Περίεργα πράγματα συμβαίνουν στην Ελλάδα καθώς η Βουλγαρία αγοράζει UAV (μη επανδρωμένα αεροσκάφη) από ελληνική εταιρεία αλλά δεν κάνουν το ίδιο και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Και δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για ένα ελληνικό στρατιωτικό προϊόν είναι και το γεγονός ότι ο πόλεμος έχει αλλάξει μορφή και κανείς δεν μπορεί να πολεμήσει στο σύγχρονο πεδίο μάχης χωρίς την υποστήριξη των drones.
Άρθρο τουρκικού site αποκαλύπτει ότι η Βουλγαρία έχει παραγγείλει 36 UAV με την ονομασία «Aquila» από την εταιρεία Ucandrone με έδρα την Ελλάδα ώστε να τα χρησιμοποιήσουν χερσαίες δυνάμεις της Βουλγαρίας με δυνατότητες ISTAR (πληροφοριών, επιτήρησης, ανίχνευσης στόχων και αναγνώρισης).
https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/i-voulgaria-promitheyetai-ellinika-drones-alla-oxi-ellinikes-ed/
Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα ζήτησε την Τετάρτη από τη Ρωσία να της επιτρέψει την πρόσβαση στις ρωσικές περιοχές που έχουν πληγεί συμπεριλαμβανομένης εκείνης του Κουρσκ όπου σημειώθηκε η επιδρομή του Κιέβου.
«Το Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ έστειλε ένα αίτημα στις ρωσικές αρχές προκειμένου να διευκολύνουν την πρόσβαση στο Γραφείο στις περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας που πλήττονται από τις εχθροπραξίες, περιλαμβανομένων των περιφερειών Μπέλγκοροντ, Μπριάνσκ και Κουρσκ, στο πλαίσιο της εξουσιοδότησής μας για την επιτήρηση και αξιολόγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η εκπρόσωπος Τύπου του Οργανισμού, Λιζ Θρόσελ.
Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει ήδη στείλει πολυάριθμα αιτήματα πρόσβασης στις ουκρανικές περιοχές που ελέγχει η Ρωσία.
«Μέχρι στιγμής, δεν έχει δοθεί θετική απάντηση» σε αυτά τα αιτήματα, ανέφερε η Θρόσελ.
Σημειωτέον πως από τα 42 εκατομμύρια Ουκρανών πολιτών που βρίσκονταν στη χώρα πριν από την έναρξη του πολέμου, σε ουκρανικό έδαφος έχουν παραμείνει μόλις τα 25.
Πέρα από την πρωτοφανή ανάγκη για ανθρωπιστική βοήθεια που χρειάζονταν όσοι μετακινήθηκαν σε χώρες της Δύσης, η οποία δεν ήρθε από τον ΟΗΕ, αλλά τα λίγα κράτη τα οποία μερίμνησαν, μεγάλη ανάγκη υπήρξε και για τους ρωσόφωνους κατοίκους της Ουκρανίας.
6 εκατομμύρια περίπου Ουκρανοί ρωσόφωνοι βρέθηκαν με σοβαρά προβλήματα επιβίωσης, καθώς βρέθηκαν στα πεδία των μαχών στις περιοχές των Χερσώνα, Ζαπορίζια, Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ και Χάρκοβο, με τη Ρωσία να προσπαθεί με ίδιους πόρους να τους αποκαταστήσει και να τους βοηθήσει να σταθούν στα πόδια τους.
Σε αυτούς μάλιστα θα πρέπει κανείς να συνυπολογίσει και το 1 εκατομμύριο προσφύγων οι οποίοι βρίσκονται πλέον σε ρωσικό μητροπολιτικό έδαφος, με αντίστοιχες ανθρωπιστικές ανάγκες.
Ο ΟΗΕ πού ακριβώς βρισκόταν τότε, για να έχει τώρα το δικαίωμα να «κουνάει το δάχτυλο» στη Ρωσική Ομοσπονδία και να «θυμάται» κυανόκρανους και «ειρηνευτικές αποστολές»;
https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/o-ohe-ekseytelizei-ti-rosia-me-15-xiliometra-rosikou-edafous-se-oukraniko-elegxo-proteinei-apostoli-eirineytikis-dynamis/
Επi 29 ημέρες καίγεται το όρος Όρβηλος στις Σέρρες και υπάρχει μία εξήγηση για την αδιαφορία του κρατικού μηχανισμού καθώς για τις καμένες πλέον περιοχές υπήρχε αίτημα για εγκατάσταση ανεμογεννητριών το οποίο είχε απορριφθεί!
Η κατάθεση ντοκουμέντο στο περιφερειακό συμβούλιο κεντρικής Μακεδονίας από τον σύμβουλο Β.Ρόκο ρίχνει άπλετο φως.
Συγκεκριμένα ο περιφερειακός σύμβουλος, Β.Ρόκος και επικεφαλής της παράταξης «ΣΥΝ-εργασία» με μεθοδικότητα και στοιχεία αποδεικνύει πως σε όποια περιοχή έγινε αίτημα στην ΡΑΕ για εγκατάσταση ανεμογεννητριών και αυτό απορρίφθηκε είτε από την ΡΑΕ, είτε από το δασαρχείο, τότε εκεί ξέσπασε πυρκαγιά και με βάση κάποια νομικά «παράθυρα» αλλά και με απόφαση του ΣτΕ το 2012 και με κατάλληλες «αλλαγές» της νομοθεσίας το 2014, κατέστη εφικτό να εγκατασταθούν τελικώς ανεμογεννήτριες, παρά το γεγονός ότι οι περιοχές ήταν αναδασωτέες!
Συγκεκριμένα όπως εξηγεί ο Β.Ρόκος:
«Η αυξανόμενη ανησυχία για την αλληλεπίδραση μεταξύ των αιτημάτων για εγκατάσταση ανεμογεννητριών και των πυρκαγιών που εκδηλώνονται στις συγκεκριμένες περιοχές, όπως οι Σέρρες και η Αθήνα, εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις διαδικασίες αδειοδότησης και τις
περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι περιοχές όπου
απορρίφθηκαν αιτήσεις για αιολικά πάρκα παρουσιάζουν αυξημένη δραστηριότητα πυρκαγιών, γεγονός που ενδέχεται να υποδεικνύει μια συσχέτιση μεταξύ των απορριπτικών αδειών και της επιθυμίας για καθαρισμό των εκτάσεων, προκειμένου να διευκολυνθεί η εγκατάσταση
των ανεμογεννητριών.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν συλλεχθεί, παρατηρείται ότι, παρά τις απορρίψεις αδειών από την ΡΑΕ, ακριβώς στις ίδιες περιοχές εμφανίστηκαν πυρκαγιές.
… Εμφανίστηκαν πυρκαγιές στον Ορβήλο και στο Μενοίκιο. Στις περιοχές παρόλο που υπήρχε έγκριση από την ΡΑΕ, απορρίφθηκαν από το δασαρχείο λόγω της έλλειψης διένεξης μεγάλων χωματόδρομων ώστε να διέλθουν τα φορτηγά για τις ογκώδεις ανεμογεννήτριες, καθώς αυτό είχε ως προϋπόθεση κόψιμο πολλών δέντρων.
Συμπτωματικά ξέσπασαν πυρκαγιές και στις δύο περιοχές και δεν υπάρχει εδώ και 5 ημέρες καμία εναέρια συνδρομή της πυροσβεστικής, ενώ η φωτιά μαίνεται για 26η ημέρα (τώρα πλέον βρισκόμαστε στην 29η ημέρα).
… Παράλληλα, η περιοχή της Αθήνας, όπου δεν έχουν εγκριθεί αιτήσεις, έχουν ξεσπάσει πυρκαγιές, προκαλώντας ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές πολιτικές και την αδειοδότηση.
Στο σημείο που έγινε αίτημα για ανεμογεννήτριες ξέσπασε πυρκαγιά (εννοεί το Βαρνάβα)»/
Στην κατάθεση ντοκουμέντο ο περιφερειακός σύμβουλος καταθέτει και τις απορριφθείσες αιτήσεις σε αυτές περιοχές, όπως και ποιες εταιρείες τις έκαναν!
Και συνεχίζει: «Αγαπητέ κύριε Υπουργέ συμπτωματικά βλέπετε πως όπου απορρίφθηκε αίτηση για ανεμογεννήτριες ξέσπασαν πυρκαγιές».
Παραθέτει όμως και το νομικό πλαίσιο και το πώς διαμορφώθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να κατασκευαστεί ανεμογεννήτρια σε περιοχή που το αίτημα έχει απορριφθεί αλλά και έχει κηρυχθεί αναδασωτέα μετά από πυρκαγιά!
Διαβάζοντας κάποιος προσεκτικά θα καταλάβει ότι οι πολλές και επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις προκαλούν σε υπέρτατο βαθμό το Νόμο τον Πιθανοτήτων.
«Βάση του εκτελεστικού νόμου 998/1979 σε εκτέλεση ως των άνω συνταγματικών επιταγών και διατάξεων των άρθων 24 και 117 το συντάγματος και συγκεκριμένα στο άρθρο 38 παράγραφος 1 τα δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν οι καταστρέφονται από δασική
πυρκαγιά κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέα.
Σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1 έως 3 όπως τροποποιηθηκαν μετά άρθρο 36 του νόμου 4280 /2014 δεν επιτρέπεται μεταβολή των δασικών εκτάσεων και δασών.
Σύμφωνα όμως με την παράγραφο 3 δίνεται η δυνατότητα για κατασκευή ΑΠΕ και σταθμών αποθήκευσης.
Το άρθρο 24 παρ 1 του Συντάγματος κατοχυρώνει ρητά την αρχή της αειφορίας.
Μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001 ορίζεται πως «απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και δασικών εκτάσεων εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία ή αγροτική
εκμετάλλευση ή άλλη χρήση τους που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον».
Επίσης, στη διάταξη του άρθρου 117 παρ 3 του Συντάγματος ορίζεται ότι «δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλον τρόπο αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν τον χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν.
Κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό».
Το ΣτΕ το 2012 με την απόφαση της Ολομέλειας 2499 προβαίνει σε νομολογιακή στροφή σε αντίθεση με την προ του 2011 νομολογία καθώς αποφαίνεται πως «σκοπός της διάταξης του αρ 107 παρ 3 του Συντάγματος, παρά την απόλυτη διατύπωσή της, δεν ήταν η παντελής απαγόρευση οποιασδήποτε επέμβασης σε αναδασωτέα έκταση, ακόμη και
για σκοπούς ύψιστου δημοσίου συμφέροντος, για τους οποίους θα ήταν επιτρεπτή η εκτέλεση έργου σε υφιστάμενο δάσος, αλλά η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων από την οικοπεδοποίηση…».
Με αυτόν τον τρόπο με τον Ν 4280/2014 επιτρέπεται και στις αναδασωτέες εκτάσεις η χωροθέτηση και εγκατάσταση έργων ΑΠΕ «αφού δεν συνιστούν τα έργα αυτά μεταβολή της κατά προορισμό χρήσης των
δασών»!
Τέλος, με την απόφαση του ΣτΕ 1429/2022 που αφορά υπόθεση χωροθέτησης αιολικών πάρκων στις Κυκλάδες επιβεβαιώθηκε ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών δεν απαγορεύεται σε περιοχές Natura, με την εξαίρεση των οικοτόπων προτεραιότητας, των περιοχών απόλυτης προστασίας, των υγροτόπων Ραμσάρ, των πυρήνων των εθνικών δρυμών
και των κηρυγμένων μνημείων της φύσης και αισθητικών δασών.
Το ΣτΕ το 2004 έκρινε ότι για να είναι συμβατή η εγκατάσταση Α/Γ σε δάση απαιτείται να προβλέπεται η δραστηριότητα αυτή σε χωροταξικό
σχέδιο.
Σε μεταβατικό στάδιο η εγκατάσταση αιολικού πάρκου ήταν
επιτρεπτή μόνον αν είχε προηγηθεί σε επίπεδο περιφέρειας η συνολική μελέτη ώστε να συνεκτιμώνται οι ενεργειακές ανάγκες καθώς και οι επιπτώσεις από την εγκατάσταση των Α/Γ και να προσδιορίζεται η φέρουσα ικανότητα της περιοχής στον τομέα αυτόν».
Για να το κάνουμε πενηνταράκια και να μπορέσει να το καταλάβει ο οποιοσδήποτε με πολύ απλά λόγια.
Υπάρχει απόρριψη αιτήματος για εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε μία περιοχή επειδή είναι δασική;
Μυστηριωδώς η περιοχή αυτή θα αρπάξει φωτιά, θα καεί ολοσχερώς με έναν επίσης μυστήριο τρόπο (αφού σχεδόν πάντα ο κρατικός μηχανισμός αδυνατεί να την ελέγξει και να την σβήσει με βάση τα αποτελέσματα) και στο τέλος υπάρχει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για να εγκατασταθούν οι ανεμογεννήτριες στην καμένη πλέον περιοχή.
https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/oros-orvilos-serron-ypirxe-aitima-gia-anemogennitries-stis-perioxes-pou-kaikan-kai-eixe-aporrifthei/
«Από τότε που οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία πριν από τρία χρόνια, η διεθνής κοινότητα δεν κατάφερε να αποτρέψει τους ισλαμιστές από την κατασταλτική πολιτική τους απέναντι στις γυναίκες. Αντιθέτως: οι Ταλιμπάν στην Κανταχάρ επιβάλλουν διαρκώς και νέους περιορισμούς», παρατηρεί η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε εκτενές δημοσίευμα που φιλοξενεί στο πρωτοσέλιδό της με αφορμή την συμπλήρωση τριών χρόνων από την ανατροπή στο Αφγανιστάν. «Η συστηματική απομόνωση του καθεστώτος, όπως προπαγανδίζεται ιδίως από τη Γερμανία, δεν έχει καταφέρει να αλλάξει τίποτα στην κατάσταση και τη στέρηση δικαιωμάτων των γυναικών», επικρίνει η συντάκτρια της FAZ, παρατηρώντας πως: «Η διπλωματική απομόνωση των Ταλιμπάν θυμίζει όλο και περισσότερο μία άρνηση να αντιμετωπίσουμε τα ηθικά διλήμματα και τη νέα πραγματικότητα μετά από έναν χαμένο πόλεμο. Και κυρίως σημαίνει ότι όλα αυτά τα δεινά που συμβαίνουν στο Αφγανιστάν αρχίζουν να λησμονούνται».
Το δημοσίευμα καταλήγει, με μία δόση αισιοδοξίας, πως, μόνο ο διάλογος μπορεί να βοηθήσει – παρά τους όποιους φόβους, ότι στο πλαίσιο αυτού ενδέχεται να δικαιώματα των γυναικών να υπερκαλυφθούν από «άλλα συμφέροντα», καθώς «πώς μπορεί να αλλάξει η κατάσταση για τις γυναίκες, αν δεν έρθει κανείς σε διάλογο με τους Ταλιμπάν»;
Το ακροδεξιό περιοδικό «Compact» κέρδισε μια μερική νίκη στη νομική διαμάχη για την απαγόρευσή του από το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εσωτερικών: Το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την αίτηση με τη διαδικασία του κατεπείγοντας της Compact-Magazin GmbH για την ανάκληση της απόφασης, όπως ανακοίνωσε το δικαστήριο στη Λειψία χθες, Τετάρτη. Το θέμα σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως από τον γερμανικό Τύπο:
«Μία απόφαση εκτός τόπου και χρόνου», τιτλοφορεί δημοσίευμα η Zeit Οnline, σχολιάζοντας πως «κατατάσσοντας το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου του Compact ως μη επιλήψιμο, το δικαστήριο σχεδόν δίνει στο περιοδικό άφεση αμαρτιών».
«Χαρμόσυνη» και «δικαιολογημένη» χαρακτηρίζει την απόφαση της Λειψίας η εφημερίδα taz (Tageszeitung). Τον μάλλον προβοκατόρικο τίτλο του δημοσιεύματος τεκμηριώνει ως εξής: «Η απόφαση δείχνει ότι το κριτήριο της αναλογικότητας ελήφθη σοβαρά υπόψη και δόθηκε μεγαλύτερη σημασία στην ελευθερία του Τύπου».
Σχεδόν καμία άλλη μορφή διακοπών δεν έχει αλλάξει τόσο ριζικά όσο το κάμπινγκ, παρατηρεί η εβδομαδιαία εφημερίδα Ζeit στις στήλες της: «Κάποτε μία φτηνή εναλλακτική λύση διακοπών για όλους εκείνους που δεν είχαν ή δεν ήθελαν να πληρώσουν ξενοδοχείο. Σήμερα, τα ανταγωνιστικά και πολυτελή κάμπινγκ κάνουν αγώνα δρόμου να ξεπεράσουν το ένα το άλλο με εντυπωσιακές προσφορές και υπηρεσίες».
Στην κορυφαία κατηγορία τιμών έχουν εδραιωθεί τα λεγόμενα «γιώτ ξηράς», σύμφωνα με το δημοσίευμα, επισημαίνοντας πως «πρόκειται για έναν όρο, που χρησιμοποιείται πράγματι στη σκηνή του κάμπινγκ, εκπροσωπώντας επάξια τον τύπο του οχήματος που προσδιορίζει: είναι ουσιαστικά ένα γιωτ με ρόδες. Η κατηγορία αυτή είναι εμπνευσμένη από τα σούπερ γιωτ. Τα οχήματα, όπως αυτά της Morelo ή της Concorde, έχουν μερικές φορές τις διαστάσεις ενός λεωφορείου. Για να το αποκτήσει μάλιστα κανείς πρέπει να διαθέσει ένα εξαψήφιο ποσό. Τα γιωτ ξηράς είναι οι αδιαμφισβήτητοι βασιλιάδες στα πεντάστερα κάμπινγκ. (…) Η βιομηχανία ανθεί επειδή κατόρθωσε κάτι σχεδόν αδύνατο: Να αλλάξει και να βελτιώσει την πιο σπαρτιάτικη από όλες τις μορφές διακοπών με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει ελκυστική ακόμη και στους πολύ πλούσιους».
Η παρουσιάστρια μιλάει σχετικά αργά. Οι προτάσεις της είναι σύντομες. Οι παύσεις της λίγο μεγαλύτερες από ό,τι συνήθως. Οι δύσκολοι όροι απουσιάζουν από αυτό το δελτίο και αν είναι αναγκαίοι στη συνέχεια εξηγούνται. Είναι το αποκαλούμενο «Δελτίο απλών ειδήσεων», που στοχεύει να φτάσει σε όλους και να γίνει κατανοητό από όλους. Το ARD, το πρώτο κανάλι της δημόσιας γερμανικής τηλεόρασης το έχει καθιερώσει από τα μέσα Ιουνίου σε μια προσπάθεια, που αφορά όχι μόνο μικρά παιδιά ή όσους έχουν προβλήματα ακοής, αλλά κυρίως τα 17 εκατομμύρια ενηλίκων στη Γερμανία, που δυσκολεύονται να κατανοήσουν περίπλοκες έννοιες, αλλά και προτάσεις.
Ο δομικός αναλφαβητισμός είναι ένα πρόβλημα, που γιγαντώνεται σε πολλές χώρες στα χρόνια του ίντερνετ. Αυτό σταδιακά αποκλείει πολλούς από την έγκυρη και διασταυρωμένη πληροφορία. Ακόμα και αν το προσπαθήσουν χρειάζονται βοήθεια για να κατανοήσουν μια είδηση, όπως εξηγεί η Σόνια Βίλοφ, Υπεύθυνη Σύνταξης των Ειδήσεων σε απλή γλώσσα: «Ξεκινάμε λέγοντας πού συμβαίνει τι, ποιον αφορά, αν είναι γνωστός ή αν πρέπει να εξηγήσουμε κάτι για αυτόν, να ερμηνεύσουμε κάποιους πιο ασυνήθιστους όρους και με αυτό τον τρόπο περνάμε σταδιακά από το γνωστό στο νέο».
Όσοι το έχουν προσπαθήσει, ξέρουν ότι δεν είναι καθόλου απλό να γράψεις σε απλή γλώσσα. Να πεις τις ίδιες ειδήσεις του κανονικού δελτίου, αλλά να τις κάνεις «λιανά». Ειδικά όταν μιλάς για γεγονότα, που είναι από τη φύση τους σύνθετα, συμβαίνουν σε τόπους μακρινούς και έχουν συχνά άγνωστους πρωταγωνιστές. Επιπλέον τα τελευταία χρόνια η έγκυρη δημοσιογραφία έχει να αντιμετωπίσει και τη μάστιγα των fake news.
Ο Μάρκους Μπόρνχαϊμ, αρχισυντάκτης ειδήσεων του πρώτου καναλιού της δημόσιας τηλεόρασης θεωρεί την πρωτοβουλία αυτή ως μια ασπίδα απέναντι στον καταιγισμό ψεμάτων, που έχουν να αντιπαρατεθούν οι απλοί άνθρωποι στο διαδίκτυο: «Ειδικά σε αυτόν τον τομέα είναι σημαντικό για εμάς να παρεμβαίνουμε ως πάροχοι σημαντικών πληροφοριών, καλά ελεγμένων ειδήσεων. Για να είναι λειτουργική μια δημοκρατία χρειάζεται να είναι σωστά πληροφορημένοι όλοι οι πολίτες, για αυτό και το θεωρούμε σημαντικό να φτάσουμε σε αυτούς».
Είναι ένα τολμηρό βήμα, που συζητήθηκε και λοιδορήθηκε από κάποιους «διαβασμένους», αλλά οι εμπνευστές του επιμένουν ότι είναι μια συμβολή στην ενίσχυση της δημοκρατίας, μια προσπάθεια να αμυνθούν απέναντι σε θεωρίες συνωμοσίας και αλλόκοτα περιφερόμενα σενάρια. Το δελτίο δεν αφορά ωστόσο μόνο όσους δεν ξέρουν καλά γερμανικά, αλλά και εκείνους, που θεωρούν ότι μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά θέλουν να ακούσουν τα νέα απλά, γρήγορα και ξάστερα. Χωρίς να χρειαστεί να καταβάλουν ιδιαίτερη προσπάθεια.
Στόχος είναι δηλαδή η πρόσβαση σε ένα νέο κοινό, που μπορεί να ήθελε να ενημερωθεί, αλλά δεν είχε τον χρόνο ή δε μπορούσε και ίσως και να ντρεπόταν να ρωτήσει πράγματα, που στην αργκό των δημοσιογράφων θεωρούνται αυτονόητα και χρησιμοποιούνται δίχως δεύτερη σκέψη.
Το δελτίο μεταδίδεται καθημερινά από το ειδησεογραφικό κανάλι ARD24 και υπάρχει φυσικά διαθέσιμο και στο διαδίκτυο. Ο πρώτος απολογισμός είναι θετικός, αν και είναι νωρίς ακόμα για ασφαλή συμπεράσματα. Ας περιμένουμε. Δεν είναι και τόσο απλό το εγχείρημα. Θυμίζει αυτό που έλεγε ο Γιόχαν Κρόιφ για το ποδόσφαιρο: «είναι ένα πολύ απλό άθλημα. Αλλά το δύσκολο είναι να παίξεις απλά».
Χθες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Κατάρ κάλεσαν «όλα» τα μέρη στην Εγγύς Ανατολή να μην «υπονομεύσουν» τις διαπραγματεύσεις.
Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Άντονι Μπλίνκεν και ο πρωθυπουργός του Κατάρ Μοχάμεντ μπιν Αμπντελραχμάν αλ Θάνι τόνισαν, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνδιάλεξής τους χθες, πως «κανένας παράγοντας στην περιοχή δεν πρέπει να προβεί σε ενέργειες που θα υπονόμευαν τις καταβαλλόμενες προσπάθειες για να επιτευχθεί συμφωνία».
Οι δυο άνδρες συζήτησαν για «τις προσπάθειες να κατευναστούν οι εντάσεις στην περιοχή (σ.σ. της Μέσης Ανατολής) και τη σημασία που έχει η οριστικοποίηση συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα», κατά το κείμενο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν εκτίμησε προχθές Τρίτη ότι η κήρυξη ανακωχής θα μπορούσε να επιτρέψει να αποφευχθεί επίθεση του Ιράν εναντίον του Ισραήλ. Η Τεχεράνη έχει διαμηνύσει πως θα υπάρξουν αντίποινα για τη δολοφονία του ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια στην ιρανική πρωτεύουσα την 31η Ιουλίου, που απέδωσε στο Ισραήλ.
Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ επέμεινε πως «δεν θα εγκαταλείψει» την προσπάθεια να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός παρότι οι διαπραγματεύσεις έχουν αποδειχθεί «δύσκολες».
Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε πως ο αρχηγός του κράτους και η Κάμαλα Χάρις, η αντιπρόεδρός του και υποψήφια πρόεδρος των Δημοκρατικών στις εκλογές του Νοεμβρίου, ενημερώθηκαν χθες από τους συμβούλους τους για θέματα εθνικής ασφαλείας στο «Situation Room», νευραλγικό κέντρο του αμερικανικού κρατικού μηχανισμού σε περιπτώσεις διεθνών κρίσεων.
Δεν υπάρχει «χρόνος για χάσιμο», δήλωσε χθες στη Βηρυτό ειδικός απεσταλμένος του αμερικανού προέδρου, ο Άμος Χόκστιν, κρίνοντας πως η ανακωχή θα συνέβαλε να σταματήσουν οι πρακτικά καθημερινές ανταλλαγές πυρών ανάμεσα στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και το λιβανικό ένοπλο κίνημα Χεζμπολάχ, που είναι σύμμαχος της Χαμάς και της Τεχεράνης.
Το Ισραήλ έχει στείλει αντιπροσωπεία στις συνομιλίες, στις οποίες αναμένεται να παρευρεθούν ο διευθυντής της CIA, Μπιλ Μπερνς, ο αρχηγός της Μοσάντ Ντέιβιντ Μπαρνέα, ο πρωθυπουργός του Κατάρ Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Τζασίμ Αλ Θάνι και ο επικεφαλής των αιγυπτιακών υπηρεσιών πληροφοριών Αμπάς Καμέλ, δήλωσε στο CNN διπλωματική πηγή.
Η Χαμάς γνωστοποίησε ότι δεν θα συμμετάσχει στις συνομιλίες, αλλά είναι πρόθυμη να μιλήσει με μεσολαβητές στη συνέχεια εάν υπάρξουν «εξελίξεις ή σοβαρή απάντηση από το Ισραήλ», είπε η πηγή στο CNN.
«Η θέση μας ήταν ξεκάθαρη… δεν θα πάμε για νέους γύρους διαπραγματεύσεων. Θα προχωρήσουμε μόνο για να εφαρμόσουμε όσα έχουν συμφωνηθεί», δήλωσε ο Μπασέμ Ναΐμ, μέλος του πολιτικού γραφείου της Χαμάς.
Οι νέες συνομιλίες, έπειτα από πρόσκληση των χωρών που μεσολαβούν —του Κατάρ, των ΗΠΑ και της Αιγύπτου— έχουν βάση πρόταση που παρουσιάστηκε την 31η Μαΐου από τον κ. Μπάιντεν. Στην πρώτη της φάση, προβλέπει ανακωχή έξι εβδομάδων, αποχώρηση των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων από πυκνοκατοικημένες περιοχές της Λωρίδας της Γάζας και απελευθέρωση ομήρων της Χαμάς με αντάλλαγμα την αποφυλάκιση παλαιστινίων εγκλείστων σε ισραηλινά κέντρα κράτησης.
Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για την προεδρία Ντόναλντ Τραμπ μίλησε τηλεφωνικά με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου την Τετάρτη και συζήτησε τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός των ομήρων στη Γάζα, αναφέρει ο ιστότοπος Axios, επικαλούμενος δύο αμερικανικές πηγές.
Μία από τις πηγές ανέφερε ότι σκοπός της κλήσης ήταν ο Τραμπ να ενθαρρύνει τον Νετανιάχου να συμφωνήσει στη διαμεσολαβούμενη συμφωνία με τη Χαμάς, αλλά δεν είναι σαφές τι είπε στην πραγματικότητα ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ στον πρωθυπουργό.
Ο ειδησεογραφικός ιστότοπος αναφέρει ότι το γραφείο του Νετανιάχου δεν αρνήθηκε την κλήση, ενώ η πλευρά του Τραμπ αρνήθηκε να σχολιάσει.
Ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Άγκυρα, Τζεφ Φλέικ, αρνήθηκε τους ισχυρισμούς που εκφράζονται στην Τουρκία από μερίδα πολιτικών αναλυτών και μέσα ενημέρωσης περί ενίσχυσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα με πρόθεση να στραφούν οι ΗΠΑ κατά της Τουρκίας.
Όπως αναφέρει ανταπόκριση του ΕΡΤNews από την Κωνσταντινούπολη, ο πρεσβευτής Φλέικ σημείωσε ότι έχουν γίνει κάποιες στρατιωτικές ενισχύσεις στην Ελλάδα για την υποστήριξη της Ουκρανίας, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς ότι οι ΗΠΑ ευνοούν την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας και ότι ενισχύονται για να επιτεθούν στην Τουρκία.
Επίσης, αντέδρασε στον πρόσφατο ισχυρισμό του Αμερικανού απόστρατου συνταγματάρχη και πρώην συμβούλου του Πενταγώνου, Ντάγκλας Μακ Γκρέγκορ, ότι οι ΗΠΑ προετοιμάζουν την κουρδική οργάνωση YPG στη βόρεια Συρία, την οποία η Άγκυρα χαρακτηρίζει παρακλάδι του ΡΚΚ, για να επιτεθεί στην Τουρκία, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι πρόκειται για “ανοησίες”.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρθηκε και στην πώληση στην Τουρκία μαχητικών αεροσκαφών F-16, επιβεβαιώνοντας ότι έχουν ληφθεί οι απαραίτητες εγκρίσεις του Κογκρέσου για την πώληση, ωστόσο σημείωσε ότι συνεχίζονται ακόμη οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Τουρκίας, της Lockheed Martin και άλλων προμηθευτών για τον καθορισμό λεπτομερειών όπως η συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα παραγωγής και οι προδιαγραφές παράδοσης.
Όσον αφορά το πρόγραμμα των μαχητικών F-35, από το οποίο αποβλήθηκε η Τουρκία, ο Αμερικανός πρεσβευτής επανέλαβε ότι η Ουάσινγκτον “θέλει η Τουρκία να είναι σε θέση να αγοράσει και πάλι F-35”, ενώ τόνισε ότι “πρέπει πρώτα να επιλυθεί το θέμα των S-400” για να συμβεί αυτό.
“Ελπίζουμε ότι θα διεξαχθούν σοβαρές συνομιλίες και αν αυτές οι συνομιλίες αποφέρουν αποτελέσματα, μπορούμε να μιλήσουμε ξανά για τα F-35” κατέληξε ο Τζεφ Φλέικ.
του Χρήστου Καπούτση*
Α. Το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου
Είναι, η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία, μετά την Μικρασιατική καταστροφή (1922), για τον Ελληνισμό, τα όσα συνέβησαν το καλοκαίρι του 1974 (ΙΟΥΛΙΟΣ- ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1974) στην Κύπρο.
Την 15η Ιουλίου , η στρατιωτική «Κυβέρνηση» των Αθηνών, αποφάσισε την ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου της κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Η απόφαση για το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, πάρθηκε σε μια σύσκεψη που έγινε στο Γραφείο του «Προέδρου» Στρατηγού Φαίδωνα Γκιζίκη, με τη συμμετοχή του «Πρωθυπουργού» Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου, του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Γρηγόρη Μπονάνου και του Ταξιάρχου Δ. Ιωαννίδη Διοικητή της ΕΣΑ που ήταν το «αφεντικό».
Η αποστολή εκτέλεσης του σχεδίου, ανατέθηκε στον Ταξίαρχο Μιχάλη Γεωργίτση, που τη μέρα του πραξικοπήματος αντικαθιστούσε τον Διοικητή της Εθνικής Φρουράς Στρατηγό Ντενίση, που είχε ανακληθεί στην Αθήνα καθότι αντιπαθούσε τον Ιωαννίδη και στον Συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Κομπόκη που ήταν ο Διοικητής των Δυνάμεων Καταδρομών στη Κύπρο, που ανέλαβε και τη διοίκηση της επιχείρησης. Μυημένοι στα σχέδια του Ιωαννίδη ήταν ελάχιστοι Έλληνες αξιωματικοί που υπηρετούσαν στην Κύπρο.
Ο Δικτάτορας Δ. Ιωαννίδης και οι φανατικοί χουντικοί αξιωματικοί, που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα κατά του εκλεγμένου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, το έπραξαν για δύο λόγους.
Ο πρώτος, διότι θεωρούσαν τον Μακάριο εμπόδιο στην ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Και ο δεύτερος, διότι, θεωρούσαν ότι σχέσεις πολιτικές και οικονομικές που προωθούσε ο Μακάριος με την ΕΣΣΔ, έπλητταν τα συμφέροντα της Δύσης (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ), που στήριζε πολιτικά, το στρατιωτικό καθεστώς της Αθήνας.
«Αλέξανδρος εισήχθη εις κλινικήν», με αυτό το άκρως απόρρητο κωδικοποιημένο σήµα, η ηγεσία της χούντας των Αθηνών ενημερωνόταν λίγα λεπτά πριν από τις 08:00 της 15ης Ιουλίου 1974, ότι μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο ανατροπής του Αρχιεπισκόπου της Μεγαλονήσου, Μακαρίου Γ’.
Μέσα σε λίγα λεπτά τρεις Μοίρες καταδροµών που αποτελούσαν τµήµα της Ελληνικής Δύναµης Κύπρου(ΕΛΔΥΚ), δύο τάγµατα πεζικού της Εθνικής Φρουράς της Μεγαλονήσου στα οποία είχαν διεισδύσει και χουντικοί, µια επιλαρχία µέσων αρµάτων και µια επιλαρχία αναγνωρίσεως κατέλαβαν, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, τον Εθνικό Αερολιμένα Λευκωσίας και το Αρχηγείο της Αστυνομίας. Όμως ο κύριος στόχος ήταν το Προεδρικό Μέγαρο. Εκεί εμφανίστηκαν δυο άρματα μάχης τύπου Τ-34 µε τις κάννες των 8,2 mm στραµµένες προς την είσοδο, ενώ δεκάδες πάνοπλοι καταδρομείς περικύκλωναν το ιστορικό Μέγαρο.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Εθνικής Φρουράς και τον Κατάλογο που καταρτίστηκε με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας της 4ης Μαΐου 2000, ο συνολικός αριθμός των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών που σκοτώθηκαν από τις 15 μέχρι τις 18 Ιουλίου 1974 ή απεβίωσαν αργότερα από τραύματά τους, είναι 94 άτομα. Στρατιωτικοί, Έλληνες και Ελληνοκύπριοι, χωρισμένοι σε Μακαριακούς, σε Γριβικούς, σε Χουντικούς γενικά, σε Παπαδοπουλιακούς, σε Ιωαννιδιακούς, και σε Δημοκράτες αντιχουντικούς, αλληλοσκοτώθηκαν… Ο ένας δολοφονούσε τον άλλον. Μίσος, μίσος και αίμα, αδελφικό, δολοφονικό, συναδελφικό, Ελληνικό … η χειρότερη μορφή πολέμου, είναι ο αδελφοκτόνος εμφύλιος.
Στο κείμενο αναφέρεται: «εάν αθροίσουμε όλους τους νεκρούς κατά την προσπάθεια επιβολής των στρατιωτικών κινημάτων της νεοελληνικής ιστορίας στον 20ό αιώνα, από το 1909 μέχρι και το 1967 δεν φτάνουν τους 94, που καταγράφηκαν κατά τις 15-18 Ιουλίου 1974 στην Κύπρο στο πραξικόπημα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου!!».
Την ίδια ημέρα με την εκδήλωση του πραξικοπήματος στην Λευκωσία, η Τουρκία έθεσε τις στρατιωτικές δυνάμεις της σε επιφυλακή, επειδή, όπως δηλώθηκε, ανετράπη η συνταγματική τάξη στο νησί. Στην Άγκυρα συνήλθε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας με αφορμή την κατάσταση στην Κύπρο. Οι στρατιωτικοί διαβεβαίωσαν τον πρωθυπουργό, Μπουλέντ Ετσεβίτ, ότι θα είναι έτοιμοι για απόβαση στην Κύπρο μέσα σε πέντε ημέρες.
Ο Πρόεδρος της Κύπρου με πολιτική περιβολή καταφέρνει να διαφύγει από το Προεδρικό Μέγαρο, που δεχόταν καταιγισμό πυρών από άρματα Μάχης και είχε τυλιχτεί στις φλόγες (!!). Ο Κύπριος πρόεδρος μεταφέρθηκε με ελικόπτερο από τη φινλανδική βάση του ΟΗΕ, στην αγγλική βάση Κύπρου κι από εκεί με αεροπλάνο στη Μάλτα, για να καταλήξει στη Νέα Υόρκη για τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Ο συνταγματάρχης Κομπόκης αφού δεν μπόρεσε να βρει κάποιον άλλον, επέλεξε για νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον βουλευτή και δημοσιογράφο Νικόλαο Σαμψών.
Στις 19 Ιουλίου, μια ημέρα πριν από την εισβολή, ο Μακάριος ομιλεί από του βήματος του ΟΗΕ και μεταξύ άλλων καταγγέλλει ότι: «Το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος έχει κραυγαλέως παραβιάσει την ανεξαρτησίαν της Κύπρου». Και στη συνέχεια επισημαίνει: «Όπως εξελίχθησαν τα πράγματα, θεωρώ τον κίνδυνον εκ της Τουρκίας μικρότερον παρά τον κίνδυνον εκ μέρους των (Σ.Σ. εννοεί τους Έλληνες Αξιωματικούς)». Και προσθέτει: «Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας είναι μια εισβολή στην Κύπρο και εκ των συνεπειών της, θα υποφέρει όλος ο λαός της Κύπρου, αμφότεροι Έλληνες και Τούρκοι».
Το πραξικόπημα Ιωαννίδη κατά του Μακαρίου, ήταν η ευκαιρία που έψαχνε η Τουρκία του Πρωθυπουργού Μπιουλέντ Ετζεβίτ, ώστε να επικαλεστεί την παραβίαση των Συνθηκών και του Συντάγματος του 1960 και η Τουρκία, να εισβάλει στρατιωτικά στην Κύπρο και να καταλάβει τελικά το 36% του εδάφους της Μεγαλονήσου. «Το Κυπριακό λύθηκε το 1974» συνήθιζε να λέει ο Ετζεβίτ ….
Σχετικά με την στάση των ΗΠΑ, είναι πλέον και ιστορικά διακριβωμένο ότι η αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα ήταν πλήρως ενημερωμένη για τα σχέδια του Δ. Ιωαννίδη και ΟΧΙ μόνο δεν έκανε κάτι για να τα αποτρέψει, αλλά τα ενθάρρυνε. Ενοχλούσε η στροφή του Μακαρίου προς την τότε ΕΣΣΔ.
*Ο Χρήστος Καπούτσης, γεννήθηκε στην Καλαμάτα, είναι δημοσιογράφος διαπιστευμένος στα Υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας από το 1989. Είναι απόστρατος Λοχαγός (ΠΖ), απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (1978) και της Στρατιωτικής Σχολής Αλεξιπτωτιστών. Είναι Πτυχιούχος του Μαθηματικού Τμήματος της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πατρών. Και συγγραφέας, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Μεσσήνιων Συγγραφέων (Ε.Μ.Σ.).
ΑΥΡΙΟ: 50 χρόνια από την στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο
In December 2023, joint amphibious drills were conducted in the Aegean Sea with units from the Aegean Army and the Amphibious Task Group Command.
Abdullah Bozkurt/Stockholm
The appointment of Gen. Irfan Özsert as commander of Turkey’s Aegean Army — a distinct force established in 1975 primarily to counter Greece and maintained outside of NATO’s integrated military structure — signals potentially troubling developments in Ankara’s already strained relations with Athens.
Özsert has frequently been selected by Turkish President Recep Tayyip Erdogan to execute clandestine operations designed to advance his political objectives, which may not necessarily align with Turkey’s national security interests but serve narrower, more parochial goals. This positions Özsert as a potentially dangerous figure, prepared to deploy Turkish military assets to bolster Erdogan’s regime and increase his political capital, which Erdogan can then use domestically or leverage in negotiations with foreign partners.
In the past this reserved and media-shy general has been tasked with executing clandestine operations abroad, including in Libya and Azerbaijan. He has coordinated covert surveillance operations against NATO troops stationed in Turkey, monitored American officers on assignment in Turkey and played a key role in purging tens of thousands of pro-NATO officers from the military. He has conducted intelligence operations using military assets to support Erdogan’s ruling Justice and Development Party (AKP) government.
Özsert’s new role is undoubtedly pivotal, considering the Aegean Army’s traditional structure and its relative independence from the broader Turkish military command. In wartime scenarios on Turkey’s western front, particularly concerning Greece, the Aegean Army has historically been designated as a principal military force with the authority to assume command over other military units and assets.
One of Turkey’s secret war plans against Greece, code-named “Barbaros” after the Ottoman admiral Hayreddin Barbarossa, envisions a central role for the Aegean Army. This plan outlines the army’s command and control over special forces and air and naval assets to launch attacks on Greek islands in the Aegean Sea and on mainland Greek territory.
In 2016 President Erdogan promoted Özsert to the rank of major general. Özsert subsequently served as general secretary of the Turkish General Staff from 2016 to 2017. He then took command of military intelligence as head of the General Staff intelligence department, a position he held until 2019.
In this role Özsert and his team of defense and intelligence officials coordinated Turkish military and intelligence operations on Libyan soil. They deployed jihadist fighters from Syria to support pro-Turkey factions, shipped advanced military equipment and provided naval and air assets to cover these operations. Moreover, they sent military officers to command and coordinate attacks. Their identities were exposed when copies of their passports were published by the al-Marsad news outlet in 2019, revealing that Özsert and his aides were actively directing military operations on the ground.
Upon his promotion to the rank of lieutenant general, Özsert was appointed by Erdogan as director general of defense and security (Milli Savunma Bakanlığı Savunma ve Güvenlik Genel Müdürlüğü) at the Defense Ministry in 2019. In 2023 he was elevated to the rank of full general and appointed deputy chief of general staff, the second-highest position in the Turkish military.
His appointment to the Aegean Army this year suggests that the Erdogan government may be planning a new strategy for Turkey’s western borders. It is likely that this involves clandestine operations, potentially targeting Greece, aimed at escalating tensions and consolidating domestic support for the Erdogan administration.
The Aegean Army was also tasked with monitoring the deployment of American troops in Greece, where the US military has gained access to additional Greek bases and plans to expand its presence as part of a broader defense cooperation agreement signed by the two countries in October 2021. While the US claims that its increased military footprint in Greece is aimed at countering Russian influence, the Erdogan government views this expansion as a direct threat to Turkey.
President Erdogan has repeatedly and publicly criticized the increasing US military presence in Greece. During a joint press conference with Venezuelan President Nicolás Maduro on June 8, 2022 in Ankara, Erdogan said, “Right now, nine American bases have been established in Greece. So, who are these bases intended against? Their answer is against Russia. Well, sorry, but nobody buys that.” On November 11, 2021 he further stated, “I can’t even keep track of the number of American bases in Greece. There are so many American bases that, when considered collectively, Greece itself almost appears to be entirely an American base.”
It is evident that under President Erdogan, supported by his far-right nationalist (Milliyetçi) and neo-nationalist (Ulusalcı) allies, Turkey views the US presence in Greece as a significant threat to its interests and is obviously developing strategies to counter this perceived threat. Consequently, the role of the Aegean Army is a crucial element in this threat assessment.
The track record of the Aegean Army offers some insight into potential directions Turkey might take under the new commander. In court testimony on January 16, 2017, veteran police chief Ali Fuat Yılmazer, who previously managed police intelligence and investigated jihadist and neo-nationalist groups in Turkey, revealed how the police uncovered illegal operations orchestrated by the Aegean Army during the tenure of Ahmet Hurşit Tolon, a neo-nationalist general.
According to his testimony, Tolon established a covert intelligence unit within the Aegean Army called the Turkey National Strategies and Operation Department (Türkiye Ulusal Stratejiler ve Harekat Dairesi, TUSHAD). This unit deliberately incited fears of Christians taking over Turkey through missionary work by using propaganda and even creating a fake Protestant church. An intelligence officer was appointed as the pastor, who later claimed to have converted back to Islam and began warning about the perceived dangers of Christian missionary activities in Turkey.
Many American and European Christian organizations were targeted as part of this campaign. Intelligence reports were filed that classified citizens of the US and European Union as significant threats to Turkey’s national security. Turkish government agencies were secretly instructed to obstruct their activities by denying building permits, operating licenses and visa and residency applications.
According to Yılmazer, the evidence revealed that it was TUSHAD that orchestrated the brutal murders of three missionaries, including German national Tilmann Ekkehart Geske, at the Zirve Publishing House in Malatya on April 18, 2007. The unit recruited operatives from both the military and civilian sectors to carry out clandestine operations. Their personnel were divided into white, black, and orange units and operated with the highest level of secrecy.
Özsert’s animosity toward the US is well documented. Erdogan selected him to carry out a covert operation to seize control of Incirlik Air Base in southern Adana province during the July 15, 2016 false flag coup attempt. At the time Özsert was on temporary assignment at the base, but he never clarified the nature of this mission during the coup trials. He accused his colleagues, including then-commander of Incirlik Air Base Lt. Gen. Bekir Ercan Van, of being involved in the coup, despite the base having no connection to the events.
The base, home to the US Air Force’s 39th Air Base Wing under a joint agreement between the two countries dating back to December 1954, has frequently been targeted by Islamist, nationalist and neo-nationalist groups. On July 15, 2016 it was placed on terrorism alert, and troops were deployed to counter a potential attack.
Despite the heightened security measures at the base, Özsert kept his distance from the rapid deployment to bolster security for reasons that remain unexplained. Court documents indicate that he disregarded the chain of command and failed to report to his superiors. Instead, he communicated with an unidentified person in Ankara and seemingly received alternative instructions, while his colleagues, observing the established chain of command, reported to their designated positions.
The alleged involvement of Incirlik Air Base, which hosts troops and military assets from the US and other NATO allies, in the military mobilization on July 15 was a key element of the government’s narrative in the false flag coup. Turkish officials publicly accused NATO allies, particularly the US, of orchestrating the coup attempt. To date, the government has not presented any evidence to substantiate these accusations of US and other NATO allies’ involvement in the attempted coup in 2016.
Despite assuming interim command of the base, Özsert assisted the local prosecutor in investigating US, Danish and other NATO allied troops stationed there, which appeared to be a part of a malicious prosecution aimed at reinforcing the government’s false narrative about the coup. Several NATO forces and assets were deployed at the base as part of the US-led Operation Inherent Resolve (OIR), targeting the Islamic State in Iraq and Syria (ISIS), which controlled parts of Syria and Iraq at the time.
Özsert publicly disclosed details about US and allied personnel and the Vectrus defense contractor as well as information on incoming and outgoing flights and cargo loads. This information, some classified as secret, was shared with the prosecutor and incorporated into the public court case file.
[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2024/08/Irfan_ozsert_pased_info_on_Incirlik.pdf”]
A secret document signed by Gen. Özsert that shows classified information on US and other NATO allies deployed at Turkey’s Incirlik Air Base was made public
During the coup trials, it was further revealed that Özsert operated a torture site at the General Staff headquarters to extract false confessions and provide fabricated evidence against those accused of plotting the coup. One of the victims at this site was Lt. Kübra Yavuz, a protocol officer at the General Staff. In June 2018 she testified that she had been deprived of food, beaten, tortured and electrocuted while in custody for two days at a shooting range on the General Staff compound. Yavuz reported being forced to give a false statement while blindfolded and handcuffed behind her back.
Lt. Yavuz testified that the torture was conducted under the orders of Gen. Özsert and Gen. Zekai Aksakallı, the then-commander of the Special Forces who played a key role in orchestrating the alleged false flag coup in collaboration with the National Intelligence Organization (MIT). Yavuz said her torturers coerced her into signing a prepared statement while being subjected to severe mistreatment. When she was eventually brought before a court to stand trial in June 2018, two years after the incidents, she retracted the statement that had been extracted under duress.
There are significant reasons for concern regarding Özsert’s appointment to lead the Aegean Army and what President Erdogan, known for his affinity for covert operations to bolster his rule, might be planning with this move. Consequently, it is crucial to closely scrutinize Özsert’s activities and monitor the movements and mobilizations within Aegean Army units for stability in the Aegean and eastern Mediterranean.
