Αρχική Blog Σελίδα 1266

Αποχή της Ελλάδας στον ΟΗΕ για το ψήφισμα για τη Σρεμπρένιτσα

1

«Το σημερινό σχέδιο ψηφίσματος κινδυνεύει να παρερμηνευθεί ως μήνυμα που θα μπορούσε να υπονομεύσει τις προσπάθειες για την περιφερειακή συμφιλίωση και το ευρωπαϊκό μέλλον των Δυτικών Βαλκανίων», δήλωσε ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη Ευάγγελος Σέκερης, αιτιολογώντας με αυτόν τον τρόπο την απόφαση της Αθήνας να απόσχει από τη χθεσινή ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για την καθιέρωση Διεθνούς Ημέρας Περισυλλογής και Μνήμης της Γενοκτονίας του 1995 στη Σρεμπρένιτσα. Υπενθυμίζεται ότι υπέρ της διακήρυξης, την οποία πρότειναν η Γερμανία και η Ρουάντα, ψήφισαν 84 χώρες, 19 την καταψήφισαν, ενώ 68 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Κύπρος, απείχαν από την ψηφοφορία.

Περαιτέρω αιτία ανησυχίας για την Αθήνα απετέλεσε η χρονική συγκυρία κατάθεσης του ψηφίσματος. «Το ψήφισμα κατατέθηκε αμέσως μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ανοίγοντας έτσι μια συζήτηση που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη θετική δυναμική που δημιουργήθηκε από την απόφαση της ΕΕ», αναφέρεται στη δήλωση του Μονίμου Εκπροσώπου της Ελλάδος στον ΟΗΕ.

Σε κάθε περίπτωση, αναφέρεται, η Ελλάδα σέβεται τις αποφάσεις ανεξάρτητων δικαιοδοτικών αρχών όσον αφορά τη Σρεμπρένιτσα, συμπεριλαμβανομένης της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2007, η οποία αναφέρει ρητά ότι διαπράχθηκε γενοκτονία.

Παράλληλα, αναγνωρίζει τη σημασία της καθιέρωσης μίας διεθνούς ημέρας μνήμης των θυμάτων της Γενοκτονίας στη Σρεμπρένιτσα, «μιας τραγωδίας που άφησε βαθιά και οδυνηρή πληγή στην περιοχή μας», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δήλωση του κ. Σέκερη. Στην αιτιολόγηση επισημαίνεται, επίσης ότι «Η Ελληνική Δημοκρατία παραμένει αφοσιωμένη τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο στον αγώνα κατά της άρνησης της Γενοκτονίας και του εγκλήματος της Γενοκτονίας».

Όμως για την χώρα μας, η προτεραιότητα σήμερα, σε μία εποχή σοβαρών προκλήσεων που απειλούν την ειρήνη και τη συμφιλίωση στα Δυτικά Βαλκάνια, είναι η ανάληψη πρωτοβουλιών που προωθούν την αποκλιμάκωση και την ενότητα, προλειαίνοντας έτσι το έδαφος προς ένα κοινό μέλλον για ολόκληρη την περιοχή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

«Η Ελλάδα επαναλαμβάνει ότι το μέλλον της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και των Δυτικών Βαλκανίων είναι μόνο εντός της ΕΕ», επισημαίνει καταληκτικά στη δήλωσή του ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδος στον ΟΗΕ.

Εντολή στο Ισραήλ από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να σταματήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Ράφα

1

Το Διεθνές Δικαστήριο χαρακτηρίζει την ανθρωπιστική κατάσταση στη Ράφα ως “καταστροφική” – Δίνει εντολή στο Ισραήλ να αναφέρει, εντός ενός μηνός, την πρόοδό του στην εφαρμογή των μέτρων που διέταξε

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έδωσε την Παρασκευή εντολή στο Ισραήλ να σταματήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Ράφα, και να ανοίξει το πέρασμα για να περάσει η βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας.

Μετά από αίτημα της Νότιας Αφρικής που ζήτησε έκτακτα μέτρα κατά του Ισραήλ, ο πρόεδρος του Δικαστηρίου Ναουάφ Σαλάμ ανακοίνωσε την απόφαση. Ο πρόεδρος του σώματος ανακοίνωσε ότι τα προσωρινά μέτρα που διατάχθηκαν από το Δικαστήριο τον Μάρτιο δεν αντιμετώπισαν πλήρως την κατάσταση στον πολιορκημένο παλαιστινιακό θύλακα, και επομένως πληρούνται οι προϋποθέσεις για νέα εντολή έκτακτης ανάγκης. 

“Το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει αμέσως τη στρατιωτική του επίθεση” στη Ράφα, είπε.

Το Διεθνές Δικαστήριο χαρακτηρίζει την ανθρωπιστική κατάσταση στη Ράφα ως “καταστροφική”, και διατάζει το Τελ Αβίβ να διασφαλίσει πρόσβαση στη Λωρίδα της Γάζας για διεξαγωγή ερευνών. Στόχος, σύμφωνα με το Δικαστήριο, είναι η διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων, ώστε να διασφαλιστεί ανεμπόδιστη πρόσβαση για τις έρευνες.

Ο Σαλάμ είπε ότι η κατάσταση στη Γάζα είχε επιδεινωθεί από τότε που διέταξαν για τελευταία φορά το Ισραήλ να λάβει επείγοντα μέτρα για την ανακούφιση της ανθρωπιστικής κρίσης εκεί.

Επίσης, το Δικαστήριο δίνει εντολή στο Ισραήλ να αναφέρει, εντός ενός μηνός, την πρόοδό του στην εφαρμογή των μέτρων που διέταξε. 

Το Δικαστήριο αποτελεί το Ανώτατο Όργανο του ΟΗΕ για την εκδίκαση διαφορών μεταξύ κρατών. Οι αποφάσεις του είναι οριστικές και δεσμευτικές, αλλά έχουν αγνοηθεί στο παρελθόν. Το δικαστήριο δεν έχει εξουσίες επιβολής. 

Ο γενικός εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου -ένα χωριστό δικαστήριο που εδρεύει επίσης στη Χάγη- ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι κατατέθηκε αίτηση για εντάλματα σύλληψης κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου και του υπουργού Άμυνας Γκάλαντ, καθώς και των ηγετών της Χαμάς.

 

Οι απαιτήσεις του Πούτιν για κατάπαυση του πυρός

1

Reuters
24 Μαΐου 20241:15 μ.μ. GMT+3

ΜΟΣΧΑ/ΛΟΝΔΙΝΟ, 24 Μαΐου (Reuters) – Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είναι έτοιμος να σταματήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία με μια κατά διαπραγμάτευση κατάπαυση του πυρός που αναγνωρίζει τις τρέχουσες γραμμές του πεδίου μάχης, ανέφεραν στο Reuters τέσσερις ρωσικές πηγές, λέγοντας ότι είναι έτοιμος να πολεμήσει εάν το Κίεβο και η Δύση δεν ανταποκριθούν.
Τρεις από τις πηγές, που γνωρίζουν τις συζητήσεις στο περιβάλλον του Πούτιν, είπαν ότι ο βετεράνος Ρώσος ηγέτης είχε εκφράσει την απογοήτευσή του σε μια μικρή ομάδα συμβούλων για αυτό που θεωρεί ως προσπάθειες υποστηριζόμενες από τη Δύση να εμποδίσουν τις διαπραγματεύσεις και την απόφαση του Ουκρανού προέδρου Volodymyr Zelenskiy να αποκλείσει τις συνομιλίες.

«Ο Πούτιν μπορεί να πολεμήσει για όσο χρόνο χρειαστεί, αλλά ο Πούτιν είναι επίσης έτοιμος για κατάπαυση του πυρός – για να παγώσει ο πόλεμος», είπε ένας άλλος από τις τέσσερις, ανώτερες ρωσικές πηγές που έχουν συνεργαστεί με τον Πούτιν και έχουν γνώση των συζητήσεων ανώτατου επιπέδου στην Κρέμλινο.
Αυτός, όπως και οι άλλοι που αναφέρονται σε αυτήν το ρεπορτάζ, μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας, δεδομένης της ευαισθησίας του θέματος.
Για αυτόν τον θέμα, το Reuters μίλησε συνολικά με πέντε άτομα που συνεργάζονται ή έχουν συνεργαστεί με τον Πούτιν σε ανώτερο επίπεδο στον πολιτικό και επιχειρηματικό κόσμο. Η πέμπτη πηγή δεν σχολίασε το πάγωμα του πολέμου στα σημερινά μέτωπα.

Ο εκπρόσωπος του Πούτιν Ντμίτρι Πεσκόφ, απαντώντας σε αίτημα για σχόλιο, είπε ότι ο αρχηγός του Κρεμλίνου είχε επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι η Ρωσία είναι ανοιχτή στον διάλογο για να επιτύχει τους στόχους της, λέγοντας ότι η χώρα δεν επιθυμεί «αέναο πόλεμο».
Τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας της Ουκρανίας δεν απάντησαν σε ερωτήσεις.
Ο διορισμός την περασμένη εβδομάδα του οικονομολόγου Αντρέι Μπελούσοφ ως υπουργού Άμυνας της Ρωσίας θεωρήθηκε από ορισμένους δυτικούς στρατιωτικούς και πολιτικούς αναλυτές ως τοποθέτηση της ρωσικής οικονομίας σε μόνιμη πολεμική βάση προκειμένου να κερδίσει μια παρατεταμένη σύγκρουση.

Ακολούθησαν συνεχείς πιέσεις στο πεδίο της μάχης και εδαφικές πρόοδοι από τη Ρωσία τις τελευταίες εβδομάδες.
Ωστόσο, οι πηγές ανέφεραν ότι ο Πούτιν, που επανεξελέγη τον Μάρτιο για μια νέα εξαετή θητεία, θα προτιμούσε να χρησιμοποιήσει την τρέχουσα δυναμική της Ρωσίας για να αφήσει πίσω του τον πόλεμο. Δεν σχολίασαν ευθέως τον νέο υπουργό Άμυνας.
Με βάση τις γνώσεις τους για συνομιλίες στις ανώτερες τάξεις του Κρεμλίνου, δύο από τις πηγές είπαν ότι ο Πούτιν ήταν της άποψης ότι τα κέρδη στον πόλεμο μέχρι τώρα ήταν αρκετά για να παρουσιάει μια νίκη στον ρωσικό λαό.

Η μεγαλύτερη χερσαία σύγκρουση της Ευρώπης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχει κοστίσει δεκάδες χιλιάδες ζωές και στις δύο πλευρές και οδήγησε σε σαρωτικές κυρώσεις της Δύσης στην οικονομία της Ρωσίας.
Τρεις πηγές είπαν ότι ο Πούτιν κατανοούσε ότι οποιαδήποτε δραματική νέα πρόοδος θα απαιτούσε άλλη μια εθνική κινητοποίηση, την οποία δεν ήθελε, με μια πηγή, που γνωρίζει τον Ρώσο πρόεδρο, να λέει ότι η δημοτικότητά του μειώθηκε μετά την πρώτη κινητοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2022.

Η εθνική κλήση τρόμαξε μέρος του πληθυσμού στη Ρωσία, προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες στρατεύσιμους άνδρες να εγκαταλείψουν τη χώρα. Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι η δημοτικότητα του Πούτιν μειώθηκε κατά αρκετές μονάδες.
Ο Πεσκόφ είπε ότι η Ρωσία δεν έχει ανάγκη για κινητοποίηση και αντ’ αυτού στρατολογεί εθελοντές στις ένοπλες δυνάμεις.

Η προοπτική μιας κατάπαυσης του πυρός, ή ακόμη και των ειρηνευτικών συνομιλιών, φαίνεται επί του παρόντος μακρινή.

Ο Ζελένσκι έχει επανειλημμένα πει ότι η ειρήνη με τους όρους του Πούτιν δεν μπορεί να αποτελέσει βάση.

Ορκίστηκε να ανακαταλάβει τα χαμένα εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, την οποία προσάρτησε η Ρωσία το 2014. Υπέγραψε διάταγμα το 2022 που κήρυξε επισήμως «αδύνατες» οποιεσδήποτε συνομιλίες με τον Πούτιν.

Μία από τις πηγές προέβλεψε ότι καμία συμφωνία δεν θα μπορούσε να συμβεί όσο ο Ζελένσκι ήταν στην εξουσία, εκτός εάν η Ρωσία τον παρακάμψει και συνάψει συμφωνία με την Ουάσιγκτον. Ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken, μιλώντας στο Κίεβο την περασμένη εβδομάδα, είπε στους δημοσιογράφους ότι δεν πιστεύει ότι ο Πούτιν ενδιαφέρεται για σοβαρές διαπραγματεύσεις.

ΕΛΒΕΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

Η Ουκρανία προετοιμάζεται για συνομιλίες που θα φιλοξενήσει η Ελβετία τον επόμενο μήνα με στόχο την ενοποίηση της διεθνούς γνώμης σχετικά με τον τρόπο τερματισμού του πολέμου. Οι συνομιλίες συγκλήθηκαν με πρωτοβουλία του Ζελένσκι, ο οποίος είπε ότι ο Πούτιν δεν πρέπει να παραστεί. Η Ελβετία δεν έχει προσκαλέσει τη Ρωσία.
Η Μόσχα είπε ότι οι συνομιλίες δεν είναι αξιόπιστες χωρίς να είναι παρούσα η ίδια. Η Ουκρανία και η Ελβετία θέλουν να συμμετάσχουν σύμμαχοι των Ρώσων, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας.
Μιλώντας στην Κίνα στις 17 Μαΐου, ο Πούτιν είπε ότι η Ουκρανία μπορεί να χρησιμοποιήσει τις συνομιλίες στην Ελβετία για να κάνει μια ευρύτερη ομάδα χωρών να υποστηρίξει το αίτημα του Ζελένσκι για πλήρη αποχώρηση της Ρωσίας, κάτι που ο Πούτιν είπε ότι δεν θα ήταν σοβαρή ειρηνευτική διαπραγμάτευση.
Το ελβετικό υπουργείο Εξωτερικών δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό.
“Είμαστε έτοιμοι για συζήτηση. Δεν αρνηθήκαμε ποτέ”, δήλωσε ο Πούτιν στην Κίνα.
Το Κρεμλίνο λέει ότι δεν σχολιάζει την πρόοδο της ειδικής στρατιωτικής του επιχείρησης στην Ουκρανία, αλλά έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Μόσχα είναι ανοιχτή στην ιδέα των συνομιλιών με βάση «τη νέα πραγματικότητα στο έδαφος».
Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ένας εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία για την ειρήνη πρέπει να σέβεται την «εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της» και περιέγραψε τη Ρωσία ως το μοναδικό εμπόδιο για την ειρήνη στην Ουκρανία.
«Το Κρεμλίνο δεν έχει ακόμη επιδείξει κάποιο ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον τερματισμό του πολέμου, ακριβώς το αντίθετο», είπε ο εκπρόσωπος.
Στο παρελθόν, το Κίεβο έχει απορρίψει την υποτιθέμενη ετοιμότητα της Ρωσίας να συνομιλήσει ως προσπάθεια να ρίξει την ευθύνη σε αυτήν για τον πόλεμο.
Το Κίεβο λέει ότι ο Πούτιν, η ομάδα του οποίου αρνήθηκε επανειλημμένα ότι σχεδίαζε πόλεμο πριν εισβάλει στην Ουκρανία το 2022, δεν μπορεί να μπορεί να είναι φερέγγυο πρόσωπο ότι θα τηρήσει οποιαδήποτε συμφωνία.
Τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία έχουν επίσης πει ότι φοβούνται ότι η άλλη πλευρά θα χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός για να επανεξοπλισθεί
Το Κίεβο και οι δυτικοί υποστηρικτές του δεσμεύουν ένα πακέτο βοήθειας των ΗΠΑ 61 δισεκατομμυρίων δολαρίων και πρόσθετη ευρωπαϊκή στρατιωτική βοήθεια για να αντιστρέψουν αυτό που ο Ζελένσκι περιέγραψε στο Reuters αυτή την εβδομάδα ως «μία από τις πιο δύσκολες στιγμές» του πολέμου πλήρους κλίμακας.
Εκτός από τις ελλείψεις πυρομαχικών μετά τις καθυστερήσεις των ΗΠΑ στην έγκριση του πακέτου, η Ουκρανία παραδέχτηκε ότι αγωνίζεται να στρατολογήσει αρκετούς στρατιώτες και τον περασμένο μήνα μείωσε την ηλικία για τους άνδρες που μπορούν να επιστρατευτούν στα 25 από 27.

ΕΔΑΦΟΣ

Η επιμονή του Πούτιν να «κλειδώσει» οποιαδήποτε κέρδη στο πεδίο της μάχης σε μια συμφωνία είναι αδιαπραγμάτευτη, αναφέρουν όλες οι πηγές.
Ο Πούτιν, ωστόσο, θα ήταν έτοιμος να συμβιβαστεί με το έδαφος που έχει τώρα και να παγώσει τη σύγκρουση στην τρέχουσα πρώτη γραμμή, ανέφεραν τέσσερις από τις πηγές.
«Ο Πούτιν θα πει ότι κερδίσαμε, ότι το ΝΑΤΟ μας επιτέθηκε και κρατήσαμε την κυριαρχία μας, ότι έχουμε χερσαίο διάδρομο προς την Κριμαία, πράγμα που είναι αλήθεια», είπε ένας από αυτούς, δίνοντας τη δική του ανάλυση.
Το πάγωμα της σύγκρουσης στις τρέχουσες γραμμές θα άφηνε στη Ρωσία την κατοχή σημαντικών τμημάτων τεσσάρων ουκρανικών περιοχών που ενσωμάτωσε επίσημα τον Σεπτέμβριο του 2022, αλλά χωρίς τον πλήρη έλεγχο καμίας από αυτές.
Μια τέτοια ρύθμιση θα υπολείπονταν των στόχων που έθεσε η Μόσχα για τον εαυτό της εκείνη την εποχή, όταν έλεγε ότι οι τέσσερις περιοχές της Ουκρανίας – Ντόνετσκ, Λουχάνσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα – ανήκουν πλέον σε αυτήν στο σύνολό τους.
Ο Πεσκόφ είπε ότι δεν μπορεί να τεθεί θέμα παράδοσης των τεσσάρων περιοχών που ήταν πλέον μόνιμα μέρος της Ρωσίας σύμφωνα με το δικό της σύνταγμα.
Ένας άλλος παράγοντας που παίζει ρόλο στην άποψη του αρχηγού του Κρεμλίνου ότι ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει είναι ότι όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο περισσότεροι βετεράνοι επιστρέφουν στη Ρωσία, δυσαρεστημένοι με τις μεταπολεμικές προοπτικές εργασίας και εισοδήματος, δημιουργώντας δυνητικά εντάσεις στην κοινωνία, είπε μια από τις πηγές, που έχει συνεργαστεί με τον Πούτιν.

«Η ΡΩΣΙΑ ΘΑ ΠΡΟΩΘΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ»

Τον Φεβρουάριο, τρεις ρωσικές πηγές είπαν στο Reuters ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν προηγούμενη πρόταση του Πούτιν για κατάπαυση του πυρός για να παγώσει ο πόλεμος.
Ελλείψει εκεχειρίας, ο Πούτιν θέλει να καταλάβει όσο το δυνατόν περισσότερο έδαφος για να αυξήσει την πίεση στην Ουκρανία, ενώ επιδιώκει να εκμεταλλευτεί απροσδόκητες ευκαιρίες για να αποκτήσει περισσότερα, ανέφεραν τρεις από τις πηγές.

Οι ρωσικές δυνάμεις ελέγχουν περίπου το 18% της Ουκρανίας και αυτόν τον μήνα έσπευσαν στη βορειοανατολική περιοχή του Χάρκοβο.

Ο Πούτιν υπολογίζει στον μεγάλο πληθυσμό της Ρωσίας σε σύγκριση με την Ουκρανία για να διατηρήσει ανώτερο ανθρώπινο δυναμικό ακόμη και χωρίς κινητοποίηση, ενισχυμένο από ασυνήθιστα γενναιόδωρα πακέτα αμοιβών για όσους εγγραφούν να συμμετάσχουν.
«Η Ρωσία θα πιέσει περαιτέρω», είπε η πηγή που έχει συνεργαστεί με τον Πούτιν.
Ο Πούτιν θα κατακτήσει σιγά-σιγά εδάφη έως ότου ο Ζελένσκι κάνει μια πρόταση να σταματήσει, είπε, τονίζοντας ότι ο Ρώσος ηγέτης είχε εκφράσει την άποψη σε βοηθούς του ότι η Δύση δεν θα παράσχει αρκετά όπλα, κλονίζοντας το ηθικό της Ουκρανίας.
Οι ηγέτες των ΗΠΑ και της Ευρώπης δήλωσαν ότι θα σταθούν στο πλευρό της Ουκρανίας έως ότου διασφαλιστεί η ασφάλειά της. Οι χώρες του ΝΑΤΟ και οι σύμμαχοι λένε ότι προσπαθούν να επιταχύνουν τις παραδόσεις όπλων.
«Η Ρωσία θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο ανά πάσα στιγμή αποσύροντας τις δυνάμεις της από την Ουκρανία, αντί να συνεχίζει να εξαπολύει βίαιες επιθέσεις κατά των πόλεων, των λιμανιών και των ανθρώπων της Ουκρανίας κάθε μέρα», είπε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τις προμήθειες όπλων.
Και οι πέντε πηγές δήλωσαν ότι ο Πούτιν είχε πει στους συμβούλους ότι δεν είχε σχέδια στο έδαφος του ΝΑΤΟ, αντανακλώντας τα δημόσια σχόλιά του για το θέμα. Δύο από τις πηγές ανέφεραν τις ανησυχίες της Ρωσίας για τον αυξανόμενο κίνδυνο κλιμάκωσης με τη Δύση, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής κλιμάκωσης, λόγω της αντιπαράθεσης στην Ουκρανία.
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν προσαρμόσει την πυρηνική τους στάση, ούτε είδαν κανένα σημάδι ότι η Ρωσία ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει πυρηνικό όπλο.
«Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε το στρατηγικό περιβάλλον και παραμένουμε έτοιμοι», είπε ο εκπρόσωπος.

Γκάι Φόλκονμπριτζ
Thomson Reuters

Ως επικεφαλής του γραφείου της Μόσχας, ο Γκάι έχει καλύψει τη Ρωσία και την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών. Πριν από τη Μόσχα, ο Γκάι είχε καλύψει το Brexit ως επικεφαλής του γραφείου του Λονδίνου (2012-2022). Τη νύχτα του Brexit, η ομάδα του έδωσε μια από τις ιστορικές νίκες του Reuters – αναφέροντας τα νέα του Brexit πρώτα στον κόσμο και στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Ο Γκάι αποφοίτησε από το London School of Economics και ξεκίνησε την καριέρα του ως ασκούμενος στο Bloomberg. Έχει περάσει πάνω από 14 χρόνια καλύπτοντας την πρώην Σοβιετική Ένωση. Μιλάει άπταιστα ρωσικά.

Άντριου Όσμπορν
Thomson Reuters

Ως Επικεφαλής Πολιτικός Ανταποκριτής της Ρωσίας και πρώην επικεφαλής του γραφείου της Μόσχας, ο Andrew βοηθά στην κάλυψη της μεγαλύτερης χώρας του κόσμου, της οποίας ο πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός μετασχηματισμός υπό τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει αναφερθεί για μεγάλο μέρος των τελευταίων δύο δεκαετιών, μαζί με την αυξανόμενη αντιπαράθεσή της με τη Δύση και πολέμους στη Γεωργία και την Ουκρανία. Ο Άντριου ήταν μέλος μιας ομάδας ρεπορτάζ της Wall Street Journal που προκρίθηκε για το βραβείο Πούλιτζερ για διεθνή ρεπορτάζ. Έχει επίσης κάνει ρεπορτάζ από τη Μόσχα για δύο βρετανικές εφημερίδες, The Telegraph και The Independent.

Οι μοναδικοί 4 τρόποι για να σταματήσει ο πόλεμος του Ισραήλ με τη Χαμάς στη Γάζα: Όλοι είναι από δύσκολοι έως ανέφικτοι, με τα σημερινά δεδομένα

0

Ο πόλεμος του Ισραήλ με τη Χαμάς στη Γάζα συνεχίζεται αδυσώπητα επί 7 μήνες με τρομακτικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές, κυρίως μεταξύ των αμάχων, και ανυπολόγιστες ζημιές. Στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται εύκολη λύση και κυρίως γρήγορη λύση καθώς και οι δυο πλευρές επιμένουν στα δικά τους επιχειρήματα που δεν «τέμνονται» πουθενά.

Το Associated Press, σε δημοείευμα του Joseph Krauss εξετάζει τέσσερα πιθανά σενάρια για την έκβαση του πολέμου.

Αναλυτικά:

Σημειώνεται ότι, παρά τις απώλειές της, η Χαμάς εξακολουθεί απτόητη να δίνει μάχη μετά από επτά βίαιους μήνες πολέμου με το Ισραήλ, ανασυντασσόμενη σε μερικές από τις περισσότερο πληγείσες περιοχές στη βόρεια Γάζα και επαναλαμβάνοντας τις επιθέσεις με ρουκέτες σε κοντινές ισραηλινές κοινότητες.

Το Ισραήλ αρχικά πραγματοποίησε τακτική προέλαση εναντίον της Χαμάς μετά από τον καταστροφικό αεροπορικό βομβαρδισμό που άνοιξε το δρόμο για τα χερσαία στρατεύματά του. Όμως, αυτά τα πρώτα κέρδη έδωσαν τη θέση τους σε έναν σκληρό αγώνα ενάντια σε μία προσαρμόσιμη εξέγερση – και μία αυξανόμενη αίσθηση μεταξύ πολλών Ισραηλινών ότι ο στρατός τους είναι αντιμέτωπος με μόνο κακές επιλογές, ανακαλώντας συγκρίσεις με τους πολέμους των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Αυτό ήταν το υπόρρητο νόημα μιας ‘ανταρσίας’ τις τελευταίες ημέρες από δύο μέλη του τριμελούς πολεμικού υπουργικού συμβουλίου του Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu-του Υπουργού Άμυνας Yoav Gallant και του Benny Gantz, του κύριου πολιτικού αντιπάλου του Netanyahu- που ζήτησαν από αυτόν να καταστρώσει λεπτομερή μεταπολεμικά σχέδια.

Υποστήριξαν τα αντίποινα του Ισραήλ για την επίθεση της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου, συμπεριλαμβανομένης μιας από τις πιο βαριές βομβαρδιστικές εκστρατείες στην πρόσφατη ιστορία, χερσαίες επιχειρήσεις που εξάλειψαν ολόκληρες γειτονιές και περιορισμούς στα σύνορα που, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ, ώθησαν τμήματα της επικράτειας σε λιμό.

Τώρα, όμως, οι δύο απόστρατοι στρατηγοί φοβούνται μία παρατεταμένη, δαπανηρή εκ νέου κατάληψη της Γάζας, από την οποία το Ισραήλ απέσυρε στρατιώτες και εποίκους το 2005. Είναι επίσης αντίθετοι σε μία αποχώρηση που θα αφήσει τη Χαμάς υπό τον έλεγχο ή θα οδηγήσει στην ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους.

Αντίθετα, έχουν προτείνει εναλλακτικές που πολλοί Ισραηλινοί βλέπουν ως εξωφρενικά μη ρεαλιστικές. Η Χαμάς, εν τω μεταξύ, έχει προτείνει το δικό της μεταπολεμικό σχέδιο.

Ακολουθεί μια ματιά σε τέσσερις τρόπους με τους οποίους μπορεί να τελειώσει αυτός ο πόλεμος.

Στρατιωτική κατοχή πλήρους κλίμακας

Ο Netanyahu έχει υποσχεθεί μία «ολική νίκη» που θα απομακρύνει τη Χαμάς από την εξουσία, θα διαλύσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες και θα επιστρέψει τους δεκάδες των ομήρων που κρατά ακόμη, από την επίθεση που πυροδότησε τον πόλεμο. Είπε ότι η νίκη μπορεί να έρθει εντός εβδομάδων, εάν το Ισραήλ ξεκινήσει μία πλήρους κλίμακας εισβολή στη Rafah, την οποία το Ισραήλ παρουσιάζει ως το τελευταίο προπύργιο της Χαμάς.

Οι περισσότεροι Ισραηλινοί είναι αντίθετοι, επισημαίνοντας το τεράστιο κόστος της εγκατάστασης χιλιάδων στρατευμάτων στην περιοχή που φιλοξενεί 2,3 εκατομμύρια Παλαιστίνιους. Ως κατοχική δύναμη, το Ισραήλ πιθανότατα θα θεωρηθεί υπεύθυνο για την παροχή υγείας, εκπαίδευσης και άλλων υπηρεσιών. Δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό οι διεθνείς δωρητές θα παρέμβουν για να χρηματοδοτήσουν την ανοικοδόμηση εν μέσω συνεχιζόμενων εχθροπραξιών.

Μια πιο ελαφριά κατοχή

Ο Νετανιάχου είπε ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει τον έλεγχο ασφαλείας στη Γάζα, αλλά θα αναθέσει πολιτική διοίκηση σε ντόπιους Παλαιστίνιους που δεν συνδέονται με τη Χαμάς ή στην υποστηριζόμενη από τη Δύση Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία κυβερνά τμήματα της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης. Έχει προτείνει οι αραβικές και άλλες χώρες να βοηθήσουν στη διακυβέρνηση και την ανοικοδόμηση. Μέχρι στιγμής όμως κανείς δεν έχει δείξει ενδιαφέρον.

Δεν είναι γνωστό ότι κάποιος Παλαιστίνιος προσφέρθηκε να συνεργαστεί με τον ισραηλινό στρατό, ίσως επειδή η Χαμάς είπε ότι θα τους αντιμετωπίσουν ως συνεργάτες, μία κρυφή απειλή θανάτου. Οι προσπάθειες προσέγγισης παλαιστίνιων επιχειρηματιών και ισχυρών οικογενειών «κατέληξαν σε καταστροφή», λέει ο Michael Milshtein, Ισραηλινός αναλυτής Παλαιστινιακών Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και πρώην αξιωματικός των στρατιωτικών πληροφοριών

Τα αραβικά κράτη έχουν επίσης απορρίψει κατηγορηματικά αυτό το σενάριο – ακόμη και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία είναι από τα λίγα που αναγνωρίζουν επίσημα το Ισραήλ και έχουν στενούς δεσμούς μαζί του. «Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αρνούνται να εμπλακούν σε οποιοδήποτε σχέδιο που αποσκοπεί στην παροχή κάλυψης για την ισραηλινή παρουσία στη Λωρίδα της Γάζας», δήλωσε αυτό το μήνα ο υπουργός Εξωτερικών Abdullah bin Zayed Al Nahyan.

Ένα μεγάλο παζάρι

Αντίθετα, τα αραβικά κράτη έχουν συνταχθεί γύρω από μία πρόταση των ΗΠΑ με στόχο την επίλυση της σύγκρουσης δεκαετιών και τον μετασχηματισμό της Μέσης Ανατολής.

Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, μία μεταρρυθμισμένη Παλαιστινιακή Αρχή θα κυβερνούσε τη Γάζα με τη βοήθεια αραβικών και μουσουλμανικών εθνών, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας, η οποία θα εξομαλύνει τις σχέσεις με το Ισραήλ σε αντάλλαγμα για ένα αμυντικό σύμφωνο των ΗΠΑ και θα βοηθήσει στην οικοδόμηση ενός μη στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος. Ωστόσο, αξιωματούχοι των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας λένε ότι αυτό εξαρτάται από τη δέσμευση του Ισραήλ σε μία αξιόπιστη πορεία προς την τελική παλαιστινιακή πολιτεία.

Ο Netanyahu έχει αποκλείσει ένα τέτοιο σενάριο -όπως και ο Gallant και ο Gantz- λέγοντας ότι κάτι τέτοιο θα ανταμείψει τη Χαμάς και θα οδηγήσει σε ένα κράτος υπό τη διεύθυνση των μαχητών στα σύνορα του Ισραήλ. Οι Παλαιστίνιοι λένε ότι ο τερματισμός της επί δεκαετίες κατοχής από το Ισραήλ και η δημιουργία ενός πλήρως ανεξάρτητου κράτους στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και την ανατολική Ιερουσαλήμ – εδάφη που κατέλαβε το Ισραήλ στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής το 1967 – είναι ο μόνος τρόπος για να τερματιστεί ο κύκλος της αιματοχυσίας. Η Χαμάς έχει δηλώσει ότι θα δεχόταν μία λύση δύο κρατών, τουλάχιστον σε προσωρινή βάση, αλλά το πολιτικό της πρόγραμμα εξακολουθεί να απαιτεί την «πλήρη απελευθέρωση της Παλαιστίνης», συμπεριλαμβανομένου του σημερινού Ισραήλ. Η Χαμάς έχει επίσης πει ότι πρέπει η ίδια να είναι μέρος οποιασδήποτε μεταπολεμικής διευθέτησης.

Συμφωνία με τη Χαμάς

Η Χαμάς έχει προτείνει μια πολύ διαφορετική μεγάλη συμφωνία – μια που, κατά ειρωνικό τρόπο, μπορεί να είναι πιο ευχάριστη για τους Ισραηλινούς από τη συμφωνία ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας.

Η οργάνωση πρότεινε μία σταδιακή συμφωνία στην οποία θα απελευθερώσει όλους τους ομήρους με αντάλλαγμα εκατοντάδες Παλαιστίνιους αιχμαλώτους – συμπεριλαμβανομένων ανώτερων μαχητών – καθώς και την απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από τη Γάζα, μία μακρά κατάπαυση του πυρός και την ανοικοδόμηση. Αυτό σχεδόν σίγουρα θα άφηνε στην Χαμάς τον έλεγχο της Γάζας και θα της επέτρεπε ενδεχομένως να ξαναχτίσει τις στρατιωτικές της ικανότητες. Η Χαμάς μπορεί ακόμη και να διεκδικήσει τη νίκη, παρά τον εκτεταμένο θάνατο και την καταστροφή που υπέστησαν οι Παλαιστίνιοι άμαχοι από τις 7 Οκτωβρίου.

Ωστόσο, χιλιάδες Ισραηλινοί διαδηλωτές έχουν βγει στους δρόμους τις τελευταίες εβδομάδες καλώντας τους ηγέτες τους να κάνουν μία τέτοια συμφωνία, επειδή είναι πιθανώς ο μόνος τρόπος για να πάρουν πίσω τους ομήρους. Κατηγορούν τον Netanyahu ότι στέκεται εμπόδιο σε μία τέτοια συμφωνία, επειδή θα μπορούσε να οδηγήσει τους ακροδεξιούς συμμάχους του να ρίξουν την κυβέρνησή του, δυνητικά τερματίζοντας την πολιτική του καριέρα και εκθέτοντάς τον σε δίωξη για κατηγορίες διαφθοράς. Οι υποστηρικτές μιας τέτοιας συμφωνίας λένε ότι θα υπήρχαν άλλα οφέλη για το Ισραήλ, πέρα ​​από την απελευθέρωση των ομήρων.

Η σύγκρουση χαμηλής έντασης με τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου πιθανότατα θα σβήσει, καθώς οι περιφερειακές εντάσεις θα χαλαρώσουν, επιτρέποντας σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και στις δύο πλευρές των συνόρων να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Το Ισραήλ θα μπορούσε επιτέλους να υπολογίσει τις αστοχίες ασφαλείας που οδήγησαν στην 7η Οκτωβρίου. Και θα μπορούσε να προετοιμαστεί για έναν ακόμη αναπόφευκτο γύρο εχθροπραξιών.

Ο Milshtein λέει ότι το Ισραήλ θα πρέπει να υιοθετήσει την ιδέα της Χαμάς για ένα «hudna» – μία παρατεταμένη περίοδο στρατηγικής ηρεμίας. «Hudna δεν σημαίνει ειρηνευτική συμφωνία», λέει. «Είναι μία κατάπαυση του πυρός που θα εκμεταλλευτείς για να γίνεις πιο δυνατός και μετά να επιτεθείς και να αιφνιδιάσεις τον εχθρό σου».

Associated Press, Joseph Krauss [How does this end? With Hamas holding firm and fighting back in Gaza, Israel faces only bad options]

https://hellasjournal.com/2024/05/ta-monadika-4-senaria-gia-tin-katalixi-ston-polemo-tou-israil-me-ti-chamas-sti-gaza-ola-ine-apo-diskola-eos-anefikta-me-ta-simerina-dedomena/

Τι συνέπειες έχει η αναγνώριση της Παλαιστίνης;

2

Πληθώρα σχολίων στον Τύπο για την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους από Ισπανία, Ιρλανδία και Νορβηγία. Ακόμη, η ενίσχυση εξουσίας του προέδρου Ερντογάν.

Ισπανία, Ιρλανδία και Νορβηγία προβαίνουν στην αναγνώριση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτουςΕικόνα: Paul Faith/PA Wire/empics/picture alliance

Μαδρίτη, Δουβλίνο και Όσλο ανακοίνωσαν χθες (22 Μαΐου) πως δρομολογούν την επίσημη αναγνώριση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, σε μία δήλωση που προκάλεσε την οργή της ισραηλινής κυβέρνησης.

«Η αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους δεν αποτελεί per se κακή ιδέα», παρατηρεί η tageszeitung. «Εξάλλου ολόκληρη η Δύση υποστηρίζει τουλάχιστον επισήμως μία λύση των δύο κρατών».

Κατά την εφημερίδα του Βερολίνου όμως «η αναγνώριση αυτή προσεγγίζει το ζήτημα με λάθος τρόπο, καθώς υπάρχουν πολλά ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά», όπως μεταξύ άλλων ποια εδάφη θα περιλαμβάνει το παλαιστινιακό κράτος, τι θα συμβεί με τους ισραηλινούς εποικισμούς, καθώς και το εάν θα έχει η Παλαιστίνη το δικαίωμα να διατηρεί ένοπλες δυνάμεις. «Το πώς ακριβώς θα μοιάζει ένα παλαιστινιακό κράτος παραμένει ένα αναπάντητο ερώτημα εδώ και 30 χρόνια. Η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Νορβηγία αναγνωρίζουν επομένως ένα ασαφές κατασκεύασμα που δεν έχει κάποια μορφή. Και μία τέτοια αναγνώριση δεν θα έχει σχεδόν καμία συγκεκριμένη συνέπεια».

Συντρίμμια κτηρίων στη Γάζα έπειτα από ισραηλινή ενάερια επίθεση
HB: Για να είναι ασφαλές το Ισραήλ, πρέπει να υπάρχει μία προοπτική ειρήνης και για τους ΠαλαιστινίουςΕικόνα: Bashar Taleb /AFP/Getty Images

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung εκτιμά πάντως πως η εξέλιξη αυτή «είναι προς όφελος της Χαμάς. Ο στόχος της επίθεσής της στις 7 Οκτωβρίου ήταν να επιστρέψει το παλαιστινιακό ζήτημα στο επίκεντρο της διπλωματίας». Και με την αναγνώριση των τριών ευρωπαϊκών κρατών «η Χαμάς επιβραβεύεται για την επίθεσή της. Επιβεβαιώνεται έτσι για ακόμη μία φορά η στρατηγική της, δηλαδή το να κινηθεί εναντίον του Ισραήλ με όχημα την τρομοκρατία, και αυτό παρά το γεγονός ότι με αυτόν τον τρόπο υπέφερε και ο άμαχος παλαιστινιακός πληθυσμός. Γι’ αυτό και μόνο η απόφαση των τριών κυβερνήσεων είναι απερίσκεπτη, αν όχι και επικίνδυνη».

Η Handelsblatt από την πλευρά της θεωρεί πως η εξέλιξη αυτή αποτελεί ενδεχομένως μία ευκαιρία ακόμη και για το Ισραήλ: «η χώρα χρειάζεται ασφάλεια περισσότερο από ποτέ. Ωστόσο αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, όσο δεν υπάρχει και μία προοπτική ειρήνης για τους Παλαιστινίους. Τα τρία ευρωπαϊκά κράτη κάνουν αυτό για το οποίο μέχρι στιγμής Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι απλώς μιλούσαν: δημιουργούν έναν “πολιτικό ορίζοντα”. Εξάλλου, το παρελθόν έχει δείξει πως, όταν υπάρχει μία πολιτική προοπτική, τότε περιορίζεται και ο αριθμός των Παλαιστινίων που αποδέχονται τις βιαιοπραγίες».

Ο Ερντογάν επεκτείνει τις εξουσίες του

Ακόμη περισσότερη εξουσία παίρνει στα χέρια του ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, καθώς πλέον θα έχει τη δυνατότητα να διατάσσει κινητοποιήσεις των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και να κηρύσσει πόλεμο εναντίον άλλων κρατών, χωρίς να χρειάζεται τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργικού Συμβουλίου ή του κοινοβουλίου.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν
Ο πρόεδρος Ερντογάν επεκτείνει διαρκώς περισσότερο τις εξουσίες τουΕικόνα: Umit Bektas/REUTERS

Στο Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND) διαβάζουμε: «Το σχετικό διάταγμα επιτρέπει ακόμη στον επικεφαλής του κράτους να κάνει παρεμβάσεις στην οικονομία εν καιρώ κρίσης ή πολέμου. […] Κρίσιμης πολιτικής σημασίας είναι δε και το γεγονός ότι ο Ερντογάν θα μπορεί να αποφασίσει και την ανάπτυξη ενόπλων δυνάμεων και στο εσωτερικό της χώρας, σε περίπτωση που υπάρχουν ταραχές […] που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν υπό κανονικές συνθήκες. Οι επικριτές της κυβέρνησης ωστόσο θεωρούν πως με το νέο αυτό διάταγμα ο Ερντογάν θέλει απλώς να έχει ένα ακόμη εργαλείο για τη δίωξη των πολιτικών του αντιπάλων».

Όπως παρατηρεί ακόμη το γερμανικό δίκτυο, η εξέλιξη αυτή συμβάλλει στην περαιτέρω υπονόμευση του κοινοβουλίου, «το οποίο πλέον διαδραματίζει μονάχα ρόλο κομπάρσου. […] Και δεν υπάρχει κανένας άλλος επικεφαλής κράτους ή κυβέρνησης σε ολόκληρη τη Δύση που να διαθέτει τόσο μεγάλη εξουσία, όση ο Ερντογάν».

«Η πράσινη ενέργεια στην Ελλάδα γίνεται φθηνότερη»

Για τη «μεγάλη πρόοδο που σημειώνει η Ελλάδα στην ενεργειακή μετάβαση» γράφει ο ανταποκριτής της οικονομικής επιθεώρησης Handelsblatt στην Αθήνα, Γκερντ Χέλερ. «Ήδη αρκετές ημέρες κατά το περσινό καλοκαίρι η Ελλάδα μπόρεσε να καλύψει εξ ολοκλήρου την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος των κατοίκων με ανανεώσιμη ενέργεια».

Το ηλιακό πάρκο Hyperion στην Πελοπόννησο
RND: Η Ελλάδα σημειώνει μεγάλη πρόοδο στην ενεργειακή μετάβασηΕικόνα: Hyperion

Πρόβλημα όμως παραμένει η περιορισμένη ζήτηση. Αυτός είναι και ο λόγος που η κυβέρνηση «επιδιώκει να κάνει πιο ελκυστική την κατανάλωση ενέργειας τις μεσημεριανές ώρες. […] Βάσει και των οδηγιών της ΕΕ το ελληνικό Υπουργείο Ενέργειας θέλει να επιτρέψει στους τελικούς καταναλωτές να πληρώνουν το φθηνότερο νυχτερινό τιμολόγιο και κατά τη διάρκεια της ημέρας».

Την ίδια στιγμή υπάρχουν σχέδια για εξαγωγές της πλεονασματικής πράσινης ενέργειας σε γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία και η Βόρεια Μακεδονία, αλλά και σε κράτη της Κεντρικής και Δυτικής Ευρώπης σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, όπως στη Γερμανία και την Αυστρία. Βέβαια, «εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα με την επέκταση του δικτύου. […] Επιπλέον, προκειμένου να επιτευχθεί μία ισορροπία μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης ενέργειας, η Ελλάδα θα πρέπει να βελτιώσει και τις αποθηκευτικές της δυνατότητες».

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και φοιτητής νομικής.
DW

Το διεθνές Βραβείο Μπούκερ στη Γερμανίδα Τζέννυ Έρπενμπεκ

0

Σουζάνε Κορντς

H Γερμανίδα συγγραφέας Τζέννυ Έρπενμπεκ κέρδισε το βρετανικό λογοτεχνικό Βραβείο Μπούκερ για το μυθιστόρημά της «Καιρός» μαζί με τον μεταφραστή της Μίχαελ Χόφμαν.

H Γερμανίδα συγγραφέας Τζέννυ ΈρπενμπεκΕικόνα: picture alliance/dpa

Με το διεθνέςΒραβείο Μπούκερ τιμώνται ξενόγλωσσα έργα που έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά. Φέτος η διάκριση απονεμήθηκε στη Γερμανίδα συγγραφέα Τζέννυ Έρπενμπεκ που δανείστηκε τον τίτλο του βιβλίου της “Καιρός” από την ελληνική μυθολογία. Ο Καιρός ήταν ο θεός της ευνοϊκής χρονικής στιγμής. Είναι η δεύτερη φορά που η συγγραφέας κερδίζει το περίφημο βραβείο, το οποίο συνοδεύεται με χρηματικό έπαθλο 58.000 ευρώ. Το 2015 τιμήθηκε με το ίδιο βραβείο για το “Aller Tage Abend” που στα ελληνικά έχει εκδοθεί με τον τίτλο “Η συντέλεια του κόσμου”.

Στο αιτιολογικό της απόφασης για τη φετινή βράβευση αναφέρεται πως το βιβλίο είναι «εξαιρετικό επειδή είναι όμορφο και ταυτόχρονα δυσάρεστο, προσωπικό και πολιτικό. Η Τζέννυ Έρπενμπεκ  συνδέει τις πολιτικές εξελίξεις που καθόρισαν γενιές με έναν καταστροφικό, γεμάτο βία έρωτα».

Μια ιστορία έρωτα και πολιτικής

Η ιστορία της Καταρίνα και του Χανς διαδραματίζεται στο Ανατολικό Βερολίνο τα τελευταία χρόνια της Ανατολικής Γερμανίας. Το ζευγάρι δεν θα μπορούσε να είναι πιο ετερόκλητο. Μια 19χρονη φοιτήτρια και ένας παντρεμένος συγγραφέας, 34 χρόνια μεγαλύτερός της. Παρά το γεγονός ότι και οι δυο αγαπούν την τέχνη και τη μουσική, η σχέση τους είναι τοξική. Στο τέλος δεν αντικρύζουν μόνο τα συντρίμμια της σχέσης τους, αλλά και τα ερείπια μιας ουτοπίας, αυτής του σοσιαλιστικού ανατολικογερμανικού κράτους.

H Τζέννυ Έρπενμπεκ με το βιβλίο της "Καιρός"
H Τζέννυ Έρπενμπεκ με το βιβλίο της “Καιρός”Εικόνα: Axel Kammerer/IMAGO

Η Τζέννυ Έρπενμπεκ, γεννημένη το 1967, είναι και η ίδια Ανατολικογερμανίδα. Ήταν 22 χρονών όταν έπεσε το Τείχος και ξέρει από πρώτο χέρι πως είναι να βλέπεις την κατάρρευση της Ανατολικής Γερμανίας, την οποία περιγράφει τόσο γλαφυρά στον «Καιρό». Γρήγορα βρέθηκε σε μια νέα χώρα, στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπου οι κάτοικοί της όμως δεν ενδιαφέρονταν και πολύ για την ιστορία των αδελφών τους από την Ανατολική Γερμανία.

Για την ίδια αλλά και για πολλούς συμπατριώτες της Ανατολικογερμανούς προέκυψε το ερώτημα: ποιοι είμαστε και πού πάμε; Και γρήγορα έγινε σαφές ότι δεν ήταν ισότιμοι εταίροι με τους Δυτικογερμανούς.

Όσον αφορά τώρα το βιβλίο της, με το οποίο κέρδισε το διεθνώς γνωστό βραβείο Μπούκερ, η ανταπόκριση στη Γερμανία ήταν περιορισμένη. Και αυτό δεν είναι τυχαίο, δήλωσε μιλώντας στην εφημερίδα «Die Zeit», επειδή όπως ανέφερε ούτε ένα μέλος των κριτικών επιτροπών της χρονιάς που εκδόθηκε το «Καιρός» δεν ήταν ανατολικογερμανικής καταγωγής.

Η ιστορία θέμα του λογοτεχνικού της έργου

To Τείχος του Βερολίνου μπροστά από την Πύλη του Βρανδεμβούργου τον Δεκέμβριο του 1968
To Τείχος του Βερολίνου μπροστά από την Πύλη του Βρανδεμβούργου τον Δεκέμβριο του 1968Εικόνα: Werner Otto/United Archives/picture alliance

Η ιστορία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας είναι πάντως ένα θέμα που απασχολεί γενικότερα το  λογοτεχνικό της έργο. Το ντεμπούτο της το έκανε το 1999 με τη νουβέλα “Ιστορία του γερασμένου παιδιού’. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί και άλλα έργα της όπως “Σκύβαλα” (Tand, 2001), “Παιχνίδι με τις λέξεις” (Wörterbuch, 2004) και “Δοκιμασία’ (Heimsuchung, 2008, “Η συντέλεια του κόσμου” (Aller Tage Abend, 2012), “Οι περαστικοί” (Gehen, ging, gegangen, 2015). Της έχουν απονεμηθεί σημαντικές διακρίσεις, όπως το Βραβείο Τόμας Μαν και το Ευρωπαϊκό Βραβείο Strega. To 2017 τιμήθηκε με το παράσημο του Σταυρού της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Την Τζέννυ Έρπενμπεκ απασχολούν ακόμα θέματα όπως το προσωρινό και οι ανατροπές. Στο μυθιστόρημά της «Δοκιμασία» για παράδειγμα, οι κάτοικοι ενός σπιτιού ζουν μια σειρά από διαδοχικές ανατροπές: Δημοκρατία της Βαϊμάρης,  Εθνικοσοσιαλισμός και Τρίτο Ράιχ,  Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, το τέλος της Ανατολικής Γερμανίας και την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Αλλά και ο «Καιρός» περιγράφει τη μοίρα πολλών ανθρώπων με φόντο την πολιτική και φαίνεται πως καταφέρνει να χτίσει μια γέφυρα μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας. Γιατί είναι αλήθεια ότι ακόμα και τόσα χρόνια μετά την επανένωση οι σχέσεις των ανθρώπων δεν έχουν πλήρως εξομαλυνθεί.

Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου

DW

Τι σημαίνουν οι ρωσικές ασκήσεις με πυρηνικά όπλα;

0
Ρόμαν Γκοντσαρένκο

Για πρώτη φορά από την έναρξη της εισβολής στην Ουκρανία η Ρωσία ανακοίνωσε προ ημερών τη διεξαγωγή ελιγμών με τακτικά πυρηνικά όπλα. Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος κλιμάκωσης;

Η Ρωσία σχεδιάζει ελιγμούς με πυρηνικά όπλαΕικόνα: Kirill Kukhmar/TASS/imago

Στις 6 Μαΐου, μία ημέρα πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του Ρώσου προέδρου Πούτιν, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε πως «στο άμεσο μέλλον» πρόκειται να γίνει η προετοιμασία ασκήσεων με τακτικά πυρηνικά όπλα κοντά στα ουκρανικά σύνορα. Την Τρίτη ανακοίνωσε την έναρξη ορισμένων προπαρασκευαστικών ασκήσεων. Πρόκειται για την πρώτη φορά που διεξάγονται τέτοιου είδους ασκήσεις από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Οι πυρηνικές απειλές της Μόσχας και η κριτική της Δύσης

Εκπρόσωποι διαφόρων κρατών της Δύσης έχουν επικρίνει επανειλημμένως τη ρωσική ηγεσία για τις πυρηνικές απειλές της.

Αν και ο Πούτιν δεν έχει απειλήσει μέχρι στιγμής ευθέως με πυρηνική επίθεση, έχει παρ’ όλα αυτά προειδοποιήσει τη Δύση για το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου σε περίπτωση που Ρωσία και Δύση βρεθούν σε άμεση σύγκρουση. Ο άλλοτε πρόεδρος και νυν αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, έχει απειλήσει ανοιχτά με χρήση πυρηνικών όπλων. Το ίδιο έκανε και την 6η Μαΐου. Ο εκπρόσωπος Τύπου του Πούτιν, Ντμίτρι Πέσκοφ, συνέδεσε και αυτός τις πυρηνικές ασκήσεις με τις αναφορές δυτικών πολιτικών στο ενδεχόμενο ανάπτυξης στρατευμάτων στην Ουκρανία.

Τι είναι τα τακτικά πυρηνικά όπλα;

Ρωσικό σύστημα εκτόξευσης πυραύλων
Ορισμένα ρωσικά συστήματα μπορούν να εκτοξεύσουν και απλούς και πυρηνικούς πυραύλουςΕικόνα: imago images/Cover-Images

Τα τακτικά πυρηνικά όπλα είναι διαφορετικά από τα στρατηγικά, καθώς είναι μικρότερης ισχύος και εμβέλειας. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οπλικά συστήματα ικανά να εκτοξεύσουν τόσο συμβατικές όσο και πυρηνικές κεφαλές.

Η εμβέλεια των τακτικών πυρηνικών όπλων φτάνει έως τα 500 χιλιόμετρα, εάν εκτοξεύονται από χερσαία πυραυλικά συστήματα, και έως τα 600 χιλιόμετρα, εάν εκτοξεύονται από θαλάσσια ή εναέρια πυραυλικά συστήματα. Ωστόσο υπάρχει μία σύγχυση σχετικά με τους ρωσικούς πυρηνικούς πυραύλους. Έτσι, υπάρχουν ορισμένοι τύποι ρωσικών πυραύλων, όπως οι υπερηχητικοί πύραυλοι τύπου Kinschal, οι οποίοι κατατάσσονται μεν στα τακτικά πυρηνικά όπλα, αλλά διαθέτουν παρ’ όλα αυτά εμβέλεια κάμποσων χιλιάδων χιλιομέτρων.

«Παράλογη» η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων στην Ουκρανία

Οι ειδικοί με τους οποίους ήρθε σε επικοινωνία η DW συμφωνούν πως η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων στην Ουκρανία είναι απίθανη αλλά και παράλογη. «Από στρατιωτικής άποψης η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από τη Ρωσία στην Ουκρανία είναι παράλογη υπό οποιεσδήποτε συνθήκες», δηλώνει ο Πάβελ Πόντβιγκ, επικεφαλής ερευνητής στο Ερευνητικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Εθνών για τον Αφοπλισμό.

Κατά τις ασκήσεις αυτές η Ρωσία δεν θα μπορούσε να διεξάγει καμία επίθεση, αλλά να εκτελέσει απλώς τις διαδικασίες για την ανάπτυξη των όπλων αυτών, εξηγεί ο ειδικός. «Διότι κανονικά οι μη στρατηγικές κεφαλές αποθηκεύονται χωριστά από τους πυραύλους και τα αεροσκάφη που μπορούν να τις εκτοξεύσουν». Ο Πόντβιγκ ελπίζει ακόμη πως κατά τους ρωσικούς στρατιωτικούς ελιγμούς θα χρησιμοποιηθούν απομιμήσεις για λόγους ασφαλείας.

«Μία προειδοποίηση προς τη Δύση»

Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν
Σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές οι ελιγμοί με πυρηνικά όπλα αποτελούν απλώς μία ακόμη τακτική εκφοβισμού του ΚρεμλίνουΕικόνα: Kremlin.ru/REUTERS

Η «πυρηνική κλιμάκωση» αποτελεί μία φράση την οποία η Δύση φοβάται από την αρχή της ρωσικής εισβολής. Αυτός είναι και ο λόγος σύμφωνα με δυτικούς πολιτικούς και αναλυτές που τα όπλα στην Ουκρανία παραδίδονται αργά και σε περιορισμένο βαθμό.

Σε αυτό βασίζεται και η Μόσχα, όπως επισημαίνει ο Ματιέ Μπουλεγκέ από το αμερικανικό Wilson Center. Ο ειδικός δεν πιστεύει πως ο πυρηνικός ελιγμός της Ρωσίας οφείλεται στις αναφορές για ανάπτυξη δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία. Αντιθέτως, αποτελεί έκφανση «του διαρκούς εκφοβισμού και των απειλών από πλευράς του Κρεμλίνου», με απώτερο σκοπό να υπονομευτεί η αποφασιστικότητα της Δύσης αναφορικά με την υποστήριξη της Ουκρανίας. Επιπλέον, ο Πούτιν θέλει με αυτόν τον τρόπο να παρουσιαστεί ως «ισχυρός ηγέτης», ιδίως στα πλαίσια και της «Ημέρας της Νίκης ενάντια στη Ναζιστική Γερμανία», που γιορτάστηκε στις 9 Μαΐου στη Ρωσία, προσθέτει ο Μπουλεγκέ.

Οι ειδικοί εκτιμούν πως οι πυρηνικές ασκήσεις της Ρωσίας αποτελούν «μήνυμα και προειδοποίηση προς τη Δύση». Ένα πολιτικό μήνυμα «που δεν έχει τίποτα το θετικό, ωστόσο πρέπει να το δεχτούμε με τρόπο νηφάλιο», όπως τονίζει ο Πάβελ Πόντβιγκ.

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

DW

Ομόφωνο Ψήφισμα του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ για τη μετατροπή της Μονής της Χώρας σε τζαμί

1

Θεσσαλονίκη, 24/5/2024

«Η Μονή της Χώρας αποτελεί το κορυφαίο μνημείο της Παλαιολόγειας Αναγέννησης στην Κωνσταντινούπολη, καθώς διασώζει το πλουσιότερο και πιο σημαντικό σύνολο ψηφιδωτού διακόσμου, σπάνιο δείγμα της επίσημης τέχνης και αισθητικής που αναπτύχθηκαν στην πρωτεύουσα του Βυζαντίου, κατά την τελευταία περίοδο της ιστορίας του. Λόγω της ιστορικής και καλλιτεχνικής του αξίας, το μνημείο, που μέχρι πρότινος λειτουργούσε ως μουσείο, είναι προστατευόμενο από την UNESCO.

Το Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του ΑΠΘ εκφράζει σύσσωμο την αγανάκτηση και την απογοήτευσή του για την απόφαση της Τουρκίας να μετατρέψει και αυτό το μνημείο, μετά την Αγία Σοφία, σε τζαμί, με οδυνηρές συνέπειες την αλλαγή της ιστορικής του ταυτότητας και την επακόλουθη θλιβερή κάλυψη της υψηλής του τέχνης.

Αντί της απόφασης αυτής, είναι απολύτως επείγον να προστατευθεί από τη φθορά του χρόνου με δράσεις που θα στοχεύουν στον καθαρισμό και την άμεση συντήρηση του μνημειακού του διακόσμου που αποτελεί μία από τις ελάχιστες μαρτυρίες για τη χαμένη δόξα του Βυζαντίου.

Κάθε προσπάθεια διαγραφής ή απόκρυψης του ίχνους της βυζαντινής τέχνης της Κωνσταντινούπολης καταδικάζει στη λήθη την προέλευση καθώς και τα συστατικά στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς του ίδιου του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα.

Θα ήταν πραγματικά κρίμα να ακυρωθεί στο όνομα πολιτικών και θρησκευτικών παιχνιδιών και άλλων συμφερόντων όλη η πρόοδος που σημειώθηκε τον 20ό αιώνα προς την κατεύθυνση της προστασίας των μνημείων της Κωνσταντινούπολης. Άλλωστε, “η παγκόσμια κληρονομιά είναι ακρογωνιαίος λίθος της ειρήνης και της βιώσιμης ανάπτυξης”, σύμφωνα με τη Γενική Διευθύντρια της UNESCO, Ιρίνα Μπόκοβα».

Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ

Το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ ανοίγει νέους δρόμους συνομιλώντας με την κοινωνία

Θεσσαλονίκη, 24/5/2024

Με στόχο να ενισχύσει την εξωστρέφεια και να προβάλλει την πλούσια ερευνητική δραστηριότητά του, το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ αφιερώνει την εβδομάδα 27-31 Μαΐου 2024, σε σειρά ανοικτών εκδηλώσεων, με τον τίτλο «Ανοίγοντας νέους δρόμους, συνομιλώντας με την κοινωνία».

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων, θα πραγματοποιηθούν επαφές με φοιτήτριες/ές, κοινωνικούς εταίρους αλλά και δράσεις που στοχεύουν στην ενημέρωση του κοινού για ένα μέρος της πλούσιας ακαδημαϊκής και ερευνητικής δραστηριότητας και συνεισφοράς του Τμήματος. Επίσης, στόχος των διοργανωτών είναι η εκδήλωση να μετατραπεί σε ετήσιο θεσμό για το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ.

Περίπατος-περιήγηση στην ιστορία του ΑΠΘ  από τους κατ’ εξοχήν ειδικούς

Συγκεκριμένα, την Τρίτη 28 Μαΐου 2024, και ώρες 11.30-13.00, θα πραγματοποιηθεί από τους Καθηγητές του Τμήματος Γιώργο Αντωνίου και Γιώργο Αγγελόπουλο, εντός του πανεπιστημιακού campus, περίπατος-περιήγηση στην ιστορία του ΑΠΘ, σε συνδυασμό με τον τρόπο ανάπτυξης των κτιριακών υποδομών του, έως τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Ξεκινώντας από τη μετατροπή της Οθωμανικής Σχολής «Ιδαδιέ» στο βασικό κτίριο του νέου πανεπιστημίου, οι Καθηγητές θα μας «ξεναγήσουν» στα κατεστραμμένα εβραϊκά νεκροταφεία, στα πανεπιστημιακά κτίρια που κατασκευάστηκαν αλλά πλέον δεν υπάρχουν (φοιτητική λέσχη και αναγνωστήριο), κάνοντας αναφορές στα πολιτικά προτάγματα που οδήγησαν στη δημιουργία συγκεκριμένων υποδομών, σε συγκεκριμένες περιόδους.

Σημείο έναρξης: σκαλιά παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής.

Μαγειρεύοντας με τους προϊστορικούς προγόνους μας στα γρασίδια της Φιλοσοφικής

Την Πέμπτη 30 Μαΐου 2024, και ώρες 12.30-14.30, στα γρασίδια της Φιλοσοφικής, η Καθηγήτρια του Τμήματος Τάνια Βαλαμώτη θα μαγειρέψει με φυτικά συστατικά και χρησιμοποιώντας αρχαίες συνταγές, φαγητά από την προϊστορική Ελλάδα. Μέσα από τις μυρωδιές και τις γεύσεις, ανακαλύπτουμε στοιχεία της πολιτισμικής ταυτότητας των προϊστορικών ανθρώπων, τα οποία μας βοηθούν ώστε να κατανοήσουμε όψεις της καθημερινής ζωής τους.

Οι εκδηλώσεις είναι ανοικτές και απευθύνονται στο ευρύ κοινό.

Κινδυνεύει η ΕΑΒ να «σκάσει» στα χέρια του Ν. Δένδια

2

 

Προβληματική θεωρείται η πορεία του πλέον σοβαρού προγράμματος της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ), του εκσυγχρονισμού 84 μαχητικών αεροσκαφών, F-16, σε Viper. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια η κυβέρνηση και η κατασκευάστρια εταιρεία, η αμερικανική Lockheed Martin, διαβεβαίωναν ότι «όλα πάνε πρίμα», αίφνης ανακάλυψαν προβλήματα, μεγάλες καθυστερήσεις, καθώς και ότι το πρόγραμμα θα πέσει έξω από το 2027, οπότε, βάσει των σχετικών συμβάσεων, πρέπει να ολοκληρωθεί.

Ως γνωστόν, το «ντηλ» με τις ΗΠΑ για τα F-16 κλείστηκε τον Οκτώβριο του 2018, κατά τη συνάντηση των τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας και προέδρου των ΗΠΑ, Αλέξη Τσίπρα και Ντόναλντ Τράμπ. Tο πρώτο προς αναβάθμιση F-16 εντάχθηκε στην ΕΑΒ τον Φεβρουάριο του 2020 και ήταν έτοιμο για δοκιμαστικές πτήσεις στις αρχές του 2021.

Η Πολεμική Αεροπορία

Χτες, στις εγκαταστάσεις της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ), στην Τανάγρα, βρέθηκε, μαζί με κλιμάκιο της ΠΑ, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Α ΓΕΑ), Δημοσθένης Γρηγοριάδης. Ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας, Αλέξανδρος Διακόπουλος, και υψηλόβαθμα στελέχη της, τον ενημέρωσαν για τα θέματα που ανησυχούν σφόδρα την ΠΑ.

Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, κατ’ αρχήν απασχολούν τα προβλήματα στο πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 Viper. Εως τώρα, η ΠΑ έχει παραλάβει 19 F-16 Viper, ενώ θα έπρεπε να της έχουν παραδοθεί 27. Οι καθυστερήσεις ξεπερνούν τους έξι μήνες.

Απορίας άξιον. Γιατί, ενώ τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρξαν παρά κάποιες μικρές καθυστερήσεις στο πρόγραμμα των F-16, τώρα, υπό τη νέα «διοίκηση Δένδια», αυτές είναι πολύμηνες; Θα λυθεί το πρόβλημα ή θα διογκωθεί, με συνέπεια να καταστεί προβληματικό το -νευραλγικής σημασίας για την ΠΑ- πρόγραμμα;

 

Να σημειωθεί ότι μια από τις πρώτες κινήσεις του Ν. Δένδια, ως υπουργού Αμυνας, ήταν να πάρει την ΕΑΒ από το υπουργείο Οικονομικών και να την θέσει υπό το υπουργείο Αμυνας. Η κίνηση αυτή, δε, συνοδευόταν από βαρύγδουπες διακηρύξεις του ότι θα την εκσυγχρονίσει και θα την καταστήσει πυλώνα των μεγάλων αλλαγών, που ευαγγελίζεται, για την πολεμική βιομηχανία της χώρας.

Αραγε, η κατασκευάστρια Lockheed Martin, η οποία, μαζί με ελληνική ιδιωτική εταιρεία, είναι ο κύριος υπεύθυνος για το πρόγραμμα, τώρα, μετά από τόσα χρόνια, ανακάλυψε ότι κάτι δεν πάει καλά; Τα ίδια «διέρρεαν», βέβαια, κάποιοι και προ ετών για το πρόγραμμα Viper, αλλά αυτό τελικώς είχε «τρέξει» κανονικά. Αραγε, ο Α ΓΕΑ, Δ. Γρηγοριάδης, έτριξε, χτες, τα δόντια στη νέα διοίκηση της ΕΑΒ;

Τα μεταγωγικά

Απογοητευτική, παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες Δένδια, εξακολουθεί να είναι και η κατάσταση με την πονεμένη ιστορία των μεταγωγικών αεροσκαφών, C-130. Σύμφωνα με την εφημερίδα, Καθημερινή», η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει τρία λειτουργικά C-130 και τέσσερα C-27. Να σημειωθεί ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) έχουν συνολικά 15 C-130, αλλά είναι καθηλωμένα ή κανιβαλίζονται για ανταλλακτικά. Οπως και τα C-27. Πρόσφατα, αναφέρει η εφημερίδα, δόθηκε και το πρώτο από τα δύο C-130 που φτιάχνονταν στην Πορτογαλία.

Βέβαια, για να «τρέξουν» τα κρίσιμα προγράμματα για τις Ενοπλες Δυνάμεις, η κυβέρνηση δεν δίνει ούτε ψίχουλο στους εργαζόμενους στην ΕΑΒ, παρ’ ότι είναι πασίγνωστο ότι οι μισθοί τους είναι πολύ χαμηλοί. Αν και τους το αρνείται, λόγω δημοσιονομικού κορσέ, βρίσκει τα παραθυράκια για να αυξήσει τους μισθούς της νέας διοίκησης, ως λέγεται, καθώς και για να κάνει απευθείας αναθέσεις σε ιδιώτες.

 

Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση μόνο παχιά λόγια ξέρει να εκστομίζει. Ωστόσο, επί της ουσίας το έργο για την στήριξη των ΕΔ είναι μηδαμινό. Ξέρει, όμως, να προβαίνει σε πανάκριβες αγορές οπλικών συστημάτων – «Φεράρι», αλλά ούτε καν ένα συνεργείο για τις μεταφορικές «νταλίκες» των ΕΔ δεν μπορεί να κουμαντάρει.

Μεγάλες υποσχέσεις

Τώρα, λοιπόν, η νέα διοίκηση της ΕΑΒ υπόσχεται ότι στην αρχή του 2025 θα δώσει ένα ακόμα C-130 στην ΠΑ. Μεγάλες υποσχέσεις είχε δώσει και η προηγούμενη διοίκηση της ΕΑΒ, αλλά ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν. Ως γνωστόν, μάλιστα, για την υλοποίηση του προγράμματος συντήρησης των C-130 είχε δοθεί, με απευθείας ανάθεση, η «δουλειά» σε ελληνική ιδιωτική εταιρεία. Η υπόθεση είχε συγκεντρώσει τα βέλη της αντιπολίτευσης, όπου επανειλημμένως, εντός της Βουλής, είχε καταγγελθεί ότι η ιδιωτική εταιρεία δεν είχε καν τα τυπικά προσόντα για να ανταπεξέλθει σε ένα τέτοιο έργο.

Η προηγούμενη διοίκηση της ΕΑΒ, λοιπόν, έταζε, το 2022, την απόδοση 12 C-130 μέσα σε τρία έτη. Μόλις ένα, κι’ αυτό μετά πολλών κόπων, έχει αποδοθεί. Τώρα, η νέα διοίκηση της ΕΑΒ, σύμφωνα με πληροφορίες, αποφάσισε την παράταση της σύμβασης που είχε η προηγούμενη διοίκηση της ΕΑΒ με την ιδιωτική εταιρεία (!).

Τα «κατασκοπευτικά»

Σύμφωνα με πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ενδεχομένως στην αρχή του 2025 αναμένεται να παραδοθεί στο Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) το πρώτο εκσυγχρονισμένο αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας, Ρ-3 Orion.

 

Αυτό το πολύπαθο πρόγραμμα, βάσει της σύμβασης που είχε υπογραφεί το 2015, επί υπουργού Αμυνας, Πάνου Καμμένου, προέβλεπε την παράδοση των δύο πρώτων αεροσκαφών εντός του 2022, ενώ τα άλλα δύο μέσα στο 2023.

Σε αυτό το πρόγραμμα, η αμερικανική Lockheed Martin … έπεσε στα βράχια, αφού, βάσει των νέων σχεδιασμών, θα υπάρξει τουλάχιστον διετής καθυστέρηση.

neostrategy.gr

 

Ευρωεκλογές: η επόμενη ημέρα

5
 

Μάης 2024

Λίγες μέρες πριν τις Ευρωεκλογές και η δυσκολία να γίνει αντιληπτό για ποιους λόγους κόμματα και πρόσωπα ζητούν την ψήφο μας παραμένει. Ακούμε πολλά, βάσιμα και αβάσιμα, εις βάρος «των άλλων», κατά κανόνα άσχετα με εμάς, την Ελλάδα και την θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σφυγμομετρήσεις με πρόβλεψη ποσοστών χωρίς συσχέτιση τους με τις αγωνίες και τις φιλοδοξίες μας. Τηλεοπτικές αναμετρήσεις περιορισμένου ενδιαφέροντος. Η κομματική διαπάλη γίνεται αντιληπτή μάλλον ως σύγκρουση συμφερόντων εξουσιαστικών μηχανισμών, παρά ως  διάθεση συγγραφής και εκτέλεσης μιας έντιμης σύμβασης αντιπροσώπευσης του Έλληνα πολίτη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτή είναι και η βασική αιτία της αυξανόμενης αποχής.

Η αποχή βέβαια δεν έχει ως αποτέλεσμα την αποδοκιμασία ανάξιων εμπιστοσύνης, αλλά την απονομιμοποίηση της εκλογικής διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της. Η οποία, με την σειρά της, «αθωώνει» σχήματα και πρόσωπα μειωμένης δημοκρατικής ευαισθησίας και την ανοχή ή και προτίμηση τους από ψηφοφόρους. Το φαινόμενο αυτό (συχνά αναφέρεται ως «ενίσχυση των άκρων») επιτείνεται από την κολακεία της μιας ή της άλλης μειοψηφίας, ρητορική και έμπρακτη. Μια ευθεία επίθεση κατά της αρχής της πλειοψηφίας με διάφορα ιδεολογικά άλλοθι αλλά μόνο κίνητρο την ψηφοθηρία. Από, κατά δήλωση των ιδίων, «δημοκρατικά κόμματα»!

Αυτή η δημοκρατική κρίση δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Σε μας ειδικά μπορεί να καταλήξει σε απεμπόληση συμφερόντων μας, σε περίοδο μεγάλης ρευστότητας. Στους έγκυρους  Έλληνες Δημοκράτες δεν αρκεί λοιπόν να συμμετέχουμε, να ψηφίζουμε και να αποδοκιμάζουμε τους ανάξιους. Οφείλουμε να εισφέρουμε πρόταση εξυπηρέτησης εθνικού και δημοσίου συμφέροντος στην Ευρώπη πριν τις Ευρωεκλογές, χωρίς αξίωση ψήφου, ως εγγύηση καλής συνέχειας μετά τις ευρωεκλογές!

Η ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ παρουσιάζουμε εδώ εννέα θέματα ελληνικού, αλλά και ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και συγκεκριμένες θέσεις μας για την αντιμετώπιση τους, Με μόνο μέλημά μας να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα για κάθε πολίτη, για κάθε λαό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την πεποίθηση ότι με τον διάλογο και την κριτική μπορούν και να βελτιωθούν ώστε να γίνουν πραγματικότητα.

  1. ΤΑ ΤΕΜΠΗ, Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ

Μετά το «πράσινο φως» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα αιτήματα του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, κάθε Έλληνας ευρωβουλευτής οφείλει να σκύψει στην υπόθεση μέχρι να φωτιστούν πλήρως τα αίτια της τραγωδίας, όσο και οι εκ των υστέρων κυβερνητικοί χειρισμοί ώστε να αποδοθούν οι ανάλογες ευθύνες.
Δεν δεχόμαστε τον ισχυρισμό «η αποκάλυψη ανομιών αξιωματούχων εκθέτει την χώρα». Αντιθέτως, στεκόμαστε απέναντι στην παραβατικότητα οποιουδήποτε, όσο ψηλά κι’ αν βρίσκεται και υποστηρίζουμε  τον κολασμό φυσικών και ηθικών αυτουργών κάθε ανομίας, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στην απειλή ενός «μνημονίου νομιμότητας» από την Ε.Ε. για την Ελλάδα, αντιπροτείνουμε μια «συνομολόγηση εντιμότητας» από τα κράτη μέλη της. Οι εκπρόσωποί μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οφείλουν να αποσοβήσουν την υπαγωγή μας σε καθεστώς «δημοκρατικής επιτήρησης» και να προωθήσουν την ιδέα των «εγγυήσεων διαφάνειας» για την Ε.Ε. και όλα τα κράτη μέλη της.

  1. Η ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Ο κάθε ευρωβουλευτής οφείλει συμμετοχή στην μάχη κατά της ακρίβειας, συγκεκριμένα την ευαισθητοποίηση δημόσιων αρχών απέναντι σε αθέμιτες εμπορικές πρακτικές για την προάσπιση του συμφέροντος του καταναλωτή. Ενδεικτικά, να:

  • επισημαίνει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού περιπτώσεις προσυμφωνημένων τιμών
  • προκαλεί παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εθνικών κυβερνήσεων για την έκτακτη φορολόγηση «υπερκερδών» (windfall gains), δηλαδή κερδών τα οποία προκύπτουν από διοικητικές αποφάσεις ή δημόσιες επενδύσεις
  • καταγγέλλει σε δικαστικές αρχές παράνομες τιμολογιακές μεθοδεύσεις επιχειρηματικών ομίλων
  • προκαλεί την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ελέγξει τις χρεώσεις από τις εμπορικές τράπεζες τις οποίες εποπτεύει η ίδια και να αναιρεί όσες από αυτές είναι αναιτιολόγητες
  • πιέζει τις εποπτευόμενες από την Ε.Κ.Τ. κεντρικές τράπεζες να περιγράφουν συστηματικά την διαμόρφωση των τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες ευρείας κατανάλωσης, να αξιολογεί τα πορίσματά τους και να δίνει οδηγίες για αποτροπή υπερκερδών, αδικαιολόγητων κερδών και αισχροκέρδειας
  • ελέγχει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για κάθε αμέλεια της στην χάραξη και άσκηση πολιτικής ενθάρρυνσης του ανταγωνισμού και κινήτρων για την είσοδο νέων επιχειρήσεων σε κάθε κλάδο
  • στηρίζει έμπρακτα κινήματα και οργανώσεις καταναλωτών σε όλη την Ε.Ε. και ενισχύει την δικτύωση και συνεργασία τους.
  1. ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΛΑΟΥΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Κάθε κυρίαρχο κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ως  δημοκρατική Πολιτεία, οφείλει να τελειοποιήσει τις συνθήκες υποδοχής και παραμονής μεταναστών και προσφύγων στο έδαφος του, να αποφεύγει την διακριτική μεταχείριση εις βάρος τους και να πιστοποιεί την νομιμότητα της διαμονής τους. Η Ελλάδα ειδικότερα, ζει μια δική της, δυσάρεστη εμπειρία με την μετατροπή ομάδων μεταναστών και προσφύγων σε μοχλό πίεσης από την Τουρκία εις βάρος της.

Διευθέτηση χρειάζεται και ο καθορισμός του τελικού προορισμού των προσφύγων εντός της Ε.Ε. Η υποτιθέμενη «εύλογη κατανομή» σε χώρες και το δικαίωμα επιλογής προορισμού έχουν δώσει την θέση τους σε μια συναλλαγή μεταξύ χωρών του Βορρά οι οποίες «εξαγοράζουν» την υποχρέωσή τους να υποδεχθούν αριθμό προσφύγων από χώρες του Νότου έναντι αντιτίμου. Αυτή η στυγνή  εμπορευματοποίηση ούτε απέδωσε, ούτε, πολύ περισσότερο είναι  «κοινοτική αλληλεγγύη» προς τις χώρες πρώτης υποδοχής.

Και το «μπρος πίσω» μεταναστών μεταξύ Γαλλίας-Ιταλίας στην Ventimiglia κοστίζει μακροχρόνια ταλαιπωρία σε συνανθρώπους μας. Ενώ οι θαλάσσιες διακινήσεις στα ανοιχτά της Lambedusa και στο ελληνικό αρχιπέλαγος πληρώνονται με ανθρώπινες ζωές.

Με τις συνθήκες αυτές, οι Έλληνες ευρωβουλευτές χρωστάνε προσπάθεια εντιμότερων «ευρωπαϊκών» κανόνων για:

  • απεγκλωβισμό ανθρώπων, λόγω άρνησης κρατών μελών να τους υποδεχθούν
  • ισότητα υποχρεώσεων των χωρών μελών
  • έμπρακτη αλληλεγγύη προς τις χώρες υποδοχής μεταναστών και προσφύγων από τα υπόλοιπα κράτη μέλη
  • αποκατάσταση κάθε βλάβης κράτους μέλους, οικονομικής ή άλλης, με χρέωση του όποιου εταίρου την προκαλεί
  • ανάληψη πρωτοβουλίας από τους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς για την συγκρότηση διεθνικών Αρχών Απογραφής και Πιστοποίησης Προσφύγων και Αρχών Δίωξης της παράνομης διακίνησης, υπό την αιγίδα του Ο.Η.Ε., κοντά στις πηγές των προσφυγικών ρευμάτων
  • αποτελεσματική καταδίωξη των διακινητών λαθρομεταναστών
  1. ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΟΥΣΑ

Η Ευρώπη έχει κάθε λόγο να είναι «επισπεύδων εταίρος» σε μια μεγάλη επένδυση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ώστε να επιβιώσει ο πλανήτης και εμείς οι ίδιοι. Η διασφάλιση του μέλλοντος και των συνθηκών της ζωής μας υπαγορεύει την μετρημένη ανάλωση φυσικών πόρων ώστε να περιοριστεί η συνακόλουθη παραγωγή ρύπων. Μιλάμε για την θέσπιση κανόνων και ορίων για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του κάθε ατόμου και οργανισμού ώστε να μην αποστερεί από αλλά είδη και μελλοντικές γενιές την Ζωή. Οφείλουμε βέβαια καθαρή απάντηση στο ερώτημα «ποιος θα καταβάλλει το κεφάλαιο της επένδυσης αυτής και ποιος θα εισπράξει τα μερίσματα της».

Είναι επίσης η ώρα να σταματήσει η κατασπατάληση κοινωνικού κεφαλαίου στο όνομα της «ανάπτυξης»: η έγκριση της όποιας επένδυσης πρέπει να ενσωματώνει αναπόσπαστα «Πιστοποιητικό Περιβαλλοντικής Διαύγειας». Προϋπόθεση για αυτή την καινοτομία είναι η εκπόνηση ενιαίων κανόνων προστασίας μνημείων, μεταλλευτικού κώδικα, αλιευτικού κανονισμού και μέτρων αποτροπής του «υπερτουρισμού». Απαραίτητα είναι εξ άλλου πρωτόκολλα για ποιοτικές και επαρκείς δημόσιες μεταφορές και χωροταξική ισορροπία.

Θέμα της εποχής βέβαια η ενεργειακή ισονομία και η ευστάθεια των συστημάτων διανομής μέσω της, κατά προτεραιότητα, απορρόφησης προϊόντων ενεργειακών κοινοτήτων και μικρών παραγωγών από τα συστήματα αυτά. Εξ άλλου, ενδείκνυται η ενθάρρυνση της εμπορίας ενεργειακών προϊόντων μεταξύ κρατών μελών της Ε.Ε. με σκοπό την ενίσχυση της ενεργειακής της αυτονομίας.
Στο πλαίσιο μιας τέτοιας επένδυσης, δεν μπορεί παρά να προβλέπεται η προώθηση συνδυασμένων μεταφορών με κορμό ένα σύγχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο, ηλεκτροδοτημένο στο σύνολο του και άλλα μέσα σταθερής τροχιάς και φορτηγά, λεωφορεία, Ι.Χ. αυτοκίνητα και δίκυκλα να συνεργάζονται μαζί του. Με την σκέψη σε ένα  πανευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο, με έναν από τους βασικούς του άξονες του τον δίαυλο Πειραιά-Πάτρας-Τεργέστης.

  1. ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΑΖΑ

Οι επενδύσεις βέβαια ευδοκιμούν σε περιβάλλον αυξημένης ασφάλειας και ειρήνης. Η Ε.Ε. έχει κάθε συμφέρον να πρωτοστατήσει στον τερματισμό των ενεργών συγκρούσεων στην Ουκρανία και την Γάζα, προλαβαίνοντας μάλιστα ενδεχόμενες κλιμακώσεις τους με ακόμα οδυνηρότερες συνέπειες. Πέρα όμως από το κοινό συμφέρον των κρατών μελών της, υπάρχει και η ηθική βάση της πολιτικής ασφάλειας της Ε.Ε. Την οποία ηθική βάση, ασφαλώς, έχει αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα και υποχρέωση να προασπίζει το κάθε μέλος της ξεχωριστά, ασκώντας ακόμα και το δικαίωμα του σε αρνησικυρία (veto).

Τελικά, εκτός από συμφέροντα και ηθική, δοκιμάζεται, η ίδια η  πολιτική υπόσταση της Ένωσης. Έχει γνώμη, φωνή και ισχύ για να τιμήσει τις θέσεις της ή όχι; Έχει την δυνατότητα να δίνει λύσεις σε μεγάλα διεθνή προβλήματα ή ανέχεται να εκπίπτει σε διάδικο μέρος τους; Απαντήσεις ζητούμενες και απαραίτητες πριν κληθούμε, «μικροί» και «μεγάλοι» να θυσιάσουμε εθνικά μας συμφέροντα, στο όνομα μιας «ομοσπονδιακής προοπτικής».

  1. ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΤΑ ΒΑΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ

Με τις ίδιες απαντήσεις ως βάση, είναι απαραίτητο να προωθήσουμε λύσεις σε δικά μας, ευρωπαϊκά προβλήματα, στην βάση του Διεθνούς Δικαίου. Πρώτο τέτοιο πρόβλημα, το Κυπριακό, μεγάλο διεθνές ζήτημα εισβολής, κατοχής και εποικισμού. Αλλά αν η λύση του Κυπριακού προϋποθέτει την επανατοποθέτησή του στην βάση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε., επιβάλλεται η άμεση άρση της παράνομης απαγόρευσης επιστροφής των κατοίκων της Αμμοχώστου στα σπίτια τους. Θα ήταν, πράγματι, παράδοξο ενόσω διεξάγεται συζήτηση περί «ευρωπαϊκής ασφάλειας», να μένουν αναπάντητες οι περιοδείες Ερντογάν στα Βαρώσια.

Πέρα όμως από την ατελείωτη βαρβαρότητα εις βάρος όλων των κατοίκων της Κυπριακής Δημοκρατίας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, διαιωνίζεται και η απαράδεκτη παρουσία βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου με καθεστώς «κυρίαρχου βρετανικού εδάφους» στην επικράτεια κράτους μέλους της Ε.Ε. Ιδιαιτέρως μετά το Brexit, κάθε ευρωβουλευτής οφείλει να ενεργοποιηθεί ο ίδιος για να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με το Λονδίνο για την απάλειψη αυτού του κατάλοιπου της αποικιοκρατίας από την ήπειρο μας.

  1. ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Εφ’ όσον η επιβολή της νομιμότητας έναντι όλων περιλαμβάνεται στο «ευρωπαϊκό κεκτημένο», αφορά, πριν απ’ όλους, τους εταίρους της Ε.Ε. Η απαράγραπτη απαίτηση μας απέναντι στην Γερμανία για την απόδοση των οφειλών της προς εμάς μέχρις εξόφλησης τους (μιλάμε για την έντοκη επιστροφή του «αναγκαστικού» κατοχικού δανείου που επιβλήθηκε στην πατρίδα μας από το ναζιστικό καθεστώς, τις αποζημιώσεις για τις ανθρώπινες απώλειες, τις επανορθώσεις των ζημιών που προκάλεσε το 3ο Ράιχ και τον επαναπατρισμό των αρχαιολογικών / πολιτιστικών θησαυρών που λεηλάτησε) είναι πια επείγον να τεθεί από  Έλληνες ευρωβουλευτές.
Το θέμα δεν μπορεί να σέρνεται άλλο, μετά την πρόσφατη, παντελώς αυθαίρετη, τοποθέτηση της Υπουργού Εξωτερικών κυρίας Annalena Baerbock ότι η Γερμανία δεν αναγνωρίζει καμία σχετική υποχρέωση της έναντι της Ελληνικής Δημοκρατίας, επειδή το θέμα… «έχει κλείσει»! Και βέβαια ο έλεγχος της ελληνικής κυβέρνησης για την προετοιμασία της να διεκδικήσει δικαστικά τα οφειλόμενα δεν είναι αποκλειστικά ευθύνη ευρωβουλευτών.

Πέρα από τον έλεγχο των κυβερνήσεων, γερμανικής και ελληνικής, κατ’ εξοχήν δουλειά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι η ενθάρρυνση  ενός πανευρωπαϊκού κινήματος υποστήριξης του ελληνικού διαβήματος, του «κοινοτικού κεκτημένου», της ισονομίας τελικά. Οι ευρωβουλευτές, με πρώτους όσους είναι δημοκράτες, καλούνται να ακολουθήσουν τον δρόμο που χάραξε ο αείμνηστος Μανώλης Γλέζος, ως Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και ευρωβουλευτής.

  1. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Αντιμετωπίζουμε θετικά την, κατατεθειμένη από το 2020,  πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την διεξαγωγή Συνέδριου για το Μέλλον της Ευρώπης (αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας) με θέμα «Πράσινη Συμφωνία για την Ευρώπη: πολιτικές για τη μετάβαση». Υποστηρίζουμε την ανάγκη διεξαγωγής του το ταχύτερο δυνατόν και επιδιώκουμε θετικές αποφάσεις για τα θέματα του, όπως «Από το αγρόκτημα στο πιάτο», «Κλιματική Αλλαγή και Δημόσια Υγεία» και «Διατήρηση της βιοποικιλότητας». Εάν οι θετικές αυτές αποφάσεις προϋποθέτουν αλλαγές εμπορικών συνθηκών, ακόμα και διατάξεων της Συνθήκης της Λισαβώνας, λέμε ΝΑΙ στις αλλαγές αυτές.

Με μια τέτοια ημερήσια διάταξη, το Συνέδριο καλείται εκ των πραγμάτων να συζητήσει την θεσμική αποσάθρωση της Ε.Ε., το  θέμα «Το Δημοκρατικό Έλλειμμα και πως αντιμετωπίζεται». Η σημερινή κατάσταση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποδυναμωμένο, την Επιτροπή διορισμένη, τον, περιορισμένης δημοκρατικής νομιμοποίησης, Πρόεδρο του Συμβουλίου προκαθήμενο αιρετών Πρωθυπουργών και την, απροσδιόριστης ωφελιμότητας, θέση του «Υπουργού Εξωτερικών» (επίσης καταλαμβανόμενης δια διορισμού), είναι απαράδεκτη και πρέπει να αλλάξει. Με την δημοκρατική νομιμοποίηση να παραγνωρίζεται, οι διορίζοντες κύκλοι και οι συμπαίκτες τους επιλέγουν για την στελέχωση θέσεων ευθύνης πρόσωπα με κριτήριο όχι την αξιοσύνη, αλλά την υπακοή τους στους ίδιους! Για όσους αγωνιούν ειλικρινά για την προέλαση ακροδεξιών σχημάτων στην ήπειρο μας, είναι η ώρα να προκρίνουν ως μέθοδο αντιμετώπισής τους την «επιστροφή στην Δημοκρατία»: ισονομία, ισηγορία, ισοπολιτεία, αρχή της πλειοψηφίας και έλεγχος από την μειοψηφία ο μόνος δρόμος!

  1. ΤΟ “ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ”

Πραγματικά, ένα τόσο σημαντικό Συνέδριο μπορεί να εισφέρει ένα πλαίσιο συνύπαρξης πολιτών και κρατών, πλούσιων και φτωχών, με καθαρούς κανόνες συνεννόησης. Χωρίς να αμελεί για τον σχηματισμό έντιμων προβλέψεων για τους νέους και τους επερχόμενους. Αισιόδοξο μέλλον για αυτούς τους στην ήπειρό μας (κατά προτίμηση στον τόπο του καθενός) και ομαλές συνθήκες «παραλαβής της σκυτάλης» από τους παλαιότερους προϋποθέτει αντιμετώπιση όχι μόνο της κλιματικής αλλαγής, αλλά κάθε πραγματικής και παρούσας απειλής: του δημογραφικού μαρασμού, του αδιέξοδου των  συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, των φραγμών στην εργασία και τον ελεύθερο χρόνο, των περιφερειακών ανισοτήτων, της άνισης διανομής μερίσματος από την τεχνολογική πρόοδο και της Τεχνητής Νοημοσύνης ως προσχήματος παραγνώρισης της ανθρώπινης δημιουργικότητας.

Είναι εμφανές ότι τα μέχρι σήμερα «πλαίσια στήριξης» δεν αρκούν ως εγγύηση ενός αισιόδοξου μέλλοντος. Πέρα λοιπόν από τον επανασχεδιασμό τους και τις «έκτακτες χρηματοδοτήσεις», το μέλλον υποδεικνύει την ανάγκη για ένα «Ευρωομόλογο των Νέων». Οι οικονομικοί και αναπτυξιακοί θεσμοί της Ε.Ε. έχουν κάθε δυνατότητα, να το εκδώσουν για να χρηματοδοτήσει:

  • ασφαλιστικές εισφορές υπέρ μητέρας για κάθε τοκετό
  • εισοδηματικές ενισχύσεις συνταξιούχων οι οποίοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας
  • επέκταση των 6 ωρών εργασίας με πλήρεις αποδοχές
  • δωρεάν εκπαίδευση / μαθητεία σε νέες τεχνολογίες / όποιου εργαζόμενου, όποτε την ζητήσει
  • εξοικείωση με την χρήση της «τεχνητής νοημοσύνης» ως εργαλείου ενθάρρυνσης της ανθρώπινης δημιουργικότητας

Η προετοιμασία για το «Ευρωομόλογο των Νέων» είναι τεχνικού, πρωτίστως όμως πολιτικού περιεχομένου. Με επίγνωση ότι, πέρα από υποσχετική αξιόπιστης και διατηρήσιμης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, αποτελεί και το μόνο διαθέσιμο μήνυμα της Ε.Ε. προς «εχθρούς και φίλους» ότι η Ευρώπη πιστεύει στο μέλλον της.

Δείτε πως βλέπουμε τις ευρωεκλογές και ευχαρίστως το συζητάμε.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1Η: Δεν ζητάμε ψήφο
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2Η: Την Δευτέρα 27 Μαίου στις 18.00 στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας και Βουκουρεστίου) συμμετέχουμε σε εκδήλωση με το ίδιο θέμα και σας περιμένουμε

Το δίλημμα του Χαμενεΐ, της Viviana Mazza*

0

«Καμιά»: έτσι απαντάει ο Βάλι Νασρ, ένας Ιρανοαμερικανός πολιτικός αναλυτής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς και πρώην σύμβουλος της κυβέρνησης Ομπάμα, στην ερώτηση τι συνέπειες θα έχει ο θάνατος του Ιρανού Προέδρου Εμπραχίμ Ραϊσί για τις σχέσεις ανάμεσα στο Ιράν και τη Δύση. «Δεν θα υπάρξουν άμεσες συνέπειες», λέει. «Ο τόνος των σχέσεων δεν καθοριζόταν από τον Ραϊσί. Ο θάνατός του δεν θα σηματοδοτήσει έτσι μια αλλαγή κατεύθυνσης, έστω κι αν θα υπάρξουν εσωτερικές αναταράξεις, κάτι που μπορεί να προκαλέσει αλλαγές. Και τώρα οι ιρανικές εκλογές θα γίνουν πριν, όχι μετά τις αμερικανικές: αυτό θα καταστήσει ενδεχομένως ευκολότερη την απόφαση του νέου Αμερικανού Προέδρου για τις σχέσεις με την Τεχεράνη».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν είχαν μια μάλλον στενή επικοινωνία στη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων, συνεχίζει ο Βάλι Νασρ. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν μια άλλη κρίση στη Μέση Ανατολή και επενδύουν στον διάλογο για να περιορίσουν την κλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, να αποτρέψουν έναν πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου και να οργανώσουν έναν οδικό χάρτη για τον έλεγχο του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.

Ο Ιρανοαμερικανός αναλυτής πιστεύει ότι διαδηλώσεις σαν αυτές που ακολούθησαν τον θάνατο της 22χρονης Μαχσά Αμινί στα χέρια της αστυνομίας τον Σεπτέμβριο του 2022 δεν θα παίξουν ρόλο στις εξελίξεις. Το ζήτημα είναι άλλο. Με τον Ραϊσί Πρόεδρο, η ανώτατη θρησκευτική Αρχή και η πιο σκληρή Δεξιά είχαν μια στρατηγική κυριαρχίας που συνδεόταν με τις εκλογές του 2025. Τώρα θα γίνουν εκλογές σε 50 ημέρες και δεν υπάρχουν υποψήφιοι στην Ακροδεξιά που να είναι αρκετά γνωστοί σε εθνικό επίπεδο ώστε να μπορέσουν να νικήσουν με νόμιμο τρόπο. Αυτό φέρνει τον αγιατολάχ Χαμενεΐ μπροστά σε ένα δίλημμα: να πιέσει για έναν υποψήφιο της Ακροδεξιάς που δεν θα περιβάλλεται από νομιμότητα ή να αποδεχθεί έναν πιο μετριοπαθή συντηρητικό υποψήφιο, όπως είναι ο σημερινός πρόεδρος της Βουλής.

Τι σημαίνει όμως η λέξη «συντηρητικός» στο Ιράν; «Κοιτάξτε τις ΗΠΑ: το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έχει και τον Τραμπ και τον Μιτ Ρόμνεϊ. Ο Ραϊσί και το στρατόπεδό του είναι οι Τραμπικοί του Ιράν, η άκρα Δεξιά. Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Αλί Λαριτζανί και άνθρωποι σαν κι αυτόν είναι οι Μπους ή οι Ρόμνεϊ.»

Και ο Αλί Χαμενεΐ όμως δεν είναι σε καλή υγεία; Θα υπάρξει κρίση διαδοχής; «Όχι ακόμα, ο Χαμενεΐ δεν είναι ετοιμοθάνατος όπως ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας. Ο θάνατος του Ραϊσί έχει συνέπειες στη διαδοχή, γιατί ο πρώην Πρόεδρος θεωρούνταν η μόνη εναλλακτική λύση έναντι του γιου του Χαμενεΐ. Τώρα υπάρχει μια πτέρυγα που θέλει για ανώτατο ηγέτη έναν νεαρό αγιατολάχ από την Ακροδεξιά.»

(*) H Βιβιάνα Μάτσα είναι ανταποκρίτρια της Corriere della Sera στις ΗΠΑ

(Πηγή: Corriere della Sera, ΑΠΕ)

Φ. Κλόκαρης: Κύπρος : Μισό Αιώνα υπό την Ομηρία τής ΔΔΟ

0

 

τού Φοίβου Κλόκκαρη*

Μέχρι πότε η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) θα παραμένει εγκλωβισμένη στη λύση ΔΔΟ και ο Ελληνισμός της Κύπρου θα ζει με τον τρόμο τής επανέναρξης των διακοινοτικών συνομιλιών, που θα φέρουν νέα δεινά, αφού οι δύο λύσεις που υπάρχουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων  τουρκοποιούν την Κύπρο; η υποστηριζόμενη από την ΚΔ λύση ΔΔΟ (συγκαλυμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόμενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών).

Η ΔΔΟ, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τις δικές μας υποχωρήσεις (συγκλίσεις των συνομιλιών, όσες τουλάχιστον γνωρίζουμε από τίς διαρροές στα ΜΜΕ) έχει τόσα πολλά δυσμενή στοιχεία, που είναι αδύνατον να συγκροτήσει ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος. Μερικά από αυτά είναι:

  1. Καταλύει την ΚΔ και νομιμοποιεί την διχοτόμηση, και τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε η Τουρκία στη Κύπρο με την στρατιωτική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή.
  2. Παραβιάζει τις αρχές της ενότητας του κράτους και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (εκλέγειν-εκλέγεσθαι, ατομικής ιδιοκτησίας, ελεύθερης εγκατάστασης) με την επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών.
  3. Παραβιάζει την αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων με το δικαίωμα ΒΕΤΟ στους Τουρκοκύπριους (ΤΚ). Το κράτος θα αδυνατεί να λαμβάνει αποφάσεις και θα χρειάζεται χρονοβόρους και αντιδημοκρατικούς μηχανισμούς επίλυσης αδιεξόδων.
  4. Παραβιάζει τις αρχές της απλότητας, λειτουργικότητας και οικονομικής βιωσιμότητας με την συγκρότηση πολύπλοκου, διχοτομικού και δυσλειτουργικού κράτους, με διαρχία αξιωματούχων.
  5. Παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας των πολιτών και του κράτους, με την στέρηση του δικαιώματος να έχει ένοπλες δυνάμεις (παραβίαση του δικαιώματος της αυτοάμυνας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ) απαραίτητες για την άσκηση της κυριαρχίας του.
  6. Επιβλήθηκε από την Τουρκία και Βρετανία προς εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων και με εισήγηση της τελευταίας περιλήφθηκε και σε ψήφισμα του ΣΑ/ΗΕ (649/1990).
  7. Την απέρριψε ο Κυπριακός Ελληνισμός με το δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν (ΔΔΟ) και η ετυμηγορία του θα έπρεπε να είναι σεβαστή από τις κυβερνήσεις μας.
  8. Δεν υπάρχει σε άλλη χώρα παρόμοια μορφή κρατικής υπόστασης, πλην της Βοσνίας, η οποία τελεί υπό διάλυση.

Συνοπτικά η ΔΔΟ δεν συγκροτεί ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος αλλά ένα εκτρωματικό κράτος υπο τον έλεγχο τής Τουρκίας και Βρετανίας, καταδικασμένο σε παράλυση και στρατηγική κατάρρευση, όπως ήταν το Ζυριχικό κράτος της ΚΔ, στο οποίο η Βρετανία και Τουρκία επέβαλαν διχοτομικά και δυσλειτουργικά στοιχεία(βέτο ΤΚ κ.α.), καθεστώς κηδεμονίας και αδυναμίας άσκησης κυριαρχίας . Το πλέον επικίνδυνο είναι ότι οι υποστηρικτές τής ΔΔΟ  καλλιεργούν  την ψευδαίσθηση στο λαό ,ότι η λύση αυτή<< επανενώνει>> την Κύπρο και αποτρέπει την διχοτόμηση.

Σε ότι αφορά τη λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών) που υποστηρίζει σήμερα η Τουρκία, αυτή δεν διαφέρει πολύ από την ΔΔΟ, όπως διαμορφώθηκε με τις συγκλίσεις των συνομιλιών. Η Τουρκία δεν θέλει δύο ανεξάρτητα κράτη έναντι των νοτίων ακτών της για να μην έχουν οι Έλληνες επιλογές στα θέματα ασφάλειας (εξοπλισμοί, συμμαχίες). Η Τουρκία επιδιώκει τον έλεγχο όλης της Κύπρου. Βασικές πτυχές της λύσης που επιδιώκει η Τουρκία: Το Τουρκοκυπριακό (ΤΚ) κρατίδιο να είναι οιονεί επαρχία της μέσω της πλειοψηφίας των Τούρκων εποίκων και των διμερών συμφωνιών εξάρτησης του από την Τουρκία, περιλαμβανομένης τής στάθμευσης Τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφος του. Το Ελληνοκυπριακό (ΕΚ) κρατίδιο να είναι αφοπλισμένο. Η Τουρκία να έχει εγγυητικά/ επεμβατικά δικαιώματα σε όλη την Κύπρο ή κατ’ ελάχιστον να επιβάλλει τις αποφάσεις στο Κυπριακό κράτος μέσω του ΤΚ κρατιδίου και της συνομοσπονδιακής ομπρέλας και να έχει ουσιαστικά τον πολιτικό έλεγχο του.

Η ΚΔ πρέπει να παύσει να παραμένει όμηρος τής ΔΔΟ, παγιδευμένη στο διπλωματικό ναρκοπέδιο, πού εξυφαίνεται επί μισό αιώνα σε βάρος της από τη Βρετανία σε συνεργασία με την Τουρκία. Οφείλει η κυβέρνηση μας, να ενημερώσει επίσημα τον λαό για τις συγκλίσεις των συνομιλιών  και να αναθεωρήσει τίς θέσεις της στο Κυπριακό.Νά   αναλάβει την πολιτική ευθύνη να αναγνωρίσει  ότι η ΔΔΟ δεν είναι δημοκρατική λύση και να προχωρήσει σε απόρριψη της και αλλαγή στρατηγικής, με μοναδικό γνώμονα το εθνικό συμφέρον τής Κύπρου.

*αντιστράτηγος ε.α.

Λευκωσία Μάιος 2024