Αρχική Blog Σελίδα 1018

Τι σχέδια έχει ο Ερντογάν για τους Κούρδους;

0
Ελμάς Τοπσού

Η Άγκυρα φαίνεται να προσεγγίζει τους Κούρδους με το καρότο και το μαστίγιο, προσπαθώντας να διαφυλάξει τα συμφέροντά της στη Μέση Ανατολή. Σε τι αποσκοπεί ο πρόεδρος Ερντογάν;

Η Τουρκία έχει διεξαγάγει επανειλημμένα στρατιωτικές επιχειρήσεις στο βόρειο Ιράκ όπου βρίσκεται το αρχηγείο του PKKΕικόνα: Younes Mohammad/IMAGO

Με την επανέναρξη των συνεδριάσεων του τουρκικού κοινοβουλίου μετά τις θερινές διακοπές ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, επικεφαλής του υπερεθνικιστικού κόμματος MHP, προέβη σε μία κίνηση που προκάλεσε έκπληξη, πλησιάζοντας τους Κούρδους πολιτικούς του DEM για να τους δώσει το χέρι. Και ο λόγος που αυτή η κίνηση προκάλεσε αίσθηση είναι πως εδώ και χρόνια ο Μπαχτσελί υποστηρίζει πως το αριστερό φιλοκουρδικό DEM συνδέεται με την τρομοκρατική οργάνωση PKK και πρέπει να απαγορευτεί.

Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη ωστόσο προκάλεσε η δήλωση του Μπαχτσελί λίγες εβδομάδες αργότερα πως ο ηγέτης του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, μπορεί υπό προϋποθέσεις να ελπίζει σε αποφυλάκιση, εφ’ όσον ανακοινώσει στο κοινοβούλιο τη διάλυση του PKK. Μάλιστα, ο Οτσαλάν έλαβε για πρώτη φορά εδώ και 43 μήνες το δικαίωμα να δει την οικογένειά του, με τον ηγέτη του PKK να στέλνει το μήνυμα πως είναι διατεθειμένος να επιλύσει το κουρδικό ζήτημα διά της πολιτικής και νομικής οδού. Από το 1999 έως και σήμερα ο 76χρονος κρατείται σε απομόνωση σε φυλακές υψίστης ασφαλείας.

Μετά την απόφαση του Ερντογάν το 2015 να θέσει τέλος στις προσπάθειες ειρηνικής επίλυσης των διαφορών ανάμεσα στο τουρκικό κράτος και το PKK, η σύγκρουση κορυφώθηκε, με την κυβέρνηση να καταστέλλει και να στοχοποιεί εκλεγμένους Κούρδους πολιτικούς, όπως και να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις στο βόρειο Ιράκ και τη βορειοανατολική Συρία με στόχο να πλήξει τους Κούρδους και το PKK.

Με το καρότο και με το μαστίγιο

Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν
Από το 1999 έως και σήμερα ο Οτσαλάν κρατείται σε απομόνωση σε φυλακές υψίστης ασφαλείαςΕικόνα: HURRIYET/dpa/picture-alliance

Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Μπαχτσελί όμως πολλοί απορούν σχετικά με τα σχέδια της Άγκυρας. Γιατί από τη μία πλευρά φαίνεται να επιδιώκεται μία προσέγγιση με τους Κούρδους, αλλά από την άλλη να διώκονται οι εκλεγμένοι Κούρδοι δήμαρχοι;

Πριν από δύο εβδομάδες ο δήμαρχος του Εσενιούρτ, ενός δήμου της Κωνσταντινούπολης, συνελήφθη κατηγορούμενος για δεσμούς με το PKK. Ο πολιτικός ήταν κοινός υποψήφιος των αντιπολιτευόμενων CHP και DEM. Λίγες ημέρες αργότερα καθαιρέθηκαν και τρεις άλλοι δήμαρχοι στα νοτιοανατολικά της χώρας.

Ορισμένοι θεωρούν πως η κυβέρνηση προσπάθησε να διαπραγματευτεί μυστικά με τον Οτσαλάν και επειδή οι διαπραγματεύσεις δεν πήγαν όπως ήλπιζε, κινείται τώρα εκδικητικά εναντίον Κούρδων πολιτικών.

Οι παρατηρητές είναι βέβαιοι πως ο Ερντογάν θέλει να επανεκλεγεί πρόεδρος για μία ακόμη φορά. Προκειμένου όμως να μπορέσει να θέσει υποψηφιότητα για μία τέταρτη θητεία, θα πρέπει να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα και επί του παρόντος δεν έχει την απαραίτητη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο για να το επιτύχει αυτό. Ως εκ τούτου προσπαθεί να πιέσει τους Κούρδους και το φιλοκουρδικό DEM με την τακτική του καρότου και του μαστίγιου. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να καταφέρει επιπλέον να διασπάσει την αντιπολίτευση.

Κατά την πολιτική επιστήμονα Αρζού Γιλμάζ υπάρχουν και άλλοι λόγοι που διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις κινήσεις της Άγκυρας όπως «η αστάθεια στη Μέση Ανατολή και η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να αποσύρει τα στρατεύματά της από το Ιράκ και τη Συρία έως το 2026». Μετά την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ μάλιστα αυτό θα μπορούσε να συμβεί και νωρίτερα, σύμφωνα με την ειδικό. «Στη Μέση Ανατολή η ισορροπία δυνάμεων διαφοροποιείται και παρά τις φιλοδοξίες της, η Τουρκία δεν έχει αποφασιστικό ρόλο στις εξελίξεις». Επί του παρόντος οι ΗΠΑ έχουν 2.500 στρατιώτες στο Ιράκ και 900 στη Συρία, όπου συνεργάζονται στενά με τις κουρδικές πολιτοφυλακές.

Το αφήγημα περί ισραηλινής επίθεσης εναντίον της Τουρκίας

Ο ίδιος ο Ερντογάν έχει παραδεχτεί εμμέσως πως η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή αποτελεί λόγο έντονης ανησυχίας. Ο Τούρκος πρόεδρος έχει εξάλλου ισχυριστεί πως μετά τη Γάζα και τον Λίβανο, το Ισραήλ θα επιτεθεί και στην Τουρκία, τονίζοντας πως πρέπει να υπάρξει ισχυρή συσπείρωση ενάντια στις ξένες δυνάμεις που απειλούν τη χώρα.

Ο πρόεδρος Ερντογάν σε χειραψία με τον Ντελβέτ Μπαχτσελί του MHP
Επιδιώκει η Άγκυρα στενότερη συνεργασία με τους Κούρδους;Εικόνα: DHA

Σύμφωνα με τη Γιλμάζ με αυτόν τον τρόπο ο Ερντογάν επιδιώκει να χειραγωγήσει την τουρκική κοινή γνώμη. Η ειδικός εκτιμά ότι ο Ερντογάν ανησυχεί ιδιαιτέρως πως η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αλλάξει και το status quo των Κούρδων. Το Ισραήλ θα μπορούσε για παράδειγμα να προσπαθήσει να δημιουργήσει μία ουδέτερη ζώνη στα σύνορα Ιορδανίας – Ιράκ, με σκοπό να περιορίσει την επιρροή του Ιράν στη Συρία – και μία τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε εμπόδιο στα σχέδια του Ερντογάν να φέρει ορισμένες περιοχές της Συρίας υπό τον έλεγχο της Άγκυρας. Γι’ αυτό και σύμφωνα πάντα με τη Γιλμάζ, ο Τούρκος πρόεδρος επιδιώκει μία στενότερη συνεργασία με τους Κούρδους.

Με την εκτίμηση της Γιλμάζ φαίνεται να συμφωνεί και η Μπεσέ Χοζάτ, συμπρόεδρος της KCK, οργάνωσης-ομπρέλα του PKK. Σε πρόσφατη συνέντευξή της η Χοζάτ δήλωσε πως η γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας και η επιρροή της στην περιοχή αποδυναμώνεται δραστικά. Αυτό προκαλεί πανικό στην τουρκική κυβέρνηση, η οποία ως αντίδραση επιδιώκει να εργαλειοποιήσει τον Οτσαλάν.

Νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις προ των πυλών;

Διαδήλωση στην Κολωνία με σύνθημα «Ελευθερία για τον Οτσαλάν»
Στις 16 Νοεμβρίου πρόκειται να γίνει μαζική διαδήλωση στην Κολωνία για την απελευθέρωση του Οτσαλάν και την επίτευξη μίας πολιτικής λύσης στο κουρδικό ζήτημαΕικόνα: Sascha Thelen/dpa/picture alliance

Την Κυριακή ο Ερντογάν ανακοίνωσε πως σύντομα θα κλείσει τα κενά ασφαλείας στα νότια σύνορα της χώρας και αυτό δεν σημαίνει τίποτα άλλο πέρα από το ότι η Τουρκία προετοιμάζει νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία και το Ιράκ.

Κατά τη Γιλμάζ, οι Κούρδοι του Ιράκ δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το μέλλον τους μιας και το status quo τους θεμελιώνεται στο Σύνταγμα της χώρας. Αυτό που είναι αβέβαιο ωστόσο είναι το μέλλον της Ροζάβα. Η αυτόνομη περιοχή της βορειοανατολικής Συρίας υποστηρίζεται μέχρι τώρα από τις ΗΠΑ. Οταν όμως θα αποσυρθούν τα αμερικανικά στρατεύματα, θα δημιουργηθεί ένα κενό εξουσίας, το οποίο είναι άγνωστο πώς θα πληρωθεί. Οι κουρδικές περιοχές θα μπορούσαν να μετατραπούν σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στις ισχυρές περιφερειακές δυνάμεις. Τότε θα είναι καθοριστικής σημασίας το πώς θα συνεργαστούν μεταξύ τους οι Κούρδοι σύμφωνα με τη Γιλμάζ. «Από αυτό θα κριθεί εάν οι Κούρδοι θα βγουν στο τέλος αυτής της κρίσης ισχυρότεροι ή αποδυναμωμένοι».

Πηγές του PKK αναφέρουν πως την προηγούμενη εβδομάδα έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες μία πρώτη συνάντηση των κουρδικών κομμάτων του Ιράκ, του Ιράν, της Συρίας και της Τουρκίας με θέμα την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και τις κινήσεις της Άγκυρας. Ωστόσο δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα της συνάντησης.

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

DW

Πήραν φωτιά τα τηλέφωνα για την Ουκρανία

0

Το τηλεφώνημα Σολτς σε Πούτιν επιβεβαιώνει ότι οι εκλογές σε ΗΠΑ και Γερμανία αλλάζουν τα δεδομένα του πολέμου, κυρίως τη στάση της Δύσης απέναντι στη Μόσχα, που καλείται να δείξει διάθεση για διάλογο.

Μπορεί η αιτιολογία να ήταν ο κορωνοϊός, αλλά η απόσταση μεταξύ τους ήταν συμβολική των θέσεων τους, μια εβδομάδα πριν την εισβολήΕικόνα: Mikhail Klimentyev/Sputnik/dpa/picture alliance

Όταν ένα τηλεφώνημα γίνεται «έκτακτη είδηση» από όλα τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ, τότε καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για κάτι σπάνιας σημασίας. Αυτό συνέβη το απόγευμα της Παρασκευής, όταν η καγκελαρία ανακοίνωσε ότι ο Όλαφ Σολτς είχε μια συνομιλία διάρκειας μιας ώρας με τον πρόεδρο της Ρωσίας. Ο καγκελάριος είχε να συνομιλήσει δύο χρόνια με τον Βλάντιμιρ Πούτιν, συνεπώς η κίνηση και μόνο δείχνει ότι κάτι αλλάζει πλέον στη στάση του Βερολίνου ενόψει των επικείμενων εκλογών του Φεβρουαρίου, αλλά και ως συνέπεια του εκλογικού αποτελέσματος στις ΗΠΑ.

Ο Σολτς είχε συνομιλήσει ήδη και με τον Ντόναλντ Τραμπ από τις πρώτες μέρες μετά την εκλογή του και είχε «απλώσει» χέρι συνεργασίας προς τον εκλεγμένο Αμερικανό πρόεδρο. Προφανώς και σε εκείνη τη συνομιλία δεν μπορεί παρά να εθίγη το θέμα του πολέμου της Ουκρανίας και ο καγκελάριος να προσπάθησε να εκμαιεύσει τις πραγματικές προθέσεις του συνομιλητή του.

Δεν ήταν ένα τυπικό τηλεφώνημα

Ο Σολτς συνομιλεί τηλεφωνικά με τον Πούτιν
Ο Όλαφ Σολτς με τους συνεργάτες του στην καγκελαρία, κατά τη διάρκεια της συνομιλίας με τον ΠούτινΕικόνα: Steffen Kugler/Bundesregierung/dpa/picture alliance

 

Το «Ουκρανικό» απασχόλησε σχεδόν αποκλειστικά την ανταλλαγή απόψεων Σολτς Πούτιν με βάση τα όσα επίσημα και μη έγιναν γνωστά από την καγκελαρία. Το γεγονός και μόνο ότι η συνομιλία δεν ήταν τυπική και ολιγόλεπτη, αλλά διήρκεσε περισσότερο δημιουργεί υπόνοιες ότι δεν επρόκειτο απλώς για δύο παράλληλους μονολόγους, όπως είχε συμβεί συχνά στο παρελθόν, ειδικά λίγο πριν και λίγο μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Εκείνη η φωτογραφία των δύο στο μακρύ τραπέζι του Κρεμλίνου, ως μέτρο προφύλαξης στα «τελειώματα» της πανδημίας, έγινε και σύμβολο της διάστασης απόψεων μια εβδομάδα πριν βάλουν μπροστά τα ρωσικά τανκς με προορισμό το Κίεβο. Ηταν μόλις λίγο μετά το ξεκίνημα της τρικομματικής κυβέρνησης του καγκελάριου και έμελλε να στιγματίσει, αν όχι καταστρέψει την θητεία του με τις άμεσες και έμμεσες παρενέργειες αυτής της επίθεσης.

Εκλογικό μπόνους μέσω ειρήνευσης;

Ισως ο Σολτς να ελπίζει τώρα ότι μια προοπτική ειρήνευσης στην Ουκρανία, στο τέλος της θητείας του να μπορούσε να δώσει μια άλλη ώθηση στην αμφισβητούμενη υποψηφιότητά του και στο κόμμα του συνολικά. Άλλωστε δε μπορεί να αγνοήσει δύο δεδομένα. Ενα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης στη Γερμανία επιθυμεί να τελειώσει ο πόλεμος και μάλιστα κάποιοι ψηφίζουν και κόμματα, που το έχουν κάνει αυτό «σημαία» τους. Και φυσικά τα δεδομένα αλλάζουν άρδην μετά την επικράτηση Τραμπ, ο οποίος επιμένει ότι είναι σε θέση να τελειώσει τον πόλεμο άμεσα. Η πληροφορία για μια άλλη τηλεφωνική επικοινωνία του Αμερικανού μεγιστάνα με τον Ρώσο «ηγεμόνα» διαψεύστηκε μεν από το Κρεμλίνο, αλλά η αίσθηση ότι υπάρχει πλέον η δυνατότητα να ανοίξει ένα κανάλι επικοινωνίας είναι ισχυρή.

Ενας φιλόδοξος τηλεστάρ ως υπουργός του Τραμπ

Ο 44χρονος Πητ Χέγκσεθ
Ο 44χρονος Πητ Χέγκσεθ, υποψήφιος για το Υπουργείο Άμυνας, ταυτίζεται πλήρως με τις διακηρύξεις του ΤραμπΕικόνα: Evan Vucci/AP/dpa/picture alliance

 

Υπέρ της λήξης του πολέμου έχει ταχθεί και ο εκλεκτός του επόμενου Αμερικανού Προέδρου για το Υπουργείο Άμυνας. Ο 44χρονος Πητ Χέγκσεθ, με ελάχιστη στρατιωτική, αλλά πλούσια τηλεοπτική εμπειρία ως παρουσιαστής του δεξιού FOX News είναι στην ουσία μια αλλόκοτη μεν, αλλά σίγουρα επιλογή αμφισβήτησης συνολικά του μέχρι τώρα δόγματος του Πενταγώνου. Μπορεί τελικά η επιλογή του να μην εγκριθεί από την Γερουσία, αλλά ο Τραμπ θα έχει στείλει το μήνυμα στον οργανισμό, που απασχολεί 3,4 εκατομμύρια ένστολους και πολίτες με ένα προϋπολογισμό 841 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ότι θα επιδιώξει όλα να αλλάξουν πλέον στο στράτευμα. Και φυσικά και η προσέγγιση του πολέμου στην Ουκρανία, που έχει καταβροχθίσει δεκάδες δισ. για τη στήριξη του Κιέβου.

Δεν λειτουργώ μόνος, τονίζει ο Σολτς

Όλα αυτά δεν περνούν απαρατήρητα στο Βερολίνο. Οπως δεν πέρασε απαρατήρητο και το γεγονός ότι ο Όλαφ Σολτς απέφυγε να χρησιμοποιήσει βαρείς χαρακτηρισμούς κατά της Μόσχας στην ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, όπου απλώς μίλησε για «επιθετικό πόλεμο» της Ρωσίας. Τα υπόλοιπα ανέλαβαν να τα διοχετεύσουν «κυβερνητικές πηγές» που επανέλαβαν την καταδίκη των χτυπημάτων κατά ειρηνικών στόχων, αλλά και την επιστράτευση Βορειοκορεατών στις μάχες. Αλλά δεν θα μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, αφού το Κίεβο «μετρά» κάθε λέξη που ακούγεται στη γερμανική πρωτεύουσα.

Ο Σολτς σε σκίτσο του Sergey Elkin
Ο Όλαφ Σολτς είχε κάνει λόγο παλιότερα για ρωγμές στο καθεστώς ΠούτινΕικόνα: DW

Ο Σολτς είχε επαναλάβει στο παρελθόν ότι περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να ανοίξει ξανά δίαυλο διαλόγου με τον Πούτιν και ότι σε κάθε περίπτωση αυτό θα γίνει σε συνεννόηση με τους συμμάχους, δεν θα είναι δηλαδή μια πρωτοβουλία, που θα λάβει μόνος του. Αυτό έχει τη σημασία του, όπως φυσικά και η προσεκτική ανακοίνωση του Κρεμλίνου, που ανέφερε ότι ο Πούτιν επεσήμανε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τις «νέες εδαφικές πραγματικότητες». «Οι πιθανές συμφωνίες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, να βασίζονται στις νέες εδαφικές πραγματικότητες και, πάνω απ’ όλα, να αντιμετωπίζουν τα βαθύτερα αίτια της σύγκρουσης», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση.

Δήλωση προθέσεων

Φυσικά είναι πολύ νωρίς για προβλέψεις, αλλά η διάθεση εκδηλώθηκε. Όλες οι πλευρές συμπεριλαμβανομένης φυσικά της Ρωσίας έχουν κουραστεί από αυτόν τον πόλεμο που έχει μετατραπεί σε σύγκρουση «χαρακωμάτων» και έχει μετατρέψει σε τροφή για τα κανόνια δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων, ενώ έχει προκαλέσει ανυπολόγιστες ακόμα ζημιές δεκάδων δισεκατομμυρίων. Το ερώτημα είναι πώς κατέγραψαν όλα αυτά τα δεδομένα στο Κίεβο, που από εκεί που προσδοκούσαν στήριξη για το «σχέδιο νίκης», τώρα φοβούνται ότι μπορούν να βρεθούν μπροστά σε αυτό που οι σύμμαχοί τους διαβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται να γίνει. Να τους σερβιριστεί έτοιμη προς κατανάλωση κάποια συμφωνία ειρήνης για αυτούς που θα έχει προκύψει χωρίς αυτούς.

Κωνσταντίνος Αργυρός, δημοσιογράφος της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Κώστας Αργυρός Δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.
DW

Κάσος νούμερο 3! Το ιταλικό ερευνητικό επιστρέφει Κρήτη, οι τουρκικές φρεγάτες επιστρέφουν στο Ακσάζ κι όλα πάνε καλά…

5

Για μία ακόμη φορά το ιταλικό ερευνητικό σκάφος Ievoli Relume, δεν μπόρεσε να πάει στην περιοχή της Κάσου ,για να κάνει έρευνες σχετικά με την πόντιση καλωδίου! Γι΄ αυτό και η διαφαινόμενη ελληνοτουρκική τριβή αποφεύχθηκε! Με απλά λόγια, είχαμε το τρίτο επεισόδιο της Κάσου και με ακόμη πιο απλά, υποχωρήσαμε από το νομιμόματο δικαίωμα μας σε έρευνες σε χωρικά μας ύδατα, με …αντάλλαγμα οι Τούρκοι να αποσύρουν τα τέσσερα πολεμικά πλοία που είχαν στείλει χθες να περιμένουν το ιταλικό ερευνητικό!

Ερωτήματα:

  1. Χωρίς να έχουμε εκδόσει καν NAVTEX για ον πλου του ιταλικού ερευνητικού σκάφους, πως οι Τούρκοι γνώριζαν ότι απέπλευσε από το Ηράκλειο της Κρήτης με προορισμό την Κάσο; Μήπως οι Ιταλοί είχαν σπεύσει να ενημερώσουν και την Τουρκία για να «έχουν το κεφάλι τους ήσυχο»;
  2. Χθες το μεσημέρι όταν έγινε γνωστή η παρουσία τεσσάρων τουρκικών πολεμικών πλοίων στην Κάσο , έγινε ανάκληση προσωπικού στον Στόλο και φρεγάτες αλλά και άλλα πλοία ετοιμάστηκαν να αποπλεύσουν. Τι μεσολάβησε και όλα αυτά ακυρώθηκαν μέσα σε λίγες ώρες;
  3. Το ιταλικό ερευνητικό έμεινε όλη τη νύχτα αγκυροβολημένο ανοιχτά της Κρήτης και όπως φαίνεται από το marine traffic πλέει προς το λιμάνι του Ηρακλείου. Έκανε έρευνες; Όχι είναι η απάντηση. Γιατί είναι το επόμενο ερώτημα. Προφανώς δεν μας επέτρεψαν οι Τούρκοι. Επισήμως θα μας πουν για κακές καιρικές συνθήκες…

https://www.militaire.gr/kasos-noymero-3-to-italiko-ereynitiko-epistrefei-kriti-oi-toyrkikes-fregates-epistrefoyn-sto-aksaz-ki-ola-pane-kala/

Ο εμφανιζόμενος ως «αντ αυτού» του πρωθυπουργού κάνει ωμή επέμβαση στο ΥΠΕΘΑ! Ποιος και τι είναι ο Γιώργος Μυλωνάκης;

2

Στο Μαξίμου ,όπου και η έδρα του…επιτελικού κράτους δεν τηρούν πλέον ούτε τα πρσχήματα. Ο φερόμενος ως «αντ αυτού» του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη , απαιτεί την απομάκρυνση του γενικού γραμματέα του ΥΠΕΘΑ Αντώνη Οικονόμου με την απίστευτη όσο και αστεία δικαιολογία ότι συνέφαγε με τον εκδότη της εφημερίδας ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ! Κάτι για το οποίο είχε ενημερωθεί αν και δεν υπήρχε και κανένας λόγος. Ο αντ΄ αυτού ονομάζεται Γιώργος Μυλωνάκης και όλοι λένε ότι «λύνει και δένει» στο Μαξίμου. Το γιατί μη μας ρωτήσετε ,γιατί όσο κι αν ψάξαμε δεν βρήκαμε κάτι που να δικαιολογεί αυτή τη παντοδυναμία του κ.Μυλωνάκη.

Το ρεπορτάζ από το documento διαφωτιστικό. Το ερώτημα που έχουμε να πρσθέσουμε είναι τι θα κάνει ο κ.Δένδιας. Θα  αφήσει και αυτός τον κ.Μυλωνάκη να κάνει κουμάντο και στο ΥΠΕΘΑ

Πολύ τεταμένες είναι τις τελευταίες μέρες, οι σχέσεις του Υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια, με τον Γιώργο Μυλωνάκη, τον άνθρωπο που παρουσιάζεται ως αντ αυτού στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο λόγος είναι ότι μετά από «πληροφορίες» που διαβίβασε ο Μυλωνάκης στον Πρωθυπουργό, απαιτήθηκε να αποχωρήσει από Γενικός Γραμματέας του ΥΕΘΑ, ο Αντώνης Οικονόμου. Θα μου πείτε αυτή είναι η μοίρα των πολιτικών να εισέρχονται και κάποια στιγμή να απέρχονται. Η συγκεκριμένη προσπάθεια αποπομπής του κυρίου Οικονόμου έχει ιδιαιτερότητες που δεν τιμούν τον Μυλωνάκη (αυτό είναι το λιγότερο φυσικά) και εκθέτουν τον ίδιο τον Μητσοτάκη. Ο Μυλωνάκης απαίτησε να φύγει ο Αντώνης Οικονόμου, γιατί εθεάθη, όπως μετέφερε στον Μητσοτάκη, να τρώει με τον εκδότη της εφημερίδας «Δημοκρατία», Γιάννη Φιλιππάκη. Δηλαδή απομακρύνεται ένα στέλεχος του ΥΕΘΑ, γιατί συνέτρωγε με εκδότη αντιπολιτευόμενης εφημερίδας. Κανένας δεν τον θεώρησε κακό στο πόστο του, ουδείς τον κατηγόρησε για πρακτικές που δεν συνάδουν με τον πολιτικό του ρόλο, αλλά έκανε το έγκλημα να βρεθεί στο ίδιο τραπέζι με κάποιον που δεν αρέσει στον Γιώργο Μυλωνάκη.

Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά στην υπόθεση που μετατοπίζει το πρόβλημα από πολιτικό και το κάνει να ακουμπά την πολιτική αλητεία. Ο Αντώνης Οικονόμου, όπως είναι ευρέως γνωστό (δεν ξέρω αν το γνωρίζει ο πρωθυπουργός αλλά ο Μυλωνάκης το γνωρίζει σίγουρα) εδώ και καιρό περνά μια σοβαρή περιπέτειας υγείας. Σε αυτόν τον άνθρωπο που πρέπει όλοι να δείξουν σεβασμό και συμπαράσταση, ο Γιώργος Μυλωνάκης θέλησε να δείξει τα δόντια του ως Μητσοτακικότερος του Μητσοτάκη. Μόνο που στην κουλτούρα της οικογένειας Μητσοτάκη, όπως έχει αποδειχθεί τόσο από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, όσο και από την Ντόρα, η συνεύρεσή τους με δημοσιογράφους του αντίθετου ιδεολογικού στρατοπέδου ήταν παράδοση. Ο δε πατέρας Μητσοτάκης, απολάμβανε τις διαφωνίες και διατηρούσε μεγάλο κύκλο με δημοσιογράφους που δεν τον ψήφιζαν ποτέ. Σε κάποιους από αυτούς μάλιστα, είχε εξομολογηθεί πράγματα που δεν έλεγε ούτε στους έμπιστούς του.

Προφανώς ο Γιώργος Μυλωνάκης δεν διακατέχεται από τέτοιες ευαισθησίες και δεν θα αφήσει μια ασθένεια να του χαλάσει μια τόσο καλή εκδίκηση, πράγμα που αποτελεί μάλλον την δική του ασθένεια.

Θα μου πείτε τόσο κακός άνθρωπος είναι αυτός που επέλεξε να έχει δίπλα του ο πρωθυπουργός; Δεν πρόκειται για κακία , αλλά για ψυχολογία. Ο Γιώργος Μυλωνάκης, είχε διακαή πόθο να γίνει διοικητής της ΕΥΠ. Παρότι δεν τα κατάφερε, φαντασιωνόταν τον εαυτό του σε ειδικές αποστολές, οι οποίες ωστόσο κατέληγαν στο πολύ απλό: να μεταφέρει στον Μητσοτάκη πληροφορίες για το ποιοι τον «επιβουλεύονται». Μπορεί οι πληροφορίες να μην ήταν ακριβείς, αλλά αφ ενός δημιουργούσαν την εντύπωση ότι ο Μυλωνάκης είναι αφοσιωμένος στον πρωθυπουργό, αφ ετέρου του καλλιεργούσε την ανασφάλεια μέσα από την πληροφόρηση ότι κινδυνεύει. Πράγμα που στο τέλος τον καθιστούσε αναγκαίο.

Στο Μαξίμου, όλη αυτή την πρακτική Μυλωνάκη την αποκαλούν λιγότερο ευγενικά απ ό,τι την περιγράφω, αλλά δεν έχει σημασία τι λένε οι κακεντρεχείς και ζηλιάρηδες. Σημασία έχει ότι ο Γιώργος Μυλωνάκης έχει καταφέρει τον Μητσοτάκη να πιστεύει ότι τον προστατεύει από τους κακούς που είναι πάρα πολλοί γύρω του. Αυτή τη φορά, ήταν ο ασθενής Αντώνης Οικονόμου.

Βέβαια πολλοί που ακούνε το όνομα Μυλωνάκης και μορφάζουν όπως η κατσίκα σε περίοδο αναπαραγωγής, αναρωτιούνται με ποιο δικαίωμα μιλά ο Μυλωνάκης για παρέες με «εχθρικούς» δημοσιογράφους, όταν ο ίδιος συναντιέται συχνά με δημοσιογράφους που κατηγορούσαν τον Μητσοτάκη για τις υποκλοπές. Όσοι τα λένε αυτά αγνοούν, ότι ο κύριος Γιώργος φρόντιζε πονηρά να ενημερώνει τον Μητσοτάκη γι’ αυτές τις επαφές, παρουσιάζοντές τις ως προσπάθεια να ελέγξει το σύστημα και να πάρει πληροφορίες. Με τον τρόπο αυτό φυλαγόταν από κάποιον που πιθανόν να έκανε ό,τι κάνει ο ίδιος, να καρφώσει δηλαδή πως υπάρχουν «κακές συναναστροφές» από τη μεριά του.  Μου λένε πάντως πως αν μάθουμε τι έλεγε ο Μυλωνάκης σε αυτές τις συναντήσεις θα φρίξουμε. Και μπορεί να μάθουμε, γιατί κάποιοι από αυτούς που συναντούσε, έχουν αδυναμία στις ηχογραφήσεις.

https://www.militaire.gr/o-emfanizomenos-os-ant-aytoy-toy-prothypoyrgoy-kanei-omi-epemvasi-sto-ypetha-poios-kai-ti-einai-o-giorgos-mylonakis/

Robert E. Hunter: ο Μπάιντεν και η Μέση Ανατολή

0

του Robert E. Hunter*

Μετά τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος Μπάιντεν έγινε και επισήμως μια «κουτσή πάπια», παρόλο που θα παραμείνει στον Λευκό Οίκο για δύο ακόμη μήνες. Αυτό ισχύει για τα εσωτερικά ζητήματα, όπου απαιτείται η συναίνεση του Κονγκρέσου. Δεν ισχύει όμως για την εξωτερική πολιτική. Ο Μπάιντεν θα διατηρήσει όλες τις εξουσίες του μέχρι την 20ή Ιανουαρίου.

Θα μπορούσε λοιπόν να δράσει, και ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, όπου όλοι οι Πρόεδροι περιορίζονται από την εσωτερική πολιτική. Αυτοί οι περιορισμοί δεν ισχύουν πλέον για τον Μπάιντεν, ο οποίος δεν έχει κανέναν λόγο να ευθυγραμμίζεται με τις επιδιώξεις του Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριξαν πλήρως το Ισραήλ μετά την τερατώδη επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Οι ακρότητες όμως του Ισραήλ στη Γάζα και τον Λίβανο, όπου έχουν σκοτωθεί δεκάδες χιλιάδες άμαχοι, έχουν μετατρέψει τη στήριξη σε κατακραυγή. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες στην πραγματικότητα συμπολεμούν με το Ισραήλ λόγω της απόλυτης εξάρτησης του τελευταίου από τα αμερικανικά όπλα.

Στις 15 Οκτωβρίου, οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας έγραψαν στο Ισραήλ ότι μέσα στις επόμενες 30 ημέρες θα πρέπει να επιτρέψει τη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Ο Μπάιντεν θα πρέπει να πει λοιπόν τώρα στο Ισραήλ ότι ή θα ανοίξει τα σύνορα για να περάσει ουσιαστική ανθρωπιστική βοήθεια ή θα υποστεί συνέπειες. Και οι συνέπειες αυτές δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από τη διακοπή της στρατιωτικής και πολιτικής υποστήριξης του Ισραήλ από τις ΗΠΑ.

Ύστερα υπάρχει το θέμα του Ιράν. Ο Νετανιάχου προσπαθεί εδώ και χρόνια να παρασύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια ανοιχτή σύγκρουση με την Ισλαμική Δημοκρατία, ώστε να πληγεί ανεπανόρθωτα το πυρηνικό της πρόγραμμα. Ως Πρόεδρος, ο Μπάρακ Ομπάμα διαπραγματεύθηκε με την Τεχεράνη μια συμφωνία με βάση την οποία το Ιράν θα περιόριζε το πυρηνικό του πρόγραμμα (το έκανε) με αντάλλαγμα την άρση πολλών κυρώσεων από τις ΗΠΑ (το έκαναν). Κατά μια περίεργη ειρωνεία, ο Νετανιάχου αντιτάχθηκε σε αυτό το πρόγραμμα.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ελπίζει τώρα, και βασίμως, ότι ο Τραμπ θα του δώσει το πράσινο φως για στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, κάτι που μπορεί να εμπλέξει και την Ουάσινγκτον. Ο μόνος τρόπος να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος είναι να αναβιώσει η συμφωνία της Τεχεράνης με τον Ομπάμα. Ο Μπάιντεν θα πρέπει να δοκιμάσει αυτόν τον δρόμο. Δεν έχει τίποτα να χάσει.

Ίσως να μην έχει αποτέλεσμα μια τέτοια κίνηση. Ο Μπάιντεν όμως τουλάχιστον θα δείξει πως έκανε ό,τι μπορούσε για να αποτρέψει την ανάφλεξη.

(*) O Ρόμπερτ Χάντερ είναι αρθρογράφος των Financial Times

(Πηγή: Financial Times)

Ο Όλαφ Σολτς μίλησε με τον Πούτιν, για πρώτη φορά εδώ και δύο χρόνια -Μία ώρα διήρκεσε η συζήτηση

0

 

Ο Όλαφ Σολτς
15/11/2024  16:15
Ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς μίλησε επί μία ώρα τηλεφωνικά με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.

Πρόκειται για την πρώτη συνομιλία μεταξύ των δύο ηγετών εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, όπως πληροφορήθηκε το γερμανικό πρακτορείο dpa. Την είδηση επιβεβαιώνει το πρακτορείο Reuters, επικαλούμενο πηγές από τη γερμανική κυβέρνηση.

Για πρώτη φορά από τον Δεκέμβριο του 2022 συνομίλησε ο Όλαφ Σολτς με τον Βλαντίμιρ Πούτιν
Οι δύο ηγέτες συνομίλησαν τελευταία φορά τον Δεκέμβριο του 2022.

Άλλωστε, νωρίτερα, το Bloomberg μετέδωσε πως Σολτς και Πούτιν προγραμμάτισαν να συνομιλήσουν την Παρασκευή. Για την ώρα, δεν έχει γίνει γνωστό το περιεχόμενο της συζήτησης.

Turkish Foreign Ministry acknowledges legitimacy problems in agreements with Libya

0

Levent Kenez/Stockholm

Turkish-Libyan agreements, including a recent military cooperation framework signed by Turkey and Libya’s Government of National Unity (GNU), face substantial hurdles due to Libya’s fragmented political structure and the lack of parliamentary ratification.

During the Turkish parliamentary Foreign Affairs Committee meeting on November 14, 2024, Mehmet Fazıl Şekerci, head of the Libya Desk at Turkey’s Ministry of Foreign Affairs, highlighted that although the GNU had signed several cooperation agreements with Turkey, Libya’s parliamentary body has consistently withheld its endorsement. A key agreement signed in 2022 regarding hydrocarbon exploration and extraction faced immediate opposition from Libya’s judiciary, with a local court issuing a suspension on its implementation due to procedural challenges initiated by civilian lawyers.

Şekerci further explained that Libya’s internal legal structure allows the executive government to approve certain international agreements unilaterally. However, the parliament in eastern Libya disputes the GNU’s authority, arguing that significant agreements, especially those impacting national resources, must undergo parliamentary scrutiny. In response, Turkey has been engaging in discussions with Libya’s officials to address these legal concerns, yet judicial obstacles indicate that implementing such agreements without a unified Libyan government will remain challenging.

Utku Çakırözer, an MP of the main opposition Republican People’s Party (CHP), shared insights from previous discussions with Libyan parliamentary representatives who visited Ankara, noting that Libyan lawmakers questioned the GNU’s authority to bypass parliamentary review. Çakırözer reported that Libyan legislators emphasized that agreements like the hydrocarbon memorandum, lacking parliamentary endorsement, would be legally questionable under Libyan law. He stated, “Our Libyan counterparts were clear that without parliamentary ratification, these agreements would lack enforceability under Libyan law, raising serious concerns about their legitimacy.”

Minutes from the parliamentary committee meeting where agreements with Libya were discussed, focusing on their legal challenges and political implications.

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2024/11/Disisleri-Komisyon-toplanti-14-Kasim.pdf”]

Turkish Deputy Foreign Minister Nuh Yılmaz, who transferred from the Turkish Intelligence Agency (MİT) along with Foreign Minister Hakan Fidan, also addressed the legal complexities facing the Turkish presence in Libya. Yılmaz underscored that Turkey is committed to respecting Libyan sovereignty, yet it faces limitations due to Libya’s fragmented governance. He explained that while Turkey recognizes the GNU as the legitimate government, the agreement’s implementation hinges on resolving Libya’s domestic power struggles. Yılmaz also emphasized that the agreements with Libya are intended to respect both international norms and Libyan internal law, stating, “We are prepared to support stability in Libya, but this necessitates an alignment with Libya’s legal requirements.”

Nuh Yılmaz, former intelligence agent, is currently deputy Turkish Foreign Minister.

The military agreement approved at the parliamentary committee meeting underscores the deepening military cooperation between the two countries, granting Turkish forces broad legal protections and logistical support while operating on Libyan soil.

The memorandum, signed on March 1 in Antalya, builds upon previous understandings, including the Military Training Cooperation Memorandum signed in 2012 and the Security and Military Cooperation Memorandum signed in 2019. Turkey will support the restructuring and training of Libya’s armed forces and security forces. This initiative responds directly to Libya’s request for assistance, aiming to enhance the country’s defense capabilities. One of the most noteworthy aspects of the memorandum of understanding (MOU) is the broad legal immunity it provides to Turkish forces operating in Libya.

The debate over the legal status of the recent maritime agreement signed between Turkey and Libya is not new. At a parliamentary committee meeting on November 8, 2022, former Turkish Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu clarified that the 2019 maritime agreement, which sparked regional controversy, is technically an MOU, rather than a formal international treaty. Çavuşoğlu explained that Libya’s interim government, established under UN guidelines, lacks the authority to ratify international agreements, but can enter into memorandum agreements, a distinction he emphasized to the attending deputies.

The minister highlighted that Turkey’s own parliament ratified the 2019 memorandum to establish an economic zone in the Mediterranean, aligning with Turkey’s strategic interests in the area. He also remarked that Turkey’s legislative body routinely approves similar MOUs with foreign nations, underscoring that this form of agreement is standard practice within Turkish foreign policy, despite the MOU’s limited binding power on the Libyan side.

Turkey’s strong ties with the Libyan government have been accompanied by a steady increase in its military footprint in Libya. In late 2023, Turkey’s parliament passed a presidential motion extending the Turkish military mission in Libya for an additional 24 months. President Erdoğan emphasized the strategic significance of the Turkish navy’s presence in the Mediterranean, stating that the extension serves to protect national security and address potential risks, including migration pressures and terrorism threats.

Since 2011, Turkey has played an active role in supporting factions allied with the Libyan government through arms, training and military aid, with significant financial assistance from Qatar. Turkey has also deployed Syrian fighters as mercenaries in Libya, providing them with monthly wages and, reportedly, promises of Turkish citizenship for themselves and their families. These fighters, carefully selected by Turkey’s intelligence agency, MIT, have been part of Turkey’s broader regional strategies, dating back to MIT’s collaboration with anti-Assad factions in Syria.

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2024/11/Libya-pdf.pdf”]

Turkey’s support was instrumental in bolstering the UN-backed Government of National Accord (GNA) in its military campaign against forces led by Khalifa Haftar. This support included weapons, ammunition, drones and the mobilization of Syrian fighters to counter Haftar’s attempts to capture Tripoli. Turkey’s Bayraktar TB2 drones, produced by Baykar Makina under the leadership of Erdoğan’s son-in-law, Selçuk Bayraktar, proved pivotal in shifting the balance, helping the GNA to halt Haftar’s advance.

Beyond military involvement, Turkey has expressed a clear economic interest in Libya’s oil and gas reserves. During a press conference with then-Prime Minister Fayez al-Sarraj in Ankara on June 4, 2020, Erdoğan announced plans to broaden cooperation to include exploration and drilling for natural resources within Libyan territories. In November 2020, Turkey and the GNA formalized a military cooperation agreement along with a maritime demarcation deal. While the maritime agreement claimed to establish exclusive economic zones between Turkey and Libya, it has faced widespread rejection from other Mediterranean nations. The security agreement also permits Turkey to maintain a direct military presence in Libya.

According to a report presented to the UN Security Council on May 24, 2022, UN investigators found that Turkey had violated UN sanctions by providing combat training, military supplies and logistical support to various Libyan factions. The report noted that while certain forms of training — such as ordnance disposal — might be exempt as humanitarian support, most of Turkey’s activities, including combat and special forces training, contravened UN Resolution 1970 (2011), which prohibits the transfer of military support to armed groups in Libya.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΤΑΚΙ

0

Η Σχολή Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ, με πρωτοβουλία του καθηγητή του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών Νίκου Βαρσακέλη και την υποστήριξη του Γραφείου Συντονισμού Εθελοντών και Φοιτητικών Δράσεων ΑΠΘ, προχωρά στη διερεύνηση των απόψεων και ιδεών των νεών ανθρώπων φοιτητών και αποφοίτων και των πολιτών της Θεσσαλονίκης, και όχι μόνο, για τις μελλοντικές χρήσεις του Κυβερνείου.

Όσοι και όσες ενδιαφέρεστε να καταθέσετε  την ιδέα σας  μπορείτε να το κάνετε στο παρακάτω link

https://survey.auth.gr/index.php/664561?lang=el

Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

13
του Παντελή Σαββίδη
Στην εκδήλωση του site iefimerida στην οποία μίλησαν ο γάλλος φιλόσοφος Πασκάλ Μπρυκνέρ και ο έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο κ. Μητσοτάκης απέρριψε με απόλυτο τρόπο την αμερικανική woke πολιτική, όπως είπε.
Την πολιτική, δηλαδή, που πρίν μερικούς μήνες οχι, απλώς, υποστήριζε αλλά και υλοποιούσε. Έφθασε, μάλιστα, στο σημείο όχι, μόνο να νομοθετήσει τον γάμο των ομοφυλοφίλων αλλά και το δικαίωμά τους να μεγαλώνουν παιδιά.
Όπως είναι γνωστό, υπήρξε κόσμος που αντέδρασε και ο Μητσοτάκης μίλησε για τυραννία της πλειοψηφίας.
Στην χθεσινή του συνομιλία με τον Μπρυκνέρ ανέκρουσε πρύμναν (180 μοιρών κ. Τσίπρα, όχι 360.)
Τι άλλαξε και μεταμορφώθηκε ο κ. Μητσοτάκης και μίλησε, τώρα, για τυραννία των μειονοτήτων;
Εκείνο που άλλαξε είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ και η αμερικανική κυβέρνηση.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν πιστεύει σε τίποτε παρά, μόνο, στην εξουσία, το χρήμα και την διαφθορά. Είναι η δεύτερη φύση του.
Αντιλαμβάνεται πως η νέα αμερικανική κυβέρνηση, αργά η γρήγορα θα αντιληφθεί με ποιόν έχει να κάνει και θα τον βάλει στη λίστα των αλλαγών για να προωθήσει τους δικούς της ανθρώπους παγκοσμίως. Ο κ. Μητσοτάκης, νομίζει πως αποστατώντας απο την προτεραία ιδεολογία του και τους φορείς που την εξέφραζαν, θα σωθεί. Δεν θα σωθεί. Διότι την μοίρα των αποστατών πρέπει να την γνωρίζει καλά απο τον πατέρα του.
Είναι ίδιον της οικογενείας.
Πριν αλέκτορα φωνήσαι ο Μητσοτάκης πέρασε στο άλλο στρατόπεδο.
Η πολιτική παρουσία του Μητσοτάκη είναι επικίνδυνη για τη χώρα. Όπως και των καλοπληρωμένων αγιογράφων του των οποίων η αγιογραφία είναι επάγγελμα.
Να δούμε, τώρα, πως θα προσαρμοσθούν στα νέα δεδομένα.
Το αθηναϊκό σύστημα έχει σαπίσει. Θα πέσει στο κεφάλι μας. Να είστε σίγουροι. Δυστυχώς, το σύστημα αυτό έχει κοινωνικές βάσεις.
Η σχέση του με την αθηναϊκή κοινωνία και τις κατά τόπους Αθηναϊκές Φρουρές, είναι διαλεκτική.
Μόνο μια κοινωνική εξέγερση εκτός Αθηνών μπορεί να προβληματίσει. Δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Αλλά μην ξεχνάτε πως πολλές εξεγέρσεις συνέβησαν ενώ δεν διαφαίνονταν απο πουθενά.
Ας το ελπίσουμε.

Λαθρεμπόριο οργάνων: μπίζνες στην πλάτη απελπισμένων

0
Τζοζεφίν Μαχάτσι & Κάι Νέμπε 

Διαστάσεις μάστιγας σε βάρος των φτωχών παίρνει το παράνομο εμπόριο ανθρώπινων οργάνων στην Αφρική. Η έλλειψη νόμων και η υψηλή ζήτηση επιτρέπουν την άνθησή του.

Το παράνομο εμπόριο νεφρών ανθεί στις αφρικανικές χώρες σε βάρος των φτωχών ανθρώπωνΕικόνα: picture-alliance/dpa 

 

Το εμπόριο ανθρώπινων οργάνων «έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας, αλλά αποσιωπάται σε μεγάλο βαθμό» – αυτή είναι η εκτίμηση του Νιγηριανού δικηγόρου για τα ανθρώπινα δικαιώματα Φρανκ Τίτιε. Λέει χαρακτηριστικά στην DW: «Θα περίμενε κανείς ότι η δημόσια αποδοκιμασία θα ήταν πολύ μεγαλύτερη, αλλά δεν είναι έτσι».

Η δεξαμενή σκέψης Global Financial Integrity (GFI) με έδρα την Ουάσινγκτον επικεντρώνεται στη διαφθορά, το παράνομο εμπόριο και το ξέπλυμα χρήματος. Η GFI εκτιμά ότι το κέρδος ετησίως από την εμπορία οργάνων κυμαίνεται από 840 εκατομμύρια έως 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια (755 εκατομμύρια έως 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ).

Η δωρεά οργάνων και η μεταμόσχευση είναι καθιερωμένες ιατρικές διαδικασίες που είναι ζωτικής σημασίας για τη φροντίδα των ασθενών με ανεπαρκή όργανα. Οι διαδικασίες μπορούν να είναι πολύ επιτυχείς εάν διεξάγονται με συναίνεση μετά από ενημέρωση και διαφάνεια. Ωστόσο, υπάρχει ανησυχία ότι οι μεταμοσχεύσεις οργάνων στην Αφρική συχνά «καθοδηγούνται κυρίως από τη φτώχεια και όχι από το ευγενές κίνητρο της διάσωσης μιας ζωής ή της βοήθειας στην κατάσταση της υγείας ενός ατόμου», σημειώνει ο Τίτιε. «Υπάρχει ιατρικό προσωπικό, ιδίως γιατροί, που είναι αδίστακτοι».

«Πόσο κοστίζει το νεφρό μου;»

Διαμαρτυρία γυναικών στο Λάγος της Νιγηρίας κατά των παράνομων μεταμοσχεύσεων
Διαμαρτυρία γυναικών στο Λάγος της Νιγηρίας κατά των παράνομων μεταμοσχεύσεωνΕικόνα: Pius Utomi Ekpei/AFP 

Η πώληση ανθρώπινων οργάνων είναι παράνομη σε όλη την Αφρική. Το 2022, ωστόσο, το Εθνικό Νοσοκομείο Kenyatta στο Ναϊρόμπι αναγκάστηκε να δημοσιεύσει μια ανάρτηση στο Facebook με τη λεζάντα «Δεν αγοράζουμε νεφρά!». Αυτό συνέβη επειδή το νοσοκομείο είχε καταγράψει την ερώτηση «Πόσο δίνετε για το νεφρό μου;» ως την πιο συχνή.

Σύμφωνα με τον Γουίλις Οκούμου, ανώτερο ερευνητή του Ινστιτούτου Μελετών Ασφάλειας, δεν είναι όλες οι «παράτυπες» μεταμοσχεύσεις αναγκαστικές. Κατά τη διάρκεια μιας έρευνας για το εμπόριο οργάνων στο Ελντορέτ, μια πόλη στη δυτική Κένυα, ο Οκούμου βρήκε πρόθυμους πωλητές: νεαροί άνδρες δέχτηκαν να πουλήσουν τα νεφρά τους για «γρήγορα χρήματα». «Δεν εξαναγκάστηκαν με κανέναν τρόπο», λέει ο Οκούμου, προσθέτοντας ότι στους δότες προσφέρθηκαν «έως και 6.000 δολάρια».

Οι δωρητές σπάνια λαμβάνουν σημαντικά μεγαλύτερα χρηματικά ποσά. Θυμάται ότι είδε «αρκετούς νέους ανθρώπους με ουλές στο στομάχι τους» – σημάδια ότι είχαν υποβληθεί σε αυτή τη διαδικασία. Δεν έδειχναν να φοβούνται τη δίωξη καθώς οι αρχές δυσκολεύονταν να επιβάλουν τον νόμο. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν αγοράσει μια μοτοσικλέτα ή είχαν χτίσει ένα νέο σπίτι, για παράδειγμα. Οι δότες στρατολογούσαν επίσης άλλους νεαρούς άνδρες να δωρίσουν τα νεφρά τους για να προμηθεύσουν μια αυξανόμενη μαύρη αγορά εκτός Κένυας.

Αύξηση της διακίνησης οργάνων

Μέλη συνδικάτου εμπορίας οργάνων στη Νότια Αφρική
Μέλη συνδικάτου εμπορίας οργάνων στη Νότια ΑφρικήΕικόνα: epa/dpa/picture-alliance

 

Αν και οι λεπτομέρειες σχετικά με τον παράνομο κόσμο της εμπορίας οργάνων δεν είναι σαφείς, οι ειδικοί πιστεύουν ότι η Αίγυπτος, η Λιβύη, η Νότια Αφρική, η Κένυα και η Νιγηρία είναι οι χώρες της Αφρικής που πλήττονται περισσότερο. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι πολύπλοκοι, καθώς οι κανονισμοί για τις μεταμοσχεύσεις και τη δωρεά οργάνων διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC) χρησιμοποιεί τον όρο τουρισμός μεταμοσχεύσεων. Το UNODC εξέφρασε επίσης την ανησυχία ότι παράνομα μεταμοσχευμένα όργανα από ευάλωτες ομάδες πληθυσμού διοχετεύονται σε πλουσιότερους λήπτες.

Το γεγονός ότι οι πλουσιότεροι ασθενείς θέλουν μερικές φορές να προμηθεύονται όργανα παράνομα συνδέεται επίσης με την κραυγαλέα έλλειψη: Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Δωρεάς και Μεταμόσχευσης Οργάνων, λιγότερο από το δέκα τοις εκατό των ιατρικά αναγκαίων μεταμοσχεύσεων πραγματοποιούνται παγκοσμίως.

Στην Αφρική, υπάρχουν ιδιαίτερα λίγα ιατρικά κέντρα που πραγματοποιούν νόμιμες μεταμοσχεύσεις. Σε μια έκθεση του 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) μέτρησε μόνο 35 κέντρα μεταμόσχευσης νεφρού σε ολόκληρη την ήπειρο. Αυτή η ανεπαρκής ικανότητα αποδίδεται στην έλλειψη προσβασιμότητας, στην περιορισμένη τεχνογνωσία και στην οικονομική υποστήριξη.

Μια εξελιγμένη επιχείρηση

Αφαίρεση νεφρού
Σε πολλές αφρικανικές χώρες η νομοθεσία για τη μεταμόσχευση νεφρού είναι ελλιπήςΕικόνα: Ute Grabowsky/photothek/picture alliance

 

Ο Οκούμου πιστεύει ότι η πόλη Ελντορέτ της Κένυας είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συνδικάτου διεθνών διακινητών ανθρώπινων μελών. Οι νεαροί άνδρες που συνάντησε «μιλούσαν για γιατρούς που δεν μιλούσαν σουαχίλι και ήταν ινδικής καταγωγής». Επομένως, πρέπει να πρόκειται για μια διεθνή επιχείρηση.

Πέρυσι, δικαστήριο του Λονδίνου καταδίκασε ένα Νιγηριανό γερουσιαστή, τη σύζυγό του και έναν γιατρό. Είχαν από κοινού στοχεύσει το νεφρό ενός νεαρού άνδρα από το Λάγος. Ήταν η πρώτη απόφαση βάσει των βρετανικών νόμων περί σύγχρονης δουλείας που τιμωρούσε υπόπτους για συνωμοσία με σκοπό τη συλλογή οργάνων.

Ωστόσο, ο Νιγηριανός δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Τίτιε προειδοποιεί επίσης για τη «στενή σχέση μεταξύ της εμπορίας ανθρώπων και της συλλογής οργάνων»: οι έμποροι οργάνων θα μπορούσαν επίσης να καταφύγουν στα λεγόμενα «εργοστάσια μωρών» στη Νιγηρία – συνδικάτα που απαγάγουν κορίτσια και νεαρές γυναίκες, τις αφήνουν έγκυες παρά τη θέλησή τους και πωλούν τα μωρά στη μαύρη αγορά.

Για τον δικηγόρο, είναι σαφές ότι και τα τοπικά ιατρικά κέντρα έχουν ευθύνη να μην εκμεταλλεύονται ευάλωτους ανθρώπους: «Τι συμβαίνει όταν το ιατρικό προσωπικό, ιδίως οι γιατροί στα ελίτ νοσοκομεία της Αμπούτζα και του Λάγος, λένε στους πλούσιους ασθενείς τους ότι δεν έχουν να ανησυχούν για τίποτα;». Σίγουρα θα βρουν έναν φτωχό άνθρωπο για να τους πουλήσει το όργανο που χρειάζονται.

Επιμέλεια: Κώστας Αργυρός

DW

Επιτέλους, βάλτε φρένο στο «φρένο του χρέους»

1

Οι θιασώτες της δημοσιονομικής πειθαρχίας συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να κυβερνήσουν με το «φρένο του χρέους» να τους δένει τα χέρια. Καιρός ήταν, σχολιάζει ο Γιάννης Παπαδημητρίου.

Θα συνεχίσει το «φρένο του χρέους» να μπλοκάρει τη χρηματοδότηση νέων επενδύσεων;Εικόνα: Torsten Sukrow / SULUPRESS.DE/picture alliance 

«Είναι αυτονόητο ότι μπορούμε να μιλήσουμε» για αλλαγές στους συνταγματικούς κανόνες περί χρέους, δηλώνει ο επικεφαλής της χριστιανοδημοκρατικής αντιπολίτευσης (CDU) Φρίντριχ Μερτς στο οικονομικό φόρουμ της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung την Τρίτη. Κάτι ανάλογο θα επαναλάβει την επόμενη μέρα στη Βουλή. Μιλάμε για τον γνωστό Φρίντριχ Μερτς, τον υπέρμαχο της δημοσιονομικής πειθαρχίας, τον «εκλεκτό» του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον θιασώτη του ισχνού κράτους και της φορολογικής απλούστευσης.

Αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις, τον Φεβρουάριο ο Μερτς θα είναι καγκελάριος. Μόλις πέρσι το κόμμα του έσυρε στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο την «συγκυβέρνηση» υπό τον σοσιαλδημοκράτη Όλαφ Σολτς για παραβίαση των κανόνων περί χρέους. Tων ιδίων κανόνων, για τους οποίους σήμερα «είναι αυτονόητο ότι μπορούμε να μιλήσουμε». Αυτή η αλλαγή ρότας υπόσχεται, αν μη τι άλλο, έναν συναρπαστικό προεκλογικό αγώνα στη Γερμανία.

Ήδη η πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Σάσκια Έσκεν προτείνει στον Μερτς μία συμφωνία για αλλαγή των κανόνων «εδώ και τώρα», με κριτήριο εάν τα νέα δάνεια θα προορίζονται για «κατανάλωση» ή για «επενδύσεις». Στην πρώτη περίπτωση είναι «κακά δάνεια» που απαγορεύονται από το συνταγματικά κατοχυρωμένο φρένο του χρέους. Στη δεύτερη περίπτωση πρόκειται για «καλά δάνεια» που δεν εμπίπτουν στους κανόνες περί χρέους.

Άλλο «κατανάλωση», άλλο «επένδυση»

Ο Φρίντριχ Μερτς αγορεύοντας στη Βουλή
Διάκριση ανάμεσα σε καταναλωτικές και επενδυτικές δαπάνες για τη σύναψη δανείων;Εικόνα: Ebrahim Noroozi/AP/picture alliance

Υπάρχει μία λογική σε αυτή τη διαφοροποίηση. Γίνεται αντιληπτή και σε ατομικό επίπεδο: Αν αγοράσουμε ένα μεγάλο αυτοκίνητο απλώς και μόνο για να εντυπωσιάσουμε τους φίλους μας, πρόκειται για μία καταναλωτική δαπάνη από την οποία μόνο απώλειες μπορούμε να περιμένουμε. Σε αυτή την περίπτωση ας μην δανειστούμε χρήματα, εκτός αν είμαστε βέβαιοι ότι θα εξυπηρετήσουμε το χρέος μας.

Αν όμως αγοράσουμε το ίδιο αυτοκίνητο για να το δουλέψουμε ως ταξί, τότε δεν πρόκειται για καταναλωτικό, αλλά για κεφαλαιουχικό αγαθό που θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε νέο πλούτο. Σε αυτή την περίπτωση δεν είναι κακή ιδέα να δανειστούμε, καθώς προσδοκούμε ότι τα μελλοντικά έσοδα θα υπερκαλύψουν κατά πολύ το απαραίτητο κεφάλαιο για την αγορά του οχήματος. Με άλλα λόγια θα αποσβέσουμε το χρέος και θα μας μείνει και κέρδος.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με τον δανεισμό σε ευρύτερη κλίμακα. Όταν χρησιμοποιείται για καταναλωτικούς σκοπούς, όπως δυστυχώς συνέβη στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό τις προηγούμενες δεκαετίες, το αποτέλεσμα είναι αυτό που γνωρίζουμε. Όταν χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση κρίσιμων υποδομών ή για τη χρηματοδότηση της παιδείας, η επακόλουθη αύξηση της παραγωγικότητας (η οποία δεν υπολογίζεται απλώς σε ώρες εργασίας) θα μας βοηθήσει να αποσβέσουμε το χρέος και να μας μείνει και κέρδος.

Δύσκολα βγαίνει ο λογαριασμός…

Συστοιχία πυραύλων Πάτριοτ σε στρατιωτικά γυμνάσια στη Βεστφαλία
Μεγάλες οι ανάγκες για τον εκσυγχρονισμό των γερμανικών ενόπλων δυνάμεωνΕικόνα: Philipp Schulze/dpa/picture alliance

Στη σημερινή Γερμανία είναι τεράστιες οι δαπάνες που απαιτούνται για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και των υποδομών. Παράλληλα πρέπει να εκπληρωθούν και άλλοι στόχοι, όπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών με βάση τις επιταγές του ΝΑΤΟ και του Ντόναλντ Τραμπ, η εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος, η υλοποίηση των κλιματικών στόχων. Έχουμε επισημάνει επανειλημμένα ότι δεν βγαίνει αυτός ο «τετραγωνισμός του κύκλου».

Επιπλέον δε, υπάρχει μία αβέβαιη μεταβλητή στην όλη εξίσωση, που αφορά το κόστος της ενέργειας. Μπορεί η απερχόμενη κυβέρνηση να πανηγυρίζει για την απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο και την κάλυψη του 60% των αναγκών της χώρας από ανανεώσιμες πηγές, αλλά η ανακούφιση είναι προσωρινή. Ειδικοί εκτιμούν ότι οι ενεργειακές ανάγκες της Γερμανίας θα αυξηθούν και ίσως διπλασιαστούν στα επόμενα 20 χρόνια, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσουμε το εξαιρετικά ενεργοβόρο πεδίο της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Με απλά λόγια, ο λογαριασμός δύσκολα βγαίνει χωρίς μία χαλάρωση των κανόνων του χρέους. Χρειάζεται ψύχραιμη συζήτηση, χωρίς ηθικολογίες που δεν βοηθούν κανέναν. Μία τέτοια ηθικολογία είναι ότι «δεν μπορούμε να ζούμε εις βάρος των επόμενων γενεών». Εκ πρώτης όψεως, το επιχείρημα φαίνεται ακαταμάχητο. Αν το κάνουμε εικόνα, φανταζόμαστε μία μοχθηρή γιαγιά που μεθοκοπάει, αφού προηγουμένως έσπασε τον κουμπαρά που κρύβουν τα εγγόνια της. Αλλά επαναλαμβάνουμε ότι εδώ δεν μιλάμε για καταναλωτικές δαπάνες. Και επίσης, ας αναρωτηθούμε για μια στιγμή: Οι «επόμενες γενιές» δεν ενδιαφέρονται να φοιτήσουν σε αξιοπρεπή σχολεία και πανεπιστήμια; Δεν θέλουν να μεγαλώσουν με ένα σύστημα υγείας που τους προστατεύει, με συγκοινωνίες που εξυπηρετούν, με κρατικές υπηρεσίες που λειτουργούν, με δημόσιους χώρους που συντηρούνται;

Jannis Papadimitriou für App PROVISORISCH
Γιάννης Παπαδημητρίου Νομικός και δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και οικονομικά θέματα.
DW

Σκόπια: Άρχισε πάλι η μάχη των επιγραφών με τους Βούλγαρους

0

Συνεχίζεται η «μάχη» των επιγραφών που σχετίζονται με την ένταξη των Βουλγάρων στο σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας στην προκυμαία του ποταμού Βαρδάρη στο κέντρο των Σκοπίων.

Στην αρχή της προεκλογικής εκστρατείας για τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, η οργάνωση νεολαίας του κόμματος «Αριστερά» έγραψε «Οι Βούλγαροι στο σύνταγμα είναι προδοσία» σε πολλά σημεία στα Σκόπια, συμπεριλαμβανομένης της προκυμαίας του ποταμού Βαρδάρη (Αξιού), δίπλα στην Kamen Most, στις 3 Νοεμβρίου, άγνωστο από ποιον. Στη συνέχεια, η επιγραφή άλλαξε και οι λέξεις “είναι προδοσία” διαγράφηκαν και αντικαταστάθηκαν από τη βουλγαρική σημαία.

Έτσι, για περίπου δέκα ημέρες, η επιγραφή έγραφε «Οι Βούλγαροι στο σύνταγμα» .

Χθες, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι το γκράφιτι είχε αφαιρεθεί εντελώς και ο τοίχος στον οποίο ήταν γραμμένος είχε βαφτεί λευκός.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας όμως η οργάνωση νεολαίας της «Λεβίτσας» (‘Αριστεράς’) επέστρεψε την παλιά επιγραφή – «Οι Βούλγαροι στο σύνταγμα είναι προδοσία».

Ανακοίνωσαν τη δράση τους με βίντεο στη σελίδα τους στο Facebook, υποστηρίζοντας ότι «αν χρειαστεί θα έρθουν εκατοντάδες φορές» για να αποκαλύψουν «την αλήθεια ότι η ένταξη Βουλγάρων στο σύνταγμα είναι προδοσία».

Η θέση τους είναι ότι «μέχρι οι Βούλγαροι να αναγνωρίσουν τον «μακεδονικό» λαό και τους «Μακεδόνες» στη Μακεδονία του Πιρίν, δεν έχουν δικαίωμα να ζητήσουν από τη (Βόρεια) Μακεδονία να αλλάξει το σύνταγμα».

Φωτογραφία της ξαναγραμμένης επιγραφής δημοσίευσε και ο πρόεδρος της «Λεβίτσας», Ντίμιταρ Απασίεφ, ο οποίος έγραψε στο προφίλ του στο Facebook ότι το γκράφιτι ανανεώθηκε με αφορμή την 80ή επέτειο από την απελευθέρωση των Σκοπίων από τους φασίστες.

Η σύνταξη γκράφιτι σε δημόσια αντικείμενα, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της γραφής, αποτελεί παράβαση διάταξης του Νόμου Καθαριότητας και τιμωρείται με πρόστιμο 50 ευρώ, διευκρινίζει η «Σβόμποντεν Πετσάτ» των Σκοπίων στο δημοσίευμά της για το θέμα.

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ