Αρχική Blog Σελίδα 1241

Δ. Χόνδρος: τελικά, ο Μητσοτάκης δεν έχει πάντα δίκιο

0

Δημήτρης Xόνδρος
11.06.202411:24
Η ΝΔ, κατέγραψε την Κυριακή ένα κακό αποτέλεσμα. Αλλά το μόνο που αποσταθεροποιήθηκε τη Δευτέρα, είναι η θέση των μελών του υπουργικού συμβουλίου.
«Οι πολίτες ζητούν από εμάς να λύσουμε ακόμα περισσότερα προβλήματα». Η δήλωση ανήκει στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη. Αν αυτό κατάλαβε η κυβέρνηση μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, κατάλαβε λάθος. Άλλο ήταν το μήνυμα των εκλογών. Αφορούσε πολιτικές, αφορούσε και συμπεριφορές. Και δεν αφορούσε τη δυνατότητα, αλλά την αδυναμία της κυβέρνησης να λύσει προβλήματα, να δείξει αποτελεσματικότητα.

Οι πολίτες δεν ζητούν από την κυβέρνηση να λύσει ακόμα περισσότερα προβλήματα. Ζητούν να δείξει αποτελέσματα στα προβλήματα που δεν έχει καταφέρει να λύσει. Σε αυτά που κάνουν δύσκολη την καθημερινότητα του. Και να τα αντιμετωπίσει ουσιαστικά, χωρίς επικοινωνιακούς όρους. Καμία επικοινωνία δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την πραγματικότητα. Οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ δεν πέφτουν με σποτάκια στο tik–tok. Ούτε οι δυσβάσταχτες τιμές των ενοικίων.

Στο ερώτημα «ποιος;», η απάντηση είναι η καθημερινότητα. Αυτή έβαλε τη σφραγίδα της στο αποτέλεσμα. Ναι, υπήρξαν επιλογές (π.χ. γάμος ομόφυλων ζευγαριών) που δεν άρεσαν και τόσο πολύ στην παραδοσιακή βάση της ΝΔ. Αλλά σε όλες τις δημοσκοπήσεις η ακρίβεια, το αυξημένο κόστος ζωής, είναι αυτά που καταγράφονται ως τα μεγαλύτερα προβλήματα. Στον πόλεμο που κήρυξε εναντίον τους η κυβέρνηση απέτυχε. Ο λογαριασμός που στάλθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου από τους πολίτες, κατέγραψε 13 μονάδες πτώση και ένα εκατομμύριο λιγότερους ψηφοφόρους.

Στο ερώτημα «ποιος;» η απάντηση είναι η έπαρση που, πολλές φορές, κινήθηκε στη σφαίρα της αλαζονείας.  Υπουργοί και στελέχη της ΝΔ κινούνταν μεταδίδοντας την αίσθηση «πως ότι και να κάνουμε δεν θα έχουμε ιδιαίτερο κόστος, αφού δεν υπάρχει άλλη λύση». Φτάσαμε σε σημείο, ο δημόσιος διάλογος, να γίνεται στην εξής βάση. Ότι λέει και προτείνει η κυβέρνηση έρχεται από το μέλλον. Όσοι εκφράζουν αντιρρήσεις (πχ ιδιωτικά πανεπιστήμια) είναι εξ ορισμού κολλημένοι στο παρελθόν.

Η κοινωνία, όμως, έχει άλλη οπτική. Όπως φάνηκε, οι πολίτες δεν είναι της άποψης, όπως μια στρατιά παπαγάλων στο διαδίκτυο, ότι ο Μητσοτάκης έχει πάντα δίκιο. Δεν πίστεψε ότι ένα κακό αποτέλεσμα για τη ΝΔ θα είχε επίπτωση στη σταθερότητα της χώρας. Γιατί, το δίλλημα, όπως αποδεικνύεται,  δεν είχε πραγματική βάση. Η ΝΔ, την Κυριακή,  κατέγραψε ένα κακό αποτέλεσμα. Αλλά το μόνο που αποσταθεροποιήθηκε τη Δευτέρα, είναι η θέση των μελών του υπουργικού συμβουλίου. Η χώρα συνεχίζει, κανονικά, τη ζωή της.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ένα πλήγμα και για τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το εκλογικό σώμα,  φυσικά, δεν απέσυρε την εμπιστοσύνη του προς το πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Ο κ. Μητσοτάκης εξακολουθεί να υπερέχει, σημαντικά, έναντι των αντιπάλων του. Αλλά δεν είναι πλέον ο απόλυτος, κυρίαρχος. Δεν έχει πάντα δίκιο. Μπορεί να κάνει και λάθος. Και αυτό είναι το νέο, σημαντικό στοιχείο της πολιτικής ζωής.

Το Βήμα

Ανασχηματισμός: Σενάρια και ονόματα – Πότε ανακοινώνεται

3

11.06.202408:42

Ανασχηματισμός; Αναμείνατε λίαν συντόμως στο… ακουστικό σας

Οι δύο γραμμές σκέψης στο Μέγαρο Μαξίμου και το δίλλημα της δεξιάς στροφής
Εν αναμονή των αποφάσεων του Πρωθυπουργού για τον ανασχηματισμό, που όλα δείχνουν ότι είναι πιθανό να ανακοινωθεί την Τετάρτη, βρίσκονται οι υπουργοί και οι βουλευτές της ΝΔ.

Η συζήτηση για τον ανασχηματισμό άρχισε μετά το μήνυμα της κάλπης και το κακό εκλογικό αποτέλεσμα. Ο Κ. Μητσοτάκης ακύρωσε την επίσκεψη του στην Ιορδανία και ξεκίνησε σειρά συναντήσεων με υπουργούς (Γ. Γεραπετρίτης, Κ. Χατζηδάκης, Α. Γεωργιάδης) στο Μέγαρο Μαξίμου.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο σχεδιασμός είναι να γίνει την Τετάρτη ο ανασχηματισμός, την Πέμπτη η ορκωμοσία της κυβέρνησης και την Παρασκευή να συνεδριάσει το υπουργικό συμβούλιο, όπως ήταν προγραμματισμένο. Δεν αποκλείται ο ανασχηματισμός να γίνει την Πέμπτη.

Στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχουν δύο απόψεις για το πως πρέπει να κινηθεί ο Κ. Μητσοτάκης. Οι Α. Σκέρτσος και Α. Πατέλης  εκτιμούν ότι η κυβέρνηση πρέπει να διατηρήσει τον κεντρώο προσανατολισμό της, προσπαθώντας να κερδίσει τους ψηφοφόρους που δεν την ψήφισαν αλλά δεν πήγαν και σε άλλα κόμματα. Άλλοι, της δεξιάς πτέρυγας, πιστεύουν ότι θα πρέπει η ΝΔ ακολουθώντας την πανευρωπαική τάση να στρίψει προς τα δεξιά.  Υπάρχουν και τα στελέχη που θεωρούν ότι η ΝΔ πρέπει να επιστρέψει στις καραμανλικές ρίζες της.

Στην κυβέρνηση δεν έχουν αναλύσει πλήρως τα αίτια της ήττας αλλά εκτιμούν ότι υπήρξαν διάφοροι λόγοι, από τον γάμο των ομόφυλων μέχρι την ακρίβεια, τη δυσαρέσκεια των ελεύθερων επαγγελματιών για το ασφαλιστικό, των μικρομεσαίων επιχειρηματιών για την αύξηση του κατώτατου μισθού που αύξησε τα βάρη τους, την ενόχληση για τα Τέμπη, το σκάνδαλο με τη διαρροή των email, κ.α.

Ο Πρωθυπουργός έχει περιθώρια για εκτεταμένες αλλαγές στην κυβέρνηση καθώς στο εσωτερικό της ΝΔ υπάρχει διάχυτη δυσαρέσκεια για τις επιδόσεις των υπουργείων Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος, Αγροτικής Ανάπτυξης, Μεταφορών, Εσωτερικών. Ακούγεται ότι στον ανασχηματισμό θα αξιοποιήσει αυτή τη φορά στελέχη της παράταξης και όχι μεταγραφές εκτός ΝΔ και ότι θα γίνουν πολλές αλλαγές σε επίπεδο υφυπουργών. Δεν αποκλείεται, επίσης, πέρα της αλλαγής των προσώπων να υπάρξουν και συγχωνεύσεις υπουργείων.

Τα ονόματα που ακούγονται
Ως προς τα ονόματα οι πληροφορίες δίνουν και παίρνουν. Σύμφωνα με τα «Νέα» φήμες κάνουν λόγο για επιστροφή του Γιώργου Γεραπετρίτη στο Μέγαρο Μαξίμου και μετακίνηση του Κωστή Χατζηδάκη στο υπουργείο Εξωτερικών.

Οι ίδιες πληροφορίες φέρουν τον Θόδωρο Σκυλακάκη να αναλαμβάνει το υπουργείο Οικονομικών και τον Μάκη Βορίδη να μετακινείται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Θέση αναζητείται και για τον Άκη Σκέρτσο που είναι πιθανόν να μετακινηθεί από το Μέγαρο Μαξίμου.  Εκτός σχεδιασμών ακούγεται ότι είναι πιθανόν να μείνουν οι Κώστας Σκρέκας, Γιάννης Βρούτσης αλλά και η Νίκη Κεραμέως.

Το Βήμα

Γ. Τσουκαλάς: Η ΕΥΡΩΠΗ ΩΣ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

1
του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου
Πέρασαν χιλιετίες, σαν η Ελλάδα γέννησε την ευρωπαϊκή ήπειρο, που συν τοις άλλοις βάπτισε μέσω του περίφημου αρχαίου μύθου, της περιώνυμης μεταφυσικής αρπαγής της Ευρώπης από τον Δία. Που είναι η αληθινή Ευρώπη; «Την Ασία και τα βάρβαρα έθνη που την κατοικούν, οι Πέρσες τα θεωρούν δικά τους, ενώ την Ευρώπη και τους Έλληνες, έβλεπαν πάντα σαν κάτι ξεχωριστό» έγραφε περισπούδαστα ο Ηρόδοτος στις Ιστορίες του (Κλειώ, Α’ 4.4). Σημειολογικά, η Ευρώπη ετυμολογείται από την λέξη «εὐρύωψ», και σημαίνει «η γη των ανοιχτομάτηδων», ενώ κατ’ άλλη θεωρία από την ακκαδική λέξη «erebu», και περιγράφεται απλώς ως «η Δύση». Αν όμως η πρωταρχική Ευρώπη, γενεολογικά και μεταφυσικά, πρωτογεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα, τότε ποιο αρχέτυπο καθορίζει το πεπρωμένο της;
Πράγματι, η ρίζα του πολιτισμού της Ευρώπης φαίνεται πως απλώνεται στην αρχαία Ελλάδα, πως αυτή είναι η φύτρα της. Μάλιστα, στον καιρό των Λατίνων, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία γιγάντωσε την επιρροή της Ελλάδας στην Ευρώπη. «Η κατακτημένη Ελλάδα (Graecia capta) κατέκτησε τον απολίτιστο κατακτητή της και έφερε τις τέχνες στο αγροίκο Λάτιο», έγραφε χαρακτηριστικά ο Ρωμαίος ποιητής Οράτιος, τον 1ο αιώνα π.Χ. Ο ελληνικός πολιτισμός, η ελληνοτροπία, η φιλοσοφία, οι τέχνες και οι επιστήμες, κοντολογίς η αρχαία Ελλάδα ως υλοπνευματική ενότητα, μπόλιασε τότε, μέσω των Ρωμαίων, καθοριστικά την ευρωπαϊκή ήπειρο, από την Ιταλία και την Ιβηρική χερσόννησο, ως την Βρετανία και την Γερμανία. Παρόλα αυτά, η Ευρώπη έμελλε να διέλθει από μεταγενέστερα στάδια, μέχρι να μετεμψυχωθεί αληθινά στην νεώτερη εποχή, ως μια «άλλη Ελλάδα» (Graecia altera). Πως όμως φτιάχτηκε τελικά η μυστική Ευρώπη ως «Ἑλλὰς ἑτέρα»;
Αρχικά ως Ιερουσαλήμ, ύστερα ως Ρώμη, κατόπιν ως Αθήνα… «Στην Ευρώπη, οι επιρροές της Ρώμης στη διοίκηση, της Ελλάδας στη σκέψη, του Χριστιανισμού στην εσωτερική ζωή είναι και οι τρεις αισθητές» κατά τον Πωλ Βαλερύ. Εξάλλου, σύμφωνα με μία μεσαιωνική, ευρωπαϊκή παράδοση, που ανάγεται σε έναν καθολικό Έλληνα μοναχό από την ιταλική Καλαβρία, τον Ιωακείμ της Φλόρα (1135-1202), ο Κόσμος θα εγνώριζε τρεις μεγάλες πνευματικές περιόδους. Αρχικά την περίοδο των απαγορεύσεων της Παλαιάς Διαθήκης, με τον Νόμο του Πατρός να βασιλεύει ως εποχή του Κριού. Κατόπιν την περίοδο της λυτρώσεως της Καινής Διαθήκης, που κυριαρχείται από την Αγάπη του Υιού, ως εποχή των Ιχθύων. Τέλος δε, μια στερνή ενορατική φάση του Αγίου Πνεύματος, την λεγόμενη εποχή του Υδροχόου. «Ιδού η Ελλάς, με την δική μας εξορία, πέταξε πέρα από τις Άλπεις!» αναφώνησε ο ελληνιστής Ιωάννης Αργυρόπουλος (1415-1487), αντικρύζοντας την ελληνότροπη Ευρώπη της εποχής του. Πράγματι, τούτη η τελευταία, λεγόμενη περίοδος του Υδροχόου, ερμηνεύεται πως αρχίνησε με την Αναγέννηση (Renaissance) του αρχαίου πνεύματος στην Ευρώπη τον 15ο αιώνα, έφτασε στο φοβερό ζενίθ της, με τον κολοφώνα της ευρωπαϊκής αλκής τον 19ο αιώνα, ακριβώς σαν η Ευρώπη ανέκτησε, πάλι υπό το εσωτερικό φως του Υδροχόου, το σώμα της Ελλάδας, νεκραναστημένο ως φοίνικα αναγεννώμενο. Αυτή η «ελληνική», τρανή περίοδος του ευρωπαϊκού Πνεύματος διαρκεί τόσο, όσο η Ευρώπη εγκολπώνει αδιαλείπτως την Ελλάδα, υφαίνεται αναλόγως όσο η μυστική Ελλάδα εμπνέει συνεχώς συμβολική ζωή στην Ευρώπη. Τούτη η μυσταγωγική μέθεξη πρωτοτυπεί έως σήμερα, εξακολουθεί να δηλώνεται ως ισχυρό πολιτισμικό σχήμα, ορίζοντας την Ευρώπη ως μία αέναη αναγέννηση του ελληνικού αρχετύπου, αφού «χωρίς την Ελλάδα, δεν υπάρχει ευρωπαϊκός πολιτισμός» όπως αποφαίνονταν, εν πλήρει 21ο αιώνα, ο Ζαν Φρανσουά Ματέι. Φαντάζει όμως η νεώτερη Ευρώπη, ολότελα με επαναληπτική μετενσάρκωση της αρχαίας Ελλάδας;
Αν η νεώτερη Ευρώπη είναι πνευματικά, μια αναγεννημένη Ελλάδα, κατά την τυπική λογική, προκαλείται αναδρομικά το φαινόμενο του κοινού πολιτισμού, ως μιας ειδοποιού ομοίωσης, από τούτη την ελληνική μετεμψύχωση, στην πολιτική κατάσταση της σύγχρονης Ευρώπης. Πράγματι, η μεσαιωνική Ευρώπη ήταν συμβολικά μια χριστιανική Ρώμη, καθώς όλη η δυτική Χριστιανοσύνη συνέχονταν ενωμένη υπό τον Πάπα. Όμως, μετά την Αναγέννηση (15ος αιώνας), ειδικά μετά την Μεταρρύθμιση (16ος αιώνας) και τον Διαφωτισμό (17ος και 18ος αιώνας), η Ευρώπη παύει να είναι μια «νέα Ρώμη», κατακερματίζεται θρησκευτικά, λευτερώνεται πολιτικά, λυτρώνεται πνευματικά και μετουσιώνεται σε μια αναγεννημένη, «άλλη» και «νέα Ελλάδα». Η ελευθερία, τα γράμματα, οι επιστήμες και οι τέχνες, προπαντός το δημοκρατικό πολίτευμα επανεφευρίσκονται και ανασταίνονται στην νεώτερη Ευρώπη. Καθώς η Ευρώπη αφορίζεται από την μεσαιωνική Ρώμη, αποσχίζεται από την μονοθεϊστική αυτοκρατορία του ρωμαιοκαθολικισμού, ενώ αναγεννάται, ξεπηδούν ελεύθερα ευρωπαϊκά έθνη κράτη, κι οι Ευρωπαίοι σαν άλλοι Έλληνες ανοίγονται στις θάλασσες αποικίζοντας την Οικουμένη, παλεύουν συνάμα μεταξύ τους, ενώ συνειδητοποιούν πως συνιστούν πολιτισμικά κάτι ξέχωρο, μιλώντας γλώσσες με την ίδια πανάρχαια ρίζα, γονιμοποιημένες όμως με αναρίθμητες ελληνικές λέξεις, προκειμένου να εκφραστεί αφηρημένα ο κοινός πολιτισμός τους. Τοιουτοτρόπως, αντί η νεώτερη και σύγχρονη Ευρώπη να διαδέχεται πολιτικά την υπερεθνική, αυτοκρατορική Ρώμη, στην πραγματικότητα αναγεννά την πνευματική, πολιτικά ελεύθερη πλην διασπασμένη, αρχαία Ελλάδα. Από τον Εκατονταετή Πόλεμο (1337-1453), τους Ιταλικούς Πολέμους (1494-1559), τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-1648), τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο (1700-1721), τον Επταετή Πόλεμο (1754, 1756-1763), τους Ναπολεόντειους Πολέμους (1803-1815), έως τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-1945), οι Ευρωπαίοι μάχονται για την πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη, ακριβώς όπως έκαμαν οι Έλληνες στην αρχαία Ελλάδα. Άλλωστε η νεωτερική και σύγχρονη Ευρώπη δεν θυμίζει ουδαμώς την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Την πολιτική θέση της Ρώμης, κατέχουν αναλογικά στις ημέρες μας, περισσότερο οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ενώ η Ευρώπη πιότερο μοιάζει με την κατακερματισμένη αρχαία Ελλάδα, που γεννοβόλησε τον πρωτότυπο πολιτισμό της. Αντιστοίχως, οι νεώτεροι Ευρωπαίοι σαν άλλοι Έλληνες, πότε πολεμούν αναμεταξύ τους, πότε επιχειρούν να ενωθούν πολιτικά, δοκιμάζοντας την κοινή μοίρα τους, αδιάπτωτα επί αιώνες. «Ποιον να καλέσω, αν ποτέ θελήσω να μιλήσω με την Ευρώπη;» φέρεται πως είπε, ο Χένρι Κίσινγκερ, κάποτε κατά τον 20ο αιώνα. Εφ’ όσον όμως η Ευρώπη διάλεξε την μοίρα των Ελλήνων, πως μπορεί να μοιάζει το μέλλον της; Προτυπώνεται η Ευρώπη στην Ελλάδα;
«Υπάρχει στη σήμερον μια εθνικότητα ευρωπαϊκή, σαν στους καιρούς του Αισχύλου, του Σοφοκλέους και του Ευριπίδη, υπήρχε μια εθνικότητα ελληνική», έγραφε ο Βίκτωρ Ουγκώ τον 19ο αιώνα. Όμως, σε αντίθεση με την δεσποτική αρχαία Κίνα, η ελληνότροπη, ελεύθερη νεώτερη Ευρώπη δεν ενώθηκε πολιτικά ποτέ. Οι νεώτεροι ευρωπαϊκοί πόλεμοι στάθηκαν κατ’ αναλογία σαν τον Πελοποννησιακό Πόλεμο (431-404 π.Χ.), τους Θηβαϊκούς Πολέμους (371-362 π.Χ.), και τους Ιερούς Πολέμους της αρχαίας Ελλάδας, που έληξαν με την Μάχη της Χερώνειας (338 π.Χ.). Εν τέλει, κατά τον 20ο αιώνα, οι Ευρωπαίοι αντελήφθησαν πως αδυνατούσαν να ανταγωνιστούν κατακερματισμένοι και πολεμώντας αναμεταξύ τους, άλλες παγκόσμιες δυνάμεις, όπως την Κίνα, την Ρωσία ή τις Η.Π.Α. και έτσι επιχείρησαν αναιμικά να συνενωθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μήπως όμως και οι αρχαίοι Έλληνες κάποτε δεν συνενώθηκαν πολιτικά με το Πανελλήνιο Συνέδριο (338/337 π.Χ.); Αν η Ευρώπη ενσαρκώνει την μοίρα της Ελλάδας, η διαδικασία ενοποίησής της θα διαρκέσει αιώνες και χιλιετίες, η ήπειρος θα καταστραφεί και θα ξαναφτιαχτεί πολλές φορές ώσπου οι Ευρωπαίοι να ενωθούν αληθινά, και να μεριμνήσουν για ένα συμφέρον μόνον, το κοινό. Τότε, η Ευρώπη θα έχει εκπληρώσει πλέον το φερόμενο πεπρωμένο της, να επανέλθει στην αρχαϊκή μήτρα της, και να εμφανίζεται τελικά πλήρως ως μία «νέα Ελλάδα».
Εν κατακλείδι, κατά έναν υπερβατικό τρόπο, το μέλλον της Ευρώπης μπορεί να βρίσκεται σε μικρογραφία, στο παρελθόν της Ελλάδας. Πάντως, καθώς η Ευρώπη συνεχίζει τον πολιτισμό του Φωτός, όπως γεννήθηκε υπό τον Ήλιο της Ελλάδας, αυτός ο ιδιαίτερος πολιτισμός δεν θα χαθεί, άπαξ και εμφανίστηκε επί Γης.

Μελέτης Μελετόπουλος: τραυματισμένη πολιτικά η νομιμοποίηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη

3

ΑΠΕ- ΜΠΕ/ΑΠΕ- ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
Η κυβέρνηση απώλεσε την πλειοψηφία. Την ψήφισε το 28% του 40% όσων έχουν δικαίωμα ψήφου, δηλαδή περίπου το 12% του εκλογικού σώματος (το επιχείρημα ότι η αποχή «δεν μετράει» είναι παραπλανητικό, η αποχή είναι σαφής πολιτική πράξη, εύγλωττη δήλωση διαφωνίας και μηχανισμός απονομιμοποίησης).

Μετά τις ευρωεκλογές, στις οποίες η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε αξία εθνικών εκλογών, υπάρχει πλέον κυβέρνηση μειοψηφίας, με τραυματισμένη νομιμοποίηση. Ο Μακρόν, μετά την εκλογική συντριβή του, είχε την αυτονόητη δημοκρατική ευαισθησία να διαλύσει άμεσα την Βουλή. Το ίδιο πρέπει να γίνει και εδώ. Πέραν της εκλογικής κατάρρευσης της κυβέρνησης, και τα δύο άλλα πρώην κόμματα εξουσίας απέτυχαν να καρπωθούν την δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση και υπέστησαν πανωλεθρία.

Ο άλλοτε κραταιός ΣΥΡΙΖΑ υπέστη καθίζηση με ποσοστό κάτω του 15% (14,92%), που τον παγιώνει σε ποσοστά μικρομεσαίου κόμματος και δε δικαιώνει την επιλογή Κασσελάκη. Η ελληνική κοινωνία απέρριψε την μεταμοντέρνα, άσχετη με τα ελληνικά δεδομένα, νέα ηγεσία του κόμματος. Εξ άλλου, η οικτρά αποτυχημένη διακυβέρνηση Τσίπρα, με την εμπειρία από τις Πρέσπες και το Μάτι, εξακολουθεί να λειτουργεί ως ανασχετικός παράγων, που δεν πρόκειται να επιτρέψει στο κόμμα αυτό να επανέλθει στην εξουσία, τουλάχιστον στην παρούσα μορφή του. Η εσωκομματική κρίση και η αλλαγή ηγεσίας είναι αναπόφευκτα.

Το ΠΑΣΟΚ, που κυβέρνησε επί δεκαετίες, έλαβε κάτω του 13% (12,79%). Ο στόχος που είχε θέσει ο αρχηγός του να είναι δεύτερο κόμμα δεν επετεύχθη. Και στο ΠΑΣΟΚ, που έχει πλέον καθηλωθεί σε επίπεδα μικρομεσαίου κόμματος, η αλλαγή ηγεσίας θα τεθεί εκ των πραγμάτων. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσαν να αναδειχθούν ως εναλλακτικοί πόλοι διακυβέρνησης. Και τα μικρότερα κόμματα της Αριστεράς (Πλεύση Ελευθερίας, ΜέΡΑ25 κλπ.) παρέμειναν στο περιθώριο των εξελίξεων.

Οι νικητές των εκλογών

Οι δύο μεγάλοι νικητές των εκλογών είναι ασφαλώς το ΚΚΕ στα αριστερά και η Ελληνική Λύση στα δεξιά του εκλογικού φάσματος. Το ΚΚΕ εισέπραξε την στοιχειώδη θεσμική σοβαρότητα που επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια, την ιδιότυπη επικοινωνιακή ικανότητα του αρχηγού του να εμπνέει εμπιστοσύνη, την σταθερή κριτική του στο σύστημα. Δεν λειτουργεί πλέον ως απειλή προς το (ανύπαρκτο άλλωστε στην Ελλάδα) καπιταλιστικό σύστημα, αλλά για ένα κατ’ουσίαν συντηρητικό μικροαστικό κόμμα, που πείθει ότι είναι εκτός διαφθοράς, κυκλωμάτων διαπλοκής και πελατειακών δικτύων. Πάντως η αυτο-απομόνωσή του δεν πρόκειται να του επιτρέψει να παίξει ευρύτερο ρόλο.

Αντιθέτως η Ελληνική Λύση, με το 9,3% που επέτυχε, είναι πλέον ένα μεσαίο κόμμα, που υπό προϋποθέσεις μπορεί να απειλήσει την καταρρέουσα κυριαρχία της ΝΔ στον χώρο της Κεντροδεξιάς. Ασφαλώς δε διαθέτει ούτε τα στελέχη ούτε το κατάλληλο πρόγραμμα, ώστε να εμφανισθεί ως εναλλακτική δύναμη διακυβέρνησης.

Σε ποιους απευθύνεται η ΝΔ του Μητσοτάκη;

Πάντως, με τον οξύ καταγγελτικό λόγο του αρχηγού της, απέκτησε ευρύτερη απήχηση. Η Νίκη συγκράτησε τα ποσοστά της με κάποια ανοδική τάση, αλλά πάντως δε διέσπασε τον κλοιό της εσωστρέφειας, παρά την επιτυχημένη επιλογή νέων υποψηφίων με ανοιχτούς ορίζοντες. Συνολικά τα μικρά και μεσαία δημοκρατικά πατριωτικά κόμματα της κεντροδεξιάς (που η κυβέρνηση άκομψα, παραπλανητικά και χωρίς επιτυχία επεχείρησε να αμαυρώσει ως «ακροδεξιά»), δηλαδή Ελληνική Λύση, Νίκη, Φωνή Λογικής, Πατριώτες κλπ. συνολικά συγκέντρωσαν ένα ποσοστό κοντά στο 20%. Γεγονός που δείχνει ότι η Κεντροδεξιά έχει διασπαστεί, ότι οι διαρροές από την ΝΔ έχουν προσλάβει πλέον μαζικές διαστάσεις, ότι η σημερινή ηγεσία της ΝΔ απευθύνεται κυρίως σε κεντροαριστερούς ψηφοφόρους και ιδεολογικά βρίσκεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τη μεγάλη πλειοψηφία των παραδοσιακών κεντροδεξιών ψηφοφόρων.

Αυτό γεννά μία μεγάλη εκκρεμότητα, που είναι η επανασυγκρότηση του συνόλου της Κεντροδεξιάς σε νέο σχήμα και με νέα ηγεσία. Φυσικά αυτή η αποστολή δεν πρόκειται να ανατεθεί στον Βελόπουλο, αλλά θα λυθεί εκ των έσω και με συστημικό τρόπο. Όπως έγινε με την υποκατάσταση του Λαϊκού Κόμματος από τον Συναγερμό το 1951, την υποκατάσταση του Συναγερμού από την ΕΡΕ το 1956 και της ΕΡΕ από την ΝΔ το 1974.

Τραυματισμένη και αδύναμη η κυβέρνηση

Το άμεσο θεσμικό πρόβλημα, αυτήν την στιγμή, είναι ότι η χώρα έχει μία αδύναμη κυβέρνηση, σε μία εξαιρετικά επικίνδυνη γεωπολιτική συγκυρία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εισέλθει σε φάση χάους, με την εκλογική συντριβή των κυβερνήσεων στην Γαλλία και στην Γερμανία.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πρωτοφανή προεκλογική δίνη, δύο πόλεμοι μαίνονται στην Ουκρανία και στην Εγγύς Ανατολή με τάση μάλλον όξυνσης και διεύρυνσης παρά εξασθένισης και αποκλιμάκωσης, ο πυρηνικός τρόμος έχει εγκατασταθεί ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από την ανθρωπότητα, ενώ στην Ελλάδα ένα μείγμα οικονομικής κρίσης, δημογραφικής κατάρρευσης, ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ροών, πρωτοφανούς εγκληματικότητας και ανασφάλειας δημιουργεί σκηνικό ακυβερνησίας.

Η λογική επιτάσσει την άμεση διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών και τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, ει δυνατόν οικουμενικής, ώστε να υπάρξει διακομματική συνεννόηση και λήψη δύσκολων αλλά αναγκαίων αποφάσεων.

 

Γ. Τσουκαλάς: Η ΕΥΡΩΠΗ ΩΣ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ

1
του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου
Πέρασαν χιλιετίες, σαν η Ελλάδα γέννησε την ευρωπαϊκή ήπειρο, που συν τοις άλλοις βάπτισε μέσω του περίφημου αρχαίου μύθου, της περιώνυμης μεταφυσικής αρπαγής της Ευρώπης από τον Δία. Που είναι η αληθινή Ευρώπη; «Την Ασία και τα βάρβαρα έθνη που την κατοικούν, οι Πέρσες τα θεωρούν δικά τους, ενώ την Ευρώπη και τους Έλληνες, έβλεπαν πάντα σαν κάτι ξεχωριστό» έγραφε περισπούδαστα ο Ηρόδοτος στις Ιστορίες του (Κλειώ, Α’ 4.4). Σημειολογικά, η Ευρώπη ετυμολογείται από την λέξη «εὐρύωψ», και σημαίνει «η γη των ανοιχτομάτηδων», ενώ κατ’ άλλη θεωρία από την ακκαδική λέξη «erebu», και περιγράφεται απλώς ως «η Δύση». Αν όμως η πρωταρχική Ευρώπη, γενεολογικά και μεταφυσικά, πρωτογεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα, τότε ποιο αρχέτυπο καθορίζει το πεπρωμένο της;
Πράγματι, η ρίζα του πολιτισμού της Ευρώπης φαίνεται πως απλώνεται στην αρχαία Ελλάδα, πως αυτή είναι η φύτρα της. Μάλιστα, στον καιρό των Λατίνων, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία γιγάντωσε την επιρροή της Ελλάδας στην Ευρώπη. «Η κατακτημένη Ελλάδα (Graecia capta) κατέκτησε τον απολίτιστο κατακτητή της και έφερε τις τέχνες στο αγροίκο Λάτιο», έγραφε χαρακτηριστικά ο Ρωμαίος ποιητής Οράτιος, τον 1ο αιώνα π.Χ. Ο ελληνικός πολιτισμός, η ελληνοτροπία, η φιλοσοφία, οι τέχνες και οι επιστήμες, κοντολογίς η αρχαία Ελλάδα ως υλοπνευματική ενότητα, μπόλιασε τότε, μέσω των Ρωμαίων, καθοριστικά την ευρωπαϊκή ήπειρο, από την Ιταλία και την Ιβηρική χερσόννησο, ως την Βρετανία και την Γερμανία. Παρόλα αυτά, η Ευρώπη έμελλε να διέλθει από μεταγενέστερα στάδια, μέχρι να μετεμψυχωθεί αληθινά στην νεώτερη εποχή, ως μια «άλλη Ελλάδα» (Graecia altera). Πως όμως φτιάχτηκε τελικά η μυστική Ευρώπη ως «Ἑλλὰς ἑτέρα»;
Αρχικά ως Ιερουσαλήμ, ύστερα ως Ρώμη, κατόπιν ως Αθήνα… «Στην Ευρώπη, οι επιρροές της Ρώμης στη διοίκηση, της Ελλάδας στη σκέψη, του Χριστιανισμού στην εσωτερική ζωή είναι και οι τρεις αισθητές» κατά τον Πωλ Βαλερύ. Εξάλλου, σύμφωνα με μία μεσαιωνική, ευρωπαϊκή παράδοση, που ανάγεται σε έναν καθολικό Έλληνα μοναχό από την ιταλική Καλαβρία, τον Ιωακείμ της Φλόρα (1135-1202), ο Κόσμος θα εγνώριζε τρεις μεγάλες πνευματικές περιόδους. Αρχικά την περίοδο των απαγορεύσεων της Παλαιάς Διαθήκης, με τον Νόμο του Πατρός να βασιλεύει ως εποχή του Κριού. Κατόπιν την περίοδο της λυτρώσεως της Καινής Διαθήκης, που κυριαρχείται από την Αγάπη του Υιού, ως εποχή των Ιχθύων. Τέλος δε, μια στερνή ενορατική φάση του Αγίου Πνεύματος, την λεγόμενη εποχή του Υδροχόου. «Ιδού η Ελλάς, με την δική μας εξορία, πέταξε πέρα από τις Άλπεις!» αναφώνησε ο ελληνιστής Ιωάννης Αργυρόπουλος (1415-1487), αντικρύζοντας την ελληνότροπη Ευρώπη της εποχής του. Πράγματι, τούτη η τελευταία, λεγόμενη περίοδος του Υδροχόου, ερμηνεύεται πως αρχίνησε με την Αναγέννηση (Renaissance) του αρχαίου πνεύματος στην Ευρώπη τον 15ο αιώνα, έφτασε στο φοβερό ζενίθ της, με τον κολοφώνα της ευρωπαϊκής αλκής τον 19ο αιώνα, ακριβώς σαν η Ευρώπη ανέκτησε, πάλι υπό το εσωτερικό φως του Υδροχόου, το σώμα της Ελλάδας, νεκραναστημένο ως φοίνικα αναγεννώμενο. Αυτή η «ελληνική», τρανή περίοδος του ευρωπαϊκού Πνεύματος διαρκεί τόσο, όσο η Ευρώπη εγκολπώνει αδιαλείπτως την Ελλάδα, υφαίνεται αναλόγως όσο η μυστική Ελλάδα εμπνέει συνεχώς συμβολική ζωή στην Ευρώπη. Τούτη η μυσταγωγική μέθεξη πρωτοτυπεί έως σήμερα, εξακολουθεί να δηλώνεται ως ισχυρό πολιτισμικό σχήμα, ορίζοντας την Ευρώπη ως μία αέναη αναγέννηση του ελληνικού αρχετύπου, αφού «χωρίς την Ελλάδα, δεν υπάρχει ευρωπαϊκός πολιτισμός» όπως αποφαίνονταν, εν πλήρει 21ο αιώνα, ο Ζαν Φρανσουά Ματέι. Φαντάζει όμως η νεώτερη Ευρώπη, ολότελα με επαναληπτική μετενσάρκωση της αρχαίας Ελλάδας;
Αν η νεώτερη Ευρώπη είναι πνευματικά, μια αναγεννημένη Ελλάδα, κατά την τυπική λογική, προκαλείται αναδρομικά το φαινόμενο του κοινού πολιτισμού, ως μιας ειδοποιού ομοίωσης, από τούτη την ελληνική μετεμψύχωση, στην πολιτική κατάσταση της σύγχρονης Ευρώπης. Πράγματι, η μεσαιωνική Ευρώπη ήταν συμβολικά μια χριστιανική Ρώμη, καθώς όλη η δυτική Χριστιανοσύνη συνέχονταν ενωμένη υπό τον Πάπα. Όμως, μετά την Αναγέννηση (15ος αιώνας), ειδικά μετά την Μεταρρύθμιση (16ος αιώνας) και τον Διαφωτισμό (17ος και 18ος αιώνας), η Ευρώπη παύει να είναι μια «νέα Ρώμη», κατακερματίζεται θρησκευτικά, λευτερώνεται πολιτικά, λυτρώνεται πνευματικά και μετουσιώνεται σε μια αναγεννημένη, «άλλη» και «νέα Ελλάδα». Η ελευθερία, τα γράμματα, οι επιστήμες και οι τέχνες, προπαντός το δημοκρατικό πολίτευμα επανεφευρίσκονται και ανασταίνονται στην νεώτερη Ευρώπη. Καθώς η Ευρώπη αφορίζεται από την μεσαιωνική Ρώμη, αποσχίζεται από την μονοθεϊστική αυτοκρατορία του ρωμαιοκαθολικισμού, ενώ αναγεννάται, ξεπηδούν ελεύθερα ευρωπαϊκά έθνη κράτη, κι οι Ευρωπαίοι σαν άλλοι Έλληνες ανοίγονται στις θάλασσες αποικίζοντας την Οικουμένη, παλεύουν συνάμα μεταξύ τους, ενώ συνειδητοποιούν πως συνιστούν πολιτισμικά κάτι ξέχωρο, μιλώντας γλώσσες με την ίδια πανάρχαια ρίζα, γονιμοποιημένες όμως με αναρίθμητες ελληνικές λέξεις, προκειμένου να εκφραστεί αφηρημένα ο κοινός πολιτισμός τους. Τοιουτοτρόπως, αντί η νεώτερη και σύγχρονη Ευρώπη να διαδέχεται πολιτικά την υπερεθνική, αυτοκρατορική Ρώμη, στην πραγματικότητα αναγεννά την πνευματική, πολιτικά ελεύθερη πλην διασπασμένη, αρχαία Ελλάδα. Από τον Εκατονταετή Πόλεμο (1337-1453), τους Ιταλικούς Πολέμους (1494-1559), τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-1648), τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο (1700-1721), τον Επταετή Πόλεμο (1754, 1756-1763), τους Ναπολεόντειους Πολέμους (1803-1815), έως τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-1945), οι Ευρωπαίοι μάχονται για την πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη, ακριβώς όπως έκαμαν οι Έλληνες στην αρχαία Ελλάδα. Άλλωστε η νεωτερική και σύγχρονη Ευρώπη δεν θυμίζει ουδαμώς την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Την πολιτική θέση της Ρώμης, κατέχουν αναλογικά στις ημέρες μας, περισσότερο οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ενώ η Ευρώπη πιότερο μοιάζει με την κατακερματισμένη αρχαία Ελλάδα, που γεννοβόλησε τον πρωτότυπο πολιτισμό της. Αντιστοίχως, οι νεώτεροι Ευρωπαίοι σαν άλλοι Έλληνες, πότε πολεμούν αναμεταξύ τους, πότε επιχειρούν να ενωθούν πολιτικά, δοκιμάζοντας την κοινή μοίρα τους, αδιάπτωτα επί αιώνες. «Ποιον να καλέσω, αν ποτέ θελήσω να μιλήσω με την Ευρώπη;» φέρεται πως είπε, ο Χένρι Κίσινγκερ, κάποτε κατά τον 20ο αιώνα. Εφ’ όσον όμως η Ευρώπη διάλεξε την μοίρα των Ελλήνων, πως μπορεί να μοιάζει το μέλλον της; Προτυπώνεται η Ευρώπη στην Ελλάδα;
«Υπάρχει στη σήμερον μια εθνικότητα ευρωπαϊκή, σαν στους καιρούς του Αισχύλου, του Σοφοκλέους και του Ευριπίδη, υπήρχε μια εθνικότητα ελληνική», έγραφε ο Βίκτωρ Ουγκώ τον 19ο αιώνα. Όμως, σε αντίθεση με την δεσποτική αρχαία Κίνα, η ελληνότροπη, ελεύθερη νεώτερη Ευρώπη δεν ενώθηκε πολιτικά ποτέ. Οι νεώτεροι ευρωπαϊκοί πόλεμοι στάθηκαν κατ’ αναλογία σαν τον Πελοποννησιακό Πόλεμο (431-404 π.Χ.), τους Θηβαϊκούς Πολέμους (371-362 π.Χ.), και τους Ιερούς Πολέμους της αρχαίας Ελλάδας, που έληξαν με την Μάχη της Χερώνειας (338 π.Χ.). Εν τέλει, κατά τον 20ο αιώνα, οι Ευρωπαίοι αντελήφθησαν πως αδυνατούσαν να ανταγωνιστούν κατακερματισμένοι και πολεμώντας αναμεταξύ τους, άλλες παγκόσμιες δυνάμεις, όπως την Κίνα, την Ρωσία ή τις Η.Π.Α. και έτσι επιχείρησαν αναιμικά να συνενωθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μήπως όμως και οι αρχαίοι Έλληνες κάποτε δεν συνενώθηκαν πολιτικά με το Πανελλήνιο Συνέδριο (338/337 π.Χ.); Αν η Ευρώπη ενσαρκώνει την μοίρα της Ελλάδας, η διαδικασία ενοποίησής της θα διαρκέσει αιώνες και χιλιετίες, η ήπειρος θα καταστραφεί και θα ξαναφτιαχτεί πολλές φορές ώσπου οι Ευρωπαίοι να ενωθούν αληθινά, και να μεριμνήσουν για ένα συμφέρον μόνον, το κοινό. Τότε, η Ευρώπη θα έχει εκπληρώσει πλέον το φερόμενο πεπρωμένο της, να επανέλθει στην αρχαϊκή μήτρα της, και να εμφανίζεται τελικά πλήρως ως μία «νέα Ελλάδα».
Εν κατακλείδι, κατά έναν υπερβατικό τρόπο, το μέλλον της Ευρώπης μπορεί να βρίσκεται σε μικρογραφία, στο παρελθόν της Ελλάδας. Πάντως, καθώς η Ευρώπη συνεχίζει τον πολιτισμό του Φωτός, όπως γεννήθηκε υπό τον Ήλιο της Ελλάδας, αυτός ο ιδιαίτερος πολιτισμός δεν θα χαθεί, άπαξ και εμφανίστηκε επί Γης.

Ι. Αμπατζόγλου: το παραμύθι ότι η Συμφωνία των Πρεσπών τάχα θα εμπόδιζε τη συνεργασία Σκοπίων-Τουρκίας

2

 

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Ένα από τα βασικότερα επιχειρήματα των κυρίων Τσίπρα και Κοτζιά, σχετικά με το ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι επωφελής για την Ελλάδα, ήταν ότι μέσω αυτής θα εξαλειφόταν ο κίνδυνος συνεργασίας Σκοπίων-Τουρκίας και επομένως δεν θα δίναμε την ευκαιρία στην Τουρκία να μας περικυκλώσει από τα βόρεια σύνορά μας μέσω του συγκεκριμένου κράτους. Η εξάλειψη του «τουρκικού κινδύνου», κατά τη γνώμη των πιο πάνω πολιτικών αλλά και όλων όσων στήριξαν τη Συμφωνία των Πρεσπών, ήταν ο κυριότερος λόγος για την υπογραφή της, αφού έτσι θα τερματιζόταν η διαμάχη της Ελλάδος με τα Σκόπια, από «εχθροί» θα γινόμασταν «φίλοι» και θα πετυχαίναμε ένα μεγάλο πλήγμα στις σχέσεις Σκοπίων-Τουρκίας. Επομένως, λένε, ακόμα και αν υπάρχουν κάποια σημεία τα οποία μας στενοχωρούν, συνολικά η Συμφωνία των Πρεσπών κρίνεται επωφελής για την Ελλάδα.

Για να δούμε όμως αν τα πράγματα είναι έτσι όπως μας τα παρουσιάζουν. Ας ξεκινήσουμε από ένα περιστατικό που συνέβη πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Στις 5 Φεβρουαρίου του 2018, μία μέρα μετά το μεγαλειώδες συλλαλητήριο κατά της παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, ο πρόεδρος της Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μιλώντας στη Σύνοδο Βαλκάνιων μεταναστών στην Κωνσταντινούπολη ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής1: «η Τουρκία θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό της “Μακεδονίας”», «Οι δεσμοί μεταξύ Τουρκίας και Μακεδονίας είναι αδελφικοί», «Άγκυρα και Σκόπια δεν έχουν καμία διαφορά και δεν πρόκειται να αφήσουμε τους αδελφούς μας Μακεδόνες μόνους. Θα είμαστε πάντα μαζί τους». Τα σκοπιανά ΜΜΕ ανέφεραν ότι στο περιθώριο της πιο πάνω συνόδου ο κ. Ζόραν Ζάεφ είχε προγραμματισμένη συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, όπως επίσης με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας κ. Μπινάλι Γιλντιρίμ και τον πρόεδρο της Συνέλευσης της τουρκικής Δημοκρατίας κ. Ισμαήλ Κάχραμαν1. Δηλαδή ενώ προετοιμαζόταν η Συμφωνία των Πρεσπών και ήταν στην τελική ευθεία για την υπογραφή της από τους Ζάεφ-Ντιμιτρόφ και Τσίπρα-Κοτζιά, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων το έπαιζε σε διπλό ταμπλό (και με την Ελλάδα και με την Τουρκία) και μάλιστα απροκάλυπτα. Δεν κρατούσε καν τους τύπους.

Τον Ιανουάριο του 2019, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών της Συμφωνίας των Πρεσπών στα Σκόπια, ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων κ. Νικολά Ντιμιτρόφ πήρε το πρώτο αεροπλάνο για την Άγκυρα με σκοπό να υποβάλλει τα διαπιστευτήριά του στον Τούρκο ομόλογό του κ. Μεβλούτ Τσαβούσογλου, όπως ακριβώς είχε κάνει ο Κίρο Γκλιγκόροφ όταν με την ίδρυση του κράτους των Σκοπίων επισκέφθηκε τον Τουργκούτ Οζάλ2. Σε εκείνη τη συνάντηση ο μεν Τσαβούσογλου ανέφερε για τα Σκόπια ότι «Συνεχίζουμε να αναγνωρίζουμε την χώρα με το συνταγματικό της όνομα… Σεβόμαστε τις αποφάσεις του λαού της Μακεδονίας και της Βουλής» ο δε Ντιμιτρόφ επανέλαβε την πλήρη στοίχιση των Σκοπίων με την Τουρκία «στον σημαντικό αγώνα κατά της τρομοκρατίας» και δήλωσε ότι «έχουμε τη βούληση στο πλαίσιο των διεθνών και νομικών υποχρεώσεών μας να ενισχύσουμε και να βοηθήσουμε την Τουρκία»3.

Τον Απρίλιο του 2019, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας κ. Χουλουσί Ακάρ επισκέφθηκε τα Σκόπια και συναντήθηκε με την υπουργό Άμυνας των Σκοπίων κ. Ράντμιλα Σεκερίνσκα4. Σε εκείνη τη συνάντηση η κ. Σεκερίνσκα εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της προς τον Τούρκο ομόλογό της για την εκπαίδευση του στρατού των Σκοπίων σε σχολές της Τουρκίας, ενημερώνοντας ότι πάνω από 1200 σκοπιανοί στρατιωτικοί είχαν ήδη εκπαιδευτεί στην Τουρκία.

Στις 5-6-2021 ο πρωθυπουργός των Σκοπίων κ. Ζόραν Ζάεφ και ο πρόεδρος της Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη προκειμένου να ενισχύσουν την οικονομική συνεργασία των χωρών τους5. Ο Τούρκος πρόεδρος τόνισε ότι παρά την πανδημία οι δύο χώρες είχαν εξαιρετικές εμπορικές συναλλαγές το 2020, ότι ο ίδιος θα ενθαρρύνει τις τουρκικές επιχειρήσεις να επενδύουν ακόμη περισσότερο στα Σκόπια και ότι «στις καρδιές των πολιτών της Τουρκίας η Βόρεια Μακεδονία έχει ξεχωριστή θέση». Με τη σειρά του ο κ. Ζόραν Ζάεφ επισήμανε την εξαιρετικά καλή οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών και το έντονο ενδιαφέρον των τουρκικών εταιρειών να επενδύσουν στα Σκόπια και να εμβαθύνουν τις επιχειρηματικές και εμπορικές τους σχέσεις.

Στις 17-8-2021 η υπουργός Άμυνας των Σκοπίων κ. Ράντμιλα Σεκερίνσκα και ο Τούρκος ομόλογός της κ. Χουλουσί Ακάρ υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη πενταετή στρατιωτικο-οικονομική συνεργασία και πρωτόκολλο για την εφαρμογή της6,7. Η συγκεκριμένη συμφωνία προβλέπει εκσυγχρονισμό του στρατού των Σκοπίων και ενίσχυση της ετοιμότητας μάχης. Η σκοπιανή υπουργός Άμυνας, κ. Σεκερίνσκα δήλωσε ότι «Η Βόρεια Μακεδονία και η Τουρκία δεν είναι μόνο στρατηγικοί εταίροι αλλά και φίλοι που σέβονται και συνεργάζονται για σχεδόν τρεις δεκαετίες, χωρίς ούτε μία κηλίδα στις σχέσεις τους». Το Ανεξάρτητο Βαλκανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (IBNA) ανέφερε ότι «η Τουρκία είναι πολύτιμος εταίρος και φίλος της Βόρειας Μακεδονίας από την ανεξαρτησία της»6.

Λίγες μέρες μετά από την υπογραφή της πιο πάνω συμφωνίας, το τουρκικό ινστιτούτο Yunus Emre των Σκοπίων με την υποστήριξη της τουρκικής πρεσβείας στα Σκόπια και σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας και Επιστήμης των Σκοπίων διοργάνωσε κύκλο σεμιναρίων κατάρτισης σε Τούρκους εκπαιδευτικούς8.

Στις 13-6-2022 ο πρωθυπουργός των Σκοπίων κ. Ντίμιταρ Κοβατσέφσκι συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη9. Η κυβέρνηση των Σκοπίων επεσήμανε τις καλές και φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, ο κ. Κοβατσέφσκι εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι οι δύο χώρες μοιράζονται τους ίδιους στόχους σχετικά με την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή, την οικονομική συνεργασία κ.λπ., ενώ επισημάνθηκε ότι η εμπορική συνεργασία των Σκοπίων με την Τουρκία από την 8η θέση που βρισκόταν το 2020, έφτασε στην 6η  θέση το πρώτο τρίμηνο του 2022. Οι Κοβατσέφσκι και Ερντογάν επικαιροποίησαν τη συνεργασία τους σε στρατιωτικό επίπεδο, τόσο όσον αφορά τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, όσο και τη συνεργασία σε στρατιωτικές ασκήσεις. Μάλιστα ο κ. Κοβατσέφσκι προσκάλεσε τον κ. Ερντογάν στα Σκόπια ώστε να αναβαθμιστούν περαιτέρω οι μεταξύ τους σχέσεις.

Τον Ιανουάριο του 2023 τα Σκόπια ενίσχυσαν το πυροβολικό τους μετά από αγορά οπλικών συστημάτων από την Τουρκία10. Τον ίδιο μήνα στο περιθώριο της ετήσιας συγκέντρωσης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας ο πρόεδρος των Σκοπίων κ. Στέβο Πενταρόφσκι δήλωσε στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolou ότι «η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια και πολλοί υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί του Στρατού των Σκοπίων εκπαιδεύτηκαν σε τουρκικές στρατιωτικές σχολές». Επίσης, χαρακτήρισε άριστες τις σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών λέγοντας ότι η Τουρκία ήταν ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας των Σκοπίων στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ότι η οικονομική συνεργασία χτίζεται αργά, χρόνο με το χρόνο, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι τα Σκόπια θεωρούν θεμιτά τα εμπόδια που βάζουν οι Τούρκοι στην ένταξη της Σουηδίας και της Φιλανδίας στο ΝΑΤΟ. Σε ερώτηση αν τα Σκόπια προτίθενται να αγοράσουν επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη από την Τουρκία (BAYRAKTAR), ο κ. Πενταρόφσκι απάντησε ότι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο τα Σκόπια έκαναν νέες ρυθμίσεις για την αγορά μέρους του στρατιωτικού εξοπλισμού και όπλων από την Τουρκία και πρόσθεσε «όμως, φυσικά, αυτό είναι ένα ευαίσθητο θέμα και δεν θα ήθελα να το συζητήσω όλο με λεπτομέρειες δημόσια», και με αυτό τον τρόπο απέφυγε να απαντήσει σχετικά με την πιθανή αγορά τουρκικών drones11.

Τον Μάρτιο του 2023 η κυβέρνηση των Σκοπίων ανακοίνωσε την ίδρυση Τουρκικού Πολιτιστικού Κέντρου, για το οποίο μάλιστα υπήρξε ανακοίνωση από τον τότε υφυπουργό της σκοπιανής κυβέρνησης12.

Στις 26-7-2023 η υπουργός Άμυνας των Σκοπίων κ. Σλαβιάνκα Πέτροφσκα συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με τον Τούρκο ομόλογό της, τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Γιασάρ Γκιουλέρ13. Η κ. Πέτροφσκα ανέφερε ότι η στρατιωτική βοήθεια της Τουρκίας προς τα Σκόπια ανέρχεται περίπου σε 30 εκατομμύρια δολάρια.

Στις 11-9-2023 εγκαινιάστηκε στην Μαλάτια της Τουρκίας, Γυμνάσιο με την ονομασία «ΜAKEDONYA» (Μακεδονία), το οποίο κατασκευάστηκε με χρήματα που συγκέντρωσαν τα Εμπορικά Επιμελητήρια των Σκοπίων και της Τουρκίας και ο Ερυθρός Σταυρός14. Το σκοπιανό δίκτυο Kanal 5 ανέφερε ότι το νέο σχολείο διαθέτει 24 αίθουσες διδασκαλίας που φέρουν ονόματα πόλεων των Σκοπίων.

Τον Μάρτιο του 2024 τουρκικό δημοσίευμα ανέφερε ότι η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού παρέδωσε αγροτικό εξοπλισμό σε τριακόσιες οικογένειες στα Σκόπια15. Συγκεκριμένα τους παρέδωσε θερμοκήπια, γεωργικό εξοπλισμό, μοτοκαλλιεργητές εδάφους, γεωργικά μηχανήματα ψεκασμού και λίπανσης, μηχανήματα φύτευσης και μηχανήματα συγκομιδής.

Στις 29-4-2024 η Άγκυρα εξέδωσε την NOTAM Α4025/24 με την οποία «κλείνει» την καρδιά του Αιγαίου, ανάμεσα σε Σκύρο και Ψαρά, για αεροναυτικές ασκήσεις από τις 2 Μαΐου, δηλαδή ανήμερα της Μεγάλης Πέμπτης, έως τις 27 Ιουνίου16 και ενώ στις 13 Μαΐου είχε προγραμματιστεί η επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ελλάδας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα.

Εντωμεταξύ, σε άσκηση που ήταν ήδη σε εξέλιξη όταν εκδίδετο η πιο πάνω ΝΟΤΑΜ, συνεργάστηκαν Τούρκοι πεζοναύτες, με Αλβανούς και Σκοπιανούς, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά το τουρκικό υπουργείο Άμυνας: «Η “Ομάδα Μάχης Ανατολίας”, αποτελούμενη από τα TCG ANADOLU, TCG SALİHREİS και TCG BÜYÜKADA, στο πλαίσιο της άσκησης NEPTUNE Strike 24.1. πραγματοποίησε εκπαίδευση στο Ιόνιο Πέλαγος μεταξύ 27-29 Απριλίου 2024. Στο πλαίσιο της εκπαίδευσης πραγματοποιήθηκε εισαγωγική ενημέρωση του πλοίου στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας. Οι “Αμφίβιες Εκπαιδεύσεις” πραγματοποιήθηκαν από την Υποβρύχια Μονάδα (SAT) και την Ομάδα Αμφιβίων Επιθέσεων (AHT) στο νησί Sazan/Αλβανία, με βάση το TCG ANADOLU»16.

Τέλος, αυτές τις μέρες παραδόθηκαν 10 χιλιάδες βιβλία17, σε 64 βιβλιοθήκες δημοτικών σχολείων που παρέχουν τουρκική εκπαίδευση σε 28 δήμους των Σκοπίων από την Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού (TİKA). Η TİKA18 είναι μια κυβερνητική οργάνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας και από το 2020 μέχρι τώρα έχει παραδώσει συνολικά 30 χιλιάδες βιβλία σε βιβλιοθήκες δημοτικών σχολείων στα Σκόπια. Η τελετή λήξης της συγκεκριμένης δωρεάς πραγματοποιήθηκε στο δημοτικό σχολείο «Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ» της σκοπιανής πόλης Γκόστιβαρ. Ο συντονιστής της τουρκικής πρωτοβουλίας κ. Μεχμέτ Μπαϊράκ δήλωσε ότι έχουν υποστηρίξει μέχρι σήμερα 376 έργα και δραστηριότητες στον τομέα της εκπαίδευσης στα Σκόπια και τόνισε ότι το έργο που επιτελέστηκε στον τομέα της εκπαίδευσης είναι μια άμεση επένδυση για το μέλλον της χώρας.

Ενώ τα Σκόπια από την μία μεριά προπαγανδίζουν στα σχολικά τους βιβλία ότι ο αρχαίος μακεδονικός και ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι δύο διαφορετικοί πολιτισμοί, από την άλλη αφήνουν να διεισδύσει στα σχολεία τους η τουρκική προπαγάνδα και μάλιστα από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Από τα πιο πάνω αποδεικνύεται ότι οι σχέσεις Σκοπίων-Τουρκίας δεν έχουν υποβαθμιστεί καθόλου μετά από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Αυτά τα δύο κράτη συνεχίζουν να συνεργάζονται πολύ στενά και μάλιστα όποτε τους δοθεί η ευκαιρία δημιουργούν προβλήματα στην Ελλάδα.

Απλά, εμείς (ως ελληνική κυβέρνηση) παραδώσαμε στα Σκόπια τον μακεδονισμό, ο οποίος μέχρι πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών ήταν συστατικό στοιχείο μόνο του ελληνισμού. Τουλάχιστον δεν είχαμε συμφωνήσει ποτέ μέχρι τότε ότι ο μακεδονισμός θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο πέραν και έξω από τον ελληνισμό, έστω και αν από μόνοι τους –παλαιότερα οι Βούλγαροι και τις τελευταίες δεκαετίες οι Σκοπιανοί– ισχυρίζονταν ότι τους ανήκει.

 

  1. https://www.iefimerida.gr/news/394209/erntogan-agkyra-skopia-einai-mazi-adelfia-mas-oi-makedones-eikones
  2. https://www.huffingtonpost.gr/entry/e-toerkike-paroesia-sta-skopia_gr_5c613771e4b0dde50bebdc23
  3. https://www.protothema.gr/world/article/856111/tsavousoglou-gia-skopia-sunehizoume-na-anagnorizoume-ti-hora-me-to-sudagmatiko-tis-onoma/
  4. https://mod.gov.mk/турција-продолжува-да-ја-поддржува-се/
  5. https://www.businessdaily.gr/diethni/43863_exairetikes-oikonomikes-sheseis-anamesa-se-toyrkia-boreia-makedonia
  6. https://www.thetoc.gr/politiki/article/boreia-makedonia-kai-tourkia-upegrapsan-pentaeti-stratiotiki-kai-oikonomiki-sumfonia—ti-problepei/
  7. https://www.militaire.gr/emeis-poy-eimaste-i-voreia-makedonia-ypegrapse-stratiotiki-symfonia-me-toyrkia/
  8. https://www.in.gr/2021/08/21/politics/v-makedonia-meta-ti-stratiotiki-symfonia-kai-seminaria-katartisis-se-tourkous-ekpaideytikous/
  9. https://www.ot.gr/2022/06/13/epikairothta/kosmos/voreia-makedonia-aristes-oi-emporikes-kai-amyntikes-sxeseis-me-tin-tourkia/
  10. https://www.news247.gr/kosmos/voreia-makedonia-psonise-oplika-sistimata-apo-tin-tourkia/
  11. https://www.pentapostagma.gr/kosmos/balkania/7145653_noy-mas-o-skopianos-proedros-apekrypse-epikeimeni-agora-uav-bayraktar-apo
  12. https://www.defence-point.gr/news/quot-oi-monadikes-politistikes-axies-tis-toyrkias-quot-kyriarchoyn-sta-skopia
  13. https://mod.gov.mk/petrovska-guler-macedonian-turkish-defence-cooperation-continues-to-develop-with-the-acquisition-of-the-turkish-artillery-systems-we-are-strengthening-collective-security-in-nato/
  14. https://www.protothema.gr/world/article/1409759/tourkia-gumnasio-me-tin-onomasia-makedonya-stin-poli-malatia/
  15. https://www.defence-point.gr/news/i-toyrkiki-dieisdysi-sta-skopia-oloena-kai-vathainei
  16. https://www.pentapostagma.gr/ethnika-themata/ellinotoyrkika/7238537_toyrkoi-albanoi-kai-skopianoi-askoyntai-me-anadolu-sto-ionio
  17. https://echedoros.blog/2024/06/09/υποστήριξη-στην-τουρκική-εκπαίδευση/
  18. https://tika.gov.tr/en/

 

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Τμήματος Ιατρικής του ΔΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού.

[email protected]

 

Κ. Κυριακόπουλος: Η σκληρή Ευρωπαϊκή ατζέντα σε ένα περιβάλλον ευκαιριών & προκλήσεων που όφειλε να αναδείξει η χώρα μας

1

Οι Ευρωεκλογές της Κυριακής, ήταν ίσως η κρισιμότερη εκλογική αναμέτρηση από την ίδρυση της ΕΟΚ – ΕΕ μέχρι σήμερα, αλλά δυστυχώς και αυτήν την φορά, παρά τα πιεστικά διλήμματα που τίθενται αυτοδικαίως και παρά την κρισιμότητα των περιφερειακών προβλημάτων, ορισμένα εν των οποίων τείνουν να καταστούν ανεξέλεγκτα, οι πολίτες σύρθηκαν στο εκλογικό παραβάν μέσα σε ένα ευνουχισμένο πολιτικό κλίμα και με εμφανώς υποβαθμισμένο τον πολιτικό – κυριαρχικό ρόλο τους…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η συζήτηση που προηγήθηκε, διεξήχθη αυστηρά με όρους εκλογικής πελατείας, στο περιβάλλον ενός φτηνού και ανούσιου ανταγωνισμού (που ενίοτε άγγιζε ή και ξεπερνούσε τα όρια της κατινιάς), μέσα από τον οποίο οι βασικοί εμπλεκόμενοι αναζητούσαν εναγωνίως την προσωπική τους δικαίωση και την επιβράβευση των πολιτικών κ.ά επιλογών τους. Φυσικά δεν έλειψαν οι γνωστές γραφικότητες, ούτε βεβαίως οι φιλόδοξοι εκλογικοί γυρολόγοι (παραδοσιακοί και νεόκοποι) που διεκδίκησαν ΚΑΙ αυτήν την φορά μια θεσμική θέση στο πολιτικό στερέωμα και συνακόλουθα στο Ευρωπαϊκό μισθολόγιο, επιστρατεύοντας την φτηνή δημοκοπία και την μονοθεματική ημιμάθεια, σε ψηφοδέλτια ευκαιρίας χωρίς τα στοιχειώδη στάνταρντς σοβαρότητας, χωρίς την στοιχειώδη όσο και αναγκαία πολιτική επάρκεια και χωρίς να έχουν την δυνατότητα να πουν κάτι σοβαρό σε έναν στοιχειωδώς σκεπτόμενο πολίτη.

Η επόμενη μέρα, δυστυχώς δεν είναι αφιερωμένη στην αυτοκριτική και στην μεταμέλεια, αλλά σε ένα φτηνό παιγνίδι εντυπώσεων, που βιάζει προκλητικά τους αριθμούς και την λογική μας. Τα δεδομένα ωστόσο αποτυπώνονται με τρόπο σαφή και ξεκάθαρο και ουδείς δικαιούται να τα προσπεράσει…

Οι πολίτες, αν και την συγκεκριμένη ιστορική περίοδο δεν έχουν και ιδιαίτερα καλές επιδόσεις στα ζητήματα που σχετίζονται με την αυξημένη πολιτική ευθύνη που οφείλουν να επιδεικνύουν σε κάθε περίπτωση, εν τούτοις σε αυτές τις εκλογές ΔΕΝ στοιχήθηκαν πίσω από τις τακτικές που τους υπαγόρευσαν οι μέντορες των πολιτικών κομμάτων. Αντίθετα αυτό που επέλεξαν – και το επέλεξαν συνειδητά – ήταν να απονομιμοποιήσουν πλήρως και τυπικά την μεταπολιτευτική αθλιότητα, με τα πρωτοφανή ποσοστά της αποχής από την κάλπη, τα οποία άγγιξαν το 60%…

Τα πολιτικά κόμματα που κυριαρχούν στο πολιτικό σκηνικό, αντί να πράξουν το αυτονόητο, αντί δηλαδή να ανησυχήσουν και να προβληματιστούν σοβαρά γι’ αυτήν την εξέλιξη, έσπευσαν να κεφαλαιοποιήσουν τον καταστροφικό δείκτη της αποχής και να επιδοθούν σε ένα ανήθικο επικοινωνιακό παιχνίδι με την ποσόστωση. Απολυτοποίησαν δηλαδή το κύρος της αναγωγής σε ποσοστά, προκειμένου να εμφανίσουν έτσι ως περιορισμένο και ελεγχόμενο το μέγεθος της πολιτικής συντριβής τους, ενώ αποφεύγουν να συζητούν για τον απόλυτο αριθμό των ψήφων που εξασφάλισαν και ο οποίος επιβεβαιώνει την ραγδαία απονομιμοποίησή τους μέσα στην κοινωνία,  αφού το εκλογικό τους αποτύπωμα περιορίστηκε δραματικά στα όρια των φανατικών της εκλογικής τους πελατείας. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι μόνο για την ΝΔ, καταγράφεται απώλεια ενός εκατομμυρίου ψήφων σε σχέση με τις εκλογές του 2023.

Οι λοιποί κομματικοί πουθενάδες, που για μια ακόμη φορά προέκυψαν εν αφθονία στο πλαίσιο ενός συμπληρωματικού αλλά διόλου τιμητικού ρόλου που αναλαμβάνεται κατ’ ανάθεση και εργαλειοποιείται στο περιβάλλον μιας ευρύτερης εκφυλιστικής πολιτικής διεργασίας, προφανώς απεκόμισαν το αναμενόμενο στο εκλογικό ταμείο, αφού τα καταγέλαστα εκλογικά τους ποσοστά κινούνται στην σφαίρα του μηδέν κόμμα κάτι τακατό. Η ζημιά όμως που έκαναν, έχει ευρύτερο αποτύπωμα μιας και η μονοθεματική πολιτική τους ατζέντα που κινείται πρωτίστως στην σφαίρα της δημαγωγίας και λιγότερο έως καθόλου στο περιβάλλον των πραγματικών πολιτικών προκλήσεων, η αποπροσανατολιστική ρητορική και οι κοντόφθαλμες πρακτικές τους, οδηγούν σε χρεοκοπία την πολιτική σκέψη και σε ναυάγιο την πολιτική προσδοκία για μια επιθετική πολιτική ανασύνταξη με απαιτήσεις και με επίκεντρο την κοινωνία και φυσικά τις στρατηγικές προτεραιότητες της πατρίδας μας.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν ότι αυτές οι Ευρωεκλογές, αντιμετωπίστηκαν εν πολλοίς σαν «του Κασίδη το κεφάλι», σε μια χώρα που τόσο οι πολιτικοί της όσο και οι πολίτες της, όφειλαν πριν απ’ όλους και πάνω απ’ όλα να κατανοήσουν τα αυτονόητα, τα κρίσιμα τα ουσιαστικά, να τα αναδείξουν με σοβαρότητα, στρατηγικό σχεδιασμό και ευθύνη και βεβαίως να σταματήσουν να επιδίδονται σε φτηνοπολιτικές Κατινιές και σε κάθε λογής ανούσιες φλυαρίες. Αυτές οι εκλογές είναι οι κρισιμότερες από την ίδρυση της ΕΟΚ – ΕΕ μέχρι και σήμερα, διότι:

Α. Βρίσκουν την Ευρώπη να έχει εμπλακεί στην περιδίνηση των συνεπειών μιας πολεμικής σύγκρουσης, με αβέβαια έκβαση, με απροσδιόριστο το εύρος των επιπτώσεων και με ορατούς τυχοδιωκτισμούς στις επιλογές αυτών που αποφασίζουν για λογαριασμό όλων σε αυτό το εξαιρετικά προβληματικό «μαγαζί»…

Β. Βρίσκουν την Ευρώπη να στραγγαλίζεται στο πνιγηρό περιβάλλον μιας κατάφωρα υποτελούς σχέσης που χορογραφείται από την Αμερική και θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε μια περεταίρω κλιμάκωση της γεωπολιτικής της απαξίωσης…

Γ. Βρίσκουν την Ευρώπη στην περιδίνηση των συνεπειών μιας στρατηγικής αποβιομηχάνισης, οι συνέπειες της οποίας θα έχουν επιπτώσεις ευρύτερες στα φυσιογνωμικά της χαρακτηριστικά.

Δ. Βρίσκουν την Ευρώπη στα πρώιμα στάδια της αναζήτησης μιας ιδιότυπης χειραφέτησης που ενσωματώνεται στην ρητορική περί πολεμικής βιομηχανίας στο πλαίσιο μιας καιροσκοπικής και πλήρως ανισόμετρης ανάπτυξης, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς στρατηγικές προτεραιότητες εναρμονισμένες σε μια νέα ολοκληρωμένη αντίληψη για τον περιφερειακό της ρόλο και φυσικά χωρίς οδικό χάρτη  και όραμα για την επόμενη μέρα…

Ε. Βρίσκουν την Ευρώπη και την ευρωπαϊκή σκέψη να φλερτάρει με μια διαδικασία αναζήτησης της στρατηγικής αυτονομίας της, μέρος της οποία είναι ΚΑΙ η ενεργειακή αυτονομία, τα κλειδιά της οποίας κρατά η Ελλάδα, αλλά οι Έλληνες πολιτικοί ασχολούνται με τα πόθεν αίσχη εαυτών και αλλήλων…

Στ. Βρίσκουν την Ευρώπη με ενισχυμένο τον πολιτικό ρόλο του Ευρωσκεπτικισμού γεγονός που δαιμονοποιείται συστηματικά σε μια ιστορική συγκυρία, κατά την οποία θα έπρεπε να εκλαμβάνεται ως πρώτης τάξεως ευκαιρία για ευρύτερες συστημικές ανατροπές…

Ζ. Βρίσκουν την Ευρώπη λίγο πριν από το ξέσπασμα σειράς αλυσιδωτών αδιεξόδων που θα θέσουν εν αμφιβόλω την βιωσιμότητα των δημοσιονομικών κ.ά εργαλείων περιφερειακής χειραγώγησης. Πρόκειται για μια διαδικασία μαθηματικά επιταχυνόμενη στο περιβάλλον της σύγκρουσης που σοβεί και ανατροφοδοτείται στην Ευρωπαϊκή γειτονιά. Ήδη αυτοκτονικοί χειρισμοί και λοιπές αστοχίες στο ζήτημα της διαχείρισης της επιτοκιακής πολιτικής εν μέσω μιας πολυεπίπεδης κρίσης, αποκαλύπτουν εγγενείς δυσκολίες συνέχισης της πεπατημένης στην καθυπόταξη της Ευρωπαϊκής περιφέρειας

Όλα τα παραπάνω, είναι μερικές μόνο από τις κρισιμότατες προκλήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, σε μια Ευρώπη που αυτοσχεδιάζει με μπόλικη δόση ερασιτεχνισμού σε ότι αφορά στις αμυντικές της ανησυχίες στα κεντρικά και βόρεια σύνορά της… Σε μια Ευρώπη που συνειδητοποιεί πως το ναρκοπέδιο των Βαλκανίων παραμένει ενεργό και πλήρως απασφαλισμένο… Σε μια Ευρώπη που στενάζει υπό την κλιμακούμενη πίεση του μεταναστευτικού και που οφείλει να μην ξεχνά ότι η απειλή διάχυσης του φονταμενταλισμού από την εξόχως αποσταθεροποιούμενη Μέση Ανατολή, την αφορά και οφείλει να την διαχειριστεί με σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά ο καταλύτης που σε συνάρτηση με τον αυξημένο πολιτικό ρόλο του Ευρωσκεπτικισμού, θέτουν επί τάπητος το ζήτημα των ευρύτερων ανατροπών μηδέ εξαιρουμένης και της ριζικής αναμόρφωσης της γεωπολιτικής Ευρώπης.

Και μπορεί να πέρασαν ήδη 47 χρόνια από την περίφημη έκθεση Mc Dougall, οι απαιτήσεις της οποίας σπρώχτηκαν στα αζήτητα από τους πολέμιους της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδιοποίησης, όμως οι νέοι συσχετισμοί και η ενισχυμένη παρουσία δυνάμεων που ενδιαφέρονται για την ολοκληρωμένη ενίσχυση του γεωπολιτικού ρόλου της Ευρώπης, είναι δυνατόν να τσακίσουν τις παραδοσιακές και υστερόβουλες Γερμανικές εμμονές και να ανοίξουν τον δρόμο για δομικές ανατροπές και εξελίξεις.

Η Ελλάδα, ως μια από τις χώρες που κρατά στα χέρια της κρίσιμα κλειδιά που μπορούν να χτίσουν την ισχύ της Ευρώπης της επόμενης μέρας, όφειλε όχι μονάχα να έχει αξιοποιήσει την προεκλογική (και όχι μόνο) περίοδο για να αναδείξει αυτά τα ζητήματα και να συσπειρώσει την Ελληνική κοινωνία στην βάση ενός οράματος που θα δώσει υπόσταση στην ολοκληρωμένη και πολυεπίπεδη αντεπίθεση του Ελληνισμού, αλλά και να έχει σχεδιάσει πλήρως τον τρόπο και την μεθοδολογία με την οποία θα πρωταγωνιστήσει στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής ατζέντας, σε μια εποχή που οι θεσμικές ανατροπές, ο φυσιογνωμικός μεταμορφισμός, η στρατηγική περπατησιά και ο ανασχεδιασμός της ισχύος, θα μπουν εκ των πραγμάτων στην Ευρωπαϊκή ημερήσια διάταξη.

Πρόκειται δηλαδή για όλα αυτά τα οποία ΔΕΝ συζητήσαμε προετοιμαζόμενοι για τις Ευρωεκλογές, επειδή οι κυρίαρχοι του πολιτικού μας συστήματος επέλεξαν να συζητάμε για τις επιδόσεις του τρισμέγιστου της αγίας οικογένειας, για το πόθεν αίσχος του Κασσελάκη, για την γκέι ατζέντα που επέβαλαν οι Πατέληδες, για τις ομορφιές της Διακήρυξης των Αθηνών και για τις περήφανες επικύψεις του Γεραπετρίτη.

Και φυσικά, αντιστάθμισμα στις επικοινωνιακές και άλλες επιλογές των κυρίαρχων, δεν ήταν και δεν θα μπορούσαν να είναι οι καιροσκοπικές επιλογές των πουθενάδων.

Όσοι λοιπόν συνεχίζουν να έχουν απορίες για τους πραγματικούς λόγους που έστειλαν την κοινωνία στις παραλίες ή στο σπίτι της καλό θα είναι να έχουν υπ’ όψιν τους ότι η ανάγκη της επιθετικής πολιτικής ανασύνταξης, απαιτεί πρωταγωνιστές και ρόλους που θα τους επωμιστούν προσωπικότητες που οφείλουν επιτέλους να περάσουν μπροστά και όχι να αυτοακυρώνονται υποβαθμιζόμενοι σε κομπάρσους, χειροκροτητές και κλακαδόρους περιφερόμενων πολιτικών καιροσκόπων.

Ξεκινά η «εξέγερση» στην ελληνική Κεντροαριστερά: Δημοσίευμα του Politico για πιθανές συνεργασίες

3

Στη πιθανή συνεργασία των κομμάτων της Κεντροαριστεράς που θα τεθούν απέναντι στο κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, αναφέρεται δημοσίευμα του Politico για τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών στην Ελλάδα.

«Ώρες μετά το κλείσιμο των καλπών, στην Ελλάδα έχει ήδη ξεκινήσει συζήτηση για την ανάγκη ευρύτερης συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων της κεντροαριστεράς, καθώς κανένα από αυτά δεν φαίνεται να μπορεί να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους και να παρουσιαστεί ως αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, η οποία έχασε ψήφους και κατά τις ευρωεκλογές της Κυριακής», αναφέρει το δημοσίευμα και συνεχίζει:

«Ενώ η Νέα Δημοκρατία βγήκε αποδυναμωμένη από την αναμέτρηση της Κυριακής, έλαβε ακόμη περισσότερες ψήφους από τα δύο κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ μαζί.

Όπως σημειώνεται, «τη Δευτέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ προέτρεψε σε υπέρβαση στα άλλα κεντροαριστερά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά, με στόχο την “αναγέννηση του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού [πολιτικού] χώρου”».

Μάλιστα το Politico επικαλείται δηλώσεις του Διονύση Τεμπονέρα, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και του Αντώνη Κοτσακά, πρώην υπουργού που «κάλεσαν τους ηγέτες της κεντροαριστεράς να παραμερίσουν τις “προσωπικές τους στρατηγικές, σχέδια και στόχους” και να συνεργαστούν για να παρουσιάσουν ένα ενιαίο εναλλακτικό πρόγραμμα για την ελληνική διακυβέρνηση».

«Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου είπε ότι όλα τα θέματα, συμπεριλαμβανομένου του ποιος πρέπει να ηγηθεί του κόμματός της, πρέπει να συζητηθούν», καταλήγει το δημοσίευμα.

cnn.gr

Κληρονόμοι παρέδωσαν 450.000 ακίνητα στο Δημόσιο

2

Τα αποποιήθηκαν στα δύσκολα χρόνια της κρίσης – Παραμένουν αναξιοποίητα

Αναξιοποίητα και απαξιωμένα μένουν εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα σε όλη τη χώρα, τα οποία περιήλθαν στην κατοχή του Δημοσίου, κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, λόγω των αποποιήσεων κληρονομιών που πραγματοποιήθηκαν. Μόνο την περίοδο 2013-2018 καταγράφηκαν 450.000 αποποιήσεις κληρονομιών.

Με βάση τα σχετικά στοιχεία, η κορύφωση του φαινομένου των αποποιήσεων κληρονομιών παρατηρήθηκε το 2018, όταν καταγράφηκαν 150.000 τέτοιες πράξεις, από περίπου 29.000 το 2013, δηλαδή σχεδόν πενταπλάσιες. Το φαινόμενο αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι είχαν συσσωρευτεί σημαντικά χρέη, που δεν μπορούσαν να επωμιστούν οι κληρονόμοι, και ταυτόχρονα οι αξίες των ακινήτων που θα μπορούσαν να κληρονομήσουν ήταν χαμηλότερες. Ετσι, το τελικό αποτέλεσμα ήταν παθητικό, ωθώντας τους περισσότερους στην αποποίηση της κληρονομιάς.

Ωστόσο και στην περίπτωση που δεν υπήρχαν σημαντικά χρέη, πολλές φορές γίνονταν και πάλι αποποιήσεις εξαιτίας της αδυναμίας πολλών νοικοκυριών να καταβάλουν ακόμη και τον φόρο κληρονομιάς. Ειδικά, αν η κληρονομιά αφορά ακίνητα εντός της Αττικής, σε καλή περιοχή, ο φόρος μπορεί να αγγίξει ακόμη και τις 16.500 ευρώ, παρότι τα πρώτα 150.000 ευρώ της φορολογητέας περιουσίας είναι αφορολόγητα. Επίσης, σύμφωνα με την κ. Βασιλική Χαβέλα, δικηγόρο που ειδικεύεται στον κλάδο των ακινήτων, οι κληρονόμοι θα πρέπει να πληρώσουν και τέλη κτηματολογίου, ενώ η αμοιβή του συμβολαιογράφου είναι χαμηλή σε περιπτώσεις κληρονομιών, καθώς δεν εξαρτάται από την αξία του ακινήτου. Αντιθέτως δεν υπόκεινται στην υποχρέωση έκδοσης ταυτότητας κτιρίου.

Ασφαλώς δεν αφορούν όλες αυτές οι αποποιήσεις ακίνητα «φιλέτα» ή κατοικίες εντός των μεγάλων αστικών κέντρων. Ωστόσο είναι δεδομένο ότι ένας μεγάλος αριθμός ακινήτων αφορά ακριβώς διαμερίσματα και κατοικίες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια πολύ σημαντική «μαγιά» για τη χάραξη στεγαστικής πολιτικής.

Δεν υπάρχει φορέας

Σήμερα, όπως φαίνεται, το Δημόσιο δεν γνωρίζει ή τουλάχιστον δεν επιθυμεί να γνωστοποιήσει τον ακριβή αριθμό ή τα επιμέρους ποιοτικά χαρακτηριστικά των ακινήτων που αποτελούν μέρος των κληροδοτημάτων που έχουν περιέλθει στην κατοχή του. Το μόνο που είναι ξεκάθαρο είναι ότι υπάρχει υπηρεσία καταγραφής των δικαιωμάτων, χωρίς κάποια άλλη λεπτομέρεια.

Ωστόσο, όπως επισημαίνουν φορείς της αγοράς ακινήτων, δεν έχει συσταθεί κάποιος εξειδικευμένος φορέας, ο οποίος να είναι επιφορτισμένος με την ενεργή διαχείριση αυτών των ακινήτων. Επομένως μένουν αναξιοποίητα, καθώς ούτε αξιοποιούνται μέσω της ενοικίασής τους ούτε εκπλειστηριάζονται προκειμένου έστω να αντληθούν πόροι οι οποίοι θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν άλλες δράσεις στο πεδίο της στεγαστικής πολιτικής, που επιχειρεί να ανασυγκροτήσει η κυβέρνηση, εν μέσω συνεχούς όξυνσης της έλλειψης στέγης, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Οι αποποιήσεις κληρονομιών θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια πολύ σημαντική «μαγιά» για τη χάραξη στεγαστικής πολιτικής.

Επομένως, το Δημόσιο, σε συνδυασμό και με τους ιδιώτες που κρατούν κλειστά εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα (περίπου 700.000 πανελλαδικά), αλλά και τις τράπεζες και τις εταιρείες διαχείρισης που έχουν συσσωρεύσει περί τα 25.000 οικιστικά ακίνητα, αθροίζει σχεδόν 1 εκατ. αναξιοποίητα ακίνητα, τα οποία θα μπορούσαν αφενός να επιλύσουν το στεγαστικό πρόβλημα, χωρίς «τιμωρητικές» πολιτικές για όσους έχουν επενδύσει στην αγορά ακινήτων, και αφετέρου να συγκρατήσουν τις αξίες και τα ενοίκια.

Οι στρεβλώσεις

Οπως αναφέρει στην «Κ» ο κ. Λευτέρης Ποταμιάνος, πρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Αθηνών – Αττικής, «τα ακίνητα του Δημοσίου θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν μια πολύ σημαντική πρώτη ύλη προκειμένου να καταστούν επιλέξιμα για αξιοποίηση μέσω του προγράμματος “Σπίτι Μου”». Σύμφωνα με τον ίδιο, με αυτόν τον τρόπο δεν θα αφαιρείτο απότομα μέρος του αποθέματος των πωλούμενων κατοικιών, που είχε ως αποτέλεσμα και την αύξηση των τιμών με τεχνητό τρόπο, όχι δηλαδή λόγω της οργανικής ανάπτυξης της αγοράς.

Εξαιτίας δηλαδή του τρόπου εφαρμογής του αρχικού προγράμματος «Σπίτι Μου», το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν άτυποι πλειστηριασμοί μεταξύ των δικαιούχων λόγω των ασφυκτικών προθεσμιών που δόθηκαν για την ολοκλήρωση των αγοραπωλησιών, σε μια αγορά όπου η έννοια της ταχύτητας στην ολοκλήρωση πράξεων αγοραπωλησίας έχει εκλείψει τα τελευταία χρόνια. Κάπως έτσι, μετά την εξασφάλιση τραπεζικής προέγκρισης, οι δικαιούχοι κλήθηκαν να κλείσουν ακίνητα από ένα εξαιρετικά περιορισμένο απόθεμα επιλέξιμων ακινήτων. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στους ιδιοκτήτες να αυξήσουν τις ζητούμενες τιμές.

Κληρονόμοι παρέδωσαν 450.000 ακίνητα στο Δημόσιο-1
Το 2018 καταγράφηκαν 150.000 αποποιήσεις κληρονομιάς από περίπου 29.000 το 2013, δηλαδή σχεδόν πενταπλάσιες. [Shutterstock]

«Σε αρκετές συνοικίες των μεγάλων πόλεων η προσφορά παλαιών ακινήτων αποδείχθηκε μικρότερη της ζήτησης, με αποτέλεσμα οι απελπισμένοι πολίτες να αυξάνουν συνέχεια την προσφορά τους ώστε να πείσουν τους ιδιοκτήτες να τους προτιμήσουν και να αποκτήσουν έτσι “άτοκα” το ακίνητό τους. Ετσι, ακίνητα αξίας 60.000-80.000 ευρώ βρέθηκαν να πωλούνται τελικά αντί 120.000-150.000 ευρώ ή ακόμη και 200.000 ευρώ στην Αττική. Γνωρίζω ιδιοκτήτες που είχαν κυριολεκτικά δεκάδες υποψηφίους, οι οποίοι τους παρακαλούσαν να αποδεχθούν την προσφορά τους», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Ηλίας Παπαγεωργιάδης, διευθύνων σύμβουλος της MORE Group. Η ακραία αυτή στρέβλωση είχε ως αποτέλεσμα, εντέλει, να ακυρωθεί στην πράξη το όφελος των δικαιούχων από την εξασφάλιση «άτοκου» δανείου, καθώς στο τέλος το ποσό που πλήρωσαν ήταν αντίστοιχο εκείνου που θα κατέβαλλαν αν λάμβαναν ένα κανονικό στεγαστικό δάνειο και πλήρωναν όλους τους αναλογούντες τόκους.

Εν τω μεταξύ, στρέβλωση έχει αρχίσει να προκαλείται ήδη και με τις πρόσφατες εξαγγελίες περί νέου κύκλου του προγράμματος «Σπίτι Μου». Οπως αναφέρουν πηγές της αγοράς, ήδη παρατηρείται αύξηση των ζητούμενων τιμών στις αγγελίες κι ενώ το αγοραστικό ενδιαφέρον έχει «παγώσει» εν αναμονή της δημοσιοποίησης περισσότερων στοιχείων για το νέο πρόγραμμα, το οποίο δεν έχει όμως εξασφαλίσει τα απαιτούμενα κονδύλια για να χρηματοδοτηθεί. Σύμφωνα με μεσιτικές πηγές, το αρχικό πρόγραμμα «Σπίτι Μου» φαίνεται πως καθυστέρησε την εμφάνιση της μείωσης της ζήτησης, που άρχισε όμως να παρατηρείται πλέον τις τελευταίες εβδομάδες. Αν αρχίσει όμως να «τρέχει» το νέο πρόγραμμα, είναι προφανές ότι θα επανέλθει και το αγοραστικό ενδιαφέρον, συντηρώντας και πάλι με τεχνητό τρόπο τις υψηλές τιμές.

Οπως σημειώνει ο κ. Παπαγεωργιάδης, «την ώρα που με τις αλλαγές στο πρόγραμμα “χρυσή βίζα” φάνηκε πως υπάρχει πρόθεση να περιοριστεί η τεχνητή ζήτηση που φουσκώνει τις τιμές, με αυτό το πρόγραμμα ουσιαστικά θα αυξήσουμε τη ζήτηση και τις προσδοκίες των πωλητών, σε μια περίοδο μάλιστα που η προσφορά ακινήτων συνεχίζει να είναι πολύ χαμηλή». Κατά τον ίδιο, πάντως, οι προθέσεις είναι καλές και η πρωτοβουλία αξιόλογη, αλλά ο τρόπος υλοποίησης, ειδικά ως προς τα κριτήρια ένταξης, χρήζει βελτίωσης.

Τι πρέπει να αλλάξει

Σύμφωνα με τους ειδικούς της αγοράς, το «κλειδί» για να αποφευχθούν ανάλογες στρεβλώσεις με τον πρώτο κύκλο του προγράμματος είναι να διευρυνθούν σημαντικά οι δικαιούχοι και κυρίως τα ακίνητα που θα είναι επιλέξιμα. Αν περιοριστεί και πάλι το πιθανό απόθεμα από το οποίο μπορούν να επιλέξουν οι ενδιαφερόμενοι σε λίγες περιοχές με (ακόμη) προσιτά ακίνητα, είναι προφανές ότι θα επαναληφθούν οι ίδιες στρεβλώσεις. Αντιθέτως, λιγότερες θα είναι οι επιπλοκές, τουλάχιστον σε επίπεδο απότομης αύξησης των τιμών, σε περίπτωση που οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επιλέξουν π.χ. και νεότερης κατασκευής ακίνητα, ακόμη και νεόδμητα, δηλαδή ακίνητα μεγαλύτερης αξίας, προκειμένου να μην ασκηθεί η ίδια πίεση στην κτηματαγορά.

Πάντως, με βάση τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει, φαίνεται πως οι δικαιούχοι θα είναι πλέον και πολίτες μεγαλύτερης ηλικίας (έως 50 ετών, αντί για έως 39 ετών), τα εισοδηματικά κριτήρια θα διευρυνθούν, ενώ και τα επιλέξιμα ακίνητα εκτιμάται ότι μπορεί να είναι και νεότερα των 15 ετών. Ακόμη ένα ζητούμενο είναι και το πώς θα αποφευχθεί η σαφής προτίμηση των τραπεζών στο να επιλέγουν, κατά προτεραιότητα, υπαλλήλους του δημοσίου τομέα, έναντι εκείνων του ιδιωτικού, για τη χορήγηση στεγαστικών δανείων (λόγω μειωμένου ρίσκου), κάτι που φαίνεται πως είχε τελικά αντίκτυπο και στο «μείγμα» των τελικών δικαιούχων που κατόρθωσαν να δανειοδοτηθούν μέσω του προγράμματος «Σπίτι Μου».

https://www.kathimerini.gr/economy/563068168/klironomoi-paredosan-450-000-akinita-sto-dimosio/

Η Άγκυρα αποθρασύνεται: Ζητάει την αλλαγή της Συνθήκης της Λωζάνης για να ανοίξει την Θεολογική Σχολή της Χάλκης

3

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Απαιτεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη να δεχτεί την πληθυσμιακή και θρησκευτική αλλοίωση της χώρας

Η Τουρκία έχει αποθρασυνθεί πλήρως από την υποχωρητική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και ζητάει αλλαγή της συνθήκης της Λωζάνης με αντάλλαγμα το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης!

Συγκεκριμένα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει τρεις απαιτήσεις:

Ζήτησε να κατασκευαστεί τζαμί με μιναρέ στην Αθήνα για να δημιουργηθεί η εικόνα ότι η πρωτεύουσα της Ελλάδος είναι και μουσουλμανική πόλη αλλά και για να ακούνε οι κάτοικοί της το κάλεσμα του ιμάμη.

Ζήτησε να μετονομαστεί η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης σε τουρκική αλλάζοντας έτσι εντελώς την Συνθήκη της Λωζάνης.

Με λίγα λόγια η Άγκυρα θέλει η θρησκευτική μειονότητα να χαρακτηρίζεται εθνική μειονότητα ώστε να συνεχιστούν απρόσκοπτα τα σχέδια της για την Θράκη. Σχέδια που περιλαμβάνουν την αποκοπή της από τον ελληνικό εθνικό «κορμό».

Διότι άλλο πράγμα είναι η θρησκευτική διαφορετικότητα και άλλο η εθνική διαφοροποίηση.

Ζήτησε επίσης να ανοίξει ιερατική σχολή για ιμάμηδες! Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν γνωρίζει οι μουσουλμάνοι γεννάνε πάντοτε πολλά παιδιά σε αντίθεση με τους γηγενείς Έλληνες Ορθοδόξους (στην πλειοψηφία τους).

Η Άγκυρα έχει ένα πλήρες σχέδιο μεσοπρόθεσμης αλλοίωσης του πληθυσμού και της θρησκευτικής σύστασης της χώρας.

Είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να «δορυφοροποιηθεί» η Ελλάδα σε λίγες δεκαετίες και ουσιαστικά να «δεθεί» στο «άρμα» της Τουρκίας.

Κι όλα αυτά με αντάλλαγμα το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, που συμβολικά για το Φανάρι έχει την σημασία του αλλά εθνικά πλέον όχι καθώς δεν υπάρχει μεγάλη και ευημερούσα ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη, αφού οι Τούρκοι φρόντισαν να την «εξαφανίσουν» με τους απανωτούς διωγμούς του 1945, 1955, 1963 και του 1974.

Σημειώνεται ότι η Θεολογική Σχολή της Χάλκης έκλεισε το 1971 από την τουρκική κυβέρνηση βάσει νόμου, ο οποίος απαγόρευσε τη λειτουργία ιδιωτικών ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. 

Τώρα την χρησιμοποιούν οι Τούρκοι ως μοχλό πίεσης για να αλλάξουν την ίδια την Συνθήκη της Λωζάνης!

Καύχημα για τη Θεολογική Σχολή, αποτελεί η πλούσια βιβλιοθήκη της, η οποία είναι η 2η Πατριαρχική Βιβλιοθήκη έπειτα από εκείνη που βρίσκεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η ιστορία της φθάνει στους βυζαντινούς χρόνους, στον Θεόδωρο Στουδίτη, τον Πατριάρχη Μέγα Φώτιο και την Αικατερίνη την Κομνηνή. Εμπνευστής και (πιθανώς) θεμελιωτής της ήταν ο Πατριάρχης Μητροφάνης Γ’ (1565-1572, 1579-1580), ο οποίος της δώρισε βιβλία και 300 σπάνια χειρόγραφα, πολλά από τα οποία σώζονται σήμερα στο Φανάρι.

Ωστόσο, κύριος δωρητής υπήρξε πάντοτε το Οικουμενικό Πατριαρχείο που ανήκει η βιβλιοθήκη. Στο υπόγειο της βόρειας πλευράς του μοναστηριού φυλάσσονται οι 120.000 τόμοι της, κυρίως βιβλία του 18ου και 19ου αιώνα, αλλά και παλαίτυπα του 16ου αιώνα.

Πατριάρχες, μητροπολίτες, σχολάρχες και καθηγητές της Θεολογικής Σχολής, ηγούμενοι, αλλά και λαϊκοί κληροδοτούσαν κατά παράδοση την προσωπική βιβλιοθήκη τους στη βιβλιοθήκη της Θεολογικής Σχολής. Δεν είναι, λοιπόν, μια τυχαία βιβλιοθήκη, αλλά μια βιβλιοθήκη που ζούσε και αφουγκραζόταν όλη την ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου ανά τους αιώνες.

Πολύτιμος θησαυρός είναι και το ξενόγλωσσο υλικό της κι αυτό γιατί οι δωρητές της Σχολής της Χάλκης, ανάλογα με τις σπουδές τους, τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά τους και τις χώρες όπου σπούδασαν, κληροδότησαν στη βιβλιοθήκη τόμους σε πάμπολλα γνωστικά αντικείμενα και γλώσσες. 

Κυριαρχούν βιβλία εκκλησιαστικής ιστορίας και θεολογίας, αλλά και έργα φιλοσοφίας, νομικής και ρητορικής, αρχαιολογίας, γεωγραφίας, μουσικής και λογοτεχνίας.

Σπάνια είναι η συλλογή σλαβόφωνων έργων της. Η ψηφιοποίηση του υλικού είναι άλλη μία από τις δραστηριότητες της βιβλιοθήκης, η οποία ξεκίνησε το 2013.

Κανείς δεν αμφισβητεί την μέγιστη πνευματική και ιστορική αξία της Σχολής, αλλά το άνοιγμα της πρέπει να γίνει χωρίς ανταλλάγματα και εκβιασμούς μόνο και μόνο γιατί η Τουρκία οφείλει να το κάνει σεβόμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτιστικές κληρονομιές.

Άλλωστε η Θεολογική Σχολή της Χάλκης δεν είναι μόνο πνευματικός «φάρος» για τον Ελληνισμό αλλά για όλο τον πλανήτη και συνεπώς η Άγκυρα θα έπρεπε να έχει υποχρεωθεί από τον υπόλοιπο κόσμο να προχωρήσει στην επαναλειτουργία της εδώ και πολλά χρόνια.

Όλα τα υπόλοιπα δεν έπρεπε να υπάρχουν ούτε στην «σφαίρα» της φαντασίας πόσο μάλλον να έχουν το θράσος οι Τούρκοι να τα εκφράζουν ως απαιτήσεις.

Για να τολμούν να απαιτούν τέτοια πράγματα πάει να πει ότι έχουν πάρει το θάρρος να το κάνουν κι αυτό είναι πολύ ανησυχητικό γιατί κανείς δε γνωρίζει ποια είναι η μυστική διπλωματία της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Μέχρι σήμερα μαθαίνουμε για τις απαιτήσεις της Άγκυρας, η Ελλάδα ποιες απαιτήσεις έχει;

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/i-agkyra-apothrasynetai-zitaei-tin-allagi-tis-synthikis-tis-lozanis-gia-na-anoiksei-tin-theologik%e1%bd%b4-sxoli-tis-xalkis/

Η φρεγάτα ΥΔΡΑ σε κίνδυνο! Μέλη του πληρώματος της επιβεβαιώνουν πλήρως όσα είχαν αποκαλυφθεί για την αποστολή

0

Το militaire.gr και η δημοσιογραφική ομάδα των data journalists είχαν αποκαλύψει τις ελλείψεις με τις οποίες η φρεγάτα ΥΔΡΑ κλήθηκε να κάνει επιχειρήσεις στην Ερυθρά Θάλασσα. Το militaire.gr έθεσε πριν μερικές ημέρες ερώτημα για το πόσο κοντά από τη φρεγάτα  πέρασε και εξερράγη πύραυλος των Χούθι. Δεν δόθηκε καμία απολύτως απάντηση από το ΓΕΝ , πρακτική που ακολουθούν και στο ΥΠΕΘΑ.

Σήμερα η ιστοσελίδα ieidiseis.gr  επικαλείται μαρτυρίες μελών του πληρώματος οι οποίες επιβεβαιώνουν απολύτως τις αποκαλύψεις που είχαν γίνει.

Θα προσθέσουμε ακόμη ότι το κλίμα κατά τη διάρκεια της αποστολής δεν ήταν καθόλου καλό λόγω της ανασφάλειας που υπήρχε στο πλήρωμα ,αφού όπως καταγγέλουν η φρεγάτα ήταν ουσιαστικά ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΗ!!!

Απόδειξη όλων αυτών ήταν το γεγονός ότι το ΥΠΕΘΑ και το ΓΕΝ έσπευσαν να βρουν άλλο σύστημα προστασίας από drones για τη φρεγάτα που αντικατέστησε την ΥΔΡΑ, την φρεγάτα ΨΑΡΑ.

Το ερώτημα εύλογο: είναι δυνατόν μετά από όσα έγιναν στην Λιβύη, με 5 νεκρούς , να λειτυργούν τόσ ΕΠΙΠΟΛΑΙΑ στο ΥΠΕΘΑ;

https://www.militaire.gr/i-fregata-ydra-se-kindyno-meli-toy-pliromatos-tis-epivevaionoyn-pliros-osa-eichan-apokalyfthei-gia-tin-apostoli/

«Όποιος μας ψήφισε δήλωσε ότι είναι Τούρκος»! Κίνδυνος στην Θράκη όσο στην Αθήνα μετράνε «ψηφαλάκια»

3

Ουδείς μπήκε στον κόπο να απαντήσει στο ερώτημα πως και γιατί ο Άρειος Πάγος επέτρεψε τη συμμετοχή του Κόμματος Ισότητας και Ειρήνης που υποστηρίζει ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης είναι τουρκική…Το αποτέλεσμα είναι το ΚΙΕΦ να σαρώσει εκλογικά σε Ροδόπη και Ξάνθη με ποσοστά άνω του 40% στην πρώτη και κοντά στο 30% στη δεύτερη…Πρώτο κόμμα και στις δύο περιπτώσεις…

Η επικεφαλής του ,σε δήλωση της στον ΧΡΟΝΟ της Κομοτηνής μας στέλνει το μήνυμα ότι όποιος πήγε στην κάλπη και ψήφισε ΚΙΕΦ, δήλωσε Τούρκος…

H Τσιγντέμ Ασάφογλου, πρόεδρος του Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ), από τη μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα, καταδίκασε το εκλογικό όριο του 3%, που ισχύει στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, χαρακτηρίζοντάς το «αντιδημοκρατικό». Ασκώντας το εκλογικό της δικαίωμα στο χωριό Μίσχος, κοντά στην Κομοτηνή, εξέφρασε την επιθυμία της για πιο δίκαιες και δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες στην Ελλάδα

Στην Αθήνα ουδείς ασχολείται με τον κίνδυνο που κλιμακώνεται….

https://www.militaire.gr/opoios-mas-psifise-dilose-oti-einai-toyrkos-kindynos-stin-thraki-oso-stin-athina-metrane-psifalakia/