθανή ανακίνηση του ζητήματος της Συμφωνίας των Πρεσπών, μάλιστα σε μια φάση κατά την οποία η Βόρεια Μακεδονία αντιμετωπίζει ήδη πολύ σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις της και με τη Βουλγαρία για ζητήματα ταυτότητας, θα προκαλούσε αντιδράσεις και σε επίπεδο Ε.Ε. Φυσικά, σε περίπτωση επιβεβαίωσης της εκλογικής τάσης και ανάδειξης της κ. Σιλιάνοφσκα στις 8 Μαΐου, η δημόσια αναφορά στον όρο «Μακεδονία» θα πρέπει να προκαλέσει την ταυτόχρονη επίδοση διαβήματος για την παραβίαση του πιο θεμελιώδους –για την Αθήνα– στοιχείου της Συμφωνίας των Πρεσπών, δηλαδή του γεωγραφικού προσδιορισμού της χώρας. Σε κάθε περίπτωση εκτιμάται ότι χρόνος υπάρχει, καθώς μετά τις εκλογές της 8ης Μαΐου θα ακολουθήσουν οι διαδικασίες σχηματισμού κυβέρνησης και, στη συνέχεια, ανάγνωσης των προγραμματικών δηλώσεων.

Το μοναδικό στοιχείο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από τα Σκόπια ως παράλειψη από μέρους της Αθήνας είναι ότι δεν έχουν ακόμη κυρωθεί από τη Βουλή των Ελλήνων τα τρία μνημόνια συνεργασίας (ζητήματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, στρατιωτικά και οικονομικά) που προβλέπονται από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Βέβαια, στην Αθήνα υπήρχε εξαρχής καχυποψία για τη στάση που ακολουθούν τα Σκόπια συνολικότερα, με πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα την εξαιρετικά αργή διαδικασία αντικατάστασης των δημοσίων εγγράφων της χώρας (ταξιδιωτικά έγγραφα, υλικό δημόσιας διοίκησης, ταυτότητες, άδειες οδήγησης κ.ά.) με νέα που αναγράφουν την εθνική αλλά και διεθνώς νόμιμη ονομασία της χώρας, δηλαδή Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Η μεταβατική περίοδος έληξε στις 12 Φεβρουαρίου, ωστόσο η διαδικασία αντικατάστασης εξακολουθεί να προχωρεί με αργούς ρυθμούς.

Η ανάδειξη μιας κυβέρνησης ανοιχτά εχθρικής στη Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί ακόμη μία πρόκληση για τη βαλκανική πολιτική της Αθήνας, η οποία μετά τα προβλήματα που ήδη αντιμετωπίζει με την Αλβανία αλλά και τη Σερβία, λόγω των επιπλοκών στο Κόσοβο, θα πρέπει να ασχοληθεί για άλλη μία φορά με τα Σκόπια.

https://www.kathimerini.gr/politics/562999189/provlimatismos-gia-tis-ekloges-sti-voreia-makedonia-pos-vlepei-i-athina-tin-kyriarchia-toy-vmro/