Αρχική Blog Σελίδα 1012

Συνεχίζονται οι τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο – Το ΓΕΕΘΑ ανέφερε κι άλλες παραβάσεις του FIR Αθηνών

Από
pcuser
-
0

Η Τουρκία ανέπτυξε μεταξύ άλλων και μαχητικά αεροσκάφη στον ελληνικό εναέριο χώρο τα οποία αναχαιτίστηκαν επιτυχώς

Το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμύνης (ΓΕΕΘΑ) προχώρησε σήμερα (19/11) σε νέα ανακοίνωση στην οποία αναφέρει 12 προκλητικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου στο Αιγαίο από τουρκικά αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων εντόπισε και έξι σχηματισμούς F-16 και F-4 Phantom.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι παραβάσεις αυτές του FIR Αθηνών αποτελούν «ρεκόρ» μέχρι στιγμής για το 2024, ωστόσο ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη αναχαίτισαν τα αντίστοιχα τουρκικά επιτυχώς.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ:

« ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ Κ.Ε.Κ. ΣΤΟ FIR ΑΘΗΝΩΝ – ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ Ε.Ε.Χ.

ΤΗΝ 19η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2024 ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ : 6 ( 5×2 F-16, 1×3 F-4 )

ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ : 4 (2 UAV, 1 ATR-72 KAI 1 CN-235)

ΣΥΝΟΛΟ Α/Φ : 17

ΟΠΛΙΣΜΕΝΑ : –

ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ : 12

ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ : –

ΕΜΠΛΟΚΕΣ : –

ΠΕΡΙΟΧΗ : Νοτιοανατολικό Αιγαίο Τα ανωτέρω Α/Φ αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/synexizontai-oi-tourkikes-prokliseis-sto-aigaio-to-geetha-anefere-ki-alles-paravaseis-tou-fir-athinon/

Την πρώην υπουργό Άμυνας των Σκοπίων διόρισε ο Μαρκ Ρούτε αναπληρώτρια γ.γ. του ΝΑΤΟ!

Από
pcuser
-
6

Τα Σκόπια στο «τιμόνι» της Συμμαχίας και η Ελλάδα στην ουρά…

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε ανακοίνωσε σήμερα ότι διόρισε την Ραντμίλα Σεκερίνσκα, από τα Σκόπια ως Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Ο Μαρκ Ρούτε δήλωσε χαρακτηριστικά ότι

«Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω τον διορισμό της Ραντμίλα Σεκερίνσκα ως η επόμενη αναπληρώτρια γενική γραμματέα.

Πιστεύει αληθινά στο ΝΑΤΟ, γνωρίζει τη δουλειά που απαιτείται για να ενταχθεί στη Συμμαχία και τι σημαίνει να είσαι πλήρες μέλος σε αυτήν. Ανυπομονώ να συνεργαστώ μαζί της καθώς αναλαμβάνει αυτόν τον ζωτικό ρόλο».

Η ίδια αντέδρασε στον διορισμό της στο ΝΑΤΟ, με ανάρτηση που έκανε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λέγοντας ότι:

«Θα είναι τιμή μου να υπηρετήσω ως Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέας του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία του Μαρκ Ρούτε και δεσμεύομαι να συνεργαστώ με όλους τους Συμμάχους προς μια ακόμη ισχυρότερη και ασφαλέστερη Συμμαχία».

Η Ραντμίλα Σεκερίνσκα θα αναλάβει καθήκοντα στο «τιμόνι» του ΝΑΤΟ πριν το 2024 και έχει περάσει από διάφορες θέσεις ευθύνης στα Σκόπια , όπως για παράδειγμα Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αλλά και Υπουργός Άμυνας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/tin-proin-ypourgo-amynas-ton-skopion-diorise-o-mark-route-anapliroti-g-g-tou-nato/

Ὁ κύριος Σαμαρᾶς διεγράφη Τά γεγονότα ὅμως δέν διαγράφονται

Από
pcuser
-
1

Ὁ κύριος Μητσοτάκης τραυμάτισε τόν εὐεργέτη του καί αὐτοτραυματίστηκε

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ τό ἀπόγευμα παρακολουθοῦσα στήν ΕΡΤ τήν ἐκπομπή τοῦ Ζερόμ Καλούτα, ὁ ὁποῖος ἐπισκέφθηκε τήν «Παναγία Ντινιούς» στήν Ἱστιαία Εὔβοιας.

Ἐκεῖ ὁ νεαρός ἐπί κεφαλῆς τοῦ πολιτιστικοῦ συλλόγου τοῦ ἐξήγησε ὅτι σύμφωνα μέ τήν παράδοση ἡ Παναγία πῆρε τό ὄνομά της, ἐπειδή στό σημεῖο αὐτό ἐπί Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἕνας Τοῦρκος κυνήγησε ἕναν Ἕλληνα, ὁ ὁποῖος κατέφυγε στό ἐκκλησάκι καί κρύφτηκε πίσω ἀπό μιά εἰκόνα τῆς Παναγίας. Βέβαιος ὁ Τοῦρκος ὅτι ἡ σφαῖρα του μπορεῖ νά τρυπήσει τήν εἰκόνα, πυροβόλησε πρός τήν κατεύθυνση τοῦ Ἕλληνα, ἀλλά συνέβη τό θαῦμα. Ἡ σφαῖρα προσέκρουσε στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας καί πῆρε τόν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς (αὐτό σημαίνει στά τουρκικά «Ντινιούς», εἶπε ὁ νεαρός) πρός τήν πλευρά τοῦ Τούρκου, ὁ ὁποῖος καί ἔμεινε στόν τόπο.

Αὐτή ἡ μικρή ἱστορία, νομίζω, ταιριάζει ἀπόλυτα σέ ὅλα ὅσα συνέβησαν στήν κεντροδεξιά παράταξη τό Σάββατο τό ἀπόγευμα, ἀσχέτως ἄν σέ αὐτά δέν ἐνεπλάκη ὑπήκοος τῆς γειτονικῆς χώρας. Ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ἐξεμάνη ἀπό τό περιεχόμενο τῆς συνεντεύξεως πού ἔδωσε ὁ πρώην Πρωθυπουργός Ἀντώνης Σαμαρᾶς στήν ἐφημερίδα «Τό Βῆμα», μέ τήν ὁποία ζήτησε τήν παραίτηση τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Γιώργου Γεραπετρίτη γιά τήν φράση του «ἄς μέ ποῦν καί μειοδότη ἄν ἐξασφαλίσω μακρά εἰρήνη», ἐνῷ εἰρωνεύτηκε τούς «χαριεντισμούς» τοῦ ἴδιου τοῦ Πρωθυπουργοῦ μέ τόν Ἐρντογάν, τόν Ράμα καί τόν Φιντάν στήν Βουδαπέστη.

Φαινομενικά, ὁ Πρωθυπουργός τραυμάτισε βαριά τόν ἄνθρωπο πού τόν ἔκανε ἀρχηγό τῆς Νέας Δημοκρατίας καί μέ τήν διαγραφή του ἔκανε ἐπίδειξη δυνάμεως στό ἐσωτερικό τῆς παράταξης. Ὁ σκληρός του πυρῆνας ἤδη τόν ἀποθεώνει πού «ταπείνωσε τήν δεξιά πτέρυγα». Καί ἄς ἔχουν κοπεῖ ὅλα σχεδόν τά κλαριά στά ὁποῖα βάσισε τήν ἡγεμονία του μέχρι σήμερα, μέ κυριώτερα τήν ἀντί-Τράμπ καί ἀντί-Πούτιν στρατηγική. Ἀπό τούς ὁποίους ζητᾶ τώρα γονυπετής συγγνώμη.

Ὡστόσο ὁ χρόνος θά δείξει ὅτι ὁ κύριος Μητσοτάκης ἔπαθε «Ντινιούς». Ἡ σφαῖρα του ἐπέστρεψε. Στήν πραγματικότητα αὐτοτραυματίστηκε βαριά καί ἡ παράταξή καθίσταται ἐπί τῶν ἡμερῶν του πληγή πυορροοῦσα. Κάτι πού ἀντικειμενικά σημαίνει ὅτι ἄν θέλει νά σταθεῖ, θά πρέπει νά ζητήσει βοήθεια καί μάλιστα ἐκτάκτως ἀπό αὐτόν πού ἑνώνει τήν παράταξη, τόν Κώστα Καραμανλῆ. Ἀλλιῶς δέν τήν βγάζει καθαρή. Τοῦ τό λένε καί συνεργάτες του. Ὅταν κόβεις τό ἕνα χέρι τῆς παρατάξεως πού εἶναι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, διπλασιάζεις τήν ἀξία τοῦ ἄλλου, πού εἶναι ὁ Καραμανλῆς. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ πρώην Πρωθυπουργός κύριος Σαμαρᾶς εἶπε πολύ βαριά πράγματα ἐναντίον τοῦ Πρωθυπουργοῦ, πού δικαιολογοῦν μία διαγραφή βουλευτῆ.

Ὡστόσο ἐδῶ ὑπάρχουν δύο προβλήματα. Ἕναν πρώην Πρωθυπουργό δέν τόν διαγράφεις ποτέ. Ἄν ξεπεράσει τά ἐσκαμμένα, τόν βάζεις σέ εἰδικό καθεστώς.

Ὁ Κώστας Καραμανλῆς δέν διέγραψε τόν Κωνσταντῖνο Μητσοτάκη, ὅταν ὑπερψήφισε μαζί μέ ἄλλους ἑπτά τήν τροπολογία τοῦ Γιάννου Παπαντωνίου γιά τίς ΔΕΚΟ τό 1998, κόντρα στήν γραμμή τοῦ κόμματος. Ὁ Γιῶργος Παπανδρέου διέγραψε τόν Κώστα Σημίτη γιά μιά δήλωσή του πού ἀφοροῦσε τήν συμφωνία τῆς Λισσαβόνας, ἀλλά στήν πράξη ὁ Σημίτης δέν διεγράφη ποτέ ἀπό τό ΠΑΣΟΚ. Εἶναι «ἀνφέρ» ἡ διαγραφή Πρωθυπουργοῦ. Κάποιος πού ψηφίστηκε ἀπό τόν ἑλληνικό λαό νά κυβερνήσει τήν χώρα δικαιοῦται νά ἔχει ἀπεριόριστη ἐλευθερία ἐκφράσεως. Δέν εἶναι ἕνας ἁπλός βουλευτής.

Τό δεύτερο: ἡ συνέντευξη Σαμαρᾶ θά ἦταν στόν ἀέρα καί δέν θά πατοῦσε στό ἔδαφος ἐάν δέν ἐπιβεβαιωνόταν συμπτωματικά ἀπό τά γεγονότα. Ἀλλά πρίν κυκλοφορήσει ἡ ἐφημερίδα «Βῆμα τῆς Κυριακῆς» στά περίπτερα, οἱ ἐπιφυλάξεις καί οἱ διαφωνίες τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ ἐπιβεβαιώθηκαν ἀμέσως μέ τόν πιό θεαματικό τρόπο.

Σέ συνέντευξη πού ἔδωσε σέ τουρκικά μέσα ἐνημέρωσης ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας Χακάν Φιντάν μίλησε γιά «κοινό σχέδιο Ἑλλάδας – Τουρκίας καί τήν ἐπίλυση τῶν προβλημάτων» καί ἀποκάλυψε ὅτι στίς μυστικές διαπραγματεύσεις πού γίνονται, ἔχουν τεθεῖ ὅλα τά θέματα μεταξύ τῶν ὁποίων ἡ ἀποστρατιωτικοποίηση, οἱ γκρίζες ζῶνες, ὁ ἐναέριος χῶρος, οἱ μειονότητες.

Ἐδῶ ὁ κύριος Γεραπετρίτης συλλαμβάνεται βαρύτατα ψευδόμενος. Ὁ Νικήτας Κακλαμάνης τόν ρώτησε στήν τελευταία συνεδρίαση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικῶν καί Ἄμυνας τί θά κάνει ἐάν ὁ Τοῦρκος ὁμόλογός του θέσει αὐτά τά θέματα καί τοῦ ἀπάντησε ὅτι «θά σταματήσω τόν διάλογο». Ἀλλά ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τίς δηλώσεις τοῦ Φιντάν, ὁ ὁποῖος ἀποκαλεῖ τήν συμφωνία-πακέτο γιά τό Αἰγαῖο «σέτ λύσεων», ὄχι ἁπλῶς δέν τόν σταμάτησε, ἀλλά συζητᾶ μαζί του μυστικά τό πῶς αὐτά τά θέματα θά τεθοῦν ὅλα στό τραπέζι χωρίς νά πληγεῖ ἡ ἑλληνική Κυβέρνηση καί χωρίς νά τό μάθει ὁ ἑλληνικός λαός.

Αὐτόν τόν ὑπουργό κάλυψε μέ τήν διαγραφή Σαμαρᾶ ὁ κύριος Μητσοτάκης! Ἀντί νά ἀποπέμψει τόν κατά δήλωσή του πρόθυμο νά ἀποδεχθεῖ τόν χαρακτηρισμό «μειοδότης», διέγραψε αὐτόν πού κατήγγειλε τήν διολίσθηση καί τήν ὑποχώρηση ἀπό τίς ἐθνικές θέσεις! Τοῦ τό ἐπεσήμανε μέχρι καί ὁ Νατσιός. Καί τό χειρότερο ἀπ’ ὅλα γιά τόν Πρωθυπουργό, εἶναι ὅτι τήν ἴδια μέρα ἡ μυστική διπλωματία γιά τό Αἰγαῖο ἐπιβεβαιώθηκε καί ἀπό τό νούμερο 2 τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καί ἔμπιστο τῆς ἡγεσίας τοῦ ΥΠΕΞ (τοῦ εἶχε παρατείνει τήν θητεία κατά ἕναν χρόνο), τόν γενικό διευθυντή ἁρμόδιο τῆς διευθύνσεως γιά τά ἑλληνοτουρκικά Ροῦσσο Κούνδουρο, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τήν παραίτησή του ἀπό τήν ὑπηρεσία τό βράδυ τῆς Παρασκευῆς, ἐπειδή ἀποκλείστηκε ἀπό τήν συνάντηση μέ τόν Χακάν Φιντάν.

Καί ἀποκλείστηκε, διότι ἐξέφρασε ριζικές διαφωνίες στό νά κοπεῖ τό Αἰγαῖο στή μέση γιά νά γίνει ἡ συνεκμετάλλευση μέ δούρειο ἵππο τίς ἀνεμογεννήτριες. Τοῦ ἀποδίδεται ἡ φράση «δέν θά κόψουμε τό Αἰγαῖο στή μέση, γιά νά δώσουμε ἕξι ἄδειες αἰολικῶν πάρκων σέ δικούς σας ἀνθρώπους.»

Ἐδῶ λοιπόν τά ζητήματα δέν τίθενται μέ ὅρους διαγραφῶν ἀλλά μέ ὅρους ἱστορίας. Τούς Πρωθυπουργούς μπορεῖ ἀκόμα καί καταχρηστικά νά τούς διαγράφεις, τά γεγονότα πού θά σέ κυνηγᾶνε μιά ζωή καί θά ἀποτελέσουν κηλῖδα στό ὄνομά σου δέν μπορεῖς νά τά διαγράψεις μέ τίποτε. Θά τά βρεῖς μπροστά σου ἀκόμα κι ἄν τά ξορκίζεις καί, στό τέλος, θά παραδοθεῖς στήν χλεύη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐξευτελισμένος. Ὅσες διαγραφές καί ἄν κάνεις.

Ἡ πρόσφατη ἱστορία μας, πολύ νωπή, αὐτό ἔδειξε. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς προειδοποίησε μέ ὁμιλία ἀπό τό βῆμα τῆς Βουλῆς γιά τίς ὀλέθριες συνέπειες πού θά ἔχει γιά τήν Νέα Δημοκρατία ἡ ψήφιση τοῦ γάμου τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν, καί πρίν κλείσει ὁ χρόνος μετά τήν νίκη Τράμπ ἐμφανίστηκε ὁ Ἰανός Πρωθυπουργός σέ μιά ἐκδήλωση ἱστότοπου νά καταγγείλει καί νά ἀποκηρύξει τήν woke ἀτζέντα, λές καί δέν τήν υἱοθέτησε ποτέ.

Ἀλλά τήν ὥρα πού τό ἔκανε αὐτό, φρόντισε νά τόν ἐκθέσει γιά μία ἀκόμη φορά ὁ σύμβουλός του ἐπί τῶν οἰκονομικῶν Ἀλέξης Πατέλης, ὁ ὁποῖος ἀνάρτησε στόν λογαριασμό του στό διαδίκτυο ἀφίσα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκογενειακῆς Πολιτικῆς γιά τό νέο πρόγραμμα στέγης πού θά δοθεῖ ἀποκλειστικά σέ μέλη τῆς κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ plus. Τόσο πολύ τήν …κατήγγειλε τήν woke ἀτζέντα ὁ Πρωθυπουργός. (Χάνουν τά σπίτια τους στούς πλειστηριασμούς ἀπό δεκάδες funds οἰκογενειάρχες μέ παιδιά, κι ἐσεῖς χαρίζετε ἐπιλεκτικά σπίτια σέ ΛΟΑΤΚΙ κάνοντας διακρίσεις μέ κριτήριο τόν σεξουαλικό προσανατολισμό;!!!)

Ἐπανέρχομαι, λοιπόν, στό ἀρχικό. Ἀπό τήν στιγμή πού πάτησε τήν σκανδάλη ὁ κύριος Μητσοτάκης καί ἡ σφαῖρα ἄρχισε νά κατευθύνεται πρός τόν κύριο Σαμαρᾶ, ξεκίνησε καί ἡ ἀντίστροφη μέτρηση γιά νά καταστεῖ αὐτεπίστροφον (μπούμερανγκ) γιά τόν ἴδιο. Ἡ ἱστορία δέν θά γράψει κάποτε ὅτι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραψε τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ γιά νά προστατεύσει τήν πολιτική σταθερότητα. Ἡ ἱστορία θά γράψει ὅτι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς «διέγραψε» τόν Κυριάκο Μητσοτάκη γιά νά προστατεύσει τήν ἐδαφική μας ἀκεραιότητα. Τόν τεμαχισμό τοῦ Αἰγαίου.

Ἡ ἱστορία θά γράψει ὅτι ὁ Σαμαρᾶς, ὅπως ἄλλως τε τό συνηθίζει, ἔπεσε στήν πρώτη γραμμή τῆς μάχης καί γιά νά ὑπερασπίσει τά συμφέροντα καί τίς προοπτικές τῶν ἑπόμενων γενεῶν ἀπό τήν λύση πού ἑτοιμάζει στό παρασκήνιο γιά τό Αἰγαῖο ἡ παραδεδομένη στά κελεύσματα τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ ἡγεσία τῆς Nέας Δημοκρατίας. Ἡ ἱστορία μας, τέλος, δέν θά γράψει ποτέ μέ χρυσά γράμματα στάς δέλτους της ὅποιον θέτει ὑποψηφιότητα γιά Πήλιος Γούσης. Τόν Πήλιο Γούση οἱ Ἕλληνες δέν τόν διέγραψαν ποτέ ἀπό τήν μνήμη τους!

estianews.gr

Ἀντί νά διαγράψει τόν Πατέλη διέγραψε ἕναν πρώην Πρωθυπουργό

Από
pcuser
-
0

Πείραξε τόν κύριο Μητσοτάκη τό «χαριεντίζονταν» τοῦ κ. Σαμαρᾶ, ἀλλά δέν τόν ἐνόχλησε ἡ πανηγυρική ἀνάρτησις τοῦ συμβούλου του γιά τό πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκογενείας, πού δωρίζει ἐπιλεκτικῶς σπίτια σέ ὁμοφυλόφιλους! – Τόν κάλεσε στό γραφεῖο του γιά νά τοῦ κάνει μόνο …παρατήρηση!

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ Σάββατο ἡ ἡμέρα δέν ξεκίνησε καλά γιά τόν κύριο Μητσοτάκη. Οἱ συνεργάτες του τόν ἐνημέρωσαν γιά τήν ἀνάρτηση πού εἶχε κάνει πρωί πρωί στόν λογαριασμό του στό X (Twitter) ὁ οἰκονομικός σύμβουλός του Ἀλέξης Πατέλης, μία ἡμέρα μετά τήν ἐμφάνισή του στήν διάλεξη μέ τόν Πασκάλ Μπρυκνέρ, μέ τήν ὁποία ἀπεκήρυξε τήν woke ἀτζέντα. Στήν ἀνάρτηση τοῦ κυρίου Πατέλη ἐνεφανίζετο ἡ ἀφίσα ἀπό ἕνα πρόγραμμα πού ἐπέβαλε στό Ὑπουργεῖο Οἰκογενείας (καί στήν δυστυχῆ ἐπί κεφαλῆς του, κόρη θεολόγου, Σοφία Ζαχαράκη) ὁ κύριος Πατέλης, πού ἀνανέωσε προσφάτως πανηγυρικῶς παρουσίᾳ ὅλου τοῦ Μεγάρου Μαξίμου τούς ὅρκους μέ τόν σύντροφό του.

Τό πρόγραμμα φέρει τόν τίτλο «Στέγαση καί ὑποστήριξη ἀτόμων πού ἀνήκουν στήν ΛΟΑΤΚΙ + κοινότητα» καί κάτω φέρει τό ἐθνόσημο μέ τόν θυρεό τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Προφανῶς ὁ κύριος Πατέλης ἤθελε νά κάνει ἀντιπολίτευση στόν Πρωθυπουργό του, τόν κύριο Μητσοτάκη. Διακρίσεις μέ βάση τόν σεξουαλικό προσανατολισμό καί δωρεάν σπίτια σέ ὁμοφυλοφίλους εἰς βάρος χιλιάδων Ἑλλήνων πού χάνουν τά σπίτια τους στούς πλειστηριασμούς. «Ζήτω ἡ φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία. Ζήτω ἡ woke ἀτζέντα».

Μόλις ἐνημερώθηκε γιά τό γεγονός ὁ Πρωθυπουργός ἐξεμάνη. Ἔγινε ἔξω φρενῶν. Κάλεσε στό γραφεῖο του, σύμφωνα μέ ἔγκυρες πληροφορίες τῆς «Ἑστίας», τόν ἄμεσο συνεργάτη του καί τόν περιέλουσε μέ βαρύτατους χαρακτηρισμούς. Σέ σημεῖο πού ὁ βαρύς κύριος Πατέλης καί γιά χάρη τοῦ ὁποίου ὅπως λένε οἱ κακές γλῶσσες νομοθετήθηκε ὁ γάμος τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν (ἀπείλησε μέ παραίτηση) πού στοίχισε στήν Νέα Δημοκρατία 13 μονάδες, διανύει περίοδο ψυχρότητος στίς σχέσεις του μέ τόν κύριο Μητσοτάκη.

Ὡστόσο, ὁ Πρωθυπουργός δέν ἔκανε τό αὐτονόητο. Δέν ἀπέπεμψε τόν συνεργάτη του, πού ἠκολούθησε διαφορετική γραμμή ἀπό τήν δική του καί κατ’ ἐπέκταση διαφορετική γραμμή ἀπό τήν κυβερνητική πολιτική σέ ἕνα τόσο κομβικό γιά τήν παράταξη θέμα. Δέν τόν διέγραψε. Περιορίστηκε σέ …συστάσεις.

Λίγο ἀργότερα ἄρχισαν νά γίνονται γνωστές στό διαδίκτυο πληροφορίες γιά τό περιεχόμενο τῆς συνεντεύξεως τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ στό «Βῆμα», μέ τήν ὁποία πρότεινε γιά Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας τόν Κώστα Καραμανλῆ καί ζητοῦσε τήν ἀποπομπή τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν Γιώργου Γεραπετρίτη, ἐπειδή ἀπεκάλεσε τόν ἑαυτό του «μειοδότη». Τό τάιμινγκ γιά τά νεῦρα τοῦ Πρωθυπουργοῦ δέν ἦταν καλό. Καθώς ἀπό τό πρωί τοῦ Σαββάτου οἱ τηλεοπτικοί σταθμοί μετέδιδαν διαρκῶς ἀποσπάσματα ἀπό τήν συνέντευξη τοῦ Τούρκου ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν Χακάν Φιντάν, ὁ ὁποῖος ἀπεκάλυψε ὅτι στίς συζητήσεις του μέ τόν κύριο Γεραπετρίτη γίνεται ἐφ’ ὅλης τῆς ὕλης διάλογος ἀκόμη καί γιά ζητήματα ἀποστρατιωτικοποιήσεως καί γκρίζων ζωνῶν (ὁ ἀνταποκριτής τοῦ «Σκάι» γιά νά μήν καταλαβαίνουν οἱ τηλεθεατές ὅτι συζητοῦν τίς γκρίζες ζῶνες, χρησιμοποιεῖ τόν ὅρο τό «νομικό καθεστώς τῶν σχηματισμῶν»!).

Τό τάιμινγκ δέν ἦταν ἐπίσης καλό, γιατί τήν προηγούμενη, τό βράδυ τῆς Παρασκευῆς, τά βρόντηξε ὁ ἁρμόδιος γενικός διευθυντής τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν γιά τά ἑλληνοτουρκικά μέ βαρειές αἰχμές γιά μυστική διπλωματία. Οἱ στενοί συνεργάτες τοῦ Πρωθυπουργοῦ γνωρίζοντας τήν ὀργή πού τοῦ εἶχε προκαλέσει τό θέμα Πατέλη, ἀξιοποίησαν τίς πρῶτες διαρροές ἀπό τήν συνέντευξη Σαμαρᾶ γιά νά τόν ὠθήσουν νά διαγράψει τόν πρώην ἀρχηγό τῆς Νέας Δημοκρατίας καί πρώην Πρωθυπουργό, πρίν κυκλοφορήσει ἡ ἐφημερίδα.

Τόν ἔχουν μάθει πλέον καί τόν διαχειρίζονται. Ὁ κύριος Μητσοτάκης ὅμως δέν υἱοθέτησε ἀμέσως τίς ἀπόψεις τους καί ζήτησε ἕνα φύλλο τοῦ «Βήματος τῆς Κυριακῆς» γιά νά ἀναγνώσει ὁλόκληρη τήν συνέντευξη. Σύμφωνα μέ ἐγκυρότατες πληροφορίες τῆς «Ἑστίας», ἡ βασική αἰτία πού τόν ὁδήγησε στό νά διαγράψει ἀπό τήν κοινοβουλευτική ὁμάδα τῆς Νέας Δημοκρατίας τόν πρώην Πρωθυπουργό ἦταν ἕνα ρῆμα πού χρησιμοποίησε γιά ἐκεῖνον. Ρῆμα οἰκεῖο καί στόν κύριο Μητσοτάκη, καθώς τό χρησιμοποίησε προσφάτως ἀπό τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς γιά νά εἰρωνευτεῖ πρῶτος τόν κύριο Σαμαρᾶ. Τόν πείραξε τό ρῆμα «χαριεντίζονταν», μέ τόν κύριο Ἐρντογάν καί μέ τόν κύριο Ράμα, γιατί χτύπησε στήν καρδιά τῆς πολιτικῆς του καί τήν ἀμφισβήτησε. Ἔτσι εἶναι οἱ ἀπόφοιτοι τοῦ Κολλεγίου. Δέν ἀφήνουν νά πέσει τίποτα κάτω. Συνήθως ἀπαντοῦν μέ τό ἴδιο νόμισμα.

Τά «ὑπόλοιπα» τοῦ κυρίου Σαμαρᾶ πού ζητοῦσε τήν παραίτηση τοῦ κυρίου Γεραπετρίτη, ὄχι ὀνομαστικά, τόν ἐνόχλησαν, ἀλλά δέν ἦταν τά καταλυτικά. Τό πρόβλημα ἦταν ἡ προσωπική του ἀμφισβήτηση. Τό «χαριεντίζονταν». Πόνεσε. Ἔτσι ἀντί νά διαγράψει τόν Πατέλη πού ὁμοίως τόν ἀμφισβήτησε προσωπικά, ἔλαβε τήν ἀπόφαση στίς τέσσερεις τό ἀπόγευμα νά διαγράψει τόν …Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Τήν ὥρα πού ἐκεῖνος ἑτοίμαζε τίς βαλίτσες του γιά νά ἀναχωρήσει γιά τήν Ἀμερική, τήν ἑπόμενη μέρα.

Τό κλῖμα στό Μαξίμου ὧρες μετά ἦταν πανηγυρικό, καθώς ὑποστηριζόταν ὅτι ὁ κύριος Μητσοτάκης «ἐπιβεβαιωμένα» αἰφνιδίασε τόν κύριο Σαμαρᾶ, ὁ ὁποῖος δέν ἀνέμενε τήν διαγραφή του. Αὐτή δηλαδή εἶναι ἡ ἱστορία τῆς παρατάξεώς μας. Ἕνα παιχνίδι ἐγωιστικοῦ ψυχισμοῦ. Ποιός πονάει ποιόν καί ποιός αἰφνιδιάζει ποιόν.

Σύμφωνα μέ τίς ἴδιες διαρροές, ὁ κύριος Σαμαρᾶς δέν ὑποδέχθηκε μέ ψυχραιμία τήν διαγραφή του καθώς δέν τήν ἀνέμενε, ἀλλά μέ ὕβρεις καί προσωπικούς χαρακτηρισμούς κατά τοῦ Πρωθυπουργοῦ.

Στελέχη τῆς ΝΔ πού ὅμως μίλησαν μαζί του τό Σάββατο τό βράδυ ἄκουσαν ἕναν πολύ ἤρεμο ἄνθρωπο. Γιά νά ὑφανθεῖ μάλιστα ἕνα δίκτυ προστασίας στήν ἀπόφαση τοῦ Πρωθυπουργοῦ, τό Μαξίμου διέπραξε καί μία ἀθλιότητα τήν ὁποία ὑπεστήριξαν προθύμως ἄνθρωποι πού εὐεργετήθηκαν ἀπό τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ: ὁ Ἄδωνις Γεωργιάδης καί ὁ Γιῶργος Μουρούτης. Σέ αὐτούς ἀνέθεσαν νά βγοῦν πρῶτοι καί νά δικαιώσουν τήν ἀπόφαση τοῦ ἡγεμόνος.

Ἡ ἀπόφασις γιά τήν διαγραφή τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ προεκάλεσε ἕνα ὄργιο φημῶν, ὅπως συνηθίζεται σέ αὐτές τίς περιπτώσεις στά δημοσιογραφικά γραφεῖα.

Ὅτι ὁ Πρωθυπουργός θά ἀποφασίσει νά πάει σέ πρόωρες ἐκλογές μέσα στόν Δεκέμβριο μέ λίστα ὅπως τοῦ εἰσηγοῦνται κάποιοι δικοί του, ὅτι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἑτοιμάζεται νά ἱδρύσει νέο κόμμα, γι’ αὐτό καί προεκάλεσε τήν διαγραφή του, ὅτι ἐπείγει νά προκηρυχθοῦν πρόωρες ἐκλογές πρίν τό κόμμα Σαμαρᾶ ἀποκτήσει βηματισμό. Ἀκόμη καί τό ἐξωφρενικό ὅτι Μητσοτάκης – Σαμαρᾶς εἶναι σέ …συνεννόηση γιά τήν διάσπαση τῆς Νέας Δημοκρατίας γιά νά συγκροτηθεῖ κυβέρνηση συνασπισμοῦ στίς προσεχεῖς ἐκλογές καθώς τό κόμμα δέν μπορεῖ νά πάρει αὐτοδυναμία τώρα.

Τήν ὥρα πού συνέβαιναν ὅλα αὐτά, στήν Ἀθήνα ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς ἐπιβιβαζόταν στό πλοῖο τῆς γραμμῆς ἀπό τήν Ἀνκόνα γιά τήν Ἡγουμενίτσα μετά ἀπό πολυήμερο ταξίδι στό ἐξωτερικό γιά τήν προώθηση τῶν ἑλληνικῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ὅταν ἐνημερώθηκε ὅτι προτείνεται τό ὄνομά του καί γιά τόν πρώην Πρόεδρο τῆς Νέας Δημοκρατίας ἔδωσε ἐντολή στούς συνεργάτες του νά διευκρινίσουν ὅτι τό ὄνομά του ἐνεπλάκη στήν προεδρολογία ἀπό τόν κύριο Σαμαρᾶ χωρίς προσυνεννόηση μέ τόν ἴδιο. Ἀλλά οἱ πάντες γνωρίζουν ὅτι ὅλα τά φῶτα τῆς δημοσιότητας θά πέσουν πάνω του στήν Πάτρα τήν προσεχῆ Παρασκευή στήν παρουσίαση τοῦ βιβλίου τοῦ Γιώργου Χαρβαλιᾶ.

Γιά τήν ἱστορία πάντως ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος χαρακτήρισε ἁπλῶς «ἄκαιρη» τήν ἀνακίνηση τοῦ ζητήματος τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, χωρίς νά προσθέσει τίποτε ἄλλο.

Στόν μικρόκοσμο τοῦ Μεγάρου Μαξίμου καί τῆς Πειραιῶς ἐπικρατοῦσε μέχρι καί χθές ἰδιαίτερη εὐφορία γιά τήν διαγραφή τοῦ κυρίου Σαμαρᾶ, γεγονός πού ἐντοπίζεται στά δημοσιεύματα ἱστοτόπων πού ἀπηχοῦν τίς ἀπόψεις τους, σύμφωνα μέ τά ὁποῖα ἡ ἡγετική κίνηση τοῦ κυρίου Μητσοτάκη δημιουργεῖ νέα δεδομένα καί κλείνει ἕναν κύκλο ἐσωστρέφειας πού προεκλήθη μετά ἀπό τίς ἐκλογές.

Κανείς δέν ἔχει σκεφτεῖ τήν πιθανότητα ὅτι διά τῆς διαγραφῆς τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ νά φωτίστηκαν καί νά ὑπογραμμίστηκαν στήν κοινή γνώμη εἰδήσεις πού ἀποκρύπτονται συστηματικά ἀπό τά φιλικά πρός τήν Νέα Δημοκρατία μέσα ἐνημερώσεως. Ἡ διαγραφή νά λειτουργήσει δηλαδή καί ὡς ἐνημέρωση τῆς κοινῆς γνώμης γιά τά τεκταινόμενα στήν ἐξωτερική πολιτική. Ὁ κύριος Σαμαρᾶς νά ἐνήργησε ὡς καμικάζι αὐτοκτονίας γιά τόν ἑαυτό του, ἀλλά θά πάρει καί ἄλλους μαζί του.

Κανείς δέν ἔχει σκεφθεῖ τήν πιθανότητα γιά τό πῶς μπορεῖ νά πέρασε ἡ ἀπόφαση τῆς διαγραφῆς στήν εὐρύτερη κοινή γνώμη. Ὅτι δηλαδή ἡ Νέα Δημοκρατία εἶναι ἕνα κόμμα στό ὁποῖο ἔχει δίκιο ὁ ἕνας καί ἄδικο ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἀκόμα κι ἄν ὁ ἕνας διαπράττει κατά συρροήν λάθη. Ὅτι ἡ Νέα Δημοκρατία εἶναι τό κόμμα στό ὁποῖο ἀποφασίζει ὁ ἕνας, δίκην δικτάτορος, καί πρέπει νά ἀκολουθοῦν ὅλοι οἱ ἄλλοι. Ὅτι ἡ Νέα Δημοκρατία εἶναι ἕνα κόμμα πού διαγράφει τούς δικούς της δεξιούς καί χαρίζεται στούς «πολύχρωμους» ἐκσυγχρονιστές ἄλλους.

Ἐάν στήν κοινή γνώμη ἐπικρατήσει ἡ ἄποψη, ὅτι ἡ φιλελεύθερη παράταξη εἶναι κόμμα χωρίς ἐλευθερία, τότε ὅλοι οἱ ὑπολογισμοί καί ὅλες οἱ σαμπάνιες πού ἀνοίχτηκαν γιά τήν διαγραφή τοῦ κυρίου Σαμαρᾶ θά δικαιώσουν τήν ρήση τοῦ Κίσσινγκερ: «Ἡ ἐξουσία εἶναι τό ὕψιστο ἀφροδισιακό ποτό». Μεθάει τόσο πολύ, ὥστε χάνεις τήν ἐπαφή μέ τήν πραγματικότητα. Καί ξυπνᾶς μία μέρα, ὅπως ξύπνησε ἡ Καμάλα Χάρρις τήν Τετάρτη 5 Νοεμβρίου. Βαριά ἡττημένος.

 ὁ κ. Πατέλης καί ἡ ἀφίσα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκογενείας.
estianews.gr

Ανάλυση Sky News: Είναι ο Πούτιν έτοιμος να πατήσει το κόκκινο κουμπί;

Από
anixneuseis
-
0

 

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν © AP Photo/Alexander Zemlianichenko, Pool
19/11/2024  17:42
Τι θα κάνει τώρα η Ρωσία; Θα αγγίξει πράγματι ο Βλαντίμιρ Πούτιν το κόκκινο κουμπί; Το Sky News προσπαθεί να απαντήσει αναλύοντας τις πρόσφατες εξελίξεις.

Θεωρητικά, θα μπορούσε, γράφει το Sky News. Μετά την έγκριση των αλλαγών στο πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας νωρίτερα σήμερα, ο Ρώσος πρόεδρος έχει πλέον αυτή τη δυνατότητα.

Σε μια προειδοποίηση προς τη Δύση, ο Βλαντίμιρ Πούτιν μείωσε το όριο για ένα πυρηνικό χτύπημα, επιτρέποντας στη Μόσχα να απαντήσει με πυρηνικά αν δεχθεί επίθεση από οποιοδήποτε κράτος που χρησιμοποιεί συμβατικά όπλα. Αυτό περιλαμβάνει πυραύλους, αεροσκάφη, ακόμη και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Η Μόσχα θεωρεί πλέον και επίσημα μια επίθεση στο έδαφός της από μια μη πυρηνική δύναμη (όπως η Ουκρανία) που υποστηρίζεται από μια πυρηνική δύναμη (όπως η Αμερική) ως κοινή επίθεση.

Σύμφωνα με την ανάλυση του Sky News, υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι για τους οποίους η Ρωσία δεν θα προχωρούσε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Κατ’ αρχάς, ο κύριος σύμμαχός της, η Κίνα, δεν θα το ανεχτεί. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι η Μόσχα είναι απίθανο να διακινδυνεύσει να προκαλέσει την οργή της νέας διοίκησης του Λευκού Οίκου.

Τα σημάδια μέχρι στιγμής δείχνουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα τηρήσει την υπόσχεσή του και θα επιδιώξει μια ταχεία λήξη της σύγκρουσης, κάτι που πιθανότατα θα ήταν προς όφελος της Ρωσίας.

ΤΟΥΡΚΙΑ: ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Από
anixneuseis
-
2

του Δρ. Μάρκου Τρούλη*

Η Ιστορία αποδεικνύει ότι τα κράτη, τα οποία δεν επιτυγχάνουν να ευθυγραμμιστούν με τις εξελίξεις λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν τις γεωπολιτικές σταθερές, είναι καταδικασμένα να ηττηθούν.

Οι λόγοι ενδεχομένως να αφορούν ένα είδος φοβικότητας, αδιαφορίας ή χαμηλών αντανακλαστικών, αλλά σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι η συσσώρευση ζημιών, των οποίων η επανόρθωση σε δεύτερο χρόνο θα είναι πλέον αδύνατη, καθώς στην εξωτερική πολιτική τα λάθη διορθώνονται πολύ δυσκολότερα εν σχέσει με ό,τι συμβαίνει στους υπόλοιπους τομείς.

Αν και με πλήθος λαθών, τα οποία έχουν οδηγήσει αναλυτές, όπως ο Γιάννης Μάζης, στο συμπέρασμα ότι «ευτυχώς που υπάρχει και ο Ερντογάν», η Τουρκία φαίνεται τουλάχιστον να έχει αντιληφθεί μια εκ των βασικότερων αρχών της χάραξης της στρατηγικής, ότι δηλαδή πρόκειται για ένα διεθνές σύστημα αυτοβοήθειας και ως εκ τούτου, ο κάθε δρών επιβάλλει τη βούλησή του βάσει των δυνατοτήτων και όχι των προθέσεών του.

Με αυτό το γνώμονα, η Άγκυρα εκτυλίσσει μια ατζέντα, η οποία εκτείνεται πέραν των στενών ορίων της περιφέρειάς μας, καθιστώντας τον εαυτό της πολύτιμο για κάθε – πραγματικό ή επίδοξο – συνομιλητή της.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συνίσταται στην προσέγγιση της Αιγύπτου. Μεταξύ πολλών άλλων, ο Πρόεδρος της Τουρκίας έχει εναντιωθεί κατά το πρόσφατο παρελθόν στην προεδρία Σίσι, είχε καταγγείλει την έκπτωση του Προέδρου Μόρσι χρησιμοποιώντας το σύνολο της επικοινωνιακής φαρέτρας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας εναντίον του νυν Αιγύπτιου Προέδρου, ενώ έχει πράξει ό,τι είναι δυνατό για να εξισορροπήσει τα στρατηγικά ερείσματα του Καΐρου στη Λιβύη. Εντούτοις, κατά την προ διμήνου συνάντηση Σίσι-Ερντογάν, αναζητήθηκαν τρόποι αύξησης του διμερούς εμπορίου από τα 6,6 στα 15 δισ. δολάρια εντός της επόμενης πενταετίας, ενώ υπογράφηκαν 17 μνημόνια συνεργασίας σε τομείς όπως το περιβάλλον, η άμυνα και η ενέργεια.

Η επιτυχής έκβαση της συνάντησης και η τουρκοαιγυπτιακή επαναπροσέγγιση συνίστανται σε παρακλήσεις του Ερντογάν ή μήπως ο Σίσι δε γνωρίζει την ταύτιση της Τουρκίας με τις φονταμενταλιστικές δυνάμεις εντός της Αιγύπτου; Κάθε άλλο… Απλώς, η Τουρκία έχει καταφέρει να ισχυροποιηθεί σε βαθμό κατά τον οποίο να καθίσταται αισθητή και η εν λόγω άνοδος στην κλίμακα ισχύος αποκρυπτογραφείται υπό σχετικούς όρους, δηλαδή σε σύγκριση με τους υπολοίπους περιφερειακούς δρώντες.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία ισχυροποιείται, αλλά αντιστοίχως και οι απειλούμενοι γείτονες είτε έχουν εξουθενωθεί στρατηγικά (Συρία) είτε έχουν απονευρωθεί στρατηγικά (Ελλάδα).

Η Άγκυρα, από την πλευρά της, προβάλλει ισχύ ακόμη και στις ακτές της Σομαλίας μέσω εγκαθίδρυσης στρατιωτικής βάσης, η οποία τής αποφέρει ένα σημαντικό εργαλείο επιρροής στην Αφρική και εν προκειμένω στη γεωγραφική ζώνη νοτίως της Αιγύπτου. Στο διπλωματικό πλαίσιο, η Τουρκία προβάλλεται ως διαμεσολαβητικός παράγοντας ακόμη και για την επίλυση της κρίσης μεταξύ Αιγύπτου και Αιθιοπίας αναφορικά με το Μεγάλο Φράγμα για την Αναγέννηση της Αιθιοπίας (Grand Ethiopian Renaissance Dam). Πρόκειται για ένα εκ των μεγαλυτέρων υδροηλεκτρικών έργων στον πλανήτη, του οποίου η κατασκευή έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση του Καΐρου για τη διαφαινόμενη μείωση της ροής του Νείλου προς το αιγυπτιακό έδαφος.

Παράλληλα, δεδομένου ότι το αιγυπτιακό καθεστώς είναι εδραιωμένο αλλά αντιμετωπίζει διαρκώς προκλήσεις επιβίωσης λόγω της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η Κυβέρνηση Σίσι επιθυμεί τη βέλτιστη διαχείριση και την ταχύτερη δυνατή σταθεροποίηση των γειτνιαζόντων θεάτρων πολέμου. Από το λιβυκό χάος και τη σουδανική ανθρωπιστική κρίση ως αποτέλεσμα του εκτυλισσόμενου εμφυλίου πολέμου έως την ανάφλεξη στο παλαιστινιακό, η Τουρκία αυτοπροβάλλεται ως εμπλεκόμενη δύναμη στο πνεύμα της δήλωσης Αμπντουλάχ Γκιουλ το μακρινό 2006:

«Διαθέτουμε όλες τις πράξεις και τα αρχεία της Παλαιστίνης, του Ισραήλ, της Ιερουσαλήμ και της ευρύτερης περιοχής».

Είναι προφανές ότι η τουρκική βούληση εμπλοκής δεν περνά απαρατήρητη από τις τρίτες δυνάμεις, αλλά και από την Αίγυπτο η οποία φθάνει πλέον να συνομιλεί με την Τουρκία ακόμη και για το ενδεχόμενο προμήθειας πολεμικού υλικού τεχνολογικής αιχμής, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar.

Ομοίως, στην περίπτωση των ρωσοτουρκικών σχέσεων, η Άγκυρα ακολουθεί μεταψυχροπολεμικά μια ευδιάκριτα επεμβατική πολιτική στο Νότιο Καύκασο, ήτοι στο μαλακό υπογάστριο και «εγγύς εξωτερικό» της Ρωσικής Ομοσπονδίας προς υποστήριξη του Αζερμπαϊτζάν έναντι της Αρμενίας στο ζήτημα του Αρτσάχ. Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν πουλά στρατιωτικό εξοπλισμό στο Κίεβο και διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται ποτέ να αναγνωρίσει την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία αναφερόμενος επίσης στην ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων των Τατάρων της κριμαϊκής χερσονήσου, ενώ και στην περίπτωση της Συρίας έχει εκφράσει εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις όσον αφορά την προοπτική επιβίωσης του καθεστώτος Άσαντ φθάνοντας, το 2015, ακόμη και στην κατάρριψη ρωσικού βομβαρδιστικού αεροσκάφους Sukhoi Su-24.

Δεν αποτελεί σκοπό του παρόντος κειμένου να υπεισέλθουμε στις ως άνω επιμέρους περιπτωσιολογικές μελέτες αναφερόμενοι, επί παραδείγματι, στα στρατηγικά σφάλματα της Αρμενίας που οδήγησαν στην τακτική απομόνωσή της από τη Μόσχα ή στη ρωσική υποστήριξη προς τον κουρδικό παράγοντα προς συγκράτηση του ισλαμικού φονταμενταλισμού μακριά από τον Καύκασο. Εντούτοις, υπογραμμίζεται η υψηλή σημασία των αναφερόμενων πτυχών της στρατηγικής συμπεριφοράς της Τουρκίας, ενόσω τούτη δεν εμποδίζει την περαιτέρω εμβάθυνση της ρωσοτουρκικής συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, των στρατιωτικών εξοπλισμών (αντιαεροπορικό σύστημα S-400) και της ανάπτυξης έως και πυρηνικών εγκαταστάσεων στην τουρκική επικράτεια με ρωσική τεχνογνωσία.

Όπως έχει ήδη υπονοηθεί, η Τουρκία επιτυγχάνει να συναλλάσσεται με τους πάντες αποκομίζοντας οφέλη σε όλα τα επίπεδα, καλλιεργώντας την πεποίθηση ότι το ενδεχόμενο διάρρηξης της εκάστοτε σχέσης μαζί της θα επιφέρει μεγαλύτερο κόστος εν σχέσει με το προσδοκώμενο όφελος.

Τοποθετώντας κατ’ ουσίαν το «πιστόλι πάνω στο τραπέζι» επιτυγχάνει να αποκομίζει κέρδη παντοιοτρόπως.

Γι’ αυτό το λόγο, η κάθε κίνησή της συνδέεται με την αναγκαία προπαρασκευή, ήτοι τη δημιουργία των ευνοϊκών για την ίδια προϋποθέσεων, προκειμένου να μπορέσει να έχει το «πιστόλι πάνω στο τραπέζι». Επαναπροσεγγίζει την Αίγυπτο έχοντας ουσιαστικά κυκλώσει την Ερυθρά Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ πραγματοποιεί ελιγμούς έναντι της Ρωσίας έχοντας αποτελέσει κατά τις τελευταίες δεκαετίες μια ευμεγέθη αγορά για τις ρωσικές εταιρείες.

Κατά συνέπεια, το ερώτημα είναι ποιες – προφανώς ευνοϊκές για την ίδια – προϋποθέσεις έχει καλλιεργήσει στο μέτωπο της Ελλάδας, προκειμένου να δηλώνει έτοιμη για την έναρξη διαλόγου κατά τον προσεχή Ιανουάριο; Εκτός αν η Άγκυρα συνιστά παθητικό αποδέκτη πιέσεων των Μεγάλων Δυνάμεων, προκειμένου να συρθεί σε μια συζήτηση με την Ελλάδα επί της μοναδικής διμερούς εκκρεμότητας της οριοθέτησης Α.Ο.Ζ. και υφαλοκρηπίδας. Όμως, η νεοοθωμανική Τουρκία δε φαίνεται να αποτελεί μια τέτοιου είδους περίπτωση…

*Ο Δρ. Μάρκος Τρούλης είναι Διδάσκων του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Οι Ουκρανοί πραγματοποίησαν το πρώτο χτύπημα με ATACMS σε ρωσικό έδαφος

Από
anixneuseis
-
0

Newsroom

 

Πύραυλος ATACMSJohn Hamilton/Ejército de EEUU via AP

Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις πραγματοποίησαν το πρώτο τους χτύπημα σε συνοριακή περιοχή εντός του ρωσικού εδάφους με πύραυλο ATACMS.

Αυτό αναφέρει το RBC Ukraine, επικαλούμενο αξιωματούχο του στρατού με το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg να δημοσιεύει την πληροφορία.

Σύμφωνα με τη στρατιωτική πηγή επλήγη στρατιωτική εγκατάσταση κοντά στην πόλη Καρατσέφ στην περιοχή Μπριάνσκ. «Το χτύπημα ήταν επιτυχές» είπε χαρακτηριστικά. Το Κατατσέφ βρίσκεται σε απόσταση 130 χιλιομέτρων από τα ουκρανικά σύνορα.

Το Καρατσέφ βρίσκεται κοντά στο 67ο οπλοστάσιο της Διεύθυνσης Πυραύλων και Πυροβολικού της Ρωσίας. Το ρωσικό κανάλι Telegram Astra ανέφερε ότι οι κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν «εκρήξεις, πυροδοτήσεις και επίθεση στη στρατιωτική βάση» καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με την ουκρανική ιστοσελίδα Ukrainka Pravda, ακούστηκαν εκρήξεις και έχει ξεσπάσει πυρκαγιά στο οπλοστάσιο της Κύριας Διεύθυνσης Πυραύλων και Πυροβολικού του ρωσικού υπουργείου Άμυνας στην πόλη Καράτσεφ της περιφέρειας Μπριάνσκ της Ρωσίας.

«Στην περιφέρεια Μπριάνσκ χτυπήθηκε το 67ο οπλοστάσιο της Κύριας Διεύθυνσης Πυραύλων και Πυροβολικού του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας. Περιείχε πυρομαχικά πυροβολικού, συμπεριλαμβανομένων πυρομαχικών της Βόρειας Κορέας για τα συστήματά της, κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες (GAB), αντιαεροπορικούς πυραύλους και πυρομαχικά για πυραυλικά συστήματα πολλαπλών εκτοξεύσεων», δήλωσε μέσω Telegram ο Αντρίι Κοβαλένκο, Επικεφαλής του Κέντρου Αντιμετώπισης Παραπληροφόρησης στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας.

Ο κυβερνήτης του Μπριάνσκ Αλεξάντερ Μπογκομάζ περιορίστηκε μόνο στην αναφορά ότι η Ρωσία κατέρριψε 13 μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην περιοχή κατά τη διάρκεια της νύχτας και το πρωί.

Η απόφαση Μπάιντεν που άλλαξε τα δεδομένα

Με τις εξελίξεις να είναι καταιγιστικές καθοριστική ήταν η απόφαση Μπάιντεν να δώσει για πρώτη φορά το πράσινο φως στο Κίεβο να βομβαρδίζει ρωσικά εδάφη με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που έχει προμηθευτεί ο ουκρανικός στρατός από τις ΗΠΑ.

Το καλό σενάριο το οποίο συμμερίζονται πολλοί στην Ουάσινγκτον είναι ότι η Ρωσία δεν θα αντιδράσει δυναμικά καθώς στο παρελθόν έχουν ξεπεραστεί και άλλες «κόκκινες γραμμές» της Μόσχας, στο πλαίσιο αυτής της σύγκρουσης.

Ο λόγος για την ανάπτυξη δυτικών πυραύλων στην Ουκρανία νωρίτερα στη σύγκρουση. Έχουν επίσης στείλει άρματα μάχης και μαχητικά αεροσκάφη στο Κίεβο χωρίς καμία κλιμάκωση.

Η σκέψη στον… Λευκό Οίκο φαίνεται να είναι ότι αν αυτό είναι το ίδιο και πάλι, μπορούν να το κάνουν χωρίς συνέπειες.

Η στάση της Βρετανίας μετά το πράσινο φως του Λευκού Οίκου

Το πράσινο φως των αμερικανών για την χρήση των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς από το Κίεβο αναζωπύρωσε τη συζήτηση και στην Βρετανία η οποία αναμένεται να προμηθεύσει πυραύλους Storm Shadow για χρήση από την Ουκρανία σε στόχους εντός της Ρωσίας κάτι που όταν και αν γίνει θα συμβεί για πρώτη φορά στα χρονικά.

Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε στη σύνοδο κορυφής της G20 στη Βραζιλία ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνωρίζει ότι πρέπει να «διπλασιάσει» την υποστήριξή του προς την Ουκρανία, ενώ διπλωματικές πηγές ενημέρωσαν ότι αναμένουν ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες θα ακολουθήσουν το παράδειγμα των ΗΠΑ.

Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι, ενώ «δεν πρόκειται να υπεισέλθει σε επιχειρησιακές λεπτομέρειες», αναγνώρισε την ανάγκη να γίνουν περισσότερα για να βοηθηθεί η Ουκρανία, το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας της οποίας υπέστη σοβαρές ζημιές από κύμα ρωσικών βομβαρδισμών την Κυριακή.

«Είμαι πραγματικά σαφής εδώ και πολύ καιρό, πρέπει να διπλασιάσουμε τις προσπάθειες. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η Ουκρανία θα έχει ό,τι είναι απαραίτητο για όσο διάστημα χρειαστεί, διότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον Πούτιν να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο», δήλωσε ο πρωθυπουργός.

Οι πύραυλοι Storm Shadow έχουν βεληνεκές περίπου 250 χιλιομέτρων, παρόμοιο με το αμερικανικό Atacms, και στο παρελθόν έχουν δοθεί στο Κίεβο από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία για να πλήξουν στόχους εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της Ουκρανίας.

Αυτό δίνει τη δυνατότητα στην Ουκρανία να πλήττει στρατώνες, κόμβους καυσίμων και εφοδιασμού και αεροπορικές βάσεις βαθύτερα μέσα στη Ρωσία για να αμβλύνει τις ανελέητες επιθέσεις της Μόσχας στη χώρα της. Η Ρωσία, αντίθετα, είναι σε θέση να πλήξει στόχους οπουδήποτε στην Ουκρανία.

Ομιλία Ζελένσκι σε Ευρωβουλευτές

Σε ομιλία του μέσω ζωντανής σύνδεσης με το Ευρωκοινοβούλιο το μεσημέρι της Τρίτης ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι αφού πρώτα σημείωσε ότι το 2025 θα κριθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία είπε στους ευρωβουλευτές ότι «κανείς δεν μπορεί να απολαμβάνει ήρεμα νερά κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας και πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο δίκαια και δίκαια».

Σε αυτό που φάνηκε να είναι μια αναφορά στην άδεια των ΗΠΑ να χρησιμοποιούν πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς σε στόχους εντός της Ρωσίας, είπε χαρακτηριστικά:

«Η Ρωσία δεν θα έχει πραγματικά κίνητρα για να συμμετάσχει σε ουσιαστικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις χωρίς πυρκαγιές στις αποθήκες πυρομαχικών της στο ρωσικό έδαφος, χωρίς διαταραχή της στρατιωτικής της εφοδιαστικής αλυσίδας, χωρίς καταστροφή των ρωσικών αεροπορικών βάσεων, χωρίς να χάσει τις ικανότητές της να παράγει πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη και χωρίς να κατασχεθούν τα περιουσιακά της στοιχεία».

Νωρίτερα το ουκρανικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του ανέφερε: «Η Ουκρανία δεν θα υποκύψει ποτέ στους κατακτητές και ο ρωσικός στρατός θα τιμωρηθεί για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου».

Το νέο πυρηνικό δόγμα Πούτιν

Η ανακοίνωση για το χτύπημα έγινε ενώ ο Ρώσος Πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν ενέκρινε την Τρίτη (19/11) το επικαιροποιημένο πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας, υπογράφοντας το σχετικό διάταγμα και τονίζοντας ότι «Η επίθεση από οποιοδήποτε μη πυρηνικό κράτος, αλλά με την υποστήριξη μιας πυρηνικά εξοπλισμένης χώρας, θα θεωρείται κοινή επίθεση κατά της Ρωσίας».

Η θεμελιώδης αρχή του δόγματος είναι ότι η χρήση πυρηνικών όπλων είναι ένα μέτρο έσχατης ανάγκης για την προστασία της κυριαρχίας της χώρας και ότι η εμφάνιση νέων στρατιωτικών απειλών και κινδύνων ήταν εκείνη που ώθησε τη Ρωσία να αποσαφηνίσει τις συνθήκες για τη χρήση πυρηνικών όπλων.

Το επικαιροποιημένο δόγμα επεκτείνει το φάσμα των χωρών και των στρατιωτικών συμμαχιών που υπόκεινται σε πυρηνική αποτροπή, καθώς και τον κατάλογο των στρατιωτικών απειλών που έχει σχεδιαστεί να αντισταθμίζει αυτή η αποτροπή.

www.cnn.gr

Τι προβλέπει το νέο πυρηνικό δόγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Από
anixneuseis
-
0

 

Πιθανός εχθρός και συνθήκες χρήσης. Ενημερωμένο πυρηνικό δόγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας

 Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε διάταγμα για την έγκριση ενός ενημερωμένου πυρηνικού δόγματος – των θεμελιωδών αρχών της κρατικής πολιτικής στον τομέα της πυρηνικής αποτροπής. Το έγγραφο έχει δημοσιευθεί.

Σύμφωνα με τον γραμματέα Τύπου του αρχηγού του κράτους Ντμίτρι Πεσκόφ, το κείμενο θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο εις βάθος ανάλυσης τόσο στη χώρα όσο και στο εξωτερικό.

Το TASS συνόψισε τα κύρια σημεία του εγγράφου.

 Πυρηνική αποτροπή

  • Η Ρωσία διεξάγει συνεχώς πυρηνική αποτροπή – σε καιρό ειρήνης, σε περιόδους επικείμενης απειλής και σε καιρό πολέμου, μέχρι την έναρξη της χρήσης πυρηνικών όπλων. Μιλάμε για την παρουσία στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας πυρηνικών δυνάμεων και μέσων ικανών να «εγγυηθούν απαράδεκτη ζημιά σε έναν δυνητικό εχθρό σε οποιαδήποτε κατάσταση», καθώς και για την ετοιμότητα και την αποφασιστικότητα της Μόσχας να χρησιμοποιήσει τέτοια όπλα.
  • Οι αντίπαλοι πρέπει να κατανοήσουν «το αναπόφευκτο των αντιποίνων σε περίπτωση επιθετικότητας κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας ή των συμμάχων της».
  • Η πυρηνική αποτροπή διεξάγεται εναντίον μεμονωμένων κρατών και στρατιωτικών συμμαχιών που θεωρούν τη Ρωσία δυνητικό αντίπαλο και έχουν σημαντικό δυναμικό μάχης. Στρέφεται επίσης κατά χωρών που παρέχουν έδαφος και πόρους για επιθετικότητα κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
  • Η επιθετικότητα από οποιοδήποτε μη πυρηνικό κράτος με τη συμμετοχή ή την υποστήριξη ενός πυρηνικού κράτους θα θεωρείται κοινή επίθεση από αυτούς.
  • Η επιθετικότητα κατά της Ρωσίας από οποιοδήποτε κράτος του στρατιωτικού συνασπισμού θεωρείται επιθετικότητα ολόκληρου του μπλοκ.

Κύριες απειλές

  • Ο κατάλογος των στρατιωτικών κινδύνων για την εξουδετέρωση των οποίων πραγματοποιείται πυρηνική αποτροπή περιλαμβάνει 10 στοιχεία. Αυτά, ειδικότερα, περιλαμβάνουν την παρουσία πυρηνικών ή άλλων όπλων μαζικής καταστροφής στην κατοχή ενός δυνητικού εχθρού, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
  • Επίσης, στον κατάλογο είναι η παρουσία και η ανάπτυξη από τους αντιπάλους «συστημάτων πυραυλικής άμυνας, πυραύλων κρουζ και βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου και μικρού βεληνεκούς, μη πυρηνικών και υπερηχητικών όπλων υψηλής ακρίβειας, επιθετικών μη επανδρωμένων οχημάτων διαφόρων βάσεων, κατευθυνόμενων ενεργειακών όπλων».
  • Απειλή θεωρείται η συσσώρευση από δυνητικό εχθρό στα εδάφη που γειτνιάζουν με τη Ρωσική Ομοσπονδία δυνάμεων γενικού σκοπού, οι οποίες περιλαμβάνουν οχήματα παράδοσης πυρηνικών όπλων ή την αντίστοιχη στρατιωτική υποδομή.
  • Η Ρωσική Ομοσπονδία θεωρεί ότι η δημιουργία και η ανάπτυξη συστημάτων πυραυλικής άμυνας και αντιδορυφορικού πολέμου στο διάστημα, καθώς και συστημάτων κρούσης, η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και τα συστήματα εκτόξευσης τους στο έδαφος μη πυρηνικών κρατών αποτελούν κίνδυνο.
  • Μια ξεχωριστή απειλή είναι η δημιουργία νέων ή η επέκταση υφιστάμενων στρατιωτικών συμμαχιών με την προσέγγιση της στρατιωτικής υποδομής τους στα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
  • Οι λόγοι πυρηνικής αποτροπής μπορεί επίσης να είναι η απομόνωση μέρους της επικράτειας της Ρωσίας, η καταστροφή περιβαλλοντικά επικίνδυνων εγκαταστάσεων, ο σχεδιασμός και η διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων μεγάλης κλίμακας κοντά στα ρωσικά σύνορα και η ανεξέλεγκτη εξάπλωση όπλων μαζικής καταστροφής.

Μετάβαση στη χρήση πυρηνικών όπλων

Η Ρωσία διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα ως απάντηση σε επίθεση εναντίον της ή των συμμάχων της. Πέντε προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι δυνατό ένα πυρηνικό χτύπημα ορίζονται:

1) τη λήψη αξιόπιστων πληροφοριών σχετικά με την εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων προς την κατεύθυνση της Ρωσίας και των συμμάχων της ·

2) τη χρήση πυρηνικών ή άλλων όπλων μαζικής καταστροφής από τον εχθρό στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας ή των συμμάχων της, σε στρατιωτικούς σχηματισμούς και εγκαταστάσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας εκτός της επικράτειάς της.

3) τον αντίκτυπο του εχθρού σε κρίσιμες κρατικές ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η απενεργοποίηση των οποίων θα οδηγήσει στη διακοπή των ενεργειών αντίδρασης των πυρηνικών δυνάμεων.

4) επίθεση κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας ή της Λευκορωσίας ως μελών του κράτους της Ένωσης με τη χρήση συμβατικών όπλων, αλλά με την εμφάνιση κρίσιμης απειλής για την κυριαρχία ή την εδαφική ακεραιότητά τους·

5) τη λήψη αξιόπιστων πληροφοριών σχετικά με τη μαζική εκτόξευση στρατηγικών και τακτικών αεροσκαφών, πυραύλων κρουζ, μη επανδρωμένων, υπερηχητικών και άλλων αεροσκαφών και τη διέλευση των ρωσικών συνόρων.

Η απόφαση για τη χρήση πυρηνικών όπλων λαμβάνεται από τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εάν είναι απαραίτητο, μπορεί να ενημερώσει τη στρατιωτικο-πολιτική ηγεσία άλλων χωρών ή διεθνών οργανισμών σχετικά με την ετοιμότητα χρήσης πυρηνικών όπλων, σχετικά με την απόφαση που έχει ήδη ληφθεί ή σχετικά με το γεγονός της χρήσης πυρηνικών όπλων.

Άλλα στοιχεία

  • Η εγγυημένη αποτροπή του εχθρού είναι μία από τις υψηλότερες κρατικές προτεραιότητες. Η αποτροπή της επιθετικότητας εξασφαλίζεται από το σύνολο της στρατιωτικής δύναμης της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών όπλων.
  • Η κρατική πολιτική στον τομέα της πυρηνικής αποτροπής έχει αμυντικό χαρακτήρα. Αποσκοπεί στη διατήρηση των πυρηνικών δυνάμεων σε επαρκές επίπεδο και εγγυάται την προστασία της κυριαρχίας, την αποτροπή πιθανής επιθετικότητας και, σε περίπτωση στρατιωτικής σύγκρουσης, την πρόληψη της κλιμάκωσης και την παύση των εχθροπραξιών υπό όρους αποδεκτούς από τη Ρωσική Ομοσπονδία.
  • Η Ρωσική Ομοσπονδία καταβάλλει όλες τις απαραίτητες προσπάθειες για να αποτρέψει την επιδείνωση των διακρατικών σχέσεων, γεμάτων στρατιωτικές συγκρούσεις, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών.

Η προηγούμενη έκδοση του πυρηνικού δόγματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας εγκρίθηκε τον Ιούνιο του 2020. Αντικατέστησε παρόμοιο έγγραφο που είχε εγκριθεί 10 χρόνια νωρίτερα.

Το σχόλιο του Κρεμλίνου

  • Το δημοσιευμένο κείμενο θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο εις βάθος ανάλυσης τόσο στη χώρα όσο και στο εξωτερικό, δήλωσε ο γραμματέας Τύπου του Προέδρου της Ρωσίας Ντμίτρι Πεσκόφ.
  • Η επικαιροποίηση του εγγράφου, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν απαραίτητη για να ευθυγραμμιστεί το έγγραφο με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση.
  • Ο Πεσκόφ υπενθύμισε ότι η χώρα «είχε πάντα μια υπεύθυνη θέση και κατέβαλε τις απαραίτητες προσπάθειες για να μειώσει την πυρηνική απειλή και να αποτρέψει την επιδείνωση των διακρατικών σχέσεων». Σημείωσε ότι η χρήση πυρηνικών όπλων από τη Ρωσία θεωρείται μόνο ως έσχατη λύση.
  • Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας πιθανός αντίπαλος θα πρέπει να κατανοήσει το «αναπόφευκτο των αντιποίνων» για την επιθετικότητα κατά της Ρωσίας και των συμμάχων της.
  • Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου διευκρίνισε ότι το επικαιροποιημένο πυρηνικό δόγμα προϋποθέτει τη δυνατότητα πυρηνικής αντίδρασης σε περίπτωση χρήσης δυτικών μη πυρηνικών πυραύλων από την Ουκρανία κατά της Ρωσίας.

Πηγή: Tass.ru

Τυχοδιωκτισμός χωρίς όρια-Παίζουν στα ζάρια την ύπαρξη του ανθρώπινου γένους…

Από
anixneuseis
-
2
US President Joe Biden meets with Ukrainian President Volodymyr Zelensky in Kyiv, Ukraine, on Monday Feb 20,. 2023. Joe Biden makes a surprise trip to Kyiv ahead of the first anniversary of Russia s invasion of Ukraine. (Ukraine Presidential Press Office handout via EYEPRESS)

US President Joe Biden meets with Ukrainian President Volodymyr Zelensky in Kyiv, Ukraine, on Monday Feb 20,. 2023. Joe Biden makes a surprise trip to Kyiv ahead of the first anniversary of Russia s invasion of Ukraine. (Ukraine Presidential Press Office handout via EYEPRESS)

Φαίνεται ότι ο Μπάιντεν, αντικρίζοντας το βιολογικό τέλος του, σκέφτηκε να πάρει και όλη την ανθρωπότητα μαζί του!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
18 Νοεμβρίου 2024

Τι να πει κανείς και τι να γράψει για την απόφαση του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν να επιτρέψει στο όργανό του, τον Ουκρανό ομόλογό του και πρακτικά εν πολλοίς δικτάτορα Ζελένσκι (του οποίου άλλωστε η θητεία έχει λήξει και παραμένει παρανόμως στη θέση του) να χρησιμοποιήσει δυτικά όπλα για να χτυπήσει βαθιά μέσα στη Ρωσία, κάτι που δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει χωρίς τη συνδρομή ΝΑΤΟϊκού προσωπικού και άρα, σύμφωνα με την όχι παράλογη διατύπωση-προειδοποίηση του Πούτιν, σημαίνει πόλεμο ΝΑΤΟ και Ρωσίας;

Μια προειδοποίηση που συνοδεύτηκε από τροποποίηση  διευκρίνιση του πυρηνικού δόγματος της Ρωσίας, που καθιστά ευρύτερο το πεδίο χρήσης των πυρηνικών όπλων.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν μπλοφάρει, λένε τα ανόητα και ανεύθυνα πρόσωπα που συγκροτούν σήμερα την πολιτική τάξη της Δύσης, έχοντας προκύψει από μια περίτεχνη διαδικασία επιλογής προσωπικού σε ένα όλο και πιο ολοκληρωτικό σύστημα, έχοντας σε μεγάλο βαθμό «διοριστεί» στην πραγματικότητα από τη «Διεθνή του Χρήματος» που κυβερνάει τον κόσμο μας, παρά έχοντας προκύψει από μια διαδικασία σύγκρουσης ιδεών και προγραμμάτων στην κοινωνία, ή, έστω, και στο εσωτερικό ακόμα της διοικούσας ολιγαρχίας.

Αλλά ο μόνος τρόπος για να μάθουμε αν μπλοφάρει ο Πούτιν είναι να παίξουμε ρωσική ρουλέτα, πόκερ, με την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας. Έχουμε εμπλακεί εδώ και καιρό σε μια διαδικασία αμοιβαίας κλιμάκωσης που εγκλωβίζει και τις δύο πλευρές σε μια κατάσταση που δεν μπορούν εύκολα να υποχωρήσουν στο παραμικρό, αλλά και αυξάνει κατακόρυφα ακόμα και την πιθανότητα πυρηνικής σύγκρουσης από σφάλμα ή λάθος υπολογισμό. Αυτή η διαδικασία της διαρκούς κλιμάκωσης οδηγεί αναπόφευκτα στον πυρηνικό όλεθρο αν δεν τη σταματήσουμε. Δηλαδή τι περιμένουν να κάνει ο Πούτιν αν η Ρωσία αρχίζει να πλήττεται όλο και πιο βαθιά από τους δυτικούς; Περιμένουν να παραδοθεί; Περιμένουν να κάθεται ήσυχος παρακολουθώντας τη δυτική κλιμάκωση χωρίς να αντιδρά; Ή αντίθετα θα κλιμακώσει και εκείνος τη σύγκρουση, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο; Και οι δυτικοί τι θα πράξουν όταν κλιμακώσει ο Πούτιν;

Ευθύς εξ αρχής η πολιτική ανατροπής, manu militari και χρησιμοποιώντας ως «κρέας για τα κανόνια» τον ουκρανικό λαό, του καθεστώτος μιας πυρηνικής υπερδύναμης ήταν προορισμένη να αποτύχει. Εδώ οι Αμερικανοί δεν κατάφεραν να ανατρέψουν τα καθεστώτα του Αφγανιστάν, της Συρίας, του Ιράν και της Κούβας, θα ανέτρεπαν το καθεστώς της Ρωσίας;

Ακριβώς γιατί η διαρκής κλιμάκωση του πολέμου οδηγεί, σταδιακά μεν αναπόφευκτα δε, στην πυρηνική καταστροφή της Ευρώπης, αν όχι της ανθρωπότητας, οφείλουμε να τη σταματήσουμε τώρα και ο τρόπος να τη σταματήσουμε είναι πηγαίνοντας σε διαπραγματεύσεις, όχι κλιμακώνοντας με νέες επιθετικές ενέργειες. Οι επισημάνσεις που κάναμε τον Ιούλιο ήδη του 2022 μια πλειάδα κριτικών διανοουμένων από όλο τον κόσμο είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρες από ποτέ και έχουν απολύτως επιβεβαιωθεί στα δύο και πλέον χρόνια που πέρασαν από τότε. Η πολιτική του ΝΑΤΟ δεν προσέφερε την παραμικρή συνδρομή στην Ουκρανία, συνέβαλε και συμβάλλει μόνο στην περαιτέρω καταστροφή της χώρας αυτής υπέρ της οποίας δήθεν ασκείται.

Και επειδή οι ηγέτες του ΝΑΤΟ και αυτοί που παίρνουν τις πραγματικές αποφάσεις πίσω τους, δεν είναι τόσο ανόητοι όσο προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι, το πραγματικό κίνητρό τους δεν είναι ασφαλώς η «σωτηρία» της καταστρεφόμενης Ουκρανίας, η οποία άλλωστε είχε ήδη υποστεί μια πολύ μεγάλη καταστροφή προτού αρχίσουν όλα αυτά, ως αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που της επέβαλε το ΔΝΤ και της λεηλασίας της από την εγχώρια φιλοδυτική ολιγαρχία και τις δυτικές πολυεθνικές. Η πραγματική επιδίωξη ήταν εξ αρχής της ουκρανικής κρίσης η αποδυνάμωση και καταστροφή ακόμα του ρωσικού κράτους και η αντικατάσταση του καθεστώτος Πούτιν από ένα καθεστώς φιλοδυτικής Μπανανίας, ακόμα πιο υποτελές από αυτό του Μπορίς Γέλτσιν. Το λιγότερο που θέλουν τώρα είναι η μη αποδοχή της ήττας τους στην Ουκρανία, που εκτιμούν, και ορθώς, ότι θα είναι ένα πολύ σοβαρό πλήγμα στην επιδίωξη παγκόσμιας κυριαρχίας όχι των λαών, αλλά των ιθυνουσών τάξεων της «συλλογικής Δύσης».

Αξίζει όμως να διακινδυνεύσουμε την ύπαρξη της ανθρωπότητας, μόνο και μόνο για να μπει η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ;

Η Ευρώπη

Τι να πει κανείς και για τα άλλα γελοία πρόσωπα, όπως τον πρώην τραπεζίτη των Ρότσιλντ Εμανουέλ Μακρόν και τον αποστάτη του σοσιαλισμού -αν δηλαδή υπήρξε ποτέ οπαδός του- τον Κιρ Στάρμερ, που διοικούν τη Γαλλία και τη Βρετανία και έσπευσαν να χαιρετίσουν την απόφαση του Μπάιντεν και να επιτρέψουν αμέσως, ως υποτελείς δυνάμεις των ΗΠΑ και των Τραπεζών που είναι, τη χρήση και βρετανικών και γαλλικών όπλων από το καθεστώς Ζελένσκι (με κάποια επιφύλαξη είναι αλήθεια του Γάλλου υπουργού Εξωτερικών). Τι να πει κανείς για την Πολωνία, που πρωτοστατεί σε αντιρωσικό φανατισμό, αν και κινδυνεύει πρώτη να εξαφανιστεί από τον χάρτη, αν ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος στην Ευρώπη.

Ευτυχώς κάτι φαίνεται να κινείται στη Γερμανία, όπου ο καγκελάριος Σολτς, με την υποστήριξη των Σοσιαλδημοκρατών,  αποφάσισε επιτέλους να έχει μια τηλεφωνική συνομιλία με τον Πούτιν, για να βλέπουν να τους σαμποτάρει η ίδια η Υπουργός Εξωτερικών, πράσινη στα λόγια, αλλά μαύρη στην ψυχή και την πολιτική.

Ακόμα όμως η διαφοροποίηση της Γερμανίας είναι πολύ μικρή και μειοψηφική, ακόμα και στην Ευρώπη, για να σταματήσει τη μηχανή του Αρμαγεδδώνα που μπήκε σε κίνηση. Το ξαναλέμε ακόμα μια φορά, οι Ηνωμένες Πολιτείες, και η Διεθνής του Χρήματος που τις διοικεί, διακινδυνεύουν σήμερα έναν πυρηνικό πόλεμο και την καταστροφή της ανθρωπότητας προκειμένου να μην ηττηθεί η Δύση στην Ουκρανία και να μπει το Κίεβο στο ΝΑΤΟ. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου το τι θα συμβεί στην Ουκρανία και στην Ευρώπη, άλλωστε το μόνο που κατάφεραν μέχρι τώρα, με την πολιτική τους, ήταν να καταστρέψουν την Ουκρανία δήθεν στο όνομα της υπεράσπισής της.

Του Fahd Bahady, Γερμανία

Διαφωνία ή συμπαιγνία Τραμπ και Μπάιντεν;

Ο υιός Τραμπ εμφανίστηκε και επέκρινε το αμερικανικό στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα γιατί σπρώχνει στον πόλεμο. Δεν υφίσταται τέτοιο ζήτημα. Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις όπως εξηγήσαμε σε πολλά άρθρα μας, το πιο πρόσφατο εδώ, είναι ο πιο συντηρητικός, σοβαρός και ορθολογικός παίκτης και στον πόλεμο της Ουκρανίας και στον πόλεμο-σφαγή των «νέο-Χίτλερ» στη Μέση Ανατολή, γιατί εξακολουθούν να κινούνται στη λογική ενός, έστω και ιμπεριαλιστικού, «κράτους-έθνους» και όχι στη λογική της ολοκληρωτικής «Αυτοκρατορίας του Χρήματος» και των διαφόρων τεράτων που την εκπροσωπούν, όπως αυτά που βλέπουμε να εγκρίνουν ή να πραγματοποιούν την επανάληψη του Ολοκαυτώματος στη Μέση Ανατολή. Οι πολεμικές βιομηχανίες ναι, θα ήθελαν ενδεχομένως παράταση της σύγκρουσης, δεν νομίζουμε όμως, και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι οι Αμερικανοί στρατιωτικοί υποτιμούν τον κίνδυνο και τις συνέπειες ενός πυρηνικού πολέμου.

Όμως εδώ πρέπει να μιλήσει ο πατέρας Τραμπ και όχι ο γιος. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν υπάρχει τέτοια δήλωση. Αν διαφωνεί πρέπει να ζητήσει την ακύρωση της εντολής Μπάιντεν (και των υπολοίπων υπηρετών, τύπου Μακρόν και Στάρμερ) και να τον καταστήσει υπεύθυνο για ότι θα συμβεί.

Αν δεν συμβεί αυτό σημαίνει ότι μας δουλεύει κι αυτός, ότι πρόκειται περί απατεώνα. Μήπως άλλωστε ο ίδιος ο Τραμπ δεν ήταν που παρίστανε, στην πρώτη θητεία του, τον φίλο της Ρωσίας, ενώ εξόπλιζε σαν αστακό την Ουκρανία και φρόντιζε να μην εφαρμοστούν ποτέ οι συμφωνίες του Μινσκ.

Αν ο Τραμπ αντιδράσει έντονα στην απόφαση Μπάιντεν στις επόμενες ώρες, θα σημαίνει ότι επρόκειτο για μονομερή πρωτοβουλία της «γκλομπαλιστικής τάσης» του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού-ολοκληρωτισμού.

Αν δεν αντιδράσει θα σημαίνει ότι πρόκειται για συμπαιγνία μεταξύ Μπάιντεν και Τραμπ, αμφότερων οργάνων της παρασκηνιακής παγκόσμιας εξουσίας άλλωστε του μεγάλου, διεθνούς Χρηματιστικού Κεφαλαίου, παρά τις επιμέρους διαφορές τους. Προς αυτό το συμπέρασμα κατατείνει το ότι ο νεοδιορισθείς Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Τραμπ Μάικ Γουάλτ Walt πρότεινε πρόσφατα αυτήν την πολιτική της κλιμάκωσης, που εφαρμόζει τώρα ο Μπάιντεν, περιλαμβανομένης και της άδειας για πλήγματα βαθειά στο έδαφος της Ρωσίας με δυτικούς πυραύλους, προκειμένου δήθεν να προσέλθουν οι δύο πλευρές στη διαπραγμάτευση.

Ελπίζει κανείς ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις θα επέμβουν και πάλι, αν μη τι άλλο περιορίζοντας το εύρος της χρήσης των δυτικών πυραύλων. Κανονικά θα έπρεπε να έχουμε δει προ πολλού και όλους αυτούς τους «καραγκιόζηδες» που παριστάνουν τους πολιτικούς, τους αρχηγούς πολιτικών κομμάτων και συνδικάτων, τους αναλυτές και διανοούμενους (της πυρκαγιάς) να έχουν βγει ήδη στα κάγκελα ζητώντας να διακοπεί η ρώσικη ρουλέτα της Ουάσιγκτον με την ίδια την ύπαρξη του ανθρώπινου γένους.

Αυτό θα έπρεπε να κάνουν και οι δικοί μας. Όχι να δηλώνουν χωρίς να ντρέπονται, όπως έκανε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών του Μητσοτάκη, ότι «η Ελλάδα εξαρχής τοποθετήθηκε υπέρ της πλήρους στήριξης της Ουκρανίας στον πόλεμο τον οποίο κατήγαγε η Ρωσία».

Τι κάνουν και οι άλλοι πολιτικοί μας, τα κόμματα ή οργανώσεις; Αν δεν έχουν να πουν κάτι για το κορυφαίο ζήτημα της ανθρωπότητας, για τι άλλο έχουν να πουν; Τι τους χρειαζόμαστε;

Στο παρελθόν, ο δυτικός καπιταλισμός είχε ίσως, μαζί με τα πολλά κακά του, και ορισμένα οφέλη. Σήμερα, βλέποντας τι κάνει αυτό το σύστημα, που κυριαρχεί επί 500 χρόνια, με τα πυρηνικά όπλα, τι κάνει στην Παλαιστίνη, τι κάνει με το κλίμα, με τη ρύπανση, με το χρέος, με τον Νότο, οποιοσδήποτε άνθρωπος με μια ελάχιστη συνείδηση καταλαβαίνει ότι έχει φάει τα ψωμιά του, ότι μεταβλήθηκε σε έναν καρκίνο που κατατρώει το σώμα από το οποίο τρέφεται, δηλητηριάζει την παγκόσμια κοινότητα, καταστρέφει τον πολιτισμό μας και απειλεί την ίδια μας την ύπαρξη.

Πριν από εκατό χρόνια, η Ρόζα Λούξεμπουργκ έθεσε ως εξής το δίλημμα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα. Αν ζούσε σήμερα θα έλεγε Σοσιαλισμός (ή όποιο άλλο όνομα διαλέξετε) ή Τερματισμός του Ανθρώπου.

Πηγή: konstantakopoulos.gr

Ο Ράμα θέλει να μεσολαβήσει στο Κυπριακό! – Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;

Από
anixneuseis
-
0

18/11/2024

Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, ήταν ως γνωστό στη συνάντηση, στον καφέ, που οι Χριστοδουλίδης, Μητσοτάκης, Ερντογάν και Φιντάν, ήπιαν στη Βουδαπέστη, στον προθάλαμο της συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας. Μάλιστα, ακούγοντας τη συζήτηση που γινόταν, έσπευσε να πει στους παρευρισκόμενους ότι ήταν έτοιμος να φιλοξενήσει μια συνάντηση στη χώρα του. Επειδή προφανώς θέλησε να μην φανεί ότι τους προσκάλεσε μεν αλλά και δεν το εννοούσε, έδωσε και συνέχεια συζητώντας και κατ΄ιδίαν το ενδεχόμενο τούτο με τους εμπλεκόμενους.

Συνέχεια, όμως, δόθηκε και στο Μπακού. Ο Έντι Ράμα, όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες, βρέθηκε και στη σύντομη συνάντηση του Προέδρου Χριστοδουλίδη με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, στο Μπακού. Στις φωτογραφίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας, φαίνεται ο Αλβανός Πρωθυπουργός να στέκεται μαζί με τους δυο και να παρακολουθεί την κουβέντα τους. Η αλβανική πλευρά υποστηρίζει ότι έχει εξασφαλίσει τη συναίνεση όλων για να φιλοξενήσει μια συνάντηση για το Κυπριακό. Το ενδεχόμενο αυτό, ωστόσο, δεν φαντάζει εφικτό αυτή τη στιγμή, καθώς εκτός των άλλων, είναι τα Ηνωμένα Έθνη που “τρέχουν” να διευθετήσουν ημερομηνίες για τη σύγκληση άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης. Βεβαίως, η πρωτοβουλία Ράμα, μάλλον, δεν αφορά Πενταμερή.

Την ίδια ώρα, η “μεσολάβηση” Ράμα είναι προβληματική. Κυρίως επειδή είναι πολύ καλά γνωστές οι σχέσεις των Τιράνων με την Άγκυρα. Αν και δεν θα έχει ουσιαστικό ρόλο πέραν της φιλοξενίας, στην περίπτωση που θα γίνει στα Τίρανα μια συνάντηση, είναι σαφές πως η κατοχική Τουρκία ασκεί σημαντική επιρροή στο καθεστώς Ράμα. Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Οκτώβριο ο Ερντογάν επισκέφθηκε τα Τίρανα, στο πλαίσιο συνεδρίασης του Συμβουλίου Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου μεταξύ των δυο χωρών. Μετά τη σύνοδο ο Ράμα ανακοίνωσε ότι η Τουρκία θα δωρήσει σημαντικό αριθμό καμικάζι drones στην Αλβανία!

Ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δυο χωρών είναι 1 δισεκ. ευρώ και οι δυο πλευρές έθεσαν στόχο να τον διπλασιάσουν. Η Τουρκία είναι από τους μεγαλύτερους επενδυτές στην Αλβανία. Σημειώνεται περαιτέρω, ότι κατά την επίσκεψη του ο Ερντογάν εγκαινίασε τέμενος στα Τίρανα, που ανεγέρθη με τουρκική χρηματοδότηση. Πρόκειται για το μεγαλύτερο τζαμί των Βαλκανίων, έχει τέσσερις μιναρέδες ύψους 35 μέτρων ο καθένας και η δομή του παραπέμπει στην οθωμανική αρχιτεκτονική.

Ο Ράμα επιχειρεί να παίξει ρόλο σε ένα διεθνές πρόβλημα και βρήκε το Κυπριακό σε… πρώτη ζήτηση και προσφέρθηκε να φιλοξενήσει μια συνάντηση.

slpress.gr/

Δ. Κόντης: ο κανόνας των 3 μιλίων: Αμφισβητούμενα νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος

Από
anixneuseis
-
8

Δημήτριος Μερκούριος Κόντης

(The 3-mile Lausanne Rule: Disputed islands in the Aegean Sea)

Παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη-Μερκουρίου Κόντη

Ο τροποποιημένος κανόνας των 3 μιλίων της Λωζάννης ορίζει τα εξής: Νησίδες και βραχονησίδες, που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των τριών μιλίων από τις Ασιατικές ακτές παρέμειναν σε τουρκική κυριαρχία εάν την ημερομηνία που η Συνθήκη της Λωζάννης (ΣτΛ) τέθηκε σε ισχύ (Αυγ. 1924) δεν βρίσκονταν εντός των χωρικών υδάτων τρίτης χώρας. Επίσης, το λογικό συμπέρασμα που ακολουθεί είναι ότι νησίδες και βραχονησίδες που βρίσκονταν σε τουρκικά χωρικά ύδατα τον Αύγουστο του 1924 θα πρέπει να ανήκουν στην Τουρκία. Νομική βάση του παραπάνω κανόνα είναι τα Άρθρα 6.2 και 12.2 της Λωζάννης, όπως αναφέρει το 1928 το ελληνικό ΥΠΕΞ για την περίπτωση της Πασπάργου.

Έτσι υπάρχουν νησίδες εντός των τριών μιλίων από τις Ασιατικές ακτές που δόθηκαν στην Ελλάδα (π.χ. η νήσος Βαρελούδι ή Βελανιδιά στο στενό της Μυκάλης έξω από τη Σάμο δόθηκε στην Ελλάδα, παρ’ ότι απέχει λιγότερο από 3 μίλια από τις τουρκικές ακτές). Επίσης, υπάρχουν νησίδες στο Σύμπλεγμα της Μεγίστης, που με την ιταλοτουρκική συμφωνία του Ιανουαρίου του 1932 δόθηκαν στην Ιταλία, παρόλο που επίσης βρίσκονται εντός 3 μιλίων από τις τουρκικές ακτές.

Αντιστοίχως υπάρχουν νησίδες εκτός των 3 μιλίων από τις Ασιατικές ακτές που αποδόθηκαν στην Τουρκία, επειδή βρίσκονταν εντός των χωρικών της υδάτων τον Αύγουστο του 1924, όταν τέθηκε σε ισχύ η ΣτΛ. Τέτοιο παράδειγμα αποτελούν οι βραχονησίδες της Τενέδου, που βρίσκονταν εντός των χωρικών υδάτων του νησιού αυτού. Επίσης, με το ιταλοτουρκικό πρωτόκολλο του Δεκεμβρίου του 1932, βραχονησίδες όπως η νήσος Topan κοντά στα Ίμια αποδόθηκαν στην Τουρκία, παρόλο που είναι εκτός των τριών (ναυτικών) μιλίων από τις Ασιατικές ακτές. Εδώ είναι λεπτό το ζήτημα για το ποιος κανόνας εφαρμόστηκε, πάλι όμως το σημερινό status quo μπορεί να εξηγηθεί με το άρθρο 6.2. Αν εφαρμοστεί το παραπάνω άρθρο, υποθέσουμε δηλαδή ότι ισχύει και για την Τουρκία, η νήσος Topan αποδόθηκε σε αυτήν γιατί το 1924 βρισκόταν εντός των χωρικών υδάτων της τουρκικής νήσου Çatal. Σε αντίθετη περίπτωση και εφόσον η Τουρκία αμφισβητεί τη νομική ισχύ του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου, η νησίδα θα έπρεπε να ανήκει σήμερα στην Ελλάδα.

Η υιοθέτηση του τροποποιημένου κανόνα των τριών μιλίων εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, γιατί εξηγεί τη σημερινή de facto κατάσταση στο Αιγαίο, η οποία αποδεικνύεται ότι με συγκεκριμένες παραδοχές είναι και η de jure κατάσταση ως προς την εδαφική κυριαρχία σύμφωνα με τη ΣτΛ. Είναι ένας κανόνας που τη δεκαετία του 20 και του 30 ήταν κοινά αποδεκτός από Ελλάδα και Τουρκία, τουλάχιστον όπως προκύπτει από την περίπτωση της Πασπάργου (1928) και από τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932. Η θεωρία του τροποποιημένου κανόνα των 3 μιλίων δεν μεταβάλλει αλλά εξηγεί το status quo που επικρατούσε στο Αιγαίο από το 1924 μέχρι το 1964. Ο κανόνας εξηγεί ποιες νησίδες και βράχια αποκαταστάθηκαν στην Τουρκία με τη ΣτΛ, από τη στιγμή που η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε θέσει την τύχη όλων των οθωμανικών νησιών του Αιγαίου στα χέρια των Έξι Δυνάμεων από την 1 Απριλίου του 1913.

Το 1964 η Τουρκία προχώρησε σε επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 6 ν.μ. στο Αιγαίο, χαράζοντας επίσης ευθείες γραμμές βάσης. Αυτό σημαίνει ότι πλέον ο κανόνας της μέσης γραμμής δεν θα εφαρμόζεται μεταξύ των ελληνικών νησιών και των τουρκικών ακτών, αλλά μεταξύ των ελληνικών νησιών και των τουρκικών γραμμών βάσης. Οι Τούρκοι επίσης «έκλεισαν» τους κόλπους με τις γραμμές βάσης και απορρόφησαν όλες τις νησίδες που βρίσκονταν εντός, ανεξάρτητα από το αν απέχουν τρία ή παραπάνω μίλια από τις ασιατικές ακτές. Με αυτόν τον τρόπο οι Τούρκοι βρήκαν ένα παράθυρο για να ξεφύγουν και άλλο από τους περιορισμούς της Λωζάννης και του άρθρου 12.2, αποκτώντας de facto κυριαρχία σε νησίδες και βραχονησίδες πέρα από τα τρία μίλια από τις ασιατικές ακτές!

Αρχικά, το ερώτημα που προκύπτει είναι αν μπορεί η Τουρκία να χρησιμοποιεί μεταγενέστερες έννοιες του Δικαίου της Θάλασσας, όπως το σύστημα των ευθειών γραμμών βάσης, για να αλλάζει την ισορροπία της Λωζάννης. Όμως η γεωγραφία του Αιγαίου εμποδίζει την Τουρκία να επεκτείνει στην πράξη την εδαφική της κυριαρχία σε μικρονησίδες πέρα από μια συγκεκριμένη απόσταση από τις ασιατικές ακτές της, που στο περίπου είναι και πάλι τα τρία ναυτικά μίλια. Επίσης, η εφαρμογή των σωστών κανόνων εξασφαλίζει ότι τα Ίμια βρίσκονται σε ελληνικά χωρικά ύδατα, ακόμα και μετά την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 6 ν.μ. στο Αιγαίο και άρα συνεχίζουν να ανήκουν νόμιμα στην Ελλάδα. Η απόφαση Ερυθραίας-Υεμένης αναφορικά με το εύρος της χωρικής θάλασσας και την ερμηνεία που δίνει στο Άρθρο 6.2, ακόμα και αν ισχύει για το Αιγαίο, δεν επηρεάζει την ελληνική κυριαρχία στα Ίμια ή αλλού.

Το γενικό συμπέρασμα του βιβλίου είναι ότι ούτε η Τουρκία μπορεί να έχει εδαφικές διεκδικήσεις από την Ελλάδα στο Αιγαίο, αλλά ούτε και η Ελλάδα από την Τουρκία. Ζητήματα όπως η κυριαρχία των νησιών της θάλασσας του Μαρμαρά ή των Λαγουσών Νήσων έχουν ήδη διευθετηθεί την περίοδο 1920-23 με κεντρικό πρόσωπο τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Η θέση του συγγραφέα είναι ότι δεν υπάρχει γη χωρίς ιδιοκτήτη (terra nullius) στο Αιγαίο, που θα πρέπει να διευθετηθεί σήμερα μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας στη βάση του Άρθρου 16 της ΣτΛ. Άλλωστε ιστορικά είναι ξεκάθαρο ότι το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται στα Δωδεκάνησα και όχι σε μια μελλοντική διανομή των «αγνώστου κυριαρχίας» μικρονησίδων, όπως επικαλείται σήμερα η Τουρκία για να θεμελιώσει νομικά τη θεωρία της περί γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο.

Τέλος, ο συγγραφέας καταδεικνύει την ανάγκη να συνεχιστεί η ιστορική έρευνα αναφορικά με τα εξής πέντε ζητήματα:

  1. Γιατί η συντακτική επιτροπή της Συνθήκης των Σεβρών δεν ακολούθησε την απόφαση του Σαν Ρέμο του Απριλίου του 1920 και οδηγηθήκαμε στη σημερινή μορφή του Άρθρου 12 της ΣτΛ;
  2. Γιατί η ιταλική αντιπροσωπία επέλεξε το 1920 να συμπεριλάβει τις νησίδες των Δωδεκανήσων με τον τρόπο που τελικά διατυπώθηκε στο Άρθρο 15 της ΣτΛ; (Οι Σύμμαχοι γνώριζαν ότι τα Δωδεκάνησα δεν είναι 12 αλλά περίπου 100 νησιά.)
  3. Ποιες είναι η λεπτομέρειές της συμφωνίας Μιχαλακόπουλου-Τζεβάτ Μπέη του 1928 για την Πάσπαργο και την Παναγιά Χίου; Αποδέχτηκαν οι Τούρκοι το status quo της ΣτΛ και τον κανόνα των τριών μιλίων;
  4. Υπάρχουν τα πρακτικά των προπαρασκευαστικών συζητήσεων από τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, ώστε να γνωρίζουμε με σιγουριά ποιοι ήταν οι κανόνες που εφαρμόστηκαν στην κατανομή των νησιών μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας;
  5. Στο Συμβούλιο των Υπουργών των Εξωτερικών στη Νέα Υόρκη, τον Δεκέμβριο του 1946, έθεσε η ελληνική αντιπροσωπία εκ νέου θέμα οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων Δωδεκανήσου-Τουρκίας, σύμφωνα με τα όσα συζητήθηκαν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στο Παρίσι;

 

Δ. Μακροδημόπουλος: με αφορμή το Άμστερνταμ

Από
anixneuseis
-
0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Το βράδυ της Πέμπτης 7 Νοεμβρίου, μετά το τέλος του ποδοσφαιρικού αγώνα του Άγιαξ με την ισραηλινή Μακάμπι του Τελ Αβίβ, το Άμστερνταμ μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν οπαδοί της δεύτερης ομάδας δέχθηκαν επίθεση από αραβόφωνους. Πέντε άτομα, ισραηλινοί (τριάντα με νεότερη ενημέρωση), τραυματίστηκαν και δύο τουλάχιστον πετάχτηκαν στα κανάλια. Δεν υπήρξαν θανατηφόρα κρούσματα. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, διαβάζουμε στον Τύπο, ορισμένοι εκ των σκληροπυρηνικών οπαδών της Μακάμπι εθεάθησαν στις κεντρικές πλατείες της πόλης να ανάβουν καπνογόνα, να γράφουν συνθήματα σε τοίχους ενώ βίντεο που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο δείχνουν άτομα να έχουν σκαρφαλώσει σε παράθυρα κτιρίων και να κατεβάζουν ή να σκίζουν παλαιστινιακές σημαίες που είχαν αναρτηθεί προς ένδειξη αλληλεγγύης προς τη δοκιμαζόμενη Γάζα… Κάποια άλλα βίντεο που προβλήθηκαν σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων έδειξαν επίσης Ισραηλινούς να φωνάζουν εναντίον Αράβων και Παλαιστινίων στην πόλη…” (Καθημερινή 9/11/2024). Σύμπασα η ευρωπαϊκή ιεραρχία και οι ηγέτες των ευρωπαϊκών κρατών καταδίκασαν  τις “απεχθείς επιθέσεις” Καλώς έπραξαν διότι απέναντι στη βία δεν θα πρέπει να επιδεικνύεται καμία ανοχή. Όμως τίθεται εύλογα το ερώτημα: Την ημέρα των επεισοδίων στο Άμστερνταμ με τους τραυματίες που αναφέρθηκαν. πόσες δεκάδες ίσως και εκατοντάδες άμαχοι έχασαν τη ζωή τους στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη, στον Λίβανο, ακόμη και στη Δαμασκό; Ποιά είναι η συμβολή της Ευρώπης (και των ΗΠΑ κυρίως) σε αυτά τα καθημερινά εγκλήματα; Αλλά και η ηθική ευθύνη της για όσα λογικά θα ακολουθήσουν; Διότι όταν μια γενιά μεγαλώνει μέσα στο ολοκαύτωμα της Γάζας, χάνει γονείς, αδέλφια, λιμοκτονεί καθημερινά, το μόνο συναίσθημα που θα το συνοδεύει και θα καθορίζει τη ζωή του θα είναι αυτό της εκδίκησης. Θα το αντιλαμβάνεται ως ηθική δέσμευση στη μνήμα των δικών του.

Ο Ράντζα Σεχάντε στο βιβλίο του “Τί φοβάται το Ισραήλ από την Παλαιστίνη;” γράφει ότι αυτή τη στιγμή οι σχέσεις του Ισραήλ με τις παλαιστινιακές περιοχές παραπέμπουν περισσότερο σε αποικιοκρατία παρά σε κατοχή. Διότι η κατοχή είναι μια προσωρινή κατάσταση στρατιωτικού ελέγχου, έξω από τα κυρίαρχα σύνορα ενός κράτους. Μάλιστα όπως γράφει ο Ένζο Τραβέρσο στο τελευταίο του βιβλίο για τη Γάζα, οι Εβραίοι ακολούθησαν στην Παλαιστίνη το παράδειγμα των ευρωπαίων αποικιοκρατών στη Β. Αμερική, στην Αυστραλία ή στη Ν. Αφρική. Ο αγώνας τους για ένα καταφύγιο στο Ισραήλ έγινε πόλεμος για να δημιουργηθεί ένα αποκλειστικό κράτος στο οποίο οι Εβραίοι έπρεπε να αντικαταστήσουν τους αυτόχθονες πληθυσμούς εξοντώνοντας τους. Όμως το Ισραήλ ιδρύθηκε το 1948, όταν ο κόσμος έμπαινε στην εποχή της αποαποικιοποίσης και ο αραβικός κόσμος στην Παλαιστίνη και αλλού, είχε αναπτύξει εθνική συνείδηση. Ο Φρανς Φανόν είχε υπογραμμίσει το μανιχαισμό του αποικιακού κόσμου στον οποίο ο αποικιοκρατούμενος απανθρωποποιιείται και ζωοποιείται διαρκώς: όπως βιώνουν την καθημερινότητα οι Παλαιστίνιοι. “Η γλώσσα του άποικου, όταν μιλάει για τον αποικιοκρατούμενο, είναι ζωολογική γλώσσα” προσθέτει. Τη γλώσσα αυτή χρησιμοποίησε ο τ. υπουργός άμυνας Γιόβ Γκάλαντ όταν δήλωσε ότι το Ισραήλ πολεμά στη Γάζα ενάντια σε “ανθρώπινα κτήνη”. Αυτή η ρητορική δεν είναι σημερινή. Από το 1983, ο Ραφαέλ Ειτάν, επί κεφαλής του γενικού επιτελείου είχε χαρακτηρίσει τους Παλαιστίνιους “μαστουρωμένες κατσαρίδες μέσα σε ένα μπουκάλι”:

Το 1988 ο ισραηλινός δημοσιογράφος Γιεχουντά Ελκανά απέδιδε αυτή τη ροπή των ισραηλινών στις αγριότητες σε ένα “βαθύ υπαρξιακό φόβο” που τείνει να θεωρεί τον εβραϊκό λαό το αιώνιο θύμα ενός εχθρικού κόσμου. Χαρακτήριζε αυτό το φόβο και την έκταση των αγριοτήτων του Ισραήλ ως την “τραγική και παράδοξη νίκη του Χίτλερ” ενώ σημείωνε ότι ο ναζισμός δεν έχει σταματήσει να επηρεάζει και να διαπλάθει το ισραηλινό φαντασιακό.

Γενοκτονίες έχουν συμβεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν. Εκείνο που αποκαλύπτεται στη Γάζα, στον Λίβανο και στη Συρία είναι το υποκριτικό περιεχόμενο των δήθεν αρχών και αξιών που επικαλείται η Δύση. Συνεχείς υποκριτικές φωνές, αναφορές στα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ είναι σαφές ότι ο σεβασμός τους θα απέκλειε όσα συμβαίνουν έως σήμερα στην Παλαιστίνη και αλλού.

Πώς φθάσαμε σε αυτή την εξαχρείωση, της απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής και μάλιστα των αμάχων;; Με την Ειρήνη της Βεστφαλίας το 1648 εδραιώθηκε η έννοια της κρατικής κυριαρχίας στην Ευρώπη και θεμελιώθηκε η ευρωπαική τάξη ενώ με το Συνέδριο της Βιέννης (1815) και την “εκατονταετή ειρήνη” που ακολούθησε, εμπεδώθηκε το αίσθημα σε όλες τις χώρες ότι ανήκαν στον ίδιο πολιτισμό και μοιράζονταν τις ίδιες αξίες. Αυτός ο πολιτισμός ορίζονταν ως το αντίθετο του αποικιακού κόσμου όπου η βία μπορούσε να χρησιμοποιηθεί χωρίς όρια και κανόνες. Οι κατακτητικοί πόλεμοι ή ακόμη και οι αποικιακές σφαγές μετατρέπονταν σε “δίκαιους πολέμους” στο όνομα του φυσικού δικαίου (του εμπορίου, της διακίνησης και της ιδιοκτησίας, δηλαδή της ιδιοποίησης εδαφών και αγαθών που υποτίθεται ότι δεν ανήκαν σε κανέναν). Καθώς δεν αντιμετώπιζαν τακτικούς στρατούς αλλά φυλές και πολεμιστές που δεν είχαν καθορισμένη υπόσταση από τη σκοπιά των κατακτητών, οι αποικιακοί πόλεμοι δεν έκαναν καμία διάκριση μεταξύ στρατιωτών και αμάχων. Με αυτήν την έννοια οι σφαγές που στιγμάτισαν την ιστορία της αποικιοκρατίας δημιούργησαν ένα μοντέλο για τους ολοκληρωτικούς πολέμους του 20ου και του 21ου αιώνα. Η γενοκτονία στην Παλαιστίνη αποτελεί το αποκορύφωμά τους. Αυτή είναι η “τραγική και παράδοξη νίκη του Χίτλερ” σύμφωνα με τον Γιεχουντά Ελκανά

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

12/11/2024

 

 

 

 

1...1,0111,0121,013...3,039Σελίδα 1,012 από 3,039