Αρχική Blog Σελίδα 1144

Τουρκία: Πεδίο μάχης η Εθνοσυνέλευση – Άγριο ξύλο μεταξύ βουλευτών (video)

0
Πανικός στην τουρκική Βουλή

Άγριος καβγάς με γροθιές και κλοτσιές ξέσπασε στην τουρκική Εθνοσυνέλευση στην έκτακτη συνεδρίαση της Ολομέλειας με αντικείμενο την απόδοση της έδρας στον εκλεγμένο βουλευτή του αριστερού Εργατικού Κόμματος της Τουρκίας (ΤΙΡ), ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή καταδικασμένος για τη συμμετοχή του στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2013, ευρύτερα γνωστές ως εξέγερση του πάρκου Γκεζί.

Τα βίαια επεισόδια στην Εθνοσυνέλευση προέκυψαν όταν στο βήμα βρισκόταν ο βουλευτής Κωνσταντινούπολης του ΤΙΡ, Αχμέτ Σικ, ο οποίος απευθυνόμενος προς τους βουλευτές του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) είπε: «Δεν έχετε καμία ντροπή. Δεν έχετε ούτε ίχνος ντροπής. Δεν έχετε καμία αξιοπρέπεια».

Βουλευτές του ΑΚΡ αντέδρασαν φωνάζοντας και κινήθηκαν με άγριες διαθέσεις κατά του ομιλητή. Ο προεδρεύων της συνεδρίασης, βουλευτής του ΑΚΡ και αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Μπεκίρ Μποζντάγ, διέκοψε τη συνεδρίαση για 15 λεπτά και κατά την επανάληψή της τον λόγο πήρε πάλι ο Σικ και συνεχίζοντας την ομιλία του στράφηκε στα κυβερνητικά έδρανα λέγοντας: «Αν το όλοι σας μαζί έκαναν τόσο καλό για τη χώρα αυτή όση έκανε ο Αταλάι, είστε άνθρωποι που το υπόλοιπο της ζωή σας θα το περνούσατε προσευχόμενοι. Η μεγαλύτερη τρομοκρατική οργάνωση σε αυτή τη χώρα είναι αυτοί που κάθονται σε αυτά τα έδρανα».

Κατόπιν τούτου βουλευτές του AKP σηκώθηκαν και επιτέθηκαν κατά του βουλευτή του ΤΙΡ. Ακολούθησε πανδαιμόνιο και ο βουλευτής Σμύρνης του ΑΚΡ, Αλπάι Όζαλαν, γρονθοκόπησε τον Σικ. Στα επεισόδια που σημειώθηκαν τραυματίστηκε μία βουλευτής του φιλοκουρδικού Κόμματος της Ισότητας και της Δημοκρατίας των Λαών (DEM), η Γκιουλιστάν Κιλίτς Κότσγιγίτ, η οποία μεταφέρθηκε αρχικά στο ιατρείο του Κοινοβουλίου και στη συνέχεια σε νοσοκομείο. Τραυματίστηκε επίσης και ο βουλευτής του CHP Οκάν Κορούναλπ. Στα κοινωνικά δίκτυα κυκλοφορούν εικόνες με υπαλλήλους της Βουλής να καθαρίζουν τα ίχνη από αίμα στα σκαλιά του βήματος. Η συνεδρίαση της Ολομέλεια διεκόπη και πάλι για 45 λεπτά.

Την έκτακτη συνεδρίαση της Εθνοσυνέλευσης προκάλεσαν το CHP, το DEM και τα μικρά κόμματα της αριστερής αντιπολίτευσης, τα οποία ζητούν να εφαρμοστεί η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και να ορκιστεί βουλευτής ο Τζαν Αταλάι. Η κυβερνητική πλευρά – συμπεριλαμβανομένου του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης των Γκρίζων Λύκων που στηρίζει την κυβέρνηση – καθώς και τα ισλαμιστικά και άλλα εθνικιστικά κόμματα αρνούνται να εφαρμόσουν την απόφαση, επικαλούμενα αντίθετη απόφαση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, παρά τη συνταγματική πρόνοια ότι οι αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου υπερισχύουν των άλλων δικαστηρίων.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο ανακοίνωσε στις 22 Φεβρουαρίου ότι η προηγούμενη απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου να ανακαλέσει την ιδιότητα του βουλευτή από τον Αταλάι ήταν «άκυρη» και η αιτιολογημένη απόφασή του δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 1η Αυγούστου. Ως εκ τούτου θα έπρεπε να αποφυλακιστεί και να αναλάβει τα καθήκοντά του στην Εθνοσυνέλευση.

Ο 48χρονος Τζαν Αταλάι είναι δικηγόρος και ακτιβιστής. Έχει χειριστεί στο παρελθόν πολλές υποθέσεις που είχαν έντονο κοινωνικό και πολιτικό αποτύπωμα, ενώ το 2013 διετέλεσε δικηγόρος της οργάνωσης Taksim Solidarity, η οποία ιδρύθηκε κατά τις διαδηλώσεις για να μην μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο το πάρκο Gezi στηνπλατεία ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, διαδηλώσεις οι οποίες εξελίχθηκαν σε κοινωνική εξέγερση. Το 2022 καταδικάστηκε σε 18 χρόνια φυλάκιση για τον ρόλο του στην υπόθεση αυτή. Στις βουλευτικές εκλογές του 2023 εξελέγη βουλευτής της επαρχίας Χατάι (Αλεξανδρέττα) με το Εργατικό Κόμμα της Τουρκίας.

Πηγή: ΕΡΤ

Η Δύση δεν θέλει να κερδίσει τον Πούτιν

0

Οι ηγέτες δεν έχουν καταφέρει, μεταξύ άλλων, να περιορίσουν τους πόρους στους οποίους η Ρωσία βασίζει την πανίσχυρη οικονομία της

Στις 9 Ιουλίου, και καθώς ο κόσμος κοιτούσε άναυδος τα ερείπια ενός νοσοκομείου παίδων στο Κίεβο που χτυπήθηκε από ρωσικούς πυραύλους, η Ρωσία γιόρταζε την ανάληψη της εναλλασσόμενης προεδρίας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Μιλώντας στο επίσημο δείπνο, ο μόνιμος απεσταλμένος της Ρωσίας στον ΟΗΕ, Βασίλι Νεμπέζνια, αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη της χώρας του στο αιματηρό περιστατικό. Οι διπλωμάτες που παρευρέθησαν εκεί πιθανώς να ξεροκατάπιαν. Το στιγμιότυπο αποτελεί μια γλαφυρή σύνοψη του κόσμου όπως τον ζούμε σήμερα. Καθώς η Δύση κάθεται και κοιτάζει, φαινομενικά αδύναμη, η Ρωσία διαρκώς «παίρνει αέρα». Σαν ένας νταής που αρχίζει να συνειδητοποιεί πως η δασκάλα δεν πρόκειται να έρθει να τον μαλώσει. Ο φόβος της Ρωσίας για το ΝΑΤΟ, πολύ ορατός στις αρχές της εισβολής, έχει μετριαστεί πλέον στη σκιά της ατιμωρησίας που απολαμβάνει ο ηγέτης της παρά τις αναρίθμητες φρικαλεότητες που έχει διαπράξει. Και γιατί να φοβηθεί; Παρόλο που έχει τα μέσα για να λήξει αυτόν τον πόλεμο, η Δύση ολοφάνερα δεν έχει την επιθυμία να κερδίσει. Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, η νίκη είναι πλέον ορατή – ανεξάρτητα από το ποιος ή ποια θα κατοικήσει στον Λευκό Οίκο από τον επόμενο Νοέμβριο.

Τα τελευταία δυόμισι χρόνια, οι περισσότεροι ηγέτες του λεγόμενου δυτικού κόσμου έχουν διαβεβαιώσει ότι «στέκονται δίπλα στην Ουκρανία». Ομως, όσο κι αν λένε τις μαγικές λέξεις, οι ίδιοι αρχηγοί κρατών εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τον πόλεμο σαν μια περιφερειακή σύγκρουση απέναντι στην οποία έχουν ελάχιστες υποχρεώσεις. Η υπεσχημένη στρατιωτική βοήθεια φτάνει αργά και σε ανεπαρκείς ποσότητες. Η πρόσφατη εισβολή του ουκρανικού στρατού σε ρωσικά εδάφη –η πρώτη τέτοιου είδους επιχείρηση από την αρχή του πολέμου– αποδεικνύει πως η ρωσική άμυνα είναι δυνατόν να καμφθεί εάν ξεπεραστούν οι αγκυλώσεις. Η Δύση όμως επιμένει στην προσέγγιση «πολύ λίγο και πολύ αργά», μια στρατηγική που νομιμοποιεί βεβαίως ο φόβος μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης με χρήση ακόμη και πυρηνικών. Η αίτηση της Ουκρανίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι ένα πολύ αμφιλεγόμενο ζήτημα ακριβώς για τους ίδιους λόγους.

Επιπλέον, η Δύση δεν έχει καταφέρει να περιορίσει τους πόρους στους οποίους η Ρωσία βασίζει την πανίσχυρη οικονομία, παρά τα αμέτρητα πακέτα κυρώσεων εις βάρος προσώπων και επιχειρήσεων. Η ρωσική οικονομία παρουσιάζει υγιή ανάπτυξη και τα κεφάλαια των Ρώσων ολιγαρχών βρίσκονται ασφαλή (έστω και παγωμένα) σε τράπεζες της Δύσης. Το σημαντικότερο όλων, το ρωσικό πετρέλαιο συνεχίζει να πωλείται και να αγοράζεται σε ολόκληρο τον κόσμο χωρίς ιδιαίτερα εμπόδια, καθώς οι δυτικοί ηγέτες φαίνεται ότι δεν μπορούν να αποφασίσουν τι θέλουν περισσότερο: να τιμωρήσουν ουσιαστικά τη Ρωσία ή να διατηρήσουν τον κόσμο ως έχει.

Αν ένα πρόσωπο δεν ενδιαφέρεται για τις αμερικανικές εκλογές, αυτό είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Σε αντίθεση με την πολυφωνική Δύση, ο Πούτιν παίζει το παιχνίδι με πολύ σοβαρούς όρους. Εχει βάλει τη χώρα του και την οικονομία της σε ρυθμούς πολέμου, δαπανώντας τουλάχιστον το ένα τρίτο του κρατικού προϋπολογισμού στο στράτευμα και ωθώντας δεκάδες χιλιάδες Ρώσους να επανδρώσουν την πολεμική του μηχανή υποσχόμενος παχυλούς μισθούς και άλλα κέρδη. Εχει μεταφέρει την παράσταση σε θέατρα εντός των εδαφών του ΝΑΤΟ, χρηματοδοτώντας φιλορωσικά κόμματα, υποστηρίζοντας προπαγανδιστικά μέσα και στοχοποιώντας ενίοτε ευθέως πρόσωπα που σχετίζονται με την αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Οποτε της ασκείται κριτική, η Ρωσία απλώς αρνείται τα γεγονότα.

Ολο αυτό το σκηνικό –ένας αντίπαλος με τη διάθεση (και τους πόρους) να παλέψει μέχρι το τέλος και κάποιοι σύμμαχοι που στέλνουν ακριβώς όση βοήθεια χρειάζεται για να μην καταρρεύσει το μέτωπο μέσα σε μία ημέρα– αφήνει την Ουκρανία γυμνή και εκτεθειμένη. Από ένα συγκεκριμένο σημείο κι έπειτα, η αποφασιστικότητα των Ουκρανών, που ήδη έχει φτάσει στα όριά της, θα αρχίσει να φθίνει και θα οδηγήσει σε μια ειρηνευτική συνθήκη με τον Πούτιν υπό οποιονδήποτε όρο. Κάθε όρος θα είναι προτιμότερος από τον βέβαιο θάνατο. Αυτή η στιγμή μπορεί να έρθει σύντομα εάν ο Ντόναλντ Τραμπ εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ και «λήξει τον πόλεμο σε 24 ώρες», όπως έχει υποσχεθεί ότι θα κάνει. Μπορεί όμως και να καθυστερήσει εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τις εκλογές και συνεχίσουν τη στρατηγική που ακολουθούν μέχρι τώρα.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήδη προετοιμάζεται για τη νίκη. Η τελευταία του «ειρηνευτική πρόταση», βάσει της οποίας η Ρωσία κρατάει τα κατακτημένα εδάφη και η Ουκρανία σταματά να ζητάει να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ, απορρίφθηκε από πολλούς δυτικούς ηγέτες. Αποτελεί ωστόσο το πιο ρεαλιστικό σενάριο για τη λήξη του πολέμου. Φωνές, που εκτείνονται από τους υποστηρικτές του Κρεμλίνου έως τον Πάπα, συμβουλεύουν τους Ουκρανούς να δώσουν στον Πούτιν αυτά που θέλει για να σταματήσει η άσκοπη βία.

Κάθε πόλεμος, όμως, έχει νικητές και χαμένους. Και εάν ο Πούτιν κερδίσει αυτόν τον πόλεμο συνάγεται αυτομάτως πως η Ουκρανία και οι σύμμαχοί της έχασαν. Και αυτή η ήττα θα έχει πολύ διαφορετικό κόστος για τον καθένα. Ο χρόνος θα δείξει ποιες θα είναι οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες της συμφωνίας, εάν και όταν υπογραφεί. Ενα πράγμα, πάντως, είναι βέβαιο: ένας μικρός πόλεμος μακριά από τα αμερικανικά σύνορα χάραξε ξανά τον χάρτη του κόσμου. Και η νέα θέση της Αμερικής είναι μικρότερη από πριν.

600 αμερικανικά Patriot για τη Γερμανία

0

Η αμερικανική κυβέρνηση ενέκρινε την πώληση 600 συστημάτων αεράμυνας Patriot για τη Γερμανία έναντι 4,6 δις ευρώ. Στόχος η ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της Γερμανίας.

Σύστημα Patriot στην άσκηση National Guardian στο ΜύνστερΕικόνα: Philipp Schulze/dpa/picture alliance 

Ανταπόκριση από το Βερολίνο

Σύμφωνα με ανακοίνωση του State Department η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ενέκρινε την πώληση 600 συστημάτων Patriot στη Γερμανία στο πλαίσιο της ενίσχυσης των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας, όπως έχει εξαγγείλει η γερμανική κυβέρνηση και ο υπ. Άμυνας Μπόρις Πιστόριους.

Το νέο τεράστιο εξοπλιστικό πακέτο αναμένεται να κοστίσει σχεδόν 4,6 δις ευρώ, όπως ανακοίνωσε το αμερικανικό Πεντάγωνο, και ήδη έχει πάρει τον δρόμο για το Κογκρέσο. Για τις ΗΠΑ πρόκειται επίσης για μια στρατηγικής σημασίας κίνηση που αποβλέπει στη βελτίωση της κατάστασης ασφαλείας ενός κομβικού νατοϊκού εταίρου, της Γερμανίας, αλλά και συνολικά της Ευρώπης, η οποία όμως δεν ανατρέπει τις ευρύτερες στρατιωτικές ισορροπίες στην περιοχή.

Σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα παραμένει ακόμη ασαφές πότε θα παραλάβει η Γερμανία τα αμερικανικά συστήματα Patriot. Είναι γεγονός, όπως παρατηρεί το δίκτυο ZDF, ότι οι συμφωνίες αυτές διαρκούν συνήθως αρκετά χρόνια. Ανάδοχος του έργου είναι η αμερικανική αμυντική βιομηχανία Lockheed Martin.

Περιζήτητο εξοπλιστικό σύστημα αιχμής

Σύστημα αεράμυνας Patriot
Αμερικανικό Patriot της αμυντικής βιομηχανίας Lockheed MartinΕικόνα: Sebastian Apel/U.S. Department of Defense/AP/picture alliance

Tα Patriot (Phased Array Tracking Radar for Intercept on Target) θεωρούνται από τα πιο σύγχρονα συστήματα κινητής αντιαεροπορικής άμυνας παγκοσμίως, με μεγάλο βεληνεκές επιφανείας-αέρος. Μπορούν να αντιμετωπίζουν με επιτυχία εχθρικά αεροσκάφη, βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους κρουζ.

Σύμφωνα με δηλώσεις ανώτατης πηγής πριν από περίπου έναν μήνα στο πρακτορείο Reuters, τις οποίες αναμεταδίδουν γερμανικά μέσα, στόχος είναι, στο πλαίσιο των αμυντικών σχεδίων του ΝΑΤΟ, ο τετραπλασιασμός των γερμανικών δυνατοτήτων αεράμυνας για την προστασία κρίσιμων υποδομών με φόντο πιθανούς, μελλοντικούς κινδύνους όπως σημαντικές εντάσεις ή ένας πόλεμος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Γερμανία έχει ήδη στείλει στην Ουκρανία τρία συστήματα Patriot από το 2022, μετά τη ρωσική εισβολή, από τα αποθέματα των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων. Το Κίεβο από την πλευρά του συνεχίζει να ζητά από τους δυτικούς συμμάχους Patriot, διότι θεωρούνται από τα λίγα συστήματα που μπορούν να αποτρέψουν με επιτυχία τις ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις.

Εντοπίσθηκε η καταγωγή και το «DNA» του αστεροειδή που άνοιξε το δρόμο στην εμφάνιση των ανθρώπων

0

Σχηματίστηκε στις εξωτερικές περιοχές του ηλιακού μας συστήματος

H κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι πριν από 66 εκατ. έτη ένας γιγάντιος αστεροειδής έπεσε στη χερσόνησο του Γιουκατάν στο Μεξικό και οι αλυσιδωτές επιπτώσεις της κολοσσιαίας σύγκρουσης προκάλεσαν την εξαφάνιση του 80% της ζωής στον πλανήτη.

Η πιο κρίσιμη απώλεια για την εξέλιξη της ζωής στη Γη ήταν αυτή της εξαφάνισης των δεινοσαύρων η οποία επέτρεψε στα θηλαστικά που κατάφεραν να επιβιώσουν από την σύγκρουση να βγουν από τις κρυψώνες στις οποίες ζούσαν επί πολλά εκατ. έτη, να ακμάσουν και να κυριαρχήσουν στον πλανήτη ανοίγοντας το δρόμο για την εμφάνιση του ανθρώπου.

Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Science» ερευνητική ομάδα παρουσιάζει τη μελέτη της για αυτόν τον αστεροειδή έχοντας καταλήξει σε δύο ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι ο διαστημικός βράχος αποτελούνταν σε μεγάλο ποσοστό από άνθρακα. Η δεύτερη διαπίστωση είναι ότι ο αστεροειδής αυτός σχηματίστηκε μακριά από την τροχιά του Δία σε κάποια απομακρυσμένη περιοχη του ηλιακού μας συστήματος.

Αν οι δύο διαπιστώσεις επιβεβαιωθούν θα προσφέρουν νέα στοιχεία εκτός των άλλων για τον σχηματισμό και τις κινήσεις των διαστημικών βράχων στο ηλιακό σύστημα καθώς και για αυτούς που το ταξίδι τους ολοκληρώθηκε πέφτοντας στη Γη.

 

Symposium: What does Ukraine’s incursion into Russia really mean?

0

Ten experts gauge the short and long term effects of Kyiv’s bold invasion on the war 

Beginning Aug. 6, the Ukrainian military launched a surprise, cross-border offensive against Russia in the eastern Kursk region, seemingly flipping the script on the war’s current trajectory.

Kyiv claims its units have pushed more than 20 miles into Russian territory, taking over 74 settlements and towns encompassing some 400 square miles, as well as over 100 Russian prisoners of war.

For its part, Moscow has acknowledged the incursion but as of Wednesday said its military has stabilized the border and is actively fighting to wrest control over those contested areas. Meanwhile, the fog of war has settled in and there is no official confirmation on the number of casualties or actual territorial gains by Ukraine.

Russian President Vladimir Putin has denounced the incursion as a “large-scale provocation.” For its part the Ukraine Foreign Ministry is saying this isn’t about holding territory but stopping long-range missile strikes by Russia into Ukraine from the Kursk region by creating a “buffer zone” there.

So many questions remain about the Ukrainian strategy, the Russian response and what long term impact this may have — or not — on the overall war, including the potential for future negotiations, the effect on morale on both sides, and whether this emboldens Ukraine’s supporters, including the U.S., to help re-energize what was looking like a foundering war effort on the Ukrainian side.

So we put the following question to a well-rounded group of foreign policy experts:

“What is the likely impact of current Ukrainian military incursions into the Russian Kursk region on the broader Ukraine War?”

Jasen J. Castillo, Monica Duffy Toft, Ivan Eland, Mark Episkopos, Lyle Goldstein, John Mearsheimer, Sumantra Maitra, Rajan Menon, Peter Rutland, Stephen Walt

Jasen J. Castillo, Co-Director, Albritton Center for Grand Strategy, George H.W. Bush School of Government, Texas A&M University

Once again, Ukraine’s armed forces have demonstrated their tremendous will to fight, something Russia discounted when they invaded in 2022. Nevertheless, the military objective of this offensive remains unclear. In the short term, this is a public relations boost for Ukraine and a morale blow to Russia. The Kursk gamble might also reduce pressure on Ukraine’s defenses as Russia moves forces to stop the incursion. My worry is that in the longer term, Ukraine, which is facing dangerous shortfalls in manpower and equipment, will deplete elite units that would have been needed elsewhere. In a war of attrition, manpower and equipment are essential. Ukraine’s attack reminds me of Germany’s audacious Western offensive in 1944 that surprised the Allies, made gains, and ended with a defeat at the Battle of the Bulge, which then wasted manpower and equipment it needed months later on the Eastern Front.

Monica Duffy Toft, Professor of International Politics and Director of the Center for Strategic Studies at The Fletcher School of Law and Diplomacy.

The likely impact of Ukraine’s military incursion into Russia is going to affect two axes of interest; one material, and one psychological.

On the material axis, Ukraine may be able to temporarily degrade Russia’s ability to launch missile attacks against Ukrainian targets, the most sensitive of which involve the deliberate and systematic harm of Ukraine’s noncombatants. But in material terms, not much can be expected in terms of lasting impact. Ukraine will be forced to retreat from Russia, and its surviving troops and equipment will be redistributed, after rest and refit, to other critical areas of Ukraine’s front with Russia.

It is on the psychological axis we can expect the most impact. Already, Russian President Vladimir Putin’s legitimacy as a “great leader” was damaged in the opening weeks of the war. This latest incursion is worse, because no Russian leader can afford to preside over the loss of Russian territory, even temporarily, and survive with reputation intact.

That said, Putin has unprecedented control over what Russians learn about the war. The psychological impact will be most felt by Ukraine and its allies. It will alleviate attention fatigue in the global sphere. It also reminds Western donors that Ukraine can fight and win, so the ongoing sacrifice of sending weapons and ammunition will not be wasted.

Ivan Eland, Director of the Independent Institute’s Center on Peace & Liberty.

Although Ukraine has insisted that its intent is not to hold captured land in Russia, one might then ask what purpose the incursion serves. It may have been designed to shock Russian leader Vladimir Putin about Russia’s vulnerability, but prior raids or attacks on Russia and Crimea have already so demonstrated.

Conducting offensive operations is usually much more costly in personnel and equipment than being on defense, so is it worth it for Ukraine to divert forces from already thin defense lines to go on a risky offensive with only nebulous benefits? Russia’s offensive is already making headway, and because Russia outnumbers and outguns Ukraine, it may not need to denude its attack forces in Ukraine to defend Russian territory. Ukraine indeed may desire to occupy Russian territory to eventually trade Ukrainian-occupied Russian territory for Russian-occupied Ukrainian land in any truce negotiations, but Ukraine risks being surrounded by superior forces.

Mark Episkopos, Eurasia Research Fellow at the Quincy Institute for Responsible Statecraft and Adjunct Professor of History at Marymount University

The Kursk incursion seems to have been premised on the assumption that Ukraine can exploit Russia’s thinly manned border defenses to seize large swathes of land — including the Kursk nuclear power plant — in the first 48-72 hours, presenting Moscow with a fait accompli that can be used as a bargaining chip to quickly force a ceasefire and potentially even set the stage for peace talks on Ukraine’s terms. But Russia appears to have thwarted the AFU’s attempts to significantly expand its initial beachhead, and Ukraine lacks the long-term capacity to hold even the modest territory that it is currently contesting.

Efforts to keep open the Kursk pocket are unlikely to yield any strategic benefits for Ukraine and will demand a massive sustained investment of troops and equipment that may weaken Ukrainian defenses, inadvertently creating opportunities for Russian forces along the lines of contact in Ukraine’s Donbas region.

Lyle Goldstein, Director of Asia Development, Defense Priorities, and visiting Professor at the Watson Institute for International and Public Affairs at Brown University

Kyiv’s brazen offensive into Russia’s Kursk region illustrates that Ukraine still has significant combat capability, as well as some measure of fighting pluck. No doubt the operation has served its primary end to embarrass the Kremlin and so dramatically alter the conventional narrative on the war. Still, legitimate questions can be asked regarding the wisdom of the new offensive. Casualties for the attacking side are inevitably high, especially in circumstances when Russia retains a substantial firepower advantage. This may, in turn, create grave weaknesses on other part of the battle line that Russian forces could exploit. Most informed American strategists had been counseling Ukraine in 2024 to stay on the defensive to preserve its forces and thus adopt a “long war” strategy. Nor is it clear that such a symbolic gambit will make a peace easier to negotiate. Finally, this is yet another step in the inadvisable direction of general escalation.

John Mearsheimer, R. Wendell Harrison Distinguished Service Professor at the University of Chicago, and non-resident fellow at the Quincy Institute

Ukraine’s invasion (of Kursk) was a major strategic blunder, which will accelerate its defeat. The key determinant of success in a war of attrition is the casualty-exchange ratio, not capturing territory, which Western commentators obsess over. The casualty-exchange ratio in the Kursk offensive decisively favors Russia for two reasons. First, it has caused relatively few Russian casualties because Ukraine’s army effectively overran undefended territory. Second, once alerted to the attack, Moscow quickly brought massive airpower to bear against the advancing Ukrainian troops, who were in the open and easy to strike. Unsurprisingly, the attacking forces lost many soldiers and a huge proportion of their equipment.

To make matters worse, Kyiv removed top-notch combat units from the front lines in eastern Ukraine — where they are desperately needed — and made them part of the Kursk strike force. This move is tilting the already lopsided casualty-exchange ratio on that critically important front further in Russia’s favor. It is no wonder — given what a foolish idea the Kursk incursion is — that the Russians were caught by surprise.

Sumantra Maitra, Director of research and outreach, the American Ideas Institute, author of “Sources of Russian Aggression”

If Ukraine taking the war to Russia was to bring Russia to negotiate from a position of weakness, it will fail, simply because Ukrainians don’t have the manpower to sustain this push and subsequent occupation. It is a good PR victory for Ukrainian backers in the West, and it shows how catastrophically backward, incompetent, and Soviet, Russian strategic thinking still is, but the Russian advantage in numbers will remain.

What it also might do is harden the Russian position, embolden the hardliners in the Russian government, and dissuade Putin from pushing for any negotiations for peace, especially after a new administration is elected in the U.S. Which, maybe, was the actual aim of the Ukrainian government, or whoever is advising them. In scuttling that particular process, Ukraine has been successful.

Rajan Menon, non-resident senior fellow at Defense Priorities and the Anne and Bernard Spitzer Chair Emeritus in International Relations at the Powell School, City College of New York/City University of New York.

Ukraine’s Kursk gambit has been widely praised — appropriately. But its enduring success remains uncertain. Whether Gen. Oleksandr Syrskyi seeks to retain Russian territory to trade in future negotiations; to divert Russian forces from the Donetsk battlefields, where they have been advancing; or to make Russians feel some of the pain Ukrainians have since 2022, his ability to achieve one or more of these goals remains uncertain.

Once Russia mounts a persistent counterattack, will Ukraine muster the logistical capabilities, troop numbers, firepower, and air defenses required to sustain its soldiers in Kursk? Will Russia be forced to redeploy forces from Donetsk (so far it has used reserves and troops from the Kharkiv and Kupiansk fronts)? Or will Russia foil Ukraine’s Kursk offensive, transforming the current euphoria into a blame-game in which Ukraine’s leaders are attacked for dispatching to Kursk troops that were badly needed elsewhere? It’s too early to tell.

Peter Rutland, professor of government and the Colin and Nancy Campbell Chair for Global Issues and Democratic Thought at Wesleyan University

The Ukrainian incursion is the most significant challenge to face Putin since the Wagner mutiny of June 2023. It highlights one of the central claims of Evgeny Prigozhin — the corruption and incompetence of the Russian army’s commanders, who did not foresee the attack, and who have been slow to expel the Ukrainian invaders. It refutes some of the central themes in Kremlin propaganda — that Russia is winning the war, that Putin is protecting Russians from a hostile world. It has also called the bluff on Putin’s threats to use nuclear weapons in the event of escalation of the fighting onto Russian territory. Irrespective of the military costs and benefits of the raid, there is no doubt that it has been a political coup for Kyiv.

Stephen Walt, Robert and Renee Belfer Professor of International Affairs, Yale University

The Ukrainian incursion into Russia is a sideshow intended to bolster Ukrainian morale and give the West confidence to keep backing Kyiv, but it will not affect the outcome of the war. Ukrainian forces have reportedly seized about 1000 square kilometers of poorly defended Russian territory. Russia’s total land mass is more than 17 million square kilometers, which means that Ukraine now “controls” 0.00588% of Russia.

By comparison, Russian forces currently occupy roughly 20 percent of Ukraine and the failed Ukrainian offensive last summer shows how difficult it will be for Ukraine to retake these areas. The incursion may be a minor embarrassment for Putin (as well as additional evidence that Russia is far too weak to invade the rest of Europe), but Ukraine’s fate will be determined by what happens in Ukraine, and not by this operation.

responsiblestatecraft.org

 

Η “Αδούλωτη Κυρήνεια” για δηλώσεις Δένδια

2
Handover ceremony of the Ministry of National Defence from the caretaker Minister Alkiviadis Stefanis to the Minister Nikos Dendias, in Athens, Greece on June 27, 2023. / Παράδοση - παραλαβή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας από τον υπηρεσιακό υπουργό Αλκιβιάδη Στεφανή στον υπουργό Νίκο Δένδια, στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2023.

O Υπουργός Εθνικής   Άμυνας της Ελλάδας Νίκος Δένδιας ανέφερε  (14.8.2024)  ότι: « η Ελλάδα συνεχίζει να στηρίζει την προσπάθεια για δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του Κυπριακού, αλλά και να επισημαίνει στη διεθνή κοινότητα ότι πρόκειται πρωτίστως για ζήτημα κατοχής ανεξάρτητου κράτους και κράτους – μέλους της Ε.Ε.»

Αν πράγματι κύριε Δένδια πιστεύετε ότι το Κυπριακό  είναι ζήτημα κατοχής ανεξαρτήτου Κράτους -μέλους της ΕΕ, θα πρέπει να μιλάτε  ξεκάθαρα και απλά για απελευθέρωσή του και οχι για δίκαιη και βιώσιμη επίλυση που παραπέμπει στη ΔΔΟ, δηλαδή στη νομιμοποίηση της κατοχής και των παραγώγων της, δηλαδή  στη νομιμοποίηση των σημερινών κατοχικών δεδομένων, δηλαδή στη νομιμοποίηση του παράνομου Καθεστώτος στα κατεχόμεν  το οποίο έχει κηρυχθεί Παράνομο από το Συμβούλιο Ασφαλείας  με τα ψηφίσματα 541 και 550. Κάτι τέτοιο δεν θα αποτελεί  ούτε δίκαιη , ούτε και βιώσιμη λύση.  Το κυριώτερο μια τέτοια λύση ΔΔΟ δεν τη θέλει ο Κυπριακός Λαός ( Δες Δημοψήφισμα του 2004) ο οποίος δεν θέλει να βάλει στον κόρφο του, φίδι δηλητηριώδες.

Τέτοιες θέσεις και τέτοιες δηλώσεις κύριε Δένδια  αποτελούν εμπαιγμό, για να μην πούμε ύβρη,  για ένα Λαό θύμα μιας καθόλα παράνομης και βάναυσης πράξης παραβίασης του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ  και του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου  που πηγάζουν από τον Χάρτη.

Από το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια.

 

ΑΦΑΛΑΤΩΣΗ, μια λύση για να σωθεί η Ελλάδα από την λειψυδρία. Μπορεί η  Κύπρος να γίνει το πρότυπό μας; 

2

του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, Πρέσβη ε.τ.

Η Ελλάδα καίγεται από μια τρίμηνη ζέστη άνευ προηγουμένου. Το νερό τελειώνει, οι γεωτρήσεις παύουν να λειτουργούν και τα πηγάδια στερεύουν με φυσικό επακόλουθο την καταστροφή της αγροτικής μας παραγωγής. Και η κυβέρνηση τι κάνει; Σβήνει φωτιές και κάνει διακοπές. Διακοπές από τι όμως; Για να κάνεις διακοπές πρέπει να διακόψεις τη δουλειά σου. Και δουλειά δεν βλέπουμε.

Η πρώτη αφαλάτωση έγινε τον 4ο αιώνα π.Χ. από Έλληνες ναυτικούς με την εξάτμιση θαλασσινού νερού, όπως την περιγράφει ο Αριστοτέλης. Σήμερα λειτουργούν πάνω από 20.000 μονάδες αφαλάτωσης σε 170 χώρες. Οι 10 μεγαλύτερες βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ, ενώ στην Ισπανία έχουν κατασκευαστεί περίπου 100 μονάδες αφαλάτωσης αναδεικνύοντας τη χώρα ως τον μεγαλύτερο χρήστη αφαλάτωσης στην Ευρώπη και τεχνολογικά μία από τις ισχυρότερες  δυνάμεις παγκοσμίως. Το κόστος μετατροπής του θαλασσινού νερού σε πόσιμο ανέρχεται σήμερα σε 0,5 – 0,7 δολάρια το κυβικό λίτρο.

Η πιο θερμή και ξηρή χώρα της Ε.Ε. είναι η Κύπρος, η οποία βασίζει το 80% του ΠΟΣΙΜΟΥ νερού που καταναλώνει στη μέθοδο της αφαλάτωσης. Η Κυπριακή Δημοκρατία ξεκίνησε από τις αρχές του 2000 να δημιουργεί μονάδες αφαλάτωσης για να αποφύγει τυχόν ανεπάρκεια νερού.

Ας δούμε τώρα τι ισχύει στην Ελλάδα. Μικρές μονάδες αφαλάτωσης υπάρχουν στη Σύρο, τη Νίσυρο, τη Μήλο, την Αίγινα και πιθανόν και σε κάποιο άλλο νησί. Ελάχιστος ο αριθμός σε σχέση με τη λειψυδρία που έχει χτυπήσει τη χώρα μας. Το 2002, οι καθηγητές Ν. Νικητάκος και Θ. Λίλας και ο ηλεκτρολόγος μηχανικός Ν. Βατίστας, μέλη της επιστημονικής ομάδας του πανεπιστημίου Αιγαίου, συνέλαβαν την ιδέα και σχεδίασαν την πρώτη ενεργειακά αυτόνομη πλωτή μονάδα αφαλάτωσης. Η μονάδα αυτή, η οποία  λειτουργεί με ηλεκτρισμό παραγόμενο από ανεμογεννήτρια υποβοηθούμενη από φωτοβολταϊκά πάνελ, κατασκευάστηκε το 2007 στα Ναυπηγεία της Σαλαμίνας, της δόθηκε το όνομα Υδριάδα και αγκυροβόλησε έξω από το λιμάνι της Ηρακλειάς. Η Υδριάδα παραμένει ανενεργή τα τελευταία χρόνια καθώς η Ελληνική Πολιτεία δεν φρόντισε ποτέ να την αξιοποιήσει αναλύοντας και βελτιστοποιώντας τα στοιχεία ωφέλειας-κόστους.

Η Ελλάδα της μη πρόληψης υστερεί πολύ ως προς την καταπολέμηση της λειψυδρίας. Δυστυχώς, τις συνέπειές της θα τις αντιμετωπίσουμε σύντομα, όταν θ’ αρχίσει να ξεραίνεται η αγροτική παραγωγή κι αρχίσουν να επικρατούν συνθήκες πείνας. Η κυβέρνηση θα μας πει τότε ότι γι’ αυτό ευθύνεται η κλιματική κρίση, το ίδιο επιχείρημα που χρησιμοποιεί και για τις πυρκαγιές.

Δεν είναι έτσι, όμως. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου η Κύπρος μπορεί σ’ έναν τομέα να σώσει την Ελλάδα. Ας έρθουν οι Κύπριοι στη χώρα μας να πουν στις αργόσχολες ελλαδικές Αρχές τι πρέπει να κάνουν για να σωθούμε ως προς τη λειψυδρία στο πόσιμο νερό. Να μας δώσουν την έτοιμη τεχνογνωσία και την πρακτική που εφάρμοσαν εκείνοι για ν’ αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της δικής τους λειψυδρίας. Ας πάνε και αντιπροσωπείες των Αθηνών στην Κύπρο να δουν από κοντά πώς δουλεύουν οι κυπριακές μονάδες αφαλάτωσης του πόσιμου νερού. Ας εξετάσει η κυβέρνηση και την περίπτωση της Υδριάδας, η εξέλιξη της τεχνολογίας ελαττώνει κατά κανόνα το θέμα του κόστους.

Και ως προς το πρόβλημα της άρδευσης όπου το κόστος με τη μέθοδο της αφαλάτωσης είναι προς το παρόν ασύμφορο, δεν έχουμε παρά να αντιγράψουμε την Ισπανία καθώς στη χώρα αυτή χρησιμοποιούνται ευρέως στον τομέα της γεωργίας μονάδες αφαλάτωσης θαλασσινού νερού. Κι αυτό  γιατί η Ισπανία πέτυχε για τις μονάδες της αυτές να έχουν, με τη συγχρηματοδότηση της Ε.Ε., ειδικές τιμές στην κατανάλωση ηλεκτρισμού (0,3 €/κ.μ.).

Υπάρχουν λοιπόν λύσεις αντιμετώπισης της λειψυδρίας στη χώρα μας, αρκεί να αφυπνιστεί έγκαιρα η ελληνική κυβέρνηση.

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, Πρέσβης επί τιμή

15.08.2024

 

 

 

Στράτος Σιμιτζής: «Αρχή άνδρα δείκνυσι»

1

 

Του Στράτου Σιμιτζή

Λίαν επιτυχής θεωρείται η εκλογή του Περιφερειάρχη Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα ως Επιτρόπου της Ελλάδας στην Ε.Ε.

Γόνος λαμπρής πολιτικής οικογενείας με γόνιμη και παραγωγική θητεία στα κοινά, με έργο που κατ’ επανάληψη αναγνωρίστηκε και εκτιμήθηκε από τον λαό της Κεντρικής Μακεδονίας, είναι βέβαιο πως θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα και θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά της κατά τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

«Αρχή άνδρα δείκνυσι» έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες και ο Απόστολος Τζιτζικώστας με την χρηστή και συνεπή θητεία του ως Περιφερειάρχης επιβεβαιώνει απολύτως την σοφή ρήση.

Ο Απόστολος Τζιτζικώστας συνιστά μία ακόμη επιτυχημένη επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στον τομέα των στενών συνεργατών του.

Η Περιφέρεια της Κεντρικής – Ανατολικής Μακεδονίας είναι βέβαιο πως θα στερηθεί τον επί χρόνια ηγέτη και άνθρωπό της, όπως είναι εξίσου βέβαιο πως θα τον κερδίσει η χώρα και τα ζωτικά συμφέροντά της από τη θέση του Επιτρόπου στην Ε.Ε.

«Φωλιές τηλεφωνίας, εστίες βρωμιάς και μόλυνσης»

Είναι ώρα, μάλιστα άργησε πολύ η COSMOTE να ξηλώσει όλα αυτά τα μικροκιόσκια τηλεφωνίας για το κοινό, γιατί δεν έχουν πια λόγο ύπαρξης μια και όλοι κρατούν στο χέρι τους και ένα κινητό τηλέφωνο.

Όμως αυτό είναι το ελάχιστο μια και οι φωλιές αυτές κάποτε πολύ πρακτικές και χρήσιμες, σήμερα είναι εγκαταλελειμένες, ξεχαρβαλωμένες και το κυριότερο εστίες βρωμιάς και μόλυνσης.

Γι’ αυτό πριν οι φωλιές αυτές, παντελώς άχρηστες σήμερα, κακοποιηθούν και ισοπεδωθούν από τους «καταστροφείς» της νύχτας που με την καταστροφική μανία που τους διακατέχει, ας τις ξηλώσει η COSMOTE καθαρίζοντας τον χώρο.

Ούτως ή άλλως παντελώς άχρηστες είναι.

 

Γιάννης Μαγκριώτης: ουδείς φταίει; Πόσες καταστροφές αντέχει ακόμη η χώρα;

0
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
του Γιάννη Μαγκριώτη, π. Υφυπουργού
Πολλές και καταστροφικές πυρκαγιές και φέτος. Η πιο καταστροφική στην βορειοανατολική Αττική. Η πυρκαγιά κινήθηκε ανεξέλεγκτα, καταστρέφοντας δασικές εκτάσεις και κατοικίες, απείλησε δημόσιες υποδομές, όπως νοσοκομεία, κατασκηνώσεις, το αστεροσκοπείο και ότι υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή. Το «επιτελικό κράτος», αποκάλυψε για μια ακόμη φορά, ότι είναι καλό στην επικοινωνία και κακό στην πράξη. Ο πρωθυπουργός εξοργίζει περισσότερο με τα επικοινωνιακά του τεχνάσματα.
Την τέταρτη ημέρα και αφού έσβησαν οι πυρκαγιές στην βορειοανατολική Αττική,, έχοντας ολοκληρώσει το καταστροφικό τους έργο και μέσα στον αστικό ιστό, επιτέλους μίλησε.
Δεν μίλησε όμως στους ανθρώπους, που έχουν πληγεί από τις πυρκαγιές, ούτε πήγε στις καμένες περιοχές. Γιατί εκεί υπάρχει θυμός και θα τα “ακούσει”, όσο και αν οργανώσει προσεκτικά την επίσκεψη.
Επισκέφτηκε την βάση των πυροσβεστικών αεροπλάνων και μίλησε στους χειριστές τους.
Και αφού τους χαρακτήρισε ήρωες, οι άνθρωποι την δουλειά τους κάνουν και ξέρουν ότι είναι πολύ δύσκολη και ανεπαρκώς αμειβόμενη, τους ανακοίνωσε αυτά που έχει ανακοινώσει πολλές φορές, ότι, το 2027-2028, θα έχουμε και νέα canader.
Καλό το επικοινωνιακό κόλπο να κρύβεται τρεις ημέρες ο Πρωθυπουργός και την τέταρτη να εμφανίζεται, αλλά κρυπτόμενος πίσω από τους χειριστές των canader,. Το επικοινωνιακό τρυκ δεν πιάνει πλέον, αντιθέτως εξοργίζει περισσότερο.
Οι καταστροφές κάθε φορά είναι μεγάλες, παρ’ ότι, τα αίτια αυτών των προβλημάτων είναι γνωστά και χιλιοειπωμένα. Όταν συνυπάρχουν παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες και σχετικά ισχυροί άνεμοι, συνηθισμένος συνδυασμός μετεωρολογικών φαινομένων τέτοια εποχή, τότε οι πυρκαγιές που προκαλούνται ανεξάρτητα των αιτιών, δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν από την ελληνική πολιτεία, πριν ολοκληρώσουν τις μεγάλες καταστροφές, γιατί:
1. Η κυβέρνηση και αυτή την φορά, όπως συμβαίνει διαχρονικά, ρίχνει την ευθύνη σε αντικειμενικά αίτια, τα τελευταία χρόνια είναι η κλιματική αλλαγή.
Η κλιματική αλλαγή, κλιματική κρίση για πολλούς, είναι βέβαιο ότι εντείνει το φαινόμενο, όμως δεν δικαιολογεί, τις ανεπάρκειες του κυβερνητικού επιτελείου, των κρατικών μηχανισμών και φυσικά των τοπικών παραγόντων.
Αν αυτή η αδυναμία είναι η μια πλευρά της αλυσιτελούς αντιμετώπισης, η άλλη που έχει και πιο σοβαρές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις,
είναι η συνέχιση από την κυβέρνηση, των πολύ μεγάλων λαθών, εγκληματικών πλέον.
2. Έχει την επιλογή να ρίχνει το κύριο βάρος στην καταστολή και όχι στην πρόληψη. Η καταστολή κοστίζει, αλλά έχει επικοινωνιακά ατού και προμήθειες. Η πρόληψη θέλει πολύ δουλειά και σε βάθος χρόνου, ατομικές και συλλογικές συνειδήσεις ευθύνης.
3. Υπάρχει υποτίμηση του δημόσιου χώρου και του δημόσιου συμφέροντος, και κυριαρχία των ιδιωτικών, μικρών και μεγάλων συμφερόντων. Αυτό γίνεται για ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους, γίνεται και για εκλογικούς λόγους.
Οι δημόσιοι χώροι δεν ψηφίζουν, οι εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετες κατασκευές, ψηφίζουν και εκλέγουν δήμαρχους, περιφερειάρχες βουλευτές, ακόμη και κυβερνήσεις.
Οι νόμοι νομιμοποίησής τους συνεχείς, από κάθε κυβέρνηση, υπάρχει βέβαια και η πρωταθλήτρια, η ΝΔ, ειδικά η σημερινή.
4. Η κυβέρνηση, ενώ μιλάει για τους νέους κινδύνους που φέρνει η κλιματική αλλαγή, στην πράξη συνεχίζει την ίδια εγκληματική πολιτική του Real Estate, δηλαδή της κρατικής αντιπαροχής, μάλιστα και με δημόσιους πόρους.
Αυτό είναι η ανάπτυξη για αυτήν, ανεξάρτητα, αν η χώρα μας καταδικάζεται συνεχώς από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, για την αέρια ρύπανση στις πόλεις, κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Αυτή συνεχίζει να παραχωρεί τους ελάχιστους δημόσιους χώρους σε επιχειρηματίες, του ς δίνει και δημόσιο και Κοινοτικό χρήμα, μεγαλώνει ή φτιάχνει και νέους επιχειρηματίες, με εξασφαλισμένα κέρδη για τουλάχιστον 40 χρόνια.
Στην Θεσσαλονίκη, έχουμε δυστυχώς, τις πιο θλιβερές επιλογές, όπως τα Real Estate στο οικόπεδο της ΔΕΘ και την Μαρίνα της Καλαμαριάς.
5. Είναι εγκληματική η επιλογή της κυβέρνησης, να μην έχει ακόμη τους δασικούς χάρτες, τα βασικά χωροταξικά σχέδια για τις κρίσιμες οικονομικές δραστηριότητες, όπως της ενέργειας.
Είναι αδιανόητο να μιλάει για την τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη και οι τοπικοί φορείς να μην έχουν καμία αποφασιστική αρμοδιότητα.
Τα εγχώρια και ξένα ολιγοπώλια στην ενέργεια, αποφασίζουν, που και πως θα αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους, με μόνο κριτήριο το δικό τους κέρδος και οι τοπικοί φορείς δεν μπορούν να έχουν την δική τους επιλογή. Η επιτελική κυβέρνηση έχει την αρμοδιότητα της απόφασης και τις περισσότερες φορές και της χρηματοδότησης με δημόσιους και Κοινοτικούς πόρους.
Εντυπωσιακό είναι ότι, το ψηφίζουν οι βουλευτές, των περιφερειών και πολλές φορές, οι τοπικοί άρχοντες, «νίπτουν τα χέρια τους», με το επιχείρημα: Ότι και να πούμε, η κυβέρνηση θα κάνει αυτό που θέλει.
Πόσες καταστροφές αντέχει ακόμη η χώρα, πότε θα υπάρξει αφύπνιση των πολιτών;

Ο νέος διοικητής της τουρκικής Στρατιάς του Αιγαίου σηματοδοτεί πιθανά προβλήματα με την Ελλάδα, σύμμαχο στο ΝΑΤΟ

0

15 Αυγούστου 2024

Τον Δεκέμβριο του 2023, πραγματοποιήθηκαν κοινές αμφίβιες ασκήσεις στο Αιγαίο Πέλαγος με μονάδες της Στρατιάς του Αιγαίου και της Διοίκησης της Ομάδας Αμφιβίων Αποστολών.

Abdullah Bozkurt/Stockholm

Ο διορισμός του στρατηγού Irfan Özsert ως διοικητή της  τουρκικής Στρατιάς Αιγαίου – μια ξεχωριστή δύναμη που ιδρύθηκε το 1975 κυρίως για να αντιμετωπίσει την Ελλάδα και διατηρείται εκτός της ολοκληρωμένης στρατιωτικής δομής του ΝΑΤΟ – σηματοδοτεί δυνητικά ανησυχητικές εξελίξεις στις ήδη τεταμένες σχέσεις της Άγκυρας με την Αθήνα.

Ο Οζέρτ επελέγη συχνά από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να εκτελέσει μυστικές επιχειρήσεις που αποσκοπούν στην προώθηση των πολιτικών του στόχων, οι οποίοι μπορεί να μην ευθυγραμμίζονται απαραίτητα με τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας, αλλά εξυπηρετούν στενότερους, πιο τοπικούς στόχους. Αυτό τοποθετεί τον Özsert ως μια δυνητικά επικίνδυνη προσωπικότητα, διατεθειμένη να αναπτύξει τουρκικά στρατιωτικά μέσα για να ενισχύσει το καθεστώς του Ερντογάν και να αυξήσει το πολιτικό του κεφάλαιο, το οποίο ο Ερντογάν μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει στο εσωτερικό ή να αξιοποιήσει στις διαπραγματεύσεις με ξένους εταίρους.

Στο παρελθόν, αυτός ο συγκρατημένος και ντροπαλός στρατηγός είχε επιφορτιστεί με την εκτέλεση μυστικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης της Λιβύης και του Αζερμπαϊτζάν. Συντόνισε επιχειρήσεις μυστικής επιτήρησης εναντίον στρατευμάτων του ΝΑΤΟ που σταθμεύουν στην Τουρκία, παρακολουθούσε Αμερικανούς αξιωματικούς που είχαν τοποθετηθεί στην Τουρκία και έπαιξε βασικό ρόλο στην εκκαθάριση δεκάδων χιλιάδων αξιωματικών τοποθετημένων υπέρ του ΝΑΤΟ από τον στρατό. Διεξήγαγε επιχειρήσεις πληροφοριών χρησιμοποιώντας στρατιωτικά μέσα για να υποστηρίξει την κυβέρνηση του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν.

Ο νέος ρόλος του Özsert είναι αναμφίβολα καθοριστικός, λαμβάνοντας υπόψη την παραδοσιακή δομή της Στρατιάς του Αιγαίου και τη σχετική ανεξαρτησία της από την ευρύτερη τουρκική στρατιωτική διοίκηση.

Σε σενάρια πολέμου στο δυτικό μέτωπο της Τουρκίας, ιδιαίτερα όσον αφορά την Ελλάδα, η Στρατιά του Αιγαίου έχει ιστορικά οριστεί ως κύρια στρατιωτική δύναμη με την εξουσία να αναλαμβάνει τη διοίκηση άλλων στρατιωτικών μονάδων και άλλων στοιχείων.

Ένα από τα μυστικά πολεμικά σχέδια της Τουρκίας κατά της Ελλάδας, με την κωδική ονομασία «Μπαρμπαρός» από τον Οθωμανό ναύαρχο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, οραματίζεται έναν κεντρικό ρόλο για την Στρατιά του Αιγαίου.

Αυτό το σχέδιο περιγράφει τη διοίκηση και τον έλεγχο της Στρατιάς επί των ειδικών δυνάμεων και των αεροπορικών και ναυτικών μέσων για να εξαπολύσουν επιθέσεις σε ελληνικά νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος και στην ηπειρωτική ελληνική επικράτεια.

 

Στρατηγός Irfan Özsert, ο νέος διοικητής της Στρατιάς του Αιγαίου της Τουρκίας.

Το 2016 ο Πρόεδρος Ερντογάν προήγαγε τον Özsert στο βαθμό του υποστράτηγου. Ο Özsert στη συνέχεια υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του τουρκικού Γενικού Επιτελείου από το 2016 έως το 2017. Στη συνέχεια ανέλαβε τη διοίκηση των στρατιωτικών πληροφοριών ως επικεφαλής του τμήματος πληροφοριών του Γενικού Επιτελείου, θέση που κράτησε μέχρι το 2019.

Σε αυτόν τον ρόλο, ο Özsert και η ομάδα του από αξιωματούχους άμυνας και πληροφοριών συντόνισαν τις τουρκικές στρατιωτικές και μυστικές επιχειρήσεις στο λιβυκό έδαφος. Ανέπτυξαν τζιχαντιστές μαχητές από τη Συρία για να υποστηρίξουν φιλοτουρκικές φατρίες, έστειλαν προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό και παρείχαν ναυτικά και αεροπορικά μέσα για να καλύψουν αυτές τις επιχειρήσεις. Επιπλέον, έστειλαν στρατιωτικούς για να διοικούν και να συντονίζουν τις επιθέσεις. Η ταυτότητά τους αποκαλύφθηκε όταν αντίγραφα των διαβατηρίων τους δημοσιεύθηκαν από το ειδησεογραφικό πρακτορείο al-Marsad το 2019, αποκαλύπτοντας ότι ο Özsert και οι βοηθοί του κατευθύνουν ενεργά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο έδαφος.

Μετά την προαγωγή του στον βαθμό του αντιστράτηγου, ο Özsert διορίστηκε από τον Ερντογάν ως γενικός διευθυντής άμυνας και ασφάλειας (Milli Savunma Bakanlığı Savunma ve Güvenlik Genel Müdürlüğü) στο Υπουργείο Άμυνας το 2019. Το 2023 προωθήθηκε στο βαθμό του πλήρους στρατηγού και διορίσθηκε αναπληρωτής αρχηγός γενικού επιτελείου, τη δεύτερη υψηλότερη θέση στον τουρκικό στρατό.

Το διαβατήριο του Irfan Özsert διέρρευσε από το ειδησεογραφικό πρακτορείο al-Marsad όταν χρησιμοποιήθηκε σε μια μυστική επιχείρηση στη Λιβύη.

Ο διορισμός του στην Στρατιά του Αιγαίου φέτος υποδηλώνει ότι η κυβέρνηση Ερντογάν μπορεί να σχεδιάζει μια νέα στρατηγική για τα δυτικά σύνορα της Τουρκίας. Είναι πιθανό ότι αυτό περιλαμβάνει μυστικές επιχειρήσεις, με δυνητικά στόχο την Ελλάδα, με στόχο την κλιμάκωση των εντάσεων και την εδραίωση της εσωτερικής υποστήριξης προς την κυβέρνηση Ερντογάν.

Ο Στρατός του Αιγαίου επιφορτίστηκε επίσης με την παρακολούθηση της ανάπτυξης αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, όπου ο αμερικανικός στρατός έχει αποκτήσει πρόσβαση σε επιπλέον ελληνικές βάσεις και σχεδιάζει να επεκτείνει την παρουσία του ως μέρος μιας ευρύτερης συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας που υπέγραψαν οι δύο χώρες τον Οκτώβριο του 2021. Ενώ οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι το αυξημένο στρατιωτικό τους αποτύπωμα στην Ελλάδα στοχεύει στην αντιμετώπιση της ρωσικής επιρροής, η κυβέρνηση Ερντογάν θεωρεί αυτή την επέκταση ως άμεση απειλή για την Τουρκία.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει επανειλημμένα και δημόσια επικρίνει την αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια μιας κοινής συνέντευξης Τύπου με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο στις 8 Ιουνίου 2022 στην Άγκυρα, ο Ερντογάν είπε: «Αυτή τη στιγμή, εννέα αμερικανικές βάσεις έχουν εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Λοιπόν, εναντίον ποιών προορίζονται αυτές οι βάσεις; Η απάντησή τους είναι κατά της Ρωσίας. Λοιπόν, συγγνώμη, αλλά κανείς δεν το αγοράζει».

Η Διοίκηση του Τάγματος Αεράμυνας της Στρατιάς του Αιγαίου πραγματοποίησε βολές εναέριων στόχων στις 4 Ιουλίου 2023 σε χώρο εκπαίδευσης στη δυτική επαρχία της Τουρκίας στη Σμύρνη.

Στις 11 Νοεμβρίου 2021 δήλωσε περαιτέρω, «Δεν μπορώ καν να παρακολουθήσω τον αριθμό των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα. Υπάρχουν τόσες πολλές αμερικανικές βάσεις που, όταν ληφθούν υπόψη συνολικά, η ίδια η Ελλάδα φαίνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου μια αμερικανική βάση».

Είναι προφανές ότι υπό τον Πρόεδρο Ερντογάν, υποστηριζόμενος από τους ακροδεξιούς εθνικιστές (Milliyetçi) και νεοεθνικιστές (Ulusalcı) συμμάχους του, η Τουρκία θεωρεί την παρουσία των ΗΠΑ στην Ελλάδα ως σημαντική απειλή για τα συμφέροντά της και προφανώς αναπτύσσει στρατηγικές για να αντιμετωπίσει αυτήν την αντιληπτή απειλή. Κατά συνέπεια, ο ρόλος της  Στρατιάς του Αιγαίου είναι κρίσιμο στοιχείο σε αυτή την αξιολόγηση απειλών.

Το ιστορικό της Στρατιάς του Αιγαίου προσφέρει κάποια εικόνα για πιθανές κατευθύνσεις που μπορεί να πάρει η Τουρκία υπό τον νέο διοικητή. Σε κατάθεση του δικαστηρίου στις 16 Ιανουαρίου 2017, ο βετεράνος αρχηγός της αστυνομίας Ali Fuat Yılmazer, ο οποίος προηγουμένως διαχειριζόταν αστυνομικές πληροφορίες και ερευνούσε τζιχαντιστικές και νεοεθνικιστικές ομάδες στην Τουρκία, αποκάλυψε πώς η αστυνομία αποκάλυψε παράνομες επιχειρήσεις που ενορχηστρώθηκαν από την Στρατιά του Αιγαίου κατά τη θητεία του Ahmet Hurşit Tolon , νεοεθνικιστή στρατηγού.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο Τολόν ίδρυσε μια μυστική μονάδα πληροφοριών εντός της Στρατιάς του Αιγαίου με την ονομασία Εθνικό Τμήμα Στρατηγικών και Επιχειρήσεων της Τουρκίας (Türkiye Ulusal Stratejiler ve Harekat Dairesi, TUSHAD). Αυτή η μονάδα υποκίνησε σκόπιμα τους φόβους ότι οι Χριστιανοί θα καταλάβουν την Τουρκία μέσω ιεραποστολικής εργασίας χρησιμοποιώντας προπαγάνδα και ακόμη και δημιουργώντας μια ψεύτικη προτεσταντική εκκλησία. Ένας αξιωματικός των πληροφοριών διορίστηκε ως πάστορας, ο οποίος αργότερα ισχυρίστηκε ότι ασπάστηκε ξανά το Ισλάμ και άρχισε να προειδοποιεί για τους αντιληπτούς κινδύνους των χριστιανικών ιεραποστολικών δραστηριοτήτων στην Τουρκία.

Πολλές αμερικανικές και ευρωπαϊκές χριστιανικές οργανώσεις στοχοποιήθηκαν ως μέρος αυτής της εκστρατείας. Κατατέθηκαν αναφορές πληροφοριών που χαρακτήριζαν πολίτες των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως σημαντικές απειλές για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας. Οι τουρκικές κυβερνητικές υπηρεσίες έλαβαν μυστικά εντολή να εμποδίσουν τις δραστηριότητές τους αρνούμενοι οικοδομικές άδειες, άδειες λειτουργίας και αιτήσεις βίζας και διαμονής.

Η Διοίκηση Τάγματος Μάχης Μηχανικού της Στρατιάς του Αιγαίου και η Διοίκηση της Ταξιαρχίας Αμφιβίων Πεζοναυτών πραγματοποίησαν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις 2-6 Οκτωβρίου 2023.

Σύμφωνα με τον Yılmazer, τα στοιχεία αποκάλυψαν ότι ήταν η TUSHAD που ενορχήστρωσε τις βάναυσες δολοφονίες τριών ιεραπόστολων, συμπεριλαμβανομένου του γερμανού υπηκόου Tilmann Ekkehart Geske, στον Εκδοτικό Οίκο Zirve στη Μαλάτια στις 18 Απριλίου 2007. Η μονάδα στρατολόγησε στελέχη τόσο από στρατιωτικούς όσο και από πολιτικούς τομείς για τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων. Το προσωπικό τους χωρίστηκε σε λευκές, μαύρες και πορτοκαλί μονάδες και λειτουργούσε με το υψηλότερο επίπεδο μυστικότητας.

Η εχθρότητα του Özsert προς τις ΗΠΑ είναι καλά τεκμηριωμένη. Ο Ερντογάν τον επέλεξε για να πραγματοποιήσει μια μυστική επιχείρηση για να καταλάβει τον έλεγχο της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ στη νότια επαρχία Άδανα κατά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016. Την εποχή που ο Özsert βρισκόταν σε προσωρινή αποστολή στη βάση, αλλά ποτέ δεν διευκρίνισε τη φύση αυτής της αποστολής κατά τις δίκες του πραξικοπήματος. Κατηγόρησε τους συναδέλφους του, συμπεριλαμβανομένου του τότε διοικητή της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, αντιστράτηγο Μπεκίρ Ερτζάν Βαν, ότι συμμετείχαν στο πραξικόπημα, παρά το γεγονός ότι η βάση δεν είχε καμία σχέση με τα γεγονότα.

Η βάση, όπου στεγάζεται η 39η πτέρυγα αεροπορικής βάσης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ βάσει κοινής συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών που χρονολογείται από τον Δεκέμβριο του 1954, έχει γίνει συχνά στόχος ισλαμιστικών, εθνικιστικών και νεοεθνικιστικών ομάδων. Στις 15 Ιουλίου 2016 τέθηκε σε συναγερμό για τρομοκρατία και στρατεύματα αναπτύχθηκαν για την αντιμετώπιση πιθανής επίθεσης.

Παρά τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας στη βάση, ο Özsert κράτησε απόσταση από την ταχεία ανάπτυξη για να ενισχύσει την ασφάλεια για λόγους που παραμένουν ανεξήγητοι. Τα δικαστικά έγγραφα υποδεικνύουν ότι αγνόησε την ιεραρχία και παρέλειψε να αναφερθεί στους ανωτέρους του. Αντίθετα, επικοινώνησε με άγνωστο άτομο στην Άγκυρα και φαινομενικά έλαβε εναλλακτικές οδηγίες, ενώ οι συνάδελφοί του, τηρώντας την καθιερωμένη αλυσίδα διοίκησης, αναφέρθηκαν στις καθορισμένες θέσεις τους.

Ο υπουργός Άμυνας Ashton B. Carter συνομιλεί με τον Brig. Στρατηγό Bekir Ercan Van, διοικητή της 10ης βάσης δεξαμενόπλοιων, καθώς αναχωρεί από το αεροπλάνο του στις 15 Δεκεμβρίου 2015 στην αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο Κάρτερ μίλησε με την ηγεσία των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του συνασπισμού, καθώς και με στρατιωτικά μέλη και εξαρτώμενα άτομα που βρίσκονται επί του παρόντος στο Ιντσιρλίκ. (Φωτογραφία της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ από τον Ανώτερο Αεροπόρο Krystal Ardrey)

Η υποτιθέμενη εμπλοκή της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ, η οποία φιλοξενεί στρατεύματα και στρατιωτικά μέσα από τις ΗΠΑ και άλλους συμμάχους του ΝΑΤΟ, στη στρατιωτική κινητοποίηση της 15ης Ιουλίου ήταν ένα βασικό στοιχείο της αφήγησης της κυβέρνησης στο ψευδές πραξικόπημα. Τούρκοι αξιωματούχοι κατηγόρησαν δημόσια τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, ότι ενορχήστρωσαν την απόπειρα πραξικοπήματος. Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει αυτές τις κατηγορίες για εμπλοκή των ΗΠΑ και άλλων συμμάχων του ΝΑΤΟ στην απόπειρα πραξικοπήματος το 2016.

Παρά την προσωρινή διοίκηση της βάσης, ο Özsert βοήθησε τον τοπικό εισαγγελέα στη διερεύνηση των στρατευμάτων των ΗΠΑ, της Δανίας και άλλων συμμάχων του ΝΑΤΟ που στάθμευαν εκεί, κάτι που φαινόταν να αποτελεί μέρος μιας κακόβουλης δίωξης με στόχο την ενίσχυση της ψευδούς αφήγησης της κυβέρνησης για το πραξικόπημα. Αρκετές δυνάμεις και μέσα του ΝΑΤΟ αναπτύχθηκαν στη βάση ως μέρος της Επιχείρησης Inherent Resolve (OIR) υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, με στόχο το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και τη Συρία (ISIS), το οποίο έλεγχε τμήματα της Συρίας και του Ιράκ εκείνη την εποχή.

Ο Özsert αποκάλυψε δημόσια λεπτομέρειες σχετικά με το προσωπικό των ΗΠΑ και των συμμάχων και τον εργολάβο άμυνας Vectrus, καθώς και πληροφορίες για εισερχόμενες και εξερχόμενες πτήσεις και φορτία. Αυτές οι πληροφορίες, ορισμένες απόρρητες, κοινοποιήθηκαν στον εισαγγελέα και ενσωματώθηκαν στη δημόσια δικογραφία.

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2024/08/Irfan_ozsert_pased_info_on_Incirlik-1.pdf” title=”Irfan_ozsert_pased_info_on_Incirlik”]

Κατά τις δίκες του πραξικοπήματος, αποκαλύφθηκε περαιτέρω ότι ο Özsert λειτούργησε ένα χώρο βασανιστηρίων στο αρχηγείο του Γενικού Επιτελείου για να αποσπάσει ψευδείς ομολογίες και να παράσχει κατασκευασμένα στοιχεία εναντίον εκείνων που κατηγορούνται για τη συνωμοσία του πραξικοπήματος. Ένα από τα θύματα σε αυτό το σημείο ήταν ο υπολοχαγός Kübra Yavuz, αξιωματικός πρωτοκόλλου στο Γενικό Επιτελείο. Τον Ιούνιο του 2018 κατέθεσε ότι είχε στερηθεί φαγητό, ξυλοκοπήθηκε, βασανίστηκε και είχε υποστεί ηλεκτροπληξία ενώ βρισκόταν υπό κράτηση για δύο ημέρες σε ένα πεδίο βολής στο συγκρότημα του Γενικού Επιτελείου. Ο Γιαβούζ ανέφερε ότι αναγκάστηκε να δώσει ψευδή κατάθεση ενώ είχε δεμένα μάτια και χειροπέδες πίσω από την πλάτη του.

Ο υπολοχαγός Yavuz κατέθεσε ότι τα βασανιστήρια διεξήχθησαν υπό τις διαταγές του στρατηγού Özsert και του στρατηγού Zekai Aksakallı, του τότε διοικητή των Ειδικών Δυνάμεων που διαδραμάτισε βασικό ρόλο στην ενορχήστρωση του υποτιθέμενου πραξικοπήματος ψευδούς σημαίας σε συνεργασία με την Εθνική Οργάνωση Πληροφοριών ( MIT). Ο Γιαβούζ είπε ότι οι βασανιστές του τον ανάγκασαν να υπογράψει μια προετοιμασμένη δήλωση ενώ δεχόταν σκληρή κακομεταχείριση. Όταν τελικά οδηγήθηκε ενώπιον δικαστηρίου για να δικαστεί τον Ιούνιο του 2018, δύο χρόνια μετά τα περιστατικά, ανακάλεσε τη δήλωση που είχε εξαχθεί υπό πίεση.

Υπάρχουν σημαντικοί λόγοι ανησυχίας σχετικά με τον διορισμό του Özsert ως επικεφαλής της Στρατιάς Αιγαίου και τι μπορεί να σχεδιάζει με αυτή την κίνηση ο Πρόεδρος Ερντογάν, γνωστός για την προτίμησή του σε μυστικές επιχειρήσεις για την ενίσχυση της διακυβέρνησής του.

Κατά συνέπεια, είναι ζωτικής σημασίας να εξεταστούν προσεκτικά οι δραστηριότητες του Özsert και να παρακολουθούνται οι κινήσεις και οι κινητοποιήσεις εντός των μονάδων του Στρατιάς του Αιγαίου για σταθερότητα στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

Nordic Monitor

Ἡ διπλωματία μόνη δέν ἀρκεῖ

0

Εὐθ. Π. Πέτρου

ΗΤΑΝ τέτοιες ἡμέρες, τόν Αὔγουστο τοῦ 1974, πού συνομιλοῦσαν στήν Γενεύη οἱ ὑπουργοί Ἐξωτερικῶν Ἑλλάδος καί Τουρκίας, Γεώργιος Μαῦρος καί Τουράν Γκιουνές, ἀναζητῶντας –ὑποτίθεται– μιά λύση γιά τήν Κύπρο, ἐνῷ ἀκόμη πολύ μικρό μέρος τοῦ ἐδάφους της κατείχετο ἀπό τίς τουρκικές ἀποβατικές δυνάμεις.

Ἦταν μία τυπική περίπτωσις τῆς ἀποτυχίας στήν ὁποία ὁδηγεῖται αὐτός πού στηρίζεται στήν διπλωματία, χωρίς νά διαθέτει στρατιωτική ἰσχύ, ἤ τό –χειρότερο– χωρίς νά εἶναι πρόθυμος νά τήν χρησιμοποιήσει. Δυστυχῶς τά παθήματα τοῦ παρελθόντος δέν γίνονται διδάγματα. Ἐξακολουθοῦμε στήν Ἑλλάδα νά μηρυκάζουμε ἀναφορές στό διεθνές δίκαιο πιστεύοντας ὅτι μέσῳ αὐτοῦ θά διευθετηθοῦν τά προβλήματα πού ἔχουμε μέ τήν Τουρκία.

Πρόκειται γιά ἀσυγχώρητη ἀφέλεια. Ἀλλά εἶναι ἐξ ἴσου ἀσυγχώρητη ἀφέλεια νά πιστεύουμε ὅτι ἡ διπλωματία μόνη της εἶναι ἀρκετή γιά τήν ἐπίλυση διεθνῶν προβλημάτων. Καί πρίν ἀπό 50 χρόνια στήν διπλωματία ὑπελόγιζε ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις γιά νά εὑρεθεῖ λύσις στό Κυπριακό. Ὅμως ἡ προσέγγισις αὐτή ὁδήγησε στήν ὑποδούλωση τοῦ 30% περίπου τοῦ ἐδάφους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Καί ἐπί 50 χρόνια διά τῆς διπλωματίας ἐπιδιώκουμε κάποια διευθέτηση γιά τήν Μεγαλόνησο. Καί ἔτσι ἐφθάσαμε νά ἐκλιπαροῦμε γιά τήν διζωνική ὁμοσπονδία, τήν ὁποία τό 1975 πού μᾶς προσεφέρετο ἀπορρίπταμε μετά βδελυγμίας, διότι ἦτο οἱονεί διχοτόμησις. Τήν ὁποία ἀφοῦ ἐπί σειράν ἐτῶν ἐπέβαλλαν οἱ Τοῦρκοι ὡς βάση «ἐπιλύσεως» τοῦ Κυπριακοῦ, τώρα τήν ἀπορρίπτουν ἀπαιτῶντας τήν ἀναγνώριση τῆς διχοτομήσεως τῆς Μεγαλονήσου, διά τῆς δημιουργίας «δύο κρατῶν».

Εἶναι τραγικό ὅτι οἱ ἥρωες τῆς ΕΟΚΑ πολέμησαν καί ἔπεσαν γιά τήν Ἕνωση τῆς Κύπρου μέ τήν Ἑλλάδα, καί τώρα κάποιοι ὁμιλοῦν γιά «ἐπανένωση» ἐννοῶντας τήν ὁμοσπονδοποίηση πού θά καταστήσει καί τήν ὑπόλοιπη Κύπρο ὑποχείριο τοῦ Ἀττίλα. Ἐκεῖ μᾶς ὁδήγησε ἡ διπλωματία. Ἤ μᾶλλον τό γεγονός ὅτι πιστεύαμε πώς ἡ διπλωματία μόνη εἶναι ἀρκετή γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν ἁρπακτικῶν διαθέσεων τοῦ Ἀττίλα. Καί ἀκόμη δέν ἔχουμε καταλάβει ὅτι ἡ ἐμμονή μας στήν ἀτελέσφορη αὐτή τακτική ὁδηγεῖ νομοτελειακῶς στήν δικαίωση τοῦ Ἀττίλα. Στήν πλήρη ἐπίτευξη τῶν στόχων του καί σέ μιά κατάσταση πού γιά τόν ἑλληνισμό θά εἶναι πολύ χειρότερη τῆς σημερινῆς ντέ φάκτο διχοτομήσεως.

Τόν Αὔγουστο τοῦ 1974, ἤδη, ἡ νομιμότης εἶχε ἀποκατασταθεῖ στήν Κύπρο. Οἱ λόγοι τούς ὁποίους ἐπεκαλεῖτο ἡ Τουρκία γιά τήν εἰσβολή εἶχαν ἐκλείψει. Ὅμως ἡ Ἄγκυρα δέν εἶχε διάθεση νά ὑποχωρήσει. Καί συζητοῦσε γιά νά κερδίσει χρόνο. Αὐτό ἔκανε στήν Γενεύη ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τοῦ Ἀττίλα ἀπέναντι σέ ἕναν Γεώργιο Μαῦρο, ὁ ὁποῖος μᾶλλον ἀμήχανος προσπαθοῦσε νά σώσει ὅ,τι μποροῦσε νά σωθεῖ γνωρίζοντας ὅτι ἡ ἐπιλογή τῆς στρατιωτικῆς ἀντιπαραθέσεως εἶχε ἐκ τῶν προτέρων ἀποκλεισθεῖ ἀπό τήν Ἀθήνα. Δέν εἶναι δέ τυχαῖο ὅτι τήν ἴδια στιγμή κυκλοφοροῦσαν πληροφορίες γιά ἐλλείψεις, προβλήματα καί ἀνεπαρκῆ προετοιμασία τῶν ἑλληνικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Πληροφορίες πού ἦσαν ἀνυπόστατες μέν, ἐκείνη τήν ὥρα ὅμως εἶχαν σοβαρές ἐπιπτώσεις στό ἠθικό καί τῶν στρατευμένων καί τοῦ πληθυσμοῦ ἐν γένει.

Ἐθελοτυφλοῦσε ἡ ἑλληνική ἡγεσία ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ἀγνοῶντας πληροφορίες πού ἔρχονταν ἀπό τήν Κύπρο καί οἱ ὁποῖες συνέκλιναν σέ ἕνα συμπέρασμα. Ὅτι ὁ Ἀττίλας 2 πρόκειται νά ξεσπάσει ἀπό στιγμή σέ στιγμή. Ἀφ’ ἑνός οἱ τουρκικές δυνάμεις ἐνισχύοντο μέ περισσότερες μονάδες πού μετεφέροντο στήν Κυρήνεια καί ἀφ’ ἑτέρου ἐλάμβαναν ἐπίκαιρες θέσεις στήν γραμμή καταπαύσεως τοῦ πυρός, κατά τρόπον ὥστε ἦταν βέβαιον ὅτι προετοιμάζοντο γιά νά ἐπιτεθοῦν. Ὅπως καί κατά τήν προηγουμένη φάση, λιγώτερο ἀπό ἕναν μῆνα πρίν, πού ἡ ἀποβατική δύναμις ἔφθανε στήν Κύπρο καί κάποιοι ἐξακολουθοῦσαν νά ὑποστηρίζουν ὅτι «κάνουν γυμνάσια» καί συνιστοῦσαν στούς ἀξιωματικούς πού ἀνησυχοῦσαν: «Κύριοι, πᾶτε γιά ὕπνο».

Πρίν ξημερώσει ἡ 14η Αὐγούστου 1974, ὁ Γκιουνές ἀπό τήν Γενεύη διεβίβασε στόν Ἐτσεβίτ τό σῆμα «Ἡ Ἀϊσέ μπορεῖ νά πάει διακοπές». Καί τό πρωί ὁ Ἀττίλας 2 εἶχε ἐξαπολυθεῖ. Καί τώρα ὁ Ἀττίλας 3 εἶναι μπροστά στά μάτια μας καί πάλι ἀρνούμεθα νά τόν δοῦμε. Καί πάλι πιστεύουμε ὅτι θά εὑρεθεῖ λύσις διά τῆς διπλωματίας καί χωρίς νά ἱδρώσουμε καί χωρίς νά ματώσουμε. Ντροπή μας!

estianews.gr

Ποια είναι η «βασίλισσα της κεταμίνης» που κατηγορείται για τον θάνατο του Μάθιου Πέρι

0

Η Τζασβίν Σάνγκα, με το παρατσούκλι «βασίλισσα της κεταμίνης» φαίνεται να έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στον θάνατο του Μάθιου Πέρι.

Οι αρχές αποκάλυψαν σήμερα ότι πέντε άτομα, ανάμεσά τους και ο βοηθός του Μάθιου Πέρι, κατηγορούνται για τον θάνατο του ηθοποιού.

«Αυτοί οι κατηγορούμενοι εκμεταλλεύτηκαν τα προβλήματα εθισμού του κ. Πέρι για να πλουτίσουν», δήλωσε την Πέμπτη ο εισαγγελέας των ΗΠΑ Μάρτιν Εστράδα. «Ήξεραν ότι αυτό που έκαναν εγκυμονούσε μεγάλο κίνδυνο για τον κ. Πέρι, αλλά το έκαναν ούτως ή άλλως».

Τρεις από τους κατηγορούμενους -συμπεριλαμβανομένου του βοηθού του Πέρι- έχουν ήδη ομολογήσει την ενοχή τους σε κατηγορίες για ναρκωτικά, ενώ άλλοι δύο -ένας γιατρός και η Τζασβίν Σάνγκα, γνωστή ως «Η Βασίλισσα της Κεταμίνης»- συνελήφθησαν την Πέμπτη, σύμφωνα με το υπουργείο Δικαιοσύνης.

H Σάνγκα κατηγορείται ότι ότι πούλησε 50 φιαλίδια κεταμίνης στον Μάθιου Πέρι για περίπου 11.000 δολάρια, συμπεριλαμβανομένης της παρτίδας που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατό του τον Οκτώβριο του 2023.


Θάνατος Μάθιου Πέρι: Η έφοδος στο σπίτι της «βασίλισσας της κεταμίνης»
Οι ομοσπονδιακές αρχές πραγματοποίησαν έφοδο στο σπίτι της, τον Μάρτιο, και ανέκτησαν ενοχοποιητικά στοιχεία μαζί με μηνύματα σχετικά με την πώληση διπλής ισχύος κεταμίνης,

Η Σάνγκα, η οποία έχει διπλή υπηκοότητα, αμερικανική και βρετανική, κατηγορείται για μια σειρά από αδικήματα περί ναρκωτικών που σχετίζονται με την προμήθεια της κεταμίνης που σκότωσε τον Μάθιου Πέρι.

«Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι αρχές επιβολής του νόμου κατέσχεσαν σημαντικές ποσότητες παράνομων ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων περίπου 1.978 γραμμαρίων πορτοκαλί χαπιών που βρέθηκαν θετικά σε επιτόπια εξέταση για μεθαμφεταμίνη, 79 μπουκάλια που περιείχαν ένα διαυγές υγρό που βρέθηκε θετικό σε επιτόπια εξέταση για κεταμίνη, καθώς και διάφορα άλλα ύποπτα ναρκωτικά», έγραψε πράκτορας της DΕΑ στις 20 Αυγούστου στην ποινική καταγγελία.


Ένα πιστόλι διακρίνεται επίσης σε μια φωτογραφία των κατασχεθέντων ναρκωτικών που περιλαμβάνεται στην ένορκη κατάθεση του Abrego.

Στην καταγγελία αναφέρεται ότι ο Sangha ήταν ένας «έμπορος ναρκωτικών μεγάλου όγκου» που είχε εντοπιστεί προηγουμένως από την DEA, τους ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών της αστυνομίας του Λος Άντζελες και την Υπηρεσία Ταχυδρομικής Επιθεώρησης των ΗΠΑ.

Οι πράκτορες κατέσχεσαν το κινητό της τηλέφωνο, το οποίο είχε «συνομιλίες που σχετίζονταν με την πώληση πιεσμένων χαπιών μεθαμφεταμίνης και κεταμίνης».

Σε μηνύματά τον Μάρτιο σχετικά με την πώληση κεταμίνης, ζητούσε την καταβολή «958,51» στο PayPal της και έλεγε «νομίζω ότι θα σας αρέσουν αυτά, αλλά να θυμάστε ότι είναι διπλής ισχύος».

Τα βίντεο που ανακτήθηκαν από το τηλέφωνό της την έδειχναν να «μαγειρεύει κεταμίνη», “https://www.iefimerida.gr/kosmos/basilissa-tis-ketaminis-katigoreitai-thanato-mathioy-peri”>