Αρχική Blog Σελίδα 1239

Ο Σαρλ Μισέλ προτείνει τον Μητσοτάκη για τη θέση της Φον ντερ Λάιεν στην Κομισιόν

0

Το Politico γράφει ότι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πέταξε την ιδέα στους αρχηγούς να είναι ο Κ. Μητσοτάκης επικεφαλής στην Κομισιόν.

«Το νέο σχέδιο του Σαρλ Μισέλ για να καταστρέψει την Φον ντερ Λάιεν: Δώστε στον Έλληνα πρωθυπουργό τη θέση της», αναφέρει σε δημοσίευμά του το Politico.

«Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πέταξε την ιδέα στους αρχηγούς της ΕΕ ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορούσε να πάρει τη θέση της», κάτι που σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η εφημερίδα, επιβεβαιώνουν πέντε αξιωματούχοι που θέλουν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους.

Πάντως, οι ίδιοι άνθρωποι, σύμφωνα με το δημοσίευμα, τονίζουν ότι πρόκειται για άλλη μία «απέλπιδα προσπάθεια» του Μισέλ να «ρίξει» την Φον ντερ Λάιεν.

Ο Σαρλ Μισέλ είναι στην παρούσα φάση υπεύθυνος για την επίτευξη μιας πολιτικής συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών, η οποία θα ανοίξει τον δρόμο για τον διορισμό των νέων επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο Μισέλ θέλει να «γκρεμίσει» την Φον ντερ Λάιεν και προωθεί τη λύση Μητσοτάκη

Μετά τις Ευρωεκλογές 2024 υπήρξε συναίνεση μεταξύ των 27 αρχηγών-κρατών και κυβερνήσεων στο να εξασφαλίσει η Φον ντερ Λάιεν μια δεύτερη θητεία στην Κομισιόν. Παράλληλα, από τις Βρυξέλλες προκύπτει ότι συμφωνήθηκε πως ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Αντόνιο Κόστα, θα αναλάβει χρέη νέου προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Ωστόσο, σύμφωνα πάντα με το Politico, ο Μισέλ φέρεται να επιμένει να παρουσιάζει εναλλακτικές επιλογές στην υποψηφιότητα της Γερμανίδας πρώην υπουργού Άμυνας στην κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ, στο πλαίσιο των προπαρασκευαστικών συνομιλιών που έχει με ηγέτες της ΕΕ.

«Ο Μισέλ έχει ένα κουτί με μπανανόφλουδες για την Φον ντερ Λάιεν», φέρεται να δήλωσε στην εφημερίδα ένας από τους αξιωματούχος της ΕΕ. Μάλιστα, όπως σημειώνει το δημοσίευμα, ο ίδιος άνθρωπος είπε πως «στην καλύτερη περίπτωση αυτό δημιουργεί απλώς ενόχληση και στη χειρότερη είναι αποσταθεροποιητικό».

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ο Βέλγος πολιτικός φέρεται να έχει παρουσιάσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως ενδεχόμενο διάδοχο της Ούρσουλα φον ντερ Λάειν στην Κομισιόν και την πρωθυπουργό της Δανίας, Μέτε Φρέντερικσεν, ως πιθανή εναλλακτική επιλογή στην υποψηφιότητα Κόστα για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Διάψευση από Μισέλ και Μητσοτάκη

Η πλευρά του Σαρλ Μισέλ έσπευσε να διαψεύσει, διά της εκπροσώπου του, όσα αναφέρει το Politico. Μάλιστα, γίνεται λόγος για «fake news» και ότι κατά τις επαφές που είχε με τις ευρωπαϊκές ηγεσίες ο Βέλγος πρώην πρωθυπουργος δεν ανέφερε συγκεκριμένα ονόματα αξιωματούχων.

Από την πλευρά του, όπως αναφέρεται, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει και εκείνος δηλώσει ξεκάθαρα, κατ’ επανάληψη, ότι δεν ενδιαφέρεται να αναλάβει οποιαδήποτε θέση στις Βρυξέλλες.

Μιλώντας στο Politico, η ειδική σύμβουλος διεθνούς πολιτικής και δημόσιας διπλωματίας του Έλληνα πρωθυπουργού, Αριστοτελία Πελώνη, ξεκαθάρισε ότι ο κ. Μητσοτάκης στηρίζει 100% την υποψηφιότητα της Φον ντερ Λάιεν για μια νέα θητεία στο τιμόνι της Κομισιόν.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/250925/o-sarl-misel-proteinei-ton-mitsotaki-gia-ti-thesi-tis-fon-der-laien-stin-komision

Αποχωρεί ο επικοινωνιολόγος Σταν Γκρίνμπεργκ από το επιτελείο της ΝΔ

0

Λήγει η σύμβασή του μετά από τα χαμηλά αποτελέσματα στις Ευρωεκλογές

Η σύμβαση του Μαξίμου με τον Σταν Γκρίνμπεργκ πλησιάζει στο τέλος της, όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.

Ο κ. Μαρινάκης δήλωσε συγκεκριμένα ότι «ο κ. Γκρίνμπεργκ ήταν υπό σύμβαση, η οποία προβλέπεται να λήξει στο τέλος Ιουνίου με τη Νέα Δημοκρατία και εισέπραττε μηνιαία αμοιβή με τιμολόγια που εξέδιδε προς τη Νέα Δημοκρατία».

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιτέθηκε στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας πως ο πρωθυπουργός αποφεύγει την επαναλαμβανόμενη πρόταση του Στέφανου Κασσελάκη να πάνε μαζί στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, ώστε να κοστολογήσουν τα μέτρα που προτείνει η αξιωματική αντιπολίτευση.

Συγκεκριμένα δήλωσε:

«Στη συνέχεια για μία ακόμη φορά έδειξε να υπεκφεύγει της πρότασης-πρόκλησης του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανου Κασσελάκη για κοινή αξιολόγηση των προγραμμάτων μας στο ΓΛΚ όπου θα δούμε αναλυτικά την κοστολόγηση των προτάσεων μας, αλλά και την επικοινωνιακή φούσκα περί «λεφτόδεντρων» που αναμασά η κυβέρνηση της ΝΔ. Προφανώς φοβάται να μην εκτεθεί όπως έγινε τον Μάρτιο όταν το ΥΠΟΙΚ κοστολογούσε 16 δισ. δηλαδή περίπου 10 δισ. περισσότερα απ΄ ότι αξιολόγησε το ΓΛΚ το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ».

Από την Κουμουνδούρου τονίζουν πως η ΝΔ «οφείλει να δώσει εξηγήσεις τόσο για το ύψος της αμοιβής όσο και για το είδος της σύμβασης που έχει συνάψει με τον κ. Γκρίνμπεργκ» και καλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη να δώσει στη δημοσιότητα τα τιμολόγια και τα στοιχεία που «αφορούν την επαγγελματική σχέση του συγκεκριμένου σύμβουλου επικοινωνίας με το κόμμα και την κυβέρνηση:

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/k-mitsotakis-apoxorei-o-epikoinoniologos-stan-gkrinmpergk-apo-to-epiteleio-tis-nd/

Μαρία Ζαχάροβα: «Εγκληματική η απόφαση των ΗΠΑ να καλυφθεί το ουκρανικό δάνειο με τα παγωμένα ρωσικά κεφάλαια»

0

«Προετοιμάζουμε αντίποινα» δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ

Η απόφαση της ομάδας G7 να δώσει στην Ουκρανία ένα δάνειο 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων, εξασφαλισμένο με τα έσοδα από τα κατεψυγμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, δεν θα έχει «καλό αποτέλεσμα» και θα οδηγήσει μόνο σε νέες κρίσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία, δήλωσε την Πέμπτη η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα.

«Το να κατευθύνονται κεφάλαια που έχουν πράγματι κλαπεί από τη Ρωσία στις στρατιωτικές περιπέτειες του καθεστώτος του Κιέβου και των προστατών του είναι εγκληματικό, κυνικό. Αυτό αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα στο διεθνές δίκαιο και, φυσικά, θα ακολουθήσουν σίγουρα αντίποινα» από τη Μόσχα, δήλωσε η Ζαχάροβα.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών σημείωσε ότι η Μόσχα είναι ενήμερη για δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης σύμφωνα με τα οποία οι χώρες της G7 έχουν καταλήξει σε συμφωνία να παράσχουν στην Ουκρανία ένα ακόμη δάνειο ύψους 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων με εγγύηση τα μελλοντικά έσοδα από τη διαχείριση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων.

«Ένα τέτοιο βήμα δεν θα οδηγήσει τη Δύση σε κάτι καλό. Οι παράνομες πρωτοβουλίες που σχετίζονται με την άντληση χρημάτων στο καθεστώς του Κιέβου σε βάρος κάποιου άλλου είναι γεμάτες με μια τελική ανισορροπία στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και καταστροφικές κρίσεις. Το κύριο βάρος αυτών των συστημικών κινδύνων θα επωμιστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, υπάρχει αρκετή ευρωπαϊκή περιουσία και κεφάλαια στη Ρωσία και τα αναπόφευκτα αντίποινα για τις Βρυξέλλες θα είναι εξαιρετικά επώδυνα», πρόσθεσε η Ζαχάροβα.

Ένα τέτοιο σενάριο είναι επωφελές για τις αμερικανικές αρχές, οι οποίες, μιλώντας για συμμαχία, προσπαθούν να αποδυναμώσουν οικονομικά την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέληξε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/maria-zaxarova-egklimatiki-i-apofasi-ton-ipa-na-kalyfthei-to-oukraniko-daneio-me-ta-pagomena-rosika-kefalaia/

Γ.Γεραπετρίτης: Θέλει Αλβανία & Σκόπια στην ΕΕ – Αυτοί έχουν φυλακισμένο τον Μπελέρη και μιλούν για «Μακεδονία»

1

Με εγκάρδιες χειραψίες και μηνύματα υποτέλειας

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης παρευρέθηκε την Πέμπτη στα Σκόπια για τη Σύνοδο Κορυφής της Διαδικασίας Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Ο Υπουργός Εξωτερικών είχε μια σύντομη συνάντηση με τη νέα Πρόεδρο Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα, όπου αντάλλαξαν χειραψία.

Η νεοεκλεγμένη με το VMRO-DPMNE έχει επανειλημμένα προκαλέσει με την αυθαίρετη αναφορά στη χώρα της ως «Μακεδονία».

Ωστόσο, ο Έλληνας υπουργός αρκέστηκε να της δηλώσει πως κομίζει «ένα μήνυμα ειρήνης, αλληλεγγύης και φιλίας όλων των χωρών της νοτιο-ανατολικής Ευρώπης».

Με άλλα λόγια, οι Σκοπιανοί καταπατούν απροκάλυπτα την Συμφωνία των Πρεσπών, κάνουν λόγο για αυτοπροσδιορισμό και η κυβέρνηση Μητσοτάκη τούς δίνει το χέρι και τους κάνει δώρο μήνυμα ειρήνης!

Μετά το πέρας των εργασιών της Διαβαλκανικής ο Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωσε: «Είναι σημαντικό να διασφαλίζεται η ευρωπαϊκή πορεία όλων των χωρών της Βαλκανικής και της ευρύτερης περιοχής σε μια περίοδο πολύ υψηλών προκλήσεων με δύο πολέμους στην ευρύτερη γειτονιά μας».

Μετά την ανεπίτρεπτη συμπεριφορά της Σιλιάνοφσκα και του εντολοδόχου πρωθυπουργού στα Σκόπια, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, φαίνεται πως το Μαξίμου θα τους ανταμείψει με πράσινο φως για ένταξή τους στην ΕΕ

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ethnika-themata/g-gerapetritis-thelei-alvania-skopia-stin-ee-aytoi-exoun-fylakismeno-ton-mpeleri-kai-miloun-gia-makedonia/

Η «μαύρη κοινότητα» των ΗΠΑ ζητά περιορισμό της παράνομης μετανάστευσης: «Για να μην εξαφανιστούμε»

0

Ολοένα και πιο μάχιμες προσπάθειες από τους ηγέτες των μαύρων εκπροσώπων να σταματήσει η παράνομη μετανάστευση

Η κοινότητα των μαύρων Αμερικανών στο Σικάγο εκφράζει μέσω των ηγετών της, όλο και περισσότερη ανησυχία για την ανοιχτή πολιτική συνόρων της κυβέρνησης Μπάιντεν, υποστηρίζοντας ότι υποστηρίζοντας ότι οι παράνομοι μετανάστες θα αποτελέσουν οικονομικοί και δημογραφικοί αντικαταστάτες τους.

Αυτή η πολιτική θα επηρεάσει αρνητικά τις τοπικές κοινότητες «καθιστώντας αναγκαία την ενότητα και την κοινή δράση για αλλαγή» όπως δήλωσαν οι εκπρόσωποι.

«Κάθε Αμερικανός που ανησυχεί για την ψήφο μη πολιτών καλείται να συμμετάσχει στην πρωτοβουλία για δράση» έγραψαν οι τοπικοί αιρετοί μαύροι αξιωματούχοι σε ανακοίνωσή τους.

Δείτε το βίντεο: 

Αιφνιδιαστική άσκηση της Ρωσίας με τακτικά πυρηνικά στο Καλίνιγκραντ – Πολωνία: «Έχουν εκατοντάδες πυρηνικά στον θύλακα»

0

Συμμετοχή χερσαίων, εναέριων και ναυτικών μονάδων

Ο ρωσικό θύλακας του Καλίνιγκραντ για ακόμα μία φορά έχει μπει στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ-Ρωσίας με την Πολωνία να κάνει λόγο για εκατοντάδες πυρηνικές κεφαλές στο σημείο.

Οι δηλώσεις έρχονται μετά την απόφαση της ρωσικής στρατιωτικής ηγεσίας να επεκτείνει τον γεωγραφικό χώρο των ασκήσεων με τακτικά πυρηνικά όπλα και στον Στρατιωτικό Σχηματισμό του Λένινγκραντ (Αγία Πετρούπολη που περιλαμβάνει και το Καλίνιγκραντ) εκτός από τη Νότια Στρατιωτική Περιφέρεια όπου αρχικά είχε αναφερθεί.

Ο στρατιωτικός τομέας του Λένινγκραντ εκτείνεται από τα σύνορα με τη Νορβηγία στον βορρά μέχρι τη Λευκορωσία και περιλαμβάνει τον Βόρειο Στόλο και τον θύλακα του Καλίνινγκραντ στη Βαλτική θάλασσα.

Ο επικεφαλής του διπλωματικού τμήματος της Πολωνίας, Ράντοσλαβ Σικόρσκι, για το ζήτημα δήλωσε: «Αν κοιτάξουμε τον πόλεμο από τη Βαρσοβία, βλέπουμε ότι το Καλίνινγκραντ είναι πολύ κοντά μας. Και γνωρίζουμε ότι υπάρχουν εκατοντάδες τακτικές πυρηνικές κεφαλές σταθμευμένες εκεί και αυτό είναι κίνδυνος για εμάς».

Οι δηλώσεις δεν είναι τυχαίες καθώς η ρωσική πλευρά δοκίμασε σενάρια με την φόρτωση πυραύλων Χ-32 (οι πυρηνικές εκδόσεις των πυραύλων) στα στρατηγικά βομβαρδιστικά Tu-22M3.

Η συμμετοχή των βομβαρδιστικών στις ασκήσεις έρχονται να προστεθούν ήδη στην τακτική κινητοποίηση σχηματισμών με Iskander και MiG-31Κ με Kinzhal που ασκούνται στον κεντρικό και νότιο τομέα των στρατιωτικών δυνάμεων που σημαίνει ότι ασκήσεις πυρηνικών έχουν επεκταθεί σε όλη την ρωσική επικράτεια και ειδικότερα στην γραμμή αντιπαράθεσης με την Δύση.

Την ίδια στιγμή το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έδειξε πλάνα από τον εξοπλισμό μιας κορβέτας κλάσης Tarantul (1000 τόνων) του Στόλου της Βαλτικής με αντιπλοϊκό πύραυλο κρουζ 3M-80/82 Moskit (ικανότητας κρούσης με ταχύτητα μέχρι 3μαχ) με πυρηνική κεφαλή κάτι που σημαίνει ότι κάθε μεγάλη μονάδα του ναυτικού του ΝΑΤΟ θα βυθιστεί με έναν και μόνο πύραυλο αν πληγεί καθώς αυτοί οι πύραυλοι έχουν σχεδιαστεί να χτυπούν τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα.

 «Το προσωπικό της μονάδας πυραύλων του Στρατιωτικού Τομέα του Λένινγκραντ εξασκείται σε αποστολές εκπαίδευσης μάχης με πυρηνικά», ανέφερε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανέφερε επίσης ότι κατά το δεύτερο στάδιο των ασκήσεων θα επεξεργαστούν θέματα κοινής εκπαίδευσης μονάδων της Ρωσίας και της Λευκορωσίας πάνω στη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων με επίκεντρο τους Iskander-M.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/aifnidiastiki-askisi-tis-rosias-me-taktika-pyrinika-sto-kalinigkrant-polonia-exoun-ekatontades-pyrinika-ston-thylaka/

Οι Τούρκοι αμφισβητούν με NAVTEX για πρώτη φορά το Πρωτόκολλο των Αθηνών του 1926 και τα σύνορα στο Δέλτα του Έβρου!

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει την μέση γραμμή στις εκβολές του ποταμού!

H Άγκυρα για πρώτη φορά αμφισβητεί το Πρωτόκολλο των Αθηνών του 1926, με βάση το οποίο ορίστηκε η μέση γραμμή στις εκβολές του Έβρου (στο Δέλτα)!

Επί της ουσίας δηλαδή ζητάει αλλαγή των χερσαίων συνόρων, καθώς η μέση γραμμή ορίζεται με βάση αυτά!

Συγκεκριμένα, η αμφισβήτηση ξεκίνησε με αφορμή τις επιστημονικές έρευνες από το επιστημονικό σκάφος «R/V Alkyon» που ανακοινώθηκαν από την Αθήνα, στις εκβολές του Έβρου όπου η Άγκυρα, δεν αποδέχεται τα χωρικά μας ύδατα, όπως ανακοίνωσε με NAVTEX.

«Είναι πλησίον και εντός των πλευρικού θαλασσίου ορίου Ελλάδας – Τουρκίας, το οποίο δεν έχει ακόμη οριοθετηθεί», αναφέρεται στη σχετική ΝΑVTEX του σταθμού της Σμύρνης!

Είναι η πρώτη φορά που οι Τούρκοι θέτουν τέτοια απαίτηση, ενώ χαρακτηρίζουν την αντίστοιχη ελληνική NAVTEX 091/24 ως «αναξιόπιστη», αν και έχουν εκδοθεί κι άλλες πανομοιότυπες στο παρελθόν, χωρίς να έχει εκδηλωθεί κάποια αντίδραση.

Οι Τούρκοι δεν είχαν μέχρι τώρα αμφισβητήσει ανοιχτά τη μέση γραμμή στις εκβολές του Εβρου, για λόγους που, βεβαίως, συνδέονται με το ιδιαίτερο καθεστώς και του χερσαίου συνόρου, το οποίο παραμένει σταθερό ανεξάρτητα από τη μετακίνηση της κοίτης και του Δέλτα του ποταμού.

Οι Τούρκοι αμφισβητούν μια σύμβαση δεκαετιών, όταν και αποφασίστηκαν οι ακριβείς συντεταγμένες που ακολουθούνται έως σήμερα.

Είναι απορίας άξιο κατά πόσο είναι τυχαία η συγκυρία που επέλεξαν να «φανερώσουν» κι αυτή την απαίτηση.

Προφανώς, και δεν είναι, καθώς υποτίθεται ότι διεξάγεται ελληνοτουρκικός διάλογος και πραγματοποιούνται διαπραγματεύσεις (άγνωστο το αντικείμενο καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ενημερώνει κανέναν).

Οπότε οι Τούρκοι έχοντας την εμπειρία πολλών αιώνων διπλωματίας λόγω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πραγματοποιούν διαπραγματεύσεις «προελαύνοντας» για να αυξάνουν την πίεση στην ελληνική πλευρά.

Εφευρίσκουν συνεχώς νέα ζητήματα και νέες απαιτήσεις για να κερδίσουν ότι περισσότερο μπορούν.

Η ελληνική πλευρά δεν έχει απαιτήσεις, δε ζητάει τίποτε και όλα όσα βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση είναι ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/oi-tourkoi-amfisvitoun-me-navtex-gia-proti-fora-to-protokollo-ton-athinon-tou-1926-kai-ta-synora-sto-delta-tou-evrou/

Στέφανος Βαβλιάρας: Ευρωεκλογές κι αποχή.

0

του Στέφανου Βαβλιάρα

Στις μέρες μας, ο Νεοέλληνας, ανεξαρτήτως κομματικής ή πολιτικής ταυτότητας, θέλει κι αγωνίζεται για διάκριση, ως μονάδα, ως άτομο, αφήνοντας το σύνολο, την κοινωνία, την ομάδα σε δεύτερο πλάνο. Ο ατομικισμός υπερτερεί και παρατηρείται παντού, στη δουλειά, στον αθλητισμό, στα χόμπυ, στους θεσμούς. Το εγώ έχει, υπερκεράσει το εμείς. Και μάλιστα, έχουμε δεθεί με τον καναπέ άρρηκτα. Όπως και με το “δεν βαριέσαι”, “γιατί εγώ, ας το κάνει άλλος”.

 

Σύμφωνα με την Αντλεριανή ψυχολογία, της ” φαντασιακής αναπλήρωσης, υπεροχής και ανόδου», ισχύει τούτο: Δεν ισχύει απλώς το, «Είμαι αυτό που φαντάζομαι πως είμαι!» αλλά ισχύει και το «Είμαι σαφέστατα πιο πάνω από εσάς και μου είναι δύσκολο να κατεβώ στο επίπεδό σας!». Γνωστό το Κινεζικό ρητό, «Μια εικόνα, χίλιες λέξεις!». Κάπως έτσι, βλέπουν κι αισθάνονται τον εαυτό τους, κάποιοι ” ξεχωριστοί ” έναντι των άλλων συνανθρώπων τους , που τους θεωρούν πρόβατα.! Το ” εμείς ” θα αργήσει να’ ρθει. Υπερισχύει το ” εγώ ” και το ” φαίνεστε ” της προσομοίωσης των μίντια και σάιτσ, και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό..! Ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του ” Σωτήρα “, στήνει ένα κόμμα, πασάρει και δίπλα το όνομά του κι όπου, πάει. Αποφεύγει την συμμετοχική δημοκρατία, κουράστηκε, την βαρέθηκε, έπαψε να συζητάει με τους συμπολίτες του, τα κοινωνικά θέματα, τίποτα μα τίποτα δεν τον ενδιαφέρει. Η Δημοκρατία, είναι το πιο δύσκολο πολίτευμα πάνω στον κόσμο.

 

Σε καθημερινή βάση, απαιτείται συνεχής βελτίωση κι ανάταση, των δημοκρατικών διεργασιών, με συμμετοχικές διαδικασίες. Ο Έλληνας δεν θέλει να εργαστεί για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας. Η ψήφος του είναι εκδικητική, τιμωρητική. Πιστεύουμε ότι με την αποχή και την μειοψηφία, θα επιλύσουμε τα προβλήματα. Αλλά και για έναν ακόμη λόγο. Η Δημοκρατία και δια μέσω αυτής, οι εκπρόσωποι των πολιτικών δημοκρατικών κομμάτων και θεσμών εξουσίας, ξέχασαν τον εργαζόμενο, την χήρα, τον συνταξιούχο του ΟΓΑ, τα άτομα ΑΜΕΑ, τον γεωργό, τον κτηνοτρόφο, τον ψαρά, ξέχασαν την ύπαιθρο χώρα, δεν υποστήριξαν την οικογένεια και το δημογραφικό. Θέλω όμως να προσθέσω και τούτο.

 

Γιατί ο άνεργος, να πάει να ψηφίσει; Γιατί η χήρα συνταξιούχος του ΟΓΑ, κι ο μικροσυνταξιούχος με τα 440 €, να μην απέχει από τις εκλογικές διαδικασίες; Κάντε μία σύγκριση. Πόσες φορές χωράει το 440,00 € στις 25.000,00 € ; Πόσες φορές χωράει το επίδομα ανεργίας στο ίδιο ποσό; Πού είναι η ισονομία κι η δικαιοσύνη; Το Δημοκρατικό μας Πολίτευμα, οφείλουμε να το προστατεύσουμε όλοι μας. Η Πολιτειακή και Πολιτική εξουσία, Κυβέρνηση, Δημοκρατικά Κόμματα, Θεσμοί, Δικαιοσύνη πρέπει να θέσουν άλλες προτεραιότητες, για τον λαό και την Πατρίδα μας.

 

Αλλά κι η Ενωμένη Ευρώπη, με τα όργανα και τις Επιτροπές, δεν τα είδαν και ούτε τα βλέπουν. Κοιτάνε μόνον την πάρτη τους. Ας αφήσουν και λίγα ψίχουλα να πέσουν απ’ το ” γιορτινό ” τραπέζι τους. Να σκύψουν με ιδιαίτερη προσοχή στην επίλυση των χρόνιων προβλημάτων, των πολιτών της Ευρώπης, να μειωθούν οι ανισότητες, να γίνουν τα όργανα ανθρωποκεντρικά. Ο σύγχρονος πολιτισμός, κτίζεται με άλλα δεδομένα, με επίκεντρο τον ίδιο τον άνθρωπο κι όχι τις μηχανές. Στην νέα πενταετία η Ε.Ε., πρέπει να απαντήσει στο πρόβλημα του Δημογραφικού, με προγράμματα και γενναία μέτρα στήριξης της οικογένειας και της ενίσχυσης της ύπαιθρης χώρας κάθε Περιφέρειας. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η άνοδος των ακροδεξιών κι εθνικιστικών ομάδων, είναι ζήτημα ταυτοτικό και βρίσκει έδαφος ανόδου, λόγω αυτών των ισοπεδοτικών στερήσεων.

 

Η ισότητα θα επιτευχθεί μέσα από δρόμους ανάπτυξης, Πολιτικής Ενοποίησης, Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος κι Ενιαίας Εξωτερικής Πολιτικής. Πρέπει να ξανακτιστεί και να δημιουργηθεί η Χρυσή εποχή της Κοινωνικής Σοσιαλδημοκρατίας, που ζήσαμε οι παλαιότεροι. Τα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα να αναδείξουν κι επιδείξουν το στίγμα, για μια κοινωνικά δίκαιη Ευρώπη, όλων των ευρωπαϊκών υποθέσεων. Οι νέοι ηγέτες της Σοσιαλιστικής Παράταξης, καλούνται να προετοιμάσουν και να καταθέσουν τις προτάσεις και το αποτύπωμα τους, σ’ αυτήν την κατεύθυνση, αν θέλουν να τους θυμούνται. Στέφανος Βαβλιάρας Πρώην Δήμαρχος Αιανής Συνταξιούχος Δάσκαλος

ο  ΔΑΡΕΙΟΣ  και  ο  ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  στη ΣΟΓΔΙΑΝΗ ΠΕΡΣΕΣ – ΣΚΥΘΕΣ – ΜΑΣΣΑΓΕΤΕΣ – ΣΑΚΕΣ  &  ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

1

Επιμέλεια Έκδοσης : Αλέξανδρος ΤΖΙΟΛΑΣ

Η έκδοση εμπεριέχει ΔΥΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ που εξιστορούν ιστορικά γεγονότα βασισμένα σε μύθους και παραδόσεις των λαών της περιοχής και αποτελείται από 616 σελ. ασπρόμαυρες, με έγχρωμες σελίδες και όλους τους χάρτες και τις φωτογραφίες των προσώπων και των περιοχών όπου έλαβαν μέρος στα ιστορικά γεγονότα στην περιοχή της ΣΟΓΔΙΑΝΗΣ-ΒΑΚΤΡΙΑΝΗΣ (σημερινές περιοχές που ανήκουν στο Ουζμπεκιστάν-Τατζικιστάν-Τουρκμενιστάν) όπου ο Μέγας Αλέξανδρος μάχονταν για δύο χρόνια [329-327 π.Χ.] ώσπου να υποτάξει τους λαούς-της, ενώ ο Δαρείος Α΄ κατά την εκστρατεία του εκεί το ~518 π.Χ. έπαθε πλήρη πανωλεθρία και έχασε σχεδόν το σύνολο του στρατού του.

Περίληψη του 1ου Διηγήματος του ΒΙΒΛΙΟΥ :

Περί το 518 π.Χ. ο Δαρείος Α΄ εκστρατεύει εναντίον των Σκυθών εισβάλοντας στη χώρα της Σογδιανής, στην Κεντρική Ασία, όπου ζούσαν Σκύθες, Μασσαγέτες, Σάκες, Χορεσμιανοί, Αφγάλοι και διάφορες άλλες μικρότερες συγγενείς φυλές. Ο στρατός του υπέστη πανωλεθρία και εξοντώθηκε σχεδόν στο συνολό του, ενώ ο ίδιος κινδύνεψε να χάσει την ζωή του, πορευόμενος με το στράτευμά του σε μία από τις αχανείς ερήμους της περιοχής. Ο φτωχός βοσκός Σιράκ (‘‘λιοντάρι’’), που προσποιούνταν τον λιποτάκτη, οδηγεί το θηριώδες στράτευμα του βασιλιά Δαρείου στην άγρια έρημο, για να καταστρέψει τον στρατό του και να κάνει την πατρίδα του ελεύθερη.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ του ιστορικού χώρου που συνέβησαν

τα ιστορικά γεγονότα του διηγήματος

[ 1ο Διήγημα : ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ]

Τον 7ο αιώνα π.Χ., Σκυθικές φυλές, (που ιστορικά θεωρούνται ως  λαός καταγωγής των θρυλικών Αμαζόνων) και οι οποίες κατοικούσαν στα ανατολικά του κάτω ρου του ποταμού Ιαξάρτη (Syr Darya), επιτέθηκαν, μετά από αίτημα του βασιλιά της Ασσυρίας, στους Μήδους τους οποίους και κατέκτησαν. Το κράτος των Μήδων βρίσκονταν στην καρδιά της μελλοντικής Περσικής αυτοκρατορίας.

Μεταξύ των νομαδικών Σκυθικών φυλών υπήρχε ένα χαλαρό δίκτυο που αποτελούνταν από έφιππους βοσκούς και καβαλάρηδες.

Εισέβαλαν σε πολλές περιοχές στις στέπες της Ευρασίας, συμπεριλαμβανομένων αυτών που σήμερα αποτελούν το Καζακστάν, Αζερμπαϊτζάν, τη νότια Ουκρανία και τη Νότια Ρωσία. Οι Σκύθες, που κυβερνώνταν από ολιγάριθμες ηγεσίες, οι οποίες συνδέονταν με στενές συμμαχίες, ήταν διάσημοι για τους τοξότες τους και πολλοί έβρισκαν εργασία ως μισθοφόροι.

Κάπου εκεί, κοντά στην Αραλική θάλασσα, απλώνονταν και η χώρα των Μασσαγετών.  Δύο ποταμοί, ο Arankha (Amu Darya) και ο Yaksart (Sir Darya) χύνονταν σ’ αυτή. Ανάμεσα στους πολλούς διακλαδισμένους παραπόταμους σχηματίζονταν βάλτοι. Στα νότια εκτείνονταν οι ‘‘Μαύροι Άμμοι’’ της ερήμου Karakum. Στα ανατολικά οι “Κόκκινοι Άμμοι” της ερήμου Kyzylkum.  Διασκορπισμένοι, ανάμεσα, ζούσαν ομάδες-ομάδες οι Μασσαγέτες.  Ήταν χωρισμένοι σε επτά φυλές: Σάκες, Δερβίσκοι, Χορεσμιανοί, Απασάκοι, Υαξάρτες, Τοχάροι, Αφγάλοι και διάφορες άλλες μικρότερες ασήμαντες. Όλοι είχαν σχέση μεταξύ τους, αλλά εχθρεύονταν κιόλας.

Κάθε φυλή χωρίζονταν σε δύο αδελφότητες. Και κάθε αδελφότητα σε τέσσερις οικογένειες.

Παλαιότερα οι Μασσαγέτες ήταν μέρος του Χορεσμιανού βασιλείου. Οι Μασσαγέτες είχαν πολλά κοινά με τους Σκύθες.

Μετά την πρώτη εκστρατεία των Περσών και την κατάκτηση της Χορεσμίας, οι Μασσαγέτες σκορπίστηκαν σε όλη την περιοχή.

Από την εποχή της εκστρατείας του Κύρου του Α΄, οι φυλές που δεν τον προσκύνησαν, δεν έκαναν καμία ανακωχή με τους Πέρσες.  Το 530 π.Χ. τα στρατεύματα του Κύρου του Β΄ ηττήθηκαν σε μάχη με τους Μασσαγέτες με επικεφαλής την Τόμυρι.

Οι Πέρσες δεν συγχώρεσαν ποτέ αυτούς τους νομάδες, γι’ αυτήν την ταπεινωτική ήττα. Έτσι το 520 π.Χ. ο Δαρείος Α΄ αποφάσισε να αναλάβει μια στρατιωτική εκστρατεία ενάντια στους Σάκες, η οποία τελικά θα έσπαγε την αντίσταση των νομάδων.

Ο Δαρείος συγκέντρωσε 700.000 στρατιώτες εναντίον τους. Δεν σκόπευε μόνο να κατακτήσει τους Σάκες αλλά είχε και άλλους σκοπούς. Η κατάκτηση τους θα αποδυνάμωνε τις θέσεις των Σκυθών στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, που θα παραδίνονταν στους Πέρσες, ελλείψει της βοήθειας των ανατολικών συγγενών τους. Κατακτώντας την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, ο Δαρείος σχεδίαζε να ξεκινήσει μετέπειτα μια επιτυχημένη εκστρατεία κατά των ελληνικών πόλεων-κρατών.

Στα αρχικά κεφάλαια του Διηγήματος γνωρίζουμε για την ζωή στις απομακρυσμένες κοινωνίες της Σογδιανής αλλά και για τον τρόπο διοίκησης του Δαρείου, καθώς και για τις συνήθειες του ίδιου και των στρατηγών του. Μαθαίνουμε ακόμα για την ομάδα του Δαρείου που τον ανέδειξε στο θρόνο, καθώς και για τον τρόπο που ο ίδιος εκτιμούσε πρόσωπα και γεγονότα.

Εκείνη την ιστορική περίοδο η μακρινή χώρα των Σάκων δεν είχε ενιαία διοίκηση. Πολλές φυλές των Σάκων αλληλοπολεμούσαν για εδάφη και βοσκοτόπια και αλληλοεπιτίθεντο συνεχώς. Ανάμεσά τους ήταν ένας αρχηγός της φυλής, ο Σοχράμπ (Skunka τον ονομάζει ο Δαρείος στην επιγραφή του Behistun) του οποίου ο γιος του Σιράκ ήταν ένας από τους καλύτερους πολεμιστές των Σάκων.

Για να εξασφαλίσουν άμεση πρόσβαση στις φυλές οι Πέρσες χρησιμοποιούν την προδοσία, που την βρίσκουν ‘‘στο πρόσωπο της οικογένειας των “Ελαφιών’’.

Τα «Ελάφια» στον ερχομό των νέων ‘‘αρχόντων’’ τους αποφασίζουν να εξολοθρεύσουν κάποιες άλλες οικογένειες. Και ξεκινούν την αποτρόπαια πλοκή τους, από την οικογένεια του Αετού. Αρχηγός της οικογένειας του Αετού ήταν ο πολεμιστής Σοχράμπ, που πολεμούσε, νέος ακόμη, δίπλα-δίπλα με τη βασίλισσα Τόμυρις.

Ο γιος του Σοχράμπ ήταν ένας γενναίος πολεμιστής, ο Σιράκ, που σημαίνει λιοντάρι. Η φυλή των Αετών ήταν μικρή και ζούσε λιτά. Ένα βράδυ οι προδότες-Ελάφια επιτίθενται στους Αετούς που τους βρίσκουν να κοιμούνται και τους σκοτώνουν.

Σε σκληρή μάχη σκοτώνουν τη γενναία Σανομπάρ, τη σύζυγο του Σοχράμπ και μητέρα του Σιράκ.

Ο Σοχράμπ και ο Σιράκ με τους τελευταίους τριάντα διασωθέντες πολεμιστές, ζητούν άσυλο στην οικογένεια των Χελωνών στους βάλτους, όπου αρχηγός είναι ο σοφός Κουνχάζ. Αλλά για να γίνει αποδεκτός από τις Χελώνες ο Σιράκ πρέπει να περάσει μια δοκιμασία.

Το θάρρος του και η αγνή του ψυχή κερδίζουν την καρδιά της νεαρής και όμορφης Φαροάτας, της κόρης του Κουνχάζ. Στο πρόσωπο της, ο Σιράκ βρίσκει την πηγή των πνευματικών δυνάμεων και των ελπίδων.

Όμως η ευτυχία έμελλε να κρατήσει λίγες μέρες. Οι Πέρσες με τους προδότες-Ελάφια επιτίθενται στο φρούριο των Χελώνων. Με εξαπάτηση, οι εχθροί καταλαμβάνουν το οχυρό και σκοτώνουν τους περισσότερους και την Φαροάτα.

Αλλά η ήττα δεν μπορεί να καταπιέσει το πνεύμα των Μασσαγετών. Συγκεντρώνονται όλες οι φυλές τους. Έρχονται τέσσερις χιλιάδες Υαξάρτες, τέσσερις χιλιάδες Απασάκοι, τρεις χιλιάδες Αφγάλοι, πεντακόσιοι νομαδικοί Χορεσμιανοί και χιλιάδες Σαρμάτες. Αυτές οι φυλές αποτελούσαν τον στρατό των είκοσι χιλιάδων πολεμιστών.

Αλλά τι μπορεί να κάνει αυτός ο στρατός ενάντια στον τέλεια εξοπλισμένο, από ογδόντα χιλιάδες, στρατό των Περσών;

Ο Σοχράμπ προτείνει να τους κερδίσει με ένα σχέδιο που έχει ως κεντρικό στοιχείο έναν ήρωα, που θα τους οδηγούσε, με την θυσία του, στο αδιέξοδο και στην απελπισία τους, στην απόκοσμη δολοφονική έρημο.

Ο Σιράκ μετά από εσωτερική δοκιμασία και αφού βρίσκει το νόημα της ζωής, μέσα του, αποδέχεται τελικά με χαρά την αποστολή του, ελπίζοντας στη συνάντηση με τον αγαπημένη του Φαραοάτα στην άλλη ζωή, που την προσδοκά με πρωτοφανή αυτοσυγκράτηση και απόλυτη πίστη στο σκοπό του.

Αυτός είναι ο ήρωας Σιράκ που νίκησε τον Δαρείο με τον ηρωισμό του και την αυταπάρνησή του.

Η θυσία του απλώνεται ως ύμνος στην ελευθερία και στα ύψιστα ιδανικά της ζωής, σε όλες τις φυλές της περιοχής για αιώνες. Η μνήμη του υμνείται ακόμη μέχρι σήμερα σε θρύλους και δημοτικά τραγούδια των λαών της Κεντρικής Ασίας.

Τον μύθο του θα βρεί, εδώ, μακρυά στην Σογδιανή και ο Αλέξανδρος όταν φτάσει μετά από χρόνια. –

(συνεχίζεται με την παρουσίαση του Β΄ Μέρους του βιβλίου).

Θεσσαλονίκη, 2024

Αλέξανδρος ΤΖΙΟΛΑΣ

 

Γ. Πουκαμισάς: η επόμενη ημέρα των ευρωεκλογών σε ΕΕ και Ελλάδα

1

Το αποτέλεσμα των προχθεσινών εκλογών για το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο, δεν ήταν αναπάντεχο. Ξεπέρασε όμως και τις πιό δυσμενείς από συστημικής πλευράς προβλέψεις σε χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστρία, η Ελλάδα, για να περιοριστούμε στην “παλαιά Ευρώπη”.

Η εθνικιστική, αντι-συστημική Δεξιά συνεχίζει τον καλπασμό της παντού στην Γηραιά Ήπειρο. Οι εξορκισμοί και οι μαγγανείες πολιτικής ορθότητας, τα τεχνάσματα και οι επιχειρήσεις γοητείας του ύστατου χρόνου δεν αποδίδουν. Η Γαλλία –ιστορικά ένα εργαστήριο ιδεών, κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών και ανατροπών– δείχνει τον δρόμο. Η εθνικιστική Δεξιά της Μαρί Λεπέν, υπό το νεαρό Ζορντάν Μπαρντελά, εθριάμβευσε. Ο Μακρονισμός, που δεν συγκέντρωσε ούτε το ήμισυ των ψήφων του “Εθνικού Συναγερμού” (<15% έναντι >31%), υπέστη ήττα μεγαλύτερη εκείνης που αναμενόταν.

Ο Γάλλος Πρόεδρος προχώρησε σε κίνηση υψηλού ρίσκου, διαλύοντας την Εθνοσυνέλευση και προκηρύσσοντας κοινοβουλευτικές εκλογές σε δύο γύρους τέλος Ιουνίου και αρχές Ιουλίου 2024. Ουσιαστικά, σήκωσε το γάντι που του έριξε ο Μπαρντελά, ζητώντας πρόωρες εκλογές την ώρα του θριάμβου του. Ο Μακρόν προσδοκά έτσι να αιφνιδιάσει και να αναχαιτίσει την δυναμική της Λεπέν. Επιδιώκει να κλείσει το ρήγμα στο τείχος της αστικής Γαλλίας, που η ίδια η ελίτ της χώρας, με επικεφαλής τον ίδιο, έχει ανοίξει. Άδηλο αν θα τα καταφέρει, ίσως όμως περιορίσει τη μεγάλη ζημιά στο κοινωνικό σώμα της Γαλλίας.

Ευρωεκλογές: Τίς φταίει για το αποτέλεσμα;

Τι φταίει; Πολλά. Η συμπίεση του κοινωνικού κράτους, ο άκρατος οικονομικός φιλελευθερισμός, η σπουδή για το green deal, η πτώση των εξαγωγών, η μουσουλμανική πλημμύρα, η προβολή της κουλτούρας woke, μα κυρίως ο απο-γαλλισμός της Γαλλίας και οι συνέπειες σε όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες από την παράταση του πολέμου στην Ουκρανία. Οι πολιτικές του προέδρου Μπάιντεν έχουν επίσης ασκήσει τη δική τους αρνητική επιρροή στο σώμα της Ευρώπης.

Η περισπούδαστη “Διάσκεψη Ειρήνης” της Γενεύης (15-16 Ιουνίου), θα διεξαχθεί σε κλίμα αμηχανίας, παρά την προς τα έξω επίδειξη αταλάντευτης αποφασιστικότητας. Η ΕΕ ως γεωπολιτική οντότης βρίσκεται σε κλυδωνισμό και εξασθένηση. Ουδέν όμως κακόν αμιγές καλού: Ελπίζεται ότι ο πολεμικός ζήλος στο ουκρανικό μέτωπο θα κοπάσει και θα αναζητηθούν σημεία συγκλίσεως προς την κατεύθυνση ειρηνεύσεως.

Η σημασία της Κίνας στο προκείμενο είναι δεσπόζουσα. Κίνα και Ινδία μπορούν να μεσιτεύσουν, εκεί που η Δυτική Ευρώπη δεν τολμά καν να υπενθυμίσει τους όρους των Πρωτοκόλλων Μίνσκ (2014 και 2015) που όμως ήσαν δικό της έργο. Η εσωστρέφεια που καταλαμβάνει τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, θα κάνει ακόμη περισσότερο αδύναμη την φωνή των Βρυξελλών στην τραγωδία της Γάζας. Εκεί το παιχνίδι είναι παιχνίδι ΗΠΑ-Ισραήλ.

Σε δύσκολες ατραπούς και η Ελλάδα

Στα καθ’ ημάς, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι απογοητευτικό και δυσοίωνο, γενικώς και ειδικώς. Η πρωτοφανής αποχή (συμμετοχή ούτε 42% του εκλογικού σώματος) αποτελεί θρυαλλίδα στα θεμέλια της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η ΝΔ (και προσωπικά ο Πρωθυπουργός) αποδοκιμάστηκε και έχει πέσει σε κενό αέρος. Οι λόγοι είναι οικονομικο-κοινωνικοί, αλλά επίσης του ύφους και της αισθητικής της διακυβέρνησης. Καταγράφεται η δυσανεξία όλο και μεγαλύτερου αριθμού πολιτών στις πολιτικές αλλοίωσης του κοινωνικού και πολιτισμικού DNA του ελληνικού λαού, σε συνδυασμό με την αγανάκτηση για την αλαζονεία φορέων της εξουσίας.

Μέτρια υπήρξε, επίσης, η επίδοση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, που απέχουν πολύ από του να συνιστούν αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση. Η πίεση να συνασπισθούν θα ενταθεί. Η υπό διάφορες σημαίες εθνικολαϊκή Δεξιά δεν σημείωσε αξιόλογη πρόοδο σε απόλυτους αριθμούς, διαφαίνεται όμως παγίωσή της και ικανότητα να εφελκύσει νεότερες ηλικίες Ελλήνων. Διαγράφεται ανησυχία για χαλάρωση των εθνικών αρμών, ενώ αίτημα για σύσταση νέου πολιτικού σχηματισμού που θα εκφράζει τον ελληνικό συνταγματικό πατριωτισμό παραπέμπεται στο μέλλον.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν κάνει τα πράγματα ευκολότερα στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Ο πρόεδρος Μακρόν συμπιέζεται και η συνομιλήτρια του Κυριάκου Μητσοτάκη πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής φον ντερ Λάιεν θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες για την ανανέωση της θητείας της. Η ποιότητα του προσωπικού που θα μας εκπροσωπήσει στο Στρασβούργο, πλην εξαιρέσεων, είναι μέτρια.

Η Αθήνα πάντως οφείλει να σταθεί κοντά στη νέα γαλλική κυβέρνηση, όποια κι αν είναι αυτή. Επίσης οφείλει να μετρήσει τους νέους ανέμους, αν φυσήξουν, στο ζήτημα της Ουκρανίας και των σχέσεων με την Ρωσία. Υπό το φως της ρευστότητας και της αταξίας που επικρατεί στην Μεσόγειο και στην Ευρώπη, το πρόγραμμα ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας είναι επιταγή να προχωρήσει εντατικά, υπό τον όρο πως θα γίνουν οι έξυπνες επιλογές.

slpress.gr

 

Ευρωκινεζικός εμπορικός πόλεμος;

0

Ηαπόφαση της ΕΕ να αυξήσει τους δασμούς για εισαγόμενα από την Κίνα ηλεκτρικά αυτοκίνητα κατά 17,4 έως 38,1% (από 10% που είναι σήμερα) αποτελεί σταθμό στις σινοευρωπαϊκές σχέσεις. Στην παρούσα φάση η αύξηση αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα μέχρι την επιβεβαίωσή της το επόμενο φθινόπωρο, αλλά ήδη χαρακτηρίζεται από πολλούς ως κήρυξη εμπορικού πολέμου. Αναμένεται η Κίνα να απαντήσει με αντίποινα άμεσα, αυξάνοντας τους δικούς της δασμούς για την εισαγωγή ευρωπαϊκών ποτών και τροφίμων, π.χ. γαλακτοκομικών προϊόντων.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δει κανείς πώς φτάσαμε ώς εδώ. Η επιδείνωση των ευρωκινεζικών εμπορικών σχέσεων κάθε άλλο παρά κεραυνός εν αιθρία είναι. Το εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ έναντι της Κίνας διευρυνόταν επί χρόνια και κορυφώθηκε το 2022 σε 400 δισ. ευρώ περίπου. Πέρυσι έπεσε κάτω από τα 300 δισ. ευρώ, αλλά σε αξία και όχι απαραίτητα σε όγκο. Η συρρίκνωση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε συναλλαγματικές ισοτιμίες και τη μείωση τιμών από κινεζικές εξαγωγικές επιχειρήσεις, προκειμένου να διατηρήσουν το μερίδιό τους στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η ΕΕ ακολουθεί με καθυστέρηση τουλάχιστον μιας πενταετίας την αύξηση δασμών στις ΗΠΑ, αλλά τέτοια αμυντική στάση δεν τηρούν μόνο οι δυτικές οικονομίες. Ολοένα και περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένων και μελών του σχηματισμού BRICS, επίσης αυξάνουν τους δασμούς τους για εισαγόμενα κινεζικά προϊόντα, π.χ. Ινδία, Βραζιλία, Νότια Αφρική, Χιλή, Τουρκία, κ.ά. Και η τάση αυτή αναμένεται να ενισχυθεί τα επόμενα χρόνια. Είναι φανερό ότι παρακολουθούμε έξαρση του προστατευτισμού σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά τα αίτια αυτής της εξέλιξης βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό σε δομικές αντιφάσεις της κινεζικής οικονομίας.

Η εξάντληση του κινεζικού αναπτυξιακού προτύπου

Η θεαματική ανάπτυξη της Κίνας μετά το 1978 στηρίχθηκε σε τρεις κύριους πυλώνες: τη μεταποίηση και τις εξαγωγές, την κατασκευή υποδομών και τον τομέα των ακινήτων. Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες η Κίνα κατέστη το “παγκόσμιο εργοστάσιο”, χάρη στους άφθονους και φθηνούς ανθρώπινους πόρους της, όπως και την απουσία αυστηρών περιβαλλοντικών και εργασιακών στάνταρ.

Ωστόσο, σήμερα είναι ηλίου φαεινότερον ότι το αναπτυξιακό πρότυπο της Κίνας έχει πλέον ξεπεραστεί. Η φούσκα των ακινήτων έχει μεταφραστεί στο παράδοξο να υπάρχουν στην Κίνα διαμερίσματα που μπορούν να στεγάσουν 3 δισ. ανθρώπους – δηλ. αριθμό υπερδιπλάσιο των 1,4 δισ. Κινέζων πολιτών – και έχει οδηγήσει στην κατεδάφιση πολλών πολυκατοικιών που δεν δικαιολογούν την ύπαρξή τους.

H δε κατασκευή υποδομών, συχνά φαραωνικών διαστάσεων, επίσης έχει μετατραπεί σε βαρίδι. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τεράστιος κρατικός οργανισμός που κατασκευάζει τα σιδηροδρομικά δίκτυα υψηλής ταχύτητας, έχει συσσωρεύσει χρέη ύψους 1 τρισ. δολαρίων περίπου, ποσό που αντιστοιχεί στο 5% του ΑΕΠ της χώρας.

Σημειώνεται ότι, παρά την αλματώδη μεγέθυνση της κινεζικής οικονομίας και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της, η εγχώρια κατανάλωση ποτέ δεν αποτέλεσε κινητήρα ανάπτυξης της χώρας. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η Κίνα έχει το μεγαλύτερο μερίδιο, 28%, των παγκόσμιων αποταμιεύσεων. Ενώ θα περίμενε κανείς τα τεράστια αυτά ποσά να τροφοδοτήσουν πραγματικό καταναλωτικό οργασμό στη χώρα, η εγχώρια ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες παραμένει επιεικώς αναιμική. Το 2021 μετά βίας ξεπέρασε το 50% του ΑΕΠ, όταν ο αντίστοιχος δείκτης στις δυτικές οκονομίες – αλλά ακόμη και στην κατά πολύ φτωχότερη Ινδία – κυμαίνεται μεταξύ 70% και 80%. Πού οφείλεται, λοιπόν, η αδυναμία της Κίνας να καταναλώνει όσα η ίδια παράγει;

Ένας βασικός λόγος είναι ότι οι κάτοικοι της χώρας διστάζουν να ξοδεύουν τις αποταμιεύσεις τους. Το υπανάπτυκτο κοινωνικό κράτος, σε συνδυασμό με την προϊούσα γήρανση του πληθυσμού, εντείνει τις ανησυχίες των Κινέζων πολιτών – τόσο των συνταξιούχων, όσο και των εργαζομένων που τούς στηρίζουν.

Η πολιτική σημασία των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης

Δεδομένης, λοιπόν, της εξάντλησης του μέχρι πρότινος αναπτυξιακού μοντέλου (με τον υπερκορεσμό υποδομών, την φούσκα ακινήτων και την ανεπαρκή εγχώρια κατανάλωση), ο μόνος εναπομείνας κινητήρας είναι ξανά η μεταποίηση και οι εξαγωγές, προκειμένου να διατηρηθούν σχετικά υψηλοί ρυθμοι οικονομικής μεγέθυνσης. Εξο;y η έμφαση που δίνουν οι κινεζικές αρχές στην ανάπτυξη συγκεκριμένων τομέων αιχμής, όπως είναι ο εξοπλισμός για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και οι μπαταρίες. Οι «τρεις νέοι τομείς», κατά την επίσημη κρατική ρητορεία, είναι η βάση για την έξαρση των κινεζικών εξαγωγών που πλημμυρίζουν τις παγκόσμιες αγορές τα τελευταία χρόνια.

Η ανάπτυξη των “τριών νέων τομέων” επιδιώκεται με άφθονα κίνητρα, όπως κρατικές επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές κι άλλες διευκολύνσεις. Την ίδια στιγμή, περίπου 100.000 βιομηχανικές επιχειρήσεις (20% του συνόλου) ήταν ζημιογόνες τo 2023, σύμφωνα με στοιχεία της κινεζικής στατιστικής υπηρεσίας. Το εμπορικό επιμελητήριο της ΕΕ στην Κίνα εκφράζει την άποψη ότι πολλές κινεζικές επιχειρήσεις προτάσσουν την κατάκτηση ξένων αγορών και την αύξηση των πωλήσεών τους έναντι της πραγματικής κερδοφορίας τους.

Οι υψηλοί ρυθμοί ονομαστικής οικονομικής μεγέθυνσης πάντα ήταν προτεραιότητα για το Πεκίνο για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί είναι πηγή πολιτικής νομιμοποίησης του μη εκλεγμένου Κομμουνιστικού Κόμματος. Δεύτερον, γιατί η συνεχής μεγέθυνση επιτρέπει στην ηγεσία της χώρας να χρηματοδοτήσει τη φιλόδοξη ατζέντα της, με υπέρτατο στόχο την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία. Αποτελεί διακηρυγμένο στόχο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας έως το 2049, την 100ή επέτειο της ίδρυσής της, να αναδειχθεί ως «το πλέον προηγμένο έθνος της υφηλίου».

Ωστόσο, εξάγοντας τα εσωτερικά της προβλήματα, η Κίνα έχει καταστεί πηγή ανισορροπιών στην παγκόσμια οικονομία, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος εμπορικών πολέμων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην παρούσα φάση στην Κίνα αντιστοιχεί το 31% της παγκόσμιας μεταποίησης και μόλις 13% της κατανάλωσης διεθνώς. Είναι σαφές ότι η Κίνα περιμένει από τον υπόλοιπο κόσμο – και κυρίως από τις ανεπτυγμένες οικονομίες – να απορροφήσει τα τεράστια πλεονάσματά της, καθώς η ίδια αδυνατεί να καταναλώσει όσα παράγει.

Ο κήπος και ο φράχτης

Το 2019, η ΕΕ έδωσε στην Κίνα τον τριπλό ορισμό του εταίρου, ανταγωνιστή και συστημικού αντιπάλου. Σε πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR) τονίζεται η ανάγκη τόσο τα συλλογικά όργανα της ΕΕ, όσο και τα κράτη μέλη της, να προβούν σε ενδελεχή εκτίμηση των κινδύνων που απορρέουν από την οικονομική συνεργασία με την Κίνα, κυρίως στους “τρεις νέους τομείς” που σχετίζονται άμεσα με την πράσινη μετάβαση της Ευρώπης.

Η αποσύνδεση (decoupling) της ΕΕ από την Κίνα είναι προδήλως ανέφικτη, λόγω του υψηλού βαθμού αλληλεξάρτησης των δύο πλευρών, αλλά είναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι ευρωκινεζικές σχέσεις ολοένα και περισσότερο χαρακτηρίζονται από ανταγωνισμό και συστημική αντιπαλότητα. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι η απομείωση κινδύνων (de-risking), μια πολιτική που παρουσιάστηκε και αναλύθηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2023 από την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Σημειωτέον, οι ΗΠΑ έχουν επίσης υιοθετήσει το concept του de-risking, με Αμερικανούς αξιωματούχους να χρησιμοποιούν πιο παραστατικό σχήμα λόγου, εισάγοντας τη φράση «μικρός κήπος, με ψηλό φράχτη» Η ιδέα αυτή αναφέρεται στην ανάγκη προσδιορισμού των τομέων υψηλού ρίσκου, με αυστηρά μέτρα απομόνωσής τους. Εκ των πραγμάτων, όμως, ο κήπος ολοένα και μεγαλώνει, ενώ ο φράχτης ψηλώνει, όπως αποδεικνύει η συνεχής προσθήκη νέων περιοριστικών μέτρων που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στην Κίνα.

Περιορισμένης έκτασης τα κινεζικά αντίποινα στην ΕΕ;

Η ΕΕ δεν είναι σε θέση να υιοθετήσει τα δραστικά μέτρα που λαμβάνουν οι αμερικανικές κυβερνήσεις, καθώς δεν έχει ούτε τους φυσικούς πόρους των ΗΠΑ, ούτε τη στρατιωτική τους ισχύ, ούτε την ομοσπονδιακή δομή τους. Ούσα ένωση κυρίαρχων κρατών, η ΕΕ δυσκολεύεται να αρθρώσει ενιαίο λόγο και το Πεκίνο εκμεταλλεύεται δεόντως την πολυφωνία της.

Στην προκειμένη περίπτωση, η απόφαση της Κομισιόν για αύξηση των δασμών στα εισαγόμενα από την Κίνα ηλεκτρικά αυτοκίνητα βρίσκει αντίθετες τη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ουγγαρία, στις οποίες εικάζεται πως προστίθενται κι άλλες χώρες. Ως αποτέλεσμα, η αύξηση των δασμών έγινε αντικείμενο σκληρής ενδοκοινοτικής διαπραγμάτευσης και αποτελεί συμβιβασμό, σε σύγκριση με τις αρχικές εισηγήσεις για υψηλότερα ποσοστά. Επιπροσθέτως, η ΕΕ καλείται να συνυπολογίσει το συνολικό κόστος της πράσινης μετάβασης, σε συνδυασμό με την εξάρτησή της από τον αντίστοιχο κινεζικό εξοπλισμό και την απουσία αξιόπιστων εναλλακτικών προμηθευτών.

Ενώ, λοιπόν, όλα δείχνουν ότι πάμε για εμπορικό πόλεμο με την Κίνα (Alors, c’est la guerre), υπάρχουν τουλάχιστον τρεις λόγοι, για τους οποίους τα κινεζικά αντίποινα αναμένεται να είναι σχετικά ήπια προς το παρόν:

  • Μεγάλες κινεζικές εταιρείες που κατασκευάζουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα ήδη αναζητούν ευκαιρίες να ανοίξουν παραγωγικές μονάδες εντός της ΕΕ, προκειμένου να παρακάμψουν τους αυξημένους δασμούς.
  • Η Ευρώπη παραμένει μεγάλη αγορά για τις κινεζικές εξαγωγές και το Πεκίνο δεν έχει την πολυτέλεια να την αποξενώσει τελείως.
  • Τέλος, δεδομένης της συνεχώς εντεινόμενης σινοαμερικανικής αντιπαράθεσης, σημαντικός γεωπολιτικός στόχος της Κίνας είναι ο προσεταιρισμός της ΕΕ ή τουλάχιστον να αποφευχθεί η περαιτέρω ενίσχυση των διατλαντικών σχέσεων.

* Ο Πλάμεν Τόντσεφ είναι Επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών, Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ)

liberal.gr

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ: Ώδινεν όρος και έτεκε μυν…

0

του Thomas Fazi, δημοσιογράφου και συγγραφέα

Φαίνεται ότι το λαϊκό αίσθημα συνειδητοποίησε ότι το Ευρωκοινοβούλιο δεν έχει τις εξουσίες της Βουλής, γι’ αυτό και η μεγάλη αποχή από τις Ευρωεκλογές σε πανευρωπαϊκή έκταση…

Ανάλογα με την πολιτική σας θέση, θεωρείτε το κύμα της λαϊκιστικής δεξιάς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία ή ως ηχηρή νίκη της – και ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός στην « επαναφορά » της ολιγαρχίας των Βρυξελλών. Αλλά και οι δύο θέσεις είναι λάθος. Στην πραγματικότητα, παρά την υστερία, που επιδεινώθηκε με την απόφαση του Μακρόν να διαλύσει το κοινοβούλιο και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές, ο αντίκτυπος αυτών δεν θα είναι τόσο μεγάλος όσο φοβούνται ή ελπίζουν οι άνθρωποι.

Ας πάρουμε τους νικητές: τις ομάδες των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθνιστών (ECR) και Ταυτοτήτων και Δημοκρατίας (ID), οι οποίες σημείωσαν σημαντικά κέρδη. Αυτά τα δύο μπλοκ αποτελούνται από διάφορα λαϊκιστικά δεξιά κόμματα που είναι βαθιά διχασμένα σε πολλά κρίσιμα στρατηγικά ζητήματα: κοινωνικά και οικονομικά, ευρωπαϊκή διεύρυνση, Κίνα, σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ και, κυρίως, Ουκρανία. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν καταφέρουν να ωθήσουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς τα δεξιά – να μεταφράσουν την εκλογική τους επιτυχία σε πολιτική επιρροή σχετικά με τις σημαντικότερες προκλήσεις της Ευρώπης  –  φαίνεται απίθανο να ψηφίσουν ως μπλοκ. Αλλά σε ένα πιο θεμελιώδες επίπεδο, αν υποτεθεί ότι αυτές οι εκλογές θα αλλάξουν ριζικά την πορεία της πολιτικής ατζέντας της ΕΕ ή ακόμη και θα απειλήσουν την ίδια τη δημοκρατία, σημαίνει ότι η ΕΕ είναι μια λειτουργική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Αυτό όμως δεν ισχύει.

Η Ευρωβουλή δεν είναι…Βουλή!

Παρά τις φανφάρες που περιβάλλουν κάθε ευρωεκλογή –καθεμία από τις οποίες περιγράφεται κουραστικά ως « οι πιο σημαντικές εκλογές στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης »– η πραγματικότητα είναι ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν είναι ένα κοινοβούλιο με την συμβατική έννοια του όρου. Αυτό θα σήμαινε ότι έχει την ικανότητα να δρομολογεί νομοθεσία, μια εξουσία που δεν ασκεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτή η εξουσία προορίζεται αποκλειστικά για το “εκτελεστικό” όργανο της ΕΕ , την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ευρωπαϊκή ” κυβέρνηση ” – η οποία δεσμεύεται ότι “δεν ζητά ούτε δέχεται οδηγίες από καμία κυβέρνηση, κανένα θεσμό, κανένα όργανο, καμία υπηρεσία ή καμία οντότητα .”

Και αυτό περιλαμβάνει αναπόφευκτα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο μπορεί μόνο να εγκρίνει, να απορρίψει ή να προτείνει τροπολογίες και αναθεωρήσεις στις νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής. Η ίδια η Επιτροπή δεν είναι σε καμία περίπτωση δημοκρατικά εκλεγμένη. Ο πρόεδρος και τα μέλη της προτείνονται και διορίζονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο αποτελείται από τους ηγέτες των κρατών μελών της Ε.Ε. Ακόμη και τότε, το Κοινοβούλιο μπορεί μόνο να εγκρίνει ή να απορρίψει τις προτάσεις του Συμβουλίου. Εξ ου και το παράδοξο της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν που ηγείται μιας προεκλογικής εκστρατείας (κωμικά ενοχλητική) για δεύτερη θητεία παρόλο που δεν επιδιώκει κάποια έδρα.

«Κεκλεισμένων των θυρών»

Το 2014, αυτό το πρόβλημα έπρεπε να επιλυθεί: εισήχθη ένα νέο σύστημα – η διαδικασία « Spitzenkandidat » ή «κύριος υποψήφιος» – σύμφωνα με το οποίο, πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές, κάθε μεγάλη πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα όριζε τον υποψήφιο για τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής και ο υποψήφιος από την ομάδα με τις περισσότερες έδρες θα γινόταν αυτόματα Πρόεδρος. Αλλά το σύστημα δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Πράγματι, το 2019, η ίδια η Von der Leyen επιλέχθηκε κεκλεισμένων των θυρών από τους ηγέτες της ΕΕ, παρά το γεγονός ότι δεν είχε υποβληθεί στις εκλογές και είχαν ήδη προταθεί δύο υποψήφιοι από το κεντροδεξιό ΕΛΚ και τις κεντροαριστερές ομάδες S&D. Σήμερα, αυτό το σύστημα θεωρείται σχεδόν νεκρό, γεγονός που εξηγεί γιατί άλλες ομάδες δεν μπήκαν καν στον κόπο να επιλέξουν έναν υποψήφιο.

Ωστόσο, παρά αυτούς τους δημοκρατικούς περιορισμούς, κρίνοντας από τα αποτελέσματα, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι ακόμη και η ΕΕ δεν μπορεί να παραμείνει εντελώς απομονωμένη από τη στροφή προς τα δεξιά της ηπείρου. Είναι αλήθεια: το αυξημένο βάρος των δεξιών λαϊκιστών εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα μπορούσε να αναγκάσει το Συμβούλιο να παρουσιάσει έναν υποψήφιο πιο δεξιό από την Von der Leyen.

Ωστόσο, πριν πέσουμε στην παγίδα της πρόβλεψης μιας δεξιάς λαϊκιστικής δυστοπίας, θα πρέπει να διατυπωθούν ορισμένες σημαντικές επιφυλάξεις. Ενώ είναι αλήθεια ότι η Επιτροπή διορίζεται από τις εθνικές κυβερνήσεις και μπορεί επομένως να φαίνεται ότι οι εθνικές κυβερνήσεις την ελέγχουν, είναι επίσης αλήθεια ότι τα υπερεθνικά θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασκούν σημαντική επιρροή στις εθνικές κυβερνήσεις, στο βαθμό που ελέγχουν κρίσιμες πτυχές της οικονομικής τους πολιτικής. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη, όπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) μπορούν ουσιαστικά να επιβάλλουν όποιες πολιτικές θέλουν στις εκλεγμένες κυβερνήσεις – και ακόμη και να τις απομακρύνουν από τα καθήκοντά τους με τη βία, όπως έκαναν με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι το 2011 .

«Εύκαμπτες» εθνικές κυβερνήσεις

Αυτό σημαίνει ότι, τουλάχιστον στην Ευρωζώνη, η πολιτική επιβίωση των κυβερνήσεων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την καλή θέληση της ΕΕ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ακόμη και τα δεξιά λαϊκιστικά κόμματα, μόλις ανέλθουν στην κυβέρνηση – ή αρχίσουν να πιστεύουν ότι έχουν καλές πιθανότητες να το κάνουν – τείνουν να ευθυγραμμιστούν γρήγορα με το κατεστημένο, τόσο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πάρτε το παράδειγμα της Giorgia Meloni. Σε όλα τα σημαντικά θέματα, η Ιταλίδα πρωθυπουργός ευθυγράμμισε την κυβέρνησή της με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ – και σηματοδότησε την προθυμία της να υποστηρίξει μια δεύτερη θητεία για την von der Leyen, με την οποία έχει αναπτύξει στενή σχέση. Στη Γαλλία, η Μαρίν Λεπέν ξεκίνησε επίσης μια διαδικασία « μελονιποίησης », εγκαταλείποντας το πρόγραμμα κατά του ευρώ και αμβλύνοντας τη στάση της για Ρωσία-Ουκρανία και ΝΑΤΟ. Ακόμα κι αν το κόμμα της, η Εθνική Συσπείρωση, κερδίσει τις επόμενες εκλογές στη Γαλλία, υπάρχει κάθε λόγος να πιστεύουμε ότι δεν θα είναι η ανατρεπτική δύναμη που υπόσχεται.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο σημείο που πρέπει να εξεταστεί. Από τη μία, το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το μόνο δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο στην ΕΕ, ασκεί κάποιο έλεγχο στις πολιτικές της Επιτροπής, μπορεί να θεωρηθεί ως θετική εξέλιξη. Υπό αυτή την έννοια, η αυξημένη παρουσία των δεξιών λαϊκιστικών κομμάτων θα έχει σίγουρα αντίκτυπο στη νομοθετική διαδικασία, ειδικά σε εξαιρετικά πολωτικά ζητήματα όπως η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία και η μετανάστευση.

Λόμπι και συμφέροντα

Αλλά από την άλλη, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παραμένει πολιτικά ανίσχυρο. Η όλη νομοθετική διαδικασία –η οποία λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο ενός συστήματος άτυπων τριμερών συνεδριάσεων για νομοθετικές προτάσεις μεταξύ εκπροσώπων του Κοινοβουλίου, της Επιτροπής και του Συμβουλίου– είναι τουλάχιστον αδιαφανής. Όπως έγραψαν οι Ιταλοί ερευνητές Lorenzo Del Savio και Matteo Mameli , αυτή η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ” σωματικά, ψυχολογικά και γλωσσικά πιο απομακρυσμένο από τους απλούς πολίτες παρά από τα εθνικά κοινοβούλια “, καθιστώντας το πιο ευαίσθητο στην πίεση από λομπίστες και καλά οργανωμένα ειδικά συμφέροντα. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και οι καλοπροαίρετοι πολιτικοί, μόλις φτάσουν στις Βρυξέλλες, μάλλον προσαρμόζονται στα καθιερωμένα.

Σε ένα ακόμη πιο θεμελιώδες επίπεδο, τίποτα από αυτά δεν θα αλλάξει ποτέ, ακόμη και αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο λάβει πλήρεις νομοθετικές εξουσίες, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει ευρωπαϊκός λαός (δήμος) τον οποιο να εκπροσωπεί το Κοινοβούλιο. Ένας τέτοιος δήμος – μια πολιτική κοινότητα που γενικά ορίζεται από μια κοινή και σχετικά ομοιογενή γλώσσα, πολιτισμό, ιστορία και κανονιστικό σύστημα – εξακολουθεί να υπάρχει μόνο σε εθνικό επίπεδο. Πράγματι, η ΕΕ παραμένει βαθιά διαλυμένη από εθνικά, οικονομικά, γεωπολιτικά και πολιτιστικά ρήγματα, και αυτό φαίνεται απίθανο να αλλάξει.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι, αν και μπορούμε να περιμένουμε αλλαγή κατεύθυνσης σε ορισμένα ζητήματα, αυτές οι εκλογές είναι απίθανο να επιλύσουν τα πιεστικά οικονομικά, πολιτικά και γεωπολιτικά προβλήματα που μαστίζουν την ΕΕ: στασιμότητα, φτώχεια, εσωτερικές αποκλίσεις, στέρηση δημοκρατικών δικαιωμάτων   και, ίσως πιο κρίσιμης σημασίας για το μέλλον της ηπείρου, η επιθετική εθνικοποίηση και στρατιωτικοποίηση του μπλοκ στο πλαίσιο της κλιμάκωσης της έντασης με τη Ρωσία. Υπό αυτή την έννοια, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι περίπου οι μισοί Ευρωπαίοι δεν μπήκαν καν στον κόπο να ψηφίσουν. Τελικά, η ΕΕ χτίστηκε ακριβώς για να αντισταθεί σε λαϊκιστικές εξεγέρσεις, όπως αυτή. Όσο πιο γρήγορα το παραδεχτούν οι λαϊκιστές, τόσο το καλύτερο.

https://lesakerfrancophone.fr/la-droite-insurrectionnelle-europeenne-ne-changera-rien-ces-elections-ne-sont-quune-mascarade