Αρχική Blog Σελίδα 1175

ΗΠΑ: Ο Τραμπ αποκάλυψε τι του είπε ο Μπάιντεν μετά την απόπειρα δολοφονίας σε βάρος του

Από
anixneuseis
-
0

Στην αποκάλυψη τι του είπε ο νυν Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, προέβη ο Νόναλντ Τραμπ.

Σύμφωνα με τον Τραμπ, ο Μπάιντεν του είπε «είσαι τυχερός δεν γύρισες στα δεξιά σου», αναφερόμενος στη στάση που είχε την ώρα του πυροβολισμού ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων, με συνέπεια τον τραυματισμό του στο αυτί.

«Μια ευχάριστη συζήτηση»

Σε τηλεοπτική συνέντευξη στο FOX NEWS και έχοντας τον υποψήφιο αντιπρόεδρο του κόμματός του, Τζέι Ντι Βανς στο πλευρό του, ο Τραμπ αναφέρθηκε στην τηλεφωνική συζήτηση που είχε με τον Μπάιντεν ως μια «ευχάριστη κουβέντα».

Μάλιστα, ο Βανς επενέβη στην κουβέντα λέγοντας για τον Μπάιντεν ότι «η χώρα θα ήταν τυχερή, αν εκείνος έπρεπε να έχει στρίψει δεξιά», με τον Τραμπ να απαντά «ναι, σε κάποιον βαθμό θα ήταν».

Παράλληλα, ο Τραμπ περιέγραψε ότι οι άνθρωποι της ασφάλειάς του ήθελαν να ξαπλώσει σε φορείο για να μεταφερθεί, λόγω του τραυματισμού του. «Δεν ήθελα να ξαπλώσω στο φορείο. Ήθελα να αποχωρήσω όρθιος, γιατί ένιωθα ότι είχα χτυπήσει μόνο στο αυτί μου», είπε και πρόσθεσε ότι «όταν ύψωσα τη γροθιά μου, ήταν η καλύτερη στιγμή της ημέρας».

Γιατί η ΝΙΚΗ δεν θα συμμετάσχει στη δεξίωση του Προεδρικού Μεγάρου για την επέτειο των 50 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Από
anixneuseis
-
8

“Ubi dubium ibi libertas” (Όπου η αμφισβήτηση, εκεί και η ελευθερία)
Πριν από 10 περίπου ημέρες, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ κ. Δημήτριος Νατσιός είχε ανακοινώσει από το βήμα της Βουλής ότι δεν θα παρευρεθεί στην δεξίωση, που διοργανώνει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο την Τετάρτη 24 Ιουλίου, για τον καθιερωμένο εορτασμό της επετείου από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Σε συνέχεια της ανακοίνωσης αυτής, είναι συνολική απόφαση του Κινήματος να μην παρευρεθεί κανένας εκπρόσωπος και μέλος της ΝΙΚΗΣ  στην εν λόγω «εορτή». Εξηγούμε τους λόγους:
Η συγκεκριμένη εορτή έχει δυστυχώς εκπέσει σε ένα “lifestyle” κοσμικό γεγονός, κάτι το οποίο αποδεικνύεται από την ιδιότητα σημαντικού μέρους των προσκεκλημένων, οι οποίοι δεν σχετίζονται με τον Θεσμό της Δημοκρατίας, δεν εκπροσωπούν τον Λαό ή το Έθνος αλλά είναι απλά “επώνυμοι”, δηλαδή γνώρισμά τους είναι η ατομική τους προβολή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης· με άλλα λόγια, εκπροσωπούν την «τηλεοπτική δημοκρατία» που στις ημέρες μας επικίνδυνα τείνει να υποκαταστήσει την Δημοκρατία μας. Η τάση αυτή, στις προσκλήσεις των εν λόγω προσώπων, έχει στρέψει τις δημόσιες συζητήσεις στα ενδύματα που φόρεσαν οι παρευρισκόμενοι, στο τι έφαγαν, τι ήπιαν και τι άκουσαν και όχι στα σοβαρά προβλήματα της Ελληνικής Δημοκρατίας που τόσο ταλαιπωρούν την Πατρίδα μας. Ο απλός Λαός παρακολουθεί αποστασιοποιημένος, από την τηλεόραση τους επωνύμους να προσέρχονται στο Προεδρικό Μέγαρο, με ενίοτε προκλητική ενδυμασία, προσπερνώντας με ύφος αριστοκρατικό την Προεδρική Φρουρά που παρατάσσεται αμίλητη, και με την όλη εικόνα να θυμίζει χορό σε Παλάτι Μονάρχη και όχι Εορτή της Δημοκρατίας.

Θα μπορούσε η επέτειος αυτή να τιμηθεί με πολλούς άλλους δημιουργικούς τρόπους που να συμβάλλουν έμπρακτα, ώστε να διασφαλιστεί η Δημοκρατία στη χώρα μας από τους Δημαγωγούς και τους Νοσφιστές της, οι οποίοι καθημερινά υποσκάπτουν τα θεμέλιά της, διαστρεβλώνουν τις αξίες της και βασικές αρχές της, όπως η διάκριση των εξουσιών. Είμαστε στη διάθεση της κ. Προέδρου της Δημοκρατίας για να συνεισφέρουμε σε έναν τέτοιο γόνιμο προβληματισμό. Μέρος του προβλήματος όμως δεν θέλουμε να γίνουμε.

Στη ΝΙΚΗ η απόφαση να απέχουμε από αυτό το μικροαστικό “πανηγυράκι”, συνοδεύεται από την απόφαση ώστε αντιπροσωπεία του Κινήματος, με επικεφαλής τον Πρόεδρο και με την συμμετοχή βουλευτών μας, να μεταβεί στην Κύπρο για να τιμήσει τη μνήμη και τους αγώνες στα πενηντάχρονα της κατοχής του βόρειου τμήματος. Εμείς δεν λησμονούμε ότι η αποκατάσταση της Δημοκρατίας συμπίπτει με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μας και ότι η Επταετία στην Ελλάδα έληξε μόλις επήλθε η κατοχή του Αττίλα, μια άσχημη συγκυρία πάνω στις στάχτες της Μεγαλονήσου.
Στη συνείδησή μας βαραίνουν περισσότερο τα πενήντα χρόνια κατοχής από τη βραδιά της Δεξίωσης στο Προεδρικό Μέγαρο και θα πράξουμε κατά τη συνείδησή μας.
Γνωρίζουμε ότι κακοπροαίρετοι θα επιτεθούν στη ΝΙΚΗ για την επιλογή μας αυτή. Δεν εκφράζουν όμως τον Ελληνικό Λαό, ο οποίος σε όλες τις δημοσκοπήσεις σταθερά τα τελευταία χρόνια δηλώνει βαθύτατα προβληματισμένος για τον τρόπο που ασκεί τα καθήκοντά της η νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Σεβόμαστε απόλυτα τον θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας, αλλά έχουμε σοβαρές ενστάσεις στο πώς τον υπηρετεί η κ.Σακελλαροπούλου, η οποία έχει προκρίνει την επιλεκτική υποστήριξη μειονοτήτων, έναντι της βασικής της αποστολής που είναι η Ενότητα των Ελλήνων. Ο Ελληνικός Λαός είναι βαριά προσβεβλημένος από την ενέργειά της κ. Σακελλαροπούλου, το βράδυ που ψηφίστηκε το επαίσχυντο νομοσχέδιο περί του “γάμου” των ομοφυλόφιλων ζευγαριών -ένα βράδυ διχασμού και αγνόησης της Λαϊκής βούλησης- να επιλέξει να συνεορτάσει τα επινίκια της υπερψήφισης του νομοσχεδίου.

Θα θέλαμε η πρόεδρος της Δημοκρατίας να είναι και πρόεδρος των Ελλήνων. Όλων των Ελλήνων, που να μιλά και στην καρδιά των Κύπριων αδελφών μας. Θα θέλαμε σε μια λυτρωτική για το Έθνος μας κίνηση, να άνοιγε πλήρως τον φάκελο της Κύπρου. Να μάθουμε τους πραγματικούς προδότες και τους πραγματικούς ήρωες. Αυτή θα ήταν αληθινή γιορτή της Δημοκρατίας.

 

Σάββας Ιακωβίδης: μετά από 50 χρόνια ολέθριων υποχωρήσεων η Κύπρος στο παρά ένα της τουρκοποίησης…

Από
anixneuseis
-
1

του Σάββα Ιακωβίδη

Η Ελλάδα έδωσε όπλα στην Ουκρανία και συστοιχία πυραύλων στη Σαουδική Αραβία. Τι έδωσε στην Κύπρο; Στην ΕΕ καταγγέλλει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά σιωπά για την τουρκική κατοχή της ευρωπαϊκής Κύπρου και τη φαρισαϊκή πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών των εταίρων μας. Η Αθήνα αρνείται πεισματικά να καταλάβει το αυτονόητο: Κατάκτηση και τουρκοποίηση της Κύπρου θα σημάνει την αρπαγή του Αιγαίου και της Θράκης. Τι παιχνίδια παίζονται στο κλεινόν άστυ;

Οι ηγέτες της Κύπρου δεν μαθαίνουν. Δεν διδάσκονται. Βολεύονται φλυαρώντας και παραμυθιάζοντας τους πολίτες με συνθήματα για επανένωση, συνομιλίες «από εκεί που μείναμε (πριν από 7 χρόνια) στο Crans Montana». Ή εκφοβίζοντάς τους με «καλοκαιρινά τσουνάμια», «τελευταίες ευκαιρίες», επικαλούμενοι τη διάτρητη ενότητα και εκλιπαρώντας την κατοχική Τουρκία να… σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο και να… αποδώσει στους Κυπρίους τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Πρόκειται για διαχρονική πολιτική παράνοια, που συνιστά case study για διδακτορικούς φοιτητές. Να πούμε, συνεπώς, τα πράγματα ωμά επειδή, την περ. Δευτέρα, μαύρη ημέρα του πραξικοπήματος της χούντας κατά του Μακαρίου, πλεόνασαν ξανά οι αγωνιστικές φλυαρίες και οι αντιστασιακές πομφόλυγες, αντί της βροντερής σιωπής στη μνήμη όσων έπεσαν στις 15/7/1974 και όσων θυσιάστηκαν κατά την τουρκική εισβολή.

Στις 30/11-1/12/1974 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα σύσκεψη της ελλαδικής, υπό τον Καραμανλή, ηγεσίας με την κυπριακή, υπό τον Μακάριο. Εκεί αποφασίστηκε η υιοθέτηση της δικοινοτικής ομοσπονδίας ως δήθεν «αδήριτης ανάγκης». Είχε προηγηθεί η ομιλία του Γλ. Κληρίδη στην γκαλερί «Αργώ» (4/11/1974), κατά την οποία εισηγήθηκε την ομοσπονδία ως τη μόνη εφικτή λύση. Τον Αύγουστο του 1974, μετά τη δεύτερη τουρκική εισβολή, ο κατοχικός Ντενκτάς είχε προτείνει την αγγλικής έμπνευσης πρόταση για ομοσπονδία, όπως την εννοούσαν ασφαλώς οι Τούρκοι. Στις 12/2/1977, ο Μακάριος, διεθνώς αναγνωρισμένος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτοϋποβιβάστηκε σε κοινοτάρχη για να συναντηθεί με τον κατοχικό Ντενκτάς και να καταλήξουν σε κοινό ανακοινωθέν, διά του οποίου επεζητείτο, μεταξύ άλλων, «μια ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική ομόσπονδη Δημοκρατία».

Η ελληνική πλευρά προέβη στην πιο δραματική όσο και ολέθρια υποχώρηση, που συνιστούσε σοβαρότατο λάθος του Μακαρίου. Με απλά λόγια, υιοθέτησε την θέση ότι, μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 36% του κυπριακού εδάφους, θα υπάρξει ένα νέο πολιτειακό καθεστώς στη βάση της ομοσπονδίας και της δικοινοτικότητας. Ενός κακού, μύρια έπονται. Τον Νοέμβριο 1983 ο Ντενκτάς, κατ’ εντολήν της Τουρκίας, ανακήρυξε το κατοχικό ψευδοκράτος. Ήταν μια κλασική ευκαιρία αλλαγής στρατηγικής από την ελληνική πλευρά. Ο Σπ. Κυπριανού έμεινε αγκιστρωμένος στη συλλογή ψηφισμάτων χωρίς αντίκρισμα. Στις 10/4/1992 (επί προεδρίας Βασιλείου), το ψήφισμα 750 καθιέρωσε «μια δικοινοτική και διζωνική ομοσπονδία». Τον Νοέμβριο του 2002, ο τότε ΓΓ του ΟΗΕ, Ανάν, υπέβαλε το ομώνυμο σχέδιό του για επίλυση του Κυπριακού. Επρόκειτο για μια πολιτική τερατουργία που, αν γινόταν αποδεκτή, θα παρέδιδε την Κύπρο αύτανδρη σε μια νέα τουρκοκρατία.

Κληρίδης, Αναστασιάδης, Χριστόφιας και ένας εσμός γνωστών Αναν-ιστών επιχείρησαν να το μπήξουν στον κυπριακό Ελληνισμό. Ευτυχώς, το 76% το απέρριψε και διέσωσε την Κυπριακή Δημοκρατία. Θα ανέμενε κανείς πως η απόρριψη του σχεδίου και όλων των ελληνικών υποχωρήσεων θα αξιοποιείτο από τους ηγέτες της Κύπρου. Ο Κληρίδης, ένδακρυς και ορκιζόμενος στο ιερό Ευαγγέλιο, ευχόταν να πεθάνει παρά να δει το σχέδιο να απορρίπτεται. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, που είχε καλέσει τους Έλληνες να πουν ένα βροντερό ΟΧΙ, χαρακτήριζε ως «εκτός πραγματικότητας» όσους επέμεναν ότι το σχέδιο Ανάν είναι νεκρό. Στις 8/7/2006, τσιμέντωσε το σχέδιο και τη διζωνική με κοινό ανακοινωθέν με τον κατοχικό Ταλάτ. Ο Αναστασιάδης δεν υστέρησε του Τάσσου και του Χριστόφια στην υλοποίηση προνοιών του σχεδίου Ανάν, μέχρι το ναυάγιο του Crans Montana, τον Ιούνιο 2017.

Τι έπραξαν οι Τούρκοι; Με την ενεργό υποστήριξη των Εγγλέζων ενθυλάκωσαν, από τον Αύγουστο του 1974 μέχρι και το 2017, όλες τις υποχωρήσεις που η ελληνική πλευρά έκανε για να δελεάσει, να κατευνάσει και να εξευμενίσει το τουρκικό θηρίο. Τι έδωσαν σε αντάλλαγμα; Υποσχέσεις που δεν τήρησαν ή ευθύς αναίρεσαν. Γιατί, λοιπόν, μετά από 50 χρόνια συνομιλιών, υποχωρήσεων της ελληνικής πλευράς, κατευνασμού της Τουρκίας, βρισκόμαστε στα πρόθυρα τουρκοποίησης της Κύπρου; Οι λόγοι είναι πολλοί:

Πρώτον, από το 1956 η Τουρκία είχε θέσει ως μακροχρόνιο στόχο της, την επανάκτηση της Κύπρου. Οι δύο εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ προσδιόρισαν επακριβώς τις επιδιώξεις της. Δεύτερον, δι’ εκθέσεως της ΜΙΤ και με το «Στρατηγικό Βάθος» του Νταβούτογλου, η Τουρκία βροντοφωνάζει ότι η Κύπρος είναι πολύτιμη για τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της ως περιφερειακής και παγκόσμιας δύναμης. Τρίτον, δεν θέλει ομοσπονδία, διχοτόμηση ή δύο κράτη. Απαιτεί και μεθοδεύει να κατακτήσει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την Κύπρο. Τέταρτον, παραβιάζει ατιμώρητα το Διεθνές Δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις βασικές ελευθερίες, το κράτος δικαίου και τις δημοκρατικές αρχές και αξίες. Αιχμή της είναι το Ισλάμ και ισχύς της οι Ένοπλες Δυνάμεις της. Πέμπτον, η Τουρκία σέβεται μόνο τη δύναμη. Αποστρέφεται και εξευτελίζει τον ικέτη και τον γλείφτη. Δεν επιστρέφει ποτέ με την υπογραφή της ό,τι άρπαξε με το σπαθί της.

Ποια έπρεπε να ήταν η πολιτική της Κύπρου, με την ένοπλη, εδώ, υποστήριξη της εγγυήτριας και Μάνας Ελλάδας; Πρώτα η απελευθέρωση δι’ όλων των πρόσφορων μέσων, και μετά συνομιλίες από θέσεως ισοζυγίου δυνάμεων. Αντ’ αυτού, η Λευκωσία επιδίδεται σε ασταμάτητες υποχωρήσεις για να καλοπιάσει τον κατακτητή. Ελλάδα και Κύπρος αρνούνται να παραδεχτούν ότι οι συνομιλίες ΑΠΕΤΥΧΑΝ, και αυτό δεν οφείλεται μόνο στην τουρκική αδιαλλαξία και αδιστακτότητα. Αρνούνται να αποδεχτούν ότι η διάσωση της Κύπρου απαιτεί μιαν άλλη ελληνική στρατηγική μακράς πνοής, για να αντιμετωπιστεί ο τουρκικός εφιάλτης.

Ιδού το εξωφρενικό: Ο Ερντογάν εισέβαλε ξανά στα κατεχόμενα. Χτες, μαύρη μέρα της εισβολής, δέχτηκε τον χαιρετισμό μεγάλης στρατιωτικής παρέλασης. Στη θάλασσα της αγαπημένης μας Κερύνειας έπλεαν 50 πολεμικά σκάφη με επικεφαλής το «Ανατολού», το πρώτο τουρκικό αεροπλανοφόρο, ως εντυπωσιακή, επιθετική επίδειξη ισχύος. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός παρέστη σε εκδήλωση καταδίκης της τουρκικής εισβολής. Ανέμελψε τις γνωστές ελληνικές θέσεις, με επιβεβαίωση της σταθερής υποστήριξης στην Κύπρο.

Η Ελλάδα έδωσε όπλα στην Ουκρανία και συστοιχία πυραύλων στη Σαουδική Αραβία. Τι έδωσε στην Κύπρο; Στην ΕΕ καταγγέλλει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά σιωπά για την τουρκική κατοχή της ευρωπαϊκής Κύπρου και τη φαρισαϊκή πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών των εταίρων μας. Συμπράττει με τον κατακτητή για εκλογή αντιπροσώπου του στον ΟΑΣΕ, διότι νομίζει ότι θα επιλύσει τα Ελληνοτουρκικά, και εγκαταλείπει την Κύπρο. Η Αθήνα αρνείται πεισματικά να καταλάβει το αυτονόητο: Κατάκτηση και τουρκοποίηση της Κύπρου θα σημάνει την αρπαγή του Αιγαίου και της Θράκης. Τι παιχνίδια παίζονται στο κλεινόν άστυ;

simerini

Al Monitor: Πώς οι δεσμοί Τουρκίας-ΗΠΑ θα μπορούσαν να αλλάξουν αν ο Τραμπ κερδίσει

Από
anixneuseis
-
1

 

Οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ είχαν σκαμπανεβάσματα και κυρίως πτώσεις όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν πρόεδρος, αλλά ο ίδιος και ο Τούρκος ομόλογός του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, συνήθως τα έβρισκαν.
Εν μέσω της κακής επίδοσης του προέδρου Τζο Μπάιντεν στο ντιμπέιτ στα τέλη Ιουνίου και της πτώσης στις προεκλογικές δημοσκοπήσεις, πολλοί Τούρκοι σχολιαστές εξετάζουν τώρα το ενδεχόμενο νίκης του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου και σταθμίζουν πώς θα μπορούσαν να εξελιχθούν οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ υπό τον Τραμπ σε σχέση με τον Μπάιντεν. Ωστόσο, το γενικότερο ύφος των σχέσεων Τουρκίας-ΗΠΑ ενδέχεται να μην αλλάξει ριζικά, ακόμη και αν ο Τραμπ κερδίσει τις εκλογές και ξαναμπεί στον Λευκό Οίκο.
Μετά την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ στις 13 Ιουλίου, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έγινε ένας από τους λίγους παγκόσμιους ηγέτες που είχαν τηλεφωνική συνομιλία με τον Τραμπ. Εξαίροντας τον πρώην πρόεδρο για τη γενναιότητά του και το μήνυμα ενότητας μετά την απόπειρα δολοφονίας, ο Ερντογάν συνεχάρη επίσης τον Τραμπ για την επίσημη εξασφάλιση του χρίσματος των Ρεπουμπλικανών.
Ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι τέσσερα ακόμη χρόνια υπό τον Τραμπ μπορεί να είναι καλά για την Τουρκία, οι ειδικοί που μίλησαν στο Al-Monitor εξηγούν ότι αν και οι σχέσεις Άγκυρας-Ουάσινγκτον δεν θα βελτιωθούν ως δια μαγείας αν κερδίσει ο Τραμπ, μπορεί να υπάρξει μικρή βελτίωση.
«Η αίσθηση στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι ο Ερντογάν και ο Τραμπ θα έχουν μια ελαφρώς καλύτερη χημεία από ό,τι είχαν ο Ερντογάν με τον Μπάιντεν, και η προεδρική χημεία κάνει τη διαφορά», δήλωσε στο Al-Monitor ο Σονέρ Καγκαπτάι, διευθυντής του τουρκικού ερευνητικού προγράμματος στο Ινστιτούτο Πολιτικής της Ουάσινγκτον για την Εγγύς Ανατολή.
«Ξέρουμε ότι ο Ερντογάν και ο Τραμπ στο παρελθόν τα πήγαιναν αρκετά καλά, οπότε θα πρέπει να αναμένουμε ότι οι δύο ηγέτες θα συνεχίσουν από εκεί που σταμάτησαν, και ως εκ τούτου, το ύφος των τουρκο-αμερικανικών σχέσεων θα είναι ελαφρώς πιο θετικό λόγω της προεδρικής σχέσης που διαχέεται».
«Παρόλα αυτά», προειδοποίησε ο Καγκαπτάι, «αυτό δεν σημαίνει ότι τα πράγματα δεν θα είναι καλά αν κερδίσει ο Μπάιντεν. Νομίζω ότι θα υπάρξει μια επανεκκίνηση στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ αν κερδίσει ο Μπάιντεν».
Σε αυτό το πλαίσιο, διάφορα ζητήματα θα διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στις σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Ουάσινγκτον σε περίπτωση νέας αμερικανικής κυβέρνησης: oι αντιτρομοκρατικές προσπάθειες της Τουρκίας, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία και ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα.
Οι αντιτρομοκρατικές προσπάθειες της Τουρκίας στη Συρία και το Ιράκ
Η Συρία και η υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών προς τις υπό κουρδική ηγεσία Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) θα παραμείνουν στην κορυφή της ατζέντας μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, ανεξάρτητα από τον νικητή των αμερικανικών εκλογών. Οι SDF είναι ο κύριος σύμμαχος του συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, αλλά η Τουρκία θεωρεί τη ραχοκοκαλιά της ένοπλης ομάδας, τις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), καθώς και τη συριακή κουρδική οργάνωση Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), ως τρομοκρατικές οργανώσεις λόγω των δεσμών τους με το παράνομο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK). Το PKK διεξάγει ένοπλη εκστρατεία κατά της Τουρκίας για κουρδική αυτοκυριαρχία στο εσωτερικό της Τουρκίας από τη δεκαετία του 1980.
Οι προσπάθειες της Τουρκίας να πείσει την Ουάσινγκτον να τερματίσει τη συμμαχία της με τις SDF και να αποσύρει τα στρατεύματά της από τη βόρεια Συρία έχουν αποτύχει μέχρι στιγμής. Ο Φατίχ Τσεϊλάν, συνταξιούχος Τούρκος διπλωμάτης και πρώην πρεσβευτής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, υπενθύμισε ότι ο Τραμπ επεδίωξε να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία σύμφωνα με το τουρκικό αίτημα κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. «Παλαιότερα, ο Τραμπ ήθελε να αποσύρει όλες τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία, αλλά απέτυχε», δήλωσε στο Al-Monitor. “Υπάρχει μια εδραιωμένη σχέση εκεί. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εγκαταλείψουν ξαφνικά το PYD και τις YPG, αυτό είναι δύσκολο να το πούμε σε αυτό το σημείο».
Ο Καγκαπτάι, εν τω μεταξύ, πιστεύει ότι αν η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφασίσει να αποχωρήσει από τη Συρία, η συνεργασία της Τουρκίας μπορεί να είναι χρήσιμη για τον περιορισμό της ιρανικής επιρροής στη χώρα. Μαζί με τη Ρωσία, το Ιράν είναι ο κύριος υποστηρικτής του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.
«Αναμένοντας μια αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία, ο ρόλος της Τουρκίας θα αυξηθεί, διότι, από την άποψη των ΗΠΑ, η Τουρκία μπορεί να αποτρέψει μια ιρανική χερσαία γέφυρα προς τη Συρία μέσω του Ιράκ», δήλωσε ο Καγκαπτάι στο Al-Monitor.
«Αυτό θα σημάνει επίσης επανεξέταση της σχέσης των ΗΠΑ με τις YPG, επειδή αυτό είναι το “βέτο” της Τουρκίας για μια εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ στη Συρία και το Ιράκ, καθώς η Τουρκία εργάζεται στο έργο του δρόμου ανάπτυξης για να υπονομεύσει την ιρανική επιρροή», πρόσθεσε, αναφερόμενος σε μια συγκοινωνιακή σύνδεση ύψους περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων που εκτείνεται σε 1.275 χιλιόμετρα (792 μίλια) από την πλούσια σε πετρέλαιο νότια ιρακινή επαρχία της Βασόρας προς την Τουρκία μέσω δρόμου και σιδηροδρόμου.
“Το ονομάζω χρήμα εναντίον όπλων – η Τουρκία φέρνει χρήματα για να οικοδομήσει επιρροή και το Ιράν φέρνει αντιπροσώπους. Αυτή η τουρκική οικοδόμηση επιρροής στο Ιράκ θα υποστηριχθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και νομίζω ότι το ίδιο θα συμβεί και στη Συρία», δήλωσε ο Καγκαπτάι.
Τραμπ και Ερντογάν: Σκληροί καιροί, σκληροί ηγέτες
Οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ υπό τον Τραμπ είχαν κάποια σκαμπανεβάσματα και πολλές πτώσεις. Ενώ ο Ερντογάν και ο Τραμπ τα έβρισκαν σε κάποια σημεία, είχαν το μερίδιό τους και σε δύσκολες στιγμές. Τον Οκτώβριο του 2019, ο Τραμπ έδωσε αρχικά το πράσινο φως και στη συνέχεια απέκρουσε μια τουρκική στρατιωτική επιχείρηση (με την κωδική ονομασία «Άνοιξη της Ειρήνης») κατά των SDF.
Η τουρκική κυβέρνηση θεωρεί τις SDF, τις YPG και το PYD ως «τρομοκρατικά» παρακλάδια του PKK. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατηγοριοποιούν το PKK ως τρομοκρατική οργάνωση, αλλά όχι τις SDF ή τα συριακά κουρδικά μέλη του. Υπό την πίεση τόσο των Ρεπουμπλικανών όσο και των Δημοκρατικών, ο Τραμπ είπε στον Ερντογάν να σταματήσει την «Άνοιξη της Ειρήνης» σε επιστολή του με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου 2019, συμβουλεύοντας τον Τούρκο πρόεδρο «να μην είναι σκληρός τύπος» και «ανόητος». Παρόλα αυτά, οι δύο άνδρες τα βρήκαν γρήγορα σε μια επίσκεψη στην Ουάσινγκτον τον επόμενο μήνα.
Ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας και το ΝΑΤΟ
Όσον αφορά τους δεσμούς της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ, ο Τσεϊλάν προειδοποίησε κατά του περιορισμού της εστίασης στις διμερείς σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας το απρόβλεπτο που θα μπορούσε να φέρει μια νέα προεδρία του Τραμπ.
«Οι ενέργειες του Τραμπ σχετικά με την ευρωπαϊκή ασφάλεια, ιδίως στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, θα επηρεάσουν την Τουρκία», δήλωσε ο Τσεϊλάν. “Για παράδειγμα, δεν είναι δυνατόν να προβλέψουμε τι θα συμβεί στην Ουκρανία ή πώς θα εξελιχθεί η παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Είναι πιθανό μια άλλη κυβέρνηση Τραμπ να είναι πιο απομονωτική σε ορισμένους τομείς, όπως η Μέση Ανατολή, και να στρέψει την προσοχή της προς την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού».
Σε πολλές περιπτώσεις, τόσο ο Τραμπ όσο και ο εκλεκτός του για την αντιπροεδρία, ο γερουσιαστής Τζέι Ντι Βανς, έχουν εκφράσει μια γενική αδιαφορία για τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία και έχουν αμφισβητήσει τη σοφία της αμερικανικής υποστήριξης προς το Κίεβο, υποστηρίζοντας ότι οι Ευρωπαίοι θα έπρεπε να ηγηθούν αυτών των προσπαθειών.
Ο Τραμπ έχει υποστηρίξει σταθερά ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ δεν έχουν διαθέσει αρκετά χρήματα για την άμυνα και «εκμεταλλεύονται» δωρεάν τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας, ένα πρόβλημα που τα ευρωπαϊκά μέλη της συμμαχίας έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν.
Η Ουάσινγκτον μπορεί να τείνει προς τον απομονωτισμό υπό την προεδρία του Τραμπ, αλλά μια τέτοια προοπτική θα μπορούσε επίσης να ανοίξει τον δρόμο για μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ της Άγκυρας και των ευρωπαϊκών πρωτευουσών. «Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να λάβουν μέτρα για να αναπτύξουν τις αμυντικές τους βιομηχανίες και αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να συνεργαστούν με την Τουρκία, όπου θα ενισχυθεί ο ευρωπαϊκός πυλώνας του ΝΑΤΟ, μέρος του οποίου είναι η Τουρκία. Ελπίζω ότι οι τουρκικές αρχές αξιολογούν αυτές τις δυνατότητες», δήλωσε ο Τσεϊλάν.
Ισραήλ-Παλαιστίνη
Ενώ η Άγκυρα και η Ουάσινγκτον φαίνεται να έχουν «διαμερισματοποιήσει» τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ υπό τον Τραμπ θα μπορούσαν να επιδεινωθούν για το ζήτημα Ισραήλ-Παλαιστίνης.
Στον απόηχο του συνεχιζόμενου πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα, όπου περισσότεροι από 38.800 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί μετά την επίθεση της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, από την οποία σκοτώθηκαν περίπου 1.200 Ισραηλινοί πολίτες, η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν σε αντιπαράθεση. Ο Ερντογάν καταδίκασε τις ενέργειες του Ισραήλ και υποστήριξε τη Χαμάς, αλλά η κυβέρνηση Μπάιντεν εξακολουθεί να υποστηρίζει το εβραϊκό κράτος. Το έντονα φιλοϊσραηλινό προεκλογικό πρόγραμμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος υπόσχεται να βαθύνει το χάσμα μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, αν εκλεγεί ο Τραμπ.
Πηγή: Al Monitor απόδοση militaire.gr

Σκηνικό έντασης: Ο «πόλεμος» των Navtex και η αποστολή τουρκικού στολίσκου κοντά στα 6 ν.μ. της Κάσου

Από
anixneuseis
-
3

 

Χάρτης-1: Στον Χάρτη-2 προστέθηκαν οι εξής πληροφορίες: Με ροζ γραμμή η Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ (A,B,C,D,E) η οποία τερματίζει λίγο πριν τον 28ο Μεσημβρινό (σημείο Α). Με μπλε σκίαση (εντός των ορίωνA,B,C,D,E,F και G) η τουρκική Navtex (0664/24 που εκδόθηκε 17/07/24). Με κόκκινη σκίαση (τέμνεται από τον 28ο Μεσημβρινό) η τουρκική αντι-Navtex (0662/24 που εκδόθηκε 16/07/24). Με πράσινο η όδευση της τουρκικής αντι-Navtex (0671/24 στις 18/07/24).
iEpikaira.- [δημοσιεύτηκε 11:11-19/07/24, ανανεώθηκε 9:50-23/07/24] Συνεχίζεται ο «πόλεμος» των Navtex στην περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου. Η Τουρκία έχει εξαπολύσει μια πολύ καλά συντονισμένη επιχείρηση αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, των αρμοδιοτήτων έκδοσης Navtex αλλά και κυριαρχίας, διεκδικώντας παράνομα την υφαλοκρηπίδα της εν λόγω περιοχής, ακόμη και την ελληνική ΑΟΖ που οριοθετήθηκε με την Αίγυπτο. Η τουρκική προκλητικότητα και η υποχωρητικότητα της Αθήνας έχουν ξεπεράσει κάθε όριο, όπως θα διαπιστώσετε στα συμπεράσματά της ανάλυσης.
Χάρτης-2: Σε συνέχεια του τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο (σημεία F,E) η Τουρκία χάραξε τα όρια της υφαλοκρηπίδας που παρανόμως διεκδικεί και τα κατέθεσε στον ΟΗΕ (A/74/757) με τον συγκεκριμένο χάρτη, στις 18/03/2020 (μαύρη γραμμή A,B,C,D,E,F και G ανατολικά της Κρήτης που δεν διακρίνεται).

 

Χρονικό εξαγγελιών Navtex
16/07/24 τουρκική αντι-Navtex: O σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε αντι-Navtex (0662/24) με την οποία δήλωσε ότι η ελληνική Navtex που είχε εκδώσει ο Σταθμός του Ηρακλείου (ΗΑ13-682/24) για αεροναυτικές ασκήσεις σε περιοχή νότια της Ρόδου (η οποία εμπίπτει και εντός τις οριοθετημένης ελληνικής ΑΟΖ, βλ. κόκκινη σκίαση στο Χάρτη-1) αφορά σε περιοχή «ευθύνης της Τουρκίας για έκδοση Αναγγελιών». Δηλαδή αγνοήθηκε τελείως η Ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση ΑΟΖ.
 
17/07/24 ελληνική Navtex (693/24): Ο σταθμός του Ηράκλειου εξέδωσε Navtex (693/24) για έρευνες σχετικά με την τοποθέτηση υποβρυχίου καλωδίου από το πλοίο «Ievoli Relume» στο Καρπάθιο και στο Στενό της Κάσου για το διάστημα μεταξύ 17 και 29 Ιουλίου 2024.
17/07/24 τουρκική Navtex (0664/24): O σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε Navtex (0664/24) για επιστημονικές έρευνες του τουρκικού σκάφους «Akdeniz Apastirma-1» για το διάστημα 18 Ιουλίου μέχρι 5 Αυγούστου σε περιοχή νότια του Καστελόριζου (μπλε σκίαση, Χάρτης-1). Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής αυτής εμπίπτει εντός της ελληνικής μη οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας -η οποία υφίσταται ipso facto et abinitio- σύμφωνα με τον χάρτη της Σεβίλλης.
18/07/24 τουρκική αντι-Navtex (0671/24): O σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε αντι-Navtex (0671/24) δηλώνοντας ότι μέρος των ερευνών της ελληνικής Navtex (693/24) για το πλοίο «Ievoli Relume» στο Καρπάθιο και στο Στενό της Κάσου, αφορά σε περιοχή τουρκικής υφαλοκρηπίδας σύμφωνα με τον χάρτη που έχει κατατεθεί στον ΟΗΕ (A/74/757) στις 18 Μαρτίου 2020 (Χάρτης-2). Η αντι-Navtex (0671/24) αναφέρει την όδευση του πλοίου «Ievoli Relume» (πράσινη γραμμή, Χάρτης-1) η οποία εμπίπτει σε μεγάλο βαθμό εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. νοτίως της Κάσου.
Χάρτης-3: Η περιοχή που διεκδικεί παράνομα η Τουρκία ως ευθύνη έκδοσης NAVTEX με κίτρινα όρια (πηγή).
Σύντομα συμπεράσματα
1ον) Η Τουρκία πλέον δεν σέβεται ούτε τα ελληνικά χωρικά ύδατα των 6 ν.μ.. Από τον Χάρτη-3 όπου αποτυπώνονται τα παράνομα όρια τα οποία η Τουρκία διεκδικεί ως ευθύνη έκδοσης Navtex (κίτρινες γραμμές με πρόδηλη ομοιότητα με τη «Γαλάζια Πατρίδα»), προκύπτει ότι καταλύεται η αρμοδιότητα της Ελλάδας ακόμη και στη χωρική θάλασσα των 6ν.μ. σε Ρόδο-Κάσο-Κάρπαθο. Σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, η χώρα ασκεί πλήρη κυριαρχία εντός των χωρικών υδάτων, ενώ η μη διασφάλισή της επί του πεδίου, συνιστά σε βάθος χρόνου έμμεση απώλειά της.
2ον) Η κυβέρνηση, όπως και με το πλοίο «C/S Teliri» διατηρεί στάση έμμεσης αποδοχής της αρμοδιότητας της Τουρκίας στην μείζονα περιοχή νοτίως του Καστελόριζου αλλά και αποποίησης του δικαιώματος του κοινού θαλάσσιου συνόρου με την Κύπρο (όπως εξηγήθηκε σε προηγούμενο σημείωμά μας 08/07/24).
3ον) Η κυβέρνηση είναι απρόθυμη να προστατεύσει επί του πεδίου την οριοθετημένη ΑΟΖ δυτικά του 28ου Μεσημβρινού (πορτοκαλί γραμμή, Χάρτης-1) με την Αίγυπτο. Αυτό έγινε ξεκάθαρο όταν επέτρεψε στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό να συνοδεύσει το πλοίο «C/S Teliri» για εργασίες πόντισης καλωδίων, ακόμη και εντός της οριοθετημένης ελληνικής ΑΟΖ, και αφού προηγουμένως άφησε αναπάντητη την τουρκική αξίωση για την εν λόγω περιοχή.
Πηγή: kathimerini.gr
4ον) Στην περίπτωση του «Ievoli Relume», η Άγκυρα στις 22/07/24 κλιμάκωσε με έντονη παρουσία πολεμικών πλοίων στην περιοχή εργασιών του, που επιχειρούν να παρενοχλήσουν -ακόμη και να ακυρώσουν- τις έρευνες του ιταλικού πλοίου. Η στάση της Αθήνας (μέχρι τις 23/07/24 το πρωί οπότε και ανανεώθηκε το παρόν σημείωμα) παραμένει κατευναστική με πολύ μικρότερη παρουσία του ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Εάν τελικά επιτευχθεί η ακύρωση των εργασιών του «Ievoli Relume», σημαίνει ότι η Αθήνα δεν υπερασπίστηκε την οριοθετημένη ΑΟΖ λίγο έξω από τα 6ν.μ. της αιγιαλίτιδας ζώνης της Κάσου.
5ον) Είναι τυχαίο το γεγονός ότι και στις δυο περιπτώσεις τριβής μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας στην ευρύτερη περιοχή, τα πλοία «C/S Teliri» (πόντιση καλωδίου οπτικών ινών) και «Ievoli Relume» (ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης-Κύπρου, Great Sea Interconnector-GSI) είναι ιταλικών συμφερόντων;
6ον) Μετά τα γεγονότα του Oruc Reis με τα οποία επετράπη στην Τουρκία να «γκριζάρει» την περιοχή δυτικά του 28ου Μεσημβρινού, με παρόμοιες τακτικές πλέον η γείτονα επιχειρεί να «γκριζάρει» και την περιοχή ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού.
Διαφωνείτε ακόμη ότι γινόμαστε μάρτυρες των προοιμίων σταδιακής απώλειας της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ μεταξύ Κρήτης και Κύπρου; Περισσότερα και ΕΔΩ!
 

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

«Από την Ευρώπη στην Αφρική»

Από
anixneuseis
-
0

Δράσεις για τη μελέτη της μετανάστευσης των αρπακτικών πουλιών

Από τον Οκτώβριο του 2023, η Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία με τη σύμπραξη του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής – Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. ξεκίνησε την υλοποίηση ενός νέου έργου, με τίτλο: «Από την Ευρώπη στην Αφρική: καταγραφή μεταναστευτικών αρπακτικών πουλιών μέσω συστηματικής παρακολούθησης και επιστήμης των πολιτών».

Οι δράσεις επικεντρώνονται στην παρακολούθηση των πληθυσμών και του κύκλου ζωής των μεταναστευτικών και άλλων ανεμοπορούντων πουλιών (μεταξύ των οποίων και πολλά είδη εθνικού και κοινοτικού ενδιαφέροντος), που αποτελεί υποχρέωση της χώρας μας απέναντι στις ευρωπαϊκές οδηγίες και ένα εργαλείο απαραίτητο για τον ορθό σχεδιασμό και την υλοποίηση δράσεων διατήρησης και ανάσχεσης της απώλειας της βιοποικιλότητας.

Κύριος σκοπός του έργου είναι η δημιουργία μίας «εργαλειοθήκης» μέσω της οποίας θα καταστεί εφικτή η συστηματική και ομογενοποιημένη συλλογή δεδομένων για αυτά τα είδη ορνιθοπανίδας, με δυνατότητα χρήσης τους σε εθνικό επίπεδο. Βασικοί στόχοι του έργου είναι η ενίσχυση της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης των πολιτών σχετικά με το φαινόμενο της μετανάστευσης των πουλιών σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, η ενίσχυση των συνεργειών μεταξύ πολιτών και επιστημονικής κοινότητας και η ανάδειξη περιοχών της Ελλάδας που αποτελούν σημαντικούς μεταναστευτικούς διαδρόμους.

Επιπλέον στόχος του έργου αποτελεί η υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την ενίσχυση των ικανοτήτων επιλεγμένων ομάδων, όπως φοιτητές, νέοι επιστήμονες και προσωπικό υπηρεσιών. Για τον λόγο αυτό, στις αρχές Σεπτεμβρίου 2024, στελέχη του Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α. θα εκπαιδευτούν σε μεθόδους επιστημονικής παρακολούθησης και καταγραφής της μετανάστευσης, αποκτώντας τεχνογνωσία την οποία, στη συνέχεια, θα εφαρμόσουν στις περιοχές αρμοδιότητάς τους.

Το νέο έργο θα συμβάλλει στη συνέχιση και τη διεύρυνση του αντίκτυπου των παραπάνω δράσεων που υλοποιούνται ήδη στο ευρύτερο πλαίσιο λειτουργίας του Ορνιθολογικού Σταθμού Αντικυθήρων (ΟΣΑ), μέσω του οποίου η ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ παρακολουθεί το φαινόμενο της μετανάστευσης των πουλιών αδιαλείπτως εδώ και είκοσι χρόνια. Ο Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α., από τον Ιούνιο του 2022, αποτελεί αρωγό αυτής της προσπάθειας, χρηματοδοτώντας την υλοποίηση έργων που αποσκοπούν στην ανανέωση του εξοπλισμού και των υλικοτεχνικών υποδομών του ΟΣΑ.

Το έργο «Από την Ευρώπη στην Αφρική», προϋπολογισμού 50.000€ χρηματοδοτείται από το Πράσινο Ταμείο, στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού προγράμματος «ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ 2023», του ΑΞΟΝΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 4: «ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ» ενώ ανήκει στο θεματικό πεδίο «Α.4. Προστασία και Διατήρηση της Βιοποικιλότητας» και αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2025.

Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα για τη μετανάστευση των αρπακτικών, τις δράσεις μας, αλλά και για να κατεβάσετε το υλικό ενημέρωσης και εκπαίδευσης, επισκεφθείτε τον ιστότοπο του έργου: www.ornithologiki.gr/raptor_count

 

Η ΑΘΗΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΟΥ ΔΡΑ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΗ. ΑΚΑΛΥΠΤΟΣ Ο ΔΕΝΔΙΑΣ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ

Από
anixneuseis
-
9

του Παντελή Σαββίδη

Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο του στην σουηδική Dagens Nyheter ο κουρδικής καταγωγής σουηδός υπήκοος Necip Kurdo Sirka Baksi καλεί  τον σουηδό υπουργό εξωτερικών Tobias Billström να δηλώσει ότι η Τουρκία εισέβαλε και κατέχει το 1/3 της Κύπρου και πως το πρόβλημα είναι εισβολής και κατοχής. Θα είναι ο πρώτος σουηδός ΥΠΕΞ που θα το κάνει.

Όπως θα παρακολουθήσατε τις τελευταίες ημέρες τον χαρακτηρισμό αυτό απέφυγε επιμελώς να κάνει ο ‘Ελληνας πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης ευρισκόμενος στην μεγαλόνησο. Μάλιστα ο κ. Μητσοτάκης απέφυγε να καλύψει και τον υπουργό άμυνας Νίκο Δένδια στις επανειλημμένες επιθέσεις που δέχθηκε από τον Ερντογάν.

Αναρωτιέται κανείς αν αυτός ο λόχος που κυβερνά την Ελλάδα είναι κυβέρνηση ή παιδική χαρά. Τέτοια κατάπτωση!

Ο ίδιος ο κ. Δένδιας αν είχε πολιτική αξιοπρέπεια θα έπρεπε ή να απαιτήσει σαφή κάλυψη ή να παραιτηθεί. Αλλά η αξιοπρέπεια είναι λέξη που δεν ενδημεί στον ελληνικό δημόσιο βίο. Έχει αντικατασταθεί από το βαθιά ελληνικό ρητό: σκάσε και τρώγε.

Σε σχέση με την Τουρκία ο κουρδοσουηδός συγγραφέας θέτει δύο ερωτήματα τα οποία αξίζουν επισημάνσεως:

1.- Η Τουρκία έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να κατέχει γειτονικές χώρες για να διασφαλίσει την ασφάλειά της.

2.-Η διεθνής κοινότητα πρέπει να αποδεχθεί ότι μόνο η τουρκική εκδοχή της ιστορίας είναι αληθινή. Όλοι οι άλλοι κάνουν λάθος.

Αυτές είναι οι βασικές αρχές με τις οποίες συμπεριφέρεται η Τουρκία.

Το ερώτημα που θέτουμε και εμείς και ο συγραφέας είναι: γιατί η διεθνής δυτική κοινότητα έχει περιέλθει σε έναν μακροχρόνιο καταστροφικό πόλεμο με την Ρωσία επειδή η Μόσχα εισέβαλε στην Ουκρανία και αδιαφορεί δια τις εισβολές της Τουρκίας στην Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ;  Και η Ρωσία και η Τουρκία επικαλέστηκαν για την εισβολή τους  ζητήματα ασφαλείας. Γιατί στην περίπτωση της Ρωσίας η Δύση φθάνει στα όρια ενός νέου παγκοσμίου πολέμου και στην περίπτωση της Τουρκίας αποδέχεται τα εγκλήματα που διαπράττει η κατοχική δύναμη;

Με βάση τα ερωτήματα αυτα εξηγείται και η οργή του Ερντογάν κατά του Δένδια.

Το ανώτατο δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών (Διεθνές Δικαστήριο Χάγης) αποφάνθηκε ότι οι ισραηλινοί εποικισμοί στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη είναι παράνομοι βάσει του διεθνούς δικαίου, σε συμβουλευτική γνώμη που εξέδωσε την Παρασκευή.

Το Ισραήλ υποχρεούται να τερματίσει τόσο την παρουσία του στα κατεχόμενα εδάφη το συντομότερο δυνατόν όσο και κάθε νέα εποικιστική δραστηριότητα σε Δυτική Οχθη, Ανατολική Ιερουσαλήμ και Γάζα. Επίσης, οφείλει να καταβάλει αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο καλεί όλα τα κράτη να αναγνωρίσουν ότι υπάρχει ισραηλινή κατοχή στα παλαιστινιακά εδάφη.

Γιατί κανείς ούτε από την Ελλάδα, ούτε από την Κύπρο δεν κινεί τις σχετικές διαδικασίες να εκδοθεί μια ανάλογη απόφαση και για την Τουρκία; Και γιατί δεν το κάνουν συντονισμένα η Κύπρος με το Ιράκ και τη Συρία κατά της Τουρκίας;

Διότι η άσκηση εθνικής πολιτικής θέλει κότσια τα οποία λείπουν από τις κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας. Παρέχει η Αθήνα κάλυψη στην Τουρκία;

Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ έχουν αναγνωρίσει ότι η Τουρκία κατέχει μια σημαντική γεωπολιτικά περιοχή αλλά και ότι διαθέτει και έναν στρατό τον οποίο είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει αν απαιτηθεί.

Και εκτός από τη γεωγραφική της θέση η Τουρκία αξιοποιεί και την επιρροή της στον μουσουλμανικό κόσμο.

Η Τουρκία αξιοποιεί τα πλεονεκτήματά της.

Η Ελλάδα και η Κύπρος; Μας φοβίζουν με την απειλή του Ερντογάν για δύο κράτη. Η Τουρκία έχει αρκετούς λόγους να μην θέλει τη δημιουργία δύο κρατών.

Τι παίζεται;

Η Τουρκία, αξιοποιεί και το εξής:

Έχοντας συνειδητοποιήσει πως η δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού ότι δεν θα κάνει πόλεμο με την Τουρκία είναι πειστική (είναι δυνατόν να γίνονται τέτοιες δηλώσεις ακόμη και αν αυτή είναι η πολιτική σου) προσδιορίζει την επιδίωξή της και δηλώνει ότι θα την υποστηρίξει δυναμικά. Η Αθήνα στέλνει κάποια πλοία να παρακολουθούν από μακριά και η Τουρκία με τις προκλήσεις της ή αναγκάζει Αθήνα και Βρυξέλλες να αποδεχθούν την θέση της (που είναι απόσπαση δικαιώματος από την Ελλάδα) ή δημιουργεί νέα τετελεσμένα.

Αρκετά παραδείγματα από την διαχείριση του κυπριακού από το 1974 ως σήμερα δημιουργούν το ερώτημα στην κοινωνία: γι αυτούς θα πολεμήσω αν χρειαστεί;

Αυτή είναι η παρακμιακή πορεία που οδηγεί στην παράδοση.

ΥΓ: τις τελευταίες ημέρες με αφορμή τις αναφορές στην Επιχείρηση Νικη (αποστολή καταδρομέων στην Κύπρο με 15 Noratlas) αναφέρθηκε ότι ένας απο τους πιλότους αρνήθηκε να πετάξει.

Στους μετέχοντες στην αποστολή δεν έγινε καμιά επίσημη αναγνώριση.

Ο ένας απο τους πιλότους που δεν πέταξαν, λόγω παρέλευσης της ώρας, κατά την επίσημη εκδοχή, διετέλεσε Αρχηγός Πολεμικής Αεροπορίας. Ήταν ο Αρχηγός επι Ιμίων.

Τα πρότυπα στην νεοελληνική κοινωνία άλλαξαν. Ας μην κάνουμε αναφορές στο παρελθόν. Δεν έχουμε καμιά σχέση με εκείνους.

Τα υπόλοιπα ηρωϊκά στις καφετερίες.

 

Κούρδος συγγραφέας στην Σουηδία: η Τουρκία το αγαπημένο παιδί της Δύσης

Από
anixneuseis
-
0
Ο Necip Kurdo Sirka Baksi, γεννημένος στις 5 Ιουνίου 1965 στο Μπάτμαν της Τουρκίας, είναι Σουηδός αρθρογράφος και συγγραφέας. Ο Baksi είναι κουρδικής καταγωγής και αδερφός της Nalin Pekgul. Πήγε στη Σουηδία το 1980 μαζί με τους γονείς και τα τέσσερα αδέρφια του.
Σύμφωνα με το ιστολόγιο Υπερβόρειοι, ο Baksi είναι έμπειρος συγγραφέας και έχει γράψει πολλά άρθρα που ασχολούνται με θέματα όπως η Τουρκία, οι Γκρίζοι Λύκοι, η Γενοκτονία των Αρμενίων, η ένοπλη σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ αλλά τώρα και η Κύπρος.
Έχουν περάσει 50 χρόνια από τότε που η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο όπου και κατέλαβε το βόρειο τμήμα του νησιού. Ο Kurdo Baksi καλεί τώρα τον Υπεξ Σουηδίας Tobias Billström (M) να γίνει ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας που θα δηλώσει ότι η κατοχή στην Κύπρο είναι όντως κατοχή.
Ο Kurdo Baksi μέσα από άρθρο του στην Dagens Nyheter είχε αναφέρει τα εξής:
«Το Σάββατο 20 Ιουλίου ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα μεταβεί στο κράτος-μαριονέτα «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», που μόνο η Τουρκία αναγνωρίζει. Συμπληρώνονται ακριβώς 50 χρόνια από τότε που η Τουρκία κατέλαβε την Κύπρο με τη λεγόμενη ”ειρηνευτική επιχείρηση”.
Η κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία είναι ενάντια στις διεθνείς συμφωνίες και στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες Ελληνοκύπριους. Μεγάλη είναι η λίστα με τις θηριωδίες των Τούρκων στρατιωτών στο παραδεισένιο νησί. Περίπου 150.000 Ελληνοκύπριοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και εξακολουθούν να τους αρνείται να επιστρέψουν μέχρι σήμερα. Για να αλλάξουν τα δημογραφικά στοιχεία, εκατό χιλιάδες Τούρκοι μεταφέρθηκαν με τη βοήθεια του καθεστώτος της Άγκυρας στην Κύπρο.
Το εννιάχρονο παιδί μέσα μου θυμάται πώς δαιμονοποιήθηκαν οι Χριστιανοί κύπριοι στην Τουρκία κατά τη διάρκεια του έτους της κατοχής το 1974. Οι λέξεις «ειδωλολάτρες», «Έλληνες καθάρματα» «βρώμικοι χριστιανοί» και «θάνατος στον Μακάριο» (1913-1977) όπου ήταν ο πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης Κύπρου) αντηχούν μέχρι σήμερα στα αυτιά μου.
Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης γέμισαν με ρητορική μίσους κατά των χριστιανών τόσο εντός όσο και εκτός Τουρκίας. Οι φίλοι μας, οι χριστιανοί γείτονές μας, Σύριοι/Ασσύριοι και Αρμένιοι διώχθηκαν και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα πατρογονικά τους μέρη για να βρουν καταφύγιο κυρίως στη Σουηδία και τη Γερμανία.
Μια αφελής φωνή μέσα μου έλεγε πάντα ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να διώξει την τουρκική δύναμη κατοχής από το νησί.
Αλλά έκανα λάθος. Ούτε το ΝΑΤΟ, μέλος του οποίου είναι η Ελλάδα, ούτε η ΕΕ, μέλος της οποίας είναι η Κύπρος, δεν ήθελαν σοβαρά να εκδιώξουν την κατοχική δύναμη Τουρκία από την Κύπρο. Και ακόμη πιο περίεργο, φαίνεται ότι η ΕΕ κλείνει τα μάτια στην κατοχή από την Τουρκία των περίπου τριών χιλιάδων κυπριακών τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Όταν έκλεισα τα δεκαοχτώ, τα κατεχόμενα ανακηρύχθηκαν κράτος που μόνο η Τουρκία έχει αναγνωρίσει: «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Και ήταν τότε, το 1983, που κατάλαβα γιατί οι μεγάλες δυνάμεις κλείνουν τα μάτια στις καταχρήσεις, τις μαζικές δολοφονίες και τις παραβιάσεις των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Τουρκίας τόσο εντός όσο και εκτός Τουρκίας: Η γεωγραφική θέση της Τουρκίας.

Και αντί να χρησιμοποιήσει τη θέση της στον χάρτη για να συμβάλει στην ειρήνη στη γη, η Τουρκία για εκατό χρόνια εκμεταλλεύεται τη θέση της ως κακού καουμπόη στο αμερικανικό λιβάδι. Ιστορικά, η Τουρκία είχε δύο μηνύματα στον κόσμο:
• Η Τουρκία έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να κατέχει γειτονικές χώρες για να διασφαλίσει την ασφάλειά της.
• Η διεθνής κοινότητα πρέπει να αποδεχθεί ότι μόνο η τουρκική εκδοχή της ιστορίας είναι αληθινή. Όλοι οι άλλοι κάνουν λάθος.
Τότε, το 1983, κατάλαβα γιατί οι μεγάλες δυνάμεις κλείνουν τα μάτια στις καταχρήσεις, τις μαζικές δολοφονίες και τις παραβιάσεις των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Τουρκίας εντός και εκτός Τουρκίας.
Η αποτυχία της διεθνούς κοινότητας να αναγκάσει την Τουρκία να εγκαταλείψει την Κύπρο για πενήντα χρόνια με ανησυχεί για το παρόν και το μέλλον μας: Πώς τα Ηνωμένα Έθνη, η ΕΕ και οι δυτικές χώρες θα αναγκάσουν τη Ρωσία να εγκαταλείψει την Ουκρανία όταν δεν μπορούν να αναγκάσουν την Τουρκία να φύγει από την Κύπρο;
Σύμφωνα με το ψήφισμα 541 (1983) του ΟΗΕ, η Σουηδία δεν αναγνωρίζει την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αλλά με πληγώνει που κανένας Σουηδός υπουργός Εξωτερικών εδώ και μισό αιώνα δεν δήλωσε ξεκάθαρα ότι η Τουρκία κατέλαβε την Κύπρο.
Tobias Billström, θα είστε ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας που θα ορίσει την κατοχή της Κύπρου ακριβώς ως κατοχή”;
sigmalive

Γερμανία: Γιατί οι νέοι… σνομπάρουν το αγροτικό επάγγελμα;

Από
anixneuseis
-
1

Ρέιτσελ Ντουάτι 

Οι Γερμανοί αγρότες καλούνται να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες – από τη γραφειοκρατία έως την κλιματική αλλαγή. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι άλλο: το δημογραφικό.

Η Γερμανία δυσκολεύεται να βρει νέους που να ενδιαφέρονται για το αγροτικό επάγγελμα Εικόνα: Rainer Unkel/IMAGO 

Ένα ζεστό πρωινό του Ιουλίου ταξιδεύω προς μία φάρμα στο Τσούλιγκχεφεν, ένα μικρό χωριό στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Όταν πλησιάζω στη φάρμα, η ιδιοκτήτρια, η Ντόροτε Χόχγκιρτελ, στέκεται ήδη και με χαιρετάει από μακριά.

Το πράσινο τοπίο είναι μαγευτικό, απλώνεται έως εκεί που φτάνει το μάτι και σου δημιουργεί μία γλυκιά αίσθηση απομόνωσης, μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο.

Η 65χρονη Ντόροτε έχει τη φάρμα από το 2001, διατηρώντας πάνω από 100 ζώα, αλλά και έναν οπωρώνα, όπου καλλιεργεί πάνω από 130 διαφορετικά είδη μήλων. Ως φυσική επιστήμονας εξακολουθεί παράλληλα να διατηρεί μία θέση και στη φαρμακευτική βιομηχανία. Δεν είναι όμως το πώς θα βγάλει τα προς το ζην αυτό που την απασχολεί περισσότερο: «Ξέρω πως δεν πρόκειται να γίνω νεότερη. Κοντεύω σε ηλικία συνταξιοδότησης και το ερώτημα που θέτω ξανά και ξανά και στον εαυτό μου είναι το εξής: σε ποιον θα αφήσω τη φάρμα μου;».

Η Ντόροτε έχει δύο παιδιά, προς απογοήτευσή της όμως κανένα τους δεν θέλει να αναλάβει το αγρόκτημα – όπως και κανένας άλλος νέος άνθρωπος από τον κύκλο της Ντόροτε. Και η Ντόροτε δεν είναι η μοναδική Γερμανίδα αγρότισσα που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα.

Το work-life balance και οι τιμές των οικοπέδων

Διαδήλωση αγροτών με τρακτέρ στο Βερολίνο
Παρά τις μαζικές κινητοποιήσεις, οι Γερμανοί αγρότες δεν πέτυχαν εντελώς τους στόχους τους Εικόνα: Florian Gaertner/photothek/IMAGO

Η γεωργία αποτελεί λιγότερο από το 1% του ΑΕΠ της Γερμανίας – ένα ποσοστό σημαντικά χαμηλότερο συγκριτικά με χώρες όπως η Γαλλία και η Πολωνία. Ταυτοχρόνως, όπως εξηγεί ο Ράινχαρντ Γιουνγκ, σύμβουλος της ομάδας lobbying Ελεύθεροι Αγρότες, ο γερμανικός γεωργικός κλάδος πλήττεται και από τις… δημογραφικές αλλαγές. «Η έλλειψη εξειδικευμένων εργατικών χεριών αποτελεί πρόβλημα σε όλους τους τομείς [της γερμανικής οικονομίας]», αναφέρει στην DW – και η γεωργία είναι από τους κλάδους που επηρεάζονται πιο πολύ απ’ όλους από την έλλειψη νέων εργαζομένων.

Οι σημερινοί νέοι θέλουν «ένα καλό work-life balance», εξηγεί ο Γιουνγκ. Έτσι, το επάγγελμα του αγρότη, το οποίο απαιτεί πολλές ώρες σκληρής δουλειάς και συχνά δεν έχει και καθόλου διακοπές, αποτελεί μία κάθε άλλο παρά ελκυστική επαγγελματική προοπτική για τους νέους.

Επιπλέον, οι νεαροί αγρότες από οικογένειες που δεν έχουν το δικό τους αγρόκτημα δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να αγοράσουν ή να μισθώσουν ένα οικόπεδο, καθώς οι τιμές έχουν εκτοξευθεί την τελευταία δεκαετία – και τίποτα δεν καταδεικνύει πως θα μειωθούν ξανά σύντομα.

Μεγάλο πρόβλημα ο καιρός, μεγαλύτερο όμως η γραφειοκρατία

Ένα ακόμα πράγμα που ανησυχεί την Ντόροτε είναι οι ασυνήθιστες καιρικές συνθήκες. Εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής ο καιρός επιδεινώνεται, καθιστώντας πιο απρόβλεπτες τις συνθήκες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. «Οι οικονομικές απώλειες που αναμένονται ελέω κλιματικής αλλαγής κάνουν ακόμα πιο ακριβή τη λειτουργία μίας φάρμας», λέει η Ντόροτε.

Ο Ράινχαρντ Γιουνγκ πάντως δεν θεωρεί πως η κλιματική αλλαγή συνδέεται με την απροθυμία των νέων να εργαστούν στη γεωργία. Κατά τον ίδιο, ο μεγαλύτερος αποτρεπτικός παράγοντας είναι η γραφειοκρατία – ένα πρόβλημα που γιγάντωσε η ΕΕ, στην προσπάθειά της να καταστήσει τη γεωργία πιο «πράσινη». «Έχω συνειδητοποιήσει πως πολλοί νέοι άνθρωποι θέλουν να ασχοληθούν με τη γεωργία, επειδή τους αρέσει η αγροτική ζωή. Το κανονιστικό πλαίσιο όμως σχετικά με τη βιωσιμότητα στον γεωργικό κλάδο έχει διαμορφωθεί από πολιτικούς που θεωρούν πως μέσω της γεωργίας μολύνεται το περιβάλλον – και ως εκ τούτου πως η γεωργία είναι κάτι κακό».

Η Ντόροτε Χόχγκιρτελ με τα ζώα στη φάρμα της
Η Ντόροτε Χόχγκιρτελ δεν μπορεί να βρει κάποιον να αναλάβει τη φάρμα της, όταν αυτή συνταξιοδοτηθείΕικόνα: Rachel Nduati/DW

Η Κριστίνα Φόγκελ από τη Γερμανική Γεωργική Εταιρεία (DLG) συμφωνεί κι αυτή πως αποτελεί μία «πρόκληση» το να κάνει κανείς καριέρα στη γεωργία. «Σήμερα υπάρχουν πολλά απαιτούμενα στον γεωργικό τομέα, κυρίως στο πλαίσιο της νομοθεσίας και των πιέσεων των καταναλωτών, αλλά και η κλιματική αλλαγή, όπως φυσικά και το κόστος», δηλώνει στην DW, προσθέτοντας πως για να αντισταθμιστούν όλα αυτά, «οι αγρότες του μέλλοντος θα πρέπει να έχουν σταθερές μακροχρόνιες προοπτικές. Και εδώ είναι σημαντική η μείωση της γραφειοκρατίας, η οποία μπορεί να περιορίσει τις επιχειρηματικές αποδόσεις».

Ελάχιστο το ενδιαφέρον για μία καριέρα στη γεωργία

Σύμφωνα με τον Κρίστοφ Τσάινερ από το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών Λάιμπνιτς στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, οι δύο κύριοι αποτρεπτικοί παράγοντες για τους νέους είναι οι εργασιακές συνθήκες και οι μισθοί.

«Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι νέοι επιλέγουν την καριέρα που πληρώνει καλύτερα. Ωστόσο ο συνολικός οικονομικός αντίκτυπος της έλλειψης εργατικών χεριών στη γεωργία θα είναι μικρός», δηλώνει στην DW.

Τον περασμένο χειμώνα οι Γερμανοί αγρότες θέλησαν να τραβήξουν την προσοχή της κοινής γνώμης στα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν. Χιλιάδες αγρότες έκλεισαν τους δρόμους στο Βερολίνο με τα τρακτέρ τους, διαδηλώνοντας ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης να μειώσει τις επιδοτήσεις αγροτικού ντίζελ. Εν τέλει οι αγρότες πέτυχαν μονάχα εν μέρει τον σκοπό τους, με την κυβέρνηση να συμφωνεί απλώς στο να εφαρμόσει τις περικοπές σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Μιλώντας με νέους Γερμανούς στους δρόμους της Βόννης διαπίστωσα πως στους σημερινούς νέους η αγροτική εργασία μάλλον φαντάζει ως κάτι το τελείως ξένο. Όπως εξηγεί εξάλλου μία νεαρή κοπέλα, «η επιθυμία για ένα καλό work-life balance» είναι απολύτως δικαιολογημένη σε μία «ανεπτυγμένη χώρα». «Εξάλλου, έχουμε περάσει προ πολλού τη Βιομηχανική Επανάσταση, επομένως δεν νομίζω πως θα σκεφτόμουν ποτέ να ασχοληθώ με τη γεωργία ως επάγγελμα».

Η Ντόροτε Χόχγκιρτελ εν τω μεταξύ είναι αποφασισμένη να συνεχίσει έως ότου δεν θα μπορεί πια να περπατήσει στη γη της. Κάνει μάλιστα και σχέδια για το μέλλον – σκοπεύοντας μεταξύ άλλων να δείξει σε όσους το έχουν τυχόν ξεχάσει πως η γεωργία είναι το επάγγελμα που τους ταΐζει. «Ελπίζω πως θα μπορώ να συνεχίσω για αρκετά χρόνια ακόμη. Σκοπεύω να οργανώσω και διάφορες ξεναγήσεις για μαθητές, ομαδικές εκδηλώσεις ή ακόμα και ένα μεγάλο φεστιβάλ. Το μόνο που θέλω είναι να προωθήσω τη γεωργία και να δείξω πως μπορεί να γίνει και με διαφορετικό τρόπο».

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

DW

Στον «πάγο» ο Βίκτορ Όρμπαν στην ΕΕ

Από
anixneuseis
-
0
Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο 

Για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους η προεδρία Όρμπαν στην ΕΕ φαίνεται να τελειώνει, πριν καν αρχίσει. Πόση αυτονομία μπορεί να έχει ένας «εκ περιτροπής» πρόεδρος;

Ο Βίκτορ Όρμπαν με τον Ντόναλντ Τραμπ στη Φλόριντα, στις 11 Ιουλίου Εικόνα: Viktor Orban via X via REUTERS 

«Ο Βίκτορ Όρμπαν επισκέπτεται τη Βουδαπέστη» θα μπορούσε να είναι το σύντομο ανέκδοτο των ημερών. Aπό τότε που ανέλαβε την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ για το δεύτερο εξάμηνο του 2024, ο Ούγγρος πρωθυπουργός επιδίδεται σε ένα «κρεσέντο» διεθνούς διπλωματίας, όντας διαρκώς εν πτήσει . Μπορεί να ενισχύει το προσωπικό του προφίλ, αλλά δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των «27», τους οποίους υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.

Πρώτα η «ειρηνευτική αποστολή» στη Ρωσία του Πούτιν, μετά η συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζιπίνγκ, λίγο αργότερα τα χαμόγελα με τον Ντόναλντ Τραμπ. Προφανής ο συμβολισμός της στήριξης από τον προεδρεύοντα- υποτίθεται- της ΕΕ προς τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών και μάλιστα λίγο πριν το συνέδριο του Μιλγουόκι, όπου ο Τραμπ έλαβε και επισήμως το χρίσμα. Τα «παραστρατήματα» του Όρμπαν συζήτησαν τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες και οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ. Χωρίς βέβαια να καταλήξουν σε κοινή γραμμή, καθώς η Σλοβακία στηρίζει ανοιχτά την Ουγγαρία, οι χώρες της Βαλτικής επιμένουν σε τιμωρητική στάση, η Γερμανία ρίχνει το «μπαλάκι» στον άτυπο Ευρωπαίο ΥΠ.ΕΞ. Ζοζέπ Μπορέλ και οι υπόλοιποι δεν επείγονται να ανοίξουν ένα νέο μέτωπο.

Ο θεσμός της εκ περιτροπής προεδρίας

Τζόρτζια Μελόνι, Βίκτορ Όρμπαν στη Βουδαπέστη το 2023
Εναγκαλισμοί με την Τζόρτζια Μελόνι στη Βουδαπέστη τον περασμένο Σεπτέμβριο Εικόνα: Attila Kisbenedek/AFP/Getty Images

«Μα δεν έχει δικαίωμα ο προεδρεύων να ορίζει τις προτεραιότητές του;» θα αναρωτηθούν κάποιοι. Δεν είναι τόσο απλό τo πράγμα. Κατ’ αρχάς η εκ περιτροπής προεδρία δεν έχει τη βαρύτητα που είχε στο παρελθόν. Η αρχική πρόταση για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα (το οποίο τελικά απορρίφθηκε), αλλά και για τη Συνθήκη της Λισαβόνας (η οποία τελικά εγκρίθηκε) ήταν να καταργηθεί ως περιττή, από τη στιγμή άλλωστε που καθιερώνεται ο θεσμός του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Πολλοί είχαν αντιδράσει τότε, με αποτέλεσμα να προκύψει ένας συμβιβασμός. Η εκ περιτροπής προεδρία διατηρήθηκε, αλλά με την υποχρέωση να συντονίζεται τόσο με τον θεσμό του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όσο και με την εκ περιτροπής προεδρία που προηγείται ή εκείνη που ακολουθεί. Επιπλέον, καταργήθηκε η σύνοδος κορυφής που γινόταν κατά παράδοση στη χώρα που ασκεί προεδρία (παράδειγμα η σύνοδος στην Αθήνα το 1983 ή στην Κέρκυρα το 1994) και όλες οι επίσημες σύνοδοι γίνονται πλέον στις Βρυξέλλες, αν και η χώρα που ασκεί την προεδρία μπορεί να διοργανώνει άτυπες συνόδους. Μπορεί επίσης να ανακινεί θέματα που την ενδιαφέρουν (για την Ελλάδα τα Δυτικά Βαλκάνια, για την Ισπανία οι σχέσεις με τη Λατινική Αμερική κλπ), αλλά πάντα σε συνεννόηση με τους ευρωπαϊκούς «μηχανισμούς».

Ο Ότμαρ Κάρας
Ο έμπειρος Αυστριακός πολιτικός Ότμαρ Κάρας Εικόνα: Dalibor Dobrić/DW

Ο Όρμπαν μόνο τη συνεννόηση δεν επιδιώκει στις διπλωματικές πρωτοβουλίες του. Γι’ αυτό φαίνεται ότι έχει συζητηθεί σοβαρά στις Βρυξέλλες η πρόταση να του αφαιρεθεί η προεδρία. Όμως, δεν είναι ξεκάθαρο το νομικό πλαίσιο – για να μην αναφερθούμε στο περίπλοκο πολιτικό παρασκήνιο.

Ο «Πράσινος» ευρωβουλευτής Ντάνιελ Φρόιντ δηλώνει σε γερμανικά ΜΜΕ ότι οι Συνθήκες επιτρέπουν μία «καθαίρεση» του προεδρεύοντος, εφόσον ληφθεί σχετική απόφαση από μία πλειοψηφία 20 κυβερνήσεων που εκπροσωπεί το 65% του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού. Αντιθέτως, ο απερχόμενος κεντροδεξιός ευρωβουλευτής Ότμαρ Κάρας δηλώνει στην αυστριακή τηλεόραση (ORF) ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει εξετάσει το σενάριο της καθαίρεσης, αλλά το θεωρεί «μη εφαρμόσιμο».

Λίγη υπομονή ακόμη…

Τι περιμένουν λοιπόν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι; Πολύ απλά να έρθει ο Ιανουάριος και να περάσει η «σκυτάλη» της προεδρίας στη φιλο-ευρωπαϊκή, πλέον, Πολωνία του Ντόναλντ Τουσκ. Μέχρι τότε η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα απέχει από άτυπες συνόδους σε ουγγρικό έδαφος και, όπως ακούγεται, τουλάχιστον πέντε κυβερνήσεις σκέπτονται σοβαρά να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Αλλά μέχρι εκεί.

Αύγουστος 1989: Ανατολικογερμανοί διαφεύγουν στην Αυστρία μέσω Ουγγαρίας Εικόνα: AP

Ίσως να οφείλεται σε μία αίσθηση ιστορικού χρέους η ιώβειος υπομονή που επιδεικνύουν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι απέναντι στη Βουδαπέστη. Θυμούνται ότι το πρώτο ρήγμα στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα» δεν ήταν η πτώση του Τείχους στο Βερολίνο, αλλά το ξήλωμα του φράχτη στα σύνορα Ουγγαρίας-Αυστρίας το 1989, με αποτέλεσμα να διαφύγουν στη Δύση δεκάδες χιλιάδες Ανατολικογερμανοί «τουρίστες». Ήδη από το 1987 η Ουγγαρία επέτρεπε στους πολίτες της να ταξιδεύουν στη Δύση, σε μία εποχή που οι περισσότερες σοσιαλιστικές χώρες απαγόρευαν κάθε συγχρωτισμό με τους «καπιταλιστές».

DW

Επιπτώσεις του καύσωνα στην υγεία και την παραγωγικότητα στην Ελλάδα το 2024 – Μελέτες στο παν. Θεσσαλίας

Από
anixneuseis
-
0

70 νεκροί Παλαιστίνιοι στις επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Χαν Γιούνις κατά τη Χαμάς

Από
anixneuseis
-
0
1...1,1741,1751,176...3,040Σελίδα 1,175 από 3,040