Αρχική Blog Σελίδα 1177

Αινιγματική δήλωση από Κρεμλίνο για Τζο Μπάιντεν και ΗΠΑ: «Οι εκλογές απέχουν πολύ – Πολλά μπορεί να αλλάξουν μέχρι τότε»

Από
pcuser
-
0

Δηλώσεις Ντμίτρι Πεσκόφ

Το Κρεμλίνο δήλωσε την Κυριακή ότι παρακολουθεί τις εξελίξεις μετά την αποχώρηση του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν από την εκλογική κούρσα του 2024 στις ΗΠΑ, προσθέτοντας ότι «πολλά μπορούν να αλλάξουν» στο μεταξύ.

«Οι εκλογές απέχουν ακόμη τέσσερις μήνες. Και είναι πολύς χρόνος, κατά τον οποίο πολλά μπορούν να αλλάξουν. Πρέπει να δώσουμε προσοχή, να παρακολουθήσουμε τι θα συμβεί και να συνεχίσουμε τις δουλειές μας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Life.ru.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ainigmatiki-dilosi-apo-kremlino-gia-tzo-mpainten-kai-ipa-oi-ekloges-apexoun-poly-polla-mporei-na-allaksoun-mexri-tote/

Προτείνει ανοιχτά την Κάμαλα Χάρις ο Τζο Μπάιντεν, όπως και οι Κλίντον: Της προσφέρω την πλήρη υποστήριξή μου, ώρα να ενωθούμε για να νικήσουμε τον Τραμπ, λέει ο Πρόεδρος

Από
pcuser
-
0

Σε δεύτερη ανάρτησή του αμέσως μετά την ανακοίνωση της παραίτησής του από την υποψηφιότητα για την επανεκλογή του ανακοίνωσε ότι στηρίζει πλήρως την αντιπρόεδρό του Κάμαλα Χάρις.

Συγκεκριμένα γράφει:

«Συνάδελφοί μου Δημοκρατικοί, αποφάσισα να μην αποδεχτώ την υποψηφιότητα και να επικεντρώσω όλες μου τις δυνάμεις στα καθήκοντά μου ως Προέδρου για το υπόλοιπο της θητείας μου. Η πρώτη μου απόφαση ως υποψήφιος για το κόμμα το 2020 ήταν να επιλέξω την Kamala Harris ως Αντιπρόεδρό μου. Και ήταν η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει. Σήμερα θέλω να προσφέρω την πλήρη στήριξή μου και την υποστήριξή μου ώστε η Kamala να είναι η υποψήφια του κόμματός μας φέτος. Δημοκρατικοί — ήρθε η ώρα να ενωθούμε και να νικήσουμε τον Τραμπ. Ας το κάνουμε.»

 

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον και η σύζυγός του, Χίλαρι Κλίντον, πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και υποψήφια πρόεδρος των Δημοκρατικών στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016, δήλωσαν με ανακοίνωσή τους ότι στηρίζουν την Κάμαλα Χάρις για υποψήφια πρόεδρο των Δημοκρατικών στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου.

https://hellasjournal.com/2024/07/protini-anichta-tin-kamala-charis-o-tzo-bainten-tis-prosfero-tin-pliri-ipostirixi-mou-ora-na-enothoume-gia-na-nikisoume-ton-trab/

Σφοδρή καταγγελία του Ισραήλ εναντίον της κατοχικής Τουρκίας: Χρηματοδοτήθηκε τρομοκρατική ενέργεια κατά του Εβραϊκού Κράτους από την Άγκυρα, “πολεμική πράξη”

Από
pcuser
-
0

Η Shin Bet (Ισραηλινή Υπηρεσία Ασφαλείας) απέτρεψε μια τρομοκρατική επίθεση που είχε σχεδιαστεί από το φοιτητικό πυρήνα της Χαμάς στο Πανεπιστήμιο Μπιρ Ζέιτ, βόρεια της Ραμάλα, ανέφερε η Shin Bet.

Η επίθεση σχεδιάστηκε από τη βάση της Χαμάς στην Τουρκία.

Σύμφωνα με τη Shin Bet, ο επικεφαλής του πυρήνα, Mahmoud Anjas, από τη Δυτική Όχθη, στρατολόγησε ακτιβιστές από την Katala, ο όρος που προσδιορίζει όσους συμμετέχουν σε κελιά της Χαμάς σε ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Δυτική Όχθη για να σχηματίσουν στρατιωτικό πυρήνα.

Ο Anjas χρησιμοποίησε επίσης τις σχέσεις του με τον Baraa Romana, έναν ακτιβιστή της Katala για το Πανεπιστήμιο Abu Dis, κάτοικο της Ραμάλα, προκειμένου να λάβει χρηματοδότηση από τη βάση της Χαμάς στην Τουρκία για να αγοράσει όπλα για την επίθεση.

Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, πρόσθεσε η Shin Bet, συνελήφθη ολόκληρη η ομάδα. Ένα όπλο Μ16 κατασχέθηκε μαζί με χιλιάδες δολάρια, τα οποία είχαν λάβει από τη Χαμάς στην Τουρκία.

  • Φωνάζει το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κατά του Ισραήλ, αλλά…

Νέα σκληρή ανακοίνωση κατά του Ισραήλ και του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών εξέδωσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών μετά την πληροφορία ότι η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ, Shin Bet, συνέλαβε Παλαιστίνιους φοιτητές από το Πανεπιστήμιο Birzeit, στη Ραμάλα στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, με την κατηγορία ότι λάμβαναν εντολές από το παράρτημα της Χαμάς στην Τουρκία.

Ο επικεφαλής της ισραηλινής διπλωματίας, Ισραέλ Κατζ, με ανάρτησή τους στο Χ, κατηγόρησε ευθέως του Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι παρέχει όπλα και χρήμα σε πυρήνες της Χαμάς για να δολοφονούν Ισραηλινούς.

“Για χάρη μίας ριζοσπαστικής και αντισημιτικής ιδεολογίας, ο Ερντογάν μετατρέπει την Τουρκία σε ένα κράτος που υποστηρίζει την τρομοκρατία και την φέρνει πιο κοντά στον άξονα του κακού με επικεφαλής το Ιράν” σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ στο μήνυμά του που ανήρτησε στην τουρκική γλώσσα.

Απαντώντας, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωσή του κατηγορεί το Ισραήλ για συκοφαντία, βρώμικη προπαγάνδα και προσπάθεια ψυχολογικής επιχείρησης. Στην ίδια ανακοίνωση τονίζεται ότι τα μέλη της κυβέρνησης Νετανιάχου θα δικαστούν σε διεθνή δικαστήρια και θα λογοδοτήσουν για τα εγκλήματά τους.

Αναλυτικά, η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών έχει ως εξής:

“O Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών προσπαθεί να κρύψει τα εγκλήματα του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων πίσω από μια σειρά από ψέματα, συκοφαντίες και ασέβεια.

Η βρώμικη προπαγάνδα του Ισραήλ με στόχο την Τουρκία και τον πρόεδρο Ερντογάν και οι προσπάθειες ψυχολογικής επιχείρησης δεν θα αποδώσουν καρπούς.

Τα μέλη της κυβέρνησης Νετανιάχου, που σκότωσαν σχεδόν 40.000 Παλαιστίνιους στη Γάζα και τώρα προσπαθούν να ξεκινήσουν έναν περιφερειακό πόλεμο για να παραμείνουν στην εξουσία, θα δικαστούν σε διεθνή δικαστήρια και θα λογοδοτήσουν για τα εγκλήματά τους.

Η Τουρκία θα συνεχίσει να λέει την αλήθεια και να υπερασπίζεται το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού να ζει με δικαιοσύνη και ειρήνη”.

Birzeit University students Mahmoud Anjatz, Baraa Romana, Amar Toil, Amer Hanoun, and Abdallah Abu Kiatz who were arrested by the Shin Bet for allegedly planning a terror attack, July 21, 2024. Photo via Shin Bet

ΑΠΕ-ΜΠΕ του ανταποκριτή μας Γ. Μανδαλίδη
Κωνσταντινούπολη, Turkey

https://hellasjournal.com/2024/07/sfodri-katangelia-tou-israil-enantion-tis-katochikis-tourkias-chrimatodotithike-tromokratiki-energia-kata-tou-evraikou-kratous-apo-tin-agkira-polemiki-praxi/

Will Turkiye move to scuttle Israeli–Cypriot cooperation?

Από
anixneuseis
-
0

The growing military collaboration between Israel and Cyprus has intensified Turkiye’s security concerns in the Eastern Mediterranean. Will this trigger Ankara to beef up its military footprint in Northern Cyprus, following similar observations and warnings by Lebanon’s Hezbollah?

Suat Delgen

JUL 18, 2024

(Photo Credit: The Cradle)

Israel’s relentless military onslaught against civilians in Gaza has not only embroiled much of West Asia in an expanding warfront but also caused substantial geopolitical shifts in the Eastern Mediterranean – including, now, in the sleepy island of Cyprus.

At the same time, escalating clashes between Israel and Hezbollah in the south of Lebanon also risk expanding the conflict into a broader multi-region conflagration.

On 19 June, Hezbollah Secretary General Hassan Nasrallah issued stern warnings that any Israeli attempts to utilize airfields and ports in southern Cyprus to target Lebanese territory would lead to these sites being considered legitimate military targets by the Lebanese resistance.

Cypriot President Nikos Christodoulides wisely sought to quell Lebanon’s concerns and downplayed any claims of Nicosia’s collaboration with Tel Aviv, saying simply that Cyprus “is in no way involved.” But late last month, Turkiye’s Foreign Minister Hakan Fidan revealed the existence of intelligence reports showing that Greek Cyprus was assisting Israel and its western allies by serving as an operational base for Gaza ops.

The Cyprus divide: Historical context

Cyprus remains divided into two distinct parts: the north is governed by the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC), which declared independence on 15 November 1983 following the 1974 Turkish military intervention; while the south is governed by the Republic of Cyprus, recognized internationally, but referred to by Turkiye as the Greek Cypriot Administration.

As a former British protectorate, the UK has retained control over two base areas in Cyprus – Akrotiri and Dhekelia – sovereign British territories under the 1960 Treaty of Establishment. These bases serve as strategic assets for the UK, particularly for military operations and listening posts in West Asia.

Both British bases are frequently used by the US and UK for transferring weapons to Israeli airbases, with the Akrotiri base notable for being used by British jets to attack Yemen and is reportedly part of British efforts to support Israel’s war on Gaza.

The Treaty of Guarantee, signed on 16 August 1960, by Cyprus, Greece, Turkiye, and the UK – established to ensure the independence, territorial integrity, and security of the Republic – plays a pivotal role in defining Turkiye’s rights and responsibilities concerning Cyprus.

In the event of a breach of the treaty’s provisions, the foreign guarantor powers are required to consult each other to determine necessary measures. If concerted action is not possible, each guarantor reserves the right to take unilateral action to re-establish the state of affairs as defined by the treaty.

This treaty provision was invoked by Turkiye during its 1974 intervention in Cyprus. According to the Turkish foreign ministry, Ankara’s intervention “blocked the way to the annexation of the island by Greece, stopped the persecution of the Turkish Cypriots and brought peace to Cyprus.”

As a guarantor power, Turkiye’s concern for the security of the entire island remains paramount despite the current division of Cyprus’ administration.

A decade of diplomatic shifts

Since 2010, Turkiye’s foreign policy has undergone a significant transformation, largely influenced by the political Islam marked by two decades of President Recep Tayyip Erdogan’s reign. This shift has led to increased tensions between Turkiye and Israel and, at times, impacted their bilateral relations, though business has continued as usual despite Erdogan’s pro-Palestine rhetoric.

The Mavi Marmara incident on 31 May 2010 was a significant turning point. Israeli forces intercepted a flotilla attempting to break the economic blockade of Gaza, resulting in the deaths of nine Turkish human rights activists. The fiasco caused a severe diplomatic crisis, leading to reduced diplomatic, military, and economic cooperation between Ankara and Tel Aviv.

In the wake of deteriorating relations with Turkiye, Israel sought to strengthen its ties with Greece and southern Cyprus. This strategic realignment manifested in joint military exercises, signaling a new era of cooperation in the Eastern Mediterranean.

Notable exercises include the Onisilos–Gideon drills involving aerial maneuvers and naval operations. Israel and southern Cyprus have also signed several defense agreements, facilitating intelligence exchange and counterterrorism cooperation. For instance, Cypriot troops have participated in counterterrorism training in Israel, and the two neighboring countries have coordinated responses to security threats.

Recognizing the strategic value of this level of cooperation, the US supported the trilateral partnership between Israel, Greece, and southern Cyprus, which led to the establishment of the ‘3+1’ mechanism, which formalized the cooperation between these states and the US.

In 2019, the US Congress passed the Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act, which aims to bolster energy security and defense cooperation among the trio. A notable development occurred in September 2020, when the US partially lifted its arms embargo on Cyprus, which had been in place since November 1987.

On 17 June, US Secretary of State Antony Blinken met with Cypriot Foreign Minister Constantinos Kombos to announce the initiation of a strategic dialogue between the two countries. The first meeting is scheduled for fall 2024 in Cyprus.

Geopolitical implications and Turkiye’s response

The Eastern Mediterranean pipeline, a major joint geopolitical project, further illustrates the strategic cooperation between Israel, Greece, and southern Cyprus, in addition to Egypt. Designed to transport natural gas from the Eastern Mediterranean to Europe, the pipeline aims to reduce dependence on Russian gas and enhance regional energy security. The project has drawn considerable interest and support from Washington, aligning with its strategic goals in the region.

Now, Nasrallah’s statements toward Cyprus have caught the attention of other major powers involved in the Eastern Mediterranean power struggle, particularly Russia and China. By targeting Cyprus, the weakest member of the 3+1 mechanism, the Hezbollah leaders may be seeking to weaken the US-led alliance with diplomatic support from Moscow and Beijing against Israel.

From Turkiye’s perspective, the military rapprochement between southern Cyprus and Israel threatens Cypriot security and potentially impacts Turkiye’s safeguards. The use of southern Cyprus ports and airspace by warships and military cargo planes of some EU member countries and the US Navy following Operation Al-Aqsa Flood has been a source of serious discomfort for Ankara.

Turkish Minister of National Defense Yasar Guler recounted at length his administration’s position to the official government news outlet, Anadolu Agency, on 14 July:

Since October, when the Israel–Hamas conflict began, we know that military elements of some European states (Germany, France, Netherlands, etc.) have been deployed to the Greek Cypriot Administration under the guise of civilian evacuation and humanitarian aid. We are also aware that warships from other countries, primarily the US (UK, Greece, Italy, etc.), have been using ports belonging to the Greek Cypriot Administration. We will continue to take all necessary measures against the Greek Cypriot Administration’s activities that disrupt the balance on the island and pose a threat to the TRNC’s security. We are fully determined to both build a future where our Cypriot brothers live in confidence, peace, and prosperity and to protect the rights and interests of Turkiye and the TRNC in the Mediterranean. Turkiye will continue to stand by its Cypriot brothers with the understanding of ‘one nation, two states, and one heart’ within the framework of the Guarantee and Alliance Treaties, as it has done until today. It will further develop and continue its efforts to ensure that the Turkish Cypriot people look to the future with confidence and to raise their level of prosperity.

As Guler’s statement reveals, based on the rights granted by the Treaty of Guarantee, Turkiye may deploy additional air and missile defense systems and frigates tasked with air defense warfare in Northern Cyprus to increase security measures in the Turkish part of the island.

The evolving situation in the Eastern Mediterranean, centered around Cyprus, reflects a complex interplay of historical tensions, strategic alliances, and geopolitical ambitions. The strengthening ties between Tel Aviv, Athens, and Nicosia, backed by Washington’s increased involvement, can significantly alter the regional balance of power.

In response, Turkiye, invoking its rights as a guarantor power under the Treaty of Guarantee, is signaling a potential military buildup in Northern Cyprus to safeguard its interests and those of the Turkish Cypriots.

The situation remains fluid, with major powers like Russia and China potentially playing more active roles in the future.

The coming months will be crucial in determining whether diplomatic efforts can prevail or whether the Eastern Mediterranean will face further militarization and instability. Cypriot planners will also have to tread carefully, being acutely aware that the island is firmly on Hezbollah’s radar.

The views expressed in this article do not necessarily reflect those of The Cradle.

O Mπάιντεν αποσύρει την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ

Από
anixneuseis
-
0

Φωτογραφία: AP Photo/Evan Vucci
21/07/2024  20:53
O Τζο Mπάιντεν αποσύρει την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ.

Ο Τζο Μπάιντεν αποσύρθηκε από την προεδρική κούρσα για το 2024 μετέδωσε το SkyNews.

Σε μια εξέλιξη που στέλνει την αναμέτρηση σε αχαρτογράφητα νερά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικήσει πλέον δεύτερη θητεία.

«Προς το συμφέρον του κόμματός μου και της χώρας για μένα
να παραιτηθώ »

Σε δήλωσή του απευθυνόμενος στους «συμπατριώτες μου Αμερικανούς», είπε ότι ήταν «η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου να υπηρετήσω ως πρόεδρός σας».

«Αν και ήταν πρόθεσή μου να διεκδικήσω την επανεκλογή μου, πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον του κόμματός μου και της χώρας για μένα
να παραιτηθώ και να επικεντρωθώ αποκλειστικά στην εκπλήρωση των καθηκόντων μου ως πρόεδρος για το υπόλοιπο της θητείας μου».

Ο Μπάιντεν, 81 ετών, είχε προηγουμένως επιμείνει ότι ήταν ο καταλληλότερος για να νικήσει τον Ντόναλντ Τραμπ στις επερχόμενες εκλογές, αλλά είχε αντιμετωπίσει πολλαπλές εκκλήσεις από το ίδιο του το κόμμα να παραιτηθεί.

Η προσοχή θα στραφεί τώρα στο ποιος θα τον διαδεχθεί, με την επιλογή να είναι πιθανό να γίνει στο Εθνικό Συνέδριο των Δημοκρατικών τον Αύγουστο.

Η Επιτροπή Pike, ο Κίσινγκερ και η Κύπρος 

Από
anixneuseis
-
0

Μάριος Ευρυβιάδης

1/07/2024

Μια αυθεντική και έγκυρη πηγή πρωτογενών πληροφοριών για το προδοτικό πραξικόπημα και για τις δυο Τουρκικές επιδρομές το καλοκαίρι του 1974 υπήρξε η Ειδική Επιτροπή της Αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων- House Select Intelligence Committee- με Πρόεδρο τον Δημοκρατικό Βουλευτή της Νέας Υόρκης  Otis Pike, γνωστή ως η Pike Committee.

Η Ειδική Επιτροπή Pike – μαζί με την αντίστοιχη της στην Γερουσία του Γερουσιαστή Frank Church- συστάθηκε αρχές του 1975 με χρονικό όριο ενός έτους και με εντολή να διερευνήσει την κατάχρηση εξουσίας εντός και εκτός Αμερικής από την λεγόμενη “Κοινότητα Πληροφοριών” (“Intelligence Community”),  δηλαδή την CIA και να καταθέσει σε Τελική Έκθεση της (Final Report),   θεραπευτικές εισηγήσεις στην ολομέλεια της Αμερικανικής Βουλής.

Ήδη από το 1973 η Αμερική ταλανίζονται από το σκάνδαλο Watergate το οποίο αυξανόμενα καταδείκνυε  την  εμπλοκή της κυβέρνησης Νίξον σε σκανδαλώδεις εσωτερικές παρανομίες που τελικά οδήγησαν στη παραίτηση του Προέδρου Νίξον στις 8 Αυγούστου  1974.

Ταυτόχρονα δημοσιογραφικές αποκαλύψεις έδειχναν την πιθανή εμπλοκή της CIA στο σκάνδαλο (και άλλων υπηρεσιών όπως η FBI)  όπως επίσης και την κατάχρηση εξουσίας της CIA από δράσεις της σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το σκάνδαλο Watergate και οι καταχρήσεις εξουσίας της CIA, ώθησαν το Κογκρέσο να αναζητήσει απαντήσεις, ως είθιστε,  με μια σειρά Ακροάσεων (Hearings)  στα δυο νομοθετικά του Σώματα. Οι Ακροάσεις στην Βουλή, βάσει  εντολών,  διερεύνησαν την περίοδο 1968-1974.

Στην περίπτωση της η Επιτροπή Pike αποφάσισε  να διερευνήσει, μεταξύ άλλων, τον ρόλο και την αποτελεσματικότητα της CIA σε έξι διεθνείς κρίσεις, μια εκ των οποίων ήταν η κρίση στην Κύπρο του 1974. (Οι υπόλοιπες ήταν, Βιετνάμ -1968 Tet Offensive,  η  εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας το 1968 στην Τσεχοσλοβακία, ο Πόλεμος της Μέσης Ανατολής του 1973, το  πραξικόπημα της Πορτογαλίας του 1974, και ο πόλεμος του 1971 μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν).

Θέλω να υπογραμμίσω εξαρχής πως πέραν των αρχικών πρωτογενών αποκαλύψεων του αείμνηστου δημοσιογράφου της Washington Post Lawrence Stern, που ενσωματώθηκαν στα δυο εμβληματικά του κείμενα  -“Bitter Lessons: How We Failed in Cyprus”, Foreign Policy (Summer, 1975) και The Wrong Horse: the Politics of Intervention and the Failure of American Diplomacy (1977)- το έργο της Επιτροπής  Pike για τα γεγονότα του 1974 παραμένει αξεπέραστο.

Παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή Pike παρήγαγε ένα χωρίς προηγούμενο  έργο- που δημοσιεύθηκε σε έξι ογκώδεις τόμους τον Ιανουάριο του 1976- δεν κατάφερε να εκδώσει την Τελική Έκθεση της που συμπεριλάμβανε τα αποτελέσματα, τα συμπεράσματα και εισηγήσεις της για αποτελεσματική αντιμετώπιση των κακώς εχόντων. Η Τελική Έκθεση συμπεριλάμβανε και τα συμπεράσματα της Επιτροπής για την Κύπρο.

Σε όλη την διάρκεια των Ακροάσεων στο Κογκρέσο αλλά και στον τύπο, λάμβανε χώρα μια επική σύγκρουση μεταξύ της Νομοθετικής και Εκτελεστικής εξουσίας αναφορικά με τον κατά το Σύνταγμα ρόλο τους. Στην συγκεκριμένη  περίπτωση η σύγκρουση  προσωποποιήθηκε σε μια αντιπαράθεση των μελών της Επιτροπής και ειδικά του Pike με τον Υπουργό Εξωτερικών Κίσινγκερ και τη CIA. Μάλιστα αποδίδεται και μια απειλή κατά του Pike στον νομικό σύμβουλο της CIA (Mitchell Rogovin ) ως εξής : “Pike will pay for this, you wait and see we [the CIA] will destroy him for this.”

Ο Κίσινγκερ και η CIA επικαλέσθηκαν λόγους “εθνικής ασφάλειας” κατά της δημοσιοποίησης της 338 σελίδων Τελικής Έκθεσης της Επιτροπής. Και η ολομέλεια της Βουλής, που είχε τον τελευταίο λόγο, πείστηκε από την κυβέρνηση και δεν επέτρεψε την δημοσιοποίηση της.  Ευτυχώς όμως η Τελική Έκθεση διέρρευσε σχεδόν αμέσως στον Αμερικανικό τύπο και πρωτοδημοσιεύθηκε – όχι ολόκληρη- σε δυο συνέχειες στην εβδομαδιαία εφημερίδα  της Νέας Υόρκης  The Village Voice  με τον χαρακτηριστικό τίτλο “The CIA Report the President Doesn’t Want You to Read” (February 16 και 23, 1976). Μαζί με τους έξι τόμους των Ακροάσεων – η Κύπρος καλύπτετε στον έκτο τόμο – η Τελική Έκθεση παρέχει τα πρώτα έγκυρα στοιχεία για τον ρόλο της CIA και του Κίσινγκερ το 1974.

Από τις Ακροάσεις και την Τελική Έκθεση – που κυκλοφόρησε σχεδόν ολόκληρη στην Αγγλία το 1977 από το Ίδρυμα Bernard Russell- και για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου επέλεξα να σχολιάσω  συνοπτικά τις τέσσερις παρακάτω θεματικές που προκύπτουν από τις Ακροάσεις και την Τελική Έκθεση.

Α.Την συνταγματική σύγκρουση – στην πραγματικότητα τον πόλεμο – μεταξύ του Κίσινγκερ και της Επιτροπής Pike για πρόσβαση στο Μνημόνιο Διαφωνίας (DISSENT MEMORANDUM: Critique of the Substantive Handling of the Cyprus Crisis) του αξιωματούχου του Υπουργείου Εξωτερικών  για την Κύπρο Thomas Boyatt της 9ης Αυγούστου 1974,  στο όποιον ο  Κίσινγκερ κατηγορείται ευθέως ως υπαίτιος της κρίσης.

Β. Την ένορκη κατάθεση στην Επιτροπή του Αμερικανού  Πρέσβη στην Αθήνα Henry Tasca για την περίοδο της κρίσης.

Γ.  Την “Μετά-Θανάτια Έκθεση” (Post- Mortem Report) της CIA για την κρίση.

Δ. Τον ρόλο του “αόρατου δικτάτορα” Ιωαννίδη και την σχέση του με πράκτορες της CIA στην Αθήνα και ειδικά του περιβόητου

Gustav Laskaris Avrakotoς, γνωστού ως Gust.

Σύγκρουση και Μνημόνιο Διαφωνίας  Boyatt

Η ύπαρξη και ουσία του Μνημονίου έγινε γνωστή εξαρχής από διαρροές και έρευνα της Επιτροπής. Η κυβέρνηση, δηλαδή ο Κίσινγκερ, που με την παραίτηση Νίξον κυριαρχούσε στην κυβέρνηση Ford, επικαλούμενος συνταγματικό προνόμιο και λόγους εθνικής ασφάλειας ήταν αρνητικός σε πρόσκληση της Επιτροπής να καταθέσει γενικά, αλλά και να επιτρέψει στον υφιστάμενο του Boyatt να καταθέσει και να παραδώσει το Μνημόνιο στην Επιτροπή. Απειλούμενος όμως με ποινική κλήτευση από την Επιτροπή υποχώρησε με ένα συμβιβασμό. Το Μνημόνιο δεν δόθηκε αυτούσιο αλλά αναμεμειγμένο (amalgamated) με αλλά συναφή έγγραφα, χωρίς ταυτότητα συγγραφέα. (Το Μνημόνιο αποχαρακτηρίστηκε το 2018 χάρη στις επίπονες προσπάθειες του εξαιρετικού National Security Archive, George Washington University).

Ο Boyatt ήταν ο καλύτερος γνώστης του κυπριακού με υπηρεσία στην Κύπρο (1967-72), γνώριζε ελληνικά και το 1974 ήταν υπεύθυνος του Γραφείου Κύπρου στο αμερικανικό ΥΠΕΞ. Ήταν ο αξιωματούχος ο οποίος από τον Απρίλιο του 1974 προειδοποιούσε υπομονετικά και επίμονα την Ουάσιγκτον να παρέμβει δραστικά και άμεσα ώστε το χουντικό καθεστώς Ιωαννίδη να τερματίσει τις ανατρεπτικές τους ενέργειες κατά της κυβέρνησης Μακαρίου. Αλλιώς, η Τουρκία θα εισέβαλε στην Κύπρο με ό,τι αυτό συνεπαγόταν για τα Δυτικά συμφέροντα αλλά και για την Κύπρο. Οι προειδοποιήσεις Boyatt για καθοριστική παρέμβαση αγνοήθηκαν, σχεδόν επιδεικτικά.

Υπογραμμίζω πως στο Μνημόνιο του ο Boyatt αμφισβήτησε ευθέως ως λανθασμένες, αναξιόπιστες, συγκρουόμενες με τα γεγονότα και πιθανόν εσκεμμένα παραπλανητικές εκθέσεις της CIA, πως δηλαδή ο Ιωαννίδης ακύρωσε/ανέβαλε σχεδιασμούς του για πραξικόπημα (που η CIA είχε εξασφαλίσει από πράκτορες της σε άμεση επαφή με Ιωαννίδη) και πως,  συνεπώς, δεν υπήρχε ανησυχία για πραξικόπημα τον Ιούλιο και με αφορμή την ανοικτή πλέον σύγκρουση Λευκωσίας – Αθήνας.

Η Επιτροπή στην Τελική Έκθεση συμπέρανε πως ο Boyatt, μαζί με τον συνάδελφο του Βοb Dillon (και αυτός με προϋπηρεσία στην Κύπρο) υπήρξαν, οι μόνοι αξιωματούχοι που προέβλεψαν με ακρίβεια τις συνέπειες μιας πραξικοπηματικής ανατροπής της κυπριακής κυβέρνησης από την χούντα του Ιωαννίδη.

Αξίζει να αναφερθεί εδώ πως πολλά χρόνια αργότερα ο Κίσινγκερ έμπλεξε  δημόσια το εγκώμιο του Boyatt και παραδέχθηκε πως κακώς  αγνόησε τις προτροπές του για δραστική παρέμβαση κατά της χούντας.

Η ένορκη κατάθεση στην Επιτροπή του Πρέσβη Tasca

Ο Henry Tasca υπηρετούσε για δεκαετίες ως αμερικανός αξιωματούχος και υπήρξε για χρόνια φίλος και συνεργάτης του Νίξον. Είχε δηλαδή προσωπική σχέση μαζί του και, όπως όλη η κυβέρνηση Νίξον, είχε φιλικά αισθήματα προς την χούντα.

Η περίπτωση του είναι πολύ ενδιαφέρουσα διότι η ογκώδης εξάωρη κατάθεση του αποτελεί την πρώτη αφήγηση αξιωματούχου για τα γεγονότα με επίκεντρο την Αθήνα. Είναι επίσης σημαντική διότι ο Tasca θεωρεί τον εαυτό του θύμα συκοφαντίας από τον Κίσινγκερ με επιλεγμένες διαρροές στον τύπο, πιθανό θύμα παραπλάνησης από πράκτορες της Πρεσβείας του στην Αθήνα και, γενικά,  ως τον αποδιοπομπαίο τράγο της Ουάσιγκτον για τα γεγονότα.

Ο Tasca διαφωνεί με τον Boyatt υποστηρίζοντας πως οι εκθέσεις και προτροπές του ήταν υπερβολικές αλλά κυρίως επαναλαμβανόμενες. Πιο σημαντικό υποστηρίζει πως ποτέ δεν πήρε κατευθείαν οδηγίες από Ουάσιγκτον για δυναμική προσωπική παρέμβαση  και πως όταν το 1972 του ζητήθηκε το έκανε με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και απέτρεψε το τότε πραξικόπημα του Φεβρουαρίου.

Αντίθετα ο Ιωαννίδης δεν δεχόνταν επαφές με κανένα ξένο παρά μόνο με ελληνικής καταγωγής πράκτορες της CIA. Εξάλλου μόνο ελληνικά μιλούσε . Ανεξάρτητα ο Tasca ισχυρίζεται πως μέσω τους προειδοποιούσε τον Ιωαννίδη κατά καιρούς, να μην ανατρέψει τον Μακάριο. Τόσο δε σίγουρος ήταν ο Tasca για τα πράγματα που στις  15 Ιουλίου ήταν οικογενειακά  στην Επίδαυρο. Δεν αποκλείει όμως να ήταν θύμα παραπλάνησης από την Πρεσβεία του.

Η “Μετα-θανάτια” Έκθεση της CIA (“Post Mortem Report and Examination of the Intelligence Community’s Performance Before and During Cyprus Crisis of 1974”.)

Η Τελική Έκθεση της Επιτροπής είναι καταπέλτης κατά της CIA. Εξασφάλισε μεν τα σχέδια του Ιωαννίδη η CIA, όπως αναφέρει

στη “Μετά-θανάτια” Έκθεση της για πραξικόπημα από τον Ιούνιο   και εκτίμησε ορθά πως η υλοποίηση τους θα οδηγούσε σε Τουρκική εισβολή. Αλλά παραμονές του πραξικοπήματος, διαπιστώνει η Τελική Έκθεση, η CIA ακύρωσε τις εκτιμήσεις της βάσει επιπρόσθετων πληροφοριών (3 Ιουλίου) από μια “κανούργια αλλά μη δοκιμασμένη πηγή” (“a new and untested source”, κατά την Επιτροπή)

πως ο Ιωαννίδης ανέβαλε για το μέλλον τους σχεδιασμούς του. Εκ των υστέρων η CIA παραδέχεται πως “παραπλανήθηκε” από τον Ιωαννίδη.

Υπογραμμίζω εδώ πως η Επιτροπή εξασφάλισε το όνομα της  “πηγής” αλλά δεν διευκρινίζεται αν η πηγή ήταν αμερικανός ή  έλληνας πολίτης.

Στην Τελική Έκθεση η Επιτροπή επικρίνει με ειρωνία την CIA ότι στην “Μετα- θανάτια” Έκθεση της κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι Τούρκοι ήταν ικανοποιημένοι με την πρώτη εισβολή και πως ο πόλεμος τελείωσε τον Ιούλιο.

Ιωαννίδης και  Avrakotos

Η πασίγνωστη δικαιολογία του Ιωαννίδη είναι πως οι Αμερικανοί  τον διαβεβαιώσαν πως δεν θα επέτρεπαν στους Τούρκους να εισβάλουν, δίνοντας του έτσι, έμμεσα, πράσινο φως για το πραξικόπημα. Ισχυρίζεται δηλαδή πως οι Αμερικανοί τον “κορόιδεψαν”.

Ποιός του έδωσε αυτές τις διαβεβαιώσεις, αν του τις έδωσε κάποιος και μετά τον κορόιδεψε;

Εδώ μόνο υποθέσεις υπάρχουν. Ο πιο πιθανός ήταν  ο Avrakotos (απεβίωσε το 2005), αν και στην Αθήνα υπήρχαν έγκυρες πληροφορίες πως κυκλοφορούσαν τότε και δυο άλλοι πράκτορες με υπηρεσία σε Ελλάδα και Κύπρο και με γνωστή αντι-Μακαριακή δράση: οι Peter Koromilas (γνωστός και ως Citron) και ο Eric Neff.

Για τον βίο και πολιτεία του Avrakotos τίποτα δεν ήταν γνωστό μέχρι την κυκλοφορία το 2003 του εκπληκτικά αποκαλυπτικού βιβλίου του George Crile, (Charlie Wilson’s War: The Extraordinary Story of How the Wildest Man in Congress and a Rogue CIA Agent Changed the History of Our Times), για τον ρόλο του Avrakotos και της CIA στο Αφγανιστάν.

Η μελέτη του Crile συνηγορεί υπέρ της υπόθεσης πως αυτός έδωσε τις διαβεβαιώσεις στον Ιωαννίδη, αν και δεν γράφεται κάτι τέτοιο στο βιβλίο. Ναι μεν ο Avrakotos μετέφερε επίσημα κατά καιρούς τις οδηγίες της Ουάσιγκτον στον Ιωαννίδη να μην κινηθεί κατά του Μακαρίου – όπως ισχυρίζεται ο Tasca, και άλλοι αξιωματούχοι- αλλά παράλληλα θα τον συμβούλευε το αντίθετο, δίνοντας του διαβεβαιώσεις πως η Ουάσινγκτον θα αναλάμβανε τα υπόλοιπα. (Στη γλώσσα των αμερικανικών πρακτικών η “μέθοδος” αυτή είναι γνωστή και ως “Two-Track Policy” με κλασική εφαρμογή κατά της Χιλής του Αλιέντε, 1973).

Στο βιβλίο του Crile περιγράφεται ένα ανάλογο περίπου περιστατικό με πρωταγωνιστή τον Αvrakotos. Ενώ επίσημα ο Αvrakotos – που στο βιβλίο ισχυρίζεται πως αυτός διοικούσε την Ελλάδα του Παπαδόπουλου- μετέφερε εντολή των Αμερικανών (του Προέδρου Τζόνσον) για την απελευθέρωση του φυλακισμένου Ανδρέα Παπαντρέου από την χούντα το 1967, ανεπίσημα συμβούλευσε τους Συνταγματάρχες να τον σκοτώσουν αλλιώς θα τον εύρισκαν μπροστά τους στο μέλλον να τους κυνηγά. Φέρεται κατά τον Crile να τους είπε, “Shoot the motherfucker because he’s going to come back to haunt you”.

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Μια ευρύτερη και τεκμηριωμένη μελέτη υπό το ίδιο τίτλο δημοσιεύθηκε στα Τετράδια Νο 85-87: Αφιέρωμα για το 50 Χρόνια από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«Απολύστε με»!

Από
anixneuseis
-
0

Δημοσιεύματα φέρουν τους βρετανούς να έχουν μετανοιώσει που εγκατέλειψαν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για όσους πιστεύουν πως το παραδοσιακό εθνικό κράτος χρειάζεται βοήθεια, η ΕΕ είναι μια διαρκής και επίμονη προσπάθεια που μπορεί να το βοηθήσει αλλά περνά κατά καιρούς οξυμμένες κρίσεις. Δεν υπάρχει, όμως, αυτήν την στιγμή κάτι καλύτερο να την αντικαταστήσει. Έχει αδυναμίες, είναι γραφειοκρατική, είναι πολυέξοδη αλλά αν κάτι πρέπει να αλλάξει είναι οι αδυναμίες της, όχι η έκλειψή της.

Το παρακάτω κείμενο, αν και παλιό, συμβάλει στην ανάπτυξη ενός προβληματισμού για τον εξορθολογισμό της.

Είναι η εμπειρία ενός βρετανού ευρωβουλευτή που δημοσιεύθηκε στην DailyMail πριν διεξαχθεί το βρετανικό δημοψήφισμα.

Έχει ενδιαφέρον αν δεν άλλαξε- και μάλλον δεν άλλαξε- απο τότε τίποτε.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο στα αγγλικά ΕΔΩ 

Δείτε την απολαυστική περιγραφή, της μεθόδου εκμαυλισμού των ευρωβουλευτών, όπως την περιέγραψε λίγο πριν το δημοψήφισμα του BREXIT, ο Βρετανός Ευρωβουλευτής DANIEL HANNAN.  Με τίτλο, «Απολύστε με»

Ανιχνεύσεις

«Απολύστε με»!

Μετάφραση  Μιχάλη Στυλιανού 

Θα χαθούν θέσεις εργασίας όταν το έθνος αποφασίσει να εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Μόνο η δική μου.

Είμαι Ευρωβουλευτής και απλά σας ζητώ  ψηφίζοντας στο δημοψήφισμα, βοηθήστε να απαλλαγώ από την άνετη και ακριβοπληρωμένη θέση μου. Παρακαλώ, απολύστε με.

Ακόμη θυμάμαι το σοκ της πρώτης ημέρας μου στις Βρυξέλλες.

Μόλις βρήκα το γραφείο μου, μια εξυπηρετική κυρία μου ζήτησε το αεροπορικό μου εισιτήριο για να μου επιστραφούν τα χρήματα. Μου μέτρησαν ποσό τόσο μεγάλο ώστε πίστεψα ότι έγινε λάθος.

–      «Μα από το Λονδίνο ήρθα,»  εξήγησα.

–      «Δεν είναι λάθος, Μεσιέ», απάντησε πεταχτά. «Αυτή είναι η χιλιομετρική ταρίφα από το Λονδίνο».

–      «Μα κανείς δεν πληρώνει τόσα για την πτήση Χήθροου-  Βρυξέλλες», διαμαρτυρήθηκα.

–      «Τόσα καθορίζει το κοστολόγιο», με διέκοψε η κυρία.

Οι ευρωβουλευτές ταξιδεύουν από τις περιφέρειές τους στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο ( η Ευρωβουλή συνεδριάζει εναλλάξ στις δύο πόλεις, με τεράστιο κόστος), εισπράττουν το αντίτιμο του ακριβότερου εισιτηρίου και επιπλέον «επίδομα χρόνου και αποστάσεως». Και ταξιδεύοντας στην ακριβότερη θέση, κερδίζεις ένα στρογγυλό ποσό.

–      Αν διαλέξεις φτηνή πτήση, μπορείς να τσεπώνεις 1.000 ευρώ την εβδομάδα, αφορολόγητα.

Η επόμενη επίσκεψή μου ήταν στον αρμόδιο «γενικών εξόδων». Μου είπε πως δικαιούμαι ένα γενικό επίδομα 3,500 λιρών (κάπου 4.000 ευρώ) τον μήνα.

–      « Είναι για ενοίκιο γραφείου;» ρώτησα.

–      « Όχι, όχι. Σας δίνουμε γραφείο στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο», απάντησε.

–      « Θα είναι τότε για κομπιούτερ και υλικά», παρατήρησα.

–      Όχι, τα έχετε και αυτά. Είναι για τα περιστασιακά έξοδα, όπως ταχυδρομικά και βενζίνη.»

–      « Σοβαρά μιλάτε; Τρεισήμισι χιλιάδες λίρες τον μήνα;»

–      Ακριβώς έτσι, κύριε. Είναι ένα επίδομα  χωρίς δικαιολογητικά. Δεν χρειάζεται να κομίζετε αποδείξεις. Απλώς σημειώσατε τον λογαριασμό όπου θα κατατίθενται.»

Γιατί σας εξιστορώ την πρώτη μέρα μου στην Ευρωβουλή; Επειδή εξηγεί γιατί ζητώ να με απολύσετε. Τα «έξοδα» είναι μια συμβολική απεικόνιση του χάσματος ανάμεσα στα θεωρητικά ιδεώδη και στις πρακτικές.

Η ΕΕ ιδρύθηκε για υψηλούς στόχους –ειρήνη και συνεργασία μεταξύ των εθνών- και υποβόσκει ο πειρασμός  να αμφιβάλλεις για την αλήθεια.

Συχνά υποκρινόμαστε πως έχουμε να κάνουμε με κάποια φανταστική Ε Ε, που υψώνεται πάνω από την αρπακτικότητα της πολιτικής και πραγματώνει ένα υψηλό ιδεώδες. Θεωρείται σχεδόν  κακό γούστο να εξετάζεις από κοντά αυτήν την ΕΕ που διαμορφώθηκε μπροστά στα μάτια μας, με τους απατηλούς λογαριασμούς της και με τα ιδιωτικά τζετ αεροπλάνα της.

Ο τρόπος αμοιβής των βουλευτών είναι ελάχιστο παράδειγμα του πως, αντί να είναι ενάρετη, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στην κυριολεξία διαφθορέας  – δηλαδή μεταβάλει και χρηστούς ανθρώπους σε άτομα ελαστικής ηθικής.

Ξέρω πολλούς  Ευρωβουλευτές πού ήρθαν στις Βρυξέλλες όχι ενθουσιώδεις για στενότερη ενοποίηση, αλλά που ήπιαν  άπληστα την ομοσπονδιακή θεωρία και καταβρόχθισαν τα επιδόματά τους.

Και ότι ισχύει για τους βουλευτές, ισχύει για γιγάντιες πολυεθνικές, για τεράστιες φιλανθρωπικές ΜΚΟ, για «Δεξαμενές Σκέψης» (λέσχες προβληματισμού), επαγγελματικά σωματεία, και λομπίστες, που βγάζουν χρήματα από το σύστημα των Βρυξελλών.

Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν, όπως αντιλαμβάνεστε τους πραιτωριανούς της φρουράς «να μείνουμε στην Ε.Ε» ( μεταφ: παρ’ ημίν: «Να μείνουμε στο Ευρώ»). Γι’ αυτούς το «να μείνουμε» δεν έχει σχέση με την εθνική κυριαρχία και τη Δημοκρατία, αλλά για ακίνητα και ακριβά σχολεία.

Για τη χώρα όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία,  ότι θα είμαστε καλύτερα έξω. Δεν πρόκειται να φέρει άμεση ριζική  αλλαγή της κατάστασης. Αλλά θα αρχίσουμε να ακολουθούμε μια διαφορετική πορεία, πιο ανεξάρτητη από μια Ευρωζώνη σε νευρικότητα και παρακμή και περισσότερο εστιασμένη στον ευρύτερο κόσμο.

Και με την ανάκτηση της ανεξαρτησίας μας, θα ανακτήσουμε μιαν νέα συνείδηση προορισμού και νέα αισιοδοξία.

Εάν η ΕΕ ήταν για την διεθνή συνεργασία αντί της υπερεθνικής καταπίεσης, κανένας δεν θα είχε τίποτα εναντίον της.

Επίσης, εάν καλός Ευρωπαίος είναι όποιος πιστεύει σε όσα ανύψωσαν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό – το Κράτος Δικαίου, την κοινοβουλευτική δημοκρατία, την προσωπική ελευθερία- γράψτε με στον κατάλογο.

 Η διαφορά μου με την ΕΕ είναι πως εγκατάλειψε αυτά τα ιδεώδη.

–      Αντί του Κράτους Δικαίου έχουμε την προστακτική της πολιτικής ένωσης.

–      Αντί της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, κυβερνώμεθα από μη εκλεγμένους αξιωματούχους, που παίρνουν τις αποφάσεις τους μυστικά, συχνά κατόπιν συμβουλών από λομπίστες επενδυμένων συμφερόντων.

–      Αντί προσωπικής ελευθερίας, έχουμε πλήθος στενοκέφαλων κανονισμών που μας κάνουν φτωχότερους και λιγώτερο ελεύθερους.

Οι υποσχέσεις στις οποίες θεμελιώθηκε η ΕΕ αποδείχθηκαν ψεύτικες. Η ενοποίηση υπετίθετο πως θα κάνει τους ανθρώπους πιο εύπορους, αλλά η ΕΕ σημείωσε συνεχή πτώση, από το 30% της διεθνούς οικονομίας το 1980, στο 17% σήμερα.

Και μόνο το  ευρώ και η συμφωνία Σένγκεν φθάνουν για την καταδίκη του Ευρωπαϊκού Σχεδίου, αλλά οι σχεδιαστές  συνεχίζουν μουλαρίσια  να επιμένουν σ’ αυτά:

–      «Το ευρώ πρέπει να διατηρηθεί» -ανεξάρτητα του πόσο κοστίζει σε ανεργία και χαμένη ανάπτυξη.

–      Και «το Σένγκεν επίσης» -ανεξαρτήτως επιπτώσεων  στην ασφάλεια ή στη μοίρα των μεταναστών. Και θέλουν να επεκτείνουν αυτή τη βλαμμένη λογική και σε άλλα πεδία, βλέποντας την βαθύτερη ενσωμάτωση ως τη λύση, ενώ είναι το πρόβλημα.

Γι’ αυτό το δημοψήφισμα για την έξοδο είναι η ελπίδα μας.»

*  *  *  *  *

Ράπισμα στο Τελ Αβίβ από το Διεθνές Δικαστήριο

Από
anixneuseis
-
0

«Οι εποικισμοί είναι παράνομοι βάσει διεθνούς δικαίου και το Ισραήλ υποχρεούται να αποσυρθεί το συντομότερο, επανορθώνοντας τις ζημιές».

Δημοσιεύθηκε: 19 Ιουλίου 2024 – 17:46 

Το ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών αποφάνθηκε ότι οι ισραηλινοί εποικισμοί στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη είναι παράνομοι βάσει του διεθνούς δικαίου, σε συμβουλευτική γνώμη που εξέδωσε την Παρασκευή.
Το Ισραήλ υποχρεούται να τερματίσει τόσο την παρουσία του στα κατεχόμενα εδάφη το συντομότερο δυνατόν, επισημαίνει, όσο και κάθε νέα εποικιστική δραστηριότητα σε Δυτική Οχθη, Ανατολική Ιερουσαλήμ και Γάζα. Επίσης, οφείλει να καταβάλει αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο καλεί όλα τα κράτη να αναγνωρίσουν ότι υπάρχει ισραηλινή κατοχή στα παλαιστινιακά εδάφη.

«Οι ισραηλινοί οικισμοί στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, και το καθεστώς που συνδέεται με αυτούς, έχουν δημιουργηθεί και διατηρούνται κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου», δήλωσε ο πρόεδρος Ναουάφ Σαλάμ, διαβάζοντας τα πορίσματα ομάδας 15 δικαστών.

Το Διεθνές Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι οι πολιτικές του Ισραήλ βασίζονται σε διά της βίας προσάρτηση μεγάλων τμημάτων παλαιστινιακού εδάφους, κυρίως στη Δυτική Όχθη, κάτι που αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

«Η επέκταση του εσωτερικού δικαίου του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη, ιδίως όσον αφορά τους εποικισμούς, καθώς και η ανάληψη εκτεταμένων εξουσιών λόγω του παρατεταμένου χαρακτήρα της κατοχής, εδραιώνουν τον έλεγχό του στα κατεχόμενα εδάφη», ανακοίνωσε το δικαστήριο.

«Το δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι πολιτικές και πρακτικές του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της συντήρησης και επέκτασης του εποικισμού, της κατασκευής υποδομών και τείχους, της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, της ανακήρυξης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας, της συνολικής εφαρμογής του εσωτερικού δικαίου του Ισραήλ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και της εκτεταμένης εφαρμογής του στη Δυτική Όχθη, εδραιώνουν τον ισραηλινό έλεγχο στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη», συνεχίζει.

Αυτές οι πρακτικές έχουν σχεδιαστεί για να παραμένουν σε ισχύ επ’ αόριστον και να δημιουργούν μη αναστρέψιμες επιπτώσεις, υποστηρίζει.

«Συνεπώς, το δικαστήριο θεωρεί ότι αυτές οι πολιτικές ισοδυναμούν με προσάρτηση μεγάλων τμημάτων κατεχομένου παλαιστινιακού εδάφους».

«Η προσπάθεια απόκτησης κυριαρχίας στα κατεχόμενα εδάφη, όπως προκύπτει από τις ισραηλινές πολιτικές στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη, είναι αντίθετη με την απαγόρευση της χρήσης βίας στις διεθνείς σχέσεις και τη μη απόκτηση εδάφους με τη βία».

Τα πορίσματα των δικαστών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν είναι δεσμευτικά, αλλά έχουν βαρύτητα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Είναι η πρώτη φορά που το ανώτατο δικαστήριο του ΟΗΕ διατυπώνει θέση σχετικά με τη νομιμότητα της 57χρονης ισραηλινής κατοχής στην Παλαιστίνη.

Η υπόθεση εξέτασε αίτημα του 2022 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, πριν ξεσπάσει η τρέχουσα σύγκρουση Ισραήλ-Χαμάς.

Η Συνέλευση του ΟΗΕ ζήτησε από το δικαστήριο να εκτιμήσει τις νομικές συνέπειες της «παρατεταμένης κατοχής, του εποικισμού και της προσάρτησης» παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, και των σχετικών πολιτικών της ισραηλινής κυβέρνησης.

Το Ισραήλ έχει αναπτύξει 160 οικισμούς που στεγάζουν περίπου 700.000 Εβραίους στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ από το 1967. Επίσης, διεκδικεί κυριαρχία σε ολόκληρη την Ιερουσαλήμ, την οποία θεωρεί αδιαίρετη πρωτεύουσά του – κάτι που δεν γίνεται αποδεκτό από τη συντριπτική πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας.

Αντικρουόμενες αντιδράσεις στα εμπλεκόμενα μέρη

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου χαρακτήρισε «λανθασμένη» την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου των Ηνωμένων Εθνών, υποστηρίζοντας ότι ο εβραϊκός λαός «δεν μπορεί να θεωρηθεί καταπατητής στα ιστορικά εδάφη του».

«Οι Εβραίοι δεν είναι καταπατητές της δικής τους γης», είπε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός στην πρώτη αντίδρασή του για την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου. «Καμία λανθασμένη απόφαση στη Χάγη δεν θα διαστρεβλώσει την ιστορική αλήθεια, καθώς η νομιμότητα των ισραηλινών οικισμών σε όλα τα εδάφη της πατρίδας μας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί», πρόσθεσε.

Από την πλευρά της, η παλαιστινιακή προεδρία χαιρέτισε μια «ιστορική» απόφαση και μια «νίκη», σύμφωνα με την ανακοίνωση που μεταδόθηκε από το επίσημο πρακτορείο Wafa.

«Είναι μια μεγάλη ημέρα για την Παλαιστίνη» σχολίασε η Βάρσεν Αγαμπεκιάν Σαχίν, υπουργός Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής, μετά την ανάγνωση της απόφασης του Δικαστηρίου στη Χάγη. «Το ανώτατο δικαστήριο παρουσίασε μια πολύ λεπτομερή ανάλυση για την παρατεταμένη κατοχή και τον εποικισμό των παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου», πρόσθεσε η Αγαμπεκιάν μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Ξέφυγε ο Ερντογάν, νέα επίθεση κατά Δένδια: «Να τον βάλει ο Μητσοτάκης στη θέση του»

Από
anixneuseis
-
1

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ομιλία / Φωτογραφία: Ahmad Al-Rubaye / Pool Photo via AP
21/07/2024  13:52  UPD: 21/07/2024  14:23
«Πυρά» κατά του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια εξαπέλυσε ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιστρέφοντας από τα Κατεχόμενα, όπου παρέστη στη φιέστα για την 50ή επέτειο από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Λίγες ημέρες μετά την επίθεση του τουρκικού υπ. Άμυνας στον Έλληνα υπουργό Άμυνας πως «θέλει να κάνει πολιτική καριέρα δημιουργώντας ταραχές», η Άγκυρα τραβάει ξανά το σχοινί αυτή τη φορά και πάλι δια στόματος Ερντογάν. Είχε προηγηθεί η αναφορά του Τούρκου προέδρου στον Νίκο Δένδια κατά τη διάρκεια της χθεσινής προκλητικής του φιέστας.

«Ο Μητσοτάκης να βάλει στη θέση του τον Δένδια»
Σύμφωνα με όσα μεταδίδει η αγγλική έκδοση της τουρκικής εφημερίδας dailysabah.com ο Τούρκος πρόεδρος μιλώντας σε δημοσιογράφους κατά την πτήση της επιστροφής του στην Άγκυρα ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ο χαρακτηρισμός «κατακτητές» του Νίκου Δένδια προς τους Τούρκους «δεν θα μπορούσε να είναι πιο θρασύς» και κάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη «να βάλει τον Έλληνα υπουργό στη θέση του».

Συγκεκριμένα ανέφερε: «Δυστυχώς, ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε άλλες προθέσεις, προφανώς δεν γνώριζε τη συνάντησή μας με τον Μητσοτάκη, έκανε δηλώσεις πέρα ​​δώθε. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο αγενής και ανήθικη δήλωση από το να πει ότι οι Τούρκοι είναι κατοχική δύναμη εκεί. Επομένως, ο κ. Μητσοτάκης χρειάζεται να βάλει αυτόν τον υπουργό στη θέση του. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε πολύ περισσότερο πάντως. Ό,τι είχαμε να πούμε το είπαμε. Συνεχίζουμε το δρόμο μας».

Την ίδια ώρα, ζήτησε να αποφεύγονται κινήσεις που μπορούν να κλιμακώσουν την ένταση στην Κύπρο, λέγοντας με νόημα: «η συνενοχή σε σφαγές στο Ισραήλ δεν θα εξυπηρετούσε ούτε τους Ελληνοκύπριους, ούτε την Ελλάδα».

Σύμφωνα με τον Ερντογάν, η Τουρκία δεν θα διστάσει να κατασκευάσει ναυτικές βάσεις ή άλλες θαλάσσιες δομές στη “Βόρεια Κύπρο”, αν αυτό αποδειχθεί «απαραίτητο». «Έχουμε και εμείς θάλασσα», πρόσθεσε.

«Η μόνη λύση για το Κυπριακό αυτή των δύο κρατών»
«Καθίσταται σαφές μέρα με τη μέρα ότι το μοντέλο των δύο κρατών είναι η μόνη λύση στο Κυπριακό. Η Τουρκία και ο τουρκοκυπριακός λαός έχουν κάνει κάθε θυσία στον δρόμο προς τη λύση. Αν και η πλευρά που είπε «ναι» στο Σχέδιο Ανάν ήταν η “Βόρεια Κύπρος”, δυστυχώς επιβραβεύτηκαν και πάλι οι Ελληνοκύπριοι. Δεν είναι πλέον δυνατό να φτάσουμε πουθενά με αυτή την προσέγγιση. Δεν μπορούμε να φτάσουμε πουθενά χωρίς την επικύρωση της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων, που είναι κεκτημένα δικαιώματά τους. Ειλικρινά, δεν θεωρούμε δυνατό να ξεκινήσει μια νέα διαπραγματευτική διαδικασία χωρίς να καθιερωθεί μια εξίσωση όπου και τα δύο μέρη κάθονται και φεύγουν ως ίσα από το τραπέζι», είπε.

«Αυτοί χτίζουν στρατιωτικές βάσεις, εμείς χτίζουμε πολιτικές»
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε επίσης και στο «προεδρικό μέγαρο» και το κτήριο της «Βουλής» στα κατεχόμενα, η κατασκευή των οποίων αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Νοέμβριο, συνδέοντας εμμέσως το συγκεκριμένο έργο με την προαναγγελία από τον Έλληνα υπουργό Άμυνας για επέκταση των εγκαταστάσεων στη ναυτική βάση στο Μαρί: «Υποθέτω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από αυτές τις βάσεις. Αυτοί χτίζουν στρατιωτικές βάσεις, εμείς χτίζουμε πολιτικές βάσεις. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».

Είπε επίσης ότι «εάν χρειαστεί, μπορούμε να χτίσουμε ναυτικές βάσεις και ναυτικές δομές στο Βορρά. Έχουμε και θάλασσα. Για παράδειγμα, αγοράζουμε ένα νέο πλοίο φυσικού αερίου. Πλωτό πλοίο πλατφόρμα αερίου που θα χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή φυσικού αερίου στο Πεδίο Αερίου Σακάρια. Σε περίπου 2 μήνες θα βρίσκεται στην Τουρκία. Έχει μήκος 300 μέτρα και πλάτος 58 μέτρα. Αυτή η πλατφόρμα, η οποία θα παράγει αρκετό φυσικό αέριο για 5 εκατομμύρια νοικοκυριά, μπορεί να παραμείνει εκεί για 15-20 χρόνια. Είναι σχεδόν σαν βάση. Φεύγει την επόμενη εβδομάδα και θα έρθει στην Τουρκία. Μόλις δουν αυτή τη βάση, τους αρκεί».

Τι είπε ο Ερντογάν για τη συνεργασία Κύπρου – Ισραήλ
Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε τις αιχμές του περί συνεργασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ στο πόλεμο της Γάζας και χρήσης βάσεων στη Μεγαλόνησο από δυτικές χώρες που είναι σύμμαχοι του Ισραήλ. «Είναι απαραίτητο να αποφευχθούν κινήσεις που δεν συμβάλλουν στην ειρήνη στο νησί, που αυξάνουν τις εντάσεις και οδηγούν σε παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Το να είσαι συμβαλλόμενο μέρος στη σφαγή στο Ισραήλ δεν θα ωφελήσει ούτε τους Έλληνες ούτε την Ελλάδα» δήλωσε.

Υπενθυμίζεται ότι μετά τις απειλές του ηγέτη της Χαμάς, Χασάν Νασράλα, πως η Κύπρος θα αποτελεί στόχο αν ο πόλεμος επεκταθεί στον Λίβανο, σχετικές κατηγορίες κατά της Λευκωσίας εξαπέλυσε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, ενώ το περασμένο Σαββατοκύριακο τη σκυτάλη πήρε ο υπουργός ‘Αμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ. «Θα συνεχίσουμε να λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα κατά των δραστηριοτήτων της “Ελληνοκυπριακής Διοίκησης της Νοτίου Κύπρου”, που διαταράσσουν την ισορροπία στο νησί» ήταν η χαρακτηριστική έκφραση που χρησιμοποίησε ο Τούρκος υπουργός.

Έβρος: Σε σταθερή κατάσταση ο συνοριοφύλακας που τραυματίστηκε -Διακινητή «βλέπει» η ΕΛ.ΑΣ πίσω από τον πυροβολισμό

Από
anixneuseis
-
0

Φωτογραφία αρχείου: Motion Team

21/07/2024  12:03
Σε σταθερή κατάσταση στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου, νοσηλεύεται ο 56χρονος συνοριοφύλακας ο οποίος τραυματίσθηκε -χθες το απόγευμα- από πυρά προερχόμενα από την τουρκική πλευρά κι ενώ εκτελούσε περιπολία σε παρέβρια περιοχή του Σουφλίου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διοικητής της 4ης ΥΠΕ, Δημήτρης Τσαλικάκης, ο τραυματίας -ο οποίος έφερε τραύματα στην αριστερή κοιλιακή χώρα- μεταφέρθηκε αρχικά από τους συναδέλφους του στο Κέντρο Υγείας Σουφλίου όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στη συνέχεια διακομίσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Διδυμοτείχου όπου και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.

Δέχθηκε πυροβολισμούς κατά τη διάρκεια επιχείρησης
Αναφορικά με τον τραυματισμό σε σχετική ανακοίνωση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, σημειώνεται πως το περιστατικό -το οποίο ερευνάται από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές- σημειώθηκε το απόγευμα του Σαββάτου (20/7) περίπου στις 18.30 σε παρέβρια περιοχή του Σουφλίου Έβρου, όπου Έλληνες συνοριοφύλακες που περιπολούσαν στην περιοχή και κατά τη διάρκεια επιχείρησης αποτροπής παράνομης εισόδου μεταναστών από την Τουρκία στη χώρα μας, δέχθηκαν πυροβολισμούς από άγνωστα άτομα ευρισκόμενα στην τουρκική πλευρά.

Για δύο χιλιοστά σώθηκε ο συνοριοφύλακας
Ο συνοριοφύλακας είναι εκτός κινδύνου, καθώς το χειρουργείο φαίνεται να πήγε καλά. Γιατροί που τον χειρούργησαν τον και μίλησαν στο Open, δήλωσαν ότι είναι πολύ τυχερός γιατί αν η σφαίρα πήγαινε 2 χιλιοστά πιο κάτω, η κατάσταση θα ήταν δυσκολότερη διότι ενδεχομένως θα έχανε και το λεπτό του έντερο.

Το πιθανότερο σενάριο που ερευνά η ΕΛΑΣ, είναι τα πυρά από την τουρκική πλευρά να προέρχονται από διακινητή μεταναστών. Σύμφωνα με το Open, η αστυνομία θα εξετάσει εάν οι κάμερες που υπάρχουν κατά μήκος του ποταμού έχουν καταγράψει τον πυροβολισμό και από που προήλθε.

Συνοριοφύλακας τραυματίστηκε στον Έβρο από πυρά αγνώστων που βρίσκονταν στην τουρκική πλευρά

Από
anixneuseis
-
0

Κυρ. Μητσοτάκης: Επιδίωξή μας η Κυπριακή Δημοκρατία σε μία διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία χωρίς ξένο στρατό κατοχής

Από
anixneuseis
-
1
1...1,1761,1771,178...3,040Σελίδα 1,177 από 3,040