Αρχική Blog Σελίδα 130

12 Αυγούστου 2026: Η ολική έκλειψη που θα σκοτεινιάσει τον ευρωπαϊκό ουρανό

1

Η σκιά της Σελήνης θα διασχίσει την Αρκτική, τη Γροιλανδία και την Ισλανδία, προτού φθάσει στη βόρεια Ισπανία λίγο πριν από τη δύση του Ηλίου. Η NASA οργανώνει ζωντανή μετάδοση και μια σειρά αεροπορικών και ατμοσφαιρικών πειραμάτων.

Στις 12 Αυγούστου 2026, η Ευρώπη θα βρεθεί στο επίκεντρο ενός από τα εντυπωσιακότερα αστρονομικά φαινόμενα των τελευταίων ετών. Η Σελήνη θα περάσει ακριβώς ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο και, κατά μήκος μιας στενής λωρίδας του Βόρειου Ημισφαιρίου, θα καλύψει πλήρως τον ηλιακό δίσκο.

Η ολική έκλειψη θα είναι ορατή σε περιοχές της βόρειας Ρωσίας, της ανατολικής Γροιλανδίας, της δυτικής Ισλανδίας, στον βόρειο Ατλαντικό, στο βόρειο τμήμα της Ισπανίας και σε μια πολύ μικρή περιοχή της βορειοανατολικής Πορτογαλίας. Σημαντικό μέρος της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής και της βορειοδυτικής Αφρικής θα παρακολουθήσει το φαινόμενο ως μερική έκλειψη.

Η διαδρομή της έκλειψης της 12ης Αυγούστου 2026

Η σκιά της Σελήνης διασχίζει την Αρκτική και τον Ατλαντικό και καταλήγει στην Ιβηρική Χερσόνησο. Πίστωση: NASA Scientific Visualization Studio/Ernie Wright.

Μια σπάνια «έκλειψη του ηλιοβασιλέματος»

 

Η ιδιαιτερότητα του φαινομένου βρίσκεται στην ώρα κατά την οποία η σκιά θα φθάσει στην Ισπανία. Η ολικότητα θα εκδηλωθεί περίπου στις 20:27–20:32, θερινή ώρα Ισπανίας, όταν ο Ήλιος θα βρίσκεται πολύ χαμηλά στον δυτικό ορίζοντα.

Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εξαιρετικά θεαματικό: ένας πλήρως καλυμμένος Ήλιος, με το αμυδρό στέμμα του ορατό μέσα στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος. Δημιουργεί όμως και σοβαρές πρακτικές δυσκολίες. Κτίρια, βουνά, νέφη ή ακόμη και η ατμοσφαιρική θολούρα κοντά στον ορίζοντα μπορούν να αποκρύψουν το φαινόμενο. Όσοι βρίσκονται στην Ισπανία θα χρειαστούν σημείο με εντελώς ελεύθερη θέα προς τα δυτικά.

Κοντινή απεικόνιση της κίνησης της σκιάς προς Ισλανδία και Ισπανία

Η κίνηση της σκιάς προς την Ισλανδία και την Ισπανία. Πίστωση: NASA Scientific Visualization Studio.

Η βόρεια ζώνη της Ισπανίας θα βρεθεί μέσα στη διαδρομή της ολικότητας. Μεταξύ των περιοχών και πόλεων που ευνοούνται βρίσκονται η Α Κορούνια, η Αστούριας, το Λεόν, το Μπούργος, η Σαραγόσα, τμήματα της Χώρας των Βάσκων και της Βαλένθια, καθώς και οι Βαλεαρίδες Νήσοι.

Στην Α Κορούνια η μερική φάση προβλέπεται να αρχίσει στις 19:31 και η μέγιστη φάση να σημειωθεί περίπου στις 20:28. Η ολικότητα θα διαρκέσει περίπου 76 δευτερόλεπτα, με τον Ήλιο σε ύψος περίπου 12 μοιρών. Στο Μπούργος μπορεί να φθάσει τα 104 δευτερόλεπτα, αλλά ο Ήλιος θα βρίσκεται μόλις οκτώ μοίρες πάνω από τον ορίζοντα. Στην Πάλμα της Μαγιόρκα το φαινόμενο θα εκδηλωθεί σχεδόν τη στιγμή της δύσης, με τον Ήλιο σε ύψος περίπου δύο μοιρών.

Η μέγιστη διάρκεια της ολικότητας παγκοσμίως θα φθάσει περίπου τα δύο λεπτά και 18 δευτερόλεπτα, σε περιοχή του Ατλαντικού κοντά στην Ισλανδία. Στην Ισπανία η διάρκειά της θα είναι μικρότερη, έως περίπου ένα λεπτό και 40 δευτερόλεπτα.

Τι ακριβώς θα συμβεί

Η ολική έκλειψη προκύπτει όταν η φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης είναι αρκετά μεγάλη ώστε να καλύψει ολόκληρη τη φωτεινή επιφάνεια του Ηλίου. Η βαθιά σκιά της Σελήνης —η σκιά ή umbra— σχηματίζει μια στενή διαδρομή στην επιφάνεια της Γης. Όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτή βλέπουν ολική έκλειψη. Στη μεγαλύτερη περιοχή της παρασκιάς, ο Ήλιος καλύπτεται μόνο κατά ένα μέρος.

Λίγα δευτερόλεπτα πριν από την ολικότητα, το ηλιακό φως περνά μέσα από κοιλάδες και ανωμαλίες του σεληνιακού εδάφους, δημιουργώντας τις λεγόμενες «χάντρες του Μπέιλι». Ακολουθεί το εντυπωσιακό «διαμαντένιο δαχτυλίδι» και, όταν εξαφανιστεί και η τελευταία λαμπρή ακτίνα, αποκαλύπτεται το ηλιακό στέμμα: η εξωτερική ατμόσφαιρα του Ηλίου, την οποία κανονικά κρύβει η εκτυφλωτική φωτεινότητα της ηλιακής επιφάνειας.

Το φαινόμενο του διαμαντένιου δαχτυλιδιού

Το «διαμαντένιο δαχτυλίδι» στην ολική έκλειψη του 2017. Η φωτογραφία είναι αρχειακή και όχι από το φαινόμενο του 2026. Πίστωση: NASA/Carla Thomas.

Προεξοχές του Ηλίου κατά την ολική έκλειψη

Ρόδινες ηλιακές προεξοχές γύρω από τον καλυμμένο ηλιακό δίσκο. Αρχειακή φωτογραφία. Πίστωση: NASA/Aubrey Gemignani.

Η NASA θα κυνηγήσει τη σκιά από τη στρατόσφαιρα

Για τη NASA, το φαινόμενο δεν είναι μόνο δημόσιο θέαμα αλλά και ένα πολύτιμο φυσικό εργαστήριο. Ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν αεροσκάφος WB-57, ικανό να επιχειρεί σε μεγάλο ύψος, προκειμένου να ακολουθήσουν τη σκιά της Σελήνης και να παρατηρήσουν τη δυναμική του ηλιακού στέμματος πάνω από μεγάλο μέρος της γήινης ατμόσφαιρας.

Αεροσκάφος WB-57 της NASA

Αεροσκάφος μεγάλου ύψους WB-57 της NASA. Πίστωση: NASA.

Παράλληλα, το Nationwide Eclipse Ballooning Project θα στείλει φοιτητικές ομάδες στην Ισλανδία και στην Ισπανία. Στην Ισλανδία δύο ομάδες θα πραγματοποιήσουν συνολικά 80 εκτοξεύσεις μετεωρολογικών μπαλονιών, από 18 ώρες πριν έως οκτώ ώρες μετά την έκλειψη. Στόχος είναι να καταγραφεί η αντίδραση του κατώτερου στρώματος της ατμόσφαιρας στην απότομη μείωση της ηλιακής ακτινοβολίας.

Στην Ισπανία τρεις ομάδες θα εκτοξεύσουν έξι μπαλόνια με κάμερες 360 μοιρών και όργανα μέτρησης του όζοντος. Προηγούμενες μετρήσεις είχαν δείξει μείωση του όζοντος και συρρίκνωση του ατμοσφαιρικού οριακού στρώματος κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης. Οι επιστήμονες θέλουν να εξετάσουν αν το απογευματινό φαινόμενο του 2026 θα προκαλέσει διαφορετική απόκριση. NASA Science

Το πρόγραμμα επιστημονικών μπαλονιών της NASA

Φοιτητικές ομάδες χρησιμοποιούν επιστημονικά μπαλόνια για παρατηρήσεις από τη στρατόσφαιρα. Πίστωση: NASA Goddard Space Flight Center.

Πώς θα μεταδοθεί στην Ελλάδα

Η ζωντανή μετάδοση της NASA θα αρχίσει στις 20:15 ώρα Ελλάδας. Η ολικότητα στην Ισλανδία θα αρχίσει περίπου στις 20:45 ώρα Ελλάδας και στην Ισπανία περίπου στις 21:28 ώρα Ελλάδας. Η μετάδοση θα περιλαμβάνει εικόνες από διαφορετικά σημεία της διαδρομής, λήψεις από το WB-57 και παρεμβάσεις επιστημόνων. Θα είναι διαθέσιμη στο NASA Live και στο NASA+.

Στην Ελλάδα δεν θα υπάρξει ολική φάση. Στα περισσότερα μέρη, περιλαμβανομένης της Αθήνας, το φαινόμενο δεν θα είναι ορατό, επειδή ο Ήλιος θα έχει ήδη δύσει. Μόνο σε ορισμένες δυτικές και βορειοδυτικές περιοχές —όπως γύρω από τα Ιωάννινα— μπορεί να γίνει αντιληπτή για λίγα λεπτά μια πολύ μικρή μερική κάλυψη, ακριβώς πάνω στον δυτικό-βορειοδυτικό ορίζοντα. Η διαδικτυακή μετάδοση επομένως αποτελεί τον ασφαλέστερο και πληρέστερο τρόπο παρακολούθησης για το ελληνικό κοινό.

Η ασφάλεια δεν είναι τυπική προειδοποίηση

Η άμεση παρατήρηση του Ηλίου χωρίς ειδική προστασία μπορεί να προκαλέσει σοβαρή και μόνιμη βλάβη στον αμφιβληστροειδή. Τα κοινά γυαλιά ηλίου, όσο σκούρα και αν είναι, δεν παρέχουν προστασία.

Απαιτούνται ειδικά γυαλιά παρατήρησης ηλιακών εκλείψεων ή πιστοποιημένο φίλτρο συμβατό με το πρότυπο ISO 12312-2. Γυαλιά που είναι χαραγμένα, τσακισμένα, σχισμένα ή κατεστραμμένα πρέπει να απορρίπτονται.

Κιάλια, τηλεσκόπια και φωτογραφικές μηχανές χρειάζονται ειδικό ηλιακό φίλτρο στερεωμένο μπροστά από τον αντικειμενικό φακό. Η χρήση τους μόνο με γυαλιά έκλειψης είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, επειδή τα συγκεντρωμένα ηλιακά ακτινοβολήματα μπορούν να καταστρέψουν το φίλτρο και τον οφθαλμό. Αναλυτικές οδηγίες ασφαλείας της NASA

Κιάλια με κατάλληλα ηλιακά φίλτρα στους αντικειμενικούς φακούς

Κιάλια εξοπλισμένα με ειδικά ηλιακά φίλτρα. Πίστωση: NASA/Ryan Milligan.

Τηλεσκόπιο με φίλτρο στην πλευρά του Ηλίου

Το φίλτρο τοποθετείται στο εμπρόσθιο, στραμμένο προς τον Ήλιο άκρο του τηλεσκοπίου. Πίστωση: NASA.

Χωρίς ειδικό εξοπλισμό, ασφαλής λύση είναι η έμμεση προβολή με μία μικρή οπή πάνω σε λευκή επιφάνεια. Δεν κοιτάζουμε ποτέ τον Ήλιο μέσα από την οπή. Η NASA διαθέτει οδηγίες κατασκευής απλού προβολέα.

Η αρχή μιας σπάνιας ευρωπαϊκής τριετίας

Η έκλειψη της 12ης Αυγούστου εγκαινιάζει μια ασυνήθιστη τριετία για την Ιβηρική Χερσόνησο. Στις 2 Αυγούστου 2027 μία νέα ολική έκλειψη θα διασχίσει τη νότια Ισπανία, τη βόρεια Αφρική και τμήματα της Μέσης Ανατολής. Στις 26 Ιανουαρίου 2028 θα ακολουθήσει δακτυλιοειδής έκλειψη, ορατή μεταξύ άλλων από την Πορτογαλία και την Ισπανία.

Το βράδυ της 12ης Αυγούστου προσφέρει και μια δεύτερη ουράνια σύμπτωση: αμέσως μετά την έκλειψη, σε σκοτεινό ουρανό χωρίς σεληνόφως, κορυφώνεται η βροχή διαττόντων των Περσείδων.

 

Νέοι μισθοφόροι δολοφόνοι: Έφηβοι εκτελεστές προσλαμβάνονται για να σκοτώνουν σε όλη την Ευρώπη, από το 2022, το δίκτυο «Foxtrot» θεωρείται υπεύθυνο για περίπου 35 δολοφονίες

1

Σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης, ένας άνδρας ντυμένος στα μαύρα εμφανίστηκε μέσα στη νύχτα. Κρατώντας ένα πιστόλι, πλησίασε τον 20χρονο Μουράντ Αμπντελκάδερ, έναν φοιτητή που επέστρεφε από τη βάρδια του στο McDonald’s, σύμφωνα με το BBC.

Ο δράστης άνοιξε πυρ, πυροβολώντας ξανά και ξανά καθώς πλησίαζε το θύμα του. Πυροβόλησε την τελευταία σφαίρα στο κεφάλι του θύματός του, ενώ βρισκόταν αβοήθητο στο έδαφος.

Ο δολοφόνος ήταν ο 18χρονος Ατίλα Αζίμοφ. Εκείνη τη νύχτα του Φεβρουαρίου πέρυσι, είχε σκοτώσει τον λάθος άνθρωπο.

Το είχε κάνει για χρήματα – είχε προσληφθεί από το «Foxtrot Network», μια οργανωμένη εγκληματική ομάδα με δεσμούς με το ιρανικό καθεστώς, η οποία έχει γίνει διαβόητη για τις τακτικές «Violence-as-a-Service» (Το Violence-as-a-Service (VaaS) είναι η ανάθεση (outsourcing) βίαιων εγκληματικών πράξεων σε τρίτους μέσω του διαδικτύου).

Από το 2022, το δίκτυο «Foxtrot» θεωρείται υπεύθυνο για περίπου 35 δολοφονίες, καθώς και για μια σειρά επιθέσεων και απόπειρων επιθέσεων εναντίον ισραηλινών στόχων στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων δύο που περιλάμβαναν εκρηκτικά και χειροβομβίδες.

Η οργάνωση στρατολογεί εφήβους για να εκτελέσουν τις επιθέσεις έναντι αμοιβής, αλλά σχεδόν ποτέ δεν χρειάζεται να τους πληρώσει, καθώς συχνά συλλαμβάνονται.

Όπως ο Γιόχανες Νάτλαντ, ένας Νορβηγός έφηβος που καταδικάστηκε την Τετάρτη από ενόρκους στο Old Bailey του Λονδίνου για συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία, στο πλαίσιο ενός σχεδιασμένου φόνου στο Δυτικό Γιορκσάιρ.

Σύμφωνα με την Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης (OTF) GRIMM, την ομάδα της Europol που συστάθηκε για την αντιμετώπιση του ζητήματος, οι έφηβοι δολοφόνοι στρατολογούνται μέσω των κοινωνικών δικτύων και λαμβάνουν τις οδηγίες τους με έναν τρόπο που μιμείται τον τρόπο λειτουργίας των ηλεκτρονικών παιχνιδιών.

Ο Άντι Κραγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Κέντρου για το Σοβαρό και Οργανωμένο Έγκλημα της Europol, το χαρακτηρίζει ως «υπολογισμένη εξωτερική ανάθεση δολοφονιών» σε ευάλωτους νέους.

Στην OTF GRIMM συμμετέχουν επί του παρόντος 11 χώρες που πλήττονται από το φαινόμενο VaaS: το Βέλγιο, η Δανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισλανδία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Ισπανία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο ηγέτης του δικτύου «Foxtrot», Ράουα Ματζίντ, έχει εγκαταλείψει τη Σουηδία και τη μετέπειτα βάση δραστηριοτήτων του στην Τουρκία, και πλέον εδρεύει στην ιρανική πρωτεύουσα, την Τεχεράνη. Η αστυνομία πιστεύει ότι ορισμένες από τις επιθέσεις VaaS έχουν πραγματοποιηθεί για λογαριασμό του ιρανικού καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένης μιας επίθεσης με χειροβομβίδα κατά της ισραηλινής πρεσβείας στην Κοπεγχάγη, αν και άλλες επιθέσεις εντάσσονται στους πολέμους εδαφικής κυριαρχίας του «Foxtrot» στον τομέα των ναρκωτικών.

Ο Diamant Salihu, ερευνητής δημοσιογράφος του σουηδικού τηλεοπτικού σταθμού SVT, διεξάγει έρευνα για το δίκτυο Foxtrot και τις ιρανικές του συνδέσεις εδώ και τρία χρόνια.

«Το καθεστώς δίνει εντολή στον ηγέτη του δικτύου Foxtrot να υποκινήσει το δίκτυό του να διαπράξει επιθέσεις εναντίον των εχθρών του ιρανικού καθεστώτος», δήλωσε. «Μπορεί να πρόκειται για αντιφρονούντες, δημοσιογράφους που αντιτίθενται στο καθεστώς, αλλά και για ισραηλινούς στόχους».

Οι σχέσεις με το ιρανικό καθεστώς ξεκίνησαν μετά τον Οκτώβριο του 2023, όταν ο Ματζίντ κατέφυγε στην Τεχεράνη, ανέφερε ο Salihu. «Έπρεπε να συνάψει συμφωνία για να μπορέσει να ζήσει ελεύθερα στο Ιράν, υπό τον όρο ότι αυτός και το δίκτυό του θα εργάζονταν για το καθεστώς».

Το δίκτυο «Foxtrot» και ο Ματζίντ υπέστησαν κυρώσεις από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου τον Απρίλιο του 2025. Αυτό συνέβη τον μήνα μετά τη σύλληψη του Νάτλαντ, ο οποίος ήταν 18 ετών τότε. Είχε ταξιδέψει εκεί για να εκτελέσει μια δολοφονία για λογαριασμό του «Foxtrot» κάπου κοντά στο Χάντερσφιλντ.

Η περίπτωση του Νάτλαντ δείχνει τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος VaaS. Ο Νάτλαντ είναι γιος δύο δημοσιογράφων στο Σταβάνγκερ και μεγάλωσε σε ένα άνετο περιβάλλον, αλλά παρασύρθηκε στα ναρκωτικά, με αποτέλεσμα να περάσει κάποιο διάστημα σε κέντρο αποτοξίνωσης και για σύντομο χρονικό διάστημα σε ίδρυμα για παιδιά. Εκεί γνώρισε έναν άλλο έφηβο που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «UnknownHustler» στο διαδίκτυο.

Ήταν ο UnknownHustler που έστειλε πρώτος στον Νάτλαντ το διαδικτυακό αίτημα για κάποιον να εκτελέσει μια δολοφονία στο Ηνωμένο Βασίλειο — «Killing in England 270k» (270.000 νορβηγικές κορόνες). Το αίτημα προερχόταν από έναν άλλο έφηβο με το ψευδώνυμο Generalen. Ο Generalen – ο οποίος ήταν 16 ετών τότε και είχε περάσει τα τελευταία τρία χρόνια σε ίδρυμα για παιδιά – στη συνέχεια προσέλαβε τον Νάτλαντ για τη δολοφονία.

Στη συνέχεια, ο Νάτλαντ οδηγήθηκε σε ένα μέλος της ομάδας Foxtrot με το διαδικτυακό ψευδώνυμο Agent 47, το οποίο προέρχεται από τη σειρά παιχνιδιών Hitman. Η σουηδική αστυνομία έχει κατηγορήσει τον Αλί Σεχάντ Αχμέτ, ο οποίος είναι στενός συνεργάτης του ηγέτη της Foxtrot, Ματζίντ, ότι είναι ο Agent 47.

Ο Agent 47 έκλεισε για τον Νάτλαντ ένα εισιτήριο απλής μετάβασης για το αεροδρόμιο του Μάντσεστερ και τον βοήθησε να ολοκληρώσει τη διαδικασία έκδοσης έκτακτου διαβατηρίου. Χρησιμοποιώντας την εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Signal, καθοδηγούσε τον Νάτλαντ σε κάθε στάδιο του ταξιδιού του, προτού τον συνδέσει με κάποιον άλλον με το όνομα χρήστη «1».

Θεωρώντας τον Νάτλαντ σαν χαρακτήρα σε παιχνίδι υπολογιστή, ο «1» του έστειλε έναν χάρτη και βίντεο που του έδειχναν πού να βρει τα όπλα που ήταν κρυμμένα σε δασώδη περιοχή στο Χάντερσφιλντ, και στη συνέχεια ένα άλλο βίντεο που του έδειχνε πώς να βρει μια κρυψώνα με μετρητά κοντά σε μια υπόγεια διάβαση πεζών.

Μόλις ο Νάτλαντ εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο του στο Χάντερσφιλντ με τα όπλα, ο Agent 47 του έστειλε ξανά μήνυμα: «Έχουμε πολλά να κάνουμε αύριο».

Ο Νάτλαντ συνελήφθη το επόμενο πρωί. Δεν του είχε ακόμη ανακοινωθεί ποιον έπρεπε να σκοτώσει, και οι πράκτορες της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας εξακολουθούν να προσπαθούν να διαπιστώσουν αν επρόκειτο για εγκληματική δολοφονία ή για πολιτική δολοφονία που θα εκτελούταν για λογαριασμό του Ιράν.

Ο έφηβος που στρατολόγησε τον Νάτλαντ – ο «Generalen» – ήταν ιδιαίτερα δραστήριος. Εκτός από το ότι προσέλαβε τον Νάτλαντ ως εκτελεστή, είχε επίσης στρατολογήσει τουλάχιστον δύο άτομα που διέπραξαν δολοφονίες στη Σουηδία. Πρόκειται για τον Αζίμοφ, ο οποίος εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης επειδή σκότωσε τον λάθος άνθρωπο, και έναν 17χρονο που πυροβόλησε θανάσιμα τον Αχμέτ Ζαμζάμ στο Λουντ, στη νότια Σουηδία, τρεις εβδομάδες νωρίτερα.

Κανένας από τους δολοφόνους δεν πληρώθηκε, επειδή και οι δύο συνελήφθησαν. Ο Salihu είπε ότι αυτό ήταν μέρος του τρόπου λειτουργίας της Foxtrot.

«Δεν τους νοιάζει καθόλου αν οι έφηβοι συλληφθούν. Διότι όταν συλληφθούν, δεν μπορούν να ζητήσουν τα χρήματα που τους έχουν προσφερθεί, και δεν βλέπουμε κανένα παράδειγμα πληρωμής χρημάτων σε αυτούς τους νεαρούς δολοφόνους», είπε.

Ο Generalen τελικά συνελήφθη επειδή προσπαθούσε να οργανώσει τη δολοφονία του 14χρονου γιου ενός Νορβηγού αστυνομικού. Προσέλαβε έναν 15χρονο και έναν 17χρονο για να διαπράξουν την επίθεση με μαχαίρι, αλλά ο 15χρονος το ανέφερε στην αστυνομία. Όταν ο Generalen συνελήφθη, οι αστυνομικοί βρήκαν στο κινητό του λεπτομέρειες σχετικά με το σχέδιο δολοφονίας στο Χάντερσφιλντ, οι οποίες οδήγησαν τη βρετανική αστυνομία να συλλάβει τον Νάτλαντ την τελευταία στιγμή.

Ο Generalen καταδικάστηκε τον Μάιο και εκτίει ποινή φυλάκισης 14 ετών.

Η OTF GRIMM έχει σημειώσει ορισμένες επιτυχίες κατά τη διάρκεια των 15 μηνών από την ίδρυσή της. Η αστυνομία έχει προβεί σε περισσότερες από 280 συλλήψεις, μεταξύ των οποίων και ορισμένοι βασικοί ύποπτοι.

Μία από τις σημαντικότερες συλλήψεις ήταν αυτή του Αχμέτ, ο οποίος θεωρείται ότι είναι ο Agent 47.

Συνελήφθη στην κουρδική πόλη Σουλαϊμανίγια του Ιράκ και επί του παρόντος εκκρεμεί αίτημα έκδοσής του προς τη Σουηδία.

Δεν είναι ακόμη σαφές σε ποιο βαθμό οι συλλήψεις έχουν περιορίσει τη λειτουργία της Foxtrot, αλλά και άλλες ομάδες έχουν ήδη υιοθετήσει τη μέθοδο VaaS για την πρόσληψη ευάλωτων εφήβων με σκοπό τη διάπραξη δολοφονιών, οπότε ο κίνδυνος παραμένει πολύ έντονος.

Το φαινόμενο εξαπλώθηκε γρήγορα από τη Σουηδία σε ολόκληρη τη Σκανδιναβία και τη Βόρεια Ευρώπη και, όπως δείχνει η υπόθεση Νάτλαντ, έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο πέρυσι.

Πηγή: skai.gr

https://hellasjournal.com/2026/08/neoi-misthoforoi-dolofonoi-efivoi-ektelestes-proslamvanontai-gia-na-skotonoun-se-oli-tin-evropi-apo-to-2022-to-diktyo-foxtrot-theoreitai-ypefthyno-gia-peripou-35-dolofonies-video/

Ο Αντόνιο Γκουτέρες σκίστηκε για την κυριαρχία της Συρίας. Για τη τουρκική κατοχή, σιωπή, ούτε μία κουβέντα! Γιατί κατακρίνει το Εβραϊκό Κράτος και αφήνει στο απυρόβλητο την Τουρκία;

5

Του ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ* – Λευκωσία

Τελικά, τα «θετικά αποτελέσματα» που πολλοί, και πρώτος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανέμεναν από την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στην Κύπρο, δεν ήρθαν όπως θα τα ήθελαν.

Θα έλθουν εάν και εφόσον η Τουρκία συναινέσει σε ακόμα μία άτυπη πενταμερή συν τα Ην. Έθνη, αλλά χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτήν δεν την αναφέρει κανείς, ως εάν να μην υπάρχει.

  • Ο Αντόνιο Γκουτέρες ήλθε, συνάντησε τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων, άκουσε τη διζωνική, Αναν-ική «κοινωνία των πολιτών», αγνόησε τις μάνες των αγνοουμένων, τους Δημάρχους και κοινοτάρχες των κατεχομένων μας, όσους διαφωνούν με την τουρκοδιζωνική, αλλά… εξέφρασε την αλληλεγγύη του στον λαό της Κύπρου.

Σε δήλωσή του μετά τη συνάντησή του με τους Χριστοδουλίδη-Έρχιουρμαν, είπε ότι αποφάσισε να συγκαλέσει νέα συνάντηση 5+1, αφού προηγηθεί κατάλληλη προετοιμασία σε τρεις άξονες: Μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, μεθοδολογία και ουσία.

Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ επισήμανε πως θα ληφθούν υπόψη οι συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί, ενώ τα Ηνωμένα Έθνη θα εργαστούν, σε διαβούλευση με τις δύο πλευρές και τις εγγυήτριες δυνάμεις, προκειμένου να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για επιτυχία της συνάντησης.

Ο Γκουτέρες υποστήριξε ότι οι Κύπριοι επιθυμούν να δουν τους ηγέτες τους να προχωρούν σε συμβιβασμούς και να διανύουν «το τελευταίο μίλι» προς τη διευθέτηση του Κυπριακού.

  • «Θέλουν ένα μέλλον σε αυτό το νησί που δεν θα καθορίζεται από τη διαίρεση, αλλά από τη συνεργασία, τις ευκαιρίες και την ειρήνη»,πρόσθεσε. Ούτε λέξη για την κατοχή, τον εποικισμό, τα εγκλήματα πολέμου της Τουρκίας, την εθνοκάθαρση, τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Πρώτα απ’ όλα, ποιες είναι αυτές οι συγκλίσεις, τις οποίες επικαλούνται ο ΓΓ του ΟΗΕ και ο Κύπριος Πρόεδρος; Σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει το περιεχόμενό τους.

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, που καυχάται για τη διαφάνεια, αρνείται να τις δημοσιοποιήσει ώστε να διεξαχθεί διάλογος, συζήτηση και ενημέρωση των πολιτών.

Είναι προφανές ότι η μη οριστικοποίηση της ημερομηνίας σύγκλησης νέας άτυπης πενταμερούς οφείλεται σε άρνηση της Τουρκίας.

  • Ναι, μεν, διά του εδώ εγκάθετου της εκφράζει την ετοιμότητά της να συμβάλει στις προσπάθειες για το Κυπριακό και προβάλλει θετική εικόνα, αλλά, ταυτόχρονα, τις υπονομεύει.

Χωρίς επιπτώσεις. Χωρίς μία έστω καταγγελία. Χωρίς κυρώσεις. Ενώ αν ήταν η Ρωσία… Ας δούμε τη μεγάλη εικόνα και όχι τις προσδοκίες του Κύπριου Προέδρου και τις χαρωπές εκτιμήσεις κομμάτων για όσα ο Γκουτέρες απέφυγε να πει.

Η Τουρκία αναβαθμίζεται ξανά σε όλα τα μέτωπα. Μετά τις σκληρές επικρίσεις Τραμπ εναντίον της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, έγινε ακόμα πιο χρήσιμη για τη Γηραιά Ήπειρο: Στρατιωτικά, γεωπολιτικά, αμυντικά και επενδυτικά.

Επιχειρείται να την εντάξουν στον μηχανισμό SAFE εξαιτίας της ραγδαιότατα αναπτυσσόμενης αμυντικής βιομηχανίας της και του δεύτερου σε μέγεθος στρατού του ΝΑΤΟ. Ο Πρόεδρος Τραμπ την εξυμνεί, ενώ επιδαψιλεύει γαλιφιές και υποσχέσεις στον «μεγάλο ηγέτη» Ερντογάν, που είναι «καλός φίλος» και «ακούει ό,τι του λένε οι Αμερικανοί».

  • Στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία ετοιμάζεται να χτίσει έναν μουσουλμανικό άξονα, με τη συνέργεια του Κατάρ, του Πακιστάν, ακόμα και της Αιγύπτου, με την οποία τελευταία έχει αναβαθμίσει και βελτιώσει τις σχέσεις της. Παράλληλα, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της εντείνει την πολεμική ρητορική εναντίον του Ισραήλ.

Προειδοποιούν με πόλεμο και… «απελευθέρωση» της Ιερουσαλήμ. Ποιος είναι ο στόχος της Άγκυρας; Να αναδειχθεί στον κύριο συνομιλητή των ΗΠΑ στην περιοχή, αντί μόνο του Ισραήλ.

Βεβαίως, οι Ισραηλινοί προειδοποιούν σκληρά την  Τουρκία. Επιφανείς απόστρατοι αξιωματικοί υποβάλλουν ότι εξελίσσεται σε ένα νέο Ιράν, το οποίο το Ισραήλ οφείλει να αντιμετωπίσει και να προετοιμάζεται για πόλεμο.

Στην Αν. Μεσόγειο, η Τουρκία δεν αποκρύβει ότι απαιτεί να αρπάξει τα πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου. Στο Αιγαίο, δεν συγκρατεί τις αρπακτικές διαθέσεις της. Είναι ένα έκδηλα και επικίνδυνα αναθεωρητικό κράτος με αδίστακτες επεκτατικές, κατακτητικές διαθέσεις.

  • Το 2021 απολάκτισε τη διζωνική επειδή ενθυλάκωσε όσες υποχωρήσεις έκανε βλακωδώς η ελληνική πλευρά και έκτοτε απαιτεί λύση δύο κρατών. Σε αυτό το πλαίσιο επανέρχεται η ιδέα για χαλαρή ομοσπονδία, η οποία είναι συνομοσπονδία δύο κρατών, δηλαδή κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και προτεκτορατοποίησή της στην Τουρκία.

Η ελληνική πλευρά, ενώ είχε τη μοναδική, ξανά, ευκαιρία να διαγράψει τη διζωνική, επιμένει πεισματικά σε αυτήν ως δήθεν αντίδραση στη λύση δύο κρατών.

Η Τουρκία δεν αφίσταται της αξίωσής της. Τούρκοι επίσημοι την επανέλαβαν λίγα 24ωρα πριν από την άφιξη του Γκουτέρες στην Κύπρο.

  • Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ αποχωρεί στο τέλος του χρόνου. Μας έκανε τη χάρη να κάμει ακόμα μία προσπάθεια, αλλά… Προσέκρουσε ξανά στον τουρκικό τοίχο. Γι’ αυτό ΘΑ προσπαθήσει να συγκαλέσει μια νέα άτυπη πενταμερή προσεχώς, άγνωστο πότε. Αν το επιτρέψει η Τουρκία.

Στο Crans Montana, ο Γκουτέρες είχε διακηρύξει ότι η Κύπρος πρέπει να γίνει ένα «κανονικό κράτος». Όλοι εννοήσαμε ότι αναφερόταν σε ένα δημοκρατικό, βιώσιμο, λειτουργικό,  ασφαλές, ευρωπαϊκό κράτος.

Λάθος! Ο ΓΓ του ΟΗΕ είναι ο θεματοφύλακας της Χάρτας του Οργανισμού. Είναι, όμως, ο πρώτος που τον παραβιάζει στην περίπτωση της Κύπρου. Με ελληνική κυπριακή συναίνεση…

Πριν έρθει στην Κύπρο, ο Γκουτέρες μετέβη στη Συρία. Ενώπιον  του τζιχαντιστή Προέδρου της διακήρυξε ότι η κυριαρχία της χώρας πρέπει να γίνει σεβαστή. Απορούμε:

  • ΓΙΑΤΙ δεν είπε τα αυτονόητα και για την Κύπρο; ΓΙΑΤΙ δεν απαίτησε σεβασμό στην κυριαρχία, ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα της ευρωπαϊκής Κυπριακής Δημοκρατίας και στις θεμελιώδεις ελευθερίες και ανθρώπινα δικαιώματα;

Ο Κύπριος Πρόεδρος, με στομφώδεις δηλώσεις που έκανε από τις 15/7/2026 μέχρι και τις 22/7/2026, διακήρυσσε: «Η λύση του Κυπριακού πρέπει να είναι απόλυτα συμβατή με τις αρχές, τις αξίες και το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Απορούμε: Τις επανέλαβε έντονα στον ΓΓ του ΟΗΕ αφού αυτά φέρεται να του είπε και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

Ο Πρόεδρος είπε ότι «για πρώτη  φορά» συζητήθηκε η «ουσία του Κυπριακού» και ο Γκουτέρες ανέλαβε δέσμευση να προωθήσει τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και επέμεινε στο Crans Montana.

Δηλαδή να εννοήσουμε ότι σε διάστημα μιας ώρας και 15 λεπτών «συζητήθηκε η ουσία του Κυπριακού, συγκεκριμένα θέματα και οι συγκλίσεις»; Οποία ταχύτης!

  • Προφανώς, η άλλη, πραγματική ουσία του Κυπριακού δεν συζητήθηκε: Η τουρκική εισβολή και κατοχή του 37% της ευρωπαϊκής Κύπρου, ο εποικισμός, τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε η Τουρκία, οι εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένοι. Στη Συρία ο Γκουτέρες ήταν ευαίσθητος και απαιτητικός. Στην Κύπρο συμπεριφέρθηκε ως Πόντιος Πιλάτος.

Ο ΓΓ του ΟΗΕ μάς προειδοποιεί για το χάος στην περιοχή μας και για γεωπολιτικές εξελίξεις, που απαιτούν λύση του Κυπριακού ώστε να επέλθει σταθερότητα και ασφάλεια.

Ας αρχίσει να κατονομάζει και να στιγματίζει τον κατ’ εξοχήν ταραξία, πειρατή και κατακτητή. Αλλά δεν θα τολμήσει! Δεν προσβάλλεις έναν σουλτάνο που σου απένειμε το Βραβείο Ειρήνης του ελληνοκτόνου Κεμάλ Ατατούρκ.

* Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας με έδρα τη Λευκωσία

https://hellasjournal.com/2026/08/o-antonio-gkouteres-skistike-gia-tin-kyriarchia-tis-syrias-gia-ti-tourkiki-katochi-siopi-oute-mia-kouventa-giati-katakrinei-to-evraiko-kratos-kai-afinei-sto-apyrovlito-tin-tourkia/

«Τι λέω σε όσους θέλουν να μάθουν ελληνικά μετά την “Οδύσσεια” του Νόλαν»

0
«Τι λέω σε όσους θέλουν να μάθουν ελληνικά μετά την “Οδύσσεια” του Νόλαν»-1

Ως ειδική στις τάσεις εκμάθησης γλωσσών, η Μάντλιν Ενος (φωτό) γνωρίζει ότι μία παγκόσμια κινηματογραφική επιτυχία όπως η «Οδύσσεια» καταφέρνει να ξεπεράσει τα όρια της οθόνης και να μετατραπεί σε πολιτιστικό φαινόμενο. Ετσι, επιτυγχάνει όχι μόνο να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για την ιστορία που αφηγείται, αλλά συχνά να παρακινήσει το κοινό να αναζητήσει τη γλώσσα και τον πολιτισμό από τον οποίο αυτή γεννήθηκε.

«Μια ταινία προκαλεί το ενδιαφέρον για μια γλώσσα προτού ακόμη κάποιος μάθει την πρώτη της λέξη, καθώς έχει τη δύναμη να τον προσελκύει μέσα από την ιστορία, τους χαρακτήρες, το σκηνικό και –συχνά– την πλούσια ιστορική διαδρομή που βρίσκεται πίσω από όλα αυτά», σημειώνει στην «Κ» η Ενος.

Αντίστοιχο ενδιαφέρον παρατηρήσαμε για την παλαιά σκανδιναβική γλώσσα και τη μυθολογία της, μετά την επιτυχία της σειράς “Vikings”.

«Η Οδύσσεια του Ομήρου συντέθηκε στα αρχαία ελληνικά, μια γλώσσα που έχει πολύ μεγάλες διαφορές από αυτήν που μιλάτε στη σύγχρονη Ελλάδα. Μια γλώσσα, όμως, δεν χρειάζεται να ομιλείται ευρέως για να ασκήσει αυτή τη γοητεία. Αντίστοιχο ενδιαφέρον παρατηρήσαμε για την παλαιά σκανδιναβική γλώσσα και τη μυθολογία της, μετά την επιτυχία της σειράς “Vikings”. Η δύναμη του έργου τέχνης είναι εκείνη που κάνει όλη τη δουλειά, η γλώσσα γίνεται ένας τρόπος για να έρθει κανείς πιο κοντά σε αυτό», τονίζει.

Η ανάλυση της Preply, που βασίζεται σε δεδομένα των Google Trends και της πλατφόρμας Glimpse, αφορά στοιχεία τα οποία συλλέχθηκαν στις 21 Ιουλίου και καλύπτουν το διάστημα που προηγήθηκε της παγκόσμιας κυκλοφορίας της ταινίας, καθώς και τις πρώτες ημέρες προβολής της.

«Η εμφάνιση του Bad Bunny στο ημίχρονο του Super Bowl προκάλεσε αύξηση 178% στις αναζητήσεις για τη φράση “learn Spanish” μετά το σόου, τον Φεβρουάριο του 2026».

Ρωτήσαμε την Ενος αν πιστεύει πως αυτό το αυξημένο ενδιαφέρον για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας θα υποχωρήσει όταν «κοπάσει» ο ενθουσιασμός γύρω από την ταινία του Νόλαν ή αν μία τέτοια επιτυχία μπορεί να οδηγήσει περισσότερους ανθρώπους σε μία μακροπρόθεσμη εξερεύνηση της ελληνικής γλώσσας.

«Εχουμε ξαναδεί αυτό το μοτίβο και συνήθως διαρκεί περισσότερο από έναν πρόσκαιρο ενθουσιασμό», απαντά η εκπρόσωπος της διεθνούς πλατφόρμας και εξηγεί: «Η εμφάνιση του Bad Bunny στο ημίχρονο του Super Bowl προκάλεσε αύξηση 178% στις αναζητήσεις για τη φράση “learn Spanish” μετά το σόου, τον Φεβρουάριο του 2026. Το ίδιο συνέβη το 2021 με τα κορεατικά μετά το “Squid Game” (“Το Παιχνίδι του Καλαμαριού”), όταν έγινε η πρώτη κορεατική σειρά που βρέθηκε στην κορυφή των παγκόσμιων κατατάξεων του Netflix. Ακολούθησε ένα νέο κύμα ενδιαφέροντος μετά την επιτυχία του “KPop Demon Hunters”. Είναι προφανές ότι ο κινηματογράφος και η τηλεόραση αποτελούν ορισμένες από τις ισχυρότερες πύλες εισόδου σε μια γλώσσα», εξηγεί η ίδια τονίζοντας ότι τα ισπανικά και τα κορεατικά εξακολουθούν να συγκαταλέγονται στις δημοφιλέστερες γλώσσες που μαθαίνουν οι χρήστες της Preply.

«Σε πρόσφατη έρευνά μας σε περισσότερους από 1.100 Αμερικανούς, το 42% όσων παρακολουθούν διεθνείς κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές δήλωσε ότι βλέπει περισσότερο ξενόγλωσσο περιεχόμενο σε σύγκριση με πριν από πέντε χρόνια. Παράλληλα, το 72% των εκπροσώπων της Γενιάς Ζ και των Millennials ακούει τακτικά μουσική σε γλώσσα διαφορετική από τη μητρική του. Επομένως, η αύξηση των αναζητήσεων στην Google που συνδέεται με την “Οδύσσεια” μπορεί να περιοριστεί κάπως όταν υποχωρήσει ο θόρυβος γύρω από την ταινία. Η ευρύτερη τάση, όμως, που αφορά την κατανάλωση πολιτιστικού περιεχομένου και το ενδιαφέρον για την εκμάθηση γλωσσών, δεν πρόκειται να υποχωρήσει», υπογραμμίζει η ίδια.

Η Ενος μιλά για τα αρχαία ελληνικά και για τη σύγχρονη ελληνική γλώσσα με τον ίδιο ενθουσιασμό. Η πλατφόρμα συνεργάζεται με περισσότερους από 500 καθηγητές ελληνικών και οι μαθητές στρέφονται σε αυτούς για πολλούς διαφορετικούς λόγους: από επαγγελματικές ανάγκες και προετοιμασία για εξετάσεις μέχρι τον σχεδιασμό ενός ταξιδιού στα ελληνικά νησιά ή όπως στην περίπτωση της «Οδύσσειας» από ενδιαφέρον για τον ελληνικό πολιτισμό. Στην ερώτησή μας για το τι θα πρότεινε σε εκείνους που εμπνεύστηκαν από την ταινία, να ξεκινήσουν από τα αρχαία ή τα νέα ελληνικά, εκείνη απαντά:

«Εάν το ενδιαφέρον τους στρέφεται στο ομηρικό κείμενο και στον κλασικό κόσμο, η επαφή με τα αρχαία ελληνικά αποτελεί τον πιο άμεσο δρόμο. Εάν, από την άλλη, ενδιαφέρονται για τα ταξίδια, τον ελληνικό κινηματογράφο και τη μουσική ή τη δυνατότητα να συνομιλούν με ανθρώπους που ζουν σήμερα στην Ελλάδα, τότε τα νέα ελληνικά αποτελούν εξαιρετική επιλογή. Η μία μορφή της γλώσσας σε συνδέει με έναν σπουδαίο αρχαίο πολιτισμό, η άλλη με μια χώρα και τους ανθρώπους της, όπως είναι σήμερα».

Η επιστροφή του Ομήρου

Η ένδειξη ότι η κινηματογραφική μεταφορά της «Οδύσσειας» έχει ξεπεράσει τα όρια της μεγάλης οθόνης δεν αποτυπώνεται, ωστόσο, μόνο στο ενδιαφέρον για την ελληνική γλώσσα, αλλά και στην επιστροφή του ίδιου του Ομήρου στο αναγνωστικό κοινό. Σύμφωνα με στοιχεία της Circana BookScan, που δημοσίευσε το Publishers Weekly, οι πωλήσεις έντυπων εκδόσεων της «Οδύσσειας» στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκαν κατά 76% μετά την κυκλοφορία της ταινίας, με τη μετάφραση της Εμιλι Γουίλσον να βρίσκεται στην κορυφή της ζήτησης.

Αντίστοιχα, η ψηφιακή πλατφόρμα βιβλιοθηκών Libby κατέγραψε αύξηση 217% στους ηλεκτρονικούς δανεισμούς του έργου, ενώ στο Spotify οι ακροάσεις της ηχογραφημένης εκδοχής της «Οδύσσειας» αυξήθηκαν κατά 680%, κυρίως από νεότερες ηλικίες.

«H πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας ασκεί διαχρονική γοητεία και εξακολουθεί να γνωρίζει διεθνή απήχηση, πολύ πέρα από τους ακαδημαϊκούς κύκλους ή τις κοινότητες ανθρώπων που μαθαίνουν τη γλώσσα λόγω της καταγωγής τους».

Για την Ενος, πάντως, αυτό το διεθνές ενδιαφέρον που ακολουθεί την εμπορική επιτυχία της ταινίας του Νόλαν φανερώνει κάτι πολύ πιο ισχυρό για τη θέση της χώρας μας στον σύγχρονο κόσμο.

«Δείχνει ότι η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας ασκεί διαχρονική γοητεία και εξακολουθεί να γνωρίζει πραγματική διεθνή απήχηση, πολύ πέρα από τους ακαδημαϊκούς κύκλους ή τις κοινότητες ανθρώπων που μαθαίνουν τη γλώσσα λόγω της καταγωγής τους. Κάθε φορά που ένας μύθος επανέρχεται στη σύγχρονη ποπ κουλτούρα, η γλώσσα που βρίσκεται πίσω από αυτόν εξακολουθεί να είναι εκεί και να περιμένει όσους θελήσουν να την ανακαλύψουν. Είτε πρόκειται για τα ελληνικά του Ομήρου πριν από σχεδόν τρεις χιλιετίες, είτε για τα ελληνικά που μιλιούνται σήμερα στην Αθήνα».

https://www.kathimerini.gr/opinion/interviews/564377545/ti-leo-se-osoys-theloyn-na-mathoyn-ellinika-meta-tin-odysseia-toy-nolan/

Καλλιτεχνική κολύμβηση: Δεύτερο χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για τις αδελφές Αλεξανδρή

0
Gold medallists Greece's Anna Maria Alexandri and Eirini Marina Alexandri pose for photographers after winning the Women's Duet Technical Final at the European Aquatics Championships in Saint-Denis near Paris, Friday, July 31, 2026. (AP Photo/Aurelien Morissard)

Οι πρωταθλήτριες της καλλιτεχνικής κολύμβησης, Άννα-Μαρία και Ειρήνη Αλεξανδρή, επικράτησαν και στο ελεύθερο πρόγραμμα.

Το δεύτερο χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα υγρού στίβου στο Παρίσι κατέκτησαν, το Σάββατο (1/8), η Άννα-Μαρία και η Ειρήνη Αλεξανδρή, ολοκληρώνοντας το δύο στα δύο στη διοργάνωση. Οι Ελληνίδες πρωταθλήτριες στην καλλιτεχνική κολύμβηση ανέβηκαν στην κορυφή και στο ελεύθερο πρόγραμμα του ντουέτου, συγκεντρώνοντας 316.3315 βαθμούς στον τελικό, λίγες ώρες μετά την επικράτησή τους στο τεχνικό πρόγραμμα.

Με τη νίκη αυτή, οι αθλήτριες επανέλαβαν το «νταμπλ» που είχαν σημειώσει στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2023, όταν αγωνίζονταν με τα χρώματα της Αυστρίας, πριν επιστρέψουν στην Ελλάδα ύστερα από 14 χρόνια.

 

Πού κρίθηκε το δεύτερο χρυσό μετάλλιο

Η μάχη για την πρώτη θέση κρίθηκε στις λεπτομέρειες, με το ελληνικό δίδυμο να υπερισχύει οριακά της ισπανικής ομάδας.

Οι Ισπανίδες, Λιλού Γιουίς Βαλέτε και Ίρις Τίο Κάσας, συγκέντρωσαν 315.6442 βαθμούς, μένοντας λιγότερο από έναν βαθμό πίσω από τις αδελφές Αλεξανδρή. Την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο πήραν οι Ρωσίδες Μάια Ντορόσκο και Αλεξάντρα Σμιτ, οι οποίες αγωνίστηκαν ως ουδέτερες, με βαθμολογία 310.4407.

Ιστορική επίδοση για την καλλιτεχνική κολύμβηση

Η φετινή συγκομιδή διπλασιάζει την παρουσία της Ελλάδας στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στην ιστορία του θεσμού.

Μέχρι φέτος, η μοναδική φορά που η ελληνική σημαία είχε υψωθεί στην κορυφή Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ήταν το 2024, στο Βελιγράδι, στο ελεύθερο ομαδικό, σε ένα αγώνισμα ωστόσο με πολύ χαμηλότερο επίπεδο ανταγωνισμού.

https://www.ieidiseis.gr/athlitismos/838234/kallitechniki-kolymvisi-deytero-chryso-metallio-adelfes-alexandri/

Μήπως η εισβολή στη Θέουτα δεν ήταν τυχαία; Οι στενές σχέσεις του Τραμπ με το Μαρόκο

0
Migrants who crossed into Spain return to Morocco from the Spanish enclave of Ceuta, Saturday, Aug. 1, 2026. (AP Photo/Bernat Armangue)

Η χρονική σύμπτωση της μεταναστευτικής κρίσης στη Θέουτα με την ενίσχυση των σχέσεων Ουάσιγκτον – Ραμπάτ έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση στην Ισπανία.

Η μαζική είσοδος δεκάδων χιλιάδων μεταναστών στη Θέουτα έχει πυροδοτήσει ερωτήματα για το ευρύτερο γεωπολιτικό παρασκήνιο της κρίσης. Ισπανικά μέσα ενημέρωσης συνδέουν τις εξελίξεις με τις ιδιαίτερα στενές σχέσεις που έχει αναπτύξει το Μαρόκο με τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των δύο προεδρικών θητειών του Ντόναλντ Τραμπ.

Σύμφωνα με ανάλυση του El Diario, η στρατηγική συνεργασία Ουάσιγκτον – Ραμπάτ έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με κοινό παρονομαστή ζητήματα άμυνας, ενέργειας, επενδύσεων και τη διαμάχη για τη Δυτική Σαχάρα.

Μετανάστες από το Μαρόκο στη Θέουτα
AP Photo/STR

Η σχέση των δύο χωρών έχει βαθιές ιστορικές ρίζες, καθώς το Μαρόκο ήταν το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1777. Ωστόσο, η συνεργασία τους απέκτησε νέα δυναμική επί προεδρίας Τραμπ.

Το 2020 το Μαρόκο προσχώρησε στις Συμφωνίες του Αβραάμ, εξομαλύνοντας τις σχέσεις του με το Ισραήλ στο πλαίσιο της αμερικανικής πρωτοβουλίας για την προσέγγιση αραβικών κρατών με το Τελ Αβίβ.

Λίγο αργότερα, η κυβέρνηση Τραμπ αναγνώρισε επίσημα την κυριαρχία του Μαρόκου στη Δυτική Σαχάρα, σε μία απόφαση που άλλαξε τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή και παραμένει βασικός πυλώνας της στρατηγικής σχέσης των δύο χωρών.

Η αμερικανική θέση επιβεβαιώθηκε εκ νέου και φέτος, όταν ο Τραμπ, σε επιστολή προς τον βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ’ με αφορμή την Ημέρα του Θρόνου, χαρακτήρισε τη μαροκινή κυριαρχία στη Δυτική Σαχάρα «δίκαιη και διαρκή λύση», απορρίπτοντας εναλλακτικές προσεγγίσεις. Παράλληλα, δεσμεύτηκε για περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας και της άμυνας.

Η επιστολή αυτή δημοσιοποιήθηκε από τη μαροκινή πρεσβεία στις ΗΠΑ τις ίδιες ημέρες που εκδηλωνόταν η μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα, γεγονός που τροφοδότησε πολιτικές συζητήσεις στην Ισπανία για το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο της κρίσης.

Το Μαρόκο έχει εξελιχθεί στον μεγαλύτερο αγοραστή αμερικανικών οπλικών συστημάτων στην αφρικανική ήπειρο.

Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), μεταξύ 2021 και 2025 οι εισαγωγές βαρέος οπλισμού της χώρας αυξήθηκαν κατά 12% σε σχέση με την προηγούμενη πενταετία, ενώ το 60% των εξοπλιστικών παραδόσεων προήλθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παράλληλα, η Ουάσιγκτον διατηρεί ενεργές στρατιωτικές συμφωνίες ύψους περίπου 8,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων με το Ραμπάτ, οι οποίες περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, το πυραυλικό σύστημα HIMARS, καθώς και δεκάδες άλλα προηγμένα οπλικά συστήματα.

Η στρατιωτική συνεργασία ενισχύεται και μέσω των κοινών ασκήσεων Africa Lion, που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στο Μαρόκο με τη συμμετοχή αμερικανικών, μαροκινών και νατοϊκών δυνάμεων.

Τα στρατηγικά συμφέροντα

Πέρα από τη γεωγραφική του θέση, το Μαρόκο αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω των σημαντικών αποθεμάτων φωσφορικών πετρωμάτων, που αποτελούν κρίσιμη πρώτη ύλη τόσο για τα λιπάσματα όσο και για τις μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA), η χώρα διαθέτει περίπου το 70% των παγκόσμιων αποθεμάτων φωσφορικών πετρωμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε τους γενικούς δασμούς στις εισαγωγές, εξαιρέθηκαν τα συγκεκριμένα προϊόντα που προέρχονται από το Μαρόκο.

Την ίδια στιγμή, το Ραμπάτ επιδιώκει αμερικανική χρηματοδότηση για έναν φιλόδοξο αγωγό φυσικού αερίου μήκους περίπου 6.800 χιλιομέτρων, ο οποίος θα συνδέει τη Νιγηρία με το Μαρόκο και μέσω του υφιστάμενου αγωγού Μαγκρέμπ-Ευρώπη θα καταλήγει στην Ισπανία.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/838467/mipos-i-eisvoli-sti-theoyta-den-itan-tychaia-oi-stenes-scheseis-toy-tramp-me-to-maroko/

Το Μαρόκο έδωσε το όνομα του Ν.Τραμπ σε μεγάλο αυτοκινητόδρομο προς τη δυτική Σαχάρα

0

Η κίνηση αυτή αποτελεί ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον Αμερικανό πρόεδρο για τη στάση του στο ζήτημα της δυτικής Σαχάρας

Το όνομα του Ντόναλντ Τραμπ φέρει πλέον ένας από τους σημαντικότερους αυτοκινητοδρόμους του Μαρόκου, μετά από απόφαση του βασιλιά Μοχάμεντ Στ΄, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον Αμερικανό πρόεδρο για τη στάση του στο ζήτημα της δυτικής Σαχάρας.

Σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων MAP, η εθνική οδός ταχείας κυκλοφορίας Τιζνίτ-Ντάχλα μετονομάστηκε σε «Αυτοκινητόδρομο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ». Ο δρόμος, μήκους περίπου 1.055 χιλιομέτρων, συνδέει τον νότο του Μαρόκου με την περιοχή της δυτικής Σαχάρας, η οποία παραμένει αντικείμενο έντονης διαμάχης.

Σε επιστολή του προς τον Αμερικανό πρόεδρο, ο βασιλιάς Μοχάμεντ Στ΄ ανέφερε ότι η απόφαση αποτελεί φόρο τιμής για την «ιστορική αναγνώριση» από την κυβέρνηση Ν.Τραμπ, το 2020, της κυριαρχίας του Μαρόκου στη Δυτική Σαχάρα.

Ο μονάρχης χαρακτήρισε την κίνηση αυτή «μαρτυρία φιλίας και ειρήνης», σημειώνοντας ότι ο αυτοκινητόδρομος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες υποδομές της χώρας και τη μεγαλύτερη οδική αρτηρία αυτού του τύπου στην Αφρική, σύμφωνα με το Ραμπάτ.

Τον Δεκέμβριο του 2020, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αναγνωρίσει την κυριαρχία του Μαρόκου στη δυτική Σαχάρα, στο πλαίσιο συμφωνίας που συνδέθηκε με την εξομάλυνση των σχέσεων του Μαρόκου με το Ισραήλ.

Η περιοχή, πρώην ισπανική αποικία έως το 1975, ελέγχεται σήμερα σε μεγάλο βαθμό από το Μαρόκο, ωστόσο τα Ηνωμένα Έθνη εξακολουθούν να τη χαρακτηρίζουν «μη αυτόνομη περιοχή». Την κυριαρχία της διεκδικεί και το Μέτωπο Πολισάριο, το οποίο υποστηρίζεται από την Αλγερία.

Σε πρόσφατο μήνυμά του προς τον βασιλιά του Μαρόκου, ο Ν.Τραμπ επανέλαβε την υποστήριξή του στο σχέδιο της Ραμπάτ για την περιοχή, χαρακτηρίζοντας τη μαροκινή πρόταση ως τη «μοναδική βάση» για μια μόνιμη λύση.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε μέσω της πλατφόρμας Truth Social την ικανοποίησή του για την απόφαση να δοθεί το όνομά του στον αυτοκινητόδρομο, κάνοντας λόγο για «μεγάλη τιμή» και δηλώνοντας ότι θα ήθελε κάποια στιγμή να διανύσει όλο το μήκος του έργου.

Ο αυτοκινητόδρομος Τιζνίτ-Ντάχλα αποτελεί ένα φιλόδοξο έργο υποδομής που δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Περιλαμβάνει τη σύνδεση της Τιζνίτ με τη Λααγιούν στη δυτική Σαχάρα και επεκτείνεται έως τη Ντάχλα, με το συνολικό κόστος του έργου να εκτιμάται ότι πλησιάζει τα 850 εκατομμύρια ευρώ.

Τα «δώρα» του Ν.Τραμπ στον βασιλιά του Μαρόκο: Αναγνώριση της κυριαρχίας στην Δ.Σαχάρα και ψήφισμα για Θέουτα

0

Για τα 27 χρόνια του μαροκινού θρόνου

Με την ευκαιρία της 27ης επετείου της ενθρόνισης του βασιλιά του Μαρόκου, Μοχάμεντ ΣΤ΄, έλαβε συγχαρητήριο μήνυμα από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Ντόναλντ Τραμπ, στο οποίο υπογράμμιζε ότι «φέτος, γιορτάζουμε 250 χρόνια αμερικανικής ιστορίας και διαρκούς φιλίας με το Μαρόκο – ένας δεσμό που σφυρηλατείται με αμοιβαία εμπιστοσύνη και σεβασμό».

Μάλιστα ο Αμερικανός πρόεδρος έδωσε και δώρα στον μονάρχη του Μαρόκου καθώς αναγνώρισε την κυριαρχία της χώρας στην Δυτική Σαχάρα αλλά και με ψήφισμα που υπερψηφίστηκε από τους Ρεπουμπλικανούς η Θεούτα και η Μελίγια πρέπει να επιστρέψουν στο Μαρόκο από την Ισπανία.

 

Όσον αφορά το ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας, ο αμερικανός πρόεδρος επιβεβαίωσε στον βασιλιά ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σαφείς. Αναγνωρίζουμε την κυριαρχία του Μαρόκου στη Δυτική Σαχάρα και υποστηρίζουμε τη σοβαρή, αξιόπιστη και ρεαλιστική πρόταση αυτονομίας του Μαρόκου ως τη μόνη βάση για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση».

Συνέχισε λέγοντας ότι «οποιαδήποτε άλλη οδός παρατείνει το status quo και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή (…). Πρέπει να δοθεί πλέον ένα τέλος σε αυτή τη διαμάχη και οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να προωθούν την πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση».

Ομοίως, ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι η «σοφή ηγεσία» του βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ΄ αποτελεί «πυλώνα σταθερότητας» και ότι η ακλόνητη δέσμευση του Μαρόκου να «εργάζεται για την ειρήνη, να καταπολεμά τον εξτρεμισμό και να προστατεύει την ασφάλεια των αμερικανών και των Μαροκινών πολιτών (…) αντιπροσωπεύει μια πολύτιμη συνεργασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες».

 

Όσον αφορά τη διμερή οικονομική συνεργασία, το μήνυμα του αμερικανού προέδρου ανέφερε: «Το όραμά Σας για ανάπτυξη ανοίγει προοπτικές ευημερίας τόσο για τους λαούς όσο και για τις οικονομίες μας», προσθέτοντας ότι έχει δώσει εντολή στις ομάδες του να εργαστούν για οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη με το Μαρόκο, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Σαχάρας.

Η αξιόπιστη αμερικανική τεχνολογία και καινοτομία θα συνεχίσουν να χρησιμεύουν ως εταίροι (του Μαρόκου) για τα επόμενα 250 χρόνια, σε όλους τους στρατηγικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, της τεχνητής νοημοσύνης, των κρίσιμων ορυκτών και της ασφάλειας.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/ta-dora-tou-n-tramp-ston-vasilia-tou-maroko-anagnorisi-tis-kyriarxias-stin-d-saxara-ka-ipsifisma-gia-theouta/

216 νέες παραγγελίες πλοίων από τους Έλληνες εφοπλιστές – 10 δισ. δολάρια στα ασιατικά ναυπηγεία

0

Σε πρωταγωνιστές της διεθνούς ναυπηγικής αγοράς αναδεικνύονται οι Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι όχι μόνο επέστρεψαν δυναμικά στα ναυπηγεία στις αρχές του 2026, αλλά επιτάχυναν ακόμη περισσότερο τις επενδύσεις τους κατά το δεύτερο τρίμηνο.

Τα νεότερα στοιχεία της Xclusiv Shipbrokers, δείχνουν ότι στο πρώτο εξάμηνο του έτους οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες τοποθέτησαν συνολικά 147 παραγγελίες δεξαμενόπλοιων και 69 παραγγελίες bulk carriers. Πρόκειται για 216 νέα πλοία μόνο στους δύο συγκεκριμένους κλάδους.

Η σύγκριση με τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου αποκαλύπτει την ένταση που απέκτησε το ελληνικό ναυπηγικό πρόγραμμα από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο.

Στο διάστημα Ιανουαρίου-Μαρτίου οι Έλληνες είχαν παραγγείλει 63 δεξαμενόπλοια (tanker) και 16 bulk carriers. Κατά συνέπεια, στο δεύτερο τρίμηνο προστέθηκαν 84 δεξαμενόπλοια και 53 πλοία ξηρού φορτίου, δηλαδή τουλάχιστον 137 νέες παραγγελίες.

Πάνω από 10 δισ. δολάρια στα ναυπηγεία από το α’ τρίμηνο

Η στροφή είχε γίνει ορατή ήδη από τους πρώτους μήνες του έτους. Στο πρώτο τρίμηνο του 2026 οι Έλληνες εφοπλιστές είχαν παραγγείλει συνολικά 102 πλοία στους τέσσερις βασικούς κλάδους, συνολικής εκτιμώμενης αξίας 10,1 δισ. δολαρίων.

Από αυτά, τα 63 ήταν tankers, τα 16 bulk carriers, τα 11 gas carriers και τα 12 containerships. Η Xclusiv χαρακτήρισε το τρίμηνο ως το πιο απαιτητικό σε κεφάλαια που έχει καταγράψει το σχετικό σύνολο δεδομένων, με τις ελληνικές επενδύσεις να κατευθύνονται κυρίως στα μεγαλύτερα και ακριβότερα πλοία.

Η δραστηριότητα του δεύτερου τριμήνου δείχνει ότι το πρώτο κύμα δεν ήταν συγκυριακό. Μόνο οι παραγγελίες tankers και bulkers την περίοδο Απριλίου-Ιουνίου ήταν περισσότερες από το σύνολο των 102 πλοίων όλων των κατηγοριών που είχαν παραγγελθεί στο πρώτο τρίμηνο.

Ειδικά στα πλοία ξηρού φορτίου, η επιτάχυνση καταγράφηκε προς το τέλος του εξαμήνου. Στους πρώτους πέντε μήνες του 2026 οι Έλληνες είχαν τοποθετήσει 35 παραγγελίες, αξίας περίπου 2 δισ. δολαρίων.

Στο τέλος Ιουνίου ο αριθμός είχε φθάσει τις 69, γεγονός που σημαίνει ότι περίπου 34 bulk carriers προστέθηκαν μέσα σε έναν μήνα, σε μια περίοδο κατά την οποία η έκθεση των Ποσειδωνίων λειτούργησε παραδοσιακά ως καταλύτης για νέες συμφωνίες.

Τα δεξαμενόπλοια στην πρώτη γραμμή για τους εφοπλιστές

Η μεγαλύτερη ελληνική τοποθέτηση αφορά τα δεξαμενόπλοια. Από τα 407 νέα tankers που παραγγέλθηκαν παγκοσμίως στο πρώτο εξάμηνο του 2026, τα 147 συνδέονται με ελληνικά συμφέροντα. Οι Έλληνες αντιπροσώπευσαν επομένως περισσότερο από το ένα τρίτο της παγκόσμιας αγοράς.

Στην κορυφή βρίσκονται τα πολύ μεγάλα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού VLCC, με 58 ελληνικές παραγγελίες. Ακολουθούν τα Suezmax με 40 και τα MR2 tankers με 30.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι παραγγελίες δεξαμενόπλοιων αυξήθηκαν κατά περίπου 193% σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο του 2025, από 139 σε 407 πλοία. Τα VLCC κυριάρχησαν με 147 συμβόλαια, ενώ ακολούθησαν τα MR2 με 82,τα Aframax/LR2 με 66.

Η επιλογή των μεγαλύτερων κατηγοριών αποτυπώνει την προσδοκία από τους εφοπλιστές ότι οι διαδρομές μεταφοράς αργού θα παραμείνουν μεγαλύτερες και πιο σύνθετες. Οι κυρώσεις, η αναδιάταξη των ενεργειακών ροών και ο κατακερματισμός του παγκόσμιου στόλου έχουν αυξήσει τα τονομίλια, δηλαδή την απόσταση που διανύει κάθε τόνος φορτίου, στηρίζοντας τη ζήτηση για πλοία.

Παράλληλα, η ηλικία σημαντικού τμήματος του υφιστάμενου στόλου δημιουργεί ανάγκες αντικατάστασης, ενώ οι υψηλές αξίες των μεταχειρισμένων κάνουν σε αρκετές περιπτώσεις ελκυστικότερη την παραγγελία ενός καινούργιου πλοίου.

Ισχυρή επιστροφή στα πλοία ξηρού φορτίου

Ανάλογη είναι η εικόνα στα πλοία ξηρού φορτίου. Οι 69 ελληνικές παραγγελίες αντιστοιχούν περίπου στο 24% όλων των νέων συμβολαίων του κλάδου κατά το πρώτο εξάμηνο, καθιστώντας τους Έλληνες εφοπλιστές τους μεγαλύτερους επενδυτές στην αγορά.

Η δραστηριότητα ήταν σχεδόν εξαπλάσια σε σχέση με τις μόλις 12 παραγγελίες της αντίστοιχης περιόδου του 2025. Οι ελληνικές εταιρείες παρήγγειλαν 23 Kamsarmax, 22 Capesize, 12 Ultramax και 12 Newcastlemax, επιβεβαιώνοντας την προτίμησή τους στις μεγαλύτερες κατηγορίες.

Η Ασία κερδίζει το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών συμβολαίων

Μεγάλο μέρος του ελληνικού ναυπηγικού χρήματος κατευθύνεται στην Κίνα. Η Hengli Heavy Industry, ο κρατικός όμιλος CSSC και άλλες κινεζικές γιάρδες έχουν κερδίσει σημαντικό αριθμό παραγγελιών, προσφέροντας ανταγωνιστικές τιμές και, σε αρκετές περιπτώσεις, νωρίτερα διαθέσιμα slots παράδοσης.

Η Νότια Κορέα εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρό προβάδισμα στα πιο σύνθετα και υψηλής αξίας πλοία μεταφοράς LNG. Ήδη από το πρώτο τρίμηνο, ελληνικοί όμιλοι όπως είχαν επιστρέψει στα ναυπηγεία για νέα LNG carriers.

Το ερώτημα που δημιουργείται πλέον δεν αφορά μόνο το ύψος των επενδύσεων, αλλά και τον κίνδυνο υπερπροσφοράς όταν τα νέα πλοία αρχίσουν να παραδίδονται μαζικά από το 2028 και μετά.

https://www.pronews.gr/kykloi/216-nees-paraggelies-ploion-apo-tous-ellines-efoplistes-10-dis-dolaria-sta-asiatika-naypigeia/

Το ιρανικό πρακτορείο Fars δημοσίευσε λίστα με ενεργειακές εγκαταστάσεις που θα κτυπήσει το Ιράν «ως αντίποινα»

0

«Αποφασιστική και ανάλογη η απάντησή μας σε νέες επιθέσεις εναντίον του Ιράν» είπε ο Α.Αραγτσί

Νέες ανησυχίες για περαιτέρω κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή προκαλεί δημοσίευμα του ιρανικού πρακτορείου Fars, το οποίο αναφέρεται σε κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις στην περιοχή ως πιθανούς στόχους σε περίπτωση νέας στρατιωτικής επίθεσης κατά του Ιράν.

Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι ενδεχόμενα αντίποινα θα μπορούσαν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας και στην παγκόσμια οικονομία.

Σύμφωνα με το Fars, μεταξύ των εγκαταστάσεων που αναφέρονται βρίσκονται μεγάλα πετρελαϊκά και φυσικού αερίου κοιτάσματα, διυλιστήρια και τερματικοί σταθμοί εξαγωγών στη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, καθώς και τα ισραηλινά κοιτάσματα φυσικού αερίου Leviathan και Tamar.

Ιράν, χάρτης, στόχοι

Αναλυτικά η λίστα στόχων

  • Το πετρελαϊκό κοίτασμα Ghawar της Σαουδικής Αραβίας και οι μονάδες επεξεργασίας πετρελαίου Abqaiq και Khurais.
  • Το διυλιστήριο Ruwais των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και το υπεράκτιο πετρελαϊκό κοίτασμα Zakum.
  • Το κοίτασμα φυσικού αερίου North Field του Κατάρ και ο τερματικός σταθμός εξαγωγής LNG Ras Laffan.
  • Το πετρελαϊκό κοίτασμα Burgan του Κουβέιτ.
  • Το διυλιστήριο Sitra του Μπαχρέιν και οι εγκαταστάσεις Ma’ameer.
  • Τα πεδία φυσικού αερίου Leviathan και Tamar του Ισραήλ.

Το πρακτορείο υποστηρίζει ότι πρόκειται για υποδομές κομβικής σημασίας για τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό, εκτιμώντας πως οποιαδήποτε επίθεση εναντίον τους θα μπορούσε να προκαλέσει έντονες αναταράξεις στις διεθνείς αγορές πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).

Η δημοσίευση έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης, καθώς αμερικανικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν πληροφορίες περί ενδεχόμενων νέων στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά ιρανικών στόχων.

Παράλληλα, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, είχε σειρά τηλεφωνικών επαφών με αξιωματούχους της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και του Πακιστάν, τονίζοντας ότι οποιαδήποτε νέα επίθεση εναντίον της χώρας του ή συμμετοχή περιφερειακών κρατών σε στρατιωτικές επιχειρήσεις θα αντιμετωπιστεί με, όπως ανέφερε, «αποφασιστική και αναλογική απάντηση».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο βουλευτής και μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου, Εμπραχίμ Ρεζάεϊ, ο οποίος δήλωσε ότι η Τεχεράνη θα απαντήσει σε οποιαδήποτε επίθεση ανεξαρτήτως της προέλευσής της, υποστηρίζοντας ότι ενδεχόμενα αντίποινα δεν θα περιοριστούν μόνο στην περιοχή του Περσικού Κόλπου.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση ότι οι εγκαταστάσεις που αναφέρονται στο δημοσίευμα αποτελούν επίσημη λίστα στόχων της ιρανικής κυβέρνησης ή των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/to-iraniko-praktoreio-fars-dimosieyse-lista-me-energeiakes-egkatastaseis-pou-tha-ktypisei-to-iran-os-antipoina/

Αίσθηση προκαλεί η δήλωση Ε.Ράμα: «Η μεγαλύτερη απειλή για την Αλβανία είναι οι ίδιοι οι Αλβανοί»

2

Η απάντηση του Αλβανού πρωθυπουργού σε ερώτηση Ουκρανού influencer

Αντιδράσεις προκαλεί δήλωση του πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα, ο οποίος, απαντώντας σε ερώτηση Ουκρανού influencer σχετικά με τη μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζει η χώρα του, ανέφερε πως «η μεγαλύτερη απειλή για την Αλβανία είναι οι Αλβανοί».

Ο Αλβανός πρωθυπουργός έσπευσε να διευκρινίσει ότι η τοποθέτησή του είχε μεταφορικό χαρακτήρα, εξηγώντας πως αναφερόταν στις εσωτερικές προκλήσεις που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η χώρα.

«Εννοώ ότι έχουμε ακόμη πολλή δουλειά μπροστά μας και πρέπει να συνεχίσουμε την πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν γίνουμε μέλος της ΕΕ, τότε θα είμαστε ασφαλείς ακόμη και από τους ίδιους μας τους εαυτούς», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η δήλωσή του έχει ήδη προκαλέσει έντονο σχολιασμό, καθώς αρκετοί υποστηρίζουν ότι με τη συγκεκριμένη αναφορά υποβαθμίζει τα προβλήματα της χώρας και παρουσιάζει την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως τη βασική λύση για την αντιμετώπισή τους.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/antidraseis-prokalese-o-e-rama-i-megalyteri-apeili-gia-tin-alvania-einai-oi-idioi-oi-alvanoi/

Τα «Ισπανικά Ίμια»: Η νησίδα Περεχίλ και η ανοιχτή διαφορά Ισπανίας–Μαρόκου

1

Από τη Θέουτα και τη Μελίγια μέχρι τις βραχονησίδες του Αιγαίου – Οι ομοιότητες και οι κρίσιμες διαφορές με τα ελληνοτουρκικά

Μια ακατοίκητη βραχονησίδα, ελάχιστης οικονομικής αξίας, καταλαμβάνεται αιφνιδιαστικά από στρατιωτικό απόσπασμα μιας γειτονικής χώρας. Υψώνεται η σημαία της, ακολουθούν τελεσίγραφα, κινητοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και μια επικίνδυνη διπλωματική κρίση. Τελικά, η σύγκρουση αποκλιμακώνεται με αμερικανική μεσολάβηση και την επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς.

Η περιγραφή θυμίζει έντονα την κρίση των Ιμίων του 1996. Αναφέρεται, όμως, στο επεισόδιο της νήσου Περεχίλ —ή Λέιλα για τους Μαροκινούς— τον Ιούλιο του 2002, όταν Ισπανία και Μαρόκο έφτασαν ένα βήμα πριν από την ένοπλη σύγκρουση για έναν βράχο στη βορειοαφρικανική ακτή.

Γι’ αυτό η Περεχίλ έχει χαρακτηριστεί συχνά ως τα «Ισπανικά Ίμια». Η αναλογία είναι εντυπωσιακή, αλλά όχι απόλυτη. Πίσω από τη μικρή νησίδα βρίσκεται μια πολύ ευρύτερη αντιπαράθεση που αφορά τη Θέουτα, τη Μελίγια και μια σειρά ισπανικών νησίδων και βράχων κατά μήκος των ακτών του Μαρόκου.

Η νησίδα που οδήγησε σε στρατιωτική επιχείρηση

Η Περεχίλ βρίσκεται στα Στενά του Γιβραλτάρ, περίπου 200 μέτρα από τις μαροκινές ακτές και λίγα χιλιόμετρα δυτικά της Θέουτας. Είναι ακατοίκητη, χωρίς ουσιαστικές υποδομές ή ιδιαίτερη οικονομική αξία.

Στις 11 Ιουλίου 2002, Μαροκινοί χωροφύλακες αποβιβάστηκαν στη νησίδα, έστησαν σκηνές και ύψωσαν δύο σημαίες του Μαρόκου. Το Ραμπάτ υποστήριξε ότι η παρουσία τους εντασσόταν στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της παράτυπης μετανάστευσης. Η Μαδρίτη θεώρησε την ενέργεια απόπειρα μονομερούς μεταβολής του υφιστάμενου καθεστώτος.

Οι διπλωματικές πιέσεις δεν απέδωσαν. Το Μαρόκο αντικατέστησε τους χωροφύλακες με πεζοναύτες, ενώ η Ισπανία ενίσχυσε τις δυνάμεις της στη Θέουτα και στη Μελίγια και κινητοποίησε πολεμικά πλοία, αεροσκάφη και μονάδες ειδικών επιχειρήσεων.

Το πρωί της 17ης Ιουλίου άρχισε η επιχείρηση «Romeo-Sierra». Ισπανοί καταδρομείς μεταφέρθηκαν με ελικόπτερα στη νησίδα και συνέλαβαν το μαροκινό απόσπασμα χωρίς να σημειωθεί ανταλλαγή πυρών ή να υπάρξουν θύματα. Οι αιχμάλωτοι παραδόθηκαν στις μαροκινές αρχές μέσω της Θέουτας.

Η ισπανική κυβέρνηση δήλωσε ότι στόχος της δεν ήταν να εγκαταστήσει μόνιμη φρουρά, αλλά να ακυρώσει την πολιτική του τετελεσμένου. Στις επίσημες τοποθετήσεις της ενώπιον του ισπανικού Κοινοβουλίου υπογράμμισε ότι επιδίωκε την επιστροφή στο καθεστώς πριν από τις 11 Ιουλίου: χωρίς στρατιωτικές δυνάμεις, κρατικούς εκπροσώπους ή σύμβολα κυριαρχίας πάνω στη νησίδα.

Η κρίση έληξε με την παρέμβαση του τότε υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ. Οι Ισπανοί αποχώρησαν και η Περεχίλ επέστρεψε στην προηγούμενη κατάσταση: ακατοίκητη, χωρίς σημαία και μόνιμη στρατιωτική παρουσία, αλλά με τις δύο χώρες να μην εγκαταλείπουν τις θέσεις τους για την κυριαρχία.

Το ευρύτερο μαροκινό αίτημα

Η Περεχίλ δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Το Μαρόκο αμφισβητεί την ισπανική κυριαρχία σε ένα σύνολο εδαφών της βορειοαφρικανικής ακτής:

  • τη Θέουτα,
  • τη Μελίγια,
  • τις νήσους Τσαφαρίνας,
  • τη βραχονησίδα Βέλεθ ντε λα Γκομέρα,
  • τη νησίδα και τα μικρότερα νησιά του Αλουθέμας,
  • την Περεχίλ.

Η Μαδρίτη αποκαλεί τις μικρότερες αυτές κτήσεις «plazas de soberanía», δηλαδή περιοχές ισπανικής κυριαρχίας. Το Ραμπάτ τις αντιμετωπίζει ως κατάλοιπα της αποικιοκρατικής παρουσίας της Ισπανίας και υποστηρίζει ότι η εδαφική ολοκλήρωση του Μαρόκου παραμένει ανολοκλήρωτη.

Η Ισπανία απαντά ότι η Θέουτα και η Μελίγια αποτελούσαν ισπανικά εδάφη πριν από τη συγκρότηση του σύγχρονου μαροκινού κράτους. Η Μελίγια βρίσκεται υπό ισπανική διοίκηση από το 1497, ενώ η Θέουτα πέρασε οριστικά στην Ισπανία τον 17ο αιώνα. Σήμερα δεν είναι αποικίες με χωριστή διοίκηση, αλλά αυτόνομες ισπανικές πόλεις, με κατοίκους Ισπανούς και Ευρωπαίους πολίτες. Τα καταστατικά τους τις χαρακτηρίζουν ρητώς αναπόσπαστα τμήματα του ισπανικού κράτους. 

Το Μαρόκο, ωστόσο, δεν έχει αναγνωρίσει ρητά και ανεπιφύλακτα την ισπανική κυριαρχία στα εδάφη αυτά. Η διαφορά συνήθως παραμένει στο παρασκήνιο, επειδή Μαδρίτη και Ραμπάτ διατηρούν στενή οικονομική, εμπορική και μεταναστευτική συνεργασία. Επανέρχεται, όμως, σε κάθε σοβαρή διπλωματική κρίση.

Η μετανάστευση ως μοχλός πίεσης

Η γεωγραφική θέση της Θέουτας και της Μελίγιας δημιουργεί μία ακόμη διάσταση, η οποία δεν υπάρχει με την ίδια μορφή στην περίπτωση των Ιμίων. Πρόκειται για τα μοναδικά χερσαία σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Αφρική.

Η συνεργασία των μαροκινών αρχών είναι καθοριστική για τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών. Όταν οι σχέσεις με την Ισπανία επιδεινώνονται, η χαλάρωση των μαροκινών συνοριακών ελέγχων μπορεί να προκαλέσει ασφυκτική πίεση στους ισπανικούς θύλακες.

Αυτό συνέβη τον Μάιο του 2021, μετά την απόφαση της Μαδρίτης να επιτρέψει τη νοσηλεία του ηγέτη του Μετώπου Πολισάριο Μπραχίμ Γκάλι. Περίπου 8.000 άνθρωποι πέρασαν στη Θέουτα μέσα σε λίγες ημέρες, πολλοί κολυμπώντας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απάντησε τότε ότι «τα σύνορα της Ισπανίας είναι ευρωπαϊκά σύνορα».

Η πρόσφατη νέα μαζική εισροή στη Θέουτα επανέφερε το ίδιο ερώτημα: κατά πόσο οι μεταναστευτικές ροές είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα κοινωνικών και διακινητικών δικτύων και κατά πόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο διακρατικής πίεσης. Η ύπαρξη πολιτικής εργαλειοποίησης πρέπει να τεκμηριώνεται και δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη σε κάθε κρίση. Ωστόσο, η εξάρτηση της Ισπανίας από τη συνεργασία του Μαρόκου είναι πραγματική.

Περεχίλ και Ίμια: Οι εντυπωσιακές ομοιότητες

Η κρίση του 2002 έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τα Ίμια:

Πρώτον, η χρήση μιας μικρής ακατοίκητης νησίδας ως πεδίου δοκιμής. Η υλική αξία του εδάφους είναι περιορισμένη, αλλά η συμβολική σημασία της κυριαρχίας τεράστια.

Δεύτερον, η δημιουργία τετελεσμένου με φυσική παρουσία και σημαία. Και στις δύο περιπτώσεις, η κρίση κλιμακώθηκε όταν άνθρωποι της μιας πλευράς αποβιβάστηκαν στο επίμαχο έδαφος και ύψωσαν το εθνικό τους σύμβολο.

Τρίτον, η ταχεία στρατιωτικοποίηση. Μέσα σε λίγες ημέρες κινητοποιήθηκαν ειδικές δυνάμεις, πολεμικά πλοία και αεροσκάφη, με σημαντικό κίνδυνο να προκληθεί γενικευμένη σύγκρουση από ένα λάθος ή ατύχημα.

Τέταρτον, η επιστροφή στο status quo ante. Η διέξοδος δεν έλυσε το ζήτημα της κυριαρχίας. Απλώς απομάκρυνε στρατιώτες και σημαίες και επανέφερε την προηγούμενη κατάσταση.

Πέμπτον, η αμερικανική διαμεσολάβηση. Όπως το 1996 στο Αιγαίο, έτσι και το 2002 στα Στενά του Γιβραλτάρ, η Ουάσιγκτον ανέλαβε τον καθοριστικό ρόλο στην αποκλιμάκωση.

Έκτον, η σύνδεση της μικρής νησίδας με ευρύτερες διεκδικήσεις. Η Περεχίλ παραπέμπει στη Θέουτα, στη Μελίγια και στις ισπανικές κτήσεις της βορειοαφρικανικής ακτής. Τα Ίμια αποτέλεσαν την αφετηρία της τουρκικής θεωρίας περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο.

Οι ουσιώδεις διαφορές

Παρά τις ομοιότητες, η ισπανομαροκινή αντιπαράθεση δεν αποτελεί φωτοτυπία των ελληνοτουρκικών διαφορών.

1. Η Θέουτα και η Μελίγια δεν είναι Ίμια

Τα Ίμια είναι δύο ακατοίκητες βραχονησίδες. Η Θέουτα και η Μελίγια είναι οργανωμένες πόλεις, με περίπου 85.000 κατοίκους η καθεμία, τοπικά κοινοβούλια, δημόσιες υπηρεσίες και πλήρη ένταξη στο ισπανικό πολιτειακό σύστημα.

Επομένως, η αμφισβήτησή τους δεν ισοδυναμεί με μια διαφωνία για έναν ακατοίκητο βράχο. Αγγίζει την τύχη μεγάλων πληθυσμών και συγκροτημένων ευρωπαϊκών πόλεων.

Η περισσότερο ακριβής αντιστοιχία των Ιμίων είναι η Περεχίλ και, δευτερευόντως, οι μικρές ισπανικές νησίδες και βραχονησίδες κατά μήκος των μαροκινών ακτών.

2. Το ιστορικό επιχείρημα είναι διαφορετικό

Το Μαρόκο παρουσιάζει τις ισπανικές κτήσεις ως αποικιοκρατικά κατάλοιπα μέσα στη γεωγραφική του επικράτεια. Η Ισπανία απαντά ότι η κυριαρχία της στη Θέουτα και στη Μελίγια προϋπήρχε της σύστασης του σημερινού μαροκινού κράτους.

Στο Αιγαίο, η Ελλάδα στηρίζει την κυριαρχία της σε διεθνείς συνθήκες, πρωτίστως στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 και στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Η Άγκυρα, μετά την κρίση των Ιμίων, υποστήριξε ότι υπάρχουν νησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν παραχωρήθηκε ρητά και επομένως παραμένει ακαθόριστη.

Η Αθήνα απορρίπτει πλήρως τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», θεωρώντας ότι οι σχετικές συνθήκες έχουν καθορίσει οριστικά την κυριαρχία των νησιών.

3. Το ελληνοτουρκικό πλέγμα είναι πολύ ευρύτερο

Η ισπανομαροκινή διαφορά επικεντρώνεται κυρίως στην κυριαρχία επί συγκεκριμένων εδαφών, στη θαλάσσια οριοθέτηση, στη μετανάστευση, στην αλιεία και στη Δυτική Σαχάρα.

Στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν συσσωρευτεί περισσότερα και αλληλένδετα ζητήματα:

  • η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ,
  • το εύρος των χωρικών υδάτων,
  • η τουρκική απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασής τους στα 12 μίλια,
  • ο εθνικός εναέριος χώρος,
  • οι αρμοδιότητες στο FIR Αθηνών,
  • η έρευνα και διάσωση,
  • η στρατιωτικοποίηση των νησιών,
  • η θεωρία των «γκρίζων ζωνών»,
  • το Κυπριακό και η τουρκική στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο.

Η Ελλάδα αναγνωρίζει ως νομική διαφορά προς διευθέτηση την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Η Τουρκία παρουσιάζει έναν πολύ ευρύτερο κατάλογο «εκκρεμών ζητημάτων». Η διαφορά αυτή ως προς το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης είναι από μόνη της θεμελιώδης.

4. Διαφορετική στρατιωτική και γεωπολιτική ισορροπία

Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι γειτονικά κράτη με μεγάλες Ένοπλες Δυνάμεις, κοινή συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και μακρά ιστορία πολέμων, κρίσεων και καθημερινής στρατιωτικής τριβής. Η γεωγραφία του Αιγαίου δημιουργεί διαρκή επαφή πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών.

Το Μαρόκο δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αν και έχει στενή στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ. Η Ισπανία διαθέτει σημαντική στρατιωτική υπεροχή, αλλά δεν μπορεί να αγνοήσει τη γεωγραφία, τη μαροκινή στρατιωτική ενίσχυση και τη σημασία του Ραμπάτ για τη μετανάστευση, την τρομοκρατία, το εμπόριο και την ασφάλεια των Στενών.

5. Διαφορετική κάλυψη από τους συμμαχικούς θεσμούς

Το άρθρο 6 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ περιορίζει γεωγραφικά την εφαρμογή της συλλογικής άμυνας στα εδάφη των συμμάχων στην Ευρώπη ή στη Βόρεια Αμερική, στην Τουρκία και στα νησιά υπό τη δικαιοδοσία τους βορείως του Τροπικού του Καρκίνου. Επειδή η Θέουτα και η Μελίγια βρίσκονται στην αφρικανική ηπειρωτική ακτή, η αυτόματη υπαγωγή τους στο άρθρο 5 θεωρείται νομικά και πολιτικά ασαφέστερη.

Αντίθετα, η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης της ΕΕ προβλέπει υποχρέωση βοήθειας όταν κράτος-μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του.

Στην περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας, το πρόβλημα είναι διαφορετικό: και οι δύο χώρες ανήκουν στο ΝΑΤΟ. Η Συμμαχία αποφεύγει κατά κανόνα να πάρει θέση σε διμερείς διαφορές κυριαρχίας μεταξύ μελών της και περιορίζεται στην αποτροπή της σύγκρουσης.

Η ίδια μέθοδος πίεσης με διαφορετικά μέσα

Το βασικό κοινό στοιχείο των δύο αντιπαραθέσεων δεν είναι τόσο η νομική φύση των διαφορών όσο η μέθοδος με την οποία μπορούν να ασκηθούν πιέσεις.

Μια μικρή νησίδα, μια συνοριακή δίοδος, μια μεταναστευτική ροή, μια στρατιωτική περιπολία ή ένας χάρτης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δοκιμαστούν:

  • η αποφασιστικότητα του αντιπάλου,
  • οι αντιδράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
  • η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών,
  • η συνοχή του ΝΑΤΟ,
  • η αντοχή της κοινής γνώμης,
  • τα όρια πέρα από τα οποία η άλλη πλευρά θα χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ.

Στην Περεχίλ, η Ισπανία αντέδρασε με μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση, αποκατέστησε την προηγούμενη κατάσταση και αποχώρησε. Στα Ίμια, η αποκλιμάκωση επιτεύχθηκε χωρίς ανακατάληψη της βραχονησίδας στην οποία είχαν αποβιβαστεί Τούρκοι κομάντος. Η κρίση άφησε πίσω της τη φράση «no ships, no troops, no flags» και άνοιξε τον δρόμο για την ανάπτυξη της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών».

Αυτή είναι ίσως και η σημαντικότερη διαφορά των δύο επεισοδίων: στην Περεχίλ η Μαδρίτη ακύρωσε έμπρακτα το μαροκινό τετελεσμένο πριν επιστρέψει στο status quo. Στα Ίμια η κρίση τερματίστηκε με ταυτόχρονη αποχώρηση, αλλά η τουρκική αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας παρέμεινε και διευρύνθηκε πολιτικά.

Ένα πρόβλημα που δεν έχει λυθεί

Η σημερινή συνεργασία Μαδρίτης και Ραμπάτ δεν σημαίνει ότι το εδαφικό ζήτημα έχει κλείσει. Η Ισπανία προσπαθεί να συνδυάσει την υπεράσπιση της κυριαρχίας της με την ανάγκη συνεργασίας με το Μαρόκο. Το Ραμπάτ αποφεύγει συνήθως τη μετωπική σύγκρουση, χωρίς όμως να εγκαταλείπει τη μακροπρόθεσμη θέση του.

Ανάλογη είναι η αντίφαση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις: οικονομική συνεργασία, τουρισμός και διπλωματικός διάλογος συνυπάρχουν με βαθιές διαφορές κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Η Περεχίλ απέδειξε ότι ένας ασήμαντος γεωγραφικά βράχος μπορεί να αποκτήσει τεράστια στρατηγική σημασία όταν λειτουργεί ως σύμβολο εθνικής κυριαρχίας. Τα Ίμια απέδειξαν το ίδιο έξι χρόνια νωρίτερα.

Τα «Ισπανικά Ίμια» δεν είναι, επομένως, απλώς ένα επεισόδιο του 2002. Είναι η υπενθύμιση ότι στις δύο άκρες της Μεσογείου παραμένουν ενεργές εδαφικές διεκδικήσεις, ιστορικά τραύματα και ανταγωνιστικές εθνικές αφηγήσεις. Και ότι η διαχείριση μιας κρίσης μπορεί να αποτρέψει τον πόλεμο, χωρίς απαραίτητα να λύνει το πρόβλημα που τον προκάλεσε.