Αλεξάντερ Ντούγκιν: Ισλαμικός Κόσμος και αποτυχία Ερντογάν

«Οι Αλβανοί Σκοπίων γέφυρα σταθερότητας με Αλβανία»

Από

November 15, 2024

Η συνεργασία μεταξύ Αλβανίας και Βόρειας Μακεδονίας είναι ένα σημαντικό βήμα προς ένα πιο ασφαλές μέλλον στην περιοχή, δήλωσε η πρόεδρος του αλβανικού κοινοβουλίου, Ελίζα Σπιροπάλι, στη συνάντηση με τον συνάδελφό της, των Σκοπίων, αλβανικής καταγωγής Αφρίμ Γκάσι, που επισκέπτεται τα Τίρανα.

Η Σπιροπάλι εκτίμησε ότι η επίσκεψη του Γκάσι στα Τίρανα, η οποία πραγματοποιείται αμέσως μετά την επίσκεψή της στα Σκόπια, επιβεβαιώνει τη στενή και έντονη συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών.

«Η Αλβανία στοχεύει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως το 2030 και αυτή η ημερομηνία είναι ένας φιλόδοξος αλλά εφικτός στόχος. Αυτή η θετική στιγμή για την Αλβανία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί θετικά από ολόκληρη την περιοχή. Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια διαδικασία που βασίζεται στην αξία, στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και στην τήρηση των προτύπων της ΕΕ, όχι σε άλλους παράγοντες ή περιστάσεις», είπε η Σπυροπάλι.

Πρόσθεσε ότι τα διμερή ζητήματα μεταξύ υποψηφίων χωρών και κρατών μελών της ΕΕ δεν πρέπει να αποτελούν εμπόδιο στη διαδικασία ένταξης.

«Η Αλβανία ελπίζει ότι η Βόρεια Μακεδονία θα πραγματοποιήσει τη Δεύτερη Διακυβερνητική Διάσκεψη με την ΕΕ το συντομότερο δυνατό, γιατί οι δύο χώρες μας αποτελούν προστιθέμενη αξία για την ΕΕ.

«Η διμερής συνεργασία στον τομέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι σημαντική και ως εκ τούτου η δημιουργία κοινών μηχανισμών ανταλλαγής πληροφοριών και εμπειριών θα αυξήσει την αποτελεσματικότητα των μεταρρυθμίσεων», είπε η πρόεδρος του αλβανικού κοινοβουλίου.

Υπογράμμισε ότι τα Τίρανα και τα Σκόπια συμμετέχουν έντονα σε περιφερειακές πρωτοβουλίες, όπως η Διαδικασία του Βερολίνου, η οποία συμβάλλει στην περαιτέρω ενίσχυση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών δεσμών.

«Οι Αλβανοί στη Βόρεια Μακεδονία συνέβαλαν και συνεχίζουν να συμβάλλουν σημαντικά στη διαχείριση και διατήρηση της σταθερότητας της χώρας και έχουν καθοριστικό ρόλο στις ευρωατλαντικές διαδικασίες και στη διατήρηση του προσανατολισμού της χώρας προς τη Δύση και τις δυτικές αξίες, τόσο σημαντικές, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες των γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ευρώπη και όχι μόνο», τόνισε η Σπυροπάλι.

Ο Γκάσι συνεχάρη την Αλβανία για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ και εξέφρασε την προσδοκία ότι οι δύο χώρες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται για το σχέδιο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Υπογραμμίστηκε ότι η διεύρυνση είναι μια από τις καλύτερες πολιτικές της Ένωσης ως γεωστρατηγική αναγκαιότητα και αποτελεί μακροπρόθεσμη επένδυση για ολόκληρη την Ευρώπη από πολιτική, ασφάλεια και οικονομική άποψη.

Οι συνομιλητές τόνισαν ότι ο μόνος τρόπος για την ταχύτερη οικονομική ανάπτυξη της Περιφέρειας είναι η περιφερειακή αγορά και η κοινή ένταξη σε αυτήν, γιατί είναι φυσικό οι καλές οικονομικές σχέσεις στην περιοχή να συνοδεύονται από καλές πολιτικές σχέσεις και μόνο έτσι η περιοχή θα προοδεύσει, σύμφωνα με τα ηλεκτρονικά μέσα των Σκοπίων.

Σαράγεβο: «Ο ρόλος της Τουρκίας στα Βαλκάνια»

Από

November 15, 2024

Διεθνές συμπόσιο για την τουρκική διδασκαλία και την Τουρκολογία στα Βαλκάνια, ξεκίνησε σήμερα (χθές 14.11.24) στην πρωτεύουσα της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, Σαράγεβο.

Το συμπόσιο, που διοργανώθηκε υπό την ηγεσία του Τουρκικού Ιδρύματος Maarif (TMV) με την υποστήριξη πολλών πανεπιστημίων και ιδρυμάτων, πραγματοποιείται με διάφορες συνεδρίες για να συζητηθεί ο πολιτισμός των Βαλκανίων από την οπτική της τουρκικής γλώσσας, σύμφωνα με τουρκικό δημοσίευμα.

Το συμπόσιο, που φιλοξενήθηκε από το Διεθνές Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο (IUS), πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Τουρκικό Ίδρυμα Maarif (TMV), το Αλβανικό Πανεπιστήμιο “Νέας Υόρκη” των Τιράνων, την Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού (TIKA), το Ινστιτούτο Yunus Emre και την Προεδρία για τους Τούρκους στο Εξωτερικό και τις Συναφείς Κοινότητες.

Ο ρόλος της Τουρκίας στα Βαλκάνια

Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Πρέσβης της Τουρκίας στο Σεράγεβο, Σαντίκ Μπαμπούρ Γκιργκίν, τόνισε ότι η Τουρκία υπήρξε σημαντικός παράγοντας στα Βαλκάνια σε όλη την ιστορία.

Επεσήμανε ότι «Τέτοιες μελέτες έχουν μεγάλη σημασία για τη διατήρηση του πολιτιστικού πλούτου της περιοχής και την ενίσχυση των φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών». Ο Γκιργκίν εστίασε επίσης την προσοχή του στο έργο «Οθωμανικά τεχνουργήματα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη» που πραγματοποιήθηκε από το IUS.

Σκοπός και σημασία του Συμποσίου

Ο Πρόεδρος του Τουρκικού Ιδρύματος Maarif, καθηγ. Μπιρόλ Ακγκούν δήλωσε ότι αυτό το συμπόσιο, το οποίο διοργανώθηκε με στόχο «την προώθηση της τουρκικής διδασκαλίας και των σπουδών της Τουρκολογίας στα Βαλκάνια και την εμβάθυνση των πολιτιστικών δεσμών», έχει γίνει παράδοση.

Δηλώνοντας ότι ο ιστορικός και πολιτιστικός πλούτος της βαλκανικής γεωγραφίας θα συζητηθεί από την οπτική της τουρκικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο συμπόσιο, ο Ακγκούν είπε:

«Πιστεύουμε ότι οι βαθιές ρίζες μεταξύ των Βαλκανίων και της Τουρκίας θα ενισχυθούν περαιτέρω με αυτές τις μελέτες».

«Η Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων»

Το κύριο θέμα του συμποσίου έχει καθοριστεί ως «Πόλη, Τέχνη και Πολιτισμός στα Βαλκάνια», και στις συνεδρίες θα συζητηθεί η πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής σε επίπεδο (τουρκικής) γλώσσας και πολιτισμού.

Ο Ακγκούν είπε, «Το Σαράγεβο είναι η Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων. «Εδώ θα ξαναβρούμε τον ιστορικό και πολιτιστικό πλούτο των βαλκανικών πόλεων», είπε, υπογραμμίζοντας τη σημασία του συμποσίου.

Υποστήριξη για την Τουρκική Παρουσία στην Περιφέρεια έδωσαν ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του IUS, Σεβγκί Κουρτουλμούς ο οποίος δήλωσε ότι τα Βαλκάνια έχουν ιδιαίτερη θέση για την Τουρκία και ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να παρέχει κάθε είδους υποστήριξη στους ανθρώπους της περιοχής ώστε να παραμείνουν στα εδάφη τους.

Ο Πρύτανης του Αλβανικού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης των Τιράνων, Καθ. Αλί Γκιουνές τόνισε τη σημασία των τουρκολογικών σπουδών στην περιοχή.

Αποτέλεσμα και προσδοκίες

Το συμπόσιο, προσφέρει μια σημαντική πλατφόρμα για τη διάδοση της Τουρκικής στα Βαλκάνια και την αύξηση των ακαδημαϊκών σπουδών στον τομέα της Τουρκολογίας. Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί στις 15 Νοεμβρίου και αναμένεται να προσφέρει νέες πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ακαδημαϊκής και πολιτιστικής συνεργασίας στην περιοχή.

Τουρκικός τύπος: ο τουρκικός ‘Ατσάλινος Θόλος’ αναστάτωσε την Ελλάδα, τρέχει στο Ισραήλ…

Από

November 15, 2024

Είναι γεγονός ότι το ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας της Τουρκίας, Ατσάλινος Θόλος, αποτελεί εναλλακτική λύση στον Σιδερένιο Θόλο (Iron Dome) του Ισραήλ, ο εξοπλισμός του συστήματος με προϊόντα τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σε πολυεπίπεδη κλίμακα και η κατασκευή του αμυντικού θόλου με τοπικά και εθνικά συστήματα μέσω της ενσωμάτωσής τους, αναστάτωσε και ανησύχησε την Ελλάδα ωθώντας την να αναζητήσει ένα παρόμοιο σύστημα, γράφει τουρκικό δημοσίευμα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Jerusalem Post, η Ελλάδα αποφάσισε να επενδύσει στη δική της αεράμυνα κατά της Τουρκίας, η οποία ανέπτυξε τα δικά της συστήματα αεράμυνας κατασκευάζοντας το εγχώριο «Gök Vatan» και σημειώθηκε ότι βρισκόταν σε συνομιλίες με τις ισραηλινές αρχές για την προμήθεια του Iron Dome.

Σχέδιο 2 δις της Ελλάδας για προμήθεια «Iron Dome» από το Ισραήλ

Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν ότι Έλληνες αξιωματούχοι συναντήθηκαν με Ισραηλινούς αξιωματούχους για την ανάπτυξη ενός «Iron Dome» αξίας 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η Ελλάδα είναι πρόθυμη να επενδύσει σε αμυντικά συστήματα για να ανταγωνιστεί τον σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ και πρωταγωνιστή, την Τουρκία.

Αναφέρθηκε, μάλιστα, ότι η Τουρκία κατασκευάζει και τα δικά της συστήματα αεράμυνας (Gök Vatan), τα ισραηλινά ΜΜΕ τονίζουν ότι η Ελλάδα ζητά/επιδιώκει ένα σύστημα παρόμοιο με το Iron Dome του Ισραήλ.

«Η εκτόξευση του βαλλιστικού υπερηχητικού πυραύλου από την Τουρκία με το AKINCI TİHA ήταν ο λόγος που ώθησε την Ελλάδα να «επιδιώξει την προμήθεια του Iron Dome».

Η εκτόξευση βαλλιστικού υπερηχητικού πυραύλους αναστάτωσε την Ελλάδα

Επιπρόσθετα, συνεχίζει το τουρκικό δημοσίευμα, ο πρόεδρος του Κέντρου Έρευνας Υψηλής Τεχνολογίας ( YUTAM ), Λέκτορας Ομέρ Μέμογλου μίλησε για το θέμα:

«Ως αποτέλεσμα της διαδικασίας, η Ελλάδα μπορεί να βρει λύσεις με προμήθεια των συστημάτων αεράμυνας από το Ισραήλ, γιατί η ίδια δεν έχει τη δυνατότητα.

Το γεγονός ότι η Τουρκία εκτόξευσε τον πρώτο βαλλιστικό υπερηχητικό πύραυλο της Τουρκίας, UAV-230, σε στόχο 155 χιλιομέτρων με το AKINCI TİHA είναι ο λόγος που ώθησε την Ελλάδα σε αναζήτηση Θόλου. Η ανάπτυξη μας την τρόμαξε τόσο πολύ που αποφάσισε να επενδύσει σε συστήματα αεράμυνας καθώς η Τουρκία συνεχίζει να αναπτύσσει τοπικές και εθνικές λύσεις στην αμυντική βιομηχανία, τα κράτη που θεωρούν την Τουρκία ως εχθρό αναζητούν επίσης να προμηθευτούν με παρόμοια συστήματα», είπε.

Η Τουρκία προσκλήθηκε να γίνει «χώρα εταίρος» των BRICS

Από

November 15, 2024

Η Τουρκία έχει λάβει το καθεστώς της χώρας εταίρου από την ομάδα εθνών BRICS, δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ. Το καταστατικό έρχεται σε μια στιγμή που η Τουρκία προσπαθεί να ισορροπήσει τους δεσμούς της με την Ανατολή και τη Δύση, σχολιάζει το Reuters.

Μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία έχει εκφράσει τους τελευταίους μήνες ενδιαφέρον να ενταχθεί στην ομάδα BRICS των αναδυόμενων οικονομιών, η οποία περιλαμβάνει τη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία, την Κίνα, τη Νότια Αφρική, την Αιθιοπία, το Ιράν, την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παραυρέθηκε στη σύνοδο κορυφής των ηγετών των BRICS που διοργάνωσε ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν τον περασμένο μήνα, αφού η Άγκυρα δήλωσε ότι είχε λάβει επίσημα μέτρα για να γίνει μέλος της ομάδας.

Η Άγκυρα βλέπει τους BRICS ως ευκαιρία για την προώθηση της οικονομικής συνεργασίας με τα κράτη μέλη, παρά ως εναλλακτική λύση στους δυτικούς δεσμούς της και την ένταξη στο ΝΑΤΟ, είπε ο Ερντογάν.

Οι Τούρκοι ηγέτες έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι η ενδεχόμενη ένταξη στις BRICS δεν θα επηρεάσει τις ευθύνες της Τουρκίας έναντι της δυτικής στρατιωτικής συμμαχίας.

Εκτός από τη συμμετοχή ως αναπόσπαστο μέρος, τα μέλη των BRICS έχουν εισαγάγει μια κατηγορία «χωρών εταίρων», σύμφωνα με δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 23 Οκτωβρίου.

Ο Μπολάτ δεν είπε αν η Άγκυρα αποδέχθηκε την πρόταση.

Ένας ηγέτης του κυβερνώντος Κόμματος AK της Τουρκίας, το οποίο είναι το κόμμα του Ερντογάν, είπε στο Reuters αυτό το μήνα ότι παρόλο που η πρόταση συζητήθηκε τον Οκτώβριο, το καθεστώς της χώρας εταίρου δεν πληροί τις απαιτήσεις ένταξης της Τουρκίας.

Η μεσαία τάξη, το μεσαίο δάχτυλο και η νίκη Τραμπ

Από

November 15, 2024

Νοεμβρίου 09, 2024

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές της περασμένης Τρίτης συνιστά μια από τις πιο εντυπωσιακές περιπτώσεις πολιτικής νεκρανάστασης στη σύγχρονη εποχή. Αναρίθμητες πολιτικές νεκρολογίες του γράφτηκαν την επαύριον της 6ης Ιανουαρίου του 2021, όταν ο απερχόμενος πρόεδρος που δεν αναγνώριζε την ήττα του από τον Τζο Μπάιντεν κηλιδώθηκε ανεξίτηλα από την αιματηρή έφοδο των φασιστοειδών τύπου Proud Boys και Oath Keepers στο Καπιτώλιο, την οποία ο ίδιος είχε υποκινήσει. Κάτι λιγότερο από τέσσερα χρόνια αργότερα, είναι έτοιμος να επιστρέψει στην εξουσία ύστερα από μια πολύ καθαρή νίκη, που ξεπέρασε όλες τις προβλέψεις. Σε αντίθεση με το 2016, όπου, παρά τη δύσκολη νίκη του στο Κολλέγιο των Εκλεκτόρων που αναδεικνύει τον πρόεδρο, είχε υστερήσει της Χίλαρι Κλίντον στη λαϊκή ψήφο κατά τρία εκατομμύρια, αυτή τη φορά εξασφάλισε 3,3 εκατομμύρια ψήφους περισσότερους από την Κάμαλα Χάρις. Επωφελούμενοι από το ρεύμα Τραμπ, οι Ρεπουμπλικανοί πήραν τη Γερουσία από τους Δημοκρατικούς και κατά πάσα πιθανότητα θα διατηρήσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Έχοντας ήδη, από την πρώτη θητεία Τραμπ, εξασφαλίσει μια συντηρητική πλειοψηφία και στο Ανώτατο Δικαστήριο, η παράταξη του 45ου και 47ου προέδρου θα έχει, τουλάχιστον για τα επόμενα δύο χρόνια, στα χέρια της όλους τους ανώτατους θεσμούς της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας.

Για μία ακόμη φορά έπεσαν έξω, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι δημοσκοπήσεις που προέβλεπαν μια εντελώς οριακή αναμέτρηση, μάλιστα το τελευταίο 48ωρο προτού κλείσουν οι κάλπες μάλλον έγερναν προς το ενδεχόμενo της νίκης Χάρις. Η επικράτηση του Τραμπ γίνεται ακόμη πιο καταθλιπτική για τους αντιπάλους του αν παρθεί υπόψη ότι η Χάρις υπερτερούσε συντριπτικά ως προς την υποστήριξη των μεγάλων συγκροτημάτων του Τύπου και των ισχυρότερων ολιγαρχών. Αξίζει να επιμείνουμε στο τελευταίο γιατί η εικόνα που σχημάτισε, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ο περισσότερος κόσμος ήταν ότι το μεγάλο κεφάλαιο υποστήριξε κατά κύριο λόγο τον Τραμπ. Αυτό έγινε γιατί τα περισσότερα μίντια εστίαζαν στην υποστήριξη που εξασφάλισε ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος από τον Έλον Μασκ, παραγνωρίζοντας ότι στο πλευρό της Χάρις στρατεύθηκαν οι Τζορτζ Σόρος, Μπιλ Γκέιτς, Μάικλ Μπλούμπεργκ και ένα σωρό άλλοι.

Το σοκ της περασμένης Τρίτης άνοιξε, όπως ήταν φυσικό, ζωηρές συζητήσεις στον χώρο των Δημοκρατικών, αλλά και ανάμεσα στους προοδευτικούς ανθρώπους όλου του κόσμου για τα αίτια και τους υπαιτίους. Η πιο απλή και πιο ανώδυνη, για το κατεστημένο του φιλελεύθερου κοσμοπολιτισμού, απάντηση ήταν εκείνη που έδωσε η πρώην πρόεδρος της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι, κατά την οποία έφταιξε η ισχυρογνωμοσύνη του Μπάιντεν, ο οποίος έπρεπε να έχει αποσυρθεί πολύ νωρίτερα από την κούρσα, αφού ήταν φανερό ότι λόγω βιολογικής φθοράς δεν τράβαγε. Αλλά η Χάρις δεν χαντακώθηκε επειδή «δεν είχε πολύ χρόνο» να δείξει την αξία της στους ψηφοφόρους- αντίθετα, όσο πέρναγε ο χρόνος από τη στιγμή που παρέλαβε τη σκυτάλη, δηλαδή όσο περισσότερο την έβλεπε, την άκουγε και την αξιολογούσε ο κόσμος, τα ποσοστά της έπεφταν.

Σε αυτό συνέβαλε το γεγονός ότι η Χάρις διεξήγαγε μια εκστρατεία απολύτως ταυτισμένη με τη γραμμή του φιλελεύθερου κατεστημένου, πιο δεξιά και από την καμπάνια του Μπάιντεν, το 2020. Ακόμη και ένα νεοφιλελεύθερο έντυπο υπεράνω πάσης κρυπτοσοσιαλιστικής υποψίας, που υποστήριζε τη Χάρις, όπως ο Economist, διεκτραγωδούσε στο κύριο άρθρο του, δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, την «Τραμποποίηση της πολιτικής στις ΗΠΑ». Το κεντρικό του συμπέρασμα ήταν ότι, είτε νικούσε είτε έχανε, ο Τραμπ ήταν ήδη ο ιδεολογικός νικητής της αναμέτρησης, καθώς είχε επιβάλει στη Χάρις σημαντικό μέρος των επιλογών του, όπως έδειξε η δεξιά μετατόπιση της Δημοκρατικής υποψήφιας σε καίρια θέματα όπως το μεταναστευτικό, οι εμπορικοί πόλεμοι με την Κίνα, η πράσινη ατζέντα και πολλά άλλα. Στη γραμμή της Χίλαρι Κλίντον, που δοκιμάστηκε και απέτυχε το 2016, η Χάρις απευθύνθηκε κυρίως στους μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανούς, απογοητεύοντας τους προοδευτικούς Δημοκρατικούς. Κυνηγούσε το φάντασμα του «κεντρώου χώρου» και της «μεσαίας τάξης»- όπως κάνουν ηγέτες και ηγετίσκοι της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς και «Αριστεράς», με τα γνωστά, αξιοθρήνητα αποτελέσματα. Τελικά, οι κυνηγοί της «μεσαίας τάξης» κατατροπώθηκαν από τον Τραμπ, ο οποίος δεν ήταν παρά το υψωμένο, μεσαίο δάχτυλο των λαϊκών τάξεων για την περιφρόνηση που αισθάνονται ότι υφίστανται από τους πολιτικούς και μιντιακούς εκπροσώπους του κατεστημένου.

Είναι εντυπωσιακό ότι οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να χάσουν παρά το γεγονός ότι υπερτερούσαν σημαντικά στο μισό (και κάτι παραπάνω) από το εκλογικό σώμα, τις γυναίκες, όπου η Χάρις πήρε το 53% των ψήφων έναντι 45% του Τραμπ. Το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζει μια γενικότερη τάση στον Δυτικό κόσμο όπου, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε σε προηγούμενες δεκαετίες, οι γυναίκες ψηφίζουν πιο αριστερά από τους άνδρες. Ωστόσο στις ΗΠΑ απέκτησε ιδιαίτερη οξύτητα ύστερα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που ήρε προηγούμενη απόφασή του, η οποία νομιμοποιούσε τις αμβλώσεις σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Ο βασικός λόγος της αποτυχίας τους ήταν ότι πίστεψαν πως μπορούσαν να κερδίσουν τις εκλογές ποντάροντας σχεδόν αποκλειστικά στο δικαίωμα των γυναικών να κάνουν κουμάντο στο σώμα τους και γενικά σε θέματα ατομικών δικαιωμάτων, εγκαταλείποντας το κεντρικό πεδίο που έκρινε την αναμέτρηση, εκείνο της ακρίβειας και ευρύτερα των καυτών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων που βασανίζουν την εργατική και τις άλλες λαϊκές τάξεις.

Οι έρευνες που έκαναν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων παράλληλα με τα exit polls έδειξαν ότι τα δύο τρίτα των Αμερικανών και των Αμερικανίδων τάσσονταν υπέρ της νομιμότητας των αμβλώσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο, αλλά μόνο το 10-15% από αυτούς και από αυτές το αναδείκνυαν ως βασικό κριτήριο της ψήφου τους. Με άλλα λόγια, σκέφτονταν με έναν τρόπο που αδυνατούν να καταλάβουν οι μεταμοντέρνοι αριστεροί της εποχής μας: ότι ναι, θέλουν ατομικά δικαιώματα, αλλά θέλουν και τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα που τους στέρησαν, ότι σκέφτονται, ψηφίζουν και δρουν όχι μόνο ως γυναίκα, μετανάστης, ΛΟΑΤΚΙ ή οτιδήποτε άλλο, αλλά και ως εργαζόμενοι, άνθρωποι που πασχίζουν σκληρά να εξοφλήσουν τους λογαριασμούς, να σπουδάσουν τα παιδιά τους, να πληρώσουν το νοίκι ή το στεγαστικό δάνειο, να εξασφαλίσουν σύνταξη και περίθαλψη στα γεράματα.

Υπό το ίδιο πρίσμα πρέπει να εξηγήσουμε και έναν άλλο γρίφο αυτών των εκλογών, το γεγονός δηλαδή ότι ο ρατσιστής Τραμπ, που υποσχέθηκε ότι θα διώξει όλους τους παράτυπους μετανάστες με στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις, κατηγορώντας τους ότι τρώνε τους σκύλους και τις γάτες των νοικοκυραίων γιατί έχουν κακά γονίδια, σημείωσε σημαντικά κέρδη στις κοινότητες των μαύρων και των ισπανόφωνων. Στους μαύρους η διείσδυσή του ήταν μικρή (έχασε με 85%-13% από τη Χάρις, ενώ είχε χάσει με 87% έναντι 12% από τον Μπάιντεν), αλλά στους ισπανόφωνους η πρόοδός του ήταν εντυπωσιακή: από το 65%-32% του 2020, πήγε φέτος στο 52%- 46%, ένα βήμα δηλαδή πριν από την ισοδυναμία (1). Οδυνηρή ψυχρολουσία για τους Δημοκρατικούς που είχαν πιστέψει ότι οι δημογραφικές αλλαγές που πάνε να κάνουν μειοψηφία τους WASP (Λευκοί- Αγγλοσάξωνες- Προτεστάντες) θα τους εξασφάλιζαν αιώνια ηγεμονία.

Αν κατάφερε αυτό το «θαύμα» ο Τραμπ, είναι γιατί απευθύνθηκε στους μαύρους και τους ισπανόφωνους όχι ως μαύρους ή ισπανόφωνους, αλλά ως εργαζόμενους, παραγωγούς και καταναλωτές. Τους έλεγε ότι οι παράνομοι μετανάστες θα κλέψουν θέσεις εργασίας μαύρων ή ισπανόφωνων και έπεισε πολλούς από αυτούς που αισθάνονταν ότι οι κατά κανόνα χαμηλά αμειβόμενες δουλειές τους ήταν εκείνες που απειλούνταν κυρίως από τα μεταναστευτικά κύματα. Άλλωστε ξέρουμε και από την Ελλάδα και από την ειδική εκστρατεία της Χρυσής Αυγής προς τους Αλβανούς ότι δεν είναι παράξενο ένα τμήμα μεταναστευτικής προέλευσης εργατών, που έχουν ενσωματωθεί σε μια κοινωνία, να στρέφονται εναντίον των «καινούργιων», κάτι σαν το σύνδρομο του λεωφορείου (εμείς μπήκαμε, αλλά να μην μπουν άλλοι γιατί θα στριμωχτούμε). Τέτοιου είδους φαινόμενα μας τα έχει περιγράψει πολύ γλαφυρά ο Δημήτρης Χατζής στο «Διπλό Βιβλίο» και είναι πολύ κοινά στην Αμερική όπου η μυθολογία του melting pot, του μεγάλου χωνευτηριού μεταναστών, κρύβει την πολύ συχνή τάση μεγάλο μέρος κάθε γενιάς από αυτούς να στρέφεται εναντίον της επόμενης.

Μαζί με την επαγγελία ενός «ρατσιστικού κοινωνικού κράτους», όπου η απαλλαγή από το βάρος των παράτυπων μεταναστών θα απελευθερώσει, υποτίθεται, κοινωνικούς πόρους για τους μη προνομιούχους, η ρητορική του Τραμπ εναντίον της Κίνας, της παγκοσμιοποίησης και των θέσεων εργασίας που χάνονται εξαιτίας τους, τον βοήθησε να κερδίσει εργατικά στρώματα στις βιομηχανικές Πολιτείες των Μεγάλων Λιμνών (Πενσιλβάνια, Ουισκόνσιν, Μίσιγκαν) που ήταν καθοριστικές για την έκβαση της αναμέτρησης. Στους Αμερικανούς και τις Αμερικανίδες χωρίς πτυχίο, οι οποίοι κατά κανόνα ανήκουν σε εργατικά ή άλλα λαϊκά στρώματα, ο Τραμπ υπερίσχυσε με 55%-42%. Αντίθετα, η Χάρις νίκησε τον Τραμπ με 51%-46% στους ψηφοφόρους με ατομικό εισόδημα άνω των 100.000 δολαρίων και στους πτυχιούχους ΑΕΙ με ποσοστό 55%-42%. Άλλη μια θεαματική επιβεβαίωση της τάσης να μετατρέπεται η Κεντροαριστερά (και μια ορισμένη Αριστερά) σε παράταξη των πτυχιούχων και των βολεμένων, εισπράττοντας την τιμωρία της από τις λαϊκές τάξεις που η ίδια εγκατέλειψε.

Έχοντας περιβάλει τη σκληρά αντιδραστική πολιτική του με λαϊκό προσωπείο, ο δισεκατομμυριούχος Τραμπ, που ευνόησε στην πρώτη τετραετία τους ομοίους του με φοροαπαλλαγές, πρόβαλλε ως εχθρός του κατεστημένου σε μια Αμερική όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού μισεί το κατεστημένο και ποθεί την ανατροπή, με όποιο τρόπο κι αν τη φαντασιώνεται, προοδευτικό ή αντιδραστικό. Αυτό έδειξαν η νίκη του μαύρου Ομπάμα, από τους πρώτους αντιπάλους του πολέμου στο Ιράκ, το 2008, η παρολίγον επικράτηση του αριστερού Σάντερς εναντίον της Κλίντον το 2016 κι αυτό δείχνει, από διαμετρικά αντίθετη σκοπιά, η νίκη του Τραμπ εναντίον της Χάρις τώρα. Κάθε φορά που τον κατακεραύνωναν τα μίντια, ακόμη κι αν είχαν δίκιο, ο Τραμπ έβγαινε ενισχυμένος γιατί οι λαϊκές τάξεις έχουν μάθει να βλέπουν τους ολιγάρχες του Τύπου ως εχθρούς τους. Επιδεικνύοντας άριστα πολιτικά αντανακλαστικά στην πρώτη απόπειρα δολοφονίας του, στην Πενσυλβάνια, όταν σηκώθηκε ματωμένος με υψωμένη γροθιά και φώναξε στους οπαδούς του «Παλέψτε, Παλέψτε», ταυτίστηκε με ένα μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων που αισθάνονται ότι υποχρεούνται να παλεύουν ολοένα και πιο σκληρά για να μη συνθλιβούν από αυτούς που ελέγχουν το παιχνίδι.

Στους παράγοντες που χαντάκωσαν τη Χάρις πρέπει να συμπεριλάβουμε την ταύτισή της με την πολιτική του πιο φιλοϊσραηλινού προέδρου στην Ιστορία των ΗΠΑ, του Τζο Μπάιντεν, ενός Αμερικανού σιωνιστή στην ουσία, με φόντο τη γενοκτονία στη Γάζα. Η φιλοϊσραηλινή στάση της δεν της κόστισε μόνο το Μίσιγκαν, μια Πολιτεία με μεγάλη αραβική κοινότητα, αλλά και πολύ σημαντική μερίδα νέων και αριστερών ψηφοφόρων, οι οποίοι είτε απείχαν είτε έδωσαν την ψήφο τους σε ανεξάρτητο υποψήφιο.

Τέλος ο Τραμπ ωφελήθηκε από το γεγονός ότι πρόβαλλε ως ο υποψήφιος που θα τελειώσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και γενικότερα ως εκείνος που θα μειώσει την ανάμιξη των ΗΠΑ σε πολέμους που κοστίζουν πολύ σε χρήμα και ζωές. Από αυτή τη σκοπιά αντανακλά έναν ευρύτερο διχασμό των αμερικανικών ελίτ για τη διεθνή θέση της χώρας τους, που σιγοβράζει από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την προσωρινή ανάδειξη των ΗΠΑ στη μοναδική υπερδύναμη. Η βαθμιαία ανάδειξη νέων ανταγωνιστών, με την ανόρθωση της Ρωσίας επί Πούτιν και την αλματώδη οικονομική άνοδο της Κίνας, η σχετική υποχώρηση της αμερικανικής οικονομικής και πολιτικής ισχύος διεθνώς και η εκτόξευση του αμερικανικού χρέους σε αστρονομικά ύψη έκαναν φανερό ότι οι ΗΠΑ υποφέρουν από την «ιμπεριαλιστική υπερεπέκταση» που έχει ιστορικά αποβεί μοιραία για όλες τις υπερδυνάμεις, από τη Ρώμη μέχρι τη Βρετανία. Ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος, η Κλίντον και ο Μπάιντεν επέμειναν να διατηρήσουν την παγκόσμια αμερικανική ηγεμονία και να επιχειρήσουν δυναμικές αντεπιθέσεις εναντίον των ανταγωνιστών τους, με αμφίβολα αποτελέσματα. Αντίθετα, ο Ομπάμα, ο Σάντερς και ο Τραμπ, καθένας από πολύ διαφορετικά σκοπιά, προσπάθησαν να βρουν δρόμους για μια ομαλή προσγείωση του αμερικανικού αητού σε χαμηλότερα ύψη και να περιορίσουν τα πολεμικά μέτωπα, εστιάζοντας (ο πρώτος και ο τρίτος) στην αντιμετώπιση της Κίνας. Οι υποσχέσεις για απόσυρση από τους επικίνδυνους πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή έχουν μεγάλη απήχηση στα λαϊκά στρώματα, αν και ο εθνοκεντρικός ιμπεριαλισμός του Τραμπ συναντά ισχυρή αντίσταση από το βαθύ κράτος, που συνεχίζει να επενδύει στον κοσμοπολίτικο, διατλαντικό ιμπεριαλισμό, ως πρώτη επιλογή των ΗΠΑ.

Θα ήταν μεγάλη αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι ο Τραμπ είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που τον έκαναν δημοφιλή. Οι ψηφοφόροι του από τις λαϊκές τάξεις και οι ηγέτες ανταγωνιστικών προς τις ΗΠΑ χωρών που περιμένουν, ίσως, ότι θα επωφεληθούν από την εκλογή του είναι καταδικασμένου να υποστούν οδυνηρές διαψεύσεις. Όπως και στην πρώτη τετραετία του, ο Τραμπ δεν πρόκειται να ωφελήσει τις λαϊκές τάξεις αλλά τη δική του, μεγαλοαστική τάξη- ήδη ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, ο Έλον Μασκ, ετοιμάζεται να αναλάβει κατ’ εντολήν του Τραμπ κυβερνητικό πόστο με αποστολή τη δραστική περικοπή κρατικών δαπανών, κάτι που θα πλήξει κοινωνικές υποδομές και υπηρεσίες. Στο Ουκρανικό, το πολύ να οδηγηθεί όχι σε ειρήνευση, αλλά σε μια εκεχειρία που θα αφήνει άλυτα όλα τα θεμελιώδη προβλήματα με τη Ρωσία και θα εγκυμονεί τις επόμενες κρίσεις. Ο Τραμπ ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη πιο επικίνδυνος από τον Μπάιντεν απέναντι στην Κίνα και ακόμη πιο αφοσιωμένος στο Ισραήλ του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, σε βάρος των Παλαιστινίων και του Ιράν- ήδη οι τελευταίες εικασίες περί απόπειρας δολοφονίας τους από Ιρανούς δεν προοιωνίζονται τίποτα το καθησυχαστικό.

Η νίκη του Τραμπ προσέφερε τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη που αναζητούσε η «Διεθνής των εθνικιστών», οι ανερχόμενες σε διεθνή κλίμακα και ιδιαίτερα στην Ευρώπη δυνάμεις της Ακροδεξιάς. Τις συνέπειες θα τις δούμε σύντομα. Σε κάθε περίπτωση, η επικράτηση αυτού του ρεύματος καταδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις τραγικές συνέπειες που έχει για τις κοινωνίες και τον πολιτισμό μας η έκλειψη της Αριστεράς ως πολιτικού εκπροσώπου των λαϊκών τάξεων και του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα. Όσο δεν αρχίζουν σοβαρές προσπάθειες για να ξεπεραστεί αυτό το ιστορικό κενό, ο Τραμπ και οι όμοιοί του θα παίζουν χωρίς αντίπαλο.

(1) Corine Lesnes, “Trump accentue son ancrage à travers le pays”, Le Monde, 8 novembre 2024

infowar.gr

ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΥΝΟΡΩΝ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ;

Από

November 15, 2024

Πώς τα ρευστά και πάλι Βαλκάνια επηρεάζουν την Ελλάδα

14/11/2024

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Η σύγκλιση της Ευρώπης βασίσθηκε στην επιθυμία, μεταπολεμικά, των κυρίαρχων κρατών να αποφύγουν έναν νέο, μεγάλο πόλεμο και στην προσπάθειά τους να αναζητήσουν ένα κοινό οικονομικό, και αν προκύψει και πολιτικό, μέλλον. Και τα δύο, και το οικονομικό και το πολιτικό μέλλον, προϋποθέτουν ότι τα κράτη και η Ένωση θα λειτουργήσουν σε περιβάλλον ασφάλειας άρα, μια υποτυπώδης αμυντική συγκρότηση ήταν επιβεβλημένη.

Από όλα αυτά εκείνο που προχώρησε ήταν το οικονομικό στοιχείο. Και ατμομηχανή σε αυτό ήταν η Γερμανία. Οικονομική σύγκλιση χωρίς κάποιες πολιτικές προϋποθέσεις είναι δύσκολη αν όχι αδύνατη. Το πολιτικό μέρος το ανέλαβε η Γαλλία και αυτός είναι ο περίφημος Γαλλογερμανικός άξονας.

Ο άξονας αυτός έχει υποστεί, ρωγμές και, μάλιστα, σοβαρές. Υπάρχει μια υποδόρια κρίση στις σχέσεις των δύο αυτών χωρών και ο καθένας στον τομέα του δεν τα πηγαίνει καλά. Η Γαλλία δεν παράγει πολιτικές ιδέες και η Γερμανία περνά καθαυτή μια οικονομική κρίση. Άρα, το δημιούργημά τους, δηλαδή, αυτό που λέμε σήμερα Ευρωπαϊκή Ένωση, τρίζει.

Οι τριγμοί, κυρίως, οι οικονομικοί είναι σοβαροί. Το γερμανικό πλεονέκτημα ήταν ότι παρήγαγε προϊόντα υψηλής αξίας σε ανταγωνιστικές τιμές και διαμόρφωνε πλεονάσματα τα οποία μπορούσε να διαχύσει, με το αζημίωτο, στην ευρωπαϊκή ομήγυρη. Επέλεγε, συνήθως, επιλογές υποδομών ή άλλων προγραμμάτων που στον ορατό ορίζοντα θα της επέστρεφαν τα χρήματα που θα κατέβαλε. Οι οδικές ή σιδηροδρομικές υποδομές ήταν και είναι μια τέτοια επιλογή.

Για ορισμένους, η ελληνική κρίση παρέδωσε στη Γερμανία όλες τις υποδομές που δημιουργήθηκαν με ευρωπαϊκά προγράμματα. Έχουν τρόπους να παίρνουν πίσω αυτά που δαπανούν. Οι ρωγμές στον γαλλογερμανικό άξονα, οι ενδογενείς κρίσεις που περνούν οι δύο σημαντικότερες χώρες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και η αποδομητική, του διεθνούς συστήματος που δημιουργήθηκε μετά το 1990, λειτουργία του τραμπισμού ως ιδεολογίας, δημιουργούν συνθήκες αποσταθεροποίησης της Ευρώπης. Θα μπορέσουν να ανακάμψουν πολιτικά και οικονομικά Γερμανία και Γαλλία; Τι θα γίνει αν τα πολιτικά κόμματα που αμφισβητούν τις κυρίαρχες επιλογές της μεταψυχροπολεμικής εποχής έχουν καθοριστική επιρροή στις πολιτικές κατευθύνσεις των χωρών τους;

Όλη αυτή η δυναμική δημιουργεί τις προϋποθέσεις μετεωρισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι επιπτώσεις αυτού του μετεωρισμού είναι, ήδη, αισθητές και θα γίνουν ακόμη εντονότερες για χώρες όπως η Ελλάδα η οποία στερείται έρματος.

Ελλάδα και Βαλκάνια

Τα αρκετά χρόνια που βρίσκεται στις συντελούμενες ευρωπαϊκές διεργασίες η Ελλάδα δεν μπόρεσε να αποκτήσει ούτε πλαίσιο προάσπισης της κυριαρχίας της, ούτε πολιτική ανάπτυξης. Επέλεξε το παιδιαριώδες, όλη η ανάπτυξη θα γίνεται στην Αθήνα και από εκεί θα διαχέεται στην ελληνική περιφέρεια. Βεβαίως, τίποτε δεν διαχέεται. Αυτό σε συνδυασμό με την καταστροφική επιλογή του Καλλικράτη ως μορφής διοικητικής οργάνωσης της χώρας, οδήγησαν στην σημερινή ερήμωση της περιφερειακής Ελλάδας.

Ήταν, και είναι, τόσο εμμονική η επιλογή αυτού του μοντέλου ανάπτυξης που ακόμη και στις περιπτώσεις που η Ελλάδα, ως χώρα, θα μπορούσε να ωφεληθεί από υποδομές και διεργασίες στα Βαλκάνια, μέσω ανάθεσης ενός ρόλου στη Θεσσαλονίκη, προτιμήθηκε και προτιμάται η αποχή της χώρας από τα έμμεσα οφέλη αφού στο επίκεντρο δεν βρίσκεται η Αθήνα. Για παράδειγμα, βεβαίως, είναι προτιμότερος ο άξονας Χ αλλά αν δεν μπορέσει να επιτευχθεί, ή, παράλληλα με αυτόν, γιατί δεν αναζητάται πως μπορεί να έχει οφέλη η χώρα από τον αναπόφευκτο άξονα 8 (Βουλγαρία, Σκόπια, Αλβανία, Ιταλία) με αξιοποίηση της Θεσσαλονίκης;

Το νέο μεταψυχροπολεμικό περιβάλλον άφηνε απέξω την Ελλάδα ως προς τις μεγάλες επιλογές του. Αντί να αξιοποιήσουν άλλες περιοχές της χώρας που γειτνίαζαν με τις διεθνείς επιλογές, οι ελληνικές κυβερνήσεις επεδίωξαν να προσαρμόσουν τα νέα δεδομένα με την Αθήνα. Το αποτέλεσμα δεν ήταν, απλώς, δαπανηρό. Ήταν και ανεπιτυχές. Η Ελλάδα κατασκευάζει δρόμους από κάθε περιοχή της χώρας που θα την συνδέει με την Αθήνα, ενώ τέτοιες δυνατότητες υπάρχουν, ήδη, αδιαφορώντας πως θα συνδέσει την χώρα με την βαλκανική και ευρωπαϊκή δυναμική.

Η Γερμανία μπορεί να καταφέρει να ξεπεράσει την πολιτική της κρίση αλλά είναι, μάλλον, δύσκολο, να ξεπεράσει την οικονομική. Το γερμανικό οικονομικό θαύμα βασίσθηκε στην φθηνή ενέργεια από τη Ρωσία, την αμυντική κάλυψη από τις ΗΠΑ, την ενιαία αγορά και τα φθηνά μεταναστευτικά χέρια για τις προλεταριακές εργασίες ή τις εργασίες δεύτερης επιλογής. Τίποτε από αυτά σήμερα δεν συντρέχει. Και δεδομένων των διακηρύξεων της ιδεολογίας του τραμπισμού οι σχέσεις Ουάσιγκτον-Βερολίνου δεν προοιωνίζονται ρόδινες. Κυρίως, λόγω της διαφορετικής φιλοσοφίας των πολιτικών επιλογών αλλά και των αναγκαστικών, λόγω γεωπολιτικής, σχέσεων της Γερμανίας με τη Ρωσία.

Δεν υπάρχει, αυτήν την στιγμή συνολική εικόνα των επιδιώξεων του Τραμπ, αλλά τα προμηνύματα είναι μιας αναθεώρησης του μεταψυχροπολεμικού status quo. Ποιο μπορεί να είναι το μέλλον της Ελλάδας σε μια τέτοια ρευστή Ευρώπη;

Ο Πούτιν θυμήθηκε την δραχμή!

Για λόγους που έχουν να κάνουν, προφανώς, με τις επιλογές της δικής του πολιτικής στην Ευρώπη και τα Βαλκάνια, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, μιλώντας στη ρωσική δεξαμενή σκέψης Βαλντάϊ, είπε πως «η Ελλάδα θα έπρεπε κάποια στιγμή να σκεφθεί την επιστροφή στην δραχμή ή εν πάση περιπτώσει σε ένα εθνικό νόμισμα για να μπορέσει να αναπτυχθεί και να μην πέσει στους ώμους του λαού αυτή η προσπάθεια». Είναι συγκινητικό το ενδιαφέρον του κ Πούτιν για τον ελληνικό λαό αλλά και προφανής η επιθυμία του να αποδομήσει την ελάχιστα συνεκτική Ευρώπη.

Πάλι, εξαιτίας των γερμανικών επιλογών η Ευρώπη δεν μπόρεσε να εμβαθύνει τις σχέσεις των κρατών μελών της και επέλεξε τις συνεχείς διευρύνσεις για να έχει ευρύ πεδίο κινήσεων η γερμανική οικονομία. Αλλά, τώρα, αντιμετωπίζει τα δύσκολα. Η Ευρώπη έχει καταστεί ένας δυσκίνητος γραφειοκρατικός μηχανισμός. Μπορεί το πείραμα σε παλαιότερες, όχι, τόσο ρευστές, περιόδους, να απέδιδε, σήμερα, όμως, που απαιτούνται γρήγορες αποφάσεις η Ευρώπη θυμίζει υπερωκεάνειο σε λίμνη.

Δεν είναι σίγουρη η πορεία της. Θα εξαρτηθεί από το μέχρι που θα τραβήξουν το σκοινί οι Αμερικανοί με τον Τραμπ και από τις επιλογές που θα έχει το Βερολίνο. Η Γερμανία δεν αποκλείεται να συνάψει στενότερες σχέσεις με τη Μόσχα. Τα παλιά ιδεολογικά στερεότυπα έχουν αρθεί. Τα έχει άρει κατ’ αρχάς ο ίδιος ο Τραμπ.

Για την Ελλάδα το μέλλον αρχίζει και διαφαίνεται αγωνιώδες. Δεν αποκλείεται οι διεργασίες στη Μέση Ανατολή να έχουν επιπτώσεις και στην Ελλάδα. Αλλά το ποιο ανησυχητικό είναι μήπως υπάρξουν σχέδια αναθεώρησης των συνόρων στα Βαλκάνια. Ενδιαφέρεται η Αθήνα για αυτό το ενδεχόμενο;

slpress.gr

Βόμβα ἀπό τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο: «Φούσκωσαν» τά ἔσοδα τοῦ 2023 κατά 9,99 δισ. εὐρώ!

Από

November 14, 2024

Πῶς τό Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν «ἔκλεισε» τόν ἀπολογισμό τοῦ 2023 ἐκμεταλλευόμενο τό λάθος μιᾶς συμβολαιογράφου πού προσέθεσε δεκάδες μηδενικά σέ δήλωση κληρονομιᾶς στό myPROPERTY καί ἐνεφάνισε φορολογικά ἔσοδα 61,6 δισ. εὐρώ ἐνῶ ἦσαν 51,6 δισ. – Σέ ποιές ὑπηρεσίες καταλογίζεται εὐθύνη

Τό Ολέθριο λάθος μιᾶς συμβολαιογράφου πού προσέθεσε μιά σειρά ἀπό μηδενικά σέ ἕνα συμβόλαιο κληρονομιᾶς ἐκμεταλλεύθηκε τό Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν γιά νά παρουσιάσει στά τέλη τοῦ 2023 φουσκωμένα φορολογικά ἔσοδα κατά σχεδόν 10 δισ. εὐρώ. Τήν ἀπίστευτη ὑπόθεση ἐντόπισε τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο καί τήν καταγράφει στήν ἔκθεση πού πρόκειται νά δημοσιεύσει μέ τόν ἀπολογισμό τοῦ 2023.

Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἀπό τά 61,671 δισ. καθαρά ἔσοδα ἀπό φόρους τοῦ 2023, τά περίπου 10 δισ. εὐρώ ἀφοροῦσαν στά ἔσοδα ἀπό φόρους τῆς συγκεκριμένης κληρονομιᾶς. Ὅπως σημειώνεται στήν σελίδα 34 τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καί εἰδικώτερα στό κεφάλαιο γιά Λανθασμένες Βεβαιώσεις Ἐσόδων, «στόν Ἀπολογισμό τοῦ Κράτους τά βεβαιωθέντα ἔσοδα καί τό εἰσπρακτέο ὑπόλοιπο κατά τήν 31.12.2023 ἐμφανίζονται ὑπερεκτιμημένα κατά 10,00 δισ. εὐρώ, λόγῳ συμπεριλήψεως σέ αὐτά ἐσόδων ἀπό φόρους κεφαλαίου, πού βεβαιώθηκαν μέ ἐσφαλμένα στοιχεῖα καί τά ὁποῖα διαγράφηκαν ἐντός τοῦ ἑπόμενου οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐπί πλέον, στά βεβαιωθέντα ἔσοδα καί τό εἰσπρακτέο ὑπόλοιπο κατά τήν 31.12.2023 περιλαμβάνεται καί ποσόν 3,12 δισ. εὐρώ, γιά τήν ὀρθότητα τοῦ ὁποίου δημιουργεῖται ἀμφιβολία, λόγῳ τοῦ ὕψους τοῦ ἐν λόγῳ βεβαιωμένου ἐσόδου».

Ὅλα ξεκίνησαν,τον Ὀκτώβριο τοῦ 2023, ὅταν δικαιοῦχος κληρονομιᾶς ὑπέβαλε δήλωση κληρονομιᾶς 100 δισ. ευρώ,με ἀποτέλεσμα νά προσδιοριστεῖ φόρος 9,99 δισ. εὐρώ. Ὁ δικαιοῦχος ὅμως ἔσπευσε τό 2024 νά κάνει τροποποιητική δήλωση τονίζοντας ὅτι ἐκ παραδρομῆς ἔκανε τρομερό λάθος.

Συγκεκριμένα στήν ἔκθεση τοῦ Ἐλεγκτικοῦ γιά τήν συγκεκριμένη ὑπόθεση «Ἔσοδο ἀπό φόρο κληρονομιᾶς 9,99 δισ. εὐρώ οἰκονομικοῦ ἔτους 2023» ἀναφέρεται:

Στίς 2/10/2023 ἔγινε ἀπό δικαιοῦχο κληρονόμο, μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς πλατφόρμας myPROPERTY, ὑποβολή δήλωσης κληρονομιᾶς ἀξίας 100 δισ. εὐρώ.

Αὐτομάτως προσδιορίστηκε ἀπό τήν ἴδια ἠλεκτρονική πλατφόρμα ὁ ὀφειλόμενος φόρος κληρονομιᾶς, ὕψους 9,99 δισ. εὐρώ. Τό ποσό αὐτό (τῶν 9,99 δισ. εὐρώ) ἐπίσης ἀναγνωρίσθηκε ἐντός τοῦ 2023 ὡς ἐν δυνάμει πρός εἴσπραξη ἔσοδο τοῦ κράτους, εἴσπραξη πού θά διενεργοῦνταν ἀπό τήν ΑΑΔΕ.

Ὅμως, στίς 8/2/2024 ἔγινε τροποποιητική δήλωση ἀπό τόν ἴδιο κληρονόμο, μέ τήν ὁποία διέγραφε τήν παραπάνω κληρονομιά μέ τήν αἰτιολόγηση ὅτι εἶχε γίνει λάθος στήν ἀρχική δήλωση. Συγκεκριμένα καταχωρήθηκε αὐτολεξεί στό myPROPERTY ἡ ἐξήγηση: «ΕΚ ΠΑΡΑΔΡΟΜΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΡΟΜΕΡΟΥ ΛΑΘΟΣ ΔΗΛΩΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΣΟ. ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΤΟ Ε9 ΤΟΥ ΘΑΝΟΝΤΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ».

Κατά συνέπεια, τά 10 δισ. εὐρώ διεγράφησαν τό 2024, ἀλλά γιά τό 2023 παρέμειναν ὡς ἔσοδο στόν προϋπολογισμό. Σημειώνεται ἀναλυτικά στήν Ἔκθεση:

«Ἑπομένως, ναί μέν ἔγινε τό 2024 ἡ διαγραφή τοῦ ἐσόδου πού κατά λάθος καταχωρήθηκε στά ἔσοδα τοῦ 2023, ὅμως οἱ ἁρμόδιες ὑπηρεσίες τῆς ΑΑΔΕ (Κέντρο Ἐλέγχου Φορολογούμενων Μεγάλου Πλούτου – ΚΕΦΟΜΕΠ καί ἡ ΔΟΥ Λαγκαδᾶ) δέν διενήργησαν ἐγκαίρως, ἐντός τοῦ 2023, τόν ἔλεγχο τοῦ ἀρχικοῦ ποσοῦ κληρονομιᾶς (100 δισ.) ὡς ὄφειλαν μέ βάση τίς ὑφιστάμενες διατάξεις, μέ ἀποτέλεσμα τήν καταγραφή αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ στόν Ἀπολογισμό τοῦ Κράτους 2023. Ἐπί πλέον, στίς “Χρηματοοικονομικές Καταστάσεις Περιόδου Ἀναφορᾶς 2023 Μέρος Α΄” τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ Κράτους (Ἰούνιος 2024), στή σελ. 50, ἀναφέρεται ὅτι: “Ἡ μεταβολή ποσοῦ 10 δισ. εὐρώ στούς φόρους κεφαλαίου ὀφείλεται σέ ἐκ παραδρομῆς καταχώρηση στό σύστημα TAXIS τῆς ΑΑΔΕ τόν 10/2023, ἡ ὁποία αντιλογίστηκε τόν 2/2024”, ἐννοῶντας ὅτι ναί μέν ἔγινε ἡ διαγραφή του ἀπό τίς χρηματοοικονομικές καταστάσεις 2023, ἀλλά ὄχι καί ἀπό τόν Ἀπολογισμό τοῦ Κράτους».

estianews.gr

Ο Ν.Δένδιας ανακοίνωσε τις αλλαγές στην δομή των ΕΔ: «Κλείνουν 137 στρατόπεδα»

Από

November 14, 2024

«Θα καταργήσουμε πάνω από 30 σχηματισμούς θα ενοποιήσουμε άλλους» είπε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας

Ο Νίκος Δένδιας περιέγραψε στην εναρκτήρια τοποθέτησή του ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλή τις αλλαγές που θα πραγματοποιηθούν στην δομή των Ενόπλων Δυνάμεων.

Όπως είπε: «Πάμε σε ευέλικτες μονάδες μεγάλης πληρότητας. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μονάδες στον Έβρο με πληρότητα κάτω από 30% και μονάδα στην Πελοπόννησο με 130%.

Δεν έχει λογική να έχουμε 800 και στρατόπεδα, περισσότερα και από τις ΗΠΑ. Χρειάζομαι βοήθεια ξέρω τι είναι να κλείνουν στρατοί.

Πάμε σε κλείσιμο 137 στρατοπέδων και αυτό να τελειώσει μέχρι το 2025. Το κάνουμε γιατί δεν έχουμε χρήματα να κλείσουμε άλλα 250».

«Παράλληλα θα καταργήσουμε πάνω από 30 σχηματισμούς θα ενοποιήσουμε σχηματισμούς» είπε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας τονίζοντας, επίσης, ότι «πρέπει να μπούμε στην εποχή των Drones, κάθε μονάδα θα έχει τη δυνατότητα αντι drone».

Ειδικά για ναυτικό είπε ότι «θα υπάρξει τεράστια ενίσχυση. Θα αποκτήσει δυνατότητες που δεν είχε ποτέ στην ιστορία του και αποκτά δυνατότητα αεροπορικής άμυνας στην περιοχή. Θα μπορεί, δηλαδή, να προβάλει την ισχύ του».

Ως προς την αεροπορία, ο N.Δένδιας είπε ότι «ο πτέραρχος Γεωργιάδης έχει προωθήσει ένα πρόγραμμα ομογενοποίησης των τύπων για να φτάσουμε σε μια οροφή 200 αεροσκαφών 4,5 και 5ης Γενιάς και αναφέρομαι στα εκσυγχρονισμένα Viper, τα Rafale και τα F-35.

O υπουργός Άμυνας επισήμανε ακόμα την ανάγκη «για να λειτουργήσουμε τα συστήματα πρέπει να πάμε σε δορυφορικές επικοινωνίες κρυμμένες, πρέπει να πάμε σε ελληνικό δορυφόρο» καθώς και ότι «πρέπει να πάμε σε δυνατότητες κυβερνοπολέμου αμυντικές και επιθετικές».

Όπως εξήγησε «στα 10 χρόνια της κρίσης έλειψαν 2,5 δισ. ευρώ τον χρόνο άρα ένα συνολικό έλλειμα 20 δισ. Όπου υπάρχει ιδιωτική βοήθεια είναι καλοδεχούμενη. Φέτος θα ξεπεράσουμε τα 20 εκατ. Η δυνάμει απειλή έχει έναν προυπολογισμό 40 δισ. ευρώ. Εκτιμούεμ ότι θα πάμε σε 2 δισ. εξοικονόμηση σε βάθος 10ετιας από τα λειτουργικά έξοδα και αυτό είναι το απαισιόδοξο σενάριο».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ypetha/n-dendias-kleinoun-137-stratopeda-den-mporei-na-exoume-perissotera-apo-oti-oi-ipa/

Μαριγκόνα: Η γυναίκα που σαγήνευσε το ΣΕΦ φαίνεται πως έχει ονειρώξεις…για «Μεγάλη Αλβανία» και UCK

Από

November 14, 2024

Οι φωτογραφίες στο προφίλ της με βιβλία αφιερωμένα για το απατηλό όνειρο των Αλβανών

Η Μαριγκόνα, αυτή η πανέμορφη γυναίκα με καταγωγή από το Κόσοβο που τράβηξε τα βλέμματα στο ΣΕΦ, στο παιχνίδι Ολυμπιακός – Βιλερμπάν την Τρίτη (12/11), φαίνεται πως θρέφει όνειρα για Μεγάλες Αλβανίες και λοιπά ψευδή αφηγήματα, ενώ δεν κρύβει τον θαυμασμό της προς τον UCK, τον γνωστό σε όλους από τον πόλεμο για την απόσχιση του θυλάκου από την Σερβία.

Συγκεκριμένα, όπως μπορούμε να δούμε στις παρακάτω φωτογραφίες, η Μαριγκόνα ποστάρει βιβλία για την «Μεγάλη Αλβανία» με το λογότυπο Ushtria Çlirimtare es Kosovës (Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου).

Eπιπλέον, κάνει σκοποβολή σε στόχο με το όνομα «Iliriaz», Ιλλυριοί, όπως υποστηρίζουν οι Αλβανοί ότι ονομάζονταν στην αρχαιότητα και ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της Βαλκανικής Χερσονήσου.

Δείτε τις σχετικές φωτογραφίες και ένα βίντεο με την ίδια να κάνει σκοποβολή:

https://www.instagram.com/p/C–A6l6szBd

https://www.pronews.gr/lifestyle/marigkona-i-gynaika-pou-sagineyse-to-sef-fainetai-pos-exei-oneirokseis-gia-megali-alvania-kai-uck-foto/

Η Τέλσι Γκάμπαρντ νέα Διευθύντρια των Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ και οι θέσεις στης εναντίον του Ρ.Τ.Ερντογάν

Από

November 14, 2024

Τι είχε πει για τα F-16 και τα πυρηνικά για την Τουρκία

Με σκεπτικισμό βλέπουν στην Τουρκία, τη νέα κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να στελεχώνεται από πρόσωπα που έχουν στο παρελθόν εκφράσει δριμεία κριτική κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και της Τουρκίας γενικότερα.

Ο διορισμός της Τέλσι Γκάμπαρντ, στην θέση της Γενικής Διευθύντριας της Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, δεν φάνηκε θετικός για την Άγκυρα.

Και αυτό διότι η πρώην αντισυνταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού, έχει επανειλημμένως επιτεθεί προσωπικά στον Ταγίπ Ερντογάν.

Όχι μόνον όταν τον αποκαλούσε ως έναν από τους πιο επικίνδυνους δικτάτορες στον κόσμο, κατηγορώντας τον ότι βοηθά την Αλ Κάιντα, αλλά και πολύ πιο … πρόσφατα.

Ήταν τον Οκτώβριο του 2023, που η νέα Διευθύντρια πληροφοριών των ΗΠΑ έβαλλε ευθέως εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν, καταλογίζοντάς του ότι υποστηρίζει την Χαμάς και υπενθυμίζοντας ότι η Τουρκία υποστήριζε το Ισλαμικό Κράτος, βοηθώντας το τόσο με την στρατολόγηση μαχητών όσο και την μεταφορά όπλων.

Σημείωνε δε, ότι ο Ερντογάν, όπως και η Χαμάς είναι μέρος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και ότι ο σκοπός του είναι να γίνει ο «Ανώτατος Χαλίφης» ή ο ηγέτης μιας νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ακόμη και πιο πρόσφατα όμως, η Τέλσι Γκάμπαρντ, επιτέθηκε στην κυβέρνηση Μπάιντεν, λόγω της επιλογής της να πουλήσει στην Τουρκία τα αεροσκάφη F-16.

Χαρακτήριζε μάλιστα ως «κοντόφθαλμη» την συγκεκριμένη απόφαση, σημειώνοντας πώς υποσκάπτει την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ. Με την ίδια τώρα επικεφαλής της υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας, μπορεί άραγε κανείς να περιμένει ανατροπές;

Χαρακτηριστικά δε έγραφε πώς ο Ερντογάν θέλει και … πυρηνικά και αναρωτιόταν εάν οι ΗΠΑ θα του δώσουν και από αυτά.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/telsi-gkamparnt-nea-dieythyntria-ton-ypiresion-pliroforion-ton-ipa-kai-oi-theseis-stis-enantion-tou-r-t-erntogan/

Το debate της χρονιάς του iefimerida: Όσα είπαν Κ. Μητσοτάκης και Πασκάλ Μπρυκνέρ για ΗΠΑ, Ουκρανία, woke, μετανάστευση

Από