Αρχική Blog Σελίδα 103

Συλλυπητήριο Μήνυμα Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος για τον θάνατο του Στάθη Παρχαρίδη

0

 

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος αποχαιρετά τον Στάθη Παρχαρίδη – Έναν αυθεντικό υπηρέτη της ποντιακής μουσικής.

Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε βαθιά θλίψη σε ολόκληρη την ποντιακή κοινωνία. Γιατί ο Στάθης δεν υπήρξε απλώς ένας ακόμη άνθρωπος της ποντιακής μουσικής. Υπήρξε ένας αυθεντικός άνθρωπος της παράδοσης, ένας άνθρωπος που την έζησε, τη γνώρισε από τους παλαιότερους και την υπηρέτησε με τρόπο αληθινό, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς να αναζητήσει ποτέ το εύκολο χειροκρότημα.

Γεννημένος στις 2 Απριλίου 1967 στην Κοζάνη και με καταγωγή από το Πρωτοχώρι και τα Αλωνάκια Κοζάνης, μεγάλωσε μέσα σε ένα αυθεντικό ποντιακό περιβάλλον, όπου η παράδοση δεν ήταν μια αναπαράσταση αλλά καθημερινό βίωμα. Από μικρός γαλουχήθηκε κοντά στους ανθρώπους της παλαιότερης γενιάς, άκουσε τα τραγούδια και τις αφηγήσεις τους και έμαθε να αντιλαμβάνεται την ποντιακή μουσική όχι απλώς ως καλλιτεχνική έκφραση, αλλά ως φορέα μνήμης, ιστορίας και συλλογικής ταυτότητας.

Υπηρέτησε με συνέπεια και αφοσίωση το παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι, συμβάλλοντας στη διάδοσή του σε ολόκληρη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Παράλληλα, προσέφερε ανεκτίμητο έργο στον ποντιακό πολιτισμό ως χοροδιδάσκαλος και χοράρχης, ενώ μέσα από τη διδασκαλία της ποντιακής λύρας μετέδωσε τις γνώσεις και την αγάπη του για την παράδοσή μας σε πολλές γενιές και σε πλήθος ποντιακών σωματείων.

Για τον Στάθη, όμως, η παράδοση δεν ήταν ούτε επάγγελμα ούτε μέσο προβολής. Ήταν στάση ζωής. Δεν συμβιβάστηκε με τη λογική του «φαίνεσθαι», δεν προσπάθησε να προσαρμόσει την παράδοση στις απαιτήσεις της εποχής και δεν έβαλε ποτέ το οικονομικό όφελος πάνω από την ουσία. Υπερασπίστηκε μέχρι τέλους την παραδοσιακή ποντιακή μουσική, ακόμη και όταν αυτό απαιτούσε να βαδίζει κόντρα στο ρεύμα. Είχε τη δύναμη να λέει αυτό που πίστευε και την ακεραιότητα να παραμένει πιστός σε αυτό.

Η ζωή, ωστόσο, του επιφύλαξε μια σκληρή δοκιμασία. Η σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του και η ασθένεια των φωνητικών του χορδών τον ανάγκασαν να στερηθεί ένα από τα σημαντικότερα μέσα με τα οποία επικοινωνούσε με τον κόσμο: τη φωνή του. Ακόμη και τότε, όμως, δεν απομακρύνθηκε από την ποντιακή μουσική. Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να τραγουδά και να προσφέρει, με μια φωνή που είχε πλέον υποστεί τις συνέπειες της περιπέτειάς του, αποδεικνύοντας πως η σχέση του με την παράδοση ήταν βαθύτερη από την ίδια τη φωνή του.

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες παρακαταθήκες που αφήνει πίσω του. Ο Στάθης Παρχαρίδης δεν κράτησε τη γνώση για τον εαυτό του. Στάθηκε δίπλα σε πολλούς νεότερους καλλιτέχνες, τους ενθάρρυνε, τους στήριξε και τους βοήθησε να βρουν το θάρρος να σταθούν μπροστά στο κοινό και να υπηρετήσουν το ποντιακό τραγούδι. Πίστευε στη νέα γενιά, αρκεί αυτή να σέβεται την παράδοση και να γνωρίζει από πού ξεκινά.

Αν η μοίρα δεν του είχε στερήσει πρόωρα τη δυνατότητα να τραγουδά όπως ήθελε, είναι βέβαιο πως η παρουσία του θα μπορούσε να είχε αφήσει ακόμη βαθύτερο αποτύπωμα στην πορεία της σύγχρονης ποντιακής μουσικής. Γιατί είχε τη γνώση, το βίωμα, το ταλέντο και –πάνω απ’ όλα– την ακεραιότητα να υπερασπιστεί αυτό που αγαπούσε.

Η προσφορά του στον Ποντιακό Ελληνισμό και τον πολιτισμό μας υπήρξε ουσιαστική και πολύτιμη. Θα παραμείνει ζωντανή μέσα από τους ανθρώπους που δίδαξε, τους καλλιτέχνες που στήριξε, τα τραγούδια που μοιράστηκε και, κυρίως, μέσα από την επιμονή του να υπερασπίζεται την παράδοση ως ζωντανή παρακαταθήκη και όχι ως απλό σκηνικό του παρελθόντος. Εκφράζουμε τα ειλικρινή και θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του. Στάθη, σε ευχαριστούμε θερμά για όσα προσέφερες στον Ποντιακό Ελληνισμό, τον πολιτισμό μας και στην Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος.

Καλό παράδεισο. Αιωνία σου η μνήμη.

Η Ουάσινγκτον δεν συναινεί σε ισραηλινές επιθέσεις σε τουρκικούς στόχους στη Συρία- φοβούμενη άμεση αντιπαράθεση

0

Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ απέρριψε ένα ισραηλινό αίτημα για αεροπορική επιδρομή εντός της Συρίας εναντίον στόχων που φέρονται να συνδέονται με την τουρκική παρουσία και επιρροή, σε μια νέα ένδειξη της κλιμακούμενης ευαισθησίας του ανταγωνισμού μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ στη συριακή σκηνή και των προσπαθειών της Ουάσινγκτον να αποτρέψει τη μετατροπή του σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ δύο από τους βασικούς συμμάχους της στην περιοχή.

Το πρακτορείο ειδήσεων Hawar (ANHA) επικαλούμενο το ισραηλινό κανάλι Channel 13, ανέφερε ότι το Ισραήλ είχε ζητήσει άδεια από την Ουάσινγκτον πριν από εβδομάδες για να πραγματοποιήσει νέα επιδρομή εντός συριακού εδάφους, αλλά ο Λευκός Οίκος δεν την χορήγησε.

Το ρεπορτάζ συνέδεσε την αμερικανική στάση με ανησυχίες ότι η κλιμακούμενη ένταση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ στη Συρία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε άμεση αντιπαράθεση που θα ήταν δύσκολο να περιοριστεί.

Σύμφωνα με την ισραηλινή αφήγηση, το Τελ Αβίβ πιστεύει ότι η Άγκυρα έχει εντείνει πρόσφατα τις προσπάθειές της να επεκτείνει τη στρατιωτική και ασφαλιστική της επιρροή στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων στρατηγικών τοποθεσιών, εγκαταστάσεων, αεροδρομίων και άλλων εγκαταστάσεων, σε συντονισμό με τη συριακή κυβέρνηση με επικεφαλής τον Άχμεντ αλ-Σαράα.

Οι αναφορές από το Channel 13 έφτασαν στο σημείο να υποδηλώνουν ότι η τουρκική κίνηση βασίζεται σε συνεννοήσεις με τη Δαμασκό, σε μια εποχή που η Ουάσινγκτον προσπαθεί να εξισορροπήσει τις σχέσεις της με τους δύο συμμάχους της, την Τουρκία και το Ισραήλ.

Το δημοσίευμα συνέδεσε επίσης την άρνηση του Λευκού Οίκου για την επίθεση του Ισραήλ,  με τη σχέση που υπάρχει μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Τούρκου ομολόγου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και με την επιθυμία της Ουάσινγκτον να διαχειριστεί την ισραηλινοτουρκική διαμάχη χωρίς να της επιτρέψει να μετατραπεί σε ανοιχτή στρατιωτική σύγκρουση για το συριακό έδαφος.

Η έκθεση δεν αποκάλυψε με σαφήνεια τη φύση ή τις τοποθεσίες όλων των στόχων που ήθελε να χτυπήσει το Ισραήλ και μεταξύ των διαθέσιμων εκθέσεων δεν εκδόθηκε καμία επίσημη αμερικανική δήλωση που να υιοθετεί τις λεπτομέρειες της ισραηλινής αφήγησης.

Χαρακτηριστική είναι η τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Τούρκου προέδρου Ερντογάν και του Αμερικανού προέδρου, Τραμπ, πριν από δύο ημέρες, κατά την οποία δεν ανακοινώθηκε το περιεχόμενο της.

Κλιμακώνεται η μάχη για την εξουσία στη Συρία

Η συζήτηση για την αντίρρηση της Ουάσινγκτον στην επίθεση δεν είναι άσχετη με τη συσσωρευμένη ένταση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ από την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2014, και την άνοδο της νέας εξουσίας στη Δαμασκό, της οποίας η Άγκυρα έχει γίνει ένας από τους πιο εξέχοντες περιφερειακούς υποστηρικτές

Το Ισραήλ πραγματοποίησε προηγουμένως αεροπορικές επιδρομές τον Απρίλιο του 2025 με στόχο συριακές στρατιωτικές βάσεις και αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένων των αεροδρομίων T4 και Παλμύρα στη Χομς και του στρατιωτικού αεροδρομίου της Χάμα, αφού πηγές αποκάλυψαν ότι τουρκικές στρατιωτικές ομάδες είχαν επιθεωρήσει αυτές τις τοποθεσίες στο πλαίσιο πιθανών σχεδίων επέκτασης της αμυντικής συνεργασίας με τη Δαμασκό.

Αυτές οι επιθέσεις εκείνη την εποχή προκάλεσαν ανησυχίες ότι η Συρία θα μπορούσε να γίνει πεδίο άμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ των τουρκικών και ισραηλινών στρατών.

Στο αποκορύφωμα αυτής της έντασης, η Άγκυρα ανακοίνωσε ότι δεν επιθυμεί στρατιωτική αντιπαράθεση με το Ισραήλ εντός της Συρίας, ενώ Ισραηλινοί αξιωματούχοι, με τη σειρά τους, επιβεβαίωσαν ότι δεν επιδιώκουν σύγκρουση με την Τουρκία, παρά την έντονη διαφωνία σχετικά με τη μορφή των ρυθμίσεων ασφαλείας και στρατιωτικών ρυθμίσεων στη νέα Συρία.

Ο κίνδυνος τριβής ώθησε και τις δύο πλευρές να ξεκινήσουν τεχνικές συνομιλίες αποδέσμευσης στο Αζερμπαϊτζάν τον Απρίλιο του 2025, με στόχο τη δημιουργία ενός καναλιού επικοινωνίας για την αποτροπή επεισοδίων ή λανθασμένων υπολογισμών μεταξύ των δυνάμεών τους και των στρατιωτικών επιχειρήσεων εντός της Συρίας.

Ο Αμπού αλ-Ντουχούρ επαναφέρει τις ανησυχίες στο προσκήνιο

Οι αναφορές για άρνηση των ΗΠΑ αποκτούν μεγαλύτερη σημασία καθώς συνεχίζονται οι ισραηλινές επιθέσεις εντός της Συρίας.

 Στις 18 Αυγούστου 2026, το στρατιωτικό αεροδρόμιο Abu al-Duhur στην ύπαιθρο του Idlib έγινε στόχος ισραηλινών επιδρομών που έπληξαν τον διάδρομό του και προκάλεσαν υλικές ζημιές, σύμφωνα με συριακά μέσα ενημέρωσης.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε ότι η Τουρκία εργαζόταν για την αποκατάσταση της βάσης μετά από χρόνια που ήταν εκτός λειτουργίας. Ο ισραηλινός στρατός δεν σχολίασε την επιδρομή και δεν υπήρξε άμεσο σχόλιο από την Τουρκία.

Αυτό αντικατοπτρίζει τον αυξανόμενο ανταγωνισμό μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ σχετικά με το μέλλον του συριακού στρατού.

Η Τουρκία επιδιώκει να εδραιώσει την ασφάλεια και τη στρατιωτική της συνεργασία με τη Δαμασκό και να υποστηρίξει την οικοδόμηση νέων κρατικών θεσμών, ενώ το Ισραήλ αντιμετωπίζει με ανησυχία οποιαδήποτε μεγάλης κλίμακας τουρκική στρατιωτική ανάπτυξη, ιδίως σε αεροπορικές βάσεις και τοποθεσίες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ελευθερία των αεροπορικών επιχειρήσεων του εντός της Συρίας.

 Το Ισραήλ έχει κατηγορήσει στο παρελθόν την Τουρκία ότι προσπαθεί να μετατρέψει τη Συρία σε σφαίρα επιρροής, μια κατηγορία που η Άγκυρα έχει απορρίψει, θεωρώντας τις ισραηλινές επιθέσεις απειλή για τη σταθερότητα της Συρίας και της περιοχής.

Έτσι, φαίνεται ότι ο αμερικανικός ρόλος έχει ξεπεράσει την πολιτική διαμεσολάβηση και έχει προσπαθήσει να χαράξει όρια που αποτρέπουν τις στρατιωτικές τριβές μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, σε μια εποχή που η νέα Συρία μετατρέπεται σε ένα από τα πιο σημαντικά πεδία ανταγωνισμού για επιρροή και ρυθμίσεις ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.

Turkpress

—

Echedoros.blog

Ο μηχανισμός του Ερντογάν στην Ουάσινγκτον με βουλευτές, γερουσιαστές και τον επιχειρηματικό εταίρο Τάκερ Κάρλσον

0

Γράφει ο Έιταν Φίσμπεργκερ – Ερευνητής & Αναλυτής

Η Τουρκία θέλει πράγματα από την Ουάσινγκτον.

 Θέλει άρση των κυρώσεων, μαχητικά αεροσκάφη, πιο φιλική κάλυψη στον αμερικανικό τύπο, να σταματήσει η Αμερική να υποστηρίζει τους Κούρδους – και το κυβερνών κόμμα της έχει περάσει τα τελευταία δύο χρόνια χτίζοντας άμεσες σχέσεις ακριβώς με τους ανθρώπους που είναι σε θέση να της παραδώσουν αυτά τα πράγματα.

Σύμφωνα με πρόσφατα υποβληθέντα έγγραφα στο Αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, το μοτίβο χρονολογείται πριν από περισσότερο από ένα χρόνο.

 Δεν θα το καταλάβαινε κανείς διαβάζοντας τα ίδια τα έγγραφα. Υπογράφονται από τον Χαλίλ Μουτλού, τον ξάδερφο του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος διευθύνει την επιχείρηση για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, κοινώς γνωστό ως AKP, από μια έπαυλη που αγοράστηκε το 2024 για 4,8 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τα αρχεία ακινήτων της Ουάσινγκτον.

Η επιχείρηση είναι τόσο τεράστια όσο και εκπληκτικά ασαφής

Σε μια πρόσφατη ομοσπονδιακή κατάθεση στη βάση δεδομένων του Νόμου περί Εγγραφής Ξένων Πρακτόρων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ο Χαλίλ Μουτλού και το κόμμα κατέγραψαν περίπου 85 συναντήσεις και εκδηλώσεις μεταξύ Δεκεμβρίου 2025 και Μαΐου 2026.

 Σχεδόν όλες, ανεξάρτητα από το ποιον συνάντησαν, καταγράφονται είτε ως «Συζήτηση σχετικά με τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας» είτε ως «Δημόσια Εκδήλωση».

Αυτή η ίδια τυποποιημένη περιγραφή εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε αρχείο που καταγράφει τη δραστηριότητα του γραφείου, είτε πρόκειται για συναντήσεις με εν ενεργεία μέλη του Κογκρέσου και από τα δύο κόμματα, είτε για podcasters, αξιωματούχους της εκτελεστικής εξουσίας, είτε ακόμα και με τον συνιδρυτή της εταιρείας μέσων ενημέρωσης του Τάκερ Κάρσον/Tucker Carlson.

Οι Επαφές της Κυβέρνησης

Σε όλα τα έγγραφα, ένα πράγμα είναι απολύτως σαφές: το ΑΚΡ απολαμβάνει πρόσβαση στα υψηλότερα επίπεδα της αμερικανικής πολιτικής, συγκεντρωμένο μεταξύ των ανθρώπων που είναι σε θέση να αποφασίσουν τι πραγματικά θα πάρει η Τουρκία.

Ένα προηγούμενο έγγραφο δείχνει ότι σε μία μόνο ημέρα τον Απρίλιο του 2025, ο Μουτλού συναντήθηκε με τέσσερα εν ενεργεία μέλη του Κογκρέσου , συμπεριλαμβανομένου του Michael McCaul, ο οποίος προήδρευε της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων μέχρι τον Ιανουάριο του ίδιου έτους.

Παρακολούθησε μια εκδήλωση στην οποία συμμετείχε ο νυν πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας και συναντήθηκε με το προσωπικό της και από τις δύο πλευρές, μαζί με δεκάδες μέλη του προσωπικού του Κογκρέσου.

Ο βουλευτής Τζο Γουίλσον, συμπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για τις Σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας και τους Τουρκοαμερικανούς, εμφανίζεται πολλές φορές.

 Η συνεργάτιδά του, Στέφανι Πεντάρβις, εμφανίζεται στα αρχεία επτά φορές τον τελευταίο χρόνο.

Συνάντηση με Podcasters και ομάδες της Άκρας Αριστεράς

Ο Μουτλού και το AKP συναντήθηκαν με τον CodePink, που συνδέεται με την κινεζική κυβέρνηση, τον πρώην δημοσιογράφο του Al Jazeera και ιδρυτή του Zeteo, Mehdi Hasan, και παρακολούθησαν ένα συμπόσιο που διοργάνωσε το παράρτημα της Νέας Υόρκης του Συμβουλίου Αμερικανο-Ισλαμικών Σχέσεων.

Μεταξύ μιας ομάδας υπεράσπισης που συνδέεται με το ΚΚΚ, ενός εξέχοντος προοδευτικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα και μιας φερόμενης ως ομάδας-μέτωπο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η εμβέλεια του AKP εκτείνεται σχεδόν σε ολόκληρο τον ιδεολογικό χάρτη των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης και ακτιβισμού – σαφώς σκόπιμα.

Μια ιδιαίτερα αξιοσημείωτη συνάντηση που πραγματοποίησαν ο Μουτλού και το AKP ήταν στις 11 Μαρτίου 2026, με τον ατιμασμένο πρώην αξιωματικό της CIA, Τζον Κυριακού/John Kiriakou , ο οποίος δήλωσε ένοχος για διαρροή των ταυτοτήτων πολλών μυστικών αξιωματικών της CIA στα μέσα ενημέρωσης, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους.

 Ο Κυριακού παρουσιάζει αυτήν τη στιγμή μια εκπομπή στο ρωσικό κρατικό δίκτυο μέσων ενημέρωσης RT, το οποίο έχει εγκριθεί από τις ΗΠΑ.

Η σύνδεση Τάκερ Κάρλσον/Tucker Carlson

Στις 12 Μαρτίου 2026 – μόλις μία ημέρα μετά τη συνάντηση Κυριακού – το AKP κατέγραψε μια εικονική συνάντηση με τον Neil Patel, συνιδρυτή τόσο του Daily Caller όσο και του Tucker Carlson Network.

Μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Κυριακού εμφανίστηκε στο podcast του Carlson και αργότερα ανακοίνωσε ότι εξέδιδε ένα βιβλίο υπό τον εκδοτικό οίκο Carlson.

Η χρονική στιγμή της συνάντησης με τον Πατέλ επιτυγχάνεται μετά από μήνες ελέγχου σχετικά με τους δεσμούς του Κάρλσον με καθεστώτα της Μέσης Ανατολής.

Τον Δεκέμβριο του 2025, ο Κάρλσον πήρε συνέντευξη από τον πρωθυπουργό του Κατάρ επί σκηνής στο Φόρουμ της Ντόχα και, απαντώντας στις κατηγορίες ότι είχε πάρει χρήματα από το Κατάρ, ανακοίνωσε ότι αντ’ αυτού αγόραζε ένα σπίτι στη Ντόχα.

Τον Ιανουάριο του 2026, βρέθηκε στο Ριάντ για ένα συνέδριο ακινήτων, έχοντας ήδη συναντηθεί με τον Σαουδάραβα δισεκατομμυριούχο πρίγκιπα Αλουαλίντ μπιν Ταλάλ .

Μέσα σε λίγους μήνες, το Δίκτυο Tucker Carlson είχε χτίσει τεκμηριωμένες σχέσεις με τρεις ξεχωριστές κυβερνήσεις που αγωνίζονταν για επιρροή στον τρόπο με τον οποίο καλύπτεται η περιοχή τους στα δυτικά μέσα ενημέρωσης.

Απαντώντας σε αυτή την αποκάλυψη, ο Πατέλ δημοσίευσε στο X ότι «Αυτές οι βαρετές και ανειλικρινείς συκοφαντίες δεν λειτουργούν πια. Συναντιέμαι με κάθε είδους ανθρώπους κάθε εβδομάδα για να προσπαθήσω να καταλάβω τι πραγματικά συμβαίνει σε έναν ολοένα και πιο περίπλοκο και επικίνδυνο κόσμο».

Δεν απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με το τι πραγματικά μίλησαν.

Ένα ερώτημα που η Τουρκία δεν έχει απαντήσει

Ο τόσο προφανής στόχος της Τουρκίας εδώ είναι να καλλιεργήσει τους συγκεκριμένους ανθρώπους στην κυβέρνηση, στα μέσα ενημέρωσης και σε κύκλους ακτιβιστών, οι οποίοι καταλήγουν να διαμορφώνουν εξαρχής τι ακούν και σκέφτονται οι Αμερικανοί για την Τουρκία και την περιοχή.

Αυτό που το κάνει τόσο ανησυχητικό είναι η ίδια η κλίμακα.

Μια ισλαμική δικτατορία που συνδέεται με την Μουσουλμανική Αδελφότητα ενσωματώνεται στους θεσμούς που διαμορφώνουν την αμερικανική πολιτική και την κάλυψη των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, όλα σε κοινή θέα.

Το κατά πόσον αυτή η πρόσβαση συντελεί στον πραγματικό συντονισμό με εγχώρια μέσα ενημέρωσης και δημιουργούς περιεχομένου είναι ένα ερώτημα στο οποίο η Τουρκία δεν έχει ακόμη αναγκαστεί να απαντήσει, ούτε καν να αντιμετωπίσει. Αλλά καλύτερα αργά παρά ποτέ.

osint613 – Echedoros.blog

ΣτΕ: «STOP» στην επαναφορά δώρων και επιδομάτων στο Δημόσιο – Η απόφαση

1
Το Αρσάκειο Μέγαρο, στο οποίο από το 1992 στεγάζεται το Συμβούλιο της Επικρατείας, Αθήνα, Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026 (δημοσιεύεται Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2026). Τα σχέδια για την ανέγερση του κτιρίου ήταν του αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυταντζόγλου, ο θεμέλιος λίθος του Αρσακείου Μεγάρου- όπως ονομάσθηκε- τέθηκε στις 10 Μαρτίου 1846 και το κτίριο εγκαινιάστηκε το 1853. Ανήκε στην Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία και χρησιμοποιήθηκε ως Παρθεναγωγείο έως το 1942 οπότε επιτάχτηκε για τις ανάγκες του πολέμου. Στεγάζει από το 1992 το Συμβούλιο της Επικρατείας, έδρα του οποίου έως τότε ήταν η Παλαιά Βουλή. Στο κτίριο έγιναν επισκευαστικές εργασίες τους προηγούμενους 18 μήνες και παραδόθηκε ανακαινισμένο πριν λίγο καιρό. Τα εγκαίνια του θα γίνουν τις επόμενες ημέρες. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Η υπόθεση έφτασε στην Ολομέλεια του ΣτΕ μέσω της διαδικασίας της πρότυπης δίκης.

Οριστικά κλειστό παραμένει, σύμφωνα με την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), το ζήτημα της επαναφοράς των επιδομάτων εορτών (Δώρων) και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους.

Συγκεκριμένα, με την απόφαση 1201/2026 η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της χώρας έκρινε ότι η επιλογή του νομοθέτη να μην επαναφέρει τα επιδόματα στους δημοσίους υπαλλήλους που καταργήθηκαν με τον ν. 4093/2012 δεν συνιστά ούτε αντισυνταγματική παράλειψη, ούτε παραβίαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

Η υπόθεση έφτασε στην Ολομέλεια μέσω της διαδικασίας της πρότυπης δίκης. Αφετηρία αποτέλεσε αγωγή δημοσίου υπαλλήλου στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία ζητούσε την καταβολή δύο επιπλέον βασικών μισθών για κάθε έτος. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ. Η αξίωση του υπαλλήλου αφορούσε την περίοδο από 1η Ιανουαρίου 2023 έως 31 Δεκεμβρίου 2024 και στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στην Οδηγία 2022/2041 για τους επαρκείς κατώτατους μισθούς στην ΕΕ.

Ένα από τα βασικά ζητήματα που εξέτασε το ΣτΕ ήταν εάν η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή οδηγία μπορούσε να αποτελέσει νομική βάση για την αξίωση του δημοσίου υπαλλήλου. Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η οδηγία μπορούσε να προσβληθεί μόνο για το χρονικό διάστημα μετά τις 15 Νοεμβρίου 2024, ημερομηνία κατά την οποία έληξε η προθεσμία μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο.

Ακόμη η Ολομέλεια του ΣτΕ επικαλέστηκε τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) και ειδικότερα η απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 2025 στην υπόθεση C-19/23. Το ΔΕΕ είχε κρίνει ότι η ρύθμιση των αποδοχών των εργαζομένων και ο καθορισμός του κατώτατου μισθού παραμένουν στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών.

Επιπρόσθετα, με την απόφασή της η Ολομέλεια έκρινε ότι δεν προέκυψε πως η μη καταβολή των επιδομάτων θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των δημοσίων υπαλλήλων. Με βάση τα δεδομένα αυτά και την πάγια νομολογία του σχετικά με τα περιθώρια εκτίμησης του νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το ΣτΕ κατέληξε ότι δεν υφίσταται αντισυνταγματική παράλειψη.

Τι αναφέρει το ΣτΕ

Αναλυτικά, σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε το Δικαστήριο αναφέρει: «Με την 1201/2026 απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Εισηγητής: Ι. Μιχαλακόπουλος) έκρινε ότι ο νομοθέτης δεν παραβίασε ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη επαναφέροντας τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον ν. 4093/2012.

Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» του άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκασε αγωγή που είχε ασκήσει δημόσιος υπάλληλος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας δύο επί πλέον βασικούς μισθούς για κάθε έτος. Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ υπέρ αυτού. Κατά τον ενάγοντα, η παράλειψη του νομοθέτη εντοπιζόταν στο διάστημα 1.1.2023 – 31.12.2024

Δεδομένου ότι ο ενάγων είχε επικαλεσθεί μη μεταφορά ή πλημμελή (με τον ν. 5163/2024) μεταφορά της Οδηγίας 2022/2041 «για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (L 275), το Συμβούλιο της Επικρατείας αποσαφήνισε κατ’ αρχάς, στηριζόμενο σε πάγια νομολογία δική του και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ότι μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας (15.11.2024) και εξής θα μπορούσε να γίνει επίκληση της Οδηγίας.Το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετήθηκε, όμως, και επί του βασίμου για το εφεξής διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη του τα κριθέντα από το ΔΕΕ σε απόφασή του της 11.11.2025 (υπόθεση C-19/23). Το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια η «επάρκεια του κατωτάτου μισθού» και ότι το ζήτημα της ρύθμισης των αποδοχών γενικά των μισθωτών -και του κατωτάτου μισθού ειδικά- ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη. Μάλιστα το ΔΕΕ ακύρωσε -πλην των άλλων- διάταξη της Οδηγίας 2022/2041, η οποία δέσμευε τα Κράτη – Μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια καθορισμού κατωτάτων μισθών τα τέσσερα στοιχεία που απαριθμούνταν εκεί («αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών, λαμβανομένου υπόψη του κόστους διαβίωσης», «γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους», «ρυθμό αύξησης των μισθών» και «τα εθνικά επίπεδα και τις εξελίξεις, μακροπρόθεσμα, στην παραγωγικότητα»). Έκρινε, επίσης, το ΔΕΕ ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ε.Ε. πέραν των αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά τις «αμοιβές» ή το δικαίωμα σε «επαρκείς» ή «δίκαιους» νόμιμους κατώτατους μισθούς.

Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ούτε η Οδηγία παρείχε (σε ιδιώτες) δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο [βλ. απόφαση Δ.Ε.Κ. της 19.11.1991 επί των υποθέσεων C – 6/90 και C – 9/90, Francovich και Bonifaci], το αξιούμενο δηλαδή από τον ενάγοντα, ούτε μπορούσε να τύχει επίκλησης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Απέρριψε, έτσι την αγωγή ως προς αυτή της την βάση.

Στη συνέχεια, έχοντας υπόψη του στοιχεία για τη δημοσιονομική πορεία της Χώρας μετά το έτος 2018 και τις συναφείς υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου «Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης», καθώς και σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το «όριο φτώχειας», το Συμβούλιο της Επικρατείας προχώρησε σε επισκόπηση της πορείας των ρυθμίσεων του μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον (ισχύοντα και σήμερα, σχετικό) ν. 4354/2015 και της εκτιμώμενης πρόσθετης, πάγιας, ετήσιας δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προκαλούσαν όχι μόνον οι κατά καιρούς γενικές ρυθμίσεις, αλλά και παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις καθ’ όλο αυτό το διάστημα.

Έλαβε υπόψη την τάξη μεγέθους των εθνικά χρηματοδοτουμένων, καθαρών πρωτογενών δαπανών (όπου υπάγεται η μισθοδοσία, αλλά και δημόσιες επενδύσεις, οι δαπάνες για συντάξεις κ. ά.). Έκρινε, περαιτέρω, ότι η ρύθμιση του γενικού μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου αποτελούν μίαν επί μέρους πτυχή συνόλου πολιτικών οι οποίες ιεραρχούνται (με τρόπο ο οποίος υπόκειται σε οριακό δικαστικό έλεγχο) και αποτιμώνται στα κατά καιρούς ισχύσαντα Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια, ενώ η προκαλούμενη από αυτές επιβάρυνση κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων. Δικαιολογείται, συνεπώς, κατά το Δικαστήριο η διαχρονική στάση του νομοθέτη στο επίμαχο ζήτημα και από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενους στη δημοσιονομική ευστάθεια της Χώρας, αν ληφθεί υπόψη -στο πλαίσιο του οριακού δικαστικού ελέγχου- η τάξη μεγέθους της πάγιας, επί πλέον επιβάρυνσης από την χορήγηση αδιαφοροποίητα στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων μιας παροχής τέτοιου ύψους (δύο επί πλέον βασικών μισθών ετησίως). Εξ άλλου, δεν προέκυψε, ότι τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση τω μισθοδοτούμενων από τη μη χορήγηση των επίμαχων επιδομάτων. Έτσι, με επίκληση και της πάγιας νομολογίας του για τα περιθώρια εκτίμησης του εθνικού νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ουδεμία αντισυνταγματική παράλειψη συνέτρεξε.

Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την αγωγή και σε ότι αφορά την παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων του άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041 έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Επικαλέσθηκε το Δικαστήριο τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους δημοσίους υπαλλήλους το Σύνταγμα και ο Υπαλληλικός Κώδικας και θεώρησε κατόπιν αυτού προφανές ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής των υπηρεσιών τους με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Τούτο έχει ως συνέπεια να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας η μη πρόβλεψη των επιμάχων επιδομάτων για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αποτελεί δε επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο κατηγοριών, σύμφωνα και με το άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041, το γεγονός ότι το ζήτημα της διάρθρωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και του καθορισμού του ύψους τους (και για τον κατώτατο μισθό), έχει άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση στη δημοσιονομική ευστάθεια του Κράτους. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα, όμως, της παράβασης της αρχής της ισότητας, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του Δικαστηρίου.

Το Συμβούλιο Επικρατείας, αφού επέλυσε τα ζητήματα κατ’ άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, κράτησε, εκδίκασε και απέρριψε την αγωγή».

https://www.ieidiseis.gr/ellada/849540/ste-stop-stin-epanafora-ton-doron-sto-dimosio-to-skeptiko-tis-apofasis/

Δορυφόροι κατά των φωτιών στην Ελλάδα – Τι απέγινε το «όπλο» που θα έβλεπε τις πυρκαγιές από το Διάστημα

1
Συνεχίζεται για 2η ημέρα η μεγάλη πυρκαγιά στην Βοιωτία στην ευρύτερη περιοχή του Κορινθιακού κόλπου, από την Δομβραίνα εως το Πόρτο Γερμενό, Σάββατο 1 Αυγούστου 2026 (ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ/ EUROKINSSI)
Η Ελλάδα στο επίκεντρο του Politico για τη χρήση δορυφόρων στον έγκαιρο εντοπισμό και την παρακολούθηση των πυρκαγιών.

Την ώρα που η Ελλάδα μετρά και φέτος τις πληγές της από μεγάλες φωτιές, ένα από τα πιο φιλόδοξα τεχνολογικά «όπλα» που μπήκαν στη μάχη με τις φλόγες έρχεται ξανά στο προσκήνιο.

Όπως αναφέρει το Politico, η Ελλάδα ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που κινήθηκε προς τη δημιουργία ενός εθνικού δορυφορικού συστήματος ειδικά για την ανίχνευση και την παρακολούθηση δασικών πυρκαγιών. Μια πρωτοβουλία που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τώρα, καθώς μεγάλες εκτάσεις εξακολουθούν να καίγονται τόσο στη χώρα μας όσο και σε άλλα σημεία της Ευρώπης.

Το ερώτημα που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο δεν είναι αν οι δορυφόροι μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών, αλλά πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά μπορούν τα δεδομένα τους να φτάνουν στις υπηρεσίες που επιχειρούν στο έδαφος.

Οι τέσσερις δορυφόροι της Ελλάδας

Στις αρχές Μαΐου, πύραυλος της SpaceX του Έλον Μασκ μετέφερε στο Διάστημα τέσσερις μικρούς δορυφόρους, οι οποίοι προορίζονται για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση των δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα σχεδόν σε πραγματικό χρόνο.

Η εκτόξευση αποτέλεσε βασικό βήμα για το «Hellenic Fire System», το οποίο η ελληνική κυβέρνηση είχε παρουσιάσει ως το πρώτο εθνικό δορυφορικό σύστημα αυτού του είδους.

Το πρόγραμμα αναπτύχθηκε μέσα από ευρωπαϊκή συνεργασία, με τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), ελληνικών φορέων, της γερμανικής Ororatech, που ειδικεύεται στην παρακολούθηση πυρκαγιών, και της φινλανδικής εταιρείας δορυφόρων ICEYE.

Οι δορυφόροι διαθέτουν συστήματα υπέρυθρης απεικόνισης, μέσω των οποίων μπορούν να εντοπίζουν τη θερμότητα που εκπέμπεται από μια φωτιά. Αυτό επιτρέπει τον εντοπισμό θερμών εστιών, αλλά και την παρακολούθηση της έντασης και της εξέλιξής τους.

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος, το σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να «υποστηρίζει τον έγκαιρο εντοπισμό νέων θερμών εστιών και τη συνεχή παρακολούθηση της συμπεριφοράς της φωτιάς».

Κατά την παρουσίαση του προγράμματος τον Μάιο, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, Δημήτρης Παπαστεργίου, είχε δηλώσει: «Ενσωματώνοντας διαστημικές δυνατότητες στα συστήματα αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών, εξοπλίζουμε τις πυροσβεστικές μας υπηρεσίες με τα εργαλεία που χρειάζονται για να ανταποκρίνονται ταχύτερα».

Το ελληνικό παράδειγμα

Το Politico χρησιμοποιεί την περίπτωση της Ελλάδας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας ευρύτερης προσπάθειας που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ευρώπη: να αξιοποιηθεί περισσότερο η διαστημική τεχνολογία απέναντι στις φυσικές καταστροφές.

Και αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο κατά την οποία η πραγματικότητα στο έδαφος παραμένει δύσκολη. Περίπου 600.000 εκτάρια έχουν καεί από την αρχή του έτους στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ μεγάλες πυρκαγιές έχουν εκδηλωθεί στη Γαλλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ακόμη και το Βέλγιο αντιμετώπισε πρόσφατα μία από τις μεγαλύτερες δασικές πυρκαγιές στην ιστορία του, στην περιοχή High Fens.

Η εικόνα αυτή δείχνει και τα όρια της τεχνολογίας. Οι δορυφόροι δεν αποτελούν από μόνοι τους λύση στο πρόβλημα των πυρκαγιών και φυσικά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τους πυροσβέστες, τα εναέρια μέσα ή τα μέτρα πρόληψης.

Μπορούν, όμως, να προσθέσουν ένα ακόμη εργαλείο στη φαρέτρα της Πολιτικής Προστασίας, δίνοντας ταχύτερα πληροφορίες για το πού εμφανίζεται μια εστία και πώς εξελίσσεται.

Το μεγάλο στοίχημα είναι ο έγκαιρος εντοπισμός

Αυτό ακριβώς είναι και το επόμενο βήμα που εξετάζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι δορυφόροι να μη χρησιμοποιούνται μόνο για την παρακολούθηση μιας πυρκαγιάς που έχει ήδη πάρει διαστάσεις, αλλά να μπορούν να βοηθούν στον εντοπισμό της όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της ICEYE, Rafal Modrzewski, εξήγησε στο Politico ότι μέχρι σήμερα η εταιρεία είχε επικεντρωθεί κυρίως στη διαχείριση των πυρκαγιών, όμως πλέον επιχειρεί να κινηθεί προς την πρόβλεψη και την ταχύτερη ανίχνευσή τους.

«Προσπαθούμε να κινηθούμε προς την πρόβλεψη των πυρκαγιών ή τουλάχιστον προς τον εντοπισμό τους σε πιο πρώιμο στάδιο», ανέφερε.

Οι ίδιες τεχνολογίες μπορούν να αξιοποιηθούν και σε άλλες καταστροφές, όπως οι πλημμύρες, αλλά και για την καταγραφή ζημιών από ακραία καιρικά φαινόμενα. Κατά τον Modrzewski, μεγαλύτερο αποτέλεσμα θα μπορούσε να υπάρξει εάν τέτοιες υπηρεσίες οργανώνονταν σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι ξεχωριστά από κάθε χώρα.

«Η χρήση διαστημικών δυνατοτήτων γίνεται πολύ πιο αποτελεσματικά σε επίπεδο ΕΕ μέσω της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρά σε εθνικό επίπεδο από 27 διαφορετικές χώρες», σημείωσε.

Εικόνα κάθε 2,5 λεπτά

Η δορυφορική παρακολούθηση των πυρκαγιών δεν ξεκινά τώρα. Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών για τις Δασικές Πυρκαγιές χρησιμοποιεί ήδη στοιχεία από το MODIS της NASA και τον ευρωπαϊκό Sentinel-3 για να καταγράφει ενεργές εστίες και καμένες εκτάσεις.

Σήμερα, οι σχετικές εικόνες και τα δεδομένα μπορούν να ανανεώνονται περίπου κάθε δέκα λεπτά. Με τη νέα γενιά δορυφόρων Meteosat, ο χρόνος αυτός αναμένεται να πέσει στα 2,5 λεπτά, προσφέροντας πολύ συχνότερη εικόνα για όσα συμβαίνουν στο έδαφος.

Η περίπτωση της Ελλάδας βρίσκεται έτσι στο επίκεντρο του δημοσιεύματος του Politico όχι ως απόδειξη ότι η τεχνολογία έχει λύσει το πρόβλημα των δασικών πυρκαγιών, αλλά ως ένα από τα πρώτα παραδείγματα της προσπάθειας της Ευρώπης να χρησιμοποιήσει το Διάστημα ως ένα επιπλέον εργαλείο απέναντι σε ένα πρόβλημα που κάθε καλοκαίρι γίνεται εντονότερο.

Το κατά πόσο αυτά τα νέα συστήματα θα καταφέρουν να κάνουν ουσιαστική διαφορά στην πράξη είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα — για την Ελλάδα αλλά και συνολικά για την Ευρώπη.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/849602/doryforoi-kata-ton-fotion-stin-ellada-ti-apegine-to-oplo-poy-tha-evlepe-tis-pyrkagies-apo-to-diastima/

«Με όλη μου την καρδιά»: Στο φως οι άγνωστες επιστολές «αφοσίωσης» της Νάταλι Χαρπ στον Ντόναλντ Τραμπ

0

Η Νάταλι Χαρπ έγραφε ότι ξεχνούσε να φάει και να κοιμηθεί δουλεύοντας για τον Τραμπ.

Νέο ενδιαφέρον προκαλούν στις ΗΠΑ οι ιδιαίτερα προσωπικές επιστολές που είχε γράψει στον Ντόναλντ Τραμπ η στενή συνεργάτιδά του Νάταλι Χαρπ, αποκαλύπτοντας το εύρος της αφοσίωσής της στον Αμερικανό πρόεδρο και επαναφέροντας στο προσκήνιο ερωτήματα για τη σχέση που έχει αναπτύξει μαζί του.

Η 35χρονη Χαρπ βρίσκεται εδώ και χρόνια στον στενό πυρήνα των συνεργατών του Τραμπ και έχει αποκτήσει το προσωνύμιο «human printer» – «ανθρώπινος εκτυπωτής», καθώς φροντίζει να έχει συνεχώς μπροστά του εκτυπωμένα δημοσιεύματα, ειδήσεις και άλλο υλικό που θεωρεί ότι πρέπει να διαβάσει. Η συνεχής παρουσία της στο πλευρό του και ο βαθμός αφοσίωσής της έχουν, σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, προκαλέσει κατά καιρούς προβληματισμό σε ανθρώπους του περιβάλλοντός του.

Στο επίκεντρο βρίσκονται τώρα επιστολές που είχε γράψει η ίδια στον Τραμπ και οι οποίες είχαν δημοσιοποιηθεί παλαιότερα, αλλά επανήλθαν στην επικαιρότητα στις 19 Αυγούστου.

«Ξέχασα να φάω και να κοιμηθώ»

Όπως μεταδίδει η Daily Mail, μία από τις επιστολές συνδέεται με το ταξίδι του Τραμπ στη Σκωτία τον Μάιο του 2023. Κατά τη διάρκεια επίσκεψης σε γήπεδο γκολφ, η Χαρπ φέρεται να έτρεχε πίσω από το αμαξίδιο του Τραμπ, καθώς δεν υπήρχε διαθέσιμο όχημα για την ίδια.

Αργότερα του έγραψε ζητώντας συγγνώμη, θεωρώντας ότι ενδεχομένως τον είχε φέρει σε δύσκολη θέση. «Λυπάμαι επίσης αν αποτέλεσα πηγή αμηχανίας περπατώντας στο γήπεδο στη Σκωτία», ανέφερε στην επιστολή της. Στη συνέχεια, όμως, ο τόνος γινόταν πολύ πιο προσωπικός.

Η Χαρπ έγραφε ότι ήθελε «τα πράγματα να είναι πάντα καλά μεταξύ μας», ενώ αποκάλυπτε ότι η ένταση με την οποία εργαζόταν την είχε οδηγήσει να παραμελεί ακόμη και βασικές ανάγκες της καθημερινότητάς της.

Όπως σημείωνε, ήταν αφηρημένη ολόκληρη την εβδομάδα, «ξεχνώντας να φάω κατά τη διάρκεια της ημέρας και ακόμη και να κοιμηθώ», καταφέρνοντας να ξεκουραστεί μόνο για λίγες ώρες κάθε φορά.

Και έκλεινε την επιστολή της με τη φράση: «Με όλη μου την καρδιά, Νάταλι».

AP Photo/Jose Luis Magana

Στο πορτμπαγκάζ για να μη μείνει μακριά του

Δεν ήταν η μοναδική φορά που η επιθυμία της να βρίσκεται κοντά στον Τραμπ προκάλεσε εντύπωση. Τον Οκτώβριο του 2023, όταν ο Τραμπ επρόκειτο να μεταβεί σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης, η Χαρπ ενημερώθηκε ότι δεν υπήρχε διαθέσιμη θέση για εκείνη στην αυτοκινητοπομπή.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNN, ακολούθησε έντονος καβγάς με συνεργάτες του Τραμπ, με τη Χαρπ να επιμένει ότι εκείνος της είχε ζητήσει προσωπικά να τον συνοδεύσει. Η λύση που τελικά επέλεξε ήταν κάθε άλλο παρά συνηθισμένη: μπήκε στον χώρο αποσκευών ενός SUV της αυτοκινητοπομπής, προκειμένου να ακολουθήσει τον Τραμπ στο δικαστήριο. Το CNN ανέφερε ότι είχε δει και φωτογραφία που επιβεβαίωνε το περιστατικό.

Η συμπεριφορά της είχε προκαλέσει ενόχληση σε ορισμένους από τους ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ. Ένας σύμβουλος, σύμφωνα με το δημοσίευμα που επανέφερε τις επιστολές στο προσκήνιο, εξηγούσε ότι στον Τραμπ αρέσει η απόλυτη αφοσίωσή της.

Η Χαρπ, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «δεν αμφισβητεί, δεν κάνει δεύτερες σκέψεις».

Κοιμόταν στο γυναικείο αποδυτήριο για να βρίσκεται κοντά του

Ακόμη πιο ασυνήθιστη είναι μια ιστορία που αποδίδεται στον δημοσιογράφο και συγγραφέα Michael Wolff. Σύμφωνα με τον ίδιο, το καλοκαίρι του 2023 η Χαρπ πέρασε ένα διάστημα κοιμώμενη στα γυναικεία αποδυτήρια του γκολφ κλαμπ του Τραμπ στο Bedminster, προκειμένου να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά του και να μπορεί να ανταποκρίνεται αμέσως όταν εκείνος την αναζητούσε.

Αρχικά φέρεται να είχε εξασφαλίσει ένα δωμάτιο προσωπικού, ωστόσο στη συνέχεια μετακινήθηκε στα αποδυτήρια, καθώς βρίσκονταν πιο κοντά στην κεντρική κατοικία. Οι σχετικές αναφορές έχουν επανέλθει στην αμερικανική δημοσιότητα μαζί με τις νέες πληροφορίες για τον ρόλο της στο περιβάλλον Τραμπ.

Αντίστοιχα, έχει αναφερθεί ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας η Μελάνια Τραμπ συνάντησε τη Χαρπ αργά τη νύχτα σε ιδιωτικό χώρο του Mar-a-Lago, όπου η συνεργάτιδα του Τραμπ φέρεται να είχε πάει για να του παραδώσει έγγραφα που δεν ήθελε να περιμένουν μέχρι το επόμενο πρωί.

AP Photo/Julia Demaree Nikhinson

Μαζί του και στη μυστική φυγή από την Άγκυρα

Το ενδιαφέρον γύρω από τη Χαρπ αναζωπυρώθηκε και μετά το περιστατικό ασφαλείας που σημειώθηκε κατά την επιστροφή του Τραμπ από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία τον Ιούλιο. Εξαιτίας πληροφοριών για σοβαρή απειλή κατά του προεδρικού αεροσκάφους, οργανώθηκε μυστικά η μεταφορά του Τραμπ από το Air Force One σε άλλο αεροσκάφος, με τη βοήθεια ακόμη και οχήματος τροφοδοσίας του αεροδρομίου.

Η Χαρπ ήταν μεταξύ του πολύ περιορισμένου αριθμού συνεργατών που μετακινήθηκαν μαζί του. Αντίθετα, κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, καθώς και δεκάδες δημοσιογράφοι, παρέμειναν στο άλλο αεροσκάφος.

Η γυναίκα που βρίσκεται διαρκώς δίπλα στον Τραμπ

Η Χαρπ έχει πλέον αποκτήσει έναν ιδιαίτερο ρόλο στον μηχανισμό γύρω από τον Τραμπ. Δεν περιορίζεται στην εκτύπωση δημοσιευμάτων: σύμφωνα με το CNN, λειτουργεί συχνά και ως δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στον πρόεδρο, βουλευτές, πολιτικούς συμμάχους και κυβερνητικά στελέχη, μεταφέροντας μηνύματα και υλικό από και προς εκείνον.

Η ιδιαίτερη σχέση τους έχει περάσει πλέον και στο πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής της Τζόρτζια Jon Ossoff αναφέρθηκε δημοσίως στη Χαρπ σε πρόσφατη ομιλία του, προκαλώντας οργισμένη αντίδραση από το περιβάλλον του Λευκού Οίκου.

Την ίδια ώρα, ο αποξενωμένος αδελφός της, Preston Harp, έχει χαρακτηρίσει δημοσίως τη σχέση της αδελφής του με τον Τραμπ «πολύ ανθυγιεινή». Μιλώντας στο CNN, συνέδεσε την έντονη προσήλωσή της στον Τραμπ με το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσαν και υποστήριξε ότι δεν θεωρεί πως πρόκειται για σωματική έλξη.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/849558/me-oli-moy-tin-kardia-sto-fos-oi-agnostes-epistoles-afosiosis-tis-natali-charp-ston-ntonalnt-tramp/

Απίθανοι διάλογοι στο γραφείο του Ζελένσκι: «Τη διαφθορά δεν πρέπει να την καταπολεμήσουμε, αλλά να την ελέγξουμε»

1
Ukraine's President Volodymyr Zelenskyy speaks during a press conference with his Serbian counterpart Aleksandar Vucic at the Serbia Palace, in Belgrade, Serbia, Saturday, Aug. 8, 2026. (AP Photo/Darko Vojinovic)
Μετά την πρόκληση Φεντόροφ για εκλογές, στενή συνεργάτης του Ζελένσκι κατηγορείται για «ξέπλυμα» 3 εκατ.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι απέλυσε την Ιρίνα Μούντρα από τη θέση της αναπληρώτριας επικεφαλής του γραφείου του την Τετάρτη, λίγες ώρες αφότου οι αρχές καταπολέμησης της διαφθοράς έκαναν έρευνα στον χώρο εργασίας της, στο πλαίσιο μιας ευρείας έρευνας για μια φερόμενη εγκληματική οργάνωση.

«Η Ιρίνα Ρομανίβνα Μούντρα απαλλάσσεται από τη θέση της αναπληρώτριας επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου της Ουκρανίας», δήλωσε ο Ζελένσκι σε διάταγμα που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη. Η μονοσέλιδη εντολή δεν ανέφερε τον λόγο της απομάκρυνσής της.

Η απόλυση προσθέτει ακόμη μία ταραχώδη εξέλιξη για τον Ζελένσκι. Ο πρώην υπουργός Άμυνας Μιχάιλο Φεντόροφ κάλεσε την Τρίτη για τη διεξαγωγή εκλογών εν καιρώ πολέμου και κατήγγειλε τη διαφθορά και μια συστημική κρίση διακυβέρνησης, λίγες εβδομάδες μετά την απομάκρυνσή του, η οποία προκάλεσε παρατεταμένες διαδηλώσεις στους δρόμους.

Νωρίτερα την Τετάρτη, το Εθνικό Γραφείο Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Ουκρανίας, ή NABU, ανακοίνωσε μια νέα επιχείρηση με στόχο μια φερόμενη εγκληματική οργάνωση, στην οποία εμπλέκονται νυν και πρώην βουλευτές, καθώς και ανώτεροι αξιωματούχοι του γραφείου του Ζελένσκι. Το γραφείο ανέφερε ότι πραγματοποιούσε έρευνες από κοινού με την Ειδική Εισαγγελία Καταπολέμησης της Διαφθοράς, ή SAP.

Η έρευνα, με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Forrest Gump», υποστηρίζει ότι η ομάδα ξέπλυνε περίπου 150 εκατομμύρια ουκρανικές γρίβνες, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια, μέσω της κρατικής τράπεζας Sense Bank, προκειμένου να χρηματοδοτήσει την εγγύηση για την αποφυλάκιση του πρώην υπουργού Ενέργειας Χέρμαν Γκαλουσένκο, κεντρικού προσώπου στο περσινό σκάνδαλο διαφθοράς Midas, ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων.

Το NABU δεν κατονόμασε άμεσα τη Μούντρα στη βιντεοσκοπημένη ανακοίνωσή του, αναφερόμενο μόνο σε έναν αναπληρωτή επικεφαλής της διοίκησης του προέδρου, όμως έκανε έρευνα στο γραφείο της.

Η ουκρανική αρχή καταπολέμησης της διαφθοράς έδωσε στη δημοσιότητα ηχογραφήσεις στις οποίες μια γυναίκα, η οποία στο βίντεο ταυτοποιείται μόνο ως αναπληρώτρια επικεφαλής του γραφείου του προέδρου, ακούγεται να λέει: «Η καταπολέμηση της διαφθοράς είναι λανθασμένη προσέγγιση… Η διαφθορά πρέπει να συστηματοποιηθεί και να ελέγχεται». Το NABU δεν κατονόμασε τη γυναίκα.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/849568/apithanoi-dialogoi-sto-grafeio-toy-zelenski-ti-diafthora-den-prepei-na-tin-katapolemisoyme-alla-na-tin-elegxoyme/

Αυτό που ζητάνε οι Τούρκοι τώρα τους το έδωσε ο νυν Έλληνας ΥΠΕΞ το 2020!

6

Είναι σαφές και από τους δύο τουρκικούς χάρτες που συνοδεύουν τα προεδρικά Διατάγματα ότι η Τουρκία αποτυπώνει αυθαίρετα τις διεκδικήσεις της Γαλάζιας Πατρίδας στηριζόμενη στις δηλώσεις του Έλληνα ΥΠΕΞ

Η δήλωση του νυν ΥΠΕΞ Γ.Γεραπετρίτη του 2020 στην κρίση του Oruc Reis με βάση την οποία αναγνώρισε την ελληνική κυριαρχία, μόνο στα 6 ν.μ. πέριξ του Καστελόριζου, είναι το «τετελεσμένο» πάνω στο οποίο οι Τούρκοι ανακήρυξαν δύο θαλάσσια πάρκα επιχειρώντας έτσι να «ακρωτηριάσουν» την ελληνική υφαλοκρηπίδα. 

Γιατί πρόκειται για νομική βάση; Γιατί αν ποτέ το ζήτημα των θαλάσσιων πάρκων τεθεί σε διεθνές δικαστήριο, θα ειπωθεί πως «εσείς οι ίδιοι έχετε ορίσει την κυριαρχία σας μέχρι εκεί».

Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία με μία αιφνιδιαστική κίνηση ανήμερα του «Αττίλα 2» του 1974 στην Κύπρο, επιχειρεί να «εξαφανίσει» την ελληνική υφαλοκρηπίδα στο βόρειο και στο νοτιοανατολικό Αιγαίο: Αγνοώντας την ύπαρξη των ελληνικών νησιών, βάζει σφήνα το Θαλάσσιο Πάρκο μεταξύ της Σαμοθράκης και της Λήμνου σε περιοχή διεθνών υδάτων, τα οποία είναι εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Με το δικό της Θαλάσσιο Πάρκο ακολουθεί την πάγια διεκδίκηση της επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως είχε διατυπωθεί ήδη από τη δεκαετία του ’70 με τη χορήγηση αδειών για έρευνες στην ΤΡΑΟ.

Το άλλο Θαλάσσιο Πάρκο που κήρυξε η Τουρκία απομονώνει και περιορίζει το Καστελόριζο σε ζώνη των υπαρχόντων χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. (όπως άλλωστε ο ίδιος ο νυν υπουργός Εξωτερικών Γ.Γεραπετρίτης το 2020 στην κρίση του Oruc Reis κατά απαράδεκτό τρόπο είχε πει ότι είναι η ελληνική ζώνη δικαιοδοσίας) και καταλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή ανατολικά της Ρόδου μέχρι και το Καστελόριζο, την οποία μετατρέπει σε Θαλάσσιο Πάρκο.

Είναι η ίδια περιοχή που αφέθηκε εκτός της ελληνο-αιγυπτιακής ΑΟΖ με ευθύνη φυσικά της ελληνικής πλευράς!

Βέβαια, στον χάρτη που παρουσίασε η Τουρκία είναι χαρακτηριστικό ότι εμφανίζει το Καστελόριζο (Μεγίστη) και τα άλλα νησιά του συμπλέγματος της Μεγίστης, χωρίς συνοριακή γραμμή ούτε καν αυτή των 6 ν.μ, στο πλαίσιο, προφανώς, λόγω της αντίληψης ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Είναι σαφές και από τους δύο τουρκικούς χάρτες που συνοδεύουν τα προεδρικά Διατάγματα ότι η Τουρκία αποτυπώνει αυθαίρετα τις διεκδικήσεις της Γαλάζιας Πατρίδας.

Η κίνηση αυτή αποφασίστηκε ως απάντηση στις κινήσεις της Ελλάδας που έχει καταθέσει από το 2025 τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, ο οποίος περιλαμβάνει και τη μη οριοθετημένη ΑΟΖ με εξωτερικά όρια, όπου δεν υπάρχει συμφωνία, τα όρια που θέτει ο νόμος 4001/2011, αλλά και στη θεσμοθέτηση των δύο Θαλάσσιων Πάρκων του Ιονίου και Νοτίων Κυκλάδων.

Η ουσία όμως είναι πως η δήλωση Γεραπετρίτη από το 2020 είναι αυτή που προσφέρει την «νομιμοποίηση» που αναζητούσαν οι Τούρκοι για να προχωρήσουν στην ενέργεια αυτή.

Σημειώνεται μάλιστα ότι τότε η κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε δηλώσεις όπως «Δεν κάνει έρευνες», «δεν έχει ποντίσει καλώδια το τουρκικό ερευνητικό», «μπήκε στην ελληνική υφαλοκρηπίδα λόγω κακών καιρικών συνθηκών», για να δικαιολογήσει την είσοδο του Οruc Reis στην ελληνική υφαλοκρηπίδα!

Ο Ρ.Τ.Ερντογάν συνεχίζει τον χαβά του και με την ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης, δημιουργεί τετελεσμένα σε Αιγαίο και Κύπρο.

Όσοι παρακολουθούν από κοντά τις κινήσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, διαπιστώνουν την συνέπεια του σχεδιασμού του, στο πλαίσιο της αναθεωρητικής πολιτικής του.

«Γαλάζια πατρίδα», Κύπρος, Αγιά Σοφιά, προκλητικές και παράνομες NAVTEX, τουρκολιβυκό μνημόνιο, κάθε τρεις και λίγο να βγάζει στο Αιγαίο τα ερευνητικά πλοία και ασφαλώς η μόνιμη επωδός του για την αποστρατιωτικοποίηση  των ελληνικών νησιών. 

Ο πλους τότε, τον Οκτώβριο του 2020, του Oruc Reis, συγκεκριμένα στα 6,1 ναυτικά μίλια αλλά και το γεγονός ότι το τουρκικό πλοίο «έσπασε» το όριο των 12 ναυτικών μιλίων, αμφισβητώντας στην πράξη, το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια δημιούργησε νέα δεδομένα και τετελεσμένα στην περιοχή, με τους Τούρκους να γκριζάρουν την θαλάσσια περιοχή έξω από την Ρόδο και το Καστελλόριζο.

Ο απώτερος στόχος της τουρκικής πλευράς να δημιουργήσει τετελεσμένα στην περιοχή, στέφθηκε με απόλυτη – για τους Τούρκους – επιτυχία, λαμβάνοντας μάλιστα και την…δημόσια πιστοποίηση από τον τότε Υπουργό Επικρατείας Γιώργο Γεραπετρίτη και σημερινό Υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας.

Το 2020 η επί πολλούς μήνες περιπλάνηση του Oruc Reis σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, 6 ν.μ. έξω από την Ρόδο και το Καστελλόριζο προκάλεσε την παραίτηση του τότε Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού Αντιναύαρχου Αλέξανδρου Διακόπουλου ο οποίος παραδέχθηκε ότι το τουρκικό ερευνητικό σκάφος έκανε έρευνες στην ΝΑ Μεσόγειο!

Την δήλωση αυτή την έκανε δημόσια ο κ. Διακόπουλος προκαλώντας την απομάκρυνσή του.

Σήμερα, πάντως δεν έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία πως το Oruc Reis, δεν έκανε «κρουαζιέρα» στα ελληνικά νησιά αλλά έρευνες υπό την ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης.

Ας δούμε όμως σύμφωνα με τον αντιστράτηγο ε.α. Κωνσταντίνο Κούσαντα, τα απόνερα και τα τετελεσμένα που δημιούργησε η δήλωση του Γιώργου Γεραπετρίτη:

– Τον εγκλεισμό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στα 6 ν.μ. και όχι την παρεμπόδιση του τουρκικού ερευνητικού σκάφους μέσα στην οριοθετείσα Τμηματική Ελληνοαιγυπτιακή ΑΟΖ.

– Τον περιορισμό των Χωρικών Υδάτων μας στα 6 ν.μ.  χωρίς καμία διεκδίκηση του δικαιώματος μας επέκτασης στα 12 ν.μ.  λόγω φοβικού συνδρόμου.

– Την αμφισβήτηση της ήδη υπογραφείσας Τμηματικής ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας Αιγύπτου από την Τουρκία την οποία το Ελληνικό Κοινοβούλιο είχε ήδη επικυρώσει από τις 27 Αυγούστου 2020!

– Το δεδικασμένο ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα  να περιπλανάται να αλωνίζει στην Ν.Α. Μεσόγειο δημιουργώντας κατοχή – χρήση θαλάσσιων ζωνών δυνητικά, Ελληνικών Συμφερόντων.

– Το δικαίωμα να αμφισβητήσει η  Τουρκία την δικαιούμενη, δυνητικά, ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας των Ελληνικών Νησιών του άρθρου 121 (UNCLOS).

– Την αμφισβήτηση της ΑΟΖ των νησιών του συμπλέγματος του Καστελόριζου διότι έμειναν εκτός του καθορισμού της Τμηματικής ΑΟΖ, Ελλάδας Αιγύπτου, ανατολικά του 28ου μεσημβρινού (κοντά στον 30ο μεσημβρινό)

– Δημιουργήθηκε ήδη δεδικασμένο στη χρήση – έρευνα από την Τουρκία, μιας τεράστιας περιοχής ακριβώς έξω από τα χωρικά ύδατα των Ελληνικών Νησιών του ΝΑ Αιγαίου που η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει υπέρ της στην περίπτωση που η χώρα μας προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

– Την συνεχή, προκλητική, παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων, στην Ανατολική Μεσόγειο στα 6 ν.μ. από τις ακτές των νησιών μας, δημιουργώντας συνθήκες δικής τους κατοχής και κυριαρχίας όπως ακριβώς έκαναν στην Κάσο!

– Την επιχειρησιακή ακύρωση του Ελληνικού στόλου οποίος είχε αναπτυχθεί σε όλη την ΝΑ Μεσόγειο πέραν των 12 ν.μ.  από τις 15 Ιουλίου μέχρι 15 Σεπτεμβρίου του 2020 με μεγάλη επιτυχία, πριν ασφαλώς  τον εγκλεισμό του Οκτωβρίου.

Η  «αθώα» δήλωση του Γιώργου Γεραπετρίτη το 2020, αποδυνάμωσε τα ελληνικά επιχειρήματα έναντι του αναθεωρητισμού της Τουρκίας και δημιούργησε τετελεσμένα υπέρ τους.

Ο Ερντογάν συνεχίζει μέχρι να πετύχει τον τελικό του στόχο. Εμείς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δηλαδή, επιβράβευσε τον Γιώργο Γεραπετρίτη, τοποθετώντας τον επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/i-dilosi-g-gerapetriti-tou-2020-stin-krisi-tou-oruc-reis-otan-o-nyn-ypeks-anagnorise-tin-elliniki-kyriarxia-sta-6-n-m/

Η οικογενειοκρατία δεν τελειώνει ποτέ: Η Ελένη Βαρβιτσιώτη θα συνεχίσει την κληρονομιά του πατέρα της

2

Λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, η κόρη του μπαίνει στο προσκήνιο

Η πολιτική στην Ελλάδα συχνά μοιάζει με οικογενειακή επιχείρηση όπου καρέκλες περνούν από πατέρα σε γιο ή κόρη, ονόματα επαναλαμβάνονται επί δεκαετίες και υπάρχει μια λογική διαρκούς νομής της εξουσίας.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα που πυροδότησε έντονη συζήτηση αφορά την οικογένεια Βαρβιτσιώτη.

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υπουργός και αντιπρόεδρος του κόμματος, απεβίωσε στις 2 Αυγούστου 2026, ανήμερα των 93ων γενεθλίων του.

Λίγες μόλις ημέρες αργότερα, σύμφωνα με δημοσιεύσεις και σχόλια στα social media, η κόρη του, Ελένη Βαρβιτσιώτη, εμφανίζεται να μπαίνει δυναμικά στην πολιτική σκηνή.

Η Ελένη Βαρβιτσιώτη είναι γνωστή δημοσιογράφος, με θητεία ως ανταποκρίτρια στις Βρυξέλλες για τον ΣΚΑΪ και την «Καθημερινή», ενώ τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως ανταποκρίτρια των Financial Times για Ελλάδα και Κύπρο.

Είναι αδελφή του πρώην υπουργού Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Η οικογένεια έχει βαθιές ρίζες στη συντηρητική παράταξη εδώ και γενιές.

Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Η ελληνική πολιτική σκηνή είναι γεμάτη από οικογενειακές δυναστείες – από τη μία άκρη του πολιτικού φάσματος έως την άλλη.

Μια αίσθηση ότι η πρόσβαση στην εξουσία παραμένει υπόθεση λίγων οικογενειών, την ώρα που η κοινωνία αντιμετωπίζει ακρίβεια, στεγαστική κρίση και καθημερινές δυσκολίες.

Οι υπερασπιστές τέτοιων υποψηφιοτήτων υποστηρίζουν ότι η πολιτική εμπειρία και η οικογενειακή παράδοση αποτελούν πλεονέκτημα.

Οι επικριτές απαντούν ότι αυτή ακριβώς η λογική διαιωνίζει ένα κλειστό σύστημα, όπου η αξιοκρατία υποχωρεί μπροστά στο επώνυμο.

Τα πάντα φαίνονται στο τέλος της παράστασης, όταν και όλα αξιολογούνται, λέμε εμείς.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/i-oikogeneiokratia-den-teleionei-pote-i-eleni-varvitsioti-tha-synexisei-tin-klironomia-tou-patera-tis/

Αεροδρόμιο Καστελλίου: Από 625 εκατ. στα 1,2 δισ. € το κόστος! – Εξελίσσεται στο μεγαλύτερο σκάνδαλο της δεκαετίας!

1

Η κυβέρνηση «φορτώνει» στους φορολογούμενους εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ως αποζημιώσεις χωρίς απολογία!

Το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλλι της Κρήτης παρουσιάστηκε ως εμβληματικό έργο που θα άλλαζε τον τουριστικό και οικονομικό χάρτη του νησιού αλλά αποδεικνύεται ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα σπατάλης δημόσιου χρήματος της τελευταίας δεκαετίας καθώς ενώ το αρχικό κόστος κατασκευής κυμαινόταν γύρω στα 625 εκατ. ευρώ μέσα σε λίγα χρόνια ο λογαριασμός σχεδόν διπλασιάστηκε και αγγίζει πλέον το 1,2 δισ. ευρώ!

 

Η κυβέρνηση ενέκρινε πρόσθετες αποζημιώσεις ύψους περίπου 444 εκατομμυρίων ευρώ προς την εταιρεία παραχώρησης, η οποία είναι η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (με την οποία υψηλόβαθμο μέλος της κυβέρνησης έχει στενούς συγγενικούς δεσμούς), φορτώνοντας το βάρος στους φορολογούμενους

Οι επίσημες δικαιολογίες είναι γνωστές και επαναλαμβανόμενες: Αρχαιότητες που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή, ανάγκη κατασκευής σήραγγας μήκους σχεδόν 3 χιλιομέτρων, καθυστερήσεις, «ανωτέρα βία» και επιπτώσεις της πανδημίας.

Όλα αυτά μετατράπηκαν σε βολικά επιχειρήματα για να ανοίξει ο κρουνός των αποζημιώσεων, χωρίς ουσιαστικό δημόσιο έλεγχο και χωρίς καμία πολιτική απολογία.

Το αποτέλεσμα είναι προκλητικό. Ενώ οι πολίτες βλέπουν τις τιμές των βασικών αγαθών να ανεβαίνουν και τις κοινωνικές παροχές να δίνονται με το σταγονόμετρο, σε μεγάλες εταιρείες και εργολάβους η κυβέρνηση εμφανίζεται γενναιόδωρη.

Το έργο που υποτίθεται ότι θα αναβάθμιζε την Κρήτη μετατρέπεται σε μνημείο ανικανότητας σχεδιασμού, κακής διαχείρισης και ατιμωρησίας.

Η υπόθεση του Καστελλίου δεν είναι απλώς μια ακόμα υπέρβαση κόστους. Είναι η επιτομή μιας πολιτικής που επιβαρύνει συστηματικά τον δημόσιο προϋπολογισμό για να καλύψει λάθη, καθυστερήσεις και κακές προβλέψεις, χωρίς ποτέ να αναλαμβάνει την ευθύνη.

Οι φορολογούμενοι πληρώνουν το τίμημα, ενώ κανείς από την κυβέρνηση δεν νιώθει την ανάγκη να απολογηθεί.

Όταν τα μεγάλα έργα γίνονται συνώνυμα με διπλασιασμό κόστους και εκατοντάδες εκατομμύρια σε αποζημιώσεις, το μόνο που μένει είναι η αίσθηση ότι το δημόσιο χρήμα «μοιράζεται» σε έναν κλειστό επιχειρηματικό κύκλο. 

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/aerodromio-kastelliou-ekselissetai-sto-megalytero-skandalo-tis-dekaetias-apo-625-ekat-sta-12-dis-e-to-kostos/

Ο Δήμος Αθηναίων εισηγείται τιμητικό τάφο στο Α’ Νεκροταφείο για την τρανς Πάολα Ρεβενιώτη!

1

Σύμφωνα με την παράταξη Δούκα «προσέφερε υπηρεσίες στο Έθνος»!

Με εισήγηση της παράταξης του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα, το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων συζήτησε την παραχώρηση τιμητικού τάφου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών στην Πάολα Ρεβενιώτη, γνωστή τρανς ακτιβίστρια, για την προσφορά της στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα.

Η απόφαση προκάλεσε έντονη αντίδραση από τη δημοτική σύμβουλο Ελένη Παπαδοπούλου, επικεφαλής της ανεξάρτητης παράταξης «Η Αθήνα ΜΑΣ».

Η Παπαδοπούλου υπενθύμισε ότι ο κανονισμός των κοιμητηρίων ορίζει σαφώς πως «δύνανται να παραχωρούνται τάφοι τριετίας τιμής ένεκεν, πρόσκαιρα ή στο διηνεκές για να θάβονται πρόσωπα και μόνον αυτά, με εθνική κοινωνική και πολιτική δράση που προσέφεραν μεγάλες στο Έθνος υπηρεσίες».

Όπως τόνισε, η πρόταση δεν πληροί τα κριτήρια, καθώς η αναγνώριση αφορά προσφορά σε συγκεκριμένη κοινότητα και όχι στο Έθνος συνολικά.

Η δημοτική σύμβουλος δήλωσε ότι καταψήφισε μόνη της την εισήγηση. Οι περισσότεροι συνάδελφοί της είχαν ήδη αποχωρήσει από τη συνεδρίαση, με αποτέλεσμα να μείνει απέναντι στην παράταξη Δούκα, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι, όπως περιέγραψε, της απηύθυναν μακροσκελείς τοποθετήσεις για την προσφορά της Ρεβενιώτη και τον ορισμό του Έθνους.

Κατά τη συζήτηση, ο δημοτικός σύμβουλος Κωνσταντίνου (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) πρότεινε επιπλέον την ανέγερση αγάλματος στο Σύνταγμα ή την ονοματοδοσία πλατείας με το όνομα της Πάολας!

Η Παπαδοπούλου αντέτεινε ειρωνικά την πρόταση να δοθεί το όνομά της σε αεροδρόμιο, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά: «Τι άλλο θα ακούσω πια εκεί μέσα».

Σε βίντεο από τη συνεδρίαση που δημοσίευσε η ίδια, η Παπαδοπούλου επιχειρηματολογεί ότι η τιμητική παραχώρηση τάφου πρέπει να συνδέεται με εθνική δράση και όχι με κοινοτική προσφορά, τονίζοντας ότι η συγκεκριμένη περίπτωση δεν καλύπτεται από τον κανονισμό.

Η Πάολα Ρεβενιώτη απεβίωσε στις 9 Ιουλίου 2026 σε ηλικία 68 ετών μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Η πολιτική της κηδεία είχε πραγματοποιηθεί στις 11 Ιουλίου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. 

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/o-dimos-athinaion-eisigeitai-timitiko-tafo-to-a-nekrotafeio-gia-tin-trans-paola-revenioti/

Ἰδιωτικοποιεῖται ἡ ἐξωτερική μας πολιτική

0

Μέ Iκανοποίηση διαβάζουμε ὅτι, μετά τήν συμφωνία μεταξύ ΑΔΜΗΕ, Meridiam καί Nexans γιά δημιουργία κοινοπραξίας, δρομολογεῖται καί πάλι ἡ πόντισις τοῦ καλωδίου ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως Ἑλλάδος – Κύπρου – Ἰσραήλ

Μέ Iκανοποίηση διαβάζουμε ὅτι, μετά τήν συμφωνία μεταξύ ΑΔΜΗΕ, Meridiam καί Nexans γιά δημιουργία κοινοπραξίας, δρομολογεῖται καί πάλι ἡ πόντισις τοῦ καλωδίου ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως Ἑλλάδος – Κύπρου – Ἰσραήλ (Great Sea Interconnector, GSI), οἱ ἐργασίες γιά τό ὁποῖο σταμάτησαν ὅταν ὑποχωρήσαμε ἀτάκτως πρό τῆς τουρκικῆς ἐπιθετικότητος στά ἀνοικτά τῆς Κάσου.

Πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι ἡ ἄμεσος προώθησις τῶν ἑπομένων βημάτων ὑπό τήν νέα μετοχική σύνθεση καί ὑπό τήν ἡγεσία τῆς ἰσχυρῆς γαλλικῆς ἑταιρείας Meridiam, ἀλλά καί ἀπό τήν ἐπίσης γαλλική Nexans, πού ἐκτελεῖ τό συμβόλαιο κατασκευῆς καί ποντίσεως τοῦ καλωδίου, ἀπετέλεσε ἀντικείμενο τηλεφωνικῶν διαβουλεύσεων μεταξύ τοῦ Νίκου Χριστοδουλίδη, τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καί τοῦ Ἐμμανυέλ Μακρόν.

Δέν εἶναι ὅμως ἡ μετοχική σύνθεσις τῆς κοινοπραξίας πού θά καθορίσει τίς ἐξελίξεις. Οὔτε πρόκειται νά ἔλθουν γαλλικά πολεμικά πλοῖα νά ἀντιμετωπίσουν τούς Τούρκους στό πεδίο. Ὅτι ἡ Τουρκία θά ἀντιδράσει πρέπει νά τό θεωροῦμε βέβαιον.

Μετά τήν φυγή μας ἀπό τήν Κάσο, ἡ Τουρκία ἔχει «πάρει ἀέρα» καί δέν θά κάνει πίσω ἐπ’ οὐδενί. Θά ἐπιμείνει δηλαδή ὅτι ἔχει λόγο γιά τήν ἀδειοδότηση τοῦ ἔργου. Ὅτι θά πρέπει νά τῆς ζητηθεῖ ἄδεια. Καί ἐδῶ τίθεται τό ζήτημα ὅτι ἄλλο ὁ ἐπενδυτής καί ἄλλο ἡ προστασία τῶν κυριαρχικῶν μας δικαιωμάτων. Ἡ ὑπεράσπισίς τους εἶναι ἀποκλειστικῶς ἐθνική εὐθύνη!

Θέλουμε νά πιστεύουμε ὅτι ἡ Κυβέρνησις δέν θά διαπράξει τήν πονηρία νά ἀφήσει τήν γαλλική ἑταιρεία Meridiam, ἡ ὁποία πλέον ἡγεῖται τοῦ ἔργου, νά ζητήσει σιωπηρῶς ἄδεια ἀπό τήν Τουρκία, ὥστε ἐν συνεχείᾳ νά θριαμβολογήσουν ὅτι κατάφεραν νά «ξεκολλήσουν» τό ἔργο. Μποροῦν νά εἶναι βέβαιοι ὅτι ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν δέν θά τούς ἀφήσει νά ἐπαναπαυθοῦν. Θά προβάλει παντοιοτρόπως τό γεγονός ὅτι ἡ κυριαρχία του ἀνεγνωρίσθη ἀπό μιά ἑταιρεία πού ἐργάζεται γιά τό ἑλληνικό Δημόσιο. Θά εἶναι μιά εὐκαιρία νά καταγάγει τεράστια διπλωματική ἐπιτυχία, πού θά ἀπογειώσει τό κῦρος του μεταξύ τῶν μουσουλμανικῶν κρατῶν τῆς Μεσογείου.

Δέν σώζονται τά προσχήματα διά τῆς ἰδιωτικοποιήσεως τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Δέν ἀποτελεῖ εὐθύνη μιᾶς ἑταιρείας, πόσῳ μᾶλλον γαλλικῆς, τό νά ἐπιλέξει ἀπό ποιόν θά ἀδειοδοτηθεῖ γιά ἕνα ἔργο πού ἐκτελεῖται στήν ἑλληνική ὑφαλοκρηπῖδα. Δέν μπορεῖ αὐτή ἡ ἑταιρεία νά ἐνεργήσει χωρίς νά λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν της τό νομικό καθεστώς τῆς χώρας πού ἀνέθεσε τό ἔργο. Δέν μπορεῖ νά πράττει ἀντιθέτως πρός αὐτό, ἀκόμη καί ἄν ἔχει τήν σιωπηρά συναίνεση τῆς Κυβερνήσεως. Σέ αὐτήν τήν περίπτωση μάλιστα, δέν εἶναι ἡ ἑταιρεία, ἀλλά ἡ Κυβέρνησις πού ὑπέχει σοβαρές εὐθῦνες, πολιτικές καί ἄλλες.

Νά σημειώσουμε ἐπιπροσθέτως ὅτι ἡ Meridiam δέν μπαίνει ἁπλῶς σέ ἕνα ἔργο τό ὁποῖο παρεμποδίζει ἡ Τουρκία. Ἡ ἑταιρεία ἔχει σημαντική παρουσία στήν τουρκική ἀγορά. Προετοιμάζεται, σέ σύμπραξη μέ τήν τουρκική Makyol, νά διεκδικήσει τά δικαιώματα λειτουργίας τῶν δύο γεφυρῶν τοῦ Βοσπόρου καί ἑνός ἐκτεταμένου δικτύου αὐτοκινητοδρόμων.

Ἔχει ἐπίσης σημαντικές ἐπενδύσεις σέ δημόσια νοσοκομεῖα καί γενικῶς στό τουρκικό σύστημα Ὑγείας. Εἶναι δηλαδή ἕνας ὀργανισμός πού ἔχει κάθε λόγο νά ἔλθει σέ συνδιαλλαγή μέ τήν Ἄγκυρα. Ὄχι νά μετατρέψει μιά ἐπένδυση ὑποδομῆς σέ γεωπολιτική σύγκρουση. Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή, δέν εἶναι ἡ ἑταιρεία στήν ὁποία θά μποροῦσε νά στηριχθεῖ ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις γιά νά ἀσκήσει τήν ἐθνική πολιτική πού ἀπαιτεῖται γιά τήν ἠλεκτρική διασύνδεση μέ τήν Κύπρο.

Οὔτε ἡ παρουσία της προαναγγέλλει εὐρωπαϊκή ἀναμέτρηση μέ τήν Τουρκία. Ἀντιθέτως, δημιουργεῖ ὑποψίες ὅτι ὑποκρύπτεται κάποια πρόθεσις συμβιβασμοῦ. Καί τοῦτο θά ἦταν ὀλέθριο καί γιά τήν Ἑλλάδα καί γιά τήν Κύπρο. Ἀνησυχητικό εἶναι τό γεγονός ὅτι ἤδη ἔχει ἀρχίσει νά διαχέεται ἡ φημολογία ὅτι πλέον τό ἔργο ἐξυπηρετεῖ καί γαλλικά οἰκονομικά καί γεωπολιτικά συμφέροντα, ὄχι μόνον ἑλληνικά.

Τοῦτο ὅμως θά κριθεῖ ἀπό τήν ἀντίδραση τῆς Τουρκίας ὅταν ἡ Ἑλλάς ἐκδώσει τήν ἀπαραίτητη NAVTEX. Ἐκτός ἐάν ἡ τουρκική ἄδεια πρός τήν κοινοπραξία ἔχει ἤδη χορηγηθεῖ.

estianews.gr